^

พระคัมภีร์แห่งเสรีภาพ

The Holy Bible in Thai, Freedom Bible translation

Public Domain
Language: แบบไทย (Thai)

นี่เป็นร่างคำแปล โปรดส่งข้อเสนอแนะเพื่อการปรับปรุงมาที่ ebible.org+thafb@gmail.com
This is a draft translation. Please send suggestions for improvement to ebible.org+thafb@gmail.com.

2026-10-01

ePub generated by Haiola 1 Oct 2026 from source files dated 1 Oct 2026

95bca55d-4383-5a78-bb15-b9d9d45d4c88

ปฐมกาล

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

หนังสือ​เล่ม​แรก​ของ​โมเสส

ซึ่ง​เรียก​กัน​ทั่วไป​ว่า

ปฐมกาล

1

1 เมื่อ​แรก​เริ่ม พระเจ้า* สร้าง​ฟ้า​และ​แผ่นดิน 2 แผ่นดิน​ยัง​ไร้​รูปร่าง​และ​ว่างเปล่า ความ​มืด​ปกคลุม​ผิว​ห้วงน้ำ​ลึก และ​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ลอย​อยู่​เหนือ​ผิว​น้ำ

3 พระเจ้า​กล่าว​ว่า “ให้​มี​ความ​สว่าง” แล้ว​ความ​สว่าง​ก็​เกิด​ขึ้น 4 พระเจ้า​เห็น​ว่า​ความ​สว่าง​นั้น​ดี แล้ว​แยก​ความ​สว่าง​ออก​จาก​ความ​มืด 5 พระเจ้า​เรียก​ความ​สว่าง​ว่า “กลางวัน” และ​เรียก​ความ​มืด​ว่า “กลางคืน” ค่ำ​ลง แล้ว​เช้า​ก็​มา​ถึง นับ​เป็น​วัน​แรก

6 พระเจ้า​กล่าว​ว่า “ให้​มี​ผืน​ฟ้า​อยู่​กลาง​น้ำ เพื่อ​แยก​น้ำ​ออก​จาก​กัน” 7 พระเจ้า​ทำ​ผืน​ฟ้า​ขึ้น และ​แยก​น้ำ​ที่​อยู่​ใต้​ผืน​ฟ้า​ออก​จาก​น้ำ​ที่​อยู่​เหนือ​ผืน​ฟ้า แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น 8 พระเจ้า​เรียก​ผืน​ฟ้า​นั้น​ว่า “ท้องฟ้า” ค่ำ​ลง แล้ว​เช้า​ก็​มา​ถึง นับ​เป็น​วัน​ที่​สอง

9 พระเจ้า​กล่าว​ว่า “ให้​น้ำ​ที่​อยู่​ใต้​ท้องฟ้า​มา​รวม​กัน​ใน​ที่​เดียว และ​ให้​พื้น​ดิน​แห้ง​ปรากฏ​ขึ้น” แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น 10 พระเจ้า​เรียก​พื้น​ดิน​แห้ง​ว่า “แผ่นดิน” และ​เรียก​น้ำ​ที่​รวม​กัน​ว่า “ทะเล” พระเจ้า​เห็น​ว่า​ดี 11 พระเจ้า​กล่าว​ว่า “ให้​หญ้า พืช​ที่​ให้​เมล็ด และ​ไม้​ผล​ที่​ออก​ผล​ตาม​ชนิด​ของ​มัน​พร้อม​เมล็ด​ใน​ผล งอก​ขึ้น​จาก​แผ่นดิน” แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น 12 จาก​แผ่นดิน​ก็​งอก​ขึ้น​เป็น​หญ้า พืช​ที่​ให้​เมล็ด​ตาม​ชนิด​ของ​มัน และ​ไม้​ผล​ที่​ออก​ผล​ตาม​ชนิด​ของ​มัน​พร้อม​เมล็ด​ใน​ผล พระเจ้า​เห็น​ว่า​ดี 13 ค่ำ​ลง แล้ว​เช้า​ก็​มา​ถึง นับ​เป็น​วัน​ที่​สาม

14 พระเจ้า​กล่าว​ว่า “ให้​มีด​วง​สว่าง​อยู่​บน​ผืน​ท้องฟ้า​เพื่อ​แยก​กลางวัน​ออก​จาก​กลางคืน ให้​ดวง​เหล่า​นั้น​เป็น​เครื่องหมาย​บอก​ฤดูกาล วัน และ​ปี 15 และ​ให้​เป็น​ดวง​สว่าง​บน​ผืน​ท้องฟ้า​เพื่อ​ส่อง​แสง​ลง​มา​ยัง​แผ่นดิน” แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น 16 พระเจ้า​ทำ​ดวง​สว่าง​ใหญ่​สอง​ดวง​ขึ้น ดวง​ที่​ใหญ่​กว่า​ให้​ปกครอง​กลางวัน และ​ดวง​ที่​เล็ก​กว่า​ให้​ปกครอง​กลางคืน รวม​ทั้ง​ดวง​ดาว​ทั้งหลาย​ด้วย 17 พระเจ้า​วาง​ดวง​เหล่า​นั้น​ไว้​บน​ผืน​ท้องฟ้า​ให้​ส่อง​แสง​ลง​มา​ยัง​แผ่นดิน 18 ให้​ปกครอง​กลางวัน​และ​กลางคืน และ​แยก​ความ​สว่าง​ออก​จาก​ความ​มืด พระเจ้า​เห็น​ว่า​ดี 19 ค่ำ​ลง แล้ว​เช้า​ก็​มา​ถึง นับ​เป็น​วัน​ที่​สี่

20 พระเจ้า​กล่าว​ว่า “ให้​น้ำ​เต็ม​ไป​ด้วย​สิ่ง​มี​ชีวิต และ​ให้​นก​บิน​เหนือ​แผ่นดิน​ไป​ตาม​ผืน​ท้องฟ้า” 21 พระเจ้า​สร้าง​สัตว์​ทะเล​ขนาด​ใหญ่ สัตว์​ที่​เคลื่อนไหว​อยู่​ใน​น้ำ​ทุก​ชนิด​ตาม​ชนิด​ของ​มัน และ​นก​มี​ปีก​ทุก​ชนิด​ตาม​ชนิด​ของ​มัน น้ำ​ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​สิ่ง​มี​ชีวิต​เหล่า​นั้น พระเจ้า​เห็น​ว่า​ดี 22 พระเจ้า​อวยพร​พวก​มัน​ว่า “จง​ออก​ลูก​ดก​และ​เพิ่ม​จำนวน​จน​เต็ม​น้ำ​ใน​ทะเล และ​ให้​นก​เพิ่ม​จำนวน​บน​แผ่นดิน” 23 ค่ำ​ลง แล้ว​เช้า​ก็​มา​ถึง นับ​เป็น​วัน​ที่​ห้า

24 พระเจ้า​กล่าว​ว่า “ให้​แผ่นดิน​ก่อ​เกิด​สิ่ง​มี​ชีวิต​ตาม​ชนิด​ของ​มัน ทั้ง​ปศุสัตว์ สัตว์​ที่​คลาน​ไป​ตาม​พื้น และ​สัตว์​ป่า​ตาม​ชนิด​ของ​มัน” แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น 25 พระเจ้า​ทำ​สัตว์​ป่า​ขึ้น​ตาม​ชนิด​ของ​มัน ปศุสัตว์​ตาม​ชนิด​ของ​มัน และ​สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​คลาน​ไป​ตาม​พื้น​ดิน​ตาม​ชนิด​ของ​มัน พระเจ้า​เห็น​ว่า​ดี

26 พระเจ้า​กล่าว​ว่า “ให้​เรา​สร้าง​มนุษย์​ตาม​ภาพ​ของ​เรา ให้​มี​ลักษณะ​คล้าย​เรา แล้ว​ให้​พวก​เขา​มี​อำนาจ​เหนือ​ปลา​ใน​ทะเล นก​บน​ท้องฟ้า ปศุสัตว์ แผ่นดิน​ทั้งหมด และ​สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​คลาน​ไป​บน​แผ่นดิน” 27 พระเจ้า​สร้าง​มนุษย์​ตาม​ภาพ​ของ​พระองค์ พระองค์​สร้าง​มนุษย์​ตาม​ภาพ​ของ​พระเจ้า และ​สร้าง​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง 28 พระเจ้า​อวยพร​พวก​เขา และ​กล่าว​ว่า “จง​มี​ลูก​ดก เพิ่ม​จำนวน​จน​เต็ม​แผ่นดิน และ​ทำให้​แผ่นดิน​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​พวก​เจ้า จง​ปกครอง​ปลา​ใน​ทะเล นก​บน​ท้องฟ้า และ​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด​ที่​เคลื่อนไหว​บน​แผ่นดิน” 29 พระเจ้า​กล่าว​ว่า “ดู​สิ† เรา​มอบ​พืช​ทุก​ชนิด​ที่​ให้​เมล็ด​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​แก่​พวก​เจ้า และ​ต้นไม้​ทุก​ต้น​ที่​ออก​ผล​ซึ่ง​มี​เมล็ด​อยู่​ใน​ผล สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​อาหาร​ของ​พวก​เจ้า 30 ส่วน​สัตว์​ทุก​ชนิด​บน​แผ่นดิน นก​ทุก​ชนิด​บน​ท้องฟ้า และ​ทุก​สิ่ง​ที่​คลาน​ไป​บน​แผ่นดิน​และ​มี​ชีวิต เรา​ให้​พืช​เขียว​ทุก​ชนิด​เป็น​อาหาร” แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น

31 พระเจ้า​มอง​ดู​ทุก​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ไว้ และ​ปรากฏ​ว่า​ทั้งหมด​นั้น​ดี​มาก ค่ำ​ลง แล้ว​เช้า​ก็​มา​ถึง นับ​เป็น​วัน​ที่​หก

2

1 ฟ้า แผ่นดิน และ​สรรพ​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​นั้น​ก็​เสร็จ​สมบูรณ์ 2 เมื่อ​ถึง​วัน​ที่​เจ็ด พระเจ้า​ทำงาน​ของ​พระองค์​จน​เสร็จ แล้ว​ใน​วัน​นั้น​พระองค์​ก็​หยุด​พัก​จาก​งาน​ทั้งหมด​ที่​ได้​ทำ​มา 3 พระเจ้า​อวยพร​วัน​ที่​เจ็ด​และ​ตั้ง​วัน​นั้น​ไว้​เป็น​วัน​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​เป็น​วัน​ที่​พระองค์​หยุด​พัก​จาก​งาน​สร้าง​ทั้งหมด​ที่​ได้​ทำ​ไว้

4 นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​ฟ้า​และ​แผ่นดิน​เมื่อ​ครั้ง​ถูก​สร้าง​ขึ้น เมื่อ​พระเจ้ายาห์เวห์* ทำ​แผ่นดิน​และ​ฟ้า​ขึ้น 5 เวลา​นั้น​ยัง​ไม่​มี​พืช​ใน​ทุ่ง​ชนิด​ใด​ขึ้น​บน​แผ่นดิน และ​ยัง​ไม่​มี​พืชพันธุ์​ใน​ทุ่ง​งอก​ขึ้น​มา เพราะ​พระเจ้ายาห์เวห์​ยัง​ไม่​ได้​ให้​ฝน​ตก​บน​แผ่นดิน และ​ยัง​ไม่​มี​มนุษย์​เพาะปลูก​ดิน 6 แต่​มี​ไอ​น้ำ​ลอย​ขึ้น​จาก​แผ่นดิน​และ​ทำให้​ผิว​ดิน​ทั้งหมด​ชุ่มชื้น 7 พระเจ้ายาห์เวห์​ปั้น​มนุษย์​จาก​ฝุ่น​ดิน แล้ว​เป่า​ลมหายใจ​แห่ง​ชีวิต​เข้า​ใน​จมูก​ของ​เขา มนุษย์​จึง​กลาย​เป็น​ผู้​มี​ชีวิต 8 พระเจ้ายาห์เวห์​ปลูก​สวน​แห่ง​หนึ่ง​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ออก​ใน​เอเดน แล้ว​ให้​มนุษย์​ที่​พระองค์​ปั้น​ไว้​มา​อยู่​ที่​นั่น 9 พระเจ้ายาห์เวห์​ทำให้​ต้นไม้​ทุก​ชนิด​งอก​ขึ้น​จาก​ดิน ทั้ง​ที่​งดงาม​น่า​มอง​และ​ให้​ผล​เป็น​อาหาร​ได้ กลาง​สวน​มี​ต้นไม้​แห่ง​ชีวิต และ​ต้นไม้​แห่ง​ความ​รู้​เรื่อง​ดี​และ​ชั่ว 10 มี​แม่น้ำ​สาย​หนึ่ง​ไหล​ออก​จาก​เอเดน​เพื่อ​รด​สวน จาก​ที่​นั่น​แม่น้ำ​ก็​แยก​ออก​เป็น​สี่​สาย 11 แม่น้ำ​สาย​แรก​ชื่อ​พิโชน ไหล​ผ่าน​ทั่ว​ดินแดน​ฮาวิลาห์ ที่​นั่น​มี​ทองคำ 12 ทองคำ​ใน​ดินแดน​นั้น​เป็น​ทองคำ​เนื้อ​ดี ที่​นั่น​ยัง​มี​เบดเดลเลียม† และ​หิน​โอนิกซ์ 13 แม่น้ำ​สาย​ที่​สอง​ชื่อ​กิโฮน เป็น​สาย​ที่​ไหล​ผ่าน​ทั่ว​ดินแดน​คูช 14 แม่น้ำ​สาย​ที่​สาม​ชื่อ​ฮิดเดเคล ไหล​ผ่าน​ด้าน​หน้า​ของ​อัสซีเรีย ส่วน​แม่น้ำ​สาย​ที่​สี่​คือ​ยูเฟรทีส 15 พระเจ้ายาห์เวห์​นำ​มนุษย์​ไป​อยู่​ใน​สวน​เอเดน ให้​เพาะปลูก​และ​ดูแล​สวน 16 พระเจ้ายาห์เวห์​สั่ง​มนุษย์​ว่า “เจ้า​กิน​ผล​จาก​ต้นไม้​ทุก​ต้น​ใน​สวน​ได้​ตาม​ต้องการ 17 แต่​ห้าม​กิน​ผล​จาก​ต้นไม้​แห่ง​ความ​รู้​เรื่อง​ดี​และ​ชั่ว เพราะ​วัน​ที่​เจ้า​กิน​ผล​จาก​ต้น​นั้น เจ้า​จะ​ตาย​แน่”

18 พระเจ้ายาห์เวห์​กล่าว​ว่า “มนุษย์​อยู่​คน​เดียว​ไม่​ดี เรา​จะ​สร้าง​ผู้​ช่วย​ที่​เหมาะ​กับ​เขา‡” 19 พระเจ้ายาห์เวห์​ปั้น​สัตว์​ใน​ทุ่ง​ทุก​ชนิด​และ​นก​บน​ท้องฟ้า​ทุก​ชนิด​จาก​ดิน แล้ว​พา​มา​หา​มนุษย์​เพื่อ​ดู​ว่า​เขา​จะ​เรียก​พวก​มัน​ว่า​อะไร มนุษย์​ตั้ง​ชื่อ​ให้​สิ่ง​มี​ชีวิต​แต่ละ​ตัว​ว่า​อย่างไร มัน​ก็​ได้​ชื่อ​นั้น 20 มนุษย์​ตั้ง​ชื่อ​ให้​ปศุสัตว์​ทั้งหมด นก​บน​ท้องฟ้า และ​สัตว์​ใน​ทุ่ง​ทุก​ชนิด แต่​ยัง​ไม่​พบ​ผู้​ช่วย​ที่​เหมาะ​กับ​เขา 21 พระเจ้ายาห์เวห์​ทำให้​มนุษย์​หลับสนิท ขณะ​ที่​เขา​หลับ พระองค์​เอา​กระดูก​ซี่โครง​ซี่​หนึ่ง​ออก แล้ว​ปิด​รอย​นั้น​ด้วย​เนื้อ 22 พระเจ้ายาห์เวห์​เอา​ซี่โครง​นั้น​มา​สร้าง​เป็น​ผู้หญิง แล้ว​พา​เธอ​มา​หา​ชาย​คน​นั้น 23 ชาย​คน​นั้น​กล่าว​ว่า “นี่แหละ กระดูก​จาก​กระดูก​ของ​ฉัน และ​เนื้อ​จาก​เนื้อ​ของ​ฉัน เธอ​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า ‘หญิง’ เพราะ​เธอ​มา​จาก ‘ชาย’ ” 24 เพราะ​เหตุ​นี้ ชาย​คน​หนึ่ง​จะ​จาก​พ่อ​และ​แม่​ไป​ผูกพัน​กับ​ภรรยา​ของ​เขา และ​ทั้ง​สอง​จะ​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน 25 ชาย​กับ​ภรรยา​ต่าง​ก็​เปลือย​กาย แต่​ไม่​รู้สึก​อาย

3

1 งู​มี​เล่ห์เหลี่ยม​กว่า​สัตว์​ใน​ทุ่ง​ทุก​ชนิด​ที่​พระเจ้ายาห์เวห์​ทำ​ไว้ มัน​ถาม​หญิง​คน​นั้น​ว่า “พระเจ้า​พูด​จริง​หรือ​ว่า ‘ห้าม​พวก​เจ้า​กิน​ผล​จาก​ต้นไม้​ทุก​ต้น​ใน​สวน’?”

2 หญิง​นั้น​ตอบ​งู​ว่า “พวก​เรา​กิน​ผล​จาก​ต้นไม้​ใน​สวน​ได้ 3 แต่​ผล​จาก​ต้น​ที่​อยู่​กลาง​สวน พระเจ้า​บอก​ว่า ‘อย่า​กิน และ​อย่า​แตะ​ต้อง ไม่​อย่าง​นั้น​พวก​เจ้า​จะ​ตาย’ ”

4 งู​ตอบ​หญิง​นั้น​ว่า “พวก​เจ้า​ไม่​ตาย​หรอก 5 พระเจ้า​รู้​ว่า​เมื่อ​กิน​ผล​นั้น ตา​ของ​พวก​คุณ​จะ​เปิด​ออก แล้ว​พวก​คุณ​จะ​เป็น​เหมือน​พระเจ้า รู้จัก​ดี​และ​ชั่ว”

6 หญิง​นั้น​เห็น​ว่า​ผล​จาก​ต้นไม้​นั้น​น่า​กิน ดู​สวย​งาม และ​น่า​ปรารถนา​เพราะ​จะ​ทำให้​มี​ปัญญา เธอ​จึง​เด็ด​ผล​มากิน แล้ว​แบ่ง​ให้​สามี​ที่​อยู่​กับ​เธอ เขา​ก็​กิน​ด้วย 7 แล้ว​ตา​ของ​ทั้ง​สอง​ก็​เปิด​ออก พวก​เขา​รู้​ว่า​ตัวเอง​เปลือย​กาย จึง​เอา​ใบ​มะเดื่อ​มา​เย็บ​เข้า​ด้วยกัน​ทำ​เป็น​เครื่อง​นุ่ง​ห่ม 8 เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​ก้าว​เดิน​ของ​พระเจ้ายาห์เวห์​ใน​สวน​ยาม​ลม​เย็น ชาย​กับ​ภรรยา​ก็​ซ่อน​ตัว​จาก​เบื้อง​หน้า​พระเจ้ายาห์เวห์​อยู่​ท่ามกลาง​ต้นไม้​ใน​สวน

9 พระเจ้ายาห์เวห์​เรียก​ชาย​คน​นั้น​ว่า “เจ้า​อยู่​ที่ไหน?”

10 ชาย​ตอบ​ว่า “ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์​ใน​สวน ก็​กลัว​เพราะ​เปลือย​กาย​อยู่ เลย​ซ่อน​ตัว”

11 พระเจ้า​ถาม​ว่า “ใคร​บอก​เจ้า​ว่า​เจ้า​เปลือย​กาย? เจ้า​ได้​กิน​ผล​จาก​ต้นไม้​ที่​เรา​สั่ง​ห้าม​ไว้​หรือ?”

12 ชาย​ตอบ​ว่า “ผู้หญิง​ที่​พระองค์​ให้​มา​อยู่​ด้วย​เอา​ผล​จาก​ต้น​นั้น​ให้​ผม ผม​ก็​เลย​กิน”

13 พระเจ้ายาห์เวห์​ถาม​หญิง​นั้น​ว่า “เจ้า​ทำ​อะไร​ลง​ไป?”

หญิง​นั้น​ตอบ​ว่า “งู​หลอก​ฉัน ฉัน​ก็​เลย​กิน”

14 พระเจ้ายาห์เวห์​กล่าว​กับ​งู​ว่า

“เพราะ​เจ้า​ทำ​เช่น​นี้

เจ้า​จึง​ถูก​สาป​ยิ่ง​กว่า​ปศุสัตว์​ทั้งหมด

และ​สัตว์​ใน​ทุ่ง​ทุก​ชนิด

เจ้า​จะ​เลื้อย​ด้วย​ท้อง

และ​กิน​ฝุ่น​ตลอด​ชีวิต

15 เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​กับ​หญิง​นี้​เป็น​ศัตรู​กัน

และ​ให้​เชื้อสาย​ของ​เจ้า​กับ​เชื้อสาย​ของ​นาง​เป็น​ศัตรู​กัน

เขา​จะ​ทำให้​หัว​เจ้า​บาดเจ็บ

ส่วน​เจ้า​จะ​ทำให้​ส้น​เท้า​ของ​เขา​บาดเจ็บ”

16 พระองค์​กล่าว​กับ​หญิง​นั้น​ว่า

“เรา​จะ​ทำให้​ความ​เจ็บปวด​ใน​การ​คลอด​ลูก​ของ​เจ้า​เพิ่ม​ขึ้น​อย่าง​มาก

เจ้า​จะ​คลอด​ลูก​ด้วย​ความ​เจ็บปวด

เจ้า​จะ​ปรารถนา​สามี​ของ​เจ้า

และ​เขา​จะ​ปกครอง​เจ้า”

17 พระองค์​กล่าว​กับ​อาดัม​ว่า

“เจ้า​ฟัง​คำ​ภรรยา​ของ​เจ้า

และ​กิน​ผล​จาก​ต้นไม้

ซึ่ง​เรา​เคย​สั่ง​ห้าม​ไว้​ว่า ‘ห้าม​กิน​ผล​จาก​ต้น​นั้น’

เพราะ​เหตุ​นี้ ดิน​จึง​ถูก​สาป​เพราะ​เจ้า

เจ้า​จะ​ตรากตรำ​หา​กิน​จาก​ดิน​นี้​ตลอด​ชีวิต

18 ดิน​จะ​งอก​ทั้ง​หนาม​และ​พืช​มี​หนาม​ขึ้น​มา​ให้​เจ้า

และ​เจ้า​จะ​กิน​พืช​ใน​ทุ่ง

19 เจ้า​จะ​กิน​ขนม​ปัง​ด้วย​หยาด​เหงื่อ​บน​ใบหน้า จน​กว่า​จะ​กลับ​คืน​สู่​ดิน

เพราะ​เจ้า​มา​จาก​ดิน

เจ้า​เป็น​ฝุ่น

และ​เจ้า​จะ​กลับ​เป็น​ฝุ่น​อีก”

20 ชาย​คน​นั้น​ตั้ง​ชื่อ​ภรรยา​ว่า​เอวา เพราะ​เธอ​จะ​เป็น​แม่​ของ​คน​ทุก​คน​ที่​มี​ชีวิต 21 พระเจ้ายาห์เวห์​ทำ​เสื้อผ้า​จาก​หนัง​สัตว์​ให้​อาดัม​และ​ภรรยา แล้ว​สวม​ให้​พวก​เขา

22 พระเจ้ายาห์เวห์​กล่าว​ว่า “ดู​สิ มนุษย์​กลาย​เป็น​เหมือน​หนึ่ง​ใน​พวก​เรา​แล้ว คือ​รู้จัก​ดี​และ​ชั่ว ทีนี้ ถ้า​เขา​ยื่น​มือ​ไป​เอา​ผล​จาก​ต้นไม้​แห่ง​ชีวิต​มากินด้วย แล้ว​มี​ชีวิต​ตลอด​ไป—” 23 พระเจ้ายาห์เวห์​จึง​ส่ง​เขา​ออก​จาก​สวน​เอเดน ให้​ไป​เพาะปลูก​ดิน​ที่​เขา​มา​จาก 24 พระองค์​ขับ​มนุษย์​ออก​ไป แล้ว​ตั้ง​เครูบิม* ไว้​ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​สวน​เอเดน พร้อม​ดาบ​เพลิง​ที่​หมุน​ไป​ได้​ทุก​ทิศ เพื่อ​เฝ้า​ทาง​ไป​ยัง​ต้นไม้​แห่ง​ชีวิต

4

1 อาดัม​หลับ​นอน​กับ* เอวา​ภรรยา​ของ​เขา เธอ​ตั้ง​ครรภ์† และ​คลอด​คาอิน แล้ว​กล่าว​ว่า “ฉัน​ได้​ลูกชาย​คน​หนึ่ง​มา​ด้วย​ความ​ช่วยเหลือ​ของ​พระยาห์เวห์” 2 ต่อ​มา​เธอ​คลอด​อาเบล น้อง​ชาย​ของ​คาอิน อาเบล​เลี้ยง​แกะ ส่วน​คาอิน​เพาะปลูก​บน​ผืน​ดิน 3 เมื่อ​เวลา​ผ่าน​ไป คาอิน​นำ​ผลผลิต​จาก​ดิน​มา​ถวาย​พระยาห์เวห์ 4 อาเบล​ก็​นำ​ลูก​แรก​เกิด​ของ​ฝูง​แกะ พร้อม​ส่วน​ไขมัน​จาก​สัตว์​เหล่า​นั้น​มา​ถวาย พระยาห์เวห์​โปรดปราน​อาเบล​และ​ของ​ถวาย​ของ​เขา 5 แต่​ไม่​โปรดปราน​คาอิน​และ​ของ​ถวาย​ของ​เขา คาอิน​โกรธ​มาก สีหน้า​ก็​หม่น​ลง 6 พระยาห์เวห์​ถาม​คาอิน​ว่า “ทำไม​เจ้า​ถึง​โกรธ? ทำไม​สีหน้า​ถึง​หม่น​ลง? 7 ถ้า​เจ้า​ทำ​ดี เจ้า​ก็​จะ​เงย​หน้า​ได้​ไม่​ใช่​หรือ? แต่​ถ้า​ไม่​ทำ​ดี บาป​ก็​หมอบ​ซุ่ม​อยู่​ที่​ประตู มัน​ปรารถนา​เจ้า แต่​เจ้า​ต้อง​ปกครอง​มัน” 8 คาอิน​พูด​กับ​อาเบล​น้อง​ชาย​ว่า “ไป​ที่​ทุ่ง​กัน​เถอะ” เมื่อ​ทั้ง​สอง​อยู่​ใน​ทุ่ง คาอิน​ก็​เข้า​ทำร้าย​อาเบล​น้อง​ชาย​และ​ฆ่า​เขา

9 พระยาห์เวห์​ถาม​คาอิน​ว่า “อาเบล​น้อง​ชาย​ของ​เจ้า​อยู่​ที่ไหน?”

เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​รู้ แล้ว​ผม​ต้อง​คอย​เฝ้า​น้อง​ด้วย​หรือ?”

10 พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “เจ้า​ทำ​อะไร​ลง​ไป? เสียง​เลือด​ของ​น้อง​เจ้า​ร้อง​มา​หา​เรา​จาก​ดิน 11 เจ้า​ถูก​สาป​เพราะ​ดิน​ที่​อ้า​ปาก​รับ​เลือด​น้อง​ของ​เจ้า​จาก​มือ​เจ้า 12 นับ​จาก​นี้ เมื่อ​เจ้า​เพาะปลูก​ดิน มัน​จะ​ไม่​ให้​ผล​แก่​เจ้า​อย่าง​เต็ม​ที่​อีก เจ้า​จะ​หลบหนี​และ​เร่ร่อน​ไป​บน​แผ่นดิน”

13 คาอิน​กล่าว​กับ​พระยาห์เวห์​ว่า “โทษ​นี้​หนัก​เกิน​กว่า​จะ​รับ​ไหว 14 ดู​สิ วัน​นี้​พระองค์​ขับ​ผม​ออก​จาก​ผืน​ดิน ผม​จะ​ไม่​ได้​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์​อีก และ​จะ​หลบหนี​เร่ร่อน​ไป​บน​แผ่นดิน ใคร​พบ​ผม​ก็​จะ​ฆ่า​ผม”

15 พระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า “เพราะ​อย่าง​นั้น ใคร​ก็​ตาม​ที่​ฆ่า​คาอิน จะ​ถูก​ล้างแค้น​เจ็ด​เท่า” แล้ว​พระยาห์เวห์​ให้​เครื่องหมาย​แก่​คาอิน เพื่อ​ไม่​ให้​ผู้​ที่​พบ​เขา​ทำร้าย​เขา

16 คาอิน​จึง​ออก​ไป​จาก​เบื้อง​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​โนด ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​เอเดน 17 คาอิน​หลับ​นอน​กับ​ภรรยา​ของ​เขา เธอ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​เอโนค คาอิน​สร้าง​เมือง​ขึ้น และ​ตั้ง​ชื่อ​เมือง​ตาม​ชื่อ​ลูกชาย​ว่า​เอโนค 18 เอโนค​มี​ลูก​ชื่อ​อิราด อิราด​เป็น​พ่อ​ของ​เมฮูยาเอล เมฮูยาเอล​เป็น​พ่อ​ของ​เมธูชาเอล และ​เมธูชาเอล​เป็น​พ่อ​ของ​ลาเมค 19 ลาเมค​มี​ภรรยา​สอง​คน คน​แรก​ชื่อ​อาดาห์ คน​ที่​สอง​ชื่อ​ซิลลาห์ 20 อาดาห์​คลอด​ยาบาล เขา​เป็น​ต้น​ตระกูล​ของ​คน​ที่​อาศัย​ใน​เต็นท์​และ​เลี้ยง​สัตว์ 21 น้อง​ชาย​ของ​เขา​ชื่อ​ยูบาล เป็น​ต้น​ตระกูล​ของ​คน​ทั้งหลาย​ที่​เล่น​พิณ​และ​ปี่ 22 ซิลลาห์​ก็​คลอด​ทูบัลคาอิน ช่าง​ตี​เครื่องมือ​มี​คม​ทุก​ชนิด​จาก​ทองสัมฤทธิ์​และ​เหล็ก น้อง​สาว​ของ​ทูบัลคาอิน​ชื่อ​นา​อา​มา​ห์ 23 ลาเมค​กล่าว​กับ​ภรรยา​ของ​เขา​ว่า

“อาดาห์​และ​ซิลลาห์ ฟัง​เสียง​ของ​ฉัน

ภรรยา​ของ​ลาเมค ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​ฉัน

ฉัน​ฆ่า​ชาย​คน​หนึ่ง​เพราะ​เขา​ทำให้​ฉัน​บาดเจ็บ

ฆ่า​ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​เพราะ​เขา​ทำให้​ฉัน​ฟกช้ำ

24 ถ้า​คาอิน​ได้​รับ​การ​ล้างแค้น​เจ็ด​เท่า

ลาเมค​ก็​จะ​ได้​รับ​ถึง​เจ็ด​สิบ​เจ็ด​เท่า”

25 อาดัม​หลับ​นอน​กับ​ภรรยา​อีก​ครั้ง เธอ​คลอด​ลูกชาย​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​เสท โดย​กล่าว​ว่า “พระเจ้า​ให้​ลูก​อีก​คน​แก่​ฉัน​แทน​อาเบล เพราะ​คาอิน​ฆ่า​เขา” 26 เสท​ก็​มี​ลูกชาย​คน​หนึ่ง​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​เอโนช ตั้งแต่​นั้น​ผู้คน​เริ่ม​ร้อง​เรียก​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์

5

1 หนังสือ​เล่ม​นี้​บันทึก​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​อาดัม ใน​วัน​ที่​พระเจ้า​สร้าง​มนุษย์ พระองค์​ทำให้​เขา​มี​ลักษณะ​คล้าย​พระเจ้า 2 พระองค์​สร้าง​พวก​เขา​เป็น​ชาย​และ​หญิง​และ​อวยพร​พวก​เขา ใน​วัน​ที่​สร้าง​พวก​เขา​พระองค์​เรียก​พวก​เขา​ว่า“อาดัม”* 3 เมื่อ​อาดัม​อายุ 130 ปี เขา​มี​ลูกชาย​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​ลักษณะ​คล้าย​เขา​และ​เป็น​ภาพ​เหมือน​ของ​เขา แล้ว​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​เสท 4 หลัง​จาก​มี​เสท​แล้ว​อาดัม​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 800 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก 5 รวม​อายุ​ของ​อาดัม 930 ปี​แล้ว​เขา​ก็​ตาย

6 เมื่อ​เสท​อายุ 105 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เอโนช 7 หลัง​จาก​มี​เอโนช​แล้ว​เสท​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 807 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก 8 รวม​อายุ​ของ​เสท 912 ปี​แล้ว​เขา​ก็​ตาย

9 เมื่อ​เอโนช​อายุ 90 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เคนัน 10 หลัง​จาก​มี​เคนัน​แล้ว​เอโนช​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 815 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก 11 รวม​อายุ​ของ​เอโนช 905 ปี​แล้ว​เขา​ก็​ตาย

12 เมื่อ​เคนัน​อายุ 70 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​มา​หะ​ลา​เลล 13 หลัง​จาก​มี​มา​หะ​ลา​เลลแล้ว​เคนัน​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 840 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก 14 รวม​อายุ​ของ​เคนัน 910 ปี​แล้ว​เขา​ก็​ตาย

15 เมื่อ​มา​หะ​ลา​เลลอายุ 65 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​ยาเรด 16 หลัง​จาก​มี​ยาเรด​แล้ว​มา​หะ​ลา​เลล​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 830 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก 17 รวม​อายุ​ของ​มา​หะ​ลา​เลล 895 ปี​แล้ว​เขา​ก็​ตาย

18 เมื่อ​ยาเรด​อายุ 162 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เอโนค 19 หลัง​จาก​มี​เอโนค​แล้ว​ยาเรด​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 800 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก 20 รวม​อายุ​ของ​ยาเรด 962 ปี​แล้ว​เขา​ก็​ตาย

21 เมื่อ​เอโนค​อายุ 65 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เมธูเสลาห์ 22 หลัง​จาก​เมธูเสลาห์​เกิด​เอโนค​ดำเนิน​ชีวิต​กับ​พระเจ้า​เป็น​เวลา 300 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก 23 รวม​อายุ​ของ​เอโนค 365 ปี 24 เอโนค​ดำเนิน​ชีวิต​กับ​พระเจ้า​แล้ว​ก็​ไม่​พบ​เขา​อีก​เพราะ​พระเจ้า​รับ​เขา​ไป

25 เมื่อ​เมธูเสลาห์​อายุ 187 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​ลาเมค 26 หลัง​จาก​มี​ลาเมค​แล้ว​เมธูเสลาห์​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 782 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก 27 รวม​อายุ​ของ​เมธูเสลาห์ 969 ปี​แล้ว​เขา​ก็​ตาย

28 เมื่อ​ลาเมค​อายุ 182 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​คน​หนึ่ง 29 เขา​ตั้ง​ชื่อ​ลูก​ว่า​โนอาห์ และ​กล่าว​ว่า “ลูก​คน​นี้​จะ​ปลอบโยน​พวก​เรา​จาก​งาน​และ​ความ​เหน็ดเหนื่อย​ที่​ต้อง​ตรากตรำ​ทำ​ด้วย​สอง​มือ เพราะ​ดิน​ที่​พระยาห์เวห์​สาป​ไว้” 30 หลัง​จาก​มี​โนอาห์​แล้ว​ลาเมค​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 595 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก 31 รวม​อายุ​ของ​ลาเมค 777 ปี​แล้ว​เขา​ก็​ตาย

32 เมื่อ​โนอาห์​อายุ 500 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​คือ​เชม, ฮาม และ​ยาเฟท

6

1 เมื่อ​มนุษย์​เริ่ม​เพิ่ม​จำนวน​ขึ้น​บน​แผ่นดิน และ​พวก​เขา​มี​ลูกสาว​เกิด​มา 2 บุตร​ของ​พระเจ้า​เห็น​ว่า​ลูกสาว​ของ​มนุษย์​งดงาม​จึง​เลือก​หญิง​ที่​พวก​เขา​พอใจ​มา​เป็น​ภรรยา 3 พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า“พระวิญญาณ​ของ​เรา​จะ​ไม่​ต่อสู้​กับ​มนุษย์​ตลอด​ไป​เพราะ​เขา​ก็​เป็น​เนื้อ​หนัง ดังนั้น​อายุ​ของ​เขา​จะ​เป็น 120 ปี” 4 ใน​เวลา​นั้น​มี​พวก​เนฟิลิม*อยู่​บน​แผ่นดิน​และ​หลัง​จาก​นั้น​ก็​ยัง​มี​อยู่ เมื่อ​บุตร​ของ​พระเจ้า​เข้า​หา​ลูกสาว​ของ​มนุษย์​และ​มี​ลูก​กับ​พวก​เธอ​ลูก​เหล่า​นั้น​คือ​ผู้​เก่งกล้า​ใน​สมัย​โบราณ เป็น​คน​ที่​มี​ชื่อเสียง

5 พระยาห์เวห์​เห็น​ว่า​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​มนุษย์​บน​แผ่นดิน​มี​มาก​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​ใจ​ของ​มนุษย์​คิด​ขึ้น​ล้วน​ชั่ว​ร้าย​อยู่​เสมอ 6 พระยาห์เวห์​เสียใจ​ที่​ได้​สร้าง​มนุษย์​ขึ้น​บน​แผ่นดิน​และ​พระองค์​เจ็บปวด​ใจ 7 พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “เรา​จะ​ทำลาย​มนุษย์​ที่​เรา​สร้าง​ขึ้น​ให้​หมด​ไป​จาก​แผ่นดิน ทั้ง​มนุษย์ สัตว์​ทั้งหลาย สัตว์​ที่​คลาน​ไป​ตาม​พื้น และ​นก​บน​ท้องฟ้า เพราะ​เรา​เสียใจ​ที่​ได้​ทำ​ทั้งหมด​นี้​ขึ้น​มา” 8 แต่​โนอาห์​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระยาห์เวห์

9 นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​โนอาห์ โนอาห์​เป็น​คน​ชอบธรรม​ไร้​ที่​ติ​ใน​หมู่​คน​ร่วม​ยุค​ของ​เขา โนอาห์​ดำเนิน​ชีวิต​กับ​พระเจ้า 10 โนอาห์​มี​ลูกชาย​สาม​คน​คือ​เชม, ฮาม และ​ยาเฟท 11 แผ่นดิน​เสื่อมทราม​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​และ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​รุนแรง 12 พระเจ้า​มอง​ดู​แผ่นดิน และ​เห็น​ว่า​เสื่อมทราม เพราะ​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทั้งปวง​บน​แผ่นดิน​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​เสื่อมทราม

13 พระเจ้า​กล่าว​กับ​โนอาห์​ว่า“เรา​จะ​ทำให้​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทั้งปวง​สิ้น​ไป เพราะ​พวก​เขา​ทำให้​แผ่นดิน​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​รุนแรง ดู​สิ​เรา​จะ​ทำลาย​ทั้ง​พวก​เขา​และ​แผ่นดิน 14 จง​สร้าง​เรือ​จาก​ไม้​โกเฟอร์ ทำ​ห้อง​ต่างๆ​ไว้​ใน​เรือ​และ​ทา​ชัน​ทั้ง​ด้าน​ใน​และ​ด้าน​นอก 15 จง​ทำ​เรือ​ตาม​ขนาด​นี้​คือ​ยาว 300 คิวบิต†กว้าง 50 คิวบิต​และ​สูง 30 คิวบิต 16 ทำ​หลังคา​ให้​เรือ​และ​ทำให้​สูง​ขึ้น​ไป 1 คิวบิต ทำ​ประตู​ไว้​ที่​ด้าน​ข้าง​ของ​เรือ​และ​ทำ​เรือ​ให้​มี​ชั้น​ล่าง​ชั้น​ที่​สอง​และ​ชั้น​ที่​สาม 17 ส่วน​เรา​เอง​จะ​ให้​น้ำ​ท่วม​บน​แผ่นดิน​นี้ เพื่อ​ทำลาย​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทั้งปวง​ที่​มี​ลมหายใจ​แห่ง​ชีวิต​ใต้​ท้องฟ้า ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​บน​แผ่นดิน​จะ​ตาย 18 แต่​เรา​จะ​ตั้ง​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​เจ้า เจ้า​จะ​เข้า​ไป​ใน​เรือ​พร้อม​กับ​ลูกชาย​ของ​เจ้า ภรรยา​ของ​เจ้า และ​ภรรยา​ของ​ลูกชาย​เจ้า 19 จาก​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด จง​นำ​เข้า​เรือ​อย่าง​ละ​สอง​ตัว​เพื่อ​ให้​พวก​มัน​มี​ชีวิต​อยู่​กับ​เจ้า ให้​เป็น​ตัวผู้​และ​ตัวเมีย 20 นก​ตาม​ชนิด​ของ​มัน​ปศุสัตว์​ตาม​ชนิด​ของ​มัน​และ​สัตว์​ที่​คลาน​ไป​ตาม​ดิน​ทุก​ชนิด​ตาม​ชนิด​ของ​มัน​จะ​มา​หา​เจ้า​อย่าง​ละ​สอง​ตัว​เพื่อ​รักษา​ชีวิต​ไว้ 21 จง​นำ​อาหาร​ทุก​ชนิด​ที่​กิน​ได้​มา​เก็บ​ไว้​กับ​เจ้า​เพื่อ​เป็น​อาหาร​สำหรับ​เจ้า​และ​สำหรับ​พวก​มัน” 22 โนอาห์​ทำ​ตาม​นั้น เขา​ทำ​ทุก​อย่าง​ที่​พระเจ้า​สั่ง

7

1 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โนอาห์​ว่า “เจ้า​กับ​ทุก​คน​ใน​ครอบครัว​จง​เข้า​ไป​ใน​เรือ เพราะ​เรา​เห็น​ว่า​เจ้า​เป็น​คน​ชอบธรรม​ใน​สายตา​เรา​ท่ามกลาง​คน​ใน​ยุค​นี้ 2 สัตว์​สะอาด​ทุก​ชนิด​ให้​เอา​ไป​กับ​เจ้า​อย่าง​ละ 7 คู่​ตัวผู้​กับ​ตัวเมีย ส่วน​สัตว์​ที่​ไม่​สะอาด​ให้​เอา​อย่าง​ละ 2 ตัว​ตัวผู้​กับ​ตัวเมีย 3 นก​บน​ท้องฟ้า​ก็​เช่น​กัน ให้​เอา​อย่าง​ละ 7 คู่ ตัวผู้​กับ​ตัวเมีย เพื่อ​ให้​มี​เชื้อสาย​เหลือ​อยู่​ทั่ว​แผ่นดิน 4 อีก 7 วัน เรา​จะ​ให้​ฝน​ตก​บน​แผ่นดิน 40 วัน 40 คืน และ​จะ​ทำลาย​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​อย่าง​ที่​เรา​ทำ​ขึ้น​ให้​หมด​ไป​จาก​แผ่นดิน”

5 โนอาห์​ทำ​ทุก​อย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง

6 โนอาห์​อายุ 600 ปี​เมื่อ​น้ำ​ท่วม​มาบ​นแผ่นดิน 7 โนอาห์​เข้า​ไป​ใน​เรือ​พร้อม​กับ​ลูกชาย​ของ​เขา ภรรยา​ของ​เขา และ​ภรรยา​ของ​ลูกชาย เพราะ​ภัย​น้ำ​ท่วม 8 ทั้ง​สัตว์​สะอาด​สัตว์​ไม่​สะอาด​นก​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​คลาน​ไป​ตาม​ดิน 9 ต่าง​เข้า​ไป​หา​โนอาห์​ใน​เรือ​เป็น​คู่​ๆ​ตัวผู้​กับ​ตัวเมีย​ตาม​ที่​พระเจ้า​สั่ง​โนอาห์ 10 เมื่อ​ครบ 7 วัน​น้ำ​ท่วม​ก็​มาบ​นแผ่นดิน 11 ใน​ปี​ที่ 600 ของ​ชีวิต​โนอาห์ เดือน​ที่ 2 วัน​ที่ 17 ของ​เดือน วัน​นั้น​ตา​น้ำ​ทุก​สาย​จาก​ห้วงน้ำ​ลึก​อัน​ใหญ่​หลวง​แตก​พุ่ง​ขึ้น และ​ช่อง​บน​ท้องฟ้า​ก็​เปิด​ออก 12 ฝน​ตก​บน​แผ่นดิน 40 วัน 40 คืน

13 ใน​วัน​เดียวกัน​นั้น โนอาห์​กับ​เชม ฮาม และ​ยาเฟท​ลูกชาย​ของ​เขา พร้อม​ภรรยา​ของ​โนอาห์​และ​ภรรยา​ทั้ง​สาม​ของ​ลูกชาย ก็​เข้า​ไป​ใน​เรือ 14 ทั้ง​พวก​เขา​และ​สัตว์​ทุก​ชนิด​ตาม​ชนิด​ของ​มัน ปศุสัตว์​ทั้งหมด​ตาม​ชนิด​ของ​มัน สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​คลาน​ไป​บน​แผ่นดิน​ตาม​ชนิด​ของ​มัน และ​นก​ทุก​ชนิด​ทุก​ประเภท​ตาม​ชนิด​ของ​มัน ต่าง​ก็​เข้า​ไป​ด้วย 15 สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด​ที่​มี​ลมหายใจ​แห่ง​ชีวิต​เข้า​ไป​หา​โนอาห์​ใน​เรือ​เป็น​คู่​ๆ 16 สิ่ง​ที่​เข้า​ไป​นั้น​เป็น​ตัวผู้​และ​ตัวเมีย​จาก​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด ตาม​ที่​พระเจ้า​สั่ง​โนอาห์ แล้ว​พระยาห์เวห์​ก็​ปิด​เขา​ไว้​ข้าง​ใน 17 น้ำ​ท่วม​อยู่​บน​แผ่นดิน 40 วัน น้ำ​เพิ่ม​สูง​ขึ้น​ยก​เรือ​ให้​ลอย​สูง​เหนือ​แผ่นดิน 18 น้ำ​สูง​ขึ้น​และ​เพิ่ม​มาก​บน​แผ่นดิน​ส่วน​เรือ​ก็​ลอย​อยู่​บน​ผิว​น้ำ 19 น้ำ​สูง​ขึ้น​มาก​จน​ภูเขา​สูง​ทุก​ลูก​ใต้​ท้องฟ้า​ทั้งหมด​ถูก​น้ำ​ปกคลุม 20 น้ำ​สูง​ขึ้น​อีก 15 คิวบิต*และ​ภูเขา​ทั้งหลาย​ก็​ถูก​น้ำ​ปกคลุม 21 สิ่ง​มี​ชีวิต​ทั้งปวง​ที่​เคลื่อนไหว​บน​แผ่นดิน​ตาย​ทั้ง​นก​ปศุสัตว์​สัตว์​ต่างๆ​สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​คลาน​ไป​บน​แผ่นดิน​และ​มนุษย์​ทุก​คน 22 ทุก​สิ่ง​บน​พื้น​ดิน​แห้ง​ที่​มี​ลมหายใจ​ของ​วิญญาณ​ที่​ให้​ชีวิต​อยู่​ใน​จมูก ต่าง​ก็​ตาย 23 สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​อย่าง​บน​แผ่นดิน​ถูก​ทำลาย ทั้ง​มนุษย์ ปศุสัตว์ สัตว์​ที่​คลาน​ไป​ตาม​พื้น และ​นก​บน​ท้องฟ้า ทั้งหมด​ถูก​ทำลาย​ไป​จาก​แผ่นดิน เหลือ​เพียง​โนอาห์​กับ​ผู้​ที่​อยู่​กับ​เขา​ใน​เรือ 24 น้ำ​ท่วม​แผ่นดิน​อยู่ 150 วัน

8

1 พระเจ้า​ระลึก​ถึง​โนอาห์ รวม​ทั้ง​สัตว์​ทั้งหมด​และ​ปศุสัตว์​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​ใน​เรือ พระเจ้า​ให้​ลม​พัด​ผ่าน​แผ่นดิน แล้ว​น้ำ​ก็​ลด​ลง 2 ตา​น้ำ​ของ​ห้วงน้ำ​ลึก​และ​ช่อง​ฟ้า​ก็​ปิด​ลง​ส่วน​ฝน​จาก​ท้องฟ้า​ก็​หยุด 3 น้ำ​ค่อย ๆ ลด​จาก​แผ่นดิน​อย่าง​ต่อเนื่อง เมื่อ​ครบ 150 วัน ระดับ​น้ำ​ก็​ลด​ลง 4 ใน​เดือน​ที่ 7 วัน​ที่ 17 ของ​เดือน​เรือ​มา​พัก​อยู่​บน​เทือกเขา​อารารัต 5 น้ำ​ลด​ลง​เรื่อย​ๆ​จน​ถึง​เดือน​ที่ 10 ใน​วัน​ที่ 1 ของ​เดือน​ที่ 10 ยอด​ภูเขา​ก็​ปรากฏ​ให้​เห็น

6 เมื่อ​ผ่าน​ไป 40 วัน​โนอาห์​เปิด​หน้าต่าง​เรือ​ที่​เขา​ทำ​ไว้ 7 แล้ว​ปล่อย​อีก​าออกไป มัน​บิน​ไป​บิน​กลับ​จน​น้ำ​บน​แผ่นดิน​แห้ง​หมด 8 จาก​นั้น​เขา​ปล่อย​นก​พิราบ​ออก​ไป เพื่อ​ดู​ว่า​น้ำ​ลด​จาก​พื้น​ดิน​แล้ว​หรือ​ยัง 9 แต่​นก​พิราบ​หา​ที่​ให้​เท้า​พัก​ไม่​ได้​จึง​บิน​กลับ​มา​หา​เขา​ที่​เรือ​เพราะ​น้ำ​ยัง​ปกคลุม​ผิว​แผ่นดิน​ทั้งหมด โนอาห์​ยื่น​มือ​ออก​ไป​รับ​มัน​และ​นำ​กลับ​เข้า​มา​ใน​เรือ 10 เขา​รอ​อีก 7 วัน​แล้ว​ปล่อย​นก​พิราบ​ออก​จาก​เรือ​อีก​ครั้ง 11 ตอน​เย็น​นก​พิราบ​กลับ​มา​หา​เขา และ​ปรากฏ​ว่า​มัน​คาบ​ใบ​มะกอก​สด​ที่​เพิ่ง​เด็ด​มา โนอาห์​จึง​รู้​ว่า​น้ำ​ลด​จาก​แผ่นดิน​แล้ว 12 เขา​รอ​อีก 7 วัน​แล้ว​ปล่อย​นก​พิราบ​ออก​ไป​อีก คราว​นี้​มัน​ไม่​กลับ​มา​หา​เขา​อีก

13 เมื่อ​โนอาห์​อายุ 601 ปี ใน​วัน​ที่ 1 ของ​เดือน​ที่ 1 น้ำ​บน​แผ่นดิน​แห้ง​ไป โนอาห์​เปิด​ที่​คลุม​เรือ​ออก แล้ว​มอง​ดู​ก็​เห็น​ว่า​พื้น​ดิน​แห้ง​แล้ว 14 ใน​วัน​ที่ 27 ของ​เดือน​ที่ 2 แผ่นดิน​ก็​แห้ง​สนิท

15 พระเจ้า​กล่าว​กับ​โนอาห์​ว่า 16 “ออก​จาก​เรือ​เถอะ ทั้ง​เจ้า ภรรยา​ของ​เจ้า ลูกชาย​ของ​เจ้า และ​ภรรยา​ของ​ลูกชาย​เจ้า 17 จง​นำ​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​ออก​มา​ด้วย​ทั้ง​นก​ปศุสัตว์​และ​สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​คลาน​ไป​บน​แผ่นดิน​เพื่อ​ให้​พวก​มัน​แพร่​พันธุ์​อย่าง​มาก​บน​แผ่นดิน​ออก​ลูก​ดก​และ​เพิ่ม​จำนวน​บน​แผ่นดิน”

18 โนอาห์​จึง​ออก​จาก​เรือ พร้อม​กับ​ลูกชาย​ของ​เขา ภรรยา​ของ​เขา และ​ภรรยา​ของ​ลูกชาย 19 สัตว์​ทุก​ชนิด สัตว์​ที่​คลาน​ไป​ตาม​พื้น และ​นก​ทุก​ชนิด คือ​ทุก​สิ่ง​ที่​เคลื่อนไหว​บน​แผ่นดิน ต่าง​ออก​จาก​เรือ​ตาม​พวก​ของ​มัน

20 โนอาห์​สร้าง​แท่น​บูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​แล้ว​เลือก​สัตว์​สะอาด​ทุก​ชนิด​และ​นก​สะอาด​ทุก​ชนิด​มา​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​บน​แท่น 21 พระยาห์เวห์​ได้​กลิ่น​หอม​ที่​น่า​พอใจ แล้ว​คิด​ใน​ใจ​ว่า “เพราะ​ความ​คิด​ใน​ใจ​มนุษย์​นั้น​ชั่ว​ร้าย​ตั้งแต่​ยัง​เยาว์ เรา​จะ​ไม่​สาป​ดิน​อีก​เพราะ​มนุษย์ และ​จะ​ไม่​ทำลาย​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​อย่าง​อีก​เหมือน​ที่​เรา​ทำ​มา 22 ตราบ​ใด​ที่​แผ่นดิน​ยัง​คง​อยู่ ฤดู​หว่าน​และ​ฤดู​เก็บเกี่ยว ความ​หนาว​และ​ความ​ร้อน ฤดู​ร้อน​และ​ฤดู​หนาว กลางวัน​และ​กลางคืน​จะ​ไม่​หยุด”

9

1 พระเจ้า​อวยพร​โนอาห์​กับ​ลูกชาย และ​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “จง​มี​ลูก​ดก เพิ่ม​จำนวน​จน​เต็ม​แผ่นดิน 2 สัตว์​ทุก​ชนิด​บน​แผ่นดิน​และ​นก​ทุก​ชนิด​บน​ท้องฟ้า​จะ​กลัว​และ​หวาดหวั่น​พวก​เจ้า ทุก​สิ่ง​ที่​เคลื่อนไหว​บน​พื้น​ดิน​และ​ปลา​ทั้งหมด​ใน​ทะเล​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​พวก​เจ้า 3 สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​อย่าง​ที่​เคลื่อนไหว​จะ​เป็น​อาหาร​ของ​พวก​เจ้า เรา​มอบ​ทุก​อย่าง​ให้​พวก​เจ้า​เหมือน​ที่​เคย​มอบ​พืช​เขียว​ให้ 4 แต่​ห้าม​กิน​เนื้อ​พร้อม​เลือด​ของ​มัน ซึ่ง​เป็น​ชีวิต​ของ​มัน 5 เรา​จะ​ทวง​ชีวิต​คืน​เพราะ​เลือด​ของ​พวก​เจ้า​อย่าง​แน่นอน เรา​จะ​ทวง​จาก​สัตว์​ทุก​ตัว และ​จาก​มนุษย์​ทุก​คน จาก​พี่น้อง​ของ​เขา​เอง เรา​จะ​ทวง​ชีวิต​มนุษย์​คืน 6 ใคร​ทำให้​เลือด​มนุษย์​หลั่ง มนุษย์​ก็​จะ​ทำให้​เลือด​ของ​คน​นั้น​หลั่ง​เช่น​กัน เพราะ​พระเจ้า​สร้าง​มนุษย์​ตาม​ภาพ​ของ​พระองค์ 7 ส่วน​พวก​เจ้า​จง​มี​ลูก​ดก​และ​เพิ่ม​จำนวน จง​เพิ่ม​จำนวน​อย่าง​มาก​บน​แผ่นดิน​และ​ทวี​ขึ้น​บน​นั้น”

8 พระเจ้า​กล่าว​กับ​โนอาห์​และ​ลูกชาย​ของ​เขา​ว่า 9 “ส่วน​เรา​เอง เรา​ตั้ง​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวก​เจ้า และ​กับ​ลูกหลาน​ของ​พวก​เจ้า​ที่​จะ​มา​ภายหลัง 10 รวม​ทั้ง​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด​ที่​อยู่​กับ​พวก​เจ้า คือ​นก, ปศุสัตว์ และ​สัตว์​ทุก​ชนิด​บน​แผ่นดิน​ที่​อยู่​กับ​พวก​เจ้า ทุก​ตัว​ที่​ออก​จาก​เรือ คือ​สัตว์​ทุก​ชนิด​บน​แผ่นดิน 11 เรา​จะ​ตั้ง​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวก​เจ้า​ว่า​จะ​ไม่​มี​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทั้งปวง​ถูก​ทำลาย​ด้วย​น้ำ​ท่วม​อีก​และ​จะ​ไม่​มี​น้ำ​ท่วม​มา​ทำลาย​แผ่นดิน​อีก​เลย” 12 พระเจ้า​กล่าว​ว่า“นี่​คือ​เครื่องหมาย​ของ​พันธสัญญา​ที่​เรา​ทำ​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เจ้า​และ​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด​ที่​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​สำหรับ​คน​ทุก​รุ่น​ต่อ​ไป 13 เรา​ตั้ง​รุ้ง​ของ​เรา​ไว้​ใน​เมฆ​และ​มัน​จะ​เป็น​เครื่องหมาย​ของ​พันธสัญญา​ระหว่าง​เรา​กับ​แผ่นดิน 14 เมื่อ​เรา​นำ​เมฆ​มา​ปกคลุม​แผ่นดิน​และ​รุ้ง​ปรากฏ​ใน​เมฆ 15 เรา​จะ​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ของ​เรา​ซึ่ง​อยู่​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เจ้า​และ​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด น้ำ​จะ​ไม่​กลาย​เป็น​น้ำ​ท่วม​เพื่อ​ทำลาย​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทั้งปวง​อีก 16 รุ้ง​จะ​อยู่​ใน​เมฆ เมื่อ​เรา​มอง​เห็น​เรา​จะ​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​นิรันดร์​ระหว่าง​พระเจ้า​กับ​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด​ที่​อยู่​บน​แผ่นดิน” 17 พระเจ้า​กล่าว​กับ​โนอาห์​ว่า“นี่​คือ​เครื่องหมาย​ของ​พันธสัญญา​ที่​เรา​ตั้ง​ไว้​ระหว่าง​เรา​กับ​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทั้งปวง​ที่​อยู่​บน​แผ่นดิน”

18 ลูกชาย​ของ​โนอาห์​ที่​ออก​จาก​เรือ​คือ​เชม, ฮาม และ​ยาเฟท ฮาม​เป็น​พ่อ​ของ​คานาอัน 19 ทั้ง​สาม​คน​นี้​เป็น​ลูกชาย​ของ​โนอาห์ และ​ผู้คน​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​สืบ​เชื้อสาย​มา​จาก​พวก​เขา

20 โนอาห์​เริ่ม​ทำ​ไร่ แล้ว​ปลูก​องุ่น​เป็น​สวน 21 เขา​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​จน​เมา​และ​นอน​เปลือย​อยู่​ใน​เต็นท์ 22 ฮาม​พ่อ​ของ​คานาอัน​เห็น​พ่อ​เปลือย​กาย​อยู่ แล้ว​ออก​ไป​บอก​พี่น้อง​สอง​คน​ที่​อยู่​ข้างนอก 23 เชม​กับ​ยาเฟท​เอา​เสื้อคลุม​พาด​บน​ไหล่​ของ​ทั้ง​สอง แล้ว​เดิน​ถอย​หลัง​เข้า​ไป​คลุม​ร่าง​เปลือย​ของ​พ่อ พวก​เขา​หัน​หน้า​ไป​ทาง​อื่น จึง​ไม่​เห็น​พ่อ​เปลือย​กาย 24 เมื่อ​โนอาห์​หาย​เมา​และ​รู้​ว่า​ลูกชาย​คน​เล็ก​ทำ​อะไร​กับ​เขา 25 เขา​กล่าว​ว่า

“คานาอัน​ถูก​สาป

เขา​จะ​เป็น​คน​รับใช้​ที่​ต่ำต้อย​ที่สุด​ของ​พี่น้อง​ของ​เขา”

26 แล้ว​โนอาห์​กล่าว​ว่า

“ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เชม​ได้​รับ​คำ​สรรเสริญ

และ​ให้​คานาอัน​เป็น​คน​รับใช้​ของ​เขา

27 ขอ​ให้​พระเจ้า​ทำให้​ยาเฟท​แผ่​ขยาย​ออก​ไป

ให้​เขา​อาศัย​อยู่​ใน​เต็นท์​ของ​เชม

และ​ให้​คานาอัน​เป็น​คน​รับใช้​ของ​เขา”

28 หลัง​จาก​น้ำ​ท่วม​โนอาห์​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 350 ปี 29 รวม​อายุ​ของ​โนอาห์ 950 ปี​แล้ว​เขา​ก็​ตาย

10

1 นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​ลูกชาย​ของ​โนอาห์​คือ​เชม, ฮาม และ​ยาเฟท หลัง​จาก​น้ำ​ท่วม​พวก​เขา​มี​ลูกชาย

2 ลูกชาย​ของ​ยาเฟท​คือ​โกเมอร์, มา​โกก, มา​ได, ยาวาน, ทูบัล, เมเชค และ​ทีรัส 3 ลูกชาย​ของ​โกเมอร์​คือ​อัชเคนัส, รีฟัท และ​โท​การ์มาห์ 4 ลูกชาย​ของ​ยาวาน​คือ​เอลีชาห์, ทารชิช, คิททิม และ​โดดานิม 5 จาก​คน​เหล่า​นี้ ชน​ชาติ​ที่​อยู่​ตาม​หมู่​เกาะ​ต่าง ๆ แยกย้าย​ไป​อยู่​ใน​ดินแดน​ของ​ตน ตาม​ภาษา ตระกูล และ​ชาติ​ของ​ตน

6 ลูกชาย​ของ​ฮาม​คือ​คูช, มิสราอิม, พูต และ​คานาอัน 7 ลูกชาย​ของ​คูช​คือ​เสบา, ฮาวิลาห์, สับทาห์, รา​อา​มา​ห์ และ​สับเทคา ลูกชาย​ของ​รา​อา​มา​ห์คือเชบา และ​เดดาน 8 คูช​มี​ลูกชาย​ชื่อ​นิมโรด เขา​เริ่ม​เป็น​ผู้​เก่งกล้า​บน​แผ่นดิน 9 เขา​เป็น​นายพราน​ผู้​เก่งกล้า​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ จึง​มี​คำ​กล่าว​ว่า“เก่งกล้า​เหมือน​นิมโรด​นายพราน​ผู้​เก่งกล้า​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์” 10 อาณาจักร​แรก​ของ​เขา​ประกอบ​ด้วย​บาเบล, เอเรค, อัคคัด และ​คัล​เนห์​ใน​ดินแดน​ชินาร์ 11 จาก​ดินแดน​นั้น​เขา​เข้า​ไป​ใน​อัสซีเรีย​และ​สร้าง​นีนะเวห์, เรโหโบทอีร์, คาลาห์ 12 และ​เรเสน ซึ่ง​อยู่​ระหว่าง​นีนะเวห์​กับ​เมือง​ใหญ่​คาลาห์ 13 มิสราอิม​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​ลูดิม, อานามิม, เลฮาบิม, นัฟทูฮิม, 14 ปัทรุสิม คัสลูฮิม (ซึ่ง​ชาว​ฟีลิสเตีย​สืบ​เชื้อสาย​มา​จาก​พวก​เขา) และ​คัฟโทริม

15 คานาอัน​มี​ลูกชาย​คือ​ไซดอน ซึ่ง​เป็น​ลูก​หัว​ปี และ​เฮท 16 และ​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​ชาว​เยบุส, ชาว​อาโมไรต์ และ​ชาว​เกอร์กาช 17 ชาว​ฮีไวต์, ชาว​อาร์ค, ชาว​ซิน 18 ชาว​อาร์วัด, ชาว​เซ​มา​ร์ และ​ชาว​ฮามัท ต่อ​มา​ตระกูล​ต่างๆ​ของ​ชาว​คานาอัน​ก็​กระจาย​ออก​ไป 19 เขตแดน​ของ​ชาว​คานาอัน​เริ่ม​จาก​ไซดอน ไป​ทาง​เกราร์​จน​ถึง​กาซา แล้ว​ไป​ทาง​โสโดม, โกโมราห์, อัด​มา​ห์ และ​เศโบอิม จน​ถึง​ลาชา 20 คน​เหล่า​นี้​คือ​ลูกหลาน​ของ​ฮาม ตาม​ตระกูล ภาษา ดินแดน และ​ชาติ​ของ​พวก​เขา

21 เชม​พี่​ชาย​ของ​ยาเฟท​ก็​มี​ลูก​เช่น​กัน เขา​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​ลูกหลาน​เอเบอร์​ทั้งหมด 22 ลูกชาย​ของ​เชม​คือ​เอลาม, อัสชูร์, อาร์ปัคชัด, ลูด และ​อารัม 23 ลูกชาย​ของ​อารัม​คือ​อูส, ฮูล, เก​เธอ​ร์ และ​มา​ช 24 อาร์ปัคชัด​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เชลาห์​และ​เชลาห์​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เอเบอร์ 25 เอเบอร์​มี​ลูกชาย​สอง​คน คน​หนึ่ง​ชื่อ​เปเลก เพราะ​ใน​สมัย​ของ​เขา​แผ่นดิน​ถูก​แบ่ง​ออก พี่น้อง​ของ​เขา​อีก​คน​ชื่อ​โยกทาน 26 โยกทาน​เป็น​พ่อ​ของ​อัลโมดัด, เชเลฟ, ฮา​ซาร์​มา​เวท, เยราห์ 27 ฮาโดรัม, อูซาล, ดิคลา 28 โอบาล, อา​บี​มา​เอ​ล, เชบา 29 โอฟีร์, ฮาวิลาห์ และ​โยบับ ทั้งหมด​นี้​คือ​ลูกชาย​ของ​โยกทาน 30 ถิ่น​ที่​อยู่​ของ​พวก​เขา​แผ่​จาก​เมชา​ไป​ทาง​เซฟาร์​จน​ถึง​ภูเขา​ทาง​ตะวัน​ออก 31 คน​เหล่า​นี้​คือ​ลูกหลาน​ของ​เชม ตาม​ตระกูล ภาษา ดินแดน และ​ชาติ​ของ​พวก​เขา

32 ทั้งหมด​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​ลูกชาย​โนอาห์​ตาม​เชื้อสาย​และ​ชาติ​ของ​พวก​เขา จาก​คน​เหล่า​นี้​ชน​ชาติ​ต่างๆ​ก็​แยก​กระจาย​ไป​บน​แผ่นดิน​หลัง​จาก​น้ำ​ท่วม

11

1 คน​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​พูด​ภาษา​เดียวกัน และ​ใช้​ถ้อยคำ​แบบ​เดียวกัน 2 เมื่อ​พวก​เขา​เดินทาง​ไป​ทาง​ตะวัน​ออก*พวก​เขา​พบ​ที่ราบ​แห่ง​หนึ่ง​ใน​ดินแดน​ชินาร์​และ​ตั้ง​ถิ่น​ฐาน​อยู่​ที่​นั่น 3 พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “มา​เถอะ เรา​มา​ทำ​อิฐ​กัน แล้ว​เผา​ให้​แข็ง” พวก​เขา​ใช้​อิฐ​แทน​หิน และ​ใช้​ยางมะตอย​แทน​ปูน 4 แล้ว​พวก​เขา​กล่าว​ว่า “มา​เถอะ เรา​มา​สร้าง​เมือง​และ​หอคอย​ที่​ยอด​สูง​ถึง​ท้องฟ้า​กัน แล้ว​สร้าง​ชื่อ​ให้​พวก​เรา​เอง จะ​ได้​ไม่​กระจัด​กระจาย​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน”

5 พระยาห์เวห์​ลง​มา​ดู​เมือง​และ​หอคอย​ที่​มนุษย์​สร้าง​ขึ้น 6 พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า “ดู​สิ พวก​เขา​เป็น​ชน​เดียวกัน และ​ทุก​คน​ใช้​ภาษา​เดียวกัน นี่​เป็น​เพียง​จุด​เริ่มต้น​ของ​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​กำลัง​ทำ ต่อ​จาก​นี้ ไม่​ว่า​พวก​เขา​คิด​จะ​ทำ​อะไร ก็​ไม่​มี​อะไร​ขัด​ขวา​ง​พวก​เขา​ได้ 7 มา​เถอะ เรา​ลง​ไป​ทำให้​ภาษา​ของ​พวก​เขา​สับสน เพื่อ​ให้​พวก​เขา​ไม่​เข้าใจ​คำ​พูด​ของ​กัน​และ​กัน” 8 พระยาห์เวห์​จึง​ทำให้​พวก​เขา​กระจัด​กระจาย​จาก​ที่​นั่น​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน และ​พวก​เขา​ก็​หยุด​สร้าง​เมือง 9 เมือง​นั้น​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​บาเบล เพราะ​ที่​นั่น​พระยาห์เวห์​ทำให้​ภาษา​ของ​คน​ทั้ง​แผ่นดิน​สับสน และ​จาก​ที่​นั่น​พระยาห์เวห์​ทำให้​พวก​เขา​กระจัด​กระจาย​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน

10 นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​เชม เมื่อ​เชม​อายุ 100 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​อาร์ปัคชัด​หลัง​จาก​น้ำ​ท่วม 2 ปี 11 หลัง​จาก​มี​อาร์ปัคชัด​แล้ว​เชม​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 500 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก

12 เมื่อ​อาร์ปัคชัด​อายุ 35 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เชลาห์ 13 หลัง​จาก​มี​เชลาห์​แล้ว​อาร์ปัคชัด​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 403 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก

14 เมื่อ​เชลาห์​อายุ 30 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เอเบอร์ 15 หลัง​จาก​มี​เอเบอร์​แล้ว​เชลาห์​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 403 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก

16 เมื่อ​เอเบอร์​อายุ 34 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เปเลก 17 หลัง​จาก​มี​เปเลก​แล้ว​เอเบอร์​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 430 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก

18 เมื่อ​เปเลก​อายุ 30 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เรอู 19 หลัง​จาก​มี​เรอู​แล้ว​เปเลก​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 209 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก

20 เมื่อ​เรอู​อายุ 32 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เสรุก 21 หลัง​จาก​มี​เสรุก​แล้ว​เรอู​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 207 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก

22 เมื่อ​เสรุก​อายุ 30 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​นาโฮร์ 23 หลัง​จาก​มี​นาโฮร์​แล้ว​เสรุก​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 200 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก

24 เมื่อ​นาโฮร์​อายุ 29 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​เทราห์ 25 หลัง​จาก​มี​เทราห์​แล้ว​นาโฮร์​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 119 ปี​และ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว​อีก

26 เมื่อ​เทราห์​อายุ 70 ปี​เขา​มี​ลูกชาย​คือ​อับราม, นาโฮร์ และ​ฮาราน

27 นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​เทราห์ เทราห์​มี​ลูกชาย​คือ​อับราม, นาโฮร์ และ​ฮาราน ฮาราน​มี​ลูกชาย​ชื่อ​โลท 28 ฮาราน​ตาย​ใน​ดินแดน​ที่​เขา​เกิด คือ​อูร์​แห่ง​ชาว​เค​ลเดีย ตอน​นั้น​เทราห์​พ่อ​ของ​เขา​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ 29 อับราม​กับ​นาโฮร์​ต่าง​ก็​แต่งงาน ภรรยา​ของ​อับราม​ชื่อ​ซาราย ส่วน​ภรรยา​ของ​นาโฮร์​ชื่อ​มิลคาห์ นาง​เป็น​ลูกสาว​ของ​ฮาราน และ​ฮาราน​ก็​เป็น​พ่อ​ของ​อิสคาห์​ด้วย 30 ซาราย​เป็น​หมัน​และ​ไม่​มี​ลูก 31 เทราห์​พา​อับราม​ลูกชาย​ของ​ตน พร้อม​โลท​หลาน​ชาย​ซึ่ง​เป็น​ลูก​ของ​ฮาราน และ​ซาราย​ลูกสะใภ้​ซึ่ง​เป็น​ภรรยา​ของ​อับราม ออก​จาก​อูร์​แห่ง​ชาว​เค​ลเดีย​เพื่อ​ไป​ยัง​ดินแดน​คานาอัน พวก​เขา​เดินทาง​มา​ถึง​ฮาราน และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น 32 เทราห์​มี​อายุ 205 ปี​แล้ว​เขา​ก็​ตาย​ที่​ฮาราน

12

1 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​อับราม​ว่า “ออก​จาก​บ้านเมือง​ของ​เจ้า จาก​ญาติ​พี่น้อง และ​จาก​บ้าน​ของ​พ่อ แล้ว​ไป​ยัง​ดินแดน​ที่​เรา​จะ​ชี้​ให้​เจ้า​เห็น 2 เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​เป็น​ชน​ชาติ​ใหญ่ เรา​จะ​อวยพร​เจ้า และ​ทำให้​ชื่อ​ของ​เจ้า​ยิ่งใหญ่ และ​เจ้า​เอง​จะ​นำ​พร​มา​ให้​ผู้​อื่น 3 เรา​จะ​อวยพร​คน​ที่​อวยพร​เจ้า และ​จะ​สาป​คน​ที่​ดูหมิ่น​เจ้า ทุก​ครอบครัว​บน​แผ่นดิน​จะ​ได้​รับ​พร​ผ่าน​เจ้า”

4 อับราม​จึง​ออก​เดินทาง​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​กล่าว โลท​ไป​กับ​เขา​ด้วย ตอน​ที่​อับราม​ออก​จาก​ฮาราน​เขา​อายุ 75 ปี 5 อับราม​พา​ซาราย​ภรรยา​ของ​เขา โลท​หลาน​ชาย​ของ​เขา รวม​ทั้ง​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​ที่​สะสม​ไว้ และ​ผู้คน​ทั้งหมด​ที่​ได้​มา​อยู่​กับ​พวก​เขา​ใน​ฮาราน พวก​เขา​ออก​เดินทาง​ไป​ยัง​ดินแดน​คานาอัน และ​ก็​เข้า​มา​ถึง​ดินแดน​คานาอัน 6 อับราม​เดิน​ผ่าน​ดินแดน​ไป​ถึง​เชเคม​ตรง​ต้น​โอ๊ก​แห่ง​โมเรห์ เวลา​นั้น​ชาว​คานาอัน​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​นั้น

7 พระยาห์เวห์​ปรากฏ​แก่​อับราม​และ​กล่าว​ว่า“เรา​จะ​มอบ​ดินแดน​นี้​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า”*

เขา​จึง​สร้าง​แท่น​บูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ที่​นั่น คือ​พระองค์​ผู้​ปรากฏ​แก่​เขา 8 จาก​ที่​นั่น​เขา​เดินทาง​ไป​ยัง​ภูเขา​ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​เบเทล แล้ว​กาง​เต็นท์​ระหว่าง​เบเทล​ทาง​ตะวัน​ตก​กับ​อัย​ทาง​ตะวัน​ออก ที่​นั่น​เขา​สร้าง​แท่น​บูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์† และ​เรียกหา​พระยาห์เวห์​โดย​เอ่ย​พระนาม​ของ​พระองค์ 9 อับราม​เดินทาง​ต่อ​ไป​เรื่อย​ๆ​มุ่ง​ลง​ทาง​ใต้

10 เกิด​ความ​อดอยาก​ใน​ดินแดน​นั้น อับราม​จึง​ลง​ไป​อียิปต์​เพื่อ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น​ใน​ฐานะ​คน​ต่าง​ถิ่น เพราะ​ความ​อดอยาก​รุนแรง​มาก 11 เมื่อ​ใกล้​จะ​เข้า​อียิปต์​เขา​พูด​กับ​ซาราย​ภรรยา​ว่า“ฟัง​นะ ฉัน​รู้​ว่า​เธอ​เป็น​ผู้หญิง​ที่​สวย​มาก 12 เมื่อ​ชาว​อียิปต์​เห็น​เธอ พวก​เขา​จะ​พูด​ว่า ‘นี่​ภรรยา​ของ​เขา’ แล้ว​จะ​ฆ่า​ฉัน แต่​ไว้​ชีวิต​เธอ 13 ช่วย​บอก​ว่า​เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ปฏิบัติ​ดี​ต่อ​ฉัน​เพราะ​เห็นแก่​เธอ และ​ฉัน​จะ​รอด​ชีวิต​เพราะ​เธอ”

14 เมื่อ​อับราม​เข้า​มา​ใน​อียิปต์​ชาว​อียิปต์​ก็​เห็น​ว่า​หญิง​คน​นี้​สวย​มาก 15 ขุนนาง​ของ​ฟาโรห์​เห็น​เธอ​และ​กล่าว​ชม​เธอ​ต่อ​ฟาโรห์ หญิง​คน​นั้น​จึง​ถูก​พา​เข้า​ไป​ใน​วัง​ของ​ฟาโรห์ 16 ฟาโรห์​ปฏิบัติ​ดี​ต่อ​อับราม​เพราะ​เห็นแก่​เธอ อับราม​จึง​มี​แกะ​โค​ลา​ตัวผู้​ทาส​ชาย​ทาส​หญิง​ลา​ตัวเมีย​และ​อูฐ 17 แต่​พระยาห์เวห์​นำ​ภัยพิบัติ​ร้ายแรง​มา​สู่​ฟาโรห์​และ​คน​ใน​วัง​เพราะ​ซาราย​ภรรยา​ของ​อับราม 18 ฟาโรห์​จึง​เรียก​อับราม​มา แล้ว​พูด​ว่า “เจ้า​ทำ​อะไร​กับ​เรา​นี่ ทำไม​ไม่​บอก​ว่า​นาง​เป็น​ภรรยา​ของ​เจ้า 19 ทำไม​เจ้า​ถึง​บอก​ว่า ‘เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน’ จน​เรา​รับ​นาง​มา​เป็น​ภรรยา นี่​ภรรยา​ของ​เจ้า พา​นาง​ไป แล้ว​ออก​ไป​เสีย”

20 ฟาโรห์​สั่ง​คน​ของ​ตน​ให้​พา​อับราม ภรรยา และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​มี​ออก​ไป

13

1 อับราม​ออก​จาก​อียิปต์​ขึ้น​ไป​ยัง​ดินแดน​ทาง​ใต้ พร้อม​กับ​ภรรยา ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​มี และ​โลท 2 อับราม​มั่งคั่ง​มาก​มี​ปศุสัตว์​เงิน​และ​ทอง 3 เขา​เดินทาง​จาก​ดินแดน​ทาง​ใต้​เป็น​ระยะ ๆ จน​ถึง​เบเทล กลับ​มา​ยัง​ที่​ซึ่ง​เคย​กาง​เต็นท์​ครั้ง​แรก​ระหว่าง​เบเทล​กับ​อัย 4 คือ​ที่​ซึ่ง​เขา​เคย​สร้าง​แท่น​บูชา​ไว้​ใน​ตอน​แรก ที่​นั่น​อับราม​เรียกหา​พระยาห์เวห์​โดย​เอ่ย​พระนาม​ของ​พระองค์ 5 โลท​ซึ่ง​เดินทาง​ไป​กับ​อับราม​ก็​มี​ฝูง​แกะ​ฝูง​โค​และ​เต็นท์​เช่น​กัน 6 ดินแดน​ไม่​กว้าง​พอ​ให้​ทั้ง​สอง​อาศัย​อยู่​ด้วยกัน​เพราะ​ทรัพย์สิน​ของ​พวก​เขา​มาก​จน​อยู่​ร่วมกัน​ไม่​ได้ 7 คน​เลี้ยง​สัตว์​ของ​อับราม​กับ​คน​เลี้ยง​สัตว์​ของ​โลท​จึง​ทะเลาะ​กัน เวลา​นั้น​ชาว​คานาอัน​และ​ชาว​เปริสซี​ก็​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​นั้น 8 อับราม​พูด​กับ​โลท​ว่า “เรา​เป็น​ญาติ​กัน อย่า​ให้​ฉัน​กับ​เจ้า​ทะเลาะ​กัน หรือ​ให้​คน​เลี้ยง​สัตว์​ของ​ฉัน​กับ​คน​เลี้ยง​สัตว์​ของ​เจ้า​ทะเลาะ​กัน 9 ดินแดน​ทั้งหมด​อยู่​ตรง​หน้า​เจ้า​ไม่​ใช่​หรือ แยก​จาก​ฉัน​เถอะ ถ้า​เจ้า​ไป​ทาง​ซ้าย​ฉัน​จะ​ไป​ทาง​ขวา ถ้า​เจ้า​ไป​ทาง​ขวา​ฉัน​จะ​ไป​ทาง​ซ้าย”

10 โลท​มอง​ไป​ก็​เห็น​ที่ราบ​ลุ่ม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ทั้งหมด​มี​น้ำ​อุดม​สมบูรณ์​ไป​ทั่ว ตอน​นั้น​พระยาห์เวห์​ยัง​ไม่​ได้​ทำลาย​โสโดม​และ​โกโมราห์ บริเวณ​นั้น​เหมือน​สวน​ของ​พระยาห์เวห์ และ​เหมือน​ดินแดน​อียิปต์​ไป​จน​ถึง​โซอาร์ 11 โลท​จึง​เลือก​ที่ราบ​ลุ่ม​จอร์แดน​ให้​ตนเอง​แล้ว​เดินทาง​ไป​ทาง​ตะวัน​ออก ทั้ง​สอง​ก็​แยก​จาก​กัน 12 อับราม​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​คานาอัน ส่วน​โลท​อาศัย​อยู่​ตาม​เมือง​ใน​ที่ราบ และ​ย้าย​เต็นท์​ไป​ตั้ง​จน​ใกล้​โสโดม 13 คน​เมือง​โสโดม​ชั่ว​ร้าย​อย่าง​ยิ่ง​และ​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์

14 หลัง​จาก​โลท​แยก​ไป​แล้ว พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​อับราม​ว่า “จาก​ที่​ซึ่ง​เจ้า​อยู่ มอง​ไป​ทาง​เหนือ ทาง​ใต้ ทาง​ตะวัน​ออก และ​ทาง​ตะวัน​ตก 15 เพราะ​ดินแดน​ทั้งหมด​ที่​เจ้า​มอง​เห็น​เรา​จะ​มอบ​ให้​เจ้า​และ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​ตลอด​ไป 16 เรา​จะ​ทำให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​มาก​เหมือน​ฝุ่น​บน​แผ่นดิน ถ้า​ใคร​นับ​ฝุ่น​บน​แผ่นดิน​ได้​ก็​จะ​นับ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​ได้​เช่น​กัน 17 ลุก​ขึ้น​เดิน​ให้​ทั่ว​ดินแดน​นี้ ทั้ง​ตาม​แนว​ยาว​และ​แนว​กว้าง เพราะ​เรา​จะ​มอบ​ดินแดน​นี้​ให้​เจ้า”

18 อับราม​จึง​ย้าย​เต็นท์​มา​อาศัย​อยู่​ใกล้​ต้น​โอ๊ก​ของ​มัมเร​ซึ่ง​อยู่​ที่​เฮโบรน​แล้ว​สร้าง​แท่น​บูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ที่​นั่น

14

1 ใน​สมัย​ของ​อัมราเฟล กษัตริย์​แห่ง​ชินาร์, อารีโอค กษัตริย์​แห่ง​เอลลาซาร์, เคโดร์ลาโอเมอร์ กษัตริย์​แห่ง​เอลาม, และ​ทีดาล กษัตริย์​แห่ง​โกอิม 2 กษัตริย์​เหล่า​นี้​ทำ​สงคราม​กับ​เบรา กษัตริย์​แห่ง​โสโดม, บีร์ชา กษัตริย์​แห่ง​โกโมราห์, ชินาบ กษัตริย์​แห่ง​อัด​มา​ห์, เชเมเบอร์ กษัตริย์​แห่ง​เศโบอิม, และ​กษัตริย์​แห่ง​เบลา ซึ่ง​เรียก​อีก​ชื่อ​ว่า​โซอาร์ 3 กษัตริย์​ทั้งหมด​ฝ่าย​นี้​รวม​กำลัง​กัน​ที่​หุบเขา​ซิดดิม​ซึ่ง​ก็​คือ​ทะเล​เกลือ 4 พวก​เขา​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​เคโดร์ลาโอเมอร์​มา 12 ปี แต่​ใน​ปี​ที่ 13 ก็​กบฏ 5 ใน​ปี​ที่ 14 เคโดร์ลาโอเมอร์​กับ​กษัตริย์​ที่​อยู่​ฝ่าย​เขา​ยก​มา​และ​โจมตี​ชาว​เรฟาอิม​ที่​อัชเทโรทคาร์นาอิม​ชาว​ซูซิม​ที่​ฮาม​และ​ชาว​เอมิม​ที่​ชาเวห์คีริยาธาอิม 6 รวม​ทั้ง​ชาว​โฮไรต์​ที่​ภูเขา​เสอีร์​ไล่​ไป​จน​ถึง​เอลปาราน​ซึ่ง​อยู่​ริม​ถิ่น​ทุรกันดาร 7 จาก​นั้น​พวก​เขา​ย้อน​กลับ​มา​ถึง​เอนมิชปัท​ซึ่ง​ก็​คือ​คาเดช​และ​โจมตี​ดินแดน​ของ​ชาว​อา​มา​เลข​ทั้งหมด​รวม​ทั้ง​ชาว​อาโมไรต์​ที่​อาศัย​อยู่​ที่​ฮา​ซา​โซน​ทามาร์ 8 กษัตริย์​แห่ง​โสโดม โกโมราห์ อัด​มา​ห์ เศโบอิม และ​เบลา ซึ่ง​เรียก​อีก​ชื่อ​ว่า​โซอาร์ ยก​ออก​ไป​ตั้ง​แนวรบ​ใน​หุบเขา​ซิดดิม 9 เพื่อ​ต่อสู้​กับ​เคโดร์ลาโอเมอร์ กษัตริย์​แห่ง​เอลาม, ทีดาล กษัตริย์​แห่ง​โกอิม, อัมราเฟล กษัตริย์​แห่ง​ชินาร์, และ​อารีโอค กษัตริย์​แห่ง​เอลลาซาร์ เป็น​กษัตริย์ 4 องค์​ต่อ 5 องค์ 10 หุบเขา​ซิดดิม​เต็ม​ไป​ด้วย​บ่อ​ยางมะตอย กษัตริย์​แห่ง​โสโดม​และ​โกโมราห์​พากัน​หนี​และ​บาง​คน​ตกลง​ไป​ใน​บ่อ ส่วน​คน​ที่​เหลือ​หนี​ขึ้น​ภูเขา 11 ฝ่าย​ผู้​ชน​ะ​กวาด​เอา​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​ของ​โสโดม​และ​โกโมราห์​พร้อม​อาหาร​ทั้งหมด​แล้ว​จาก​ไป 12 พวก​เขา​จับ​โลท หลาน​ชาย​ของ​อับราม ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​โสโดม​ไป​ด้วย พร้อม​กับ​ทรัพย์สิน​ของ​เขา

13 คน​หนึ่ง​ที่​หนี​รอด​มา​ได้​ไป​บอก​อับราม​ชาว​ฮีบรู ตอน​นั้น​อับราม​อาศัย​อยู่​ใกล้​ต้น​โอ๊ก​ของ​มัมเร​ชาว​อาโมไรต์ มัมเร​เป็น​พี่น้อง​กับ​เอชโคล​และ​อาเนอร์ และ​ทั้ง​สาม​เป็น​พันธมิตร​กับ​อับราม 14 เมื่อ​อับราม​ได้ยิน​ว่า​ญาติ​ของ​เขา​ถูก​จับ​ไป เขา​ก็​นำ​ชาย​ที่​ผ่าน​การ​ฝึก 318 คน ซึ่ง​เกิด​ใน​เรือน​ของ​เขา ออก​ไล่​ตาม​ไป​จน​ถึง​ดาน 15 กลางคืน​อับราม​แบ่ง​กำลัง​ออก​เป็น​กลุ่ม ๆ เขา​กับ​คน​รับใช้​เข้า​โจมตี​พวก​เขา แล้ว​ไล่​ตาม​ไป​ถึง​โฮบาห์ ซึ่ง​อยู่​ทาง​ซ้าย​ของ​ดามัสกัส 16 เขา​นำ​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​กลับ​คืน​มา​และ​ช่วย​โลท​ญาติ​ของ​เขา​พร้อม​ทรัพย์สิน​ของ​โลท​รวม​ทั้ง​พวก​ผู้หญิง​และ​คน​อื่นๆ​กลับ​มา​ด้วย

17 หลัง​อับราม​กลับ​จาก​การ​สังหาร​เคโดร์ลาโอเมอร์​และ​กษัตริย์​ที่​อยู่​กับ​เขา​กษัตริย์​แห่ง​โสโดม​ออก​มา​ต้อนรับ​ที่​หุบเขา​ชาเวห์​ซึ่ง​ก็​คือ​หุบเขา​ของ​กษัตริย์ 18 เมลคีเซเดค​กษัตริย์​แห่ง​ซาเลม​นำ​ขนม​ปัง​และ​เหล้า​องุ่น​ออก​มา เขา​เป็น​ปุโรหิต​ของ​พระเจ้าผู้สูงสุด 19 เขา​อวยพร​อับราม​ว่า “ขอ​ให้​อับราม​ได้​รับ​พร​จาก​พระเจ้าผู้สูงสุด ผู้​ครอบครอง​ฟ้า​และ​แผ่นดิน 20 ขอ​สรรเสริญ​พระเจ้าผู้สูงสุด ผู้​มอบ​ศัตรู​ของ​เจ้า​ไว้​ใน​มือ​เจ้า”

อับราม​มอบ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​ทุก​สิ่ง​ให้​เมลคีเซเดค

21 กษัตริย์​แห่ง​โสโดม​พูด​กับ​อับราม​ว่า“คืน​ผู้คน​ให้​เรา ส่วน​ทรัพย์สิน​เจ้า​เอา​ไป​เถอะ”

22 อับราม​ตอบ​กษัตริย์​แห่ง​โสโดม​ว่า“ผม​ได้​ยก​มือ​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้าผู้สูงสุด​ผู้​ครอบครอง​ฟ้า​และ​แผ่นดิน​แล้ว 23 ว่า​จะ​ไม่​เอา​แม้​แต่​เส้นด้าย​หรือ​สาย​รอ​ง​เท้า​หรือ​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​ของ​ท่าน​เพื่อ​ท่าน​จะ​ไม่​ได้​พูด​ว่า‘เรา​ทำให้​อับราม​ร่ำรวย’ 24 ผม​จะ​ไม่​รับ​อะไร​นอกจาก​สิ่ง​ที่​คน​หนุ่ม​ได้​กิน​ไป​แล้ว​และ​ส่วน​ของ​คน​ที่​ไป​กับ​ผม​คือ​อาเนอร์ เอชโคล และ​มัมเร ให้​พวก​เขา​รับ​ส่วน​ของ​ตน​เถอะ”

15

1 หลัง​จาก​เหตุการณ์​เหล่า​นี้ อับราม​ได้​รับ​ถ้อยคำ​จาก​พระยาห์เวห์​ใน​นิมิต​ว่า “อย่า​กลัว​เลย อับราม เรา​เป็น​โล่​ของ​เจ้า และ​เรา​เอง​คือ​รางวัล​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​เจ้า”

2 อับราม​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ผู้​เป็น​เจ้านาย* พระองค์​จะ​ให้​อะไร​แก่​ผม ใน​เมื่อ​ผม​ยัง​ไม่​มี​ลูก และ​คน​ที่​จะ​รับ​มรดก​ของ​ผม​คือ​เอลีเอเซอร์​ชาว​ดามัสกัส” 3 อับราม​พูด​ต่อว่า “พระองค์​ไม่​ได้​ให้​ลูก​แก่​ผม​เลย และ​คน​ที่​เกิด​ใน​เรือน​ของ​ผม​กลับ​จะ​เป็น​ทายาท​ของ​ผม”

4 แล้ว​ถ้อยคำ​จาก​พระยาห์เวห์​ก็​มา​ถึง​เขา​ว่า “คน​นี้​จะ​ไม่​เป็น​ทายาท​ของ​เจ้า ลูก​ที่​เกิด​จาก​เจ้า​เอง​ต่างหาก​จะ​เป็น​ทายาท” 5 พระยาห์เวห์​พา​เขา​ออก​ไป​ข้างนอก แล้ว​กล่าว​ว่า “มอง​ขึ้น​ไป​บน​ท้องฟ้า แล้ว​ลอง​นับ​ดาว​ดู ถ้า​เจ้า​นับ​ได้” แล้ว​กล่าว​กับ​อับราม​ว่า “ลูกหลาน​ของ​เจ้า​จะ​มากมาย​อย่าง​นั้น” 6 อับราม​เชื่อ​พระยาห์เวห์ และ​พระองค์​นับ​ความ​เชื่อ​นั้น​เป็น​ความ​ชอบธรรม​แก่​เขา 7 พระองค์​กล่าว​กับ​อับราม​ว่า“เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ผู้​พา​เจ้า​ออก​จาก​อูร์​แห่ง​ชาว​เค​ลเดีย​เพื่อ​มอบ​ดินแดน​นี้​ให้​เจ้า​เป็น​มรดก”

8 อับราม​ถาม​ว่า “พระยาห์เวห์​ผู้​เป็น​เจ้านาย ผม​จะ​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​ดินแดน​นี้​จะ​เป็น​มรดก​ของ​ผม”

9 พระองค์​กล่าว​ว่า“นำ​ลูก​วัว​ตัวเมีย​อายุ 3 ปี​แพะ​ตัวเมีย​อายุ 3 ปี​แกะ​ตัวผู้​อายุ 3 ปี​นกเขา​หนึ่ง​ตัว​และ​ลูก​นก​พิราบ​หนึ่ง​ตัว​มา​ให้​เรา” 10 อับราม​นำ​สัตว์​ทั้งหมด​มา แล้ว​ผ่า​แต่ละ​ตัว​ออก​เป็น​สอง​ซีก วาง​แต่ละ​ซีก​ตรง​ข้าม​กัน แต่​ไม่​ได้​ผ่าน​ก 11 เมื่อ​นก​ล่า​เหยื่อ​บิน​ลง​มา​ที่​ซาก​สัตว์​อับราม​ก็​ไล่​พวก​มัน​ไป

12 ขณะ​ดวง​อาทิตย์​กำลัง​ลับ​ลง​อับราม​ก็​หลับสนิท แล้ว​ความ​หวาดกลัว​กับ​ความ​มืดมิด​อัน​หนักหน่วง​ก็​ครอบงำ​เขา 13 พระองค์​กล่าว​กับ​อับราม​ว่า “รู้​ไว้​ให้​แน่​ว่า​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​จะ​ไป​อยู่​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​ดินแดน​ที่​ไม่​ใช่​ของ​พวก​เขา และ​จะ​รับใช้​คน​ที่​นั่น พวก​เขา​จะ​ถูก​กดขี่​อยู่ 400 ปี 14 เรา​จะ​พิพากษา​ชน​ชาติ​ที่​พวก​เขา​รับใช้​ด้วย หลัง​จาก​นั้น​พวก​เขา​จะ​ออก​มา​พร้อม​ทรัพย์สิน​มากมาย 15 ส่วน​เจ้า​จะ​ไป​หา​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า​อย่าง​สงบ​และ​จะ​ถูก​ฝัง​เมื่อ​มี​อายุ​ยืน​ยาว 16 ใน​รุ่น​ที่ 4 ลูกหลาน​ของ​เจ้า​จะ​กลับ​มา​ที่​นี่​เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​ชาว​อาโมไรต์​ยัง​ไม่​ถึง​ขีดสุด” 17 เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ลับ​ลง​และ​มืด​แล้ว ปรากฏ​ว่า​มี​เตาไฟ​ที่​ควัน​โขมง และ​คบเพลิง​ที่​ลุก​เป็น​ไฟ ผ่าน​ไป​ระหว่าง​ชิ้น​เนื้อ​เหล่า​นั้น 18 วัน​นั้น​พระยาห์เวห์​ทำ​พันธสัญญา​กับ​อับราม​ว่า“เรา​ได้​มอบ​ดินแดน​นี้​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​ตั้งแต่​แม่น้ำ​แห่ง​อียิปต์​ไป​จน​ถึง​แม่น้ำ​ใหญ่​คือ​แม่น้ำ​ยูเฟรติส 19 คือ​ดินแดน​ของ​ชาว​เคไนต์​ชาว​เค​นิ​สซีชาว​คัดโมไนต์ 20 ชาว​ฮิตไทต์​ชาว​เปริสซี​ชาว​เรฟาอิม 21 ชาว​อาโมไรต์​ชาว​คานาอัน​ชาว​เกอร์กาชี​และ​ชาว​เยบุส”

16

1 ซาราย​ภรรยา​ของ​อับราม​ยัง​ไม่​มี​ลูก​ให้​เขา เธอ​มี​ทาส​หญิง​ชาว​อียิปต์​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ฮาการ์ 2 ซาราย​พูด​กับ​อับราม​ว่า “ฟัง​นะ พระยาห์เวห์​ไม่​ให้​ฉัน​มี​ลูก ไป​หลับ​นอน​กับ​ทาส​หญิง​ของ​ฉัน​เถอะ บางที​ฉัน​อาจ​จะ​ได้​ลูก​จาก​นาง” อับราม​ก็​ฟัง​ซาราย 3 หลัง​จาก​อับราม​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​คานาอัน​ได้ 10 ปี​ซาราย​ภรรยา​ของ​เขา​ก็​พา​ฮาการ์​ทาส​หญิง​ชาว​อียิปต์​ของ​ตน​มา​ยก​ให้​อับราม​สามี​เป็น​ภรรยา 4 อับราม​หลับ​นอน​กับ​ฮาการ์​และ​เธอ​ก็​ตั้ง​ครรภ์ เมื่อ​รู้​ว่า​ตน​ตั้ง​ครรภ์​เธอ​ก็​เริ่ม​ดูแคลน​นาย​หญิง​ของ​ตน 5 ซาราย​พูด​กับ​อับราม​ว่า “เรื่อง​ที่​ฉัน​ถูก​ดูหมิ่น​นี้​เป็น​ความ​ผิด​ของ​เธอ ฉัน​ยก​ทาส​หญิง​ให้​เธอ​แล้ว แต่​พอ​นาง​รู้​ว่า​ตั้ง​ครรภ์ นาง​ก็​ดูแคลน​ฉัน ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​ตัดสิน​ระหว่าง​ฉัน​กับ​เธอ”

6 อับราม​ตอบ​ซาราย​ว่า “ทาส​หญิง​ของ​เธอ เธอ​จะ​ทำ​กับ​นาง​อย่างไร​ก็​ได้​ตาม​ที่​เห็น​ว่า​ดี” ซาราย​ปฏิบัติ​ต่อ​ฮาการ์​อย่าง​รุนแรง จน​เธอ​หนี​ไป

7 ทูต​ของ​พระยาห์เวห์​พบ​ฮาการ์​ที่​ตา​น้ำ​แห่ง​หนึ่ง​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร ข้าง​ทาง​ไป​ชูร์ 8 ทูต​นั้น​ถาม​ว่า“ฮาการ์​ทาส​หญิง​ของ​ซาราย​เจ้า​มา​จาก​ไหน​และ​จะ​ไป​ไหน”

เธอ​ตอบ​ว่า“ฉัน​กำลัง​หนี​จาก​ซาราย​นาย​หญิง​ของ​ฉัน”

9 ทูต​ของ​พระยาห์เวห์​บอก​เธอ​ว่า“กลับ​ไป​หา​นาย​หญิง​ของ​เจ้า​และ​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​นาง” 10 ทูต​ของ​พระยาห์เวห์​กล่าว​อีก​ว่า“เรา​จะ​ทำให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​เพิ่ม​มาก​อย่าง​ยิ่ง​จน​นับ​ไม่​ถ้วน” 11 ทูต​ของ​พระยาห์เวห์​กล่าว​ต่อว่า “เจ้า​กำลัง​ตั้ง​ครรภ์ และ​จะ​คลอด​ลูกชาย ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​อิชมาเอล เพราะ​พระยาห์เวห์​ได้ยิน​ความ​ทุกข์​ของ​เจ้า 12 เขา​จะ​เป็น​เหมือน​ลา​ป่า​ท่ามกลาง​มนุษย์ มือ​ของ​เขา​จะ​ต่อสู้​กับ​ทุก​คน​และ​มือ​ของ​ทุก​คน​จะ​ต่อสู้​กับ​เขา เขา​จะ​อาศัย​อยู่​อย่าง​เป็น​ปฏิปักษ์​กับ​พี่น้อง​ทั้งหมด​ของ​เขา”

13 ฮาการ์​เรียก​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์​ผู้​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า“พระองค์​คือ​พระเจ้า​ผู้​มอง​เห็น”เพราะ​เธอ​พูด​ว่า“ฉัน​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​จริง​หรือ​หลัง​จาก​ได้​เห็น​พระองค์” 14 เพราะ​เหตุ​นี้​บ่อ​น้ำ​นั้น​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​เบเออร์ลาไฮรอย* บ่อ​นั้น​อยู่​ระหว่าง​คาเดช​กับ​เบเรด

15 ฮาการ์​คลอด​ลูกชาย​ให้​อับราม​และ​อับราม​ตั้ง​ชื่อ​ลูกชาย​ที่​ฮาการ์​คลอด​ว่า​อิชมาเอล 16 อับราม​อายุ 86 ปี​ตอน​ที่​ฮาการ์​คลอด​อิชมาเอล​ให้​เขา

17

1 เมื่อ​อับราม​อายุ 99 ปี พระยาห์เวห์​ปรากฏ​แก่​เขา และ​กล่าว​ว่า “เรา​คือ​พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์ จง​ดำเนิน​ไป​ต่อ​หน้า​เรา และ​เป็น​คน​ไม่​มี​ที่​ติ 2 เรา​จะ​ทำ​พันธสัญญา​ระหว่าง​เรา​กับ​เจ้า และ​จะ​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​ทวี​จำนวน​อย่าง​ยิ่ง”

3 อับราม​หมอบ​ลง​หน้า​จรด​ดิน พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า 4 “ส่วน​เรา​พันธสัญญา​ของ​เรา​อยู่​กับ​เจ้า เจ้า​จะ​เป็น​บิดา​ของ​ชน​ชาติ​มากมาย 5 ต่อ​ไป​เจ้า​จะ​ไม่​ชื่อ​อับราม​แต่​จะ​ชื่อ​อับราฮัม​เพราะ​เรา​ได้​ทำให้​เจ้า​เป็น​บิดา​ของ​ชน​ชาติ​มากมาย 6 เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​มี​ลูกหลาน​มาก​อย่าง​ยิ่ง หลาย​ชน​ชาติ​จะ​เกิด​จาก​เจ้า​และ​กษัตริย์​หลาย​องค์​จะ​สืบ​เชื้อสาย​จาก​เจ้า 7 เรา​จะ​ตั้ง​พันธสัญญา​ของ​เรา​ระหว่าง​เรา​กับ​เจ้า​และ​กับ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​หลัง​จาก​เจ้า​ตลอด​ทุก​รุ่น​เป็น​พันธสัญญา​นิรันดร์ เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​เจ้า​และ​ของ​ลูกหลาน​ที่​มา​หลัง​เจ้า 8 เรา​จะ​มอบ​ดินแดน​คานาอัน​ทั้งหมด ที่​เจ้า​อาศัย​อยู่​ชั่วคราว​นี้ ให้​เจ้า​และ​ลูกหลาน​หลัง​จาก​เจ้า​เป็น​ที่​ครอบครอง​ตลอด​ไป และ​เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา”

9 พระเจ้า​กล่าว​กับ​อับราฮัม​ว่า“ส่วน​เจ้า​ต้อง​รักษา​พันธสัญญา​ของ​เรา​ทั้ง​เจ้า​และ​ลูกหลาน​หลัง​จาก​เจ้า​ตลอด​ทุก​รุ่น 10 นี่​คือ​พันธสัญญา​ของ​เรา​ซึ่ง​พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เจ้า​และ​ลูกหลาน​หลัง​จาก​พวก​เจ้า ผู้ชาย​ทุก​คน​ใน​หมู่​พวก​เจ้า​ต้อง​เข้า​สุหนัต 11 พวก​เจ้า​ต้อง​ขริบ​หนัง​หุ้ม​ปลาย​อวัยวะ​เพศ นี่​จะ​เป็น​เครื่องหมาย​ของ​พันธสัญญา​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เจ้า 12 ตลอด​ทุก​รุ่น เด็ก​ผู้ชาย​ทุก​คน​ใน​หมู่​พวก​เจ้า เมื่อ​อายุ​ครบ 8 วัน ต้อง​เข้า​สุหนัต ไม่​ว่า​จะ​เกิด​ใน​เรือน หรือ​ถูก​ซื้อ​มา​ด้วย​เงิน​จาก​คน​ต่างชาติ​ที่​ไม่​ใช่​ลูกหลาน​ของ​เจ้า 13 ทั้ง​คน​ที่​เกิด​ใน​เรือน​ของ​เจ้า​และ​คน​ที่​เจ้า​ซื้อ​มา​ด้วย​เงิน​ต้อง​เข้า​สุหนัต พันธสัญญา​ของ​เรา​จะ​อยู่​ใน​เนื้อ​หนัง​ของ​พวก​เจ้า​เป็น​พันธสัญญา​นิรันดร์ 14 ผู้ชาย​ที่​ไม่​เข้า​สุหนัต คือ​ไม่​ได้​ขริบ​หนัง​หุ้ม​ปลาย จะ​ถูก​ตัดขาด​จาก​หมู่ชน​ของ​ตน เพราะ​เขา​ได้​ทำลาย​พันธสัญญา​ของ​เรา”

15 พระเจ้า​กล่าว​กับ​อับราฮัม​ว่า“ส่วน​ซาราย​ภรรยา​ของ​เจ้า​ต่อ​ไป​อย่า​เรียก​นาง​ว่า​ซาราย​แต่​ชื่อ​ของ​นาง​จะ​เป็น​ซาราห์ 16 เรา​จะ​อวยพร​นาง ยิ่ง​กว่า​นั้น นาง​จะ​คลอด​ลูกชาย​ให้​เจ้า เรา​จะ​อวยพร​นาง และ​นาง​จะ​เป็น​แม่​ของ​หลาย​ชน​ชาติ กษัตริย์​ของ​หลาย​ชน​ชาติ​จะ​สืบ​เชื้อสาย​จาก​นาง”

17 อับราฮัม​หมอบ​ลง​หน้า​จรด​ดิน​แล้ว​หัวเราะ​พลาง​คิด​ใน​ใจ​ว่า“คน​อายุ 100 ปี​จะ​มี​ลูก​ได้​หรือ ซาราห์​อายุ 90 ปี​แล้ว​จะ​คลอด​ลูก​ได้​หรือ” 18 อับราฮัม​พูด​กับ​พระเจ้า​ว่า“ขอ​ให้​อิชมาเอล​มี​ชีวิต​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์​เถิด”

19 พระเจ้า​กล่าว​ว่า “ไม่​ใช่ ซาราห์​ภรรยา​ของ​เจ้า​จะ​คลอด​ลูกชาย​ให้​เจ้า ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​อิสอัค* เรา​จะ​ตั้ง​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​เขา​เป็น​พันธสัญญา​นิรันดร์ สำหรับ​ลูกหลาน​ของ​เขา​หลัง​จาก​เขา 20 ส่วน​อิชมาเอล เรา​ได้ยิน​คำ​ของ​เจ้า​แล้ว เรา​ได้​อวยพร​เขา และ​จะ​ทำให้​เขา​มี​ลูกหลาน​มาก เพิ่ม​จำนวน​อย่าง​ยิ่ง เขา​จะ​เป็น​บิดา​ของ​ประมุข 12 คน และ​เรา​จะ​ทำให้​เขา​เป็น​ชน​ชาติ​ใหญ่ 21 แต่​เรา​จะ​ตั้ง​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​อิสอัค​ซึ่ง​ซาราห์​จะ​คลอด​ให้​เจ้า​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด​ใน​ปี​หน้า”

22 เมื่อ​พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​เสร็จ​แล้ว ก็​ขึ้น​ไป​จาก​อับราฮัม 23 วัน​เดียวกัน​นั้น อับราฮัม​พา​อิชมาเอล​ลูกชาย​ของ​เขา รวม​ทั้ง​ผู้ชาย​ทุก​คน​ใน​ครัว​เรือน ทั้ง​คน​ที่​เกิด​ใน​เรือน และ​คน​ที่​ซื้อ​มา​ด้วย​เงิน มา​ขริบ​หนัง​หุ้ม​ปลาย ตาม​ที่​พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา 24 อับราฮัม​อายุ 99 ปี ตอน​ที่​ขริบ​หนัง​หุ้ม​ปลาย 25 อิชมาเอล​ลูกชาย​ของ​เขา​อายุ 13 ปี ตอน​ที่​ขริบ​หนัง​หุ้ม​ปลาย 26 ใน​วัน​เดียวกัน​นั้น​อับราฮัม​และ​อิชมาเอล​ลูกชาย​ของ​เขา​ต่าง​ก็​เข้า​สุหนัต 27 ผู้ชาย​ทุก​คน​ใน​ครัว​เรือน​ของ​เขา​ทั้ง​คน​ที่​เกิด​ใน​เรือน​และ​คน​ที่​ซื้อ​มา​ด้วย​เงิน​จาก​คน​ต่างชาติ​ต่าง​ก็​เข้า​สุหนัต​พร้อม​กับ​เขา

18

1 พระยาห์เวห์​ปรากฏ​แก่​อับราฮัม​ที่​ต้น​โอ๊ก​ของ​มัมเร​ขณะ​เขา​นั่ง​อยู่​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​ใน​ช่วง​ที่​อากาศ​ร้อน​จัด 2 เขา​เงย​หน้า​มอง​และ​เห็น​ชาย​สาม​คน​ยืน​อยู่​ใกล้​ๆ พอ​เห็น​พวก​เขา​ก็​วิ่ง​จาก​ทาง​เข้า​เต็นท์​ไป​ต้อนรับ​แล้ว​ก้ม​ลง​จน​ถึง​พื้น 3 พูด​ว่า“ท่าน​ถ้า​ท่าน​พอใจ​ใน​ตัว​ผม​ขอ​อย่า​เพิ่ง​ผ่าน​คน​รับใช้​คน​นี้​ไป​เลย 4 ขอ​ให้​ผม​เอา​น้ำ​มา​ให้​สัก​หน่อย​พวก​ท่าน​ล้าง​เท้า​แล้ว​พัก​ใต้​ต้นไม้​นี้​เถอะ 5 ผม​จะ​ไป​เอา​ขนม​ปัง​มา​ให้​กิน​รองท้อง​แล้ว​ค่อย​เดินทาง​ต่อ​ใน​เมื่อ​พวก​ท่าน​แวะ​มา​หา​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​แล้ว”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า“ดี ทำ​ตาม​ที่​เจ้า​พูด​เถอะ”

6 อับราฮัม​รีบ​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​หา​ซาราห์​แล้ว​บอก​ว่า“เร็ว​เข้า​เอา​แป้ง​อย่าง​ดี​สาม​เซอาห์* มา​นวด​แล้ว​ทำ​เป็น​ขนม​ปัง” 7 จาก​นั้น​อับราฮัม​วิ่ง​ไป​ที่​ฝูง​โค​เลือก​ลูก​วัว​เนื้อ​นุ่ม​ตัว​ดี​มา​ตัว​หนึ่ง​แล้ว​มอบ​ให้​คน​รับใช้ คน​รับใช้​ก็​รีบ​จัด​เตรียม 8 อับราฮัม​เอา​เนย​นม​และ​เนื้อ​ลูก​วัว​ที่​เตรียม​แล้ว​มา​วาง​ต่อ​หน้า​พวก​เขา เขา​ยืน​คอย​อยู่​ใกล้​ๆ​ใต้​ต้นไม้​ขณะ​พวก​เขา​กิน

9 พวก​เขา​ถาม​ว่า“ซาราห์​ภรรยา​ของ​เจ้า​อยู่​ไหน”

อับราฮัม​ตอบ​ว่า“อยู่​ใน​เต็นท์”

10 ชาย​คน​หนึ่ง​กล่าว​ว่า“ปี​หน้า​ราว​เวลา​นี้​เรา​จะ​กลับ​มา​หา​เจ้า​อีก​และ​ซาราห์​ภรรยา​ของ​เจ้า​จะ​มี​ลูกชาย”

ซาราห์​ฟัง​อยู่​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​หลัง​ชาย​คน​นั้น 11 อับราฮัม​กับ​ซาราห์​แก่​มาก​แล้ว ซาราห์​เลย​วัย​ที่​จะ​มี​ลูก 12 ซาราห์​หัวเราะ​อยู่​ใน​ใจ​และ​คิด​ว่า“ฉัน​แก่​ป่านนี้​แล้ว​จะ​ยัง​มี​ความ​สุข​แบบ​นั้น​อีก​หรือ สามี​ของ​ฉัน​ก็​แก่​แล้ว​ด้วย”

13 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​อับราฮัม​ว่า“ทำไม​ซาราห์​ถึง​หัวเราะ​และ​พูด​ว่า‘ฉัน​แก่​แล้ว​จะ​มี​ลูก​ได้​จริง​หรือ’ 14 มี​อะไร​ยาก​เกิน​ไป​สำหรับ​พระยาห์เวห์​หรือ เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​กำหนด​ปี​หน้า​ราว​เวลา​นี้​เรา​จะ​กลับ​มา​หา​เจ้า​และ​ซาราห์​จะ​มี​ลูกชาย”

15 ซาราห์​กลัว​จึง​ปฏิเสธ​ว่า“ฉัน​ไม่​ได้​หัวเราะ”

เขา​ตอบ​ว่า“ไม่​จริง เจ้า​หัวเราะ”

16 ชาย​เหล่า​นั้น​ลุก​จาก​ที่​นั่น​แล้ว​มอง​ไป​ทาง​โสโดม อับราฮัม​เดิน​ไป​ส่ง​พวก​เขา 17 พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า“เรา​จะ​ปิดบัง​อับราฮัม​เรื่อง​ที่​เรา​กำลัง​จะ​ทำ​หรือ 18 ใน​เมื่อ​อับราฮัม​จะ​กลาย​เป็น​ชน​ชาติ​ใหญ่​และ​มี​อำนาจ​อย่าง​แน่นอน​และ​ทุก​ชน​ชาติ​บน​แผ่นดิน​จะ​ได้​รับ​พร​ผ่าน​เขา 19 เรา​รู้จัก​เขา​เพื่อ​ให้​เขา​สั่งสอน​ลูกหลาน​และ​คน​ใน​ครัว​เรือน​ที่​มา​หลัง​เขา​ให้​รักษา​ทาง​ของ​พระยาห์เวห์​ด้วย​การ​ทำ​สิ่ง​ที่​ชอบธรรม​และ​ยุติธรรม แล้ว​พระยาห์เวห์​จะ​ทำให้​สิ่ง​ที่​พระองค์​กล่าว​ไว้​เกี่ยว​กับ​อับราฮัม​สำเร็จ” 20 พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า“เสียง​ร้อง​กล่าวโทษ​โสโดม​และ​โกโมราห์​ดัง​มาก​และ​บาป​ของ​พวก​เขา​หนักหนา​เหลือเกิน 21 เรา​จะ​ลง​ไป​ดู​ว่า​พวก​เขา​ทำ​ชั่ว​อย่าง​ที่​เสียง​ร้อง​ที่​มา​ถึง​เรา​บอก​จริง​หรือ​ไม่ ถ้า​ไม่​ใช่​เรา​ก็​จะ​รู้”

22 ชาย​เหล่า​นั้น​จึง​หัน​จาก​ที่​นั่น​มุ่ง​ไป​โสโดม​แต่​อับราฮัม​ยัง​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 23 อับราฮัม​เข้า​ไป​ใกล้​และ​ถาม​ว่า“พระองค์​จะ​กวาด​คน​ชอบธรรม​ไป​พร้อม​กับ​คน​ชั่ว​ร้าย​จริง​หรือ 24 ถ้า​ใน​เมือง​มี​คน​ชอบธรรม 50 คน​ล่ะ พระองค์​จะ​ยัง​ทำลาย​เมือง​และ​ไม่​ละเว้น​สถานที่​นั้น​เพราะ​เห็นแก่​คน​ชอบธรรม 50 คน​ที่​อยู่​ใน​เมือง​หรือ 25 ขอ​อย่า​ให้​พระองค์​ทำ​เช่น​นั้น​เลย​คือ​ฆ่า​คน​ชอบธรรม​พร้อม​กับ​คน​ชั่ว​ร้าย​จน​คน​ชอบธรรม​มี​ชะตา​เดียว​กับ​คน​ชั่ว​ร้าย​ขอ​อย่า​ให้​เป็น​อย่าง​นั้น​เลย​ผู้พิพากษา​เหนือ​ทั้ง​แผ่นดิน​จะ​ไม่​ทำ​สิ่ง​ที่​ยุติธรรม​หรือ”

26 พระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า“ถ้า​เรา​พบ​คน​ชอบธรรม 50 คน​ใน​เมือง​โสโดม​เรา​จะ​ไว้​ชีวิต​สถานที่​ทั้งหมด​เพราะ​เห็นแก่​พวก​เขา” 27 อับราฮัม​ตอบ​ว่า“ผม​บังอาจ​พูด​กับ​พระองค์​ทั้ง​ที่​ผม​เป็น​เพียง​ฝุ่น​และ​เถ้า​ถ่าน 28 ถ้า​คน​ชอบธรรม​ขาด​จาก 50 คน​ไป 5 คน​ล่ะ พระองค์​จะ​ทำลาย​ทั้ง​เมือง​เพราะ​ขาด​ไป 5 คน​หรือ”

พระองค์​ตอบ​ว่า“ถ้า​เรา​พบ 45 คน​ที่​นั่น​เรา​จะ​ไม่​ทำลาย​เมือง”

29 อับราฮัม​พูด​กับ​พระองค์​อีก​ว่า“ถ้า​พบ 40 คน​ที่​นั่น​ล่ะ”

พระองค์​ตอบ​ว่า“เพราะ​เห็นแก่ 40 คน​เรา​จะ​ไม่​ทำ”

30 อับราฮัม​กล่าว​ว่า“ขอ​พระองค์​อย่า​โกรธ​เลย​ผม​ขอ​พูด​อีก ถ้า​พบ 30 คน​ที่​นั่น​ล่ะ”

พระองค์​ตอบ​ว่า“ถ้า​เรา​พบ 30 คน​ที่​นั่น​เรา​จะ​ไม่​ทำ”

31 เขา​กล่าว​ว่า“ผม​บังอาจ​พูด​กับ​พระองค์​อีก​ครั้ง ถ้า​พบ 20 คน​ที่​นั่น​ล่ะ”

พระองค์​ตอบ​ว่า“เพราะ​เห็นแก่ 20 คน​เรา​จะ​ไม่​ทำลาย​เมือง”

32 เขา​กล่าว​ว่า“ขอ​พระองค์​อย่า​โกรธ​เลย​ผม​จะ​พูด​อีก​เพียง​ครั้ง​เดียว ถ้า​พบ 10 คน​ที่​นั่น​ล่ะ”

พระองค์​ตอบ​ว่า“เพราะ​เห็นแก่ 10 คน​เรา​จะ​ไม่​ทำลาย​เมือง”

33 เมื่อ​พระยาห์เวห์​สนทนา​กับ​อับราฮัม​เสร็จ​แล้ว​พระองค์​ก็​จาก​ไป​ส่วน​อับราฮัม​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน

19

1 ทูต​สวรรค์​สอง​องค์​มา​ถึง​โสโดม​ตอน​เย็น โลท​นั่ง​อยู่​ที่​ประตู​เมือง​โสโดม เมื่อ​เห็น​พวก​เขา​เขา​ก็​ลุก​ไป​ต้อนรับ​แล้ว​ก้ม​หน้า​ลง​ถึง​พื้น 2 พูด​ว่า“ท่าน​ทั้ง​สอง​ขอ​เชิญ​มา​พัก​ที่​บ้าน​ของ​คน​รับใช้​คน​นี้​สัก​คืน​ล้าง​เท้า​แล้ว​พรุ่ง​นี้​เช้า​ค่อย​เดินทาง​ต่อ”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า“ไม่ เรา​จะ​ค้าง​คืน​ที่​ถนน”

3 แต่​โลท​รบเร้า​หนัก​เข้า​พวก​เขา​จึง​ไป​กับ​เขา​และ​เข้า​บ้าน โลท​จัด​อาหาร​เลี้ยง​และ​อบ​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ​ให้​แล้ว​พวก​เขา​ก็​กิน 4 ก่อน​ที่​พวก​เขา​จะ​เข้า​นอน​ชาย​ใน​เมือง​โสโดม​ทั้ง​เด็กหนุ่ม​และ​คน​แก่​คือ​คน​จาก​ทุก​ส่วน​ของ​เมือง​มา​ล้อม​บ้าน 5 พวก​เขา​ร้อง​เรียก​โลท​ว่า“ผู้ชาย​ที่​มา​หา​เจ้า​คืน​นี้​อยู่​ไหน​พา​ออก​มา​ให้​พวก​เรา​จะ​ได้​หลับ​นอน​กับ​พวก​เขา”

6 โลท​ออก​ไป​หา​พวก​เขา​ทาง​ประตู​แล้ว​ปิด​ประตู​ไว้​ข้าง​หลัง 7 เขา​พูด​ว่า“พี่น้อง​ทั้งหลาย​ขอ​อย่า​ทำ​ชั่ว​แบบ​นี้​เลย 8 ผม​มี​ลูกสาว​ที่​ยัง​เป็น​สาว​พร​หม​จารี​สอง​คน​ผม​จะ​พา​พวก​เธอ​ออก​มา​จะ​ทำ​กับ​พวก​เธอ​อย่างไร​ก็​ได้​ตาม​ที่​พวก​คุณ​เห็น​สมควร​แต่​อย่า​ทำ​อะไร​ชาย​เหล่า​นี้​เลย​เพราะ​พวก​เขา​เข้า​มา​พึ่ง​ชาย​คาบ้านผม”

9 พวก​เขา​ตะโกน​ว่า“ถอย​ไป!”แล้ว​พูด​กัน​ว่า“คน​นี้​มา​อยู่​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​แท้​ๆ​ยัง​จะ​ตั้ง​ตัว​เป็น​ผู้พิพากษา​อีก ตอน​นี้​พวก​เรา​จะ​ทำ​กับ​เจ้า​ให้​หนัก​กว่า​ที่​จะ​ทำ​กับ​พวก​นั้น!” พวก​เขา​เบียด​โลท​อย่าง​แรง​และ​เข้า​ไป​ใกล้​จะ​พัง​ประตู 10 แต่​ชาย​สอง​คน​นั้น​ยื่น​มือ​ออก​มา​ดึง​โลท​เข้า​บ้าน​แล้ว​ปิด​ประตู 11 พวก​เขา​ทำให้​ชาย​ที่​อยู่​หน้า​ประตู​บ้าน​ตา​บอด​ทั้ง​ผู้​น้อย​ผู้​ใหญ่​จน​ทุก​คน​หา​ประตู​กัน​จน​หมดแรง

12 ชาย​สอง​คน​ถาม​โลท​ว่า“เจ้า​ยัง​มี​ใคร​อยู่​ที่​นี่​อีก​ไหม ลูกเขย ลูกชาย ลูกสาว​หรือ​ใคร​ก็​ตาม​ที่​เป็น​คน​ของ​เจ้า​ใน​เมือง​นี้​พา​พวก​เขา​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่ 13 เพราะ​เรา​จะ​ทำลาย​ที่​แห่ง​นี้ เสียง​ร้อง​กล่าวโทษ​คน​ที่​นี่​ดัง​มาก​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​จน​พระยาห์เวห์​ส่ง​เรา​มา​ทำลาย​เมือง​นี้”

14 โลท​จึง​ออก​ไป​พูด​กับ​ชาย​ที่​หมั้น​หมาย​จะ​แต่งงาน​กับ​ลูกสาว​ของ​เขา​ว่า“ลุก​ขึ้น ออก​จาก​ที่​นี่​เร็ว พระยาห์เวห์​กำลัง​จะ​ทำลาย​เมือง​นี้!”

แต่​ชาย​เหล่า​นั้น​คิด​ว่า​โลท​ล้อเล่น 15 พอ​รุ่งเช้า​ทูต​สวรรค์​ก็​เร่ง​โลท​ว่า“ลุก​ขึ้น​พา​ภรรยา​กับ​ลูกสาว​สอง​คน​ที่​อยู่​ที่​นี่​ไป​เดี๋ยว​นี้​ไม่​อย่าง​นั้น​เจ้า​จะ​ถูก​กวาด​ไป​พร้อม​กับ​เมือง​นี้​เพราะ​ความ​ผิด​ของ​มัน” 16 แต่​โลท​ยัง​ชักช้า​ชาย​สอง​คน​จึง​จับ​มือ​โลท​มือ​ภรรยา​ของ​เขา​และ​มือ​ลูกสาว​ทั้ง​สอง​เพราะ​พระยาห์เวห์​เมตตา​เขา​แล้ว​พา​พวก​เขา​ออก​ไป​ไว้​นอก​เมือง 17 เมื่อ​พา​พวก​เขา​ออก​มา​แล้ว​คน​หนึ่ง​พูด​ว่า“หนี​เอา​ชีวิต​รอด อย่า​หัน​กลับ​ไป​มอง​และ​อย่า​หยุด​ที่ไหน​ใน​ที่ราบ หนี​ไป​บน​ภูเขา​ไม่​อย่าง​นั้น​จะ​ถูก​กวาด​ไป​ด้วย!”

18 โลท​ตอบ​ว่า“ท่าน​ขอ​อย่า​ให้​เป็น​อย่าง​นั้น​เลย 19 ท่าน​กรุณา​รับ​ผม​ผู้​เป็น​คน​รับใช้​ไว้​ด้วย​ดี​และ​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​ผม​อย่าง​มาก​ด้วย​การ​ช่วย​ชีวิต​ผม​ไว้​แต่​ผม​หนี​ไป​ถึง​ภูเขา​ไม่​ไหว​เกรง​ว่า​ภัย​จะ​ตาม​ทัน​แล้ว​ผม​จะ​ตาย 20 มี​เมือง​เล็ก​ๆ​อยู่​ใกล้​ๆ​พอ​จะ​หนี​ไป​ถึง ขอ​ให้​ผม​หนี​ไป​ที่​นั่น​เถอะ เมือง​นั้น​เล็ก​นิดเดียว​ไม่​ใช่​หรือ แล้ว​ผม​จะ​รอด​ชีวิต”

21 เขา​ตอบ​ว่า“เรื่อง​นี้​เรา​ก็​ยอม​ตาม​คำ​ขอ​ของ​เจ้า​เรา​จะ​ไม่​ทำลาย​เมือง​ที่​เจ้า​พูด​ถึง 22 รีบ​หนี​ไป​ที่​นั่น เพราะ​เรา​ทำ​อะไร​ไม่​ได้​จน​กว่า​เจ้า​จะ​ไป​ถึง” เพราะ​เหตุ​นี้​เมือง​นั้น​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​โซอาร์*

23 ดวง​อาทิตย์​ขึ้น​เหนือ​แผ่นดิน​แล้ว​ตอน​โลท​มา​ถึง​โซอาร์ 24 แล้ว​พระยาห์เวห์​ให้​กำมะถัน​กับ​ไฟ​จาก​พระยาห์เวห์​ตกลง​มา​เหนือ​โสโดม​กับ​โกโมราห์​จาก​ท้องฟ้า 25 พระองค์​ทำลาย​ล้าง​เมือง​เหล่า​นั้น​ทั้ง​ที่ราบ​ชาว​เมือง​ทั้งหมด​และ​พืช​ที่​งอก​จาก​ดิน 26 แต่​ภรรยา​ของ​โลท​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​หลัง​เขา​หัน​กลับ​ไป​มอง​แล้ว​กลาย​เป็น​เสา​เกลือ

27 เช้า​ตรู่​อับราฮัม​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ที่​เขา​เคย​ยืน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 28 เขา​มอง​ไป​ทาง​โสโดม​โกโมราห์​และ​ดินแดน​ทั่ว​ที่ราบ​ก็​เห็น​ควัน​จาก​ดินแดน​นั้น​ลอย​ขึ้น​เหมือน​ควัน​จาก​เตาไฟ

29 เมื่อ​พระเจ้า​ทำลาย​เมือง​ต่างๆ​ใน​ที่ราบ​พระเจ้า​ระลึก​ถึง​อับราฮัม​และ​นำ​โลท​ออก​จาก​ท่ามกลาง​การ​ทำลาย​ล้าง​เมื่อ​พระองค์​ทำลาย​เมือง​ที่​โลท​อาศัย​อยู่

30 โลท​ออก​จาก​โซอาร์​ขึ้น​ไป​อยู่​บน​ภูเขา​พร้อม​ลูกสาว​สอง​คน​เพราะ​เขา​กลัว​จะ​อยู่​ใน​โซอาร์ เขา​กับ​ลูกสาว​ทั้ง​สอง​อาศัย​อยู่​ใน​ถ้ำ 31 ลูกสาว​คน​โต​พูด​กับ​น้อง​ว่า“พ่อ​ของ​เรา​แก่​แล้ว​และ​ไม่​มี​ผู้ชาย​คน​ใด​ใน​แผ่นดิน​ที่​จะ​มา​หลับ​นอน​กับ​เรา​ตาม​วิถี​ของ​คน​ทั่ว​โลก 32 มา​เถอะ​เรา​ให้​พ่อ​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​แล้ว​ไป​หลับ​นอน​กับ​พ่อ​เพื่อ​จะ​รักษา​สาย​ตระกูล​ของ​พ่อ​ไว้” 33 คืน​นั้น​พวก​เธอ​ให้​พ่อ​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​แล้ว​ลูกสาว​คน​โต​เข้า​ไป​หลับ​นอน​กับ​พ่อ โลท​ไม่​รู้​เลย​ว่า​เธอ​มา​นอน​เมื่อไร​หรือ​ลุก​ไป​เมื่อไร 34 วัน​ต่อ​มา​ลูกสาว​คน​โต​พูด​กับ​น้อง​ว่า“เมื่อ​คืน​ฉัน​หลับ​นอน​กับ​พ่อ​แล้ว คืน​นี้​เรา​ให้​พ่อ​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​อีก เธอ​เข้า​ไป​หลับ​นอน​กับ​พ่อ​เพื่อ​เรา​จะ​รักษา​สาย​ตระกูล​ของ​พ่อ​ไว้” 35 คืน​นั้น​พวก​เธอ​ให้​พ่อ​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​อีก ลูกสาว​คน​เล็ก​เข้า​ไป​หลับ​นอน​กับ​พ่อ​และ​เขา​ไม่​รู้​เลย​ว่า​เธอ​มา​นอน​เมื่อไร​หรือ​ลุก​ไป​เมื่อไร 36 ดังนั้น​ลูกสาว​ทั้ง​สอง​ของ​โลท​จึง​ตั้ง​ครรภ์​กับ​พ่อ​ของ​ตน 37 ลูกสาว​คน​โต​คลอด​ลูกชาย​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​โมอับ เขา​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​ชาว​โมอับ​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ 38 ลูกสาว​คน​เล็ก​ก็​คลอด​ลูกชาย​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​เบนอัมมี เขา​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​ชาว​อัมโมน​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้

20

1 อับราฮัม​เดินทาง​จาก​ที่​นั่น​ไป​ทาง​ดินแดน​ตอน​ใต้​และ​อาศัย​อยู่​ระหว่าง​คาเดช​กับ​ชูร์ ต่อ​มา​เขา​ไป​พัก​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​เกราร์ 2 อับราฮัม​บอก​เรื่อง​ซาราห์​ภรรยา​ว่า“ซาราห์​กับ​ผม​เป็น​พี่น้อง​กัน” อาบีเมเลค​กษัตริย์​แห่ง​เกราร์​จึง​ส่ง​คน​ไป​รับ​ซาราห์​มา 3 แต่​กลางคืน​พระเจ้า​มา​หา​อาบีเมเลค​ใน​ความ​ฝัน​และ​กล่าว​ว่า“เจ้า​กำลัง​จะ​ตาย​เพราะ​ผู้หญิง​ที่​เจ้า​รับ​มา​นั้น​มี​สามี​แล้ว”

4 อาบีเมเลค​ยัง​ไม่​ได้​เข้า​ใกล้​นาง​เขา​พูด​ว่า“พระองค์​จะ​ฆ่า​แม้​แต่​ชน​ชาติ​ที่​ชอบธรรม​หรือ 5 เขา​บอก​ผม​เอง​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า‘เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน’และ​นาง​เอง​ก็​พูด​ว่า‘เขา​กับ​ฉัน​เป็น​พี่น้อง​กัน’ ผม​ทำ​เรื่อง​นี้​ด้วย​ใจ​ซื่อตรง​และ​มือ​ที่​บริสุทธิ์”

6 พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ใน​ความ​ฝัน​ว่า“ใช่​เรา​รู้​ว่า​เจ้า​ทำ​เรื่อง​นี้​ด้วย​ใจ​ซื่อตรง​และ​เรา​เอง​ก็​กัน​เจ้า​ไว้​ไม่​ให้​ทำบาป​ต่อ​เรา เพราะ​เหตุ​นี้​เรา​จึง​ไม่​ยอม​ให้​เจ้า​แตะ​ต้อง​นาง 7 ตอน​นี้​คืน​ภรรยา​ให้​ชาย​คน​นั้น​เสีย เพราะ​เขา​เป็น​ผู้​เผย​คำ​ของ​พระเจ้า​และ​เขา​จะ​อธิษฐาน​เพื่อ​เจ้า​แล้ว​เจ้า​จะ​มี​ชีวิต แต่​ถ้า​ไม่​คืน​นาง​รู้​ไว้​ให้​แน่​ว่า​เจ้า​กับ​ทุก​คน​ที่​เป็น​ของ​เจ้า​จะ​ต้อง​ตาย”

8 อาบีเมเลค​ตื่น​แต่​เช้า​เรียก​คน​รับใช้​ทั้งหมด​มา​แล้ว​เล่า​เรื่อง​ทุก​อย่าง​ให้​ฟัง คน​เหล่า​นั้น​กลัว​มาก 9 จาก​นั้น​อาบีเมเลค​เรียก​อับราฮัม​มา​ถาม​ว่า“เจ้า​ทำ​อะไร​กับ​พวก​เรา เรา​ทำ​ผิด​อะไร​ต่อ​เจ้า​เจ้า​ถึง​นำ​บาป​ใหญ่​มา​สู่​เรา​และ​อาณาจักร​ของ​เรา เจ้า​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​ควร​ทำ​กับ​เรา!” 10 อาบีเมเลค​ถาม​อับราฮัม​อีก​ว่า“เจ้า​เห็น​อะไร​ถึง​ได้​ทำ​แบบ​นี้”

11 อับราฮัม​ตอบ​ว่า“ผม​คิด​ว่า‘ที่​นี่​คง​ไม่​มี​ใคร​ยำเกรง​พระเจ้า​และ​พวก​เขา​จะ​ฆ่า​ผม​เพราะ​ภรรยา’ 12 ที่​จริง​นาง​ก็​เป็น​พี่น้อง​กับ​ผม เรา​มี​พ่อ​คน​เดียวกัน​แต่​คน​ละ​แม่​แล้ว​นาง​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ผม 13 เมื่อ​พระเจ้า​ให้​ผม​ต้อง​เดินทาง​เร่ร่อน​ออก​จาก​บ้าน​พ่อ​ผม​บอก​เธอ​ว่า‘ขอ​ให้​เธอ​ช่วย​ฉัน​อย่าง​นี้ ไม่​ว่า​เรา​ไป​ที่ไหน​ให้​บอก​คน​อื่น​ว่า​เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน’ ”

14 อาบีเมเลค​นำ​แกะ โค ทาส​ชาย​และ​ทาส​หญิง​มา​มอบ​ให้​อับราฮัม​และ​คืน​ซาราห์​ภรรยา​ให้​เขา 15 อาบีเมเลค​กล่าว​ว่า“ดินแดน​ของ​เรา​อยู่​ตรง​หน้า​เจ้า อยาก​อยู่​ที่ไหน​ก็​อยู่​เถอะ” 16 อาบีเมเลค​พูด​กับ​ซาราห์​ว่า“เรา​ได้​มอบ​เงิน 1,000 ชิ้น​ให้​อับราฮัม​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เจ้า​แล้ว​เงิน​นี้​จะ​เป็น​สิ่ง​ปิดบัง​สายตา​ของ​ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​และ​ต่อ​หน้า​ทุก​คน​เจ้า​ก็​พ้น​ข้อ​กล่าวหา”

17 อับราฮัม​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า พระเจ้า​จึง​รักษา​อาบีเมเลค​ภรรยา​และ​ทาส​หญิง​ของ​เขา​แล้ว​พวก​เธอ​ก็​มี​ลูก​ได้​อีก 18 เพราะ​พระยาห์เวห์​ปิด​ครรภ์​ของ​ผู้หญิง​ทุก​คน​ใน​ครัว​เรือน​ของ​อาบีเมเลค​จน​มี​ลูก​ไม่​ได้​เพราะ​ซาราห์​ภรรยา​ของ​อับราฮัม

21

1 พระยาห์เวห์​มา​เยือน​ซาราห์​ตาม​ที่​กล่าว​ไว้​และ​ทำ​ตาม​ที่​ได้​พูด​กับ​เธอ​ไว้ 2 ซาราห์​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​ลูกชาย​ให้​อับราฮัม​ใน​วัยชรา​ตาม​เวลา​ที่​พระเจ้า​กำหนด​ไว้​กับ​เขา 3 อับราฮัม​ตั้ง​ชื่อ​ลูกชาย​ที่​ซาราห์​คลอด​ให้​เขา​ว่า​อิสอัค* 4 เมื่อ​อิสอัค​อายุ 8 วัน​อับราฮัม​ให้​ลูก​เข้า​สุหนัต​ตาม​ที่​พระเจ้า​สั่ง 5 อับราฮัม​อายุ 100 ปี​ตอน​อิสอัค​ลูกชาย​ของ​เขา​เกิด 6 ซาราห์​พูด​ว่า“พระเจ้า​ทำให้​ฉัน​หัวเราะ ทุก​คน​ที่​ได้ยิน​เรื่อง​นี้​จะ​หัวเราะ​ไป​กับ​ฉัน” 7 เธอ​พูด​อีก​ว่า“ใคร​จะ​คิด​ว่า​ซาราห์​จะ​ได้​เลี้ยง​ลูก​ด้วย​น้ำนม​ให้​อับราฮัม แต่​ฉัน​ก็​คลอด​ลูกชาย​ให้​เขา​ใน​วัยชรา”

8 เด็ก​น้อย​เติบโต​ขึ้น​และ​หย่านม วัน​ที่​อิสอัค​หย่านม​อับราฮัม​จัด​งาน​เลี้ยง​ใหญ่ 9 ซาราห์​เห็น​ลูกชาย​ของ​ฮาการ์​ชาว​อียิปต์​กำลัง​เยาะเย้ย​อยู่​เด็ก​คน​นั้น​เป็น​ลูก​ที่​ฮาการ์​คลอด​ให้​อับราฮัม 10 เธอ​จึง​พูด​กับ​อับราฮัม​ว่า“ไล่​ทาส​หญิง​คน​นี้​กับ​ลูก​ของ​นาง​ออก​ไป ลูก​ของ​ทาส​หญิง​คน​นี้​จะ​มา​รับ​มรดก​ร่วม​กับ​อิสอัค​ลูก​ของ​ฉัน​ไม่​ได้”

11 เรื่อง​นี้​ทำให้​อับราฮัม​ทุกข์​ใจ​มาก​เพราะ​อิชมาเอล​ก็​เป็น​ลูก​ของ​เขา 12 พระเจ้า​กล่าว​กับ​อับราฮัม​ว่า“อย่า​ทุกข์​ใจ​เรื่อง​เด็ก​คน​นี้​และ​ทาส​หญิง​ของ​เจ้า​ฟัง​ทุก​อย่าง​ที่​ซาราห์​บอก​เจ้า​เพราะ​ลูกหลาน​ที่​นับ​ว่า​เป็น​ของ​เจ้า​จะ​สืบ​มา​ทาง​อิสอัค 13 แต่​เรา​จะ​ทำให้​ลูก​ของ​ทาส​หญิง​เป็น​ชน​ชาติ​หนึ่ง​ด้วย​เพราะ​เขา​ก็​เป็น​ลูก​ของ​เจ้า” 14 เช้า​ตรู่​อับราฮัม​เอา​ขนม​ปัง​กับ​ถุง​น้ำ​ให้​ฮาการ์​วาง​ไว้​บน​ไหล่​ของ​เธอ​แล้ว​มอบ​เด็ก​ให้​เธอ​และ​ส่ง​เธอ​ไป​ฮาการ์​ออก​ไป​เร่ร่อน​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​แห่ง​เบเออร์เชบา 15 เมื่อ​น้ำ​ใน​ถุง​หมด​เธอ​ก็​วาง​เด็ก​ไว้​ใต้​พุ่มไม้​แห่ง​หนึ่ง 16 แล้ว​เดิน​ไป​นั่ง​ตรง​ข้าม​ห่าง​ออก​ไป​ราว​ระยะ​ยิง​ธนู​เพราะ​เธอ​คิด​ว่า“ฉัน​ทน​ดู​ลูก​ตาย​ไม่​ได้” เธอ​นั่ง​อยู่​ตรง​ข้าม​แล้ว​ร้องไห้​เสียงดัง 17 พระเจ้า​ได้ยิน​เสียง​ของ​เด็ก

ทูต​ของ​พระเจ้า​เรียก​ฮาการ์​จาก​ท้องฟ้า​ว่า“ฮาการ์​เป็น​อะไร​ไป อย่า​กลัว​เลย พระเจ้า​ได้ยิน​เสียง​ของ​เด็ก​จาก​ที่​ที่​เขา​อยู่ 18 ลุก​ขึ้น​ไป​หา​เด็ก​และ​จับ​มือ​เขา​ไว้​ให้​มั่น​เพราะ​เรา​จะ​ทำให้​เขา​เป็น​ชน​ชาติ​ใหญ่”

19 พระเจ้า​เปิด​ตา​ฮาการ์​ให้​เห็น​บ่อ​น้ำ เธอ​จึง​ไป​เติม​น้ำ​ใส่​ถุง​แล้ว​เอา​ให้​เด็ก​ดื่ม

20 พระเจ้า​อยู่​กับ​เด็ก​คน​นั้น​เขา​เติบโต​ขึ้น​อาศัย​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​และ​เมื่อ​เติบโต​ขึ้น​ก็​กลาย​เป็น​นัก​ธนู 21 เขา​อาศัย​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ปาราน​และ​แม่​หา​ภรรยา​ชาว​อียิปต์​ให้

22 เวลา​นั้น​อาบีเมเลค​กับ​ฟีโคล​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​มา​พูด​กับ​อับราฮัม​ว่า“พระเจ้า​อยู่​กับ​เจ้า​ใน​ทุก​สิ่ง​ที่​เจ้า​ทำ 23 เพราะ​ฉะนั้น​ขอ​ให้​เจ้า​สาบาน​ต่อ​พระเจ้า​ที่​นี่​ว่า​จะ​ไม่​หลอกลวง​เรา​ลูก​ของ​เรา​หรือ​หลาน​ของ​เรา เรา​เคย​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​เจ้า​อย่างไร​เจ้า​ก็​ต้อง​แสดง​เช่น​นั้น​ต่อ​เรา​และ​ต่อ​ดินแดน​ที่​เจ้า​มา​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น”

24 อับราฮัม​ตอบ​ว่า“ผม​จะ​สาบาน” 25 อับราฮัม​ต่อว่า​อาบีเมเลค​เรื่อง​บ่อ​น้ำ​ที่​คน​รับใช้​ของ​อาบีเมเลค​ใช้กำลัง​ยึด​ไป 26 อาบีเมเลค​ตอบ​ว่า“เรา​ไม่​รู้​ว่า​ใคร​ทำ​เรื่อง​นี้ เจ้า​ก็​ไม่​เคย​บอก​และ​เรา​เพิ่ง​ได้ยิน​วัน​นี้”

27 อับราฮัม​นำ​แกะ​และ​โค​มา​มอบ​ให้​อาบีเมเลค​แล้ว​ทั้ง​สอง​ทำ​พันธสัญญา​กัน 28 จาก​นั้น​อับราฮัม​แยก​ลูก​แกะ​ตัวเมีย 7 ตัว​ออก​จาก​ฝูง 29 อาบีเมเลค​ถาม​ว่า“ลูก​แกะ​ตัวเมีย 7 ตัว​ที่​เจ้า​แยก​ไว้​นี้​หมาย​ถึง​อะไร”

30 อับราฮัม​ตอบ​ว่า“ขอ​ให้​ท่าน​รับ​ลูก​แกะ​ตัวเมีย 7 ตัว​นี้​จาก​มือ​ผม​เพื่อ​เป็น​พยาน​ว่า​ผม​เป็น​คน​ขุด​บ่อ​นี้” 31 เพราะ​เหตุ​นี้​เขา​จึง​เรียก​ที่​แห่ง​นั้น​ว่า​เบเออร์เชบา† เพราะ​ทั้ง​สอง​สาบาน​กัน​ที่​นั่น 32 ดังนั้น​พวก​เขา​จึง​ทำ​พันธสัญญา​กัน​ที่​เบเออร์เชบา​แล้ว​อาบีเมเลค​กับ​ฟีโคล​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​ก็​กลับ​ไป​ยัง​ดินแดน​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย 33 อับราฮัม​ปลูก​ต้น​ทา​มา​ริสก์ที่เบเออร์เช​บา​และ​ที่​นั่น​เขา​ร้อง​เรียก​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์‡ คือ​พระเจ้า​นิรันดร์ 34 อับราฮัม​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​ดินแดน​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​อยู่​หลาย​วัน

22

1 หลัง​จาก​เหตุการณ์​เหล่า​นี้​พระเจ้า​ทดสอบ​อับราฮัม​และ​เรียก​ว่า“อับราฮัม!”

อับราฮัม​ตอบ​ว่า“ผม​อยู่​นี่”

2 พระเจ้า​กล่าว​ว่า“พา​ลูกชาย​ของ​เจ้า​ลูก​คน​เดียว​ของ​เจ้า​คือ​อิสอัค​ที่​เจ้า​รัก​ไป​ยัง​ดินแดน​โม​ริ​ยาห์​แล้ว​ถวาย​เขา​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​บน​ภูเขา​ลูก​หนึ่ง​ที่​เรา​จะ​บอก​เจ้า”

3 เช้า​ตรู่​อับราฮัม​ลุก​ขึ้น​ใส่​อาน​ลา​พา​คน​หนุ่ม​สอง​คน​กับ​อิสอัค​ลูกชาย​ไป​ด้วย เขา​ผ่า​ฟืน​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​แล้ว​ออก​เดินทาง​ไป​ยัง​ที่​ซึ่ง​พระเจ้า​บอก 4 วัน​ที่ 3 อับราฮัม​มอง​ขึ้น​ไป​และ​เห็น​สถานที่​นั้น​อยู่​ไกล​ๆ 5 อับราฮัม​พูด​กับ​คน​หนุ่ม​สอง​คน​ว่า“พวก​เจ้า​อยู่​ที่​นี่​กับ​ลา ฉัน​กับ​ลูก​จะ​ไป​ที่​โน่น​เพื่อน​มัส​การ​แล้ว​จะ​กลับ​มา​หา​พวก​เจ้า” 6 อับราฮัม​เอา​ฟืน​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​วาง​บน​อิสอัค​ลูกชาย​ส่วนตัว​เขา​ถือ​ไฟ​กับ​มีด แล้ว​ทั้ง​สอง​เดิน​ไป​ด้วยกัน 7 อิสอัค​พูด​กับ​อับราฮัม​พ่อ​ว่า“พ่อ​ครับ”

อับราฮัม​ตอบ​ว่า“พ่อ​อยู่​นี่​ลูก”

อิสอัค​ถาม​ว่า“ไฟ​กับ​ฟืน​ก็​อยู่​นี่​แล้ว​แต่​ลูก​แกะ​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​อยู่​ไหน”

8 อับราฮัม​ตอบ​ว่า“ลูก​เอ๋ย​พระเจ้า​จะ​จัดหา​ลูก​แกะ​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​เอง” แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​เดิน​ไป​ด้วยกัน 9 เมื่อ​มา​ถึง​ที่​ซึ่ง​พระเจ้า​บอก​อับราฮัม​ก็​สร้าง​แท่น​บูชา​จัด​ฟืน​ให้​เป็น​ระเบียบ​มัด​อิสอัค​ลูกชาย​แล้ว​วาง​เขา​บน​แท่น​เหนือ​ฟืน 10 อับราฮัม​ยื่น​มือ​ไป​หยิบ​มีด​เพื่อ​จะ​ฆ่า​ลูกชาย

11 แต่​ทูต​ของ​พระยาห์เวห์​เรียก​เขา​จาก​ท้องฟ้า​ว่า“อับราฮัม​อับราฮัม!”

อับราฮัม​ตอบ​ว่า“ผม​อยู่​นี่”

12 ทูต​กล่าว​ว่า“อย่า​ลงมือ​กับ​เด็ก​และ​อย่า​ทำ​อะไร​เขา​ตอน​นี้​เรา​รู้​แล้ว​ว่า​เจ้า​ยำเกรง​พระเจ้า​เพราะ​เจ้า​ไม่​หวง​แม้​แต่​ลูกชาย​ลูก​คน​เดียว​ของ​เจ้า​แต่​ยอม​มอบ​เขา​ให้​เรา”

13 อับราฮัม​มอง​ขึ้น​ไป​ก็​เห็น​แกะ​ตัวผู้​ตัว​หนึ่ง​อยู่​ข้าง​หลัง​เขา​ของ​มัน​ติ​ด​อยู่​ใน​พุ่มไม้​อับราฮัม​จึง​ไป​จับ​แกะ​ตัว​นั้น​มา​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​แทน​ลูกชาย 14 อับราฮัม​ตั้ง​ชื่อ​สถานที่​นั้น​ว่า“พระยาห์เวห์​จะ​จัดหา”* จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้​จึง​มี​คำ​พูด​ว่า“บน​ภูเขา​ของ​พระยาห์เวห์​พระองค์​จะ​จัดหา​ให้”

15 ทูต​ของ​พระยาห์เวห์​เรียก​อับราฮัม​จาก​ท้องฟ้า​เป็น​ครั้ง​ที่ 2 16 ทูต​กล่าว​ต่อว่า“พระยาห์เวห์​กล่าว​ว่า‘เรา​สาบาน​ด้วย​ตัว​เรา​เอง​ว่า​เพราะ​เจ้า​ทำ​สิ่ง​นี้​และ​ไม่​หวง​ลูกชาย​ลูก​คน​เดียว​ของ​เจ้า 17 เรา​จะ​อวยพร​เจ้า​อย่าง​มาก​และ​จะ​ทำให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​เพิ่ม​มาก​เหมือน​ดาว​บน​ท้องฟ้า​และ​เหมือน​เม็ดทราย​ริม​ทะเล ลูกหลาน​ของ​เจ้า​จะ​ยึด​ประตู​เมือง​ของ​ศัตรู 18 ทุก​ชน​ชาติ​บน​แผ่นดิน​จะ​ได้​รับ​พร​ผ่าน​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​เพราะ​เจ้า​เชื่อฟัง​เสียง​ของ​เรา’ ”

19 อับราฮัม​กลับ​มา​หา​คน​หนุ่ม​ของ​เขา​แล้ว​พวก​เขา​ก็​ลุก​เดินทาง​ไป​เบเออร์เชบา​ด้วยกัน อับราฮัม​อาศัย​อยู่​ที่​เบเออร์เชบา

20 หลัง​จาก​เหตุการณ์​เหล่า​นี้​มี​คน​มาบ​อก​อับราฮัม​ว่า“มิลคาห์​ก็​มี​ลูก​ให้​นาโฮร์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​ท่าน​แล้ว 21 คือ​อูส​ลูก​หัว​ปี บูส​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​อูส และ​เคมูเอล​พ่อ​ของ​อารัม 22 เคเสด ฮาโซ ปิลดาช ยิดลาฟ​และ​เบธูเอล” 23 เบธูเอล​เป็น​พ่อ​ของ​เรเบคาห์ มิลคาห์​คลอด​ลูก​ทั้ง 8 คน​นี้​ให้​นาโฮร์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​อับราฮัม 24 เรอู​มา​ห์​อนุภรรยา​ของ​นาโฮร์​ก็​คลอด​เทบาห์ กาฮัม ทาฮาช​และ​มา​อา​คาห์ให้เขา

23

1 ซาราห์​มี​อายุ​รวม 127 ปี นี่​คือ​จำนวน​ปี​ที่​เธอ​มี​ชีวิต​อยู่ 2 ซาราห์​เสีย​ชีวิต​ที่​คีริยาทอารบา​ซึ่ง​เรียก​อีก​ชื่อ​ว่า​เฮโบรน​ใน​ดินแดน​คานาอัน อับราฮัม​มา​ไว้ทุกข์​และ​ร้องไห้​ให้​ซาราห์ 3 จาก​นั้น​อับราฮัม​ลุก​จาก​ศพ​ของ​ภรรยา​ไป​พูด​กับ​ชาว​เฮท​ว่า 4 “ผม​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​มา​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​ท่าน​ขอ​ให้​พวก​ท่าน​มอบ​ที่​สำหรับ​ฝัง​ศพ​ให้​ผม​เป็น​ที่​ครอบครอง​สัก​แห่ง​เพื่อ​ผม​จะ​ได้​นำ​ผู้​ตาย​ของ​ผม​ไป​ฝัง​ให้​ลับ​จาก​สายตา”

5 ชาว​เฮท​ตอบ​อับราฮัม​ว่า 6 “ท่าน​ฟัง​พวก​เรา​เถอะ ท่าน​เป็น​ประมุข​ของ​พระเจ้า​ท่ามกลาง​พวก​เรา ฝัง​ผู้​ตาย​ของ​ท่าน​ใน​สุสาน​ที่​ดี​ที่สุด​ของ​พวก​เรา​ได้​เลย ไม่​มี​ใคร​ใน​พวก​เรา​จะ​หวง​สุสาน​ไม่​ให้​ท่าน​ใช้​ฝัง​ผู้​ตาย”

7 อับราฮัม​ลุก​ขึ้น​และ​ก้ม​คำนับ​ชาว​เมือง​คือ​ชาว​เฮท 8 แล้ว​พูด​ว่า“ถ้า​พวก​ท่าน​เห็น​ชอบ​ให้​ผม​ฝัง​ผู้​ตาย​ของ​ผม​ให้​ลับ​จาก​สายตา​ก็​ขอ​ฟัง​ผม​และ​ช่วย​พูด​กับ​เอโฟรน​ลูกชาย​ของ​โศหาร์​ให้​ด้วย 9 ขอ​ให้​เขา​ขาย​ถ้ำ​มัคเปลาห์​ที่​เป็น​ของ​เขา​ตรง​ปลาย​ทุ่ง​ให้​ผม​ให้​เขา​ขาย​ต่อ​หน้า​พวก​ท่าน​ใน​ราคา​เต็ม​เพื่อ​ผม​จะ​ได้​มี​ที่​สำหรับ​ฝัง​ศพ​ไว้​ครอบครอง”

10 เวลา​นั้น​เอโฟรน​นั่ง​อยู่​ท่ามกลาง​ชาว​เฮท เอโฟรน​ชาว​ฮิตไทต์​จึง​ตอบ​อับราฮัม​ให้​ชาว​เฮท​และ​ทุก​คน​ที่​เข้า​ประตู​เมือง​ได้ยิน​ว่า 11 “ไม่​ต้อง​ท่าน​ฟัง​ผม ผม​ยก​ทุ่ง​ให้​ท่าน​และ​ยก​ถ้ำ​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​ให้​ด้วย ต่อ​หน้า​คน​ใน​ชน​ของ​ผม​ผม​ยก​ให้​ท่าน เชิญ​ฝัง​ผู้​ตาย​ของ​ท่าน​เถอะ”

12 อับราฮัม​ก้ม​คำนับ​ต่อ​หน้า​ชาว​เมือง 13 แล้ว​พูด​กับ​เอโฟรน​ให้​ชาว​เมือง​ได้ยิน​ว่า“ถ้า​อย่าง​นั้น​ขอ​ฟัง​ผม ผม​จะ​จ่าย​ราคา​ทุ่ง​ให้ รับ​เงิน​จาก​ผม​เถอะ​แล้ว​ผม​จะ​ฝัง​ผู้​ตาย​ที่​นั่น”

14 เอโฟรน​ตอบ​อับราฮัม​ว่า 15 “ท่าน​ฟัง​ผม​ที่ดิน​นี้​ราคา​เงิน 400 เชเขล* เงิน​เท่า​นี้​ระหว่าง​เรา​สอง​คน​จะ​นับ​ว่า​อะไร​ฝัง​ผู้​ตาย​ของ​ท่าน​เถอะ”

16 อับราฮัม​ตกลง​ตาม​คำ​ของ​เอโฟรน​และ​ชั่ง​เงิน​ให้​ตาม​ราคา​ที่​เอโฟรน​บอก​ต่อ​หน้า​ชาว​เฮท​คือ​เงิน 400 เชเขล​ตาม​มาตรฐาน​ที่​พ่อค้า​ใช้​กัน

17 ดังนั้น​ทุ่ง​ของ​เอโฟรน​ที่​มัคเปลาห์​ตรง​ข้าม​มัมเร​พร้อม​ถ้ำ​ใน​ทุ่ง​และ​ต้นไม้​ทุก​ต้น​ใน​ทุ่ง​ตลอด​ทั่ว​เขต​ของ​ที่ดิน​จึง​ตก​เป็น​ของ​อับราฮัม 18 เป็น​ที่​ครอบครอง​ของ​เขา​ต่อ​หน้า​ชาว​เฮท​และ​ทุก​คน​ที่​เข้า​ประตู​เมือง​ของ​เขา 19 หลัง​จาก​นั้น​อับราฮัม​ฝัง​ซาราห์​ภรรยา​ใน​ถ้ำ​ที่​ทุ่ง​มัคเปลาห์​ตรง​ข้าม​มัมเร​ซึ่ง​ก็​คือ​เฮโบรน​ใน​ดินแดน​คานาอัน 20 ชาว​เฮท​จึง​มอบ​ทุ่ง​กับ​ถ้ำ​ที่​อยู่​ใน​นั้น​ให้​อับราฮัม​เป็น​ที่​ครอบครอง​สำหรับ​ฝัง​ศพ

24

1 อับราฮัม​แก่​มาก​แล้ว​และ​พระยาห์เวห์​อวยพร​เขา​ใน​ทุก​เรื่อง 2 อับราฮัม​พูด​กับ​คน​รับใช้​คน​อาวุโส​ที่สุด​ใน​เรือน​ซึ่ง​ดูแล​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​มี​ว่า“เอา​มือ​วาง​ใต้​ต้น​ขา​ของ​ฉัน 3 ฉัน​จะ​ให้​เจ้า​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​ท้องฟ้า​และ​พระเจ้า​แห่ง​แผ่นดิน​ว่า​เจ้า​จะ​ไม่​หา​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​ฉัน​จาก​ลูกสาว​ชาว​คานาอัน​ที่​ฉัน​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา 4 แต่​ให้​ไป​ยัง​บ้านเมือง​และ​ญาติ​พี่น้อง​ของ​ฉัน​แล้ว​หา​ภรรยา​ให้​อิสอัค​ลูกชาย​ฉัน​จาก​ที่​นั่น”

5 คน​รับใช้​ถาม​ว่า“ถ้า​ผู้หญิง​ไม่​ยอม​ตาม​ผม​มา​ที่ดิน​แดน​นี้​ผม​ต้อง​พา​ลูกชาย​ของ​ท่าน​กลับ​ไป​ดินแดน​ที่​ท่าน​จาก​มา​หรือ”

6 อับราฮัม​ตอบ​ว่า“ระวัง​อย่า​พา​ลูกชาย​ฉัน​กลับ​ไป​ที่​นั่น 7 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​ท้องฟ้า​เป็น​ผู้​พา​ฉัน​ออก​จาก​บ้าน​พ่อ​และ​ดินแดน​ที่​ฉัน​เกิด​พระองค์​พูด​กับ​ฉัน​และ​สาบาน​ว่า‘เรา​จะ​มอบ​ดินแดน​นี้​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า’พระองค์​จะ​ส่ง​ทูต​ของ​พระองค์​ไป​นำ​หน้า​เจ้า​และ​เจ้า​จะ​หา​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​ฉัน​จาก​ที่​นั่น​ได้ 8 ถ้า​ผู้หญิง​ไม่​ยอม​ตาม​เจ้า​มา​เจ้า​ก็​พ้น​จาก​คำสาบาน​นี้​ที่​ให้​ไว้​กับ​ฉัน แต่​ห้าม​พา​ลูกชาย​ฉัน​กลับ​ไป​ที่​นั่น”

9 คน​รับใช้​จึง​วางมือ​ใต้​ต้น​ขา​ของ​อับราฮัม​นาย​ของ​ตน​และ​สาบาน​เรื่อง​นี้​กับ​เขา 10 คน​รับใช้​เลือก​อูฐ​ของ​นาย​มา 10 ตัว​และ​เอา​ของ​ดี​นานาชนิด​ของ​นาย​ไป​ด้วย เขา​ออก​เดินทาง​ไป​เมโสโปเตเมีย​ถึง​เมือง​ของ​นาโฮร์ 11 เมื่อ​ถึง​นอก​เมือง​เขา​ให้​อูฐ​คุกเข่า​ข้าง​บ่อ​น้ำ​ตอน​เย็น​ซึ่ง​เป็น​เวลา​ที่​หญิง​สาว​ออก​มา​ตัก​น้ำ 12 เขา​อธิษฐาน​ว่า“พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​นาย​ของ​ผม​ขอ​ให้​วัน​นี้​ผม​ทำ​ภารกิจ​นี้​สำเร็จ​และ​ขอ​ให้​พระองค์​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​นาย​ของ​ผม 13 ตอน​นี้​ผม​ยืน​อยู่​ข้าง​ตา​น้ำ​และ​ลูกสาว​ของ​คน​ใน​เมือง​กำลัง​ออก​มา​ตัก​น้ำ 14 ขอ​ให้​เป็น​อย่าง​นี้​ถ้า​ผม​พูด​กับ​หญิง​สาว​คน​หนึ่ง​ว่า‘ช่วย​ลด​เหยือก​ลง​ให้​ผม​ดื่ม​น้ำ​หน่อย’แล้ว​เธอ​ตอบ​ว่า‘ดื่ม​สิ​ท่าน​ฉัน​จะ​ให้​อูฐ​ของ​ท่าน​ดื่ม​ด้วย’ก็​ขอ​ให้​เธอ​เป็น​คน​ที่​พระองค์​กำหนด​ไว้​สำหรับ​อิสอัค​คน​รับใช้​ของ​พระองค์​แล้ว​ผม​จะ​รู้​ว่า​พระองค์​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​นาย​ของ​ผม”

15 ก่อน​ที่​เขา​จะ​พูด​จบ​เรเบคาห์​ก็​เดิน​ออก​มา​พร้อม​เหยือก​บน​ไหล่ เธอ​เป็น​ลูกสาว​ของ​เบธูเอล​ซึ่ง​เป็น​ลูก​ของ​มิลคาห์​กับ​นาโฮร์​ผู้​เป็น​พี่น้อง​กับ​อับราฮัม 16 หญิง​สาว​สวย​มาก​และ​ยัง​เป็น​สาว​พร​หม​จารี​ไม่​เคย​หลับ​นอน​กับ​ชาย​คน​ใด เธอ​ลง​ไป​ที่​ตา​น้ำ​เติม​น้ำ​ใส่​เหยือก​แล้ว​เดิน​ขึ้น​มา 17 คน​รับใช้​วิ่ง​ไป​หา​และ​พูด​ว่า“ขอ​น้ำ​จาก​เหยือก​ให้​ผม​ดื่ม​สัก​หน่อย​ได้​ไหม”

18 เธอ​ตอบ​ว่า“ดื่ม​สิ​ท่าน”แล้ว​รีบ​ลด​เหยือก​ลง​มา​พยุง​ไว้​ใน​มือ​ให้​เขา​ดื่ม 19 พอ​เขา​ดื่ม​เสร็จ​เธอ​พูด​ว่า“ฉัน​จะ​ตัก​น้ำ​ให้​อูฐ​ของ​ท่าน​ด้วย​จน​มัน​ดื่ม​อิ่ม” 20 เธอ​รีบ​เท​น้ำ​จาก​เหยือก​ลง​ราง​แล้ว​วิ่ง​กลับ​ไป​ที่​บ่อ​ตัก​น้ำ​อีก​ตัก​ให้​อูฐ​ทุก​ตัว

21 ชาย​คน​นั้น​ยืน​มอง​เธอ​เงียบ​ๆ​อย่าง​ตั้งใจ​เพื่อ​จะ​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ทำให้​การ​เดินทาง​ของ​เขา​สำเร็จ​หรือ​ไม่ 22 เมื่อ​อูฐ​ดื่ม​น้ำ​เสร็จ​ชาย​คน​นั้น​หยิบ​ห่วง​ทองคำ​หนัก​ครึ่ง​เชเขล* และ​กำไล​ทอง​สอง​วง​สำหรับ​มือ​ของ​เธอ​หนัก​รวม 10 เชเขล 23 แล้ว​ถาม​ว่า“เธอ​เป็น​ลูกสาว​ใคร ช่วย​บอก​ผม​หน่อย ที่​บ้าน​พ่อ​ของ​เธอ​มี​ที่​ให้​พวก​เรา​พัก​คืน​นี้​ไหม”

24 เธอ​ตอบ​ว่า“ฉัน​เป็น​ลูกสาว​ของ​เบธูเอล​ลูก​ของ​มิลคาห์​ซึ่ง​มิลคาห์​คลอด​ให้​นาโฮร์” 25 แล้ว​พูด​ต่อว่า“ที่​บ้าน​เรา​มี​ทั้ง​ฟาง​และ​อาหาร​สัตว์​มาก​พอ​และ​มี​ที่​ให้​พัก​ด้วย”

26 ชาย​คน​นั้น​ก้ม​ศีรษะ​ลง​และ​นมัสการ​พระยาห์เวห์ 27 เขา​กล่าว​ว่า“ขอ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​นาย​ของ​ผม​ผู้​ไม่​ได้​ละทิ้ง​ความ​เมตตา​และ​ความ​ซื่อสัตย์​ที่​มี​ต่อ​นาย​ของ​ผม พระยาห์เวห์​นำ​ผม​มา​ตาม​ทาง​จน​ถึง​บ้าน​ของ​ญาติ​นาย”

28 หญิง​สาว​วิ่ง​กลับ​บ้าน​ไป​เล่า​เรื่อง​เหล่า​นี้​ให้​คน​ใน​บ้าน​แม่​ฟัง 29 เรเบคาห์​กับ​ลาบัน​เป็น​พี่น้อง​กัน​ลาบัน​วิ่ง​ออก​ไป​หา​ชาย​คน​นั้น​ที่​ตา​น้ำ 30 เมื่อ​ลาบัน​เห็น​ห่วง​ทอง​และ​กำไล​ที่​มือ​ของ​เรเบคาห์​และ​ได้ยิน​เธอ​เล่า​ว่า“ชาย​คน​นั้น​พูด​กับ​ฉัน​แบบ​นี้”เขา​ก็​ออก​มา​หา​ชาย​คน​นั้น​ซึ่ง​ยัง​ยืน​อยู่​ข้าง​อูฐ​ที่​ตา​น้ำ 31 ลาบัน​กล่าว​ว่า“เชิญ​เข้า​มา​เถอะ​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​อวยพร จะ​ยืน​อยู่​ข้างนอก​ทำไม ผม​เตรียม​บ้าน​และ​ที่​สำหรับ​อูฐ​ไว้​แล้ว”

32 ชาย​คน​นั้น​เข้า​บ้าน​แล้ว​ปลด​ของ​จาก​อูฐ เขา​เอา​ฟาง​กับ​อาหาร​มา​ให้​อูฐ​และ​เอา​น้ำ​มา​ล้าง​เท้า​ของ​ตน​กับ​คน​ที่​มา​ด้วย 33 พวก​เขา​ยก​อาหาร​มา​ให้​แต่​เขา​บอก​ว่า“ผม​ยัง​ไม่​กิน​จน​กว่า​จะ​เล่า​ธุระ​ที่​มา​ให้​ฟัง”

ลาบัน​ตอบ​ว่า“พูด​มา​เถอะ”

34 เขา​เริ่ม​ว่า“ผม​เป็น​คน​รับใช้​ของ​อับราฮัม 35 พระยาห์เวห์​อวยพร​นาย​ของ​ผม​อย่าง​มาก​จน​เขา​กลาย​เป็น​ผู้​ยิ่งใหญ่ พระองค์​ให้​เขา​มี​ฝูง​แกะ ฝูง​โค เงิน ทอง ทาส​ชาย ทาส​หญิง อูฐ​และ​ลา 36 ซาราห์​ภรรยา​ของ​นาย​คลอด​ลูกชาย​ให้​นาย​ตอน​ที่​เธอ​แก่​แล้ว​และ​นาย​ยก​ทุก​สิ่ง​ที่​มี​ให้​ลูก​คน​นี้ 37 นาย​ให้​ผม​สาบาน​ว่า‘อย่า​หา​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​ฉัน​จาก​ลูกสาว​ชาว​คานาอัน​ใน​ดินแดน​ที่​ฉัน​อาศัย​อยู่ 38 แต่​ให้​ไป​ที่​บ้าน​พ่อ​และ​ญาติ​ของ​ฉัน​แล้ว​หา​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​จาก​ที่​นั่น’ 39 ผม​ถาม​นาย​ว่า‘ถ้า​ผู้หญิง​ไม่​ยอม​ตาม​ผม​มา​ล่ะ’ 40 นาย​ตอบ​ว่า‘พระยาห์เวห์​ผู้​ที่​ฉัน​ดำเนิน​ชีวิต​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์​จะ​ส่ง​ทูต​ของ​พระองค์​ไป​กับ​เจ้า​และ​ทำให้​การ​เดินทาง​ของ​เจ้า​สำเร็จ​เจ้า​จะ​หา​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​ฉัน​จาก​ญาติ​และ​บ้าน​พ่อ​ของ​ฉัน 41 เมื่อ​เจ้า​ไป​ถึง​ญาติ​ของ​ฉัน​เจ้า​ก็​พ้น​จาก​คำสาบาน ถ้า​พวก​เขา​ไม่​ยอม​มอบ​นาง​ให้​เจ้า​เจ้า​ก็​พ้น​จาก​คำสาบาน​ของ​ฉัน’ 42 วัน​นี้​เมื่อ​มา​ถึง​ตา​น้ำ​ผม​อธิษฐาน​ว่า‘พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​นาย​ของ​ผม​ถ้า​พระองค์​จะ​ทำให้​การ​เดินทาง​ที่​ผม​มา​นี้​สำเร็จ 43 ตอน​นี้​ผม​ยืน​อยู่​ข้าง​ตา​น้ำ ขอ​ให้​หญิง​สาว​ที่​ออก​มา​ตัก​น้ำ​และ​ผม​บอก​ว่า“ขอ​น้ำ​จาก​เหยือก​ให้​ผม​ดื่ม​สัก​หน่อย” 44 แล้ว​เธอ​ตอบ​ว่า“ดื่ม​สิ​ท่าน​ฉัน​จะ​ตัก​ให้​อูฐ​ของ​ท่าน​ด้วย”ก็​ขอ​ให้​เธอ​เป็น​ผู้หญิง​ที่​พระยาห์เวห์​กำหนด​ไว้​สำหรับ​ลูกชาย​ของ​นาย’ 45 ก่อน​ผม​จะ​พูด​ใน​ใจ​จบ​เรเบคาห์​ก็​ออก​มา​พร้อม​เหยือก​บน​ไหล่ เธอ​ลง​ไป​ตัก​น้ำ​ที่​ตา​น้ำ ผม​บอก​ว่า‘ขอ​น้ำ​ให้​ผม​ดื่ม​หน่อย’ 46 เธอ​รีบ​ลด​เหยือก​จาก​ไหล่​แล้ว​พูด​ว่า‘ดื่ม​สิ​ท่าน​ฉัน​จะ​ให้​อูฐ​ของ​ท่าน​ดื่ม​ด้วย’ผม​จึง​ดื่ม​และ​เธอ​ก็​ให้​อูฐ​ดื่ม​ด้วย 47 ผม​ถาม​ว่า‘เธอ​เป็น​ลูกสาว​ใคร’ เธอ​ตอบ​ว่า‘ลูกสาว​ของ​เบธูเอล​ลูกชาย​ของ​นาโฮร์​ซึ่ง​มิลคาห์​คลอด​ให้​เขา’ ผม​จึง​ใส่​ห่วง​ทอง​ที่​จมูก​เธอ​และ​สวม​กำไล​ที่​มือ 48 แล้ว​ผม​ก้ม​ศีรษะ​นมัสการ​พระยาห์เวห์​และ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​นาย​ของ​ผม​ผู้​พา​ผม​มา​ถูก​ทาง​จน​ได้​พบ​ลูกสาว​ของ​ชาย​ผู้​เป็น​พี่น้อง​กับ​นาย​เพื่อ​ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​ลูกชาย​นาย 49 ตอน​นี้​ถ้า​พวก​ท่าน​จะ​แสดง​ความ​เมตตา​และ​ความ​ซื่อสัตย์​ต่อ​นาย​ของ​ผม​ก็​บอก​ผม​ถ้า​ไม่​ก็​บอก​เพื่อ​ผม​จะ​ได้​หัน​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย”

50 ลาบัน​กับ​เบธูเอล​ตอบ​ว่า“เรื่อง​นี้​มา​จาก​พระยาห์เวห์ พวก​เรา​จะ​พูด​ว่า​ดี​หรือ​ไม่​ดี​กับ​ท่าน​ก็​ไม่​ได้ 51 เรเบคาห์​อยู่​ตรง​หน้า​ท่าน​แล้ว พา​เธอ​ไป​ให้​เป็น​ภรรยา​ลูกชาย​ของ​นาย​ท่าน​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​กล่าว​เถอะ”

52 เมื่อ​คน​รับใช้​ของ​อับราฮัม​ได้ยิน​คำ​ของ​พวก​เขา​เขา​ก็​หมอบ​ลง​ถึง​พื้น​นมัสการ​พระยาห์เวห์ 53 จาก​นั้น​เขา​นำ​เครื่องประดับ​เงิน เครื่องประดับ​ทอง​และ​เสื้อผ้า​มา​มอบ​ให้​เรเบคาห์​พร้อม​มอบ​ของ​มี​ค่า​ให้​ลาบัน​และ​แม่​ของ​เธอ 54 ชาย​คน​นั้น​กับ​คน​ที่​มา​ด้วย​กิน​ดื่ม​และ​พัก​ค้าง​คืน เช้า​ขึ้น​เขา​พูด​ว่า“ขอ​ให้​ผม​กลับ​ไป​หา​นาย​ของ​ผม​เถอะ”

55 ลาบัน​กับ​แม่​ของ​เรเบคาห์​ตอบ​ว่า“ให้​หญิง​สาว​อยู่​กับ​พวก​เรา​อีก​สัก​หลาย​วัน​อย่าง​น้อย 10 วัน​แล้ว​ค่อย​ไป”

56 เขา​ตอบ​ว่า“อย่า​รั้ง​ผม​ไว้​เลย​ใน​เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทำให้​การ​เดินทาง​ของ​ผม​สำเร็จ​แล้ว ขอ​ให้​ผม​กลับ​ไป​หา​นาย”

57 พวก​เขา​พูด​ว่า“เรียก​หญิง​สาว​มา​ถาม​กัน” 58 พวก​เขา​เรียก​เรเบคาห์​มา​แล้ว​ถาม​ว่า“เธอ​จะ​ไป​กับ​ชาย​คน​นี้​ไหม”

เธอ​ตอบ​ว่า“ไป”

59 พวก​เขา​จึง​ส่ง​เรเบคาห์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กัน​กับ​พวก​เขา​ไป​พร้อม​แม่นม​คน​รับใช้​ของ​อับราฮัม​และ​คน​ของ​เขา 60 พวก​เขา​อวยพร​เรเบคาห์​ว่า“เรเบคาห์​เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน​ขอ​ให้​เธอ​เป็น​แม่​ของ​คน​นับ​พัน​นับ​หมื่น​และ​ขอ​ให้​ลูกหลาน​ของ​เธอ​ยึด​ประตู​เมือง​ของ​คน​ที่​เกลียด​พวก​เขา”

61 เรเบคาห์​กับ​หญิง​สาว​ที่​ติดตาม​เธอ​ลุก​ขึ้น​ขี่​อูฐ​ตาม​ชาย​คน​นั้น​ไป คน​รับใช้​จึง​พา​เรเบคาห์​ออก​เดินทาง 62 อิสอัค​กลับ​มา​จาก​ทาง​เบเออร์ลาไฮรอย​เพราะ​เขา​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​ตอน​ใต้ 63 ตอน​เย็น​อิสอัค​ออก​ไป​ครุ่นคิด​อยู่​ใน​ทุ่ง เมื่อ​มอง​ขึ้น​ไป​ก็​เห็น​อูฐ​กำลัง​เดิน​มา 64 เรเบคาห์​มอง​ขึ้น​ไป​เห็น​อิสอัค​ก็​ลง​จาก​อูฐ 65 เธอ​ถาม​คน​รับใช้​ว่า“ผู้ชาย​ที่​กำลัง​เดิน​ใน​ทุ่ง​มา​พบ​พวก​เรา​คือ​ใคร”

คน​รับใช้​ตอบ​ว่า“นาย​ของ​ผม​เอง”

เรเบคาห์​จึง​หยิบ​ผ้าคลุม​มา​คลุม​ตัว 66 คน​รับใช้​เล่า​ให้​อิสอัค​ฟัง​ทุก​เรื่อง​ที่​เขา​ทำ​มา 67 อิสอัค​พา​เรเบคาห์​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​ของ​ซาราห์​แม่​ของ​เขา​รับ​เรเบคาห์​เป็น​ภรรยา​และ​รัก​เธอ อิสอัค​จึง​คลาย​ความ​โศก​หลัง​จาก​แม่​เสีย​ชีวิต

25

1 อับราฮัม​มี​ภรรยา​อีก​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เคทูราห์ 2 เธอ​คลอด​ซิมราน โยกชาน เมดาน มีเดียน อิชบัค​และ​ชูอาห์​ให้​เขา 3 โยกชาน​เป็น​พ่อ​ของ​เชบา​และ​เดดาน ลูกชาย​ของ​เดดาน​คือ​อัสชูริม เลทูชิม​และ​เลอุมมิม 4 ลูกชาย​ของ​มีเดียน​คือ​เอฟาห์ เอเฟอร์ ฮาโนค อาบีดา​และ​เอลดาอาห์ ทั้งหมด​นี้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​เคทูราห์ 5 อับราฮัม​ยก​ทุก​สิ่ง​ที่​มี​ให้​อิสอัค 6 แต่​เขา​มอบ​ของขวัญ​ให้​ลูกชาย​ที่​เกิด​จาก​อนุภรรยา​และ​ขณะ​ยัง​มี​ชีวิต​ก็​ส่ง​พวก​เขา​ไป​ให้​ห่าง​จาก​อิสอัค​ลูกชาย​มุ่ง​ไป​ทาง​ตะวัน​ออก​ยัง​ดินแดน​ตะวัน​ออก 7 อับราฮัม​มี​อายุ​รวม 175 ปี 8 อับราฮัม​สิ้น​ใจ​และ​เสีย​ชีวิต​เมื่อ​ชรา​มาก​และ​อายุ​ยืน​จน​เต็ม​อายุ​แล้ว​ไป​รวม​อยู่​กับ​ชน​ของ​ตน 9 อิสอัค​กับ​อิชมาเอล​ลูกชาย​ของ​เขา​ฝัง​พ่อ​ใน​ถ้ำ​มัคเปลาห์​ใน​ทุ่ง​ของ​เอโฟรน​ลูกชาย​ของ​โศหาร์​ชาว​ฮิตไทต์​ใกล้​มัมเร 10 คือ​ทุ่ง​ที่​อับราฮัม​ซื้อ​จาก​ชาว​เฮท อับราฮัม​ถูก​ฝัง​ไว้​ที่​นั่น​ร่วม​กับ​ซาราห์​ภรรยา 11 หลัง​จาก​อับราฮัม​เสีย​ชีวิต​พระเจ้า​อวยพร​อิสอัค​ลูกชาย อิสอัค​อาศัย​อยู่​ใกล้​เบเออร์ลาไฮรอย

12 นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​อิชมาเอล​ลูกชาย​ของ​อับราฮัม​ซึ่ง​ฮาการ์​ชาว​อียิปต์​ทาส​หญิง​ของ​ซาราห์​คลอด​ให้​อับราฮัม 13 นี่​คือ​ชื่อ​ลูกชาย​ของ​อิชมาเอล​เรียง​ตาม​ลำดับ​การ​เกิด เนบาโยท​ลูก​หัว​ปี​ของ​อิชมาเอล จาก​นั้น​เคดาร์ อัดเบเอล​และ​มิบสัม 14 มิ​ชม​า ดู​มา​ห์และมัสสา 15 ฮาดัด เท​มา เยทูร์ นาฟิช​และ​เค​เด​มา​ห์ 16 คน​เหล่า​นี้​คือ​ลูกชาย​ของ​อิชมาเอล ชื่อ​ของ​พวก​เขา​เป็น​ชื่อ​หมู่บ้าน​และ​ค่าย​ของ​ตน พวก​เขา​เป็น​ประมุข 12 คน​ตาม​ชน​ชาติ​ของ​ตน 17 อิชมาเอล​มี​อายุ​รวม 137 ปี​เขา​สิ้น​ใจ​และ​เสีย​ชีวิต​แล้ว​ไป​รวม​อยู่​กับ​ชน​ของ​ตน 18 ลูกหลาน​ของ​อิชมาเอล​อาศัย​ตั้งแต่​ฮาวิลาห์​ไป​จน​ถึง​ชูร์​ซึ่ง​อยู่​หน้า​อียิปต์​เมื่อ​เดินทาง​ไป​ทาง​อัสซีเรีย​อิชมาเอล​ตั้ง​ถิ่น​ฐาน​อยู่​ตรง​ข้าม​กับ​ญาติ​ทั้งหมด​ของ​ตน

19 นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​อิสอัค​ลูกชาย​ของ​อับราฮัม อับราฮัม​เป็น​พ่อ​ของ​อิสอัค 20 อิสอัค​อายุ 40 ปี​เมื่อ​แต่งงาน​กับ​เรเบคาห์​ลูกสาว​ของ​เบธูเอล​ชาว​ซีเรีย​แห่ง​ปัดดานอารัม​เรเบคาห์​กับ​ลาบัน​ชาว​ซีเรีย​เป็น​พี่น้อง​กัน 21 อิสอัค​อ้อนวอน​พระยาห์เวห์​เพื่อ​ภรรยา​เพราะ​เธอ​เป็น​หมัน พระยาห์เวห์​รับ​คำ​อ้อนวอน​ของ​เขา​และ​เรเบคาห์​ภรรยา​ก็​ตั้ง​ครรภ์ 22 เด็ก​สอง​คน​ดิ้น​สู้​กัน​อยู่​ใน​ท้อง​เรเบคาห์​จึง​พูด​ว่า“ถ้า​เป็น​แบบ​นี้​แล้ว​ฉัน​จะ​อยู่​ไป​ทำไม”เธอ​จึง​ไป​ถาม​พระยาห์เวห์ 23 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า

“ใน​ครรภ์​ของ​เจ้า​มี​สอง​ชน​ชาติ

คน​สอง​กลุ่ม​จะ​แยก​ออก​จาก​ร่าง​ของ​เจ้า

คน​กลุ่ม​หนึ่ง​จะ​แข็งแรง​กว่า​อีก​กลุ่ม

พี่​จะ​รับใช้​น้อง”

24 เมื่อ​ครบ​กำหนด​คลอด​ปรากฏ​ว่า​เธอ​มี​ลูก​แฝด 25 คน​แรก​ที่​คลอด​ออก​มา​ตัว​แดง​ทั้ง​ตัว​และ​มี​ขน​เหมือน​เสื้อคลุม​พวก​เขา​จึง​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​เอซาว 26 จาก​นั้น​ลูกชาย​อีก​คน​ก็​คลอด​ตาม​มา​มือ​ของ​เขา​จับ​ส้น​เท้า​ของ​เอซาว​ไว้​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​ยาโคบ​อิสอัค​อายุ 60 ปี​ตอน​เรเบคาห์​คลอด​ลูก​แฝด

27 เด็ก​ทั้ง​สอง​โต​ขึ้น เอซาว​เป็น​นายพราน​ชำนาญ​ใช้​ชีวิต​กลาง​ทุ่ง​ส่วน​ยาโคบ​เป็น​คน​สงบ​อาศัย​อยู่​ตาม​เต็นท์ 28 อิสอัค​รัก​เอซาว​เพราะ​เขา​ได้​กิน​เนื้อ​ที่​เอซาว​ล่าม​าส่วน​เรเบคาห์​รัก​ยาโคบ 29 วัน​หนึ่ง​ยาโคบ​กำลัง​ต้ม​อาหาร​อยู่​เอซาว​กลับ​จาก​ทุ่ง​มา​อย่าง​หมดแรง 30 เอซาว​พูด​กับ​ยาโคบ​ว่า“เอา​อาหาร​แดง​ๆ​นั่น​ให้​ฉัน​กิน​หน่อย​ฉัน​หิว​จน​จะ​หมดแรง​แล้ว” เพราะ​เหตุ​นี้​เขา​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​เอโดม*

31 ยาโคบ​ตอบ​ว่า“ขาย​สิทธิ​ของ​ลูก​คน​โต​ให้​ฉัน​ก่อน”

32 เอซาว​พูด​ว่า“ฉัน​กำลัง​จะ​ตาย​อยู่​แล้ว สิทธิ​ของ​ลูก​คน​โต​จะ​มี​ประโยชน์​อะไร​กับ​ฉัน”

33 ยาโคบ​บอก​ว่า“สาบาน​กับ​ฉัน​ก่อน”

เอซาว​ก็​สาบาน​และ​ขาย​สิทธิ​ของ​ลูก​คน​โต​ให้​ยาโคบ 34 ยาโคบ​เอา​ขนม​ปัง​กับ​แกง​ถั่วเลนทิล​ให้​เอซาว เขา​กิน​ดื่ม​ลุก​ขึ้น​แล้ว​เดิน​จาก​ไป เอซาว​จึง​ดูหมิ่น​สิทธิ​ของ​ลูก​คน​โต

26

1 เกิด​ความ​อดอยาก​ใน​ดินแดน​อีก​ครั้ง นอก​เหนือ​จาก​ความ​อดอยาก​ครั้ง​ก่อน​ใน​สมัย​อับราฮัม อิสอัค​จึง​ไป​หา​อาบีเมเลค​กษัตริย์​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​เกราร์ 2 พระยาห์เวห์​ปรากฏ​แก่​อิสอัค​และ​กล่าว​ว่า“อย่า​ลง​ไป​อียิปต์​ให้​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​ที่​เรา​จะ​บอก​เจ้า 3 พัก​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​ดินแดน​นี้​เรา​จะ​อยู่​กับ​เจ้า​และ​อวยพร​เจ้า​เรา​จะ​มอบ​ดินแดน​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​ให้​เจ้า​และ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​และ​จะ​รักษา​คำสาบาน​ที่​เรา​ให้​ไว้​กับ​อับราฮัม​พ่อ​ของ​เจ้า 4 เรา​จะ​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​มาก​เหมือน​ดาว​บน​ท้องฟ้า​และ​จะ​มอบ​ดินแดน​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​ทุก​ชน​ชาติ​บน​แผ่นดิน​จะ​ได้​รับ​พร​ผ่าน​ทาง​ลูกหลาน​ของ​เจ้า 5 เพราะ​อับราฮัม​เชื่อฟัง​เสียง​ของ​เรา​และ​รักษา​ข้อกำหนด​คำสั่ง​กฎเกณฑ์​และ​กฎหมาย​ของ​เรา”

6 อิสอัค​จึง​อาศัย​อยู่​ที่​เกราร์ 7 คน​ใน​ที่​นั้น​ถาม​อิสอัค​เรื่อง​ภรรยา​เขา​ตอบ​ว่า“เรา​สอง​คน​เป็น​พี่น้อง​กัน”เขา​ไม่​กล้า​บอก​ว่า“นาง​เป็น​ภรรยา​ของ​ผม”เพราะ​คิด​ว่า“คน​ที่​นี่​อาจ​ฆ่า​ผม​เพราะ​เรเบคาห์​นาง​สวย​มาก” 8 เมื่อ​อิสอัค​อยู่​ที่​นั่น​มา​นาน​อาบีเมเลค​กษัตริย์​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​มอง​ออก​ไป​ทาง​หน้าต่าง​แล้ว​เห็น​อิสอัค​กำลัง​คลอเคลีย​กับ​เรเบคาห์​ภรรยา​ของ​เขา 9 อาบีเมเลค​เรียก​อิสอัค​มา​และ​พูด​ว่า“เห็น​ชัด​ว่า​นาง​เป็น​ภรรยา​ของ​เจ้า​แล้ว​ทำไม​เจ้า​ถึง​บอก​ว่า‘เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน’ ”

อิสอัค​ตอบ​ว่า“เพราะ​ผม​คิด​ว่า​อาจ​ถูก​ฆ่า​ตาย​เพราะ​เธอ”

10 อาบีเมเลค​พูด​ว่า“เจ้า​ทำ​อะไร​กับ​พวก​เรา​นี่​คน​ใด​คน​หนึ่ง​อาจ​เผลอ​หลับ​นอน​กับ​ภรรยา​ของ​เจ้า​แล้ว​เจ้า​จะ​ทำให้​พวก​เรา​มี​ความ​ผิด!”

11 อาบีเมเลค​จึง​สั่ง​ประชาชน​ทั้งหมด​ว่า“ใคร​แตะ​ต้อง​ชาย​คน​นี้​หรือ​ภรรยา​ของ​เขา​จะ​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต”

12 อิสอัค​หว่าน​พืช​ใน​ดินแดน​นั้น​และ​ใน​ปี​เดียวกัน​เก็บเกี่ยว​ได้​ร้อยเท่า​ของ​ที่​หว่าน​พระยาห์เวห์​อวยพร​เขา 13 เขา​จึง​มั่งคั่ง​ขึ้น​เรื่อย​ๆ​จน​ร่ำรวย​อย่าง​ยิ่ง 14 เขา​มี​ฝูง​แกะ​ฝูง​แพะ​ฝูง​โค​และ​คน​ใน​เรือน​เป็น​จำนวน​มาก​ชาว​ฟีลิสเตีย​จึง​อิจฉา​เขา 15 บ่อ​น้ำ​ทุก​บ่อ​ที่​คน​รับใช้​ของ​อับราฮัม​พ่อ​ของ​เขา​เคย​ขุด​ไว้​ชาว​ฟีลิสเตีย​เอา​ดิน​ถม​ปิด​เสีย​หมด 16 อาบีเมเลค​พูด​กับ​อิสอัค​ว่า“ไป​จาก​พวก​เรา​เสีย​เพราะ​เจ้า​แข็งแกร่ง​กว่า​พวก​เรา​มาก​แล้ว”

17 อิสอัค​จึง​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไป​ตั้ง​ค่าย​ใน​หุบเขา​เกราร์​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น

18 อิสอัค​ขุด​บ่อ​น้ำ​ที่​เคย​ขุด​ใน​สมัย​อับราฮัม​พ่อ​ของ​เขา​ขึ้น​ใหม่​เพราะ​หลัง​อับราฮัม​ตาย​ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้​ถม​บ่อ​เหล่า​นั้น​ไว้​แล้ว​อิสอัค​ก็​เรียก​บ่อ​ตาม​ชื่อ​เดิม​ที่​พ่อ​เคย​ตั้ง​ไว้ 19 คน​รับใช้​ของ​อิสอัค​ขุด​ใน​หุบเขา​และ​พบ​บ่อ​น้ำ​ที่​มี​น้ำ​ไหล* 20 คน​เลี้ยง​สัตว์​ของ​เกราร์​ทะเลาะ​กับ​คน​เลี้ยง​สัตว์​ของ​อิสอัค​ว่า“น้ำ​นี้​เป็น​ของ​พวก​เรา”อิสอัค​จึง​ตั้ง​ชื่อ​บ่อ​นั้น​ว่า​เอเสก†เพราะ​พวก​เขา​โต้แย้ง​กับ​เขา 21 พวก​เขา​ขุด​อีก​บ่อ​หนึ่ง​แต่​ก็​ถูก​โต้แย้ง​เรื่อง​บ่อ​นั้น​ด้วย​อิสอัค​จึง​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​สิตนาห์‡ 22 เขา​ย้าย​จาก​ที่​นั่น​ไป​ขุด​อีก​บ่อ​หนึ่ง​คราว​นี้​ไม่​มี​ใคร​มา​โต้แย้ง​เขา​จึง​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​เรโหโบท§แล้ว​กล่าว​ว่า“ตอน​นี้​พระยาห์เวห์​เปิด​ที่​ให้​พวก​เรา​แล้ว​เรา​จะ​เจริญ​เพิ่มพูน​ใน​ดินแดน​นี้”

23 จาก​ที่​นั่น​อิสอัค​ขึ้น​ไป​เบเออร์เชบา 24 คืน​นั้น​พระยาห์เวห์​ปรากฏ​แก่​เขา​และ​กล่าว​ว่า“เรา​เป็น​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​พ่อ​ของ​เจ้า​อย่า​กลัว​เลย​เพราะ​เรา​อยู่​กับ​เจ้า​เรา​จะ​อวยพร​เจ้า​และ​ทำให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​มาก​ขึ้น​เพราะ​เห็นแก่​อับราฮัม​คน​รับใช้​ของ​เรา”

25 อิสอัค​สร้าง​แท่น​บูชา​ที่​นั่น​และ​ร้อง​เรียก​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์​แล้ว​กาง​เต็นท์​อยู่​ที่​นั่น​คน​รับใช้​ของ​เขา​ขุด​บ่อ​น้ำ​ที่​นั่น

26 ต่อ​มา​อาบีเมเลค​เดินทาง​จาก​เกราร์​มา​หา​อิสอัค​พร้อม​อา​หุสซัท​เพื่อน​ของ​เขา​และ​ฟีโคล​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ 27 อิสอัค​ถาม​พวก​เขา​ว่า“ทำไม​พวก​ท่าน​ถึง​มา​หา​ผม​ทั้ง​ที่​พวก​ท่าน​เกลียด​ผม​และ​ไล่​ผม​ออก​ไป”

28 พวก​เขา​ตอบ​ว่า“พวก​เรา​เห็น​ชัด​ว่า​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​ท่าน​จึง​คิด​ว่า​ควร​มี​คำสาบาน​ระหว่าง​เรา​กับ​ท่าน​และ​ทำ​พันธสัญญา​กับ​ท่าน 29 ว่า​ท่าน​จะ​ไม่​ทำร้าย​พวก​เรา​เหมือน​ที่​พวก​เรา​ไม่​เคย​แตะ​ต้อง​ท่าน​และ​ทำ​แต่​สิ่ง​ดี​แก่​ท่าน​แล้ว​ส่ง​ท่าน​ไป​อย่าง​สงบ​ตอน​นี้​ท่าน​เป็น​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​อวยพร”

30 อิสอัค​จัด​งาน​เลี้ยง​ให้​พวก​เขา​แล้ว​พวก​เขา​ก็​กิน​และ​ดื่ม 31 เช้า​ตรู่​พวก​เขา​ลุก​ขึ้น​และ​สาบาน​ต่อ​กัน​อิสอัค​ส่ง​พวก​เขา​กลับ​ไป​และ​พวก​เขา​จาก​เขา​ไป​อย่าง​สงบ 32 วัน​เดียวกัน​นั้น​คน​รับใช้​ของ​อิสอัค​มาบ​อก​เรื่อง​บ่อ​ที่​พวก​เขา​ขุด​ว่า“พวก​เรา​พบ​น้ำ​แล้ว” 33 เขา​ตั้ง​ชื่อ​บ่อ​นั้น​ว่า“ชิบาห์”*ดังนั้น​เมือง​นั้น​จึง​มี​ชื่อ​ว่า“เบเออร์เชบา”†จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้

34 เมื่อ​เอซาว​อายุ 40 ปี​เขา​แต่งงาน​กับ​ยูดิธ​ลูกสาว​ของ​เบ​เอรี​ชาว​ฮิตไทต์​และ​บาเสมัท​ลูกสาว​ของ​เอโลน​ชาว​ฮิตไทต์ 35 ผู้หญิง​ทั้ง​สอง​ทำให้​อิสอัค​กับ​เรเบคาห์​ขมขื่นใจ

27

1 เมื่อ​อิสอัค​แก่​ลง​ดวงตา​พร่ามัว​จน​มอง​ไม่​เห็น​เขา​เรียก​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​ว่า“ลูก”

เอซาว​ตอบ​ว่า“ผม​อยู่​นี่​ครับ”

2 อิสอัค​พูด​ว่า“พ่อ​แก่​แล้ว​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ตาย​วัน​ไหน 3 ตอน​นี้​เอา​อาวุธ​ของ​ลูก​ทั้ง​ซอง​ลูก​ธนู​และ​คัน​ธนู​ออก​ไป​ล่า​สัตว์​ใน​ทุ่ง​มา​ให้​พ่อ 4 ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​อย่าง​ที่​พ่อ​ชอบ​แล้ว​เอา​มา​ให้​พ่อ​กิน​เพื่อ​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ลูก​ก่อน​พ่อ​จะ​ตาย”

5 เรเบคาห์​ได้ยิน​ตอน​อิสอัค​พูด​กับ​เอซาว​ลูกชาย​เอซาว​จึง​ออก​ไป​ล่า​สัตว์​ใน​ทุ่ง​เพื่อน​ำกลับมา 6 เรเบคาห์​พูด​กับ​ยาโคบ​ลูกชาย​ว่า“แม่​ได้ยิน​พ่อ​พูด​กับ​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ลูก​ว่า 7 ‘เอา​เนื้อ​ที่​ล่าม​า​ให้​พ่อ​แล้ว​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​ให้​พ่อ​กิน​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ลูก​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ก่อน​ตาย’ 8 เพราะ​ฉะนั้น​ลูก​ฟัง​แม่​และ​ทำ​ตาม​ที่​แม่​สั่ง 9 ไป​ที่​ฝูง​สัตว์​แล้ว​เอา​ลูก​แพะ​ดี​ๆ​มา​สอง​ตัว​แม่​จะ​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​อย่าง​ที่​พ่อ​ชอบ 10 ลูก​เอา​ไป​ให้​พ่อ​กิน​เพื่อ​พ่อ​จะ​อวยพร​ลูก​ก่อน​ตาย”

11 ยาโคบ​พูด​กับ​เรเบคาห์​แม่​ว่า“แต่​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ผม​มี​ขนดก​ส่วน​ผิว​ผม​เกลี้ยง 12 ถ้า​พ่อ​คลำ​ตัว​ผม​พ่อ​จะ​เห็น​ว่า​ผม​กำลัง​หลอก​ท่าน​แล้ว​ผม​จะ​ถูก​สาป​แทน​ที่​จะ​ได้​รับ​พร”

13 แม่​ตอบ​ว่า“ถ้า​มี​คำ​สาป​ก็​ให้​ตก​ที่​แม่​เถอะ​ลูก​แค่​ฟัง​แม่​แล้ว​ไป​เอา​ลูก​แพะ​มา”

14 ยาโคบ​จึง​ไป​เอา​ลูก​แพะ​มา​ส่ง​ให้​แม่​แล้ว​แม่​ก็​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​อย่าง​ที่​พ่อ​ของ​เขา​ชอบ 15 เรเบคาห์​นำ​เสื้อผ้า​ดี​ๆ​ของ​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​ที่​เก็บ​อยู่​ใน​บ้าน​มา​ให้​ยาโคบ​ลูกชาย​คน​เล็ก​สวม 16 แล้ว​เอา​หนัง​ลูก​แพะ​พัน​ที่​มือ​และ​ลำ​คอ​ส่วน​ที่​เกลี้ยง​ของ​ยาโคบ 17 จาก​นั้น​เธอ​ส่ง​อาหาร​รส​อร่อย​กับ​ขนม​ปัง​ที่​ทำ​ไว้​ให้​ยาโคบ​ลูกชาย

18 ยาโคบ​เข้า​ไป​หา​พ่อ​แล้ว​เรียก“พ่อ​ครับ”

อิสอัค​ตอบ​ว่า“พ่อ​อยู่​นี่​ลูก​เป็น​ใคร”

19 ยาโคบ​พูด​กับ​พ่อ​ว่า“ผม​คือ​เอซาว​ลูก​คน​โต​ของ​พ่อ​ผม​ทำ​ตาม​ที่​พ่อ​บอก​แล้ว​ลุก​ขึ้น​นั่ง​กิน​เนื้อ​ที่​ผม​ล่าม​า​เถอะ​แล้ว​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ผม”

20 อิสอัค​ถาม​ลูก​ว่า“ลูก​ไป​หา​ได้​เร็ว​ขนาด​นี้​ได้​อย่างไร”

ยาโคบ​ตอบ​ว่า“เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พ่อ​ช่วย​ให้​ผม​พบ​เร็ว”

21 อิสอัค​พูด​กับ​ยาโคบ​ว่า“เข้า​มา​ใกล้​ๆ​ให้​พ่อ​คลำ​ดู​ลูก​ว่า​ลูก​เป็น​เอซาว​จริง​หรือ​ไม่”

22 ยาโคบ​จึง​เข้า​ไป​ใกล้​อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​อิสอัค​คลำ​ตัว​เขา​แล้ว​พูด​ว่า“เสียง​เป็น​เสียง​ของ​ยาโคบ​แต่​มือ​เป็น​มือ​ของ​เอซาว” 23 อิสอัค​จำ​เขา​ไม่​ได้​เพราะ​มือ​มี​ขน​เหมือน​มือ​ของ​เอซาว​พี่​ชาย​จึง​อวยพร​เขา 24 แล้ว​ถาม​อีก​ว่า“ลูก​เป็น​เอซาว​จริงๆ​ใช่​ไหม”

เขา​ตอบ​ว่า“ใช่​ครับ”

25 อิสอัค​พูด​ว่า“เอา​มา​ใกล้​ๆ​พ่อ​จะ​กิน​เนื้อ​ที่​ลูก​ล่าม​า​แล้ว​พ่อ​จะ​อวยพร​ลูก”

ยาโคบ​นำ​อาหาร​มา​ให้​เขา​ก็​กิน​แล้ว​นำ​เหล้า​องุ่น​มา​ให้​เขา​ก็​ดื่ม 26 อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​พูด​ว่า“เข้า​มา​ใกล้​ๆ​แล้ว​จูบ​พ่อ​สิ​ลูก” 27 ยาโคบ​เข้า​ไป​จูบ​พ่อ​อิสอัค​ได้​กลิ่น​เสื้อผ้า​ของ​เขา​จึง​อวยพร​ว่า

“กลิ่น​ของ​ลูก​พ่อ

เหมือน​กลิ่น​ทุ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​อวยพร

28 ขอ​พระเจ้า​ประทาน​น้ำค้าง​จาก​ท้องฟ้า

และ​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ของ​แผ่นดิน​แก่​ลูก

ทั้ง​ธัญพืช​และ​เหล้า​องุ่น​ใหม่​อย่าง​มากมาย

29 ขอ​ให้​ชน​ชาติ​ต่างๆ​รับใช้​ลูก

และ​ประชาชาติ​ต่างๆ​ก้มกราบ​ลูก

จง​เป็น​นาย​เหนือ​พี่น้อง​ของ​ลูก

ให้​ลูกชาย​ทั้งหลาย​ของ​แม่​ก้มกราบ​ลูก

ใคร​สาป​ลูก​ขอ​ให้​คน​นั้น​ถูก​สาป

ใคร​อวยพร​ลูก​ขอ​ให้​คน​นั้น​ได้​รับ​พร”

30 พอ​อิสอัค​อวยพร​ยาโคบ​เสร็จ​และ​ยาโคบ​เพิ่ง​ออก​ไป​จาก​พ่อ​เอซาว​พี่​ชาย​ก็​กลับ​จาก​ล่า​สัตว์ 31 เขา​ทำ​อาหาร​รส​อร่อย​แล้ว​นำ​มา​ให้​พ่อ​พูด​ว่า“พ่อ​ลุก​ขึ้น​กิน​เนื้อ​ที่​ลูก​ล่าม​า​เถอะ​แล้ว​พ่อ​จะ​ได้​อวยพร​ลูก”

32 อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​ถาม​ว่า“ลูก​เป็น​ใคร”

เขา​ตอบ​ว่า“ผม​คือ​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​ของ​พ่อ”

33 อิสอัค​ตัว​สั่น​อย่าง​รุนแรง​แล้ว​พูด​ว่า“แล้ว​คน​ที่​ล่า​สัตว์​เอา​มา​ให้​พ่อ​ก่อน​ลูก​มา​คือ​ใคร​พ่อ​กิน​ของ​เขา​ไป​หมด​และ​อวยพร​เขา​แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​พร​แน่นอน”

34 เมื่อ​เอซาว​ได้ยิน​คำ​ของ​พ่อ​เขา​ร้อง​ออก​มา​ดัง​ลั่น​ด้วย​ความ​ขมขื่นใจ​อย่าง​ยิ่ง​แล้ว​พูด​ว่า“พ่อ​อวยพร​ผม​ด้วย​อวยพร​ผม​ด้วย!”

35 อิสอัค​ตอบ​ว่า“น้อง​ของ​ลูก​มา​หลอก​พ่อ​และ​เอา​พร​ของ​ลูก​ไป​แล้ว”

36 เอซาว​พูด​ว่า“เขา​ชื่อ​ยาโคบ​ก็​สม​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ​เขา​เบียด​ผม​ออก​ไป​ถึง​สอง​ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​แรก​เอา​สิทธิ​ของ​ลูก​คน​โต​ไป​คราว​นี้​เอา​พร​ของ​ผม​ไป​อีก”แล้ว​ถาม​ว่า“พ่อ​ไม่​ได้​เหลือ​พร​ไว้​ให้​ผม​บ้าง​หรือ”

37 อิสอัค​ตอบ​เอซาว​ว่า“พ่อ​แต่งตั้ง​ให้​เขา​เป็น​นาย​ของ​ลูก​แล้ว​และ​ให้​พี่น้อง​ทั้งหมด​ของ​เขา​เป็น​คน​รับใช้​ของ​เขา​พ่อ​เลี้ยง​เขา​ด้วย​ธัญพืช​และ​เหล้า​องุ่น​ใหม่​แล้ว​พ่อ​จะ​ทำ​อะไร​ให้​ลูก​ได้​อีก”

38 เอซาว​พูด​กับ​พ่อ​ว่า“พ่อ​มี​พร​แค่​พร​เดียว​หรือ​อวยพร​ผม​ด้วย​พ่อ​อวยพร​ผม​ด้วย”แล้ว​เอซาว​ก็​ร้องไห้​เสียงดัง

39 อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​ตอบ​ว่า

“ที่​อยู่​ของ​ลูก​จะ​มี​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ของ​แผ่นดิน

และ​มี​น้ำค้าง​จาก​ท้องฟ้า​เบื้องบน

40 ลูก​จะ​ดำรง​ชีวิต​ด้วย​ดาบ​และ​รับใช้​น้อง​ชาย

แต่​เมื่อ​ใด​ที่​ลูก​ดิ้นรน​จน​หลุดพ้น

ลูก​จะ​สลัด​แอก​ของ​เขา​ออก​จาก​คอ”

41 เอซาว​เกลียด​ยาโคบ​เพราะ​พร​ที่​พ่อ​ให้​ยาโคบ​เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า“ใกล้​ถึง​วัน​ที่​จะ​ไว้ทุกข์​ให้​พ่อ​แล้ว​หลัง​จาก​นั้น​ฉัน​จะ​ฆ่า​ยาโคบ​น้อง​ชาย”

42 มี​คน​มาบ​อก​เรเบคาห์​ถึง​คำ​พูด​ของ​เอซาว​ลูกชาย​คน​โต​เธอ​จึง​เรียก​ยาโคบ​ลูกชาย​คน​เล็ก​มา​พูด​ว่า“ฟัง​นะ​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ลูก​กำลัง​ปลอบใจ​ตัวเอง​ด้วย​ความ​คิด​ที่​จะ​ฆ่า​ลูก 43 เพราะ​ฉะนั้น​ลูก​ฟัง​แม่​ลุก​ขึ้น​หนี​ไป​หา​ลาบัน​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​แม่​ที่​ฮาราน 44 อยู่​กับ​เขา​สัก​สอง​สาม​วัน​จน​ความ​โกรธ​ของ​พี่​ลูก​สงบ​ลง— 45 จน​เขา​หายโกรธ​และ​ลืม​สิ่ง​ที่​ลูก​ทำ​กับ​เขา​แล้ว​แม่​จะ​ส่ง​คน​ไป​ตาม​ลูก​กลับ​มา​ทำไม​แม่​จะ​ต้อง​เสีย​ลูก​ทั้ง​สอง​คน​ใน​วัน​เดียว”

46 เรเบคาห์​พูด​กับ​อิสอัค​ว่า“ฉัน​เบื่อ​ชีวิต​เพราะ​ผู้หญิง​ชาว​เฮท​เหล่า​นี้​ถ้า​ยาโคบ​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​ชาว​เฮท​เหมือน​พวก​เธอ​คือ​ผู้หญิง​ใน​ดินแดน​นี้​ฉัน​จะ​อยู่​ไป​ทำไม”

28

1 อิสอัค​เรียก​ยาโคบ​มา​อวยพร​เขา​และ​กำชับ​ว่า“อย่า​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​ชาว​คานาอัน 2 ไป​ปัดดานอารัม​ไป​บ้าน​เบธูเอล​พ่อ​ของ​แม่​และ​หา​ภรรยา​จาก​ลูกสาว​ของ​ลาบัน​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​แม่ 3 ขอ​พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์​อวยพร​ลูก​ให้​ลูก​มี​ลูก​ดก​เพิ่ม​จำนวน​จน​กลาย​เป็น​กลุ่ม​ชน​หลาย​ชน​ชาติ 4 ขอ​พระองค์​มอบ​พร​ของ​อับราฮัม​ให้​ลูก​และ​ลูกหลาน​เพื่อ​ให้​ลูก​ได้​ครอบครอง​ดินแดน​ที่​ลูก​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ซึ่ง​พระเจ้า​มอบ​ให้​อับราฮัม”

5 แล้ว​อิสอัค​ก็​ส่ง​ยาโคบ​ไป​ยาโคบ​เดินทาง​ไป​ปัดดานอารัม​หา​ลาบัน​ลูกชาย​ของ​เบธูเอล​ชาว​ซีเรีย​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เรเบคาห์​แม่​ของ​ยาโคบ​และ​เอซาว

6 เอซาว​เห็น​ว่า​อิสอัค​อวยพร​ยาโคบ​และ​ส่ง​เขา​ไป​ปัดดานอารัม​เพื่อ​หา​ภรรยา​ที่​นั่น​และ​ตอน​อวยพร​ก็​กำชับ​ว่า“อย่า​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​ชาว​คานาอัน” 7 เอซาว​เห็น​ว่า​ยาโคบ​เชื่อฟัง​พ่อ​แม่​และ​เดินทาง​ไป​ปัดดานอารัม 8 เอซาว​จึง​รู้​ว่า​ผู้หญิง​ชาว​คานาอัน​ไม่​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา 9 เขา​จึง​ไป​หา​อิชมาเอล​และ​นอกจาก​ภรรยา​ที่​มี​อยู่​แล้ว​ก็​แต่งงาน​กับ​มา​หะ​ลัท​ลูกสาว​ของ​อิชมาเอล​บุตร​ของ​อับราฮัม​มา​หะ​ลัท​เป็น​พี่น้อง​คน​หนึ่ง​ของ​เนบาโยท

10 ยาโคบ​ออก​จาก​เบเออร์เชบา​มุ่ง​หน้า​ไป​ฮาราน 11 เมื่อ​มา​ถึง​สถานที่​แห่ง​หนึ่ง​เขา​พัก​ค้าง​คืน​เพราะ​ดวง​อาทิตย์​ตก​แล้ว​เขา​หยิบ​ก้อนหิน​ก้อน​หนึ่ง​ที่​นั่น​มา​หนุน​ศีรษะ​แล้ว​นอน​หลับ​ใน​ที่​นั้น 12 เขา​ฝัน​เห็น​บันได​ตั้ง​อยู่​บน​แผ่นดิน​ปลาย​บันได​สูง​ถึง​ท้องฟ้า​และ​มี​ทูต​สวรรค์​ของ​พระเจ้า​กำลัง​ขึ้น​ลง​อยู่​บน​บันได​นั้น 13 แล้ว​พระยาห์เวห์​ยืน​อยู่​เหนือ​บันได​และ​กล่าว​ว่า“เรา​เป็น​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​พ่อ​ของ​เจ้า​และ​พระเจ้า​ของ​อิสอัค​ดินแดน​ที่​เจ้า​นอน​อยู่​นี้​เรา​จะ​มอบ​ให้​เจ้า​และ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า 14 ลูกหลาน​ของ​เจ้า​จะ​มาก​เหมือน​ฝุ่น​บน​แผ่นดิน​และ​จะ​กระจาย​ออก​ไป​ทาง​ตะวัน​ตก​ตะวัน​ออก​เหนือ​และ​ใต้​ทุก​ครอบครัว​บน​แผ่นดิน​จะ​ได้​รับ​พร​ผ่าน​ทาง​เจ้า​และ​ลูกหลาน​ของ​เจ้า 15 เรา​อยู่​กับ​เจ้า​จะ​คุ้มครอง​เจ้า​ไม่​ว่า​เจ้า​จะ​ไป​ที่ไหน​และ​จะ​พา​เจ้า​กลับ​มา​ยัง​ดินแดน​นี้​เรา​จะ​ไม่​ทอดทิ้ง​เจ้า​จน​กว่า​จะ​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​พูด​ไว้​กับ​เจ้า​ให้​สำเร็จ”

16 ยาโคบ​ตื่น​จาก​หลับ​แล้ว​พูด​ว่า“พระยาห์เวห์​อยู่​ใน​ที่​นี้​จริงๆ​แต่​ฉัน​ไม่​รู้​เลย” 17 เขา​รู้สึก​เกรงกลัว​และ​พูด​ว่า“สถานที่​นี้​น่า​เกรงขาม​จริงๆ​ที่​นี่​คือ​บ้าน​ของ​พระเจ้า​และ​นี่​คือ​ประตู​สวรรค์”

18 เช้า​ตรู่​ยาโคบ​ลุก​ขึ้น​หยิบ​ก้อนหิน​ที่​ใช้​หนุน​ศีรษะ​มา​ตั้ง​ขึ้น​เป็น​เสาหิน​แล้ว​เท​น้ำ​มัน​ลง​บน​ยอด​เสาหิน 19 เขา​ตั้ง​ชื่อ​สถานที่​นั้น​ว่า​เบเทล​แต่​เดิม​เมือง​นั้น​ชื่อ​ว่า​ลูส 20 ยาโคบ​กล่าว​คำปฏิญาณ​ว่า“ถ้า​พระเจ้า​อยู่​กับ​ฉัน​คุ้มครอง​ฉัน​ตลอด​ทาง​ที่​ไป​ให้​ขนม​ปัง​กิน​และ​เสื้อผ้า​ใส่ 21 จน​ฉัน​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​พ่อ​อย่าง​ปลอดภัย​และ​พระยาห์เวห์​เป็น​พระเจ้า​ของ​ฉัน 22 ก้อนหิน​ที่​ฉัน​ตั้ง​เป็น​เสาหิน​นี้​ก็​จะ​เป็น​บ้าน​ของ​พระเจ้า​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​พระองค์​ให้​ฉัน​ฉัน​จะ​ถวาย​หนึ่ง​ใน​สิบ​แด่​พระองค์​อย่าง​แน่นอน”

29

1 จาก​นั้น​ยาโคบ​เดินทาง​ต่อ​ไป​จน​ถึง​ดินแดน​ของ​ชาว​ตะวัน​ออก 2 เขา​มอง​เห็น​บ่อ​น้ำ​แห่ง​หนึ่ง​กลาง​ทุ่ง​มี​ฝูง​แกะ​สาม​ฝูง​นอน​อยู่​ข้าง​บ่อ​เพราะ​คน​เลี้ยง​สัตว์​ใช้​น้ำ​จาก​บ่อ​นั้น​ให้​ฝูง​แกะ​ดื่ม​ก้อนหิน​ที่​ปิด​ปาก​บ่อ​มี​ขนาด​ใหญ่ 3 เมื่อ​ฝูง​แกะ​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​คน​เลี้ยง​สัตว์​จึง​กลิ้ง​ก้อนหิน​ออก​จาก​ปาก​บ่อ​ให้​น้ำ​แกะ​ดื่ม​แล้ว​กลิ้ง​ก้อนหิน​กลับ​มา​ปิด​ไว้​ตาม​เดิม 4 ยาโคบ​ถาม​พวก​เขา​ว่า“พวก​ท่าน​มา​จาก​ไหน”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า“มา​จาก​ฮาราน”

5 เขา​ถาม​ว่า“พวก​ท่าน​รู้จัก​ลาบัน​ลูกชาย​ของ​นาโฮร์​ไหม”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า“รู้จัก”

6 ยาโคบ​ถาม​ว่า“เขา​สบาย​ดี​ไหม”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า“สบาย​ดี​นั่นไง​ราเชล​ลูกสาว​ของ​เขา​กำลัง​มากับฝูงแกะ”

7 ยาโคบ​พูด​ว่า“ตอน​นี้​ยัง​กลางวัน​อยู่​ยัง​ไม่​ถึง​เวลา​รวม​ฝูง​สัตว์​ให้​น้ำ​แกะ​ดื่ม​แล้ว​พา​ไป​กิน​หญ้า​ต่อ​เถอะ”

8 พวก​เขา​ตอบ​ว่า“ทำไม่​ได้​จน​กว่า​ฝูง​ทั้งหมด​จะ​มา​รวม​กัน​และ​มี​คน​กลิ้ง​ก้อนหิน​ออก​จาก​ปาก​บ่อ​แล้ว​พวก​เรา​ถึง​จะ​ให้​น้ำ​แกะ​ดื่ม​ได้”

9 ขณะ​ที่​ยาโคบ​ยัง​พูด​กับ​พวก​เขา​ราเชล​ก็​มา​ถึง​พร้อม​ฝูง​แกะ​ของ​พ่อ​เพราะ​เธอ​เป็น​คน​เลี้ยง​แกะ 10 เมื่อ​ยาโคบ​เห็น​ราเชล​ลูกสาว​ของ​ลาบัน​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​แม่​ของ​เขา​และ​เห็น​ฝูง​แกะ​ของ​ลาบัน​ยาโคบ​ก็​เข้า​ไป​กลิ้ง​ก้อนหิน​ออก​จาก​ปาก​บ่อ​แล้ว​ให้​น้ำ​ฝูง​แกะ​ของ​ลาบัน​ดื่ม 11 ยาโคบ​จูบ​ราเชล​แล้ว​ร้องไห้​ออก​มา​เสียงดัง 12 เขา​บอก​ราเชล​ว่า​ตน​เป็น​ญาติ​ของ​พ่อ​เธอ​และ​เป็น​ลูกชาย​ของ​เรเบคาห์​ราเชล​จึง​วิ่ง​ไป​บอก​พ่อ

13 เมื่อ​ลาบัน​ได้​ข่าว​เรื่อง​ยาโคบ​ลูกชาย​ของ​เรเบคาห์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เขา​เขา​ก็​วิ่ง​ออก​ไป​รับ​กอด​และ​จูบ​ยาโคบ​แล้ว​พา​เข้า​บ้าน​ยาโคบ​เล่า​เรื่อง​ทั้งหมด​ให้​ลาบัน​ฟัง 14 ลาบัน​พูด​ว่า“เจ้า​เป็น​เลือด​เนื้อ​ของ​ฉัน​จริงๆ”ยาโคบ​จึง​อยู่​กับ​เขา​หนึ่ง​เดือน 15 ต่อ​มา​ลาบัน​พูด​กับ​ยาโคบ​ว่า“ถึง​เจ้า​เป็น​ญาติ​ของ​ฉัน​ก็​ไม่​ควร​รับใช้​ฉัน​เปล่า​ๆ​บอก​มา​สิ​ว่า​อยาก​ได้​ค่าจ้าง​เท่าไร”

16 ลาบัน​มี​ลูกสาว​สอง​คน​คน​พี่​ชื่อ​เลอาห์​คน​น้อง​ชื่อ​ราเชล 17 ดวงตา​ของ​เลอาห์​อ่อน​แต่​ราเชล​มี​รูปร่าง​งดงาม​และ​หน้าตา​สวย 18 ยาโคบ​รัก​ราเชล​เขา​จึง​พูด​ว่า“ผม​จะ​รับใช้​ท่าน​เจ็ด​ปี​เพื่อ​แลก​กับ​ราเชล​ลูกสาว​คน​เล็ก​ของ​ท่าน”

19 ลาบัน​ตอบ​ว่า“ยก​เธอ​ให้​เจ้า​ก็​ดี​กว่า​ยก​ให้​ชาย​อื่น​อยู่​กับ​ฉัน​นี่แหละ”

20 ยาโคบ​รับใช้​เจ็ด​ปี​เพื่อ​ราเชล​แต่​เพราะ​รัก​เธอ​เจ็ด​ปี​นั้น​จึง​เหมือน​เพียง​ไม่​กี่​วัน​สำหรับ​เขา

21 จาก​นั้น​ยาโคบ​พูด​กับ​ลาบัน​ว่า“ถึง​กำหนด​แล้ว​ขอ​ให้​ราเชล​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ผม​ผม​จะ​ได้​หลับ​นอน​กับ​เธอ”

22 ลาบัน​จึง​เรียก​ชาย​ทุก​คน​ใน​ที่​นั้น​มา​รวม​กัน​และ​จัด​งาน​เลี้ยง 23 พอ​ตก​เย็น​เขา​พา​เลอาห์​ลูกสาว​เข้า​ไป​หา​ยาโคบ​แล้ว​ยาโคบ​ก็​หลับ​นอน​กับ​เธอ 24 ลาบัน​ยก​ศิลปาห์​ทาส​หญิง​ของ​ตน​ให้​เลอาห์​ลูกสาว​เป็น​ทาส​หญิง 25 พอ​ถึง​เช้า​ปรากฏ​ว่า​เป็น​เลอาห์!ยาโคบ​จึง​พูด​กับ​ลาบัน​ว่า“ท่าน​ทำ​อะไร​กับ​ผม​นี่​ผม​รับใช้​ท่าน​เพื่อ​ราเชล​ไม่​ใช่​หรือ​แล้ว​ทำไม​ถึง​หลอก​ผม”

26 ลาบัน​ตอบ​ว่า“ธรรมเนียม​ของ​ที่​นี่​ไม่​ให้​ยก​ลูกสาว​คน​เล็ก​ก่อน​ลูกสาว​คน​โต 27 อยู่​ให้​ครบ​สัปดาห์​แต่งงาน​ของ​คน​นี้​ก่อน​แล้ว​ฉัน​จะ​ยก​อีก​คน​ให้​เจ้า​ด้วย​แลก​กับ​การ​ที่​เจ้า​จะ​รับใช้​ฉัน​อีก​เจ็ด​ปี”

28 ยาโคบ​ก็​ทำ​ตาม​และ​อยู่​จน​ครบ​สัปดาห์​ของ​เลอาห์​แล้ว​ลาบัน​ก็​ยก​ราเชล​ลูกสาว​ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​ยาโคบ 29 ลาบัน​ยก​บิลฮาห์​ทาส​หญิง​ของ​ตน​ให้​ราเชล​ลูกสาว​เป็น​ทาส​หญิง 30 ยาโคบ​หลับ​นอน​กับ​ราเชล​ด้วย​เขา​รัก​ราเชล​มาก​กว่า​เลอาห์​และ​รับใช้​ลาบัน​ต่อ​อีก​เจ็ด​ปี

31 พระยาห์เวห์​เห็น​ว่า​เลอาห์​ถูก​เกลียด​จึง​เปิด​ครรภ์​ของ​เธอ​ส่วน​ราเชล​เป็น​หมัน 32 เลอาห์​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​ลูกชาย​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​รูเบน​เพราะ​เธอ​พูด​ว่า“พระยาห์เวห์​มอง​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ฉัน​แล้ว​ตอน​นี้​สามี​คง​จะ​รัก​ฉัน” 33 เธอ​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​ลูกชาย​แล้ว​พูด​ว่า“พระยาห์เวห์​ได้ยิน​ว่า​ฉัน​ถูก​เกลียด​จึง​ให้​ลูก​คน​นี้​แก่​ฉัน​ด้วย”เธอ​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​สิเมโอน 34 เธอ​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​ลูกชาย​แล้ว​พูด​ว่า“ครั้ง​นี้​สามี​จะ​ผูกพัน​กับ​ฉัน​เพราะ​ฉัน​คลอด​ลูกชาย​ให้​เขา​สาม​คน​แล้ว”เขา​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​เลวี 35 เธอ​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​ลูกชาย​แล้ว​พูด​ว่า“ครั้ง​นี้​ฉัน​จะ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​ยูดาห์​แล้ว​ก็​หยุด​มี​ลูก

30

1 เมื่อ​ราเชล​เห็น​ว่า​ตน​ไม่​มี​ลูก​ให้​ยาโคบ​เธอ​ก็​อิจฉา​พี่​สาว​และ​พูด​กับ​ยาโคบ​ว่า“ให้​ฉัน​มี​ลูก​เสียที​ไม่​อย่าง​นั้น​ฉัน​จะ​ตาย”

2 ยาโคบ​โกรธ​ราเชล​มาก​และ​พูด​ว่า“ฉัน​เป็น​พระเจ้า​แทน​พระองค์​หรือ​พระองค์​ต่างหาก​ที่​ไม่​ให้​เธอ​มี​ลูก”

3 ราเชล​พูด​ว่า“บิลฮาห์​ทาส​หญิง​ของ​ฉัน​อยู่​นี่​หลับ​นอน​กับ​เธอ​เถอะ​ให้​เธอ​คลอด​ลูก​ไว้​บน​ตัก​ฉัน​เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​ถือ​ว่า​ลูก​ของ​เธอ​เป็น​ลูก​ของ​ฉัน​ด้วย” 4 เธอ​จึง​ยก​บิลฮาห์​ทาส​หญิง​ของ​ตน​ให้​ยาโคบ​เป็น​ภรรยา​และ​ยาโคบ​ก็​หลับ​นอน​กับ​บิลฮาห์ 5 บิลฮาห์​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​ลูกชาย​ให้​ยาโคบ 6 ราเชล​พูด​ว่า“พระเจ้า​ตัดสิน​ให้​ฉัน​ได้​รับ​ความ​เป็น​ธรรม​แล้ว​พระองค์​ได้ยิน​เสียง​ของ​ฉัน​และ​ให้​ลูกชาย​แก่​ฉัน”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​ดาน 7 บิลฮาห์​ทาส​หญิง​ของ​ราเชล​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​ลูกชาย​คน​ที่​สอง​ให้​ยาโคบ 8 ราเชล​พูด​ว่า“ฉัน​ต่อสู้​กับ​พี่​สาว​อย่าง​สุดกำลัง​และ​เอา​ชน​ะได้”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​นัฟทาลี

9 เมื่อ​เลอาห์​เห็น​ว่า​ตน​หยุด​มี​ลูก​แล้ว​เธอ​ก็​ยก​ศิลปาห์​ทาส​หญิง​ของ​ตน​ให้​ยาโคบ​เป็น​ภรรยา 10 ศิลปาห์​ทาส​หญิง​ของ​เลอาห์​คลอด​ลูกชาย​ให้​ยาโคบ 11 เลอาห์​พูด​ว่า“โชค​ดี​จริงๆ!”แล้ว​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​กาด 12 ศิลปาห์​ทาส​หญิง​ของ​เลอาห์​คลอด​ลูกชาย​คน​ที่​สอง​ให้​ยาโคบ 13 เลอาห์​พูด​ว่า“ฉัน​มี​ความ​สุข​จริงๆ​พวก​ผู้หญิง​จะ​เรียก​ฉัน​ว่า​คน​มี​ความ​สุข”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​อาเชอร์

14 ใน​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​สาลี​รูเบน​ออก​ไป​ใน​ทุ่ง​และ​พบ​ผล​แมนเดรก​จึง​เก็บ​มา​ให้​เลอาห์​แม่​ของ​เขา​ราเชล​พูด​กับ​เลอาห์​ว่า“ขอ​ผล​แมนเดรก​ของ​ลูก​พี่​ให้​ฉัน​บ้าง”

15 เลอาห์​ตอบ​ว่า“แย่ง​สามี​ฉัน​ไป​ยัง​ไม่​พอ​หรือ​จะ​เอา​แมนเดรก​ของ​ลูกชาย​ฉัน​ไป​ด้วย​หรือ”

ราเชล​ตอบ​ว่า“งั้น​คืน​นี้​ยาโคบ​จะ​นอน​กับ​พี่​แลก​กับ​แมนเดรก​ของ​ลูก​พี่”

16 เย็น​นั้น​ยาโคบ​กลับ​มา​จาก​ทุ่ง​เลอาห์​ออก​ไป​หา​เขา​และ​พูด​ว่า“คืน​นี้​เธอ​ต้อง​มา​นอน​กับ​ฉัน​ฉัน​จ่าย​แมนเดรก​ของ​ลูกชาย​เพื่อ​แลก​คืน​นี้​ไว้​แล้ว”

คืน​นั้น​ยาโคบ​จึง​นอน​กับ​เธอ 17 พระเจ้า​ฟัง​เลอาห์​เธอ​จึง​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​ลูกชาย​คน​ที่​ห้า​ให้​ยาโคบ 18 เลอาห์​พูด​ว่า“พระเจ้า​ให้​ค่า​ตอบแทน​แก่​ฉัน​เพราะ​ฉัน​ยก​ทาส​หญิง​ของ​ฉัน​ให้​สามี”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​อิสสาคาร์ 19 เลอาห์​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​ลูกชาย​คน​ที่​หก​ให้​ยาโคบ 20 เลอาห์​พูด​ว่า“พระเจ้า​มอบ​ของ​กำนัล​อัน​ดี​ให้​ฉัน​คราว​นี้​สามี​จะ​อยู่​กับ​ฉัน​เพราะ​ฉัน​คลอด​ลูกชาย​ให้​เขา​หก​คน​แล้ว”เธอ​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​เศบูลุน 21 หลัง​จาก​นั้น​เธอ​คลอด​ลูกสาว​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​ดีนาห์

22 พระเจ้า​ระลึก​ถึง​ราเชล​พระองค์​ฟัง​เธอ​และ​เปิด​ครรภ์​ของ​เธอ 23 ราเชล​ตั้ง​ครรภ์​คลอด​ลูกชาย​และ​พูด​ว่า“พระเจ้า​เอา​ความ​อับอาย​ของ​ฉัน​ออก​ไป​แล้ว” 24 เธอ​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​โยเซฟ*และ​พูด​ว่า“ขอ​พระยาห์เวห์​เพิ่ม​ลูกชาย​อีก​คน​ให้​ฉัน”

25 หลัง​ราเชล​คลอด​โยเซฟ​ยาโคบ​พูด​กับ​ลาบัน​ว่า“ปล่อย​ผม​ไป​เถอะ​ผม​จะ​กลับ​บ้าน​และ​กลับ​ดินแดน​ของ​ผม 26 ขอ​ภรรยา​กับ​ลูกๆ​ของ​ผม​คืน​ให้​ผม​ผม​รับใช้​ท่าน​เพื่อ​พวก​เขา​แล้ว​ขอ​ให้​ผม​ไป​เถอะ​เพราะ​ท่าน​รู้​ดี​ว่า​ผม​รับใช้​ท่าน​อย่างไร”

27 ลาบัน​ตอบ​ว่า“ถ้า​เจ้า​ยัง​เห็นแก่​ฉัน​ก็​อยู่​ต่อ​เถอะ​ฉัน​รู้​จาก​การ​ทำนาย​ว่า​พระยาห์เวห์​อวยพร​ฉัน​เพราะ​เจ้า” 28 แล้ว​พูด​ต่อว่า“บอก​ค่าจ้าง​ที่​เจ้า​ต้องการ​มา​ฉัน​จะ​ให้”

29 ยาโคบ​ตอบ​ว่า“ท่าน​รู้​ว่า​ผม​รับใช้​ท่าน​อย่างไร​และ​ปศุสัตว์​ของ​ท่าน​เป็น​อย่างไร​ตอน​อยู่​กับ​ผม 30 ก่อน​ผม​มา​ท่าน​มี​อยู่​เพียง​น้อย​นิด​แต่​ตอน​นี้​เพิ่ม​ขึ้น​มากมาย​พระยาห์เวห์​อวยพร​ท่าน​ทุก​ที่​ที่​ผม​ไป​แล้ว​เมื่อไร​ผม​จะ​ได้​ดูแล​ครอบครัว​ของ​ตัวเอง​บ้าง”

31 ลาบัน​ถาม​ว่า“ฉัน​จะ​ให้​อะไร​เจ้า”

ยาโคบ​ตอบ​ว่า“ไม่​ต้อง​ให้​อะไร​ผม​หรอก​ถ้า​ท่าน​ยอม​ทำ​ตาม​นี้​ผม​จะ​กลับ​ไป​เลี้ยง​และ​ดูแล​ฝูง​สัตว์​ของ​ท่าน​ต่อ 32 วัน​นี้​ผม​จะ​เดิน​ดู​ฝูง​สัตว์​ทั้งหมด​ของ​ท่าน​แล้ว​แยก​สัตว์​เหล่า​นี้​ออก​มา​คือ​แกะ​ทุก​ตัว​ที่​มี​จุดกระ​หรือ​ด่าง​แกะ​ดำ​ทุก​ตัว​และ​แพะ​ทุก​ตัว​ที่​ด่าง​หรือ​มี​จุดกระ​พวก​นี้​จะ​เป็น​ค่าจ้าง​ของ​ผม 33 ต่อ​ไป​ความ​ซื่อตรง​ของ​ผม​จะ​เป็น​พยาน​ให้​ผม​เมื่อ​ท่าน​มา​ตรวจ​ค่าจ้าง​ของ​ผม​แพะ​ตัว​ใด​ที่​ไม่​ด่าง​หรือ​ไม่​มี​จุดกระ​และ​แกะ​ตัว​ใด​ที่​ไม่​ดำ​ถ้า​พบ​อยู่​กับ​ผม​ก็​ให้​ถือ​ว่า​ผม​ขโมย​มา”

34 ลาบัน​ตอบ​ว่า“ตกลง​ให้​เป็น​อย่าง​ที่​เจ้า​พูด”

35 วัน​นั้น​ลาบัน​แยก​แพะ​ตัวผู้​ที่​มี​ลาย​เป็น​แถบ​และ​ด่าง​แพะ​ตัวเมีย​ทุก​ตัว​ที่​มี​จุดกระ​หรือ​ด่าง​คือ​ทุก​ตัว​ที่​มี​สี​ขาว​ปน​และ​แกะ​สี​ดำ​ทั้งหมด​แล้ว​มอบ​ให้​ลูกชาย​ของ​เขา​ดูแล 36 เขา​ให้​ฝูง​เหล่า​นั้น​อยู่​ห่าง​จาก​ยาโคบ​เป็น​ระยะ​เดินทาง​สาม​วัน​ส่วน​ยาโคบ​เลี้ยง​ฝูง​ที่​เหลือ​ของ​ลาบัน

37 ยาโคบ​เอา​กิ่ง​สด​จาก​ต้น​ป็อป​ลา​ร์​ต้น​อัลมอนด์​และ​ต้น​เพลน​มา​ปอกเปลือก​เป็น​ลาย​สี​ขาว​ให้​เห็น​เนื้อไม้​สี​ขาว 38 เขา​วาง​กิ่ง​ที่​ปอก​แล้ว​ไว้​ตรง​หน้า​ฝูง​สัตว์​ใน​ราง​น้ำ​ที่​สัตว์​มา​ดื่ม​ฝูง​สัตว์​ผสมพันธุ์​กัน​เมื่อ​มา​ดื่ม​น้ำ 39 ฝูง​สัตว์​ตั้ง​ท้อง​ตรง​หน้า​กิ่ง​เหล่า​นั้น​แล้ว​ออก​ลูก​เป็น​ลาย​แถบ​มี​จุดกระ​และ​ด่าง 40 ยาโคบ​แยก​ลูก​แกะ​ออก​แล้ว​หัน​หน้า​ฝูง​สัตว์​ไป​ทาง​สัตว์​ลาย​แถบ​และ​สัตว์​สี​ดำ​ทั้งหมด​ใน​ฝูง​ของ​ลาบัน​เขา​แยก​ฝูง​ของ​ตน​ไว้​ต่างหาก​ไม่​ปะปน​กับ​ฝูง​ของ​ลาบัน 41 เมื่อ​สัตว์​ที่​แข็งแรง​กำลัง​ผสมพันธุ์​ยาโคบ​จะ​วาง​กิ่ง​ไว้​ตรง​หน้า​พวก​มัน​ใน​ราง​น้ำ​เพื่อ​ให้​ผสมติด​ท่ามกลาง​กิ่ง​เหล่า​นั้น 42 แต่​เมื่อ​สัตว์​อ่อนแอ​กำลัง​ผสมพันธุ์​เขา​จะ​ไม่​วาง​กิ่ง​ไว้​ดังนั้น​สัตว์​ที่​อ่อนแอ​จึง​เป็น​ของ​ลาบัน​ส่วน​สัตว์​ที่​แข็งแรง​เป็น​ของ​ยาโคบ 43 ยาโคบ​จึง​มั่งคั่ง​ขึ้น​อย่าง​ยิ่ง​มี​ฝูง​สัตว์​จำนวน​มาก​ทาส​หญิง​ทาส​ชาย​อูฐ​และ​ลา

31

1 ยาโคบ​ได้ยิน​ลูกชาย​ของ​ลาบัน​พูด​กัน​ว่า“ยาโคบ​เอา​ทุก​อย่าง​ที่​เป็น​ของ​พ่อ​เรา​ไป​ความ​มั่งคั่ง​ทั้งหมด​นี้​เขา​ได้​มา​จาก​ของ​ของ​พ่อ​เรา” 2 ยาโคบ​สังเกต​ว่า​สีหน้า​ของ​ลาบัน​ที่​มี​ต่อ​เขา​ไม่​เหมือน​เดิม 3 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​ยาโคบ​ว่า“กลับ​ไป​ดินแดน​ของ​บรรพบุรุษ​และ​ญาติ​ของ​เจ้า​แล้ว​เรา​จะ​อยู่​กับ​เจ้า”

4 ยาโคบ​จึง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​ราเชล​กับ​เลอาห์​ออก​มา​ที่​ทุ่ง​ซึ่ง​ฝูง​สัตว์​ของ​เขา​อยู่ 5 แล้ว​พูด​กับ​พวก​เธอ​ว่า“ผม​เห็น​ว่า​สีหน้า​ของ​พ่อ​พวก​เธอ​ที่​มี​ต่อ​ผม​ไม่​เหมือน​เดิม​แต่​พระเจ้า​ของ​พ่อ​ผม​อยู่​กับ​ผม 6 พวก​เธอ​รู้​ว่า​ผม​รับใช้​พ่อ​ของ​พวก​เธอ​อย่าง​สุดกำลัง 7 แต่​พ่อ​ของ​พวก​เธอ​หลอก​ผม​และ​เปลี่ยน​ค่าจ้าง​ของ​ผม​สิบ​ครั้ง​ถึง​อย่าง​นั้น​พระเจ้า​ก็​ไม่​ยอม​ให้​เขา​ทำร้าย​ผม 8 ถ้า​เขา​บอก​ว่า‘สัตว์​ที่​มี​จุดกระ​จะ​เป็น​ค่าจ้าง​ของ​เจ้า’ฝูง​ทั้งหมด​ก็​ออก​ลูก​มี​จุดกระ​ถ้า​เขา​บอก​ว่า‘สัตว์​ที่​มี​ลาย​แถบ​จะ​เป็น​ค่าจ้าง​ของ​เจ้า’ฝูง​ทั้งหมด​ก็​ออก​ลูก​มี​ลาย​แถบ 9 พระเจ้า​จึง​เอา​ปศุสัตว์​จาก​พ่อ​ของ​พวก​เธอ​มา​ให้​ผม 10 ตอน​ฤดู​ผสมพันธุ์​ผม​มอง​ขึ้น​ไป​ใน​ความ​ฝัน​และ​เห็น​แพะ​ตัวผู้​ที่​กำลัง​ขึ้น​ทับ​ฝูง​นั้น​มี​ลาย​แถบ​มี​จุดกระ​และ​ลาย​เท​า 11 ทูต​ของ​พระเจ้า​พูด​กับ​ผม​ใน​ความ​ฝัน​ว่า‘ยาโคบ’ผม​ตอบ​ว่า‘ผม​อยู่​นี่’ 12 เขา​กล่าว​ว่า‘มอง​ดู​สิ​แพะ​ตัวผู้​ทุก​ตัว​ที่​ขึ้น​ทับ​ฝูง​มี​ลาย​แถบ​มี​จุดกระ​และ​ลาย​เท​า​เพราะ​เรา​เห็น​ทุก​อย่าง​ที่​ลาบัน​ทำ​กับ​เจ้า 13 เรา​เป็น​พระเจ้า​แห่ง​เบเทล​ที่​ซึ่ง​เจ้า​เจิม​เสาหิน​และ​กล่าว​คำปฏิญาณ​ต่อ​เรา​ตอน​นี้​ลุก​ขึ้น​ออก​จาก​ดินแดน​นี้​แล้ว​กลับ​ไป​ยัง​ดินแดน​ที่​เจ้า​เกิด’ ”

14 ราเชล​กับ​เลอาห์​ตอบ​ว่า“พวก​เรา​ยัง​มี​ส่วน​หรือ​มรดก​อะไร​เหลือ​อยู่​ใน​บ้าน​พ่อ​อีก​หรือ 15 พ่อ​ถือ​ว่า​พวก​เรา​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ไม่​ใช่​หรือ​เขา​ขาย​พวก​เรา​แล้ว​ยัง​ใช้​เงิน​ที่​ได้​จาก​พวก​เรา​จน​หมด 16 ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​ที่​พระเจ้า​เอา​มา​จาก​พ่อ​เป็น​ของ​พวก​เรา​และ​ลูกๆ​เพราะ​ฉะนั้น​พระเจ้า​บอก​เธอ​อย่างไร​ก็​ทำ​อย่าง​นั้น​เถอะ”

17 ยาโคบ​จึง​ลุก​ขึ้น​ให้​ลูกชาย​กับ​ภรรยา​ขึ้น​อูฐ 18 แล้ว​ต้อน​ปศุสัตว์​ทั้งหมด​และ​เอา​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​ที่​สะสม​ไว้​รวม​ทั้ง​ปศุสัตว์​ที่​ได้​มา​ใน​ปัดดานอารัม​ออก​เดินทาง​ไป​หา​อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​ใน​ดินแดน​คานาอัน 19 ตอน​นั้น​ลาบัน​ออก​ไป​ตัดขน​แกะ​ราเชล​จึง​ขโมย​เทราฟิม*ของ​พ่อ

20 ยาโคบ​หลอก​ลาบัน​ชาว​ซีเรีย​ด้วย​การ​หนี​ไป​โดย​ไม่​บอก 21 เขา​หนี​ไป​พร้อม​กับ​ทุก​สิ่ง​ที่​มี​ข้าม​แม่น้ำ​แล้ว​มุ่ง​หน้า​ไป​ยัง​ภูเขา​กิเลอาด

22 สาม​วัน​ต่อ​มา​ลาบัน​จึง​ได้​รับ​ข่าว​ว่า​ยาโคบ​หนี​ไป​แล้ว 23 เขา​พา​ญาติ​ออก​ตาม​ยาโคบ​เป็น​ระยะ​เดินทาง​เจ็ด​วัน​และ​ตาม​ทัน​ที่​ภูเขา​กิเลอาด 24 คืน​นั้น​พระเจ้า​มา​หา​ลาบัน​ชาว​ซีเรีย​ใน​ความ​ฝัน​และ​กล่าว​ว่า“ระวัง​อย่า​พูด​อะไร​กับ​ยาโคบ​ไม่​ว่า​ดี​หรือ​ร้าย”

25 เมื่อ​ลาบัน​ตาม​ยาโคบ​ทัน​ยาโคบ​ตั้ง​เต็นท์​อยู่​บน​ภูเขา​ส่วน​ลาบัน​กับ​ญาติ​ตั้ง​ค่าย​อยู่​บน​ภูเขา​กิเลอาด 26 ลาบัน​พูด​กับ​ยาโคบ​ว่า“เจ้า​ทำ​อะไร​ลง​ไป​หลอก​ฉัน​แล้ว​พา​ลูกสาว​ของ​ฉัน​หนี​ไป​เหมือน​เชลย​ที่​ถูก​ชิง​ด้วย​ดาบ 27 ทำไม​ถึง​หนี​ไป​ลับ​ๆ​และ​หลอก​ฉัน​ไม่​ยอม​บอก​กัน​ฉัน​จะ​ได้​ส่ง​เจ้า​ไป​อย่าง​รื่นเริง​มี​เพลง​มี​รำมะนา​และ​พิณ 28 เจ้า​ก็​ไม่​ยอม​ให้​ฉัน​จูบ​อำลา​ลูกชาย​กับ​ลูกสาว​ของ​ฉัน​เจ้า​ทำ​เรื่อง​โง่เขลา​จริงๆ 29 ฉัน​มี​อำนาจ​จะ​ทำร้าย​พวก​เจ้า​ได้​แต่​เมื่อ​คืน​พระเจ้า​ของ​พ่อ​เจ้า​เตือน​ฉัน​ว่า‘ระวัง​อย่า​พูด​อะไร​กับ​ยาโคบ​ไม่​ว่า​ดี​หรือ​ร้าย’ 30 เอา​เถอะ​เจ้า​อยาก​กลับ​ไป​เพราะ​คิด​ถึง​บ้าน​พ่อ​มาก​แต่​ทำไม​ถึง​ขโมย​เทพเจ้า​ของ​ฉัน​ไป”

31 ยาโคบ​ตอบ​ลาบัน​ว่า“เพราะ​ผม​กลัว​ผม​คิด​ว่า​ท่าน​อาจ​ใช้กำลัง​แย่ง​ลูกสาว​ของ​ท่าน​ไป​จาก​ผม 32 ถ้า​ท่าน​พบ​เทพเจ้า​ของ​ท่าน​อยู่​กับ​ใคร​คน​นั้น​จะ​ต้อง​ตาย​ต่อ​หน้า​ญาติ​ของ​พวก​เรา​ลอง​ตรวจดู​ว่า​มี​อะไร​ของ​ท่าน​อยู่​กับ​ผม​แล้ว​เอา​กลับ​ไป​ได้​เลย”ยาโคบ​ไม่​รู้​ว่า​ราเชล​ขโมย​ไป

33 ลาบัน​เข้า​ไป​ค้น​ใน​เต็นท์​ของ​ยาโคบ​เต็นท์​ของ​เลอาห์​และ​เต็นท์​ของ​ทาส​หญิง​ทั้ง​สอง​แต่​ไม่​พบ​จาก​เต็นท์​ของ​เลอาห์​เขา​จึง​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​ของ​ราเชล 34 ราเชล​เอา​เทราฟิม​ซ่อน​ไว้​ใน​อาน​อูฐ​แล้ว​นั่ง​ทับ​อยู่​ลาบัน​คลำค้น​ทั่ว​เต็นท์​แต่​ก็​ไม่​พบ 35 ราเชล​พูด​กับ​พ่อ​ว่า“ท่าน​อย่า​โกรธ​เลย​ที่​ฉัน​ลุก​ขึ้น​ต่อ​หน้า​ท่าน​ไม่​ได้​เพราะ​ฉัน​กำลัง​มี​ประจำเดือน”ลาบัน​ค้น​ต่อ​แต่​ก็​ไม่​พบ​เทราฟิม

36 ยาโคบ​โกรธ​และ​โต้เถียง​กับ​ลาบัน​ว่า“ผม​ทำ​ผิด​อะไร​มี​บาป​อะไร​ท่าน​ถึง​ไล่​ตาม​ผม​อย่าง​ดุเดือด​ขนาด​นี้ 37 ท่าน​คลำค้น​ข้าวของ​ของ​ผม​จน​ทั่ว​แล้ว​พบ​ของ​อะไร​ที่​เป็น​ของ​บ้าน​ท่าน​บ้าง​เอา​มา​วาง​ตรง​นี้​ต่อ​หน้า​ญาติ​ของ​ผม​กับ​ญาติ​ของ​ท่าน​ให้​พวก​เขา​ตัดสิน​ระหว่าง​เรา​สอง​คน

38 ยี่​สิบ​ปี​ที่​ผม​อยู่​กับ​ท่าน​แกะ​ตัวเมีย​กับ​แพะ​ตัวเมีย​ของ​ท่าน​ไม่​เคย​แท้ง​ลูก​และ​ผม​ไม่​เคย​กิน​แกะ​ตัวผู้​จาก​ฝูง​ของ​ท่าน 39 สัตว์​ที่​ถูก​ฉีก​ตาย​ผม​ไม่​เคย​เอา​มา​ให้​ท่าน​ผม​รับผิดชอบ​ความ​เสีย​หาย​เอง​ถ้า​มี​อะไร​ถูก​ขโมย​ไม่​ว่า​กลางวัน​หรือ​กลางคืน​ท่าน​ก็​เรียก​เอา​คืน​จาก​ผม 40 กลางวัน​ความ​แห้ง​แล้ง​แผดเผา​ผม​กลางคืน​น้ำค้าง​แข็ง​กัด​กิน​จน​นอน​ไม่​หลับ 41 ผม​อยู่​ใน​บ้าน​ท่าน​ยี่​สิบ​ปี​รับใช้​ท่าน​สิบ​สี่​ปี​เพื่อ​แลก​กับ​ลูกสาว​สอง​คน​และ​อีก​หก​ปี​เพื่อ​ฝูง​สัตว์​ของ​ท่าน​แต่​ท่าน​เปลี่ยน​ค่าจ้าง​ผม​สิบ​ครั้ง 42 ถ้า​พระเจ้า​ของ​พ่อ​ผม​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​และ​ผู้​ที่​อิสอัค​ยำเกรง​ไม่​ได้​อยู่​กับ​ผม​ป่านนี้​ท่าน​คง​ส่ง​ผม​กลับ​ไป​มือ​เปล่า​แล้ว​พระเจ้า​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ผม​และ​งาน​หนัก​ที่​ผม​ตรากตรำ​ทำ​ด้วย​มือ​ของ​ตัวเอง​จึง​ตำหนิ​ท่าน​เมื่อ​คืน”

43 ลาบัน​ตอบ​ยาโคบ​ว่า“ลูกสาว​เหล่า​นี้​ก็​ลูกสาว​ฉัน​เด็ก​เหล่า​นี้​ก็​ลูก​ของ​ฉัน​ฝูง​สัตว์​ก็​ของ​ฉัน​ทุก​อย่าง​ที่​เจ้า​เห็น​เป็น​ของ​ฉัน​แล้ว​วัน​นี้​ฉัน​จะ​ทำ​อะไร​กับ​ลูกสาว​ของ​ฉัน​หรือ​กับ​ลูกๆ​ที่​พวก​เธอ​คลอด​ได้​เล่า 44 มา​เถอะ​เรา​มา​ทำ​พันธสัญญา​กัน​ให้​พันธสัญญา​นี้​เป็น​พยาน​ระหว่าง​ฉัน​กับ​เจ้า”

45 ยาโคบ​เอา​ก้อนหิน​ก้อน​หนึ่ง​มา​ตั้ง​ขึ้น​เป็น​เสาหิน 46 แล้ว​พูด​กับ​ญาติ​ว่า“ช่วย​กัน​เก็บ​ก้อนหิน​มา”พวก​เขา​จึง​เอา​หิน​มาก​อง​เป็น​กอง​หิน​แล้ว​กิน​อาหาร​กัน​ข้าง​กอง​นั้น 47 ลาบัน​เรียก​กอง​หิน​นั้น​ว่า​เย​การ์สหดูธา†ส่วน​ยาโคบ​เรียก​ว่า​กาเลเอด‡ 48 ลาบัน​พูด​ว่า“วัน​นี้​กอง​หิน​นี้​เป็น​พยาน​ระหว่าง​ฉัน​กับ​เจ้า”เพราะ​ฉะนั้น​จึง​เรียก​ที่​นั้น​ว่า​กาเลเอด 49 และ​มิส​ปาห์​เพราะ​เขา​พูด​ว่า“ขอ​พระยาห์เวห์​เฝ้า​ดู​เรา​สอง​คน​ไว้​เมื่อ​เรา​อยู่​ห่าง​กัน 50 ถ้า​เจ้า​ทำร้าย​ลูกสาว​ของ​ฉัน​หรือ​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​อื่น​เพิ่ม​จาก​ลูกสาว​ของ​ฉัน​ถึง​ไม่​มี​ใคร​อยู่​กับ​เรา​จง​รู้​ไว้​ว่า​พระเจ้า​เป็น​พยาน​ระหว่าง​ฉัน​กับ​เจ้า” 51 ลาบัน​พูด​กับ​ยาโคบ​อีก​ว่า“ดู​กอง​หิน​นี้​และ​เสาหิน​ที่​ฉัน​ตั้ง​ไว้​ระหว่าง​ฉัน​กับ​เจ้า 52 ขอ​ให้​กอง​หิน​นี้​เป็น​พยาน​และ​เสาหิน​นี้​เป็น​พยาน​ว่า​ฉัน​จะ​ไม่​ข้าม​กอง​หิน​นี้​ไป​หา​เจ้า​เพื่อ​ทำร้าย​และ​เจ้า​ก็​จะ​ไม่​ข้าม​กอง​หิน​กับ​เสาหิน​นี้​มา​หา​ฉัน​เพื่อ​ทำร้าย​เช่น​กัน 53 ขอ​ให้​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​พระเจ้า​ของ​นาโฮร์​และ​พระเจ้า​ของ​พ่อ​ของ​ทั้ง​สอง​ตัดสิน​ระหว่าง​เรา”แล้ว​ยาโคบ​ก็​สาบาน​โดย​อ้า​ง​ถึง​ผู้​ที่​อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​ยำเกรง 54 ยาโคบ​ถวาย​เครื่องบูชา​บน​ภูเขา​และ​เรียก​ญาติ​มากิน​อาหาร​พวก​เขา​กิน​และ​พัก​ค้าง​คืน​บน​ภูเขา 55 เช้า​ตรู่​ลาบัน​ลุก​ขึ้น​จูบ​ลูกชาย​กับ​ลูกสาว​และ​อวยพร​พวก​เขา​แล้ว​ลาบัน​ก็​ออก​เดินทาง​กลับ​บ้าน

32

1 ยาโคบ​เดินทาง​ต่อ​ไป​และ​ทูต​สวรรค์​ของ​พระเจ้า​มา​พบ​เขา 2 เมื่อ​เห็น​พวก​เขา​ยาโคบ​พูด​ว่า“นี่​คือ​กองทัพ​ของ​พระเจ้า” เขา​จึง​ตั้ง​ชื่อ​สถานที่​นั้น​ว่า​มา​หะ​นา​อิม*

3 ยาโคบ​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาร​ล่วงหน้า​ไป​หา​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​เขา​ที่ดิน​แดน​เสอีร์​ใน​เขต​เอโดม 4 เขา​สั่ง​พวก​เขา​ว่า“ให้​บอก​เอซาว​นาย​ของ​ฉัน​ว่า‘ยาโคบ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​พูด​ว่า​ผม​ไป​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​กับ​ลาบัน​และ​อยู่​ที่​นั่น​มา​จน​ถึง​ตอน​นี้ 5 ผม​มี​โค​ลา​ฝูง​แกะ​ฝูง​แพะ​ทาส​ชาย​และ​ทาส​หญิง ผม​ส่ง​คน​มา​แจ้ง​นาย​ของ​ผม​เพื่อ​ขอ​ความ​กรุณา​จาก​ท่าน’ ” 6 ผู้​ส่ง​สาร​กลับ​มา​หา​ยาโคบ​และ​บอก​ว่า“พวก​เรา​ไป​ถึง​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ท่าน​แล้ว เขา​กำลัง​มา​พบ​ท่าน​พร้อม​กับ​ชาย 400 คน” 7 ยาโคบ​กลัว​มาก​และ​ทุกข์​ใจ เขา​แบ่ง​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​พร้อม​ทั้ง​ฝูง​แกะ​ฝูง​โค​และ​อูฐ​ออก​เป็น​สอง​ค่าย 8 เขา​คิด​ว่า“ถ้า​เอซาว​เข้า​โจมตี​ค่าย​หนึ่ง​ค่าย​ที่​เหลือ​ก็​ยัง​หนี​รอด​ได้” 9 ยาโคบ​อธิษฐาน​ว่า“พระเจ้า​ของ​อับราฮัม​บรรพบุรุษ​ของ​ผม​พระเจ้า​ของ​อิสอัค​พ่อ​ของ​ผม​พระยาห์เวห์​พระองค์​เคย​บอก​ผม​ว่า‘กลับ​ไป​ยัง​บ้านเมือง​และ​ญาติ​ของ​เจ้า​แล้ว​เรา​จะ​ทำ​ดี​ต่อ​เจ้า’ 10 ผม​ไม่​คู่ควร​แม้​แต่​น้อย​กับ​ความ​เมตตา​และ​ความ​ซื่อสัตย์​ทั้งหมด​ที่​พระองค์​แสดง​ต่อ​ผม​คน​รับใช้​ของ​พระองค์​ตอน​ที่​ผม​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​นี้​มา​ผม​มี​เพียง​ไม้เท้า​อัน​เดียว​แต่​ตอน​นี้​ผม​กลาย​เป็น​สอง​ค่าย​แล้ว 11 ช่วย​ผม​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​เอซาว​พี่​ชาย​ด้วย​ผม​กลัว​ว่า​เขา​จะ​มา​ทำร้าย​ผม​รวม​ทั้ง​บรรดา​แม่​พร้อม​ลูกๆ 12 พระองค์​เคย​บอก​ว่า‘เรา​จะ​ทำ​ดี​ต่อ​เจ้า​อย่าง​แน่นอน​และ​จะ​ทำให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​มาก​เหมือน​เม็ดทราย​ใน​ทะเล​ซึ่ง​มาก​จน​นับ​ไม่​ถ้วน’ ”

13 ยาโคบ​พัก​อยู่​ที่​นั่น​ใน​คืน​นั้น​แล้ว​เลือก​ของ​ที่​มี​อยู่​มา​เป็น​ของขวัญ​สำหรับ​เอซาว​พี่​ชาย 14 คือ​แพะ​ตัวเมีย 200 ตัว​แพะ​ตัวผู้ 20 ตัว​แกะ​ตัวเมีย 200 ตัว​และ​แกะ​ตัวผู้ 20 ตัว 15 อูฐ​ตัวเมีย​ที่​ให้​นม 30 ตัว​พร้อม​ลูก​ของ​มัน โค​ตัวเมีย 40 ตัว​โค​ตัวผู้ 10 ตัว​ลา​ตัวเมีย 20 ตัว​และ​ลูก​ลา 10 ตัว 16 เขา​มอบ​สัตว์​แต่ละ​ฝูง​ให้​คน​รับใช้​ดูแล​แยก​กัน​แล้ว​บอก​ว่า“เดิน​ล่วงหน้า​ฉัน​ไป​และ​เว้น​ระยะ​ระหว่าง​ฝูง​แต่ละ​ฝูง” 17 ยาโคบ​สั่ง​คน​ที่​นำ​หน้า​ว่า“เมื่อ​เอซาว​พี่​ชาย​ของ​ฉัน​พบ​เจ้า​และ​ถาม​ว่า‘เจ้า​เป็น​คน​ของ​ใคร​จะ​ไป​ไหน​และ​สัตว์​ที่​อยู่​ข้าง​หน้า​เจ้า​เป็น​ของ​ใคร’ 18 ให้​ตอบ​ว่า‘เป็น​ของ​ยาโคบ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน นี่​คือ​ของขวัญ​ที่​ส่ง​มา​ให้​เอซาว​นาย​ของ​ผม และ​ยาโคบ​เอง​ก็​ตาม​มา​ข้าง​หลัง​พวก​เรา’ ” 19 เขา​สั่ง​คน​ที่​ดูแล​ฝูง​ที่​สอง​ฝูง​ที่​สาม​และ​ทุก​ฝูง​ที่​ตาม​มา​แบบ​เดียวกัน​ว่า“เมื่อ​เจอ​เอซาว​ให้​พูด​กับ​เขา​อย่าง​นี้ 20 และ​ให้​บอก​ด้วย​ว่า‘ยาโคบ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​ตาม​มา​ข้าง​หลัง​พวก​เรา’ ”เพราะ​ยาโคบ​คิด​ว่า“ฉัน​จะ​ใช้​ของขวัญ​ที่​ส่ง​ล่วงหน้า​ไป​เพื่อ​ระงับ​ความ​โกรธ​ของ​เขา​แล้ว​ค่อย​ไป​พบ​หน้า​เขา​บางที​เขา​อาจ​ยอมรับ​ฉัน”

21 ของขวัญ​จึง​ล่วงหน้า​เขา​ไป​ส่วน​ยาโคบ​พัก​อยู่​ใน​ค่าย​คืน​นั้น

22 คืน​นั้น​เขา​ลุก​ขึ้น​พา​ภรรยา​สอง​คน​ทาส​หญิง​สอง​คน​และ​ลูกชาย 11 คน​ข้าม​จุด​ลุย​ของ​แม่น้ำ​ยับ​บอก 23 เขา​ส่ง​พวก​เขา​ข้าม​ลำธาร​ไป​พร้อม​กับ​ทุก​สิ่ง​ที่​มี 24 ยาโคบ​เหลือ​อยู่​คน​เดียว​แล้ว​ชาย​คน​หนึ่ง​มา​ปล้ำ​กับ​เขา​จน​ฟ้าสาง 25 เมื่อ​ชาย​คน​นั้น​เห็น​ว่า​เอา​ชน​ะ​ยาโคบ​ไม่​ได้​เขา​ก็​แตะ​ที่​ข้อต่อ​สะโพก​ของ​ยาโคบ​จน​สะโพก​เคล็ด​ขณะ​ที่​ทั้ง​สอง​กำลัง​ปล้ำ​กัน 26 ชาย​คน​นั้น​พูด​ว่า“ปล่อย​ฉัน​ไป​ฟ้าสาง​แล้ว”

ยาโคบ​ตอบ​ว่า“ผม​จะ​ไม่​ปล่อย​ท่าน​ไป​ถ้า​ท่าน​ไม่​อวยพร​ผม”

27 ชาย​คน​นั้น​ถาม​ว่า“เจ้า​ชื่อ​อะไร”

ยาโคบ​ตอบ​ว่า“ยาโคบ”

28 เขา​พูด​ว่า“ต่อ​ไป​เจ้า​จะ​ไม่​ชื่อ​ยาโคบ​แต่​จะ​ชื่อ​อิสราเอล​เพราะ​เจ้า​ได้​ต่อสู้​กับ​พระเจ้า​และ​กับ​มนุษย์​และ​เอา​ชน​ะได้”

29 ยาโคบ​ถาม​ว่า“ช่วย​บอก​ชื่อ​ของ​ท่าน​ให้​ผม​รู้​เถอะ”

ชาย​คน​นั้น​ตอบ​ว่า“ทำไม​เจ้า​ถึง​ถาม​ชื่อ​ของ​ฉัน” แล้ว​เขา​ก็​อวยพร​ยาโคบ​ที่​นั่น

30 ยาโคบ​ตั้ง​ชื่อ​สถานที่​นั้น​ว่า​เปนีเอล† เพราะ​เขา​พูด​ว่า“ผม​ได้​เห็น​พระเจ้า​ซึ่ง​หน้า​แต่​ชีวิต​ผม​ยัง​รอด​อยู่” 31 เมื่อ​ยาโคบ​ผ่าน​เปนีเอล​ดวง​อาทิตย์​ก็​ขึ้น เขา​เดิน​กะเผลก​เพราะ​สะโพก​ที่​บาดเจ็บ 32 เพราะ​เหตุ​นี้​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้​ชาว​อิสราเอล​จึง​ไม่​กิน​เส้นเอ็น​ที่​ข้อต่อ​สะโพก​ซึ่ง​อยู่​ตรง​เบ้า​สะโพก​เพราะ​ชาย​คน​นั้น​แตะ​ตรง​ข้อต่อ​สะโพก​ของ​ยาโคบ​ที่​เส้นเอ็น​นั้น

33

1 ยาโคบ​เงย​หน้า​มอง​ไป​ก็​เห็น​เอซาว​กำลัง​มา​พร้อม​ชาย 400 คน เขา​จึง​แบ่ง​ลูกๆ​ให้​อยู่​กับ​เลอาห์​ราเชล​และ​ทาส​หญิง​สอง​คน 2 เขา​ให้​ทาส​หญิง​กับ​ลูก​ของ​พวก​เธอ​อยู่​ข้าง​หน้า​เลอาห์​กับ​ลูก​อยู่​ถัด​มา​ส่วน​ราเชล​กับ​โยเซฟ​อยู่​ท้ายสุด 3 ยาโคบ​เดิน​ล่วงหน้า​ทุก​คน​ไป​และ​ก้ม​ลง​ถึง​พื้น​เจ็ด​ครั้ง​ระหว่าง​ที่​เข้า​ไป​ใกล้​พี่​ชาย

4 เอซาว​วิ่ง​มา​พบ​เขา​โผ​เข้า​กอด​โอบ​คอ​เขา​จูบ​เขา​แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​ร้องไห้ 5 เอซาว​เงย​หน้า​เห็น​พวก​ผู้หญิง​กับ​เด็กๆ​จึง​ถาม​ว่า“คน​เหล่า​นี้​ที่​มากับ​เจ้า​เป็น​ใคร”

ยาโคบ​ตอบ​ว่า“นี่​คือ​ลูกๆ​ที่​พระเจ้า​กรุณา​ให้​แก่​ผม​คน​รับใช้​ของ​ท่าน” 6 จาก​นั้น​ทาส​หญิง​สอง​คน​กับ​ลูกๆ​เข้า​มา​ใกล้​แล้ว​ก้ม​ลง 7 เลอาห์​กับ​ลูกๆ​ก็​เข้า​มา​ใกล้​และ​ก้ม​ลง หลัง​จาก​นั้น​โยเซฟ​กับ​ราเชล​เข้า​มา​ใกล้​และ​ก้ม​ลง

8 เอซาว​ถาม​ว่า“คน​กับ​ฝูง​สัตว์​ทั้งหมด​ที่​ฉัน​พบ​ระหว่าง​ทาง​นั่น​หมายความ​ว่า​อย่างไร”

ยาโคบ​ตอบ​ว่า“เพื่อ​ขอ​ความ​กรุณา​จาก​นาย​ของ​ผม”

9 เอซาว​พูด​ว่า“ฉัน​มี​มาก​พอ​แล้ว​น้อง​ชาย ของ​ของ​เจ้า​ก็​เก็บ​ไว้​เถอะ”

10 ยาโคบ​ตอบ​ว่า“อย่า​เลย​ถ้า​ท่าน​กรุณา​ผม​ก็​ขอ​ให้​รับ​ของขวัญ​ที่​ผม​นำ​มา​ให้​เพราะ​การ​ได้​เห็น​หน้า​ท่าน​ก็​เหมือน​ได้​เห็น​พระเจ้า​ซึ่ง​หน้า​และ​ท่าน​ก็​ต้อนรับ​ผม​ด้วย​ดี 11 ขอ​รับ​ของขวัญ​ที่​ผม​นำ​มา​ให้​ท่าน​ด้วย​เพราะ​พระเจ้า​กรุณา​ผม​และ​ผม​ก็​มี​ทุก​อย่าง​เพียงพอ​แล้ว” ยาโคบ​รบเร้า​จน​เอซาว​ยอมรับ

12 เอซาว​พูด​ว่า“เรา​ออก​เดินทาง​กัน​เถอะ ฉัน​จะ​เดิน​นำ​เจ้า”

13 ยาโคบ​ตอบ​ว่า“นาย​ของ​ผม​ก็​รู้​ว่า​เด็กๆ​ยัง​เล็ก​และ​ฝูง​แกะ​ฝูง​โค​ที่​มากับ​ผม​กำลัง​ให้​นม​ลูก ถ้า​เร่ง​พวก​มัน​มาก​ไป​แม้​เพียง​วัน​เดียว​สัตว์​ทั้ง​ฝูง​ก็​อาจ​ตาย​ได้ 14 ขอ​ให้​นาย​ของ​ผม​เดิน​ล่วงหน้า​คน​รับใช้​ไป​ก่อน​ส่วน​ผม​จะ​ค่อย​ๆ​เดิน​ตาม​กำลัง​ของ​ปศุสัตว์​ที่​อยู่​ข้าง​หน้า​และ​ตาม​กำลัง​ของ​เด็กๆ​จน​ไป​ถึง​นาย​ของ​ผม​ที่​เสอีร์”

15 เอซาว​พูด​ว่า“อย่าง​นั้น​ให้​ฉัน​ทิ้ง​คน​ของ​ฉัน​ไว้​กับ​เจ้า​บาง​คน”

ยาโคบ​ตอบ​ว่า“ไม่​ต้อง​หรอก​ขอ​เพียง​นาย​ของ​ผม​ยัง​กรุณา​ผม​ก็​พอ”

16 วัน​นั้น​เอซาว​จึง​เดินทาง​กลับ​ไป​เสอีร์ 17 ยาโคบ​เดินทาง​ไป​สุ​คโคท​สร้าง​บ้าน​ให้​ตนเอง​และ​ทำ​เพิง​ให้​ปศุสัตว์ เพราะ​เหตุ​นี้​สถานที่​นั้น​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​สุ​คโคท*

18 เมื่อ​กลับ​จาก​ปัดดานอารัม​ยาโคบ​มา​ถึง​เมือง​เชเคม​ใน​ดินแดน​คานาอัน​โดย​สวัสดิภาพ​แล้ว​ตั้ง​ค่าย​อยู่​หน้า​เมือง 19 เขา​ซื้อ​ที่ดิน​แปลง​ที่​กาง​เต็นท์​จาก​ลูกหลาน​ของ​ฮาโมร์​พ่อ​ของ​เชเคม​ด้วย​เงิน 100 ชิ้น 20 เขา​สร้าง​แท่น​บูชา​ที่​นั่น​และ​เรียก​ว่า​เอลเอโลเฮอิสราเอล†

34

1 ดีนาห์​ลูกสาว​ของ​เลอาห์​ซึ่ง​เลอาห์​คลอด​ให้​ยาโคบ​ออก​ไป​พบ​พวก​ผู้หญิง​ใน​ดินแดน​นั้น 2 เชเคม​ลูกชาย​ของ​ฮาโมร์​ชาว​ฮีไวต์​ผู้ปกครอง​ดินแดน​เห็น​เธอ เขา​จับ​ตัว​เธอ​ไป​หลับ​นอน​กับ​เธอ​และ​ย่ำยี​เธอ 3 ใจ​ของ​เขา​ผูกพัน​อยู่​กับ​ดีนาห์​ลูกสาว​ของ​ยาโคบ เขา​รัก​หญิง​สาว​และ​พูด​กับ​เธอ​อย่าง​อ่อนโยน 4 เชเคม​พูด​กับ​ฮาโมร์​พ่อ​ของ​ตน​ว่า“ไป​ขอ​หญิง​สาว​คน​นี้​มา​เป็น​ภรรยา​ให้​ผม”

5 ยาโคบ​ได้ยิน​ว่า​เชเคม​ทำให้​ดีนาห์​ลูกสาว​ของ​เขา​แปดเปื้อน​ตอน​นั้น​ลูกชาย​ของ​ยาโคบ​อยู่​กับ​ปศุสัตว์​ใน​ทุ่ง​ยาโคบ​จึง​ยัง​ไม่​พูด​อะไร​จน​พวก​เขา​กลับ​มา 6 ฮาโมร์​พ่อ​ของ​เชเคม​ออก​ไป​หา​ยาโคบ​เพื่อ​พูด​คุย​กัน 7 ลูกชาย​ของ​ยาโคบ​กลับ​จาก​ทุ่ง​เมื่อ​ได้ยิน​เรื่อง พวก​เขา​เสียใจ​และ​โกรธ​มาก​เพราะ​เชเคม​ทำ​เรื่อง​น่า​อัปยศ​ใน​อิสราเอล​ด้วย​การ​หลับ​นอน​กับ​ลูกสาว​ของ​ยาโคบ​ซึ่ง​เป็น​สิ่ง​ที่​ไม่​ควร​ทำ 8 ฮาโมร์​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า“เชเคม​ลูกชาย​ของ​ผม​ปรารถนา​ลูกสาว​ของ​พวก​ท่าน​มาก​ขอ​ยก​เธอ​ให้​เขา​เป็น​ภรรยา 9 ให้​พวก​เรา​แต่งงาน​เชื่อม​สัมพันธ์​กัน ยก​ลูกสาว​ของ​พวก​ท่าน​ให้​พวก​เรา​และ​รับ​ลูกสาว​ของ​พวก​เรา​ไป​เป็น​ภรรยา 10 พวก​ท่าน​มา​อาศัย​อยู่​กับ​พวก​เรา​ได้​ดินแดน​นี้​พร้อม​สำหรับ​พวก​ท่าน​จะ​อยู่​ค้าขาย​และ​มี​ทรัพย์สิน​ที่​นี่​ก็​ได้”

11 เชเคม​พูด​กับ​พ่อ​และ​พี่น้อง​ของ​ดีนาห์​ว่า“ขอ​ให้​พวก​ท่าน​กรุณา​ผม​พวก​ท่าน​จะ​เรียก​ร้อง​อะไร​จาก​ผม​ผม​ก็​จะ​ให้ 12 จะ​เรียก​สินสอด​และ​ของขวัญ​มาก​เท่าไร​ก็​ได้​ผม​จะ​ให้​ตาม​ที่​พวก​ท่าน​ขอ ขอ​เพียง​ยก​หญิง​สาว​ให้​ผม​เป็น​ภรรยา”

13 ลูกชาย​ของ​ยาโคบ​ตอบ​เชเคม​กับ​ฮาโมร์​พ่อ​ของ​เขา​ด้วย​อุบาย​เพราะ​เชเคม​ทำให้​ดีนาห์​น้อง​สาว​ของ​พวก​เขา​แปดเปื้อน 14 พวก​เขา​พูด​ว่า“พวก​เรา​ทำ​อย่าง​นี้​ไม่​ได้​จะ​ยก​น้อง​สาว​ให้​ชาย​ที่​ยัง​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​ไม่​ได้​เพราะ​นั่น​เป็น​เรื่อง​น่า​อับอาย​สำหรับ​พวก​เรา 15 พวก​เรา​จะ​ยอม​ตกลง​กับ​พวก​ท่าน​ได้​ก็​ต่อ​เมื่อ​พวก​ท่าน​เป็น​เหมือน​พวก​เรา​คือ​ผู้ชาย​ทุก​คน​ใน​หมู่​พวก​ท่าน​เข้า​สุหนัต 16 แล้ว​พวก​เรา​จะ​ยก​ลูกสาว​ให้​พวก​ท่าน​และ​รับ​ลูกสาว​ของ​พวก​ท่าน​มา พวก​เรา​จะ​อยู่​ด้วยกัน​และ​จะ​กลาย​เป็น​ชน​ชาติ​เดียวกัน 17 แต่​ถ้า​พวก​ท่าน​ไม่​ฟัง​และ​ไม่​เข้า​สุหนัต​พวก​เรา​จะ​พา​น้อง​สาว* ของ​พวก​เรา​ไป​แล้ว​จาก​ที่​นี่”

18 คำ​พูด​ของ​พวก​เขา​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​ฮาโมร์​และ​เชเคม​ลูกชาย​ของ​ฮาโมร์ 19 ชาย​หนุ่ม​รีบ​ทำ​ตาม​ทันที​เพราะ​เขา​รัก​ลูกสาว​ของ​ยาโคบ​มาก​และ​เขา​เป็น​คน​ที่​ได้​รับ​เกียรติ​มาก​ที่สุด​ใน​บ้าน​ของ​พ่อ 20 ฮาโมร์​กับ​เชเคม​ลูกชาย​ไป​ที่​ประตู​เมือง​แล้ว​พูด​กับ​ผู้ชาย​ใน​เมือง​ว่า 21 “คน​เหล่า​นี้​มา​ดี​กับ​พวก​เรา ให้​พวก​เขา​อาศัย​และ​ค้าขาย​ใน​ดินแดน​นี้​เถอะ​เพราะ​ดินแดน​กว้าง​พอ​สำหรับ​พวก​เขา พวก​เรา​จะ​รับ​ลูกสาว​ของ​พวก​เขา​มา​เป็น​ภรรยา​และ​ยก​ลูกสาว​ของ​พวก​เรา​ให้​พวก​เขา 22 แต่​คน​เหล่า​นี้​จะ​ยอม​อยู่​กับ​พวก​เรา​และ​กลาย​เป็น​ชน​ชาติ​เดียวกัน​ก็​ต่อ​เมื่อ​ผู้ชาย​ทุก​คน​ใน​หมู่​พวก​เรา​เข้า​สุหนัต​เหมือน​พวก​เขา 23 แล้ว​ปศุสัตว์​ทรัพย์สิน​และ​สัตว์​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา​จะ​ไม่​กลาย​เป็น​ของ​พวก​เรา​หรือ ขอ​เพียง​เรา​ยอม​ตกลง​พวก​เขา​ก็​จะ​อยู่​กับ​พวก​เรา”

24 ทุก​คน​ที่​ออก​ไป​ทาง​ประตู​เมือง​เชื่อฟัง​ฮาโมร์​กับ​เชเคม​ลูกชาย ผู้ชาย​ทุก​คน​ที่​ออก​ทาง​ประตู​เมือง​จึง​เข้า​สุหนัต 25 วัน​ที่ 3 ขณะ​ที่​พวก​ผู้ชาย​ยัง​เจ็บ​แผล​สิเมโอน​กับ​เลวี​ลูกชาย​สอง​คน​ของ​ยาโคบ​ซึ่ง​เป็น​พี่​ชาย​ของ​ดีนาห์​ต่าง​ถือ​ดาบ​เข้า​โจมตี​เมือง​ที่​ไม่​ทัน​ระวัง​ตัว​และ​ฆ่า​ผู้ชาย​ทุก​คน 26 พวก​เขา​ฆ่า​ฮาโมร์​กับ​เชเคม​ลูกชาย​ด้วย​คมดาบ​แล้ว​พา​ดีนาห์​ออก​จาก​บ้าน​ของ​เชเคม​และ​จาก​ไป 27 ลูกชาย​ของ​ยาโคบ​เข้า​ไป​ท่ามกลาง​คน​ที่​ถูก​ฆ่า​แล้ว​ปล้น​เมือง​เพราะ​คน​ใน​เมือง​ทำให้​น้อง​สาว​ของ​พวก​เขา​แปดเปื้อน 28 พวก​เขา​เอา​ฝูง​แกะ​ฝูง​โค​ลา​รวม​ทั้ง​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​เมือง​และ​ใน​ทุ่ง 29 เอา​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​จับ​เด็กๆ​กับ​ภรรยา​ของ​ชาว​เมือง​ไป​เป็น​เชลย​และ​ปล้น​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​บ้าน 30 ยาโคบ​พูด​กับ​สิเมโอน​และ​เลวี​ว่า“พวก​เจ้า​ทำให้​พ่อ​เดือดร้อน​และ​ทำให้​พ่อ​เป็น​ที่​เกลียด​ชัง​ของ​ชาว​แผ่นดิน​นี้​ทั้ง​ชาว​คานาอัน​และ​ชาว​เปริสซี​พวก​เรา​มี​กัน​น้อย​ถ้า​พวก​เขา​รวม​ตัว​มา​โจมตี​พ่อ​กับ​ครอบครัว​ก็​จะ​ถูก​ทำลาย​หมด”

31 พวก​เขา​ตอบ​ว่า“เขา​ควร​ทำ​กับ​น้อง​สาว​ของ​พวก​เรา​เหมือน​เป็น​หญิง​โสเภณี​หรือ”

35

1 พระเจ้า​กล่าว​กับ​ยาโคบ​ว่า“ลุก​ขึ้น​ไป​เบเทล​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น​สร้าง​แท่น​บูชา​ให้​พระเจ้า​ผู้​ปรากฏ​แก่​เจ้า​ตอน​ที่​เจ้า​หนี​เอซาว​พี่​ชาย”

2 ยาโคบ​จึง​พูด​กับ​คน​ใน​ครัว​เรือน​และ​ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ว่า“เอา​เทพเจ้า​ต่างชาติ​ที่​อยู่​ใน​หมู่​พวก​เจ้า​ออก​ไป​ชำระ​ตัว​ให้​สะอาด​และ​เปลี่ยน​เสื้อผ้า 3 พวก​เรา​ไป​เบเทล​กัน​เถอะ​ที่​นั่น​ฉัน​จะ​สร้าง​แท่น​บูชา​ให้​พระเจ้า​ผู้​ตอบ​ฉัน​ใน​วัน​ที่​ฉัน​ทุกข์​ยาก​และ​อยู่​กับ​ฉัน​ตลอด​ทาง​ที่​เดินทาง”

4 พวก​เขา​มอบ​เทพเจ้า​ต่างชาติ​ทั้งหมด​ที่​มี​อยู่​กับ​ตน​และ​ต่าง​หู​ที่​สวม​อยู่​ให้​ยาโคบ​ยาโคบ​เอา​ไป​ซ่อน​ไว้​ใต้​ต้น​โอ๊ก​ใกล้​เชเคม 5 พวก​เขา​ออก​เดินทาง​และ​ความ​หวาดผวา​อัน​เนื่อง​จาก​พระเจ้า​ปกคลุม​เมือง​ต่างๆ​รอบข้าง​จน​ไม่​มี​ใคร​ไล่​ตาม​ลูกชาย​ของ​ยาโคบ 6 ยาโคบ​กับ​ทุก​คน​ที่​อยู่​ด้วย​มา​ถึง​ลูส​ซึ่ง​ก็​คือ​เบเทล​ใน​ดินแดน​คานาอัน 7 เขา​สร้าง​แท่น​บูชา​ที่​นั่น​และ​ตั้ง​ชื่อ​สถานที่​ว่า​เอลเบธเอล​เพราะ​พระเจ้า​ปรากฏ​แก่​เขา​ที่​นั่น​ตอน​ที่​เขา​หนี​พี่​ชาย 8 เดโบราห์​แม่นม​ของ​เรเบคาห์​เสีย​ชีวิต​และ​ถูก​ฝัง​ใต้​เบเทล​ใต้​ต้น​โอ๊ก​ต้น​หนึ่ง ต้น​นั้น​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​อัลโลนบาคูท

9 พระเจ้า​ปรากฏ​แก่​ยาโคบ​อีก​ครั้ง​หลัง​จาก​เขา​กลับ​จาก​ปัดดานอารัม​และ​อวยพร​เขา 10 พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า“เจ้า​ชื่อ​ยาโคบ​แต่​ต่อ​ไป​จะ​ไม่​เรียก​เจ้า​ว่า​ยาโคบ​อีก​ชื่อ​ของ​เจ้า​จะ​เป็น​อิสราเอล”พระองค์​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​อิสราเอล 11 พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า“เรา​คือ​พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์​จง​มี​ลูก​ดก​และ​เพิ่ม​จำนวน​ชน​ชาติ​หนึ่ง​และ​หมู่ชน​จาก​หลาย​ชาติ​จะ​เกิด​จาก​เจ้า​และ​กษัตริย์​หลาย​องค์​จะ​สืบ​เชื้อสาย​จาก​เจ้า 12 ดินแดน​ที่​เรา​มอบ​ให้​อับราฮัม​และ​อิสอัค​เรา​จะ​มอบ​ให้​เจ้า​และ​จะ​มอบ​ดินแดน​นี้​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​หลัง​จาก​เจ้า”

13 พระเจ้า​ขึ้น​ไป​จาก​ยาโคบ​ใน​ที่​ที่​พระองค์​กล่าว​กับ​เขา 14 ยาโคบ​ตั้ง​เสาหิน​ไว้​ตรง​ที่​พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​เขา​เท​เครื่อง​ดื่ม​ถวาย​บูชา​ลง​บน​เสา​แล้ว​เท​น้ำ​มัน​ลง​บน​นั้น 15 ยาโคบ​เรียก​สถานที่​ที่​พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า​เบเทล

16 พวก​เขา​เดินทาง​ออก​จาก​เบเทล เมื่อ​ยัง​เหลือ​ระยะทาง​อีก​ช่วง​หนึ่ง​ก่อน​ถึง​เอฟราธ​ราเชล​ก็​เจ็บท้อง​คลอด​และ​เจ็บ​หนัก​มาก 17 ขณะ​ที่​ราเชล​เจ็บท้อง​อย่าง​หนัก​หมอตำแย​พูด​ว่า“อย่า​กลัว​เลย​คราว​นี้​เธอ​จะ​ได้​ลูกชาย​อีก​คน”

18 ขณะ​ที่​ชีวิต​กำลัง​พราก​จาก​ราเชล​เธอ​ตั้ง​ชื่อ​ลูก​ว่า​เบน​โอนี* แต่​พ่อ​ของ​เด็ก​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​เบนยามิน†แล้ว​ราเชล​ก็​สิ้น​ใจ 19 ราเชล​เสีย​ชีวิต​และ​ถูก​ฝัง​อยู่​ริม​ทาง​ไป​เอฟราธ​ซึ่ง​เรียก​อีก​ชื่อ​ว่า​เบธเลเฮม 20 ยาโคบ​ตั้ง​เสาหิน​ไว้​ที่​หลุมศพ​ของ​เธอ เสา​นั้น​คือ​เสา​ที่​หลุมศพ​ของ​ราเชล​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ 21 อิสราเอล​เดินทาง​ต่อ​แล้ว​กาง​เต็นท์​เลย​หอคอย​เอเดอร์​ไป 22 ขณะ​อิสราเอล​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​นั้น​รูเบน​ไป​หลับ​นอน​กับ​บิลฮาห์​อนุภรรยา​ของ​พ่อ​และ​อิสราเอล​ก็​ได้ยิน​เรื่อง​นี้

ยาโคบ​มี​ลูกชาย 12 คน 23 ลูกชาย​ของ​เลอาห์​คือ​รูเบน​ลูกชาย​คน​โต​ของ​ยาโคบ​สิเมโอน​เลวี​ยูดาห์​อิสสาคาร์​และ​เศบูลุน 24 ลูกชาย​ของ​ราเชล​คือ​โยเซฟ​และ​เบนยามิน 25 ลูกชาย​ของ​บิลฮาห์​ทาส​หญิง​ของ​ราเชล​คือ​ดาน​และ​นัฟทาลี 26 ลูกชาย​ของ​ศิลปาห์​ทาส​หญิง​ของ​เลอาห์​คือ​กาด​และ​อาเชอร์ คน​เหล่า​นี้​คือ​ลูกชาย​ของ​ยาโคบ​ซึ่ง​เกิด​ให้​เขา​ใน​ปัดดานอารัม 27 ยาโคบ​มา​หา​อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา​ที่​มัมเร​ใน​คีริยาทอารบา​ซึ่ง​ก็​คือ​เฮโบรน​ที่​ซึ่ง​อับราฮัม​และ​อิสอัค​เคย​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น

28 อิสอัค​มี​อายุ​รวม 180 ปี 29 อิสอัค​สิ้น​ใจ​และ​เสีย​ชีวิต​แล้ว​ไป​รวม​อยู่​กับ​ชน​ของ​ตน เขา​ชรา​และ​มี​ชีวิต​ยืน​ยาว​เต็ม​อายุ เอซาว​กับ​ยาโคบ​ลูกชาย​ของ​เขา​ช่วย​กัน​ฝัง​พ่อ

36

1 นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​เอซาว​ซึ่ง​ก็​คือ​เอโดม 2 เอซาว​แต่งงาน​กับ​ผู้หญิง​ชาว​คานาอัน​คือ​อาดาห์​ลูกสาว​ของ​เอโลน​ชาว​ฮิตไทต์​และ​โอ​โฮ​ลีบ​า​มา​ห์​ลูกสาว​ของ​อานาห์​ซึ่ง​เป็น​ลูกสาว​ของ​ซิเบโอน​ชาว​ฮีไวต์ 3 รวม​ทั้ง​บาเสมัท​ลูกสาว​ของ​อิชมาเอล​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เนบาโยท 4 อาดาห์​คลอด​เอลีฟัส​ให้​เอซาว บาเสมัท​คลอด​เรอูเอล 5 โอ​โฮ​ลีบ​ามาห์คลอด​เยอูช​ยา​ลา​มและ​โคราห์ คน​เหล่า​นี้​คือ​ลูกชาย​ของ​เอซาว​ที่​เกิด​ให้​เขา​ใน​ดินแดน​คานาอัน 6 เอซาว​พา​ภรรยา​ลูกชาย​ลูกสาว​และ​ทุก​คน​ใน​ครัว​เรือน​พร้อม​ปศุสัตว์​สัตว์​ทั้งหมด​และ​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​ที่​สะสม​ได้​ใน​ดินแดน​คานาอัน​แล้ว​ย้าย​ไป​อยู่​ดินแดน​อื่น​ห่าง​จาก​ยาโคบ​น้อง​ชาย 7 เพราะ​ทรัพย์สิน​ของ​ทั้ง​สอง​มาก​เกิน​กว่า​จะ​อยู่​ด้วยกัน​ได้​และ​ดินแดน​ที่​พวก​เขา​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ก็​เลี้ยง​พวก​เขา​ไม่​ไหว​เพราะ​มี​ปศุสัตว์​มาก 8 เอซาว​อาศัย​อยู่​ใน​แถบ​ภูเขา​เสอีร์ เอซาว​ก็​คือ​เอโดม

9 นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​เอซาว​บรรพบุรุษ​ของ​ชาว​เอโดม​ใน​แถบ​ภูเขา​เสอีร์ 10 ชื่อ​ลูกชาย​ของ​เอซาว​มีดังนี้​เอลีฟัส​ลูกชาย​ของ​อาดาห์​ภรรยา​ของ​เอซาว​และ​เรอูเอล​ลูกชาย​ของ​บาเสมัท​ภรรยา​ของ​เอซาว 11 ลูกชาย​ของ​เอลีฟัส​คือ​เท​มา​นโอมาร์เศโฟ​กาทาม​และ​เค​นัส 12 ทิมนา​เป็น​อนุภรรยา​ของ​เอลีฟัส​ลูกชาย​ของ​เอซาว​และ​คลอด​อา​มา​เลข​ให้​เอลีฟัส​คน​เหล่า​นี้​คือ​ลูกหลาน​ของ​อาดาห์​ภรรยา​ของ​เอซาว 13 ลูกชาย​ของ​เรอูเอล​คือ​นาหัท​เศราห์​ชัมมาห์​และ​มิซซาห์ คน​เหล่า​นี้​คือ​ลูกหลาน​ของ​บาเสมัท​ภรรยา​ของ​เอซาว 14 ลูกชาย​ของ​โอ​โฮ​ลีบ​า​มา​ห์ภรรยาของ​เอซาว​ซึ่ง​เป็น​ลูกสาว​ของ​อานาห์​ลูกสาว​ของ​ซิเบโอน​คือ​เยอูช​ยา​ลา​มและ​โคราห์​ซึ่ง​เธอ​คลอด​ให้​เอซาว

15 หัวหน้า​เผ่า​ที่​สืบ​จาก​ลูกชาย​ของ​เอซาว​มีดัง​นี้​จาก​ลูกชาย​ของ​เอลีฟัส​ลูก​หัว​ปี​ของ​เอซาว​มี​หัวหน้า​เผ่า​เท​มา​น​หัวหน้า​เผ่า​โอ​มา​ร์​หัวหน้า​เผ่า​เศโฟ​และ​หัวหน้า​เผ่า​เค​นัส 16 หัวหน้า​เผ่า​โคราห์​หัวหน้า​เผ่า​กาทาม​และ​หัวหน้า​เผ่า​อา​มา​เลข คน​เหล่า​นี้​เป็น​หัวหน้า​เผ่า​ที่​สืบ​จาก​เอลีฟัส​ใน​ดินแดน​เอโดม​และ​เป็น​ลูกหลาน​ของ​อาดาห์ 17 จาก​ลูกชาย​ของ​เรอูเอล​ลูกชาย​ของ​เอซาว​มี​หัวหน้า​เผ่า​นาหัท​หัวหน้า​เผ่า​เศราห์​หัวหน้า​เผ่า​ชัมมาห์​และ​หัวหน้า​เผ่า​มิซซาห์ คน​เหล่า​นี้​เป็น​หัวหน้า​เผ่า​ที่​สืบ​จาก​เรอูเอล​ใน​ดินแดน​เอโดม​และ​เป็น​ลูกหลาน​ของ​บาเสมัท​ภรรยา​ของ​เอซาว 18 จาก​ลูกชาย​ของ​โอ​โฮ​ลีบ​า​มา​ห์ภรรยาของ​เอซาว​มี​หัวหน้า​เผ่า​เยอูช​หัวหน้า​เผ่า​ยา​ลา​ม​และ​หัวหน้า​เผ่า​โคราห์ คน​เหล่า​นี้​เป็น​หัวหน้า​เผ่า​ที่​สืบ​จาก​โอ​โฮ​ลีบ​า​มา​ห์​ลูกสาว​ของ​อานาห์​ภรรยา​ของ​เอซาว 19 คน​เหล่า​นี้​คือ​ลูกชาย​ของ​เอซาว​ซึ่ง​ก็​คือ​เอโดม​และ​เป็น​หัวหน้า​เผ่า​ของ​พวก​เขา

20 ลูกชาย​ของ​เสอีร์​ชาว​โฮไรต์​ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​นั้น​คือ​โลท​านโชบาล​ซิเบโอน​อานาห์ 21 ดิโชน​เอเซอร์​และ​ดิชาน คน​เหล่า​นี้​เป็น​หัวหน้า​เผ่า​ของ​ชาว​โฮไรต์​ซึ่ง​สืบ​จาก​เสอีร์​ใน​ดินแดน​เอโดม 22 ลูก​ของ​โลท​าน​คือ​โฮ​รี​และ​เฮ​มา​นส่วน​ทิมนา​เป็น​พี่น้อง​กับ​โลท​าน 23 ลูก​ของ​โชบาล​คือ​อัลวาน​มา​นาหัท​เอบาล​เชโฟ​และ​โอนัม 24 ลูก​ของ​ซิเบโอน​คือ​อายาห์​และ​อานาห์ อานาห์​คน​นี้​เป็น​ผู้​พบ​น้ำพุ​ร้อน​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ขณะ​เลี้ยง​ลา​ของ​ซิเบโอน​พ่อ​ของ​เขา 25 ลูก​ของ​อานาห์​คือ​ดิโชน​และ​โอ​โฮ​ลีบ​า​มา​ห์​ลูกสาว​ของ​อานาห์ 26 ลูก​ของ​ดิโชน​คือ​เฮมดาน​เอชบาน​อิทราน​และ​เคราน 27 ลูก​ของ​เอเซอร์​คือ​บิลฮาน​ซาอาวาน​และ​อาคาน 28 ลูก​ของ​ดิชาน​คือ​อูส​และ​อาราน 29 หัวหน้า​เผ่า​ของ​ชาว​โฮไรต์​คือ​หัวหน้า​เผ่า​โลท​าน​หัวหน้า​เผ่า​โชบาล​หัวหน้า​เผ่า​ซิเบโอน​หัวหน้า​เผ่า​อานาห์ 30 หัวหน้า​เผ่า​ดิโชน​หัวหน้า​เผ่า​เอเซอร์​และ​หัวหน้า​เผ่า​ดิชาน คน​เหล่า​นี้​คือ​หัวหน้า​เผ่า​ของ​ชาว​โฮไรต์​แบ่ง​ตาม​กลุ่ม​ของ​พวก​เขา​ใน​ดินแดน​เสอีร์

31 ต่อ​ไป​นี้​คือ​กษัตริย์​ที่​ปกครอง​ใน​ดินแดน​เอโดม​ก่อน​จะ​มี​กษัตริย์​องค์​ใด​ปกครอง​ชาว​อิสราเอล 32 เบลา​ลูกชาย​ของ​เบโอร์​เป็น​กษัตริย์​ใน​เอโดม เมือง​ของ​เขา​ชื่อ​ดินฮาบาห์ 33 เมื่อ​เบลา​เสีย​ชีวิต​โยบับ​ลูกชาย​ของ​เศราห์​จาก​โบสราห์​ขึ้น​ปกครอง​แทน 34 เมื่อ​โยบับ​เสีย​ชีวิต​ฮูชาม​จาก​ดินแดน​ของ​ชาว​เท​มา​น​ขึ้น​ปกครอง​แทน 35 เมื่อ​ฮูชาม​เสีย​ชีวิต​ฮาดัด​ลูกชาย​ของ​เบดัด​ผู้​เคย​โจมตี​มีเดียน​ใน​ทุ่ง​โมอับ​ขึ้น​ปกครอง​แทน เมือง​ของ​เขา​ชื่อ​อาวิท 36 เมื่อ​ฮาดัด​เสีย​ชีวิต​ซัมลาห์​จาก​มัสเรคาห์​ขึ้น​ปกครอง​แทน 37 เมื่อ​ซัมลาห์​เสีย​ชีวิต​ชาอูล​จาก​เรโหโบท​ริม​แม่น้ำ​ขึ้น​ปกครอง​แทน 38 เมื่อ​ชาอูล​เสีย​ชีวิต​บาอัลฮานัน​ลูกชาย​ของ​อัคโบร์​ขึ้น​ปกครอง​แทน 39 เมื่อ​บาอัลฮานัน​ลูกชาย​ของ​อัคโบร์​เสีย​ชีวิต​ฮาดาร์​ขึ้น​ปกครอง​แทน เมือง​ของ​เขา​ชื่อ​พาอู ภรรยา​ของ​เขา​ชื่อ​เมเฮทาเบล​ลูกสาว​ของ​มัทเรด​ซึ่ง​เป็น​ลูกสาว​ของ​เมซาฮับ

40 ชื่อ​หัวหน้า​เผ่า​ที่​สืบ​จาก​เอซาว​แบ่ง​ตาม​ครอบครัว​สถานที่​และ​ชื่อ​มีดัง​นี้​หัวหน้า​เผ่า​ทิมนา​หัวหน้า​เผ่า​อัลวาห์​หัวหน้า​เผ่า​เยเทธ 41 หัวหน้า​เผ่า​โอ​โฮ​ลีบ​า​มา​ห์​หัวหน้า​เผ่า​เอลาห์​หัวหน้า​เผ่า​ปี​โนน 42 หัวหน้า​เผ่า​เค​นัส​หัวหน้า​เผ่า​เท​มา​น​หัวหน้า​เผ่า​มิบซาร์ 43 หัวหน้า​เผ่า​มักดีเอล​และ​หัวหน้า​เผ่า​อีราม คน​เหล่า​นี้​คือ​หัวหน้า​เผ่า​ของ​เอโดม​แบ่ง​ตาม​ถิ่น​ที่​อยู่​ใน​ดินแดน​ที่​พวก​เขา​ครอบครอง นี่​คือ​เอซาว​บรรพบุรุษ​ของ​ชาว​เอโดม

37

1 ยาโคบ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ที่​พ่อ​ของ​เขา​เคย​พำนัก คือ​แผ่นดิน​คานาอัน 2 นี่​คือ​เรื่องราว​ความ​เป็น​มา​ของ​ยาโคบ ตอน​นั้น​โยเซฟ​อายุ 17 ปี กำลัง​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​อยู่​กับ​พวก​พี่​ชาย เขา​ยัง​เป็น​เด็กหนุ่ม อยู่​กับ​บุตร​ชาย​ของ​บิลฮาห์​และ​ศิลปาห์ ภรรยา​ของ​พ่อ โยเซฟ​เอา​เรื่อง​ไม่​ดี​ของ​พวก​เขา​ไป​บอก​พ่อ 3 อิสราเอล​รัก​โยเซฟ​มาก​กว่า​ลูก​คน​อื่นๆ เพราะ​โยเซฟ​เป็น​ลูก​ที่​เกิด​เมื่อ​เขา​แก่​แล้ว เขา​จึง​ทำ​เสื้อ​หลาก​สี​ให้​โยเซฟ 4 เมื่อ​พวก​พี่​ชาย​เห็น​ว่า​พ่อ​รัก​โยเซฟ​มาก​กว่า​พวก​เขา​ทุก​คน พวก​เขา​ก็​เกลียด​โยเซฟ​จน​ไม่​ยอม​พูด​ดี​กับ​เขา​เลย

5 โยเซฟ​ฝัน​เรื่อง​หนึ่ง​แล้ว​เล่า​ให้​พวก​พี่​ชาย​ฟัง พวก​เขา​ก็​ยิ่ง​เกลียด​เขา​มาก​ขึ้น 6 โยเซฟ​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ช่วย​ฟัง​ความ​ฝัน​ที่​ผม​ฝัน​มา​หน่อย 7 พวก​เรา​กำลัง​มัด​ฟ่อน​ข้าว​กัน​อยู่​ใน​ทุ่ง อยู่ๆ ฟ่อน​ของ​ผม​ก็​ตั้ง​ขึ้น​ตรง แล้ว​ฟ่อน​ของ​พวก​พี่​ก็​มา​ล้อม​ฟ่อน​ของ​ผม​และ​ก้มกราบ

8 พวก​พี่​ชาย​ถาม​ว่า “จะ​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​เรา​จริงๆ หรือ? จะ​มี​อำนาจ​เหนือ​พวก​เรา​จริงๆ หรือ?” พวก​เขา​จึง​ยิ่ง​เกลียด​โยเซฟ​เพราะ​ความ​ฝัน​และ​คำ​พูด​ของ​เขา 9 ต่อ​มา​โยเซฟ​ฝัน​อีก​เรื่อง​หนึ่ง เขา​เล่า​ให้​พวก​พี่​ชาย​ฟัง​ว่า “ผม​ฝัน​อีก​แล้ว ใน​ฝัน​นั้น​ดวง​อาทิตย์ ดวง​จันทร์ และ​ดาว 11 ดวง​ก้มกราบ​ผม” 10 เมื่อ​โยเซฟ​เล่า​ความ​ฝัน​นี้​ให้​พ่อ​กับ​พวก​พี่​ชาย​ฟัง พ่อ​ก็​ตำหนิ​เขา​ว่า “ความ​ฝัน​อะไร​ของ​ลูก? พ่อ แม่ และ​พี่น้อง​ของ​ลูก​จะ​ต้อง​มา​ก้มกราบ​ลูก​ถึง​พื้น​จริงๆ หรือ?” 11 พวก​พี่​ชาย​อิจฉา​โยเซฟ แต่​พ่อ​เก็บ​เรื่อง​นี้​ไว้​ใน​ใจ

12 ต่อ​มา​พวก​พี่​ชาย​ของ​โยเซฟ​ไป​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​ของ​พ่อ​ที่​เชเคม 13 อิสราเอล​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พี่ๆ ของ​ลูก​กำลัง​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​อยู่​ที่​เชเคม​ไม่​ใช่​หรือ? มา​นี่​สิ พ่อ​จะ​ส่ง​ลูก​ไป​หา​พวก​เขา” โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ผม​อยู่​นี่​ครับ”

14 พ่อ​จึง​บอก​ว่า “ไป​ดู​ว่า​พวก​พี่ๆ สบาย​ดี​ไหม ฝูง​สัตว์​เป็น​อย่างไร แล้ว​กลับ​มาบ​อก​พ่อ” เขา​จึง​ส่ง​โยเซฟ​ออก​จาก​หุบเขา​เฮโบรน และ​โยเซฟ​ก็​มา​ถึง​เชเคม 15 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​พบ​โยเซฟ​กำลัง​เดิน​หลง​อยู่​ใน​ทุ่ง จึง​ถาม​ว่า “กำลัง​หา​อะไร​อยู่?”

16 โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ผม​กำลัง​หา​พวก​พี่​ชาย ช่วย​บอก​หน่อย​ว่า​พวก​เขา​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​อยู่​ที่ไหน”

17 ชาย​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “พวก​เขา​ไป​จาก​ที่​นี่​แล้ว เพราะ​ฉัน​ได้ยิน​พวก​เขา​พูด​ว่า ‘ไป​โดธาน​กัน​เถอะ’ ”

โยเซฟ​จึง​ตาม​พวก​พี่​ชาย​ไป และ​พบ​พวก​เขา​ที่​โดธาน 18 พวก​เขา​เห็น​โยเซฟ​มา​แต่​ไกล ก่อน​ที่​เขา​จะ​เข้า​มา​ใกล้ พวก​เขา​ก็​วาง​แผน​กัน​จะ​ฆ่า​เขา 19 พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “นั่นไง นัก​ฝัน​มา​แล้ว 20 มา​เถอะ ฆ่า​เขา​แล้ว​โยน​ลง​บ่อ​สัก​บ่อ จาก​นั้น​เรา​จะ​บอก​ว่า​สัตว์​ร้าย​กิน​เขา​ไป แล้ว​คอย​ดู​กัน​ว่า​ความ​ฝัน​ของ​เขา​จะ​เป็น​อย่างไร”

21 รูเบน​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​ช่วย​โยเซฟ​ให้​พ้น​มือ​พวก​เขา โดย​พูด​ว่า “อย่า​ฆ่า​เขา​เลย” 22 แล้ว​รูเบน​พูด​ต่อว่า “อย่า​หลั่ง​เลือด​เลย โยน​เขา​ลง​บ่อ​นี้​ใน​ถิ่น​กันดาร​ก็​พอ แต่​อย่า​ลงมือ​ทำร้าย​เขา” รูเบน​พูด​อย่าง​นี้​เพราะ​ตั้งใจ​จะ​ช่วย​โยเซฟ​ให้​พ้น​มือ​พวก​เขา แล้ว​พาก​ลับ​ไป​หา​พ่อ 23 เมื่อ​โยเซฟ​มา​ถึง พวก​พี่​ชาย​ก็​ถอด​เสื้อ​หลาก​สี​ที่​เขา​สวม​อยู่ 24 แล้ว​จับ​เขา​โยน​ลง​บ่อ บ่อ​นั้น​ว่างเปล่า ไม่​มี​น้ำ​อยู่​เลย

25 จาก​นั้น​พวก​เขา​ก็​นั่ง​ลง​กิน​อาหาร เมื่อ​เงย​หน้า​ขึ้น​มอง ก็​เห็น​กอง​คาราวาน​ชาว​อิชมาเอล​กำลัง​มา​จาก​กิเลอาด อูฐ​ของ​พวก​เขา​บรรทุก​เครื่องเทศ ยาง​หอม และ​มดยอบ เพื่อน​ำลงไป​อียิปต์ 26 ยูดาห์​พูด​กับ​พวก​พี่น้อง​ว่า “ถ้า​เรา​ฆ่า​น้อง​ชาย​ของ​เรา​แล้ว​ปิดบัง​เรื่อง​เลือด​ของ​เขา เรา​จะ​ได้​อะไร? 27 ขาย​เขา​ให้​ชาว​อิชมาเอล​กัน​เถอะ อย่า​ลงมือ​ทำร้าย​เขา​เลย เพราะ​เขา​เป็น​น้อง​ของ​เรา เป็น​เลือด​เนื้อ​ของ​เรา​เอง” พวก​พี่น้อง​ก็​ฟัง​ยูดาห์ 28 เมื่อ​พ่อค้า​ชาว​มีเดียน​ผ่าน​มา พ่อค้า​เหล่า​นั้น​ดึง​โยเซฟ​ขึ้น​จาก​บ่อ แล้ว​ขาย​เขา​ให้​ชาว​อิชมาเอล​แลก​กับ​เงิน 20 ชิ้น จาก​นั้น​พวก​พ่อค้า​ก็​พา​โยเซฟ​ลง​ไป​อียิปต์

29 เมื่อ​รูเบน​กลับ​มา​ที่​บ่อ​และ​เห็น​ว่า​โยเซฟ​ไม่​อยู่​แล้ว เขา​ก็​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตัวเอง 30 แล้ว​กลับ​ไป​หา​พวก​พี่น้อง​พูด​ว่า “เด็ก​คน​นั้น​ไม่​อยู่​แล้ว ทีนี้​ฉัน​จะ​ทำ​อย่างไร?” 31 พวก​เขา​จึง​เอา​เสื้อ​ของ​โยเซฟ​มา ฆ่า​แพะ​ตัวผู้​ตัว​หนึ่ง แล้ว​เอา​เสื้อ​จุ่ม​ลง​ใน​เลือด 32 จาก​นั้น​พวก​เขา​นำ​เสื้อ​หลาก​สี​นั้น​ไป​ให้​พ่อ​แล้ว​พูด​ว่า “พวก​เรา​เจอ​เสื้อ​นี้ ช่วย​ดู​ให้​ดี​ว่า​ใช่​เสื้อ​ของ​ลูกชาย​พ่อ​หรือ​ไม่”

33 ยาโคบ​จำ​เสื้อ​นั้น​ได้​และ​พูด​ว่า “นี่​เป็น​เสื้อ​ของ​ลูก​ฉัน สัตว์​ร้าย​กิน​เขา​ไป​แล้ว โยเซฟ​ถูก​ฉีก​เป็น​ชิ้นๆ แน่นอน” 34 ยาโคบ​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน เอา​ผ้า​กระสอบ​คาด​เอว และ​ไว้ทุกข์​ให้​ลูก​อยู่​หลาย​วัน 35 ลูกชาย​ลูกสาว​ทุก​คน​มา​ปลอบ​เขา แต่​เขา​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ปลอบ เขา​พูด​ว่า “ฉัน​จะ​ลง​ไป​ยัง​เชโอล* หา​ลูก​ของ​ฉัน​ทั้ง​ที่​ยัง​โศกเศร้า​อยู่​อย่าง​นี้” พ่อ​ของ​โยเซฟ​ร้องไห้​อาลัย​เขา 36 ส่วน​ชาว​มีเดียน​ขาย​โยเซฟ​ใน​อียิปต์​ให้​โปทิฟาร์ เจ้า​หน้าที่​คน​หนึ่ง​ของ​ฟาโรห์ ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​องครักษ์

38

1 ใน​ช่วง​เวลา​นั้น ยูดาห์​ออก​จาก​พวก​พี่น้อง ลง​ไป​หา​ชาว​อดุลลัม​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ฮีราห์ 2 ที่​นั่น​ยูดาห์​เห็น​บุตร​สาว​ของ​ชาย​ชาว​คานาอัน​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ชูอา เขา​รับ​เธอ​เป็น​ภรรยา​และ​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​เธอ 3 เธอ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย ยูดาห์​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​เออร์ 4 เธอ​ตั้ง​ครรภ์​อีก​และ​คลอด​บุตร​ชาย แล้ว​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​โอนัน 5 ต่อ​มา​เธอ​คลอด​บุตร​ชาย​อีก​คน​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​เชลาห์ ตอน​ที่​เธอ​คลอด​เขา ยูดาห์​อยู่​ที่​เคซิบ 6 ยูดาห์​หา​ภรรยา​ให้​เออร์​บุตร​ชาย​คน​โต​ของ​เขา หญิง​นั้น​ชื่อ​ทามาร์ 7 แต่​เออร์​บุตร​คน​โต​ของ​ยูดาห์​ทำ​ชั่ว​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​จึง​ฆ่า​เขา 8 ยูดาห์​จึง​พูด​กับ​โอนัน​ว่า “ไป​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ภรรยา​ของ​พี่​ชาย ทำ​หน้าที่​ของ​น้อง​ชาย และ​มี​ลูก​กับ​เธอ​เพื่อ​สืบ​เชื้อสาย​ให้​พี่​ชาย​ของ​เจ้า” 9 โอนัน​รู้​ว่า​ลูก​ที่​เกิด​มา​จะ​ไม่​ถือ​เป็น​เชื้อสาย​ของ​ตน ดังนั้น​เมื่อ​เขา​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ภรรยา​ของ​พี่​ชาย เขา​ก็​ปล่อย​น้ำ​เชื้อ​ลง​บน​พื้น เพื่อ​ไม่​ให้​มี​ลูก​สืบ​เชื้อสาย​ให้​พี่​ชาย 10 สิ่ง​ที่​โอนัน​ทำ​เป็น​ความ​ชั่ว​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​จึง​ฆ่า​เขา​ด้วย 11 ยูดาห์​จึง​พูด​กับ​ทามาร์​ลูกสะใภ้​ว่า “อยู่​เป็น​ม่าย​ที่​บ้าน​พ่อ​ของ​เธอ​ไป​ก่อน จน​เชลาห์​ลูกชาย​ฉัน​โต” เพราะ​เขา​คิด​ว่า “ไม่​อย่าง​นั้น​เชลาห์​อาจ​ตาย​เหมือน​พี่ๆ ของ​เขา​อีก” ทามาร์​จึง​กลับ​ไป​อยู่​บ้าน​พ่อ​ของ​เธอ

12 เมื่อ​เวลา​ผ่าน​ไป​นาน ภรรยา​ของ​ยูดาห์​ซึ่ง​เป็น​ลูกสาว​ชูอา​ก็​ตาย พอ​ยูดาห์​คลาย​ความ​โศก​แล้ว เขา​กับ​ฮีราห์​เพื่อน​ชาว​อดุลลัม​ก็​ขึ้น​ไป​หา​คน​ตัดขน​แกะ​ของ​เขา​ที่​ทิมนาห์ 13 มี​คน​มาบ​อก​ทามาร์​ว่า “พ่อ​สามี​ของ​เธอ​กำลัง​ขึ้น​ไป​ทิมนาห์​เพื่อ​ตัดขน​แกะ” 14 ทามาร์​จึง​ถอด​ชุด​หญิง​ม่าย​ออก ใช้​ผ้าคลุม​หน้า​และ​ห่อ​ตัว​ไว้ แล้ว​นั่ง​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​เอนาอิม​ซึ่ง​อยู่​บน​ทาง​ไป​ทิมนาห์ เพราะ​เธอ​เห็น​ว่า​เชลาห์​โต​แล้ว แต่​ยูดาห์​ก็​ยัง​ไม่​ได้​ยก​เธอ​ให้​เขา​เป็น​ภรรยา 15 เมื่อ​ยูดาห์​เห็น​เธอ เขา​คิด​ว่า​เธอ​เป็น​หญิง​โสเภณี เพราะ​เธอ​คลุม​หน้า​ไว้ 16 ยูดาห์​จึง​แวะ​เข้า​ไป​หา​เธอ​ข้าง​ทาง​และ​พูด​ว่า “มา​นี่​สิ ฉัน​ขอ​หลับ​นอน​กับ​เธอ” เพราะ​เขา​ไม่​รู้​ว่า​เธอ​เป็น​ลูกสะใภ้

เธอ​ถาม​ว่า “คุณ​จะ​ให้​อะไร​ฉัน ถ้า​จะ​มา​หลับ​นอน​กับ​ฉัน?”

17 ยูดาห์​ตอบ​ว่า “ฉัน​จะ​ส่ง​ลูก​แพะ​จาก​ฝูง​มา​ให้​เธอ​หนึ่ง​ตัว”

เธอ​ถาม​ว่า “ระหว่าง​ที่​ยัง​ไม่​ส่ง​มา คุณ​จะ​ให้​อะไร​ฉัน​ไว้​เป็น​ของ​ประกัน?”

18 เขา​ถาม​ว่า “จะ​ให้​ฉัน​วาง​อะไร​เป็น​ของ​ประกัน?”

เธอ​ตอบ​ว่า “ตราประทับ เชือก​ของ​คุณ และ​ไม้เท้า​ที่​ถือ​อยู่”

ยูดาห์​จึง​มอบ​ของ​เหล่า​นั้น​ให้​เธอ แล้ว​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​เธอ และ​เธอ​ก็​ตั้ง​ครรภ์​กับ​เขา 19 จาก​นั้น​เธอ​ลุก​ขึ้น​กลับ​ไป ถอด​ผ้าคลุม​หน้า​ออก แล้ว​สวม​ชุด​หญิง​ม่าย​ตาม​เดิม 20 ยูดาห์​ฝาก​ลูก​แพะ​ไป​กับ​ฮีราห์​เพื่อน​ชาว​อดุลลัม เพื่อ​เอา​ของ​ประกัน​คืน​จาก​หญิง​คน​นั้น แต่​ฮีราห์​หา​เธอ​ไม่​พบ 21 เขา​จึง​ถาม​คน​แถว​นั้น​ว่า “หญิง​โสเภณี​ที่​อยู่​ข้าง​ทาง​ตรง​เอนาอิม​อยู่​ไหน?”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ที่​นี่​ไม่​มี​หญิง​โสเภณี​หรอก”

22 ฮีราห์​กลับ​ไป​หา​ยูดาห์​และ​บอก​ว่า “ฉัน​หา​เธอ​ไม่​พบ คน​ที่​นั่น​ก็​บอก​ว่า ‘ที่​นี่​ไม่​มี​หญิง​โสเภณี​หรอก’ ” 23 ยูดาห์​ตอบ​ว่า “ปล่อย​ให้​เธอ​เก็บ​ของ​พวก​นั้น​ไว้​เถอะ จะ​ได้​ไม่​เป็น​ที่​อับอาย ฉัน​ส่ง​ลูก​แพะ​ไป​แล้ว แต่​ก็​หา​เธอ​ไม่​พบ”

24 ประมาณ 3 เดือน​ต่อ​มา มี​คน​มาบ​อก​ยูดาห์​ว่า “ทามาร์​ลูกสะใภ้​ของ​คุณ​ทำ​ตัว​เป็น​โสเภณี และ​ตอน​นี้​ก็​ตั้ง​ท้อง​จาก​การ​ทำ​อย่าง​นั้น​ด้วย”

ยูดาห์​พูด​ว่า “เอา​ตัว​เธอ​ออก​มา เผา​เธอ​เสีย” 25 ขณะ​ที่​ทามาร์​ถูก​นำ​ตัว​ออก​มา เธอ​ส่ง​ไป​บอก​พ่อ​สามี​ว่า “ฉัน​ตั้ง​ท้อง​กับ​ผู้ชาย​ที่​เป็น​เจ้าของ​ของ​เหล่า​นี้” แล้ว​พูด​อีก​ว่า “ช่วย​ดู​ให้​ดี​ว่า​นี่​เป็น​ของ​ใคร—ตราประทับ เชือก และ​ไม้เท้า”

26 ยูดาห์​จำ​ของ​เหล่า​นั้น​ได้​และ​พูด​ว่า “เธอ​เป็น​ฝ่าย​ถูก​มาก​กว่า​ฉัน เพราะ​ฉัน​ไม่​ได้​ยก​เธอ​ให้​เชลาห์​ลูกชาย​ของ​ฉัน”

หลัง​จาก​นั้น​เขา​ไม่​ได้​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​เธอ​อีก 27 เมื่อ​ถึง​เวลา​คลอด ปรากฏ​ว่า​มี​ลูก​แฝด​อยู่​ใน​ครรภ์ 28 ระหว่าง​ที่​เธอ​กำลัง​คลอด เด็ก​คน​หนึ่ง​ยื่น​มือ​ออก​มา หมอตำแย​จึง​เอา​ด้าย​สีแดงสด​ผูก​ที่​มือ​เด็ก​แล้ว​พูด​ว่า “คน​นี้​ออก​มาก่อน” 29 แต่​เด็ก​คน​นั้น​ดึง​มือ​กลับ​เข้า​ไป แล้ว​เด็ก​อีก​คน​ก็​คลอด​ออก​มาก่อน หมอตำแย​จึง​พูด​ว่า “ทำไม​เจ้า​ถึง​แหวก​ออก​มา​อย่าง​นี้!” เพราะ​เหตุ​นี้​จึง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​เปเรศ* 30 หลัง​จาก​นั้น​เด็ก​ที่​มีด้าย​สีแดงสด​ผูก​อยู่​ที่​มือ​ก็​คลอด​ออก​มา และ​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​เศราห์†

39

1 โยเซฟ​ถูก​พา​ลง​ไป​อียิปต์ โปทิฟาร์​ชาว​อียิปต์ ซึ่ง​เป็น​เจ้า​หน้าที่​ของ​ฟาโรห์​และ​หัวหน้า​องครักษ์ ซื้อ​โยเซฟ​มา​จาก​ชาว​อิชมาเอล​ที่​พา​เขา​ลง​มา​ที่​นั่น 2 พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​โยเซฟ เขา​จึง​ประสบ​ความ​สำเร็จ และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​นาย​ชาว​อียิปต์ 3 นาย​ของ​เขา​เห็น​ว่า​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​โยเซฟ และ​พระยาห์เวห์​ทำให้​ทุก​อย่าง​ที่​โยเซฟ​ทำ​สำเร็จ 4 โยเซฟ​เป็น​ที่​ชื่น​ชอบ​ของ​นาย​และ​คอย​รับใช้​เขา โปทิฟาร์​จึง​ตั้ง​โยเซฟ​ให้​ดูแล​บ้าน และ​มอบ​ทุก​อย่าง​ที่​มี​ให้​อยู่​ใน​ความ​รับผิดชอบ​ของ​โยเซฟ 5 ตั้งแต่​โปทิฟาร์​ให้​โยเซฟ​ดูแล​บ้าน​และ​ทุก​อย่าง​ที่​มี พระยาห์เวห์​ก็​อวยพร​บ้าน​ของ​ชาว​อียิปต์​คน​นั้น​เพราะ​โยเซฟ พระยาห์เวห์​อวยพร​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​มี ทั้ง​ใน​บ้าน​และ​ใน​ทุ่ง 6 โปทิฟาร์​จึง​ปล่อย​ให้​ทุก​อย่าง​อยู่​ใน​ความ​ดูแล​ของ​โยเซฟ และ​ไม่​ต้อง​กังวล​เรื่อง​อะไร​อีก​นอกจาก​อาหาร​ที่​ตัวเอง​กิน

โยเซฟ​รูปร่าง​ดี​และ​หน้าตา​หล่อ​เหลา 7 หลัง​จาก​นั้น ภรรยา​ของ​นาย​จับ​จ้อง​โยเซฟ แล้ว​พูด​ว่า “มา​นอน​กับ​ฉัน​สิ”

8 แต่​โยเซฟ​ปฏิเสธ​และ​พูด​กับ​ภรรยา​ของ​นาย​ว่า “นาย​ของ​ผม​ไม่​ต้อง​คอย​ดูแล​อะไร​ใน​บ้าน​เอง เพราะ​เขา​มอบ​ทุก​อย่าง​ที่​มี​ให้​ผม​รับผิดชอบ 9 ใน​บ้าน​นี้​ไม่​มี​ใคร​มี​อำนาจ​มาก​กว่า​ผม และ​เขา​ไม่​ได้​กัน​อะไร​ไว้​จาก​ผม​เลย​นอกจาก​คุณ เพราะ​คุณ​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา แล้ว​ผม​จะ​ทำ​ความ​ชั่ว​ร้าย​ขนาด​นี้​และ​ทำบาป​ต่อ​พระเจ้า​ได้​อย่างไร?”

10 แม้​เธอ​จะ​พูด​กับ​โยเซฟ​อย่าง​นี้​ทุก​วัน เขา​ก็​ไม่​ยอม​ทำ​ตาม ไม่​ยอม​นอน​กับ​เธอ หรือ​แม้​แต่​อยู่​กับ​เธอ 11 วัน​หนึ่ง​โยเซฟ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​เพื่อ​ทำงาน และ​คน​ใน​บ้าน​ไม่​มี​ใคร​อยู่​ข้าง​ใน​เลย 12 เธอ​คว้า​เสื้อ​ของ​โยเซฟ​ไว้​แล้ว​พูด​ว่า “มา​นอน​กับ​ฉัน!”

แต่​โยเซฟ​ทิ้ง​เสื้อ​ไว้​ใน​มือ​เธอ​แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป​ข้างนอก 13 เมื่อ​เธอ​เห็น​ว่า​โยเซฟ​ทิ้ง​เสื้อ​ไว้​ใน​มือ​แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป 14 เธอ​ก็​เรียก​ผู้ชาย​ใน​บ้าน​มา​พูด​ว่า “เจ้านาย​ของ​พวก​คุณ​พา​ชาว​ฮีบรู​คน​นี้​เข้า​มา​อยู่​กับ​เรา​เพื่อ​ให้​มา​หยาม​พวก​เรา เขา​เข้า​มา​จะ​นอน​กับ​ฉัน ฉัน​ก็​ร้อง​เสียงดัง 15 พอ​เขา​ได้ยิน​ฉัน​ร้อง​ตะโกน เขา​ก็​ทิ้ง​เสื้อ​ไว้​ข้างๆ ฉัน​แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป​ข้างนอก” 16 เธอ​เก็บ​เสื้อ​ของ​โยเซฟ​ไว้​ข้าง​ตัว​จน​สามี​กลับ​มาบ้าน 17 แล้ว​เล่า​เรื่อง​แบบ​เดียวกัน​ให้​สามี​ฟัง​ว่า “คน​รับใช้​ชาว​ฮีบรู​ที่​คุณ​พา​เข้า​มา​อยู่​กับ​เรา​เข้า​มา​หยาม​ฉัน 18 พอ​ฉัน​ร้อง​ตะโกน เขา​ก็​ทิ้ง​เสื้อ​ไว้​ข้างๆ ฉัน​แล้ว​วิ่ง​ออก​ไป​ข้างนอก”

19 เมื่อ​นาย​ของ​โยเซฟ​ได้ยิน​ภรรยา​พูด​ว่า “คน​รับใช้​ของ​คุณ​ทำ​กับ​ฉัน​อย่าง​นี้” เขา​ก็​โกรธ​จัด 20 นาย​ของ​โยเซฟ​จับ​เขา​ไป​ขัง​ใน​เรือนจำ​ซึ่ง​ใช้​คุม​ขัง​นักโทษ​ของ​กษัตริย์ โยเซฟ​จึง​ถูก​ขัง​อยู่​ที่​นั่น 21 แต่​พระยาห์เวห์​ยัง​อยู่​กับ​โยเซฟ แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​เขา และ​ทำให้​ผู้​คุม​เรือนจำ​เอ็นดู​เขา 22 ผู้​คุม​เรือนจำ​มอบ​นักโทษ​ทั้งหมด​ใน​เรือนจำ​ให้​โยเซฟ​ดูแล และ​ทุก​อย่าง​ที่​พวก​เขา​ทำ​ที่​นั่น​อยู่​ใน​ความ​รับผิดชอบ​ของ​โยเซฟ 23 ผู้​คุม​เรือนจำ​ไม่​ต้อง​ตรวจ​ตรา​อะไร​ที่​อยู่​ใน​ความ​ดูแล​ของ​โยเซฟ เพราะ​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​เขา และ​พระยาห์เวห์​ทำให้​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ​สำเร็จ

40

1 หลัง​จาก​นั้น ผู้​ดูแล​เครื่อง​ดื่ม​ของ​กษัตริย์​อียิปต์​กับ​คน​ทำ​ขนม​ปัง​ได้​ทำ​ความ​ผิด​ต่อ​เจ้านาย​ของ​ตน คือ​กษัตริย์​อียิปต์ 2 ฟาโรห์​โกรธ​เจ้า​หน้าที่​ทั้ง​สอง คือ​หัวหน้า​คน​ถือ​ถ้วย​และ​หัวหน้า​คน​ทำ​ขนม​ปัง 3 จึง​ขัง​ทั้ง​สอง​ไว้​ใน​บ้าน​ของ​หัวหน้า​องครักษ์ ใน​เรือนจำ​เดียว​กับ​ที่​โยเซฟ​ถูก​ขัง​อยู่ 4 หัวหน้า​องครักษ์​มอบ​หมาย​ให้​โยเซฟ​ดูแล​ทั้ง​สอง และ​พวก​เขา​อยู่​ใน​เรือนจำ​เป็น​เวลา​หลาย​วัน 5 คืน​หนึ่ง​ทั้ง​สอง​คน​ฝัน ต่าง​คน​ต่าง​ฝัน​กัน​คน​ละ​เรื่อง และ​แต่ละ​ความ​ฝัน​ก็​มี​ความหมาย​ของ​มัน​เอง คน​ทั้ง​สอง​คือ​คน​ถือ​ถ้วย​กับ​คน​ทำ​ขนม​ปัง​ของ​กษัตริย์​อียิปต์​ซึ่ง​ถูก​ขัง​อยู่​ใน​เรือนจำ 6 ตอน​เช้า​โยเซฟ​เข้า​ไป​หา​ทั้ง​สอง​และ​เห็น​ว่า​พวก​เขา​หน้าตา​เศร้า​หมอง 7 เขา​จึง​ถาม​เจ้า​หน้าที่​ของ​ฟาโรห์​ที่​ถูก​คุม​ขัง​อยู่​กับ​เขา​ใน​บ้าน​ของ​นาย​ว่า “ทำไม​วัน​นี้​พวก​คุณ​ดู​เศร้า​นัก?”

8 ทั้ง​สอง​ตอบ​ว่า “พวก​เรา​ฝัน แต่​ไม่​มี​ใคร​แปล​ความ​ฝัน​ให้​ได้”

โยเซฟ​ตอบ​ว่า “การ​แปล​ความ​ฝัน​เป็น​เรื่อง​ของ​พระเจ้า​ไม่​ใช่​หรือ? เล่า​ให้​ผม​ฟัง​สิ”

9 หัวหน้า​คน​ถือ​ถ้วย​จึง​เล่า​ความ​ฝัน​ให้​โยเซฟ​ฟัง​ว่า “ใน​ฝัน​ของ​ผม มี​เถา​องุ่น​อยู่​ตรง​หน้า 10 เถา​นั้น​มี 3 กิ่ง ดู​เหมือน​กำลัง​ผลิ​ยอด แล้ว​ก็​ออก​ดอก จาก​นั้น​พวง​องุ่น​ก็​สุก 11 ถ้วย​ของ​ฟาโรห์​อยู่​ใน​มือ​ผม ผม​เก็บ​องุ่น​มาบีบ​ลง​ใน​ถ้วย​ของ​ฟาโรห์ แล้ว​ส่ง​ถ้วย​ให้​ฟาโรห์”

12 โยเซฟ​บอก​ว่า “ความหมาย​ของ​ความ​ฝัน​คือ 3 กิ่ง​นั้น​หมาย​ถึง 3 วัน 13 ภายใน 3 วัน ฟาโรห์​จะ​ยก​ศีรษะ​ของ​คุณ​ขึ้น คือ​คืน​ตำแหน่ง​เดิม​ให้ คุณ​จะ​ส่ง​ถ้วย​ให้​ฟาโรห์​เหมือน​ที่​เคย​ทำ​ตอน​เป็น​คน​ถือ​ถ้วย 14 แต่​เมื่อ​คุณ​ได้​ดี​แล้ว ช่วย​นึก​ถึง​ผม​ด้วย เมตตา​ผม ช่วย​พูด​เรื่อง​ผม​กับ​ฟาโรห์ และ​พา​ผม​ออก​จาก​ที่​นี่ 15 เพราะ​ผม​ถูก​ลักพา​ตัว​มา​จาก​ดินแดน​ของ​ชาว​ฮีบรู และ​ที่​นี่​ผม​ก็​ไม่​ได้​ทำ​อะไร​ผิด​ถึง​ขั้น​ต้อง​ถูก​ขัง​ใน​คุก​ใต้​ดิน​นี้”

16 เมื่อ​หัวหน้า​คน​ทำ​ขนม​ปัง​เห็น​ว่า​คำ​แปล​ความ​ฝัน​นั้น​เป็น​ผล​ดี เขา​จึง​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “ใน​ฝัน​ของ​ผม​ก็​เหมือน​กัน มี​ตะกร้า​ขนม​ปัง​ขาว 3 ใบ​อยู่​บน​หัว​ผม 17 ใน​ตะกร้า​ใบ​บน​สุด​มี​อาหาร​อบ​ทุก​ชนิด​สำหรับ​ฟาโรห์ แต่​นก​มากิน​อาหาร​จาก​ตะกร้า​บน​หัว​ผม”

18 โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ความหมาย​คือ ตะกร้า 3 ใบ​นั้น​หมาย​ถึง 3 วัน 19 ภายใน 3 วัน ฟาโรห์​จะ​ยก​ศีรษะ​ของ​คุณ​ออก​จาก​ตัว แล้ว​แขวน​คุณ​ไว้​บน​ต้นไม้ และ​นก​จะ​มากิน​เนื้อ​จาก​ตัว​คุณ” 20 วัน​ที่ 3 เป็น​วัน​เกิด​ของ​ฟาโรห์ เขา​จัด​งาน​เลี้ยง​ให้​คน​รับใช้​ทั้งหมด และ​ฟาโรห์​ก็​ยก​ศีรษะ​ของ​ทั้ง​หัวหน้า​คน​ถือ​ถ้วย​และ​หัวหน้า​คน​ทำ​ขนม​ปัง​ขึ้น​ใน​หมู่​คน​รับใช้ 21 ฟาโรห์​คืน​ตำแหน่ง​หัวหน้า​คน​ถือ​ถ้วย​ให้​เขา และ​เขา​ก็​ส่ง​ถ้วย​ให้​ฟาโรห์​อีก​ครั้ง 22 แต่​ฟาโรห์​แขวน​หัวหน้า​คน​ทำ​ขนม​ปัง​ไว้ ตาม​ที่​โยเซฟ​แปล​ความ​ฝัน​ให้​ทั้ง​สอง 23 ถึง​อย่าง​นั้น หัวหน้า​คน​ถือ​ถ้วย​ก็​ไม่​ได้​นึก​ถึง​โยเซฟ เขา​กลับ​ลืม​โยเซฟ​ไป

41

1 เมื่อ​ครบ 2 ปี​เต็ม ฟาโรห์​ฝัน​ว่า​กำลัง​ยืน​อยู่​ริม​แม่น้ำ 2 แล้ว​มี​วัว 7 ตัว​ขึ้น​มา​จาก​แม่น้ำ ตัว​อ้วนพี​และ​ดู​สมบูรณ์ พวก​มัน​กิน​หญ้า​อยู่​ริม​น้ำ 3 จาก​นั้น​มี​วัว​อีก 7 ตัว​ขึ้น​จาก​แม่น้ำ​ตาม​มา รูปร่าง​น่า​เกลียด​และ​ผอมโซ พวก​มัน​มา​ยืน​ข้าง​วัว​ชุด​แรก​ตรง​ริม​แม่น้ำ 4 วัว​ที่​น่า​เกลียด​และ​ผอมโซ​กิน​วัว​อ้วนพี​ทั้ง 7 ตัว​เข้า​ไป แล้ว​ฟาโรห์​ก็​ตื่น 5 ฟาโรห์​หลับ​ต่อ​และ​ฝัน​เป็น​ครั้ง​ที่ 2 มี​รวง​ธัญพืช 7 รวง​งอก​ขึ้น​จาก​ก้าน​เดียว สมบูรณ์​และ​งาม 6 จาก​นั้น​มี​รวง​ธัญพืช​อีก 7 รวง​งอก​ตาม​มา ลีบ​และ​ถูก​ลม​ตะวัน​ออก​พัด​จน​แห้ง 7 รวง​ที่​ลีบ​กลืน​รวง​ที่​อวบ​เต็ม​ทั้ง 7 รวง​เข้า​ไป ฟาโรห์​ตื่น​ขึ้น และ​พบ​ว่า​เป็น​ความ​ฝัน 8 พอ​เช้า ใจ​ของ​ฟาโรห์​กระวน​กระวาย เขา​จึง​เรียก​นัก​เวท​และ​นัก​ปราชญ์​ทั้งหมด​ของ​อียิปต์​มา ฟาโรห์​เล่า​ความ​ฝัน​ให้​พวก​เขา​ฟัง แต่​ไม่​มี​ใคร​แปล​ความ​ฝัน​ให้​ฟาโรห์​ได้

9 หัวหน้า​คน​ถือ​ถ้วย​จึง​พูด​กับ​ฟาโรห์​ว่า “วัน​นี้​ผม​นึก​ถึง​ความ​ผิด​ของ​ตัวเอง​ขึ้น​มา​ได้ 10 ตอน​นั้น​ท่าน​โกรธ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน และ​ขัง​ผม​ไว้​ใน​บ้าน​ของ​หัวหน้า​องครักษ์​พร้อม​กับ​หัวหน้า​คน​ทำ​ขนม​ปัง 11 คืน​หนึ่ง​ผม​กับ​เขา​ต่าง​ก็​ฝัน และ​ความ​ฝัน​ของ​แต่ละ​คน​ก็​มี​ความหมาย​เฉพาะ​ของ​มัน 12 ที่​นั่น​มี​ชาย​หนุ่ม​ชาว​ฮีบรู​คน​หนึ่ง เป็น​คน​รับใช้​ของ​หัวหน้า​องครักษ์ เรา​เล่า​ความ​ฝัน​ให้​เขา​ฟัง เขา​ก็​แปล​ความ​ฝัน​ให้​เรา​แต่ละ​คน​ตาม​ความ​ฝัน​ของ​เรา 13 แล้ว​ทุก​อย่าง​ก็​เกิด​ขึ้น​ตาม​ที่​เขา​แปล​ไว้ ท่าน​คืน​ตำแหน่ง​ให้​ผม และ​แขวน​อีก​คน​ไว้”

14 ฟาโรห์​จึง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​โยเซฟ พวก​เขา​รีบ​พา​เขา​ออก​จาก​คุก​ใต้​ดิน โยเซฟ​โกน​หนวด​เครา เปลี่ยน​เสื้อผ้า แล้ว​มา​หา​ฟาโรห์ 15 ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “เรา​ฝัน​เรื่อง​หนึ่ง แต่​ไม่​มี​ใคร​แปล​ได้ เรา​ได้ยิน​มา​ว่า​เจ้า​พอ​ฟัง​ความ​ฝัน​ก็​แปล​ความหมาย​ได้”

16 โยเซฟ​ตอบ​ฟาโรห์​ว่า “เรื่อง​นี้​ไม่​ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​ผม พระเจ้า​จะ​เป็น​ผู้​ให้​คำ​ตอบ​ที่​ทำให้​ท่าน​คลาย​กังวล”

17 ฟาโรห์​จึง​เล่า​ให้​โยเซฟ​ฟัง​ว่า “ใน​ฝัน เรา​กำลัง​ยืน​อยู่​ริม​แม่น้ำ 18 มี​วัว 7 ตัว​ขึ้น​มา​จาก​แม่น้ำ ตัว​อ้วนพี​และ​ดู​สมบูรณ์ แล้ว​กิน​หญ้า​อยู่​ริม​น้ำ 19 ต่อ​มาก็​มี​วัว​อีก 7 ตัว​ขึ้น​มา​ตาม​หลัง สภาพ​แย่ น่า​เกลียด​มาก และ​ผอมโซ​อย่าง​ที่​เรา​ไม่​เคย​เห็น​วัว​น่า​เกลียด​อย่าง​นี้​เลย​ทั่ว​อียิปต์ 20 วัว​ผอม​และ​น่า​เกลียด​กิน​วัว​อ้วน 7 ตัว​แรก​เข้า​ไป 21 แต่​เมื่อ​กิน​เข้า​ไป​แล้ว​ก็​ดู​ไม่​ออก​เลย​ว่า​พวก​มัน​กิน​อะไร​ไป เพราะ​ยัง​น่า​เกลียด​เหมือน​เดิม แล้ว​เรา​ก็​ตื่น 22 จาก​นั้น​ใน​ฝัน เรา​เห็น​รวง​ธัญพืช 7 รวง​งอก​ขึ้น​จาก​ก้าน​เดียว เต็ม​เมล็ด​และ​งาม 23 แล้ว​มี​รวง​ธัญพืช​อีก 7 รวง​งอก​ตาม​มา เหี่ยว ลีบ และ​ถูก​ลม​ตะวัน​ออก​พัด​จน​แห้ง 24 รวง​ที่​ลีบ​กลืน​รวง​ที่​ดี​ทั้ง 7 รวง​เข้า​ไป เรา​เล่า​เรื่อง​นี้​ให้​นัก​เวท​ฟัง แต่​ไม่​มี​ใคร​อธิบาย​ให้​เรา​ได้”

25 โยเซฟ​พูด​กับ​ฟาโรห์​ว่า “ความ​ฝัน​ของ​ท่าน​เป็น​เรื่อง​เดียวกัน พระเจ้า​ได้​บอก​ท่าน​แล้ว​ว่า​พระองค์​กำลัง​จะ​ทำ​อะไร 26 วัว​ดี 7 ตัว​หมาย​ถึง 7 ปี และ​รวง​ธัญพืช​ดี 7 รวง​ก็​หมาย​ถึง 7 ปี ความ​ฝัน​ทั้ง​สอง​เป็น​เรื่อง​เดียวกัน 27 วัว​ผอม​และ​น่า​เกลียด 7 ตัว​ที่​ขึ้น​มา​ตาม​หลัง​หมาย​ถึง 7 ปี ส่วน​รวง​ธัญพืช​ลีบ 7 รวง​ที่​ถูก​ลม​ตะวัน​ออก​พัด​ก็​เช่น​กัน ทั้งหมด​หมาย​ถึง​ความ​อดอยาก 7 ปี 28 นี่​คือ​สิ่ง​ที่​ผม​บอก​ท่าน พระเจ้า​ได้​แสดง​ให้​ท่าน​เห็น​แล้ว​ว่า​พระองค์​กำลัง​จะ​ทำ​อะไร 29 กำลัง​จะ​มี 7 ปี​ที่​อุดม​สมบูรณ์​อย่าง​ยิ่ง​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ 30 หลัง​จาก​นั้น​จะ​เกิด​ความ​อดอยาก 7 ปี จน​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ที่​เคย​มี​ก็​จะ​เลือน​หาย​ไป​จาก​อียิปต์ ความ​อดอยาก​จะ​กลืน​กิน​แผ่นดิน 31 ความ​อุดม​สมบูรณ์​ก่อน​หน้า​นั้น​จะ​ไม่​เหลือ​ร่อง​รอย​ใน​แผ่นดิน เพราะ​ความ​อดอยาก​ที่​ตาม​มา​จะ​รุนแรง​มาก 32 ที่​ท่าน​ฝัน​ซ้ำ​สอง​ครั้ง​ก็​เพราะ​พระเจ้า​ได้​กำหนด​เรื่อง​นี้​ไว้​อย่าง​แน่นอน และ​พระเจ้า​จะ​ทำให้​เกิด​ขึ้น​ใน​ไม่​ช้า

33 “ดังนั้น ท่าน​ควร​หา​คน​ที่​รอบคอบ​และ​มี​ปัญญา แล้ว​ตั้ง​เขา​ให้​ดูแล​แผ่นดิน​อียิปต์ 34 ท่าน​ควร​แต่งตั้ง​ผู้​กำกับ​ดูแล​ทั่ว​แผ่นดิน และ​เก็บ​หนึ่ง​ใน​ห้า​ของ​ผลผลิต​ใน​ช่วง 7 ปี​แห่ง​ความ​อุดม​สมบูรณ์ 35 ให้​คน​เหล่า​นั้น​รวบรวม​อาหาร​ทั้งหมด​จาก​ปี​ที่​อุดม​สมบูรณ์​ซึ่ง​กำลัง​มา​ถึง เก็บ​ธัญพืช​ไว้​ใน​เมือง​ต่างๆ ภาย​ใต้​อำนาจ​ของ​ฟาโรห์ และ​รักษา​ไว้​เป็น​อาหาร 36 อาหาร​นี้​จะ​เป็น​เสบียง​สำรอง​สำหรับ​แผ่นดิน​ใน​ช่วง 7 ปี​แห่ง​ความ​อดอยาก​ที่​จะ​เกิด​ใน​อียิปต์ เพื่อ​แผ่นดิน​จะ​ไม่​พินาศ​เพราะ​ความ​อดอยาก”

37 ข้อ​เสนอ​นี้​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​ฟาโรห์​และ​คน​รับใช้​ทั้งหมด​ของ​เขา 38 ฟาโรห์​พูด​กับ​คน​รับใช้​ว่า “เรา​จะ​หา​คน​อย่าง​นี้​ได้​อีก​หรือ คน​ที่​มี​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​อยู่​ใน​ตัว?” 39 แล้ว​ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “เพราะ​พระเจ้า​เปิดเผย​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​ให้​เจ้า​รู้ ก็​ไม่​มี​ใคร​รอบคอบ​และ​มี​ปัญญา​เท่า​เจ้า 40 เจ้า​จะ​เป็น​ผู้​ดูแล​บ้าน​ของ​เรา ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เรา​จะ​ทำ​ตาม​คำสั่ง​ของ​เจ้า มี​เพียง​เรา​ใน​ฐานะ​ผู้​ครอง​บัลลังก์​เท่านั้น​ที่​อยู่​เหนือ​กว่า​เจ้า” 41 ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ต่อว่า “เรา​แต่งตั้ง​เจ้า​ให้​ดูแล​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​แล้ว” 42 ฟาโรห์​ถอด​แหวน​ตราประทับ​จาก​มือ​ของ​ตน สวม​ให้​โยเซฟ ให้​เขา​สวม​เสื้อผ้า​ลินิน​เนื้อ​ละเอียด และ​คล้อง​สร้อย​ทอง​ที่​คอ 43 ฟาโรห์​ให้​โยเซฟ​นั่ง​รถม้า​คัน​ที่​สอง​ของ​ตน มี​คน​ร้อง​นำ​หน้า​เขา​ว่า “คุกเข่า​ลง!” ฟาโรห์​จึง​ตั้ง​โยเซฟ​ให้​ดูแล​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ 44 ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “เรา​เป็น​ฟาโรห์ ถ้า​ไม่​มี​เจ้า จะ​ไม่​มี​ใคร​ยก​มือ​หรือ​ยก​เท้า​ได้​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์” 45 ฟาโรห์​ตั้ง​ชื่อ​โยเซฟ​ว่า​ศาเฟนาท-ปาเนอาห์ และ​ยก​อาเสนัท​บุตร​สาว​ของ​โปทิเฟรา นักบวช​แห่ง​โอน ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา โยเซฟ​จึง​ออก​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์

46 โยเซฟ​อายุ 30 ปี​เมื่อ​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์​กษัตริย์​แห่ง​อียิปต์ จาก​นั้น​เขา​ออก​จาก​ที่​ที่​ฟาโรห์​อยู่​และ​เดินทาง​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ 47 ใน​ช่วง 7 ปี​แห่ง​ความ​อุดม​สมบูรณ์ แผ่นดิน​ให้​ผลผลิต​อย่าง​เหลือเฟือ 48 โยเซฟ​รวบรวม​อาหาร​ที่​ได้​มา​ตลอด 7 ปี​นั้น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ แล้ว​เก็บ​ไว้​ตาม​เมือง​ต่างๆ โดย​เก็บ​ผลผลิต​จาก​ทุ่ง​รอบ​เมือง​แต่ละ​แห่ง​ไว้​ใน​เมือง​นั้น 49 โยเซฟ​สะสม​ธัญพืช​ไว้​มากมาย​เหมือน​เม็ดทราย​ริม​ทะเล จน​ใน​ที่สุด​เลิก​นับ เพราะ​มี​มาก​จน​นับ​ไม่​ถ้วน 50 ก่อน​ปี​แห่ง​ความ​อดอยาก​มา​ถึง โยเซฟ​มี​บุตร​ชาย​สอง​คน ซึ่ง​อาเสนัท​บุตร​สาว​ของ​โปทิเฟรา นักบวช​แห่ง​โอน คลอด​ให้​เขา 51 โยเซฟ​ตั้ง​ชื่อ​บุตร​คน​โต​ว่า​มนัสเสห์* เพราะ​เขา​พูด​ว่า “พระเจ้า​ทำให้​ผม​ลืม​ความ​ลำบาก​ทั้งหมด​และ​บ้าน​ของ​พ่อ” 52 เขา​ตั้ง​ชื่อ​บุตร​คน​ที่​สอง​ว่า​เอฟราอิม† เพราะ​เขา​พูด​ว่า “พระเจ้า​ทำให้​ผม​งอกงาม​ใน​แผ่นดิน​ที่​ผม​ต้อง​ทุกข์​ยาก”

53 7 ปี​แห่ง​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​สิ้นสุด​ลง 54 แล้ว 7 ปี​แห่ง​ความ​อดอยาก​ก็​เริ่ม​ขึ้น​ตาม​ที่​โยเซฟ​บอก​ไว้ ทุก​ดินแดน​เกิด​ความ​อดอยาก แต่​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​ยัง​มี​อาหาร​กิน 55 เมื่อ​คน​ทั่ว​อียิปต์​เริ่ม​อดอยาก พวก​เขา​ร้องขอ​อาหาร​จาก​ฟาโรห์ ฟาโรห์​จึง​บอก​ชาว​อียิปต์​ทุก​คน​ว่า “ไป​หา​โยเซฟ แล้ว​ทำ​ตาม​ที่​เขา​บอก” 56 ความ​อดอยาก​แผ่​ไป​ทั่ว​พื้น​แผ่นดิน โยเซฟ​จึง​เปิด​คลัง​อาหาร​ทั้งหมด​ออก​ขาย​ให้​ชาว​อียิปต์ ความ​อดอยาก​ใน​อียิปต์​รุนแรง​มาก 57 ผู้คน​จาก​ทุก​ประเทศ​มา​ยัง​อียิปต์​เพื่อ​ซื้อ​ธัญพืช​จาก​โยเซฟ เพราะ​ความ​อดอยาก​รุนแรง​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน

42

1 ยาโคบ​รู้​ว่าที่​อียิปต์​มี​ข้าว จึง​พูด​กับ​ลูกชาย​ว่า “จะ​มัว​มอง​หน้า​กัน​อยู่​ทำไม?” 2 เขา​พูด​ต่อว่า “พ่อ​ได้ยิน​ว่าที่​อียิปต์​มี​ข้าว ลง​ไป​ที่​นั่น​แล้ว​ซื้อ​มา​ให้​พวก​เรา จะ​ได้​มี​ชีวิต​อยู่​และ​ไม่​ตาย” 3 พี่​ชาย​ทั้ง 10 คน​ของ​โยเซฟ​จึง​ลง​ไป​อียิปต์​เพื่อ​ซื้อ​ข้าว 4 แต่​ยาโคบ​ไม่​ได้​ส่ง​เบนยามิน​น้อง​ชาย​ของ​โยเซฟ​ไป​กับ​พวก​พี่ เพราะ​เขา​คิด​ว่า “เดี๋ยว​จะ​เกิด​อันตราย​กับ​เขา” 5 บุตร​ชาย​ของ​อิสราเอล​จึง​มากับคนอื่นๆ ที่​มา​ซื้อ​ข้าว เพราะ​แผ่นดิน​คานาอัน​ก็​เกิด​ความ​อดอยาก​เช่น​กัน 6 ตอน​นั้น​โยเซฟ​เป็น​ผู้ปกครอง​แผ่นดิน​และ​เป็น​คน​ขาย​ข้าว​ให้​ประชาชน​ทั่ว​แผ่นดิน พวก​พี่​ชาย​ของ​โยเซฟ​มา​ถึง​และ​ก้มกราบ​เขา​จน​หน้า​จรด​พื้น 7 เมื่อ​โยเซฟ​เห็น​พวก​พี่ เขา​ก็​จำ​ได้ แต่​ทำ​เป็น​ไม่​รู้จัก​และ​พูด​กับ​พวก​เขา​อย่าง​แข็งกร้าว​ว่า “พวก​คุณ​มา​จาก​ไหน?”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “มา​จาก​แผ่นดิน​คานาอัน​เพื่อ​ซื้อ​อาหาร”

8 โยเซฟ​จำพวก​พี่​ได้ แต่​พวก​เขา​จำ​โยเซฟ​ไม่​ได้ 9 โยเซฟ​นึก​ถึง​ความ​ฝัน​ที่​เคย​ฝัน​เกี่ยว​กับ​พวก​เขา จึง​พูด​ว่า “พวก​คุณ​เป็น​สายลับ! มา​สอดแนม​จุด​ที่​แผ่นดิน​นี้​ไม่​มี​การ​ป้องกัน”

10 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่​ครับ นาย​ท่าน พวก​ผม​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​มา​เพื่อ​ซื้อ​อาหาร 11 พวก​เรา​ทุก​คน​เป็น​ลูก​ของ​พ่อ​คน​เดียวกัน เป็น​คน​ซื่อสัตย์ คน​รับใช้​ของ​ท่าน​ไม่​ใช่​สายลับ”

12 โยเซฟ​พูด​ว่า “ไม่​จริง พวก​คุณ​มา​สอดแนม​จุด​ที่​แผ่นดิน​นี้​ไม่​มี​การ​ป้องกัน!”

13 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “พวก​ผม​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​มี​พี่น้อง​ทั้งหมด 12 คน เป็น​ลูก​ของ​ชาย​คน​เดียวกัน​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน คน​เล็ก​อยู่​กับ​พ่อ​ของ​เรา​วัน​นี้ ส่วน​อีก​คน​ไม่​อยู่​แล้ว”

14 โยเซฟ​พูด​ว่า “ก็​อย่าง​ที่​ผม​บอก​นั่นแหละ พวก​คุณ​เป็น​สายลับ! 15 ผม​จะ​ทดสอบ​พวก​คุณ​อย่าง​นี้ ขอ​สาบาน​ด้วย​ชีวิต​ของ​ฟาโรห์​ว่า พวก​คุณ​จะ​ออก​จาก​ที่​นี่​ไม่​ได้ จน​กว่า​น้อง​คน​เล็ก​ของ​พวก​คุณ​จะ​มา​ที่​นี่ 16 ส่ง​คน​หนึ่ง​กลับ​ไป​พา​น้อง​มา ส่วน​ที่​เหลือ​จะ​ถูก​คุม​ตัว​ไว้ เพื่อ​พิสูจน์​ว่าที่​พวก​คุณ​พูด​นั้น​เป็น​ความ​จริง​หรือ​ไม่ ถ้า​ไม่​จริง ขอ​สาบาน​ด้วย​ชีวิต​ของ​ฟาโรห์​ว่า​พวก​คุณ​เป็น​สายลับ​แน่” 17 แล้ว​โยเซฟ​ก็​ขัง​พวก​เขา​ไว้​ด้วยกัน 3 วัน

18 วัน​ที่ 3 โยเซฟ​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ทำ​ตาม​นี้ พวก​คุณ​จะ​ได้​มี​ชีวิต​อยู่ เพราะ​ผม​เกรงกลัว​พระเจ้า 19 ถ้า​พวก​คุณ​เป็น​คน​ซื่อสัตย์ ให้​พี่น้อง​คน​หนึ่ง​ถูก​ขัง​ไว้​ใน​ที่​คุม​ขัง​นี้ ส่วน​ที่​เหลือ​เอา​ข้าว​กลับ​ไป​ให้​ครอบครัว​ที่​กำลัง​อดอยาก 20 แล้ว​พา​น้อง​คน​เล็ก​มา​หา​ผม คำ​พูด​ของ​พวก​คุณ​จะ​ได้​พิสูจน์​ว่า​เป็น​จริง และ​พวก​คุณ​จะ​ไม่​ตาย”

พวก​เขา​ก็​ตกลง​ทำ​ตาม 21 แล้ว​พูด​กัน​ว่า “เรา​ผิด​จริงๆ เรื่อง​น้อง​ของ​เรา เรา​เห็น​ว่า​เขา​ทรมาน​แค่​ไหน​ตอน​ที่​อ้อนวอน​เรา แต่​เรา​ไม่​ยอม​ฟัง เพราะ​อย่าง​นี้​ความ​ทุกข์​นี้​ถึง​เกิด​กับ​เรา” 22 รูเบน​ตอบ​ว่า “ฉัน​บอก​พวก​นาย​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า ‘อย่า​ทำบาป​ต่อ​เด็ก​คน​นั้น’ แต่​พวก​นาย​ไม่​ฟัง ตอน​นี้​เรา​จึง​ต้อง​รับผิด​เรื่อง​เลือด​ของ​เขา” 23 พวก​เขา​ไม่​รู้​ว่า​โยเซฟ​เข้าใจ เพราะ​มี​ล่าม​คอย​แปล​อยู่​ระหว่าง​เขา​กับ​พวก​เขา 24 โยเซฟ​หัน​หน้า​หนี​ไป​ร้องไห้ แล้ว​กลับ​มา​พูด​กับ​พวก​เขา จาก​นั้น​จับ​สิเมโอน​แยก​ออก​มา​และ​มัด​ไว้​ต่อ​หน้า​ทุก​คน 25 โยเซฟ​สั่ง​ให้​คน​เอา​ข้าว​ใส่​ถุง​ของ​พวก​เขา​ให้​เต็ม คืน​เงิน​ของ​แต่ละ​คน​ไว้​ใน​กระสอบ และ​เตรียม​เสบียง​ให้​ระหว่าง​ทาง พวก​คน​รับใช้​ก็​ทำ​ตาม

26 พวก​เขา​บรรทุก​ข้าว​ขึ้น​หลัง​ลา​แล้ว​ออก​เดินทาง 27 ที่​พัก​ระหว่าง​ทาง คน​หนึ่ง​เปิด​กระสอบ​จะ​เอา​อาหาร​ให้​ลา แล้ว​เห็น​เงิน​ของ​ตน​อยู่​ตรง​ปาก​กระสอบ 28 เขา​พูด​กับ​พวก​พี่น้อง​ว่า “เงิน​ของ​ฉัน​ถูก​คืน​มา! นี่​ไง อยู่​ใน​กระสอบ​ของ​ฉัน!” พวก​เขา​ใจ​เสีย ตัว​สั่น​หัน​มา​มอง​กัน​แล้ว​พูด​ว่า “พระเจ้า​ทำ​อะไร​กับ​พวก​เรา​อย่าง​นี้?” 29 เมื่อ​กลับ​มา​หา​ยาโคบ​พ่อ​ของ​ตน​ที่​แผ่นดิน​คานาอัน พวก​เขา​ก็​เล่า​ทุก​อย่าง​ที่​เกิด​ขึ้น​ให้​ฟัง​ว่า 30 “ชาย​ที่​เป็น​เจ้านาย​ของ​แผ่นดิน​พูด​กับ​พวก​เรา​อย่าง​แข็งกร้าว และ​กล่าวหา​ว่า​พวก​เรา​เป็น​สายลับ​มา​สอดแนม​ประเทศ 31 พวก​เรา​บอก​เขา​ว่า ‘พวก​เรา​เป็น​คน​ซื่อสัตย์ ไม่​ใช่​สายลับ 32 พวก​เรา​มี​พี่น้อง 12 คน เป็น​ลูก​ของ​พ่อ​คน​เดียวกัน คน​หนึ่ง​ไม่​อยู่​แล้ว และ​คน​เล็ก​อยู่​กับ​พ่อ​ของ​เรา​ที่​แผ่นดิน​คานาอัน​ใน​วัน​นี้’ 33 แล้ว​ชาย​ผู้​เป็น​เจ้านาย​ของ​แผ่นดิน​บอก​ว่า ‘ผม​จะ​รู้​ว่า​พวก​คุณ​เป็น​คน​ซื่อสัตย์​หรือ​ไม่​ด้วย​วิธี​นี้ ทิ้ง​พี่น้อง​คน​หนึ่ง​ไว้​กับ​ผม แล้ว​เอา​ข้าว​กลับ​ไป​ให้​ครอบครัว​ที่​กำลัง​อดอยาก​และ​เดินทาง​กลับ​ไป 34 จาก​นั้น​พา​น้อง​คน​เล็ก​มา​หา​ผม ผม​จะ​ได้​รู้​ว่า​พวก​คุณ​ไม่​ใช่​สายลับ​แต่​เป็น​คน​ซื่อสัตย์ แล้ว​ผม​จะ​คืน​พี่น้อง​ของ​พวก​คุณ​ให้ และ​พวก​คุณ​จะ​ค้าขาย​ใน​แผ่นดิน​นี้​ได้’ ”

35 เมื่อ​พวก​เขา​เท​ของ​ออก​จาก​กระสอบ ก็​พบ​ว่า​ห่อ​เงิน​ของ​แต่ละ​คน​อยู่​ใน​กระสอบ​ของ​ตน พอ​พวก​เขา​กับ​พ่อ​เห็น​ห่อ​เงิน​เหล่า​นั้น​ก็​ตกใจ​กลัว 36 ยาโคบ​พ่อ​ของ​พวก​เขา​พูด​ว่า “พวก​ลูก​ทำให้​พ่อ​ต้อง​เสีย​ลูก​ไป​ที​ละ​คน! โยเซฟ​ก็​ไม่​อยู่​แล้ว สิเมโอน​ก็​ไม่​อยู่ แล้ว​ตอน​นี้​ยัง​จะ​เอา​เบนยามิน​ไป​อีก ทุก​อย่าง​กลับ​มา​ตก​อยู่​ที่​พ่อ​หมด”

37 รูเบน​พูด​กับ​พ่อ​ว่า “ถ้า​ผม​ไม่​พา​เขา​กลับ​มา​หา​พ่อ ก็​ฆ่า​ลูกชาย​สอง​คน​ของ​ผม​เสีย พ่อ​ฝาก​เขา​ไว้​กับ​ผม​ได้ ผม​จะ​พา​เขา​กลับ​มา​แน่นอน”

38 แต่​ยาโคบ​ตอบ​ว่า “ลูก​คน​นี้​ของ​พ่อ​จะ​ไม่​ลง​ไป​กับ​พวก​ลูก พี่​ชาย​ของ​เขา​ตาย​แล้ว และ​เขา​เหลือ​อยู่​เพียง​คน​เดียว ถ้า​เกิด​อันตราย​กับ​เขา​ระหว่าง​ทาง พวก​ลูก​จะ​ทำให้​พ่อ​ที่​ผม​หงอก​แล้ว​ต้อง​ลง​ไป​ยัง​เชโอล​ด้วย​ความ​โศกเศร้า”*

43

1 ความ​อดอยาก​ใน​แผ่นดิน​รุนแรง​มาก 2 เมื่อ​พวก​เขา​กิน​ข้าว​ที่​นำ​มา​จาก​อียิปต์​หมด​แล้ว พ่อ​ก็​บอก​ว่า “กลับ​ไป​ซื้อ​อาหาร​มา​ให้​พวก​เรา​อีก​หน่อย”

3 ยูดาห์​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​นั้น​กำชับ​พวก​เรา​อย่าง​หนัก​ว่า ‘ถ้า​น้อง​ของ​พวก​คุณ​ไม่​ได้​มา​ด้วย ก็​อย่า​มา​ให้​ผม​เห็น​หน้า​อีก’ 4 ถ้า​พ่อ​ส่ง​น้อง​ไป​กับ​พวก​เรา พวก​เรา​ก็​จะ​ลง​ไป​ซื้อ​อาหาร​ให้​พ่อ 5 แต่​ถ้า​พ่อ​ไม่​ส่ง​เขา​ไป พวก​เรา​ก็​ไม่​ลง​ไป เพราะ​ชาย​คน​นั้น​พูด​ไว้​ว่า ‘ถ้า​น้อง​ของ​พวก​คุณ​ไม่​ได้​มา​ด้วย ก็​อย่า​มา​ให้​ผม​เห็น​หน้า​อีก’ ”

6 อิสราเอล​พูด​ว่า “ทำไม​พวก​ลูก​ต้อง​ทำให้​พ่อ​ลำบาก​ด้วย​การ​บอก​เขา​ว่า​ยัง​มี​น้อง​อีก​คน?”

7 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​นั้น​ถาม​เรื่อง​พวก​เรา​และ​ครอบครัว​โดย​ตรง​ว่า ‘พ่อ​ของ​พวก​คุณ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ไหม? ยัง​มี​น้อง​อีก​หรือ​เปล่า?’ พวก​เรา​ก็​ตอบ​ตาม​ที่​เขา​ถาม จะ​ไป​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​เขา​จะ​สั่ง​ว่า ‘พา​น้อง​ลง​มา​ด้วย’?”

8 ยูดาห์​พูด​กับ​อิสราเอล​พ่อ​ของ​ตน​ว่า “ส่ง​เด็ก​ไป​กับ​ผม​เถอะ พวก​เรา​จะ​ได้​ลุก​ขึ้น​เดินทาง จะ​ได้​มี​ชีวิต​อยู่​และ​ไม่​ตาย ทั้ง​พวก​เรา พ่อ และ​เด็กๆ ของ​เรา​ด้วย 9 ผม​จะ​รับผิดชอบ​เขา​เอง พ่อ​จะ​เรียก​เขา​คืน​จาก​ผม​ได้ ถ้า​ผม​ไม่​พา​เขา​กลับ​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​พ่อ ก็​ให้​ผม​รับผิด​เรื่อง​นี้​ไป​ตลอด​ชีวิต 10 ถ้า​เรา​ไม่​มัว​ชักช้า ป่านนี้​คง​ไป​กลับ​มา​ได้​สอง​รอบ​แล้ว”

11 อิสราเอล​พ่อ​ของ​พวก​เขา​จึง​พูด​ว่า “ถ้า​จำเป็น​ต้อง​เป็น​อย่าง​นี้ ก็​ทำ​ตาม​นี้ เอา​ของ​ดี​ที่สุด​จาก​แผ่นดิน​ใส่​ถุง​ไป​เป็น​ของ​ฝาก​ให้​ชาย​คน​นั้น มี​ยาง​หอม น้ำผึ้ง เครื่องเทศ มดยอบ ถั่ว และ​อัลมอนด์​อย่าง​ละ​เล็กน้อย 12 เอา​เงิน​ไป​สอง​เท่า​ด้วย และ​นำ​เงิน​ที่​ถูก​คืน​มา​ไว้​ตรง​ปาก​กระสอบ​กลับ​ไป​ด้วย บางที​อาจ​เป็น​ความ​ผิดพลาด 13 พา​น้อง​ของ​พวก​ลูก​ไป​ด้วย ลุก​ขึ้น​กลับ​ไป​หา​ชาย​คน​นั้น 14 ขอ​พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์​ทำให้​ชาย​คน​นั้น​เมตตา​พวก​ลูก เพื่อ​เขา​จะ​ปล่อย​พี่น้อง​อีก​คน​กับ​เบนยามิน​กลับ​มา ถ้า​พ่อ​ต้อง​สูญเสีย​ลูก ก็​จำ​ต้อง​สูญเสีย”

15 พวก​เขา​จึง​เอา​ของ​ฝาก เงิน 2 เท่า และ​เบนยามิน​ไป​ด้วย แล้ว​เดินทาง​ลง​ไป​อียิปต์​และ​ไป​ยืน​ต่อ​หน้า​โยเซฟ 16 เมื่อ​โยเซฟ​เห็น​เบนยามิน​มากับพวกเขา เขา​พูด​กับ​ผู้​ดูแล​บ้าน​ว่า “พา​คน​พวก​นี้​เข้า​ไป​ใน​บ้าน ฆ่า​สัตว์​และ​เตรียม​อาหาร​ไว้ เพราะ​พวก​เขา​จะ​กิน​ข้าว​กับ​ผม​ตอน​เที่ยง”

17 ชาย​คน​นั้น​ทำ​ตาม​ที่​โยเซฟ​สั่ง และ​พา​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โยเซฟ 18 พวก​เขา​กลัว​เพราะ​ถูก​พา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โยเซฟ จึง​พูด​กัน​ว่า “เขา​พา​เรา​เข้า​มา​เพราะ​เงิน​ที่​ถูก​คืน​ไว้​ใน​กระสอบ​ครั้ง​ก่อน​แน่ เขา​คง​จะ​หา​เรื่อง​เรา จู่​โจม​เรา แล้ว​จับ​เรา​เป็น​ทาส​พร้อม​ยึด​ลา​ของ​เรา” 19 พวก​เขา​จึง​เข้า​ไป​หา​ผู้​ดูแล​บ้าน​ของ​โยเซฟ และ​พูด​กับ​เขา​ตรง​ประตู​บ้าน​ว่า 20 “นาย​ท่าน​ครับ ครั้ง​ก่อน​พวก​เรา​ลง​มา​ซื้อ​อาหาร​จริงๆ 21 แต่​เมื่อ​ถึง​ที่​พัก​ระหว่าง​ทาง​และ​เปิด​กระสอบ ก็​พบ​ว่า​เงิน​ของ​แต่ละ​คน​อยู่​ตรง​ปาก​กระสอบ​ครบ​ตาม​น้ำหนัก พวก​เรา​จึง​นำ​เงิน​นั้น​กลับ​มา​ด้วย 22 และ​พวก​เรา​ก็​นำ​เงิน​อีก​ส่วน​มา​ซื้อ​อาหาร พวก​เรา​ไม่​รู้​ว่า​ใคร​เอา​เงิน​ของ​เรา​ใส่​กลับ​เข้า​ไป​ใน​กระสอบ”

23 เขา​ตอบ​ว่า “สบายใจ​ได้ อย่า​กลัว​เลย พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ พระเจ้า​ของ​พ่อ​พวก​คุณ ให้​ทรัพย์​แก่​พวก​คุณ​ไว้​ใน​กระสอบ​เอง เงิน​ของ​พวก​คุณ​ผม​ได้​รับ​แล้ว” แล้ว​เขา​ก็​พา​สิเมโอน​ออก​มา​หา​พวก​เขา 24 ชาย​คน​นั้น​พา​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​โยเซฟ เอา​น้ำ​มา​ให้​ล้าง​เท้า และ​เอา​อาหาร​ให้​ลา 25 พวก​เขา​เตรียม​ของ​ฝาก​ไว้​รอ​โยเซฟ​มา​ตอน​เที่ยง เพราะ​ได้ยิน​ว่า​จะ​กิน​อาหาร​กัน​ที่​นั่น

26 เมื่อ​โยเซฟ​กลับ​มาบ้าน พวก​เขา​ก็​นำ​ของ​ฝาก​เข้า​ไป​ให้​และ​ก้มกราบ​เขา​จน​ถึง​พื้น 27 โยเซฟ​ถาม​สารทุกข์​สุกดิบ แล้ว​ถาม​ว่า “พ่อ​ชรา​ที่​พวก​คุณ​พูด​ถึง​สบาย​ดี​ไหม? ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ?”

28 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “พ่อ​ของ​พวก​เรา คน​รับใช้​ของ​ท่าน สบาย​ดี​และ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่” แล้ว​พวก​เขา​ก็​ก้มกราบ​อีก​ครั้ง 29 โยเซฟ​เงย​หน้า​ขึ้น​เห็น​เบนยามิน​น้อง​ชาย​ร่วม​มารดา จึง​ถาม​ว่า “นี่​คือ​น้อง​คน​เล็ก​ที่​พวก​คุณ​พูด​ถึง​ใช่​ไหม?” แล้ว​พูด​กับ​เบนยามิน​ว่า “ขอ​พระเจ้า​เมตตา​เจ้า ลูก​เอ๋ย” 30 โยเซฟ​รีบ​ออก​ไป เพราะ​ใจ​เอ่อ​ล้น​ด้วย​ความ​รัก​ต่อ​น้อง​จน​อยาก​ร้องไห้ เขา​เข้า​ไป​ใน​ห้อง​ส่วนตัว​และ​ร้องไห้​ที่​นั่น 31 จาก​นั้น​ล้าง​หน้า​แล้ว​ออก​มา ข่ม​อารมณ์​ไว้​และ​สั่ง​ว่า “ยก​อาหาร​มา​ได้”

32 คน​รับใช้​จัด​อาหาร​ให้​โยเซฟ​ต่างหาก ให้​พวก​พี่น้อง​ต่างหาก และ​ให้​ชาว​อียิปต์​ที่​กิน​กับ​เขา​ต่างหาก เพราะ​ชาว​อียิปต์​ถือ​ว่า​การ​กิน​อาหาร​ร่วม​กับ​ชาว​ฮีบรู​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ 33 พวก​พี่น้อง​นั่ง​ต่อ​หน้า​โยเซฟ​เรียง​จาก​คน​โต​ตาม​สิทธิ​ของ​คน​โต​ไป​จน​ถึง​คน​เล็ก​ตาม​อายุ พวก​เขา​มอง​หน้า​กัน​ด้วย​ความ​ประหลาด​ใจ 34 โยเซฟ​ส่ง​อาหาร​จาก​โต๊ะ​ของ​ตน​ให้​พวก​เขา แต่​ส่วน​ของ​เบนยามิน​มาก​กว่า​ของ​คน​อื่น​ถึง 5 เท่า พวก​เขา​ดื่ม​กิน​กับ​โยเซฟ​อย่าง​รื่นเริง

44

1 โยเซฟ​สั่ง​ผู้​ดูแล​บ้าน​ว่า “เอา​อาหาร​ใส่​กระสอบ​ของ​คน​พวก​นี้​ให้​เต็ม​เท่า​ที่​พวก​เขา​จะ​แบก​ไป​ได้ แล้ว​ใส่​เงิน​ของ​แต่ละ​คน​ไว้​ตรง​ปาก​กระสอบ 2 และ​เอา​ถ้วย​ของ​ผม คือ​ถ้วย​เงิน ใส่​ไว้​ตรง​ปาก​กระสอบ​ของ​คน​เล็ก​พร้อม​กับ​เงิน​ค่า​ข้าวของ​เขา” ผู้​ดูแล​ก็​ทำ​ตาม​ที่​โยเซฟ​สั่ง 3 พอ​ฟ้าสาง พวก​เขา​ก็​ถูก​ส่ง​ออก​ไป​พร้อม​กับ​ลา 4 เมื่อ​พ้น​เมือง​ไป​ได้​ไม่​ไกล โยเซฟ​พูด​กับ​ผู้​ดูแล​บ้าน​ว่า “ลุก​ขึ้น​ตาม​คน​พวก​นั้น​ไป พอ​ตาม​ทัน​ให้​ถาม​ว่า ‘ทำไม​พวก​คุณ​ตอบแทน​ความ​ดี​ด้วย​ความ​ชั่ว? 5 นี่​ไม่​ใช่​ถ้วย​ที่​นาย​ของ​ผม​ใช้​ดื่ม​และ​ใช้​ทำนาย​หรอก​หรือ? พวก​คุณ​ทำ​ชั่ว​เสีย​แล้ว’ ” 6 ผู้​ดูแล​ตาม​ทัน​และ​พูด​ตาม​นั้น

7 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ทำไม​นาย​ท่าน​ถึง​พูด​อย่าง​นี้? คน​รับใช้​ของ​ท่าน​ไม่​มี​ทาง​ทำ​เรื่อง​แบบ​นั้น! 8 เงิน​ที่​เรา​พบ​ตรง​ปาก​กระสอบ พวก​เรา​ยัง​นำ​กลับ​มา​คืน​ท่าน​จาก​แผ่นดิน​คานาอัน แล้ว​พวก​เรา​จะ​ขโมย​เงิน​หรือ​ทอง​จาก​บ้าน​นาย​ของ​ท่าน​ได้​อย่างไร? 9 ถ้า​พบ​ถ้วย​อยู่​กับ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​คน​ไหน ให้​คน​นั้น​ตาย​ไป​เลย และ​พวก​เรา​ที่​เหลือ​ก็​จะ​เป็น​ทาส​ของ​นาย​ท่าน​ด้วย”

10 ผู้​ดูแล​ตอบ​ว่า “เอา​อย่าง​ที่​พวก​คุณ​พูด​ก็​ได้ แต่​คน​ที่​พบ​ถ้วย​อยู่​กับ​เขา​เท่านั้น​จะ​เป็น​ทาส​ของ​ผม ส่วน​คน​อื่น​ไม่​มี​ความ​ผิด”

11 แต่ละ​คน​รีบ​ยก​กระสอบ​ลง​วาง​กับ​พื้น​แล้ว​เปิด​ออก 12 ผู้​ดูแล​ค้น​ตั้งแต่​คน​โต​ไป​จน​ถึง​คน​เล็ก และ​พบ​ถ้วย​อยู่​ใน​กระสอบ​ของ​เบนยามิน 13 พวก​เขา​จึง​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน ต่าง​คน​ต่าง​ยก​ของ​ขึ้น​หลัง​ลา แล้ว​กลับ​เข้า​เมือง

14 ยูดาห์​กับ​พวก​พี่น้อง​กลับ​มา​ถึง​บ้าน​ของ​โยเซฟ ขณะ​ที่​โยเซฟ​ยัง​อยู่​ที่​นั่น แล้ว​ทุก​คน​ก็​หมอบ​ลง​กับ​พื้น​ต่อ​หน้า​เขา 15 โยเซฟ​พูด​ว่า “พวก​คุณ​ทำ​อะไร​ลง​ไป? ไม่​รู้​หรือ​ว่า​คน​อย่าง​ผม​ย่อม​ทำนาย​เรื่อง​แบบ​นี้​ได้?”

16 ยูดาห์​ตอบ​ว่า “พวก​เรา​จะ​บอก​อะไร​นาย​ท่าน​ได้? จะ​พูด​อะไร​ได้​อีก? จะ​พิสูจน์​ว่า​ตัวเอง​บริสุทธิ์​ได้​อย่างไร? พระเจ้า​เปิดโปง​ความ​ชั่ว​ของ​พวก​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​แล้ว ตอน​นี้​พวก​เรา​ทุก​คน​เป็น​ทาส​ของ​นาย​ท่าน ทั้ง​พวก​เรา​และ​คน​ที่​พบ​ถ้วย​อยู่​กับ​เขา”

17 โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ผม​ไม่​มี​ทาง​ทำ​อย่าง​นั้น คน​ที่​พบ​ถ้วย​อยู่​กับ​เขา​เท่านั้น​จะ​เป็น​ทาส​ของ​ผม ส่วน​พวก​คุณ​กลับ​ไป​หา​พ่อ​อย่าง​สบายใจ​ได้”

18 ยูดาห์​จึง​เข้า​ไป​ใกล้​และ​พูด​ว่า “นาย​ท่าน​ครับ ขอ​ให้​คน​รับใช้​คน​นี้​พูด​กับ​ท่าน​สัก​คำ โปรด​อย่า​โกรธ​ผม​เลย เพราะ​ท่าน​ก็​เป็น​เหมือน​ฟาโรห์ 19 นาย​ท่าน​เคย​ถาม​พวก​คน​รับใช้​ว่า ‘พวก​คุณ​มี​พ่อ​หรือ​น้อง​ชาย​ไหม?’ 20 พวก​เรา​ตอบ​นาย​ท่าน​ว่า ‘เรา​มี​พ่อ​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ชรา​แล้ว และ​มี​ลูก​ที่​เกิด​เมื่อ​เขา​แก่ เป็น​คน​เล็ก พี่​ชาย​ร่วม​มารดา​ของ​เขา​ตาย​แล้ว เขา​จึง​เหลือ​เป็น​ลูก​ของ​แม่​เพียง​คน​เดียว และ​พ่อ​รัก​เขา​มาก’ 21 แล้ว​ท่าน​บอก​พวก​คน​รับใช้​ว่า ‘พา​เขา​ลง​มา​หา​ผม ผม​จะ​ได้​เห็น​เขา​กับ​ตา’ 22 พวก​เรา​ตอบ​นาย​ท่าน​ว่า ‘เด็ก​คน​นั้น​จาก​พ่อ​มา​ไม่​ได้ ถ้า​เขา​จาก​มา พ่อ​คง​ตาย’ 23 แต่​ท่าน​บอก​พวก​คน​รับใช้​ว่า ‘ถ้า​น้อง​คน​เล็ก​ไม่​ได้​ลง​มากับพวกคุณ ก็​อย่า​มา​ให้​ผม​เห็น​หน้า​อีก’ 24 เมื่อ​พวก​เรา​กลับ​ขึ้น​ไป​หา​พ่อ​ของ​ผม​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน เรา​ก็​เล่า​คำ​ของ​นาย​ท่าน​ให้​พ่อ​ฟัง 25 ต่อ​มา​พ่อ​บอก​ว่า ‘กลับ​ไป​ซื้อ​อาหาร​ให้​พวก​เรา​อีก​หน่อย’ 26 พวก​เรา​ตอบ​ว่า ‘เรา​ลง​ไป​ไม่​ได้ ถ้า​น้อง​คน​เล็ก​ไป​ด้วย​เรา​ถึง​จะ​ลง​ไป เพราะ​เรา​จะ​ไป​พบ​ชาย​คน​นั้น​ไม่​ได้​ถ้า​น้อง​คน​เล็ก​ไม่​ได้​ไป​ด้วย’ 27 พ่อ​ของ​ผม​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​จึง​พูด​ว่า ‘พวก​ลูก​รู้​ว่า​ภรรยา​ของ​พ่อ​ให้​ลูกชาย​พ่อ​สอง​คน 28 คน​หนึ่ง​จาก​พ่อ​ไป​แล้ว พ่อ​คิด​ว่า “เขา​คง​ถูก​ฉีก​เป็น​ชิ้นๆ แน่” และ​พ่อ​ก็​ไม่​ได้​เห็น​เขา​อีก​เลย​จน​วัน​นี้ 29 ถ้า​พวก​ลูก​เอา​คน​นี้​ไป​จาก​พ่อ​อีก แล้ว​เกิด​อันตราย​กับ​เขา พวก​ลูก​จะ​ทำให้​พ่อ​ที่​ผม​หงอก​แล้ว​ต้อง​ลง​ไป​ยัง​เชโอล​ด้วย​ความ​โศกเศร้า’* 30 ดังนั้น​ถ้า​ผม​กลับ​ไป​หา​พ่อ​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​โดย​ไม่​มี​เด็ก​คน​นี้​ไป​ด้วย ทั้ง​ที่​ชีวิต​ของ​พ่อ​ผูกพัน​อยู่​กับ​ชีวิต​ของ​เด็ก 31 เมื่อ​พ่อ​เห็น​ว่า​เด็ก​ไม่​อยู่ พ่อ​ก็​จะ​ตาย พวก​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​จะ​เป็น​ผู้​ทำให้​พ่อ​ของ​เรา​ที่​ผม​หงอก​แล้ว​ต้อง​ลง​ไป​ยัง​เชโอล​ด้วย​ความ​โศกเศร้า† 32 เพราะ​ผม​รับผิดชอบ​เด็ก​คน​นี้​ไว้​กับ​พ่อ โดย​พูด​ว่า ‘ถ้า​ผม​ไม่​พา​เขา​กลับ​มา​หา​พ่อ ผม​จะ​ยอมรับ​ผิด​ต่อ​พ่อ​ตลอด​ชีวิต’ 33 เพราะ​ฉะนั้น ขอ​ให้​ผม​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​อยู่​เป็น​ทาส​ของ​นาย​ท่าน​แทน​เด็ก​คน​นี้ และ​ปล่อย​ให้​เด็ก​กลับ​ไป​กับ​พวก​พี่​ชาย​เถอะ 34 ผม​จะ​กลับ​ไป​หา​พ่อ​ได้​อย่างไร​ถ้า​เด็ก​ไม่​ได้​ไป​ด้วย? ผม​ทน​เห็น​ความ​ทุกข์​ที่​จะ​เกิด​กับ​พ่อ​ไม่​ได้”

45

1 โยเซฟ​กลั้น​อารมณ์​ไว้​ต่อ​หน้า​คน​ที่​ยืน​อยู่​รอบ​ตัว​ไม่​ไหว​อีก​แล้ว จึง​ร้อง​สั่ง​ว่า “ให้​ทุก​คน​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่!” ไม่​มี​คน​อื่น​อยู่​กับ​เขา​เมื่อ​โยเซฟ​เปิดเผย​ตัว​กับ​พวก​พี่​ชาย 2 เขา​ร้องไห้​เสียงดัง​จน​ชาว​อียิปต์​ได้ยิน และ​คน​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์​ก็​ได้ยิน​ด้วย 3 โยเซฟ​พูด​กับ​พวก​พี่​ชาย​ว่า “ผม​คือ​โยเซฟ! พ่อ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ไหม?”

พวก​พี่​ชาย​ตอบ​อะไร​ไม่​ได้ เพราะ​ตก​ตะลึง​กลัว​เมื่อ​อยู่​ต่อ​หน้า​เขา 4 โยเซฟ​จึง​พูด​ว่า “พวก​พี่​เข้า​มา​ใกล้​ผม​หน่อย”

พวก​เขา​เข้า​มา​ใกล้ แล้ว​โยเซฟ​พูด​ว่า “ผม​คือ​โยเซฟ น้อง​ชาย​ที่​พวก​พี่​ขาย​มา​อียิปต์ 5 ตอน​นี้​อย่า​เสียใจ​หรือ​โกรธ​ตัวเอง​ที่​ขาย​ผม​มา​ที่​นี่​เลย เพราะ​พระเจ้า​ส่ง​ผม​มาก่อ​นพ​วก​พี่​เพื่อ​รักษา​ชีวิต​คน​ไว้ 6 ความ​อดอยาก​เกิด​ขึ้น​ใน​แผ่นดิน​นี้​มา 2 ปี​แล้ว และ​ยัง​เหลือ​อีก 5 ปี​ที่​ไม่​มี​การ​ไถ​หรือ​เก็บเกี่ยว 7 พระเจ้า​ส่ง​ผม​มาก่อ​นพ​วก​พี่ เพื่อ​ให้​พวก​พี่​เหลือ​รอด​อยู่​ใน​แผ่นดิน และ​รักษา​ชีวิต​พวก​พี่​ไว้​ด้วย​การ​ช่วย​ให้​พ้น​ภัย​ครั้ง​ใหญ่ 8 เพราะ​ฉะนั้น​คน​ที่​ส่ง​ผม​มา​ที่​นี่​ไม่​ใช่​พวก​พี่ แต่​เป็น​พระเจ้า พระองค์​ทำให้​ผม​เป็น​เหมือน​พ่อ​ของ​ฟาโรห์ เป็น​เจ้านาย​เหนือ​ทุก​คน​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์ และ​เป็น​ผู้ปกครอง​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ 9 รีบ​กลับ​ขึ้น​ไป​หา​พ่อ แล้ว​บอก​ว่า ‘โยเซฟ​ลูก​ของ​พ่อ​พูด​อย่าง​นี้​ว่า “พระเจ้า​ทำให้​ผม​เป็น​เจ้านาย​ทั่ว​อียิปต์​แล้ว ลง​มา​หา​ผม​เถอะ อย่า​ช้า​เลย 10 พ่อ​จะ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​โกเชน ใกล้​กับ​ผม ทั้ง​พ่อ ลูกหลาน ฝูง​แกะ ฝูง​โค และ​ทุก​อย่าง​ที่​พ่อ​มี 11 ผม​จะ​เลี้ยงดู​พ่อ​ที่​นั่น เพราะ​ยัง​เหลือ​ความ​อดอยาก​อีก 5 ปี ไม่​อย่าง​นั้น​พ่อ ครอบครัว และ​ทุก​อย่าง​ที่​พ่อ​มี​จะ​หมด​ตัว” ’ 12 พวก​พี่​เห็น​อยู่​กับ​ตา และ​เบนยามิน​น้อง​ของ​ผม​ก็​เห็น ว่า​ผม​กำลัง​พูด​กับ​พวก​พี่​ด้วย​ปาก​ของ​ผม​เอง 13 พวก​พี่​ต้อง​เล่า​ให้​พ่อ​ฟัง​ถึง​เกียรติ​ทั้งหมด​ที่​ผม​มี​ใน​อียิปต์​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​พวก​พี่​ได้​เห็น แล้ว​รีบ​พา​พ่อ​ลง​มา​ที่​นี่” 14 โยเซฟ​โผ​เข้า​กอด​คอ​เบนยามิน​น้อง​ชาย​และ​ร้องไห้ เบนยามิน​ก็​กอด​คอ​เขา​ร้องไห้ 15 โยเซฟ​จูบ​พวก​พี่​ชาย​ทุก​คน​และ​ร้องไห้​กับ​พวก​เขา หลัง​จาก​นั้น​พวก​พี่​จึง​เริ่ม​พูด​คุย​กับ​เขา

16 เมื่อ​ข่าว​ว่า “พี่น้อง​ของ​โยเซฟ​มา​แล้ว” ไป​ถึง​สำนัก​ของ​ฟาโรห์ ฟาโรห์​กับ​คน​รับใช้​ต่าง​ก็​พอใจ 17 ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “บอก​พวก​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ว่า ‘ทำ​อย่าง​นี้ บรรทุก​ของ​ขึ้น​สัตว์​ของ​พวก​เจ้า แล้ว​เดินทาง​กลับ​ไป​แผ่นดิน​คานาอัน 18 พา​พ่อ​และ​ครอบครัว​ของ​พวก​เจ้า​มา​หา​เรา เรา​จะ​ให้​สิ่ง​ดี​ที่สุด​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​แก่​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​ได้​กิน​ส่วน​ที่​อุดม​สมบูรณ์​ที่สุด​ของ​แผ่นดิน’ 19 เจ้า​จง​บอก​พวก​เขา​ตาม​คำสั่ง​นี้​ด้วย​ว่า ‘เอา​เกวียน​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​ไป​รับ​เด็กๆ ภรรยา และ​พ่อ​ของ​พวก​เจ้า แล้ว​กลับ​มา 20 ไม่​ต้อง​เสียดาย​ข้าวของ​ที่​ทิ้ง​ไว้ เพราะ​สิ่ง​ดี​ที่สุด​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​จะ​เป็น​ของ​พวก​เจ้า’ ”

21 บุตร​ชาย​ของ​อิสราเอล​ก็​ทำ​ตาม โยเซฟ​ให้​เกวียน​แก่​พวก​เขา​ตาม​คำสั่ง​ของ​ฟาโรห์ และ​ให้​เสบียง​สำหรับ​เดินทาง 22 เขา​ให้​เสื้อผ้า​สำหรับ​เปลี่ยน​แก่​แต่ละ​คน แต่​ให้​เบนยามิน​เงิน 300 ชิ้น​กับ​เสื้อผ้า​สำหรับ​เปลี่ยน 5 ชุด 23 ส่วน​ของ​ที่​ส่ง​ให้​พ่อ​มี​ลา 10 ตัว​บรรทุก​ของ​ดี​จาก​อียิปต์ และ​ลา​ตัวเมีย 10 ตัว​บรรทุก​ข้าว ขนม​ปัง และ​เสบียง​สำหรับ​พ่อ​ระหว่าง​ทาง 24 แล้ว​โยเซฟ​ส่ง​พวก​พี่​ชาย​กลับ​ไป ก่อน​ออก​เดินทาง​เขา​บอก​ว่า “อย่า​ทะเลาะ​กัน​ระหว่าง​ทาง​นะ”

25 พวก​เขา​ออก​จาก​อียิปต์​กลับ​ขึ้น​ไป​ยัง​แผ่นดิน​คานาอัน​หา​ยาโคบ​พ่อ​ของ​ตน 26 แล้ว​บอก​ว่า “โยเซฟ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ และ​เขา​เป็น​ผู้ปกครอง​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์” ยาโคบ​ใจ​หาย​จน​แทบ​หมดแรง เพราะ​ไม่​เชื่อ​พวก​เขา 27 แต่​เมื่อ​พวก​เขา​เล่า​คำ​ทุก​อย่าง​ที่​โยเซฟ​ฝาก​มา และ​ยาโคบ​เห็น​เกวียน​ที่​โยเซฟ​ส่ง​มา​รับ ใจ​ของ​ยาโคบ​พ่อ​ของ​พวก​เขา​ก็​กลับ​ฟื้น​ขึ้น 28 อิสราเอล​พูด​ว่า “พอ​แล้ว! โยเซฟ​ลูก​ของ​ฉัน​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ ฉัน​จะ​ไป​หา​เขา​ให้​เห็น​กับ​ตา​ก่อน​ตาย”

46

1 อิสราเอล​ออก​เดินทาง​พร้อม​กับ​ทุก​สิ่ง​ที่​มี มา​ถึง​เบเออร์เชบา และ​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระเจ้า​ของ​อิสอัค​พ่อ​ของ​เขา 2 พระเจ้า​พูด​กับ​อิสราเอล​ใน​นิมิต​กลางคืน​ว่า “ยาโคบ ยาโคบ!”

เขา​ตอบ​ว่า “ผม​อยู่​นี่”

3 พระเจ้า​พูด​ว่า “เรา​เป็น​พระเจ้า พระเจ้า​ของ​พ่อ​เจ้า อย่า​กลัว​ที่​จะ​ลง​ไป​อียิปต์ เพราะ​ที่​นั่น​เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​เป็น​ชน​ชาติ​ใหญ่ 4 เรา​จะ​ลง​ไป​อียิปต์​กับ​เจ้า และ​เรา​จะ​พา​เจ้า​กลับ​ขึ้น​มา​อีก​แน่นอน โยเซฟ​จะ​เป็น​คน​ปิด​ตา​ให้​เจ้า”

5 ยาโคบ​จึง​ออก​จาก​เบเออร์เชบา บุตร​ชาย​ของ​อิสราเอล​พา​ยาโคบ​พ่อ​ของ​ตน เด็กๆ และ​ภรรยา​ขึ้น​เกวียน​ที่​ฟาโรห์​ส่ง​มา​ให้ 6 พวก​เขา​นำ​ฝูง​สัตว์​และ​ทรัพย์สิน​ที่​ได้​มา​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน​ไป​ด้วย ยาโคบ​กับ​ลูกหลาน​ทั้งหมด​จึง​เข้า​ไป​ใน​อียิปต์ 7 เขา​พา​บุตร​ชาย หลาน​ชาย บุตร​สาว และ​หลาน​สาว ตลอด​จน​ลูกหลาน​ทั้งหมด​เข้า​ไป​ใน​อียิปต์​ด้วยกัน

8 ต่อ​ไป​นี้​เป็น​ชื่อ​คน​ใน​ครอบครัว​อิสราเอล​ที่​เข้า​อียิปต์ คือ​ยาโคบ​และ​บุตร​ชาย​ของ​เขา รูเบน​บุตร​หัว​ปี​ของ​ยาโคบ 9 บุตร​ชาย​ของ​รูเบน ได้แก่ ฮาโนค ปัลลู เฮสโรน และ​คาร์​มี 10 บุตร​ชาย​ของ​สิเมโอน ได้แก่ เยมูเอล ยามีน โอฮัด ยาคีน โศหาร์ และ​ชาอูล​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​หญิง​ชาว​คานาอัน 11 บุตร​ชาย​ของ​เลวี ได้แก่ เกอร์โชน โค​ฮา​ท และ​เมรารี 12 บุตร​ชาย​ของ​ยูดาห์ ได้แก่ เออร์ โอนัน เชลาห์ เปเรศ และ​เศราห์ แต่​เออร์​กับ​โอนัน​ตาย​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน บุตร​ชาย​ของ​เปเรศ ได้แก่ เฮสโรน​และ​ฮามูล 13 บุตร​ชาย​ของ​อิสสาคาร์ ได้แก่ โท​ลา ปูวาห์ โยบ และ​ชิมโรน 14 บุตร​ชาย​ของ​เศบูลุน ได้แก่ เสเรด เอโลน และ​ยาห์เลเอล 15 คน​เหล่า​นี้​เป็น​บุตร​ชาย​ของ​เลอาห์​ซึ่ง​เธอ​ให้​กำเนิด​แก่​ยาโคบ​ที่​ปัดดานอารัม รวม​ทั้ง​ดีนาห์​บุตร​สาว​ของ​เขา ลูกหลาน​ชาย​หญิง​ของ​ยาโคบ​กลุ่ม​นี้​รวม​ทั้งหมด 33 คน 16 บุตร​ชาย​ของ​กาด ได้แก่ ศิฟิโอน ฮักกี ชูนี เอส​โบ​น เอรี อา​โร​ดี และ​อาเรลี 17 บุตร​ชาย​ของ​อาเชอร์ ได้แก่ อิมนาห์ อิชวาห์ อิชวี เบรีอาห์ และ​เสราห์​น้อง​สาว​ของ​พวก​เขา บุตร​ชาย​ของ​เบรีอาห์ ได้แก่ เฮเบอร์​และ​มัลคีเอล 18 คน​เหล่า​นี้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​ศิลปาห์ ซึ่ง​ลาบัน​ยก​ให้​เลอาห์​บุตร​สาว​ของ​ตน และ​ศิลปาห์​ให้​กำเนิด​ลูกหลาน​เหล่า​นี้​แก่​ยาโคบ รวม 16 คน 19 บุตร​ชาย​ของ​ราเชล​ภรรยา​ของ​ยาโคบ ได้แก่ โยเซฟ​และ​เบนยามิน 20 มนัสเสห์​และ​เอฟราอิม​เกิด​แก่​โยเซฟ​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ อาเสนัท​บุตร​สาว​ของ​โปทิเฟรา นักบวช​แห่ง​โอน เป็น​ผู้​ให้​กำเนิด​ทั้ง​สอง 21 บุตร​ชาย​ของ​เบนยามิน ได้แก่ เบลา เบเคอร์ อัชเบล เกรา นา​อา​มา​น เอฮี โรช มุปปิม ฮุปปิม และ​อาร์ด 22 คน​เหล่า​นี้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​ราเชล​ที่​เกิด​แก่​ยาโคบ รวม​ทั้งหมด 14 คน 23 บุตร​ชาย​ของ​ดาน คือ​ฮูชิม 24 บุตร​ชาย​ของ​นัฟทาลี ได้แก่ ยาห์เซเอล กูนี เยเซอร์ และ​ชิลเลม 25 คน​เหล่า​นี้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​บิลฮาห์ ซึ่ง​ลาบัน​ยก​ให้​ราเชล​บุตร​สาว​ของ​ตน และ​บิลฮาห์​ให้​กำเนิด​ลูกหลาน​เหล่า​นี้​แก่​ยาโคบ รวม​ทั้งหมด 7 คน 26 คน​ทั้งหมด​ที่​เข้า​อียิปต์​พร้อม​ยาโคบ ซึ่ง​เป็น​ลูกหลาน​โดย​ตรง​ของ​เขา ไม่​นับ​ภรรยา​ของ​บุตร​ชาย​ยาโคบ มี​ทั้งหมด 66 คน 27 ส่วน​บุตร​ชาย​ของ​โยเซฟ​ที่​เกิด​ใน​อียิปต์​มี 2 คน ดังนั้น​คน​ทั้งหมด​ใน​ครอบครัว​ของ​ยาโคบ​ที่​เข้า​อียิปต์​จึง​มี 70 คน

28 ยาโคบ​ส่ง​ยูดาห์​ล่วงหน้า​ไป​หา​โยเซฟ​เพื่อ​เตรียม​ทาง​ไป​โกเชน แล้ว​พวก​เขา​ก็​มา​ถึง​แผ่นดิน​โกเชน 29 โยเซฟ​เตรียม​รถม้า​แล้ว​ขึ้น​ไป​พบ​อิสราเอล​พ่อ​ของ​ตน​ที่​โกเชน เมื่อ​ได้​พบ​พ่อ เขา​ก็​โผ​กอด​คอ​และ​ร้องไห้​อยู่​นาน 30 อิสราเอล​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “ตอน​นี้​พ่อ​จะ​ตาย​ก็​ไม่​เป็นไร เพราะ​ได้​เห็น​หน้า​ลูก​แล้ว​และ​รู้​ว่า​ลูก​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่”

31 โยเซฟ​พูด​กับ​พวก​พี่น้อง​และ​คน​ใน​ครอบครัว​ของ​พ่อ​ว่า “ผม​จะ​ขึ้น​ไป​บอก​ฟาโรห์​ว่า ‘พี่น้อง​และ​ครอบครัว​ของ​พ่อ​ผม​ซึ่ง​เคย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน​มา​หา​ผม​แล้ว 32 คน​เหล่า​นี้​เป็น​คน​เลี้ยง​แกะ​และ​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​เป็น​อาชีพ พวก​เขา​นำ​ฝูง​แกะ ฝูง​โค และ​ทุก​อย่าง​ที่​มี​มา​ด้วย’ 33 เมื่อ​ฟาโรห์​เรียก​พวก​คุณ​เข้า​ไป​และ​ถาม​ว่า ‘พวก​คุณ​ทำ​อาชีพ​อะไร?’ 34 ให้​ตอบ​ว่า ‘พวก​ผม​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​มา​ตั้งแต่​หนุ่ม​จน​ถึง​วัน​นี้ ทั้ง​พวก​ผม​และ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา’ พวก​คุณ​จะ​ได้​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​โกเชน เพราะ​ชาว​อียิปต์​รังเกียจ​คน​เลี้ยง​แกะ​ทุก​คน”

47

1 โยเซฟ​เข้า​ไป​บอก​ฟาโรห์​ว่า “พ่อ​กับ​พวก​พี่น้อง​ของ​ผม พร้อม​ฝูง​แกะ ฝูง​โค และ​ทุก​อย่าง​ที่​มี เดินทาง​มา​จาก​แผ่นดิน​คานาอัน​แล้ว ตอน​นี้​พวก​เขา​อยู่​ใน​แผ่นดิน​โกเชน” 2 โยเซฟ​เลือก​พี่น้อง​มา 5 คน​และ​พา​เข้า​เฝ้า​ฟาโรห์ 3 ฟาโรห์​ถาม​พวก​เขา​ว่า “พวก​เจ้า​ทำ​อาชีพ​อะไร?”

พวก​เขา​ตอบ​ฟาโรห์​ว่า “พวก​ผม​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​เป็น​คน​เลี้ยง​แกะ ทั้ง​พวก​ผม​และ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา” 4 พวก​เขา​พูด​ต่อว่า “พวก​ผม​มา​พำนัก​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​นี้ เพราะ​ที่​แผ่นดิน​คานาอัน​ความ​อดอยาก​รุนแรง​จน​ไม่​มี​ทุ่ง​หญ้า​สำหรับ​ฝูง​สัตว์​ของ​พวก​ผม ขอ​อนุญาต​ให้​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​โกเชน”

5 ฟาโรห์​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พ่อ​กับ​พวก​พี่น้อง​ของ​เจ้า​มา​หา​เจ้า​แล้ว 6 แผ่นดิน​อียิปต์​อยู่​ตรง​หน้า​เจ้า ให้​พ่อ​กับ​พี่น้อง​ของ​เจ้า​อาศัย​อยู่​ใน​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ของ​แผ่นดิน ให้​อยู่​ที่​โกเชน และ​ถ้า​เจ้า​รู้​ว่า​ใคร​ใน​พวก​เขา​มี​ความ​สามารถ ก็​แต่งตั้ง​ให้​ดูแล​ฝูง​สัตว์​ของ​เรา”

7 โยเซฟ​พา​ยาโคบ​พ่อ​ของ​ตน​เข้า​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์ และ​ยาโคบ​ก็​อวยพร​ฟาโรห์ 8 ฟาโรห์​ถาม​ยาโคบ​ว่า “ท่าน​อายุ​เท่าไร?”

9 ยาโคบ​ตอบ​ฟาโรห์​ว่า “ผม​พำนัก​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​มา 130 ปี ชีวิต​ของ​ผม​ทั้ง​สั้น​และ​ลำบาก ยัง​ไม่​ยืน​ยาว​เท่า​ชีวิต​ของ​บรรพบุรุษ​ตอน​ที่​พวก​เขา​พำนัก​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น” 10 แล้ว​ยาโคบ​อวยพร​ฟาโรห์​อีก​ครั้ง​ก่อน​ออก​ไป​จาก​ที่​ที่​ฟาโรห์​อยู่

11 โยเซฟ​จัด​ที่​อยู่​ให้​พ่อ​กับ​พวก​พี่น้อง และ​ให้​พวก​เขา​ถือ​ครอง​ที่ดิน​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ของ​อียิปต์ คือ​แผ่นดิน​ราเมเสส ตาม​ที่​ฟาโรห์​สั่ง 12 โยเซฟ​จัดหา​อาหาร​ให้​พ่อ พวก​พี่น้อง และ​ทุก​คน​ใน​ครอบครัว​ของ​พ่อ ตาม​จำนวน​เด็ก​ใน​แต่ละ​ครอบครัว

13 ตอน​นั้น​ไม่​มี​อาหาร​เหลือ​อยู่​ทั่ว​แผ่นดิน เพราะ​ความ​อดอยาก​รุนแรง​มาก ทั้ง​แผ่นดิน​อียิปต์​และ​แผ่นดิน​คานาอัน​อ่อน​ระโหย​เพราะ​ความ​อดอยาก 14 โยเซฟ​เก็บ​เงิน​ทั้งหมด​ที่​มี​อยู่​ใน​อียิปต์​และ​คานาอัน​จาก​การ​ขาย​ข้าว แล้ว​นำ​เงิน​นั้น​เข้า​ไป​ไว้​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์ 15 เมื่อ​เงิน​ใน​อียิปต์​และ​คานาอัน​หมด ชาว​อียิปต์​ทุก​คน​ก็​มา​หา​โยเซฟ​และ​พูด​ว่า “ขอ​อาหาร​ให้​พวก​เรา​ด้วย ทำไม​พวก​เรา​ต้อง​ตาย​ต่อ​หน้า​ท่าน​ใน​เมื่อ​เงิน​ของ​เรา​หมด​แล้ว?”

16 โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ถ้า​เงิน​หมด​แล้ว ก็​เอา​ฝูง​สัตว์​ของ​พวก​คุณ​มา ผม​จะ​ให้​อาหาร​แลก​กับ​ฝูง​สัตว์”

17 พวก​เขา​จึง​นำ​ฝูง​สัตว์​มา​ให้​โยเซฟ โยเซฟ​ให้​อาหาร​แลก​กับ​ม้า ฝูง​แกะ ฝูง​โค และ​ลา ปี​นั้น​เขา​เลี้ยงดู​พวก​เขา​ด้วย​อาหาร​โดย​รับ​ฝูง​สัตว์​ทั้งหมด​เป็น​สิ่ง​แลกเปลี่ยน 18 เมื่อ​ปี​นั้น​สิ้นสุด​ลง ปี​ถัด​มา​พวก​เขา​ก็​มา​หา​โยเซฟ​อีก​และ​พูด​ว่า “พวก​เรา​จะ​ไม่​ปิดบัง​นาย​ท่าน​ว่า​เงิน​หมด​แล้ว และ​ฝูง​สัตว์​ทั้งหมด​ก็​เป็น​ของ​นาย​ท่าน ตอน​นี้​ต่อ​หน้า​นาย​ท่าน พวก​เรา​ไม่​เหลือ​อะไร​นอกจาก​ตัว​พวก​เรา​เอง​กับ​ที่ดิน 19 ทำไม​ทั้ง​พวก​เรา​และ​ที่ดิน​ต้อง​พินาศ​ต่อ​หน้า​ท่าน? ซื้อ​พวก​เรา​กับ​ที่ดิน​ของ​เรา​แลก​กับ​อาหาร​เถอะ พวก​เรา​จะ​รับใช้​ฟาโรห์ และ​ที่ดิน​ของ​เรา​จะ​เป็น​ของ​ฟาโรห์ ขอ​เมล็ด​พันธุ์​ให้​พวก​เรา​ด้วย พวก​เรา​จะ​ได้​มี​ชีวิต​อยู่​ไม่​ตาย และ​แผ่นดิน​จะ​ไม่​รกร้าง”

20 โยเซฟ​จึง​ซื้อ​ที่ดิน​ทั้งหมด​ใน​อียิปต์​ไว้​ให้​ฟาโรห์ เพราะ​ชาว​อียิปต์​ทุก​คน​ขาย​ไร่​นา​ของ​ตน เนื่อง​จาก​ความ​อดอยาก​หนักหน่วง​มาก แผ่นดิน​ทั้งหมด​จึง​ตก​เป็น​ของ​ฟาโรห์ 21 ส่วน​ประชาชน โยเซฟ​ย้าย​พวก​เขา​เข้า​ไป​อยู่​ตาม​เมือง​ต่างๆ ตั้งแต่​ชาย​แดน​อียิปต์​ด้าน​หนึ่ง​ไป​จน​ถึง​อีก​ด้าน​หนึ่ง 22 มี​เพียง​ที่ดิน​ของ​พวก​นักบวช​เท่านั้น​ที่​โยเซฟ​ไม่​ได้​ซื้อ เพราะ​นักบวช​ได้​รับ​ส่วนแบ่ง​จาก​ฟาโรห์​และ​กิน​ส่วน​ที่​ฟาโรห์​จัด​ให้ พวก​เขา​จึง​ไม่​ต้อง​ขาย​ที่ดิน 23 โยเซฟ​พูด​กับ​ประชาชน​ว่า “วัน​นี้​ผม​ซื้อ​ทั้ง​ตัว​พวก​คุณ​และ​ที่ดิน​ของ​พวก​คุณ​ไว้​ให้​ฟาโรห์​แล้ว นี่​คือ​เมล็ด​พันธุ์​สำหรับ​พวก​คุณ เอา​ไป​หว่าน​ใน​แผ่นดิน 24 เมื่อ​ถึง​ฤดู​เก็บเกี่ยว ให้​หนึ่ง​ใน​ห้า​ของ​ผลผลิต​แก่​ฟาโรห์ ส่วน​อีก​สี่​ส่วน​เป็น​ของ​พวก​คุณ ใช้​เป็น​เมล็ด​พันธุ์​สำหรับ​ไร่​นา เป็น​อาหาร​ของ​พวก​คุณ คน​ใน​ครอบครัว และ​เด็กๆ”

25 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ท่าน​ช่วย​ชีวิต​พวก​เรา​ไว้ ขอ​เพียง​นาย​ท่าน​ยัง​เมตตา​พวก​เรา แล้ว​พวก​เรา​จะ​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ฟาโรห์”

26 โยเซฟ​จึง​กำหนด​เป็น​กฎ​สำหรับ​ที่ดิน​ใน​อียิปต์​ซึ่ง​ยัง​ใช้​มา​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ ว่า​หนึ่ง​ใน​ห้า​ต้อง​เป็น​ของ​ฟาโรห์ มี​เพียง​ที่ดิน​ของ​พวก​นักบวช​เท่านั้น​ที่​ไม่​ได้​ตก​เป็น​ของ​ฟาโรห์

27 อิสราเอล​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​ที่​โกเชน พวก​เขา​มี​ที่ดิน​ถือ​ครอง มี​ลูกหลาน และ​ทวี​จำนวน​อย่าง​มาก 28 ยาโคบ​อาศัย​อยู่​ใน​อียิปต์ 17 ปี รวม​อายุ​ทั้งหมด​ของ​เขา 147 ปี 29 เมื่อ​ใกล้​ถึง​เวลา​ที่​อิสราเอล​จะ​ตาย เขา​เรียก​โยเซฟ​ลูกชาย​มา​พูด​ว่า “ถ้า​ลูก​ยัง​เห็นแก่​พ่อ ขอ​วางมือ​ไว้​ใต้​ต้น​ขา​ของ​พ่อ และ​แสดง​ความ​เมตตา​และ​ความ​ซื่อสัตย์​ต่อ​พ่อ อย่า​ฝัง​พ่อ​ใน​อียิปต์ 30 เมื่อ​พ่อ​ไป​หลับ​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ​แล้ว ให้​พา​พ่อ​ออก​จาก​อียิปต์​ไป​ฝัง​ใน​ที่​ฝัง​ศพ​ของ​พวก​เขา”

โยเซฟ​ตอบ​ว่า “ผม​จะ​ทำ​ตาม​ที่​พ่อ​บอก”

31 อิสราเอล​พูด​ว่า “สาบาน​กับ​พ่อ​สิ” โยเซฟ​ก็​สาบาน แล้ว​อิสราเอล​ก็​ก้ม​ตัว​ลง​ที่​หัว​เตียง

48

1 หลัง​จาก​นั้น​มี​คน​มาบ​อก​โยเซฟ​ว่า “พ่อ​ของ​ท่าน​ป่วย” โยเซฟ​จึง​พา​มนัสเสห์​กับ​เอฟราอิม​ลูกชาย​ทั้ง​สอง​ไป​ด้วย 2 มี​คน​บอก​ยาโคบ​ว่า “โยเซฟ​ลูก​ของ​ท่าน​มา​หา” อิสราเอล​จึง​รวบรวม​กำลัง​และ​ลุก​ขึ้น​นั่ง​บน​เตียง 3 ยาโคบ​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์​ปรากฏ​แก่​พ่อ​ที่​ลูส​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน​และ​อวยพร​พ่อ 4 พระองค์​พูด​กับ​พ่อ​ว่า ‘เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​มี​ลูกหลาน​และ​ทวี​จำนวน​มาก เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​กลาย​เป็น​ประชากร​หลาย​กลุ่ม และ​จะ​มอบ​แผ่นดิน​นี้​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​หลัง​จาก​เจ้า​เป็น​กรรมสิทธิ์​ตลอด​ไป’ 5 ตอน​นี้​ลูกชาย​สอง​คน​ของ​ลูก​ซึ่ง​เกิด​ใน​อียิปต์​ก่อน​พ่อ​มา​หา​ลูก​ที่​นี่ เป็น​ของ​พ่อ เอฟราอิม​กับ​มนัสเสห์​จะ​เป็น​ของ​พ่อ​เหมือน​รูเบน​กับ​สิเมโอน 6 ส่วน​ลูก​ที่​เกิด​แก่​ลูก​หลัง​จาก​สอง​คน​นี้​จะ​เป็น​ของ​ลูก และ​เมื่อ​แบ่ง​มรดก พวก​เขา​จะ​นับ​ตาม​ชื่อ​ของ​พี่​ชาย​ของ​ตน 7 ส่วน​พ่อ เมื่อ​กลับ​มา​จาก​ปัด​ดาน ราเชล​ตาย​ระหว่าง​ที่​อยู่​กับ​พ่อ​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน​บน​ทาง ตอน​นั้น​ยัง​อยู่​ห่าง​จาก​เอฟราธ​พอสมควร พ่อ​ฝัง​เธอ​ไว้​ตรง​ทาง​ไป​เอฟราธ ซึ่ง​ก็​คือ​เบธเลเฮม”

8 อิสราเอล​เห็น​ลูกชาย​ของ​โยเซฟ​จึง​ถาม​ว่า “สอง​คน​นี้​คือ​ใคร?”

9 โยเซฟ​ตอบ​พ่อ​ว่า “เป็น​ลูกชาย​ของ​ผม​ที่​พระเจ้า​ให้​ผม​ที่​นี่”

อิสราเอล​พูด​ว่า “พา​พวก​เขา​มา​ใกล้​พ่อ​หน่อย พ่อ​จะ​อวยพร​ให้” 10 ตอน​นั้น​ตา​ของ​อิสราเอล​พร่ามัว​เพราะ​ชรา มอง​เห็น​ไม่​ชัด โยเซฟ​จึง​พา​เด็ก​ทั้ง​สอง​เข้า​ไป​ใกล้ เขา​จูบ​และ​กอด​เด็กๆ 11 อิสราเอล​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พ่อ​ไม่​คิด​ว่า​จะ​ได้​เห็น​หน้า​ลูก​อีก​แล้ว แต่​พระเจ้า​กลับ​ให้​พ่อ​เห็น​แม้​กระทั่ง​ลูกหลาน​ของ​ลูก​ด้วย” 12 โยเซฟ​พา​เด็ก​ทั้ง​สอง​ออก​มา​จาก​ระหว่าง​เข่า​ของ​อิสราเอล แล้ว​ก้มกราบ​จน​หน้า​จรด​พื้น 13 โยเซฟ​จับ​เด็ก​ทั้ง​สอง​ไว้ เอฟราอิม​อยู่​ทาง​ขวา​มือ​ของ​โยเซฟ​ตรง​กับ​มือ​ซ้าย​ของ​อิสราเอล ส่วน​มนัสเสห์​อยู่​ทาง​ซ้าย​มือ​ของ​โยเซฟ​ตรง​กับ​มือขวา​ของ​อิสราเอล แล้ว​พา​เข้า​ไป​ใกล้ 14 แต่​อิสราเอล​เหยียด​มือขวา​ไป​วาง​บน​ศีรษะ​ของ​เอฟราอิม​ซึ่ง​เป็น​คน​เล็ก และ​วางมือ​ซ้าย​บน​ศีรษะ​ของ​มนัสเสห์ เขา​วางมือ​ไขว้​กัน​อย่าง​ตั้งใจ แม้​มนัสเสห์​จะ​เป็น​บุตร​หัว​ปี 15 แล้ว​อิสราเอล​อวยพร​โยเซฟ​ว่า

“พระเจ้า​ที่​อับราฮัม​และ​อิสอัค​บรรพบุรุษ​ของ​พ่อ​ดำเนิน​ชีวิต​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์

พระเจ้า​ผู้​เลี้ยงดู​พ่อ​มา​ตลอด​ชีวิต​จน​ถึง​วัน​นี้

16 ทูต​สวรรค์​ผู้​ช่วย​พ่อ​ให้​รอด​พ้น​จาก​เหตุ​ร้าย​ทุก​อย่าง ขอ​ให้​อวยพร​เด็ก​ทั้ง​สอง

ขอ​ให้​ชื่อ​ของ​พ่อ​สืบ​อยู่​ใน​พวก​เขา

พร้อม​กับ​ชื่อ​ของ​อับราฮัม​และ​อิสอัค​บรรพบุรุษ​ของ​พ่อ

ขอ​ให้​พวก​เขา​ทวี​จำนวน​อย่าง​มากมาย​ใน​แผ่นดิน”

17 เมื่อ​โยเซฟ​เห็น​ว่า​พ่อ​วาง​มือขวา​บน​ศีรษะ​ของ​เอฟราอิม เขา​ก็​ไม่​พอใจ จึง​จับ​มือ​พ่อ​เพื่อ​ย้าย​จาก​ศีรษะ​ของ​เอฟราอิม​ไป​วาง​บน​ศีรษะ​ของ​มนัสเสห์ 18 โยเซฟ​พูด​กับ​พ่อ​ว่า “ไม่​ใช่​อย่าง​นั้น​ครับ​พ่อ คน​นี้​ต่างหาก​เป็น​บุตร​หัว​ปี วาง​มือขวา​บน​ศีรษะ​เขา​เถอะ”

19 แต่​พ่อ​ปฏิเสธ​และ​พูด​ว่า “พ่อ​รู้ ลูก​เอ๋ย พ่อ​รู้ เขา​จะ​กลาย​เป็น​ชน​ชาติ​หนึ่ง​และ​จะ​ยิ่งใหญ่​ด้วย แต่​น้อง​ของ​เขา​จะ​ยิ่งใหญ่​กว่า และ​ลูกหลาน​ของ​น้อง​จะ​กลาย​เป็น​ประชาชาติ​มากมาย” 20 วัน​นั้น​เขา​อวยพร​เด็ก​ทั้ง​สอง​ว่า “คน​อิสราเอล​จะ​ใช้​ชื่อ​ของ​พวก​เจ้า​เวลา​อวยพร​ว่า ‘ขอ​พระเจ้า​ทำให้​เจ้า​เป็น​เหมือน​เอฟราอิม​และ​มนัสเสห์’ ” อิสราเอล​จึง​วาง​เอฟราอิม​ไว้​ก่อน​มนัสเสห์ 21 อิสราเอล​พูด​กับ​โยเซฟ​ว่า “พ่อ​กำลัง​จะ​ตาย แต่​พระเจ้า​จะ​อยู่​กับ​ลูก และ​จะ​พาก​ลับ​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ของ​บรรพบุรุษ 22 และ​พ่อ​ให้​ส่วนแบ่ง​แก่​ลูก​มาก​กว่า​พี่น้อง​อีก​หนึ่ง​ส่วน เป็น​ส่วน​ที่​พ่อ​ชิง​มา​จาก​มือ​ชาว​อาโมไรต์​ด้วย​ดาบ​และ​ธนู​ของ​พ่อ”

49

1 ยาโคบ​เรียก​บุตร​ชาย​มา​พร้อม​กัน​แล้ว​พูด​ว่า “มา​รวม​กัน พ่อ​จะ​บอก​สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​กับ​พวก​ลูก​ใน​วัน​ข้าง​หน้า

2 มา​รวม​ตัว​กัน​และ​ฟัง บุตร​ชาย​ของ​ยาโคบ​เอ๋ย

ฟัง​อิสราเอล พ่อ​ของ​พวก​เจ้า

3 “รูเบน ลูก​คือ​บุตร​หัว​ปี​ของ​พ่อ เป็น​กำลัง​ของ​พ่อ เป็น​ผล​แรก​แห่ง​เรี่ยวแรง

เด่น​ใน​ศักดิ์ศรี เด่น​ใน​พลัง

4 แต่​ลูก​พลุ่งพล่าน​เหมือน​น้ำ จึง​จะ​ไม่​เด่น​เหนือ​ใคร

เพราะ​ลูก​ขึ้น​ไป​บน​เตียง​ของ​พ่อ

แล้ว​ทำให้​มัน​แปดเปื้อน เขา​ขึ้น​ไป​บน​ที่นอน​ของ​พ่อ

5 “สิเมโอน​กับ​เลวี​เป็น​พี่น้อง​กัน

ดาบ​ของ​พวก​เขา​เป็น​อาวุธ​แห่ง​ความ​รุนแรง

6 ใจ​ของ​พ่อ​เอ๋ย อย่า​เข้า​ไป​ร่วม​แผน​ของ​พวก​เขา

เกียรติ​ของ​พ่อ​เอ๋ย อย่า​เข้า​ไป​ร่วม​ชุมนุม​กับ​พวก​เขา

เพราะ​เมื่อ​โกรธ พวก​เขา​ฆ่า​คน

และ​ตามใจ​ตนเอง​ก็​ฟัน​เอ็น​ขาวัว

7 ขอ​ให้​ความ​โกรธ​ของ​พวก​เขา​ถูก​สาป เพราะ​มัน​รุนแรง

และ​ความ​เดือดดาล​ของ​พวก​เขา เพราะ​มัน​โหดเหี้ยม

พ่อ​จะ​แบ่ง​พวก​เขา​ให้​กระจาย​อยู่​ทั่ว​ยาโคบ

และ​ทำให้​พวก​เขา​กระจัด​กระจาย​ใน​อิสราเอล

8 “ยูดาห์ พี่น้อง​ของ​ลูก​จะ​สรรเสริญ​ลูก

มือ​ของ​ลูก​จะ​อยู่​บน​คอ​ศัตรู

บุตร​ชาย​ของ​พ่อ​จะ​ก้มกราบ​ลูก

9 ยูดาห์​เป็น​ลูก​สิงโต

ลูก​เอ๋ย เจ้า​กลับ​ขึ้น​มา​จาก​เหยื่อ​แล้ว

เขา​หมอบ​ลง นอน​หมอบ​เหมือน​สิงโต

เหมือน​สิงโต​ตัวเมีย

ใคร​จะ​กล้า​ปลุก​เขา?

10 คทา​จะ​ไม่​พราก​จาก​ยูดาห์

และ​ไม้เท้า​ผู้ปกครอง​จะ​ไม่​หาย​ไป​จาก​ระหว่าง​เท้า​ของ​เขา

จน​กว่า​ผู้​ที่​คทา​นั้น​เป็น​ของ​จะ​มา

ประชาชน​ทั้งหลาย​จะ​เชื่อฟัง​เขา

11 เขา​ผูก​ลูก​ลา​ไว้​กับ​เถา​องุ่น

ผูก​ลูก​ลา​ของ​ตน​ไว้​กับ​เถา​องุ่น​ชั้น​ดี

เขา​ซัก​เสื้อผ้า​ใน​เหล้า​องุ่น

ซัก​เสื้อคลุม​ใน​เลือด​ของ​ผล​องุ่น

12 ดวงตา​ของ​เขา​แดง​ก่ำ​ด้วย​เหล้า​องุ่น

ฟัน​ขาว​ด้วย​น้ำนม

13 “เศบูลุน​จะ​อาศัย​อยู่​ริม​ทะเล​ตรง​ที่​เรือ​เทียบ​ท่า

เขา​จะ​เป็น​ท่า​เรือ​สำหรับ​เรือ​ทั้งหลาย

เขตแดน​ของ​เขา​จะ​ไป​ถึง​ไซดอน

14 “อิสสาคาร์​เป็น​ลา​ที่​มี​กำลัง

นอน​หมอบ​อยู่​ระหว่าง​ห่อ​สัมภาระ

15 เขา​เห็น​ว่าที่​พัก​นั้น​ดี

และ​แผ่นดิน​นั้น​น่า​อยู่

เขา​จึง​ก้ม​บ่า​รับ​ภาระ

และ​กลาย​เป็น​คน​รับใช้​ที่​ถูก​เกณฑ์​แรงงาน

16 “ดาน​จะ​ตัดสิน​ประชาชน​ของ​ตน

ใน​ฐานะ​หนึ่ง​ใน​เผ่า​ของ​อิสราเอล

17 ดาน​จะ​เป็น​งู​อยู่​บน​ทาง

เป็น​งู​พิษ​อยู่​ข้าง​ทาง

คอย​กัด​ส้น​เท้า​ม้า

จน​คน​ขี่​หงายหลัง​ลง

18 พระยาห์เวห์ ผม​เฝ้า​รอ​ความ​รอด​จาก​พระองค์

19 “กอง​ปล้น​จะ​รุม​กาด

แต่​เขา​จะ​ไล่​กวด​ส้น​เท้า​พวก​มัน

20 “อาหาร​ของ​อาเชอร์​จะ​อุดม​สมบูรณ์

เขา​จะ​จัด​อาหาร​เลิศ​รส​ที่​คู่ควร​กับ​กษัตริย์

21 “นัฟทาลี​เป็น​กวาง​ตัวเมีย​ที่​ถูก​ปล่อย​เป็น​อิสระ

มัน​ให้​กำเนิด​ลูก​กวาง​งดงาม

22 “โยเซฟ​เป็น​เถา​องุ่น​ที่​เกิด​ผล​ดก

เป็น​เถา​ที่​เกิด​ผล​ดก​อยู่​ข้าง​น้ำพุ

กิ่ง​ก้าน​ของ​เขา​เลื้อย​ข้าม​กำแพง

23 พวก​นัก​ธนู​รุม​รังควาน​เขา​อย่าง​หนัก

ยิง​ใส่​และ​ตาม​ข่มเหง​เขา

24 แต่​คัน​ธนู​ของ​เขา​ยัง​คง​มั่นคง

แขน​และ​มือ​ของ​เขา​แข็งแรง​ขึ้น

ด้วย​มือ​ของ​ผู้​ทรง​ฤทธิ์​แห่ง​ยาโคบ

(จาก​พระองค์​นั้น​มา​ผู้​เลี้ยง​แกะ ศิลา​แห่ง​อิสราเอล)

25 โดย​พระเจ้า​ของ​พ่อ ผู้​จะ​ช่วย​ลูก

โดย​องค์​ผู้​ทรง​ฤทธิ์ ผู้​จะ​อวยพร​ลูก

ด้วย​พร​จาก​ฟ้า​สวรรค์​เบื้องบน

พร​จาก​ห้วงน้ำ​ลึก​ที่​อยู่​เบื้อง​ล่าง

พร​แห่ง​เต้า​นม​และ​ครรภ์

26 พร​ของ​พ่อ​ยิ่ง​กว่า​พร​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พ่อ

สูง​ล้ำ​เหนือ​ขอบเขต​ของ​เนิน​เขา​โบราณ

พร​เหล่า​นี้​จะ​อยู่​บน​ศีรษะ​ของ​โยเซฟ

บน​กระหม่อม​ของ​ผู้​ที่​ถูก​แยก​ออก​จาก​พวก​พี่น้อง

27 “เบนยามิน​เป็น​หมาป่า​ที่​หิว​กระหาย

ตอน​เช้า​เขา​จะ​กิน​เหยื่อ

ตอน​เย็น​เขา​จะ​แบ่ง​ของ​ที่​ปล้น​มา”

28 ทั้งหมด​นี้​คือ 12 เผ่า​ของ​อิสราเอล และ​นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พ่อ​พูด​กับ​พวก​เขา​เมื่อ​อวยพร เขา​อวยพร​แต่ละ​คน​ตาม​พร​ของ​แต่ละ​คน 29 แล้ว​เขา​กำชับ​พวก​เขา​ว่า “พ่อ​กำลัง​จะ​ไป​รวม​อยู่​กับ​ชน​ของ​พ่อ จง​ฝัง​พ่อ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ใน​ถ้ำ​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​ของ​เอโฟรน​ชาว​ฮิตไทต์ 30 คือ​ถ้ำ​ใน​ทุ่ง​มัคเปลาห์​ซึ่ง​อยู่​ตรง​หน้า​มัมเร ใน​แผ่นดิน​คานาอัน อับราฮัม​ซื้อ​ทุ่ง​กับ​ถ้ำ​นั้น​จาก​เอโฟรน​ชาว​ฮิตไทต์​ไว้​เป็น​ที่​ฝัง​ศพ 31 ที่​นั่น​พวก​เขา​ฝัง​อับราฮัม​กับ​ซาราห์​ภรรยา​ของ​เขา ที่​นั่น​ฝัง​อิสอัค​กับ​เรเบคาห์​ภรรยา​ของ​เขา และ​พ่อ​ก็​ฝัง​เลอาห์​ไว้​ที่​นั่น 32 ทุ่ง​กับ​ถ้ำ​ที่​อยู่​ใน​นั้น​ซื้อ​มา​จาก​ลูกหลาน​ของ​เฮท” 33 เมื่อ​ยาโคบ​กำชับ​บุตร​ชาย​เสร็จ​แล้ว เขา​ก็​หด​เท้า​ขึ้น​บน​เตียง สิ้น​ลมหายใจ และ​ไป​รวม​อยู่​กับ​ชน​ของ​ตน

50

1 โยเซฟ​โน้ม​ตัว​ลง​แนบ​ใบหน้า​พ่อ ร้องไห้​และ​จูบ​พ่อ 2 โยเซฟ​สั่ง​พวก​แพทย์​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​ตน​ให้​ดอง​ศพ​พ่อ พวก​แพทย์​จึง​ดอง​ศพ​อิสราเอล 3 การ​ดอง​ศพ​ใช้​เวลา 40 วัน เพราะ​ต้อง​ใช้​เวลา​นาน​เท่านั้น ชาว​อียิปต์​ไว้ทุกข์​ให้​อิสราเอล 70 วัน

4 เมื่อ​วัน​ไว้ทุกข์​ผ่าน​ไป โยเซฟ​พูด​กับ​คน​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์​ว่า “ถ้า​พวก​คุณ​เห็นแก่​ผม ช่วย​พูด​กับ​ฟาโรห์​ให้​ที​ว่า 5 ‘พ่อ​ให้​ผม​สาบาน​ไว้​ว่า “พ่อ​กำลัง​จะ​ตาย ให้​ฝัง​พ่อ​ใน​หลุม​ฝัง​ศพ​ที่​พ่อ​ขุด​ไว้​สำหรับ​ตัวเอง​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน” เพราะ​ฉะนั้น​ขอ​อนุญาต​ให้​ผม​ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ แล้ว​ผม​จะ​กลับ​มา’ ”

6 ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ​ของ​เจ้า​เถอะ ตาม​ที่​พ่อ​ให้​เจ้า​สาบาน​ไว้”

7 โยเซฟ​จึง​ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ คน​รับใช้​ของ​ฟาโรห์​ทั้งหมด ผู้​อาวุโส​ใน​สำนัก​ของ​ฟาโรห์ และ​ผู้​อาวุโส​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​ก็​ไป​กับ​เขา 8 รวม​ทั้ง​ทุก​คน​ใน​ครอบครัว​ของ​โยเซฟ พวก​พี่น้อง และ​ครอบครัว​ของ​พ่อ เหลือ​ไว้​ที่​โกเชน​เพียง​เด็กๆ ฝูง​แกะ และ​ฝูง​โค 9 มี​ทั้ง​รถม้า​และ​ทหาร​ม้า​เดินทาง​ไป​กับ​เขา เป็น​ขบวน​ใหญ่​มาก 10 เมื่อ​มา​ถึง​ลาน​นวด​ข้าวของ​อาทัด​ซึ่ง​อยู่​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน พวก​เขา​ร้อง​คร่ำครวญ​กัน​อย่าง​หนัก​และ​โศกเศร้า​ยิ่ง โยเซฟ​ไว้ทุกข์​ให้​พ่อ 7 วัน 11 เมื่อ​ชาว​คานาอัน​ที่​อยู่​ใน​แผ่นดิน​เห็น​การ​ไว้ทุกข์​ที่​ลาน​นวด​ข้าวของ​อาทัด พวก​เขา​พูด​ว่า “ชาว​อียิปต์​กำลัง​ไว้ทุกข์​กัน​อย่าง​หนัก” เพราะ​เหตุ​นี้​จึง​เรียก​สถานที่​นั้น​ว่า​อาเบลมิสราอิม ซึ่ง​อยู่​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน 12 บุตร​ชาย​ของ​ยาโคบ​ทำ​ตาม​ที่​พ่อ​สั่ง​ทุก​อย่าง 13 พวก​เขา​นำ​ศพ​พ่อ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน และ​ฝัง​ไว้​ใน​ถ้ำ​ที่​ทุ่ง​มัคเปลาห์​ใกล้​มัมเร ซึ่ง​อับราฮัม​ซื้อ​พร้อม​กับ​ทุ่ง​จาก​เอโฟรน​ชาว​ฮิตไทต์​ไว้​เป็น​กรรมสิทธิ์​สำหรับ​ฝัง​ศพ 14 หลัง​จาก​ฝัง​พ่อ​แล้ว โยเซฟ​ก็​กลับ​อียิปต์​พร้อม​พวก​พี่น้อง​และ​ทุก​คน​ที่​ขึ้น​ไป​ฝัง​พ่อ​กับ​เขา

15 เมื่อ​พวก​พี่​ชาย​ของ​โยเซฟ​เห็น​ว่า​พ่อ​ตาย​แล้ว พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “ถ้า​โยเซฟ​ยัง​เกลียด​พวก​เรา​อยู่ เขา​อาจ​จะ​เอา​คืน​พวก​เรา​เต็ม​ที่​สำหรับ​ความ​ชั่ว​ทั้งหมด​ที่​เรา​ทำ​กับ​เขา” 16 พวก​เขา​จึง​ส่ง​ข้อความ​ไป​หา​โยเซฟ​ว่า “ก่อน​ตาย​พ่อ​สั่ง​ไว้​ว่า 17 ‘ให้​บอก​โยเซฟ​ว่า “โปรด​ยก​โทษ​ให้​พวก​พี่น้อง​ที่​ล่วงเกิน​และ​ทำบาป เพราะ​พวก​เขา​ทำ​ชั่ว​ต่อ​เจ้า” ’ ตอน​นี้​โปรด​ยก​โทษ​ให้​พวก​เรา​ซึ่ง​เป็น​คน​รับใช้​ของ​พระเจ้า​ของ​พ่อ​คุณ​ที่​ล่วงเกิน​ด้วย” เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น​โยเซฟ​ก็​ร้องไห้ 18 แล้ว​พวก​พี่​ชาย​ก็​ไป​หา​โยเซฟ หมอบ​ลง​ต่อ​หน้า​เขา​และ​พูด​ว่า “พวก​เรา​เป็น​คน​รับใช้​ของ​นาย​ท่าน” 19 โยเซฟ​ตอบ​ว่า “อย่า​กลัว​เลย ผม​จะ​ไป​แทน​พระเจ้า​ได้​อย่างไร? 20 พวก​พี่​คิด​ร้าย​ต่อ​ผม แต่​พระเจ้า​ตั้งใจ​ให้​เรื่อง​นั้น​เกิด​ผล​ดี เพื่อ​ช่วย​ให้​คน​จำนวน​มาก​มี​ชีวิต​รอด​อย่าง​ที่​เป็นอยู่​ใน​วัน​นี้ 21 เพราะ​ฉะนั้น​ไม่​ต้อง​กลัว ผม​จะ​เลี้ยงดู​พวก​พี่​กับ​ลูกๆ เอง” โยเซฟ​ปลอบ​พวก​เขา​และ​พูด​อย่าง​อ่อนโยน

22 โยเซฟ​อาศัย​อยู่​ใน​อียิปต์​พร้อม​กับ​ครอบครัว​ของ​พ่อ เขา​มี​อายุ 110 ปี 23 โยเซฟ​ได้​เห็น​ลูกหลาน​ของ​เอฟราอิม​ถึง​รุ่น​ที่ 3 และ​ลูกๆ ของ​มา​คีร์​บุตร​ชาย​ของ​มนัสเสห์​ก็​เกิด​บน​เข่า​ของ​โยเซฟ​ด้วย 24 โยเซฟ​พูด​กับ​พวก​พี่น้อง​ว่า “ผม​กำลัง​จะ​ตาย แต่​พระเจ้า​จะ​มา​ดูแล​พวก​คุณ​อย่าง​แน่นอน และ​จะ​พา​พวก​คุณ​ออก​จาก​แผ่นดิน​นี้​ขึ้น​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​สาบาน​ว่า​จะ​ให้​แก่​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ” 25 โยเซฟ​ให้​บุตร​หลาน​ของ​อิสราเอล​สาบาน​ว่า “พระเจ้า​จะ​มา​ดูแล​พวก​คุณ​อย่าง​แน่นอน แล้ว​พวก​คุณ​ต้อง​นำ​กระดูก​ของ​ผม​ขึ้น​ไป​จาก​ที่​นี่” 26 โยเซฟ​ตาย​เมื่อ​อายุ 110 ปี พวก​เขา​ดอง​ศพ​เขา​และ​ใส่​ไว้​ใน​โลง​ศพ​ที่​อียิปต์

* 1:1 1:1 คำ​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

† 1:29 1:29 คำ​ว่า “ดู​สิ” ตรง​นี้​มา​จาก​คำ​ฮีบรู “הִנֵּה” ซึ่ง​มี​ความหมาย​ว่า มอง​ดู สังเกต พิจารณา เห็น หรือ​จ้อง​ดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน​เรียก​ความ​สนใจ

* 2:4 2:4 ใน​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ เมื่อ​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” พิมพ์​ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​ใช้​แปล​พระนามเฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดย​ทั่วไป​ออก​เสียง​ว่า ยาห์เวห์)

† 2:12 2:12 หรือ ยาง​ไม้​หอม

‡ 2:18 2:18 หรือ ที่​เข้า​กับ​เขา​ได้ หรือ ที่​เหมาะสม​กับ​เขา

* 3:24 3:24 เครูบิม​เป็น​สิ่ง​มี​ชีวิต​ฝ่าย​ทูต​สวรรค์​ที่​ทรง​พลัง เป็น​ผู้​ส่ง​สาร​ของ​พระเจ้า​ที่​มี​ปีก ดู เอเสเคียล 10

* 4:1 4:1 ใน​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ ใช้​คำ​ว่า “รู้จัก”; หรือ มี​ความ​สัมพันธ์​ทาง​เพศ​กับ

† 4:1 4:1 หรือ มี​ครรภ์

* 5:2 5:2 คำ​ว่า“อาดัม”และ“มนุษย์”เขียน​ด้วย​พยัญชนะ​ชุด​เดียวกัน​ทุก​ตัว​ใน​ภาษา​ฮีบรู​จึง​แปล​เป็น​คำ​ใด​คำ​หนึ่ง​ก็​ได้​อย่าง​ถูกต้อง

* 6:4 6:4 หรือ​ยักษ์

† 6:15 6:15 หนึ่ง​คิวบิต​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​แขน​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

* 7:20 7:20 หนึ่ง​คิวบิต​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​แขน​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

* 11:2 11:2 ฉบับ​เซปตัวจินต์​อ่าน​ว่า “จาก​ทิศ​ตะวัน​ออก”

* 12:7 12:7 หรือ“เมล็ด​พันธุ์”

† 12:8 12:8 ใน​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ เมื่อ​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” พิมพ์​ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​คำ​ฮีบรู יהוה “ยาห์เวห์” เว้น​แต่​จะ​ระบุ​ว่ามา​จาก​รูปย่อ יה “ยาห์”

* 15:2 15:2 คำ​ที่​แปล​ว่า “เจ้านาย” คือ “อาโดนาย”

* 16:14 16:14 เบเออร์ลาไฮรอย​หมาย​ถึง “บ่อ​น้ำ​ของ​ผู้​ที่​มี​ชีวิต​และ​มอง​เห็น​ฉัน”

* 17:19 17:19 อิสอัค​หมาย​ถึง “เขา​หัวเราะ”

* 18:6 18:6 1 เซอาห์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 7 ลิตร​หรือ 1.9 แกลลอน​หรือ 0.8 เปก

* 19:22 19:22 โซอาร์​หมาย​ถึง“เล็ก”

* 21:3 21:3 อิสอัค​หมาย​ถึง“เขา​หัวเราะ”

† 21:31 21:31 เบเออร์เชบา​อาจ​หมาย​ถึง“บ่อ​แห่ง​คำสาบาน”หรือ“บ่อ​แห่ง​เจ็ด”

‡ 21:33 21:33 ใน​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ เมื่อ​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” พิมพ์​ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​คำ​ฮีบรูיהוה“ยาห์เวห์” เว้น​แต่​จะ​ระบุ​ว่ามา​จาก​รูปย่อיה“ยาห์”

* 22:14 22:14 หรือ“พระยาห์เวห์​ยิเรห์”หรือ“พระยาห์เวห์​ผู้​เห็น”

* 23:15 23:15 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม​ดังนั้น 400 เชเขล​หนัก​ประมาณ 4 กิโลกรัม​หรือ 8.8 ปอนด์

* 24:22 24:22 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม​หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

* 25:30 25:30 “เอโดม”หมาย​ถึง“แดง”

* 26:19 26:19 หรือ“น้ำ​ที่​มี​ชีวิต”หรือ“น้ำ​จืด”

† 26:20 26:20 เอเสก​หมาย​ถึง“การ​โต้แย้ง”

‡ 26:21 26:21 สิตนาห์​หมาย​ถึง“ความ​เป็น​ศัตรู”

§ 26:22 26:22 เรโหโบท​หมาย​ถึง“ที่​กว้าง”

* 26:33 26:33 ชิบาห์​หมาย​ถึง“คำสาบาน”หรือ“เจ็ด”

† 26:33 26:33 เบเออร์เชบา​หมาย​ถึง“บ่อ​แห่ง​คำสาบาน”หรือ“บ่อ​แห่ง​เจ็ด”

* 30:24 30:24 โยเซฟ​หมาย​ถึง“ขอ​ให้​เพิ่ม”

* 31:19 31:19 เทราฟิม​คือ​รูปเคารพ​ประจำ​บ้าน​ซึ่ง​อาจ​เกี่ยวข้อง​กับ​สิทธิ​ใน​การ​รับ​มรดก​ของ​ทรัพย์สิน​ใน​ครัว​เรือน

† 31:47 31:47 “เย​การ์สหดูธา”หมาย​ถึง“กอง​หิน​แห่ง​พยาน”ใน​ภาษา​อาราเมค

‡ 31:47 31:47 “กาเลเอด”หมาย​ถึง“กอง​หิน​แห่ง​พยาน”ใน​ภาษา​ฮีบรู

* 32:2 32:2 “มา​หะ​นา​อิม”หมาย​ถึง“สอง​ค่าย”

† 32:30 32:30 “เปนีเอล”หมาย​ถึง“พร​ะ​พัก​ตร์​ของ​พระเจ้า”

* 33:17 33:17 “สุ​คโคท”หมาย​ถึง“ที่​พัก​หรือ​เพิง”

† 33:20 33:20 “เอลเอโลเฮอิสราเอล”หมาย​ถึง“พระเจ้า​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล”หรือ“พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ทรง​ฤทธิ์”

* 34:17 34:17 ภาษา​ฮีบรู​มี​คำ​ว่า“ลูกสาว”ตาม​ตัว​อักษร

* 35:18 35:18 “เบน​โอนี”หมาย​ถึง“ลูกชาย​แห่ง​ความ​ทุกข์​ของ​ฉัน”

† 35:18 35:18 “เบนยามิน”หมาย​ถึง“ลูกชาย​แห่ง​มือขวา​ของ​ฉัน”

* 37:35 37:35 เชโอล​คือ​สถานที่​ของ​ผู้​ตาย

* 38:29 38:29 เปเรศ หมาย​ถึง “การ​แหวก​ออก”

† 38:30 38:30 เศราห์ หมาย​ถึง “สีแดงสด” หรือ “ความ​สว่าง”

* 41:51 41:51 “มนัสเสห์” ฟัง​คล้าย​คำ​ฮีบรู​ที่​หมาย​ถึง “ลืม”

† 41:52 41:52 “เอฟราอิม” ฟัง​คล้าย​คำ​ฮีบรู​ที่​หมาย​ถึง “เกิด​ผล​สอง​เท่า”

* 42:38 42:38 เชโอล​คือ​สถานที่​ของ​ผู้​ตาย

* 44:29 44:29 เชโอล​คือ​สถานที่​ของ​ผู้​ตาย

† 44:31 44:31 เชโอล​คือ​สถานที่​ของ​ผู้​ตาย

อพยพ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

หนังสือ​เล่ม​ที่​สอง​ของ​โมเสส

ซึ่ง​เรียก​กัน​ทั่วไป​ว่า

อพยพ

1

1 ต่อ​ไป​นี้​คือ​ชื่อ​ของ​ลูกชาย​อิสราเอล​ที่​เดินทาง​มา​อียิปต์ แต่ละ​คน​มา​กับ​ครอบครัว​ของตน​พร้อม​กับ​ยาโคบ 2 รูเบน สิเมโอน เลวี และ​ยูดาห์ 3 อิสสาคาร์ เศบูลุน และ​เบนยามิน 4 ดาน​กับ​นัฟทาลี กาด​กับ​อาเชอร์ 5 ผู้​ที่​สืบ​เชื้อสาย​โดย​ตรง​จาก​ยาโคบ​มี​ทั้งหมด 70 คน ส่วน​โยเซฟ​อยู่​ใน​อียิปต์​ก่อน​แล้ว 6 ต่อ​มา​โยเซฟ​กับ​พี่น้อง​ทั้งหมด​ของ​เขา​และ​คน​ทั้ง​รุ่น​นั้น​ก็​ตาย​ไป 7 แต่​ชาว​อิสราเอล​มี​ลูก​ดก เพิ่มพูน​อย่าง​มาก ทวี​จำนวน​ขึ้น และ​แข็งแกร่ง​ยิ่ง​นัก จน​แผ่นดิน​เต็ม​ไป​ด้วย​พวก​เขา

8 ต่อ​มา​มี​กษัตริย์​องค์​ใหม่​ขึ้น​ปกครอง​อียิปต์ ซึ่ง​ไม่​รู้จัก​โยเซฟ 9 เขา​พูด​กับ​ประชาชน​ของตน​ว่า “ดู​สิ* คน​อิสราเอล​มี​จำนวน​มาก​กว่า​เรา​และ​แข็งแกร่ง​กว่า​เรา 10 มา​เถอะ เรา​ต้องหา​วิธี​จัดการ​กับ​พวก​เขา​อย่าง​แยบยล ไม่​อย่าง​นั้น​พวก​เขา​จะ​ยิ่ง​ทวี​จำนวน และ​ถ้า​เกิด​สงคราม​ขึ้น พวก​เขา​อาจ​เข้า​กับ​ศัตรู​ของ​เรา ต่อสู้​กับ​เรา แล้ว​หนี​ออก​จาก​แผ่นดิน​นี้​ไป” 11 ชาว​อียิปต์​จึง​ตั้ง​ผู้คุม​แรงงาน​มา​ควบคุม​พวก​เขา เพื่อ​กดขี่​พวก​เขา​ด้วย​งาน​หนัก ชาว​อิสราเอล​สร้าง​เมือง​คลัง​เสบียง​ให้​ฟาโรห์ คือ​ปิธอม​และ​ราอัมเสส 12 แต่​ยิ่ง​ถูก​กดขี่ พวก​เขา​ก็​ยิ่ง​ทวี​จำนวน​และ​แผ่​ขยาย​ออก​ไป ชาว​อียิปต์​จึง​เริ่ม​หวาดกลัว​ชาว​อิสราเอล 13 ชาว​อียิปต์​บังคับ​ชาว​อิสราเอล​ให้​ทำงาน​อย่าง​โหดร้าย 14 ทำให้​ชีวิต​ของ​พวก​เขา​ขม​ขื่น​ด้วย​งาน​ทาส​หนัก ทั้ง​งาน​ปูน งาน​ทำ​อิฐ และ​งาน​ทุก​ชนิด​ใน​ทุ่ง​นา งาน​ทั้งหมด​ที่​ชาว​อียิปต์​บังคับ​ให้​พวก​เขา​ทำ​นั้น​ล้วน​โหดร้าย

15 กษัตริย์​อียิปต์​พูด​กับ​หญิง​ทำคลอด​ชาว​ฮีบรู​สอง​คน คน​หนึ่ง​ชื่อ​ชิฟราห์ อีก​คน​ชื่อ​ปูอาห์ 16 เขา​สั่ง​ว่า “เวลา​พวก​เจ้า​ไป​ทำคลอด​ให้​หญิง​ฮีบรู แล้ว​เห็น​เด็ก​บน​ที่นั่ง​คลอด ถ้า​เป็น​ลูกชาย​ให้​ฆ่า​เสีย แต่​ถ้า​เป็น​ลูกสาว​ก็​ให้​มี​ชีวิต​อยู่” 17 แต่​หญิง​ทำคลอด​เกรงกลัว​พระเจ้า† พวก​เธอ​จึง​ไม่​ทำ​ตาม​ที่​กษัตริย์​อียิปต์​สั่ง แต่​ปล่อย​ให้​เด็ก​ชาย​มี​ชีวิต​อยู่ 18 กษัตริย์​อียิปต์​จึง​เรียก​หญิง​ทำคลอด​มา​ถาม​ว่า “ทำไม​พวก​เจ้า​ถึง​ทำ​อย่าง​นี้ ทำไม​ถึง​ปล่อย​ให้​เด็ก​ชาย​มี​ชีวิต​อยู่?”

19 พวก​เธอ​ตอบ​ฟาโรห์​ว่า “เพราะ​หญิง​ฮีบรู​ไม่​เหมือน​หญิง​อียิปต์ พวก​เธอ​แข็งแรง​และ​คลอด​ลูก​ก่อน​ที่​หญิง​ทำคลอด​จะ​ไป​ถึง”

20 พระเจ้า​จึง​ดี​ต่อ​หญิง​ทำคลอด​เหล่า​นั้น ส่วน​ประชาชน​ก็​ทวี​จำนวน​และ​แข็งแกร่ง​ขึ้น​อย่าง​มาก 21 และ​เพราะ​หญิง​ทำคลอด​เกรงกลัว​พระเจ้า พระองค์​จึง​ให้​พวก​เธอ​มี​ครอบครัว​ของตน​เอง 22 แล้ว​ฟาโรห์​สั่ง​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา​ว่า “เด็ก​ชาย​ทุก​คน​ที่​เกิด​มา​ให้​โยน​ลง​แม่น้ำ แต่​เด็ก​หญิง​ทุก​คน​ให้​ไว้​ชีวิต”

2

1 ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​ตระกูล​เลวี​ไป​แต่งงาน​กับ​หญิง​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​ลูกหลาน​ของ​เลวี 2 หญิง​นั้น​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​ลูกชาย เมื่อ​เห็น​ว่า​เด็ก​งดงาม​ดี เธอ​ก็​ซ่อน​เขา​ไว้ 3 เดือน 3 เมื่อ​ซ่อน​ต่อ​ไป​ไม่​ไหว เธอ​เอา​ตะกร้า​ที่​สาน​จาก​ต้น​กก​มา​ทา​ด้วย​ยางมะตอย​และ​ชัน แล้ว​วาง​เด็ก​ลง​ใน​ตะกร้า​และ​นำ​ไป​วาง​ไว้​ใน​กอ​อ้อ​ริม​แม่น้ำ 4 พี่สาว​ของ​เด็ก​ยืน​อยู่​ห่าง ๆ เพื่อ​ดู​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​เขา 5 ลูกสาว​ของ​ฟาโรห์​ลง​มา​อาบ​น้ำ​ที่​แม่น้ำ ขณะ​ที่​หญิง​รับใช้​ของ​เธอ​เดิน​อยู่​ริม​แม่น้ำ ลูกสาว​ฟาโรห์​เห็น​ตะกร้า​อยู่​ใน​กอ​อ้อ จึง​ส่ง​สาวใช้​ไป​เอา​มา 6 เมื่อ​เปิด​ตะกร้า เธอ​ก็​เห็น​เด็ก และ​ตอน​นั้น​เอง​เด็ก​ทารก​กำลัง​ร้องไห้ เธอ​สงสาร​เขา​และ​พูด​ว่า “นี่​เป็น​ลูก​ของ​ชาว​ฮีบรู​คน​หนึ่ง”

7 พี่สาว​ของ​เด็ก​จึง​ถาม​ลูกสาว​ฟาโรห์​ว่า “จะ​ให้​ไป​ตาม​แม่นม​ชาว​ฮีบรู​มา​เลี้ยง​เด็ก​คน​นี้​ให้​ไหม?”

8 ลูกสาว​ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “ไป​สิ”

หญิง​สาว​คน​นั้น​จึง​ไป​เรียก​แม่​ของ​เด็ก​มา 9 ลูกสาว​ฟาโรห์​บอก​เธอ​ว่า “เอา​เด็ก​คน​นี้​ไป​เลี้ยง​ให้​ฉัน และ​ให้​นม​เขา​ด้วย แล้ว​ฉัน​จะ​จ่าย​ค่า​จ้าง​ให้” หญิง​คน​นั้น​จึง​รับ​เด็ก​ไป​เลี้ยง

หญิง​นั้น​จึง​รับ​เด็ก​ไป​เลี้ยง​และ​ให้​นม 10 เมื่อ​เด็ก​โต​ขึ้น แม่​ของ​เด็ก​ก็​พา​เขา​มา​หา​ลูกสาว​ฟาโรห์ และ​เขา​ก็​ได้​เป็น​ลูก​ของ​เธอ ลูกสาว​ฟาโรห์​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​โมเสส* เพราะ​เธอ​บอก​ว่า “ฉัน​ดึง​เขา​ขึ้น​มา​จาก​น้ำ”

11 หลาย​ปี​ต่อ​มา เมื่อ​โมเสส​โต​เป็น​ผู้ใหญ่ เขา​ออก​ไป​หา​พี่น้อง​ร่วม​ชาติ​และ​เห็น​ภาระ​งาน​หนัก​ของ​พวก​เขา เขา​เห็น​ชาว​อียิปต์​คน​หนึ่ง​กำลัง​ตี​ชาว​ฮีบรู ซึ่ง​เป็น​คน​ร่วม​ชาติ​ของ​เขา 12 โมเสส​มอง​ซ้าย​มอง​ขวา เมื่อ​เห็น​ว่า​ไม่​มี​ใคร​อยู่ เขา​ก็​ฆ่า​ชาว​อียิปต์​คน​นั้น​แล้ว​ฝัง​ไว้​ใน​ทราย

13 วัน​รุ่งขึ้น​เขา​ออก​ไป​อีก และ​เห็น​ชาย​ฮีบรู​สอง​คน​กำลัง​ต่อสู้​กัน เขา​จึง​ถาม​คน​ที่​เป็น​ฝ่าย​ผิด​ว่า “ทำไม​ถึง​ตี​คน​ร่วม​ชาติ​ของ​ตัวเอง?”

14 ชาย​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “ใคร​ตั้ง​นาย​ให้​เป็น​ผู้ปกครอง​และ​ผู้​ตัดสิน​พวก​เรา? คิด​จะ​ฆ่า​ฉัน​เหมือน​ที่​ฆ่า​ชาว​อียิปต์​คน​นั้น​หรือ?” โมเสส​ก็​กลัว​และ​คิด​ว่า “เรื่อง​นี้​คง​รู้​กัน​แล้ว​แน่ ๆ”

โมเสส​จึง​กลัว​และ​คิด​ว่า “เรื่อง​นี้​รู้​กัน​แล้ว​แน่ ๆ” 15 เมื่อ​ฟาโรห์​ได้ยิน​เรื่อง​นี้​ก็​พยายาม​จะ​ฆ่า​โมเสส แต่​โมเสส​หนี​จาก​ฟาโรห์​ไป​อยู่​ใน​แผ่นดิน​มีเดียน แล้ว​เขา​ก็​นั่ง​ลง​ข้าง​บ่อ​น้ำ​แห่ง​หนึ่ง

16 นักบวช​แห่ง​มีเดียน​มี​ลูกสาว 7 คน พวก​เธอ​มา​ตัก​น้ำ​ใส่​ราง​จน​เต็ม​เพื่อ​ให้​ฝูง​สัตว์​ของ​พ่อ​กิน​น้ำ 17 แต่​พวก​คน​เลี้ยง​แกะ​เข้า​มา​ไล่​พวก​เธอ โมเสส​จึง​ลุก​ขึ้น​ช่วย​และ​ตัก​น้ำ​ให้​ฝูง​สัตว์​ที่​พวก​เธอ​ดูแล 18 เมื่อ​กลับ​ไป​หา​เรอูเอล​ผู้เป็น​พ่อ เขา​ถาม​ว่า “ทำไม​วัน​นี้​กลับ​มา​เร็ว​นัก?”

19 พวก​เธอ​ตอบ​ว่า “ชาย​อียิปต์​คน​หนึ่ง​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​พวก​คน​เลี้ยง​แกะ ทั้ง​ยัง​ตัก​น้ำ​ให้​เรา​และ​ให้​ฝูง​สัตว์​กิน​น้ำ​ด้วย”

20 เขา​จึง​ถาม​ลูกสาว​ว่า “แล้ว​เขา​อยู่​ไหน? ทำไม​ถึง​ทิ้ง​ชาย​คน​นั้น​ไว้? ไป​เรียก​เขา​มา​กิน​อาหาร​สิ”

21 โมเสส​ตกลง​ที่​จะ​อยู่​กับ​ชาย​คน​นั้น และ​เรอูเอล​ก็​ยก​ซิปโปราห์​ลูกสาว​ให้​โมเสส 22 เธอ​คลอด​ลูกชาย โมเสส​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​เกอร์โชม† เพราะ​เขา​พูด​ว่า “ผม​มา​อยู่​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​ต่าง​แดน”

23 หลาย​ปี​ผ่าน​ไป กษัตริย์​อียิปต์​ก็​ตาย ชาว​อิสราเอล​ถอน​ใจ​เพราะ​การ​เป็น​ทาส​และ​ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ เสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา​เพราะ​การ​เป็น​ทาส​ขึ้น​ไป​ถึง​พระเจ้า 24 พระเจ้า​ได้ยิน​เสียง​คร่ำครวญ​ของ​พวก​เขา และ​พระองค์​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ของ​พระองค์​กับ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ 25 พระเจ้า​มอง​เห็น​ชาว​อิสราเอล และ​พระองค์​ก็​รับรู้

3

1 เวลา​นั้น​โมเสส​กำลัง​เลี้ยง​ฝูง​สัตว์​ของ​เยโธร​พ่อตา​ของ​เขา ซึ่ง​เป็น​นักบวช​แห่ง​มีเดียน เขา​พา​ฝูง​สัตว์​ไป​ยัง​อีก​ฟาก​ของ​ถิ่น​ทุรกันดาร จน​มา​ถึง​ภูเขา​ของ​พระเจ้า​ที่​โฮเรบ 2 ทูต​ของ​พระยาห์เวห์* ปรากฏ​แก่​เขา​ท่ามกลาง​เปลว​ไฟ​ที่​ลุก​อยู่​กลาง​พุ่มไม้ โมเสส​มอง​ดู เห็น​พุ่มไม้​นั้น​ลุก​เป็น​ไฟ​แต่​ไม่​ถูก​ไฟ​เผาผลาญ 3 โมเสส​พูด​ว่า “ผม​จะ​เข้า​ไป​ดู​ภาพ​น่า​พิศวง​นี้ ว่า​ทำไม​พุ่มไม้​ถึง​ไม่​ถูก​ไฟ​เผาผลาญ”

4 เมื่อ​พระยาห์เวห์​เห็น​ว่า​โมเสส​เดิน​เข้า​ไป​ดู พระเจ้า​ก็​เรียก​เขา​จาก​กลาง​พุ่มไม้​ว่า “โมเสส! โมเสส!”

เขา​ตอบ​ว่า “ผม​อยู่​นี่”

5 พระองค์​ตรัส​ว่า “อย่า​เข้า​มา​ใกล้ ถอด​รองเท้า​ออก เพราะ​ที่​ที่​เจ้า​ยืน​อยู่​นี้​เป็น​พื้น​ดิน​ศักดิ์สิทธิ์” 6 แล้ว​พระองค์​ตรัส​ต่อ​ไป​ว่า “เรา​เป็น​พระเจ้า​ของ​พ่อ​เจ้า เป็น​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ” โมเสส​ก็​ปิด​หน้า เพราะ​กลัว​ที่​จะ​มอง​พระเจ้า

โมเสส​ปิด​หน้า เพราะ​กลัว​ที่​จะ​มอง​พระเจ้า

7 พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “เรา​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ประชาชน​ของ​เรา​ที่​อยู่​ใน​อียิปต์​อย่าง​แน่นอน เรา​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา​เพราะ​ผู้คุม​แรงงาน และ​เรา​รู้​ถึง​ความ​เจ็บ​ปวด​ของ​พวก​เขา 8 เรา​จึง​ลง​มา​เพื่อ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​ชาว​อียิปต์ และ​พา​พวก​เขา​ขึ้น​จาก​แผ่นดิน​นั้น​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ที่​ดี​และ​กว้าง​ใหญ่ เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์ เป็น​ที่​อยู่​ของ​ชาว​คานาอัน ชาว​ฮิตไทต์ ชาว​อาโมไรต์ ชาว​เปริสไซต์ ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เยบุส 9 ตอน​นี้​เสียง​ร้อง​ของ​ชาว​อิสราเอล​มา​ถึง​เรา​แล้ว และ​เรา​ได้​เห็น​แล้ว​ว่า​ชาว​อียิปต์​กดขี่​พวก​เขา​อย่างไร 10 มา​เถอะ เรา​จะ​ส่ง​เจ้า​ไป​หา​ฟาโรห์ เพื่อ​ให้​เจ้า​พา​ประชาชน​ของ​เรา คือ​ชาว​อิสราเอล ออก​จาก​อียิปต์”

11 โมเสส​ถาม​พระเจ้า​ว่า “ผม​เป็น​ใคร​ถึง​จะ​ไป​หา​ฟาโรห์ และ​พา​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​อียิปต์​ได้?”

12 พระองค์​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​อยู่​กับ​เจ้า​อย่าง​แน่นอน และ​นี่​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​ให้​เจ้า​รู้​ว่า​เรา​เป็น​ผู้​ส่ง​เจ้า​ไป เมื่อ​เจ้า​พา​ประชาชน​ออก​จาก​อียิปต์​แล้ว พวก​เจ้า​จะ​รับใช้​พระเจ้า​บน​ภูเขา​นี้”

13 โมเสส​ถาม​พระเจ้า​ว่า “เมื่อ​ผม​ไป​หา​ชาว​อิสราเอล​และ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ​ส่ง​ผม​มา​หา​พวก​คุณ’ แล้ว​พวก​เขา​ถาม​ว่า ‘พระองค์​ชื่อ​อะไร?’ ผม​ควร​ตอบ​ว่า​อย่างไร?”

14 พระเจ้า​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เรา​เป็น​ผู้​ที่​เรา​เป็น” แล้ว​ตรัส​ว่า “จง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘เรา​เป็น’ ส่ง​ผม​มา​หา​พวก​คุณ” 15 พระเจ้า​ตรัส​กับ​โมเสส​อีก​ว่า “จง​บอก​ชาวอิสราเอลว่า ‘พระยาห์เวห์† พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ ส่ง​ผม​มา​หา​พวก​คุณ’ นี่​คือ​ชื่อ​ของ​เรา​ตลอด​ไป และ​คน​ทุก​ชั่ว​อายุ​จะ​ระลึก​ถึง​เรา​ด้วย​ชื่อ​นี้ 16 ไป​เรียก​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​มา​รวม​กัน แล้ว​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ พระเจ้า​ของ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ ปรากฏ​แก่​ผม​และ​ตรัส​ว่า “เรา​ได้​มา​ดูแล​พวก​เจ้า​อย่าง​แน่นอน และ​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​พวก​เจ้า​ใน​อียิปต์ 17 เรา​บอก​แล้ว​ว่า เรา​จะ​พา​พวก​เจ้า​ขึ้น​จาก​ความ​ทุกข์​ใน​อียิปต์ ไป​ยัง​แผ่นดิน​ของ​ชาว​คานาอัน ชาว​ฮิตไทต์ ชาว​อาโมไรต์ ชาว​เปริสไซต์ ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เยบุส เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์” ’ 18 พวก​เขา​จะ​ฟัง​เจ้า จาก​นั้น​เจ้า​และ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​จะ​ไป​หา​กษัตริย์​อียิปต์ และ​บอก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู ได้​มา​พบ​กับ​พวก​เรา โปรด​อนุญาต​ให้​พวก​เรา​เดินทาง​เข้า​ไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เป็น​ระยะทาง 3 วัน เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา’ 19 เรา​รู้​ว่า​กษัตริย์​อียิปต์​จะ​ไม่​ยอม​ให้​พวก​เจ้า​ไป แม้​จะ​เผชิญ​มือ​อัน​ทรง​พลัง 20 เรา​จึง​จะ​ยื่น​มือ​ออก​และ​โจมตี​อียิปต์​ด้วย​สิ่ง​อัศจรรย์​ทั้งหมด​ที่​เรา​จะ​ทำ​ท่ามกลาง​พวก​เขา หลัง​จาก​นั้น​กษัตริย์​จะ​ยอม​ให้​พวก​เจ้า​ไป 21 เรา​จะ​ทำให้​ประชาชน​กลุ่ม​นี้​ได้​รับ​ความ​เอ็นดู​จาก​ชาว​อียิปต์ และ​เมื่อ​พวก​เจ้า​ออก​ไป พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ไป​มือเปล่า 22 ผู้หญิง​ทุก​คน​จะ​ขอ​เครื่องเงิน เครื่อง​ทอง และ​เสื้อ​ผ้า​จาก​เพื่อนบ้าน​และ​จาก​หญิง​ที่​มา​หา​เธอ​ที่​บ้าน แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​นำ​สิ่ง​เหล่า​นั้น​มา​ให้​ลูกชาย​ลูกสาว​สวม​ใส่ พวก​เจ้า​จะ​ริบ​ทรัพย์​ของ​ชาว​อียิปต์”

4

1 โมเสส​ตอบ​ว่า “แต่​ดู​สิ พวก​เขา​จะ​ไม่​เชื่อ​ผม​และ​ไม่​ฟัง​ผม พวก​เขา​จะ​พูด​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ปรากฏ​แก่​คุณ​หรอก’ ”

2 พระยาห์เวห์​ถาม​เขา​ว่า “อะไร​อยู่​ใน​มือ​เจ้า?”

เขา​ตอบ​ว่า “ไม้เท้า”

3 พระองค์​ตรัส​ว่า “โยน​ลง​พื้น”

เขา​โยน​ไม้เท้า​ลง​พื้น มัน​ก็​กลาย​เป็น​งู โมเสส​จึง​วิ่ง​หนี

4 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ยื่น​มือ​ไป​จับ​หาง​มัน”

โมเสส​ยื่น​มือ​ไป​จับ งู​ก็​กลับ​เป็น​ไม้เท้า​ใน​มือ​เขา

5 พระองค์​ตรัส​ว่า “ทำ​อย่าง​นี้​เพื่อ​ให้​พวก​เขา​เชื่อ​ว่า พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ ได้​ปรากฏ​แก่​เจ้า” 6 พระยาห์เวห์​ตรัส​อีก​ว่า “เอา​มือ​สอด​เข้า​ไป​ใน​เสื้อ​คลุม​ตรง​อก” โมเสส​ก็​สอด​มือ​เข้า​ไป พอ​ดึง​ออก​มา มือ​ของ​เขา​เป็น​โรค​เรื้อน​ขาว​เหมือน​หิมะ

เขา​สอด​มือ​เข้า​ไป​ใน​เสื้อ​คลุม พอ​ดึง​ออก​มา มือ​ของ​เขา​ก็​เป็น​โรค​เรื้อน ขาว​เหมือน​หิมะ

7 พระองค์​ตรัส​ว่า “สอด​มือ​เข้า​ไป​ใน​เสื้อ​คลุม​อีก​ครั้ง”

เขา​สอด​มือ​เข้า​ไป​อีก พอ​ดึง​ออก​จาก​เสื้อ​คลุม มือ​ก็​กลับ​เป็น​เหมือน​เนื้อ​ส่วน​อื่น​ของ​ร่างกาย

8 “ถ้า​พวก​เขา​ไม่​เชื่อ​เจ้า​และ​ไม่​ยอม​ฟัง​สิ่ง​ที่หมาย​สำคัญ​แรก​บอก พวก​เขา​ก็​จะ​เชื่อ​สิ่ง​ที่หมาย​สำคัญ​หลัง​บอก 9 แต่​ถ้า​พวก​เขา​ยัง​ไม่​เชื่อ​หมาย​สำคัญ​ทั้ง​สอง​อย่าง​นี้​และ​ไม่​ฟัง​เจ้า ให้​เจ้า​ตัก​น้ำ​จาก​แม่น้ำ​มา​เท​ลง​บน​พื้น​ดิน​แห้ง น้ำ​ที่​ตัก​จาก​แม่น้ำ​จะ​กลาย​เป็น​เลือด​บน​พื้น​ดิน​แห้ง”

10 โมเสสพูด​กับ​พระ​ยาห์เวห์ว่า “พระองค์​ผู้เป็น​เจ้านาย* ผม​ไม่​เคย​เป็น​คน​พูด​คล่อง ทั้ง​เมื่อ​ก่อน​และ​ตอน​นี้ แม้​พระองค์​จะ​ตรัส​กับ​ผม​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​แล้ว ผม​ก็​ยัง​พูด​ติดขัด​และ​ไม่​คล่องปาก”

11 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ใคร​สร้าง​ปาก​มนุษย์? ใคร​ทำให้​คน​เป็น​ใบ้​หรือ​หู​หนวก มอง​เห็น​หรือ​ตาบ​อด? ไม่​ใช่​เรา​หรือ คือ​พระยาห์เวห์? 12 เพราะ​ฉะนั้น​ไป​เถอะ เรา​จะ​อยู่​กับ​เจ้า​เมื่อ​เจ้า​พูด และ​จะ​สอน​เจ้า​ว่า​ควร​พูด​อะไร”

13 โมเสส​ตอบ​ว่า “พระองค์​ผู้เป็น​เจ้านาย ได้​โปรด​ส่ง​คน​อื่น​ไป​เถอะ”

14 พระยาห์เวห์​จึง​โกรธ​โมเสส และ​ตรัส​ว่า “แล้ว​อาโรน คน​เลวี​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ล่ะ? เรา​รู้​ว่า​เขา​พูด​เก่ง ดู​สิ เขา​กำลัง​ออก​มา​พบ​เจ้า เมื่อ​เห็น​เจ้า​เขา​จะ​ดีใจ​จาก​ใจ​จริง 15 เจ้า​จง​พูด​กับ​เขา​และ​บอก​เขา​ว่า​ต้อง​พูด​อะไร เรา​จะ​อยู่​กับ​ทั้ง​เจ้า​กับ​เขา​เมื่อ​พวก​เจ้า​พูด และ​จะ​สอน​พวก​เจ้า​ว่า​ควร​ทำ​อะไร 16 เขา​จะ​พูด​กับ​ประชาชน​แทน​เจ้า เป็น​เหมือน​ปาก​ของ​เจ้า ส่วน​เจ้า​จะ​เป็น​เหมือน​พระเจ้า​สำหรับ​เขา 17 จง​ถือ​ไม้เท้า​นี้​ไว้​ใน​มือ เพราะ​เจ้า​จะ​ใช้​มัน​ทำ​หมาย​สำคัญ​ต่าง ๆ”

18 โมเสส​กลับ​ไป​หา​เยโธร​พ่อตา​และ​พูด​ว่า “ขอ​ให้​ผม​กลับ​ไป​หา​พี่น้อง​ร่วม​ชาติ​ที่​อียิปต์ เพื่อ​ดู​ว่า​พวก​เขา​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ​ไม่”

เยโธร​ตอบ​โมเสส​ว่า “ไป​โดย​สวัสดิภาพ​เถอะ”

19 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ใน​มีเดียน​ว่า “กลับ​ไป​อียิปต์​เถอะ เพราะ​คน​ทั้งหมด​ที่​ต้องการ​เอา​ชีวิต​เจ้า​นั้น​ตาย​แล้ว”

20 โมเสส​จึง​ให้​ภรรยา​และ​บรรดา​ลูกชาย​ขึ้น​ลา แล้ว​เดินทาง​กลับ​ไป​ยัง​แผ่นดิน​อียิปต์ พร้อม​ถือ​ไม้เท้า​ของ​พระเจ้า​ไว้​ใน​มือ 21 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เมื่อ​เจ้า​กลับ​ไป​อียิปต์ จง​ทำ​สิ่ง​อัศจรรย์​ทั้งหมด​ที่​เรา​ให้​ไว้​ใน​มือ​ของ​เจ้า​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์ แต่​เรา​จะ​ทำให้​ใจ​ของ​เขา​แข็ง​กระด้าง เขา​จึง​จะ​ไม่​ยอม​ปล่อย​ประชาชน​ไป 22 เจ้า​จง​บอก​ฟาโรห์​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้ อิสราเอล​เป็น​ลูกชาย​ของ​เรา เป็น​ลูก​คน​โต​ของ​เรา 23 เรา​บอก​เจ้า​แล้ว​ว่า “ปล่อย​ลูก​ของ​เรา​ไป เพื่อ​เขา​จะ​ได้​รับใช้​เรา” แต่​เจ้า​ปฏิเสธ​ไม่​ยอม​ปล่อย​เขา​ไป ดู​สิ เรา​จะ​ฆ่า​ลูกชาย​คน​โต​ของ​เจ้า’ ”

24 ระหว่าง​ทาง ที่​ที่​พักแรม​แห่ง​หนึ่ง พระยาห์เวห์​มา​พบ​โมเสส​และ​หมาย​จะ​ฆ่า​เขา 25 ซิปโปราห์​จึง​เอา​หิน​เหล็ก​ไฟ​มา​ตัด​หนัง​หุ้ม​ปลาย​อวัยวะ​เพศ​ของ​ลูกชาย แล้ว​โยน​หนัง​ส่วน​นั้น​ลง​ตรง​เท้า พลาง​พูด​ว่า “คุณ​เป็น​เจ้าบ่าว​แห่ง​เลือด​ของ​ฉัน​จริง ๆ”

26 พระองค์​จึง​ปล่อย​เขา​ไป ตอน​นั้น​เธอ​จึง​พูด​ว่า “เจ้าบ่าว​แห่ง​เลือด” เนื่อง​จาก​การ​เข้า​สุหนัต

27 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​อาโรน​ว่า “ไป​พบ​โมเสส​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร”

เขา​จึง​ไป​พบ​โมเสส​ที่​ภูเขา​ของ​พระเจ้า แล้ว​จูบ​เขา 28 โมเสส​เล่า​ให้​อาโรน​ฟัง​ทุก​ถ้อยคำ​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​เมื่อ​ส่ง​เขา​มา และ​หมาย​สำคัญ​ทั้งหมด​ที่​พระองค์​สั่ง​ให้​เขา​ทำ 29 โมเสส​กับ​อาโรน​ไป​เรียก​ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​ชาว​อิสราเอล​มา​รวม​กัน 30 อาโรน​เล่า​ทุก​ถ้อยคำ​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส และ​ทำ​หมาย​สำคัญ​ต่อ​หน้า​ประชาชน 31 ประชาชน​ก็​เชื่อ เมื่อ​ได้ยิน​ว่า​พระยาห์เวห์​ได้​มา​ดูแล​ชาว​อิสราเอล​และ​ได้​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​พวก​เขา พวก​เขา​ก็​ก้ม​ศีรษะ​ลง​นมัสการ

5

1 หลัง​จาก​นั้น​โมเสส​กับ​อาโรน​เข้า​ไป​หา​ฟาโรห์​และ​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล ตรัส​ดังนี้ ‘ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไป​ฉลอง​เทศกาล​แด่​เรา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร’ ”

2 ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​เป็น​ใคร เรา​ถึง​ต้อง​ฟัง​เขา​และ​ปล่อย​อิสราเอล​ไป? เรา​ไม่​รู้จัก​พระยาห์เวห์ และ​เรา​จะ​ไม่​ปล่อย​อิสราเอล​ไป​ด้วย”

3 ทั้ง​สอง​ตอบ​ว่า “พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู​ได้​มา​พบ​กับ​พวก​เรา โปรด​ให้​พวก​เรา​เดินทาง​เข้า​ไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เป็น​ระยะทาง 3 วัน เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา ไม่​เช่น​นั้น​พระองค์​อาจ​มา​ทำร้าย​พวก​เรา​ด้วย​โรค​ระบาด​หรือ​ด้วย​ดาบ”

4 กษัตริย์​อียิปต์​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “โมเสส อาโรน ทำไม​พวก​เจ้า​ถึง​ดึง​ประชาชน​ออก​จาก​งาน​ของ​พวก​เขา? กลับ​ไป​ทำงาน​หนัก​ของ​พวก​เจ้า​เสีย!” 5 ฟาโรห์​พูด​ต่อว่า “ดู​สิ ตอน​นี้​คน​ใน​แผ่นดิน​มี​มากมาย แล้ว​พวก​เจ้า​กลับ​ทำให้​พวก​เขา​หยุด​จาก​งาน​หนัก” 6 วัน​นั้น​เอง​ฟาโรห์​สั่ง​ผู้คุม​แรงงาน​และ​หัวหน้า​คน​งาน​ของ​ประชาชน​ว่า 7 “ต่อ​ไป​นี้​อย่า​เอา​ฟาง​ไป​ให้​ประชาชน​ทำ​อิฐ​เหมือน​แต่​ก่อน ให้​พวก​เขา​ออก​ไป​หา​ฟาง​เอง 8 จง​กำหนด​ให้​พวก​เขา​ทำ​อิฐ​จำนวน​เท่า​เดิม​เหมือน​เมื่อ​ก่อน ห้าม​ลด​ลง​แม้​แต่​น้อย เพราะ​พวก​เขา​ขี้เกียจ ถึง​ได้​ร้อง​ว่า ‘ให้​พวก​เรา​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระเจ้า​ของ​พวก​เรา​เถอะ’ 9 จง​เพิ่ม​งาน​ให้​หนัก​ขึ้น ให้​พวก​เขา​ยุ่ง​อยู่​กับ​งาน จะ​ได้​ไม่​สนใจ​คำ​โกหก​เหล่า​นั้น”

10 ผู้คุม​แรงงาน​กับ​หัวหน้า​คน​งาน​จึง​ออก​ไป​บอก​ประชาชน​ว่า “ฟาโรห์​สั่ง​ว่า ‘เรา​จะ​ไม่​ให้​ฟาง​พวก​เจ้า​อีก 11 พวก​เจ้า​ไป​หา​ฟาง​เอง ที่ไหน​หา​ได้​ก็​เอา​มา แต่​ปริมาณ​งาน​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ลด​ลง​เลย’ ” 12 ประชาชน​จึง​กระจาย​กัน​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​เพื่อ​เก็บ​ตอ​ซัง​มา​ใช้​แทน​ฟาง 13 ผู้คุม​แรงงาน​เร่งรัด​พวก​เขา​ว่า “ทำงาน​ให้​ครบ​จำนวน​ที่​กำหนด​ใน​แต่ละ​วัน​เหมือน​ตอน​ที่​มี​ฟาง!” 14 หัวหน้า​คน​งาน​ชาว​อิสราเอล​ที่​ผู้คุม​แรงงาน​ของ​ฟาโรห์​ตั้ง​ไว้​เหนือ​คน​งาน​ถูก​เฆี่ยน และ​ถูก​ถาม​ว่า “ทำไม​เมื่อ​วาน​กับ​วัน​นี้​พวก​เจ้า​ทำ​อิฐ​ไม่​ครบ​จำนวน​ที่​กำหนด​เหมือน​แต่​ก่อน?”

15 หัวหน้า​คน​งาน​ชาว​อิสราเอล​จึง​เข้า​ไป​หา​ฟาโรห์​และ​ร้อง​ว่า “ทำไม​ท่าน​ถึง​ทำ​กับ​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​อย่าง​นี้? 16 ไม่​มี​ใคร​ให้​ฟาง​พวก​เรา แต่​กลับ​สั่ง​ว่า ‘ทำ​อิฐ!’ แล้ว​ตอน​นี้​คน​รับใช้​ของ​ท่าน​ยัง​ถูก​เฆี่ยน​อีก ทั้ง​ที่​ความ​ผิด​อยู่​ที่​คน​ของ​ท่าน​เอง”

17 แต่​ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “พวก​เจ้า​ขี้เกียจ! ขี้เกียจ! ถึง​ได้​พูด​ว่า ‘ให้​พวก​เรา​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​เถอะ’ 18 กลับ​ไป​ทำงาน​เดี๋ยวนี้ จะ​ไม่​มี​ฟาง​ให้​พวก​เจ้า แต่​พวก​เจ้า​ต้อง​ส่ง​อิฐ​ให้​ครบ​เท่า​เดิม!”

19 หัวหน้า​คน​งาน​ชาว​อิสราเอล​รู้​ว่า​ตัวเอง​ตก​อยู่​ใน​สถานการณ์​เลว​ร้าย เมื่อ​ได้​รับ​คำ​สั่ง​ว่า “ห้าม​ลด​จำนวน​อิฐ​ที่​กำหนด​ไว้​ใน​แต่ละ​วัน​แม้​แต่​น้อย”

20 เมื่อ​ออก​จาก​ฟาโรห์ พวก​เขา​พบ​โมเสส​กับ​อาโรน​ยืน​รอ​อยู่​ระหว่าง​ทาง 21 พวก​เขา​พูด​กับ​ทั้ง​สอง​ว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​มอง​ดู​และ​ตัดสิน​พวก​คุณ​เถอะ เพราะ​พวก​คุณ​ทำให้​พวก​เรา​น่า​รังเกียจ​ใน​สายตา​ฟาโรห์​และ​คน​รับใช้​ของ​เขา​ราว​กับ​กลิ่น​เหม็น เท่ากับ​เอา​ดาบ​ใส่​มือ​พวก​เขา​ให้​มา​ฆ่า​พวก​เรา!”

22 โมเสส​กลับ​ไป​หา​พระยาห์เวห์​และ​พูด​ว่า “พระองค์​ผู้เป็น​เจ้านาย ทำไม​พระองค์​ถึง​นำ​ความ​เดือดร้อน​มา​ให้​ประชาชน​นี้? แล้ว​ทำไม​ถึง​ส่ง​ผม​มา? 23 ตั้งแต่​ผม​ไป​หา​ฟาโรห์​เพื่อ​พูด​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์ เขา​ก็​ทำให้​ประชาชน​นี้​เดือดร้อน แต่​พระองค์​ยัง​ไม่​ได้​ช่วย​ประชาชน​ของ​พระองค์​ให้​พ้น​เลย!”

6

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ตอน​นี้​เจ้า​จะ​ได้​เห็น​ว่า​เรา​จะ​ทำ​อะไร​กับ​ฟาโรห์ เพราะ​ด้วย​อำนาจ​ของ​มือ​อัน​ทรง​พลัง ฟาโรห์​จะ​ปล่อย​พวก​เขา​ไป และ​ด้วย​อำนาจ​ของ​มือ​อัน​ทรง​พลัง เขา​จะ​ขับ​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของตน”

2 พระเจ้า​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เรา​คือ​พระยาห์เวห์ 3 เรา​เคย​ปรากฏ​แก่​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ​ใน​ฐานะ​พระเจ้า​ผู้​ทรง​ฤทธิ์ แต่​พวก​เขา​ไม่​ได้​รู้จัก​เรา​ด้วย​นาม​พระยาห์เวห์* 4 เรา​ยัง​ได้​ตั้ง​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวก​เขา ว่า​จะ​ยก​แผ่นดิน​คานาอัน​ให้​พวก​เขา คือ​แผ่นดิน​ที่​พวก​เขา​เดินทาง​ไปมา​และ​อาศัย​อยู่​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น 5 และ​เรา​ได้ยิน​เสียง​คร่ำครวญ​ของ​ชาว​อิสราเอล ซึ่ง​ชาว​อียิปต์​ยัง​คง​กดขี่​ไว้​เป็น​ทาส และ​เรา​ได้​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ของ​เรา 6 เพราะ​ฉะนั้น​จง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘เรา​คือ​พระยาห์เวห์ เรา​จะ​พา​พวก​เจ้า​ออก​จาก​งาน​หนัก​ที่​ชาว​อียิปต์​บังคับ​ให้​ทำ เรา​จะ​ช่วย​พวก​เจ้า​ให้​พ้น​จาก​การ​เป็น​ทาส​ของ​พวก​เขา และ​เรา​จะ​ไถ่​พวก​เจ้า​ให้​เป็น​อิสระ​ด้วย​แขน​ที่​เหยียด​ออก​และ​ด้วย​การ​พิพากษา​อัน​ยิ่งใหญ่ 7 เรา​จะ​รับ​พวก​เจ้า​มา​เป็น​ประชาชน​ของ​เรา และ​เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า ผู้​พา​พวก​เจ้า​ออก​จาก​งาน​หนัก​ที่​ชาว​อียิปต์​บังคับ​ให้​ทำ 8 เรา​จะ​พา​พวก​เจ้า​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​สาบาน​ว่า​จะ​มอบ​ให้​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ และ​เรา​จะ​มอบ​แผ่นดิน​นั้น​ให้​พวก​เจ้า​เป็น​มรดก เรา​คือ​พระยาห์เวห์’ ”

9 โมเสส​บอก​เรื่อง​นี้​แก่​ชาว​อิสราเอล แต่​พวก​เขา​ไม่​ฟัง​โมเสส เพราะ​หมด​กำลังใจ​และ​ถูก​กดขี่​เป็น​ทาส​อย่าง​โหดร้าย

10 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 11 “เข้า​ไป​พูด​กับ​ฟาโรห์​กษัตริย์​อียิปต์ ให้​เขา​ปล่อย​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของ​เขา”

12 โมเสส​พูด​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ว่า “ดู​สิ แม้​แต่​ชาว​อิสราเอล​ยัง​ไม่​ฟัง​ผม แล้ว​ฟาโรห์​จะ​ฟัง​ผม​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​ริมฝีปาก​ของ​ผม​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต?” 13 พระยาห์เวห์​จึง​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน และ​สั่ง​พวก​เขา​เกี่ยว​กับ​ชาว​อิสราเอล​และ​ฟาโรห์​กษัตริย์​อียิปต์ ให้​พา​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์

14 ต่อ​ไป​นี้​คือ​หัวหน้า​ตระกูล​ของ​พวก​เขา ลูกชาย​ของ​รูเบน​ลูก​คน​โต​ของ​อิสราเอล ได้แก่ ฮาโนค ปัลลู เฮสโรน และ​คาร์มี คน​เหล่า​นี้​เป็นต้น​ตระกูล​ต่าง ๆ ของ​รูเบน 15 ลูกชาย​ของ​สิเมโอน ได้แก่ เยมูเอล ยามีน โอหาด ยาคีน โศหาร์ และ​เชาโล​ซึ่ง​เป็น​ลูก​ของ​หญิง​ชาว​คานาอัน คน​เหล่า​นี้​เป็นต้น​ตระกูล​ต่าง ๆ ของ​สิเมโอน 16 ต่อ​ไป​นี้​คือ​ชื่อ​ของ​ลูกชาย​เลวี​ตาม​ลำดับ​รุ่น ได้แก่ เกอร์โชน โคฮาท และ​เมรารี เลวี​มี​อายุ 137 ปี 17 ลูกชาย​ของ​เกอร์โชน ได้แก่ ลิบนี​และ​ชิเมอี แยก​ตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา 18 ลูกชาย​ของ​โคฮาท ได้แก่ อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และ​อุสซีเอล โคฮาท​มี​อายุ 133 ปี 19 ลูกชาย​ของ​เมรารี ได้แก่ มาห์ลี​และ​มูชี คน​เหล่า​นี้​เป็นต้น​ตระกูล​ต่าง ๆ ของ​ชาว​เลวี​ตาม​ลำดับ​รุ่น 20 อัมราม​แต่งงาน​กับ​โยเคเบด​ซึ่ง​เป็น​พี่สาว​หรือ​น้องสาว​ของ​พ่อ​เขา และ​เธอ​คลอด​อาโรน​กับ​โมเสส​ให้​อัมราม อัมราม​มี​อายุ 137 ปี 21 ลูกชาย​ของ​อิสฮาร์ ได้แก่ โคราห์ เนเฟก และ​ศิครี 22 ลูกชาย​ของ​อุสซีเอล ได้แก่ มิชาเอล เอลซาฟาน และ​สิธรี 23 อาโรน​แต่งงาน​กับ​เอลีเชบา ลูกสาว​ของ​อัมมีนาดับ​และ​เป็น​พี่สาว​หรือ​น้องสาว​ของ​นาห์โชน เธอ​คลอด​นาดับ อาบีฮู เอเลอาซาร์ และ​อิธามาร์​ให้​อาโรน 24 ลูกชาย​ของ​โคราห์ ได้แก่ อัสซีร์ เอลคานาห์ และ​อาบียาสาฟ คน​เหล่า​นี้​เป็นต้น​ตระกูล​ของ​ชาว​โคราห์ 25 เอเลอาซาร์​ลูกชาย​ของ​อาโรน​แต่งงาน​กับ​ลูกสาว​คน​หนึ่ง​ของ​ปูทีเอล และ​เธอ​คลอด​ฟีเนหัส​ให้​เขา คน​เหล่า​นี้​คือ​หัวหน้า​ตระกูล​ของ​ชาว​เลวี​ตาม​ตระกูล​ต่าง ๆ ของ​พวก​เขา 26 อาโรน​กับ​โมเสส​คู่​นี้​เอง​คือ​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “จง​พา​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​ตาม​กองทัพ​ของ​พวก​เขา” 27 คน​ทั้ง​สอง​นี้​เอง​ที่​พูด​กับ​ฟาโรห์​กษัตริย์​อียิปต์ เพื่อ​พา​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​อียิปต์ คือ​โมเสส​กับ​อาโรน​คู่​นี้​เอง

28 ใน​วัน​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ 29 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เรา​คือ​พระยาห์เวห์ จง​บอก​ฟาโรห์​กษัตริย์​อียิปต์​ทุก​อย่าง​ที่​เรา​บอก​เจ้า”

30 โมเสส​พูด​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ว่า “ดู​สิ ริมฝีปาก​ของ​ผม​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต แล้ว​ฟาโรห์​จะ​ฟัง​ผม​ได้​อย่างไร?”

7

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ดู​สิ เรา​ให้​เจ้า​เป็น​เหมือน​พระเจ้า​ต่อ​ฟาโรห์ และ​อาโรน​พี่​ชาย​ของ​เจ้า​จะ​เป็น​ผู้​เผย​คำ​ของ​เจ้า 2 เจ้า​ต้อง​พูด​ทุก​อย่าง​ที่​เรา​สั่ง ส่วน​อาโรน​พี่​ชาย​ของ​เจ้า​จะ​พูด​กับ​ฟาโรห์​ให้​ปล่อย​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของ​เขา 3 แต่​เรา​จะ​ทำให้​ใจ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง และ​จะ​เพิ่ม​หมาย​สำคัญ​และ​สิ่ง​อัศจรรย์​ของ​เรา​ให้​มากมาย​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ 4 ฟาโรห์​จะ​ไม่​ฟัง​พวก​เจ้า เรา​จึง​จะ​เหยียด​มือ​ออก​เหนือ​อียิปต์ และ​จะ​พา​กองทัพ​ของ​เรา คือ​ประชาชน​ของ​เรา ชาว​อิสราเอล ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​ด้วย​การ​พิพากษา​ครั้ง​ใหญ่​หลายครั้ง 5 เมื่อ​เรา​เหยียด​มือ​ออก​เหนือ​อียิปต์​และ​พา​ชาว​อิสราเอล​ออก​มา​จาก​ท่ามกลาง​พวก​เขา ชาว​อียิปต์​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์”

6 โมเสส​กับ​อาโรน​ก็​ทำ​เช่น​นั้น พวก​เขา​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​ทุก​อย่าง 7 ตอน​ที่​พวก​เขา​ไป​พูด​กับ​ฟาโรห์ โมเสส​อายุ 80 ปี และ​อาโรน​อายุ 83 ปี

8 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 9 “เมื่อ​ฟาโรห์​พูด​กับ​พวก​เจ้า​ว่า ‘ทำ​สิ่ง​อัศจรรย์​ให้​ดู​สิ!’ เจ้า​จง​บอก​อาโรน​ว่า ‘เอา​ไม้เท้า​ของ​เจ้า​โยน​ลง​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์ แล้ว​มัน​จะ​กลาย​เป็น​งู’ ”

10 โมเสส​กับ​อาโรน​จึง​เข้า​เฝ้า​ฟาโรห์​และ​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง อาโรน​โยน​ไม้เท้า​ลง​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์​และ​ข้า​รับใช้​ของ​เขา แล้ว​ไม้เท้า​ก็​กลาย​เป็น​งู 11 ฟาโรห์​จึง​เรียก​พวก​นักปราชญ์​และ​พ่อ​มด​มา บรรดา​นัก​เวทมนตร์​ของ​อียิปต์​ก็​ใช้​วิชา​อาคม​ทำ​อย่าง​เดียวกัน 12 แต่ละ​คน​โยน​ไม้เท้า​ของ​ตน​ลง แล้ว​ไม้เท้า​เหล่า​นั้น​ก็​กลาย​เป็น​งู แต่​ไม้เท้า​ของ​อาโรน​กลืน​ไม้เท้า​ของ​พวก​เขา 13 ถึง​อย่าง​นั้น ใจ​ของ​ฟาโรห์​ก็​แข็ง​กระด้าง เขา​ไม่​ยอม​ฟัง​โมเสส​กับ​อาโรน ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ตรัส​ไว้

14 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ใจ​ของ​ฟาโรห์​ดื้อดึง เขา​ไม่​ยอม​ปล่อย​ประชาชน​ไป 15 พรุ่งนี้​เช้า​ไป​หา​ฟาโรห์ เขา​จะ​ออก​ไป​ที่​แม่น้ำ จง​ยืน​รอ​พบ​เขา​ริม​ฝั่ง​แม่น้ำ และ​ถือ​ไม้เท้า​ที่​เคย​กลาย​เป็น​งู​ไป​ด้วย 16 แล้ว​บอก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู ส่ง​ผม​มา​บอก​ท่าน​ว่า “ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รับใช้​เรา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร” แต่​จน​ถึง​ตอน​นี้​ท่าน​ก็​ยัง​ไม่​ยอม​ฟัง 17 พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ว่า “ด้วย​สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​ขึ้น​นี้ ท่าน​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์ ดู​สิ เรา​จะ​ใช้​ไม้เท้า​ใน​มือ​ฟาด​น้ำ​ใน​แม่น้ำ แล้ว​น้ำ​จะ​กลาย​เป็น​เลือด 18 ปลา​ใน​แม่น้ำ​จะ​ตาย แม่น้ำ​จะ​เหม็น​จน​ชาว​อียิปต์​รังเกียจ​ที่​จะ​ดื่ม​น้ำ​จาก​แม่น้ำ​นั้น” ’ ” 19 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “บอก​อาโรน​ว่า ‘ถือ​ไม้เท้า​ของ​เจ้า แล้ว​เหยียด​มือ​ออก​เหนือ​แหล่ง​น้ำ​ทั้งหลาย​ของ​อียิปต์ ทั้ง​แม่น้ำ ลำธาร บึง และ​สระ​น้ำ​ทั้งหมด ให้​น้ำ​เหล่า​นั้น​กลาย​เป็น​เลือด จะ​มี​เลือด​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ แม้​แต่​ใน​ภาชนะ​ไม้​และ​ภาชนะ​หิน’ ”

20 โมเสส​กับ​อาโรน​ก็​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง อาโรน​ยก​ไม้เท้า​ขึ้น​ฟาด​น้ำ​ใน​แม่น้ำ​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์​และ​ข้า​รับใช้​ของ​เขา น้ำ​ทั้งหมด​ใน​แม่น้ำ​ก็​กลาย​เป็น​เลือด 21 ปลา​ใน​แม่น้ำ​ตาย แม่น้ำ​เหม็น ชาว​อียิปต์​ดื่ม​น้ำ​จาก​แม่น้ำ​ไม่​ได้ และ​มี​เลือด​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ 22 พวก​นัก​เวทมนตร์​ของ​อียิปต์​ก็​ใช้​วิชา​อาคม​ทำ​อย่าง​เดียวกัน ใจ​ของ​ฟาโรห์​จึง​แข็ง​กระด้าง และ​เขา​ไม่​ยอม​ฟัง​โมเสส​กับ​อาโรน ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ตรัส​ไว้ 23 ฟาโรห์​หัน​กลับ​เข้า​วัง และ​ไม่​ใส่ใจ​เรื่อง​นี้​แม้​แต่​น้อย 24 ชาว​อียิปต์​ทุก​คน​ขุด​หา​น้ำ​ดื่ม​ตาม​บริเวณ​รอบ​แม่น้ำ เพราะ​ดื่ม​น้ำ​ใน​แม่น้ำ​ไม่​ได้ 25 แล้ว 7 วัน​ก็​ผ่าน​ไป​หลัง​จาก​พระยาห์เวห์​ฟาด​แม่น้ำ

8

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ไป​หา​ฟาโรห์​แล้ว​บอก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ว่า “ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รับใช้​เรา 2 ถ้า​เจ้า​ไม่​ยอม​ปล่อย​พวก​เขา​ไป เรา​จะ​ให้​กบ​ระบาด​ทั่ว​ดินแดน​ของ​เจ้า 3 แม่น้ำ​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​กบ กบ​จะ​ขึ้น​มา​เข้า​บ้าน ห้อง​นอน และ​ขึ้น​ไป​บน​เตียง​ของ​เจ้า เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ข้า​รับใช้​และ​ประชาชน​ของ​เจ้า เข้า​ไป​ใน​เตา​อบ​และ​อ่าง​นวด​แป้ง 4 กบ​จะ​ขึ้น​มา​เกาะ​ทั้ง​ตัว​เจ้า ประชาชน​ของ​เจ้า และ​ข้า​รับใช้​ทั้งหมด​ของ​เจ้า” ’ ” 5 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “บอก​อาโรน​ว่า ‘ถือ​ไม้เท้า​แล้ว​เหยียด​มือ​ออก​เหนือ​แม่น้ำ ลำธาร และ​บึง​ทั้งหลาย ให้​กบ​ขึ้น​มา​ปกคลุม​แผ่นดิน​อียิปต์’ ” 6 อาโรน​เหยียด​มือ​ออก​เหนือ​แหล่ง​น้ำ​ของ​อียิปต์ กบ​ก็​ขึ้น​มา​ปกคลุม​แผ่นดิน​อียิปต์ 7 พวก​นัก​เวทมนตร์​ก็​ใช้​วิชา​อาคม​ทำ​อย่าง​เดียวกัน ทำให้​กบ​ขึ้น​มา​บน​แผ่นดิน​อียิปต์

8 ฟาโรห์​จึง​เรียก​โมเสส​กับ​อาโรน​มา แล้ว​พูด​ว่า “ขอร้อง​พระยาห์เวห์​ให้​เอา​กบ​ไป​จาก​เรา​และ​ประชาชน​ของ​เรา แล้ว​เรา​จะ​ปล่อย​ประชาชน​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์”

9 โมเสส​ตอบ​ฟาโรห์​ว่า “ผม​ให้​ท่าน​เป็น​ผู้​กำหนด​เวลา​เอง​ว่า​ต้องการ​ให้​ผม​อธิษฐาน​เผื่อ​ท่าน ข้า​รับใช้ และ​ประชาชน​ของ​ท่าน​เมื่อไร เพื่อ​ให้​กบ​หมด​ไป​จาก​ท่าน​และ​บ้านเรือน​ของ​ท่าน เหลือ​อยู่​แต่​ใน​แม่น้ำ​เท่านั้น”

10 ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “พรุ่งนี้”

โมเสส​จึง​พูด​ว่า “จะ​เป็น​ไป​ตาม​ที่​ท่าน​ขอ เพื่อ​ท่าน​จะ​ได้​รู้​ว่า​ไม่​มี​ใคร​เหมือน​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา 11 กบ​จะ​ไป​จาก​ท่าน บ้านเรือน ข้า​รับใช้ และ​ประชาชน​ของ​ท่าน เหลือ​อยู่​แต่​ใน​แม่น้ำ​เท่านั้น”

12 โมเสส​กับ​อาโรน​ออก​จาก​ฟาโรห์ แล้ว​โมเสส​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​เรื่อง​กบ​ที่​พระองค์​ส่ง​มา​ทำให้​ฟาโรห์​เดือดร้อน 13 พระยาห์เวห์​ก็​ทำ​ตาม​คำ​ขอ​ของ​โมเสส กบ​ตาย​หมด​จาก​บ้าน ลาน​บ้าน และ​ทุ่ง​นา 14 ผู้คน​กวาด​กบ​มา​กอง​รวม​กัน​เป็น​กอง ๆ จน​แผ่นดิน​ส่ง​กลิ่น​เหม็น 15 แต่​เมื่อ​ฟาโรห์​เห็น​ว่า​มี​ช่วง​ให้​หายใจ​ได้ เขา​ก็​ทำให้​ใจ​ของตน​แข็ง​กระด้าง​และ​ไม่​ยอม​ฟัง​โมเสส​กับ​อาโรน ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ตรัส​ไว้

16 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “บอก​อาโรน​ว่า ‘เหยียด​ไม้เท้า​ออก​แล้ว​ตี​ฝุ่น​บน​พื้น​ดิน ให้​ฝุ่น​กลาย​เป็น​เหา​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์’ ” 17 พวก​เขา​ก็​ทำ​ตาม​นั้น อาโรน​ถือ​ไม้เท้า​เหยียด​มือ​ออก​ตี​ฝุ่น​บน​พื้น​ดิน เหา​ก็​ขึ้น​ทั้ง​บน​คน​และ​สัตว์ ฝุ่น​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​กลาย​เป็น​เหา 18 พวก​นัก​เวทมนตร์​พยายาม​ใช้​วิชา​อาคม​ทำให้​เกิด​เหา แต่​ทำ​ไม่​ได้ เหา​ยัง​คง​อยู่​ทั้ง​บน​คน​และ​สัตว์ 19 พวก​นัก​เวทมนตร์​จึง​พูด​กับ​ฟาโรห์​ว่า “นี่​คือ​นิ้ว​มือ​ของ​พระเจ้า” แต่​ใจ​ของ​ฟาโรห์​ยัง​แข็ง​กระด้าง เขา​ไม่​ยอม​ฟัง​โมเสส​กับ​อาโรน ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ตรัส​ไว้

20 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​ลุก​แต่​เช้า​ไป​ยืน​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์ ตอน​ที่​เขา​ออก​มา​ที่​แม่น้ำ แล้ว​บอก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ว่า “ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รับใช้​เรา 21 ถ้า​เจ้า​ไม่​ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เรา​จะ​ส่ง​ฝูง​แมลงวัน​มา​รุม​เจ้า ข้า​รับใช้ ประชาชน และ​บ้านเรือน​ของ​เจ้า บ้าน​ของ​ชาว​อียิปต์​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​ฝูง​แมลงวัน แม้​แต่​พื้น​ดิน​ที่​พวก​เขา​อาศัย​อยู่​ก็​เช่น​กัน 22 แต่​ใน​วัน​นั้น​เรา​จะ​แยก​แผ่นดิน​โกเชน​ที่​ประชาชน​ของ​เรา​อาศัย​อยู่​ออก​ต่างหาก จะ​ไม่​มี​ฝูง​แมลงวัน​อยู่​ที่​นั่น เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​โลก 23 เรา​จะ​แยก​ประชาชน​ของ​เรา​ออก​จาก​ประชาชน​ของ​เจ้า หมาย​สำคัญ​นี้​จะ​เกิด​ขึ้น​พรุ่งนี้” ’ ” 24 พระยาห์เวห์​ก็​ทำ​ตาม​นั้น ฝูง​แมลงวัน​จำนวน​มหาศาล​เข้า​มา​ใน​วัง​ของ​ฟาโรห์​และ​บ้าน​ของ​ข้า​รับใช้​ของ​เขา แผ่นดิน​อียิปต์​เสียหาย​ยับเยิน​เพราะ​ฝูง​แมลงวัน

25 ฟาโรห์​เรียก​โมเสส​กับ​อาโรน​มา​แล้ว​พูด​ว่า “ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​ใน​แผ่นดิน​นี้​เถอะ!”

26 โมเสส​ตอบ​ว่า “ทำ​อย่าง​นั้น​ไม่​ได้ เพราะ​สิ่ง​ที่​เรา​จะ​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​เป็น​สิ่ง​ที่​ชาว​อียิปต์​รังเกียจ ถ้า​เรา​ถวาย​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​รังเกียจ​ต่อ​หน้า​ต่อ​ตา พวก​เขา​จะ​ไม่​เอา​หิน​ขว้าง​เรา​หรือ? 27 เรา​จะ​เดินทาง​เข้า​ไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เป็น​ระยะ​ทาง 3 วัน แล้ว​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา ตาม​ที่​พระองค์​จะ​สั่ง​เรา”

28 ฟาโรห์​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​ปล่อย​พวก​เจ้า​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร แต่​อย่า​ไป​ไกล​นัก ช่วย​อธิษฐาน​เผื่อ​เรา​ด้วย”

29 โมเสส​ตอบ​ว่า “เมื่อ​ผม​ออก​ไป​จาก​ท่าน​แล้ว ผม​จะ​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ พรุ่งนี้​ฝูง​แมลงวัน​จะ​ไป​จาก​ฟาโรห์ ข้า​รับใช้ และ​ประชาชน​ของ​ท่าน แต่​ขอ​ฟาโรห์​อย่า​หลอกลวง​อีก​ด้วย​การ​ไม่​ยอม​ปล่อย​ประชาชน​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์” 30 โมเสส​ออก​จาก​ฟาโรห์​แล้ว​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ 31 พระยาห์เวห์​ก็​ทำ​ตาม​คำ​ขอ​ของ​โมเสส พระองค์​เอา​ฝูง​แมลงวัน​ไป​จาก​ฟาโรห์ ข้า​รับใช้ และ​ประชาชน​ของ​เขา​จน​ไม่​เหลือ​แม้​แต่​ตัว​เดียว 32 แต่​ครั้ง​นี้​ฟาโรห์​ก็​ทำให้​ใจ​ของตน​แข็ง​กระด้าง​อีก และ​ไม่​ยอม​ปล่อย​ประชาชน​ไป

9

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ไป​หา​ฟาโรห์​แล้ว​บอก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู ตรัส​ดังนี้​ว่า “ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รับใช้​เรา 2 ถ้า​เจ้า​ยัง​ปฏิเสธ ไม่​ยอม​ปล่อย​พวก​เขา​ไป และ​ยัง​กัก​พวก​เขา​ไว้ 3 ดู​สิ มือ​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​นำ​โรค​ระบาด​ร้ายแรง​มา​สู่​ฝูง​สัตว์​ของ​เจ้าที่​อยู่​ใน​ทุ่ง ทั้ง​ม้า ลา อูฐ ฝูง​วัว และ​ฝูง​แพะ​แกะ 4 แต่​พระยาห์เวห์​จะ​แยก​ฝูง​สัตว์​ของ​อิสราเอล​ออก​จาก​ฝูง​สัตว์​ของ​อียิปต์ และ​สัตว์​ของ​ชาว​อิสราเอล​จะ​ไม่​ตาย​แม้​แต่​ตัว​เดียว” ’ ” 5 พระยาห์เวห์​กำหนด​เวลา​ไว้​แล้ว​ตรัส​ว่า “พรุ่งนี้​พระยาห์เวห์​จะ​ทำ​สิ่ง​นี้​ใน​แผ่นดิน” 6 วัน​รุ่งขึ้น​พระยาห์เวห์​ก็​ทำ​ตาม​นั้น สัตว์​เลี้ยง​ของ​ชาว​อียิปต์​ตาย​หมด แต่​สัตว์​เลี้ยง​ของ​ชาว​อิสราเอล​ไม่​ตาย​แม้​แต่​ตัว​เดียว 7 ฟาโรห์​ส่ง​คน​ไป​ตรวจ​ดู ก็​พบ​ว่า​สัตว์​เลี้ยง​ของ​ชาว​อิสราเอล​ไม่​ตาย​เลย​แม้​แต่​ตัว​เดียว ถึง​อย่าง​นั้น ใจ​ฟาโรห์​ก็​ยัง​ดื้อดึง และ​เขา​ไม่​ยอม​ปล่อย​ประชาชน​ไป

8 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า “ตัก​ขี้เถ้า​จาก​เตา​เผา​มา​คน​ละ​กำมือ แล้ว​ให้​โมเสส​โปรย​ขึ้น​ไป​บน​ท้อง​ฟ้า​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์ 9 ขี้เถ้า​จะ​กลาย​เป็น​ฝุ่น​ละเอียด​กระจาย​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ ทำให้​เกิด​ฝี​และ​ตุ่ม​พุพอง​ทั้ง​บน​คน​และ​สัตว์​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์”

10 ทั้ง​สอง​จึง​เอา​ขี้เถ้า​จาก​เตา​เผา​ไป​ยืน​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์ โมเสส​โปรย​ขี้เถ้า​ขึ้น​สู่​ท้อง​ฟ้า แล้ว​ก็​เกิด​ฝี​และ​ตุ่ม​พุพอง​ทั้ง​บน​คน​และ​สัตว์ 11 พวก​นัก​เวทมนตร์​ไม่​อาจ​ยืน​ต่อ​หน้า​โมเสส​ได้​เพราะ​ทั้ง​พวก​เขา​และ​ชาว​อียิปต์​ทุก​คน​ต่าง​เป็น​ฝี 12 แต่​พระยาห์เวห์​ทำให้​ใจ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง เขา​จึง​ไม่​ยอม​ฟัง​โมเสส​กับ​อาโรน ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ตรัส​กับ​โมเสส​ไว้

13 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “พรุ่งนี้​เช้า​ให้​ลุก​แต่​เช้า​ไป​ยืน​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์ แล้ว​บอก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู ตรัส​ดังนี้​ว่า “ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รับใช้​เรา 14 เพราะ​ครั้ง​นี้​เรา​จะ​ส่ง​ภัยพิบัติ​ทั้งหมด​ของ​เรา​มา​ลง​ที่​ใจ​เจ้า ลง​ที่​เหล่า​ขุนนาง และ​ลง​ที่​ประชาชน​ของ​เจ้า เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า​ไม่​มี​ใคร​เหมือน​เรา​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน 15 ที่​จริง​เรา​สามารถ​เหยียด​มือ​ออก​โจมตี​เจ้า​และ​ประชาชน​ของ​เจ้า​ด้วย​โรค​ระบาด จน​พวก​เจ้า​พินาศ​สิ้น​ไป​จาก​แผ่นดิน​ได้​แล้ว 16 แต่​ที่​เรา​ยัง​ให้​เจ้า​ดำรง​อยู่​มา​จน​ถึง​ตอน​นี้ ก็​เพื่อ​แสดง​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​เรา​ให้​เจ้า​เห็น และ​เพื่อ​ชื่อ​ของ​เรา​จะ​ประกาศ​ไป​ทั่ว​โลก 17 แต่​เจ้า​ยัง​ยก​ตัว​ขึ้น​ต่อต้าน​ประชาชน​ของ​เรา ไม่​ยอม​ปล่อย​พวก​เขา​ไป 18 ดู​สิ พรุ่งนี้​เวลา​ประมาณ​นี้ เรา​จะ​ให้​ลูกเห็บ​รุนแรง​มาก​ตกลง​มา อย่าง​ที่​ไม่​เคย​เกิด​ขึ้น​ใน​อียิปต์​ตั้งแต่​มี​แผ่นดิน​อียิปต์​มา​จน​ถึง​วัน​นี้ 19 เพราะ​ฉะนั้น ตอน​นี้​จง​สั่ง​ให้​นำ​ฝูง​สัตว์​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​ของ​เจ้า​เข้า​ไป​อยู่​ใน​ที่​กำบัง ลูกเห็บ​จะ​ตกลง​มา​ใส่​คน​และ​สัตว์​ทุก​ตัว​ที่​ยัง​อยู่​กลาง​ทุ่ง​และ​ไม่​ได้​ถูก​นำ​เข้า​บ้าน พวก​เขา​จะ​ตาย” ’ ”

20 ข้า​รับใช้​ของ​ฟาโรห์​คน​ใด​เกรงกลัว​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์ ก็​รีบ​ให้​คน​รับใช้​กับ​ฝูง​สัตว์​ของ​ตน​หนี​เข้า​ไป​อยู่​ใน​บ้าน 21 แต่​คน​ที่​ไม่​ใส่ใจ​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​ปล่อย​คน​รับใช้​และ​ฝูง​สัตว์​ไว้​กลาง​ทุ่ง

22 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เหยียด​มือ​ขึ้น​ไป​ทาง​ท้อง​ฟ้า ให้​ลูกเห็บ​ตก​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ ลง​บน​คน สัตว์ และ​พืช​ทุก​ชนิด​ใน​ทุ่ง​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์”

23 โมเสส​จึง​เหยียด​ไม้เท้า​ขึ้น​ไป​ทาง​ท้อง​ฟ้า พระยาห์เวห์​ส่งเสียง​ฟ้า​ร้อง​และ​ลูกเห็บ​ลง​มา มี​สายฟ้า​ฟาด​ลง​สู่​พื้น​ดิน และ​พระยาห์เวห์​ให้​ลูกเห็บ​ตก​เหนือ​แผ่นดิน​อียิปต์ 24 ลูกเห็บ​ตก​หนัก​มาก มี​สายฟ้า​แลบ​ปะปน​อยู่​กับ​ลูกเห็บ รุนแรง​อย่าง​ที่​ไม่​เคย​มี​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​ตั้งแต่​มี​อียิปต์​มา 25 ลูกเห็บ​ทำลาย​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​กลาง​ทุ่ง​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ ทั้งคน​และ​สัตว์ ทำลาย​พืช​ทุก​ชนิด​ใน​ทุ่ง และ​หัก​ต้นไม้​ทุก​ต้น 26 มี​เพียง​แผ่นดิน​โกเชน​ซึ่ง​ชาว​อิสราเอล​อาศัย​อยู่​เท่านั้น​ที่​ไม่​มี​ลูกเห็บ

27 ฟาโรห์​ส่ง​คน​ไป​เรียก​โมเสส​กับ​อาโรน​มา แล้ว​พูด​ว่า “คราว​นี้​เรา​ทำบาป​แล้ว พระยาห์เวห์​เป็น​ฝ่าย​ชอบธรรม ส่วน​เรา​กับ​ประชาชน​ของ​เรา​ต่าง​ทำ​ชั่ว 28 อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​เถอะ เสียง​ฟ้า​ร้อง​กึกก้อง​กับ​ลูกเห็บ​นี้​มาก​พอ​แล้ว เรา​จะ​ปล่อย​พวก​เจ้า​ไป และ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​อยู่​ที่​นี่​ต่อ​ไป”

29 โมเสส​ตอบ​ว่า “ทันที​ที่​ผม​ออก​จาก​เมือง ผม​จะ​กาง​มือ​ทั้ง​สอง​ออก​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ เสียง​ฟ้า​ร้อง​จะ​หยุด และ​จะ​ไม่​มี​ลูกเห็บ​อีก เพื่อ​ท่าน​จะ​ได้​รู้​ว่า​แผ่นดิน​โลก​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์ 30 แต่​ผม​รู้​ว่า​ท่าน​กับ​ข้า​รับใช้​ของ​ท่าน​ยัง​ไม่​เกรงกลัว​พระยาห์เวห์​พระเจ้า”

31 ต้น​ลินิน​และ​ข้าว​บาร์เลย์​ถูก​ทำลาย เพราะ​ข้าว​บาร์เลย์​ออก​รวง​แล้ว และ​ต้น​ลินิน​กำลัง​ออก​ดอก 32 แต่​ข้าว​สาลี​และ​ข้าว​สเปลต์​ไม่​ถูก​ทำลาย เพราะ​ยัง​ไม่​โต​เต็ม​ที่ 33 โมเสส​ออก​จาก​ฟาโรห์​ไป​นอก​เมือง​แล้ว​กาง​มือ​ออก​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ เสียง​ฟ้า​ร้อง​กับ​ลูกเห็บ​ก็​หยุด และ​ฝน​ไม่​ตกลง​บน​แผ่นดิน​อีก 34 เมื่อ​ฟาโรห์​เห็น​ว่า​ฝน ลูกเห็บ และ​เสียง​ฟ้า​ร้อง​หยุด​แล้ว เขา​ก็​ยิ่ง​ทำบาป​หนัก​ขึ้น ทั้ง​เขา​และ​ข้า​รับใช้​ของ​เขา​ต่าง​ทำให้​ใจ​ของตน​แข็ง​กระด้าง 35 ใจ​ของ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง เขา​ไม่​ยอม​ปล่อย​ชาว​อิสราเอล​ไป ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ได้​ตรัส​ผ่าน​โมเสส​ไว้

10

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ไป​หา​ฟาโรห์ เพราะ​เรา​ได้​ทำให้​ใจ​เขา​และ​ใจ​ข้า​รับใช้​ของ​เขา​แข็ง​กระด้าง เพื่อ​เรา​จะ​ได้​สำแดง​หมาย​สำคัญ​เหล่า​นี้​ของ​เรา​ท่ามกลาง​พวก​เขา 2 และ​เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​เล่า​ให้​ลูก​กับ​หลาน​ฟัง​ว่า​เรา​ได้​ทำ​อะไร​กับ​อียิปต์ และ​เล่า​ถึง​หมาย​สำคัญ​ที่​เรา​ทำ​ท่ามกลาง​พวก​เขา เพื่อ​พวก​เจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์”

3 โมเสส​กับ​อาโรน​จึง​เข้า​ไป​หา​ฟาโรห์​และ​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ชาว​ฮีบรู ตรัส​ดังนี้​ว่า ‘เจ้า​จะ​ไม่​ยอม​ถ่อม​ตัว​ต่อ​หน้า​เรา​ไป​อีก​นาน​เท่าไร? ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รับใช้​เรา 4 ถ้า​เจ้า​ยัง​ไม่​ยอม​ปล่อย​ประชาชน​ของ​เรา​ไป พรุ่งนี้​เรา​จะ​นำ​ฝูง​ตั๊กแตน​เข้า​มา​ใน​ดินแดน​ของ​เจ้า 5 มัน​จะ​ปกคลุม​พื้น​แผ่นดิน​จน​มอง​ไม่​เห็น​พื้น​ดิน และ​จะ​กิน​สิ่ง​ที่​เหลือ​รอด​จาก​ลูกเห็บ รวม​ทั้ง​ต้นไม้​ทุก​ต้น​ที่​งอก​อยู่​ใน​ทุ่ง​ของ​เจ้า 6 บ้าน​ของ​เจ้า บ้าน​ของ​ข้า​รับใช้​ทั้งหมด​ของ​เจ้า และ​บ้าน​ของ​ชาว​อียิปต์​ทุก​คน​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​ตั๊กแตน อย่าง​ที่​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า ทั้ง​รุ่น​พ่อ​และ​รุ่น​ก่อน​หน้า​นั้น ไม่​เคย​เห็น​มา​ตั้งแต่​พวก​เขา​อยู่​บน​แผ่นดิน​จน​ถึง​วัน​นี้’ ” แล้ว​โมเสส​ก็​หัน​หลัง​ออก​จาก​ฟาโรห์

7 ข้า​รับใช้​ของ​ฟาโรห์​พูด​กับ​เขา​ว่า “ชาย​คน​นี้​จะ​เป็น​บ่วง​ดัก​พวก​เรา​ไป​ถึง​เมื่อไร? ปล่อย​พวก​ผู้ชาย​ไป​เถอะ ให้​พวก​เขา​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน ท่าน​ยัง​ไม่​รู้​หรือ​ว่า​อียิปต์​พินาศ​หมด​แล้ว?”

8 โมเสส​กับ​อาโรน​จึง​ถูก​นำ​กลับ​มา​หา​ฟาโรห์​อีก​ครั้ง ฟาโรห์​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ไป​เถอะ ไป​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า แต่​ใคร​บ้าง​จะ​ไป?”

9 โมเสส​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​ไป​ทั้งคน​หนุ่ม​คน​แก่ ทั้ง​ลูกชาย​ลูกสาว รวม​ทั้ง​ฝูง​แพะ​แกะ​และ​ฝูง​วัว​ของ​เรา เพราะ​เรา​ต้อง​ฉลอง​เทศกาล​แด่​พระยาห์เวห์”

10 ฟาโรห์​พูด​ว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​เถอะ—ถ้า​เรา​จะ​ยอม​ปล่อย​พวก​เจ้า​ไป​พร้อม​กับ​เด็ก ๆ! ดู​สิ ความ​ชั่ว​ร้าย​อยู่​ตรง​หน้า​พวก​เจ้า​อย่าง​เห็น​ได้​ชัด 11 ไม่​ได้! พวก​ผู้ชาย​เท่านั้น​ไป​ได้ ไป​รับใช้​พระยาห์เวห์​เสีย เพราะ​นั่น​คือ​สิ่ง​ที่​พวก​เจ้า​ต้องการ!” แล้ว​พวก​เขา​ก็​ถูก​ไล่ออก​ไป​จาก​ฟาโรห์

12 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เหยียด​มือ​ออก​เหนือ​แผ่นดิน​อียิปต์​เรียก​ฝูง​ตั๊กแตน ให้​มัน​ขึ้น​มา​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​และ​กิน​พืช​ทุก​ชนิด​ใน​แผ่นดิน รวม​ทั้ง​ทุก​อย่าง​ที่​ลูกเห็บ​เหลือ​ไว้” 13 โมเสส​จึง​เหยียด​ไม้เท้า​ออก​เหนือ​แผ่นดิน​อียิปต์ พระยาห์เวห์​ให้​ลม​ตะวัน​ออก​พัด​เหนือ​แผ่นดิน​ตลอด​วัน​และ​ตลอด​คืน พอ​รุ่งเช้า ลม​ตะวัน​ออก​ก็​พา​ฝูง​ตั๊กแตน​มา 14 ฝูง​ตั๊กแตน​ขึ้น​มา​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​และ​เกาะ​อยู่​ทั่ว​เขต​แดน​อียิปต์ เป็น​ฝูง​ใหญ่​รุนแรง​อย่าง​ยิ่ง ไม่​เคย​มี​ฝูง​ตั๊กแตน​อย่าง​นี้​มา​ก่อน และ​จะ​ไม่​มี​อีก​เลย 15 มัน​ปกคลุม​ผิว​พื้น​ดิน​จน​แผ่นดิน​มืด​ไป และ​กิน​พืช​ทุก​ชนิด​กับ​ผลไม้​ทุก​อย่าง​ที่​ลูกเห็บ​เหลือ​ไว้ ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​ไม่​เหลือ​อะไร​เขียว​อยู่​เลย ไม่​ว่า​บน​ต้นไม้​หรือ​ใน​ทุ่ง 16 ฟาโรห์​รีบ​เรียก​โมเสส​กับ​อาโรน​มา​แล้ว​พูด​ว่า “เรา​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​และ​ต่อ​พวก​เจ้า​แล้ว 17 ตอน​นี้​โปรด​ยก​โทษ​บาป​ของ​เรา​อีก​สัก​ครั้ง และ​ช่วย​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​ให้​เอา​ความ​ตาย​นี้​ไป​จาก​เรา​ด้วย”

18 โมเสส​ออก​จาก​ฟาโรห์​แล้ว​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ 19 พระยาห์เวห์​ให้​ลม​ตะวัน​ตก​ที่​แรง​จัด​พัด​มา ลม​นั้น​พัด​ฝูง​ตั๊กแตน​ไป​ลง​ใน​ทะเลแดง* จน​ไม่​เหลือ​ตั๊กแตน​แม้แต่​ตัว​เดียว​ใน​เขตแดน​อียิปต์ 20 แต่​พระยาห์เวห์​ทำให้​ใจ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง เขา​จึง​ไม่​ยอม​ปล่อย​ชาว​อิสราเอล​ไป

21 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เหยียด​มือ​ขึ้น​ไป​ทาง​ท้องฟ้า ให้​ความ​มืด​ปกคลุม​แผ่นดิน​อียิปต์ เป็น​ความ​มืด​ทึบ​จน​แทบ​สัมผัส​ได้” 22 โมเสส​เหยียด​มือ​ขึ้น​ไป​ทาง​ท้อง​ฟ้า ความ​มืด​ทึบ​ก็​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​เป็น​เวลา 3 วัน 23 ตลอด 3 วัน​นั้น ไม่​มี​ใคร​มอง​เห็น​กัน และ​ไม่​มี​ใคร​ลุก​ไป​ไหน​จาก​ที่​ของ​ตน แต่​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​มี​แสง​สว่าง​ใน​ที่​อยู่​อาศัย​ของ​ตน

24 ฟาโรห์​เรียก​โมเสส​มา​แล้ว​พูด​ว่า “ไป​เถอะ ไป​รับใช้​พระยาห์เวห์ ฝูง​แพะ​แกะ​กับ​ฝูง​วัว​ของ​พวก​เจ้า​เท่านั้น​ต้อง​อยู่​ที่​นี่ แต่​พา​เด็ก ๆ ไป​ด้วย​ได้”

25 โมเสส​ตอบ​ว่า “ท่าน​ต้อง​มอบ​เครื่องบูชา​และ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ให้​เรา​ด้วย เพื่อ​เรา​จะ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา 26 ฝูง​สัตว์​ของ​เรา​ก็​ต้อง​ไป​กับ​เรา​ด้วย จะ​ไม่​เหลือ​แม้​แต่​กีบ​เดียว เพราะ​เรา​ต้อง​นำ​สัตว์​บาง​ส่วน​ไป​ใช้​ใน​การ​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา และ​จน​กว่า​จะ​ไป​ถึง​ที่​นั่น เรา​ก็​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ใช้​อะไร​รับใช้​พระยาห์เวห์”

27 แต่​พระยาห์เวห์​ทำให้​ใจ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง เขา​จึง​ไม่​ยอม​ปล่อย​พวก​เขา​ไป 28 ฟาโรห์​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ไป​ให้​พ้น​หน้า​เรา! ระวัง​อย่า​มา​ให้​เรา​เห็น​หน้า​อีก เพราะ​วัน​ที่​เจ้า​เห็น​หน้า​เรา เจ้า​จะ​ต้อง​ตาย!”

29 โมเสส​ตอบ​ว่า “ท่าน​พูด​ถูก​แล้ว ผม​จะ​ไม่​มา​เห็น​หน้า​ท่าน​อีก”

11

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “เรา​จะ​นำ​ภัยพิบัติ​อีก​เพียง​ครั้ง​เดียว​มา​สู่​ฟาโรห์​และ​อียิปต์ หลัง​จาก​นั้น​เขา​จะ​ปล่อย​พวก​เจ้า​ไป และ​เมื่อ​เขา​ปล่อย เขา​จะ​ขับ​พวก​เจ้า​ออก​ไป​ทั้งหมด​อย่าง​แน่นอน 2 ตอน​นี้​จง​บอก​ประชาชน​ให้​ผู้ชาย​แต่ละ​คน​ขอ​เครื่องเงิน​เครื่อง​ทอง​จาก​เพื่อนบ้าน​ของ​ตน และ​ให้​ผู้หญิง​แต่ละ​คน​ขอ​จาก​เพื่อนบ้าน​ของ​ตน​ด้วย” 3 พระยาห์เวห์​ทำให้​ชาว​อิสราเอล​ได้​รับ​ความ​เอ็นดู​จาก​ชาว​อียิปต์ และ​โมเสส​เอง​ก็​เป็น​คน​สำคัญ​มาก​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ ทั้ง​ใน​สายตา​ข้า​รับใช้​ของ​ฟาโรห์​และ​ประชาชน

4 โมเสส​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้​ว่า ‘ประมาณ​เที่ยงคืน เรา​จะ​ออก​ไป​ท่ามกลาง​อียิปต์ 5 ลูก​คน​โต​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​จะ​ตาย ตั้งแต่​ลูก​คน​โต​ของ​ฟาโรห์​ที่นั่ง​อยู่​บน​บัลลังก์ ไป​จน​ถึง​ลูก​คน​โต​ของ​ทาส​หญิง​ที่​อยู่​หลัง​หิน​โม่ รวม​ทั้ง​ลูก​ตัว​แรก​ของ​สัตว์​ทุก​ชนิด 6 จะ​มี​เสียง​ร้องไห้​คร่ำครวญ​ดัง​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ อย่าง​ที่​ไม่​เคย​มี​มา​ก่อน​และ​จะ​ไม่​มี​อีก​เลย 7 แต่​ต่อ​ชาว​อิสราเอล ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน​หรือ​สัตว์ แม้​แต่​สุนัข​สัก​ตัว​ก็​จะ​ไม่​เห่า​หรือ​แม้​แต่​ขยับ​ลิ้น เพื่อ​พวก​เจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​แยก​ชาว​อียิปต์​ออก​จาก​อิสราเอล 8 แล้ว​ข้า​รับใช้​ของ​ท่าน​ทุก​คน​จะ​ลง​มา​หา​ผม ก้ม​กราบ​แล้ว​พูด​ว่า “ออก​ไป​เถอะ ทั้ง​ท่าน​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​ติดตาม​ท่าน” หลัง​จาก​นั้น​ผม​จะ​ออก​ไป’ ” แล้ว​โมเสส​ก็​ออก​จาก​ฟาโรห์​ด้วย​ความ​โกรธ​จัด

9 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ฟาโรห์​จะ​ไม่​ฟัง​พวก​เจ้า เพื่อ​สิ่ง​อัศจรรย์​ของ​เรา​จะ​เพิ่ม​มาก​ขึ้น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์” 10 โมเสส​กับ​อาโรน​ทำ​สิ่ง​อัศจรรย์​ทั้งหมด​นี้​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์ แต่​พระยาห์เวห์​ทำให้​ใจ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง เขา​จึง​ไม่​ยอม​ปล่อย​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของ​เขา

12

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​ว่า 2 “เดือน​นี้​จะ​เป็น​เดือน​เริ่มต้น​ของ​พวก​เจ้า ให้​ถือ​เป็น​เดือน​แรก​ของ​ปี 3 จง​บอก​ชุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ว่า ‘ใน​วัน​ที่ 10 ของ​เดือน​นี้ ให้​แต่ละ​ครัว​เรือน​ใน​ตระกูล​เลือก​ลูก​แกะ 1 ตัว ครัว​เรือน​ละ 1 ตัว 4 ถ้า​ครอบครัว​ไหน​มี​คน​น้อย​เกิน​กว่า​จะ​กิน​ลูก​แกะ​ทั้ง​ตัว ให้​ครอบครัว​นั้น​รวม​กับ​เพื่อนบ้าน​ที่​อยู่​ติด​กัน เลือก​หนึ่ง​ตัว​ตาม​จำนวน​คน และ​คำนวณ​ตาม​ปริมาณ​ที่​แต่ละ​คน​กิน​ได้ 5 สัตว์​ที่​เลือก​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ เป็น​ตัวผู้​อายุ 1 ปี จะ​เลือก​เป็น​ลูก​แกะ​หรือ​ลูก​แพะ​ก็​ได้ 6 จง​เก็บ​มัน​ไว้​จน​ถึง​วัน​ที่ 14 ของ​เดือน​นั้น แล้ว​ชุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​ฆ่า​มัน​ใน​เวลา​เย็น 7 ให้​เอา​เลือด​บาง​ส่วน​ทา​ที่​เสา​ประตู​ทั้ง​สอง​ข้าง​และ​คาน​ประตู​ด้าน​บน​ของ​บ้าน​ที่​กิน​เนื้อ​นั้น 8 คืน​นั้น​ให้​กิน​เนื้อ​ซึ่ง​ย่าง​ด้วย​ไฟ​พร้อม​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ​และ​ผัก​รส​ขม 9 อย่า​กิน​ดิบ​หรือ​เอา​ไป​ต้ม​ใน​น้ำ ต้อง​ย่าง​ด้วย​ไฟ​ทั้ง​หัว ขา และ​เครื่องใน 10 อย่า​เหลือ​ไว้​ถึง​เช้า ถ้า​มี​อะไร​เหลือ​ถึง​เช้า​ให้​เผา​เสีย 11 ให้​กิน​แบบ​นี้ คือ​คาด​เข็มขัด​ไว้​ที่​เอว สวม​รองเท้า ถือ​ไม้เท้า​ไว้​ใน​มือ และ​รีบ​กิน นี่​คือ​พิธี​ปัสกา​ของ​พระยาห์เวห์ 12 เพราะ​คืน​นั้น​เรา​จะ​ผ่าน​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์ และ​จะ​ประหาร​ลูก​คน​โต​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ ทั้งคน​และ​สัตว์ เรา​จะ​พิพากษา​เทพเจ้า​ทั้งหมด​ของ​อียิปต์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์ 13 เลือด​บน​บ้าน​ที่​พวก​เจ้า​อยู่​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​สำหรับ​พวก​เจ้า เมื่อ​เรา​เห็น​เลือด เรา​จะ​ผ่าน​เลย​พวก​เจ้า​ไป และ​เมื่อ​เรา​โจมตี​แผ่นดิน​อียิปต์ ภัยพิบัติ​ที่​จะ​ทำลาย​จะ​ไม่​เกิด​กับ​พวก​เจ้า 14 วัน​นี้​จะ​เป็น​วัน​ที่​พวก​เจ้า​ระลึก​ถึง จง​ฉลอง​วัน​นี้​เป็น​เทศกาล​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ พวก​เจ้า​ต้อง​ถือ​เทศกาล​นี้​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร

15 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ​เป็น​เวลา 7 วัน ตั้งแต่​วัน​แรก​ให้​เอา​เชื้อ​แป้ง​ออก​จาก​บ้าน เพราะ​ใคร​กิน​ขนมปัง​ที่​มี​เชื้อ​ตั้งแต่​วัน​แรก​จน​ถึง​วัน​ที่ 7 คน​นั้น​จะ​ถูก​ตัด​ออก​จาก​อิสราเอล 16 ใน​วัน​แรก​และ​วัน​ที่ 7 ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ ห้าม​ทำงาน​ใด ๆ ใน​วัน​เหล่า​นั้น นอกจาก​เตรียม​อาหาร​ที่​แต่ละ​คน​ต้อง​กิน​เท่านั้น 17 จง​ถือ​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ เพราะ​ใน​วัน​นี้​เอง​เรา​ได้​นำ​กองทัพ​ของ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ พวก​เจ้า​จึง​ต้อง​ถือ​วัน​นี้​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร 18 ใน​เดือน​แรก ตั้งแต่​เย็น​วัน​ที่ 14 จน​ถึง​เย็น​วัน​ที่ 21 ของ​เดือน พวก​เจ้า​ต้อง​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ 19 ตลอด 7 วัน​ต้อง​ไม่​พบ​เชื้อ​แป้ง​ใน​บ้าน​ของ​พวก​เจ้า เพราะ​ใคร​กิน​สิ่ง​ที่​มี​เชื้อ คน​นั้น​จะ​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ชุมชน​อิสราเอล ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน​ต่าง​ชาติ​หรือ​คน​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน 20 พวก​เจ้า​อย่า​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​มี​เชื้อ ไม่​ว่า​พวก​เจ้า​จะ​อาศัย​อยู่​ที่ไหน​ก็​ให้​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ’ ”

21 โมเสส​เรียก​ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​มา​แล้ว​พูด​ว่า “ไป​เลือก​ลูก​แกะ​ตาม​ครอบครัว​ของ​พวก​คุณ แล้ว​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​พิธี​ปัสกา 22 เอา​กิ่ง​หุสบ​หนึ่ง​กำ​จุ่ม​ลง​ใน​เลือด​ที่​อยู่​ใน​อ่าง แล้ว​ใช้​เลือด​นั้น​แต้ม​คาน​ประตู​ด้าน​บน​กับ​เสา​ประตู​ทั้ง​สอง​ข้าง ไม่​มี​ใคร​ออก​จาก​ประตู​บ้าน​จน​ถึง​เช้า 23 เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ผ่าน​ไป​ประหาร​ชาว​อียิปต์ เมื่อ​พระองค์​เห็น​เลือด​บน​คาน​ประตู​ด้าน​บน​และ​เสา​ประตู​ทั้ง​สอง​ข้าง พระยาห์เวห์​จะ​ผ่าน​เลย​ประตู​นั้น​ไป และ​จะ​ไม่​ยอม​ให้​ผู้​ทำลาย​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​พวก​คุณ​เพื่อ​ประหาร​พวก​คุณ 24 พวก​คุณ​และ​ลูก ๆ ต้อง​ปฏิบัติ​ตาม​เรื่อง​นี้​เป็น​ข้อ​กำหนด​ตลอด​ไป 25 เมื่อ​พวก​คุณ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ประทาน​ให้​ตาม​ที่​พระองค์​สัญญา​ไว้​แล้ว ก็​จง​ถือ​พิธี​นี้​ต่อ​ไป 26 เมื่อ​ลูก ๆ ถาม​พวก​คุณ​ว่า ‘พิธี​นี้​หมายความ​ว่า​อย่างไร?’ 27 ให้​ตอบ​ว่า ‘นี่​คือ​เครื่องบูชา​ปัสกา​ของ​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ผ่าน​เลย​บ้าน​ของ​ชาว​อิสราเอล​ใน​อียิปต์​ไป ตอน​ที่​พระองค์​ประหาร​ชาว​อียิปต์ แต่​ละเว้น​บ้าน​ของ​พวก​เรา​ไว้’ ”

ประชาชน​จึง​ก้ม​ศีรษะ​ลง​นมัสการ 28 ชาว​อิสราเอล​ก็​ไป​ทำ​เช่น​นั้น พวก​เขา​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​และ​อาโรน​ทุก​อย่าง

29 เวลา​เที่ยงคืน พระยาห์เวห์​ประหาร​ลูก​คน​โต​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ ตั้งแต่​ลูก​คน​โต​ของ​ฟาโรห์​ที่นั่ง​อยู่​บน​บัลลังก์ ไป​จน​ถึง​ลูก​คน​โต​ของ​เชลย​ที่​อยู่​ใน​คุก​ใต้​ดิน รวม​ทั้ง​ลูก​ตัว​แรก​ของ​สัตว์​ทั้งหมด 30 ฟาโรห์​ลุก​ขึ้น​กลาง​ดึก​พร้อม​กับ​ข้า​รับใช้​ทั้งหมด​และ​ชาว​อียิปต์​ทุก​คน เกิด​เสียง​ร้องไห้​คร่ำครวญ​ดัง​ทั่ว​อียิปต์ เพราะ​ไม่​มี​บ้าน​ไหน​ที่​ไม่​มี​คน​ตาย 31 ฟาโรห์​เรียก​โมเสส​กับ​อาโรน​มาก​ลาง​ดึก​แล้ว​พูด​ว่า “ลุก​ขึ้น! ออก​ไป​จาก​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​เรา ทั้ง​พวก​เจ้า​และ​ชาว​อิสราเอล ไป​เสีย ไป​รับใช้​พระยาห์เวห์​อย่าง​ที่​พวก​เจ้า​พูด​ไว้! 32 เอา​ทั้ง​ฝูง​แพะ​แกะ​และ​ฝูง​วัว​ของ​พวก​เจ้า​ไป​ด้วย​อย่าง​ที่​พวก​เจ้า​พูด​ไว้ แล้ว​ไป​ให้​พ้น และ​ช่วย​อวยพร​เรา​ด้วย!”

33 ชาว​อียิปต์​เร่ง​ให้​ประชาชน​ออก​จาก​แผ่นดิน​โดย​เร็ว เพราะ​พูด​กัน​ว่า “พวก​เรา​ตาย​กัน​หมด​แน่!” 34 ประชาชน​จึง​ยก​แป้ง​ที่​ยัง​ไม่​ขึ้น​ฟู​ไป​ทั้ง​อ่าง​นวด​แป้ง โดย​ห่อ​อ่าง​ไว้​ใน​เสื้อ​ผ้า​แล้ว​แบก​ขึ้น​บ่า 35 ชาว​อิสราเอล​ทำ​ตาม​ที่​โมเสส​บอก พวก​เขา​ขอ​เครื่องเงิน เครื่อง​ทอง และ​เสื้อ​ผ้า​จาก​ชาว​อียิปต์ 36 พระยาห์เวห์​ทำให้​ชาว​อิสราเอล​ได้​รับ​ความ​เอ็นดู​จาก​ชาว​อียิปต์ ชาว​อียิปต์​จึง​ให้​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​ขอ ชาว​อิสราเอล​จึง​กวาด​เอา​ทรัพย์สิน​ของ​ชาว​อียิปต์​ไป

37 ชาว​อิสราเอล​เดินทาง​จาก​ราเมเสส​ไป​สุคคท มี​ผู้ชาย​ที่​เดิน​เท้า​ประมาณ 600,000 คน ไม่​นับ​เด็ก 38 ยัง​มี​ฝูง​ชน​หลากหลาย​กลุ่ม​จำนวน​มาก​ร่วม​เดินทาง​ไป​กับ​พวก​เขา พร้อม​ฝูง​แพะ​แกะ ฝูง​วัว และ​สัตว์​เลี้ยง​จำนวน​มาก 39 พวก​เขา​เอา​แป้ง​ที่​นำ​ออก​มา​จาก​อียิปต์​มา​อบ​เป็น​แผ่น​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ เพราะ​แป้ง​ยัง​ไม่​ขึ้น​ฟู เนื่อง​จาก​พวก​เขา​ถูก​เร่ง​ให้​ออก​จาก​อียิปต์​จน​รอ​ไม่​ได้ และ​ไม่​ได้​เตรียม​เสบียง​ไว้​สำหรับ​ตัวเอง 40 ชาว​อิสราเอล​พำนัก​อยู่​ใน​อียิปต์​เป็น​เวลา 430 ปี 41 เมื่อ​ครบ 430 ปี​พอดี ใน​วัน​นั้น​เอง กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ 42 คืน​นั้น​เป็น​คืน​ที่​ต้อง​เฝ้า​ระลึก​ถึง​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​พา​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ นี่​คือ​คืน​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ชาว​อิสราเอล​ทุก​ชั่ว​อายุ​ต้อง​เฝ้า​ระลึก​ถึง

43 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า “นี่​คือ​ข้อ​กำหนด​สำหรับ​พิธี​ปัสกา คน​ต่าง​ชาติ​ห้าม​กิน​อาหาร​พิธี​นี้ 44 แต่​ทาส​ชาย​ที่​ซื้อ​มา เมื่อ​ให้​เขา​เข้า​สุหนัต​แล้ว​จึง​กิน​ได้ 45 คน​ต่าง​ชาติ​และ​ลูกจ้าง​ห้าม​กิน 46 ต้อง​กิน​ใน​บ้าน​หลัง​เดียว ห้าม​นำ​เนื้อ​ออก​นอก​บ้าน และ​ห้าม​หัก​กระดูก​ของ​มัน​แม้​แต่​ชิ้น​เดียว 47 ชุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ต้อง​ถือ​พิธี​นี้ 48 ถ้า​มี​คน​ต่าง​ถิ่น​มา​พำนัก​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​และ​ต้องการ​ถือ​พิธี​ปัสกา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ ทุก​คน​ใน​บ้าน​ของ​เขา​ที่​เป็น​เพศชาย​ต้อง​เข้า​สุหนัต​ก่อน แล้ว​เขา​จึง​เข้า​ร่วม​พิธี​ได้ เขา​จะ​เป็น​เหมือน​คน​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน แต่​คน​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​ห้าม​กิน​อาหาร​พิธี​นี้ 49 กฎ​เดียวกัน​ใช้​กับ​คน​พื้นเมือง​และ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​มา​พำนัก​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า” 50 ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ก็​ทำ​เช่น​นั้น พวก​เขา​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส​และ​อาโรน 51 ใน​วัน​นั้น​เอง พระยาห์เวห์​นำ​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​เป็น​กองทัพ​ต่าง ๆ

13

1 พระ​ยาห์เวห์ตรัส​กับโมเสสว่า 2 “จง​ถวาย​ลูก​แรก​จาก​ครรภ์​ทุก​คน​และ​ทุก​ตัว​ใน​หมู่​ชาว​อิสราเอล​ไว้​เป็น​ของ​เรา ทั้งคน​และ​สัตว์ เพราะ​ทั้งหมด​เป็น​ของ​เรา”

3 โมเสสพูด​กับ​ประชาชน​ว่า “จง​ระลึก​ถึง​วัน​นี้ วัน​ที่​พวก​คุณ​ออก​จากอียิปต์ จาก​ที่​ที่​พวก​คุณ​เป็น​ทาส เพราะ​พระ​ยาห์เวห์พา​พวก​คุณ​ออก​จาก​ที่​นี่​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง อย่า​กิน​ขนมปัง​ที่​มี​เชื้อ 4 วัน​นี้​พวก​คุณ​ออก​มา​ใน​เดือนอาบีบ 5 เมื่อ​พระ​ยาห์เวห์​พา​พวก​คุณ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ของ​ชาว​คา​นา​อัน ชาว​ฮิต​ไทต์ ชาว​อา​โม​ไรต์ ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เย​บุ​ส ซึ่ง​พระองค์​สาบาน​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ​ว่า​จะ​ยก​ให้ เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์ พวก​คุณ​ต้อง​ถือ​พิธี​นี้​ใน​เดือน​นี้ 6 พวก​คุณ​ต้อง​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ 7 วัน และ​วัน​ที่ 7 ให้​จัด​เทศกาล​ถวาย​แด่​พระ​ยาห์เวห์ 7 ตลอด​ทั้ง 7 วัน​ให้​กิน​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ ห้าม​มี​ขนม​ปัง​ที่​มี​เชื้อ​ให้​เห็น​อยู่​กับ​พวก​คุณ และ​ห้าม​มี​เชื้อ​แป้ง​อยู่​ใน​เขต​แดน​ทั้งหมด​ของ​พวก​คุณ 8 ใน​วัน​นั้น​ให้​บอก​ลูก​ของ​คุณ​ว่า ‘ที่​เรา​ทำ​อย่าง​นี้​ก็​เพราะ​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์ทำ​เพื่อ​ฉัน​เมื่อ​ฉัน​ออก​จากอียิปต์’ 9 พิธี​นี้​จะ​เป็น​เครื่องหมาย​บน​มือ​และ​เป็น​สิ่ง​เตือน​ใจ​ระหว่าง​ดวงตา​ของ​คุณ เพื่อ​ให้​คำ​สอน​ของ​พระ​ยาห์เวห์​อยู่​ใน​ปาก​ของ​คุณ เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​พา​คุณ​ออก​จาก​อียิปต์​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง 10 เพราะ​ฉะนั้น​พวก​คุณ​ต้อง​รักษา​ข้อ​กำหนด​นี้​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด​ทุก​ปี

11 เมื่อ​พระ​ยาห์เวห์​พา​พวก​คุณ​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ของ​ชาว​คา​นา​อัน​ตาม​ที่​พระองค์​สาบาน​ไว้​กับ​พวก​คุณ​และ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ และ​มอบ​แผ่นดิน​นั้น​ให้​พวก​คุณ​แล้ว 12 พวก​คุณ​ต้อง​แยก​ลูก​แรก​จาก​ครรภ์​ทุก​คน​และ​ทุก​ตัว​ไว้​ถวาย​แด่​พระ​ยาห์เวห์ รวม​ทั้ง​ลูก​ตัว​แรก​ที่​เกิด​จาก​สัตว์​ของ​พวก​คุณ ตัวผู้​ทั้งหมด​เป็น​ของ​พระ​ยาห์เวห์ 13 ลูก​ลา​ตัว​แรก​ทุก​ตัว​ให้​ไถ่​ด้วย​ลูก​แกะ​หนึ่ง​ตัว ถ้า​ไม่​ไถ่​ก็​ต้อง​หัก​คอ​มัน ส่วน​ลูก​คน​โต​ของ​พวก​คุณ​ทุก​คน​ต้อง​ไถ่ 14 ต่อ​ไป​เมื่อ​ลูก​ของ​คุณ​ถาม​ว่า ‘นี่​คือ​อะไร?’ ให้​ตอบ​ว่า ‘พระ​ยาห์เวห์พา​พวก​เรา​ออก​จากอียิปต์ จาก​ที่​ที่​พวก​เรา​เป็น​ทาส ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง 15 เมื่อ​ฟาโรห์​ดื้อดึง​ไม่​ยอม​ปล่อย​พวก​เรา​ไป พระ​ยาห์เวห์​ประหาร​ลูก​คน​โต​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ ทั้ง​ลูก​คน​โต​ของ​คน​และ​ลูก​ตัว​แรก​ของ​สัตว์ เพราะ​ฉะนั้น​ฉัน​จึง​ถวาย​ลูก​แรก​จาก​ครรภ์​ที่​เป็น​ตัวผู้​ทุก​ตัว​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระ​ยาห์เวห์ แต่​ลูก​คน​โต​ทุก​คน​ของ​ฉัน ฉัน​ไถ่​ไว้’ 16 เรื่อง​นี้​จะ​เป็น​เครื่องหมาย​บน​มือ​และ​เป็น​สัญลักษณ์​ระหว่าง​ดวงตา​ของ​คุณ เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​พา​พวก​เรา​ออก​จาก​อียิปต์​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง”

17 เมื่อฟาโรห์ปล่อย​ประชาชน​ไป พระเจ้า​ไม่​ได้​นำ​พวก​เขา​ไป​ตาม​ทาง​ผ่าน​แผ่น​ดิน​ของ​ชาวฟีลิสเตีย แม้​ทาง​นั้น​จะ​ใกล้​กว่า เพราะ​พระเจ้า​ตรัส​ว่า “เกรง​ว่า​เมื่อ​ประชาชน​เห็น​สงคราม​แล้ว​จะ​เปลี่ยน​ใจ​กลับ​ไปอียิปต์” 18 พระเจ้า​จึง​นำ​ประชาชน​อ้อม​ไป​ตาม​ทาง​ถิ่น​ทุรกันดาร​ทาง​ทะเลแดง และ​ชาวอิสราเอลออก​จาก​แผ่น​ดินอียิปต์พร้อม​อาวุธ 19 โมเสสนำ​กระดูก​ของ​โย​เซฟ​ไป​ด้วย เพราะ​โย​เซฟ​เคย​ให้​ชาวอิสราเอลสาบาน​ไว้​ว่า “พระเจ้า​จะ​มา​ดูแล​พวก​คุณ​อย่าง​แน่นอน แล้ว​พวก​คุณ​ต้อง​นำ​กระดูก​ของ​ผม​จาก​ที่​นี่​ขึ้น​ไป​ด้วย” 20 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จากสุคคท แล้ว​ตั้ง​ค่าย​ที่เอธาม ริม​ถิ่น​ทุรกันดาร 21 พระ​ยาห์เวห์นำ​หน้า​พวก​เขา​ใน​เวลา​กลาง​วัน​ด้วย​เสา​เมฆ​เพื่อ​ชี้​ทาง และ​ใน​เวลา​กลาง​คืน​ด้วย​เสา​ไฟ​เพื่อ​ให้​แสง​สว่าง ทำให้​พวก​เขา​เดิน​ทาง​ได้​ทั้ง​กลาง​วัน​และ​กลาง​คืน 22 เสา​เมฆ​ใน​เวลา​กลาง​วัน​และ​เสา​ไฟ​ใน​เวลา​กลาง​คืน​ไม่​เคย​เคลื่อน​จาก​หน้า​ประชาชน

14

1 พระ​ยาห์เวห์ตรัส​กับโมเสสว่า 2 “จง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ให้​ย้อน​กลับ​ไป​และ​ตั้ง​ค่าย​ตรง​หน้า​ปี​หะ​ฮีโรท ระหว่าง​มิก​ดล​กับ​ทะเล ตรง​ข้าม​บา​อัลเซโฟน ให้​พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​ริม​ทะเล​ตรง​ข้าม​สถานที่​นั้น 3 ฟาโรห์​จะ​พูด​ถึง​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘พวก​เขา​ติด​อยู่​ใน​แผ่นดิน ถิ่น​ทุรกันดาร​ปิด​ทาง​พวก​เขา​ไว้​แล้ว’ 4 เรา​จะ​ทำให้​ใจ​ฟาโรห์​แข็ง​กระด้าง เขา​จะ​ไล่​ตาม​พวก​เขา แล้ว​สิ่ง​ที่​เรา​ทำ​ต่อ​ฟาโรห์​และ​กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​เขา​จะ​ทำให้​เกียรติ​ของ​เรา​ปรากฏ ชาว​อียิปต์​จะ​ได้​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์” ชาว​อิสราเอล​ก็​ทำ​ตาม​นั้น

5 เมื่อ​กษัตริย์​อียิปต์​ได้​รับ​ข่าว​ว่า​ประชาชน​หนี​ไป​แล้ว ใจ​ของ​ฟาโรห์​กับ​ข้า​รับใช้​ที่​มี​ต่อ​ประชาชน​ก็​เปลี่ยน​ไป พวก​เขา​พูด​ว่า “เรา​ทำ​อะไร​ลง​ไป​นี่ ถึง​ปล่อย​อิสราเอล​ไป​ไม่​ให้​รับใช้​เรา​แล้ว?” 6 ฟาโรห์จึง​เตรียม​รถ​ศึก​และ​นำ​กองทัพ​ไป​ด้วย 7 เขา​นำ​รถ​ศึก​ที่​คัด​ไว้ 600 คัน พร้อม​รถ​ศึก​ทั้งหมด​ของอียิปต์ และ​มี​นายก​อง​ควบคุม​รถ​ทุก​คัน 8 พระ​ยาห์เวห์ทำให้​ใจ​ของฟาโรห์กษัตริย์อียิปต์แข็ง​กระด้าง เขา​จึง​ไล่​ตาม​ชาวอิสราเอล ขณะ​ที่​ชาวอิสราเอลออก​ไป​อย่าง​องอาจ* 9 ชาวอียิปต์ไล่​ตามพ​วก​เขา ทั้ง​ม้า รถ​ศึก ทหาร​ม้า และ​กองทัพ​ทั้งหมด​ของฟาโรห์ จน​ตาม​ทัน​ขณะ​ที่​พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ริม​ทะเล ข้างปีหะฮีโรท ตรง​หน้าบาอัลเซโฟน

10 เมื่อฟาโรห์เข้า​มา​ใกล้ ชาวอิสราเอลเงย​หน้า​ขึ้น​และ​เห็น​ว่า​ชาวอียิปต์กำลัง​เดิน​ทัพ​ไล่​ตาม​มา พวก​เขา​ก็​กลัว​อย่าง​มาก จึง​ร้อง​ทูล​พระ​ยาห์เวห์ 11 พวก​เขา​พูด​กับโมเสสว่า “ในอียิปต์ไม่มี​หลุม​ฝัง​ศพ​หรือ​อย่างไร คุณ​ถึง​พา​พวก​เรา​ออก​มา​ตาย​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร? ทำไม​ถึง​ทำ​กับ​พวก​เรา​แบบ​นี้ พา​เรา​ออก​จากอียิปต์มา? 12 พวก​เรา​ไม่​ได้​บอก​คุณ​ตอน​อยู่​ในอียิปต์หรือ​ว่า ‘ปล่อย​พวก​เรา​ไว้​เถอะ ให้​เรา​รับ​ใช้​ชาวอียิปต์ต่อ​ไป’? รับ​ใช้​ชาวอียิปต์ยัง​ดี​กว่า​มา​ตาย​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร”

13 โมเสสพูด​กับ​ประชาชน​ว่า “อย่า​กลัว จง​ยืน​มั่นคง​แล้ว​ดู​ว่า​พระ​ยาห์เวห์จะ​ช่วย​พวก​คุณ​ให้​รอด​อย่างไร​ใน​วัน​นี้ เพราะ​ชาวอียิปต์ที่​พวก​คุณ​เห็น​วัน​นี้ คุณ​จะ​ไม่​ได้​เห็น​พวก​เขา​อีก​เลย 14 พระ​ยาห์เวห์จะ​ต่อสู้​เพื่อ​พวก​คุณ ส่วน​พวก​คุณ​จง​อยู่​นิ่ง ๆ”

15 พระ​ยาห์เวห์ตรัส​กับโมเสสว่า “ทำไม​เจ้า​ร้อง​หา​เรา? จง​บอก​ชาวอิสราเอลให้​เดิน​หน้า​ต่อ​ไป 16 ยก​ไม้​เท้า​ของ​เจ้า​ขึ้น แล้ว​เหยียด​มือ​ออก​เหนือ​ทะเล​ให้​ทะเล​แยก​ออก ชาวอิสราเอลจะ​เดิน​ผ่าน​กลาง​ทะเล​ไป​บน​พื้น​แห้ง 17 ดู​สิ เรา​เอง​จะ​ทำให้​ใจ​ของ​ชาว​อียิปต์​แข็ง​กระด้าง แล้ว​พวก​เขา​จะ​ตาม​ลง​ไป สิ่ง​ที่​เรา​ทำ​ต่อ​ฟาโรห์ ต่อ​กองทัพ​ทั้งหมด ต่อ​รถ​ศึก และ​ต่อ​ทหาร​ม้า​ของ​เขา​จะ​ทำให้​เกียรติ​ของ​เรา​ปรากฏ 18 เมื่อ​สิ่ง​ที่​เรา​ทำ​ต่อ​ฟาโรห์ ต่อ​รถ​ศึก และ​ต่อ​ทหาร​ม้า​ของ​เขา​ทำให้​เกียรติ​ของ​เรา​ปรากฏ ชาว​อียิปต์​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์” 19 ทูต​ของ​พระเจ้า​ที่​เคย​นำ​หน้า​ค่ายอิสราเอลก็​เคลื่อน​จาก​ด้าน​หน้า​ไป​อยู่​ด้าน​หลัง และ​เสา​เมฆ​ก็​เคลื่อน​จาก​หน้า​พวก​เขา​ไป​ตั้ง​อยู่​ข้าง​หลัง 20 เสา​เมฆ​นั้น​มา​อยู่​ระหว่าง​ค่ายอียิปต์กับ​ค่ายอิสราเอล ที่​นั่น​มี​ทั้ง​เมฆ​และ​ความ​มืด แต่​เสา​นั้น​ก็​ให้​แสง​สว่าง​ใน​เวลา​กลาง​คืน ทั้ง​สอง​ฝ่าย​จึง​ไม่​เข้า​ใกล้​กัน​ตลอด​คืน​นั้น

21 โมเสสเหยียด​มือ​ออก​เหนือ​ทะเล พระ​ยาห์เวห์ใช้​ลม​ตะวัน​ออกแรง​กล้า​พัด​ทะเล​ให้​ถอย​กลับ​ตลอด​ทั้ง​คืน ทำให้​ทะเล​กลาย​เป็น​พื้น​แห้ง​และ​น้ำ​แยก​ออก​จาก​กัน 22 ชาวอิสราเอลจึง​เดิน​เข้าไป​กลาง​ทะเล​บน​พื้น​แห้ง โดย​มี​น้ำ​ตั้ง​เป็น​กำแพง​อยู่​ทาง​ขวา​และ​ทาง​ซ้าย 23 ชาวอียิปต์ไล่​ตาม​เข้าไป​กลาง​ทะเล ทั้ง​ม้า​ของฟาโรห์ รถ​ศึก และ​ทหาร​ม้า​ทั้งหมด 24 พอ​ถึง​ยาม​ใกล้​รุ่ง พระ​ยาห์เวห์มอง​จาก​เสา​ไฟ​และ​เสา​เมฆ​ลง​มายัง​กองทัพอียิปต์ แล้ว​ทำให้​กองทัพอียิปต์สับสน​อลหม่าน 25 พระองค์​ทำให้​ล้อ​รถ​ศึก​หลุด จน​พวก​เขา​ขับ​ไป​อย่าง​ลำบาก ชาว​อียิปต์​จึง​พูด​ว่า “หนี​จาก​อิสราเอล​กัน​เถอะ เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​กำลัง​รบ​เพื่อ​อิสราเอล​และ​ต่อสู้​กับ​ชาว​อียิปต์!”

26 พระ​ยาห์เวห์ตรัส​กับโมเสสว่า “จง​เหยียด​มือ​ออก​เหนือ​ทะเล ให้​น้ำ​กลับ​มา​ท่วม​ชาวอียิปต์ รถ​ศึก และ​ทหาร​ม้า​ของ​พวก​เขา” 27 โมเสสเหยียด​มือ​ออก​เหนือ​ทะเล พอ​รุ่ง​เช้า​ทะเล​ก็​ไหล​กลับ​คืน​สู่​สภาพ​เดิม ชาวอียิปต์พยายาม​หนี แต่​น้ำ​ไหล​สวน​พวก​เขา​มา พระ​ยาห์เวห์เหวี่ยง​ชาวอียิปต์ลง​กลาง​ทะเล 28 น้ำ​กลับ​มา​ท่วม​รถ​ศึก ทหาร​ม้า และ​กองทัพ​ทั้งหมด​ของฟาโรห์ที่​ตาม​ชาวอิสราเอลลง​ไป​ใน​ทะเล ไม่มี​ใคร​เหลือ​รอด​แม้แต่​คน​เดียว 29 แต่​ชาวอิสราเอลเดิน​บน​พื้น​แห้ง​กลาง​ทะเล โดย​มี​น้ำ​เป็น​กำแพง​อยู่​ทาง​ขวา​และ​ทาง​ซ้าย 30 วัน​นั้น​พระ​ยาห์เวห์ช่วยอิสราเอลให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​ชาวอียิปต์ และอิสราเอลเห็น​ศพ​ชาวอียิปต์อยู่​ริม​ทะเล 31 เมื่อ​อิสราเอล​เห็น​การ​กระทำ​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​พระ​ยาห์เวห์​กระทำ​ต่อ​ชาว​อียิปต์ ประชาชน​ก็​เกรงกลัว​พระ​ยาห์เวห์ วางใจ​ใน​พระ​ยาห์เวห์ และ​เชื่อถือ​โมเสส​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

15

1 แล้ว​โมเสส​กับ​ชาวอิสราเอล​ร้อง​เพลง​นี้​แด่​พระยาห์เวห์* ว่า

“ฉัน​จะ​ร้อง​เพลง​แด่​พระ​ยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​มี​ชัย​อย่าง​ยิ่งใหญ่

พระองค์​เหวี่ยง​ม้า​กับ​คน​ขี่​ลง​ทะเล

2 พระ​ยาห์เวห์† คือ​กำลัง​ของ​ฉัน คือ​บทเพลง​ของ​ฉัน

พระองค์​ได้​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

พระองค์​คือ​พระเจ้า​ของ​ฉัน ฉัน​จะ​สรรเสริญ​พระองค์

เป็น​พระเจ้า​ของ​พ่อ​ฉัน ฉัน​จะ​ยกย่อง​พระองค์

3 พระ​ยาห์เวห์เป็น​นักรบ

พระยาห์เวห์‡ คือ​พระนาม​ของ​พระองค์

4 พระองค์​โยน​รถ​ศึก​กับ​กองทัพ​ของฟาโรห์ลง​ทะเล

นายก​อง​ที่​คัด​ไว้​ของ​เขา​จม​ลง​ใน​ทะเลแดง

5 ห้วง​น้ำ​ลึก​ปกคลุม​พวก​เขา

พวก​เขา​จม​ลง​สู่​ส่วน​ลึก​เหมือน​ก้อน​หิน

6 มือ​ขวา​ของ​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์ เกรียงไกร​ด้วย​ฤทธิ์​อำนาจ

มือขวา​ของ​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์ บดขยี้​ศัตรู

7 ด้วย​ความ​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​พระองค์ พระองค์​คว่ำ​ผู้​ที่​ลุก​ขึ้น​ต่อ​ต้าน

พระองค์​ปล่อย​ความ​โกรธ​ออก​มา เผา​ผลาญ​พวก​เขา​เหมือน​ฟาง

8 ด้วย​ลม​แรง​ที่​พุ่ง​ออก​จาก​จมูก​ของ​พระองค์ น้ำ​ก็​พูน​ขึ้น​เป็น​กอง

กระแส​น้ำ​ตั้ง​ขึ้น​เป็นก​อง

ห้วง​น้ำ​ลึก​จับ​ตัว​แน่น​อยู่​กลาง​ทะเล

9 ศัตรู​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​ไล่​ตาม ฉัน​จะ​ตาม​ให้​ทัน ฉัน​จะ​แบ่ง​ของ​ที่​ยึด​มา

ฉัน​จะ​จัดการ​พวก​เขา​ให้​สา​แก่​ใจ

ฉัน​จะ​ชัก​ดาบ มือ​ของ​ฉัน​จะ​ทำลาย​พวก​เขา’

10 พระองค์​เป่า​ลม​ของ​พระองค์

ทะเล​ก็​ปกคลุม​พวก​เขา

พวก​เขา​จม​เหมือน​ตะกั่ว​ใน​สายน้ำ​มหาศาล

11 ใน​หมู่​เทพเจ้า มี​ใคร​เหมือน​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์?

มี​ใคร​เหมือน​พระองค์ ผู้​รุ่งโรจน์​ด้วย​ความ​ศักดิ์สิทธิ์

น่า​เกรงขาม สมควร​แก่​คำ​สรรเสริญ และ​ทำ​สิ่ง​อัศจรรย์?

12 พระองค์​เหยียด​มือขวา​ออก

แผ่น​ดิน​ก็​กลืน​พวก​เขา

13 ด้วย​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์ พระองค์​นำ​ประชาชน​ที่​ไถ่​ไว้

ด้วย​กำลัง​ของ​พระองค์ นำ​พวก​เขา​ไป​ยัง​ที่​พำนัก​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์

14 ชนชาติ​ต่าง ๆ ได้ยิน​แล้ว

พวก​เขา​หวาด​สั่น

ความ​เจ็บ​ปวด​บีบรัด​ชาวฟีลิสเตีย

15 หัวหน้า​แห่ง​เอ​โดม​ตก​ตะลึง

เหล่า​ผู้​มี​อำนาจ​แห่ง​โม​อับ​สั่น​กลัว

ชาวคานาอันทุก​คน​ใจ​ละลาย

16 ความ​หวาด​กลัว​และ​ความ​สะ​พรึง​เข้า​ครอบงำ​พวก​เขา

ด้วย​อำนาจ​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​แขน​พระองค์ พวก​เขา​นิ่ง​เหมือน​ก้อน​หิน

จน​ประชาชน​ของ​พระองค์​ผ่าน​ไป พระ​ยาห์เวห์

จน​ประชาชน​ที่​พระองค์​ซื้อ​ไว้​ผ่าน​ไป

17 พระองค์​จะ​พา​พวก​เขา​เข้าไป​และ​ปลูก​ไว้​บน​ภูเขา​ที่​เป็น​มรดก​ของ​พระองค์

สถาน​ที่​ที่​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์ สร้าง​ไว้​ให้​เป็น​ที่​พำนัก

สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​พระองค์​ผู้​เป็น​เจ้านาย​สร้าง​ขึ้น​ด้วย​มือ​ของ​พระองค์

18 พระ​ยาห์เวห์จะ​ปกครอง​ตลอด​ไป​เป็น​นิตย์”

19 เพราะ​ม้า​ของฟาโรห์พร้อม​รถ​ศึก​และ​ทหาร​ม้า​ลง​ไป​ใน​ทะเล พระ​ยาห์เวห์นำ​น้ำ​ทะเล​กลับ​มา​ท่วม​พวก​เขา แต่​ชาวอิสราเอลเดิน​บน​พื้น​แห้ง​กลาง​ทะเล 20 มิ​เรียม หญิง​ผู้​เผย​คำ​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​อา​โร​น ถือ​กลอง​แทมบูรีน​ไว้​ใน​มือ และ​ผู้หญิง​ทุก​คน​ก็​ออก​ตาม​เธอ​ไป​พร้อม​กลอง​แทมบูรีน​และ​เต้นรำ 21 มิเรียมร้อง​ตอบ​พวก​เธอ​ว่า

“จง​ร้อง​เพลง​แด่​พระ​ยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​มี​ชัย​อย่าง​ยิ่งใหญ่

พระองค์​เหวี่ยง​ม้า​กับ​คน​ขี่​ลง​ทะเล”

22 โมเสสนำอิสราเอลออก​เดิน​ทาง​ต่อ​จาก​ทะเลแดง พวก​เขา​เข้าไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดารชูร์ เดิน​อยู่ 3 วัน​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​โดย​ไม่​พบ​น้ำ 23 เมื่อ​มา​ถึงมาราห์ พวก​เขา​ดื่ม​น้ำ​ที่​นั่น​ไม่​ได้​เพราะ​น้ำ​ขม จึง​เรียก​สถาน​ที่​นั้น​ว่า “มาราห์”§ 24 ประชาชน​บ่น​ต่อว่าโมเสสว่า “พวก​เรา​จะ​ดื่ม​อะไร?” 25 โมเสสจึง​ร้อง​ทูล​พระ​ยาห์เวห์ พระ​ยาห์เวห์ชี้​ต้นไม้​ต้น​หนึ่ง​ให้​เขา​เห็น เขา​โยน​มัน​ลง​ใน​น้ำ แล้ว​น้ำ​ก็​หาย​ขม ที่​นั่น​พระองค์​ตั้ง​ข้อ​กำหนด​และ​กฎ​เกณฑ์​ให้​พวก​เขา และ​ทดสอบ​พวก​เขา​ที่​นั่น 26 พระองค์​ตรัส​ว่า “ถ้า​พวก​เจ้า​ตั้งใจ​ฟัง​เสียง​ของ​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของ​พระองค์ ใส่ใจ​คำ​สั่ง​ของ​พระองค์ และ​รักษา​ข้อ​กำหนด​ทั้งหมด​ของ​พระองค์ เรา​จะ​ไม่​ให้​พวก​เจ้า​ต้อง​เป็น​โรค​ใด ๆ อย่าง​ที่​เรา​เคย​ให้​เกิด​กับ​ชาว​อียิปต์ เพราะ​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​ผู้​รักษา​พวก​เจ้า”

27 แล้ว​พวก​เขา​มา​ถึงเอลิม ที่​นั่น​มี​ตาน้ำ 12 แห่ง​และ​ต้น​อินทผลัม 70 ต้น พวก​เขา​จึง​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ข้าง​แหล่ง​น้ำ

16

1 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จากเอลิม และ​ชุมชน​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอลมา​ถึง​ถิ่น​ทุรกันดาร​สิน ซึ่ง​อยู่​ระหว่างเอลิมกับซีนาย ใน​วัน​ที่ 15 ของ​เดือน​ที่ 2 หลัง​จาก​ออก​จาก​แผ่น​ดินอียิปต์ 2 ชุมชน​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอลบ่น​ต่อว่าโมเสสกับอาโรนใน​ถิ่น​ทุรกันดาร 3 ชาวอิสราเอลพูด​กับ​ทั้ง​สอง​ว่า “ถ้า​พวก​เรา​ตาย​ด้วย​มือ​ของ​พระ​ยาห์เวห์ตั้งแต่​อยู่​ในอียิปต์ก็​คง​ดี ตอน​นั้น​พวก​เรา​นั่ง​อยู่​ข้าง​หม้อ​ต้ม​เนื้อ​และ​กิน​ขนมปัง​จน​อิ่ม แต่​พวก​คุณ​กลับ​พา​เรา​มา​ถิ่น​ทุรกันดาร​นี้​เพื่อ​ให้​คน​ทั้ง​ชุมชน​อด​ตาย”

4 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ดู​สิ เรา​จะ​ทำให้​ขนม​ปัง​ตก​จาก​ฟ้า​เหมือน​ฝน​ให้​พวก​เจ้า ประชาชน​จะ​ออก​ไป​เก็บ​ส่วน​ที่​ต้อง​ใช้​ใน​แต่ละ​วัน​ทุก​วัน เพื่อ​เรา​จะ​ทดสอบ​ว่า​พวก​เขา​จะ​ดำเนิน​ตาม​คำ​สอน​ของ​เรา​หรือ​ไม่ 5 ใน​วัน​ที่ 6 เมื่อ​พวก​เขา​เตรียม​สิ่ง​ที่​เก็บ​มา จะ​มี​ปริมาณ​เป็น 2 เท่า​ของ​ที่​เก็บ​ใน​แต่ละ​วัน”

6 โมเสสกับอาโรนพูด​กับ​ชาวอิสราเอลทั้งหมด​ว่า “พอ​ถึง​เย็น พวก​คุณ​จะ​รู้​ว่า​พระ​ยาห์เวห์เป็น​ผู้​พา​พวก​คุณ​ออก​จาก​แผ่น​ดินอียิปต์ 7 และ​ใน​ตอน​เช้า​พวก​คุณ​จะ​ได้​เห็น​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระ​ยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ได้ยิน​ที่​พวก​คุณ​บ่น​ต่อว่า​พระ​ยาห์เวห์ พวก​เรา​เป็น​ใคร​กัน พวก​คุณ​ถึง​มา​บ่น​ต่อว่า​เรา?” 8 โมเสสพูด​ต่อว่า “พระ​ยาห์เวห์จะ​ประทาน​เนื้อ​ให้​พวก​คุณ​กิน​ใน​ตอน​เย็น และ​ขนมปัง​ให้​กิน​จน​อิ่ม​ใน​ตอน​เช้า เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ได้ยิน​ที่​พวก​คุณ​บ่น​ต่อว่า​พระองค์ แล้ว​พวก​เรา​เป็น​ใคร​กัน? พวก​คุณ​ไม่​ได้​บ่น​ต่อว่า​เรา แต่​บ่น​ต่อว่า​พระ​ยาห์เวห์” 9 โมเสสพูด​กับอาโรนว่า “จง​บอก​ชุมชน​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอลว่า ‘เข้า​มา​ใกล้​พระ​ยาห์เวห์เถอะ เพราะ​พระองค์​ได้ยิน​ที่​พวก​คุณ​บ่น​แล้ว’ ” 10 ขณะ​ที่อาโรนพูด​กับ​ชุมชน​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอล พวก​เขา​มอง​ไป​ทาง​ถิ่น​ทุรกันดาร และ​เห็น​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระ​ยาห์เวห์ปรากฏ​อยู่​ใน​เมฆ 11 พระ​ยาห์เวห์ตรัส​กับโมเสสว่า 12 “เรา​ได้ยิน​เสียง​บ่น​ของ​ชาวอิสราเอลแล้ว จง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘ตอน​เย็น​พวก​เจ้า​จะ​ได้​กิน​เนื้อ และ​ตอน​เช้า​จะ​ได้​กิน​ขนมปัง​จน​อิ่ม แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า’ ”

13 เย็น​วัน​นั้น​ฝูง​นกคุ่ม​บิน​มาปก​คลุม​ค่าย และ​ตอน​เช้า​มี​น้ำค้าง​อยู่​รอบ​ค่าย 14 เมื่อ​น้ำค้าง​ระเหย​ไป ก็​มี​สิ่ง​เล็ก​กลม ๆ อยู่​ทั่ว​พื้น​ถิ่น​ทุรกันดาร เล็ก​เหมือน​เกล็ด​น้ำค้างแข็ง​บน​พื้น​ดิน 15 เมื่อ​ชาวอิสราเอลเห็น​ก็​ถาม​กัน​ว่า “นี่​อะไร?” เพราะ​พวก​เขา​ไม่รู้​ว่า​มัน​คือ​อะไร โมเสสพูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “นี่​คือ​ขนมปัง​ที่​พระ​ยาห์เวห์ประทาน​ให้​พวก​คุณ​กิน 16 พระ​ยาห์เวห์สั่ง​ไว้​ว่า ‘แต่ละ​คน​จง​เก็บ​ตาม​ปริมาณ​ที่​กิน คนละ 1 โอเมอร์* ตาม​จำนวน​คน​ของ​พวก​คุณ แต่ละ​คน​จง​เก็บ​ให้​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​เต็นท์​ของ​ตน’ ” 17 ชาวอิสราเอลก็​ทำ​ตาม บาง​คน​เก็บ​มาก บาง​คน​เก็บ​น้อย 18 เมื่อ​พวก​เขา​ตวง​ด้วย​โอ​เมอร์ คน​ที่​เก็บ​มาก​ก็​ไม่​เหลือ ส่วน​คน​ที่​เก็บ​น้อย​ก็​ไม่​ขาด แต่ละ​คน​เก็บ​ได้​พอดี​กับ​ที่​ตน​กิน 19 โมเสสพูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​เหลือ​ไว้​ถึง​เช้า” 20 แต่​บาง​คน​ไม่​ฟังโมเสสและ​เก็บ​ไว้​ถึง​เช้า มัน​ก็​มี​หนอน​ขึ้น​และ​ส่ง​กลิ่น​เหม็น โมเสสจึง​โกรธ​พวก​เขา 21 ทุก​เช้า​พวก​เขา​เก็บ​ตาม​ปริมาณ​ที่​แต่ละ​คน​กิน พอ​แดด​ร้อน​มัน​ก็​ละลาย 22 วัน​ที่ 6 พวก​เขา​เก็บ​ขนมปัง​เป็น 2 เท่า คือ​คนละ 2 โอเมอร์ ผู้นำ​ทั้งหมด​ของ​ชุมชน​จึง​มาบ​อกโมเสส 23 โมเสส​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​ไว้​ว่า ‘พรุ่งนี้​เป็น​วัน​พัก​อย่าง​เต็ม​ที่ เป็น​วัน​สะ​บา​โต​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระ​ยาห์เวห์ สิ่ง​ไหน​จะ​อบ​ก็​อบ สิ่ง​ไหน​จะ​ต้ม​ก็​ต้ม ส่วน​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​ให้​เก็บ​ไว้​จน​ถึง​เช้า’ ” 24 พวก​เขา​จึง​เก็บ​ไว้​ถึง​เช้า​ตาม​ที่โมเสสสั่ง มัน​ไม่​เหม็น​และ​ไม่มี​หนอน​ขึ้น 25 โมเสสพูด​ว่า “วัน​นี้​จง​กิน​สิ่ง​ที่​เก็บ​ไว้ เพราะ​วัน​นี้​เป็น​วันสะบาโตถวาย​แด่​พระ​ยาห์เวห์ วัน​นี้​พวก​คุณ​จะ​ไม่​พบ​มัน​ใน​ทุ่ง 26 เก็บ​ได้ 6 วัน แต่​วัน​ที่ 7 เป็น​วันสะบาโต วัน​นั้น​จะ​ไม่มี” 27 พอ​ถึง​วัน​ที่ 7 มี​บาง​คน​ออก​ไป​เก็บ แต่​ไม่​พบ​อะไร 28 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ยอม​รักษา​คำ​สั่ง​และ​คำ​สอน​ของ​เรา​ไป​อีก​นาน​แค่​ไหน? 29 ดูสิ เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ประทาน​วันสะบาโตให้​พวก​เจ้า พระองค์​จึง​ประทาน​ขนมปัง​สำหรับ 2 วัน​ใน​วัน​ที่ 6 ทุก​คน​จง​อยู่​ใน​ที่​ของ​ตน อย่า​ให้​ใคร​ออก​จาก​ที่​ของ​ตน​ใน​วัน​ที่ 7” 30 ประชาชน​จึง​พัก​ใน​วัน​ที่ 7

31 ชนชาติอิสราเอลเรียก​สิ่ง​นั้น​ว่า “มานา”† มัน​คล้าย​เมล็ด​ผักชี สี​ขาว และ​มี​รส​เหมือน​ขนม​แผ่น​ผสม​น้ำ​ผึ้ง 32 โมเสสพูด​ว่า “พระ​ยาห์เวห์สั่ง​ว่า ‘ให้​เก็บมานาเต็ม 1 โอเมอร์ไว้​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​เห็น​ขนมปัง​ที่​เรา​ใช้​เลี้ยง​พวก​เจ้า​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร ตอน​ที่​เรา​พา​พวก​เจ้า​ออก​จาก​แผ่น​ดินอียิปต์’ ” 33 โมเสสพูด​กับอาโรนว่า “เอา​ภาชนะ​ใบ​หนึ่ง​มา ใส่มานาให้​เต็ม 1 โอเมอร์ แล้ว​วาง​ไว้​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์ เก็บ​ไว้​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ” 34 อาโรนจึง​ทำ​ตาม​ที่​พระ​ยาห์เวห์สั่งโมเสส เขา​วาง​ภาชนะ​นั้น​ไว้​ต่อ​หน้า​คำ​พยาน เพื่อ​เก็บ​รักษา​ไว้ 35 ชาวอิสราเอลกินมานาเป็น​เวลา 40 ปี จน​มา​ถึง​แผ่น​ดิน​ที่​มี​คน​อาศัย​อยู่ พวก​เขา​กินมานาจน​มา​ถึง​ชายแดน​แผ่น​ดินคานาอัน 36 1 โอเมอร์ เท่ากับ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ 1 เอฟาห์‡

17

1 ชุมชน​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอลออก​เดิน​ทาง​จาก​ถิ่น​ทุรกันดาร​สิน​ต่อ​ไป​เป็น​ช่วง ๆ ตาม​คำ​สั่ง​ของ​พระ​ยาห์เวห์ แล้ว​ตั้ง​ค่าย​ที่เรฟีดิม แต่​ที่​นั่น​ไม่มี​น้ำ​ให้​ประชาชน​ดื่ม 2 ประชาชน​จึง​ทะเลาะ​กับโมเสสและ​พูด​ว่า “เอา​น้ำ​มา​ให้​พวก​เรา​ดื่ม”

โมเสสตอบ​ว่า “ทำไม​พวก​คุณ​ทะเลาะ​กับ​ผม? ทำไม​ถึง​ทดสอบ​พระ​ยาห์เวห์?”

3 ที่​นั่น​ประชาชน​กระหาย​น้ำ​อย่าง​มาก จึง​บ่น​ต่อว่าโมเสสว่า “ทำไม​คุณ​พา​พวก​เรา​ขึ้น​มา​จากอียิปต์ จะ​ให้​ทั้ง​พวก​เรา ลูก ๆ และ​ฝูง​สัตว์​ตาย​เพราะ​กระหาย​น้ำ​หรือ?”

4 โมเสสร้อง​ทูล​พระ​ยาห์เวห์ว่า “ผม​จะ​ทำ​อย่างไร​กับ​ประชาชน​พวก​นี้​ดี? อีก​นิด​เดียว​พวก​เขา​ก็​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​ผม​แล้ว”

5 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​เดิน​นำ​หน้า​ประชาชน​ไป และ​พา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​ไป​ด้วย เอา​ไม้เท้า​ที่​เจ้า​ใช้​ตี​แม่น้ำ​ไนล์​ถือ​ไป​ด้วย 6 ดูสิ เรา​จะ​ยืน​อยู่​ตรง​หน้า​เจ้า​ที่​นั่น​บน​ศิลา​ที่โฮเรบ จง​ตี​ศิลา​แล้ว​น้ำ​จะ​ไหล​ออก​มา​ให้​ประชาชน​ดื่ม” โมเสสก็​ทำ​เช่น​นั้น​ต่อ​หน้า​ผู้​อาวุโส​ของอิสราเอล 7 เขา​เรียก​สถานที่​นั้น​ว่า “มัสสาห์”* และ “เม​รี​บาห์”† เพราะ​ชาว​อิสราเอล​ทะเลาะ​วิวาท และ​เพราะ​พวก​เขา​ทดสอบ​พระ​ยาห์เวห์​ด้วย​การ​ถาม​ว่า “พระ​ยาห์เวห์​อยู่​กับ​พวก​เรา​หรือ​ไม่?”

8 แล้ว​ชาวอามาเลขมา​รบ​กับอิสราเอลที่เรฟีดิม 9 โมเสสพูด​กับโยชูวาว่า “เลือก​ผู้ชาย​จาก​พวก​เรา​จำนวน​หนึ่ง​แล้ว​ออก​ไป​รบ​กับอามาเลข พรุ่ง​นี้​ผม​จะ​ยืน​บน​ยอด​เขา ถือ​ไม้​เท้า​ของ​พระเจ้า​ไว้​ใน​มือ” 10 โยชูวาทำ​ตาม​ที่โมเสสบอก​และ​ออก​ไป​รบ​กับอามาเลข ส่วนโมเสส อาโรน และเฮอร์ขึ้น​ไป​บน​ยอด​เขา 11 เมื่อโมเสสยกมือ​ขึ้น ฝ่ายอิสราเอลก็ได้​เปรียบ แต่​เมื่อ​เขา​ลด​มือ​ลง ฝ่ายอามาเลขก็ได้​เปรียบ 12 เมื่อ​มือ​ของ​โมเสส​หนัก​จน​ยก​ไม่​ไหว พวก​เขา​จึง​เอา​หิน​ก้อน​หนึ่ง​มา​รอง​ให้​เขา​นั่ง แล้ว​อา​โร​นกับเฮอร์​ช่วย​กัน​ยก​มือ​ทั้ง​สอง​ของ​เขา​ไว้​คน​ละ​ข้าง มือ​ของ​โมเสส​จึง​มั่นคง​อยู่​จน​ดวง​อาทิตย์​ตก 13 โยชูวาจึง​เอาชนะอามาเลขกับ​ประชาชน​ของ​เขา​ด้วย​คม​ดาบ 14 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​เขียน​เรื่อง​นี้​ไว้​ใน​หนังสือ​เป็น​ที่​ระลึก และ​ย้ำ​เรื่อง​นี้​ให้​โย​ชู​วา​ฟัง​ว่า เรา​จะ​ลบ​ความ​ทรง​จำ​เกี่ยว​กับ​อา​มา​เลข​ออก​จาก​ใต้​ฟ้า​ให้​สิ้น” 15 โมเสสสร้าง​แท่น​บูชา​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า “พระยาห์เวห์​คือ​ธง​ของ​เรา”‡ 16 เขา​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์§ สาบาน​ว่า ‘พระยาห์เวห์* จะ​ทำ​สงคราม​กับอามาเลขจาก​ชั่ว​อายุ​หนึ่ง​ถึง​อีก​ชั่ว​อายุ​หนึ่ง’ ”

18

1 เย​โธร นักบวช​แห่ง​มีเดีย​น​และ​พ่อตา​ของ​โมเสส ได้ยิน​เรื่อง​ทั้งหมด​ที่​พระเจ้า​ทำ​เพื่อ​โมเสส​และ​อิสราเอล​ซึ่ง​เป็น​ประชาชน​ของ​พระองค์ รวม​ทั้ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​พา​อิสราเอล​ออก​จาก​อียิปต์ 2 เยโธรพ่อตา​ของโมเสสรับซิปโปราห์ภรรยา​ของโมเสสกลับ​มา หลัง​จากโมเสสส่ง​เธอ​กลับ​ไป 3 พร้อม​ลูกชาย 2 คน ลูก​คน​หนึ่ง​ชื่อเกอร์โชม* เพราะ​เขา​พูด​ว่า “ผม​มา​อยู่​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่น​ดิน​ต่าง​แดน” 4 อีก​คน​ชื่อเอลีเอเซอร์† เพราะ​เขา​พูด​ว่า “พระเจ้า​ของ​พ่อ​ผม​ช่วย​ผม​และ​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ดาบ​ของฟาโรห์” 5 เย​โธร​พ่อตา​ของ​โมเสส พา​ลูกชาย​กับ​ภรรยา​ของ​โมเสส​มา​หา​เขา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร ซึ่ง​โมเสส​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ที่​ภูเขา​ของ​พระเจ้า 6 เยโธรพูด​กับโมเสสว่า “ผม เยโธรพ่อตา​ของ​คุณ มา​หา​คุณ​แล้ว พร้อม​ภรรยา​ของ​คุณ​และ​ลูกชาย​ทั้ง 2 คน​ของ​เธอ”

7 โมเสสออก​ไป​ต้อนรับ​พ่อตา ก้ม​ลง​คำนับ​และ​จูบ​เขา ทั้ง​สอง​ถามไถ่​ทุกข์​สุข​กัน แล้ว​เข้าไป​ใน​เต็นท์ 8 โมเสสเล่า​ให้​พ่อตา​ฟัง​ทุก​อย่าง​ที่​พระ​ยาห์เวห์ทำ​กับฟาโรห์และ​ชาวอียิปต์เพื่ออิสราเอล รวม​ทั้ง​ความ​ยาก​ลำบาก​ทั้งหมด​ที่​เกิด​ขึ้น​ระหว่าง​ทาง และ​วิธี​ที่​พระ​ยาห์เวห์ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​ภัย 9 เยโธรดีใจ​กับ​สิ่ง​ดี​ทั้งหมด​ที่​พระ​ยาห์เวห์ทำให้อิสราเอล โดย​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​ชาวอียิปต์ 10 เย​โธรพูดว่า “สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์เถิด พระองค์​ช่วย​พวก​คุณ​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​ชาว​อียิปต์​และ​จาก​มือ​ของ​ฟาโรห์ ช่วย​ประชาชน​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ชาว​อียิปต์ 11 ตอน​นี้​ผม​รู้​แล้ว​ว่า​พระ​ยาห์เวห์ยิ่ง​ใหญ่​กว่า​เทพเจ้า​ทั้งหมด จาก​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​เมื่อ​ชาวอียิปต์ปฏิบัติ​ต่อ​ประชาชน​อย่าง​หยิ่ง​ยโส” 12 แล้วเยโธรพ่อตา​ของโมเสสนำ​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​เครื่อง​บูชา​อื่น ๆ มา​ถวาย​แด่​พระเจ้า อาโรนกับ​ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ของอิสราเอลก็​มา​กิน​อาหาร​ร่วม​กับ​พ่อตา​ของโมเสสต่อ​หน้า​พระเจ้า

13 วัน​รุ่ง​ขึ้นโมเสสนั่ง​ตัดสิน​เรื่อง​ของ​ประชาชน และ​ประชาชน​ยืน​อยู่​รอบ​เขา​ตั้งแต่​เช้า​จน​เย็น 14 เมื่อ​พ่อตา​ของโมเสสเห็น​ทุก​อย่าง​ที่​เขา​ทำ​เพื่อ​ประชาชน ก็​ถาม​ว่า “นี่​คุณ​กำลัง​ทำ​อะไร​กับ​ประชาชน? ทำไม​คุณ​นั่ง​อยู่​คน​เดียว ส่วน​ประชาชน​ทั้งหมด​ต้อง​ยืน​รอ​อยู่​รอบ​คุณ​ตั้งแต่​เช้า​จน​เย็น?”

15 โมเสสตอบ​พ่อตา​ว่า “เพราะ​ประชาชน​มา​หา​ผม​เพื่อ​ถาม​พระเจ้า 16 เมื่อ​พวก​เขา​มี​เรื่อง​พิพาท​ก็​มา​หา​ผม ผม​ตัดสิน​ระหว่าง​คน​หนึ่ง​กับ​อีก​คน​หนึ่ง และ​บอก​ให้​พวก​เขา​รู้​ข้อ​กำหนด​กับ​คำ​สอน​ของ​พระเจ้า” 17 พ่อตา​ของโมเสสพูด​ว่า “วิธี​ที่​คุณ​ทำ​อยู่​นี้​ไม่​ดี 18 ทั้ง​คุณ​และ​ประชาชน​ที่​อยู่​กับ​คุณ​จะ​เหนื่อย​จน​หมด​แรง​แน่ งาน​นี้​หนัก​เกิน​ไป​สำหรับ​คุณ คุณ​ทำ​คน​เดียว​ไม่​ไหว 19 ฟัง​ผม​นะ ผม​มี​คำ​แนะนำ​ให้​คุณ และ​ขอ​ให้​พระเจ้า​อยู่​กับ​คุณ คุณ​จง​เป็น​ตัวแทน​ของ​ประชาชน​ต่อ​หน้า​พระเจ้า และ​นำ​เรื่อง​ของ​พวก​เขา​ไป​ทูล​พระองค์ 20 สอน​พวก​เขา​ให้​รู้​ข้อ​กำหนด​และ​คำ​สอน บอก​ให้​รู้​ว่า​ควร​ดำเนิน​ชีวิต​อย่างไร​และ​ต้อง​ทำ​อะไร 21 นอกจาก​นี้​ให้​เลือก​คน​ที่​มี​ความ​สามารถ​จาก​ประชาชน​ทั้งหมด เป็น​คน​ที่​เกรง​กลัว​พระเจ้า ซื่อสัตย์ และ​เกลียด​ผล​ประโยชน์​ที่​ได้​มา​โดย​มิ​ชอบ แล้ว​ตั้ง​คน​เหล่า​นี้​ให้​ดูแล​ประชาชน เป็น​หัวหน้า​กลุ่ม​ละ 1,000 คน 100 คน 50 คน และ 10 คน 22 ให้​พวก​เขา​ตัดสิน​เรื่อง​ของ​ประชาชน​อยู่​เสมอ เรื่อง​สำคัญ​ทุก​เรื่อง​ให้​นำ​มา​หา​คุณ แต่​เรื่อง​เล็ก ๆ ให้​พวก​เขา​เป็น​ผู้​ตัดสิน​เอง แบบ​นี้​งาน​ของ​คุณ​จะ​เบา​ลง และ​พวก​เขา​จะ​ช่วย​คุณ​แบก​ภาระ 23 ถ้า​คุณ​ทำ​อย่าง​นี้​และ​พระเจ้า​สั่ง​ให้​ทำ คุณ​ก็​จะ​รับ​ภาระ​นี้​ไหว และ​ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน​อย่าง​สงบ”

24 โมเสสฟัง​คำ​ของ​พ่อตา​และ​ทำ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​เขา​แนะนำ 25 โมเสสเลือก​คน​ที่​มี​ความ​สามารถ​จากอิสราเอลทั้งหมด แล้ว​ตั้ง​ให้​เป็น​หัวหน้า​ประชาชน เป็น​หัวหน้า​กลุ่ม​ละ 1,000 คน 100 คน 50 คน และ 10 คน 26 พวก​เขา​ตัดสิน​เรื่อง​ของ​ประชาชน​อยู่​เสมอ เรื่อง​ยาก​ก็​นำ​มา​หา​โมเสส แต่​เรื่อง​เล็ก ๆ พวก​เขา​เป็น​ผู้​ตัดสิน​เอง 27 แล้วโมเสสก็​ส่ง​พ่อตา​กลับ เขา​จึง​เดิน​ทาง​กลับ​ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​ของ​ตน

19

1 ใน​เดือน​ที่ 3 หลัง​จาก​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ ใน​วัน​เดียวกัน​นั้น​พวก​เขา​มา​ถึง​ถิ่น​ทุรกันดาร​ซีนาย 2 พวก​เขา​ออก​จาก​เรฟีดิม​มา​ถึง​ถิ่น​ทุรกันดาร​ซีนาย แล้ว​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​นั้น อิสราเอล​ตั้ง​ค่าย​อยู่​หน้า​ภูเขา 3 โมเสส​ขึ้น​ไป​หา​พระเจ้า พระ​ยาห์เวห์​เรียก​เขา​จาก​ภูเขา​ว่า “จง​บอก​วงศ์วาน​ยาโคบ​และ​ชาว​อิสราเอล​ดังนี้ 4 ‘พวก​เจ้า​ได้​เห็น​แล้ว​ว่า​เรา​ทำ​อะไร​กับ​ชาว​อียิปต์ และ​เรา​โอบ​อุ้ม​พวก​เจ้า​ไว้​บน​ปีก​นก​อินทรี พา​มา​หา​เรา​เอง​อย่าง​ไร 5 บัดนี้ ถ้า​พวก​เจ้า​ฟัง​เสียง​เรา​อย่าง​แท้​จริง​และ​รักษา​พันธสัญญา​ของ​เรา พวก​เจ้า​จะ​เป็น​สมบัติ​ล้ำ​ค่า​ของ​เรา​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ทั้งปวง เพราะ​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​โลก​เป็น​ของ​เรา 6 และ​พวก​เจ้า​จะ​เป็น​อาณาจักร​แห่ง​ปุโรหิต​และ​เป็น​ชน​ชาติ​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เรา’ นี่​คือ​ถ้อยคำ​ที่​เจ้า​ต้อง​บอก​ชาว​อิสราเอล”

7 โมเสส​จึง​ไป​เรียก​ผู้​อาวุโส​ของ​ประชาชน​มา แล้ว​บอก​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ที่​พระ​ยาห์เวห์​สั่ง​เขา​ไว้ 8 ประชาชน​ทั้งหมด​ตอบ​พร้อม​กัน​ว่า “ทุก​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์ตรัส พวก​เรา​จะ​ทำ”

โมเสส​จึง​นำ​คำ​ตอบ​ของ​ประชาชน​ไป​บอก​พระ​ยาห์เวห์ 9 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ดู​สิ เรา​จะ​มา​หา​เจ้า​ใน​เมฆ​หนา​ทึบ เพื่อ​ประชาชน​จะ​ได้ยิน​เมื่อ​เรา​พูด​กับ​เจ้า และ​จะ​เชื่อ​เจ้า​เสมอ​ไป” แล้ว​โมเสส​บอก​ถ้อยคำ​ของ​ประชาชน​ต่อ​พระ​ยาห์เวห์ 10 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​ไป​หา​ประชาชน ชำระ​พวก​เขา​ให้​ศักดิ์สิทธิ์​ใน​วัน​นี้​และ​พรุ่งนี้ แล้ว​ให้​พวก​เขา​ซัก​เสื้อ​ผ้า 11 และ​เตรียม​พร้อม​สำหรับ​วัน​ที่ 3 เพราะ​ใน​วัน​ที่ 3 พระ​ยาห์เวห์​จะ​ลง​มา​บน​ภูเขา​ซีนาย​ให้​ประชาชน​ทั้งหมด​เห็น 12 เจ้า​ต้อง​กำหนด​เขต​ห้าม​ประชาชน​เข้า​โดย​รอบ​ภูเขา แล้ว​บอก​ว่า ‘ระวัง​อย่า​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​หรือ​แตะ​ต้อง​ขอบ​เขต​ของ​มัน ใคร​ก็​ตาม​หรือ​สัตว์​ตัว​ใด​ที่​แตะ​ต้อง​ภูเขา​จะ​ต้อง​ตาย​อย่าง​แน่นอน 13 ห้าม​ใช้​มือ​แตะ​ตัว​นั้น แต่​ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​หรือ​ยิง​ให้​ทะลุ​จน​ตาย ไม่​ว่า​จะ​เป็น​สัตว์​หรือ​คน​ก็​ห้าม​ไว้​ชีวิต’ เมื่อ​เสียง​แตร​ดัง​ยาว พวก​เขา​จึง​จะ​ขึ้น​มา​ที่​ภูเขา​ได้”

14 โมเสส​ลง​จาก​ภูเขา​มา​หา​ประชาชน ชำระ​พวก​เขา​ให้​ศักดิ์สิทธิ์ และ​พวก​เขา​ก็​ซัก​เสื้อ​ผ้า 15 เขา​บอก​ประชาชน​ว่า “เตรียม​ตัว​ให้​พร้อม​ภายใน​วัน​ที่ 3 และ​อย่า​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ผู้หญิง”

16 เช้า​วัน​ที่ 3 มี​เสียง​ฟ้า​ร้อง ฟ้า​แลบ และ​เมฆ​หนา​ทึบ​บน​ภูเขา เสียง​แตร​ดัง​สนั่น​มาก จน​ประชาชน​ทุก​คน​ใน​ค่าย​ตัว​สั่น 17 โมเสส​พา​ประชาชน​ออก​จาก​ค่าย​ไป​พบ​พระเจ้า พวก​เขา​ยืน​อยู่​ตรง​เชิง​ภูเขา 18 ภูเขา​ซีนาย​ทั้ง​ลูก​มี​ควัน เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​ลง​มา​เหนือ​ภูเขา​ด้วย​ไฟ ควัน​ลอย​ขึ้น​เหมือน​ควัน​จาก​เตา​เผา และ​ภูเขา​ทั้ง​ลูก​สั่น​สะเทือน​อย่าง​รุนแรง 19 เสียง​แตร​ดัง​ขึ้น​เรื่อย ๆ โมเสส​พูด และ​พระเจ้า​ตอบ​เขา​ด้วย​เสียง 20 พระ​ยาห์เวห์​ลง​มา​บน​ยอด​ภูเขา​ซีนาย แล้ว​เรียก​โมเสส​ขึ้น​ไป​บน​ยอด​ภูเขา โมเสส​ก็​ขึ้น​ไป

21 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ลง​ไป​เตือน​ประชาชน อย่า​ให้​พวก​เขา​ฝ่า​เข้า​มา​หา​พระ​ยาห์เวห์​เพื่อ​มอง​ดู มิ​ฉะนั้น​หลาย​คน​จะ​ต้อง​ตาย 22 แม้​แต่​พวก​ปุโรหิต​ที่​เข้า​มา​ใกล้​พระยาห์เวห์​ก็​ต้อง​ชำระ​ตัว​ให้​ศักดิ์สิทธิ์ มิฉะนั้น​พระยาห์เวห์​จะ​ลง​โทษ​พวก​เขา​อย่าง​ฉับพลัน”

23 โมเสส​พูด​กับ​พระ​ยาห์เวห์ว่า “ประชาชน​ขึ้น​มา​บน​ภูเขา​ซีนาย​ไม่​ได้ เพราะ​พระองค์​เตือน​พวก​เรา​ไว้​แล้ว​ว่า ‘จง​กำหนด​เขต​รอบ​ภูเขา​และ​ทำให้​ภูเขา​นั้น​เป็น​ที่​ศักดิ์สิทธิ์’ ”

24 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ลง​ไป! แล้ว​พา​อาโรน​ขึ้น​มา​กับ​เจ้า แต่​อย่า​ให้​พวก​ปุโรหิต​กับ​ประชาชน​ฝ่า​เข้า​มา​เพื่อ​ขึ้น​มา​หา​พระยาห์เวห์ มิฉะนั้น​พระองค์​จะ​ลง​โทษ​พวก​เขา​อย่าง​ฉับพลัน”

25 โมเสส​จึง​ลง​ไป​หา​ประชาชน​และ​บอก​พวก​เขา

20

1 พระเจ้า* ตรัส​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​นี้​ว่า 2 “เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า ผู้​พา​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ ออก​จาก​ที่​ที่​เจ้า​เป็น​ทาส

3 “อย่า​มี​พระ​อื่น​ใด​นอกจาก​เรา

4 “อย่า​ทำ​รูป​เคารพ​หรือ​รูป​เหมือน​ของ​สิ่ง​ใด​ที่​อยู่​บน​ฟ้า​เบื้องบน บน​แผ่นดิน​เบื้อง​ล่าง หรือ​ใน​น้ำ​ใต้​แผ่นดิน 5 อย่า​กราบ​ลง​ต่อ​สิ่ง​เหล่า​นั้น​หรือ​รับ​ใช้​มัน เพราะ​เรา พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า เป็น​พระเจ้า​ผู้​หวง​แหน​ความ​ภักดี​ของ​เจ้า เรา​ลง​โทษ​ความ​ผิด​ของ​บรรพบุรุษ​ที่​เกลียด​เรา​ไป​ถึง​ลูก​หลาน​รุ่น​ที่ 3 และ 4 6 แต่​เรา​แสดง​ความ​รัก​มั่นคง​ต่อ​ผู้​ที่​รัก​เรา​และ​รักษา​คำ​สั่ง​ของ​เรา​เป็น​พัน ๆ คน

7 “อย่า​ใช้​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์† พระเจ้า​ของ​เจ้า​อย่าง​ไม่​สมควร‡ เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ถือ​ว่า​คน​ที่​ใช้​พระนาม​ของ​พระองค์​อย่าง​ไม่​สมควร​มี​ความ​ผิด

8 “จง​ระลึก​ถึง​วัน​สะบาโต​และ​รักษา​วัน​นั้น​ให้​ศักดิ์สิทธิ์ 9 เจ้า​ต้อง​ทำงาน 6 วัน และ​ทำงาน​ทั้งหมด​ของ​เจ้า​ให้​เสร็จ 10 แต่​วัน​ที่ 7 เป็น​วัน​สะบาโต​ถวาย​แด่​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า ใน​วัน​นั้น​ห้าม​ทำงาน​ใด ๆ ไม่​ว่า​เจ้า ลูกชาย ลูกสาว ทาส​ชาย ทาส​หญิง สัตว์​เลี้ยง หรือ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​ภายใน​ประตู​เมือง​ของ​เจ้า 11 เพราะ​ใน 6 วันพระ​ยาห์เวห์สร้างฟ้า แผ่นดิน ทะเล และ​ทุก​สิ่ง​ใน​นั้น แล้ว​พัก​ใน​วัน​ที่ 7 เพราะ​ฉะนั้น​พระ​ยาห์เวห์​จึง​อวยพร​วัน​สะบาโต​และ​ทำให้​วัน​นั้น​ศักดิ์สิทธิ์

12 “จง​ให้​เกียรติ​พ่อ​และ​แม่​ของ​เจ้า เพื่อ​เจ้า​จะ​มี​ชีวิต​ยืน​ยาว​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ประทาน​ให้

13 “อย่า​ฆ่า​ผู้​อื่น​โดย​เจตนา

14 “อย่า​ล่วง​ประเวณี

15 “อย่า​ขโมย

16 “อย่า​เป็น​พยาน​เท็จ​ปรักปรำ​ผู้​อื่น

17 “อย่า​โลภ​อยาก​ได้​บ้าน​ของ​ผู้​อื่น อย่า​โลภ​อยาก​ได้​ภรรยา​ของ​เขา ทาส​ชาย ทาส​หญิง วัว ลา หรือ​สิ่ง​ใด ๆ ที่​เป็น​ของ​เขา”

18 ประชาชน​ทั้งหมด​ได้ยิน​เสียง​ฟ้า​ร้อง เห็น​ฟ้า​แลบ ได้ยิน​เสียง​แตร และ​เห็น​ภูเขา​มี​ควัน เมื่อ​เห็น​เช่น​นั้น​พวก​เขา​ก็​ตัว​สั่น​และ​ยืน​อยู่​ห่าง ๆ 19 พวก​เขา​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ท่าน​พูด​กับ​พวก​เรา​เถอะ แล้ว​พวก​เรา​จะ​ฟัง แต่​อย่า​ให้​พระเจ้า​พูด​กับ​พวก​เรา​เลย ไม่​อย่าง​นั้น​พวก​เรา​จะ​ตาย”

20 โมเสส​บอก​ประชาชน​ว่า “อย่า​กลัว​เลย พระเจ้า​มา​เพื่อ​ทดสอบ​พวก​คุณ และ​เพื่อ​ให้​พวก​คุณ​เกรง​กลัว​พระองค์​อยู่​เสมอ จะ​ได้​ไม่​ทำ​บาป” 21 ประชาชน​ยัง​คง​ยืน​อยู่​ห่าง ๆ ส่วน​โมเสส​เข้า​ไป​ใกล้​ความ​มืด​ทึบ​ที่​พระเจ้า​อยู่

22 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘พวก​เจ้า​ได้​เห็นด้วย​ตา​ตัวเอง​แล้ว​ว่า​เรา​ได้​พูด​กับ​พวก​เจ้า​จาก​ฟ้า 23 อย่า​ทำ​เทพเจ้า​เงิน​หรือ​เทพเจ้า​ทอง​ไว้​เคียง​ข้าง​เรา​อย่าง​เด็ดขาด 24 จง​ทำ​แท่น​บูชา​ดิน​สำหรับ​เรา แล้ว​ถวาย​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​เครื่อง​บูชา​เพื่อ​สันติ​ของ​พวก​เจ้า ทั้ง​แกะ​และ​วัว​บน​แท่น​นั้น ใน​ทุก​แห่ง​ที่​เรา​จะ​ให้​พวก​เจ้า​ระลึก​ถึง​ชื่อ​ของ​เรา เรา​จะ​มา​หา​พวก​เจ้า​และ​อวย​พร​พวก​เจ้า 25 ถ้า​พวก​เจ้า​ทำ​แท่น​บูชา​หิน​สำหรับ​เรา อย่า​สร้าง​ด้วย​หิน​ที่​ตัด​แต่ง​แล้ว เพราะ​ถ้า​ใช้​เครื่องมือ​กับ​หิน​เหล่า​นั้น พวก​เจ้า​จะ​ทำให้​แท่น​นั้น​แปดเปื้อน 26 และ​อย่า​ขึ้น​แท่น​บูชา​ของ​เรา​ด้วย​บันได เพื่อ​ไม่​ให้​ส่วน​ลับ​ของ​ร่างกาย​พวก​เจ้า​ถูก​เปิดเผย​เมื่อ​ขึ้น​ไป​บน​แท่น​นั้น’

21

1 “ต่อ​ไป​นี้​คือ​ข้อ​กำหนด​ที่​เจ้า​ต้อง​บอก​พวก​เขา

2 “ถ้า​เจ้า​ซื้อ​ทาส​ชาว​ฮีบรู เขา​ต้อง​รับใช้ 6 ปี และ​ใน​ปี​ที่ 7 เขา​จะ​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​โดย​ไม่​ต้อง​จ่าย​อะไร 3 ถ้า​เขา​เข้า​มา​คน​เดียว เขา​ก็​ออก​ไป​คน​เดียว ถ้า​เขา​มี​ภรรยา​อยู่​แล้ว ภรรยา​ก็​ออก​ไป​พร้อม​เขา 4 ถ้า​นาย​ของ​เขา​หา​ภรรยา​ให้ และ​นาง​มี​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว​กับ​เขา ภรรยา​และ​ลูก ๆ จะ​เป็น​ของ​นาย ส่วนตัว​เขา​จะ​ออก​ไป​คน​เดียว 5 แต่​ถ้า​ทาส​คน​นั้น​ยืนยัน​ว่า ‘ผม​รัก​นาย รัก​ภรรยา​และ​ลูก ๆ ของ​ผม ผม​ไม่​อยาก​ออก​ไป​เป็น​อิสระ’ 6 นาย​ต้อง​พา​เขา​ไป​หา​พระเจ้า แล้ว​พา​ไป​ที่​ประตู​หรือ​วงกบ​ประตู จาก​นั้น​นาย​จะ​ใช้​เหล็ก​แหลม​เจาะ​หู​เขา และ​เขา​จะ​รับใช้​นาย​ตลอด​ไป

7 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ขาย​ลูกสาว​ให้​เป็น​ทาส​หญิง นาง​จะ​ไม่​ได้​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​เหมือน​ทาส​ชาย 8 ถ้า​นาง​ไม่​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​นาย​ซึ่ง​รับ​นาง​ไว้​เป็น​ภรรยา เขา​ต้อง​ยอม​ให้​นาง​ถูก​ไถ่​ตัว เขา​ไม่​มี​สิทธิ์​ขาย​นาง​ให้​ชน​ต่าง​ชาติ เพราะ​เขา​ได้​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​อย่าง​ไม่​ซื่อสัตย์ 9 ถ้า​เขา​ยก​นาง​ให้​แต่งงาน​กับ​ลูกชาย​ของ​ตน เขา​ต้อง​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​เหมือน​ลูกสาว 10 ถ้า​เขา​รับ​ภรรยา​อีก​คน เขา​ต้อง​ไม่​ลด​อาหาร เสื้อ​ผ้า หรือ​สิทธิ​ใน​ฐานะ​ภรรยา​ของ​นาง 11 ถ้า​เขา​ไม่​ทำ 3 อย่าง​นี้​ให้​นาง นาง​ออก​ไป​เป็น​อิสระ​ได้​โดย​ไม่​ต้อง​จ่าย​เงิน

12 “ใคร​ตี​คน​อื่น​จน​ตาย คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน 13 แต่​ถ้า​ไม่​ได้​ตั้งใจ​และ​พระเจ้า​ปล่อย​ให้​เหตุการณ์​นั้น​เกิด​ขึ้น เรา​จะ​กำหนด​สถานที่​ให้​เขา​หนี​ไป​ได้ 14 แต่​ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​วาง​แผน​แล้ว​จงใจ​ฆ่า​ผู้​อื่น เจ้า​ต้อง​เอา​ตัว​เขา​ออก​มา​จาก​แท่น​บูชา​ของ​เรา​เพื่อ​ให้​เขา​ตาย

15 “ใคร​ทำร้าย​พ่อ​หรือ​แม่ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน

16 “ใคร​ลักพา​ตัว​คน​ไป​ขาย หรือ​พบ​ว่า​คน​ที่​ถูก​ลักพา​ตัว​ยัง​อยู่​ใน​มือ​เขา คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน

17 “ใคร​สาปแช่ง​พ่อ​หรือ​แม่ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน

18 “ถ้า​ผู้​ชาย​ทะเลาะ​กัน แล้ว​คน​หนึ่ง​เอา​หิน​หรือ​กำปั้น​ตี​อีก​คน​จน​บาด​เจ็บ​แต่​ไม่​ตาย ต้อง​นอน​อยู่​บน​เตียง 19 ถ้า​ต่อ​มา​เขา​ลุก​ขึ้น​และ​ใช้​ไม้เท้า​เดิน​ไป​มา​ได้ คน​ที่​ตี​เขา​ไม่​ต้อง​รับ​โทษ​เพราะ​การ​ตี​ครั้ง​นั้น เพียง​แต่​ต้อง​ชดใช้​เวลา​ที่​เสีย​งาน​และ​ค่า​รักษา​จน​เขา​หาย​ดี

20 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ใช้​ไม้​ตี​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​ของ​ตน​จน​ตาย​คา​มือ เขา​ต้อง​ถูก​ลงโทษ​อย่าง​แน่นอน 21 แต่​ถ้า​ทาส​นั้น​ลุก​ขึ้น​ได้​หลัง​จาก 1 หรือ 2 วัน นาย​ไม่​ต้อง​ถูก​ลงโทษ เพราะ​ทาส​เป็น​ทรัพย์สิน​ของ​เขา

22 “ถ้า​ผู้ชาย​ต่อสู้​กัน​แล้ว​ไป​ทำร้าย​หญิง​ตั้ง​ครรภ์​จน​คลอด​ก่อน​กำหนด แต่​ไม่​มี​อันตราย​อื่น คน​ที่​ทำ​ต้อง​เสีย​ค่า​ปรับ​ตาม​ที่​สามี​ของ​หญิง​นั้น​เรียกร้อง​และ​ผู้​ตัดสิน​เห็น​สมควร 23 แต่​ถ้า​มี​อันตราย​ตาม​มา เจ้า​ต้อง​ให้​ชีวิต​แทน​ชีวิต 24 ตา​แทน​ตา ฟัน​แทน​ฟัน มือ​แทน​มือ เท้า​แทน​เท้า 25 แผล​ไฟ​ไหม้​แทน​แผล​ไฟ​ไหม้ บาดแผล​แทน​บาดแผล และ​รอย​ฟกช้ำ​แทน​รอย​ฟกช้ำ

26 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ตี​ตา​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​จน​ตา​นั้น​เสีย เขา​ต้อง​ปล่อย​ทาส​คน​นั้น​เป็น​อิสระ​เพื่อ​ชดเชย​ตา​ข้าง​นั้น 27 ถ้า​เขา​ตี​ฟัน​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง​จน​ฟัน​หลุด เขา​ต้อง​ปล่อย​ทาส​คน​นั้น​เป็น​อิสระ​เพื่อ​ชดเชย​ฟัน​ซี่​นั้น

28 “ถ้า​วัว​ขวิด​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง​จน​ตาย ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​วัว​นั้น​ให้​ตาย และ​ห้าม​กิน​เนื้อ​ของ​มัน แต่​เจ้าของ​วัว​ไม่​ต้อง​รับผิด 29 แต่​ถ้า​วัว​ตัว​นั้น​เคย​มี​นิสัย​ขวิด​คน​มา​ก่อน และ​มี​คน​เตือน​เจ้าของ​แล้ว​แต่​เขา​ไม่​กัก​มัน​ไว้ จน​มัน​ฆ่า​ผู้ชาย​หรือ​ผู้หญิง วัว​นั้น​ต้อง​ถูก​เอา​หิน​ขว้าง​ให้​ตาย และ​เจ้าของ​ก็​ต้อง​ถูก​ประหาร​ด้วย 30 ถ้า​มี​การ​กำหนด​ค่า​ไถ่​ชีวิต​ให้​เขา เขา​ต้อง​จ่าย​ตาม​จำนวน​ที่​กำหนด​เพื่อ​ไถ่​ชีวิต​ตนเอง 31 ถ้า​วัว​ขวิด​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว ก็​ให้​ใช้​คำ​ตัดสิน​เดียวกัน​นี้​กับ​เจ้าของ 32 ถ้า​วัว​ขวิด​ทาส​ชาย​หรือ​ทาส​หญิง เจ้าของ​วัว​ต้อง​จ่าย​เงิน 30 เชเขล* ให้​แก่​นาย​ของ​ทาส และ​ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​วัว​นั้น​ให้​ตาย

33 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​เปิด​หลุม​ไว้ หรือ​ขุด​หลุม​แล้ว​ไม่​ปิด และ​มี​วัว​หรือ​ลา​ตกลง​ไป 34 เจ้าของ​หลุม​ต้อง​ชดใช้ เขา​ต้อง​จ่าย​เงิน​ให้​เจ้าของ​สัตว์ และ​สัตว์​ที่​ตาย​จะ​เป็น​ของ​เขา

35 “ถ้า​วัว​ของ​ชาย​คน​หนึ่ง​ทำร้าย​วัว​ของ​อีก​คน​จน​ตาย ให้​ทั้ง​สอง​ขาย​วัว​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​แล้ว​แบ่ง​เงิน​กัน และ​แบ่ง​ซาก​วัว​ที่​ตาย​ด้วย 36 แต่​ถ้า​รู้​กัน​อยู่​แล้ว​ว่า​วัว​นั้น​เคย​มี​นิสัย​ขวิด​มา​ก่อน และ​เจ้าของ​ไม่​กัก​มัน​ไว้ เขา​ต้อง​ชดใช้​วัว​เป็น​วัว และ​ซาก​วัว​ที่​ตาย​จะ​เป็น​ของ​เขา

22

1 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ขโมย​วัว​หรือ​แกะ แล้ว​ฆ่า​หรือ​ขาย เขา​ต้อง​ชดใช้​วัว 5 ตัวแทน​วัว 1 ตัว และ​แกะ 4 ตัวแทน​แกะ 1 ตัว 2 ถ้า​พบ​ขโมย​กำลัง​งัด​แงะ​เข้า​บ้าน​และ​มี​คน​ตี​เขา​จน​ตาย ผู้​ที่​ตี​เขา​ไม่​ต้อง​รับผิด​ใน​ความ​ตาย​ของ​เขา 3 แต่​ถ้า​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น​แล้ว ผู้​ที่​ฆ่า​เขา​ต้อง​รับผิด​ใน​ความ​ตาย​ของ​เขา ขโมย​ต้อง​ชดใช้ ถ้า​ไม่​มี​อะไร​จะ​ชดใช้ ให้​ขาย​ตัว​เขา​เพื่อ​ชำระ​ค่า​ของ​ที่​ขโมย 4 ถ้า​พบ​ของ​ที่​ขโมย​อยู่​ใน​มือ​เขา​และ​ยัง​มี​ชีวิต ไม่​ว่า​จะ​เป็น​วัว ลา หรือ​แกะ เขา​ต้อง​ชดใช้​เป็น 2 เท่า

5 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ปล่อย​สัตว์​ของ​ตน​ไป​กิน​หญ้า แล้ว​มัน​ไป​กิน​พืช​ใน​ไร่​หรือ​สวน​องุ่น​ของ​คน​อื่น เขา​ต้อง​ชดใช้​จาก​ผล​ผลิต​ที่​ดี​ที่สุด​ใน​ไร่​และ​สวน​องุ่น​ของ​ตน

6 “ถ้า​เกิด​ไฟ​ไหม้​แล้ว​ลาม​ไป​ติด​พุ่ม​หนาม จน​เผา​กอง​ข้าว ต้น​ข้าว​ที่​ยัง​อยู่​ใน​นา หรือ​ทั้ง​ไร่ คน​ที่​จุด​ไฟ​ต้อง​ชดใช้​ความ​เสียหาย​อย่าง​แน่นอน

7 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​มอบ​เงิน​หรือ​สิ่งของ​ให้​ผู้​อื่น​เก็บ​รักษา แล้ว​ของ​นั้น​ถูก​ขโมย​จาก​บ้าน ถ้า​จับ​ขโมย​ได้ ขโมย​ต้อง​ชดใช้​เป็น 2 เท่า 8 ถ้า​จับ​ขโมย​ไม่​ได้ เจ้าของ​บ้าน​ต้อง​เข้า​ไป​ใกล้​พระเจ้า เพื่อ​ให้​รู้​ว่า​เขา​ได้​ยื่น​มือ​ไป​เอา​ทรัพย์​ของ​ผู้​อื่น​หรือ​ไม่ 9 ใน​คดี​เกี่ยว​กับ​การ​ล่วงละเมิด​ทุก​ชนิด ไม่​ว่า​จะ​เป็น​วัว ลา แกะ เสื้อ​ผ้า หรือ​ของ​ที่​สูญหาย​ซึ่ง​มี​คน​อ้าง​ว่า ‘นี่​เป็น​ของ​ผม’ ให้​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​นำ​คดี​มา​หา​พระเจ้า ผู้​ที่​พระเจ้า​ตัดสิน​ว่า​ผิด​ต้อง​ชดใช้​ให้​อีก​ฝ่าย​เป็น 2 เท่า

10 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ฝาก​ลา วัว แกะ หรือ​สัตว์​ชนิด​ใด​ไว้​กับ​ผู้​อื่น แล้ว​สัตว์​นั้น​ตาย บาดเจ็บ หรือ​ถูก​ต้อน​หาย​ไป​โดย​ไม่​มี​ใคร​เห็น 11 ให้​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​สาบาน​ต่อ​พระ​ยาห์เวห์​ว่า​ผู้​รับ​ฝาก​ไม่​ได้​ยื่น​มือ​ไป​เอา​ทรัพย์​ของ​เจ้าของ เจ้าของ​ต้อง​ยอมรับ​คำ​สาบาน​นั้น และ​ผู้​รับ​ฝาก​ไม่​ต้อง​ชดใช้ 12 แต่​ถ้า​สัตว์​ถูก​ขโมย​ไป​จาก​เขา คน​ที่​ขโมย​ต้อง​ชดใช้​ให้​เจ้าของ 13 ถ้า​สัตว์​นั้น​ถูก​ฉีก​เป็น​ชิ้น ๆ ให้​เขา​นำ​ซาก​มา​เป็น​หลักฐาน และ​ไม่​ต้อง​ชดใช้​สัตว์​ที่​ถูก​ฉีก

14 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ยืม​ของ​จาก​ผู้​อื่น แล้ว​ของ​นั้น​เสียหาย หรือ​ถ้า​เป็น​สัตว์​แล้ว​มัน​บาดเจ็บ​หรือ​ตาย ขณะ​ที่​เจ้าของ​ไม่​ได้​อยู่​ด้วย เขา​ต้อง​ชดใช้​อย่าง​แน่นอน 15 ถ้า​เจ้าของ​อยู่​ด้วย เขา​ไม่​ต้อง​ชดใช้ ถ้า​เป็น​ของ​ที่​เช่า​มา ความ​เสี่ยง​นั้น​รวม​อยู่​ใน​ค่า​เช่า​แล้ว

16 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​เกลี้ยกล่อม​หญิง​สาว​พรหมจารี​ที่​ยัง​ไม่​ได้​หมั้น​หมาย แล้ว​นอน​กับ​นาง เขา​ต้อง​จ่าย​ค่า​สินสอด​และ​รับ​นาง​เป็น​ภรรยา​อย่าง​แน่นอน 17 ถ้า​พ่อ​ของ​นาง​ไม่​ยอม​ยก​นาง​ให้​เขา​อย่าง​เด็ดขาด เขา​ยัง​ต้อง​จ่าย​เงิน​เท่ากับ​ค่า​สินสอด​สำหรับ​หญิง​สาว​พรหมจารี

18 “อย่า​ปล่อย​ให้​หญิง​ผู้​ใช้​เวทมนตร์​มี​ชีวิต​อยู่

19 “ใคร​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​สัตว์ ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน

20 “ใคร​ถวาย​เครื่องบูชา​แก่​เทพเจ้า​อื่น นอกจาก​พระ​ยาห์เวห์​เพียง​พระองค์​เดียว ต้อง​ถูก​ทำลาย​สิ้น

21 “อย่า​ทำร้าย​หรือ​กดขี่​คน​ต่าง​ถิ่น เพราะ​พวก​เจ้า​เอง​เคย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์

22 “อย่า​เอาเปรียบ​หญิง​ม่าย​หรือ​เด็ก​กำพร้า​พ่อ​คน​ใด 23 ถ้า​พวก​เจ้า​รังแก​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​เรา เรา​จะ​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา​อย่าง​แน่นอน 24 ความ​โกรธ​ของ​เรา​จะ​ลุก​เป็น​ไฟ เรา​จะ​ฆ่า​พวก​เจ้า​ด้วย​ดาบ แล้ว​ภรรยา​ของ​พวก​เจ้า​จะ​เป็น​ม่าย และ​ลูก ๆ ของ​พวก​เจ้า​จะ​กำพร้า​พ่อ

25 “ถ้า​พวก​เจ้า​ให้​คน​ยากจน​ใน​ประชาชน​ของ​เรา​ที่​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​ยืม​เงิน อย่า​ทำ​ตัว​เป็น​เจ้าหนี้​ที่​บีบคั้น​เขา และ​อย่า​เรียก​ดอกเบี้ย​จาก​เขา 26 ถ้า​พวก​เจ้า​เอา​เสื้อ​คลุม​ของ​ผู้​อื่น​ไว้​เป็น​ประกัน ต้อง​คืน​ให้​เขา​ก่อน​ดวง​อาทิตย์​ตก 27 เพราะ​นั่น​เป็น​สิ่ง​เดียว​ที่​ใช้​คลุม​ตัว เป็น​เสื้อ​ผ้า​ที่​ห่ม​กาย แล้ว​เขา​จะ​เอา​อะไร​ห่ม​นอน? เมื่อ​เขา​ร้อง​หา​เรา เรา​จะ​ฟัง เพราะ​เรา​เปี่ยม​ด้วย​ความ​เมตตา

28 “อย่า​ลบหลู่​พระเจ้า และ​อย่า​สาปแช่ง​ผู้ปกครอง​ประชาชน​ของ​เจ้า

29 “อย่า​ชักช้า​ที่​จะ​ถวาย​ผล​เก็บเกี่ยว​และ​น้ำ​ที่​ได้​จาก​เครื่อง​คั้น​ของ​เจ้า

“เจ้า​ต้อง​ยก​ลูก​คน​โต​ของ​เจ้า​ให้​เรา 30 จง​ทำ​เช่น​เดียวกัน​กับ​วัว​และ​แกะ​ของ​เจ้า ให้​ลูก​สัตว์​อยู่​กับ​แม่ 7 วัน แล้ว​ใน​วัน​ที่ 8 จง​ยก​มัน​ให้​เรา

31 “พวก​เจ้า​ต้อง​เป็น​คน​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เรา เพราะ​ฉะนั้น​อย่า​กิน​เนื้อ​สัตว์​ที่​ถูก​สัตว์​ป่า​ฉีก​ใน​ทุ่ง จง​โยน​ให้​สุนัข​กิน

23

1 “อย่า​แพร่​ข่าว​เท็จ และ​อย่า​ร่วมมือ​กับ​คน​ชั่ว​เป็น​พยาน​มุ่ง​ร้าย

2 “อย่า​ตาม​ฝูง​ชน​ไป​ทำ​ชั่ว และ​อย่า​ให้การ​ใน​ศาล​เข้า​ข้าง​คน​ส่วน​มาก​จน​บิดเบือน​ความ​ยุติธรรม 3 อย่า​ลำเอียง​เข้า​ข้าง​คน​ยากจน​ใน​คดี​ของ​เขา

4 “ถ้า​พบ​วัว​หรือ​ลา​ของ​ศัตรู​หลง​ทาง เจ้า​ต้อง​พาก​ลับ​ไป​คืน​เขา​อย่าง​แน่นอน 5 ถ้า​เห็น​ลา​ของ​คน​ที่​เกลียด​เจ้า​ล้ม​อยู่​ใต้​ของ​ที่​บรรทุก อย่า​ปล่อย​เขา​ไว้ เจ้า​ต้อง​ช่วย​เขา​พยุง​มัน​ขึ้น​อย่าง​แน่นอน

6 “อย่า​บิดเบือน​ความ​ยุติธรรม​ของ​คน​ยากจน​ใน​คดี​ของ​เขา

7 “จง​อยู่​ให้​ห่าง​จาก​ข้อ​กล่าวหา​เท็จ และ​อย่า​ฆ่า​คน​บริสุทธิ์​หรือ​คน​ชอบธรรม เพราะ​เรา​จะ​ไม่​ประกาศ​คน​ชั่ว​ว่า​ไม่​มี​ความ​ผิด

8 “อย่า​รับ​สินบน เพราะ​สินบน​ทำให้​คน​ที่​มอง​เห็น​กลับ​ตาบ​อด และ​ทำให้​คำ​ของ​คน​ชอบธรรม​บิดเบือน​ไป

9 “อย่า​กดขี่​คน​ต่าง​ถิ่น เพราะ​พวก​เจ้า​รู้​ดี​ถึง​หัวอก​ของ​คน​ต่าง​ถิ่น เนื่อง​จาก​พวก​เจ้า​เคย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์

10 “เจ้า​ต้อง​หว่าน​พืช​ใน​แผ่นดิน​ของ​เจ้า​และ​เก็บ​ผล​ผลิต​เป็น​เวลา 6 ปี 11 แต่​ใน​ปี​ที่ 7 จง​ปล่อย​ให้​แผ่นดิน​พัก​และ​รกร้าง เพื่อ​คน​ยากจน​ใน​หมู่​ประชาชน​ของ​เจ้า​จะ​ได้​กิน และ​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​เหลือ​ไว้​ก็​ให้​สัตว์​ป่า​กิน จง​ทำ​เช่น​เดียวกัน​กับ​สวน​องุ่น​และ​สวน​มะกอก​ของ​เจ้า

12 “เจ้า​ต้อง​ทำงาน 6 วัน แต่​ใน​วัน​ที่ 7 จง​พัก เพื่อ​วัว​และ​ลา​ของ​เจ้า​จะ​ได้​พัก ลูก​ของ​คน​รับใช้​และ​คน​ต่าง​ถิ่น​ก็​จะ​ได้​พัก​หาย​เหนื่อย

13 “จง​ระวัง​และ​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​บอก​พวก​เจ้า อย่า​เอ่ย​ชื่อ​เทพเจ้า​อื่น แม้​แต่​ชื่อ​ของ​พวก​มัน​ก็​อย่า​ให้​ได้ยิน​จาก​ปาก​พวก​เจ้า

14 “พวก​เจ้า​ต้อง​จัด​เทศกาล​ถวาย​แก่​เรา 3 ครั้ง​ต่อ​ปี 15 จง​ถือ​เทศกาล​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ กิน​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ 7 วัน​ตาม​ที่​เรา​สั่ง​ไว้ ตาม​เวลา​ที่​กำหนด​ใน​เดือน​อาบีบ เพราะ​ใน​เดือน​นั้น​พวก​เจ้า​ออก​จาก​อียิปต์ และ​อย่า​ให้​ใคร​มา​ปรากฏ​ต่อ​หน้า​เรา​มือเปล่า 16 จง​ถือ​เทศกาล​เก็บเกี่ยว ซึ่ง​เป็น​ผล​แรก​จาก​งาน​ที่​พวก​เจ้า​หว่าน​ลง​ใน​นา และ​เทศกาล​รวบรวม​ผล​ผลิต​ตอน​สิ้น​ปี เมื่อ​พวก​เจ้า​เก็บ​ผล​จาก​งาน​ใน​ไร่​นา 17 ปี​ละ 3 ครั้ง ผู้​ชาย​ทุก​คน​ของ​เจ้า​ต้อง​มา​ปรากฏ​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ผู้​เป็น​เจ้านาย

18 “อย่า​ถวาย​เลือด​จาก​เครื่องบูชา​ของ​เรา​พร้อม​กับ​ขนม​ปัง​ที่​มี​เชื้อ และ​อย่า​ปล่อย​ไขมัน​จาก​เครื่องบูชา​ใน​เทศกาล​ของ​เรา​ไว้​ตลอด​คืน​จน​ถึง​เช้า

19 จง​นำ​ส่วน​แรก​จาก​ผล​ผลิต​แรก​ของ​แผ่น​ดิน​ของ​เจ้า​มา​ยัง​พระ​นิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า

“อย่า​ต้ม​ลูก​แพะ​ใน​น้ำนม​แม่​ของ​มัน

20 “ดู​สิ เรา​จะ​ส่ง​ทูต​ไป​ข้าง​หน้า​พวก​เจ้า เพื่อ​คุ้มครอง​พวก​เจ้า​ระหว่าง​ทาง​และ​พา​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​เรา​เตรียม​ไว้ 21 จง​ใส่​ใจ​เขา​และ​ฟัง​เสียง​ของ​เขา อย่า​ขัด​ขืน​เขา เพราะ​เขา​จะ​ไม่​ยก​โทษ​การ​ไม่​เชื่อ​ฟัง​ของ​พวก​เจ้า เนื่อง​จาก​ชื่อ​ของ​เรา​อยู่​ใน​เขา 22 แต่​ถ้า​พวก​เจ้า​ฟัง​เสียง​ของ​เขา​อย่าง​แท้​จริง​และ​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​พูด เรา​จะ​เป็น​ศัตรู​กับ​ศัตรู​ของ​พวก​เจ้า และ​เป็น​คู่ปรปักษ์​กับ​คู่ปรปักษ์​ของ​พวก​เจ้า 23 เพราะ​ทูต​ของ​เรา​จะ​ไป​ข้าง​หน้า​พวก​เจ้า และ​พา​เข้า​ไป​หา​ชาว​อาโมไรต์ ชาว​ฮิตไทต์ ชาว​เปริสไซต์ ชาว​คานาอัน ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เยบุส แล้ว​เรา​จะ​ทำลาย​พวก​เขา 24 อย่า​กราบ​ลง​ต่อ​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา อย่า​รับ​ใช้​เทพ​เหล่า​นั้น​หรือ​ทำ​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​พวก​เขา แต่​จง​โค่น​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น​ลง​ให้​หมด​และ​ทุบ​เสา​หิน​ของ​พวก​เขา​ให้​แตก 25 พวก​เจ้า​ต้อง​รับใช้​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า พระองค์​จะ​อวยพร​อาหาร​และ​น้ำ​ของ​พวก​เจ้า และ​เรา​จะ​ขจัด​โรค​ภัย​ออก​จาก​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า 26 ใน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​มี​หญิง​แท้ง​ลูก​หรือ​เป็น​หมัน เรา​จะ​ให้​พวก​เจ้า​มี​อายุ​ครบ​ตาม​จำนวน​วัน 27 เรา​จะ​ส่ง​ความ​น่า​สะพรึง​กลัว​ของ​เรา​ไป​ข้าง​หน้า​พวก​เจ้า ทำให้​ชน​ทุก​กลุ่ม​ที่​พวก​เจ้า​ไป​ถึง​สับสน และ​ทำให้​ศัตรู​ทั้งหมด​หัน​หลัง​หนี​จาก​พวก​เจ้า 28 เรา​จะ​ส่ง​แตน​ไป​ข้าง​หน้า​พวก​เจ้า เพื่อ​ขับ​ชาว​ฮีไวต์ ชาว​คานาอัน และ​ชาว​ฮิตไทต์​ออก​ไป​ให้​พ้น​หน้า​พวก​เจ้า 29 เรา​จะ​ไม่​ขับ​พวก​เขา​ออก​ไป​ให้​หมด​ภายใน​ปี​เดียว มิ​ฉะนั้น​แผ่นดิน​จะ​รกร้าง​และ​สัตว์​ป่า​จะ​เพิ่ม​จำนวน​ขึ้น​จน​เป็น​ภัย​ต่อ​พวก​เจ้า 30 เรา​จะ​ค่อย ๆ ขับ​พวก​เขา​ออก​ไป​ที​ละ​น้อย จน​พวก​เจ้า​เพิ่ม​จำนวน​มาก​ขึ้น​และ​รับ​แผ่นดิน​นั้น​เป็น​มรดก 31 เรา​จะ​กำหนด​เขต​แดน​ของ​พวก​เจ้า​ตั้งแต่​ทะเล​แดง​ไป​จน​ถึง​ทะเล​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย และ​จาก​ถิ่น​ทุรกันดาร​ไป​จน​ถึง​แม่น้ำ เพราะ​เรา​จะ​มอบ​ชาว​แผ่นดิน​นั้น​ไว้​ใน​มือ​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​ขับ​พวก​เขา​ออก​ไป​ให้​พ้น​หน้า 32 อย่า​ทำ​พันธสัญญา​กับ​พวก​เขา​หรือ​กับ​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา 33 อย่า​ให้​พวก​เขา​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เจ้า มิฉะนั้น​พวก​เขา​จะ​ทำ​ให้​พวก​เจ้า​ทำ​บาป​ต่อ​เรา เพราะ​ถ้า​พวก​เจ้า​รับ​ใช้​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา เรื่อง​นั้น​จะ​กลาย​เป็น​บ่วง​ดัก​สำหรับ​พวก​เจ้า​อย่าง​แน่นอน”

24

1 พระองค์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​ขึ้น​มา​หา​พระ​ยาห์เวห์ เจ้า อาโรน นาดับ อาบีฮู และ​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล 70 คน แล้ว​กราบ​นมัสการ​จาก​ระยะ​ไกล 2 ให้​โมเสส​เพียง​คน​เดียว​เข้า​มา​ใกล้​พระ​ยาห์เวห์ ส่วน​คน​อื่น​ห้าม​เข้า​มา​ใกล้ และ​ประชาชน​ห้าม​ขึ้น​มา​กับ​เขา”

3 โมเสส​กลับ​มาบ​อก​ประชาชน​ถึง​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​พระ​ยาห์เวห์​และ​ข้อ​กำหนด​ทั้งหมด ประชาชน​ทุก​คน​ตอบ​เป็น​เสียง​เดียวกัน​ว่า “ทุก​ถ้อยคำ​ที่​พระ​ยาห์เวห์ตรัส พวก​เรา​จะ​ทำ”

4 โมเสส​เขียน​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​พระ​ยาห์เวห์ไว้ แล้ว​เช้าตรู่​วัน​รุ่งขึ้น​เขา​สร้าง​แท่น​บูชา​ที่​เชิง​ภูเขา และ​ตั้ง​เสา​หิน 12 ต้น​แทน 12 เผ่า​ของ​อิสราเอล 5 เขา​ส่ง​ชาย​หนุ่ม​ชาว​อิสราเอล​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว และ​ถวาย​วัว​เป็น​เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติ​แด่​พระ​ยาห์เวห์ 6 โมเสส​เอา​เลือด​ครึ่ง​หนึ่ง​ใส่​อ่าง อีก​ครึ่ง​หนึ่ง​พรม​ลง​บน​แท่น​บูชา 7 เขา​หยิบ​หนังสือ​พันธสัญญา​มา​อ่าน​ให้​ประชาชน​ฟัง พวก​เขา​กล่าว​ว่า “ทุก​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์ตรัส พวก​เรา​จะ​ทำ​และ​จะ​เชื่อฟัง”

8 โมเสส​เอา​เลือด​พรม​บน​ประชาชน แล้ว​พูด​ว่า “ดู​สิ นี่​คือ​เลือด​แห่ง​พันธสัญญา​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ทำ​กับ​พวก​คุณ​ตาม​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​นี้”

9 จาก​นั้น​โมเสส อาโรน นาดับ อาบีฮู และ​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล 70 คน​ก็​ขึ้น​ไป 10 พวก​เขา​เห็น​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล ใต้​เท้า​ของ​พระองค์​มี​สิ่ง​ที่​ดูเหมือน​พื้น​ปู​ด้วย​หิน​ไพลิน* ใส​ราว​กับ​ท้อง​ฟ้า 11 พระองค์​ไม่​ได้​ยื่น​มือ​ทำร้าย​เหล่า​ผู้นำ​ของ​ชาว​อิสราเอล พวก​เขา​เห็น​พระเจ้า แล้ว​กิน​และ​ดื่ม

12 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ขึ้น​มา​หา​เรา​บน​ภูเขา​และ​อยู่​ที่​นี่ เรา​จะ​ให้​แผ่น​ศิลา​ซึ่ง​มี​คำ​สอน​และ​คำ​สั่ง​ที่​เรา​เขียน​ไว้ เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​สอน​พวก​เขา”

13 โมเสส​ลุก​ขึ้น​พร้อม​โยชูวา​คน​รับใช้​ของ​เขา แล้ว​โมเสส​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​ของ​พระเจ้า 14 เขา​บอก​ผู้​อาวุโส​ว่า “รอ​พวก​เรา​อยู่​ที่​นี่​จน​กว่า​พวก​เรา​จะ​กลับ​มา ดู​สิ อาโรน​กับ​เฮอร์​อยู่​กับ​พวก​ท่าน ใคร​มี​เรื่อง​พิพาท​ก็​ไป​หา​พวก​เขา​ได้”

15 โมเสส​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา แล้ว​เมฆ​ก็​ปกคลุม​ภูเขา 16 ความ​รุ่ง​โรจน์​ของ​พระยาห์เวห์​ปก​อยู่​บน​ภูเขา​ซีนาย และ​เมฆ​ปก​คลุม​ภูเขา​อยู่ 6 วัน ใน​วัน​ที่ 7 พระองค์​เรียก​โมเสส​จาก​กลาง​เมฆ 17 ใน​สาย​ตา​ชาว​อิสราเอล ความ​รุ่ง​โรจน์​ของ​พระยาห์เวห์​บน​ยอด​ภูเขา​ดู​เหมือน​ไฟ​เผา​ผลาญ 18 โมเสส​เข้า​ไป​ใน​กลาง​เมฆ​และ​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา เขา​อยู่​บน​ภูเขา 40 วัน 40 คืน

25

1 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ให้​นำ​ของ​ถวาย​มา​ให้​เรา เจ้า​จง​รับ​ของ​ถวาย​ของ​เรา​จาก​ทุก​คน​ที่​เต็ม​ใจ​ถวาย 3 ของ​ถวาย​ที่​เจ้า​จะ​รับ​จาก​พวก​เขา​มี​ดังนี้ ทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ 4 ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด และ​ขน​แพะ 5 หนัง​แกะ​ตัวผู้​ย้อม​สี​แดง หนัง​พะยูน* และ​ไม้​กระถิน 6 น้ำมัน​สำหรับ​ตะเกียง เครื่องเทศ​สำหรับ​น้ำมัน​ชโลม และ​สำหรับ​เครื่อง​หอม 7 หิน​โอ​นิกซ์ และ​อัญมณี​สำหรับ​ฝัง​บน​เอ​โฟด​กับ​แผ่น​อก 8 ให้​พวก​เขา​สร้าง​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เรา เพื่อ​เรา​จะ​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา 9 เจ้า​ต้อง​สร้าง​ทุก​อย่าง​ตาม​แบบ​ที่​เรา​แสดง​ให้​เจ้า​เห็น ทั้ง​แบบ​ของ​พลับพลา​และ​แบบ​ของ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด

10 “ให้​พวก​เขา​ทำ​หีบ​จาก​ไม้​กระถิน ยาว 2 ศอก​ครึ่ง† กว้าง 1 ศอก​ครึ่ง และ​สูง 1 ศอก​ครึ่ง 11 หุ้ม​ด้วย​ทองคำ​บริสุทธิ์​ทั้ง​ด้าน​ใน​และ​ด้าน​นอก และ​ทำ​ขอบ​ทอง​รอบ​หีบ 12 หล่อ​ห่วง​ทอง 4 ห่วง​ติด​ไว้​ที่​ขา​ทั้ง 4 ของ​หีบ ด้าน​หนึ่ง 2 ห่วง อีก​ด้าน​หนึ่ง 2 ห่วง 13 ทำ​คานหาม​จาก​ไม้​กระถิน​แล้ว​หุ้ม​ด้วย​ทองคำ 14 สอด​คานหาม​เข้า​ใน​ห่วง​ที่​ด้าน​ข้าง​ของ​หีบ​เพื่อ​ใช้​หาม​หีบ 15 คานหาม​ต้อง​เสีย​บ​ค้าง​ไว้​ใน​ห่วง​ของ​หีบ ห้าม​ถอด​ออก 16 ให้​นำ​พันธสัญญา​ที่​เรา​จะ​ให้​เจ้า​ใส่​ไว้​ใน​หีบ 17 ทำ​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์ ยาว 2 ศอก​ครึ่ง กว้าง 1 ศอก​ครึ่ง 18 ทำ​เค​รู​บ 2 ตน​จาก​ทองคำ​ตี​ขึ้น​รูป​ไว้​ที่​ปลาย​ทั้ง​สอง​ของ​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา 19 ทำ​เค​รู​บ​ตน​หนึ่ง​ที่​ปลาย​ด้าน​หนึ่ง และ​อีก​ตน​ที่​ปลาย​อีก​ด้าน​หนึ่ง ให้​เค​รู​บ​ทั้ง​สอง​เป็น​เนื้อ​เดียว​กับ​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา​ที่​ปลาย​ทั้ง​สอง 20 ให้​เค​รู​บ​กาง​ปีก​ขึ้น​ด้าน​บน ปีก​ของ​มัน​คลุม​เหนือ​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา ทั้ง​สอง​หัน​หน้า​เข้า​หา​กัน โดย​หัน​หน้า​มา​ทาง​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา 21 วาง​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา​ไว้​บน​หีบ และ​ใส่​พันธสัญญา​ที่​เรา​จะ​ให้​เจ้า​ไว้​ใน​หีบ 22 เรา​จะ​พบ​เจ้าที่​นั่น และ​จะ​พูด​กับ​เจ้า​จาก​เหนือ​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา ระหว่าง​เค​รู​บ​ทั้ง​สอง​ที่​อยู่​บน​หีบ​พันธสัญญา เรา​จะ​บอก​เจ้า​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​สั่ง​สำหรับ​ชาวอิสราเอล

23 “จง​ทำ​โต๊ะ​จาก​ไม้​กระถิน ยาว 2 ศอก กว้าง 1 ศอก และ​สูง 1 ศอก​ครึ่ง 24 หุ้ม​โต๊ะ​ด้วย​ทองคำ​บริสุทธิ์ และ​ทำ​ขอบ​ทอง​รอบ​โต๊ะ 25 ทำ​กรอบ​กว้าง 1 ฝ่า​มือ​รอบ​โต๊ะ และ​ทำ​ขอบ​ทอง​รอบ​กรอบ​นั้น 26 ทำ​ห่วง​ทอง 4 ห่วง ติด​ไว้​ที่​มุม​ทั้ง 4 ตรง​ขา​โต๊ะ 27 ห่วง​ต้อง​อยู่​ใกล้​กรอบ เพื่อ​เป็น​ที่​สอด​คานหาม​โต๊ะ 28 ทำ​คานหาม​จาก​ไม้​กระถิน หุ้ม​ด้วย​ทองคำ ใช้​สำหรับ​หาม​โต๊ะ 29 ทำ​จาน ช้อน ทัพพี และ​ชาม​สำหรับ​เท​เครื่อง​ดื่ม​บูชา ทั้งหมด​ทำ​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์ 30 วาง​ขนมปัง​สำหรับ​ถวาย​ต่อ​หน้า​เรา​ไว้​บน​โต๊ะ​เสมอ

31 “จง​ทำ​เชิง​ตะเกียง​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์​โดย​ตี​ขึ้น​รูป ให้​ฐาน ก้าน​กลาง ถ้วย ดอก​ตูม และ​ดอก​ของ​มัน​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน 32 ให้​มี​กิ่ง 6 กิ่ง​ยื่น​ออก​จาก​ด้าน​ข้าง กิ่ง 3 กิ่ง​จาก​ด้าน​หนึ่ง และ​อีก 3 กิ่ง​จาก​อีก​ด้าน​หนึ่ง 33 ที่​กิ่ง​หนึ่ง​ให้​มี​ถ้วย 3 ถ้วย​รูป​ดอก​อัลมอนด์ พร้อม​ดอก​ตูม​และ​ดอก และ​ที่​อีก​กิ่ง​หนึ่ง​ก็​มี​ถ้วย 3 ถ้วย​รูป​ดอก​อัลมอนด์ พร้อม​ดอก​ตูม​และ​ดอก ทำ​เช่น​นี้​กับ​กิ่ง​ทั้ง 6 ที่​ยื่น​ออก​จาก​เชิง​ตะเกียง 34 ที่​ก้าน​กลาง​ของ​เชิง​ตะเกียง​ให้​มี​ถ้วย 4 ถ้วย​รูป​ดอก​อัลมอนด์ พร้อม​ดอก​ตูม​และ​ดอก 35 ให้​มีด​อก​ตูม​หนึ่ง​อยู่​ใต้​กิ่ง​คู่​แรก ดอก​ตูม​หนึ่ง​ใต้​กิ่ง​คู่​ที่​สอง และ​ดอก​ตูม​หนึ่ง​ใต้​กิ่ง​คู่​ที่​สาม สำหรับ​กิ่ง​ทั้ง 6 ที่​ยื่น​ออก​จาก​เชิง​ตะเกียง 36 ดอก​ตูม​และ​กิ่ง​ทั้งหมด​ต้อง​เป็น​เนื้อ​เดียว​กับ​เชิง​ตะเกียง ทั้งหมด​ตี​ขึ้น​รูป​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์​ชิ้น​เดียว 37 ทำ​ตะเกียง 7 ดวง​สำหรับ​เชิง​นั้น และ​ตั้ง​ตะเกียง​ให้​ส่อง​แสง​ไป​ยัง​พื้นที่​ด้าน​หน้า 38 คีม​ตัด​ไส้​ตะเกียง​และ​ถาด​รอง​ต้อง​ทำ​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์ 39 เชิง​ตะเกียง​พร้อม​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ต้อง​ทำ​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์ 1 ตะ​ลันต์‡ 40 จง​ระวัง​ทำ​ทุก​อย่าง​ตาม​แบบ​ที่​แสดง​ให้​เจ้า​เห็น​บน​ภูเขา”

26

1 “จง​ทำ​พลับพลา​จาก​ม่าน 10 ผืน ใช้​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง และ​สี​แดง​เข้ม ทำ​ลวดลาย​เค​รู​บ​ด้วย​ฝีมือ​ช่าง​ผู้​ชำนาญ 2 ม่าน​แต่ละ​ผืน​ยาว 28 ศอก* และ​กว้าง 4 ศอก ม่าน​ทุก​ผืน​ต้อง​มี​ขนาด​เท่า​กัน 3 ต่อ​ม่าน 5 ผืน​เข้า​ด้วย​กัน​เป็น​ชุด​หนึ่ง และ​อีก 5 ผืน​เข้า​ด้วย​กัน​เป็น​อีก​ชุด​หนึ่ง 4 ทำ​ห่วง​ด้าย​สีน้ำ​เงิน​ที่​ขอบ​ม่าน​ผืน​สุดท้าย​ของ​ชุด​แรก และ​ทำ​เช่น​เดียวกัน​ที่​ขอบ​ม่าน​ผืน​สุดท้าย​ของ​ชุด​ที่​สอง 5 ทำ​ห่วง 50 ห่วง​ที่​ขอบ​ม่าน​ชุด​แรก และ 50 ห่วง​ที่​ขอบ​ม่าน​ชุด​ที่​สอง ให้​ห่วง​ตรง​กัน 6 ทำ​ตะขอ​ทอง 50 ตัว แล้ว​ใช้​ตะขอ​เกี่ยว​ม่าน​ทั้ง​สอง​ชุด​เข้า​ด้วย​กัน เพื่อ​ให้​พลับพลา​เป็น​หนึ่ง​เดียว

7 “ทำ​ม่าน​ขน​แพะ 11 ผืน​เป็น​ผ้า​คลุม​เหนือ​พลับพลา 8 ม่าน​แต่ละ​ผืน​ยาว 30 ศอก กว้าง 4 ศอก ทั้ง 11 ผืน​ต้อง​มี​ขนาด​เท่า​กัน 9 ต่อ​ม่าน 5 ผืน​เป็น​ชุด​หนึ่ง และ 6 ผืน​เป็น​อีก​ชุด​หนึ่ง แล้ว​พับ​ม่าน​ผืน​ที่ 6 ทบ​ไว้​ด้าน​หน้า​ของ​เต็นท์ 10 ทำ​ห่วง 50 ห่วง​ที่​ขอบ​ม่าน​ผืน​สุดท้าย​ของ​ชุด​แรก และ 50 ห่วง​ที่​ขอบ​ม่าน​ผืน​สุดท้าย​ของ​ชุด​ที่​สอง 11 ทำ​ตะขอ​ทองสัมฤทธิ์ 50 ตัว สอด​ตะขอ​เข้า​ห่วง​แล้ว​เกี่ยว​เต็นท์​เข้า​ด้วย​กัน​ให้​เป็น​หนึ่ง​เดียว 12 ส่วน​ม่าน​ของ​เต็นท์​ที่​เหลือ​ห้อย​เกิน​อยู่ คือ​ครึ่ง​ผืน​ที่​เหลือ ให้​ห้อย​คลุม​ด้าน​หลัง​ของ​พลับพลา 13 ส่วน​ที่​เหลือ​จาก​ความ​ยาว​ของ​ม่าน​เต็นท์ ด้าน​ละ 1 ศอก ให้​ห้อย​ลง​คลุม​ด้าน​ข้าง​ของ​พลับพลา​ทั้ง​สอง​ด้าน 14 ทำ​ผ้า​คลุม​เต็นท์​จาก​หนัง​แกะ​ตัวผู้​ย้อม​สี​แดง และ​คลุม​ชั้น​นอก​ด้วย​หนัง​พะยูน

15 “ทำ​แผ่น​ไม้​ตั้ง​สำหรับ​พลับพลา​จาก​ไม้​กระถิน 16 แผ่น​หนึ่ง​ยาว 10 ศอก กว้าง 1 ศอก​ครึ่ง 17 แต่ละ​แผ่น​มี​เดือย 2 เดือย​วาง​คู่​กัน จง​ทำ​เช่น​นี้​กับ​แผ่น​ไม้​ทุก​แผ่น​ของ​พลับพลา 18 ทำ​แผ่น​ไม้ 20 แผ่น​สำหรับ​ทิศ​ใต้​ของ​พลับพลา 19 ทำ​ฐาน​เงิน 40 ฐาน​รอง​ใต้​แผ่น​ไม้ 20 แผ่น แผ่น​ละ 2 ฐาน​สำหรับ​เดือย 2 เดือย 20 ด้าน​ที่​สอง​ของ​พลับพลา คือ​ทิศ​เหนือ ให้​มี​แผ่น​ไม้ 20 แผ่น 21 และ​ฐาน​เงิน 40 ฐาน แผ่น​ละ 2 ฐาน 22 ด้าน​ท้าย​ของ​พลับพลา​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ตก ให้​ทำ​แผ่น​ไม้ 6 แผ่น 23 และ​ทำ​แผ่น​ไม้​อีก 2 แผ่น​สำหรับ​มุม​ทั้ง​สอง​ด้าน​ท้าย​ของ​พลับพลา 24 แผ่น​มุม​ทั้ง​สอง​ให้​ประกบ​กัน​แน่น​ตั้งแต่​ด้าน​ล่าง​ถึง​ด้าน​บน และ​ยึด​รวม​กัน​ที่​ห่วง​ด้าน​บน ทำ​เช่น​เดียวกัน​ทั้ง​สอง​มุม 25 จึง​มี​แผ่น​ไม้​ทั้งหมด 8 แผ่น กับ​ฐาน​เงิน 16 ฐาน แผ่น​ละ 2 ฐาน

26 “ทำ​คาน​ขวาง​จาก​ไม้​กระถิน ด้าน​หนึ่ง​ของ​พลับพลา 5 คาน​ขวาง 27 อีก​ด้าน​หนึ่ง 5 คาน​ขวาง และ​ด้าน​ท้าย​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ตก 5 คาน​ขวาง 28 คาน​ขวาง​ตรง​กลาง​ที่​อยู่​กึ่งกลาง​แผ่น​ไม้​ต้อง​สอด​ยาว​จาก​ปลาย​ด้าน​หนึ่ง​ถึง​อีก​ด้าน​หนึ่ง 29 หุ้ม​แผ่น​ไม้​ด้วย​ทองคำ ทำ​ห่วง​ทอง​สำหรับ​สอด​คาน​ขวาง และ​หุ้ม​คาน​ขวาง​ด้วย​ทองคำ 30 ตั้ง​พลับพลา​ตาม​แบบ​ที่​แสดง​ให้​เจ้า​เห็น​บน​ภูเขา

31 “ทำ​ม่าน​กั้น​จาก​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว ทำ​ลวดลาย​เค​รู​บ​ด้วย​ฝีมือ​ช่าง​ผู้​ชำนาญ 32 แขวน​ม่าน​บน​เสา​ไม้​กระถิน 4 ต้น​ที่​หุ้ม​ทองคำ มี​ตะขอ​ทอง และ​ตั้ง​บน​ฐาน​เงิน 4 ฐาน 33 แขวน​ม่าน​กั้น​ไว้​ใต้​ตะขอ​เกี่ยว​ม่าน แล้ว​นำ​หีบ​พันธสัญญา​เข้า​ไป​ไว้​ด้าน​ใน​ม่าน ม่าน​นี้​จะ​แบ่ง​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​ออก​จาก​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด 34 วาง​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา​ไว้​บน​หีบ​พันธสัญญา​ใน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด 35 ตั้ง​โต๊ะ​ไว้​ด้าน​นอก​ม่าน และ​ตั้ง​เชิง​ตะเกียง​ตรง​ข้าม​โต๊ะ​ทาง​ทิศ​ใต้​ของ​พลับพลา ส่วน​โต๊ะ​ให้​ตั้ง​ทาง​ทิศ​เหนือ

36 “ทำ​ม่าน​บัง​ทาง​เข้า​เต็นท์​จาก​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว เป็น​ฝีมือ​ช่าง​ปัก 37 ทำ​เสา​ไม้​กระถิน 5 ต้น​สำหรับ​ม่าน หุ้ม​ด้วย​ทองคำ ตะขอ​เป็น​ทองคำ และ​หล่อ​ฐาน​ทองสัมฤทธิ์ 5 ฐาน​สำหรับ​เสา​เหล่า​นั้น”

27

1 “จง​ทำ​แท่น​บูชา​จาก​ไม้​กระถิน ยาว 5 ศอก* กว้าง 5 ศอก ให้​เป็น​สี่เหลี่ยม​จัตุรัส และ​สูง 3 ศอก† 2 ทำ​เชิง​งอน​ที่​มุม​ทั้ง 4 ให้​เป็น​เนื้อ​เดียว​กับ​แท่น แล้ว​หุ้ม​แท่น​ด้วย​ทองสัมฤทธิ์ 3 ทำ​หม้อ​สำหรับ​ใส่​ขี้เถ้า พลั่ว อ่าง ส้อม​เกี่ยว​เนื้อ และ​กระถาง​ไฟ เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ทำ​จาก​ทองสัมฤทธิ์ 4 ทำ​ตะแกรง​เป็น​ตาข่าย​ทองสัมฤทธิ์ และ​ทำ​ห่วง​ทองสัมฤทธิ์ 4 ห่วง​ติด​ไว้​ที่​มุม​ทั้ง 4 ของ​ตะแกรง 5 วาง​ตะแกรง​ไว้​ใต้​ขอบ​แท่น​ด้าน​ล่าง ให้​ตะแกรง​อยู่​สูง​ถึง​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​แท่น 6 ทำ​คานหาม​แท่น​บูชา​จาก​ไม้​กระถิน แล้ว​หุ้ม​ด้วย​ทองสัมฤทธิ์ 7 สอด​คาน​เข้า​ใน​ห่วง ให้​คาน​อยู่​สอง​ข้าง​ของ​แท่น​เวลา​หาม 8 ทำ​แท่น​ให้​กลวง​ด้วย​แผ่น​ไม้ ต้อง​ทำ​ตาม​แบบ​ที่​แสดง​ให้​เจ้า​เห็น​บน​ภูเขา

9 “จง​ทำ​ลาน​รอบ​พลับพลา ทาง​ทิศ​ใต้​ให้​มี​ผ้า​ม่าน​ลาน​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว​ยาว 100 ศอก 10 มี​เสา 20 ต้น​กับ​ฐาน 20 ฐาน​ทำ​จาก​ทองสัมฤทธิ์ ตะขอ​และ​แถบ​รัด​เสา​ทำ​จาก​เงิน 11 ทาง​ทิศ​เหนือ​ก็​เช่น​เดียวกัน ให้​มี​ผ้า​ม่าน​ยาว 100 ศอก เสา 20 ต้น ฐาน​ทองสัมฤทธิ์ 20 ฐาน ตะขอ​และ​แถบ​รัด​เสา​ทำ​จาก​เงิน 12 ทาง​ทิศ​ตะวัน​ตก​ของ​ลาน​ให้​มี​ผ้า​ม่าน​กว้าง 50 ศอก เสา 10 ต้น และ​ฐาน 10 ฐาน 13 ทาง​ทิศ​ตะวัน​ออก​ของ​ลาน​กว้าง 50 ศอก 14 ด้าน​หนึ่ง​ของ​ทาง​เข้า​มี​ผ้า​ม่าน​ยาว 15 ศอก เสา 3 ต้น และ​ฐาน 3 ฐาน 15 อีก​ด้าน​หนึ่ง​ก็​มี​ผ้า​ม่าน​ยาว 15 ศอก เสา 3 ต้น และ​ฐาน 3 ฐาน 16 ทาง​เข้า​ลาน​ให้​มี​ม่าน​ยาว 20 ศอก ทำ​จาก​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว เป็น​ฝีมือ​ช่าง​ปัก มี​เสา 4 ต้น​และ​ฐาน 4 ฐาน 17 เสา​ทั้งหมด​รอบ​ลาน​ให้​มี​แถบ​รัด​เงิน ตะขอ​เงิน และ​ฐาน​ทองสัมฤทธิ์ 18 ลาน​ยาว 100 ศอก กว้าง 50 ศอก​เท่า​กัน​ตลอด และ​สูง 5 ศอก ผ้า​ม่าน​ทำ​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว ฐาน​ทำ​จาก​ทองสัมฤทธิ์ 19 เครื่อง​ใช้​ทุก​ชิ้น​ของ​พลับพลา​สำหรับ​งาน​ทุก​อย่าง รวม​ทั้ง​หมุด​ของ​พลับพลา​และ​หมุด​ของ​ลาน ต้อง​ทำ​จาก​ทองสัมฤทธิ์

20 “จง​สั่ง​ชาว​อิสราเอล​ให้​นำ​น้ำมัน​มะกอก​บริสุทธิ์​ที่​คั้น​แล้ว​มา​ให้​เจ้า​ใช้​จุด​ตะเกียง เพื่อ​ให้​ตะเกียง​ติด​อยู่​เสมอ 21 ใน​เต็นท์​นัด​พบ ด้าน​นอก​ม่าน​ที่​อยู่​หน้า​พันธสัญญา อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​ต้อง​ดูแล​ตะเกียง​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์​ตั้งแต่​เย็น​ถึง​เช้า นี่​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร​สำหรับ​ชาว​อิสราเอล​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ”

28

1 “เรียก​อาโรน​พี่​ชาย​ของ​เจ้า​กับ​ลูกชาย​ของ​เขา คือ นาดับ อาบีฮู เอเลอาซาร์ และ​อิธามาร์ มา​อยู่​ใกล้​เจ้า เพื่อ​อาโรน​จะ​รับใช้​เรา​ใน​ฐานะ​ปุโรหิต 2 จง​ทำ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์​ให้​อา​โร​น​พี่​ชาย​ของ​เจ้า เพื่อ​เกียรติ​และ​ความ​งดงาม 3 จง​พูด​กับ​ทุก​คน​ที่​มี​ฝีมือ ซึ่ง​เรา​ให้​พวก​เขา​เปี่ยม​ด้วย​จิ​ต​แห่ง​สติปัญญา ให้​พวก​เขา​ทำ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ของอาโรน​เพื่อ​แยก​เขา​ไว้​ให้​รับใช้​เรา​ใน​ฐานะ​ปุโรหิต 4 เครื่อง​แต่ง​กาย​ที่​ต้อง​ทำ​มี​ดังนี้ แผ่น​อก เอ​โฟด เสื้อ​คลุม เสื้อ​ยาว​เข้า​รูป ผ้า​โพก​ศีรษะ และ​สาย​คาด​เอว พวก​เขา​ต้อง​ทำ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์​ให้​อา​โร​น​พี่​ชาย​ของ​เจ้า​และ​ลูกชาย​ของ​เขา เพื่อ​ให้​เขา​รับใช้​เรา​ใน​ฐานะ​ปุโรหิต 5 ให้​ใช้​ทองคำ ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด

6 “ให้​ทำ​เอ​โฟด​จาก​ทองคำ ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว ด้วย​ฝีมือ​ช่าง​ผู้​ชำนาญ 7 ให้​มี​สาย​บ่า​ทั้ง​สอง​ข้าง​ต่อ​เข้า​กับ​ปลาย​ทั้ง​สอง​ของ​เอ​โฟด เพื่อ​ยึด​เข้า​ด้วย​กัน 8 สาย​คาด​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต​ซึ่ง​ติด​อยู่​กับ​เอ​โฟด​ต้อง​เป็น​งาน​แบบ​เดียวกัน​และ​เป็น​ชิ้น​เดียว​กับ​เอ​โฟด ทำ​จาก​ทองคำ ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว 9 จง​เอา​หิน​โอ​นิกซ์ 2 ก้อน แล้ว​สลัก​ชื่อ​ของ​ลูกหลาน​อิสราเอล​ลง​บน​หิน 10 สลัก 6 ชื่อ​บน​ก้อน​หนึ่ง และ​อีก 6 ชื่อ​ที่​เหลือ​บน​อีก​ก้อน​หนึ่ง ตาม​ลำดับ​การ​เกิด 11 ให้​ช่าง​แกะ​สลัก​หิน​สลัก​ชื่อ​ของ​ลูกหลาน​อิสราเอล​บน​หิน​ทั้ง​สอง​เหมือน​สลัก​ตรา​ประทับ แล้ว​ฝัง​หิน​ไว้​ใน​กรอบ​ทอง 12 นำ​หิน​ทั้ง​สอง​ติด​ไว้​บน​สาย​บ่า​ของ​เอ​โฟด ให้​เป็น​หิน​ที่​ระลึก​ถึง​ชาวอิสราเอล อาโรน​จะ​นำ​ชื่อ​ของ​พวก​เขา​ไว้​บน​บ่า​ทั้ง​สอง​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​เพื่อ​เป็น​ที่​ระลึก 13 จง​ทำ​กรอบ​ทอง 14 และ​ทำ​โซ่​ทองคำ​บริสุทธิ์ 2 เส้น ถัก​เป็น​เกลียว​เหมือน​เชือก แล้ว​ติด​โซ่​ถัก​ไว้​กับ​กรอบ

15 “จง​ทำ​แผ่น​อก​สำหรับ​การ​ตัดสิน​ด้วย​ฝีมือ​ช่าง​ผู้​ชำนาญ ทำ​เหมือน​งาน​เอ​โฟด ใช้​ทองคำ ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว 16 ให้​เป็น​รูป​สี่เหลี่ยม​จัตุรัส พับ​สอง​ชั้น ยาว 1 คืบ* และ​กว้าง 1 คืบ 17 ฝัง​อัญมณี​บน​แผ่น​อก​เป็น 4 แถว แถว​แรก​เป็น​พลอย​ทับทิม บุษราคัม และ​เบริล 18 แถว​ที่​สอง​เป็น​เทอร์ควอยซ์ ไพลิน† และ​มรกต 19 แถว​ที่​สาม​เป็น​ไฮ​ยา​ซินธ์ อา​เก​ต และ​อเมทิสต์ 20 แถว​ที่​สี่​เป็น​ไค​รโซไลต์ โอ​นิกซ์ และ​แจ​สเปอร์ ให้​อัญมณี​ทุก​ก้อน​ฝัง​อยู่​ใน​กรอบ​ทอง 21 อัญมณี​ทั้ง 12 ก้อน​แทน​ชื่อ​ของ​ลูกหลาน​อิสราเอล แต่ละ​ก้อน​สลัก​ชื่อ​เหมือน​ตรา​ประทับ​ตาม​ชื่อ​ของ​แต่ละ​เผ่า รวม 12 เผ่า 22 ทำ​โซ่​ถัก​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์​สำหรับ​แผ่น​อก ให้​เหมือน​เชือก​ถัก 23 ทำ​ห่วง​ทอง 2 ห่วง​ติด​ไว้​ที่​ปลาย​ทั้ง​สอง​ของ​แผ่น​อก 24 สอด​โซ่​ทอง​ถัก​ทั้ง​สอง​เส้น​เข้า​ห่วง​ที่​ปลาย​แผ่น​อก 25 ปลาย​อีก​ด้าน​ของ​โซ่​ทั้ง​สอง​ให้​ติด​กับ​กรอบ​ทั้ง​สอง แล้ว​ติด​กรอบ​ไว้​ด้าน​หน้า​ของ​สาย​บ่า​เอ​โฟด 26 ทำ​ห่วง​ทอง​อีก 2 ห่วง ติด​ที่​ปลาย​ล่าง​ทั้ง​สอง​ของ​แผ่น​อก ทาง​ด้าน​ใน​ที่​อยู่​ชิด​กับ​เอ​โฟด 27 ทำ​ห่วง​ทอง​อีก 2 ห่วง​ติด​ที่​สาย​บ่า​เอ​โฟด​ด้าน​ล่าง​ตรง​ด้าน​หน้า ใกล้​จุด​ต่อ เหนือ​สาย​คาด​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต​ของ​เอ​โฟด 28 ใช้​เชือก​สีน้ำ​เงิน​ผูก​ห่วง​ของ​แผ่น​อก​เข้า​กับ​ห่วง​ของ​เอ​โฟด เพื่อ​ให้​แผ่น​อก​อยู่​เหนือ​สาย​คาด​ของ​เอ​โฟด​และ​ไม่​แกว่ง​ออก​จาก​เอ​โฟด 29 เมื่อ​อาโรน​เข้าไป​ใน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ เขา​จะ​สวม​แผ่น​อก​สำหรับ​การ​ตัดสิน​ไว้​แนบ​หัวใจ โดย​มี​ชื่อ​ของ​ลูกหลาน​อิสราเอล​อยู่​บน​นั้น เพื่อ​เป็น​ที่​ระลึก​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​เสมอ 30 จง​ใส่​อู​ริม​และ​ทูม​มิ​ม​ไว้​ใน​แผ่น​อก​สำหรับ​การ​ตัดสิน ให้​สิ่ง​เหล่า​นี้​อยู่​แนบ​หัวใจ​ของอาโรน​เมื่อ​เขา​เข้าไป​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ อาโรนจึง​จะ​แบก​รับ​การ​ตัดสิน​ของ​ชาวอิสราเอล​ไว้​แนบ​หัวใจ​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​เสมอ

31 “จง​ทำ​เสื้อ​คลุม​ของ​เอ​โฟด​ทั้ง​ตัว​ด้วย​ผ้า​สีน้ำ​เงิน 32 ตรง​กลาง​ให้​มี​ช่อง​สำหรับ​สวม​ศีรษะ ขอบ​ช่อง​นั้น​ให้​ทอ​เสริม​โดย​รอบ​เหมือน​ช่อง​คอ​ของ​เสื้อเกราะ เพื่อ​ไม่​ให้​ขาด 33 ทำ​รูป​ผล​ทับทิม​จาก​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง และ​สี​แดง​เข้ม​ติด​รอบ​ชาย​เสื้อ และ​ติด​กระดิ่ง​ทอง​สลับ​อยู่​ระหว่าง​รูป​ผล​ทับทิม​โดย​รอบ 34 กระดิ่ง​ทอง​หนึ่ง​ใบ​สลับ​กับ​ผล​ทับทิม​หนึ่ง​ลูก กระดิ่ง​หนึ่ง​ใบ​สลับ​กับ​ผล​ทับทิม​หนึ่ง​ลูก รอบ​ชาย​เสื้อ​คลุม 35 อา​โร​น​ต้อง​สวม​เสื้อ​นี้​เมื่อ​ทำ​หน้าที่ เสียง​กระดิ่ง​จะ​ดัง​เมื่อ​เขา​เข้า​ไป​ใน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์​และ​เมื่อ​ออก​มา เพื่อ​เขา​จะ​ไม่​ตาย

36 “จง​ทำ​แผ่น​ทองคำ​บริสุทธิ์​และ​สลัก​เหมือน​ตรา​ประทับ​ว่า ‘ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระ​ยาห์เวห์’ 37 ผูก​แผ่น​นั้น​ด้วย​เชือก​สีน้ำ​เงิน​ไว้​บน​สาย​คาด​เอว ให้​ติด​อยู่​ด้าน​หน้า​ของ​สาย​คาด​เอว 38 แผ่น​นั้น​จะ​อยู่​บน​หน้าผาก​ของ​อา​โร​น อา​โร​น​จะ​รับ​ความ​ผิด​ที่​เกี่ยว​กับ​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ซึ่ง​ชาว​อิสราเอล​ถวาย​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ทั้งหมด แผ่น​นั้น​ต้อง​อยู่​บน​หน้าผาก​ของ​เขา​เสมอ เพื่อ​ของ​ถวาย​เหล่า​นั้น​จะ​เป็น​ที่​ยอมรับ​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์ 39 จง​ทอ​เสื้อ​ยาว​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด ทำ​ผ้า​โพก​ศีรษะ​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด และ​ทำ​สาย​คาด​เอว​ด้วย​ฝีมือ​ช่าง​ปัก

40 “จง​ทำ​เสื้อ​ยาว สาย​คาด​เอว และ​ผ้า​คาด​ศีรษะ​ให้​ลูกชาย​ของ​อา​โร​น เพื่อ​เกียรติ​และ​ความ​งดงาม 41 จง​ให้​ทั้ง​อา​โร​น​พี่​ชาย​ของ​เจ้า​และ​ลูกชาย​ของ​เขา​สวม​เครื่อง​แต่ง​กาย​เหล่า​นี้ แล้ว​ชโลม แต่งตั้ง และ​ทำให้​พวก​เขา​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ให้​พวก​เขา​รับใช้​เรา​ใน​ฐานะ​ปุโรหิต 42 จง​ทำ​กางเกง​ผ้าป่าน​ให้​พวก​เขา​เพื่อ​ปกปิด​ส่วน​ลับ​ของ​ร่างกาย ตั้งแต่​เอว​จน​ถึง​ต้น​ขา 43 อา​โร​น​และ​ลูกชาย​ต้อง​สวม​กางเกง​นี้​เมื่อ​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​นัด​พบ หรือ​เมื่อ​เข้า​ใกล้​แท่น​บูชา​เพื่อ​ทำ​หน้าที่​ใน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไม่​ต้อง​รับ​ความ​ผิด​และ​ตาย นี่​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร​สำหรับ​อา​โร​น​และ​ลูกหลาน​ของ​เขา”

29

1 “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​เจ้า​ต้อง​ทำ​เพื่อ​ทำให้​อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ให้​พวก​เขา​รับใช้​เรา​ใน​ฐานะ​ปุโรหิต จง​เอา​วัว​หนุ่ม 1 ตัว​และ​แกะ​ตัวผู้ 2 ตัว​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ 2 ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ ขนม​แผ่น​ไร้​เชื้อ​ผสม​น้ำมัน และ​แผ่น​บาง​ไร้​เชื้อ​ทา​น้ำมัน ทั้งหมด​ทำ​จาก​แป้งสาลี​เนื้อ​ละเอียด 3 ใส่​ขนม​ทั้งหมด​ไว้​ใน​ตะกร้า​ใบ​เดียว แล้ว​นำ​ตะกร้า​พร้อม​วัว​และ​แกะ​ตัวผู้ 2 ตัว​มา​ด้วย 4 พา​อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​มา​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัด​พบ แล้ว​ล้าง​ร่างกาย​ของ​พวก​เขา​ด้วย​น้ำ 5 นำ​เครื่อง​แต่ง​กาย​มา​สวม​ให้​อา​โร​น คือ​เสื้อ​ยาว เสื้อ​คลุม​ของ​เอ​โฟด เอ​โฟด และ​แผ่น​อก แล้ว​คาด​สาย​คาด​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต​ของ​เอ​โฟดให้เขา 6 สวม​ผ้า​โพก​ศีรษะ​ให้​เขา แล้ว​ติด​มงกุฎ​ศักดิ์สิทธิ์​ไว้​บน​ผ้า​โพก​ศีรษะ 7 จาก​นั้น​เอา​น้ำมัน​ชโลม​เท​ลง​บน​ศีรษะ​และ​ชโลม​เขา 8 พา​ลูกชาย​ของ​เขา​เข้า​มา แล้ว​สวม​เสื้อ​ยาว​ให้​พวก​เขา 9 คาด​สาย​คาด​เอว​ให้​อา​โร​น​กับ​ลูกชาย และ​ผูก​ผ้า​คาด​ศีรษะ​ให้​พวก​เขา หน้าที่​ปุโรหิต​จะ​เป็น​ของ​พวก​เขา​ตาม​ข้อ​กำหนด​ถาวร เจ้า​จง​แต่งตั้ง​อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​ให้​รับ​หน้าที่​นี้

10 “จง​นำ​วัว​มา​ที่​หน้า​เต็นท์​นัด​พบ แล้ว​ให้​อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​วางมือ​บน​หัว​วัว 11 ฆ่า​วัว​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์​ตรง​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัด​พบ 12 เอา​เลือด​วัว​บาง​ส่วน​ใช้​นิ้ว​แตะ​ที่​เชิง​งอน​ของ​แท่น​บูชา แล้ว​เท​เลือด​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​ลง​ที่​ฐาน​แท่น 13 เอา​ไขมัน​ทั้งหมด​ที่​หุ้ม​เครื่องใน เยื่อ​ที่​หุ้ม​ตับ ไต​ทั้ง​สอง และ​ไขมัน​ที่​หุ้ม​ไต เผา​บน​แท่น​บูชา 14 แต่​เนื้อ หนัง และ​มูล​ของ​วัว ให้​เผา​ไฟ​นอก​ค่าย นี่​เป็น​เครื่องบูชา​สำหรับ​บาป

15 “จาก​นั้น​เอา​แกะ​ตัวผู้​ตัว​หนึ่ง ให้​อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​วางมือ​บน​หัว​แกะ 16 ฆ่า​แกะ แล้ว​เอา​เลือด​พรม​รอบ​แท่น​บูชา 17 ชำแหละ​แกะ​เป็น​ชิ้น ๆ ล้าง​เครื่องใน​และ​ขา แล้ว​วาง​รวม​กับ​ชิ้น​เนื้อ​และ​หัว 18 เผา​แกะ​ทั้ง​ตัว​บน​แท่น​บูชา นี่​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​แด่​พระ​ยาห์เวห์ เป็น​กลิ่น​หอม​ที่​พระองค์​พอใจ เป็น​เครื่องบูชา​ที่​ถวาย​ด้วย​ไฟ​แด่​พระ​ยาห์เวห์

19 “เอา​แกะ​ตัวผู้​อีก​ตัว​หนึ่ง แล้ว​ให้​อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​วางมือ​บน​หัว​แกะ 20 ฆ่า​แกะ แล้ว​เอา​เลือด​บาง​ส่วน​แตะ​ที่​ปลาย​หู​ขวา​ของ​อา​โร​น​และ​ลูกชาย ที่​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ขวา และ​ที่​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ขวา​ของ​พวก​เขา แล้ว​เอา​เลือด​พรม​รอบ​แท่น​บูชา 21 เอา​เลือด​ที่​อยู่​บน​แท่น​บูชา​กับ​น้ำมัน​ชโลม​พรม​บน​อา​โร​น เครื่อง​แต่ง​กาย​ของ​เขา ลูกชาย และ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ของ​ลูกชาย แล้ว​อา​โร​น เครื่อง​แต่ง​กาย​ของ​เขา ลูกชาย และ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ของ​ลูกชาย​จะ​ศักดิ์สิทธิ์ 22 เอา​ไขมัน​ของ​แกะ หาง​ที่​มี​ไขมัน ไขมัน​ที่​หุ้ม​เครื่องใน เยื่อ​ที่​หุ้ม​ตับ ไต​ทั้ง​สอง​กับ​ไขมัน​ที่​หุ้ม และ​ขา​ขวา เพราะ​นี่​คือ​แกะ​สำหรับ​พิธี​แต่งตั้ง 23 เอา​ขนม​ปัง 1 ก้อน ขนม​แผ่น​ผสม​น้ำมัน 1 แผ่น และ​แผ่น​บาง 1 แผ่น จาก​ตะกร้า​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ​ที่​อยู่​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์ 24 วาง​ทั้งหมด​นี้​ลง​ใน​มือ​ของอาโรน​และ​ลูกชาย แล้ว​ให้​พวก​เขา​โบก​ทั้งหมด​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​เป็น​ของ​ถวาย​โบก 25 จาก​นั้น​รับ​ของ​เหล่า​นั้น​จาก​มือ​ของ​พวก​เขา​แล้ว​เผา​บน​แท่น​บูชา​พร้อม​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว เป็น​กลิ่น​หอม​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์ เป็น​เครื่องบูชา​ที่​ถวาย​ด้วย​ไฟ​แด่​พระ​ยาห์เวห์

26 “เอา​อก​ของ​แกะ​สำหรับ​พิธี​แต่งตั้ง​อาโรน​มา​โบก​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​เป็น​ของ​ถวาย​โบก แล้ว​ส่วน​นั้น​จะ​เป็น​ของ​เจ้า 27 จง​ทำให้​อก​ที่​โบก​ถวาย​และ​ขา​ที่​ถวาย​เป็น​ของ​ยก​ขึ้น​จาก​แกะ​สำหรับ​พิธี​แต่งตั้ง​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์ ทั้ง​ส่วน​ของ​อา​โร​น​และ​ส่วน​ของ​ลูกชาย 28 ส่วน​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ส่วน​ของอาโรน​และ​ลูกชาย​จาก​ชาวอิสราเอล​ตลอด​ไป เพราะ​เป็น​ของ​ถวาย​โบก ชาวอิสราเอลจะ​นำ​ส่วน​นี้​จาก​เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติ​ของ​พวก​เขา​มา​เป็น​ของ​ถวาย​โบก​แด่​พระยาห์เวห์

29 “เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​อา​โร​น​ให้​ตกทอด​แก่​ลูกชาย​ของ​เขา เพื่อ​พวก​เขา​จะ​สวม​เมื่อ​ได้​รับ​การ​ชโลม​และ​แต่งตั้ง 30 ลูกชาย​ที่​เป็น​ปุโรหิต​ต่อ​จาก​เขา​ต้อง​สวม​เครื่อง​แต่ง​กาย​นี้ 7 วัน เมื่อ​เข้า​มา​ใน​เต็นท์​นัด​พบ​เพื่อ​ทำ​หน้าที่​ใน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์

31 “เอา​เนื้อ​แกะ​สำหรับ​พิธี​แต่งตั้ง​ไป​ต้ม​ใน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ 32 อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​ต้อง​กิน​เนื้อ​แกะ​และ​ขนม​ปัง​ใน​ตะกร้า​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัด​พบ 33 พวก​เขา​ต้อง​กิน​สิ่ง​ที่​ใช้​ทำ​พิธี​ชดใช้​เพื่อ​แต่งตั้ง​และ​ทำให้​พวก​เขา​ศักดิ์สิทธิ์ แต่​คน​อื่น​ห้าม​กิน เพราะ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ศักดิ์สิทธิ์ 34 ถ้า​เนื้อ​จาก​พิธี​แต่งตั้ง​หรือ​ขนม​ปัง​เหลือ​ถึง​เช้า ให้​เผา​ส่วน​ที่​เหลือ​ด้วย​ไฟ ห้าม​กิน เพราะ​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์

35 “จง​ทำ​กับ​อา​โร​น​และ​ลูกชาย​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​สั่ง​เจ้า เจ้า​ต้อง​ใช้​เวลา 7 วัน​ใน​การ​แต่งตั้ง​พวก​เขา 36 ทุก​วัน​ให้​ถวาย​วัว​เป็น​เครื่องบูชา​สำหรับ​บาป​เพื่อ​ทำ​พิธี​ชดใช้ จง​ชำระ​แท่น​บูชา​เมื่อ​เจ้า​ทำ​พิธี​ชดใช้​ให้​แท่น แล้ว​ชโลม​แท่น​เพื่อ​ทำให้​ศักดิ์สิทธิ์ 37 ทำ​พิธี​ชดใช้​ให้​แท่น​บูชา​และ​ทำให้​แท่น​ศักดิ์สิทธิ์​ตลอด 7 วัน แล้ว​แท่น​นั้น​จะ​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด ทุก​สิ่ง​ที่​แตะ​ต้อง​แท่น​จะ​ศักดิ์สิทธิ์

38 “ต่อ​ไป​นี้​คือ​สิ่ง​ที่​เจ้า​ต้อง​ถวาย​บน​แท่น​บูชา ลูก​แกะ​อายุ 1 ปี วัน​ละ 2 ตัว​ทุก​วัน​อย่าง​ต่อ​เนื่อง 39 ถวาย​ตัว​หนึ่ง​ตอน​เช้า และ​อีก​ตัว​หนึ่ง​ตอน​เย็น 40 พร้อม​ลูก​แกะ​ตัว​แรก ให้​ถวาย​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด 1 ใน 10 เอ​ฟาห์* ผสม​กับ​น้ำมัน​คั้น 1 ใน 4 ฮิ​น† และ​ไวน์ 1 ใน 4 ฮิ​น​เป็น​เครื่อง​ดื่ม​บูชา 41 ถวาย​ลูก​แกะ​อีก​ตัว​ตอน​เย็น พร้อม​เครื่องบูชา​ธัญพืช​และ​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​แบบ​เดียว​กับ​ตอน​เช้า เป็น​กลิ่น​หอม​ที่​พระองค์​พอใจ เป็น​เครื่องบูชา​ที่​ถวาย​ด้วย​ไฟ​แด่​พระ​ยาห์เวห์ 42 นี่​จะ​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ที่​ถวาย​อย่าง​ต่อ​เนื่อง​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวก​เจ้า ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัด​พบ​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ที่​นั่น​เรา​จะ​พบ​พวก​เจ้า​และ​พูด​กับ​พวก​เจ้า 43 ที่​นั่น​เรา​จะ​พบ​ชาว​อิสราเอล และ​สถานที่​นั้น​จะ​ศักดิ์สิทธิ์​ด้วย​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​เรา 44 เรา​จะ​ทำให้​เต็นท์​นัด​พบ​และ​แท่น​บูชา​ศักดิ์สิทธิ์ และ​จะ​ทำให้​อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ให้​พวก​เขา​รับใช้​เรา​ใน​ฐานะ​ปุโรหิต 45 เรา​จะ​อยู่​ท่ามกลาง​ชาว​อิสราเอล และ​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา 46 พวก​เขา​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา ผู้​พา​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​เพื่อ​เรา​จะ​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา”

30

1 “จง​ทำ​แท่น​สำหรับ​เผา​เครื่อง​หอม​จาก​ไม้​กระถิน 2 ยาว 1 ศอก* กว้าง 1 ศอก เป็น​สี่เหลี่ยม​จัตุรัส และ​สูง 2 ศอก เชิง​งอน​ต้อง​เป็น​เนื้อ​เดียว​กับ​แท่น 3 หุ้ม​ด้าน​บน ด้าน​ข้าง​โดย​รอบ และ​เชิง​งอน​ด้วย​ทองคำ​บริสุทธิ์ แล้ว​ทำ​ขอบ​ทอง​รอบ​แท่น 4 ทำ​ห่วง​ทอง 2 ห่วง​ไว้​ใต้​ขอบ​ทอง ติด​ที่​ด้าน​ข้าง​ทั้ง​สอง เพื่อ​เป็น​ที่​สอด​คานหาม 5 ทำ​คานหาม​จาก​ไม้​กระถิน​แล้ว​หุ้ม​ด้วย​ทองคำ 6 ตั้ง​แท่น​ไว้หน้า​ม่าน​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​หีบ​พันธสัญญา ตรง​หน้า​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา​ซึ่ง​อยู่​เหนือ​พันธสัญญา ที่​ที่​เรา​จะ​พบ​เจ้า 7 ทุก​เช้า​อา​โร​น​ต้อง​เผา​เครื่อง​หอม​จาก​เครื่องเทศ​หอม​บน​แท่น เมื่อ​เขา​ดูแล​ตะเกียง​ก็​ให้​เผา​เครื่อง​หอม 8 เมื่อ​อา​โร​น​จุด​ตะเกียง​ตอน​เย็น​ก็​ให้​เผา​เครื่อง​หอม เป็น​เครื่อง​หอม​ที่​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์​ตลอด​ไป​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวก​เจ้า 9 ห้าม​ถวาย​เครื่อง​หอม​ชนิด​อื่น​บน​แท่น​นี้ ห้าม​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​หรือ​เครื่องบูชา​ธัญพืช และ​ห้าม​เท​เครื่อง​ดื่ม​บูชา​บน​แท่น 10 ปี​ละ​ครั้ง​อา​โร​น​ต้อง​ทำ​พิธี​ชดใช้​ที่​เชิง​งอน​ของ​แท่น โดย​ใช้​เลือด​จาก​เครื่องบูชา​สำหรับ​บาป​ที่​ใช้​ทำ​พิธี​ชดใช้ เขา​ต้อง​ทำ​เช่น​นี้​ปี​ละ​ครั้ง​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ แท่น​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด​แด่​พระ​ยาห์เวห์”

11 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 12 “เมื่อ​เจ้า​สำรวจ​จำนวน​ชาว​อิสราเอล แต่ละ​คน​ที่​ถูก​นับ​ต้อง​ถวาย​ค่า​ไถ่​ชีวิต​ของ​ตน​แด่​พระ​ยาห์เวห์​ใน​เวลา​ที่​นับ เพื่อ​จะ​ไม่​มี​ภัย​พิบัติ​เกิด​ขึ้น​ท่ามกลาง​พวก​เขา​เมื่อ​เจ้า​สำรวจ 13 ทุก​คน​ที่​ถูก​นับ​ต้อง​ถวาย​ครึ่ง​เชเขลตามเชเขล​ของ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์† โดย 1 เชเขลมี 20 เก​ราห์‡ ครึ่ง​เชเขล​นี้​เป็น​ของ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 14 ทุก​คน​ที่​ถูก​นับ​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป​ต้อง​ถวาย​ของ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 15 เมื่อ​ถวาย​ของ​ถวาย​ของ​พระ​ยาห์เวห์​เพื่อ​ทำ​พิธี​ชดใช้​สำหรับ​ชีวิต​ของ​พวก​เจ้า คน​รวย​ห้าม​ถวาย​เกิน​และ​คน​จน​ห้าม​ถวาย​น้อย​กว่า​ครึ่ง​เชเขล§ 16 เจ้า​จง​รับ​เงิน​สำหรับ​พิธี​ชดใช้​จาก​ชาวอิสราเอล แล้ว​ใช้​สำหรับ​งาน​ของ​เต็นท์​นัด​พบ เงิน​นี้​จะ​เป็น​สิ่ง​ที่​ระลึก​สำหรับ​ชาวอิสราเอล​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​ใช้​ทำ​พิธี​ชดใช้​สำหรับ​ชีวิต​ของ​พวก​เจ้า”

17 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 18 “จง​ทำ​อ่างทอง​สัมฤทธิ์​พร้อม​ฐาน​ทองสัมฤทธิ์​สำหรับ​ชำระ​ล้าง วาง​อ่าง​ระหว่าง​เต็นท์​นัด​พบ​กับ​แท่น​บูชา แล้ว​ใส่​น้ำ​ไว้​ใน​อ่าง 19 อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​ต้อง​ล้าง​มือ​และ​เท้า​ด้วย​น้ำ​ใน​อ่าง​นี้ 20 เมื่อ​พวก​เขา​เข้า​เต็นท์​นัด​พบ​ต้อง​ล้าง​ด้วย​น้ำ​เพื่อ​จะ​ไม่​ตาย และ​เมื่อ​เข้า​ใกล้​แท่น​บูชา​เพื่อ​ทำ​หน้าที่​และ​ถวาย​เครื่องบูชา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระ​ยาห์เวห์​ก็​เช่น​กัน 21 พวก​เขา​ต้อง​ล้าง​มือ​และ​เท้า​เพื่อ​จะ​ไม่​ตาย นี่​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร​สำหรับ​อา​โร​น​และ​ลูกหลาน​ของ​เขา​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ”

22 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​อีก​ว่า 23 “จง​เอา​เครื่องเทศ​ชั้น​ดี คือ มดยอบ​เหลว 500 เชเขล* อบเชย​หอม​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​จำนวน​นั้น คือ 250 เชเขล และ​อ้อย​หอม 250 เชเขล 24 อบเชย​เทศ 500 เชเขลตามเชเขล​ของ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ และ​น้ำมัน​มะกอก 1 ฮิ​น† 25 นำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​มา​ผสม​น้ำมัน​ชโลม​ศักดิ์สิทธิ์​ตาม​ฝีมือ​ช่าง​ปรุง​น้ำหอม ให้​เป็น​น้ำมัน​ชโลม​ศักดิ์สิทธิ์ 26 ใช้​น้ำมัน​นี้​ชโลม​เต็นท์​นัด​พบ หีบ​พันธสัญญา 27 โต๊ะ​กับ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด เชิง​ตะเกียง​กับ​อุปกรณ์​ทั้งหมด แท่น​เผา​เครื่อง​หอม 28 แท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​กับ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด และ​อ่าง​พร้อม​ฐาน 29 จง​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ให้​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด ทุก​สิ่ง​ที่​แตะ​ต้อง​จะ​ศักดิ์สิทธิ์ 30 ชโลม​อา​โร​น​กับ​ลูกชาย​และ​ทำให้​พวก​เขา​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ให้​พวก​เขา​รับใช้​เรา​ใน​ฐานะ​ปุโรหิต 31 จง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘นี่​จะ​เป็น​น้ำมัน​ชโลม​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เรา​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวก​เจ้า 32 ห้าม​เท​น้ำมัน​นี้​บน​ร่างกาย​คน และ​ห้าม​ทำ​สิ่ง​ที่​มี​ส่วนผสม​เหมือน​กัน น้ำมัน​นี้​ศักดิ์สิทธิ์ และ​พวก​เจ้า​ต้อง​ถือ​ว่า​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์ 33 ใคร​ทำ​น้ำมัน​ที่​มี​ส่วนผสม​เหมือน​กัน หรือ​ใช้​น้ำมัน​นี้​กับ​คน​อื่น คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ประชาชน​ของ​ตน’ ”

34 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​เอา​เครื่องเทศ​หอม คือ ยาง​ไม้​หอม ออ​นิ​คา และ​กัลบานัม ผสม​กับ​กำยาน​บริสุทธิ์ โดย​ใช้​แต่ละ​อย่าง​ใน​ปริมาณ​เท่า​กัน 35 ทำ​เป็น​เครื่อง​หอม​ตาม​ฝีมือ​ช่าง​ปรุง​น้ำหอม ผสม​เกลือ ให้​บริสุทธิ์​และ​ศักดิ์สิทธิ์ 36 บด​บาง​ส่วน​ให้​ละเอียด​มาก แล้ว​นำ​ไป​วาง​ไว้หน้า​พันธสัญญา​ใน​เต็นท์​นัด​พบ ที่​ที่​เรา​จะ​พบ​เจ้า เครื่อง​หอม​นี้​ต้อง​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด​สำหรับ​พวก​เจ้า 37 ห้าม​ทำ​เครื่อง​หอม​ที่​มี​ส่วนผสม​แบบ​นี้​ไว้​ใช้​เอง จง​ถือ​ว่า​เครื่อง​หอม​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระ​ยาห์เวห์ 38 ใคร​ทำ​เครื่อง​หอม​แบบ​นี้​ไว้​สูด​ดม​กลิ่น คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ประชาชน​ของ​ตน”

31

1 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ดูสิ เรา​ได้​เจาะจง​เรียก​เบซาเลล บุตร​อู​รี บุตร​เฮอร์ จาก​เผ่า​ยูดาห์ 3 เรา​ให้​เขา​เปี่ยม​ด้วย​พระ​วิญญาณ​ของ​พระเจ้า พร้อม​ด้วย​สติปัญญา ความ​เข้าใจ ความ​รู้ และ​ฝีมือ​ทุก​ชนิด 4 เพื่อ​คิด​ออกแบบ​งาน​อย่าง​ชำนาญ และ​ทำงาน​ทองคำ เงิน และ​ทองสัมฤทธิ์ 5 เจียระไน​อัญมณี​สำหรับ​ฝัง แกะ​สลัก​ไม้ และ​ทำงาน​ฝีมือ​ทุก​ชนิด 6 และ​ดู​สิ เรา​แต่งตั้ง​โอ​โฮ​ลี​อับ บุตร​อา​หิสามัค จาก​เผ่า​ดาน ให้​ทำงาน​ร่วม​กับ​เขา เรา​ได้​ให้​สติปัญญา​แก่​ทุก​คน​ที่​มี​ปัญญา​และ​ฝีมือ เพื่อ​ให้​พวก​เขา​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​สั่ง​เจ้า 7 คือ​เต็นท์​นัด​พบ หีบ​พันธสัญญา ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา​ซึ่ง​อยู่​บน​หีบ และ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ของ​เต็นท์ 8 โต๊ะ​กับ​เครื่อง​ใช้ เชิง​ตะเกียง​ทองคำ​บริสุทธิ์​กับ​อุปกรณ์​ทั้งหมด แท่น​เผา​เครื่อง​หอม 9 แท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​กับ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด และ​อ่าง​พร้อม​ฐาน 10 เครื่อง​แต่ง​กาย​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต คือ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​อา​โร​น​ปุโรหิต และ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ของ​ลูกชาย​สำหรับ​ทำ​หน้าที่​ปุโรหิต 11 น้ำมัน​ชโลม​และ​เครื่อง​หอม​จาก​เครื่องเทศ​หอม​สำหรับ​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เขา​ต้อง​ทำ​ทุก​อย่าง​ตาม​ที่​เรา​สั่ง​เจ้า”

12 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 13 “จง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​วัน​สะ​บา​โต​ของ​เรา​อย่าง​แน่นอน เพราะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เจ้า​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ เพื่อ​พวก​เจ้า​จะ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์​ผู้​ทำให้​พวก​เจ้า​ศักดิ์สิทธิ์ 14 เพราะ​ฉะนั้น​จง​รักษา​วันสะบาโต เพราะ​เป็น​วัน​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​พวก​เจ้า ใคร​ละเมิด​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​วัน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน และ​ใคร​ทำงาน​ใน​วัน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ประชาชน​ของตน 15 ทำงาน​ได้ 6 วัน แต่​วัน​ที่ 7 เป็น​วัน​สะ​บา​โต เป็น​วัน​พัก​อย่าง​เต็ม​ที่​และ​ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระ​ยาห์เวห์ ใคร​ทำงาน​ใน​วัน​สะ​บา​โต​ต้อง​ถูก​ประหาร​อย่าง​แน่นอน 16 ชาว​อิสราเอล​จึง​ต้อง​รักษา​วัน​สะ​บา​โต​และ​ถือ​วัน​สะ​บา​โต​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ เป็น​พันธสัญญา​ถาวร 17 วัน​สะ​บา​โต​เป็น​หมาย​สำคัญ​ระหว่าง​เรา​กับ​ชาว​อิสราเอล​ตลอด​ไป เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​สร้าง​ฟ้า​และ​แผ่นดิน​ใน 6 วัน และ​ใน​วัน​ที่ 7 พระองค์​พัก​และ​สดชื่น​ขึ้น’ ”

18 เมื่อ​พระองค์​ตรัส​กับ​โมเสส​บน​ภูเขา​ซี​นาย​เสร็จ​แล้ว พระองค์​มอบ​แผ่น​ศิลา​พันธสัญญา 2 แผ่น​แก่​โมเสส เป็น​แผ่น​ศิลา​ที่​เขียน​ด้วย​นิ้ว​มือ​ของ​พระเจ้า

32

1 เมื่อ​ประชาชน​เห็น​ว่า​โมเสส​ยัง​ไม่​ลง​มา​จาก​ภูเขา พวก​เขา​ก็​พา​กัน​มา​หา​อา​โรน​และ​พูด​ว่า “มา​เถอะ ทำ​เหล่า​เทพเจ้า​ให้​พวก​เรา​เพื่อ​นำทาง​พวก​เรา เพราะ​โมเสส​คน​นี้ คน​ที่​พา​พวก​เรา​ออก​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์ พวก​เรา​ไม่รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​เขา”

2 อา​โร​นบ​อก​พวก​เขา​ว่า “ถอด​ห่วง​ทอง​ที่​หู​ของ​ภรรยา ลูกชาย และ​ลูกสาว​ของ​พวก​คุณ แล้ว​เอา​มา​ให้​ผม”

3 ประชาชน​ทุก​คน​จึง​ถอด​ห่วง​ทอง​ที่​หู​ของ​ตน​แล้ว​นำ​มา​ให้​อา​โรน 4 อา​โร​นรับ​ทอง​จาก​มือ​พวก​เขา แล้ว​ใช้​เครื่อง​มือ​แกะ​สลัก​แต่ง​ทอง​นั้น​เป็น​รูป​ลูกวัว​หล่อ พวก​เขา​จึง​พูด​ว่า “อิสราเอล​เอ๋ย นี่​คือ​เหล่า​เทพเจ้า​ของ​พวก​คุณ​ที่​พา​พวก​คุณ​ออก​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์”

5 เมื่อ​อา​โร​น​เห็น​อย่าง​นั้น เขา​ก็​สร้าง​แท่น​บูชา​ไว้​หน้า​รูป​ลูกวัว แล้ว​ประกาศ​ว่า “พรุ่ง​นี้​จะ​มี​เทศกาล​แด่​พระ​ยาห์เวห์”

6 เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น​พวก​เขา​ลุก​ขึ้น​แต่​เช้า ถวาย​เครื่อง​บูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​นำ​เครื่อง​บูชา​เพื่อ​สันติ​มา​ถวาย จาก​นั้น​ประชาชน​ก็​นั่ง​ลง​กิน​และ​ดื่ม แล้ว​ลุก​ขึ้น​สนุกสนาน​กัน

7 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ลง​ไป​เถอะ เพราะ​ประชาชน​ของ​เจ้า ซึ่ง​เจ้า​พา​ออก​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์ ทำตัว​เสื่อมทราม​แล้ว 8 พวก​เขา​หัน​ออก​จาก​ทาง​ที่​เรา​สั่ง​อย่าง​รวดเร็ว พวก​เขา​ทำ​รูป​ลูกวัว​หล่อ​ขึ้น​มา กราบ​ไหว้​มัน ถวาย​เครื่อง​บูชา​แก่​มัน และ​พูด​ว่า ‘อิสราเอล​เอ๋ย นี่​คือ​เหล่า​เทพเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​ที่​พา​พวก​เจ้า​ออก​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์’ ”

9 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​อีก​ว่า “เรา​เห็น​ประชาชน​พวก​นี้​แล้ว ดูสิ พวก​เขา​เป็น​คน​หัว​แข็ง 10 ตอน​นี้​อย่า​ขวาง​เรา​เลย ให้​ความ​โกรธข​อง​เรา​เดือด​พล่าน​ต่อ​พวก​เขา​และ​เผา​ผลาญ​พวก​เขา​เสีย แล้ว​เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​กลาย​เป็น​ชนชาติ​ใหญ่”

11 แต่​โมเสส​อ้อนวอน​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เขา​ว่า “พระ​ยาห์เวห์ ทำไม​ความ​โกรธข​อง​พระองค์​จึง​เดือด​พล่าน​ต่อ​ประชาชน​ของ​พระองค์ ซึ่ง​พระองค์​พา​ออก​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์​ด้วย​ฤทธิ์​อำนาจ​ยิ่ง​ใหญ่​และ​มือ​อัน​ทรง​พลัง? 12 ทำไม​ต้อง​ให้​ชาว​อียิปต์​พูด​ว่า ‘พระองค์​พา​พวก​เขา​ออก​มา​เพราะ​คิด​ร้าย เพื่อ​ฆ่า​พวก​เขา​บน​ภูเขา​และ​กำจัด​พวก​เขา​ให้​หมด​ไป​จาก​พื้น​โลก’? ขอ​พระองค์​คลาย​ความ​โกรธ​อัน​รุนแรง และ​งด​ทำ​สิ่ง​ร้าย​ต่อ​ประชาชน​ของ​พระองค์​เถิด 13 โปรด​ระลึก​ถึง​อับ​รา​ฮัม อิส​อัค และ​อิสราเอล ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์ ซึ่ง​พระองค์​สาบาน​ด้วย​พระองค์​เอง​และ​ตรัส​กับ​พวก​เขา​ว่า ‘เรา​จะ​ทำให้​ลูก​หลาน* ของ​พวก​เจ้า​มี​จำนวน​มาก​เหมือน​ดาว​บน​ท้องฟ้า และ​เรา​จะ​มอบ​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​ที่​เรา​พูด​ถึง​นี้​ให้​แก่​เชื้อ​สาย​ของ​พวก​เจ้า พวก​เขา​จะ​ได้​แผ่น​ดิน​นั้น​เป็น​มรดก​ตลอด​ไป’ ”

14 พระ​ยาห์เวห์​จึง​งด​ทำ​สิ่ง​ร้าย​ที่​พระองค์​ตรัส​ว่า​จะ​ทำ​กับ​ประชาชน​ของ​พระองค์

15 โมเสส​หัน​กลับ​ลง​จาก​ภูเขา​โดย​ถือ​แผ่น​ศิลา​พันธ​สัญญา 2 แผ่น​ไว้​ใน​มือ แผ่น​ศิลา​นั้น​มี​ข้อความ​เขียน​อยู่​ทั้ง 2 ด้าน ทั้ง​ด้าน​หน้า​และ​ด้าน​หลัง 16 แผ่น​ศิลา​นั้น​เป็น​ผล​งาน​ของ​พระเจ้า และ​ลาย​อักษร​ที่​สลัก​อยู่​บน​แผ่น​ศิลา​ก็​เป็น​ลาย​เขียน​ของ​พระเจ้า

17 เมื่อ​โย​ชู​วา​ได้ยิน​เสียง​ประชาชน​ร้อง​ตะโกน เขา​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “มี​เสียง​สงคราม​อยู่​ใน​ค่าย”

18 โมเสส​ตอบ​ว่า “นั่น​ไม่ใช่​เสียง​ร้อง​ของ​ฝ่าย​ชนะ และ​ไม่ใช่​เสียง​ร้อง​ของ​ฝ่าย​แพ้ แต่​เป็น​เสียง​ร้อง​เพลง​ที่​ผม​ได้ยิน” 19 พอ​เข้า​ใกล้​ค่าย โมเสส​ก็​เห็น​รูป​ลูกวัว​กับ​การ​เต้นรำ ความ​โกรธข​อง​เขา​จึง​เดือด​พล่าน เขา​โยน​แผ่น​ศิลา​จาก​มือ​ลง​แตก​ที่​เชิง​ภูเขา 20 เขา​เอา​รูป​ลูกวัว​ที่​พวก​เขา​ทำ​มา​เผา​ไฟ บด​จน​เป็น​ผง โปรย​ลง​ใน​น้ำ แล้ว​ให้​ชาว​อิสราเอล​ดื่ม​น้ำ​นั้น

21 โมเสส​ถาม​อา​โร​นว่า “ประชาชน​พวก​นี้​ทำ​อะไร​กับ​คุณ คุณ​ถึง​นำ​บาป​ใหญ่​หลวง​มา​สู่​พวก​เขา?”

22 อา​โรน​ตอบ​ว่า “นาย​ท่าน อย่า​โกรธ​เลย ท่าน​ก็​รู้​ว่า​ประชาชน​พวก​นี้​มุ่ง​แต่​ทำ​ชั่ว 23 พวก​เขา​บอก​ผม​ว่า ‘ทำ​เหล่า​เทพเจ้า​ให้​พวก​เรา​เพื่อ​นำทาง​พวก​เรา​เถอะ เพราะ​โมเสส​คน​นี้ คน​ที่​พา​พวก​เรา​ออก​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์ พวก​เรา​ไม่รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​เขา’ 24 ผม​จึง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘ใคร​มี​ทอง​ก็​ถอด​ออก​มา’ พวก​เขา​ก็​เอา​ทอง​มา​ให้​ผม ผม​โยน​มัน​เข้าไป​ใน​ไฟ แล้ว​ลูกวัว​ตัว​นี้​ก็​ออก​มา”

25 เมื่อ​โมเสส​เห็น​ว่า​ประชาชน​กำลัง​เตลิด เพราะ​อา​โรน​ปล่อย​ปละ​จน​คุม​กัน​ไม่​อยู่ และ​ทำให้​ศัตรู​เยาะ​เย้ย​พวก​เขา 26 โมเสส​จึง​ยืน​อยู่​ที่​ประตู​ค่าย​และ​ร้อง​ว่า “ใคร​อยู่​ฝ่าย​พระ​ยาห์เวห์ ให้​มา​หา​ผม!”

คน​เผ่า​เลวี​ทั้งหมด​ก็​มา​รวม​ตัว​กัน​รอบ​เขา 27 โมเสส​บอก​พวก​เขา​ว่า “พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล ตรัส​ดังนี้​ว่า ‘ทุก​คน​จง​คาด​ดาบ​ไว้​ที่​เอว เดิน​ไป​มา​จาก​ประตู​หนึ่ง​ถึง​อีก​ประตู​หนึ่ง​ทั่ว​ค่าย แล้ว​แต่ละ​คน​จง​ฆ่า​พี่​น้อง เพื่อน และ​คน​ข้าง​เคียง​ของ​ตน’ ” 28 ลูก​หลาน​ของ​เลวี​ก็​ทำ​ตาม​คำ​ของ​โมเสส วัน​นั้น​มี​ประชาชน​ล้ม​ตาย​ประมาณ 3,000 คน 29 โมเสส​พูด​ว่า “วัน​นี้​พวก​คุณ​จง​ถวาย​ตัว​แด่​พระ​ยาห์เวห์ เพราะ​แต่ละ​คน​อยู่​ฝ่าย​ตรง​ข้าม​กับ​ลูกชาย​และ​พี่​น้อง​ของ​ตน เพื่อ​วัน​นี้​พระองค์​จะ​ประทาน​พร​แก่​พวก​คุณ”

30 วัน​รุ่ง​ขึ้น​โมเสส​บอก​ประชาชน​ว่า “พวก​คุณ​ทำบาป​ใหญ่​หลวง ตอน​นี้​ผม​จะ​ขึ้น​ไป​หา​พระ​ยาห์เวห์ บางที​ผม​อาจ​ทำการ​ชดใช้​บาป​ของ​พวก​คุณ​ได้”

31 โมเสส​กลับ​ไป​หา​พระ​ยาห์เวห์​และ​พูด​ว่า “โอ ประชาชน​พวก​นี้​ทำบาป​ใหญ่​หลวง พวก​เขา​ทำ​เหล่า​เทพเจ้า​ทองคำ​ขึ้น​มา​เป็น​ของ​ตน 32 ตอน​นี้ ถ้า​พระองค์​ยอม โปรด​ให้​อภัย​บาป​ของ​พวก​เขา​เถิด แต่​ถ้า​ไม่ โปรด​ลบ​ชื่อ​ผม​ออก​จาก​หนังสือ​ที่​พระองค์​เขียน​ไว้”

33 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “คน​ที่​ทำบาป​ต่อ​เรา เรา​จะ​ลบ​ชื่อ​คน​นั้น​ออก​จาก​หนังสือ​ของ​เรา 34 ตอน​นี้​ไป​เถอะ นำ​ประชาชน​ไป​ยัง​สถาน​ที่​ที่​เรา​เคย​บอก​เจ้า​ไว้ ดูสิ ทูต​ของ​เรา​จะ​นำ​หน้า​พวก​เจ้า​ไป แต่​เมื่อ​ถึง​วัน​ที่​เรา​ลงโทษ เรา​จะ​ลงโทษ​พวก​เขา​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เขา” 35 แล้ว​พระ​ยาห์เวห์​ก็​ฟาด​ประชาชน เพราะ​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​ทำ​กับ​รูป​ลูกวัว​ซึ่ง​อา​โรน​สร้าง​ขึ้น

33

1 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ออก​เดิน​ทาง​จาก​ที่​นี่​ไป​เถอะ เจ้า​กับ​ประชาชน​ที่​เจ้า​พา​ออก​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์ จง​ขึ้น​ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​สาบาน​ไว้​กับ​อับ​รา​ฮัม อิส​อัค และ​ยา​โค​บ​ว่า ‘เรา​จะ​มอบ​แผ่น​ดิน​นั้น​ให้​แก่​เชื้อ​สาย​ของ​เจ้า’ 2 เรา​จะ​ส่ง​ทูต​ไป​นำ​หน้า​พวก​เจ้า และ​เรา​จะ​ขับ​ไล่​ชาว​คา​นา​อัน ชาว​อา​โม​ไรต์ ชาว​ฮิต​ไทต์ ชาว​เปริ​ส​ไซต์ ชาว​ฮี​ไวต์ และ​ชาว​เย​บุ​สอ​อก​ไป 3 จง​ขึ้น​ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำ​ผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์ แต่​เรา​จะ​ไม่​ขึ้น​ไป​อยู่​กับ​พวก​เจ้า เพราะ​พวก​เจ้า​เป็น​คน​หัว​แข็ง เกรง​ว่า​เรา​จะ​เผา​ผลาญ​พวก​เจ้า​ระหว่าง​ทาง”

4 เมื่อ​ประชาชน​ได้ยิน​ข่าว​ร้าย​นี้ พวก​เขา​ก็​ไว้​ทุกข์ และ​ไม่มี​ใคร​สวม​เครื่อง​ประดับ

5 พระ​ยาห์เวห์​เคย​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘พวก​เจ้า​เป็น​คน​หัว​แข็ง ถ้า​เรา​ขึ้น​ไป​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​แม้​เพียง​ชั่ว​ขณะ เรา​ก็​จะ​เผา​ผลาญ​พวก​เจ้า​เสีย เพราะ​ฉะนั้น​ตอน​นี้​จง​ถอด​เครื่อง​ประดับ​ออก แล้ว​เรา​จะ​ดู​ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร​กับ​พวก​เจ้า’ ”

6 ชาว​อิสราเอล​จึง​ถอด​เครื่อง​ประดับ​ของ​ตน​นับ​จาก​ภู​เขา​โฮ​เรบ​เป็นต้น​มา

7 โมเสส​เคย​เอา​เต็นท์​ไป​ตั้ง​ไว้​นอก​ค่าย ห่าง​จาก​ค่าย​มาก และ​เรียก​เต็นท์​นั้น​ว่า “เต็นท์​นัด​พบ” ใคร​ก็ตาม​ที่​แสวงหา​พระ​ยาห์เวห์​ก็​ออก​ไป​ยัง​เต็นท์​นัด​พบ​ซึ่ง​อยู่​นอก​ค่าย 8 ทุก​ครั้ง​ที่​โมเสส​ออก​ไป​ยัง​เต็นท์ ประชาชน​ทุก​คน​ก็​ลุก​ขึ้น​ยืน​ที่​ประตู​เต็นท์​ของ​ตน และ​มอง​ตาม​โมเสส​จน​เขา​เข้าไป​ใน​เต็นท์ 9 เมื่อ​โมเสส​เข้าไป​ใน​เต็นท์ เสา​เมฆ​ก็​ลง​มา​ตั้ง​อยู่​ที่​ประตู​เต็นท์ และ​พระ​ยาห์เวห์​ก็​ตรัส​กับ​โมเสส 10 เมื่อ​ประชาชน​ทุก​คน​เห็น​เสา​เมฆ​ตั้ง​อยู่​ที่​ประตู​เต็นท์ พวก​เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​นมัสการ​อยู่​ที่​ประตู​เต็นท์​ของ​ตน 11 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​หน้า​ต่อ​หน้า เหมือน​คน​พูด​กับ​เพื่อน​ของ​ตน แล้ว​โมเสส​ก็​กลับ​เข้า​ค่าย แต่​โย​ชู​วา​ผู้รับ​ใช้​ของ​เขา บุตร​ของ​นูน ซึ่ง​ยัง​เป็น​หนุ่ม ไม่​ได้​ออก​จาก​เต็นท์

12 โมเสส​พูด​กับ​พระ​ยาห์เวห์​ว่า “ดูสิ พระองค์​บอก​ผม​ว่า ‘จง​นำ​ประชาชน​พวก​นี้​ขึ้น​ไป’ แต่​พระองค์​ยัง​ไม่​ได้​บอก​เลย​ว่า​จะ​ส่ง​ใคร​ไป​กับ​ผม ทั้ง​ที่​พระองค์​เคย​ตรัส​ว่า ‘เรา​รู้จัก​เจ้า​ถึง​ชื่อ และ​เจ้า​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​เรา’ 13 เพราะ​ฉะนั้น ถ้า​ผม​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระองค์ ตอน​นี้​โปรด​ให้​ผม​รู้จัก​ทาง​ของ​พระองค์ เพื่อ​ผม​จะ​ได้​รู้จัก​พระองค์​และ​ยัง​คง​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระองค์ และ​โปรด​ระลึก​ด้วย​ว่า​ชนชาติ​นี้​เป็น​ประชาชน​ของ​พระองค์”

14 พระองค์​ตรัส​ว่า “ตัว​เรา​เอง​จะ​ไป​กับ​เจ้า และ​เรา​จะ​ให้​เจ้า​ได้​พัก”

15 โมเสส​ตอบ​พระองค์​ว่า “ถ้า​พระองค์​ไม่​ไป​กับ​ผม ก็​อย่า​พา​พวก​เรา​ออก​จาก​ที่​นี่​เลย 16 เพราะ​จะ​มี​อะไร​แสดง​ให้​คน​อื่น​รู้​ว่า​ผม​และ​ประชาชน​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระองค์ ถ้า​ไม่ใช่​เพราะ​พระองค์​ไป​กับ​พวก​เรา? นั่น​แหละ​จะ​ทำให้​ผม​กับ​ประชาชน​ของ​พระองค์​แยก​ออก​จาก​ชนชาติ​ทั้ง​ปวง​บน​พื้น​โลก”

17 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “สิ่ง​ที่​เจ้า​ขอ​นี้​เรา​ก็​จะ​ทำ เพราะ​เจ้า​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​เรา และ​เรา​รู้จัก​เจ้า​ถึง​ชื่อ”

18 โมเสส​พูด​ว่า “โปรด​ให้​ผม​เห็น​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์​เถิด”

19 พระองค์​ตรัส​ว่า “เรา​จะ​ให้​ความ​ดี​งาม​ทั้งหมด​ของ​เรา​ผ่าน​ไป​ต่อ​หน้า​เจ้า และ​จะ​ประกาศ​พระนาม​ของ​พระ​ยาห์เวห์​ต่อ​หน้า​เจ้า เรา​จะ​กรุณา​ผู้​ที่​เรา​จะ​กรุณา และ​จะ​เมตตา​ผู้​ที่​เรา​จะ​เมตตา” 20 พระองค์​ตรัส​อีก​ว่า “เจ้า​จะ​เห็น​หน้า​ของ​เรา​ไม่​ได้ เพราะ​มนุษย์​จะ​เห็น​เรา​แล้ว​มี​ชีวิต​อยู่​ไม่​ได้” 21 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​อีก​ว่า “ดูสิ มี​ที่​แห่ง​หนึ่ง​อยู่​ข้าง​เรา เจ้า​จง​ยืน​บน​ก้อน​หิน​นั้น 22 เมื่อ​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​เรา​ผ่าน​ไป เรา​จะ​ให้​เจ้า​อยู่​ใน​ซอก​หิน และ​จะ​ใช้​มือ​ของ​เรา​ปิด​เจ้า​ไว้​จนกว่า​เรา​จะ​ผ่าน​ไป 23 แล้ว​เรา​จะ​เอา​มือ​ออก เจ้า​จะ​เห็น​หลัง​ของ​เรา แต่​หน้า​ของ​เรา​จะ​ไม่มี​ใคร​เห็น”

34

1 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​สกัด​แผ่น​ศิลา 2 แผ่น​ให้​เหมือน​แผ่น​แรก เรา​จะ​เขียน​ถ้อยคำ​ที่​อยู่​บน​แผ่น​แรก​ซึ่ง​เจ้า​ทำ​แตก​ลง​บน​แผ่น​ศิลา​เหล่า​นี้ 2 เตรียม​ตัว​ให้​พร้อม​ก่อน​รุ่ง​เช้า แล้ว​ตอน​เช้า​ขึ้น​มา​บน​ภูเขา​ซี​นาย มา​ยืน​ต่อ​หน้า​เรา​บน​ยอด​ภูเขา 3 อย่า​ให้​ใคร​ขึ้น​มา​กับ​เจ้า และ​อย่า​ให้​มี​ใคร​ปรากฏ​ตัว​อยู่​ที่​ใด​บน​ภูเขา แม้แต่​ฝูง​แกะ​หรือ​ฝูง​วัว​ก็​ห้าม​กิน​หญ้า​หน้า​ภูเขา​นั้น”

4 โมเสส​จึง​สกัด​แผ่น​ศิลา 2 แผ่น​ให้​เหมือน​แผ่น​แรก แล้ว​ลุก​ขึ้น​แต่​เช้า ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​ซี​นาย​ตาม​ที่​พระ​ยาห์เวห์​สั่ง โดย​ถือ​แผ่น​ศิลา 2 แผ่น​ไว้​ใน​มือ 5 พระยาห์เวห์​ลง​มา​ใน​เมฆ ยืน​อยู่​กับ​เขา​ที่​นั่น และ​ประกาศ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์* 6 พระ​ยาห์เวห์​ผ่าน​ไป​ตรง​หน้า​เขา​และ​ประกาศ​ว่า “พระ​ยาห์เวห์! พระ​ยาห์เวห์! พระเจ้า​ผู้​เมตตา​และ​กรุณา ไม่​โกรธ​ง่าย เปี่ยม​ด้วย​ความ​รัก​มั่นคง​และ​ความ​จริง 7 ผู้​รักษา​ความ​รัก​มั่นคง​ไว้​แก่​คน​เป็น​พัน ๆ ผู้​ให้​อภัย​ความ​ผิด การ​ไม่​เชื่อ​ฟัง และ​บาป แต่​จะ​ไม่​ปล่อย​คน​ผิด​ให้​พ้น​ผิด​อย่าง​เด็ด​ขาด และ​จะ​ลงโทษ​ความ​ผิด​ของ​บรรพบุรุษ​ไป​ถึง​ลูก​หลาน​และ​เหลน ถึง​รุ่น​ที่ 3 และ 4”

8 โมเสส​รีบ​ก้ม​ศีรษะ​ลง​สู่​พื้น​และ​นมัสการ 9 เขา​พูด​ว่า “พระองค์​ผู้​เป็น​เจ้า​นาย ถ้า​ผม​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระองค์ โปรด​ไป​อยู่​กลาง​พวก​เรา​ด้วย​เถิด แม้​ประชาชน​พวก​นี้​จะ​หัว​แข็ง โปรด​ยก​โทษ​ความ​ผิด​และ​บาป​ของ​พวก​เรา และ​รับ​พวก​เรา​ไว้​เป็น​มรดก​ของ​พระองค์”

10 พระองค์​ตรัส​ว่า “ดูสิ เรา​กำลัง​ทำ​พันธ​สัญญา ต่อ​หน้า​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เจ้า เรา​จะ​ทำ​สิ่ง​อัศจรรย์​อย่าง​ที่​ไม่​เคย​เกิด​ขึ้น​ทั่ว​ทั้ง​แผ่น​ดิน​โลก​หรือ​ใน​ชนชาติ​ใด และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​เจ้า​อยู่​ท่ามกลาง​จะ​ได้​เห็น​กิจการ​ของ​พระ​ยาห์เวห์ เพราะ​สิ่ง​ที่​เรา​จะ​ทำ​กับ​เจ้า​นั้น​น่า​เกรง​ขาม 11 จง​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​เรา​สั่ง​เจ้า​ใน​วัน​นี้ ดูสิ เรา​จะ​ขับ​ไล่​ชาว​อา​โม​ไรต์ ชาว​คา​นา​อัน ชาว​ฮิต​ไทต์ ชาว​เปริ​ส​ไซต์ ชาว​ฮี​ไวต์ และ​ชาว​เย​บุ​สอ​อก​ไป​ต่อ​หน้า​เจ้า 12 จง​ระวัง อย่า​ทำ​พันธ​สัญญา​กับ​ชาว​แผ่น​ดิน​ที่​เจ้า​กำลัง​จะ​เข้าไป​อยู่ เกรง​ว่า​พันธ​สัญญา​นั้น​จะ​กลาย​เป็น​บ่วง​ดัก​สำหรับ​พวก​เจ้า 13 แต่​เจ้า​ต้อง​รื้อ​แท่น​บูชา​ของ​พวก​เขา ทุบ​เสา​หิน​ของ​พวก​เขา​ให้​แตก และ​โค่น​เสา​อา​เชรา​ห์​ของ​พวก​เขา​ลง 14 เพราะ​เจ้า​ต้อง​ไม่​นมัสการ​เทพเจ้า​อื่น​ใด พระ​ยาห์เวห์ ผู้​มี​นาม​ว่า ‘ผู้​หวงแหน’ เป็น​พระเจ้า​ผู้​หวงแหน​ความ​ภักดี​ของ​เจ้า

15 “อย่า​ทำ​พันธ​สัญญา​กับ​ชาว​แผ่น​ดิน​นั้น เกรง​ว่า​พวก​เขา​จะ​ไป​เป็น​ชู้​กับ​เทพเจ้า​ของ​ตน​และ​ถวาย​เครื่อง​บูชา​แก่​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น แล้ว​มี​คน​เชิญ​เจ้า​ไป​กิน​เครื่อง​บูชา​ของ​เขา 16 แล้ว​เจ้า​รับ​ลูกสาว​ของ​พวก​เขา​มา​ให้​ลูกชาย​ของ​เจ้า แล้ว​ลูกสาว​เหล่า​นั้น​ไป​เป็น​ชู้​กับ​เทพเจ้า​ของ​ตน และ​ทำให้​ลูกชาย​ของ​เจ้า​ไป​เป็น​ชู้​กับ​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น​ด้วย

17 “อย่า​ทำ​รูป​เคารพ​หล่อ​ขึ้น​สำหรับ​พวก​เจ้า

18 “จง​รักษา​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ เจ้า​ต้อง​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ 7 วัน​ตาม​ที่​เรา​สั่ง​เจ้า ใน​เวลา​ที่​กำหนด​ไว้​ใน​เดือน​อา​บีบ เพราะ​เจ้า​ออก​จาก​อียิปต์​ใน​เดือน​อา​บีบ

19 “ลูก​แรก​จาก​ครรภ์​ทุก​คน​และ​ทุก​ตัว​เป็น​ของ​เรา รวม​ทั้ง​ลูก​ตัว​แรก​ของ​ฝูง​สัตว์​ของ​เจ้า​ที่​เป็น​ตัวผู้ ทั้ง​วัว​และ​แกะ 20 เจ้า​ต้อง​ไถ่​ลูก​ลา​ตัว​แรก​ด้วย​ลูก​แกะ ถ้า​ไม่​ไถ่​ก็​ต้อง​หักคอ​มัน เจ้า​ต้อง​ไถ่​ลูกชาย​คน​โต​ทั้งหมด​ของ​เจ้า และ​ไม่มี​ใคร​มา​ปรากฏ​ต่อ​หน้า​เรา​โดย​มือ​เปล่า

21 “เจ้า​ต้อง​ทำงาน 6 วัน แต่​วัน​ที่ 7 ต้อง​พัก แม้​ใน​ฤดู​ไถนา​และ​ฤดู​เก็บ​เกี่ยว​เจ้า​ก็​ต้อง​พัก

22 “จง​ถือ​เทศกาล​สัปดาห์​ด้วย​ผล​แรก​จาก​การ​เก็บ​เกี่ยว​ข้าว​สาลี และ​ถือ​เทศกาล​เก็บ​เกี่ยว​เมื่อ​สิ้น​ปี 23 ปีละ 3 ครั้ง ผู้​ชาย​ทุก​คน​ของ​เจ้า​ต้อง​มา​ปรากฏ​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์​ผู้​เป็น​เจ้า​นาย พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล 24 เพราะ​เรา​จะ​ขับ​ไล่​ชนชาติ​ต่าง ๆ ออก​ไป​ต่อ​หน้า​เจ้า​และ​ขยาย​เขตแดน​ของ​เจ้า เมื่อ​เจ้า​ขึ้น​ไป​ปรากฏ​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า ปีละ 3 ครั้ง จะ​ไม่มี​ใคร​คิด​อยาก​ได้​แผ่น​ดิน​ของ​เจ้า

25 “อย่า​ถวาย​เลือด​ของ​เครื่อง​บูชา​ของ​เรา​พร้อม​กับ​ขนมปัง​ที่​มี​เชื้อ และ​อย่า​เหลือ​เครื่อง​บูชา​ของ​เท​ศกาลปัส​กา​ไว้​จนถึง​เช้า

26 “จง​นำ​ส่วน​แรก​จาก​ผลผลิต​แรก​ของ​แผ่น​ดิน​ของ​เจ้า​มายัง​พระ​นิเวศ​ของ​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า

“อย่า​ต้ม​ลูก​แพะ​ใน​น้ำนม​ของ​แม่​มัน”

27 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​เขียน​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ไว้ เพราะ​เรา​ทำ​พันธ​สัญญา​กับ​เจ้า​และ​กับ​อิสราเอล​ตาม​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้”

28 เขา​อยู่​กับ​พระ​ยาห์เวห์​ที่​นั่น 40 วัน 40 คืน โดย​ไม่​กิน​ขนมปัง​และ​ไม่​ดื่ม​น้ำ เขา​เขียน​ถ้อยคำ​แห่ง​พันธ​สัญญา คือ​คำ​สั่ง 10 ประการ ลง​บน​แผ่น​ศิลา

29 เมื่อ​โมเสส​ลง​มา​จาก​ภูเขา​ซี​นาย เขา​ถือ​แผ่น​ศิลา​พันธ​สัญญา 2 แผ่น​ไว้​ใน​มือ โมเสส​ไม่รู้​เลย​ว่า​ผิว​หน้า​ของ​เขา​เปล่ง​แสง​เพราะ​เขา​ได้​พูด​กับ​พระ​ยาห์เวห์ 30 เมื่อ​อา​โรน​และ​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​เห็น​โมเสส ก็​เห็น​ว่า​ผิว​หน้า​ของ​เขา​เปล่ง​แสง พวก​เขา​จึง​กลัว​ไม่​กล้า​เข้า​ใกล้ 31 โมเสส​เรียก​พวก​เขา อา​โรน​และ​ผู้นำ​ทั้งหมด​ของ​ชุมชน​จึง​กลับ​มา​หา​เขา แล้ว​โมเสส​ก็​พูด​กับ​พวก​เขา 32 หลัง​จาก​นั้น​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ก็​เข้า​มา​ใกล้ และ​โมเสส​บอก​คำ​สั่ง​ทั้งหมด​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​บน​ภูเขา​ซี​นาย​แก่​พวก​เขา 33 เมื่อ​โมเสส​พูด​กับ​พวก​เขา​เสร็จ เขา​ก็​เอา​ผ้า​คลุม​หน้า​ปิด​ไว้ 34 แต่​เมื่อ​โมเสส​เข้าไป​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์​เพื่อ​พูด​กับ​พระองค์ เขา​จะ​เอา​ผ้า​คลุม​หน้า​ออก​จนกว่า​จะ​ออก​มา แล้ว​เมื่อ​ออก​มา​ก็​จะ​บอก​ชาว​อิสราเอล​ถึง​สิ่ง​ที่​ได้​รับคำ​สั่ง 35 ชาว​อิสราเอล​เห็น​ว่า​ผิว​หน้า​ของ​โมเสส​เปล่ง​แสง โมเสส​จึง​เอา​ผ้า​คลุม​หน้า​ปิด​ไว้​อีก จนกว่า​เขา​จะ​เข้าไป​พูด​กับ​พระ​ยาห์เวห์

35

1 โมเสส​เรียก​ชุมชน​ชาวอิสราเอลทั้งหมด​มา​รวม​กัน แล้ว​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​ให้​พวก​คุณ​ทำ 2 ให้​ทำงาน 6 วัน แต่​วัน​ที่ 7 ต้อง​เป็น​วัน​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​พวก​เจ้า เป็น​วันสะบาโต เป็น​วัน​พัก​อย่าง​เต็ม​ที่​แด่​พระยาห์เวห์ ใคร​ทำงาน​ใน​วัน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต 3 ใน​วันสะบาโต​ห้าม​ก่อ​ไฟ​ใน​ที่​อยู่​อาศัย​ของ​พวก​เจ้า​ทุก​แห่ง”

4 โมเสสพูด​กับ​ชุมชน​ชาวอิสราเอลทั้งหมด​ว่า “พระยาห์เวห์​สั่ง​ดังนี้ 5 ‘จง​นำ​ของ​ถวาย​จาก​หมู่​พวก​เจ้า​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ ใคร​เต็ม​ใจ​ก็​ให้​นำ​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่ ทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ 6 ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด และ​ขน​แพะ 7 หนัง​แกะ​ตัวผู้​ย้อม​สี​แดง หนัง​พะยูน และ​ไม้​กระถิน 8 น้ำมัน​สำหรับ​ตะเกียง เครื่องเทศ​สำหรับ​น้ำมัน​ชโลม​และ​เครื่อง​หอม 9 หิน​โอนิกซ์ และ​อัญมณี​สำหรับ​ฝัง​บน​เอ​โฟด​กับ​แผ่น​อก

10 “ ‘ขอ​ให้​ทุก​คน​ใน​หมู่​พวก​เจ้าที่​มี​ฝีมือ​และ​สติปัญญา​มา​ช่วย​กัน​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​ไว้ 11 คือ​พลับพลา ผ้าคลุม​ด้าน​นอก หลังคา ขอ​เกี่ยว แผ่น​ไม้ คาน​ขวาง เสา และ​ฐาน 12 หีบ​กับ​คานหาม ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา และ​ม่าน​กั้น 13 โต๊ะ​กับ​คานหาม เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ของ​โต๊ะ และ​ขนมปัง​ตั้ง​ถวาย 14 เชิง​ตะเกียง​สำหรับ​ให้​แสง​สว่าง พร้อม​เครื่อง​ใช้ ตะเกียง และ​น้ำมัน​สำหรับ​ตะเกียง 15 แท่น​เผา​เครื่อง​หอม​กับ​คานหาม น้ำมัน​ชโลม เครื่อง​หอม และ​ม่าน​บัง​ประตู​ทาง​เข้า​พลับพลา 16 แท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว พร้อม​ตะแกรง​ทองสัมฤทธิ์ คานหาม และ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด อ่าง​กับ​ฐาน 17 ผ้า​ม่าน​ล้อม​ลาน เสา ฐาน และ​ม่าน​บัง​ประตู​ลาน 18 หมุด​ของ​พลับพลา หมุด​ของ​ลาน และ​เชือก​ต่าง ๆ 19 เครื่อง​แต่ง​กาย​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต​สำหรับ​รับใช้​ใน​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ คือ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​อาโรน​ปุโรหิต และ​เสื้อผ้า​สำหรับ​ลูกชาย​ของ​เขา​เพื่อ​ทำ​หน้าที่​ปุโรหิต’ ”

20 แล้ว​ชุมชน​ชาวอิสราเอลทั้งหมด​ก็​แยก​ย้าย​ออก​ไป​จาก​ที่​ชุมนุม​กับ​โมเสส 21 ทุก​คน​ที่​เกิด​ใจ​อยาก​มี​ส่วน​ร่วม และ​ทุก​คน​ที่​เต็ม​ใจ​ก็​เข้า​มา นำ​ของ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​สำหรับ​งาน​สร้าง​เต็นท์​นัด​พบ งาน​รับใช้​ทุก​อย่าง และ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์ 22 ทั้ง​ชาย​และ​หญิง ทุก​คน​ที่​เต็ม​ใจ​นำ​เข็มกลัด ห่วง​ต่าง​หู แหวน​ตรา กำไล​แขน และ​เครื่องประดับ​ทอง​ทุก​ชนิด​มา ทุก​คน​ที่​ถวาย​ทอง​ก็​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 23 ทุก​คน​ที่​มีด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด ขน​แพะ หนัง​แกะ​ตัวผู้​ย้อม​สี​แดง หรือ​หนัง​พะยูน ก็​นำ​มา 24 ทุก​คน​ที่​ถวาย​เงิน​หรือ​ทองสัมฤทธิ์​ก็​นำ​ของ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​มา และ​ทุก​คน​ที่​มี​ไม้​กระถิน​ซึ่ง​ใช้​กับ​งาน​รับใช้​ใด ๆ ก็​นำ​มา 25 หญิง​ทุก​คน​ที่​มี​ฝีมือ​ปั่น​ด้าย​ด้วย​มือ แล้ว​นำ​ด้าย​ที่​ปั่น​มา ได้แก่ ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด 26 หญิง​ทุก​คน​ที่​มี​ฝีมือ​และ​เกิด​ใจ​อยาก​ร่วม​ทำ​ก็​ปั่น​ขน​แพะ 27 บรรดา​ผู้นำ​ก็​นำ​หิน​โอนิกซ์​และ​อัญมณี​สำหรับ​ฝัง​บน​เอ​โฟด​กับ​แผ่น​อก​มา 28 พร้อม​ทั้ง​เครื่องเทศ​และ​น้ำมัน​สำหรับ​ตะเกียง สำหรับ​น้ำมัน​ชโลม และ​สำหรับ​เครื่อง​หอม 29 ชาวอิสราเอล​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​ที่​เต็ม​ใจ ต่าง​ก็​นำ​ของ​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ด้วย​ความ​สมัครใจ เพื่อ​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​ผ่าน​โมเสส​ให้​ทำ

30 โมเสสพูด​กับ​ชาวอิสราเอลว่า “ดูสิ พระยาห์เวห์​เจาะจง​เรียก​เบซาเลล บุตร​ชาย​ของ​อู​รี หลาน​ของ​เฮอร์ จาก​เผ่า​ยูดาห์ 31 พระองค์​ประทาน​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​แก่​เขา​อย่าง​เต็ม​เปี่ยม พร้อม​ด้วย​สติปัญญา ความ​เข้าใจ ความ​รู้ และ​ฝีมือ​ทุก​ชนิด 32 ให้​คิด​ออกแบบ​งาน​อย่าง​ชำนาญ ทำงาน​ทองคำ เงิน และ​ทองสัมฤทธิ์ 33 เจียระไน​อัญมณี​เพื่อ​ฝัง และ​แกะ​สลัก​ไม้ ตลอด​จน​ทำงาน​ฝีมือ​ทุก​ชนิด 34 พระองค์​ยัง​ให้​ทั้ง​เบซาเลล​และ​โอโฮลีอับ บุตร​ชาย​ของ​อาหิสะมัค จาก​เผ่า​ดาน มี​ความ​สามารถ​ใน​การ​สอน 35 พระองค์​ให้​ทั้ง​สอง​มี​สติปัญญา​และ​ฝีมือ​สำหรับ​ทำงาน​ทุก​ชนิด ทั้ง​งาน​ช่าง​แกะ​สลัก งาน​ช่าง​ฝีมือ งาน​ปัก​ด้วย​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด งาน​ทอ และ​งาน​ฝีมือ​ทุก​อย่าง รวม​ทั้ง​การ​ออกแบบ​อย่าง​ชำนาญ

36

1 “เบซาเลล​กับ​โอโฮลีอับ รวม​ทั้ง​ทุก​คน​ที่​มี​ฝีมือ​และ​สติปัญญา ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ประทาน​สติปัญญา​และ​ความ​เข้าใจ​ให้​รู้​วิธี​ทำงาน​รับใช้​ใน​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ จะ​ร่วม​กัน​ทำงาน​ทุก​อย่าง​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​ไว้”

2 โมเสส​เรียก​เบซาเลล โอโฮลีอับ และ​ทุก​คน​ที่​มี​ฝีมือ​และ​สติปัญญา ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ประทาน​สติปัญญา​ไว้​ใน​ใจ รวม​ทั้ง​ทุก​คน​ที่​เกิด​ใจ​อยาก​มา​ร่วม​ทำงาน​นั้น 3 พวก​เขา​รับ​ของ​ถวาย​ทั้งหมด​จาก​โมเสส ซึ่ง​ชาวอิสราเอล​นำ​มา​สำหรับ​งาน​รับใช้​ใน​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​เพื่อ​ใช้​ทำงาน​นั้น และ​ประชาชน​ยัง​คง​นำ​ของ​ถวาย​ด้วย​ความ​สมัครใจ​มา​ให้​โมเสส​ทุก​เช้า 4 ช่าง​ฝีมือ​ทุก​คน​ที่​ทำงาน​ใน​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​ต่าง​วาง​มือ​จาก​งาน​ที่​กำลัง​ทำ​อยู่​แล้ว​เข้า​มา 5 แล้ว​มา​บอก​โมเสส​ว่า “ประชาชน​นำ​ของ​มา​มาก​เกิน​พอ​สำหรับ​งาน​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​ให้​ทำ​แล้ว”

6 โมเสส​จึง​ออก​คำสั่ง และ​ให้​ประกาศ​ไป​ทั่ว​ค่าย​ว่า “อย่า​ให้​ชาย​หรือ​หญิง​คน​ใด​ทำ​สิ่งของ​มา​ถวาย​สำหรับ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​อีก” ประชาชน​จึง​หยุด​นำ​ของ​มา 7 เพราะ​วัสดุ​ที่​มี​อยู่​เพียงพอ​สำหรับ​ทำงาน​ทั้งหมด และ​ยัง​มี​เหลือ​อีก​มาก

8 บรรดา​ผู้​มี​ฝีมือ​และ​สติปัญญา​ที่​ทำงาน​สร้าง​พลับพลา​ทำ​ม่าน 10 ผืน​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง และ​สี​แดง​เข้ม พร้อม​ลาย​เครูบ​ซึ่ง​เป็น​ฝีมือ​ช่าง​ผู้​ชำนาญ 9 ม่าน​แต่ละ​ผืน​ยาว 28 ศอก* และ​กว้าง 4 ศอก ม่าน​ทุก​ผืน​มี​ขนาด​เท่า​กัน 10 เขา​ต่อ​ม่าน 5 ผืน​เข้า​ด้วยกัน และ​ต่อ​อีก 5 ผืน​เข้า​ด้วยกัน 11 เขา​ทำ​ห่วง​ด้าย​สีน้ำ​เงิน​ตาม​ริม​ม่าน​ผืน​สุดท้าย​ของ​ชุด​หนึ่ง และ​ทำ​เช่น​เดียวกัน​ที่​ริม​ม่าน​ผืน​สุดท้าย​ของ​อีก​ชุด​หนึ่ง 12 เขา​ทำ​ห่วง 50 ห่วง​ที่​ม่าน​ชุด​หนึ่ง และ 50 ห่วง​ที่​ริม​ม่าน​ของ​อีก​ชุด​หนึ่ง โดย​ให้​ห่วง​ตรง​กัน 13 เขา​ทำ​ตะขอ​ทอง 50 ตัว แล้ว​ใช้​ตะขอ​เกี่ยว​ม่าน​ทั้ง​สอง​ชุด​เข้า​ด้วยกัน พลับพลา​จึง​เป็น​หนึ่ง​เดียว

14 เขา​ทำ​ม่าน​ขน​แพะ​เป็น​ผ้าคลุม​เหนือ​พลับพลา รวม 11 ผืน 15 ม่าน​แต่ละ​ผืน​ยาว 30 ศอก และ​กว้าง 4 ศอก ม่าน​ทั้ง 11 ผืน​มี​ขนาด​เท่า​กัน 16 เขา​ต่อ​ม่าน 5 ผืน​เป็น​ชุด​หนึ่ง และ​อีก 6 ผืน​เป็น​อีก​ชุด​หนึ่ง 17 เขา​ทำ​ห่วง 50 ห่วง​ที่​ริม​ม่าน​ผืน​สุดท้าย​ของ​ชุด​หนึ่ง และ​ทำ​ห่วง 50 ห่วง​ที่​ริม​ม่าน​ผืน​สุดท้าย​ของ​อีก​ชุด​หนึ่ง 18 เขา​ทำ​ตะขอ​ทองสัมฤทธิ์ 50 ตัว เพื่อ​เชื่อม​เต็นท์​เข้า​ด้วยกัน​ให้​เป็น​หนึ่ง​เดียว 19 เขา​ทำ​ผ้าคลุม​เต็นท์​จาก​หนัง​แกะ​ตัวผู้​ย้อม​สี​แดง และ​มี​ผ้าคลุม​หนัง​พะยูน​อยู่​ชั้น​บน

20 เขา​ทำ​แผ่น​ไม้​สำหรับ​พลับพลา​จาก​ไม้​กระถิน ตั้ง​ขึ้น​ใน​แนวดิ่ง 21 แผ่น​ไม้​แต่ละ​แผ่น​ยาว 10 ศอก กว้าง 1 ศอก​ครึ่ง 22 แต่ละ​แผ่น​มี​เดือย 2 เดือย​วาง​คู่​กัน เขา​ทำ​แผ่น​ไม้​ทั้งหมด​ของ​พลับพลา​แบบ​นี้ 23 สำหรับ​ทิศ​ใต้​ของ​พลับพลา เขา​ทำ​แผ่น​ไม้ 20 แผ่น 24 และ​ทำ​ฐาน​เงิน 40 ฐาน​ไว้​ใต้​แผ่น​ไม้ 20 แผ่น แผ่น​ละ 2 ฐาน​สำหรับ​เดือย 2 เดือย 25 สำหรับ​ด้าน​ที่ 2 ของ​พลับพลา คือ​ทิศ​เหนือ เขา​ทำ​แผ่น​ไม้ 20 แผ่น 26 กับ​ฐาน​เงิน 40 ฐาน แผ่น​ละ 2 ฐาน 27 สำหรับ​ด้าน​ท้าย​พลับพลา​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ตก เขา​ทำ​แผ่น​ไม้ 6 แผ่น 28 และ​ทำ​แผ่น​ไม้ 2 แผ่น​สำหรับ​มุม​ทั้ง 2 ด้าน​ที่​ท้าย​พลับพลา 29 แผ่น​มุม​ทั้ง​สอง​ให้​ประกบ​กัน​แน่น​ตั้งแต่​ด้าน​ล่าง​ถึง​ด้าน​บน และ​ยึด​รวม​กัน​ที่​ห่วง​ด้าน​บน เขา​ทำ​เช่น​เดียวกัน​ทั้ง 2 มุม 30 รวม​เป็น​แผ่น​ไม้ 8 แผ่น กับ​ฐาน​เงิน 16 ฐาน แผ่น​ละ 2 ฐาน

31 เขา​ทำ​คาน​ขวาง​จาก​ไม้​กระถิน 5 คาน​สำหรับ​แผ่น​ไม้​ด้าน​หนึ่ง​ของ​พลับพลา 32 5 คาน​ขวาง​สำหรับ​แผ่น​ไม้​ด้าน​อีก​ด้าน​หนึ่ง และ 5 คาน​ขวาง​สำหรับ​แผ่น​ไม้​ด้าน​ท้าย​พลับพลา​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ตก 33 เขา​ทำ​คาน​ขวาง​ตรง​กลาง​ให้​พาด​ผ่าน​กลาง​แนว​แผ่น​ไม้​จาก​ปลาย​ด้าน​หนึ่ง​ไป​ถึง​อีก​ด้าน​หนึ่ง 34 เขา​หุ้ม​แผ่น​ไม้​ด้วย​ทองคำ ทำ​ห่วง​ทอง​สำหรับ​สอด​คาน​ขวาง และ​หุ้ม​คาน​ขวาง​ด้วย​ทองคำ

35 เขา​ทำ​ม่าน​กั้น​จาก​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว มี​ลาย​เครูบ​ซึ่ง​เป็น​ฝีมือ​ช่าง​ผู้​ชำนาญ 36 เขา​ทำ​เสา​ไม้​กระถิน 4 ต้น​สำหรับ​ม่าน​นั้น หุ้ม​เสา​ด้วย​ทองคำ ตะขอ​เกี่ยว​ทำ​จาก​ทองคำ และ​หล่อ​ฐาน​เงิน 4 ฐาน​สำหรับ​เสา​เหล่า​นั้น 37 เขา​ทำ​ม่าน​บัง​ประตู​เต็นท์​จาก​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว เป็น​ฝีมือ​ช่าง​ปัก 38 เขา​ทำ​เสา 5 ต้น​พร้อม​ตะขอ​เกี่ยว หุ้ม​หัว​เสา​และ​แถบ​รัด​ด้วย​ทองคำ ส่วน​ฐาน 5 ฐาน​ทำ​จาก​ทองสัมฤทธิ์

37

1 เบซาเลล​ทำ​หีบ​จาก​ไม้​กระถิน ยาว 2 ศอก​ครึ่ง* กว้าง 1 ศอก​ครึ่ง และ​สูง 1 ศอก​ครึ่ง 2 เขา​หุ้ม​หีบ​ด้วย​ทองคำ​บริสุทธิ์​ทั้ง​ด้าน​ใน​และ​ด้าน​นอก และ​ทำ​ขอบ​ทอง​รอบ​หีบ 3 เขา​หล่อ​ห่วง​ทอง 4 ห่วง​ติด​ไว้​ที่​ขา​ทั้ง 4 ของ​หีบ ด้าน​หนึ่ง 2 ห่วง และ​อีก​ด้าน​หนึ่ง 2 ห่วง 4 เขา​ทำ​คานหาม​จาก​ไม้​กระถิน​แล้ว​หุ้ม​ด้วย​ทองคำ 5 เขา​สอด​คานหาม​เข้า​ใน​ห่วง​ที่​ด้าน​ข้าง​ของ​หีบ​เพื่อ​ใช้​หาม​หีบ 6 เขา​ทำ​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์ ยาว 2 ศอก​ครึ่ง และ​กว้าง 1 ศอก​ครึ่ง 7 เขา​ทำ​เครูบ​ทองคำ 2 ตน โดย​ตี​ขึ้น​รูป​ไว้​ที่​ปลาย​ทั้ง 2 ของ​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา 8 เครูบ​ตน​หนึ่ง​อยู่​ที่​ปลาย​ด้าน​หนึ่ง อีก​ตน​หนึ่ง​อยู่​ที่​ปลาย​อีก​ด้าน​หนึ่ง เขา​ทำ​เครูบ​ทั้ง 2 ให้​เป็น​เนื้อ​เดียว​กับ​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา​ที่​ปลาย​ทั้ง​สอง 9 เครูบ​กาง​ปีก​ขึ้น​เหนือ​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา ใช้​ปีก​ปกคลุม​ฝา​ปิด​นั้น และ​หัน​หน้า​เข้า​หา​กัน ใบหน้า​ของ​เครูบ​ทั้ง​สอง​หัน​ไป​ทาง​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา

10 เขา​ทำ​โต๊ะ​จาก​ไม้​กระถิน ยาว 2 ศอก กว้าง 1 ศอก และ​สูง 1 ศอก​ครึ่ง 11 เขา​หุ้ม​โต๊ะ​ด้วย​ทองคำ​บริสุทธิ์ และ​ทำ​ขอบ​ทอง​รอบ​โต๊ะ 12 เขา​ทำ​กรอบ​กว้าง 1 ฝ่า​มือ​รอบ​โต๊ะ และ​ทำ​ขอบ​ทอง​รอบ​กรอบ​นั้น 13 เขา​หล่อ​ห่วง​ทอง 4 ห่วง แล้ว​ติด​ห่วง​ไว้​ที่​มุม​ทั้ง 4 ตรง​ขา​ทั้ง 4 ของ​โต๊ะ 14 ห่วง​อยู่​ใกล้​ขอบ​โต๊ะ ใช้​สำหรับ​สอด​คานหาม​โต๊ะ 15 เขา​ทำ​คานหาม​จาก​ไม้​กระถิน หุ้ม​ด้วย​ทองคำ เพื่อ​ใช้​หาม​โต๊ะ 16 เขา​ทำ​เครื่อง​ใช้​บน​โต๊ะ ได้แก่ จาน ช้อน ชาม และ​เหยือก​สำหรับ​ริน​ของ​ถวาย ทั้งหมด​ทำ​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์

17 เขา​ทำ​เชิง​ตะเกียง​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์ โดย​ตี​ขึ้น​รูป ฐาน ก้าน​กลาง ถ้วย ดอก​ตูม และ​ดอก​ของ​เชิง​ตะเกียง​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน 18 มี​กิ่ง 6 กิ่ง​ยื่น​ออก​จาก​ด้าน​ข้าง กิ่ง 3 กิ่ง​ออก​จาก​ด้าน​หนึ่ง และ​อีก 3 กิ่ง​ออก​จาก​อีก​ด้าน​หนึ่ง 19 กิ่ง​หนึ่ง​มี​ถ้วย​รูป​ดอก​อัลมอนด์ 3 ถ้วย พร้อม​ดอก​ตูม​และ​ดอก อีก​กิ่ง​หนึ่ง​ก็​มี​ถ้วย​รูป​ดอก​อัลมอนด์ 3 ถ้วย พร้อม​ดอก​ตูม​และ​ดอก เป็น​แบบ​นี้​สำหรับ​กิ่ง​ทั้ง 6 ที่​ยื่น​ออก​จาก​เชิง​ตะเกียง 20 ที่​ก้าน​กลาง​ของ​เชิง​ตะเกียง​มี​ถ้วย​รูป​ดอก​อัลมอนด์ 4 ถ้วย พร้อม​ดอก​ตูม​และ​ดอก​ 21 มี​ดอก​ตูม​หนึ่ง​ดอก​อยู่​ใต้​กิ่ง​คู่​แรก ดอก​ตูม​หนึ่ง​ดอก​อยู่​ใต้​กิ่ง​คู่​ที่ 2 และ​อีก​ดอก​หนึ่ง​อยู่​ใต้​กิ่ง​คู่​ที่ 3 สำหรับ​กิ่ง​ทั้ง 6 ที่​ยื่น​ออก​จาก​เชิง​ตะเกียง 22 ดอก​ตูม​และ​กิ่ง​ทั้งหมด​เป็น​เนื้อ​เดียว​กับ​เชิง​ตะเกียง ทั้งหมด​ตี​ขึ้น​รูป​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์​ชิ้น​เดียว 23 เขา​ทำ​ตะเกียง 7 ดวง พร้อม​คีม​ตัด​ไส้​ตะเกียง​และ​ถาด​รอง​ไส้​ตะเกียง​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์ 24 เขา​ใช้​ทองคำ​บริสุทธิ์ 1 ตะลันต์† ทำ​เชิง​ตะเกียง​พร้อม​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด

25 เขา​ทำ​แท่น​เผา​เครื่อง​หอม​จาก​ไม้​กระถิน เป็น​รูป​สี่เหลี่ยม​จัตุรัส ยาว 1 ศอก กว้าง 1 ศอก สูง 2 ศอก เชิง​งอน​ทั้งหลาย​เป็น​เนื้อ​เดียว​กับ​แท่น 26 เขา​หุ้ม​แท่น​ด้วย​ทองคำ​บริสุทธิ์ ทั้ง​ด้าน​บน ด้าน​ข้าง​โดย​รอบ และ​เชิง​งอน แล้ว​ทำ​ขอบ​ทอง​รอบ​แท่น 27 เขา​ทำ​ห่วง​ทอง 2 ห่วง​ไว้​ใต้​ขอบ​ทอง ติด​ที่​ด้าน​ข้าง​ทั้ง 2 ด้าน เพื่อ​ใช้​สอด​คาน​สำหรับ​หาม​แท่น 28 เขา​ทำ​คาน​จาก​ไม้​กระถิน​แล้ว​หุ้ม​ด้วย​ทองคำ 29 เขา​ทำ​น้ำมัน​ชโลม​ศักดิ์สิทธิ์​และ​เครื่อง​หอม​บริสุทธิ์​จาก​เครื่องเทศ​หอม ตาม​ฝีมือ​ช่าง​ปรุง​น้ำหอม

38

1 เขา​ทำ​แท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​จาก​ไม้​กระถิน เป็น​รูป​สี่เหลี่ยม​จัตุรัส ยาว 5 ศอก* กว้าง 5 ศอก และ​สูง 3 ศอก 2 เขา​ทำ​เชิง​งอน​ที่​มุม​ทั้ง 4 ให้​เป็น​เนื้อ​เดียว​กับ​แท่น แล้ว​หุ้ม​แท่น​ด้วย​ทองสัมฤทธิ์ 3 เขา​ทำ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ของ​แท่น ได้แก่ หม้อ​สำหรับ​ใส่​ขี้เถ้า พลั่ว อ่าง ส้อม​เกี่ยว​เนื้อ และ​กระถาง​ไฟ ทั้งหมด​ทำ​จาก​ทองสัมฤทธิ์ 4 เขา​ทำ​ตะแกรง​เป็น​ตาข่าย​ทองสัมฤทธิ์​สำหรับ​แท่น วาง​ไว้​ใต้​ขอบ​แท่น​จนถึง​กึ่งกลาง​ความ​สูง​ของ​แท่น 5 เขา​หล่อ​ห่วง 4 ห่วง​ไว้​ที่​มุม​ทั้ง 4 ของ​ตะแกรง​ทองสัมฤทธิ์ สำหรับ​สอด​คานหาม 6 เขา​ทำ​คานหาม​จาก​ไม้​กระถิน​แล้ว​หุ้ม​ด้วย​ทองสัมฤทธิ์ 7 เขา​สอด​คาน​เข้า​ใน​ห่วง​ที่​ด้าน​ข้าง​ของ​แท่น​เพื่อ​ใช้​หาม และ​ทำ​แท่น​เป็น​โพรง​กลวง​ด้วย​แผ่น​ไม้

8 เขา​ทำ​อ่าง​ทองสัมฤทธิ์​กับ​ฐาน​ทองสัมฤทธิ์​จาก​กระจก​ของ​หญิง​ที่​รับใช้​อยู่​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัด​พบ

9 เขา​ทำ​ลาน​รอบ​พลับพลา ทาง​ทิศ​ใต้​มี​ผ้า​ม่าน​ล้อม​ลาน​ทำ​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว ยาว 100 ศอก 10 มี​เสา 20 ต้น และ​ฐาน​ทองสัมฤทธิ์ 20 ฐาน ตะขอ​เกี่ยว​กับ​แถบ​รัด​ของ​เสา​ทำ​จาก​เงิน 11 ทาง​ทิศ​เหนือ​ยาว 100 ศอก มี​เสา 20 ต้น​และ​ฐาน​ทองสัมฤทธิ์ 20 ฐาน ตะขอ​เกี่ยว​กับ​แถบ​รัด​ของ​เสา​ทำ​จาก​เงิน 12 ทาง​ทิศ​ตะวัน​ตก​มี​ผ้า​ม่าน​ยาว 50 ศอก มี​เสา 10 ต้น​และ​ฐาน 10 ฐาน ตะขอ​เกี่ยว​กับ​แถบ​รัด​ของ​เสา​ทำ​จาก​เงิน 13 ทาง​ทิศ​ตะวัน​ออก​ยาว 50 ศอก 14 ผ้า​ม่าน​ด้าน​หนึ่ง​ของ​ประตู​ลาน​ยาว 15 ศอก มี​เสา 3 ต้น​และ​ฐาน 3 ฐาน 15 อีก​ด้าน​หนึ่ง​ก็​เช่น​เดียวกัน ทั้ง​สอง​ข้าง​ของ​ประตู​ลาน​มี​ผ้า​ม่าน​ยาว​ข้าง​ละ 15 ศอก มี​เสา 3 ต้น​และ​ฐาน 3 ฐาน 16 ผ้า​ม่าน​ทั้งหมด​ที่​ล้อม​รอบ​ลาน​ทำ​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว 17 ฐาน​ของ​เสา​ทำ​จาก​ทองสัมฤทธิ์ ตะขอ​เกี่ยว​และ​แถบ​รัด​ของ​เสา​ทำ​จาก​เงิน หัว​เสา​หุ้ม​ด้วย​เงิน และ​เสา​ทุก​ต้น​รอบ​ลาน​มี​แถบ​เงิน​รัด 18 ม่าน​บัง​ประตู​ลาน​เป็น​ฝีมือ​ช่าง​ปัก ทำ​จาก​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว ยาว 20 ศอก สูง 5 ศอก เท่ากับ​ความ​สูง​ของ​ผ้า​ม่าน​ล้อม​ลาน 19 มี​เสา 4 ต้น​กับ​ฐาน​ทองสัมฤทธิ์ 4 ฐาน ตะขอ​เกี่ยว​ทำ​จาก​เงิน หัว​เสา​หุ้ม​ด้วย​เงิน และ​แถบ​รัด​ทำ​จาก​เงิน 20 หมุด​ทั้งหมด​ของ​พลับพลา​และ​หมุด​ทั้งหมด​รอบ​ลาน​ทำ​จาก​ทองสัมฤทธิ์

21 ต่อ​ไป​นี้​คือ​จำนวน​วัสดุ​ที่​ใช้​สำหรับ​พลับพลา คือ​พลับพลา​แห่ง​คำ​พยาน ซึ่ง​นับ​ตาม​คำสั่ง​ของโมเสส​สำหรับ​งาน​รับใช้​ของ​คน​เลวี โดย​มี​อิธามาร์ บุตร​ชาย​ของอาโรน​ปุโรหิต เป็น​ผู้​ดูแล 22 เบซาเลล บุตร​ชาย​ของ​อู​รี หลาน​ของ​เฮอร์ จาก​เผ่า​ยูดาห์ ทำ​ทุก​สิ่ง​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส 23 โอโฮลีอับ บุตร​ชาย​ของ​อาหิสะมัค จาก​เผ่า​ดาน ทำงาน​ร่วม​กับ​เขา โอโฮลีอับ​เป็น​ช่าง​แกะ​สลัก ช่าง​ฝีมือ และ​ช่าง​ปัก​ด้วย​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด

24 ทองคำ​ทั้งหมด​ที่​ใช้​กับ​งาน​ทุก​อย่าง​ใน​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ คือ​ทองคำ​จาก​ของ​ถวาย มี​จำนวน 29 ตะลันต์† กับ 730 เชเขล ตาม​เชเขล‡ ของ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ 25 เงิน​จาก​คน​ใน​ชุมชน​ที่​ถูก​นับ​มี​จำนวน 100 ตะลันต์§ กับ 1,775 เชเขล* ตาม​เชเขล​ของ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ 26 คือ​คนละ 1 เบกา† เท่ากับ​ครึ่ง​เชเขลตามเชเขล‡ ของ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ สำหรับ​ทุก​คน​ที่​รวม​อยู่​ใน​การ​นับ​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป รวม​ผู้ชาย 603,550 คน 27 เงิน 100 ตะลันต์§ ใช้​หล่อ​ฐาน​ของ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​และ​ฐาน​ของ​ม่าน​กั้น รวม 100 ฐาน ใช้​เงิน​ฐาน​ละ 1 ตะลันต์ 28 จาก​เงิน 1,775 เชเขล* เขา​ทำ​ตะขอ​เกี่ยว​สำหรับ​เสา หุ้ม​หัว​เสา และ​ทำ​แถบ​รัด​เสา 29 ทองสัมฤทธิ์​จาก​ของ​ถวาย​มี​จำนวน 70 ตะลันต์† กับ 2,400 เชเขล‡ 30 เขา​ใช้​ทองสัมฤทธิ์​นี้​ทำ​ฐาน​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัด​พบ แท่น​ทองสัมฤทธิ์ ตะแกรง​ทองสัมฤทธิ์​ของ​แท่น และ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ของ​แท่น 31 รวม​ทั้ง​ฐาน​รอบ​ลาน ฐาน​ที่​ประตู​ลาน หมุด​ทั้งหมด​ของ​พลับพลา และ​หมุด​ทั้งหมด​รอบ​ลาน

39

1 พวก​เขา​ใช้​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง และ​สี​แดง​เข้ม​ทำ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต​สำหรับ​รับใช้​ใน​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ทำ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​อาโรน ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส

2 เขา​ทำ​เอ​โฟด​จาก​ทองคำ ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว 3 พวก​เขา​ตี​ทองคำ​ให้​เป็น​แผ่น​บาง แล้ว​ตัด​เป็น​เส้น เพื่อ​ทอ​รวม​กับ​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด เป็น​ฝีมือ​ช่าง​ผู้​ชำนาญ 4 พวก​เขา​ทำ​สาย​บ่า 2 ข้าง​ติด​กับ​เอ​โฟด โดย​เชื่อม​เข้า​กับ​ปลาย​ทั้ง 2 ด้าน 5 สาย​คาด​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต​ซึ่ง​อยู่​บน​เอ​โฟด​และ​ใช้​คาด​เอ​โฟด​นั้น ทำ​เป็น​ชิ้น​เดียวกัน​และ​ใช้​วัสดุ​แบบ​เดียวกัน คือ​ทองคำ ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส

6 พวก​เขา​เจียระไน​หิน​โอนิกซ์ ฝัง​ไว้​ใน​กรอบ​ทอง และ​สลัก​ชื่อ​ชาวอิสราเอลลง​บน​หิน​เหมือน​การ​แกะ​ตราประทับ 7 เขา​ติด​หิน​เหล่า​นั้น​ไว้​บน​สาย​บ่า​ของ​เอ​โฟด ให้​เป็น​หิน​ที่​ระลึก​ถึง​ชาวอิสราเอล ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส

8 เขา​ทำ​แผ่น​อก เป็น​ฝีมือ​ช่าง​ผู้​ชำนาญ แบบ​เดียว​กับ​เอ​โฟด ใช้​ทองคำ ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว 9 แผ่น​อก​เป็น​รูป​สี่เหลี่ยม​จัตุรัส ทำ​เป็น​สอง​ชั้น ยาว 1 คืบ* และ​กว้าง 1 คืบ 10 พวก​เขา​ฝัง​อัญมณี​บน​แผ่น​อก​เป็น 4 แถว แถว​แรก​มี​พลอย​ทับทิม บุษราคัม และ​เบริล 11 แถว​ที่ 2 มี​เทอร์ควอยซ์ ไพลิน† และ​มรกต 12 แถว​ที่ 3 มี​ไฮยาซินธ์ อาเกต และ​อเมทิสต์ 13 แถว​ที่ 4 มี​ไครโซไลต์ โอนิกซ์ และ​แจสเปอร์ อัญมณี​ทั้งหมด​ฝัง​อยู่​ใน​กรอบ​ทอง 14 มี​อัญมณี 12 เม็ด​ตาม​ชื่อ​ชาวอิสราเอล แต่ละ​เม็ด​สลัก​ชื่อ​หนึ่ง​ชื่อ​เหมือน​ตราประทับ สำหรับ 12 เผ่า 15 พวก​เขา​ทำ​โซ่​ถัก​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์​สำหรับ​แผ่น​อก ให้​เหมือน​เชือก​ถัก 16 พวก​เขา​ทำ​กรอบ​ทอง 2 อัน​กับ​ห่วง​ทอง 2 ห่วง แล้ว​ติด​ห่วง​ทั้ง 2 ไว้​ที่​ปลาย​ทั้ง 2 ของ​แผ่น​อก 17 จาก​นั้น​ใส่​โซ่​ทองคำ​ถัก​ทั้ง 2 เส้น​เข้า​ใน​ห่วง​ที่​ปลาย​แผ่น​อก 18 ปลาย​อีก​ด้าน​ของ​โซ่​ทองคำ​ถัก​ทั้ง 2 เส้น​ติด​เข้า​กับ​กรอบ​ทอง​ทั้ง 2 แล้ว​ติด​กรอบ​นั้น​ไว้​ด้าน​หน้า​ของ​สาย​บ่า​เอ​โฟด 19 พวก​เขา​ทำ​ห่วง​ทอง​อีก 2 ห่วง ติด​ไว้​ที่​ปลาย​ทั้ง 2 ของ​แผ่น​อก​ตรง​ขอบ​ด้าน​ใน​ซึ่ง​หัน​เข้า​หา​เอ​โฟด 20 แล้ว​ทำ​ห่วง​ทอง​อีก 2 ห่วง ติด​ไว้​ที่​สาย​บ่า​ทั้ง 2 ของ​เอ​โฟด​ด้าน​ล่าง​ทาง​ด้าน​หน้า ใกล้​รอย​ต่อ เหนือ​สาย​คาด​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต​ของ​เอ​โฟด 21 พวก​เขา​ใช้​เชือก​สีน้ำ​เงิน​ผูก​ห่วง​ของ​แผ่น​อก​เข้า​กับ​ห่วง​ของ​เอ​โฟด เพื่อ​ให้​แผ่น​อก​อยู่​เหนือ​สาย​คาด​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต​และ​ไม่​หลุด​ออก​จาก​เอ​โฟด ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส

22 เขา​ทำ​เสื้อคลุม​ของ​เอ​โฟด​ด้วย​งาน​ทอ ใช้​ด้าย​สีน้ำ​เงิน​ทั้งหมด 23 ช่อง​คอ​เสื้อ​อยู่​ตรง​กลาง​เหมือน​ช่อง​คอ​ของ​เสื้อเกราะ มี​ขอบ​เย็บ​รอบ​ช่อง​เพื่อ​ไม่​ให้​ขาด 24 พวก​เขา​ทำ​รูป​ผล​ทับทิม​จาก​ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง สี​แดง​เข้ม และ​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว ติด​รอบ​ชาย​เสื้อคลุม 25 พวก​เขา​ทำ​กระดิ่ง​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์ แล้ว​ติด​กระดิ่ง​สลับ​กับ​ผล​ทับทิม​รอบ​ชาย​เสื้อคลุม 26 กระดิ่ง​หนึ่ง​ใบ​สลับ​กับ​ผล​ทับทิม​หนึ่ง​ลูก กระดิ่ง​หนึ่ง​ใบ​สลับ​กับ​ผล​ทับทิม​หนึ่ง​ลูก รอบ​ชาย​เสื้อคลุม​ที่​ใช้​ขณะ​รับใช้ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส

27 พวก​เขา​ทำ​เสื้อ​ยาว​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ด้วย​งาน​ทอ สำหรับ​อาโรน​และ​ลูกชาย​ของ​เขา 28 ทำ​ผ้า​โพก​ศีรษะ​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด ผ้า​คาด​ศีรษะ​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด และ​กางเกง​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว 29 ทำ​สาย​คาด​เอว​จาก​ผ้าป่าน​เนื้อ​ละเอียด​ตีเกลียว ด้าย​สีน้ำ​เงิน สี​ม่วง และ​สี​แดง​เข้ม เป็น​ฝีมือ​ช่าง​ปัก ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส

30 พวก​เขา​ทำ​แผ่น​ทอง​ของ​มงกุฎ​ศักดิ์สิทธิ์​จาก​ทองคำ​บริสุทธิ์ และ​สลัก​ข้อความ​ลง​บน​แผ่น​นั้น​เหมือน​สลัก​ตราประทับ​ว่า “ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์” 31 แล้ว​ผูก​เชือก​สีน้ำ​เงิน​ไว้​กับ​แผ่น​ทอง​เพื่อ​ยึด​แผ่น​นั้น​ไว้​ที่​ส่วน​บน​ของ​ผ้า​โพก​ศีรษะ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส

32 ดังนั้น​งาน​ทั้งหมด​ของ​พลับพลา​แห่ง​เต็นท์​นัด​พบ​จึง​เสร็จ​สมบูรณ์ ชาวอิสราเอล​ทำ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส พวก​เขา​ทำ​ตาม​นั้น​ทุก​ประการ 33 พวก​เขา​นำ​พลับพลา​มา​ให้​โมเสส ทั้ง​เต็นท์​และ​เครื่อง​ประกอบ​ทั้งหมด คือ​ขอ​เกี่ยว แผ่น​ไม้ คาน​ขวาง เสา และ​ฐาน 34 ผ้าคลุม​จาก​หนัง​แกะ​ตัวผู้​ย้อม​สี​แดง ผ้าคลุม​จาก​หนัง​พะยูน และ​ม่าน​กั้น 35 หีบ​พันธสัญญา​กับ​คานหาม และ​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา 36 โต๊ะ เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด และ​ขนมปัง​ตั้ง​ถวาย 37 เชิง​ตะเกียง​ทองคำ​บริสุทธิ์​กับ​ตะเกียง​ซึ่ง​จัด​เตรียม​ไว้ เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด และ​น้ำมัน​สำหรับ​ตะเกียง 38 แท่น​ทองคำ น้ำมัน​ชโลม เครื่อง​หอม และ​ม่าน​บัง​ประตู​เต็นท์ 39 แท่น​ทองสัมฤทธิ์​กับ​ตะแกรง​ทองสัมฤทธิ์ คานหาม และ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด อ่าง​กับ​ฐาน 40 ผ้า​ม่าน​ล้อม​ลาน เสา ฐาน ม่าน​บัง​ประตู​ลาน เชือก หมุด และ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​สำหรับ​งาน​รับใช้​ใน​พลับพลา​แห่ง​เต็นท์​นัด​พบ 41 เครื่อง​แต่ง​กาย​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต​สำหรับ​รับใช้​ใน​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​อาโรน​ปุโรหิต และ​เสื้อผ้า​ของ​ลูกชาย​เขา​สำหรับ​ทำ​หน้าที่​ปุโรหิต 42 ชาวอิสราเอล​ทำงาน​ทั้งหมด​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส 43 โมเสส​ตรวจดู​งาน​ทั้งหมด ก็​เห็น​ว่า​พวก​เขา​ทำ​เสร็จ​แล้ว​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง พวก​เขา​ทำ​ตาม​นั้น​ทุก​ประการ แล้วโมเสสก็​อวยพร​พวก​เขา

40

1 พระ​ยาห์เวห์ตรัส​กับโมเสสว่า 2 “ใน​วัน​ที่ 1 ของ​เดือน​แรก เจ้า​ต้อง​ตั้ง​พลับพลา​แห่ง​เต็นท์​นัด​พบ​ขึ้น 3 ให้​นำ​หีบ​พันธสัญญา​เข้าไป​ไว้​ข้าง​ใน และ​ใช้​ม่าน​กั้น​บัง​หีบ​ไว้ 4 ให้​นำ​โต๊ะ​เข้าไป​และ​จัด​สิ่งของ​บน​โต๊ะ​ให้​เรียบร้อย แล้ว​นำ​เชิง​ตะเกียง​เข้าไป​และ​จุด​ตะเกียง 5 ตั้ง​แท่น​ทองคำ​สำหรับ​เผา​เครื่อง​หอม​ไว้หน้า​หีบ​พันธสัญญา และ​ติด​ม่าน​บัง​ประตู​ทาง​เข้า​พลับพลา

6 “ตั้ง​แท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ไว้หน้า​ทาง​เข้า​พลับพลา​แห่ง​เต็นท์​นัด​พบ 7 ตั้ง​อ่าง​ไว้​ระหว่าง​เต็นท์​นัด​พบ​กับ​แท่น​บูชา แล้ว​ใส่​น้ำ​ไว้​ใน​อ่าง 8 ตั้ง​ลาน​ล้อม​รอบ และ​แขวน​ม่าน​บัง​ประตู​ลาน

9 “เอา​น้ำมัน​ชโลม​มา​ชโลม​พลับพลา​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ข้าง​ใน ทำให้​พลับพลา​และ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ศักดิ์สิทธิ์ แล้ว​สิ่ง​เหล่า​นั้น​จะ​ศักดิ์สิทธิ์ 10 ชโลม​แท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​พร้อม​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด แล้ว​ทำให้​แท่น​ศักดิ์สิทธิ์ แท่น​นั้น​จะ​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด 11 ชโลม​อ่าง​กับ​ฐาน แล้ว​ทำให้​ศักดิ์สิทธิ์

12 “พา​อาโรน​กับ​ลูกชาย​มา​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัด​พบ แล้ว​ล้าง​ร่างกาย​ของ​พวก​เขา​ด้วย​น้ำ 13 สวม​เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์​ให้​อาโรน ชโลม​เขา​และ​ทำให้​เขา​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ให้​เขา​รับใช้​เรา​ใน​ฐานะ​ปุโรหิต 14 พา​ลูกชาย​ของ​เขา​เข้า​มา แล้ว​สวม​เสื้อ​ยาว​ให้​พวก​เขา 15 ชโลม​พวก​เขา​เหมือน​ที่​เจ้า​ชโลม​บิดา​ของ​พวก​เขา เพื่อ​ให้​พวก​เขา​รับใช้​เรา​ใน​ฐานะ​ปุโรหิต การ​ชโลม​นี้​จะ​ทำให้​หน้าที่​ปุโรหิต​ของ​พวก​เขา​ดำรง​สืบ​ต่อ​ไป​ทุก​ชั่ว​อายุ​คน” 16 โมเสส​ทำ​ตาม​นั้น เขา​ทำ​ทุก​สิ่ง​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​เขา

17 ใน​เดือน​แรก​ของ​ปี​ที่ 2 วัน​ที่ 1 ของ​เดือน พลับพลา​ถูก​ตั้ง​ขึ้น 18 โมเสส​ตั้ง​พลับพลา​ขึ้น วาง​ฐาน ตั้ง​แผ่น​ไม้ สอด​คาน​ขวาง และ​ตั้ง​เสา 19 เขา​กาง​ผ้าคลุม​เหนือ​เต็นท์ แล้ว​วาง​หลังคา​ของ​พลับพลา​ไว้​ด้าน​บน ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส 20 เขา​นำ​พันธสัญญา​ใส่​ไว้​ใน​หีบ ติด​คานหาม​เข้า​กับ​หีบ และ​วาง​ฝา​ปิด​แห่ง​พระ​เมตตา​ไว้​เหนือ​หีบ 21 เขา​นำ​หีบ​เข้าไป​ใน​พลับพลา ตั้ง​ม่าน​กั้น แล้ว​ใช้​ม่าน​นั้น​บัง​หีบ​พันธสัญญา ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส 22 เขา​ตั้ง​โต๊ะ​ไว้​ใน​เต็นท์​นัด​พบ ทาง​ทิศ​เหนือ​ของ​พลับพลา นอก​ม่าน​กั้น 23 เขา​จัด​ขนมปัง​บน​โต๊ะ​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส 24 เขา​ตั้ง​เชิง​ตะเกียง​ไว้​ใน​เต็นท์​นัด​พบ ตรง​ข้าม​โต๊ะ​ทาง​ทิศ​ใต้​ของ​พลับพลา 25 แล้ว​จุด​ตะเกียง​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส 26 เขา​ตั้ง​แท่น​ทองคำ​ไว้​ใน​เต็นท์​นัด​พบ หน้า​ม่าน​กั้น 27 และ​เผา​เครื่อง​หอม​จาก​เครื่องเทศ​หอม​บน​แท่น ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส 28 เขา​ติด​ม่าน​บัง​ประตู​ทาง​เข้า​พลับพลา 29 เขา​ตั้ง​แท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ไว้​ที่​ทาง​เข้า​พลับพลา​แห่ง​เต็นท์​นัด​พบ แล้ว​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​เครื่องบูชา​ธัญพืช​บน​แท่น ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส 30 เขา​ตั้ง​อ่าง​ไว้​ระหว่าง​เต็นท์​นัด​พบ​กับ​แท่น​บูชา และ​ใส่​น้ำ​ไว้​สำหรับ​ล้าง 31 โมเสส อาโรน และ​ลูกชาย​ของอาโรน​ล้าง​มือ​และ​เท้า​ที่​อ่าง​นั้น 32 เมื่อ​พวก​เขา​เข้าไป​ใน​เต็นท์​นัด​พบ​หรือ​เข้า​ใกล้​แท่น​บูชา พวก​เขา​ก็​ล้าง ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​สั่ง​โมเสส 33 เขา​ตั้ง​ลาน​ล้อม​รอบ​พลับพลา​กับ​แท่น​บูชา และ​ติด​ม่าน​บัง​ประตู​ลาน แล้วโมเสสก็​ทำงาน​เสร็จ

34 แล้ว​เมฆ​ก็​ปกคลุม​เต็นท์​นัด​พบ และ​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระยาห์เวห์​เต็ม​ไป​ทั่ว​พลับพลา 35 โมเสส​ไม่​สามารถ​เข้าไป​ใน​เต็นท์​นัด​พบ​ได้ เพราะ​เมฆ​ปก​อยู่​เหนือ​เต็นท์ และ​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระยาห์เวห์​เต็ม​ไป​ทั่ว​พลับพลา 36 ทุก​ครั้ง​ที่​เมฆ​ลอย​ขึ้น​จาก​เหนือ​พลับพลา ชาวอิสราเอลก็​ออก​เดินทาง​ต่อ​ 37 แต่​ถ้า​เมฆ​ยัง​ไม่​ลอย​ขึ้น พวก​เขา​ก็​ไม่​ออก​เดินทาง​จนกว่า​จะ​ถึง​วัน​ที่​เมฆ​ลอย​ขึ้น 38 เพราะ​ใน​เวลา​กลางวัน เมฆ​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​เหนือ​พลับพลา และ​ใน​เวลา​กลางคืน​มี​ไฟ​อยู่​ใน​เมฆ ชาวอิสราเอล​ทั้งปวง​มอง​เห็น​ได้​ตลอด​การ​เดินทาง​ของ​พวก​เขา

* 1:9 1:9 คำ​ว่า “ดู​สิ” มา​จาก “הִנֵּה” มี​ความหมาย​ว่า มอง ดู​ให้​ดี สังเกต ดู หรือ​เพ่ง​ดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

† 1:17 1:17 คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

* 2:10 2:10 ชื่อ “โมเสส” ฟัง​คล้าย​คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “ดึง​ออก​มา”

† 2:22 2:22 ชื่อ “เกอร์โชม” ฟัง​คล้าย​คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​นั่น”

* 3:2 3:2 ใน​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ เมื่อ​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” พิมพ์​ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​ถ่ายทอด​พระนามเฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” โดย​ทั่วไป​ออก​เสียง​ว่า ยาห์เวห์) ฉบับ​ไทย​นี้​ถ่ายทอด​พระนาม​ดัง​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์”

† 3:15 3:15 เมื่อ​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ​พิมพ์​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​พระนาม​ภาษา​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้น​แต่​จะ​มี​หมายเหตุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์ ฉบับ​ไทย​นี้​ถ่ายทอด​พระนาม​ดัง​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์”

* 4:10 4:10 คำ​ที่​แปล​ว่า “พระองค์​ผู้เป็น​เจ้านาย” คือ “อาโดนาย”

* 6:3 6:3 เมื่อ​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ​พิมพ์​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​พระนาม​ภาษา​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้น​แต่​จะ​มี​หมายเหตุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์ ฉบับ​ไทย​นี้​ถ่ายทอด​พระนาม​ดัง​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์”

* 10:19 10:19 “ทะเลแดง” เป็น​คำ​แปล​ของ​คำ​ฮีบรู “ยัม ซูฟ” ซึ่ง​ถ้า​แปล​ตรง​กว่า​นี้​อาจ​เป็น “ทะเล​แห่ง​ต้น​กก” หรือ “ทะเล​แห่ง​ธูปฤาษี” คำ​นี้​หมาย​ถึง​แหล่ง​น้ำ​ที่​ปัจจุบัน​เรียก​ว่า​ทะเลแดง หรือ​อาจ​หมาย​ถึง​แหล่ง​น้ำ​แห่ง​หนึ่ง​ที่​เชื่อม​ต่อ​กับ​ทะเลแดง​หรือ​อยู่​ใกล้​เคียง

* 14:8 14:8 หรือ “อย่าง​ท้าทาย”

* 15:1 15:1 เมื่อ​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ​พิมพ์​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​ภาษา​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้น​แต่​จะ​ระบุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์

† 15:2 15:2 ภาษา​ฮีบรู: יה ยาห์

‡ 15:3 15:3 เมื่อ​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ​พิมพ์​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​ภาษา​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้น​แต่​จะ​ระบุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์

§ 15:23 15:23 มาราห์ แปล​ว่า “ขม”

* 16:16 16:16 1 โอเมอร์ มี​ประมาณ 2.2 ลิตร หรือ​ประมาณ 2.3 ควอร์ต

† 16:31 16:31 “มานา” แปล​ว่า “นี่​อะไร?”

‡ 16:36 16:36 1 เอฟาห์ มี​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2/3 บุเชล

* 17:7 17:7 มัสสาห์ แปล​ว่า “การ​ทดสอบ”

† 17:7 17:7 เม​รี​บาห์ แปล​ว่า “การ​ทะเลาะ”

‡ 17:15 17:15 หรือ “พระ​ยาห์เวห์นิสสี” เมื่อ​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ​พิมพ์​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​ภาษา​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้น​แต่​จะ​ระบุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์

§ 17:16 17:16 ภาษา​ฮีบรู: יה ยาห์

* 17:16 17:16 เมื่อ​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ​พิมพ์​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​ภาษา​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้น​แต่​จะ​ระบุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์

* 18:3 18:3 “เกอร์โชม” ฟัง​คล้าย​คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​นั่น”

† 18:4 18:4 เอลีเอเซอร์ แปล​ว่า “พระเจ้า​คือ​ผู้​ช่วย​ของ​ฉัน”

* 20:1 20:1 หลัง​คำ​ว่า “พระเจ้า” ภาษา​ฮีบรู​มี​ตัว​อักษร 2 ตัว​คือ “อาเลฟ ทาฟ” (อักษร​ตัว​แรก​และ​ตัว​สุดท้าย​ของ​อักษร​ฮีบรู) ไม่​ได้​ใช้​เป็น​คำ แต่​เป็น​เครื่องหมาย​ทาง​ไวยากรณ์

† 20:7 20:7 เมื่อ​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ​พิมพ์​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​ภาษา​ฮีบรู יהוה คือ ยาห์เวห์ ยกเว้น​เมื่อ​มี​หมายเหตุ​ระบุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה คือ ยาห์

‡ 20:7 20:7 หรือ อย่า​เอ่ย​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​อย่าง​ไร้​ความหมาย

* 21:32 21:32 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์ ดังนั้น 30 เชเขล​หนัก​ประมาณ 300 กรัม หรือ​ประมาณ 10.6 ออนซ์

* 24:10 24:10 หรือ ลาพิสลาซูลี

* 25:5 25:5 หรือ หนัง​เนื้อ​ละเอียด

† 25:10 25:10 1 ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อ​ศอก​ของ​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

‡ 25:39 25:39 1 ตะ​ลันต์​หนัก​ประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอย​ออนซ์

* 26:2 26:2 1 ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อ​ศอก​ของ​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

* 27:1 27:1 1 ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อ​ศอก​ของ​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

† 27:1 27:1 แท่น​บูชา​จะ​มี​ขนาด​ประมาณ 2.3×2.3×1.4 เมตร หรือ​ประมาณ 7½×7½×4½ ฟุต

* 28:16 28:16 1 คืบ​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ถึง​ปลาย​นิ้ว​ก้อย​เมื่อ​กาง​มือ​ออก ประมาณ​ครึ่ง​ศอก หรือ 9 นิ้ว หรือ 22.8 เซนติเมตร

† 28:18 28:18 หรือ ลา​พิสลาซูลี

* 29:40 29:40 1 เอ​ฟาห์​มี​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2/3 บุ​ชเชล

† 29:40 29:40 1 ฮิ​น​มี​ประมาณ 6.5 ลิตร หรือ 1.7 แกลลอน ดังนั้น 1 ใน 4 ฮิ​น​มี​ประมาณ 1.6 ลิตร

* 30:2 30:2 1 ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อ​ศอก​ของ​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

† 30:13 30:13 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

‡ 30:13 30:13 1 เก​ราห์​หนัก​ประมาณ 0.5 กรัม หรือ​ประมาณ 7.7 เกรน

§ 30:15 30:15 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

* 30:23 30:23 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์ ดังนั้น 500 เชเขล​หนัก​ประมาณ 5 กิโลกรัม หรือ​ประมาณ 11 ปอนด์

† 30:24 30:24 1 ฮิ​น​มี​ประมาณ 6.5 ลิตร หรือ 1.7 แกลลอน

* 32:13 32:13 หรือ เชื้อ​สาย

* 34:5 34:5 เมื่อ​ฉบับภาษาอังกฤษ​ที่​ใช้เป็นต้นฉบับ​พิมพ์​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​ภาษา​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ ยกเว้น​ที่​มี​หมายเหตุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์

* 36:9 36:9 1 ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

* 37:1 37:1 1 ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

† 37:24 37:24 1 ตะลันต์​หนัก​ประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์

* 38:1 38:1 1 ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

† 38:24 38:24 1 ตะลันต์​หนัก​ประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์

‡ 38:24 38:24 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.32 ทรอยออนซ์

§ 38:25 38:25 1 ตะลันต์​หนัก​ประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์

* 38:25 38:25 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

† 38:26 38:26 1 เบกา​หนัก​ประมาณ 5 กรัม หรือ​ประมาณ 0.175 ออนซ์

‡ 38:26 38:26 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

§ 38:27 38:27 1 ตะลันต์​หนัก​ประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์

* 38:28 38:28 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์ ดังนั้น 1,775 เชเขล​จึง​หนัก​ประมาณ 17.75 กิโลกรัม หรือ​ประมาณ 39 ปอนด์

† 38:29 38:29 1 ตะลันต์​หนัก​ประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์

‡ 38:29 38:29 70 ตะลันต์ + 2,400 เชเขล หนัก​ประมาณ 2,124 กิโลกรัม หรือ 2.124 เมตริกตัน

* 39:9 39:9 1 คืบ​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ถึง​ปลาย​นิ้ว​ก้อย​ของ​ผู้ชาย​เมื่อ​กาง​มือ​ออก หรือ​ประมาณ​ครึ่ง​ศอก คือ 9 นิ้ว หรือ 22.8 เซนติเมตร

† 39:11 39:11 หรือ ลาพิสลาซูลี

เลวีนิติ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

หนังสือ​เล่ม​ที่​สาม​ของ​โมเสส

ซึ่ง​เรียก​กัน​ทั่วไป​ว่า

เลวีนิติ

1

1 พระยาห์เวห์* เรียก​โมเสส และ​กล่าว​กับ​เขา​จาก​เต็นท์นัดพบ​ว่า 2 “จง​พูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​และ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘เมื่อ​คน​ใด​ใน​พวก​เจ้า​นำ​ของถวาย​มา​แด่​พระยาห์เวห์ ถ้า​เป็น​สัตว์ ให้​ถวาย​จาก​ฝูง​โค​หรือ​ฝูง​แกะ​และ​แพะ

3 “ ‘ถ้า​ของถวาย​ของ​เขา​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​จาก​ฝูง​โค ให้​เขา​ถวาย​โค​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ และ​นำ​มา​ถวาย​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ เพื่อ​ให้​พระยาห์เวห์​ยอมรับ​เขา 4 ให้​เขา​วางมือ​บน​ศีรษะ​ของ​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว แล้ว​สัตว์​นั้น​จะ​เป็น​ที่​ยอมรับ เพื่อ​ใช้​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา 5 ให้​เขา​ฆ่า​โค​ตัวผู้​นั้น​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ แล้ว​บุตรชาย​ของ​อาโรน​ซึ่ง​เป็น​ปุโรหิต​จะ​นำ​เลือด​มา​ถวาย​และ​ประพรม​เลือด​รอบ​แท่นบูชา​ที่​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 6 ให้​เขา​ถลก​หนัง​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว แล้ว​ตัด​เป็น​ชิ้น ๆ 7 บุตรชาย​ของ​อาโรน​ซึ่ง​เป็น​ปุโรหิต​จะ​ก่อ​ไฟ​บน​แท่นบูชา และ​เรียง​ฟืน​บน​ไฟ 8 แล้ว​บุตรชาย​ของ​อาโรน​ซึ่ง​เป็น​ปุโรหิต​จะ​เรียง​ชิ้น​เนื้อ ศีรษะ และ​ไขมัน​ไว้​บน​ฟืน​ที่​อยู่​เหนือ​ไฟ​บน​แท่นบูชา 9 แต่​ให้​ผู้ถวาย​ล้าง​เครื่อง​ใน​และ​ขา​ของ​สัตว์​ด้วย​น้ำ แล้ว​ปุโรหิต​จะ​เผา​ทั้งหมด​บน​แท่นบูชา เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์

10 “ ‘ถ้า​ของถวาย​ของ​เขา​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​จาก​ฝูง​แกะ​หรือ​แพะ ให้​เขา​ถวาย​สัตว์​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ 11 ให้​เขา​ฆ่า​สัตว์​นั้น​ที่​ด้าน​เหนือ​ของ​แท่นบูชา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ แล้ว​บุตรชาย​ของ​อาโรน​ซึ่ง​เป็น​ปุโรหิต​จะ​ประพรม​เลือด​ของ​มัน​รอบ​แท่นบูชา 12 ให้​เขา​ตัด​สัตว์​เป็น​ชิ้น ๆ พร้อมกับ​ศีรษะ​และ​ไขมัน แล้ว​ปุโรหิต​จะ​เรียง​สิ่ง​เหล่า​นี้​บน​ฟืน​ที่​อยู่​เหนือ​ไฟ​บน​แท่นบูชา 13 แต่​ให้​ผู้ถวาย​ล้าง​เครื่อง​ใน​และ​ขา​ของ​สัตว์​ด้วย​น้ำ ปุโรหิต​จะ​นำ​ทั้งหมด​มา​ถวาย​และ​เผา​บน​แท่นบูชา นี่​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์

14 “ ‘ถ้า​ของถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​จาก​นก ให้​เขา​ถวาย​นกเขา​หรือ​ลูก​นก​พิราบ 15 ปุโรหิต​จะ​นำ​นก​นั้น​มา​ที่​แท่นบูชา บิด​หัวออก แล้ว​เผาหัว​บน​แท่นบูชา ส่วน​เลือด​ให้​ปล่อย​ไหล​ลง​ข้าง​แท่นบูชา 16 เขา​จะ​เอา​กระเพาะ​พัก​และ​ขน​ออก แล้ว​ทิ้ง​ไว้​ข้าง​แท่นบูชา​ด้าน​ตะวัน​ออก ตรง​ที่​ทิ้ง​เถ้า 17 เขา​จะ​ฉีก​นก​ออก​ตรง​ปีก แต่​ไม่​ให้​แยก​ขาด​จาก​กัน แล้ว​ปุโรหิต​จะ​เผา​นก​บน​แท่นบูชา​เหนือ​ฟืน​ที่​อยู่​บน​ไฟ นี่​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์

2

1 “ ‘เมื่อ​คน​ใด​ถวาย​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​แด่​พระยาห์เวห์ ของถวาย​ของ​เขา​ต้อง​เป็น​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด ให้​เขา​เท​น้ำมัน​ลง​บน​แป้ง​และ​ใส่​กำยาน​ลง​ไป 2 แล้ว​นำ​ไป​ให้​บุตรชาย​ของ​อาโรน​ซึ่ง​เป็น​ปุโรหิต ปุโรหิต​จะ​หยิบ​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​พร้อม​น้ำมัน​หนึ่ง​กำ​มือ รวม​ทั้ง​กำยาน​ทั้งหมด แล้ว​เผา​ส่วน​ที่​เป็น​เครื่อง​รำลึก​นั้น​บน​แท่นบูชา เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ 3 ส่วน​ที่​เหลือ​จาก​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​เป็น​ของ​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา เป็น​ส่วน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง​จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์

4 “ ‘เมื่อ​เจ้า​ถวาย​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ที่​อบ​ใน​เตา ให้​เป็น​ขนม​ก้อน​จาก​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​ที่​ไม่ใส่​ยีสต์​และ​ผสม​น้ำมัน หรือ​แผ่น​แป้ง​บาง​ที่​ไม่ใส่​ยีสต์​และ​ทา​น้ำมัน 5 ถ้า​ของถวาย​ของ​เจ้า​เป็น​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ที่​ทำ​บน​กระทะ​แบน ให้​ใช้​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​ที่​ไม่ใส่​ยีสต์​ผสม​น้ำมัน 6 ให้​ตัด​เป็น​ชิ้น ๆ แล้ว​เท​น้ำมัน​ลง​บน​มัน นี่​เป็น​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช 7 ถ้า​ของถวาย​ของ​เจ้า​เป็น​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ที่​ทำ​ใน​กระทะ ให้​ทำ​จาก​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​กับ​น้ำมัน 8 เจ้า​ต้อง​นำ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ที่​ทำ​ด้วย​วิธี​เหล่า​นี้​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ ให้​นำ​ไป​ให้​ปุโรหิต แล้ว​ปุโรหิต​จะ​นำ​ไป​ที่​แท่นบูชา 9 ปุโรหิต​จะ​เอา​ส่วน​ที่​เป็น​เครื่อง​รำลึก​จาก​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​มา​เผา​บน​แท่นบูชา เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ 10 ส่วน​ที่​เหลือ​จาก​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​เป็น​ของ​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา เป็น​ส่วน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง​จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์

11 “ ‘เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ทุก​อย่าง​ที่​พวก​เจ้า​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ ห้าม​ทำ​ด้วย​ยีสต์ เพราะ​พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​เผา​ยีสต์​หรือ​น้ำ​ผึ้ง​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ 12 พวก​เจ้า​ถวาย​สิ่ง​เหล่า​นี้​แด่​พระยาห์เวห์​ได้​ใน​ฐานะ​ของถวาย​จาก​ผลผลิต​แรก แต่​ห้าม​นำ​ขึ้น​เผา​บน​แท่นบูชา​ให้​เป็นก​ลิ่น​หอม 13 เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ทุก​อย่าง​ของ​เจ้า​ต้อง​ปรุง​ด้วย​เกลือ อย่า​ให้​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ของ​เจ้า​ขาด​เกลือ​แห่ง​พันธ​สัญญา​ของ​พระเจ้า​ของ​เจ้า* เจ้า​ต้อง​ถวาย​เกลือ​พร้อมกับ​ของถวาย​ทุก​อย่าง​ของ​เจ้า

14 “ ‘ถ้า​เจ้า​ถวาย​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ซึ่ง​เป็น​ผลผลิต​แรก​แด่​พระยาห์เวห์ ให้​ใช้​รวง​ธัญพืช​สด​คั่ว​ไฟ​แล้ว​บด เป็น​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​จาก​ผลผลิต​แรก​ของ​เจ้า 15 ให้​ใส่​น้ำมัน​ลง​ไป​และ​วาง​กำยาน​ไว้​บน​มัน นี่​เป็น​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช 16 ปุโรหิต​จะ​เผา​เมล็ด​ข้าว​บด​บาง​ส่วน​กับ​น้ำมัน​บาง​ส่วน พร้อม​ทั้ง​กำยาน​ทั้งหมด เป็น​ส่วน​ที่​เป็น​เครื่อง​รำลึก เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์

3

1 “ ‘ถ้า​ของถวาย​ของ​เขา​เป็น​เครื่องบูชา​สันติสุข​จาก​ฝูง​โค ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ตัวผู้​หรือ​ตัว​เมีย ให้​เขา​ถวาย​สัตว์​ที่​ไม่มี​ตำหนิ​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 2 ให้​เขา​วางมือ​บน​ศีรษะ​ของ​สัตว์​ที่​ถวาย แล้ว​ฆ่า​มัน​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ บุตรชาย​ของ​อาโรน​ซึ่ง​เป็น​ปุโรหิต​จะ​ประพรม​เลือด​รอบ​แท่นบูชา 3 จาก​เครื่องบูชา​สันติสุข​นั้น เขา​จะ​ถวาย​ส่วน​หนึ่ง​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่​ไขมัน​ที่​หุ้ม​เครื่อง​ใน​และ​ไขมัน​ทั้งหมด​ที่​ติด​อยู่​กับ​เครื่อง​ใน 4 ไต​ทั้ง​สอง​ข้าง​กับ​ไขมัน​ที่​ติด​อยู่​บริเวณ​เอว และ​ส่วน​ที่​หุ้ม​ตับ ให้​เขา​เอา​ออก​พร้อมกับ​ไต 5 บุตรชาย​ของ​อาโรน​จะ​เผา​ส่วน​เหล่า​นี้​บน​แท่นบูชา เหนือ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ที่​วาง​บน​ฟืน​เหนือ​ไฟ นี่​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์

6 “ ‘ถ้า​ของถวาย​ของ​เขา​สำหรับ​เครื่องบูชา​สันติสุข​แด่​พระยาห์เวห์​มา​จาก​ฝูง​แกะ​หรือ​แพะ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ตัวผู้​หรือ​ตัว​เมีย ให้​เขา​ถวาย​สัตว์​ที่​ไม่มี​ตำหนิ 7 ถ้า​เขา​ถวาย​ลูก​แกะ​เป็น​ของถวาย ให้​เขา​นำ​มัน​มา​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 8 วางมือ​บน​ศีรษะ​ของ​สัตว์​ที่​ถวาย แล้ว​ฆ่า​มัน​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ บุตรชาย​ของ​อาโรน​จะ​ประพรม​เลือด​ของ​มัน​รอบ​แท่นบูชา 9 จาก​เครื่องบูชา​สันติสุข​นั้น เขา​จะ​ถวาย​ส่วน​หนึ่ง​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่​ไขมัน​ของ​มัน คือ​ไขมัน​หาง​ทั้งหมด​ซึ่ง​ให้​ตัด​ออก​ชิด​กระดูก​สัน​หลัง ไขมัน​ที่​หุ้ม​เครื่อง​ใน​และ​ไขมัน​ทั้งหมด​ที่​ติด​อยู่​กับ​เครื่อง​ใน 10 ไต​ทั้ง​สอง​ข้าง​กับ​ไขมัน​ที่​ติด​อยู่​บริเวณ​เอว และ​ส่วน​ที่​หุ้ม​ตับ ให้​เขา​เอา​ออก​พร้อมกับ​ไต 11 ปุโรหิต​จะ​เผา​ส่วน​เหล่า​นี้​บน​แท่นบูชา เป็น​อาหาร​จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์

12 “ ‘ถ้า​ของถวาย​ของ​เขา​เป็น​แพะ ให้​เขา​นำ​มา​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 13 ให้​เขา​วางมือ​บน​ศีรษะ​ของ​แพะ แล้ว​ฆ่า​มัน​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ บุตรชาย​ของ​อาโรน​จะ​ประพรม​เลือด​ของ​มัน​รอบ​แท่นบูชา 14 จาก​แพะ​นั้น เขา​จะ​ถวาย​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่​ไขมัน​ที่​หุ้ม​เครื่อง​ใน​และ​ไขมัน​ทั้งหมด​ที่​ติด​อยู่​กับ​เครื่อง​ใน 15 ไต​ทั้ง​สอง​ข้าง​กับ​ไขมัน​ที่​ติด​อยู่​บริเวณ​เอว และ​ส่วน​ที่​หุ้ม​ตับ ให้​เขา​เอา​ออก​พร้อมกับ​ไต 16 ปุโรหิต​จะ​เผา​ส่วน​เหล่า​นี้​บน​แท่นบูชา เป็น​อาหาร​จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ ไขมัน​ทั้งหมด​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์

17 “ ‘นี่​เป็นก​ฎ​ถาวร​สำหรับ​พวก​เจ้า​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ ไม่​ว่า​พวก​เจ้า​จะ​อาศัย​อยู่​ที่​ใด พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​กิน​ไขมัน​หรือ​เลือด​เลย’ ”

4

1 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​พูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘ถ้า​คน​ใด​ทำบาป​โดย​ไม่​เจตนา คือ​ทำ​สิ่งใด​สิ่งหนึ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​ไม่​ให้​ทำ 3 ถ้า​ปุโรหิต​ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม​ทำบาป​จน​ทำให้​ประชาชน​มี​ความ​ผิด ให้​เขา​ถวาย​โค​หนุ่ม​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​ที่​เขา​ได้​ทำ 4 ให้​เขา​นำ​โค​ตัว​นั้น​มา​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ วางมือ​บน​ศีรษะ​ของ​โค แล้ว​ฆ่า​โค​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 5 ปุโรหิต​ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม​จะ​เอา​เลือด​โค​บาง​ส่วน​เข้าไป​ใน​เต็นท์นัดพบ 6 ปุโรหิต​จะ​จุ่ม​นิ้ว​ลง​ใน​เลือด แล้ว​ประพรม​เลือด​เจ็ด​ครั้ง​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ ที่​หน้า​ม่าน​ของ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ 7 ปุโรหิต​จะ​เอา​เลือด​บาง​ส่วน​ทา​ที่​เชิง​งอน​ของ​แท่น​สำหรับ​เผา​เครื่องหอม​กลิ่นหอม ซึ่ง​ตั้งอยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ใน​เต็นท์นัดพบ ส่วน​เลือด​โค​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​ให้​เท​ที่​ฐาน​ของ​แท่นบูชา​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว ซึ่ง​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 8 เขา​จะ​เอา​ไขมัน​ทั้งหมด​ของ​โค​ที่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​ออก ได้แก่​ไขมัน​ที่​หุ้ม​เครื่อง​ใน​และ​ไขมัน​ทั้งหมด​ที่​ติด​อยู่​กับ​เครื่อง​ใน 9 ไต​ทั้ง​สอง​ข้าง​กับ​ไขมัน​ที่​ติด​อยู่​บริเวณ​เอว และ​ส่วน​ที่​หุ้ม​ตับ ให้​เขา​เอา​ออก​พร้อมกับ​ไต 10 เช่น​เดียว​กับ​ที่​เอา​ส่วน​เหล่า​นี้​ออก​จาก​โค​ของ​เครื่องบูชา​สันติสุข แล้ว​ปุโรหิต​จะ​เผา​ส่วน​เหล่า​นั้น​บน​แท่นบูชา​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว 11 ส่วน​หนัง​โค เนื้อ​ทั้งหมด ศีรษะ ขา เครื่อง​ใน และ​มูล​ของ​มัน 12 คือ​ส่วน​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​ของ​โค ให้​เขา​นำ​ออก​ไป​นอก​ค่าย​ยัง​สถาน​ที่​ที่​สะอาด​ตาม​พิธี ซึ่ง​เป็น​ที่​เท​เถ้า แล้ว​เผา​มัน​บน​ฟืน​ด้วย​ไฟ ให้​เผา​ตรง​ที่​เท​เถ้า​นั้น

13 “ ‘ถ้า​ชุมนุม​ชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ทำบาป​โดยที่​เรื่องนั้น​ถูก​ปิดบัง​จาก​ที่ประชุม คือ​พวก​เขา​ทำ​สิ่งใด​สิ่งหนึ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​ไม่​ให้​ทำ และ​มี​ความ​ผิด 14 เมื่อ​บาป​ที่​พวก​เขา​ทำ​นั้น​เป็น​ที่​รู้​กัน ที่ประชุม​ต้อง​ถวาย​โค​หนุ่ม​ตัวผู้​เป็น​เครื่องบูชา​บาป และ​นำ​มัน​มา​หน้า​เต็นท์นัดพบ 15 บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​ชุมนุม​ชน​จะ​วางมือ​ของ​ตน​บน​ศีรษะ​โค​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ แล้ว​ให้​ฆ่า​โคนั้​น​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 16 ปุโรหิต​ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม​จะ​นำ​เลือด​โค​บาง​ส่วน​เข้าไป​ใน​เต็นท์นัดพบ 17 ปุโรหิต​จะ​จุ่ม​นิ้ว​ลง​ใน​เลือด​และ​ประพรม​เจ็ด​ครั้ง​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ ที่​หน้า​ม่าน 18 ปุโรหิต​จะ​เอา​เลือด​บาง​ส่วน​ทา​ที่​เชิง​งอน​ของ​แท่น​ซึ่ง​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ใน​เต็นท์นัดพบ ส่วน​เลือด​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​ให้​เท​ที่​ฐาน​ของ​แท่นบูชา​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว ซึ่ง​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 19 ปุโรหิต​จะ​เอา​ไขมัน​ทั้งหมด​ของ​โค​ออก​แล้ว​เผา​บน​แท่นบูชา 20 เขา​จะ​ทำ​กับ​โค​ตัว​นี้​เหมือน​ที่​ทำ​กับ​โค​ที่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​ตัว​แรก ปุโรหิต​จะ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย 21 เขา​จะ​นำ​โค​ออก​ไป​นอก​ค่าย​และ​เผา​มัน​เหมือน​ที่​เผา​โค​ตัว​แรก นี่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​ของ​ที่ประชุม

22 “ ‘เมื่อ​ผู้นำ​คน​หนึ่ง​ทำบาป​โดย​ไม่​เจตนา คือ​ทำ​สิ่งใด​สิ่งหนึ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เขา​บัญชา​ไม่​ให้​ทำ และ​เขา​มี​ความ​ผิด 23 เมื่อ​เขา​รู้​ว่า​ตน​ได้​ทำบาป ให้​เขา​นำ​แพะ​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ​มา​เป็น​ของถวาย 24 ให้​เขา​วางมือ​บน​ศีรษะ​แพะ แล้ว​ฆ่า​มัน​ใน​ที่​ที่​ใช้​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ นี่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป 25 ปุโรหิต​จะ​ใช้​นิ้ว​เอา​เลือด​ของ​เครื่องบูชา​บาป​บาง​ส่วน​ไป​ทา​ที่​เชิง​งอน​ของ​แท่นบูชา​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว แล้ว​เท​เลือด​ที่​เหลือ​ที่​ฐาน​ของ​แท่นบูชา​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว 26 เขา​จะ​เผา​ไขมัน​ทั้งหมด​บน​แท่นบูชา​เหมือน​ไขมัน​ของ​เครื่องบูชา​สันติสุข ปุโรหิต​จะ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา​เพราะ​บาป​ของ​เขา แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย

27 “ ‘ถ้า​คนทั่วไป​คน​ใด​ทำบาป​โดย​ไม่​เจตนา คือ​ทำ​สิ่งใด​สิ่งหนึ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​ไม่​ให้​ทำ และ​เขา​มี​ความ​ผิด 28 เมื่อ​เขา​รู้​ว่า​ตน​ได้​ทำบาป ให้​เขา​นำ​แพะ​ตัว​เมีย​ที่​ไม่มี​ตำหนิ​มา​เป็น​ของถวาย​เพราะ​บาป​ที่​เขา​ทำ 29 ให้​เขา​วางมือ​บน​ศีรษะ​ของ​สัตว์​ที่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป แล้ว​ฆ่า​สัตว์​ที่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​นั้น​ใน​ที่​ที่​ใช้​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว 30 ปุโรหิต​จะ​ใช้​นิ้ว​เอา​เลือด​ของ​มัน​บาง​ส่วน​ไป​ทา​ที่​เชิง​งอน​ของ​แท่นบูชา​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว แล้ว​เท​เลือด​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​ที่​ฐาน​แท่นบูชา 31 เขา​จะ​เอา​ไขมัน​ทั้งหมด​ออก​เหมือน​ที่​เอา​ไขมัน​ออก​จาก​เครื่องบูชา​สันติสุข แล้ว​ปุโรหิต​จะ​เผา​ไขมัน​นั้น​บน​แท่นบูชา มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ ปุโรหิต​จะ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย

32 “ ‘ถ้า​เขา​นำ​ลูก​แกะ​มา​เป็น​เครื่องบูชา​บาป ให้​เขา​นำ​ลูก​แกะ​ตัว​เมีย​ที่​ไม่มี​ตำหนิ 33 ให้​เขา​วางมือ​บน​ศีรษะ​ของ​สัตว์​ที่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป แล้ว​ฆ่า​มัน​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​ใน​ที่​ที่​ใช้​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว 34 ปุโรหิต​จะ​ใช้​นิ้ว​เอา​เลือด​ของ​เครื่องบูชา​บาป​บาง​ส่วน​ไป​ทา​ที่​เชิง​งอน​ของ​แท่นบูชา​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว แล้ว​เท​เลือด​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​ที่​ฐาน​แท่นบูชา 35 เขา​จะ​เอา​ไขมัน​ทั้งหมด​ออก เหมือน​ที่​เอา​ไขมัน​ลูก​แกะ​ออก​จาก​เครื่องบูชา​สันติสุข ปุโรหิต​จะ​เผา​ไขมัน​เหล่า​นั้น​บน​แท่นบูชา​เหนือ​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ปุโรหิต​จะ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา​เพราะ​บาป​ที่​เขา​ทำ แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย

5

1 “ ‘ถ้า​คน​ใด​ทำบาป​เพราะ​เขา​ได้ยิน​คำ​ประกาศ​เรียก​ผู้รู้เห็น​ให้​เป็น​พยาน และ​เขา​เอง​เป็น​พยาน​รู้​เห็น​เหตุการณ์ ไม่​ว่า​จะ​ได้​เห็น​หรือ​ได้​รู้​เรื่อง แต่​ไม่​ยอม​บอก เขา​ต้อง​รับ​ผล​แห่ง​ความ​ผิด​ของ​ตน

2 “ ‘หรือ​ถ้า​คน​ใด​แตะ​ต้อง​สิ่ง​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ซาก​สัตว์​ป่า​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ซาก​สัตว์​เลี้ยง​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี หรือ​ซาก​สัตว์​เลื้อย​คลาน​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี โดยที่​เขา​ไม่รู้​ตัว เขา​ก็​กลาย​เป็น​ผู้​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​และ​มี​ความ​ผิด

3 “ ‘หรือ​ถ้า​เขา​แตะ​ต้อง​สิ่ง​ที่​ทำให้​คน​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ความ​ไม่​สะอาด​ชนิด​ใด โดยที่​เขา​ไม่รู้​ตัว เมื่อ​เขา​รู้​เรื่องนั้น​แล้ว เขา​ก็​มี​ความ​ผิด

4 “ ‘หรือ​ถ้า​คน​ใด​พูด​คำ​สาบาน​โดย​ไม่​ยั้ง​คิด​ว่า​จะ​ทำ​ชั่ว​หรือ​ทำ​ดี ไม่​ว่า​เขา​จะ​ผลีผลาม​สาบาน​เรื่อง​ใด โดยที่​เขา​ไม่รู้​ตัว เมื่อ​เขา​รู้​เรื่องนั้น​แล้ว เขา​ก็​มี​ความ​ผิด​ใน​เรื่อง​หนึ่ง​เรื่อง​ใด​เหล่า​นี้ 5 เมื่อ​เขา​มี​ความ​ผิด​ใน​เรื่อง​หนึ่ง​เรื่อง​ใด​เหล่า​นี้ เขา​ต้อง​สารภาพ​บาป​ที่​ตน​ได้​ทำ 6 และ​นำ​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เพราะ​บาป​ที่​เขา​ทำ คือ​สัตว์​ตัว​เมีย​จาก​ฝูง​แกะ​หรือ​แพะ จะ​เป็น​ลูก​แกะ​หรือ​แพะ​ก็ได้ เป็น​เครื่องบูชา​บาป แล้ว​ปุโรหิต​จะ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา​เพราะ​บาป​ของ​เขา

7 “ ‘ถ้า​เขา​ไม่มี​ฐานะ​พอ​จะ​ถวาย​ลูก​แกะ ให้​เขา​นำ​นกเขา​สอง​ตัว​หรือ​ลูก​นก​พิราบ​สอง​ตัว​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด​เพราะ​บาป​ที่​เขา​ทำ ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องบูชา​บาป อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว 8 ให้​เขา​นำ​นก​เหล่า​นั้น​ไป​ให้​ปุโรหิต ปุโรหิต​จะ​ถวาย​ตัว​ที่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​ก่อน โดย​บิด​คอ​นก​แต่​ไม่​ให้​หัวขาด​ออก​จาก​ตัว 9 ปุโรหิต​จะ​ประพรม​เลือด​ของ​เครื่องบูชา​บาป​บาง​ส่วน​ที่​ข้าง​แท่นบูชา ส่วน​เลือด​ที่​เหลือ​ให้​ปล่อย​ไหล​ลง​ที่​ฐาน​แท่นบูชา นี่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป 10 จาก​นั้น​เขา​จะ​ถวาย​ตัว​ที่​สอง​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ตาม​ข้อ​กำหนด ปุโรหิต​จะ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา​เพราะ​บาป​ที่​เขา​ทำ แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย

11 “ ‘แต่​ถ้า​เขา​ไม่มี​ฐานะ​พอ​แม้​จะ​ถวาย​นกเขา​สอง​ตัว​หรือ​ลูก​นก​พิราบ​สอง​ตัว ให้​เขา​นำ​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​หนึ่ง​ใน​สิบ​เอฟาห์* มา​เป็น​ของถวาย​เพราะ​บาป​ที่​เขา​ทำ เป็น​เครื่องบูชา​บาป ห้าม​ใส่​น้ำมัน​หรือ​กำยาน​ลง​ไป เพราะ​เป็น​เครื่องบูชา​บาป 12 ให้​เขา​นำ​แป้ง​นั้น​ไป​ให้​ปุโรหิต ปุโรหิต​จะ​หยิบ​หนึ่ง​กำ​มือ​เป็น​ส่วน​ที่​เป็น​เครื่อง​รำลึก แล้ว​เผา​บน​แท่นบูชา​เหนือ​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ นี่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป 13 ปุโรหิต​จะ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา​เพราะ​บาป​ที่​เขา​ทำ​ใน​เรื่อง​หนึ่ง​เรื่อง​ใด​เหล่า​นี้ แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย ส่วน​ที่​เหลือ​เป็น​ของ​ปุโรหิต​เช่น​เดียว​กับ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช’ ”

14 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 15 “ถ้า​คน​ใด​ละเมิด​และ​ทำบาป​โดย​ไม่​เจตนา​ใน​เรื่อง​สิ่ง​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์ ให้​เขา​นำ​แกะ​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ​จาก​ฝูง​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด แกะ​นั้น​ต้อง​มี​มูลค่า​เป็น​เงิน​เชเขล​ตาม​ที่​เจ้า​ประเมิน โดย​ใช้​มาตรา​เชเขล† ของ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด 16 เขา​ต้อง​ชดใช้​สิ่ง​ที่​ตน​ทำ​ผิด​ต่อ​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​นั้น​เต็ม​จำนวน และ​เพิ่ม​อีก​หนึ่ง​ใน​ห้า​แล้ว​มอบ​ให้​ปุโรหิต ปุโรหิต​จะ​ใช้​แกะ​ตัวผู้​สำหรับ​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย

17 “ถ้า​คน​ใด​ทำบาป คือ​ทำ​สิ่งใด​สิ่งหนึ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​ไม่​ให้​ทำ แม้​เขา​ไม่รู้​ตัว เขา​ก็​ยัง​มี​ความ​ผิด​และ​ต้อง​รับ​ผล​แห่ง​ความ​ผิด​ของ​ตน 18 ให้​เขา​นำ​แกะ​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ​จาก​ฝูง​ซึ่ง​มี​มูลค่า​ตาม​ที่​เจ้า​ประเมิน ไป​ให้​ปุโรหิต​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด ปุโรหิต​จะ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา​ใน​เรื่อง​ที่​เขา​ทำบาป​โดย​ไม่รู้​ตัว แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย 19 นี่​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด เขา​มี​ความ​ผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์​อย่าง​แน่นอน”

6

1 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 2 “ถ้า​คน​ใด​ทำบาป​และ​ละเมิด​ต่อ​พระยาห์เวห์ โดย​หลอก​ลวง​เพื่อน​บ้าน​ใน​เรื่อง​ของ​ที่​ฝาก​ไว้ เรื่อง​สิ่ง​ที่ตกลงกันไว้ เรื่อง​การ​ปล้น หรือ​โดย​ข่มเหง​เพื่อน​บ้าน 3 หรือ​พบ​ของ​หาย​แล้ว​โกหก​เรื่องนั้น หรือ​สาบาน​เท็จ ไม่​ว่า​จะ​เป็นการ​กระทำ​อย่าง​หนึ่ง​อย่าง​ใด​ที่​ทำให้​คน​ทำบาป 4 เมื่อ​เขา​ทำบาป​และ​มี​ความ​ผิด เขา​ต้อง​คืน​ของ​ที่​ปล้น​มา ของ​ที่​ได้​มา​จาก​การ​ข่มเหง ของ​ที่​มี​ผู้​ฝาก​ไว้​กับ​เขา หรือ​ของ​หาย​ที่​เขา​พบ 5 หรือ​สิ่งใด​ที่​เขา​สาบาน​เท็จ​เกี่ยว​กับ​มัน เขา​ต้อง​คืน​เต็ม​จำนวน​และ​เพิ่ม​อีก​หนึ่ง​ใน​ห้า แล้ว​มอบ​คืน​แก่​เจ้าของ​ใน​วัน​ที่​พบ​ว่า​เขา​มี​ความ​ผิด 6 แล้ว​ให้​นำ​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ คือ​แกะ​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ​จาก​ฝูง​ซึ่ง​มี​มูลค่า​ตาม​ที่​เจ้า​ประเมิน นำ​มา​ให้​ปุโรหิต​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด 7 ปุโรหิต​จะ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​เขา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย​สำหรับ​การก​ระ​ทำ​ใด ๆ ที่​ทำให้​เขา​มี​ความ​ผิด”

8 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 9 “จง​สั่ง​อาโรน​กับ​บุตรชาย​ของ​เขา​ว่า ‘นี่​คือ​กฎ​เกี่ยว​กับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว ให้​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​อยู่​บน​เตาไฟ​บน​แท่นบูชา​ตลอด​คืน​จนถึง​เช้า และ​ให้​ไฟ​บน​แท่นบูชา​ลุก​อยู่​เสมอ 10 ปุโรหิต​จะ​สวม​เสื้อ​ลินิน​และ​กางเกง​ลินิน แล้ว​เก็บ​เถ้า​จาก​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ที่​ไฟ​เผา​ไหม้​บน​แท่นบูชา​ไป​วาง​ไว้​ข้าง​แท่นบูชา 11 จาก​นั้น​ให้​เขา​ถอด​เสื้อผ้า​ชุด​นั้น เปลี่ยน​เป็น​ชุด​อื่น แล้ว​นำ​เถ้า​ออก​ไป​นอก​ค่าย​ยัง​สถาน​ที่​ที่​สะอาด​ตาม​พิธี 12 ไฟ​บน​แท่นบูชา​ต้อง​ลุก​อยู่​เสมอ ห้าม​ดับ ทุก​เช้า​ปุโรหิต​จะ​เติม​ฟืน แล้ว​เรียง​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​บน​ไฟ และ​เผา​ไขมัน​ของ​เครื่องบูชา​สันติสุข​บน​แท่น​นั้น 13 ให้​ไฟ​ลุก​บน​แท่นบูชา​อยู่​ตลอด ห้าม​ดับ

14 “ ‘นี่​คือ​กฎ​เกี่ยว​กับ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช บุตรชาย​ของ​อาโรน​จะ​นำ​มา​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ ที่​หน้า​แท่นบูชา 15 ปุโรหิต​คน​หนึ่ง​จะ​หยิบ​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​จาก​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​หนึ่ง​กำ​มือ พร้อม​น้ำมัน​และ​กำยาน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​บน​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช แล้ว​เผา​บน​แท่นบูชา​เป็น​ส่วน​ที่​เป็น​เครื่อง​รำลึก มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ 16 ส่วน​ที่​เหลือ​ให้​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา​กิน ส่วนนี้​ต้อง​ไม่ใส่​ยีสต์ และ​ต้อง​กิน​ใน​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ คือ​ใน​ลาน​ของ​เต็นท์นัดพบ 17 ห้าม​อบ​ด้วย​ยีสต์ เรา​ได้​มอบ​ส่วนนี้​ให้​พวก​เขา​เป็น​ส่วน​แบ่ง​จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​ของ​เรา สิ่ง​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง เช่น​เดียว​กับ​เครื่องบูชา​บาป​และ​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด 18 ผู้ชาย​ทุก​คนใน​บรรดา​ลูก​หลาน​ของ​อาโรน​กิน​ได้ นี่​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ของ​พวก​เขา​จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​ถือว่า​อยู่ใน​สถานะ​ศักดิ์สิทธิ์’ ”

19 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 20 “นี่​คือ​ของถวาย​ของ​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา​ที่​ต้อง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ใน​วัน​ที่​เขา​ได้​รับ​การ​เจิม คือ​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​หนึ่ง​ใน​สิบ​เอฟาห์* เป็น​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ประจำ ครึ่ง​หนึ่ง​ถวาย​ตอน​เช้า อีก​ครึ่ง​หนึ่ง​ตอน​เย็น 21 ให้​ทำ​ด้วย​น้ำมัน​บน​กระทะ​แบน เมื่อ​แป้ง​ชุ่ม​น้ำมัน​แล้ว​ให้​นำ​มา​ถวาย และ​ถวาย​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​เป็น​ชิ้น​ที่​อบ​สุก​แล้ว มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ 22 ปุโรหิต​ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม​ซึ่ง​สืบ​ตำแหน่ง​จาก​เขา​ใน​หมู่​บุตรชาย​จะ​เป็น​ผู้ถวาย ตาม​กฎ​ถาวร​ให้​เผา​ทั้งหมด​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 23 เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ทุก​อย่าง​ของ​ปุโรหิต​ต้อง​เผา​ทั้งหมด ห้าม​กิน”

24 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 25 “จง​พูด​กับ​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา​ว่า ‘นี่​คือ​กฎ​เกี่ยว​กับ​เครื่องบูชา​บาป ให้​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​บาป​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ใน​ที่​เดียว​กับ​ที่​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว สิ่ง​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง 26 ปุโรหิต​ผู้ถวาย​สัตว์​นั้น​สำหรับ​บาป​จะ​กิน​เนื้อ​ของ​มัน ต้อง​กิน​ใน​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ ใน​ลาน​ของ​เต็นท์นัดพบ 27 สิ่งใด​ที่​แตะ​เนื้อ​ของ​มัน​จะ​ถือว่า​อยู่ใน​สถานะ​ศักดิ์สิทธิ์ ถ้า​เลือด​ของ​มัน​ประพรม​ถูก​เสื้อผ้า ต้อง​ซัก​ตรง​ส่วน​ที่​ถูก​เลือด​ใน​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ 28 แต่​ภาชนะ​ดิน​ที่​ใช้​ต้ม​เนื้อ​นั้น​ต้อง​ทุบ​แตก ถ้า​ต้ม​ใน​ภาชนะ​ทอง​สัมฤทธิ์ ต้อง​ขัด​และ​ล้าง​ด้วย​น้ำ 29 ผู้ชาย​ทุก​คนใน​หมู่​ปุโรหิต​กิน​ได้ สิ่ง​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง 30 ห้าม​กิน​เครื่องบูชา​บาป​ชนิด​ใด​ที่​นำ​เลือด​บาง​ส่วน​เข้าไป​ใน​เต็นท์นัดพบ​เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ใน​บริเวณ​ศักดิ์สิทธิ์ ต้อง​เผา​ด้วย​ไฟ

7

1 “ ‘นี่​คือ​กฎ​เกี่ยว​กับ​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด สิ่ง​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง 2 ให้​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด​ใน​ที่​เดียว​กับ​ที่​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว แล้ว​ปุโรหิต​จะ​ประพรม​เลือด​ของ​มัน​รอบ​แท่นบูชา 3 ให้​ถวาย​ไขมัน​ทั้งหมด​ของ​มัน ได้แก่​ไขมัน​หาง และ​ไขมัน​ที่​หุ้ม​เครื่อง​ใน 4 ไต​ทั้ง​สอง​ข้าง​กับ​ไขมัน​ที่​ติด​อยู่​บริเวณ​เอว และ​ส่วน​ที่​หุ้ม​ตับ ให้​เอา​ออก​พร้อมกับ​ไต 5 แล้ว​ปุโรหิต​จะ​เผา​ส่วน​เหล่า​นี้​บน​แท่นบูชา เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ นี่​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด 6 ผู้ชาย​ทุก​คนใน​หมู่​ปุโรหิต​กิน​ได้ ต้อง​กิน​ใน​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ สิ่ง​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง

7 “ ‘เครื่องบูชา​บาป​กับ​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด​ใช้​กฎ​เดียวกัน ปุโรหิต​ผู้​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ด้วย​เครื่องบูชา​นั้น​จะ​ได้​เครื่องบูชา​นั้น​เป็น​ส่วน​ของ​ตน 8 ปุโรหิต​ผู้ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ของ​คน​ใด จะ​ได้​หนัง​ของ​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ที่​ตน​ถวาย​เป็น​ของ​ตน 9 เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ทุก​อย่าง​ที่​อบ​ใน​เตา รวม​ทั้ง​ที่​ทำ​ใน​กระทะ​หรือ​บน​กระทะ​แบน เป็น​ของ​ปุโรหิต​ผู้ถวาย 10 แต่​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ทุก​อย่าง ไม่​ว่า​จะ​ผสม​น้ำมัน​หรือ​แห้ง เป็น​ของ​บุตรชาย​ของ​อาโรน​ทุก​คน​โดย​แบ่ง​กัน​อย่าง​เท่า​เทียม

11 “ ‘นี่​คือ​กฎ​เกี่ยว​กับ​เครื่องบูชา​สันติสุข​ที่​คน​หนึ่ง​จะ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 12 ถ้า​เขา​ถวาย​เพื่อ​ขอบคุณ ให้​ถวาย​พร้อมกับ​สัตวบูชา​เพื่อ​ขอบคุณ​นั้น​ทั้ง​ขนม​ก้อน​ไม่ใส่​ยีสต์​ผสม​น้ำมัน แผ่น​แป้ง​บาง​ไม่ใส่​ยีสต์​ทา​น้ำมัน และ​ขนม​ก้อน​ที่​ผสม​น้ำมัน 13 พร้อมกับ​เครื่องบูชา​สันติสุข​เพื่อ​ขอบคุณ​นั้น เขา​ต้อง​ถวาย​ขนมปัง​ที่​ใส่​ยีสต์​เป็น​ของถวาย​ด้วย 14 จาก​ขนม​แต่ละ​ชนิด ให้​เขา​ถวาย​หนึ่ง​ชิ้น​เป็น​ของถวาย​ที่​ยก​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ ของ​ชิ้น​นั้น​จะ​เป็น​ของ​ปุโรหิต​ผู้​ประพรม​เลือด​ของ​เครื่องบูชา​สันติสุข 15 เนื้อ​ของ​เครื่องบูชา​สันติสุข​เพื่อ​ขอบคุณ​ต้อง​กิน​ใน​วัน​ที่​ถวาย ห้าม​เหลือ​ไว้​จนถึง​เช้า

16 “ ‘แต่​ถ้า​สัตวบูชา​ที่​เขา​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​หรือ​เป็น​เครื่องบูชา​ด้วย​ใจ​สมัคร ให้​กิน​ใน​วัน​ที่​เขา​ถวาย​สัตวบูชา​นั้น ส่วน​ที่​เหลือ​กิน​ได้​ใน​วัน​รุ่ง​ขึ้น 17 แต่​เนื้อ​สัตวบูชา​ที่​เหลือ​ถึง​วัน​ที่​สาม​ต้อง​เผา​ด้วย​ไฟ 18 ถ้า​มี​ใคร​กิน​เนื้อ​ของ​เครื่องบูชา​สันติสุข​ใน​วัน​ที่​สาม เครื่องบูชา​นั้น​จะ​ไม่​เป็น​ที่​ยอมรับ และ​จะ​ไม่นับ​ให้​ผู้ถวาย​ว่า​ได้ถวาย​เครื่องบูชา​นั้น มัน​จะ​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ และ​ผู้​ที่​กิน​เนื้อ​นั้น​ต้อง​รับ​ผล​แห่ง​ความ​ผิด​ของ​ตน

19 “ ‘เนื้อที่​แตะ​ต้อง​สิ่งใด​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ห้าม​กิน ต้อง​เผา​ด้วย​ไฟ ส่วน​เนื้อ​อื่น ๆ ทุก​คน​ที่​สะอาด​ตาม​พิธี​กิน​ได้ 20 แต่​ผู้​ใด​กิน​เนื้อ​ของ​เครื่องบูชา​สันติสุข​ซึ่ง​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์​ทั้ง​ที่​ตน​อยู่ใน​ภาวะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ผู้​นั้น​จะ​ถูก​ตัดขาด​จาก​ชนชาติ​ของ​ตน 21 เมื่อ​คน​ใด​แตะ​ต้อง​สิ่ง​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ความ​ไม่​สะอาด​ของ​คน สัตว์​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี หรือ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี แล้ว​มา​กิน​เนื้อ​ของ​เครื่องบูชา​สันติสุข​ซึ่ง​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์ ผู้​นั้น​จะ​ถูก​ตัดขาด​จาก​ชนชาติ​ของ​ตน’ ”

22 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 23 “จง​พูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​กิน​ไขมัน​ของ​โค แกะ หรือ​แพะ 24 ไขมัน​ของ​สัตว์​ที่​ตาย​เอง​หรือ​ถูก​สัตว์​อื่น​ขย้ำ​ตาย​อาจ​นำ​ไป​ใช้​เพื่อ​ประโยชน์​อย่าง​อื่น​ได้ แต่​ห้าม​กิน​โดย​เด็ด​ขาด 25 เพราะ​ผู้​ใด​กิน​ไขมัน​ของ​สัตว์​ที่​คน​นำ​มา​ถวาย​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ผู้​นั้น​จะ​ถูก​ตัดขาด​จาก​ชนชาติ​ของ​ตน 26 ไม่​ว่า​พวก​เจ้า​จะ​อาศัย​อยู่​ที่​ใด พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​กิน​เลือด​ใด ๆ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​เลือด​นก​หรือ​เลือด​สัตว์ 27 ผู้​ใด​กิน​เลือด ผู้​นั้น​จะ​ถูก​ตัดขาด​จาก​ชนชาติ​ของ​ตน’ ”

28 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 29 “จง​พูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘ผู้​ที่​ถวาย​เครื่องบูชา​สันติสุข​แด่​พระยาห์เวห์ ต้อง​นำ​ส่วน​ที่​จะ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​มา​จาก​เครื่องบูชา​สันติสุข​ของ​ตนเอง 30 ให้​เขา​นำ​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์​มา​ด้วย​มือ​ของ​ตนเอง โดย​นำ​ไขมัน​มา​พร้อมกับ​เนื้ออก เพื่อ​โบก​เนื้ออก​นั้น​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​เป็น​ของถวาย​ที่​โบก​ถวาย 31 ปุโรหิต​จะ​เผา​ไขมัน​บน​แท่นบูชา ส่วน​อก​เป็น​ของ​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา 32 พวก​เจ้า​ต้อง​มอบ​โคนขา​ขวา​จาก​เครื่องบูชา​สันติสุข​ของ​พวก​เจ้า​ให้​ปุโรหิต​เป็น​ของถวาย​ที่​ยก​ถวาย 33 บุตรชาย​ของ​อาโรน​ผู้ถวาย​เลือด​และ​ไขมัน​ของ​เครื่องบูชา​สันติสุข จะ​ได้​โคนขา​ขวา​เป็น​ส่วน​ของ​ตน 34 เพราะ​เรา​ได้​นำ​เนื้ออก​ที่​เป็น​ของถวาย​ที่​โบก​ถวาย​และ​โคนขา​ที่​เป็น​ของถวาย​ที่​ยก​ถวาย​จาก​ชาว​อิสราเอล จาก​เครื่องบูชา​สันติสุข​ของ​พวก​เขา แล้ว​มอบ​ให้​อาโรน​ปุโรหิต​กับ​บุตรชาย​ของ​เขา​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ถาวร​จาก​ชาว​อิสราเอล’ ”

35 นี่​คือ​ส่วน​ที่​ถวาย​แยก​ไว้​สำหรับ​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา​จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ตั้งแต่​วัน​ที่​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา​ถูก​นำ​มา​ถวาย​เพื่อ​รับ​ใช้​พระยาห์เวห์​ใน​หน้าที่​ปุโรหิต 36 พระยาห์เวห์​บัญชา​ให้​ชาว​อิสราเอล​มอบ​ส่วนนี้​แก่​พวก​เขา​ใน​วัน​ที่​พวก​เขา​ได้​รับ​การ​เจิม เป็น​ส่วน​แบ่ง​ของ​พวก​เขา​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ 37 นี่​คือ​กฎ​เกี่ยว​กับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช เครื่องบูชา​บาป เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด พิธี​แต่ง​ตั้ง​ปุโรหิต และ​เครื่องบูชา​สันติสุข 38 ซึ่ง​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส​บน​ภูเขา​ซีนาย​ใน​วัน​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​ชาว​อิสราเอล​ให้​นำ​ของถวาย​มา​แด่​พระยาห์เวห์​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ซีนาย

8

1 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​พา​อาโรน​กับ​บุตรชาย​ของ​เขา​มา พร้อม​ด้วย​เครื่อง​แต่ง​กาย น้ำมัน​เจิม โค​ตัวผู้​ที่​จะ​ใช้​เป็น​เครื่องบูชา​บาป แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว และ​ตะกร้า​ขนมปัง​ที่​ไม่ใส่​ยีสต์ 3 แล้ว​เรียก​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ”

4 โมเสส​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา ชุมนุมชน​จึง​มา​รวม​กัน​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 5 โมเสส​กล่าว​กับ​ชุมนุมชน​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​ให้​ทำ” 6 โมเสส​พา​อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา​เข้า​มา แล้ว​ล้าง​ตัว​พวก​เขา​ด้วย​น้ำ 7 โมเสส​สวม​เสื้อยาว​ให้​อาโรน คาด​สาย​รัด​เอว​ให้​เขา สวม​เสื้อ​คลุม​และ​เอโฟด​ให้​เขา แล้ว​ใช้​สาย​คาด​ที่​ทอ​อย่าง​ประณีต​ของ​เอโฟด​รัด​และ​ยึด​ไว้​กับ​ตัว​เขา 8 โมเสส​สวม​ทับทรวง​ให้​อาโรน แล้ว​ใส่​อูริม​และ​ทูมมิม​ไว้​ใน​ทับทรวง 9 เขา​โพก​ผ้า​ให้​อาโรน แล้ว​ติด​แผ่น​ทองคำ​ซึ่ง​เป็น​มงกุฎ​ศักดิ์สิทธิ์​ไว้​ด้าน​หน้า​ผ้า​โพก ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส 10 โมเสส​เอา​น้ำมัน​เจิม​มา​เจิม​พลับพลา​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​นั้น แล้ว​ทำให้​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ศักดิ์สิทธิ์ 11 เขา​ประพรม​น้ำมัน​บน​แท่น​บูชา​เจ็ด​ครั้ง และ​เจิม​แท่น​บูชา​กับ​ภาชนะ​ทั้งหมด อ่าง​ล้าง​และ​ฐาน​อ่าง เพื่อ​ทำให้​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ศักดิ์สิทธิ์ 12 เขา​เท​น้ำมัน​เจิม​ส่วน​หนึ่ง​ลง​บน​ศีรษะ​ของ​อาโรน และ​เจิม​เขา​เพื่อ​ทำให้​เขา​ศักดิ์สิทธิ์ 13 โมเสส​พา​บุตร​ชาย​ของ​อาโรน​เข้า​มา สวม​เสื้อ​ยาว​ให้​พวก​เขา คาด​สาย​รัด​เอว และ​สวม​ผ้า​คาด​ศีรษะ​ให้ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส

14 โมเสส​นำ​โค​ตัวผู้​ที่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​เข้า​มา อาโรน​กับ​บุตรชาย​ของ​เขา​วางมือ​บน​ศีรษะ​โค​ตัวนั้น 15 โมเสส​ฆ่า​โค แล้ว​เอา​เลือด​ใช้​นิ้ว​ทา​ที่​เชิง​งอน​ของ​แท่นบูชา​โดย​รอบ​เพื่อ​ชำระ​แท่นบูชา เขา​เท​เลือด​ที่​เหลือ​ลง​ที่​ฐาน​แท่นบูชา และ​ทำให้​แท่นบูชา​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​สำหรับ​แท่นบูชา 16 โมเสส​เอา​ไขมัน​ทั้งหมด​ที่​ติด​อยู่​กับ​เครื่องใน ส่วน​ที่​หุ้ม​ตับ ไต​ทั้ง​สอง​ข้าง​กับ​ไขมัน​ของ​มัน แล้ว​เผา​บน​แท่น​บูชา 17 ส่วน​โค​ที่​เหลือ ทั้ง​หนัง เนื้อ และ​มูล โมเสส​เผา​ด้วย​ไฟ​นอก​ค่าย ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส 18 โมเสส​นำ​แกะ​ตัวผู้​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​เข้า​มา อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา​วางมือ​บน​ศีรษะ​แกะ 19 โมเสส​ฆ่า​แกะ แล้ว​ประพรม​เลือด​รอบ​แท่น​บูชา 20 โมเสส​หั่น​แกะ​เป็น​ชิ้น ๆ แล้ว​เผา​ศีรษะ ชิ้น​เนื้อ และ​ไขมัน 21 โมเสส​ล้าง​เครื่องใน​และ​ขา​ด้วย​น้ำ แล้ว​เผา​แกะ​ทั้ง​ตัว​บน​แท่นบูชา เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส 22 จาก​นั้น​โมเสส​นำ​แกะ​ตัวผู้​ตัว​ที่​สอง​เข้า​มา คือ​แกะ​สำหรับ​พิธี​แต่งตั้ง​ปุโรหิต อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา​วางมือ​บน​ศีรษะ​แกะ 23 โมเสส​ฆ่า​แกะ แล้ว​เอา​เลือด​ส่วน​หนึ่ง​ทา​ที่​ติ่ง​หู​ขวา​ของ​อาโรน นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ขวา และ​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ขวา 24 โมเสส​พา​บุตร​ชาย​ของ​อาโรน​เข้า​มา แล้ว​เอา​เลือด​ส่วน​หนึ่ง​ทา​ที่​ติ่ง​หู​ขวา นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ขวา และ​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ขวา​ของ​แต่ละ​คน จาก​นั้น​โมเสส​ประพรม​เลือด​รอบ​แท่น​บูชา 25 เขา​เอา​ไขมัน ไขมัน​หาง ไขมัน​ทั้งหมด​ที่​ติด​อยู่​กับ​เครื่องใน ส่วน​ที่​หุ้ม​ตับ ไต​ทั้ง​สอง​ข้าง​กับ​ไขมัน​ของ​มัน และ​โคน​ขา​ขวา 26 จาก​ตะกร้า​ขนม​ปัง​ไม่​ใส่​ยีสต์​ซึ่ง​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ เขา​หยิบ​ขนม​ก้อน​ไม่​ใส่​ยีสต์​หนึ่ง​ก้อน ขนม​ก้อน​ผสม​น้ำมัน​หนึ่ง​ก้อน และ​แผ่น​แป้ง​บาง​หนึ่ง​แผ่น วาง​ทั้งหมด​ไว้​บน​ไขมัน​และ​โคน​ขา​ขวา 27 โมเสส​วาง​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​ไว้​ใน​มือ​ของ​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา แล้ว​โบก​สิ่ง​เหล่านั้น​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​เป็น​ของถวาย​ที่​โบก​ถวาย 28 โมเสส​รับ​สิ่ง​เหล่านั้น​กลับ​จาก​มือ​ของ​พวกเขา แล้ว​เผา​บน​แท่นบูชา​เหนือ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว สิ่ง​เหล่า​นี้​เป็น​ของถวาย​สำหรับ​พิธี​แต่งตั้ง​ปุโรหิต มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ 29 โมเสส​เอา​เนื้ออก​มา​โบก​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​เป็น​ของถวาย​ที่​โบก​ถวาย อก​นั้น​เป็น​ส่วน​ของ​โมเสส​จาก​แกะ​สำหรับ​พิธี​แต่งตั้ง​ปุโรหิต ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส 30 โมเสส​เอา​น้ำมัน​เจิม​ส่วน​หนึ่ง​กับ​เลือด​ส่วน​หนึ่ง​จาก​แท่น​บูชา​มา​ประพรม​บน​อาโรน เสื้อ​ผ้า​ของ​เขา บุตร​ชาย​ของ​เขา และ​เสื้อ​ผ้า​ของ​บุตร​ชาย แล้ว​ทำให้​อาโรน เสื้อ​ผ้า​ของ​เขา บุตร​ชาย​ของ​เขา และ​เสื้อ​ผ้า​ของ​บุตร​ชาย​ศักดิ์สิทธิ์

31 โมเสส​กล่าว​กับ​อาโรน​และ​บุตร​ชาย​ว่า “จง​ต้ม​เนื้อที่​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ แล้ว​กิน​เนื้อ​กับ​ขนม​ปัง​จาก​ตะกร้า​สำหรับ​พิธี​แต่งตั้ง​ปุโรหิต​ที่​นั่น ตาม​ที่​ข้า​สั่ง​ไว้​ว่า ‘อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา​ต้อง​กิน​สิ่ง​เหล่า​นี้’ 32 เนื้อ​และ​ขนม​ปัง​ที่​เหลือ​ให้​เผา​ด้วย​ไฟ 33 พวกเจ้า​ต้อง​ไม่​ออก​ไป​จาก​บริเวณ​ทางเข้า​เต็นท์นัดพบ​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน จน​กว่า​วัน​แห่ง​พิธี​แต่งตั้ง​ของ​พวกเจ้า​จะ​ครบ​กำหนด เพราะ​เขา​จะ​ทำ​พิธี​แต่งตั้ง​พวกเจ้า​ตลอด​เจ็ด​วัน 34 สิ่ง​ที่​ทำ​ใน​วัน​นี้ พระยาห์เวห์​บัญชา​ให้​ทำ​เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​พวก​เจ้า 35 พวกเจ้า​ต้อง​อยู่​บริเวณ​ทางเข้า​เต็นท์นัดพบ​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน และ​รักษา​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​กำชับ​ไว้ มิฉะนั้น​พวกเจ้า​จะ​ตาย เพราะ​ข้า​ได้​รับ​คำ​บัญชา​เช่นนี้” 36 อาโรน​กับ​บุตรชาย​ของ​เขา​ทำ​ทุกสิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​ผ่าน​ทาง​โมเสส

9

1 ใน​วัน​ที่​แปด โมเสส​เรียก​อาโรน บุตร​ชาย​ของ​เขา และ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​มา 2 เขา​กล่าว​กับ​อาโรน​ว่า “จง​เอา​ลูก​โค​ตัวผู้​จาก​ฝูง​มา​เป็น​เครื่องบูชา​บาป และ​แกะ​ตัวผู้​มา​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว ทั้ง​สอง​ต้อง​ไม่​มี​ตำหนิ แล้ว​นำ​มา​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 3 และ​จง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า ‘จง​เอา​แพะ​ตัวผู้​มา​เป็น​เครื่องบูชา​บาป และ​เอา​ลูก​โค​หนึ่ง​ตัว​กับ​ลูก​แกะ​หนึ่ง​ตัว ทั้งสอง​อายุ​หนึ่ง​ปี​และ​ไม่มี​ตำหนิ มา​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว 4 พร้อม​ทั้ง​โค​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​กับ​แกะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่องบูชา​สันติสุข​เพื่อ​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ และ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ผสม​น้ำมัน เพราะ​วันนี้​พระยาห์เวห์​จะ​ปรากฏ​แก่​พวกเจ้า’ ”

5 พวกเขา​นำ​สิ่ง​ที่​โมเสส​บัญชา​มา​ไว้​หน้า​เต็นท์นัดพบ ชุมนุมชน​ทั้งหมด​ก็​เข้า​มา​ใกล้​และ​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 6 โมเสส​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​ให้​พวกเจ้า​ทำ แล้ว​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​ปรากฏ​แก่​พวกเจ้า” 7 โมเสส​กล่าว​กับ​อาโรน​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใกล้​แท่น​บูชา ถวาย​เครื่องบูชา​บาป​และ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ของ​เจ้า และ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​ตัว​เจ้า​เอง​และ​ให้​ประชาชน จาก​นั้น​จง​ถวาย​ของ​ถวาย​ของ​ประชาชน และ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​พวก​เขา ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา”

8 อาโรน​จึง​เข้าไป​ใกล้​แท่นบูชา และ​ฆ่า​ลูก​โค​ที่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​ของ​ตน 9 บุตร​ชาย​ของ​อาโรน​นำ​เลือด​มา​ให้​เขา อาโรน​จุ่ม​นิ้ว​ลง​ใน​เลือด ทา​ที่​เชิง​งอน​ของ​แท่น​บูชา แล้ว​เท​เลือด​ที่​เหลือ​ลง​ที่​ฐาน​แท่น​บูชา 10 ส่วน​ไขมัน ไต และ​ส่วน​ที่​หุ้ม​ตับ​ของ​เครื่องบูชา​บาป อาโรน​เผา​บน​แท่น​บูชา ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส 11 ส่วน​เนื้อ​และ​หนัง อาโรน​เผา​ด้วย​ไฟ​นอก​ค่าย 12 จาก​นั้น​อาโรน​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว บุตร​ชาย​ของ​เขา​ส่ง​เลือด​ให้ และ​อาโรน​ประพรม​เลือด​รอบ​แท่น​บูชา 13 พวก​เขา​ส่ง​ชิ้น​ส่วน​ของ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ให้​อาโรน​ที​ละ​ชิ้น​พร้อม​กับ​ศีรษะ แล้ว​เขา​เผา​สิ่ง​เหล่า​นั้น​บน​แท่น​บูชา 14 อาโรน​ล้าง​เครื่องใน​และ​ขา แล้ว​เผา​สิ่ง​เหล่า​นั้น​บน​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​บน​แท่น​บูชา 15 ต่อ​มา​เขา​นำ​ของถวาย​ของ​ประชาชน​มา เอา​แพะ​ที่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​ของ​ประชาชน​มา​ฆ่า และ​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​บาป​เหมือน​ตัว​แรก 16 เขา​นำ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​มา​ถวาย​ตาม​ข้อ​กำหนด 17 เขา​นำ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​มา​ถวาย หยิบ​มา​เต็ม​กำมือ​แล้ว​เผา​บน​แท่นบูชา นอกเหนือ​จาก​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ใน​ตอนเช้า 18 จากนั้น​อาโรน​ฆ่า​โค​ตัวผู้​กับ​แกะ​ตัวผู้​ซึ่ง​เป็น​เครื่องบูชา​สันติสุข​ของ​ประชาชน บุตรชาย​ของ​อาโรน​ส่ง​เลือด​ให้​เขา แล้ว​อาโรน​ประพรม​เลือด​รอบ​แท่นบูชา 19 ส่วน​ไขมัน​ของ​โค​และ​แกะ ได้แก่ ไขมัน​หาง ไขมัน​ที่​หุ้ม​เครื่องใน ไต และ​ส่วน​ที่​หุ้ม​ตับ 20 พวกเขา​วาง​ไขมัน​เหล่านั้น​ไว้​บน​อก แล้ว​อาโรน​เผา​ไขมัน​บน​แท่นบูชา 21 อาโรน​โบก​เนื้ออก​และ​โคนขา​ขวา​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​เป็น​ของถวาย​ที่​โบก​ถวาย ตาม​ที่​โมเสส​บัญชา 22 อาโรน​ยก​มือ​ขึ้น​ไป​ทาง​ประชาชน​และ​อวยพร​พวกเขา เมื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​บาป เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว และ​เครื่องบูชา​สันติสุข​เสร็จ​แล้ว เขา​ก็​ลง​มา

23 โมเสส​กับ​อาโรน​เข้าไป​ใน​เต็นท์นัดพบ แล้ว​ออก​มา​อวยพร​ประชาชน ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​ปรากฏ​แก่​ประชาชน​ทั้งหมด 24 มี​ไฟ​ออก​มา​จาก​เบื้องหน้า​พระยาห์เวห์ เผา​ผลาญ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​ไขมัน​บน​แท่น​บูชา เมื่อ​ประชาชน​ทั้งหมด​เห็น​ก็​ร้อง​เสียง​ดัง และ​ซบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น

10

1 นาดับ​กับ​อาบีฮู บุตร​ชาย​ของ​อาโรน ต่าง​คน​ต่าง​เอา​กระถาง​ไฟ​ของ​ตน​มา ใส่ไฟ​ลง​ไป​และ​วาง​เครื่อง​หอม​บน​ไฟ แล้ว​ถวาย​ไฟ​แปลกปลอม​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​พระองค์​ไม่​ได้​บัญชา​ให้​พวก​เขา​ถวาย 2 มี​ไฟ​ออก​มา​จาก​เบื้องหน้า​พระยาห์เวห์​และ​เผา​ผลาญ​ทั้ง​สอง​คน พวก​เขา​จึง​ตาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์

3 โมเสส​กล่าว​กับ​อาโรน​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​ไว้​ว่า

‘ใน​หมู่​ผู้​ที่​เข้า​มา​ใกล้​เรา เรา​จะ​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เรา​ศักดิ์สิทธิ์

และ​ต่อ​หน้า​ประชาชน​ทั้งหมด เรา​จะ​ได้​รับ​เกียรติ’ ”

อาโรนนิ่งเงียบ 4 โมเสส​เรียก​มิชาเอล​กับ​เอลซาฟาน บุตร​ชาย​ของ​อุสซีเอล​ซึ่ง​เป็น​ลุง​ของ​อาโรน แล้ว​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “เข้า​มา​เถิด จง​นำ​พี่น้อง​ของ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​หน้า​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​ไป​นอก​ค่าย” 5 ทั้งสอง​จึง​เข้า​มา และ​หาม​ร่าง​ของ​พวกเขา​ซึ่ง​ยัง​สวม​เสื้อยาว​อยู่​ออก​ไป​นอก​ค่าย ตาม​ที่​โมเสส​บอก

6 โมเสส​กล่าว​กับ​อาโรน รวมทั้ง​เอเลอาซาร์​และ​อิธามาร์​บุตรชาย​ของ​อาโรน​ว่า “อย่า​ปล่อย​ผมเผ้า​ให้​กระเซิง และ​อย่า​ฉีก​เสื้อผ้า มิฉะนั้น​พวกเจ้า​จะ​ตาย และ​พระยาห์เวห์​จะ​โกรธ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด แต่​ให้​พี่น้อง​ของ​พวกเจ้า คือ​ชน​อิสราเอล​ทั้งปวง ไว้ทุกข์​เพราะ​การ​เผาผลาญ​ที่​พระยาห์เวห์​ให้​เกิดขึ้น 7 พวกเจ้า​ต้อง​ไม่​ออก​ไป​จาก​บริเวณ​ทางเข้า​เต็นท์นัดพบ มิฉะนั้น​พวกเจ้า​จะ​ตาย เพราะ​น้ำมัน​เจิม​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​บน​ตัว​พวกเจ้า” พวกเขา​ทำ​ตาม​คำ​ของ​โมเสส 8 แล้ว​พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​อาโรน​ว่า 9 “เจ้า​และ​บุตร​ชาย​ของ​เจ้า​ต้อง​ไม่​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​เครื่อง​ดื่ม​มึนเมา​เมื่อ​จะ​เข้า​เต็นท์นัดพบ มิ​ฉะนั้น​พวก​เจ้า​จะ​ตาย นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวก​เจ้า 10 พวก​เจ้า​ต้อง​แยกแยะ​ระหว่าง​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​กับ​สิ่ง​สามัญ และ​ระหว่าง​สิ่ง​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​กับ​สิ่ง​ที่​สะอาด​ตาม​พิธี 11 และ​พวกเจ้า​ต้อง​สอน​ชาว​อิสราเอล​ถึง​กฎเกณฑ์​ทั้งหมด​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​แก่​พวกเขา​ผ่าน​ทาง​โมเสส”

12 โมเสส​กล่าว​กับ​อาโรน และ​กับ​เอเลอาซาร์​และ​อิธามาร์​บุตรชาย​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​เขา​ว่า “จง​เอา​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ที่​เหลือ​จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์​มา​กิน​ข้าง​แท่นบูชา ส่วนนี้​ต้อง​ไม่ใส่​ยีสต์ เพราะ​สิ่ง​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง 13 พวกเจ้า​ต้อง​กิน​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​นี่​เป็น​ส่วนแบ่ง​ของ​เจ้า​และ​ของ​บุตรชาย​ของ​เจ้า จาก​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ เพราะ​ข้า​ได้​รับ​คำ​บัญชา​เช่นนี้ 14 ส่วน​เนื้ออก​ที่​เป็น​ของถวาย​ที่​โบก​ถวาย​และ​โคนขา​ที่​เป็น​ของถวาย​ที่​ยก​ถวาย ให้​เจ้า บุตรชาย และ​บุตรสาว​ที่อยู่​กับ​เจ้า​กิน​ใน​สถานที่​ที่​สะอาด​ตามพิธี เพราะ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ถูก​มอบ​ให้​เป็น​ส่วนแบ่ง​ของ​เจ้า​และ​บุตรชาย​ของ​เจ้า จาก​เครื่องบูชา​สันติสุข​ของ​ชาว​อิสราเอล 15 พวกเขา​ต้อง​นำ​โคนขา​ที่​เป็น​ของถวาย​ที่​ยก​ถวาย​และ​เนื้ออก​ที่​เป็น​ของถวาย​ที่​โบก​ถวาย​มา​พร้อมกับ​ไขมัน​ซึ่ง​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ เพื่อ​โบก​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​เป็น​ของถวาย​ที่​โบก​ถวาย สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ส่วนแบ่ง​ถาวร​ของ​เจ้า​และ​ของ​บุตรชาย​ที่อยู่​กับ​เจ้า ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา”

16 โมเสส​สอบถาม​อย่าง​ละเอียด​ถึง​แพะ​ที่​เป็น​เครื่องบูชา​บาป แล้ว​ปรากฏ​ว่า* แพะ​ตัวนั้น​ถูก​เผา​ไป​แล้ว โมเสส​จึง​โกรธ​เอเลอาซาร์​กับ​อิธามาร์ บุตรชาย​ของ​อาโรน​ที่​เหลือ​อยู่ และ​ถาม​ว่า 17 “ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​ไม่​กิน​เครื่องบูชา​บาป​ใน​บริเวณ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ ทั้ง​ที่​มัน​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง และ​พระองค์​มอบ​ให้​พวก​เจ้า​เพื่อ​แบก​รับ​ความ​ผิด​ของ​ชุมนุมชน และ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​พวก​เขา​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 18 เลือด​ของ​มัน​ไม่​ได้​ถูก​นำ​เข้าไป​ใน​ส่วน​ภายใน​ของ​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ พวกเจ้า​ต้อง​กิน​มัน​ใน​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​ตาม​ที่​ข้า​บัญชา​ไว้”

19 อาโรน​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า “วันนี้​พวกเขา​ได้ถวาย​เครื่องบูชา​บาป​และ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​แล้ว แต่​เหตุการณ์​เช่นนี้​เกิดขึ้น​กับ​ข้า ถ้า​วันนี้​ข้า​กิน​เครื่องบูชา​บาป เรื่องนั้น​จะ​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์​หรือ?”

20 เมื่อ​โมเสส​ได้ยิน​เช่น​นั้น เขา​ก็​ยอมรับ​คำตอบ​ของ​อาโรน

11

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรนว่า 2 “จง​กล่าว​แก่​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ใน​บรรดา​สัตว์​ทั้งหมด​บน​แผ่น​ดิน พวก​เจ้า​กิน​สัตว์​ต่อ​ไป​นี้​ได้ 3 สัตว์​ใด​ที่​มี​กีบ​แยก​ออก​เป็น​สอง​ซีก​และ​เคี้ยว​เอื้อง พวก​เจ้า​กิน​สัตว์​นั้น​ได้

4 “ ‘แต่​ใน​บรรดา​สัตว์​ที่​เคี้ยว​เอื้อง​หรือ​มี​กีบ​แยก พวก​เจ้า​ห้าม​กิน​สัตว์​เหล่า​นี้ คือ​อูฐ เพราะ​มัน​เคี้ยว​เอื้อง​แต่​กีบ​ไม่​แยก จึง​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า 5 ไฮแรกซ์* เพราะ​มัน​เคี้ยว​เอื้อง​แต่​กีบ​ไม่​แยก จึง​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า 6 กระต่าย​ป่า เพราะ​มัน​เคี้ยว​เอื้อง​แต่​กีบ​ไม่​แยก จึง​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า 7 หมู เพราะ​มัน​มี​กีบ​แยก​ออก​เป็น​สอง​ซีก แต่​ไม่​เคี้ยว​เอื้อง จึง​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า 8 พวก​เจ้า​ห้าม​กิน​เนื้อ​ของ​พวก​มัน​และ​ห้าม​แตะ​ต้อง​ซาก​ของ​พวก​มัน เพราะ​พวก​มัน​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า

9 “ ‘ใน​บรรดา​สัตว์​ที่​อยู่​ใน​น้ำ พวก​เจ้า​กิน​สัตว์​ที่​มี​ครีบ​และ​เกล็ด​ได้ ไม่​ว่า​จะ​อยู่​ใน​ทะเล​หรือ​แม่น้ำ 10 แต่​สัตว์​ทุก​ชนิด​ใน​ทะเล​และ​แม่น้ำ​ที่​ไม่มี​ครีบ​และ​เกล็ด ทั้ง​สัตว์​ที่​เคลื่อนไหว​อยู่​ใน​น้ำ​และ​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด​ใน​น้ำ เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​สำหรับ​พวก​เจ้า 11 พวก​เจ้า​ต้อง​รังเกียจ​พวก​มัน ห้าม​กิน​เนื้อ​ของ​พวก​มัน และ​ต้อง​รังเกียจ​ซาก​ของ​พวก​มัน 12 สัตว์​น้ำ​ทุก​ชนิด​ที่​ไม่มี​ครีบ​และ​เกล็ด​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​สำหรับ​พวก​เจ้า

13 “ ‘ใน​บรรดา​นก พวก​เจ้า​ต้อง​รังเกียจ​นก​เหล่า​นี้​และ​ห้าม​กิน เพราะ​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ ได้แก่ นก​อินทรี แร้ง แร้ง​ดำ 14 เหยี่ยว​แดง เหยี่ยว​ดำ​ทุก​ชนิด 15 กา​ทุก​ชนิด 16 นกเค้าแมว​มี​เขา นกเค้าแมว​เสียง​แหลม นางนวล เหยี่ยว​ทุก​ชนิด 17 นกเค้าแมว​เล็ก นก​กา​น้ำ นกเค้าแมว​ใหญ่ 18 นกเค้าแมว​ขาว นกเค้าแมว​ทะเล​ทราย นก​ออสเปรย์ 19 นก​กระสา นก​กระสา​ทุก​ชนิด นก​กะราง​หัว​ขวาน และ​ค้างคาว

20 “ ‘แมลง​มี​ปีก​ทุก​ชนิด​ที่​เคลื่อน​ที่​ด้วย​สี่​ขา​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​สำหรับ​พวก​เจ้า 21 แต่​ใน​บรรดา​สัตว์​มี​ปีก​ที่​คลาน​และ​เคลื่อน​ที่​ด้วย​สี่​ขา พวก​เจ้า​กิน​ชนิด​ที่​มี​ขา​เป็น​ข้อ​ยาว​สำหรับ​กระโดด​บน​พื้น​ดิน​ได้ 22 พวก​เจ้า​กิน​สัตว์​เหล่า​นี้​ได้ ได้แก่ ตั๊กแตน​ฝูง​ทุก​ชนิด ตั๊กแตน​ใบ​ไม้​ทุก​ชนิด จิ้งหรีด​ทุก​ชนิด และ​ตั๊กแตน​ทุก​ชนิด 23 แต่​สัตว์​มี​ปีก​ที่​คลาน​ชนิด​อื่น​ทุก​ชนิด​ซึ่ง​มี​สี่​ขา​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​สำหรับ​พวก​เจ้า

24 “ ‘สัตว์​เหล่า​นี้​จะ​ทำให้​พวก​เจ้า​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​ซาก​ของ​มัน​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น 25 ผู้​ใด​แบก​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ซาก​มัน ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

26 “ ‘สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​มี​กีบ​แต่​กีบ​ไม่​แยก​ออก​เป็น​สอง​ซีก​อย่าง​สมบูรณ์ หรือ​ไม่​เคี้ยว​เอื้อง เป็น​สัตว์​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​สัตว์​เหล่า​นี้​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 27 ใน​บรรดา​สัตว์​สี่​เท้า​ทั้งหมด สัตว์​ที่​เดิน​ด้วย​อุ้งเท้า​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​ซาก​ของ​มัน​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น 28 ผู้​ใด​แบก​ซาก​ของ​มัน​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น สัตว์​เหล่า​นี้​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า

29 “ ‘ใน​บรรดา​สัตว์​ที่​คลาน​ไป​ตาม​พื้น​ดิน สัตว์​เหล่า​นี้​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า ได้แก่ พังพอน หนู และ​กิ้งก่า​ขนาด​ใหญ่​ทุก​ชนิด 30 ตุ๊กแก ตะกวด จิ้งจก จิ้งเหลน และ​กิ้งก่า​เปลี่ยน​สี 31 สัตว์​เหล่า​นี้​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า​ใน​บรรดา​สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​คลาน ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​มัน​เมื่อ​มัน​ตาย​แล้ว​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น 32 เมื่อ​สัตว์​เหล่า​นี้​ตาย​แล้ว​และ​ตกลง​บน​สิ่ง​ใด สิ่ง​นั้น​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ภาชนะ​ไม้ เสื้อผ้า หนัง กระสอบ หรือ​ภาชนะ​ใด ๆ ที่​ใช้​ใน​งาน ต้อง​นำ​สิ่ง​นั้น​แช่​น้ำ และ​มัน​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น แล้ว​จึง​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี 33 ถ้า​สัตว์​เหล่า​นี้​ตัว​ใด​ตกลง​ใน​ภาชนะ​ดิน​เผา ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​ภาชนะ​นั้น​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี และ​พวก​เจ้า​ต้อง​ทุบ​ภาชนะ​นั้น​ให้​แตก 34 อาหาร​ที่​กิน​ได้​ทุก​ชนิด​ซึ่ง​ถูก​น้ำ​ใน​ภาชนะ​นั้น​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี และ​เครื่อง​ดื่ม​ทุก​ชนิด​ใน​ภาชนะ​นั้น​ก็​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 35 สิ่ง​ใด​ที่​มี​ส่วน​ของ​ซาก​สัตว์​เหล่า​นี้​ตก​ใส่​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ไม่​ว่า​จะ​เป็น​เตา​อบ​หรือ​เตา​ตั้ง​หม้อ ต้อง​ทุบ​ให้​แตก สิ่ง​เหล่า​นี้​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า 36 แต่​น้ำพุ​หรือ​บ่อ​เก็บ​น้ำ​ยัง​คง​สะอาด​ตาม​พิธี ส่วน​สิ่ง​ใด​ที่​แตะ​ต้อง​ซาก​สัตว์​เหล่า​นั้น​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 37 ถ้า​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ซาก​ตกลง​บน​เมล็ด​พันธุ์​ที่​เตรียม​ไว้​หว่าน เมล็ด​นั้น​ยัง​สะอาด​ตาม​พิธี 38 แต่​ถ้า​มี​น้ำ​อยู่​บน​เมล็ด​นั้น แล้ว​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ซาก​ตกลง​บน​เมล็ด เมล็ด​นั้น​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า

39 “ ‘ถ้า​สัตว์​ชนิด​ที่​พวก​เจ้า​กิน​ได้​ตาย ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​ซาก​ของ​มัน​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น 40 ผู้​ใด​กิน​ซาก​ของ​มัน​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น ผู้​ใด​แบก​ซาก​ของ​มัน​ก็​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

41 “ ‘สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​คลาน​ไป​ตาม​พื้น​ดิน​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ ห้าม​กิน 42 สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​คลาน​ไป​ตาม​พื้น​ดิน ไม่​ว่า​จะ​เลื้อย​ด้วย​ท้อง เดิน​ด้วย​สี่​ขา หรือ​มี​หลาย​ขา พวก​เจ้า​ห้าม​กิน เพราะ​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ 43 อย่า​ทำให้​ตัว​พวก​เจ้า​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​เพราะ​สัตว์​ที่​คลาน​ชนิด​ใด ๆ อย่า​ทำให้​ตัว​พวก​เจ้า​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​เพราะ​พวก​มัน จน​พวก​เจ้า​กลาย​เป็น​มลทิน​เพราะ​พวก​มัน 44 เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า จง​แยก​ตัว​ไว้​ให้​ศักดิ์สิทธิ์​และ​จง​เป็น​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​เรา​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำให้​ตัว​เอง​เป็น​มลทิน​ด้วย​สัตว์​ที่​คลาน​ชนิด​ใด ๆ ซึ่ง​เคลื่อน​ที่​บน​แผ่น​ดิน 45 เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ผู้​ได้​นำ​พวก​เจ้า​ขึ้น​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์​เพื่อ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า ดัง​นั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​เป็น​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​เรา​ศักดิ์สิทธิ์

46 “ ‘นี่​คือ​กฎ​เรื่อง​สัตว์ นก สิ่ง​มี​ชีวิต​ทุก​ชนิด​ที่​เคลื่อนไหว​อยู่​ใน​น้ำ และ​สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​คลาน​ไป​ตาม​พื้น​ดิน 47 เพื่อ​แยกแยะ​ระหว่าง​สิ่ง​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​กับ​สิ่ง​ที่​สะอาด​ตาม​พิธี และ​ระหว่าง​สัตว์​ที่​กิน​ได้​กับ​สัตว์​ที่​กิน​ไม่​ได้’ ”

12

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​กล่าว​แก่​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ถ้า​หญิง​คน​หนึ่ง​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย หญิง​นั้น​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​เจ็ด​วัน เช่น​เดียว​กับ​ช่วง​ที่​มี​ประจำ​เดือน 3 ใน​วันที่​แปด ต้อง​ทำ​พิธี​เข้า​สุหนัต​ที่​หนัง​หุ้ม​ปลายข​อง​เด็ก​ชาย 4 หญิง​นั้น​ต้อง​อยู่​ใน​ช่วง​ชำระ​จาก​เลือด​หลังค​ลอด​ต่อ​ไป​อีก​สามสิบ​สาม​วัน ห้าม​แตะ​ต้อง​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ใด ๆ และ​ห้าม​เข้าไป​ใน​สถานบริสุทธิ์​จนกว่า​จะ​ครบ​กำหนด​การ​ชำระ​ของ​นาง 5 แต่​ถ้า​คลอด​บุตร​หญิง หญิง​นั้น​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​สอง​สัปดาห์ เช่น​เดียว​กับ​ช่วง​มี​ประจำ​เดือน และ​ต้อง​อยู่​ใน​ช่วง​ชำระ​จาก​เลือด​หลังค​ลอด​ต่อ​ไป​อีก​หก​สิบ​หก​วัน

6 “ ‘เมื่อ​ครบ​กำหนด​การ​ชำระ​ของ​นาง ไม่​ว่า​จะ​คลอด​บุตร​ชาย​หรือ​บุตร​หญิง นาง​ต้อง​นำ​ลูก​แกะ​อายุ​หนึ่ง​ปี​หนึ่ง​ตัว​สำหรับ​เครื่องเผาบูชา และ​ลูก​นก​พิราบ​หรือ​นกเขา​หนึ่ง​ตัว​สำหรับ​เครื่อง​บูชา​บาป ไป​ให้​ปุโรหิต​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 7 ปุโรหิต​ต้อง​ถวาย​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​และ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​นาง แล้ว​นาง​จะ​สะอาด​จาก​ภาวะ​เลือด​ไหล​หลังค​ลอด

“ ‘นี่​คือ​กฎ​สำหรับ​หญิง​ที่​คลอด​บุตร ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ชาย​หรือ​หญิง 8 ถ้า​นาง​ไม่มี​กำลัง​พอ​จะ​หา​ลูก​แกะ ให้​นาง​นำ​นกเขา​สอง​ตัว​หรือ​ลูก​นก​พิราบ​สอง​ตัว ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องเผาบูชา และ​อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​บาป ปุโรหิต​ต้อง​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​นาง แล้ว​นาง​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี’ ”

13

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรนว่า 2 “ถ้า​ผิวหนัง​ตาม​ร่างกาย​ของ​ชาย​คน​ใด​มี​รอย​บวม สะเก็ด หรือ​รอย​ด่าง​ขาว และ​รอย​นั้น​กลาย​เป็น​รอย​โรค​เรื้อน​บน​ผิวหนัง เขา​ต้อง​ถูก​พา​ไป​หา​อาโรน​ปุโรหิต หรือ​บุตร​ชาย​คน​หนึ่ง​ของ​อาโรน​ซึ่ง​เป็น​ปุโรหิต 3 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​รอย​โรค​บน​ผิวหนัง ถ้า​ขน​ตรง​รอย​โรค​เปลี่ยน​เป็น​สี​ขาว และ​รอย​โรค​ดู​เหมือน​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​โดย​รอบ นั่น​คือ​รอย​โรค​เรื้อน ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เขา​และ​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 4 แต่​ถ้า​รอย​ด่าง​บน​ผิวหนัง​เป็น​สี​ขาว รอย​นั้น​ดู​ไม่​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​โดย​รอบ และ​ขน​ตรง​รอย​ยัง​ไม่​เปลี่ยน​เป็น​สี​ขาว ปุโรหิต​ต้อง​แยก​ผู้​ที่​มี​รอย​โรค​นั้น​ไว้​เจ็ด​วัน 5 ใน​วันที่​เจ็ด ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เขา ถ้า​ปุโรหิต​เห็น​ว่า​รอย​โรค​ยัง​คง​เดิม​และ​ไม่​ลุกลาม​บน​ผิวหนัง ปุโรหิต​ต้อง​แยก​เขา​ไว้​อีก​เจ็ด​วัน 6 ใน​วันที่​เจ็ด​ครั้ง​ที่​สอง ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เขา​อีก ถ้า​รอย​โรค​จาง​ลง​และ​ไม่​ลุกลาม​บน​ผิวหนัง ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​สะอาด​ตาม​พิธี รอย​นั้น​เป็น​เพียง​สะเก็ด เขา​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า แล้ว​จึง​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี 7 แต่​ถ้า​สะเก็ด​นั้น​ลุกลาม​บน​ผิวหนัง หลัง​จาก​เขา​ไป​ให้​ปุโรหิต​ตรวจ​เพื่อ​การ​ชำระ​ตัว​แล้ว เขา​ต้อง​ไป​ให้​ปุโรหิต​ตรวจ​อีก​ครั้ง 8 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เขา ถ้า​สะเก็ด​ลุกลาม​บน​ผิวหนัง ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี นั่น​คือ​โรค​เรื้อน

9 “ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​มี​รอย​โรค​เรื้อน เขา​ต้อง​ถูก​พา​ไป​หา​ปุโรหิต 10 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เขา ถ้า​มี​รอย​บวม​สี​ขาว​บน​ผิวหนัง ขน​ตรง​บริเวณ​นั้น​เปลี่ยน​เป็น​สี​ขาว และ​มี​เนื้อ​สด​อยู่​ใน​รอย​บวม 11 นั่น​คือ​โรค​เรื้อน​เรื้อรัง​บน​ผิวหนัง​ของ​เขา ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ไม่​ต้อง​แยก​เขา​ไว้ เพราะ​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​อยู่​แล้ว

12 “ถ้า​โรค​เรื้อน​ลุกลาม​ไป​ทั่ว​ผิวหนัง​และ​ปกคลุม​ผิวหนัง​ของ​ผู้​มี​รอย​โรค​ตั้งแต่​ศีรษะ​จรด​เท้า เท่า​ที่​ปุโรหิต​มอง​เห็น 13 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เขา ถ้า​โรค​เรื้อน​ปกคลุม​เนื้อ​ของ​เขา​ทั้งหมด ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​สะอาด​จาก​รอย​โรค​นั้น เพราะ​ทั้งหมด​เปลี่ยน​เป็น​สี​ขาว เขา​จึง​สะอาด​ตาม​พิธี 14 แต่​เมื่อ​ใด​ที่​มี​เนื้อ​สด​ปรากฏ​ขึ้น เขา​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 15 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เนื้อ​สด​นั้น​และ​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี เนื้อ​สด​นั้น​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี นั่น​คือ​โรค​เรื้อน 16 แต่​ถ้า​เนื้อ​สด​นั้น​กลับ​เปลี่ยน​เป็น​สี​ขาว เขา​ต้อง​ไป​หา​ปุโรหิต 17 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เขา ถ้า​รอย​โรค​เปลี่ยน​เป็น​สี​ขาว ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​สะอาด​จาก​รอย​โรค​นั้น เขา​สะอาด​ตาม​พิธี

18 “ถ้า​ผิวหนัง​ของ​คน​คน​หนึ่ง​เคย​เป็น​ฝี​และ​ฝี​นั้น​หาย​แล้ว 19 แต่​ตรง​บริเวณ​ที่​เคย​เป็น​ฝี​มี​รอย​บวม​สี​ขาว​หรือ​รอย​ด่าง​สี​ขาว​อม​แดง เขา​ต้อง​นำ​รอย​นั้น​ไป​ให้​ปุโรหิต​ตรวจ 20 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ ถ้า​รอย​นั้น​ดู​เหมือน​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​โดย​รอบ และ​ขน​ตรง​รอย​เปลี่ยน​เป็น​สี​ขาว ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี นั่น​คือ​รอย​โรค​เรื้อน​ที่​ปะทุ​ขึ้น​ตรง​บริเวณ​ฝี 21 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​ตรวจ​แล้ว​พบ​ว่า​ไม่มี​ขน​สี​ขาว​ใน​รอย​นั้น รอย​ไม่​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​โดย​รอบ และ​สี​จาง​ลง ปุโรหิต​ต้อง​แยก​เขา​ไว้​เจ็ด​วัน 22 ถ้า​รอย​นั้น​ลุกลาม​บน​ผิวหนัง ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี นั่น​คือ​รอย​โรค 23 แต่​ถ้า​รอย​ด่าง​ยัง​อยู่​ที่​เดิม​และ​ไม่​ลุกลาม รอย​นั้น​เป็น​แผล​เป็น​จาก​ฝี ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​สะอาด​ตาม​พิธี

24 “หรือ​ถ้า​ผิวหนัง​ของ​คน​คน​หนึ่ง​มี​แผล​ไฟ​ไหม้ และ​เนื้อ​สด​ตรง​แผล​ไหม้​กลาย​เป็น​รอย​ด่าง​สี​ขาว​อม​แดง​หรือ​สี​ขาว 25 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ ถ้า​ขน​ตรง​รอย​ด่าง​เปลี่ยน​เป็น​สี​ขาว และ​รอย​นั้น​ดู​เหมือน​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​โดย​รอบ นั่น​คือ​โรค​เรื้อน​ที่​ปะทุ​ขึ้น​ใน​แผล​ไหม้ ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี นั่น​คือ​รอย​โรค​เรื้อน 26 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​ตรวจ​แล้ว​พบ​ว่า​ไม่มี​ขน​สี​ขาว​ใน​รอย​ด่าง รอย​นั้น​ไม่​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​โดย​รอบ และ​สี​จาง​ลง ปุโรหิต​ต้อง​แยก​เขา​ไว้​เจ็ด​วัน 27 ใน​วันที่​เจ็ด ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เขา ถ้า​รอย​นั้น​ลุกลาม​บน​ผิวหนัง ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี นั่น​คือ​รอย​โรค​เรื้อน 28 แต่​ถ้า​รอย​ด่าง​ยัง​อยู่​ที่​เดิม ไม่​ลุกลาม​บน​ผิวหนัง และ​สี​จาง​ลง นั่น​คือ​รอย​บวม​จาก​แผล​ไหม้ ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​สะอาด​ตาม​พิธี เพราะ​เป็น​เพียง​แผล​เป็น​จาก​แผล​ไหม้

29 “ถ้า​ชาย​หรือ​หญิง​มี​รอย​โรค​ที่​ศีรษะ​หรือ​บริเวณ​เครา 30 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​รอย​โรค​นั้น ถ้า​รอย​ดู​เหมือน​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​โดย​รอบ และ​มี​ขน​สี​เหลือง​บาง​อยู่​ใน​รอย ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​ผู้​นั้น​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี นั่น​คือ​โรค​คัน ซึ่ง​เป็น​โรค​เรื้อน​ที่​ศีรษะ​หรือ​บริเวณ​เครา 31 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​ตรวจ​รอย​โรค​คัน​แล้ว​เห็น​ว่า​รอย​นั้น​ไม่​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​โดย​รอบ และ​ไม่มี​ขน​สี​ดำ​อยู่​ใน​รอย ปุโรหิต​ต้อง​แยก​ผู้​ที่​มี​รอย​โรค​คัน​นั้น​ไว้​เจ็ด​วัน 32 ใน​วันที่​เจ็ด ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​รอย​โรค ถ้า​โรค​คัน​ไม่​ลุกลาม ไม่มี​ขน​สี​เหลือง​อยู่​ใน​รอย และ​รอย​โรค​คัน​ดู​ไม่​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​โดย​รอบ 33 ให้​ผู้​นั้น​โกน​ผม​หรือ​ขน​ออก แต่​ห้าม​โกน​บริเวณ​รอย​โรค​คัน แล้ว​ปุโรหิต​ต้อง​แยก​ผู้​ที่​มี​รอย​โรค​คัน​นั้น​ไว้​อีก​เจ็ด​วัน 34 ใน​วันที่​เจ็ด ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​รอย​โรค​คัน ถ้า​รอย​นั้น​ไม่​ลุกลาม​บน​ผิวหนัง​และ​ดู​ไม่​ลึก​กว่า​ผิวหนัง​โดย​รอบ ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​ผู้​นั้น​สะอาด​ตาม​พิธี ผู้​นั้น​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า แล้ว​จึง​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี 35 แต่​ถ้า​โรค​คัน​ลุกลาม​บน​ผิวหนัง​หลัง​จาก​ผู้​นั้น​ได้​รับ​การ​ประกาศ​ว่า​สะอาด​ตาม​พิธี​แล้ว 36 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เขา ถ้า​โรค​คัน​ลุกลาม​บน​ผิวหนัง ปุโรหิต​ไม่​ต้อง​ตรวจ​หา​ขน​สี​เหลือง​อีก ผู้​นั้น​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 37 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​เห็น​ว่า​โรค​คัน​หยุด​ลุกลาม​และ​มี​ขน​สี​ดำ​งอก​ขึ้น​ใน​รอย แสดง​ว่า​โรค​คัน​หาย​แล้ว ผู้​นั้น​สะอาด​ตาม​พิธี ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​สะอาด​ตาม​พิธี

38 “ถ้า​ชาย​หรือ​หญิง​มี​รอย​ด่าง​บน​ผิวหนัง​ตาม​ร่างกาย เป็น​รอย​ด่าง​สี​ขาว 39 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ ถ้า​รอย​ด่าง​บน​ผิวหนัง​เป็น​สี​ขาว​หม่น นั่น​เป็น​ผื่น​ที่​ไม่​เป็น​อันตราย​ซึ่ง​เกิด​ขึ้น​บน​ผิวหนัง ผู้​นั้น​สะอาด​ตาม​พิธี

40 “ถ้า​ผม​ของ​ชาย​คน​หนึ่ง​ร่วง​จาก​ศีรษะ เขา​เป็น​คน​ศีรษะ​ล้าน แต่​ยัง​สะอาด​ตาม​พิธี 41 ถ้า​ผม​ร่วง​จาก​ด้าน​หน้า​ของ​ศีรษะ เขา​มีหน้า​ผาก​ล้าน แต่​ยัง​สะอาด​ตาม​พิธี 42 แต่​ถ้า​มี​รอย​โรค​สี​ขาว​อม​แดง​บน​บริเวณ​ศีรษะ​ล้าน​หรือ​หน้า​ผาก​ล้าน นั่น​คือ​โรค​เรื้อน​ที่​ปะทุ​ขึ้น​บน​บริเวณ​นั้น 43 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​เขา ถ้า​ปุโรหิต​เห็น​ว่า​รอย​บวม​ของ​รอย​โรค​นั้น​มี​สี​ขาว​อม​แดง​บน​บริเวณ​ศีรษะ​ล้าน​หรือ​หน้า​ผาก​ล้าน คล้าย​รอย​โรค​เรื้อน​บน​ผิวหนัง​ตาม​ร่างกาย 44 ชาย​คน​นั้น​เป็น​โรค​เรื้อน​และ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​อย่าง​แน่นอน เพราะ​รอย​โรค​อยู่​ที่​ศีรษะ

45 “ผู้​ที่​เป็น​โรค​เรื้อน​และ​มี​รอย​โรค​นั้น​ต้อง​สวม​เสื้อผ้า​ที่​ฉีก​ขาด ปล่อย​ผม​บน​ศีรษะ​ให้​ยุ่ง ปิด​ริม​ฝีปาก​บน และ​ร้อง​ว่า ‘ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี! ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี!’ 46 ตลอด​เวลา​ที่​เขา​ยัง​มี​รอย​โรค เขา​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ต้อง​อยู่​ตาม​ลำพัง และ​ที่พัก​ของ​เขา​ต้อง​อยู่​นอก​ค่าย

47 “ส่วน​เสื้อผ้า​ที่​มี​รอย​โรค​คล้าย​โรค​เรื้อน ไม่​ว่า​จะ​เป็น​เสื้อผ้า​ขน​แกะ​หรือ​ผ้า​ลินิน 48 ไม่​ว่า​จะ​เกิด​ที่​ด้าย​ยืน​หรือ​ด้าย​พุ่ง* ของ​ผ้า​ลินิน​หรือ​ขน​แกะ หรือ​เกิด​ที่​หนัง​หรือ​สิ่ง​ใด ๆ ที่​ทำ​จาก​หนัง 49 ถ้า​รอย​โรค​มี​สี​เขียว​หรือ​สี​แดง​บน​เสื้อผ้า หนัง ด้าย​ยืน ด้าย​พุ่ง หรือ​สิ่ง​ใด ๆ ที่​ทำ​จาก​หนัง นั่น​เป็น​รอย​โรค​คล้าย​โรค​เรื้อน และ​ต้อง​นำ​ไป​ให้​ปุโรหิต​ตรวจ 50 ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​รอย​โรค​และ​แยก​สิ่ง​ที่​มี​รอย​โรค​นั้น​ไว้​เจ็ด​วัน 51 ใน​วันที่​เจ็ด ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​รอย​โรค ถ้า​รอย​ลุกลาม​ใน​เสื้อผ้า ด้าย​ยืน ด้าย​พุ่ง หนัง หรือ​สิ่ง​ใด ๆ ที่​ทำ​จาก​หนัง​ไม่​ว่า​จะ​ใช้​ทำ​อะไร รอย​นั้น​เป็น​รา​ที่​กัด​กิน สิ่ง​นั้น​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 52 เขา​ต้อง​เผา​เสื้อผ้า ด้าย​ยืน​หรือ​ด้าย​พุ่ง​ที่​เป็น​ขน​แกะ​หรือ​ผ้า​ลินิน หรือ​สิ่ง​ใด ๆ ที่​ทำ​จาก​หนัง​ซึ่ง​มี​รอย​โรค​นั้น เพราะ​เป็น​รา​ที่​กัด​กิน ต้อง​เผา​สิ่ง​นั้น​ด้วย​ไฟ

53 “แต่​ถ้า​ปุโรหิต​ตรวจ​แล้ว​เห็น​ว่า​รอย​โรค​ไม่​ลุกลาม​ใน​เสื้อผ้า ด้าย​ยืน ด้าย​พุ่ง หรือ​สิ่ง​ใด ๆ ที่​ทำ​จาก​หนัง 54 ปุโรหิต​ต้อง​สั่ง​ให้​ซัก​สิ่ง​ที่​มี​รอย​โรค​นั้น แล้ว​แยก​ไว้​อีก​เจ็ด​วัน 55 หลัง​จาก​ซัก​แล้ว ปุโรหิต​ต้อง​ตรวจ​รอย​โรค ถ้า​สี​ของ​รอย​ไม่​เปลี่ยน​และ​รอย​ไม่​ลุกลาม สิ่ง​นั้น​ก็​ยัง​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ต้อง​เผา​ด้วย​ไฟ เพราะ​เป็น​รา​ที่​กัด​กิน​เนื้อ​วัสดุ ไม่​ว่า​จะ​อยู่​ด้าน​ใน​หรือ​ด้าน​นอก 56 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​ตรวจ​แล้ว​เห็น​ว่า​รอย​โรค​จาง​ลง​หลัง​จาก​ซัก เขา​ต้อง​ฉีก​ส่วน​ที่​มี​รอย​นั้น​ออก​จาก​เสื้อผ้า หนัง ด้าย​ยืน หรือ​ด้าย​พุ่ง 57 ถ้า​รอย​นั้น​ปรากฏ​ขึ้น​อีก​ใน​เสื้อผ้า ด้าย​ยืน ด้าย​พุ่ง หรือ​สิ่ง​ใด ๆ ที่​ทำ​จาก​หนัง แสดง​ว่า​รอย​กำลัง​ลุกลาม พวก​เจ้า​ต้อง​เผา​สิ่ง​ที่​มี​รอย​นั้น​ด้วย​ไฟ 58 ส่วน​เสื้อผ้า ด้าย​ยืน ด้าย​พุ่ง หรือ​สิ่ง​ใด ๆ ที่​ทำ​จาก​หนัง​ซึ่ง​พวก​เจ้า​ซัก​แล้ว ถ้า​รอย​โรค​หาย​ไป​จาก​สิ่ง​นั้น ต้อง​ซัก​อีก​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง แล้ว​สิ่ง​นั้น​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี”

59 นี่​คือ​กฎ​เรื่อง​รอย​รา​ใน​เสื้อผ้า​ขน​แกะ​หรือ​ผ้า​ลินิน ไม่​ว่า​จะ​อยู่​ที่​ด้าย​ยืน ด้าย​พุ่ง หรือ​สิ่ง​ใด ๆ ที่​ทำ​จาก​หนัง เพื่อ​ประกาศ​ว่า​สิ่ง​นั้น​สะอาด​ตาม​พิธี​หรือ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี

14

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า

2 “นี่​คือ​กฎ​สำหรับ​ผู้​เป็น​โรค​เรื้อน​ใน​วันที่​เขา​รับ​การ​ชำระ เขา​ต้อง​ถูก​พา​ไป​หา​ปุโรหิต 3 และ​ปุโรหิต​ต้อง​ออก​ไป​นอก​ค่าย​เพื่อ​ตรวจ​เขา ถ้า​รอย​โรค​เรื้อน​ของ​ผู้​นั้น​หาย​แล้ว 4 ปุโรหิต​ต้อง​สั่ง​ให้​นำ​ของ​ต่อ​ไป​นี้​มา​ให้​ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ คือ นก​สะอาด​ตาม​พิธี​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​สอง​ตัว ไม้​ซีดาร์ ด้าย​สี​แดง และ​ต้นหุสบ 5 ปุโรหิต​ต้อง​สั่ง​ให้​ฆ่า​นก​ตัว​หนึ่ง​ใน​ภาชนะ​ดิน​เผา​เหนือ​น้ำ​ไหล 6 ส่วน​นก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต ปุโรหิต​ต้อง​นำ​นก​นั้น​พร้อม​ไม้​ซีดาร์ ด้าย​สี​แดง และ​ต้นหุสบ จุ่ม​ลง​ใน​เลือด​ของ​นก​ที่​ฆ่า​เหนือ​น้ำ​ไหล 7 แล้ว​ประพรม​ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ​จาก​โรค​เรื้อน​เจ็ด​ครั้ง ประกาศ​ว่า​เขา​สะอาด​ตาม​พิธี และ​ปล่อย​นก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​ไป​ใน​ทุ่ง​โล่ง

8 “ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า โกน​ผม​หรือ​ขน​ทั้งหมด และ​อาบ​น้ำ แล้ว​เขา​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี หลัง​จาก​นั้น​เขา​เข้าไป​ใน​ค่าย​ได้ แต่​ต้อง​พัก​อยู่​นอก​เต็นท์​ของ​ตน​เจ็ด​วัน 9 ใน​วันที่​เจ็ด เขา​ต้อง​โกน​ผม​หรือ​ขน​ทั้งหมด ทั้ง​ผม​บน​ศีรษะ เครา และ​คิ้ว ต้อง​โกน​ออก​ทั้งหมด แล้ว​ซัก​เสื้อผ้า​และ​อาบ​ร่างกาย​ด้วย​น้ำ จาก​นั้น​เขา​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี

10 “ใน​วันที่​แปด เขา​ต้อง​นำ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​ที่​ไม่มี​ตำหนิ ลูก​แกะ​ตัว​เมีย​อายุ​หนึ่ง​ปี​หนึ่ง​ตัว​ที่​ไม่มี​ตำหนิ แป้ง​ละเอียด​สาม​ใน​สิบ​เอฟาห์* คลุก​น้ำมัน​สำหรับ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช และ​น้ำมัน​หนึ่ง​ล็อก† 11 ปุโรหิต​ผู้​ทำการ​ชำระ​ต้อง​นำ​ชาย​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ​พร้อม​สิ่งของ​เหล่า​นั้น​มา​ไว้​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ

12 “ปุโรหิต​ต้อง​นำ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​มา​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด​พร้อม​น้ำมัน​หนึ่ง​ล็อก แล้ว​โบก​ทั้ง​สอง​สิ่ง​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่อง​ถวาย​แบบ​โบก 13 เขา​ต้อง​ฆ่า​ลูก​แกะ​ตัวผู้​นั้น​ตรง​สถาน​ที่​ที่​ใช้​ฆ่า​เครื่อง​บูชา​บาป​และ​เครื่องเผาบูชา​ใน​บริเวณ​สถานบริสุทธิ์ เพราะ​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด​เป็น​ของ​ปุโรหิต​เช่น​เดียว​กับ​เครื่องบูชา​บาป เครื่องบูชา​นี้​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง 14 ปุโรหิต​ต้อง​นำ​เลือด​บาง​ส่วน​จาก​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด​มา​แตะ​ที่​ติ่งหู​ขวา​ของ​ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ ที่​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ขวา และ​ที่​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ขวา 15 ปุโรหิต​ต้อง​เท​น้ำมัน​บาง​ส่วน​จาก​หนึ่ง​ล็อก​ลง​บน​ฝ่ามือ​ซ้าย​ของ​ตน 16 ปุโรหิต​ต้อง​ใช้​นิ้ว​มือ​ขวา​จุ่ม​น้ำมัน​ที่​อยู่​ใน​ฝ่ามือ​ซ้าย แล้ว​ใช้​นิ้ว​ประพรม​น้ำมัน​เจ็ด​ครั้ง​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 17 น้ำมัน​ที่​เหลือ​อยู่​ใน​มือ ปุโรหิต​ต้อง​แตะ​บาง​ส่วน​ที่​ติ่งหู​ขวา​ของ​ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ ที่​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ขวา และ​ที่​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ขวา ทับ​ตรง​บริเวณ​ที่​มี​เลือด​ของ​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด 18 ส่วน​น้ำมัน​ที่​เหลือ​ใน​มือ​ของ​ปุโรหิต เขา​ต้อง​เท​ลง​บน​ศีรษะ​ของ​ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ แล้ว​ปุโรหิต​ต้อง​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​เขา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์

19 “ปุโรหิต​ต้อง​ถวาย​เครื่อง​บูชา​บาป​และ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ​เพราะ​ภาวะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ของ​เขา หลัง​จาก​นั้น​ปุโรหิต​ต้อง​ฆ่า​สัตว์​สำหรับ​เครื่องเผาบูชา 20 แล้ว​ปุโรหิต​ต้อง​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​และ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​บน​แท่นบูชา ปุโรหิต​ต้อง​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​เขา แล้ว​เขา​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี

21 “แต่​ถ้า​เขา​ยาก​จน​และ​ไม่มี​กำลัง​พอ​จะ​ถวาย​ทั้งหมด​นี้ เขา​ต้อง​นำ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด ซึ่ง​ต้อง​โบก​ถวาย​เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​เขา พร้อม​แป้ง​ละเอียด​หนึ่ง​ใน​สิบ​เอฟาห์‡ คลุก​น้ำมัน​สำหรับ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช และ​น้ำมัน​หนึ่ง​ล็อก§ 22 และ​นกเขา​สอง​ตัว​หรือ​ลูก​นก​พิราบ​สอง​ตัว​ตาม​กำลัง​ที่​เขา​หา​ได้ ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​บาป อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องเผาบูชา

23 “ใน​วันที่​แปด เขา​ต้อง​นำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ไป​ให้​ปุโรหิต​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เพื่อ​รับ​การ​ชำระ 24 ปุโรหิต​ต้อง​นำ​ลูก​แกะ​สำหรับ​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด​และ​น้ำมัน​หนึ่ง​ล็อก​มา แล้ว​โบก​ทั้ง​สอง​สิ่ง​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่อง​ถวาย​แบบ​โบก 25 เขา​ต้อง​ฆ่า​ลูก​แกะ​สำหรับ​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด ปุโรหิต​ต้อง​นำ​เลือด​บาง​ส่วน​ของ​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด​มา​แตะ​ที่​ติ่งหู​ขวา​ของ​ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ ที่​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ขวา และ​ที่​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ขวา 26 ปุโรหิต​ต้อง​เท​น้ำมัน​บาง​ส่วน​ลง​บน​ฝ่ามือ​ซ้าย​ของ​ตน 27 แล้ว​ใช้​นิ้ว​มือ​ขวา​ประพรม​น้ำมัน​ที่​อยู่​ใน​ฝ่ามือ​ซ้าย​เจ็ด​ครั้ง​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 28 ปุโรหิต​ต้อง​แตะ​น้ำมัน​บาง​ส่วน​ที่​อยู่​ใน​มือ​ที่​ติ่งหู​ขวา​ของ​ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ ที่​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ขวา และ​ที่​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ขวา ตรง​บริเวณ​ที่​มี​เลือด​ของ​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด 29 น้ำมัน​ที่​เหลือ​อยู่​ใน​มือ​ของ​ปุโรหิต เขา​ต้อง​เท​ลง​บน​ศีรษะ​ของ​ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​เขา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 30 จาก​นั้น​เขา​ต้อง​ถวาย​นกเขา​หรือ​ลูก​นก​พิราบ​ตัว​หนึ่ง​ตาม​กำลัง​ที่​เขา​หา​ได้ 31 คือ​ถวาย​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​บาป และ​อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องเผาบูชา พร้อม​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช ปุโรหิต​ต้อง​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​ผู้​ที่​จะ​รับ​การ​ชำระ​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์”

32 นี่​คือ​กฎ​สำหรับ​ผู้​มี​รอย​โรค​เรื้อน​ซึ่ง​ไม่มี​กำลัง​พอ​จะ​หา​สิ่ง​ที่​ต้อง​ถวาย​เพื่อ​การ​ชำระ​ของ​ตน

33 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรนว่า 34 “เมื่อ​พวก​เจ้า​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​คานาอัน ซึ่ง​เรา​มอบ​ให้​พวก​เจ้า​เป็น​ที่​ครอบ​ครอง และ​เรา​ให้​รา​ที่​ลุกลาม​เกิด​ขึ้น​ใน​บ้าน​หลัง​หนึ่ง​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​พวก​เจ้า​ครอบ​ครอง 35 เจ้า​ของ​บ้าน​ต้อง​ไป​บอก​ปุโรหิต​ว่า ‘ดู​เหมือน​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า​จะ​มี​รอย​โรค​บาง​อย่าง’ 36 ก่อน​ที่​ปุโรหิต​จะ​เข้าไป​ตรวจ​รอย​โรค เขา​ต้อง​สั่ง​ให้​ขน​ของ​ทุก​อย่าง​ออก​จาก​บ้าน เพื่อ​ไม่​ให้​สิ่งของ​ใน​บ้าน​กลาย​เป็น​สิ่ง​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี หลัง​จาก​นั้น​ปุโรหิต​จึง​เข้าไป​ตรวจ​บ้าน 37 เขา​ต้อง​ตรวจ​รอย​โรค ถ้า​รอย​บน​ผนัง​บ้าน​เป็น​แอ่ง​ลาย​สี​เขียว​หรือ​สี​แดง และ​ดู​เหมือน​ลึก​เข้าไป​ใน​ผนัง 38 ปุโรหิต​ต้อง​ออก​จาก​บ้าน​ไป​ที่​ประตู​บ้าน​และ​ปิด​บ้าน​ไว้​เจ็ด​วัน 39 ใน​วันที่​เจ็ด ปุโรหิต​ต้อง​กลับ​มา​ตรวจ ถ้า​รอย​โรค​ลุกลาม​บน​ผนัง​บ้าน 40 ปุโรหิต​ต้อง​สั่ง​ให้​เอา​ก้อน​หิน​ที่​มี​รอย​โรค​ออก แล้ว​นำ​ไป​ทิ้ง​ใน​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​นอก​เมือง 41 เขา​ต้อง​สั่ง​ให้​ขูด​ผนัง​ด้าน​ใน​บ้าน​ทั่ว​ทั้ง​หลัง แล้ว​นำ​ปูน​ที่​ขูด​ออก​ไป​ทิ้ง​ใน​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​นอก​เมือง 42 จาก​นั้น​ให้​นำ​หิน​ก้อน​อื่น​มา​ใส่​แทน​ก้อน​เดิม และ​ใช้​ปูน​ใหม่​ฉาบ​บ้าน

43 “ถ้า​รอย​โรค​กลับ​มา​และ​ปะทุ​ขึ้น​ใน​บ้าน​อีก หลัง​จาก​เอา​หิน​ออก ขูด​บ้าน และ​ฉาบ​ใหม่​แล้ว 44 ปุโรหิต​ต้อง​เข้าไป​ตรวจ ถ้า​รอย​โรค​ลุกลาม​ใน​บ้าน นั่น​เป็น​รา​ที่​กัด​กิน​ใน​บ้าน บ้าน​นั้น​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 45 ต้อง​รื้อ​บ้าน​นั้น​ลง ทั้ง​ก้อน​หิน ไม้ และ​ปูน​ทั้งหมด แล้ว​ขน​ออก​ไป​ทิ้ง​ใน​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​นอก​เมือง

46 “ผู้​ใด​เข้าไป​ใน​บ้าน​ระหว่าง​ที่​บ้าน​ถูก​ปิด​ไว้ จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น 47 ผู้​ใด​นอน​ใน​บ้าน​นั้น​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า และ​ผู้​ใด​กิน​อาหาร​ใน​บ้าน​นั้น​ก็​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า

48 “แต่​ถ้า​ปุโรหิต​เข้าไป​ตรวจ​แล้ว​เห็น​ว่า​รอย​โรค​ไม่​ได้​ลุกลาม​ใน​บ้าน​หลัง​จาก​ฉาบ​ใหม่ ปุโรหิต​ต้อง​ประกาศ​ว่า​บ้าน​นั้น​สะอาด​ตาม​พิธี เพราะ​รอย​โรค​หาย​แล้ว 49 เพื่อ​ชำระ​บ้าน เขา​ต้อง​นำ​นก​สอง​ตัว ไม้​ซีดาร์ ด้าย​สี​แดง และ​ต้นหุสบ 50 แล้ว​ฆ่า​นก​ตัว​หนึ่ง​ใน​ภาชนะ​ดิน​เผา​เหนือ​น้ำ​ไหล 51 เขา​ต้อง​นำ​ไม้​ซีดาร์ ต้นหุสบ ด้าย​สี​แดง และ​นก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต จุ่ม​ลง​ใน​เลือด​ของ​นก​ที่​ถูก​ฆ่า​และ​ใน​น้ำ​ไหล แล้ว​ประพรม​บ้าน​เจ็ด​ครั้ง 52 เขา​ต้อง​ชำระ​บ้าน​ด้วย​เลือด​ของ​นก น้ำ​ไหล นก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต ไม้​ซีดาร์ ต้นหุสบ และ​ด้าย​สี​แดง 53 แล้ว​ปล่อย​นก​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​ออก​ไป​นอก​เมือง​ใน​ทุ่ง​โล่ง ดัง​นั้น​เขา​ต้อง​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​บ้าน​หลัง​นั้น แล้ว​บ้าน​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี”

54 นี่​คือ​กฎ​สำหรับ​รอย​โรค​เรื้อน​ทุก​ชนิด​และ​โรค​คัน 55 สำหรับ​รา​ที่​กัด​กิน​ใน​เสื้อผ้า​และ​ใน​บ้าน 56 สำหรับ​รอย​บวม สะเก็ด และ​รอย​ด่าง 57 เพื่อ​สอน​ว่า​เมื่อ​ใด​สิ่ง​หนึ่ง​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​และ​เมื่อ​ใด​สะอาด​ตาม​พิธี

นี่​คือ​กฎ​เรื่อง​โรค​เรื้อน

15

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรนว่า 2 “จง​กล่าว​แก่​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​ชาย​คน​ใด​มี​ของเหลว​ไหล​ออก​จาก​ร่างกาย เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​เพราะ​ของเหลว​ที่​ไหล​ออก​นั้น 3 นี่​คือ​ภาวะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ของ​เขา​เนื่องจาก​ของเหลว​ที่​ไหล​ออก ไม่​ว่า​ของเหลว​นั้น​จะ​ไหล​ออก​จาก​ร่างกาย หรือ​ร่างกาย​จะ​กัก​ของเหลว​นั้น​ไว้ เขา​ก็​อยู่​ใน​ภาวะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี

4 “ ‘เตียง​ทุก​หลัง​ที่​ชาย​ผู้​มี​ของเหลว​ไหล​ออก​นอน​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​นั่ง​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 5 ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​เตียง​ของ​เขา​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า อาบ​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น 6 ผู้​ใด​นั่ง​บน​สิ่ง​ที่​ชาย​ผู้​มี​ของเหลว​ไหล​ออก​เคย​นั่ง ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า อาบ​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

7 “ ‘ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​ร่างกาย​ของ​ชาย​ผู้​มี​ของเหลว​ไหล​ออก ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า อาบ​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

8 “ ‘ถ้า​ชาย​ผู้​มี​ของเหลว​ไหล​ออก​ถ่ม​น้ำลาย​ใส่​คน​ที่​สะอาด​ตาม​พิธี คน​ที่​ถูก​ถ่ม​น้ำลาย​ใส่​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า อาบ​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

9 “ ‘อาน​ทุก​ชนิด​ที่​ชาย​ผู้​มี​ของเหลว​ไหล​ออก​นั่ง​ขี่​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 10 ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​สิ่ง​ใด​ที่​อยู่​ใต้​ตัว​เขา​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น ผู้​ใด​แบก​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า อาบ​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

11 “ ‘ถ้า​ชาย​ผู้​มี​ของเหลว​ไหล​ออก​ยัง​ไม่​ได้​ล้าง​มือ​ด้วย​น้ำ​แล้วไป​แตะ​ต้อง​ผู้​ใด ผู้​นั้น​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า อาบ​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

12 “ ‘ภาชนะ​ดิน​เผา​ที่​ชาย​ผู้​มี​ของเหลว​ไหล​ออก​แตะ​ต้อง​ต้อง​ทุบ​ให้​แตก ส่วน​ภาชนะ​ไม้​ทุก​ชนิด​ต้อง​ล้าง​ด้วย​น้ำ

13 “ ‘เมื่อ​ชาย​ผู้​มี​ของเหลว​ไหล​ออก​พ้น​จาก​อาการ​นั้น​แล้ว เขา​ต้อง​นับ​เจ็ด​วัน​เพื่อ​การ​ชำระ​ของ​ตน ซัก​เสื้อผ้า อาบ​ร่างกาย​ด้วย​น้ำ​ไหล แล้ว​เขา​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี

14 “ ‘ใน​วันที่​แปด เขา​ต้อง​นำ​นกเขา​สอง​ตัว​หรือ​ลูก​นก​พิราบ​สอง​ตัว มา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ แล้ว​มอบ​ให้​ปุโรหิต 15 ปุโรหิต​ต้อง​ถวาย​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​บาป และ​อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องเผาบูชา ปุโรหิต​ต้อง​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​เขา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​เพราะ​ของเหลว​ที่​ไหล​ออก​นั้น

16 “ ‘ถ้า​ชาย​คน​ใด​มี​การ​หลั่ง​น้ำ​อสุจิ เขา​ต้อง​อาบ​ร่างกาย​ทั้งหมด​ด้วย​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น 17 เสื้อผ้า​ทุก​ชิ้น​และ​หนัง​ทุก​ผืน​ที่​มี​น้ำ​อสุจิ​ติด​อยู่​ต้อง​ซัก​ด้วย​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น 18 ถ้า​ชาย​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​หญิง​และ​มี​การ​หลั่ง​น้ำ​อสุจิ ทั้ง​สอง​ต้อง​อาบ​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

19 “ ‘ถ้า​หญิง​คน​หนึ่ง​มี​ของเหลว​ไหล​ออก และ​ของเหลว​จาก​ร่างกาย​ของ​นาง​เป็น​เลือด นาง​จะ​อยู่​ใน​ภาวะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​จาก​ประจำ​เดือน​เจ็ด​วัน ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​นาง​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

20 “ ‘ทุก​สิ่ง​ที่​นาง​นอน​ทับ​ใน​ช่วง​ที่​มี​ประจำ​เดือน​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี และ​ทุก​สิ่ง​ที่​นาง​นั่ง​ทับ​ก็​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 21 ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​เตียง​ของ​นาง​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า อาบ​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น 22 ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​สิ่ง​ใด​ที่​นาง​นั่ง​ทับ ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า อาบ​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น 23 ถ้า​สิ่ง​นั้น​อยู่​บน​เตียง​หรือ​บน​สิ่ง​ที่​นาง​นั่ง เมื่อ​ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​สิ่ง​นั้น เขา​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

24 “ ‘ถ้า​ชาย​คน​ใด​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​นาง และ​เลือด​ประจำ​เดือน​ของ​นาง​ติด​ตัว​เขา เขา​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​เจ็ด​วัน และ​เตียง​ทุก​หลัง​ที่​เขา​นอน​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี

25 “ ‘ถ้า​หญิง​คน​หนึ่ง​มี​เลือด​ไหล​หลาย​วัน​นอก​ช่วง​ประจำ​เดือน หรือ​มี​เลือด​ไหล​ต่อ​เนื่อง​เลย​ช่วง​ประจำ​เดือน ตลอด​เวลา​ที่​เลือด​ซึ่ง​ทำให้​นาง​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไหล​อยู่ นาง​จะ​อยู่​ใน​ภาวะ​เดียว​กับ​ช่วง​มี​ประจำ​เดือน นาง​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 26 เตียง​ทุก​หลัง​ที่​นาง​นอน​ตลอด​ช่วง​ที่​เลือด​ไหล จะ​เป็น​เหมือน​เตียง​ใน​ช่วง​ประจำ​เดือน​ของ​นาง และ​ทุก​สิ่ง​ที่​นาง​นั่ง​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี เช่น​เดียว​กับ​ความ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ใน​ช่วง​ประจำ​เดือน 27 ผู้​ใด​แตะ​ต้อง​สิ่ง​เหล่า​นั้น​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า อาบ​น้ำ และ​จะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ไป​จนถึง​เวลา​เย็น

28 “ ‘แต่​ถ้า​นาง​พ้น​จาก​อาการ​เลือด​ไหล​แล้ว นาง​ต้อง​นับ​อีก​เจ็ด​วัน หลัง​จาก​นั้น​จึง​จะ​สะอาด​ตาม​พิธี 29 ใน​วันที่​แปด นาง​ต้อง​นำ​นกเขา​สอง​ตัว​หรือ​ลูก​นก​พิราบ​สอง​ตัว​ไป​ให้​ปุโรหิต​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 30 ปุโรหิต​ต้อง​ถวาย​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่อง​บูชา​บาป และ​อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องเผาบูชา แล้ว​ปุโรหิต​ต้อง​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​นาง​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เพราะ​ภาวะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​จาก​เลือด​ที่​ไหล​ออก​นั้น

31 “ ‘ดัง​นั้น พวก​เจ้า​ต้อง​แยก​ชาวอิสราเอล​ให้​พ้น​จาก​ภาวะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี​ของ​พวก​เขา เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไม่​ตาย​ใน​ภาวะ​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี เมื่อ​พวก​เขา​ทำให้​พลับพลา​ของ​เรา​ซึ่ง​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา​เป็น​มลทิน’ ”

32 นี่​คือ​กฎ​สำหรับ​ชาย​ที่​มี​ของเหลว​ไหล​ออก และ​สำหรับ​ผู้​ที่​มี​การ​หลั่ง​น้ำ​อสุจิ​จน​ทำให้​เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี 33 สำหรับ​หญิง​ที่​มี​ประจำ​เดือน สำหรับ​ชาย​หรือ​หญิง​ที่​มี​ของเหลว​ไหล​ออก และ​สำหรับ​ชาย​ที่​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​หญิง​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี

16

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​หลัง​จาก​บุตร​ชาย​สอง​คน​ของ​อาโรน​เข้า​มา​ใกล้​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​และ​เสีย​ชีวิต 2 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​บอก​อาโรนพี่​ชาย​ของ​เจ้า​ว่า อย่า​เข้าไป​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์ที่สุด​หลัง​ม่าน ต่อ​หน้า​ฝา​ปิด​หีบแห่งพระกรุณา​ซึ่ง​อยู่​เหนือ​หีบ ได้​ตามใจ มิ​ฉะนั้น​เขา​จะ​ตาย เพราะ​เรา​จะ​ปรากฏ​ใน​เมฆ​เหนือ​ฝา​ปิด​หีบแห่งพระกรุณา

3 “อาโรน​ต้อง​เข้าไป​ใน​สถานบริสุทธิ์​พร้อม​วัว​หนุ่ม​หนึ่ง​ตัว​สำหรับ​เครื่องบูชาบาป และ​แกะ​ผู้​หนึ่ง​ตัว​สำหรับ​เครื่องเผาบูชา 4 เขา​ต้อง​สวม​เสื้อผ้า​ลินิน​ศักดิ์สิทธิ์ สวม​กางเกง​ลินิน​ไว้​กับ​ตัว คาด​ผ้า​คาด​เอว​ลินิน และ​สวม​ผ้า​โพก​ศีรษะ​ลินิน สิ่ง​เหล่า​นี้​เป็น​เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์ เขา​ต้อง​อาบ​น้ำ​ชำระ​ร่างกาย​แล้ว​จึง​สวม​เครื่อง​แต่ง​กาย​เหล่า​นี้ 5 เขา​ต้อง​รับ​แพะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​จาก​ชุมนุม​ของ​ชาวอิสราเอล​สำหรับ​เครื่องบูชาบาป และ​แกะ​ผู้​หนึ่ง​ตัว​สำหรับ​เครื่องเผาบูชา

6 “อาโรน​ต้อง​ถวาย​วัว​สำหรับ​เครื่องบูชาบาป​ซึ่ง​เป็น​ของ​เขา​เอง และ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​ตนเอง​และ​ครอบครัว​ของ​เขา 7 เขา​ต้อง​นำ​แพะ​สอง​ตัว​มา​ตั้ง​ไว้​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 8 อาโรน​ต้อง​จับ​สลาก​สำหรับ​แพะ​สอง​ตัว สลาก​หนึ่ง​สำหรับ​พระยาห์เวห์ และ​อีก​สลาก​หนึ่ง​สำหรับ​แพะ​สำหรับ​ปล่อย​ไป 9 อาโรน​ต้อง​นำ​แพะ​ตัว​ที่​สลาก​สำหรับ​พระยาห์เวห์​ตก​แก่​ตัว​มัน​มา​ถวาย และ​ถวาย​มัน​เป็น​เครื่องบูชาบาป 10 ส่วน​แพะ​ตัว​ที่​สลาก​สำหรับ​แพะ​สำหรับ​ปล่อย​ไป​ตก​แก่​ตัว​มัน ต้อง​นำ​มา​ถวาย​ทั้ง​เป็นต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​มัน แล้ว​ส่ง​มัน​ออก​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​เป็น​แพะ​สำหรับ​ปล่อย​ไป

11 “อาโรน​ต้อง​นำ​วัว​สำหรับ​เครื่องบูชาบาป​ซึ่ง​เป็น​ของ​เขา​เอง​มา​ถวาย และ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​ตนเอง​และ​ครอบครัว จาก​นั้น​เขา​ต้อง​ฆ่า​วัว​สำหรับ​เครื่องบูชาบาป​ของ​ตน 12 เขา​ต้อง​นำ​กระถาง​ไฟ​ที่​เต็ม​ด้วย​ถ่าน​ไฟ​จาก​แท่นบูชา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ พร้อม​เครื่อง​หอม​กลิ่น​หอม​ที่​บด​ละเอียด​สอง​กำมือ เข้าไป​หลัง​ม่าน 13 เขา​ต้อง​ใส่​เครื่อง​หอม​ลง​บน​ไฟ​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เพื่อ​ให้​เมฆ​จาก​เครื่อง​หอม​คลุม​ฝา​ปิด​หีบแห่งพระกรุณา​ซึ่ง​อยู่​เหนือ​หีบ​พันธสัญญา แล้ว​เขา​จะ​ไม่​ตาย 14 เขา​ต้อง​เอา​เลือด​วัว​บาง​ส่วน​ใช้​นิ้ว​ประพรม​บน​ฝา​ปิด​หีบแห่งพระกรุณา​ทาง​ด้าน​ตะวัน​ออก และ​ใช้​นิ้ว​ประพรม​เลือด​บาง​ส่วน​ต่อ​หน้า​ฝา​ปิด​หีบแห่งพระกรุณา​เจ็ด​ครั้ง

15 “จาก​นั้น​เขา​ต้อง​ฆ่า​แพะ​สำหรับ​เครื่องบูชาบาป​ของ​ประชาชน นำ​เลือด​ของ​มัน​เข้าไป​หลัง​ม่าน และ​ทำ​กับ​เลือด​นั้น​เหมือน​ที่​ทำ​กับ​เลือด​วัว คือ​ประพรม​บน​ฝา​ปิด​หีบแห่งพระกรุณา​และ​ต่อ​หน้า​ฝา​ปิด​นั้น 16 เขา​ต้อง​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​สถานศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​ภาวะ​ไม่สะอาดตามพิธี​ของ​ชาวอิสราเอล รวม​ทั้ง​การ​ล่วงละเมิด​และ​บาป​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา เขา​ต้อง​ทำ​อย่าง​เดียวกัน​กับ​เต็นท์นัดพบ​ซึ่ง​ตั้ง​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา ใน​ท่ามกลาง​ภาวะ​ไม่สะอาดตามพิธี​ของ​พวก​เขา 17 ห้าม​มี​ผู้​ใด​อยู่​ใน​เต็นท์นัดพบ​ตั้งแต่​เวลา​ที่​เขา​เข้าไป​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์​จนกว่า​เขา​จะ​ออก​มา หลัง​จาก​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​ตนเอง ครอบครัว และ​ชุมนุม​อิสราเอล​ทั้งหมด​แล้ว

18 “แล้ว​เขา​ต้อง​ออก​ไป​ยัง​แท่นบูชา​ซึ่ง​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​และ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​แท่น​นั้น เขา​ต้อง​เอา​เลือด​วัว​และ​เลือด​แพะ​บาง​ส่วน​ทา​รอบ​เชิง​งอน​ของ​แท่นบูชา 19 แล้ว​ใช้​นิ้ว​ประพรม​เลือด​บน​แท่น​เจ็ด​ครั้ง เพื่อ​ชำระ​แท่น​ให้​สะอาด​และ​แยก​ไว้​ให้​ศักดิ์สิทธิ์​จาก​ภาวะ​ไม่สะอาดตามพิธี​ของ​ชาวอิสราเอล

20 “เมื่อ​เขา​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​สถานศักดิ์สิทธิ์ เต็นท์นัดพบ และ​แท่นบูชา​เสร็จ​แล้ว เขา​ต้อง​นำ​แพะ​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​มา​ถวาย 21 อาโรน​ต้อง​วางมือ​ทั้ง​สอง​ข้าง​บน​ศีรษะ​แพะ​ที่​ยัง​มี​ชีวิต และ​สารภาพ​เหนือ​แพะ​นั้น​ถึง​ความ​ชั่วช้า​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอล การ​ล่วงละเมิด​ทั้งหมด และ​บาป​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา เขา​ต้อง​วาง​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ไว้​บน​ศีรษะ​แพะ แล้ว​ให้​ชาย​ที่​เตรียม​พร้อม​นำ​แพะ​ออก​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร 22 แพะ​นั้น​จะ​แบก​ความ​ชั่วช้า​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา​ไป​ยัง​ดินแดน​เปลี่ยว แล้ว​ชาย​คน​นั้น​ต้อง​ปล่อย​แพะ​ใน​ถิ่นทุรกันดาร

23 “อาโรน​ต้อง​เข้าไป​ใน​เต็นท์นัดพบ ถอด​เครื่อง​แต่ง​กาย​ลินิน​ที่​สวม​เมื่อ​เข้าไป​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์ และ​ทิ้ง​ไว้​ที่​นั่น 24 แล้ว​เขา​ต้อง​อาบ​น้ำ​ชำระ​ร่างกาย​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์ สวม​เครื่อง​แต่ง​กาย​ของ​ตน ออก​มา​และ​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​ของ​ตน​กับ​เครื่องเผาบูชา​ของ​ประชาชน และ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​ตนเอง​และ​ประชาชน 25 เขา​ต้อง​เผา​ไขมัน​ของ​เครื่องบูชาบาป​บน​แท่นบูชา

26 “ผู้​ที่​ปล่อย​แพะ​สำหรับ​ปล่อย​ไป​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​และ​อาบ​น้ำ​ชำระ​ร่างกาย หลัง​จาก​นั้น​จึง​เข้าไป​ใน​ค่าย​ได้ 27 วัว​สำหรับ​เครื่องบูชาบาป​และ​แพะ​สำหรับ​เครื่องบูชาบาป ซึ่ง​เลือด​ของ​มัน​ถูก​นำ​เข้าไป​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์ ต้อง​นำ​ออก​ไป​นอก​ค่าย แล้ว​เผา​หนัง เนื้อ และ​มูล​ของ​มัน​ด้วย​ไฟ 28 ผู้​ที่​เผา​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​และ​อาบ​น้ำ​ชำระ​ร่างกาย หลัง​จาก​นั้น​จึง​เข้าไป​ใน​ค่าย​ได้

29 “นี่​จะ​เป็นกฎเกณฑ์​ถาวร​สำหรับ​พวก​เจ้า ใน​วันที่​สิบ​ของ​เดือนที่​เจ็ด พวก​เจ้า​ต้อง​ข่ม​ใจ​ตนเอง​และ​ห้าม​ทำงาน​ใด ๆ ทั้งคน​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน​และ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า 30 เพราะ​ใน​วัน​นี้​จะ​มี​การ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​พวก​เจ้า เพื่อ​ชำระ​พวก​เจ้า พวก​เจ้า​จะ​สะอาด​จาก​บาป​ทั้งหมด​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 31 วัน​นั้น​เป็น​วันสะบาโต​แห่ง​การ​หยุด​พัก​อย่าง​เคร่งครัด​สำหรับ​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​ต้อง​ข่ม​ใจ​ตนเอง นี่​เป็นกฎเกณฑ์​ถาวร 32 ปุโรหิต​ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม​และ​ได้​รับ​การ​แต่งตั้ง​ให้​เป็น​ปุโรหิต​แทน​บิดา​ต้อง​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง และ​สวม​เครื่อง​แต่ง​กาย​ลินิน คือ​เครื่อง​แต่ง​กาย​ศักดิ์สิทธิ์ 33 เขา​ต้อง​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​สถานบริสุทธิ์​อัน​ศักดิ์สิทธิ์ ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​เต็นท์นัดพบ​และ​แท่นบูชา และ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​ปุโรหิต​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ใน​ชุมนุม

34 “นี่​จะ​เป็นกฎเกณฑ์​ถาวร​สำหรับ​พวก​เจ้า ให้​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​ชาวอิสราเอล​ปี​ละ​ครั้ง เพราะ​บาป​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา”

ทุก​อย่าง​ก็​เป็น​ไป​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส

17

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​กล่าว​แก่​อาโรน บุตร​ชาย​ของ​เขา และ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​ว่า ‘นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา 3 ชาย​คน​ใด​ใน​วงศ์วาน​อิสราเอล​ที่​ฆ่า​วัว แกะ หรือ​แพะ​ใน​ค่าย หรือ​ฆ่า​นอก​ค่าย 4 แต่​ไม่​ได้​นำ​มา​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ​เพื่อ​ถวาย​เป็น​ของ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ต่อ​หน้า​พลับพลา​ของ​พระยาห์เวห์ ให้​ถือว่า​ชาย​คน​นั้น​มี​ความ​ผิด​เรื่อง​เลือด เขา​ได้​หลั่ง​เลือด ชาย​คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​ประชาชน​ของ​ตน 5 ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​ชาวอิสราเอล​นำ​สัตว์​ที่​พวก​เขา​เคย​ฆ่า​ถวาย​ใน​ทุ่ง​โล่ง​มา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ โดย​นำ​มา​หา​ปุโรหิต แล้ว​ฆ่า​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชาสันติสุข​แด่​พระยาห์เวห์ 6 ปุโรหิต​ต้อง​ประพรม​เลือด​บน​แท่นบูชา​ของ​พระยาห์เวห์​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ และ​เผา​ไขมัน​ให้​มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ 7 พวก​เขา​ต้อง​ไม่​ฆ่า​เครื่องบูชา​ถวาย​แก่​รูป​เคารพ​ที่​มี​รูปร่าง​เป็น​แพะ​อีก ซึ่ง​พวก​เขา​เล่นชู้​ตาม​อยู่ นี่​จะ​เป็นกฎเกณฑ์​ถาวร​สำหรับ​พวก​เขา​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ’

8 “เจ้า​ต้อง​กล่าว​แก่​พวก​เขา​ว่า ‘ชาย​คน​ใด​ใน​วงศ์วาน​อิสราเอล หรือ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา ที่​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​หรือ​เครื่องบูชา 9 แต่​ไม่​นำ​มา​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ​เพื่อ​ฆ่า​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ ชาย​คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​ประชาชน​ของ​ตน

10 “ ‘ชาย​คน​ใด​ใน​วงศ์วาน​อิสราเอล หรือ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา ที่​กิน​เลือด​ชนิด​ใด​ก็ตาม เรา​จะ​ต่อต้าน​คน​ที่​กิน​เลือด​นั้น และ​จะ​ตัด​เขา​ออก​จาก​ประชาชน​ของ​เขา 11 เพราะ​ชีวิต​ของ​เนื้อ​หนัง​อยู่​ใน​เลือด เรา​ได้​มอบ​เลือด​นั้น​ให้​พวก​เจ้า​บน​แท่นบูชา​เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​ชีวิต​ของ​พวก​เจ้า เพราะ​เลือด​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ได้​เนื่องจาก​ชีวิต​ที่​อยู่​ใน​เลือด 12 เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จึง​กล่าว​แก่​ชาวอิสราเอล​ว่า “ไม่มี​ผู้​ใด​ใน​พวก​เจ้า​กิน​เลือด​ได้ และ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า​ก็​กิน​เลือด​ไม่​ได้”

13 “ ‘ชาย​คน​ใด​ใน​ชาวอิสราเอล หรือ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา ที่​ออก​ล่า​สัตว์​หรือ​จับ​นก​ที่​กิน​ได้ ต้อง​เท​เลือด​ของ​มัน​ออก​แล้ว​เอา​ดิน​กลบ 14 เพราะ​ชีวิต​ของ​เนื้อ​หนัง​ทุก​ชนิด​อยู่​กับ​เลือด​ของ​มัน ดังนั้น​เรา​จึง​กล่าว​แก่​ชาวอิสราเอล​ว่า “พวก​เจ้า​ห้าม​กิน​เลือด​ของ​เนื้อ​หนัง​ชนิด​ใด เพราะ​ชีวิต​ของ​เนื้อ​หนัง​ทุก​ชนิด​คือ​เลือด​ของ​มัน ผู้​ใด​กิน​เลือด​ต้อง​ถูก​ตัดขาด”

15 “ ‘ทุก​คน​ที่​กิน​สัตว์​ที่​ตาย​เอง​หรือ​ถูก​สัตว์​อื่น​ฉีก ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน​หรือ​คน​ต่าง​ถิ่น ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า อาบ​น้ำ​ชำระ​ร่างกาย และ​จะ​ไม่สะอาดตามพิธี​จนถึง​เวลา​เย็น แล้ว​จึง​จะ​สะอาดตามพิธี 16 แต่​ถ้า​เขา​ไม่​ซัก​เสื้อผ้า​หรือ​ไม่​อาบ​น้ำ​ชำระ​ร่างกาย เขา​ต้อง​รับ​ความ​ผิด​ของ​ตน’ ”

18

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​กล่าว​แก่​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า 3 พวก​เจ้า​ห้าม​ทำตาม​สิ่ง​ที่​คนใน​แผ่นดิน​อียิปต์​ซึ่ง​พวก​เจ้า​เคย​อาศัย​อยู่​ทำ และ​ห้าม​ทำตาม​สิ่ง​ที่​คนใน​แผ่นดิน​คานาอัน​ซึ่ง​เรา​กำลัง​นำ​พวก​เจ้า​เข้าไป​ทำ พวก​เจ้า​ห้าม​ดำเนิน​ตาม​กฎเกณฑ์​ของ​พวก​เขา 4 พวก​เจ้า​ต้อง​ปฏิบัติ​ตาม​ข้อ​บัญญัติ​ของ​เรา รักษา​กฎเกณฑ์​ของ​เรา และ​ดำเนิน​ตาม​กฎ​เหล่า​นั้น เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า 5 ดังนั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​กฎเกณฑ์​และ​ข้อ​บัญญัติ​ของ​เรา ผู้​ใด​ปฏิบัติ​ตาม​ก็​จะ​มี​ชีวิต​โดย​สิ่ง​เหล่า​นั้น เรา​คือ​พระยาห์เวห์

6 “ ‘ห้าม​ผู้​ใด​ใน​พวก​เจ้า​เข้า​ใกล้​ญาติ​สนิท​เพื่อ​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​เขา​หรือ​เธอ เรา​คือ​พระยาห์เวห์

7 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​บิดา​หรือ​มารดา​ของ​เจ้า นาง​เป็น​มารดา​ของ​เจ้า เจ้า​อย่า​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​นาง

8 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ภรรยา​ของ​บิดา เพราะ​การ​ทำ​เช่น​นั้น​เป็นการ​ล่วงเกิน​บิดา​ของ​เจ้า

9 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​เจ้า ไม่​ว่า​จะ​เป็น​บุตร​สาว​ของ​บิดา​หรือ​บุตร​สาว​ของ​มารดา และ​ไม่​ว่า​จะ​เกิด​ใน​บ้าน​หรือ​เกิด​นอก​บ้าน

10 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​บุตร​สาว​ของ​บุตร​ชาย หรือ​บุตร​สาว​ของ​บุตร​สาว​ของ​เจ้า เพราะ​พวก​นาง​เป็น​สายเลือด​ของ​เจ้า​เอง

11 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​บุตร​สาว​ของ​ภรรยา​บิดา​ซึ่ง​เกิด​จาก​บิดา​ของ​เจ้า เพราะ​นาง​เป็น​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​เจ้า

12 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​บิดา เพราะ​นาง​เป็น​ญาติ​สนิท​ของ​บิดา

13 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​มารดา เพราะ​นาง​เป็น​ญาติ​สนิท​ของ​มารดา

14 “ ‘ห้าม​มี​เพศสัมพันธ์​กับ​ภรรยา​ของ​ลุง​หรือ​อา​ฝ่าย​บิดา​ของ​เจ้า เพราะ​นาง​มี​ศักดิ์​เป็น​ป้า​ของ​เจ้า

15 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ลูกสะใภ้​ของ​เจ้า นาง​เป็น​ภรรยา​ของ​บุตร​ชาย​เจ้า เจ้า​อย่า​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​นาง

16 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ภรรยา​ของ​พี่​ชาย​หรือ​น้อง​ชาย เพราะ​การ​ทำ​เช่น​นั้น​เป็นการ​ล่วงเกิน​พี่​ชาย​หรือ​น้อง​ชาย​ของ​เจ้า

17 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​หญิง​คน​หนึ่ง​และ​บุตร​สาว​ของ​นาง ห้าม​รับ​บุตร​สาว​ของ​บุตร​ชาย​หรือ​บุตร​สาว​ของ​บุตร​สาว​ของ​นาง​มา​เพื่อ​มี​เพศ​สัมพันธ์ เพราะ​พวก​นาง​เป็น​ญาติ​สนิท​กัน นั่น​เป็น​ความ​ชั่ว​ร้าย

18 “ ‘ห้าม​รับ​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​ภรรยา​มา​เป็น​ภรรยา​อีก​คน​เพื่อ​ให้​ทั้ง​สอง​เป็น​คู่แข่ง​กัน และ​ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​นางใน​ขณะ​ที่​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​นาง​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่

19 “ ‘ห้าม​เข้า​ใกล้​หญิง​เพื่อ​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​นางใน​ช่วง​ที่​นาง​ไม่สะอาดตามพิธี​เพราะ​มี​ประจำเดือน

20 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ภรรยา​ของ​เพื่อนบ้าน จน​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​กับ​นาง

21 “ ‘ห้าม​มอบ​บุตร​คน​ใด​ของ​เจ้า​เป็น​เครื่องบูชา​แก่​โมเลค และ​ห้าม​ทำให้​นาม​ของ​พระเจ้า​ของ​เจ้า​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์*

22 “ ‘ห้าม​ชาย​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ชาย​เหมือน​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​หญิง การกระทำ​นี้​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ

23 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​สัตว์​ใด ๆ จน​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​ด้วย​สัตว์​นั้น หญิง​คน​ใด​ก็​ห้าม​ยอม​ตัว​ให้​สัตว์​ร่วมเพศ​กับ​ตน นี่​เป็นการ​วิปริต

24 “ ‘อย่า​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​ด้วย​สิ่ง​เหล่า​นี้ เพราะ​ชนชาติ​ที่​เรา​กำลัง​ขับ​ไล่ออก​ไป​ต่อ​หน้า​พวก​เจ้า​ได้​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​ด้วย​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด 25 แผ่นดิน​ก็​เป็น​มลทิน เรา​จึง​ลงโทษ​ความ​ชั่วช้า​ของ​แผ่นดิน​นั้น และ​แผ่นดิน​ก็​สำรอก​ผู้​อาศัย​ออก​มา 26 เพราะ​ฉะนั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​กฎเกณฑ์​และ​ข้อ​บัญญัติ​ของ​เรา และ​ห้าม​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​เหล่า​นี้ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน​หรือ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า 27 เพราะ​คนใน​แผ่นดิน​ที่​อยู่​ก่อน​พวก​เจ้า​ได้​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​เหล่า​นี้​ทั้งหมด และ​แผ่นดิน​ก็​เป็น​มลทิน 28 มิ​ฉะนั้น​เมื่อ​พวก​เจ้า​ทำให้​แผ่นดิน​เป็น​มลทิน แผ่นดิน​จะ​สำรอก​พวก​เจ้า​ออก​มา​เหมือน​ที่​สำรอก​ชนชาติ​ที่​อยู่​ก่อน​พวก​เจ้า

29 “ ‘ผู้​ใด​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​เหล่า​นี้ คน​ที่​ทำ​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​ประชาชน​ของ​ตน 30 ดังนั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา โดย​ไม่​ปฏิบัติ​ตาม​ขนบ​ที่​น่า​รังเกียจ​เหล่า​นี้​ซึ่ง​คน​ก่อนหน้า​พวก​เจ้า​เคย​ปฏิบัติ และ​อย่า​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​ด้วย​สิ่ง​เหล่า​นี้ เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า’ ”

19

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​กล่าว​แก่​ชุมนุม​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘พวก​เจ้า​ต้อง​เป็น​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า เรา​ศักดิ์สิทธิ์

3 “ ‘พวก​เจ้า​แต่ละ​คน​ต้อง​เคารพ​มารดา​และ​บิดา​ของ​ตน และ​ต้อง​รักษา​วันสะบาโต​ของ​เรา เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า

4 “ ‘อย่า​หัน​ไป​หา​รูป​เคารพ และ​อย่า​สร้าง​เทพเจ้า​ที่​หล่อ​ด้วย​โลหะ​ไว้​สำหรับ​ตน เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า

5 “ ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​ถวาย​เครื่องบูชาสันติสุข​แด่​พระยาห์เวห์ จง​ถวาย​ใน​ลักษณะ​ที่​พวก​เจ้า​จะ​ได้​รับ​การ​ยอมรับ 6 ต้อง​กิน​เครื่องบูชา​นั้น​ใน​วันที่​ถวาย​และ​ใน​วัน​รุ่งขึ้น ถ้า​มี​ส่วน​ใด​เหลือ​ถึง​วันที่​สาม ต้อง​เผา​ด้วย​ไฟ 7 ถ้า​กิน​ใน​วันที่​สาม สิ่ง​นั้น​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ และ​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยอมรับ 8 ผู้​ที่​กิน​ต้อง​รับ​ความ​ผิด​ของ​ตน เพราะ​เขา​ทำให้​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​ประชาชน​ของ​ตน

9 “ ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​เก็บเกี่ยว​ผลผลิต​ใน​แผ่นดิน​ของ​เจ้า อย่า​เก็บเกี่ยว​จน​หมด​ถึง​ขอบ​แปลง และ​อย่า​เก็บ​สิ่ง​ที่​ตกหล่น​จาก​การ​เก็บเกี่ยว 10 อย่า​เก็บ​ผล​องุ่น​ใน​สวน​จน​หมด และ​อย่า​เก็บ​ผล​องุ่น​ที่​ตก​ใน​สวน จง​เหลือ​ไว้​ให้​คน​ยากจน​และ​คน​ต่าง​ถิ่น เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า

11 “ ‘พวก​เจ้า​ห้าม​ขโมย

“ ‘พวก​เจ้า​ห้าม​โกหก

“ ‘พวก​เจ้า​ห้าม​หลอกลวง​กัน

12 “ ‘พวก​เจ้า​ห้าม​สาบาน​เท็จ​โดย​อ้าง​นาม​ของ​เรา ซึ่ง​เป็นการ​ทำให้​นาม​ของ​พระเจ้า​ของ​เจ้า​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์*

13 “ ‘อย่า​ข่มเหง​เพื่อนบ้าน​และ​อย่า​ปล้น​เขา

“ ‘อย่า​เก็บ​ค่า​จ้าง​ของ​ลูกจ้าง​ไว้​กับ​เจ้า​ข้าม​คืน​จนถึง​เช้า

14 “ ‘อย่า​แช่ง​คน​หู​หนวก และ​อย่า​วาง​สิ่ง​กีดขวาง​ตรง​หน้า​คน​ตาบ​อด​จน​เขา​สะดุด แต่​จง​ยำเกรง​พระเจ้า​ของ​เจ้า เรา​คือ​พระยาห์เวห์

15 “ ‘พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​ความ​อยุติธรรม​ใน​การ​พิพากษา อย่า​ลำเอียง​เข้า​ข้าง​คน​ยากจน และ​อย่า​เห็นแก่​หน้า​คน​ใหญ่​คน​โต แต่​จง​ตัดสิน​เพื่อนบ้าน​อย่าง​ยุติธรรม

16 “ ‘อย่า​เที่ยว​ใส่​ร้าย​คนใน​ประชาชน​ของ​เจ้า

“ ‘อย่า​ทำ​สิ่ง​ที่​เป็น​อันตราย​ต่อ​ชีวิต† ของ​เพื่อนบ้าน เรา​คือ​พระยาห์เวห์

17 “ ‘อย่า​เกลียด​พี่น้อง​ของ​เจ้า​อยู่​ใน​ใจ จง​ตักเตือน​เพื่อนบ้าน​อย่าง​ตรง​ไป​ตรง​มา เพื่อ​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​รับ​บาป​เพราะ​เขา

18 “ ‘อย่า​แก้​แค้น​และ​อย่า​ผูก​ใจ​เจ็บ​ต่อ​คนใน​ประชาชน​ของ​เจ้า แต่​จงรัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตนเอง เรา​คือ​พระยาห์เวห์

19 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​กฎเกณฑ์​ของ​เรา

“ ‘ห้าม​ผสมพันธุ์​สัตว์​ต่าง​ชนิด​กัน

“ ‘ห้าม​หว่าน​เมล็ด​พืช​สอง​ชนิด​ใน​แปลง​เดียวกัน

“ ‘ห้าม​สวม​เสื้อผ้า​ที่​ทำ​จาก​วัสดุ​สอง​ชนิด

20 “ ‘ถ้า​ชาย​คน​ใด​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​หญิง​ที่​เป็น​ทาส​และ​หมั้น​หมาย​กับ​ชาย​อื่น แต่​ยัง​ไม่​ได้​รับ​การ​ไถ่​หรือ​ปล่อย​ให้​เป็น​อิสระ ทั้ง​สอง​ต้อง​ถูก​ลงโทษ แต่​ไม่​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต เพราะ​นาง​ยัง​ไม่​ได้​เป็น​อิสระ 21 ชาย​นั้น​ต้อง​นำ​แกะ​ผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 22 ปุโรหิต​ต้อง​ใช้​แกะ​ผู้​สำหรับ​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​แก่​เขา​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เพราะ​บาป​ที่​เขา​ทำ แล้ว​บาป​ที่​เขา​ทำ​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย

23 “ ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​และ​ปลูก​ต้นไม้​สำหรับ​กิน​ผล​ทุก​ชนิด ให้​ถือว่า​ผล​ของ​มัน​ต้อง​ห้าม‡ เป็น​เวลา​สาม​ปี ผล​นั้น​ต้อง​ห้าม​สำหรับ​พวก​เจ้า​และ​ห้าม​กิน 24 แต่​ใน​ปีที่​สี่ ผล​ทั้งหมด​จะ​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​แด่​พระยาห์เวห์ 25 ใน​ปีที่​ห้า พวก​เจ้า​จึง​กิน​ผล​ของ​มัน​ได้ เพื่อ​ให้​ต้นไม้​ออก​ผล​เพิ่มพูน​แก่​พวก​เจ้า เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า

26 “ ‘พวก​เจ้า​ห้าม​กิน​เนื้อที่​ยัง​มี​เลือด​อยู่ ห้าม​ทำนาย​โชค​ชะตา​และ​ห้าม​ทำ​ไสยศาสตร์

27 “ ‘พวก​เจ้า​ห้าม​ตัด​ผม​บริเวณ​ข้าง​ศีรษะ และ​ห้าม​เล็ม​ขอบ​เครา

28 “ ‘พวก​เจ้า​ห้าม​กรีด​เนื้อ​ของ​ตน​เพื่อ​ไว้ทุกข์​ให้​คน​ตาย และ​ห้าม​สัก​เครื่องหมาย​ใด​บน​ตัว เรา​คือ​พระยาห์เวห์

29 “ ‘อย่า​ทำให้​บุตร​สาว​ของ​เจ้า​เสื่อม​เกียรติ​ด้วย​การ​ให้​นาง​เป็น​โสเภณี มิ​ฉะนั้น​แผ่นดิน​จะ​ตก​อยู่​ใน​การ​โสเภณี​และ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​ชั่ว​ร้าย

30 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​วันสะบาโต​ของ​เรา และ​ยำเกรง​สถานบริสุทธิ์​ของ​เรา เรา​คือ​พระยาห์เวห์

31 “ ‘อย่า​หัน​ไป​หา​คนทรง​ผี​หรือ​หมอผี และ​อย่า​ไป​หา​พวก​เขา​เพื่อ​ไม่​ให้​ตัวเอง​เป็น​มลทิน​เพราะ​พวก​เขา เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า

32 “ ‘เมื่อ​พบ​ผู้​มี​ผม​หงอก จง​ลุก​ขึ้น​ยืน​และ​ให้​เกียรติ​ผู้​สูง​อายุ และ​จง​ยำเกรง​พระเจ้า​ของ​เจ้า เรา​คือ​พระยาห์เวห์

33 “ ‘ถ้า​คน​ต่าง​ถิ่น​มา​อาศัย​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​ใน​แผ่นดิน​ของ​เจ้า อย่า​ข่มเหง​เขา 34 คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​ต้อง​เป็น​เหมือน​คน​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน​สำหรับ​พวก​เจ้า จงรัก​เขา​เหมือน​รัก​ตนเอง เพราะ​พวก​เจ้า​เคย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า

35 “ ‘พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​ความ​อยุติธรรม​ใน​การ​ตัดสิน​เรื่อง​การ​วัด​ความ​ยาว น้ำหนัก หรือ​ปริมาตร 36 พวก​เจ้า​ต้อง​มี​ตาชั่ง​ที่​ยุติธรรม ลูกตุ้ม​น้ำหนัก​ที่​ยุติธรรม เอฟาห์​ที่​ยุติธรรม§ และ​ฮิน​ที่​ยุติธรรม* เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า ผู้​ได้​นำ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์

37 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​กฎเกณฑ์​และ​ข้อ​บัญญัติ​ทั้งหมด​ของ​เรา และ​ปฏิบัติ​ตาม เรา​คือ​พระยาห์เวห์’ ”

20

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “เจ้า​ต้อง​กล่าว​แก่​ชาวอิสราเอล​อีก​ว่า ‘ผู้​ใด​ใน​ชาวอิสราเอล หรือ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​อิสราเอล มอบ​บุตร​คน​ใด​ของ​ตน* แก่​โมเลค ผู้​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน ประชาชน​ใน​แผ่นดิน​ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​ให้​ตาย 3 เรา​จะ​ต่อต้าน​คน​ผู้​นั้น​และ​ตัด​เขา​ออก​จาก​ประชาชน​ของ​เขา เพราะ​เขา​มอบ​บุตร​ของ​ตน​แก่​โมเลค ทำให้​สถานบริสุทธิ์​ของ​เรา​เป็น​มลทิน​และ​ทำให้​นาม​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ 4 ถ้า​ประชาชน​ใน​แผ่นดิน​ทำ​เป็น​ไม่​เห็น​เมื่อ​คน​นั้น​มอบ​บุตร​ของ​ตน​แก่​โมเลค และ​ไม่​ประหาร​เขา 5 เรา​จะ​ต่อต้าน​ชาย​คน​นั้น​และ​ครอบครัว​ของ​เขา เรา​จะ​ตัด​เขา​และ​ทุก​คน​ที่​ตาม​เขา​ไป​เล่นชู้​กับ​โมเลคอ​อก​จาก​ประชาชน​ของ​ตน

6 “ ‘คน​ที่​หัน​ไป​หา​คนทรง​ผี​หรือ​หมอผี​และ​ไป​เล่นชู้​ตาม​พวก​เขา เรา​จะ​ต่อต้าน​คน​นั้น​และ​ตัด​เขา​ออก​จาก​ประชาชน​ของ​เขา

7 “ ‘ดังนั้น​จง​แยก​ตัว​ไว้​ให้​ศักดิ์สิทธิ์​และ​จง​เป็น​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า 8 พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​กฎเกณฑ์​ของ​เรา​และ​ปฏิบัติ​ตาม เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทำให้​พวก​เจ้า​ศักดิ์สิทธิ์

9 “ ‘ผู้​ใด​แช่ง​บิดา​หรือ​มารดา​ของ​ตน​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน เขา​ได้​แช่ง​บิดา​หรือ​มารดา​ของ​ตน ความ​ผิด​ที่​ทำให้​เขา​ต้อง​ตาย​ตก​อยู่​กับ​เขา​เอง

10 “ ‘ชาย​ที่​ล่วง​ประเวณี​กับ​ภรรยา​ของ​ชาย​อื่น คือ​ภรรยา​ของ​เพื่อนบ้าน ทั้ง​ชาย​ชู้​และ​หญิง​ชู้​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน

11 “ ‘ชาย​ที่​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ภรรยา​ของ​บิดา​ได้​ล่วงเกิน​บิดา​ของ​ตน ทั้ง​สอง​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน ความ​ผิด​ที่​ทำให้​พวก​เขา​ต้อง​ตาย​ตก​อยู่​กับ​พวก​เขา​เอง

12 “ ‘ถ้า​ชาย​ใด​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ลูกสะใภ้ ทั้ง​สอง​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน พวก​เขา​ได้​ทำ​สิ่ง​วิปริต ความ​ผิด​ที่​ทำให้​พวก​เขา​ต้อง​ตาย​ตก​อยู่​กับ​พวก​เขา​เอง

13 “ ‘ถ้า​ชาย​ใด​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ชาย​เหมือน​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​หญิง ทั้ง​สอง​ได้​ทำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ พวก​เขา​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน ความ​ผิด​ที่​ทำให้​พวก​เขา​ต้อง​ตาย​ตก​อยู่​กับ​พวก​เขา​เอง

14 “ ‘ถ้า​ชาย​ใด​รับ​หญิง​คน​หนึ่ง​กับ​มารดา​ของ​นาง​เป็น​ภรรยา นั่น​เป็น​ความ​ชั่ว​ร้าย ต้อง​เผา​เขา​และ​หญิง​ทั้ง​สอง​ด้วย​ไฟ เพื่อ​ไม่​ให้​มี​ความ​ชั่ว​ร้าย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า

15 “ ‘ถ้า​ชาย​ใด​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​สัตว์ เขา​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน และ​พวก​เจ้า​ต้อง​ฆ่า​สัตว์​นั้น​ด้วย

16 “ ‘ถ้า​หญิง​ใด​เข้า​ใกล้​สัตว์​เพื่อ​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​มัน พวก​เจ้า​ต้อง​ฆ่า​หญิง​นั้น​และ​สัตว์​นั้น ทั้ง​สอง​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน ความ​ผิด​ที่​ทำให้​พวก​เขา​ต้อง​ตาย​ตก​อยู่​กับ​พวก​เขา​เอง

17 “ ‘ถ้า​ชาย​ใด​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​ตน ไม่​ว่า​จะ​เป็น​บุตร​สาว​ของ​บิดา​หรือ​บุตร​สาว​ของ​มารดา นั่น​เป็น​เรื่อง​น่า​อับอาย ทั้ง​สอง​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​ต่อ​หน้า​คนใน​ชนชาติ​ของ​ตน เขา​ได้​ล่วงเกิน​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​ตน และ​ต้อง​รับ​ความ​ผิด​ของ​ตน

18 “ ‘ถ้า​ชาย​ใด​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​หญิง​ที่​มี​ประจำเดือน เขา​ได้​เปิดเผย​ทาง​ที่​เลือด​ของ​นาง​ไหล​ออก และ​นาง​ก็​เปิดเผย​ทาง​ที่​เลือด​ของ​ตน​ไหล​ออก ทั้ง​สอง​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​ประชาชน​ของ​ตน

19 “ ‘ห้าม​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​มารดา หรือ​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​บิดา เพราะ​ผู้​ที่​ทำ​เช่น​นั้น​ได้​ล่วงเกิน​ญาติ​สนิท​ของ​ตน ทั้ง​สอง​ต้อง​รับ​ความ​ผิด​ของ​ตน 20 ถ้า​ชาย​ใด​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ภรรยา​ของ​ลุง​หรือ​อา เขา​ได้​ล่วงเกิน​ลุง​หรือ​อา​ของ​ตน ทั้ง​สอง​ต้อง​รับ​บาป​ของ​ตน และ​จะ​ตาย​โดย​ไม่มี​บุตร

21 “ ‘ถ้า​ชาย​ใด​รับ​ภรรยา​ของ​พี่​ชาย​หรือ​น้อง​ชาย​มา​เป็น​ภรรยา นั่น​เป็น​มลทิน เขา​ได้​ล่วงเกิน​พี่​ชาย​หรือ​น้อง​ชาย​ของ​ตน ทั้ง​สอง​จะ​ไม่มี​บุตร

22 “ ‘ดังนั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​กฎเกณฑ์​และ​ข้อ​บัญญัติ​ทั้งหมด​ของ​เรา​และ​ปฏิบัติ​ตาม เพื่อ​แผ่นดิน​ที่​เรา​กำลัง​นำ​พวก​เจ้า​เข้าไป​อาศัย​จะ​ไม่​สำรอก​พวก​เจ้า​ออก​มา 23 พวก​เจ้า​ห้าม​ดำเนิน​ตาม​ขนบ​ของ​ชนชาติ​ที่​เรา​กำลัง​ขับ​ไล่ออก​ไป​ต่อ​หน้า​พวก​เจ้า เพราะ​พวก​เขา​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด เรา​จึง​รังเกียจ​พวก​เขา 24 แต่​เรา​ได้​กล่าว​แก่​พวก​เจ้า​ว่า “พวก​เจ้า​จะ​ได้​รับ​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา​เป็น​มรดก และ​เรา​จะ​มอบ​ให้​พวก​เจ้า​ครอบครอง เป็น​แผ่นดิน​ที่​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์” เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า ผู้​ได้​แยก​พวก​เจ้า​ออก​จาก​ชนชาติ​ต่าง ๆ

25 “ ‘ดังนั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​แยกแยะ​ระหว่าง​สัตว์​ที่​สะอาดตามพิธี​กับ​สัตว์​ที่​ไม่สะอาดตามพิธี และ​ระหว่าง​นก​ที่​ไม่สะอาดตามพิธี​กับ​นก​ที่​สะอาดตามพิธี อย่า​ทำให้​ตน​เป็น​ที่​น่า​รังเกียจ​ด้วย​สัตว์ นก หรือ​สิ่ง​ใด​ที่​คลาน​อยู่​บน​พื้น​ดิน ซึ่ง​เรา​ได้​แยก​ไว้​เป็น​สิ่ง​ไม่สะอาดตามพิธี​สำหรับ​พวก​เจ้า 26 พวก​เจ้า​ต้อง​เป็น​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เรา เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์ เรา​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ได้​แยก​พวก​เจ้า​ออก​จาก​ชนชาติ​ต่าง ๆ เพื่อ​ให้​พวก​เจ้า​เป็น​ของ​เรา

27 “ ‘ชาย​หรือ​หญิง​ที่​เป็น​คนทรง​ผี​หรือ​หมอผี​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​พวก​เขา​ให้​ตาย ความ​ผิด​ที่​ทำให้​พวก​เขา​ต้อง​ตาย​ตก​อยู่​กับ​พวก​เขา​เอง’ ”

21

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​กล่าว​แก่​ปุโรหิต​ผู้​เป็น​บุตร​ชาย​ของ​อาโรนว่า ‘ปุโรหิต​ต้อง​ไม่​ทำให้​ตน​ไม่สะอาดตามพิธี​เพราะ​ศพ​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​ตน 2 เว้น​แต่​เป็น​ญาติ​สนิท คือ​มารดา บิดา บุตร​ชาย บุตร​สาว หรือ​พี่​ชาย​หรือ​น้อง​ชาย 3 รวม​ทั้ง​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ที่​เป็น​หญิง​พรหมจารี​ซึ่ง​เป็น​ญาติ​ใกล้​ชิด​ของ​เขา​และ​ยัง​ไม่มี​สามี เขา​ทำให้​ตน​ไม่สะอาดตามพิธี​เพราะ​นาง​ได้ 4 เขา​ต้อง​ไม่​ทำให้​ตน​ไม่สะอาดตามพิธี​ใน​ฐานะ​ผู้​มี​ฐานะ​สำคัญ​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​ตน จน​ทำให้​ตน​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์

5 “ ‘พวก​เขา​ห้าม​โกน​ศีรษะ ห้าม​โกน​ขอบ​เครา และ​ห้าม​กรีด​เนื้อ​ของ​ตน 6 พวก​เขา​ต้อง​เป็น​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​พระเจ้า​ของ​ตน และ​ห้าม​ทำให้​นาม​ของ​พระเจ้า​ของ​ตน​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​พวก​เขา​ถวาย​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ คือ​อาหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​ตน ดังนั้น​พวก​เขา​ต้อง​เป็น​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์

7 “ ‘พวก​เขา​ห้าม​แต่งงาน​กับ​หญิง​โสเภณี​หรือ​หญิง​ที่​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ ปุโรหิต​ห้าม​แต่งงาน​กับ​หญิง​ที่​หย่า​จาก​สามี เพราะ​เขา​เป็น​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​พระเจ้า​ของ​ตน 8 ดังนั้น​เจ้า​ต้อง​แยก​เขา​ไว้​ให้​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​เขา​ถวาย​อาหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เจ้า เขา​ต้อง​เป็น​ผู้​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เจ้า เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทำให้​พวก​เจ้า​ศักดิ์สิทธิ์ เรา​ศักดิ์สิทธิ์

9 “ ‘ถ้า​บุตร​สาว​ของ​ปุโรหิต​คน​ใด​ทำให้​ตน​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ด้วย​การ​เป็น​โสเภณี นาง​ทำให้​บิดา​ของ​ตน​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​ด้วย นาง​ต้อง​ถูก​เผา​ด้วย​ไฟ

10 “ ‘ผู้​ที่​เป็น​มหาปุโรหิต​ท่ามกลาง​พี่น้อง ซึ่ง​ได้​รับ​การ​เท​น้ำมัน​เจิม​บน​ศีรษะ​และ​ได้​รับ​การ​แต่งตั้ง​ให้​สวม​เครื่อง​แต่ง​กาย ต้อง​ไม่​ปล่อย​ผม​ให้​สยาย​และ​ต้อง​ไม่​ฉีก​เสื้อผ้า 11 เขา​ต้อง​ไม่​เข้าไป​ใกล้​ศพ​ใด ๆ และ​ต้อง​ไม่​ทำให้​ตน​ไม่สะอาดตามพิธี​แม้​เพราะ​บิดา​หรือ​มารดา​ของ​ตน 12 เขา​ต้อง​ไม่​ออก​จาก​สถานบริสุทธิ์ และ​ต้อง​ไม่​ทำให้​สถานบริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า​ของ​ตน​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​น้ำมัน​เจิม​ของ​พระเจ้า​ของ​เขา​ซึ่ง​เป็น​เครื่องหมาย​แห่ง​การ​ถวาย​ตัว​อยู่​บน​เขา เรา​คือ​พระยาห์เวห์

13 “ ‘เขา​ต้อง​แต่งงาน​กับ​หญิง​พรหมจารี 14 เขา​ห้าม​แต่งงาน​กับ​หญิง​ม่าย หญิง​ที่​หย่า​ร้าง หญิง​ที่​เสื่อม​จาก​ความ​บริสุทธิ์ หรือ​หญิง​โสเภณี เขา​ต้อง​แต่งงาน​กับ​หญิง​พรหมจารี​จาก​ประชาชน​ของ​ตน 15 เขา​ต้อง​ไม่​ทำให้​เชื้อสาย​ของ​ตน​ท่ามกลาง​ประชาชน​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทำให้​เขา​ศักดิ์สิทธิ์’ ”

16 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 17 “จง​กล่าว​แก่​อาโรนว่า ‘ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ ลูกหลาน​คน​ใด​ของ​เจ้าที่​มี​ตำหนิ​ทาง​ร่างกาย​ห้าม​เข้า​ใกล้​เพื่อ​ถวาย​อาหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เขา 18 ผู้​ใด​มี​ตำหนิ​ห้าม​เข้า​ใกล้ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน​ตาบ​อด คน​ขา​เป๋ ผู้​มี​จมูก​แบน หรือ​ผู้​มี​อวัยวะ​ส่วน​ใด​ผิด​รูป 19 หรือ​ผู้​ที่​เท้า​บาดเจ็บ​หรือ​มือ​บาดเจ็บ 20 หรือ​ผู้​ที่​หลังค่อม ผู้​มี​รูปร่าง​แคระ ผู้​มี​ความ​ผิด​ปกติ​ที่​ตา ผู้​เป็น​โรค​คัน​หรือ​มี​สะเก็ด หรือ​ผู้​ที่​อัณฑะ​บาดเจ็บ 21 ลูกหลาน​ของ​อาโรน​ปุโรหิต​คน​ใด​ที่​มี​ตำหนิ​ห้าม​เข้า​ใกล้​เพื่อ​ถวาย​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ เพราะ​เขา​มี​ตำหนิ เขา​จึง​ห้าม​เข้า​ใกล้​เพื่อ​ถวาย​อาหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เขา 22 เขา​กิน​อาหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เขา​ได้ ทั้ง​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด​และ​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ 23 แต่​เขา​ห้าม​เข้า​ใกล้​ม่าน​หรือ​แท่นบูชา เพราะ​เขา​มี​ตำหนิ เพื่อ​ไม่​ให้​เขา​ทำให้​สถานบริสุทธิ์​ทั้งหลาย​ของ​เรา​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทำให้​สถาน​เหล่า​นั้น​ศักดิ์สิทธิ์’ ”

24 โมเสส​จึง​กล่าว​เรื่อง​นี้​แก่​อาโรน บุตร​ชาย​ของ​เขา และ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด

22

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​บอก​อาโรน​และ​บุตร​ชาย​ของ​เขา​ให้​แยก​ตัว​ออก​จาก​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ของ​ชาวอิสราเอล​ซึ่ง​พวก​เขา​แยก​ไว้​ให้​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​เรา เพื่อ​ไม่​ให้​พวก​เขา​ทำให้​นาม​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์*

3 “จง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ ถ้า​ลูกหลาน​คน​ใด​ของ​พวก​เจ้า​เข้า​ใกล้​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ที่​ชาวอิสราเอล​แยก​ไว้​ให้​ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์ ขณะ​ที่​ยัง​มี​ภาวะ​ไม่สะอาดตามพิธี​ติด​ตัว​อยู่ คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​การ​อยู่​ต่อ​หน้า​เรา เรา​คือ​พระยาห์เวห์

4 “ ‘ลูกหลาน​ของ​อาโรน​คน​ใด​เป็น​โรค​เรื้อน​หรือ​มี​ของเหลว​ไหล​ออก ห้าม​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​จนกว่า​จะ​สะอาดตามพิธี ผู้​ใด​แตะ​สิ่ง​ที่​ไม่สะอาดตามพิธี​เพราะ​ศพ หรือ​แตะ​ชาย​ที่​มี​น้ำ​อสุจิ​หลั่ง​ออก 5 หรือ​แตะ​สัตว์​ที่​คลาน​ซึ่ง​ทำให้​เขา​ไม่สะอาดตามพิธี หรือ​แตะ​คน​ที่​ทำให้​เขา​ไม่สะอาดตามพิธี ไม่​ว่า​คน​นั้น​จะ​มี​ภาวะ​ไม่​สะอาด​แบบ​ใด 6 ผู้​ที่​แตะ​สิ่ง​ใด​เช่น​นี้​จะ​ไม่สะอาดตามพิธี​จนถึง​เวลา​เย็น และ​ห้าม​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​จนกว่า​จะ​อาบ​น้ำ​ชำระ​ร่างกาย 7 เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ตก เขา​จะ​สะอาดตามพิธี หลัง​จาก​นั้น​เขา​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ได้ เพราะ​เป็น​อาหาร​ของ​เขา 8 เขา​ห้าม​กิน​สัตว์​ที่​ตาย​เอง​หรือ​ถูก​สัตว์​อื่น​ฉีก​จน​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน เรา​คือ​พระยาห์เวห์

9 “ ‘พวก​เขา​ต้อง​รักษา​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา มิ​ฉะนั้น​จะ​ต้อง​รับ​บาป​เพราะ​เรื่อง​นั้น​และ​ตาย​เพราะ​ทำให้​สิ่ง​นั้น​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทำให้​พวก​เขา​ศักดิ์สิทธิ์

10 “ ‘คนนอก​ห้าม​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ผู้​ที่มา​อาศัย​กับ​ปุโรหิต​หรือ​คน​รับจ้าง​ก็​ห้าม​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ 11 แต่​ถ้า​ปุโรหิต​ซื้อ​ทาส​ด้วย​เงิน​ของ​ตน ทาส​นั้น​กิน​ได้ และ​ผู้​ที่​เกิด​ใน​บ้าน​ของ​ปุโรหิต​ก็​กิน​อาหาร​ของ​เขา​ได้ 12 ถ้า​บุตร​สาว​ของ​ปุโรหิต​แต่งงาน​กับ​คนนอก นางห้าม​กิน​ของ​ถวาย​ที่​ยก​ถวาย​จาก​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ 13 แต่​ถ้า​บุตร​สาว​ของ​ปุโรหิต​เป็น​ม่าย​หรือ​หย่า​ร้าง ไม่มี​บุตร และ​กลับ​มา​อยู่​บ้าน​บิดา​เหมือน​เมื่อ​ยัง​สาว นาง​กิน​อาหาร​ของ​บิดา​ได้ แต่​คนนอก​ห้าม​กิน​สิ่ง​นั้น

14 “ ‘ถ้า​ชาย​คน​ใด​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​โดย​ไม่​ตั้งใจ เขา​ต้อง​เพิ่ม​หนึ่ง​ใน​ห้า​ของ​มูลค่า​สิ่ง​นั้น แล้ว​มอบ​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ให้​ปุโรหิต 15 ปุโรหิต​ต้อง​ไม่​ทำให้​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ของ​ชาวอิสราเอล​ซึ่ง​พวก​เขา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ 16 และ​ต้อง​ไม่​ปล่อย​ให้​ชาวอิสราเอล​กิน​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ของ​ตน​จน​ต้อง​แบก​รับ​ความ​ผิด​ที่​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​ผิด​ต้อง​ชดใช้ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทำให้​พวก​เขา​ศักดิ์สิทธิ์’ ”

17 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 18 “จง​กล่าว​แก่​อาโรน บุตร​ชาย​ของ​เขา และ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​ว่า ‘ผู้​ใด​ใน​วงศ์วาน​อิสราเอล​หรือ​คน​ต่าง​ชาติ​ที่​อยู่​ใน​อิสราเอล​นำ​ของ​ถวาย​มา​ถวาย ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ของ​ถวาย​ตาม​คำปฏิญาณ​หรือ​ของ​ถวายด้วย​ความสมัครใจ ซึ่ง​เขา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องเผาบูชา 19 เพื่อ​ให้​พวก​เจ้า​ได้​รับ​การ​ยอมรับ ต้อง​ถวาย​สัตว์​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ​จาก​โค แกะ หรือ​แพะ 20 ห้าม​ถวาย​สัตว์​ที่​มี​ตำหนิ เพราะ​สัตว์​นั้น​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยอมรับ​แทน​พวก​เจ้า 21 ผู้​ใด​ถวาย​เครื่องบูชาสันติสุข​แด่​พระยาห์เวห์​เพื่อ​ทำตาม​คำปฏิญาณ หรือ​ถวายด้วย​ความสมัครใจ​จาก​ฝูง​โค​หรือ​ฝูง​แกะ​และ​แพะ สัตว์​นั้น​ต้อง​สมบูรณ์​จึง​จะ​ได้​รับ​การ​ยอมรับ และ​ต้อง​ไม่มี​ตำหนิ 22 ห้าม​ถวาย​สัตว์​ที่​ตาบ​อด บาดเจ็บ พิการ มี​หูด มี​แผล​มี​หนอง หรือ​มี​แผล​น้ำเหลือง​ไหล​แด่​พระยาห์เวห์ และ​ห้าม​ใช้​สัตว์​เหล่า​นั้น​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​บน​แท่นบูชา​แด่​พระยาห์เวห์ 23 ส่วน​วัว​หรือ​แกะ​ที่​มี​อวัยวะ​ผิด​รูป​หรือ​ขาด​ส่วน​ใด พวก​เจ้า​ถวาย​เป็น​ของ​ถวายด้วย​ความสมัครใจ​ได้ แต่​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยอมรับ​สำหรับคำปฏิญาณ 24 พวก​เจ้า​ห้าม​ถวาย​สัตว์​ที่​อัณฑะ​ฟกช้ำ บด แตก หรือ​ถูก​ตัด​แด่​พระยาห์เวห์ และ​ห้าม​ทำ​เช่น​นี้​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เจ้า 25 พวก​เจ้า​ห้าม​รับ​สัตว์​เหล่า​นี้​จาก​มือ​คน​ต่าง​ชาติ​มา​ถวาย​เป็น​อาหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า เพราะ​สัตว์​เหล่า​นั้น​มี​ความ​เสียหาย​อยู่​ใน​ตัว​และ​มี​ตำหนิ จึง​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยอมรับ​แทน​พวก​เจ้า’ ”

26 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 27 “เมื่อ​วัว แกะ หรือ​แพะ​เกิด​มา ให้​มัน​อยู่​กับ​แม่​เจ็ด​วัน ตั้งแต่​วันที่​แปด​เป็นต้น​ไป มัน​จะ​ได้​รับ​การ​ยอมรับ​สำหรับ​ถวาย​เป็น​ของถวาย​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ 28 ไม่​ว่า​จะ​เป็น​แม่​โค​หรือ​แม่​แกะ พวก​เจ้า​ห้าม​ฆ่า​แม่​กับ​ลูก​ใน​วัน​เดียวกัน

29 “เมื่อ​พวก​เจ้า​ฆ่า​เครื่องบูชา​แห่ง​การ​ขอบพระคุณ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ จง​ถวาย​ใน​ลักษณะ​ที่​พวก​เจ้า​จะ​ได้​รับ​การ​ยอมรับ 30 ต้อง​กิน​ใน​วัน​เดียวกัน ห้าม​เหลือ​ส่วน​ใด​ไว้​จนถึง​เช้า เรา​คือ​พระยาห์เวห์

31 “ดังนั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​บัญญัติ​ของ​เรา​และ​ปฏิบัติ​ตาม เรา​คือ​พระยาห์เวห์ 32 พวก​เจ้า​ห้าม​ทำให้​นาม​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา​เสื่อม​จาก​ความ​ศักดิ์สิทธิ์ แต่​พวก​เจ้า​ต้อง​ยกย่อง​ว่า​เรา​ศักดิ์สิทธิ์​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล เรา​คือ​พระยาห์เวห์† ผู้​ทำให้​พวก​เจ้า​ศักดิ์สิทธิ์ 33 ผู้​ได้​นำ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​เพื่อ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า เรา​คือ​พระยาห์เวห์”

23

1 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​และ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ให้​เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ มี​ดัง​ต่อ​ไป​นี้ นี่​คือ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​เรา

3 “ ‘จง​ทำ​งาน​หก​วัน แต่​วัน​ที่​เจ็ด​เป็น​วัน​สะบาโต​แห่ง​การ​หยุด​พัก​อย่าง​เคร่งครัด เป็น​วัน​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ทุก​ชนิด วัน​นั้น​เป็น​สะบาโต​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่

4 “ ‘ต่อ​ไป​นี้​คือ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์ เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์​ซึ่ง​พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด 5 วัน​ที่​สิบ​สี่​ของ​เดือน​แรก ตอน​เย็น เป็น​เทศกาล​ปัสกา​ของ​พระยาห์เวห์ 6 วัน​ที่​สิบ​ห้า​ของ​เดือน​เดียวกัน​เป็น​เทศกาล​ขนมปังไม่ใส่ยีสต์​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ พวกเจ้า​ต้อง​กิน​ขนมปังไม่ใส่ยีสต์​เจ็ด​วัน 7 ใน​วัน​แรก​พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ 8 ตลอด​เจ็ด​วัน​พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ และ​ใน​วัน​ที่​เจ็ด​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ’ ”

9 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 10 “จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​และ​บอก​พวกเขา​ว่า ‘เมื่อ​พวกเจ้า​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​จะ​มอบ​ให้ และ​เก็บเกี่ยว​ผลผลิต​ของ​แผ่นดิน​นั้น​แล้ว จง​นำ​ฟ่อน​รวง​แรก​จาก​ผล​เก็บเกี่ยว​ของ​พวกเจ้า​มา​ให้​ปุโรหิต 11 ปุโรหิต​จะ​โบก​ฟ่อน​นั้น​ถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ เพื่อ​ให้​พวกเจ้า​เป็น​ที่​ยอมรับ เขา​ต้อง​โบก​ถวาย​ใน​วัน​ถัด​จาก​วัน​สะบาโต 12 ใน​วัน​ที่​พวกเจ้า​โบก​ฟ่อน​นั้น​ถวาย จง​ถวาย​ลูก​แกะ​ตัวผู้​ไม่มี​ตำหนิ​อายุ​หนึ่ง​ปี​เป็น​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​แด่​พระยาห์เวห์ 13 เครื่องบูชาจากธัญพืช​ที่​ถวาย​พร้อม​กัน​ต้อง​เป็น​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​สอง​ใน​สิบ​เอฟาห์* ผสม​น้ำมัน เป็น​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ และ​เครื่องดื่มถวาย​ที่​ถวาย​พร้อม​กัน​ต้อง​เป็น​เหล้า​องุ่น​หนึ่ง​ใน​สี่​ฮิน† 14 พวก​เจ้า​ห้าม​กิน​ขนม​ปัง ธัญพืช​คั่ว หรือ​ธัญพืช​สด จน​กว่า​จะ​ถึง​วัน​นั้น​และ​ได้​นำ​ของ​ถวาย​มา​ถวาย​แด่​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​แล้ว นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวก​เจ้า​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่

15 “ ‘พวกเจ้า​ต้อง​นับ​ตั้งแต่​วัน​ถัด​จาก​วัน​สะบาโต คือ​วัน​ที่​นำ​ฟ่อน​ของถวายที่โบกถวาย​มา ให้​ครบ​เจ็ด​สะบาโต 16 แล้ว​นับ​ต่อ​ไป​จนถึง​วัน​ถัด​จาก​สะบาโต​ที่​เจ็ด รวม​เป็น​ห้า​สิบ​วัน จากนั้น​จง​ถวาย​เครื่องบูชาจากธัญพืช​ชุด​ใหม่​แด่​พระยาห์เวห์ 17 พวกเจ้า​ต้อง​นำ​ขนมปัง​สอง​ก้อน​จาก​ที่อยู่​อาศัย​มา​เป็น​ของถวายที่โบกถวาย ขนมปัง​นั้น​ทำ​จาก​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​สอง​ใน​สิบ​เอฟาห์‡ และ​อบ​โดย​ใส่​ยีสต์ เพื่อ​เป็น​ผลผลิตแรก​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 18 พร้อมกับ​ขนมปัง​นั้น พวกเจ้า​ต้อง​นำ​ลูก​แกะ​ไม่มี​ตำหนิ​อายุ​หนึ่ง​ปี​เจ็ด​ตัว โค​หนุ่ม​หนึ่ง​ตัว และ​แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​มา​ถวาย ทั้งหมด​นี้​เป็น​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​แด่​พระยาห์เวห์ พร้อมกับ​เครื่องบูชาจากธัญพืช​และ​เครื่องดื่มถวาย เป็น​ของถวายที่เผาด้วยไฟ มี​กลิ่นหอม​เป็น​ที่พอใจ​ของ​พระยาห์เวห์ 19 จง​ถวาย​แพะ​ตัวผู้​หนึ่ง​ตัว​เป็น​เครื่องบูชาบาป และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​สอง​ตัว​อายุ​หนึ่ง​ปี​เป็น​เครื่องบูชาสันติสุข 20 ปุโรหิต​จะ​โบก​ขนมปัง​จาก​ผลผลิตแรก​พร้อมกับ​ลูก​แกะ​สอง​ตัว เป็น​ของถวายที่โบกถวาย​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์​สำหรับ​ปุโรหิต 21 ใน​วัน​เดียวกัน​นั้น พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวก​เจ้า

22 “ ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​เก็บ​เกี่ยว​ผล​ผลิต​จาก​แผ่น​ดิน อย่า​เก็บเกี่ยว​จน​หมด​ถึง​ขอบ​แปลง และ​อย่า​เก็บ​สิ่ง​ที่​ตกหล่น​จาก​การ​เก็บ​เกี่ยว จง​เหลือ​ไว้​ให้​คน​ยากจน​และ​คน​ต่าง​ถิ่น เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า’ ”

23 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 24 “จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ใน​วัน​ที่​หนึ่ง​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด พวก​เจ้า​ต้อง​หยุด​พัก​อย่าง​เคร่งครัด เป็น​วัน​ระลึก​ด้วย​เสียง​แตร และ​เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ 25 พวกเจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ และ​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์’ ”

26 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 27 “วัน​ที่​สิบ​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด​นี้​เป็น​วันแห่งการลบล้าง พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ ต้อง​ข่ม​ใจ​ตนเอง และ​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ 28 ใน​วัน​นั้น​พวกเจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ทุก​ชนิด เพราะ​เป็น​วันแห่งการลบล้าง เพื่อ​ประกอบ​พิธี​ลบล้าง​ให้​พวกเจ้า​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า 29 ผู้​ใด​ไม่​ข่มใจ​ตนเอง​ใน​วัน​นั้น​จะ​ถูก​ตัดขาด​จาก​ชนชาติ​ของ​ตน 30 ผู้​ใด​ทำ​งาน​ชนิด​ใด​ใน​วัน​นั้น เรา​จะ​ทำลาย​คน​นั้น​เสีย​จาก​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ของ​เขา 31 พวกเจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ทุก​ชนิด นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวกเจ้า​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พวกเจ้า​อาศัย​อยู่ 32 วัน​นั้น​เป็น​สะบาโต​แห่ง​การ​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด​สำหรับ​พวกเจ้า และ​พวกเจ้า​ต้อง​ข่มใจ​ตนเอง ตั้งแต่​ตอน​เย็น​ของ​วัน​ที่​เก้า​ไป​จนถึง​ตอน​เย็น​ของ​วัน​ถัด​ไป พวกเจ้า​ต้อง​รักษา​สะบาโต​ของ​พวกเจ้า”

33 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 34 “จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘วัน​ที่​สิบ​ห้า​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด​เป็น​เทศกาล​เพิงพัก§ ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน 35 วัน​แรก​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ 36 ตลอด​เจ็ด​วัน​พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ วัน​ที่​แปด​ให้​มี​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ และ​พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ วัน​นั้น​เป็น​การ​ประชุม​พิเศษ​อย่าง​เคร่งครัด พวก​เจ้า​ห้าม​ทำ​งาน​ตาม​ปกติ

37 “ ‘เหล่า​นี้​คือ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​พวก​เจ้า​ต้อง​ประกาศ​ให้​เป็น​การ​ชุมนุม​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ถวาย​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่ เครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชาจากธัญพืช เครื่องบูชา และ​เครื่องดื่มถวาย แต่ละ​อย่าง​ตาม​วัน​ที่​กำหนด 38 ทั้งหมด​นี้​นอกเหนือ​จาก​วัน​สะบาโต​ของ​พระยาห์เวห์ ของถวาย​ของ​พวกเจ้า ของถวาย​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​ทุก​อย่าง และ​ของถวาย​ด้วย​ใจ​สมัคร​ทุก​อย่าง​ที่​พวกเจ้า​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์

39 “ ‘ใน​วัน​ที่​สิบ​ห้า​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด เมื่อ​พวกเจ้า​เก็บ​ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน​แล้ว จง​ฉลอง​เทศกาล​ของ​พระยาห์เวห์​เจ็ด​วัน วัน​แรก​ให้​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด และ​วัน​ที่​แปด​ให้​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด 40 ใน​วัน​แรก พวกเจ้า​ต้อง​นำ​ผล​จาก​ต้นไม้​ที่​งด​งาม กิ่ง​อินทผลัม กิ่ง​ไม้​ใบ​ดก และ​กิ่ง​ต้น​หลิว​ริม​ลำ​ธาร​มา และ​จง​ชื่น​ชม​ยิน​ดี​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า​เป็น​เวลา​เจ็ด​วัน 41 พวกเจ้า​ต้อง​ฉลอง​เทศกาล​นี้​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ปี​ละ​เจ็ด​วัน นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวกเจ้า จง​ฉลอง​ใน​เดือน​ที่​เจ็ด 42 พวกเจ้า​ต้อง​อาศัย​ใน​ที่​พัก​ชั่ว​คราว* เจ็ด​วัน ชาวอิสราเอล​ที่​เกิด​ใน​แผ่นดิน​ทุก​คน​ต้อง​อาศัย​ใน​ที่​พัก​ชั่ว​คราว† 43 เพื่อ​คน​รุ่น​หลัง​ของ​พวกเจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า เรา​ให้​ชาวอิสราเอล​อาศัย​ใน​ที่​พัก​ชั่ว​คราว‡ เมื่อ​เรา​นำ​พวกเขา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า’ ”

44 โมเสส​จึง​ประกาศ​เทศกาลตามกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์​แก่​ชาวอิสราเอล

24

1 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​สั่ง​ชาวอิสราเอล​ให้​นำ​น้ำมัน​มะกอก​บริสุทธิ์​ที่​ได้​จาก​การ​ตำ​สำหรับ​จุด​ตะเกียง​มา​ให้​เจ้า เพื่อ​ให้​ตะเกียง​ติด​อยู่​เสมอ 3 อาโรน​ต้อง​ดู​แล​ตะเกียง​ไว้​นอก​ม่าน​แห่ง​คำ​พยาน​ใน​เต็นท์นัดพบ ตั้งแต่​เย็น​จนถึง​เช้า​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​อยู่​เสมอ นี่​เป็น​กฎ​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ของ​พวกเจ้า 4 เขา​ต้อง​ดู​แล​ตะเกียง​บน​เชิงตะเกียง​ทองคำ​บริสุทธิ์​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​อยู่​เสมอ

5 “เจ้า​ต้อง​นำ​แป้ง​เนื้อ​ละเอียด​มา​อบ​เป็น​ขนมปัง​สิบ​สอง​ก้อน แต่ละ​ก้อน​ใช้​แป้ง​สอง​ใน​สิบ​เอฟาห์* 6 จง​จัด​ขนมปัง​เป็น​สอง​แถว แถว​ละ​หก​ก้อน บน​โต๊ะ​ทองคำ​บริสุทธิ์​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์ 7 จง​วาง​กำยาน​บริสุทธิ์​บน​แต่ละ​แถว เพื่อ​ให้​เป็น​ส่วน​รำลึก​สำหรับ​ขนมปัง เป็น​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ 8 ทุก​วัน​สะบาโต เขา​ต้อง​จัด​ขนมปัง​ไว้​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​อยู่​เสมอ เป็น​พันธสัญญา​ถาวร​แทน​ชาวอิสราเอล 9 ขนมปัง​เหล่านั้น​จะ​เป็น​ของ​อาโรน​และ​บุตรชาย​ของ​เขา พวกเขา​ต้อง​กิน​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์ เพราะ​เป็น​ส่วน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง​สำหรับ​เขา​จาก​ของถวายที่เผาด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ตาม​กฎ​ถาวร”

10 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มารดา​เป็น​หญิง​ชาวอิสราเอล​และ​บิดา​เป็น​ชาว​อียิปต์ ออก​มา​อยู่​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล แล้ว​เขา​กับ​ชาย​ชาวอิสราเอล​คน​หนึ่ง​ทะเลาะ​กัน​ใน​ค่าย 11 บุตรชาย​ของ​หญิง​ชาวอิสราเอล​คน​นั้น​ลบหลู่​พระนาม​และ​กล่าว​คำ​สาป พวกเขา​จึง​พา​ตัว​เขา​มา​หา​โมเสส มารดา​ของ​เขา​ชื่อ​เชโลมิท เป็น​บุตรสาว​ของ​ดิบรี จาก​เผ่า​ดาน 12 พวก​เขา​ควบคุม​ตัว​เขา​ไว้​จนกว่า​จะ​มี​การ​แจ้ง​ให้​พวก​เขา​ทราบ​ว่า​พระยาห์เวห์​ประสงค์​ให้​ทำ​อย่าง​ไร 13 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า 14 “จง​พา​คน​ที่​กล่าว​คำ​สาป​ออก​ไป​นอก​ค่าย ให้​ทุก​คน​ที่​ได้ยิน​เขา​วางมือ​บน​ศีรษะ​ของ​เขา แล้ว​ให้​ชุมนุม​ทั้งหมด​เอา​หิน​ขว้าง​เขา 15 แล้ว​จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ผู้​ใด​สาป​แช่ง​พระเจ้า​ของ​ตน ผู้​นั้น​ต้อง​รับ​โทษ​บาป​ของ​ตน 16 ผู้​ใด​ลบหลู่​พระ​นาม​ของ​พระยาห์เวห์​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน ชุมนุม​ทั้งหมด​ต้อง​เอา​หิน​ขว้าง​เขา ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​หรือ​คน​พื้นเมือง เมื่อ​เขา​ลบหลู่​พระ​นาม​ก็​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต

17 “ ‘ผู้​ใด​ตี​คน​จน​ตาย​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน 18 ผู้​ใด​ตี​สัตว์​จน​ตาย​ต้อง​ชดใช้ หนึ่ง​ชีวิต​แทน​หนึ่ง​ชีวิต 19 ถ้า​ผู้​ใด​ทำ​ร้าย​เพื่อนบ้าน จง​ทำ​แก่​เขา​อย่าง​ที่​เขา​ได้​ทำ​ไว้ 20 กระดูก​หัก​แทน​กระดูก​หัก ตา​แทน​ตา ฟัน​แทน​ฟัน เขา​ทำให้​ผู้​อื่น​บาดเจ็บ​อย่าง​ไร ก็​ให้​ทำ​แก่​เขา​อย่าง​นั้น 21 ผู้​ใด​ฆ่า​สัตว์​ต้อง​ชดใช้ และ​ผู้​ใด​ฆ่า​คน​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต 22 พวก​เจ้า​ต้อง​ใช้​กฎหมาย​เดียวกัน​ทั้ง​กับ​คน​ต่าง​ถิ่น​และ​คน​พื้นเมือง เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า’ ”

23 โมเสส​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล แล้ว​พวกเขา​พา​คน​ที่​กล่าว​คำ​สาป​ออก​ไป​นอก​ค่าย​และ​เอา​หิน​ขว้าง​เขา ชาวอิสราเอล​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส

25

1 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสส​บน​ภูเขา​ซีนาย​ว่า 2 “จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล​และ​บอก​พวกเขา​ว่า ‘เมื่อ​พวกเจ้า​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​จะ​มอบ​ให้ แผ่นดิน​นั้น​ต้อง​หยุดพัก​เป็น​สะบาโต​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 3 พวก​เจ้า​จง​หว่าน​พืช​ใน​ที่เพาะปลูก​และ​ตัดแต่ง​สวนองุ่น​เป็น​เวลา​หก​ปี แล้ว​เก็บ​ผลผลิต 4 แต่​ใน​ปี​ที่​เจ็ด แผ่นดิน​ต้อง​มี​สะบาโต​แห่ง​การ​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด เป็น​สะบาโต​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ พวก​เจ้า​ห้าม​หว่าน​พืช​ใน​ที่เพาะปลูก​และ​ห้าม​ตัดแต่ง​สวนองุ่น 5 พืช​ที่​งอก​ขึ้น​เอง​จาก​ผล​เก็บเกี่ยว​ของ​พวกเจ้า​ห้าม​เกี่ยว และ​องุ่น​จาก​เถา​ที่​ไม่​ได้​ตัด​แต่ง​ห้าม​เก็บ ปี​นั้น​เป็น​ปี​แห่ง​การ​หยุดพัก​อย่าง​เคร่งครัด​สำหรับ​แผ่นดิน 6 ผล​ผลิต​ใน​ปี​สะบาโต​ของ​แผ่นดิน​จะ​เป็น​อาหาร​สำหรับ​พวก​เจ้า ทั้ง​ตัว​เจ้า ผู้​รับ​ใช้​ชาย ผู้​รับ​ใช้​หญิง ลูกจ้าง และ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​พำนัก​อยู่​กับ​เจ้า 7 ทั้ง​ฝูง​สัตว์​ของ​เจ้า​และ​สัตว์​ป่า​ที่อยู่​ใน​แผ่นดิน​ก็​จะ​กิน​ผลผลิต​ทั้งหมด​ของ​แผ่นดิน​นั้น​ได้

8 “ ‘พวกเจ้า​ต้อง​นับ​สะบาโต​ของ​ปี​เจ็ด​ครั้ง คือ​เจ็ด​คูณ​เจ็ด​ปี รวม​เป็น​สี่​สิบ​เก้า​ปี 9 แล้ว​ใน​วัน​ที่​สิบ​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด จง​เป่า​แตร​เสียง​ดัง ใน​วันแห่งการลบล้าง พวกเจ้า​ต้อง​เป่า​แตร​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​ของ​พวกเจ้า 10 พวกเจ้า​ต้อง​ทำให้​ปี​ที่​ห้า​สิบ​เป็น​ปี​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ประกาศ​อิสรภาพ​ทั่ว​แผ่นดิน​แก่​ผู้​อาศัย​ทุก​คน ปี​นั้น​เป็น​ปีจูบิลี​สำหรับ​พวกเจ้า แต่ละ​คน​ต้อง​กลับ​ไป​ยัง​ที่ดิน​ของ​ตน และ​แต่ละ​คน​ต้อง​กลับ​ไป​หา​ครอบครัว​ของ​ตน 11 ปี​ที่​ห้า​สิบ​นั้น​เป็น​ปีจูบิลี​สำหรับ​พวกเจ้า พวกเจ้า​ห้าม​หว่าน ห้าม​เกี่ยว​พืช​ที่​งอก​ขึ้น​เอง และ​ห้าม​เก็บ​องุ่น​จาก​เถา​ที่​ไม่​ได้​ตัด​แต่ง 12 เพราะ​เป็น​ปีจูบิลี​และ​เป็น​ปี​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​พวกเจ้า พวก​เจ้า​กิน​ผลผลิต​ที่​งอก​ขึ้น​เอง​จาก​ที่เพาะปลูก​ได้

13 “ ‘ใน​ปีจูบิลี​นี้ แต่ละ​คน​ต้อง​กลับ​ไป​ยัง​ที่ดิน​ของ​ตน

14 “ ‘ถ้า​พวกเจ้า​ขาย​สิ่งใด​ให้​เพื่อนบ้าน หรือ​ซื้อ​สิ่งใด​จาก​เพื่อนบ้าน อย่า​เอา​เปรียบ​กัน 15 ให้​เจ้า​ซื้อ​จาก​เพื่อน​บ้าน​โดย​คิด​ตาม​จำนวน​ปี​ที่​เหลือ​จนถึงปีจูบิลี และ​ให้​เขา​ขาย​แก่​เจ้า​โดย​คิด​ตาม​จำนวน​ปี​ที่​ยัง​เก็บ​เกี่ยว​ผลผลิต​ได้ 16 ถ้า​ยัง​เหลือ​ปี​เก็บ​เกี่ยว​มาก​ก็​เพิ่ม​ราคา ถ้า​เหลือ​ไม่​กี่​ปี​ก็​ลด​ราคา เพราะ​สิ่ง​ที่​เขา​ขาย​ให้​เจ้า​คือ​จำนวน​ฤดู​เก็บ​เกี่ยว​ที่​เหลือ​อยู่ 17 พวกเจ้า​อย่า​เอา​เปรียบ​กัน แต่​จง​ยำเกรง​พระเจ้า​ของ​เจ้า เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า

18 “ ‘ดังนั้น​จง​ปฏิบัติ​ตาม​กฎเกณฑ์​ของ​เรา รักษา​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​และ​ทำ​ตาม แล้ว​พวกเจ้า​จะ​อาศัย​อยู่ใน​แผ่นดิน​อย่าง​ปลอดภัย 19 แผ่นดิน​จะ​ให้​ผลผลิต พวกเจ้า​จะ​กิน​จน​อิ่ม​และ​อาศัย​อยู่ใน​นั้น​อย่าง​ปลอดภัย 20 ถ้า​พวกเจ้า​ถาม​ว่า “ใน​ปี​ที่​เจ็ด​เรา​จะ​กิน​อะไร ใน​เมื่อ​เรา​ไม่​ได้​หว่าน​และ​ไม่​ได้​เก็บ​ผลผลิต​ของ​เรา?” 21 เรา​จะ​บัญชา​ให้​พร​ของ​เรา​มา​ถึง​พวกเจ้า​ใน​ปี​ที่​หก และ​แผ่นดิน​จะ​ให้​ผลผลิต​พอ​สำหรับ​สาม​ปี 22 พวกเจ้า​จะ​หว่าน​ใน​ปี​ที่​แปด แต่​ยัง​คง​กิน​ผลผลิต​เก่า​ที่​เก็บ​ไว้​จนถึง​ปี​ที่​เก้า จนกว่า​ผลผลิต​ใหม่​จะ​ออก พวกเจ้า​จะ​กิน​ของ​เก่า​ที่​เก็บ​ไว้

23 “ ‘ห้าม​ขาย​ที่ดิน​เป็น​กรรมสิทธิ์​ถาวร เพราะ​แผ่นดิน​เป็น​ของ​เรา และ​พวก​เจ้า​เป็น​เพียง​คน​ต่าง​ถิ่น​และ​ผู้​พำนัก​ชั่วคราว​อยู่​กับ​เรา 24 ใน​แผ่นดิน​ทั้งหมด​ที่​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​พวกเจ้า ต้อง​เปิด​สิทธิ​ให้​ไถ่คืน​ที่ดิน​ได้

25 “ ‘ถ้า​พี่น้อง​ของ​เจ้า​คน​หนึ่ง​ยากจน​ลง​และ​ต้อง​ขาย​ที่ดิน​บาง​ส่วน​ของ​ตน ญาติ​ใกล้​ชิด​ที่​สุด​ของ​เขา​ต้อง​มา​ไถ่คืน​สิ่ง​ที่​พี่น้อง​ของ​เขา​ขาย​ไป 26 ถ้า​คน​นั้น​ไม่มี​ผู้​ใด​มา​ไถ่คืน แต่​ภาย​หลัง​เขา​มี​ฐานะ​ดี​ขึ้น​และ​มี​เงิน​พอ​จะ​ไถ่คืน 27 เขา​ต้อง​คำนวณ​จำนวน​ปี​นับ​จาก​วัน​ที่​ขาย หัก​มูลค่า​ตาม​ปี​ที่​ผ่าน​ไป แล้ว​คืน​ส่วน​ที่​เหลือ​ให้​คน​ที่​ซื้อ​ไว้ จากนั้น​เขา​จึง​กลับ​ไป​ครอบครอง​ที่ดิน​ของ​ตน​ได้ 28 แต่​ถ้า​เขา​ไม่มี​เงิน​พอ​จะ​ไถ่คืน สิ่ง​ที่​ขาย​ไป​จะ​อยู่ใน​มือ​ของ​ผู้​ซื้อ​จนถึง​ปีจูบิลี เมื่อ​ถึง​ปีจูบิลี ที่ดิน​นั้น​จะ​ถูก​ปล่อย​คืน และ​เขา​จะ​กลับ​ไป​ครอบครอง​ที่ดิน​ของ​ตน

29 “ ‘ถ้า​ผู้​ใด​ขาย​บ้าน​พัก​อาศัย​ใน​เมือง​ที่​มี​กำแพง เขา​มี​สิทธิ​ไถ่คืน​ได้​ภายใน​หนึ่ง​ปี​เต็ม​นับ​จาก​วัน​ที่​ขาย ตลอด​หนึ่ง​ปี​นั้น​เขา​มี​สิทธิ​ไถ่คืน 30 ถ้า​ไม่​ไถ่คืน​ภายใน​หนึ่ง​ปี​เต็ม บ้าน​ใน​เมือง​ที่​มี​กำแพง​นั้น​จะ​ตก​เป็น​กรรมสิทธิ์​ถาวร​ของ​ผู้​ซื้อ​และ​ลูกหลาน​ของ​เขา​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ และ​จะ​ไม่​ถูก​ปล่อย​คืน​ใน​ปีจูบิลี 31 แต่​บ้าน​ใน​หมู่​บ้าน​ที่​ไม่​มี​กำแพง​ล้อม​รอบ​ให้​นับ​รวม​กับ​ที่เพาะปลูก​ใน​ชน​บท บ้าน​เหล่า​นั้น​ไถ่​คืน​ได้​และ​ต้อง​ถูก​ปล่อย​คืน​ใน​ปีจูบิลี

32 “ ‘ส่วน​เมือง​ของ​คนเลวี คนเลวี​มี​สิทธิ​ไถ่คืน​บ้าน​ใน​เมือง​ที่​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​ตน​ได้​ทุก​เมื่อ 33 ถ้าคนเลวีขาย​บ้าน​ใน​เมือง​ที่​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​ตน เขา​ยัง​มี​สิทธิ​ไถ่​บ้าน​นั้น​คืน และ​บ้าน​นั้น​ต้อง​ถูก​ปล่อย​คืน​ในปีจูบิลี เพราะ​บ้าน​ใน​เมือง​ของคนเลวีเป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​พวก​เขา​ท่ามกลางชาวอิสราเอล 34 แต่​ทุ่ง​หญ้า​รอบ​เมือง​ของ​พวกเขา​ห้าม​ขาย เพราะ​เป็น​กรรมสิทธิ์​ถาวร​ของ​พวกเขา

35 “ ‘ถ้า​พี่น้อง​ของ​เจ้า​คน​หนึ่ง​ยากจน​ลง​และ​ไม่​สามารถ​เลี้ยง​ตัว​เอง​ได้​เมื่อ​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า เจ้า​ต้อง​ช่วย​พยุง​เขา​ไว้ ให้​เขา​อาศัย​อยู่​กับ​เจ้า​เหมือน​คน​ต่าง​ถิ่น​และ​ผู้​พำนัก​ชั่วคราว 36 อย่า​เรียก​ดอกเบี้ย​หรือ​หา​กำไร​จาก​เขา แต่​จง​ยำเกรง​พระเจ้า​ของ​เจ้า เพื่อ​พี่น้อง​ของ​เจ้า​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​กับ​เจ้า​ได้ 37 อย่า​ให้​เขา​ยืม​เงิน​โดย​คิด​ดอกเบี้ย และ​อย่า​ให้​อาหาร​แก่​เขา​เพื่อ​เอา​กำไร 38 เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า ผู้​พา​พวกเจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ เพื่อ​มอบ​แผ่นดิน​คานาอัน​ให้​พวกเจ้า​และ​เพื่อ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า

39 “ ‘ถ้า​พี่น้อง​ของ​เจ้า​คน​หนึ่ง​ยากจน​ลง​เมื่อ​อยู่​กับ​เจ้า และ​ขาย​ตัว​เอง​ให้​เจ้า อย่า​ให้​เขา​ทำ​งาน​รับ​ใช้​ใน​ฐานะ​ทาส 40 เขา​ต้อง​อยู่​กับ​เจ้า​ใน​ฐานะ​ลูกจ้าง​และ​ผู้พำนักชั่วคราว และ​รับ​ใช้​เจ้า​ไป​จนถึง​ปีจูบิลี 41 แล้ว​เขา​กับ​ลูก ๆ จะ​ออก​ไป​จาก​เจ้า กลับ​ไป​หา​ครอบครัว​ของ​ตน​และ​กลับ​ไป​ยัง​กรรมสิทธิ์​ของ​บรรพบุรุษ 42 เพราะ​พวก​เขา​เป็น​ผู้รับ​ใช้​ของ​เรา ซึ่ง​เรา​นำ​ออก​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์ ห้าม​ขาย​พวก​เขา​เยี่ยง​ทาส 43 อย่า​ปกครอง​เขา​อย่าง​โหด​ร้าย แต่​จง​ยำเกรง​พระเจ้า​ของ​เจ้า

44 “ ‘ส่วน​ทาส​ชาย​และ​ทาส​หญิง​ที่​พวก​เจ้า​อาจ​มี​นั้น พวก​เจ้า​ซื้อ​ทาส​ชาย​และ​หญิง​จาก​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ ที่​อยู่​รอบ​พวก​เจ้า​ได้ 45 พวก​เจ้า​ยัง​ซื้อ​จาก​ลูกหลาน​ของ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​พำนัก​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า​ได้ รวม​ทั้ง​จาก​ครอบครัว​ของ​พวก​เขา​ที่​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​และ​เกิด​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เจ้า คน​เหล่า​นั้น​จะ​เป็น​ทรัพย์สิน​ของ​พวก​เจ้า 46 พวกเจ้า​มอบ​พวกเขา​เป็น​มรดก​แก่​ลูกหลาน​ของ​พวกเจ้า​ภาย​หลัง​ได้ ให้​ถือ​ครอง​เป็น​ทรัพย์สิน พวกเจ้า​ใช้​คน​เหล่านั้น​เป็น​ทาส​ได้​ตลอด​ไป แต่​ใน​หมู่​พี่น้อง​ชาวอิสราเอล พวกเจ้า​ห้าม​ปกครอง​กัน​อย่าง​โหด​ร้าย

47 “ ‘ถ้า​คน​ต่าง​ถิ่น​หรือ​ผู้​พำนัก​ชั่วคราว​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​มั่ง​คั่ง​ขึ้น ขณะ​ที่​พี่น้อง​ของ​เจ้าที่​ยากจน​ลง​ขาย​ตัว​เอง​ให้​คน​ต่าง​ถิ่น​หรือ​ผู้​พำนัก​อยู่​กับ​เจ้า หรือ​ขาย​ตัว​ให้​สมาชิก​คน​หนึ่ง​ใน​ครอบครัว​ของ​คน​ต่าง​ถิ่น 48 หลังจาก​ขาย​ตัว​แล้ว เขา​ยัง​มี​สิทธิ​ได้​รับ​การ​ไถ่คืน พี่น้อง​คน​หนึ่ง​ของ​เขา​อาจ​ไถ่​เขา​คืน​ได้ 49 หรือ​ลุง​ของ​เขา บุตรชาย​ของ​ลุง หรือ​ญาติ​ใกล้​ชิด​คน​ใด​ใน​ครอบครัว​อาจ​ไถ่​เขา​คืน หรือ​ถ้า​เขา​มี​ฐานะ​ดี​ขึ้น เขา​อาจ​ไถ่​ตัว​เอง​คืน​ได้ 50 เขา​ต้อง​คำนวณ​กับ​ผู้​ซื้อ ตั้งแต่​ปี​ที่​ขาย​ตัว​จน​ถึง​ปีจูบิลี ราคา​ที่​ขาย​ตัว​ต้อง​คิด​ตาม​จำนวน​ปี โดย​ให้​ถือ​เวลา​ที่​เขา​รับใช้​อยู่​กับ​ผู้​ซื้อ​เหมือน​เวลา​ของ​ลูกจ้าง 51 ถ้า​ยัง​เหลือ​อีก​หลาย​ปี เขา​ต้อง​คืน​เงิน​ค่า​ไถ่​ตาม​จำนวน​ปี​ที่​เหลือ โดย​คิด​จาก​เงิน​ที่​ผู้​ซื้อ​จ่าย​ซื้อ​เขา 52 ถ้า​เหลือ​อีก​ไม่​กี่​ปีกว่า​จะ​ถึง​ปีจูบิลี เขา​ต้อง​คำนวณ​ตาม​จำนวน​ปี​ที่​เหลือ และ​คืน​ค่า​ไถ่​ตาม​จำนวน​ปี​ที่​ต้อง​รับ​ใช้ 53 เขา​ต้อง​อยู่​กับ​ผู้​ซื้อ​นั้น​เหมือน​ลูกจ้าง​ที่​จ้าง​กัน​ปี​ต่อ​ปี ผู้​ซื้อ​ต้อง​ไม่​ปกครอง​เขา​อย่าง​โหด​ร้าย​ต่อหน้า​พวกเจ้า 54 ถ้า​เขา​ไม่​ได้​รับ​การ​ไถ่​คืน​ด้วย​วิธี​เหล่า​นี้ เขา​กับ​ลูก ๆ ต้อง​ได้​รับ​การ​ปล่อย​ตัว​ใน​ปีจูบิลี 55 เพราะ​ชาวอิสราเอล​เป็น​ผู้​รับ​ใช้​ของ​เรา พวกเขา​เป็น​ผู้​รับ​ใช้​ของ​เรา​ซึ่ง​เรา​นำ​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า

26

1 “ ‘พวก​เจ้า​ห้าม​สร้าง​รูปเคารพสำหรับ​ตน ห้าม​ตั้ง​รูป​แกะ​สลัก​หรือ​เสา​หิน และ​ห้าม​ตั้ง​ศิลา​สลัก​ลวดลาย​ไว้​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เจ้า​เพื่อ​กราบ​ไหว้ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า

2 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​วัน​สะบาโตของ​เรา และ​เคารพ​ยำเกรง​สถานศักดิ์สิทธิ์ของ​เรา เรา​คือ​พระยาห์เวห์

3 “ ‘ถ้า​พวก​เจ้า​ดำเนิน​ตาม​กฎเกณฑ์​ของ​เรา รักษา​พระบัญญัติ​ของ​เรา​และ​ปฏิบัติ​ตาม 4 เรา​จะ​ให้​ฝน​ตก​ตาม​ฤดูกาล แผ่นดิน​จะ​ให้​ผล​ผลิต และ​ต้นไม้​ใน​ทุ่ง​จะ​ออก​ผล 5 ฤดู​นวด​ข้าวของ​พวก​เจ้า​จะ​ต่อ​เนื่อง​ไป​จน​ถึง​ฤดู​เก็บ​องุ่น และ​ฤดู​เก็บ​องุ่น​จะ​ต่อ​เนื่อง​ไป​จน​ถึง​ฤดู​หว่าน​เมล็ด พวก​เจ้า​จะ​มี​อาหาร​กิน​จน​อิ่ม และ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​อย่าง​ปลอดภัย

6 “ ‘เรา​จะ​ให้​มี​สันติสุข​ใน​แผ่น​ดิน พวก​เจ้า​จะ​นอน​ลง​โดย​ไม่มี​ใคร​ทำให้​หวาด​กลัว เรา​จะ​กำจัด​สัตว์​ร้าย​ออก​จาก​แผ่น​ดิน และ​จะ​ไม่มี​ดาบ​ผ่าน​เข้า​มา​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เจ้า 7 พวก​เจ้า​จะ​ไล่​ตาม​ศัตรู และ​พวก​เขา​จะ​ล้ม​ลง​ต่อ​หน้า​พวก​เจ้า​ด้วย​คม​ดาบ 8 พวก​เจ้า​ห้า​คน​จะ​ไล่​ตาม​หนึ่ง​ร้อย​คน และ​หนึ่ง​ร้อย​คน​จะ​ไล่​ตาม​หนึ่ง​หมื่น​คน ศัตรู​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ล้ม​ลง​ต่อ​หน้า​พวก​เจ้า​ด้วย​คม​ดาบ

9 “ ‘เรา​จะ​หัน​มา​เอาใจ​ใส่​พวก​เจ้า ทำให้​พวก​เจ้า​มี​ลูกหลาน​มากมาย​และ​เพิ่ม​จำนวน​ขึ้น และ​เรา​จะ​ทำให้​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวก​เจ้า​มั่นคง 10 พวก​เจ้า​จะ​กิน​เสบียง​เก่า​ที่​เก็บ​ไว้​นาน และ​ต้อง​ขน​ของ​เก่า​ออก​เพื่อ​ให้​มี​ที่​สำหรับ​ของ​ใหม่ 11 เรา​จะ​ตั้ง​เต็นท์​ของ​เรา​ไว้​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า และ​เรา​จะ​ไม่​รังเกียจ​พวก​เจ้า 12 เรา​จะ​ดำเนิน​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​เป็น​ประชาชน​ของ​เรา 13 เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า ผู้​ได้​นำ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์เพื่อ​ไม่​ให้​พวก​เจ้า​เป็น​ทาส​ของ​พวก​เขา เรา​หัก​คาน​แอก​ของ​พวก​เจ้า​และ​ทำให้​พวก​เจ้า​เดิน​ตัว​ตรง​ได้

14 “ ‘แต่​ถ้า​พวก​เจ้า​ไม่​ฟัง​เรา และ​ไม่​ปฏิบัติ​ตาม​พระบัญญัติ​เหล่า​นี้​ทั้งหมด 15 ถ้า​พวก​เจ้า​ปฏิเสธ​กฎ​เกณฑ์​ของ​เรา รังเกียจ​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา ไม่​ยอม​ทำ​ตาม​พระบัญญัติ​ทั้งหมด​ของ​เรา และ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​เรา 16 เรา​ก็​จะ​ทำ​เช่น​นี้​กับ​พวก​เจ้า เรา​จะ​ให้​ความ​หวาดผวา​เกิด​แก่​พวก​เจ้า ทั้ง​โรค​ผอมแห้ง​และ​ไข้​ซึ่ง​ทำให้​ดวงตา​หม่น​มัว​และ​ชีวิต​อ่อน​แรง พวก​เจ้า​จะ​หว่าน​เมล็ด​ไป​โดย​เปล่า​ประโยชน์ เพราะ​ศัตรู​จะ​กิน​ผล​ผลิต​ของ​พวก​เจ้า 17 เรา​จะ​ต่อต้าน​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​พ่าย​แพ้​ต่อ​หน้า​ศัตรู คน​ที่​เกลียด​พวก​เจ้า​จะ​ปกครอง​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​หนี​ทั้ง​ที่​ไม่มี​ใคร​ไล่​ตาม

18 “ ‘ถ้า​แม้​เกิด​สิ่ง​เหล่า​นี้​แล้ว​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​ฟัง​เรา เรา​จะ​ลงโทษ​พวก​เจ้า​หนัก​ขึ้น​เจ็ด​เท่า​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เจ้า 19 เรา​จะ​ทำลาย​ความ​เย่อหยิ่ง​ใน​กำลัง​ของ​พวก​เจ้า เรา​จะ​ทำให้​ท้อง​ฟ้า​เหนือ​พวก​เจ้า​แข็ง​เหมือน​เหล็ก และ​พื้น​ดิน​แข็ง​เหมือน​ทองสัมฤทธิ์ 20 พละ​กำลัง​ของ​พวก​เจ้า​จะ​สูญเปล่า เพราะ​แผ่นดิน​จะ​ไม่​ให้​ผล​ผลิต และ​ต้นไม้​ใน​แผ่นดิน​จะ​ไม่​ออก​ผล

21 “ ‘ถ้า​พวก​เจ้า​ยัง​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา​และ​ไม่​ยอม​ฟัง​เรา เรา​จะ​เพิ่ม​ภัย​พิบัติ​แก่​พวก​เจ้า​อีก​เจ็ด​เท่า​ตาม​บาป​ของ​พวก​เจ้า 22 เรา​จะ​ส่ง​สัตว์​ป่า​มา​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า มัน​จะ​พราก​ลูกหลาน​ของ​พวก​เจ้า ทำลาย​สัตว์​เลี้ยง​ของ​พวก​เจ้า และ​ทำให้​พวก​เจ้า​ลด​จำนวน​ลง จน​ถนน​หนทาง​ของ​พวก​เจ้า​ร้าง​เปล่า

23 “ ‘ถ้า​แม้​เกิด​สิ่ง​เหล่า​นี้​แล้ว​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​ยอม​กลับ​มา​หา​เรา แต่​ยัง​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา 24 เรา​ก็​จะ​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​พวก​เจ้า​ด้วย และ​เรา​จะ​ลงโทษ​พวก​เจ้า​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เจ้า​อีก​เจ็ด​เท่า 25 เรา​จะ​นำ​ดาบ​แห่ง​การ​แก้​แค้น​ตาม​พันธสัญญา​มา​เหนือ​พวก​เจ้า พวก​เจ้า​จะ​ไป​รวม​กัน​อยู่​ใน​เมือง​ต่าง ๆ แล้ว​เรา​จะ​ส่ง​โรค​ระบาด​เข้า​ไป​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​ศัตรู 26 เมื่อ​เรา​ตัด​เสบียง​อาหาร​ที่​พวก​เจ้า​พึ่งพา ผู้หญิง​สิบ​คน​จะ​อบ​ขนม​ปัง​ใน​เตา​อบ​เพียง​เตา​เดียว และ​นำ​ขนม​ปัง​มา​แบ่ง​ให้​พวก​เจ้า​ตาม​น้ำหนัก พวก​เจ้า​จะ​กิน​แต่​ไม่​อิ่ม

27 “ ‘ถ้า​แม้​เป็น​เช่น​นี้​แล้ว​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​ฟัง​เรา แต่​ยัง​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา 28 เรา​ก็​จะ​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​พวก​เจ้า​ด้วย​ความ​โกรธ และ​เรา​จะ​ลงโทษ​พวก​เจ้า​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เจ้า​อีก​เจ็ด​เท่า 29 พวก​เจ้า​จะ​กิน​เนื้อ​ของ​บุตร​ชาย​ของ​ตน และ​กิน​เนื้อ​ของ​บุตร​สาว​ของ​ตน 30 เรา​จะ​ทำลาย​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​ของ​พวก​เจ้า รื้อ​แท่น​เผา​เครื่อง​หอม​ของ​พวก​เจ้า และ​โยน​ซากศพ​ของ​พวก​เจ้า​ทับ​ซาก​รูปเคารพของ​พวก​เจ้า เรา​จะ​รังเกียจ​พวก​เจ้า 31 เรา​จะ​ทำให้​เมือง​ต่าง ๆ ของ​พวก​เจ้า​ร้าง​เปล่า และ​ทำให้​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พวก​เจ้า​กลาย​เป็น​ที่​รกร้าง เรา​จะ​ไม่​พอใจ​กับ​กลิ่น​หอม​จาก​ของ​ถวาย​ของ​พวก​เจ้า 32 เรา​จะ​ทำให้​แผ่นดิน​ร้าง​เปล่า จน​ศัตรู​ของ​พวก​เจ้าที่​เข้า​มา​อาศัย​อยู่​ต่าง​ตก​ตะลึง 33 เรา​จะ​ทำให้​พวก​เจ้า​กระจัด​กระจาย​ไป​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ และ​จะ​ชัก​ดาบ​ไล่​ตาม​พวก​เจ้า แผ่นดิน​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ร้าง​เปล่า และ​เมือง​ต่าง ๆ จะ​กลาย​เป็น​ซาก 34 เมื่อนั้น​แผ่นดิน​จะ​ได้​พัก​ตาม​ปี​สะบาโต​ของ​มัน​ตลอด​เวลา​ที่​ร้าง​เปล่า ขณะ​ที่​พวก​เจ้า​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู เมื่อนั้น​แผ่นดิน​จะ​ได้​หยุด​พัก​ตาม​ปี​สะบาโต​ของ​มัน 35 ตลอด​เวลา​ที่​แผ่นดิน​ร้าง​เปล่า มัน​จะ​ได้​พัก​อย่าง​ที่​ไม่​ได้​พัก​ใน​ปี​สะบาโตทั้งหลาย​เมื่อ​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​นั้น

36 “ ‘ส่วน​คน​ของ​พวก​เจ้าที่​ยัง​เหลือ​อยู่ เรา​จะ​ทำให้​ใจ​ของ​พวก​เขา​หวาดหวั่น​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู แม้​แต่​เสียง​ใบไม้​ที่​ลม​พัด​ก็​จะ​ทำให้​พวก​เขา​หนี พวก​เขา​จะ​หนี​เหมือน​หนี​คม​ดาบ และ​จะ​ล้ม​ลง​ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ใคร​ไล่​ตาม 37 พวก​เขา​จะ​สะดุด​ล้ม​ทับ​กัน​เหมือน​กำลัง​หนี​คม​ดาบ ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ใคร​ไล่​ตาม และ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​มี​กำลัง​ยืนหยัด​ต่อ​หน้า​ศัตรู 38 พวก​เจ้า​จะ​พินาศ​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ และ​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู​จะ​กลืน​กิน​พวก​เจ้า 39 คน​ของ​พวก​เจ้าที่​ยัง​เหลือ​อยู่​จะ​ค่อย ๆ สิ้น​แรง​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู และ​จะ​ค่อย ๆ สิ้น​แรง​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา​ด้วย

40 “ ‘แต่​ถ้า​พวก​เขา​สารภาพ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน​และ​ความ​ชั่วช้า​ของ​บรรพบุรุษ รวม​ทั้ง​การ​ล่วงละเมิด​ที่​พวก​เขา​ได้​ล่วงละเมิด​ต่อ​เรา และ​สารภาพ​ว่า​พวก​เขา​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา 41 และ​เรา​ก็​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​พวก​เขา​และ​นำ​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู ถ้า​ใน​เวลา​นั้น​จิตใจ​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​ของ​พวก​เขา​ถ่อม​ลง และ​พวก​เขา​ยอมรับ​โทษ​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน 42 เรา​ก็​จะ​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​ยาโคบ พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​อิสอัค และ​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​อับราฮัม และ​เรา​จะ​ระลึก​ถึง​แผ่นดิน​นั้น 43 แผ่นดิน​จะ​ถูก​พวก​เขา​ทิ้ง​ไว้ และ​จะ​ได้​พัก​ตาม​ปี​สะบาโต​ของ​มัน​ขณะ​ที่​ร้าง​เปล่า​โดย​ไม่​มี​พวก​เขา ส่วน​พวก​เขา​จะ​ยอมรับ​โทษ​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน เนื่อง​จาก​พวก​เขา​ปฏิเสธ​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​และ​รังเกียจ​กฎเกณฑ์​ของ​เรา 44 ถึง​กระนั้น เมื่อ​พวก​เขา​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​ศัตรู เรา​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​หรือ​รังเกียจ​พวก​เขา​จน​ทำลาย​พวก​เขา​ให้​หมด​สิ้น​และ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวก​เขา เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา 45 เพื่อ​เห็นแก่​พวก​เขา เรา​จะ​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ ซึ่ง​เรา​นำ​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​ต่อ​หน้า​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ เพื่อ​เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา เรา​คือ​พระยาห์เวห์’ ”

46 นี่​คือ​กฎเกณฑ์ ข้อ​กำหนด และ​กฎหมาย​ที่​พระยาห์เวห์​กำหนด​ไว้​ระหว่าง​พระองค์​กับ​ชาวอิสราเอล ณ ภูเขา​ซีนาย โดย​ผ่าน​โมเสส

27

1 พระยาห์เวห์​กล่าว​กับ​โมเสสว่า 2 “จง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอลและ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘เมื่อ​ผู้​ใด​ปฏิญาณ​ถวาย​บุคคล​ผู้​หนึ่ง​แด่​พระยาห์เวห์ โดย​กำหนด​มูลค่า​ตาม​การ​ประเมิน​ของ​เจ้า 3 ถ้า​เป็น​ชาย​อายุ​ตั้งแต่​ยี่​สิบ​ปี​ถึง​หก​สิบ​ปี เจ้า​ต้อง​ประเมิน​มูลค่า​ไว้​ที่​เงิน​ห้า​สิบ​เชเขล ตาม​มาตรฐาน​เชเขล* ของ​สถานศักดิ์สิทธิ์ 4 ถ้า​เป็น​หญิง ให้​ประเมิน​มูลค่า​ไว้​ที่​สาม​สิบ​เชเขล 5 ถ้า​บุคคล​นั้น​มี​อายุ​ตั้งแต่​ห้า​ปี​ถึง​ยี่​สิบ​ปี ให้​ประเมิน​ชาย​ไว้​ที่​ยี่​สิบ​เชเขล และ​หญิง​ไว้​ที่​สิบ​เชเขล 6 ถ้า​บุคคล​นั้น​มี​อายุ​ตั้งแต่​หนึ่ง​เดือน​ถึง​ห้า​ปี ให้​ประเมิน​เด็ก​ชาย​ไว้​ที่​เงิน​ห้า​เชเขล และ​เด็ก​หญิง​ไว้​ที่​เงิน​สาม​เชเขล 7 ถ้า​บุคคล​นั้น​มี​อายุ​ตั้งแต่​หก​สิบ​ปี​ขึ้น​ไป ให้​ประเมิน​ชาย​ไว้​ที่​สิบ​ห้า​เชเขล และ​หญิง​ไว้​ที่​สิบ​เชเขล 8 แต่​ถ้า​ผู้​นั้น​ยากจน​จน​จ่าย​ตาม​มูลค่า​ที่​เจ้า​ประเมิน​ไว้​ไม่​ได้ ให้​พา​เขา​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​ปุโรหิต แล้ว​ปุโรหิตจะ​กำหนด​มูลค่า​ให้​ตาม​กำลัง​ที่​ผู้​นั้น​สามารถ​จ่าย​ได้

9 “ ‘ถ้า​เป็น​สัตว์​ชนิด​ที่​ใช้​เป็น​ของ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ สัตว์​ทุก​ตัว​ที่​ผู้​ใด​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​จะ​กลาย​เป็น​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ 10 เขา​ห้าม​เปลี่ยน​หรือ​แลก​สัตว์​นั้น ไม่​ว่า​จะ​เอา​ตัว​ที่​ดี​แลก​ตัว​ที่​ไม่​ดี หรือ​ตัว​ที่​ไม่​ดี​แลก​ตัว​ที่​ดี ถ้า​เขา​แลก​สัตว์​ตัว​หนึ่ง​กับ​อีก​ตัว​หนึ่ง ทั้ง​ตัว​เดิม​และ​ตัว​ที่​นำ​มา​แลก​จะ​เป็น​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ 11 ถ้า​เป็น​สัตว์​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี ซึ่ง​ไม่​ใช้​เป็น​ของ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ ให้​เขา​นำ​สัตว์​นั้น​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​ปุโรหิต 12 ปุโรหิตจะ​ประเมิน​มูลค่า​ของ​มัน​ตาม​สภาพ​ว่า​ดี​หรือ​ไม่​ดี ปุโรหิตประเมิน​ไว้​เท่าใด ก็​ให้​เป็น​ไป​ตาม​นั้น 13 แต่​ถ้า​เจ้าของ​ต้องการ​ไถ่​สัตว์​นั้น​คืน เขา​ต้อง​เพิ่ม​อีก​หนึ่ง​ใน​ห้า​ของ​มูลค่า​ที่​ประเมิน​ไว้

14 “ ‘เมื่อ​ผู้​ใด​อุทิศ​บ้าน​ของ​ตน​ให้​เป็น​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์ ปุโรหิตจะ​ประเมิน​มูลค่า​บ้าน​ตาม​สภาพ​ว่า​ดี​หรือ​ไม่​ดี ปุโรหิตประเมิน​ไว้​เท่าใด ก็​ให้​เป็น​ไป​ตาม​นั้น 15 ถ้า​ผู้​ที่​อุทิศ​บ้าน​ต้องการ​ไถ่​บ้าน​คืน เขา​ต้อง​เพิ่ม​เงิน​อีก​หนึ่ง​ใน​ห้า​ของ​มูลค่า​ที่​เจ้า​ประเมิน​ไว้ แล้ว​บ้าน​นั้น​จะ​กลับ​เป็น​ของ​เขา

16 “ ‘ถ้า​ผู้​ใด​อุทิศ​ที่เพาะปลูก​บาง​ส่วน​ซึ่ง​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​ตน​แด่​พระยาห์เวห์ ให้​ประเมิน​มูลค่า​ตาม​ปริมาณ​เมล็ด​พันธุ์​ที่​ใช้​หว่าน พื้นที่​ที่​ใช้​เมล็ด​ข้าว​บาร์เลย์​หนึ่ง​โฮเมอร์† หว่าน ให้​ประเมิน​ไว้​ที่​เงิน​ห้า​สิบ​เชเขล‡ 17 ถ้า​เขา​อุทิศ​ที่เพาะปลูก​ของ​ตน​ตั้งแต่​ปีจูบิลี ก็​ให้​คง​มูลค่า​ตาม​ที่​เจ้า​ประเมิน​ไว้ 18 แต่​ถ้า​เขา​อุทิศ​ที่เพาะปลูก​หลัง​ปีจูบิลี ปุโรหิต​ต้อง​คำนวณ​มูลค่า​ให้​ตาม​จำนวน​ปี​ที่​เหลือ​จน​ถึง​ปีจูบิลี และ​หัก​ลด​จาก​มูลค่า​ที่​เจ้า​ประเมิน​ไว้ 19 ถ้า​ผู้​ที่​อุทิศ​ที่เพาะปลูก​ต้องการ​ไถ่​ที่เพาะปลูก​คืน เขา​ต้อง​เพิ่ม​เงิน​อีก​หนึ่ง​ใน​ห้า​ของ​มูลค่า​ที่​เจ้า​ประเมิน​ไว้ แล้ว​ที่เพาะปลูก​นั้น​จะ​คง​เป็น​ของ​เขา 20 แต่​ถ้า​เขา​ไม่​ไถ่​ที่เพาะปลูก​คืน หรือ​ถ้า​เขา​ขาย​ที่เพาะปลูก​นั้น​ให้​ผู้​อื่น​แล้ว จะ​ไถ่​คืน​อีก​ไม่​ได้ 21 เมื่อ​ที่เพาะปลูก​นั้น​ถูก​ปล่อย​คืน​ใน​ปีจูบิลี จะ​เป็น​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์ เหมือน​ที่เพาะปลูก​ที่​ถวาย​ขาด และ​จะ​ตก​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​ปุโรหิต

22 “ ‘ถ้า​ผู้​ใด​อุทิศ​ที่เพาะปลูก​ที่​ตน​ซื้อ​มา​แด่​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​ไม่​ใช่​ที่เพาะปลูก​ที่​เป็น​กรรมสิทธิ์​เดิม​ของ​ตน 23 ปุโรหิตต้อง​คำนวณ​มูลค่า​ที่​เจ้า​ประเมิน​ไว้​ตาม​จำนวน​ปี​จน​ถึง​ปีจูบิลี และ​ใน​วัน​นั้น​เขา​ต้อง​จ่าย​เงิน​ตาม​มูลค่า​ที่​เจ้า​ประเมิน​ไว้ เป็น​ของ​ศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์ 24 ใน​ปีจูบิลี ที่เพาะปลูก​นั้น​ต้อง​กลับ​คืน​ไป​ยัง​ผู้​ที่​เขา​ซื้อ​มา คือ​ผู้​ที่​มี​กรรมสิทธิ์​เดิม​ใน​ที่ดิน​นั้น 25 การ​ประเมิน​มูลค่า​ทั้งหมด​ของ​พวก​เจ้า​ต้อง​ใช้​เชเขลตาม​มาตรฐาน​ของ​สถานศักดิ์สิทธิ์ หนึ่ง​เชเขลเท่ากับ​ยี่​สิบ​เกราห์§*

26 “ ‘แต่​สัตว์​หัว​ปี​ซึ่ง​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​แล้ว​เพราะ​เป็น​สัตว์​หัว​ปี ไม่​ว่า​จาก​ฝูง​วัว​หรือ​ฝูง​แกะ ห้าม​ผู้​ใด​อุทิศ​ถวาย​อีก เพราะ​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์ 27 ถ้า​เป็น​สัตว์​ที่​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี เขา​ต้อง​ไถ่​คืน​ตาม​มูลค่า​ที่​เจ้า​ประเมิน​ไว้​และ​เพิ่ม​อีก​หนึ่ง​ใน​ห้า แต่​ถ้า​ไม่​ไถ่​คืน ก็​ให้​ขาย​ตาม​มูลค่า​ที่​เจ้า​ประเมิน​ไว้

28 “ ‘อย่างไร​ก็​ตาม สิ่ง​ใด​ที่​ผู้​ใด​ถวาย​ขาด​แด่​พระยาห์เวห์​จาก​สิ่ง​ที่​ตน​มี ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน สัตว์ หรือ​ที่เพาะปลูก​ที่​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​ตน ห้าม​ขาย​หรือ​ไถ่​คืน สิ่ง​ที่​ถวาย​ขาด​ทุก​อย่าง​เป็น​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​อย่าง​ยิ่ง​แด่​พระยาห์เวห์

29 “ ‘ผู้​ใด​ใน​หมู่​มนุษย์​ที่​ถูก​กำหนด​ให้​ทำลาย​อย่าง​เด็ดขาด จะ​ไถ่​ตัว​คืน​ไม่​ได้ ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน

30 “ ‘หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​ผล​ผลิต​ทั้งหมด​จาก​แผ่นดิน ไม่​ว่า​จะ​เป็น​เมล็ด​พืช​จาก​แผ่นดิน​หรือ​ผล​จาก​ต้นไม้ เป็น​ของ​พระยาห์เวห์ และ​เป็น​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์ 31 ถ้า​ผู้​ใด​ต้องการ​ไถ่​ส่วน​ใด​จาก​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​ตน​คืน เขา​ต้อง​เพิ่ม​อีก​หนึ่ง​ใน​ห้า 32 หนึ่ง​ใน​สิบ​จาก​ฝูง​วัว​หรือ​ฝูง​แกะ ทุก​ตัว​ที่​นับ​โดย​ให้​ผ่าน​ใต้​ไม้เท้า ตัว​ที่​สิบ​จะ​เป็น​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์ 33 เขา​ห้าม​ตรวจ​เลือก​ว่า​ตัว​ไหน​ดี​หรือ​ไม่​ดี และ​ห้าม​แลกเปลี่ยน แต่​ถ้า​เขา​แลกเปลี่ยน ทั้ง​ตัว​เดิม​และ​ตัว​ที่​นำ​มา​แลก​จะ​เป็น​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ และ​ไถ่​คืน​ไม่​ได้’ ”

34 นี่​คือ​พระบัญญัติ​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสสสำหรับ​ชาวอิสราเอลที่​ภูเขา​ซีนาย

* 1:1 1:1 ใน​ต้นฉบับ​ภาษาอังกฤษ ฉบับ​เวิลด์อิงลิชไบเบิล เมื่อ​คำ​ที่​หมายถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” พิมพ์​ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​เป็น​คำแปล​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ฮีบรู “יהוה”) ซึ่ง​โดยทั่วไป​ออกเสียง​ว่า ยาห์เวห์

* 2:13 2:13 คำ​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

* 5:11 5:11 1 เอฟาห์​มี​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2/3 บุเชล

† 5:15 5:15 1 เชเขล​มี​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

* 6:20 6:20 1 เอฟาห์​มี​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2/3 บุเชล

* 10:16 10:16 คำ​ที่​แปล​ว่า “ปรากฏ​ว่า” มา​จาก​คำ​ฮีบรู “הִנֵּה” หมาย​ถึง ดู สังเกต จับ​ตา​ดู เห็น หรือ​เพ่ง​มอง และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

* 11:5 11:5 หรือ “แบด​เจอร์​หิน” หรือ “โคนี”

* 13:48 13:48 ด้าย​ยืน​และ​ด้าย​พุ่ง​คือ​เส้น​ด้าย​แนว​ตั้ง​และ​แนว​นอน​ใน​ผ้า​ทอ

* 14:10 14:10 1 เอฟาห์​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2/3 บุเชล

† 14:10 14:10 ล็อก​เป็น​หน่วย​ตวง​ของเหลว ประมาณ 300 มิลลิลิตร หรือ 10 ออนซ์

‡ 14:21 14:21 1 เอฟาห์​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2/3 บุเชล

§ 14:21 14:21 ล็อก​เป็น​หน่วย​ตวง​ของเหลว ประมาณ 300 มิลลิลิตร หรือ 10 ออนซ์

* 18:21 18:21 เมื่อ​คำ​ภาษาอังกฤษ​ที่​หมายถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” เขียน​ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​คำ​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้นแต่​มี​หมายเหตุ​ระบุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์

* 19:12 19:12 เมื่อ​คำ​ภาษาอังกฤษ​ที่​หมายถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” เขียน​ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​คำ​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้นแต่​มี​หมายเหตุ​ระบุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์

† 19:16 19:16 ตาม​ตัว​อักษร​ว่า “เลือด”

‡ 19:23 19:23 ตาม​ตัว​อักษร​ว่า “ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต”

§ 19:36 19:36 1 เอฟาห์ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2/3 บุเชล

* 19:36 19:36 1 ฮินประมาณ 6.5 ลิตร หรือ 1.7 แกลลอน

* 20:2 20:2 หรือ “เชื้อสาย”

* 22:2 22:2 เมื่อ​คำ​ภาษาอังกฤษ​ที่​หมายถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” เขียน​ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​คำ​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้นแต่​มี​หมายเหตุ​ระบุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์

† 22:32 22:32 เมื่อ​คำ​ภาษาอังกฤษ​ที่​หมายถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” เขียน​ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​คำ​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้นแต่​มี​หมายเหตุ​ระบุ​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์

* 23:13 23:13 1 เอฟาห์ มี​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2/3 บุเชล

† 23:13 23:13 1 ฮิน มี​ประมาณ 6.5 ลิตร หรือ 1.7 แกลลอน

‡ 23:17 23:17 1 เอฟาห์ มี​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2/3 บุเชล

§ 23:34 23:34 หรือ เทศกาล​เต็นท์ หรือ สุคคท

* 23:42 23:42 หรือ เพิงพัก

† 23:42 23:42 หรือ เพิงพัก

‡ 23:43 23:43 หรือ เพิงพัก

* 24:5 24:5 1 เอฟาห์ มี​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2/3 บุเชล

* 27:3 27:3 เชเขลหนึ่ง​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

† 27:16 27:16 1 โฮเมอร์​มี​ประมาณ 220 ลิตร หรือ 6 บุเชล

‡ 27:16 27:16 เชเขล​หนึ่ง​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

§ 27:25 27:25 หนึ่ง​เกราห์หนัก​ประมาณ 0.5 กรัม หรือ​ประมาณ 7.7 เกรน

* 27:25 27:25 เชเขลหนึ่ง​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

กันดารวิถี

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

หนังสือ​เล่ม​ที่​สี่​ของ​โมเสส

ซึ่ง​โดย​ทั่วไป​เรียก​ว่า

กันดารวิถี

1

1 ใน​วันที่ 1 ของ​เดือน​ที่ 2 ปี​ที่ 2 หลัง​จาก​ชาวอิสราเอล​ออก​จาก​ดิน​แดน​อียิปต์ พระยาห์เวห์* ตรัส​กับ​โมเสส​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย ภายใน​เต็นท์นัดพบ​ว่า 2 “จง​ทำ​สำมะโน​ชุมนุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด แยก​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุก​คน​ทีละคน 3 ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คนใน​อิสราเอล​ที่​ออก​รบ​ได้ เจ้า​กับ​อาโรน​จง​นับ​พวก​เขา​แยก​ตาม​กอง 4 ให้​ชาย​จาก​แต่ละ​เผ่า​มา​ช่วย​พวก​เจ้า เผ่า​ละ 1 คน แต่ละ​คน​ต้อง​เป็น​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​ตน 5 ต่อ​ไป​นี้​เป็น​ชื่อ​ของ​ชาย​ที่​จะ​มา​ช่วย​พวก​เจ้า

จาก​เผ่า​รูเบน เอลีซูร์​บุตร​เชเดอูร์

6 จาก​เผ่า​สิเมโอน เชลูมิเอลบุตรศูริชัดได

7 จาก​เผ่า​ยูดาห์ นาห์โชน​บุตร​อัมมีนาดับ

8 จาก​เผ่า​อิสสาคาร์ เนธันเอลบุตรศู​อาร์

9 จาก​เผ่า​เศบูลุน เอลีอับ​บุตร​เฮโลน

10 จาก​ลูก​หลาน​ของ​โยเซฟ คือ​จาก​เผ่า​เอฟราอิม เอลีชามา​บุตร​อัมมีฮูด และ​จาก​เผ่า​มนัสเสห์ กามาลิเอลบุตรเปดาห์ซูร์

11 จาก​เผ่า​เบนยามิน อาบีดัน​บุตร​กิเดโอนี

12 จาก​เผ่า​ดาน อาหิเยเซอร์​บุตร​อัมมีชัดได

13 จาก​เผ่า​อาเชอร์ ปากีเอลบุตร​โอคราน

14 จาก​เผ่า​กาด เอลียาสาฟ​บุตร​เดอูเอล

15 จาก​เผ่า​นัฟทาลี อาหิรา​บุตร​เอนัน”

16 คน​เหล่า​นี้​เป็น​ผู้​ที่​ชุมนุมชน​เรียก​มา เป็น​หัวหน้า† ของ​เผ่า​บรรพบุรุษ​ของ​ตน และ​เป็น​หัวหน้า​กลุ่ม​พัน​คน​ของ​อิสราเอล 17 โมเสส​กับ​อาโรน​จึง​พา​ชาย​ตาม​ราย​ชื่อ​เหล่า​นี้​มา 18 แล้ว​เรียก​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​ใน​วันที่ 1 ของ​เดือนที่ 2 แต่ละ​คน​แจ้ง​เชื้อ​สาย​ของ​ตน​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ทีละคน​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป 19 โมเสส​นับ​จำนวน​พวก​เขา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา

20 ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​บุตรหัวปี​ของ​อิสราเอล แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุก​คน​ทีละคน ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 21 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​รูเบน​มี 46,500 คน

22 ลูก​หลาน​ของ​สิเมโอน แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ทุก​คน​ทีละคน ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 23 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​สิเมโอน​มี 59,300 คน

24 ลูก​หลาน​ของ​กาด แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 25 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​กาด​มี 45,650 คน

26 ลูก​หลาน​ของ​ยูดาห์ แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 27 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​ยูดาห์​มี 74,600 คน

28 ลูก​หลาน​ของ​อิสสาคาร์ แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 29 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​อิสสาคาร์​มี 54,400 คน

30 ลูก​หลาน​ของ​เศบูลุน แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 31 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​เศบูลุน​มี 57,400 คน

32 ใน​บรรดา​ลูก​หลาน​ของ​โยเซฟ ลูก​หลาน​ของ​เอฟราอิม แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 33 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​เอฟราอิม​มี 40,500 คน

34 ลูก​หลาน​ของ​มนัสเสห์ แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 35 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​มนัสเสห์​มี 32,200 คน

36 ลูก​หลาน​ของ​เบนยามิน แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 37 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​เบนยามิน​มี 35,400 คน

38 ลูก​หลาน​ของ​ดาน แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 39 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​ดาน​มี 62,700 คน

40 ลูก​หลาน​ของ​อาเชอร์ แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 41 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​อาเชอร์​มี 41,500 คน

42 ลูก​หลาน​ของ​นัฟทาลี แยก​ตาม​ลำดับ​เชื้อ​สาย ตระกูล และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ราย​ชื่อ​ผู้ชาย​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ทุก​คน​ที่​ออก​รบ​ได้— 43 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​เผ่า​นัฟทาลี​มี 53,400 คน

44 คน​เหล่า​นี้​คือ​ผู้​ที่​โมเสส​กับ​อาโรน​และ​ผู้นำ​อิสราเอล 12 คน​ได้​นับ​ไว้ ผู้นำ​แต่ละ​คน​เป็น​ตัวแทน​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​ตน 45 ดัง​นั้น ชาวอิสราเอล​ทุก​คน​ที่​นับ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป และ​ออก​รบ​ได้ 46 มี​จำนวน​ทั้ง​สิ้น 603,550 คน 47 แต่​การ​นับ​ครั้ง​นี้​ไม่​รวม​ชาวเลวี​ตาม​เผ่า​บรรพบุรุษ​ของ​ตน 48 เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 49 “ส่วน​เผ่า​เลวี​นั้น อย่า​นับ​และ​อย่า​ทำ​สำมะโน​พวก​เขา​รวม​กับ​ชาวอิสราเอล 50 แต่​จง​แต่ง​ตั้ง​ชาวเลวี​ให้​ดูแล​พลับพลาแห่งพระโอวาท เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พลับพลา พวก​เขา​ต้อง​หาม​พลับพลา​กับ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด ดูแล​รับ​ผิด​ชอบ และ​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​รอบ​พลับพลา 51 เมื่อ​จะ​ย้าย​พลับพลา ชาวเลวี​ต้อง​รื้อ​พลับพลา​ลง และ​เมื่อ​ต้อง​ตั้ง​พลับพลา ชาวเลวี​ต้อง​ตั้ง​ขึ้น คนนอก​ที่​เข้า​มา​ใกล้​จะ​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต 52 ชาวอิสราเอล​ต้อง​ตั้ง​เต็นท์​ของ​ตน แต่ละ​คน​ตาม​ค่าย​และ​ตาม​ธง​ประจำ​กอง​ของ​ตน 53 แต่​ชาวเลวี​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​รอบ​พลับพลาแห่งพระโอวาท เพื่อ​ชุมนุมชน​อิสราเอล​จะ​ไม่​ต้อง​เผชิญ​ความ​โกรธข​อง​พระยาห์เวห์ ชาวเลวี​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ดูแล​พลับพลาแห่งพระโอวาท”

54 ชาวอิสราเอล​ก็​ทำ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส

2

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 2 “ชาวอิสราเอล​ต้อง​ตั้ง​ค่าย แต่ละ​คน​ตาม​ธง​ประจำ​กอง​ของ​ตน และ​ตาม​ธง​สัญลักษณ์​ของ​วงศ์วานฝ่ายบิดา พวก​เขา​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​รอบ​เต็นท์นัดพบ​โดย​อยู่​ห่าง​ออก​ไป

3 “ด้าน​ตะวัน​ออก คือ​ด้าน​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น ให้​ผู้​ที่​อยู่​ใต้​ธง​ประจำ​ค่าย​ยูดาห์​ตั้ง​ค่าย​ตาม​กอง​ของ​ตน ผู้นำ​ของ​เผ่า​ยูดาห์​คือ​นาห์โชน​บุตร​อัมมีนาดับ 4 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 74,600 คน

5 “เผ่า​อิสสาคาร์​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ถัด​จาก​เขา ผู้นำ​ของ​เผ่า​อิสสาคาร์​คือ​เนธันเอลบุตรศู​อาร์ 6 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 54,400 คน

7 “ส่วน​เผ่า​เศบูลุน ผู้นำ​ของ​เผ่า​เศบูลุน​คือ​เอลีอับ​บุตร​เฮโลน 8 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 57,400 คน

9 “ผู้​ที่​นับ​ไว้​ทั้งหมด​ใน​ค่าย​ยูดาห์​มี 186,400 คน แยก​ตาม​กอง​ของ​ตน พวก​เขา​ต้อง​ออก​เดิน​ทาง​เป็น​พวก​แรก

10 “ทาง​ด้าน​ใต้ ให้​ผู้​ที่​อยู่​ใต้​ธง​ประจำ​ค่าย​รูเบน​ตั้ง​ค่าย​ตาม​กอง​ของ​ตน ผู้นำ​ของ​เผ่า​รูเบน​คือ​เอลีซูร์​บุตร​เชเดอูร์ 11 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 46,500 คน

12 “เผ่า​สิเมโอน​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ถัด​จาก​เขา ผู้นำ​ของ​เผ่า​สิเมโอน​คือ​เชลูมิเอลบุตรศูริชัดได 13 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 59,300 คน

14 “ส่วน​เผ่า​กาด ผู้นำ​ของ​เผ่า​กาด​คือ​เอลียาสาฟ​บุตร​เรอูเอล 15 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 45,650 คน

16 “ผู้​ที่​นับ​ไว้​ทั้งหมด​ใน​ค่าย​รูเบน​มี 151,450 คน แยก​ตาม​กองทัพ​ของ​ตน พวก​เขา​ต้อง​ออก​เดิน​ทาง​เป็น​พวก​ที่​สอง

17 “จาก​นั้น​ให้​เต็นท์นัดพบ​ออก​เดิน​ทาง โดย​มี​ค่าย​ของ​ชาวเลวี​อยู่​ตรง​กลาง​ระหว่าง​ค่าย​ต่าง ๆ พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​อย่างไร ก็​ให้​ออก​เดิน​ทาง​อย่าง​นั้น แต่ละ​คน​อยู่​ใน​ตำแหน่ง​ของ​ตน​ตาม​ธง​ประจำ​กอง

18 “ทาง​ด้าน​ตะวัน​ตก ให้​ผู้​ที่​อยู่​ใต้​ธง​ประจำ​ค่าย​เอฟราอิม​ตั้ง​ค่าย​ตาม​กอง​ของ​ตน ผู้นำ​ของ​เผ่า​เอฟราอิม​คือ​เอลีชามา​บุตร​อัมมีฮูด 19 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 40,500 คน

20 “เผ่า​มนัสเสห์​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ถัด​จาก​เขา ผู้นำ​ของ​เผ่า​มนัสเสห์​คือ​กามาลิเอลบุตรเปดาห์ซูร์ 21 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 32,200 คน

22 “ส่วน​เผ่า​เบนยามิน ผู้นำ​ของ​เผ่า​เบนยามิน​คือ​อาบีดัน​บุตร​กิเดโอนี 23 กองทัพ​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 35,400 คน

24 “ผู้​ที่​นับ​ไว้​ทั้งหมด​ใน​ค่าย​เอฟราอิม​มี 108,100 คน แยก​ตาม​กอง​ของ​ตน พวก​เขา​ต้อง​ออก​เดิน​ทาง​เป็น​พวก​ที่​สาม

25 “ทาง​ด้าน​เหนือ ให้​ผู้​ที่​อยู่​ใต้​ธง​ประจำ​ค่าย​ดาน​ตั้ง​ค่าย​ตาม​กอง​ของ​ตน ผู้นำ​ของ​เผ่า​ดาน​คือ​อาหิเยเซอร์​บุตร​อัมมีชัดได 26 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 62,700 คน

27 “เผ่า​อาเชอร์​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ถัด​จาก​เขา ผู้นำ​ของ​เผ่า​อาเชอร์​คือ​ปากีเอลบุตร​โอคราน 28 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 41,500 คน

29 “ส่วน​เผ่า​นัฟทาลี ผู้นำ​ของ​เผ่า​นัฟทาลี​คือ​อาหิรา​บุตร​เอนัน 30 กอง​ของ​เขา​มี​ผู้​ที่​นับ​ไว้ 53,400 คน

31 “ผู้​ที่​นับ​ไว้​ทั้งหมด​ใน​ค่าย​ดาน​มี 157,600 คน พวก​เขา​ต้อง​ออก​เดิน​ทาง​เป็น​พวก​สุดท้าย​ตาม​ธง​ประจำ​กอง​ของ​ตน”

32 คน​เหล่า​นี้​คือ​ชาวอิสราเอล​ที่​นับ​ไว้​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา ผู้​ที่​นับ​ไว้​ทั้งหมด​ใน​ค่าย​ต่าง ๆ แยก​ตาม​กองทัพ มี 603,550 คน 33 แต่​การ​นับ​ครั้ง​นี้​ไม่​รวม​ชาวเลวี ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส

34 ชาวอิสราเอล​ก็​ทำ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​ตาม​ธง​ประจำ​กอง​และ​ออก​เดิน​ทาง​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​ตน

3

1 ต่อ​ไป​นี้​เป็น​บันทึก​ลำดับ​เชื้อ​สาย​ของ​อาโรน​และ​โมเสส ใน​เวลา​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​บน​ภูเขา​ซีนาย 2 บุตร​ชาย​ของ​อาโรน​มีชื่อ​ดังนี้ นาดับ​บุตรหัวปี อาบีฮู เอเลอาซาร์ และ​อิธามาร์

3 คน​เหล่า​นี้​คือ​บุตร​ชาย​ของ​อาโรน ซึ่ง​ได้​รับ​การ​เจิม​และ​แต่ง​ตั้ง​ให้​เป็น​ปุโรหิต 4 แต่​นาดับ​กับ​อาบีฮู​เสีย​ชีวิต​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ เมื่อ​พวก​เขา​นำ​ไฟ​ที่​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​มา​ถวาย​ต่อ​พระยาห์เวห์​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย ทั้ง​สอง​ไม่มี​บุตร ส่วน​เอเลอาซาร์​กับ​อิธามาร์​ทำ​หน้าที่​ปุโรหิต​ต่อ​หน้า​อาโรนบิ​ดา​ของ​ตน

5 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 6 “จง​นำ​เผ่า​เลวี​เข้า​มา และ​ให้​พวก​เขา​ยืน​ต่อ​หน้า​อาโรน​ปุโรหิต​เพื่อ​ช่วย​งาน​เขา 7 พวก​เขา​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​หน้าที่​ที่​อาโรนม​อบ​หมาย และ​หน้าที่​ของ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​ต่อ​หน้า​เต็นท์นัดพบ เพื่อ​ทำงาน​รับ​ใช้​เกี่ยว​กับ​พลับพลา 8 พวก​เขา​ต้อง​ดูแล​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ของ​เต็นท์นัดพบ และ​ทำ​หน้าที่​แทน​ชาวอิสราเอล​ใน​การ​รับ​ใช้​เกี่ยว​กับ​พลับพลา 9 เจ้า​จง​มอบ​ชาวเลวี​ทั้งหมด​ให้​อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา เพื่อ​ให้​พวก​เขา​ทำ​หน้าที่​แทน​ชาวอิสราเอล 10 เจ้า​จง​แต่ง​ตั้ง​อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา​ให้​รับ​ผิด​ชอบ​หน้าที่​ปุโรหิต แต่​คนนอก​ที่​เข้า​มา​ใกล้​จะ​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต”

11 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 12 “จง​ดู* เรา​ได้​นำ​ชาวเลวี​ออก​มา​จาก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล ให้​มา​แทน​บุตรหัวปี​ทุก​คน​ที่​คลอด​ออก​มา​เป็น​คน​แรก​ใน​หมู่​ชาวอิสราเอล ดัง​นั้น​ชาวเลวี​จึง​เป็น​ของ​เรา 13 เพราะ​บุตรหัวปี​ทั้งหมด​เป็น​ของ​เรา ใน​วันที่​เรา​ประหาร​บุตรหัวปี​ทั้งหมด​ใน​ดิน​แดน​อียิปต์ เรา​ได้​แยก​บุตรหัวปี​ทั้งหมด​ใน​อิสราเอล​ไว้​เป็น​ของ​บริสุทธิ์​สำหรับ​เรา ทั้ง​มนุษย์​และ​สัตว์ พวก​เขา​ต้อง​เป็น​ของ​เรา เรา​คือ​พระยาห์เวห์”

14 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย​ว่า 15 “จง​นับ​ลูก​หลาน​ของ​เลวี​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา​และ​ตาม​ตระกูล จง​นับ​ผู้ชาย​ทุก​คน​ตั้งแต่​อายุ 1 เดือน​ขึ้น​ไป”

16 โมเสส​นับ​พวก​เขา​ตาม​ถ้อยคำ​และ​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์

17 บุตร​ชาย​ของ​เลวี​มีชื่อ​ดังนี้ เกอร์โชน โคฮาท และ​เมรารี

18 บุตร​ชาย​ของ​เกอร์โชน​แยก​ตาม​ตระกูล​มีชื่อ​ดังนี้ ลิบนี​และ​ชิเมอี

19 บุตร​ชาย​ของ​โคฮาท​แยก​ตาม​ตระกูล ได้แก่ อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และ​อุสซีเอล

20 บุตร​ชาย​ของ​เมรารี​แยก​ตาม​ตระกูล ได้แก่ มาห์ลี​และ​มูชี

คน​เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​ชาวเลวี แยก​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา

21 จาก​เกอร์โชน​มี​ตระกูล​ลิบนี​และ​ตระกูล​ชิเมอี คน​เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​ชาวเกอร์โชน

22 ผู้ชาย​ที่​นับ​ได้​ตั้งแต่​อายุ 1 เดือน​ขึ้น​ไป​มี 7,500 คน

23 ตระกูล​ของ​ชาวเกอร์โชน​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ด้าน​หลัง​พลับพลา​ไป​ทาง​ตะวัน​ตก

24 เอลียาสาฟ​บุตร​ลาเอล​เป็น​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​ชาวเกอร์โชน 25 หน้าที่​ของ​บุตร​ชาย​เกอร์โชน​ใน​เต็นท์นัดพบ​คือ​ดูแล​พลับพลา ตัว​เต็นท์ ผ้า​คลุม​เต็นท์ ม่าน​กั้น​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 26 ผ้า​ล้อม​ลาน ม่าน​กั้น​ประตู​ลาน​ซึ่ง​ล้อม​รอบ​พลับพลา​และ​แท่นบูชา รวม​ทั้ง​เชือก​ทั้งหมด​และ​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​เกี่ยวข้อง

27 จาก​โคฮาท​มี​ตระกูล​อัมราม ตระกูล​อิสฮาร์ ตระกูล​เฮโบรน และ​ตระกูล​อุสซีเอล คน​เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​ชาวโคฮาท 28 ผู้ชาย​ที่​นับ​ได้​ตั้งแต่​อายุ 1 เดือน​ขึ้น​ไป​มี 8,600 คน พวก​เขา​รับ​ผิด​ชอบ​ดูแล​สถานบริสุทธิ์

29 ตระกูล​ของ​บุตร​ชาย​โคฮาท​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ทาง​ด้าน​ใต้​ของ​พลับพลา 30 เอลีซาฟาน​บุตร​อุสซีเอล​เป็น​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​ตระกูล​ชาวโคฮาท 31 หน้าที่​ของ​พวก​เขา​คือ​ดูแล​หีบ โต๊ะ เชิงประทีป แท่นบูชา​ทั้ง​หลาย เครื่อง​ใช้​ของ​สถานบริสุทธิ์​สำหรับ​งาน​รับ​ใช้ ม่าน​กั้น และ​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​เกี่ยวข้อง 32 เอเลอาซาร์​บุตร​อาโรน​ปุโรหิต​เป็น​หัวหน้า​เหนือ​บรรดา​หัวหน้า​ชาวเลวี และ​กำกับ​ดูแล​ผู้​ที่​รับ​ผิด​ชอบ​สถานบริสุทธิ์

33 จาก​เมรารี​มี​ตระกูล​มาห์ลี​และ​ตระกูล​มูชี คน​เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​เมรารี 34 ผู้ชาย​ที่​นับ​ได้​ตั้งแต่​อายุ 1 เดือน​ขึ้น​ไป​มี 6,200 คน†

35 ศูรีเอลบุต​รอาบีฮาอิล​เป็น​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​ตระกูล​เมรารี พวก​เขา​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ทาง​ด้าน​เหนือ​ของ​พลับพลา 36 หน้าที่​ที่​กำหนด​ให้​บุตร​ชาย​เมรารี​คือ​ดูแล​แผ่น​ไม้​ของ​พลับพลา คาน​ขวาง เสา ฐาน​รอง เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด และ​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​เกี่ยวข้อง 37 รวม​ทั้ง​เสา​รอบ​ลาน ฐาน​รอง หมุด และ​เชือก

38 โมเสส อาโรน และ​บุตร​ชาย​ของ​อาโรน​ต้อง​ตั้ง​ค่าย​ทาง​ตะวัน​ออก​หน้า​พลับพลา คือ​หน้า​เต็นท์นัดพบ​ด้าน​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น พวก​เขา​รับ​ผิด​ชอบ​ดูแล​สถานบริสุทธิ์​แทน​ชาวอิสราเอล คนนอก​ที่​เข้า​มา​ใกล้​จะ​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต 39 ชาวเลวี​ทั้งหมด​ที่​โมเสส​กับ​อาโรน​นับ​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ แยก​ตาม​ตระกูล คือ​ผู้ชาย​ทุก​คน​ตั้งแต่​อายุ 1 เดือน​ขึ้น​ไป มี 22,000 คน

40 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​นับ​บุตร​ชาย​หัวปี​ของ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​ตั้งแต่​อายุ 1 เดือน​ขึ้น​ไป โดย​จด​ราย​ชื่อ​และ​นับ​จำนวน 41 จง​นำ​ชาวเลวี​มา​เป็น​ของ​เรา​แทน​บุตรหัวปี​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอล และ​นำ​ฝูง​สัตว์​ของ​ชาวเลวี​มา​แทน​สัตว์​หัวปี​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอล เรา​คือ​พระยาห์เวห์”

42 โมเสส​นับ​บุตรหัวปี​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอล​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​เขา 43 บุตร​ชาย​หัวปี​ที่​ขึ้น​ทะเบียน​ราย​ชื่อ ตั้งแต่​อายุ 1 เดือน​ขึ้น​ไป มี 22,273 คน

44 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 45 “จง​นำ​ชาวเลวี​มา​แทน​บุตรหัวปี​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอล และ​นำ​ฝูง​สัตว์​ของ​ชาวเลวี​มา​แทน​ฝูง​สัตว์​ของ​พวก​เขา ชาวเลวี​ต้อง​เป็น​ของ​เรา เรา​คือ​พระยาห์เวห์ 46 สำหรับ​การ​ไถ่​บุตรหัวปี​ของ​ชาวอิสราเอล​จำนวน 273 คน​ที่​เกิน​จำนวน​ชาวเลวี 47 เจ้า​จง​เก็บ​คน​ละ 5 เชเขล​ตาม​มาตรา​เชเขล‡ ของ​สถานบริสุทธิ์ (1 เชเขล​เท่ากับ 20 เกราห์§) 48 และ​จง​มอบ​เงิน​ค่า​ไถ่​คน​ที่​เหลือ​เหล่า​นั้น​ให้​อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา”

49 โมเสส​เก็บ​เงิน​ค่า​ไถ่​จาก​บุตรหัวปี​ที่​เกิน​จำนวน​ผู้​ที่​ชาวเลวี​ไถ่​ไว้ 50 เขา​เก็บ​เงิน​จาก​บุตรหัวปี​ของ​ชาวอิสราเอล​ได้ 1,365 เชเขล* ตาม​มาตรา​เชเขล​ของ​สถานบริสุทธิ์ 51 แล้ว​โมเสส​มอบ​เงิน​ค่า​ไถ่​ให้​อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา ตาม​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์ ดัง​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา​โมเสส

4

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 2 “จง​ทำ​สำมะโน​บุตร​ชาย​ของ​โคฮาท​จาก​บรรดา​บุตร​ชาย​ของ​เลวี แยก​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา 3 จง​นับ​ผู้​ที่​มีอายุ 30 ปี​ขึ้น​ไป​จนถึง 50 ปี ทุก​คน​ที่​เข้า​มา​ปฏิบัติ​หน้าที่​เพื่อ​ทำงาน​ใน​เต็นท์นัดพบ

4 “งาน​ของ​บุตร​ชาย​โคฮาท​ใน​เต็นท์นัดพบ​เกี่ยวข้อง​กับ​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด 5 เมื่อ​ค่าย​จะ​ออก​เดิน​ทาง อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ต้อง​เข้าไป ปลด​ม่าน​กั้น​ลง แล้ว​ใช้​ม่าน​นั้น​คลุม​หีบแห่งพระโอวาท 6 จาก​นั้น​ใช้​หนัง​แมวน้ำ​คลุม​ทับ กาง​ผ้า​สีน้ำเงิน​คลุม​อีก​ชั้น​หนึ่ง แล้ว​สอด​คานหาม​เข้า​ที่

7 “ให้​พวก​เขา​กาง​ผ้า​สีน้ำเงิน​บน​โต๊ะ​สำหรับ​ขนมปัง​ตั้ง​ถวาย และ​วาง​จาน ช้อน อ่าง และ​เหยือก​สำหรับ​เท​เครื่องดื่มบูชา​ไว้​บน​นั้น ส่วน​ขนมปัง​ที่​ตั้ง​ถวาย​เป็น​ประจำ​ก็​ให้​คง​อยู่​บน​โต๊ะ 8 ให้​กาง​ผ้า​สี​แดง​เข้ม​คลุม​สิ่ง​เหล่า​นั้น แล้ว​ใช้​หนัง​แมวน้ำ​คลุม​ทับ จาก​นั้น​สอด​คานหาม​เข้า​ที่

9 “ให้​พวก​เขา​ใช้​ผ้า​สีน้ำเงิน​คลุม​เชิงประทีป​สำหรับ​ให้​แสง​สว่าง พร้อม​ทั้ง​ตะเกียง กรรไกร​ตัด​ไส้​ตะเกียง ถาด​รอง​เศษ​ไส้​ตะเกียง และ​ภาชนะ​ใส่​น้ำมัน​ทั้งหมด​ที่​ใช้​กับ​เชิงประทีป 10 แล้ว​ห่อ​เชิงประทีป​กับ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ด้วย​หนัง​แมวน้ำ และ​วาง​ไว้​บน​โครง​หาม

11 “ให้​พวก​เขา​กาง​ผ้า​สีน้ำเงิน​บน​แท่นบูชา​ทองคำ ใช้​หนัง​แมวน้ำ​คลุม​ทับ แล้ว​สอด​คานหาม​เข้า​ที่

12 “ให้​พวก​เขา​นำ​เครื่อง​ใช้​ทุก​ชิ้น​ที่​ใช้​ทำงาน​รับ​ใช้​ใน​สถานบริสุทธิ์​มา​วาง​ใน​ผ้า​สีน้ำเงิน ใช้​หนัง​แมวน้ำ​คลุม แล้ว​วาง​ไว้​บน​โครง​หาม

13 “ให้​พวก​เขา​ตัก​ขี้​เถ้า​ออก​จาก​แท่นบูชา แล้ว​กาง​ผ้า​สี​ม่วง​คลุม​แท่น​นั้น 14 ให้​วาง​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​สำหรับ​งาน​ที่​แท่นบูชา​ไว้​บน​นั้น ได้แก่ กระถาง​ไฟ ส้อม​เกี่ยว​เนื้อ พลั่ว และ​อ่าง คือ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ของ​แท่นบูชา แล้ว​ใช้​หนัง​แมวน้ำ​คลุม​ทับ​และ​สอด​คานหาม​เข้า​ที่

15 “เมื่อ​ค่าย​จะ​ออก​เดิน​ทาง และ​อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​คลุม​สถานบริสุทธิ์​กับ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​เสร็จ​แล้ว บุตร​ชาย​โคฮาท​จึง​เข้า​มา​แบก​หาม​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ได้ แต่​พวก​เขา​ห้าม​แตะ​ต้อง​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ มิ​ฉะนั้น​จะ​ตาย บุตร​ชาย​โคฮาท​ต้อง​หาม​สิ่งของ​เหล่า​นี้​ซึ่ง​เป็น​ของ​เต็นท์นัดพบ

16 “เอเลอาซาร์​บุตร​อาโรน​ปุโรหิต​มี​หน้าที่​ดูแล​น้ำมัน​สำหรับ​ให้​แสง​สว่าง เครื่อง​หอม​สำหรับ​เผา เครื่องธัญบูชา​ประจำ และ​น้ำมัน​เจิม รวม​ทั้ง​กำกับ​ดูแล​พลับพลา​ทั้งหมด ทุก​สิ่ง​ภายใน สถานบริสุทธิ์ และ​เครื่อง​ใช้​ของ​สถานบริสุทธิ์”

17 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 18 “อย่า​ทำให้​กลุ่ม​ตระกูล​ใน​เผ่า​โคฮาท​สูญ​สิ้น​ไป​จาก​ท่ามกลาง​ชาวเลวี 19 แต่​จง​ทำ​ดังนี้​เพื่อ​ให้​พวก​เขา​มี​ชีวิต​และ​ไม่​ตาย​เมื่อ​เข้า​ใกล้​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ต้อง​เข้าไป​และ​มอบ​หมาย​งาน​รับ​ใช้​กับ​สิ่ง​ที่​แต่ละ​คน​ต้อง​แบก​หาม 20 แต่​พวก​เขา​ห้าม​เข้าไป​ดู​สิ่งศักดิ์สิทธิ์​แม้​ชั่ว​ขณะ มิ​ฉะนั้น​จะ​ตาย”

21 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 22 “จง​ทำ​สำมะโน​บุตร​ชาย​ของ​เกอร์โชน​ด้วย แยก​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา​และ​ตาม​ตระกูล 23 จง​นับ​ผู้​ที่​มีอายุ 30 ปี​ขึ้น​ไป​จนถึง 50 ปี ทุก​คน​ที่​เข้า​ประจำ​งาน​รับ​ใช้​เพื่อ​ทำงาน​ใน​เต็นท์นัดพบ

24 “นี่​คือ​งาน​ของ​ตระกูล​ชาวเกอร์โชน ทั้ง​งาน​รับ​ใช้​และ​งาน​แบก​หาม 25 พวก​เขา​ต้อง​หาม​ม่าน​ของ​พลับพลา ตัว​เต็นท์นัดพบ ผ้า​คลุม​เต็นท์ หนัง​แมวน้ำ​ที่​คลุม​อยู่​ด้าน​บน และ​ม่าน​กั้น​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 26 รวม​ทั้ง​ผ้า​ล้อม​ลาน ม่าน​กั้น​ประตู​ลาน​ซึ่ง​ล้อม​รอบ​พลับพลา​และ​แท่นบูชา เชือก เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​สำหรับ​งาน​รับ​ใช้ และ​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​เกี่ยวข้อง พวก​เขา​ต้อง​ทำงาน​รับ​ใช้​ใน​หน้าที่​เหล่า​นี้ 27 งาน​ทั้งหมด​ของ​บุตร​ชาย​เกอร์โชน ทั้ง​งาน​แบก​หาม​และ​งาน​รับ​ใช้ ต้อง​เป็น​ไป​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​อาโรน​กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา และ​เจ้า​ต้อง​มอบ​หมาย​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​รับ​ผิด​ชอบ​ให้​ชัดเจน 28 นี่​คือ​งาน​ของ​ตระกูล​บุตร​ชาย​เกอร์โชน​ใน​เต็นท์นัดพบ หน้าที่​ของ​พวก​เขา​อยู่​ภาย​ใต้​การ​กำกับ​ดูแล​ของ​อิธามาร์​บุตร​อาโรน​ปุโรหิต

29 “ส่วน​บุตร​ชาย​ของ​เมรารี เจ้า​จง​นับ​พวก​เขา​แยก​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา 30 จง​นับ​ผู้​ที่​มีอายุ 30 ปี​ขึ้น​ไป​จนถึง 50 ปี ทุก​คน​ที่​เข้า​มา​ปฏิบัติ​หน้าที่​เพื่อ​ทำงาน​ใน​เต็นท์นัดพบ 31 สิ่ง​ที่​พวก​เขา​มี​หน้าที่​แบก​หาม​สำหรับ​งาน​ทั้งหมด​ใน​เต็นท์นัดพบ ได้แก่ แผ่น​ไม้​ของ​พลับพลา คาน​ขวาง เสา และ​ฐาน​รอง 32 รวม​ทั้ง​เสา​รอบ​ลาน ฐาน​รอง หมุด เชือก เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด และ​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​เกี่ยวข้อง เจ้า​ต้อง​มอบ​หมาย​เครื่อง​ใช้​ที่​พวก​เขา​ต้อง​แบก​หาม​ให้​แต่ละ​คน​โดย​ระบุ​ชื่อ 33 นี่​คือ​งาน​ของ​ตระกูล​บุตร​ชาย​เมรารี​สำหรับ​งาน​ทั้งหมด​ใน​เต็นท์นัดพบ ภาย​ใต้​การ​กำกับ​ดูแล​ของ​อิธามาร์​บุตร​อาโรน​ปุโรหิต”

34 โมเสส อาโรน และ​ผู้นำ​ชุมนุมชน​ได้​นับ​บุตร​ชาย​ของ​โคฮาท​แยก​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา 35 ตั้งแต่​อายุ 30 ปี​ขึ้น​ไป​จนถึง 50 ปี ทุก​คน​ที่​เข้า​ปฏิบัติ​หน้าที่​ทำงาน​ใน​เต็นท์นัดพบ 36 ผู้​ที่​นับ​ได้​แยก​ตาม​ตระกูล​มี 2,750 คน 37 คน​เหล่า​นี้​คือ​ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​ตระกูล​ชาวโคฮาท ทุก​คน​ที่​รับ​ใช้​ใน​เต็นท์นัดพบ ซึ่ง​โมเสส​กับ​อาโรน​นับ​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​ซึ่ง​มา​ทาง​โมเสส

38 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​บุตร​ชาย​ของ​เกอร์โชน แยก​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา 39 ตั้งแต่​อายุ 30 ปี​ขึ้น​ไป​จนถึง 50 ปี ทุก​คน​ที่​เข้า​ปฏิบัติ​หน้าที่​ทำงาน​ใน​เต็นท์นัดพบ 40 ผู้​ที่​นับ​ได้​แยก​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา​มี 2,630 คน 41 คน​เหล่า​นี้​คือ​ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​ตระกูล​บุตร​ชาย​เกอร์โชน ทุก​คน​ที่​รับ​ใช้​ใน​เต็นท์นัดพบ ซึ่ง​โมเสส​กับ​อาโรน​นับ​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์

42 ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​ตระกูล​บุตร​ชาย​เมรารี แยก​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา 43 ตั้งแต่​อายุ 30 ปี​ขึ้น​ไป​จนถึง 50 ปี ทุก​คน​ที่​เข้า​ปฏิบัติ​หน้าที่​ทำงาน​ใน​เต็นท์นัดพบ 44 ผู้​ที่​นับ​ได้​แยก​ตาม​ตระกูล​มี 3,200 คน 45 คน​เหล่า​นี้​คือ​ผู้​ที่​นับ​ได้​จาก​ตระกูล​บุตร​ชาย​เมรารี ซึ่ง​โมเสส​กับ​อาโรน​นับ​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​ซึ่ง​มา​ทาง​โมเสส

46 ชาวเลวี​ทั้งหมด​ที่​โมเสส อาโรน และ​ผู้นำ​อิสราเอล​นับ แยก​ตาม​ตระกูล​และ​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา 47 ตั้งแต่​อายุ 30 ปี​ขึ้น​ไป​จนถึง 50 ปี ทุก​คน​ที่​เข้า​มา​ทำงาน​รับ​ใช้​และ​งาน​แบก​หาม​ใน​เต็นท์นัดพบ 48 ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 8,580 คน 49 โมเสส​นับ​พวก​เขา​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ โดย​มอบ​หมาย​แต่ละ​คน​ตาม​งาน​รับ​ใช้​และ​สิ่ง​ที่​ต้อง​แบก​หาม โมเสส​จึง​นับ​พวก​เขา​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​บัญชา

5

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​สั่ง​ชาวอิสราเอล​ให้​นำ​ผู้​เป็น​โรค​เรื้อน​ทุก​คน ผู้​มี​สิ่ง​ไหล​ออก​จาก​ร่างกาย​ทุก​คน และ​ทุก​คน​ที่​มี​มลทิน​เพราะ​ศพ ออก​ไป​นอก​ค่าย 3 เจ้า​ต้อง​นำ​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​ออก​ไป​นอก​ค่าย เพื่อ​ไม่​ให้​พวก​เขา​ทำให้​ค่าย​ของ​ตน​เป็น​มลทิน เพราะ​เรา​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา”

4 ชาวอิสราเอล​ก็​ทำ​เช่น​นั้น โดย​นำ​คน​เหล่า​นั้น​ออก​ไป​นอก​ค่าย ชาวอิสราเอล​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส

5 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 6 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​ชาย​หรือ​หญิง​คน​ใด​ทำบาป​อย่าง​หนึ่ง​อย่าง​ใด​ที่​มนุษย์​อาจ​ทำ และ​เป็น​การ​ล่วง​ผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​คน​นั้น​มี​ความ​ผิด 7 เขา​ต้อง​สารภาพ​บาป​ที่​ตน​ได้​ทำ และ​ชดใช้​ความ​ผิด​นั้น​เต็ม​จำนวน ทั้ง​เพิ่ม​อีก 1 ใน 5 แล้ว​มอบ​ให้​แก่​ผู้​ที่​เขา​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ 8 แต่​ถ้า​ผู้​นั้น​ไม่มี​ญาติ​ที่​จะ​รับ​สิ่ง​ชดใช้​ความ​ผิด สิ่ง​ชดใช้​ความ​ผิด​ซึ่ง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​จะ​ตก​เป็น​ของ​ปุโรหิต นอก​เหนือ​จาก​แกะ​ตัวผู้​สำหรับ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป ซึ่ง​ใช้​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​แก่​ผู้​ทำ​ผิด 9 ของ​ถวาย​ที่​ยก​ถวาย​ทุก​อย่าง​จาก​สิ่ง​บริสุทธิ์​ทั้ง​ปวง​ของ​ชาวอิสราเอล ซึ่ง​พวก​เขา​นำ​มา​มอบ​แก่​ปุโรหิต จะ​ตก​เป็น​ของ​ปุโรหิต 10 สิ่ง​บริสุทธิ์​ของ​แต่ละ​คน​ยัง​คง​เป็น​ของ​คน​นั้น แต่​สิ่ง​ใด​ที่​ใคร​มอบ​แก่​ปุโรหิต สิ่ง​นั้น​จะ​เป็น​ของ​ปุโรหิต’ ”

11 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 12 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ถ้า​ภรรยา​ของ​ชาย​คน​ใด​หลง​ผิด​และ​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​เขา 13 โดย​มี​ชาย​อื่น​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​นาง แต่​เรื่อง​นี้​พ้น​สายตา​สามี​และ​ถูก​ปิดบัง​ไว้ นาง​มี​มลทิน​โดย​ไม่มี​พยาน​กล่าว​โทษ และ​ไม่มี​ใคร​จับ​ได้​ขณะ​กระทำ 14 ถ้า​ความ​หึง​หวง​เกิด​ขึ้น​ใน​ใจ​สามี ทำให้​เขา​หึง​หวง​ภรรยา​ที่​มี​มลทิน หรือ​ถ้า​ความ​หึง​หวง​เกิด​ขึ้น​ใน​ใจ​เขา ทำให้​เขา​หึง​หวง​ภรรยา​ทั้ง​ที่​นาง​ไม่มี​มลทิน 15 ชาย​นั้น​ต้อง​พา​ภรรยา​มา​หา​ปุโรหิต และ​นำ​เครื่อง​ถวาย​สำหรับ​นาง​มา​ด้วย คือ​แป้ง​ข้าว​บาร์เลย์ 1 ใน 10 เอฟาห์* เขา​ต้อง​ไม่​เท​น้ำมัน​หรือ​ใส่​กำยาน​ลง​บน​แป้ง​นั้น เพราะ​เป็น​เครื่องธัญบูชา​เนื่องจาก​ความ​หึง​หวง เป็น​เครื่องธัญบูชา​สำหรับ​เตือน​ความ​จำ เพื่อ​ให้​ระลึก​ถึง​ความ​ผิด 16 ปุโรหิต​ต้อง​พา​นาง​เข้า​มา​ใกล้​และ​ให้​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 17 ปุโรหิต​ต้อง​ตัก​น้ำ​บริสุทธิ์​ใส่​ภาชนะ​ดิน แล้ว​เอา​ฝุ่น​จาก​พื้น​พลับพลา​ใส่​ลง​ใน​น้ำ​นั้น 18 ปุโรหิต​ต้อง​ให้​นาง​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ปล่อย​ผม​ของ​นาง​ให้​สยาย และ​วาง​เครื่องธัญบูชา​สำหรับ​เตือน​ความ​จำ​ไว้​ใน​มือ​นาง ซึ่ง​ก็​คือ​เครื่องธัญบูชา​เนื่องจาก​ความ​หึง​หวง ส่วน​ใน​มือ​ปุโรหิต​ให้​ถือ​น้ำ​ขม​ที่​ก่อ​คำ​สาป 19 จาก​นั้น​ปุโรหิต​ต้อง​ให้​นาง​กล่าว​คำ​สาบาน และ​บอก​นาง​ว่า “ถ้า​ไม่มี​ชาย​อื่น​มา​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​เจ้า และ​ถ้า​เจ้า​ไม่​ได้​หลง​ไป​ทำ​สิ่ง​ที่​เป็น​มลทิน​ขณะ​อยู่​ใต้​อำนาจ​สามี น้ำ​ขม​ที่​ก่อ​คำ​สาป​นี้​ก็​จะ​ไม่​ทำ​อันตราย​เจ้า 20 แต่​ถ้า​เจ้า​หลง​ผิด​ขณะ​อยู่​ใต้​อำนาจ​สามี มี​มลทิน และ​มี​ชาย​อื่น​นอกจาก​สามี​มา​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​เจ้า…” 21 แล้ว​ปุโรหิต​ต้อง​ให้​นาง​สาบาน​ด้วย​คำ​สาป และ​บอก​นาง​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​เจ้า​เป็น​คำ​สาป​และ​คำ​กล่าว​ใน​คำ​สาบาน​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​เจ้า เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​ต้น​ขา​ของ​เจ้า​ลีบ​และ​ท้อง​ของ​เจ้า​บวม 22 ขอ​ให้​น้ำ​ที่​ก่อ​คำ​สาป​นี้​เข้าไป​ใน​ท้อง ทำให้​ท้อง​ของ​เจ้า​บวม​และ​ต้น​ขา​ของ​เจ้า​ลีบ” แล้ว​นาง​ต้อง​ตอบ​ว่า “อาเมน อาเมน”

23 “ ‘ปุโรหิต​ต้อง​เขียน​คำ​สาป​เหล่า​นี้​ลง​ใน​ม้วน​หนังสือ แล้ว​ล้าง​ข้อความ​นั้น​ลง​ใน​น้ำ​ขม 24 เขา​ต้อง​ให้​นาง​ดื่ม​น้ำ​ขม​ที่​ก่อ​คำ​สาป และ​น้ำ​ที่​ก่อ​คำ​สาป​จะ​เข้าไป​ใน​ตัว​นาง​และ​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​ขมขื่น 25 ปุโรหิต​ต้อง​รับ​เครื่องธัญบูชา​เนื่องจาก​ความ​หึง​หวง​จาก​มือ​นาง แล้ว​โบก​เครื่องธัญบูชา​นั้น​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​นำ​ไป​ยัง​แท่นบูชา 26 ปุโรหิต​ต้อง​หยิบ​เครื่องธัญบูชา​หนึ่ง​กำ​มือ​เป็น​ส่วน​สำหรับ​เตือน​ความ​จำ และ​เผา​บน​แท่นบูชา หลัง​จาก​นั้น​จึง​ให้​นาง​ดื่ม​น้ำ 27 เมื่อ​เขา​ให้​นาง​ดื่ม​น้ำ​แล้ว หาก​นาง​มี​มลทิน​และ​ล่วง​ผิด​ต่อ​สามี น้ำ​ที่​ก่อ​คำ​สาป​จะ​เข้าไป​ใน​ตัว​นาง​และ​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​ขมขื่น ท้อง​ของ​นาง​จะ​บวม​และ​ต้น​ขา​จะ​ลีบ นาง​จะ​กลาย​เป็น​คำ​สาป​ท่ามกลาง​ประชาชน​ของ​นาง 28 แต่​ถ้า​นาง​ไม่​ได้​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​และ​ยัง​สะอาด​ตาม​พิธี นาง​จะ​พ้น​จาก​ผล​ร้าย​นั้น​และ​ตั้ง​ครรภ์​มี​ลูก​ได้†

29 “ ‘นี่​คือ​กฎหมาย​เรื่อง​ความ​หึง​หวง เมื่อ​ภรรยา​ซึ่ง​อยู่​ใต้​อำนาจ​สามี​หลง​ผิด​และ​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน 30 หรือ​เมื่อ​ความ​รู้สึก​หึง​หวง​เกิด​ขึ้น​ใน​ตัว​ชาย​คน​หนึ่ง ทำให้​เขา​หึง​หวง​ภรรยา เขา​ต้อง​ให้​นาง​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​ปุโรหิต​ต้อง​ปฏิบัติ​ต่อ​นาง​ตาม​กฎหมาย​นี้​ทุก​ประการ 31 ชาย​นั้น​จะ​พ้น​จาก​ความ​ผิด แต่​นาง​ต้อง​รับ​โทษ​ความ​ผิด​ของ​ตน’ ”

6

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​ชาย​หรือ​หญิง​คน​ใด​ปฏิญาณ​เป็น​พิเศษ คือ​ปฏิญาณ​เป็น​นาศีร์ เพื่อ​แยก​ตัว​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 3 เขา​ต้อง​งด​เหล้า​องุ่น​และ​เครื่อง​ดื่ม​มึนเมา ต้อง​ไม่​ดื่ม​น้ำส้ม​สายชู​จาก​เหล้า​องุ่น​หรือ​น้ำส้ม​สายชู​จาก​เครื่อง​ดื่ม​หมัก ไม่​ดื่ม​น้ำ​องุ่น และ​ไม่​กิน​องุ่น​สด​หรือ​องุ่น​แห้ง 4 ตลอด​เวลา​ที่​เขา​แยก​ตัว​ถวาย เขา​ต้อง​ไม่​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​ได้​จาก​เถา​องุ่น ตั้งแต่​เมล็ด​จนถึง​เปลือก

5 “ ‘ตลอด​เวลา​ที่​เขา​ปฏิญาณ​แยก​ตัว​ถวาย ต้อง​ไม่มี​มีดโกน​แตะ​ศีรษะ จนกว่า​จะ​ครบ​กำหนด​วันที่​เขา​แยก​ตัว​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ เขา​ต้อง​เป็น​ผู้​บริสุทธิ์​และ​ไว้​ผม​บน​ศีรษะ​ให้​ยาว

6 “ ‘ตลอด​เวลา​ที่​เขา​แยก​ตัว​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ เขา​ต้อง​ไม่​เข้า​ใกล้​ศพ 7 แม้​บิดา มารดา พี่​ชาย น้อง​ชาย พี่​สาว หรือ​น้อง​สาว​ของ​เขา​เสีย​ชีวิต เขา​ก็​ต้อง​ไม่​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​เพราะ​คน​เหล่า​นั้น เพราะ​การ​แยก​ตัว​ถวาย​แด่​พระเจ้า* อยู่​บน​ศีรษะ​ของ​เขา 8 ตลอด​เวลา​ที่​เขา​แยก​ตัว​ถวาย เขา​เป็น​ผู้​บริสุทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์

9 “ ‘ถ้า​มี​ใคร​ตาย​กะทันหัน​ข้าง​ตัว​เขา ทำให้​ศีรษะ​ซึ่ง​เป็น​เครื่องหมาย​แห่ง​การ​แยก​ตัว​ถวาย​นั้น​เป็น​มลทิน เขา​ต้อง​โกน​ศีรษะ​ใน​วันที่​ชำระ​ตน คือ​โกน​ใน​วันที่ 7 10 ใน​วันที่ 8 เขา​ต้อง​นำ​นกเขา 2 ตัว​หรือ​ลูก​นก​พิราบ 2 ตัว​มา​มอบ​แก่​ปุโรหิต​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 11 ปุโรหิต​ต้อง​ถวาย​นก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป และ​อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องเผาบูชา แล้ว​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​เขา เพราะ​เขา​มี​บาป​เนื่องจาก​ศพ และ​ใน​วัน​นั้น​ปุโรหิต​ต้อง​ชำระ​ศีรษะ​ของ​เขา​ให้​บริสุทธิ์ 12 เขา​ต้อง​แยก​ตัว​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​อีก​ตาม​จำนวน​วันที่​กำหนด​ไว้ และ​นำ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี​มา​เป็น​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด ส่วน​วัน​ก่อน​หน้า​นั้น​ไม่​นับ เพราะ​การ​แยก​ตัว​ถวาย​ของ​เขา​เป็น​มลทิน

13 “ ‘นี่​คือ​กฎหมาย​สำหรับ​นาศีร์ เมื่อ​ครบ​กำหนด​วันที่​เขา​แยก​ตัว​ถวาย​แล้ว ต้อง​พา​เขา​มายัง​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 14 เขา​ต้อง​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่ ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 1 ตัว​เป็น​เครื่องเผาบูชา ลูก​แกะ​ตัว​เมีย​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป และ​แกะ​ตัวผู้​ที่​ไม่มี​ตำหนิ 1 ตัว​เป็น​เครื่องสันติบูชา 15 ทั้ง​ตะกร้า​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ ขนม​ก้อน​ทำ​จาก​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน และ​ขนม​แผ่น​ไร้​เชื้อ​ทา​น้ำมัน พร้อม​ด้วย​เครื่องธัญบูชา​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน 16 ปุโรหิต​ต้อง​นำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​มา​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​ถวาย​เครื่องบูชาชำระบาป​กับ​เครื่องเผาบูชา​ของ​เขา 17 ปุโรหิต​ต้อง​ถวาย​แกะ​ตัวผู้​เป็น​เครื่องสันติบูชา​แด่​พระยาห์เวห์ พร้อม​กับ​ตะกร้า​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ และ​ถวาย​เครื่องธัญบูชา​กับ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน​ด้วย 18 นาศีร์​ต้อง​โกน​ผม​ซึ่ง​เป็น​เครื่องหมาย​แห่ง​การ​แยก​ตัว​ถวาย​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ แล้ว​นำ​ผม​นั้น​ใส่​ใน​ไฟ​ใต้​เครื่องสันติบูชา 19 หลัง​จาก​นาศีร์​โกน​ผม​ซึ่ง​เป็น​เครื่องหมาย​แห่ง​การ​แยก​ตัว​ถวาย​แล้ว ปุโรหิต​ต้อง​นำ​เนื้อ​ส่วน​ไหล่​ที่​ต้มสุก​ของ​แกะ​ตัว​ผู้ ขนม​ก้อน​ไร้​เชื้อ 1 ก้อน​จาก​ตะกร้า และ​ขนม​แผ่น​ไร้​เชื้อ 1 แผ่น วาง​บน​มือ​ของ​นาศีร์ 20 แล้ว​ปุโรหิต​ต้อง​โบก​สิ่ง​เหล่า​นั้น​เป็น​เครื่องถวายโบก​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ สิ่ง​เหล่า​นี้​เป็น​ของ​บริสุทธิ์​สำหรับ​ปุโรหิต พร้อม​กับ​เนื้อ​ส่วน​อก​ที่​โบก​ถวาย​และ​เนื้อ​ส่วน​ขา​ที่​ถวาย หลัง​จาก​นั้น​นาศีร์​จึง​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​ได้

21 “ ‘นี่​คือ​กฎหมาย​สำหรับ​นาศีร์​ผู้​ปฏิญาณ และ​สำหรับ​เครื่อง​ถวาย​ที่​เขา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เนื่องจาก​การ​แยก​ตัว​ถวาย นอก​เหนือ​จาก​สิ่ง​อื่น​ที่​เขา​มี​กำลัง​ถวาย​ได้ เขา​ปฏิญาณ​ไว้​อย่างไร ก็​ต้อง​ทำ​ตาม​กฎหมาย​แห่ง​การ​แยก​ตัว​ถวาย​อย่าง​นั้น’ ”

22 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 23 “จง​บอก​อาโรน​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา​ว่า ‘พวก​เจ้า​ต้อง​ให้​พร​ชาวอิสราเอล​ดังนี้’ จง​กล่าว​แก่​พวก​เขา​ว่า

24 ‘ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​พร​และ​ปกป้อง​ท่าน

25 ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​พระ​พักตร์​ของ​พระองค์​ส่อง​สว่าง​มายัง​ท่าน

และ​ทรง​เมตตา​ท่าน

26 ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​หัน​พระ​พักตร์​มายัง​ท่าน

และ​ประทาน​สันติสุข​แก่​ท่าน’

27 “ดัง​นั้น​พวก​เขา​จะ​ประทับ​นาม​ของ​เรา​ไว้​กับ​ชาวอิสราเอล และ​เรา​จะ​ให้​พร​พวก​เขา”

7

1 ใน​วันที่​โมเสส​ตั้ง​พลับพลา​เสร็จ เขา​ได้​เจิม​และ​ชำระ​พลับพลา​กับ​เครื่อง​ใช้​ทั้งหมด​ให้​บริสุทธิ์ ทั้ง​เจิม​และ​ชำระ​แท่นบูชา​กับ​ภาชนะ​ทั้งหมด​ให้​บริสุทธิ์ 2 บรรดา​ผู้นำ​อิสราเอล​ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา คน​เหล่า​นี้​เป็น​ผู้นำ​ของ​เผ่า​ต่าง ๆ และ​ดูแล​ผู้​ที่​ถูก​นับ​ไว้ 3 พวก​เขา​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ คือ​เกวียน​มี​หลังคา 6 เล่ม​กับ​โค 12 ตัว ผู้นำ​ทุก 2 คน​ถวาย​เกวียน 1 เล่ม และ​แต่ละ​คน​ถวาย​โค 1 ตัว พวก​เขา​นำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​มา​ถวาย​หน้า​พลับพลา 4 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 5 “จง​รับ​สิ่ง​เหล่า​นี้​จาก​พวก​เขา เพื่อ​นำ​ไป​ใช้​ใน​งาน​รับ​ใช้​ของ​เต็นท์นัดพบ แล้ว​มอบ​แก่​ชาวเลวี​แต่ละ​คน​ตาม​งาน​รับ​ใช้​ของ​เขา”

6 โมเสส​จึง​รับ​เกวียน​กับ​โค และ​มอบ​ให้​ชาวเลวี 7 เขา​มอบ​เกวียน 2 เล่ม​กับ​โค 4 ตัว​แก่​ลูก​หลาน​เกอร์โชน ตาม​งาน​รับ​ใช้​ของ​พวก​เขา 8 เขา​มอบ​เกวียน 4 เล่ม​กับ​โค 8 ตัว​แก่​ลูก​หลาน​เมรารี ตาม​งาน​รับ​ใช้​ของ​พวก​เขา​ภาย​ใต้​การ​ควบคุม​ของ​อิธามาร์​บุตร​อาโรน​ปุโรหิต 9 แต่​เขา​ไม่​ได้​มอบ​สิ่ง​ใด​แก่​ลูก​หลาน​โคฮาท เพราะ​งาน​รับ​ใช้​เกี่ยว​กับ​สถานบริสุทธิ์​เป็น​หน้าที่​ของ​พวก​เขา และ​พวก​เขา​ต้อง​แบก​สิ่ง​บริสุทธิ์​เหล่า​นั้น​บน​บ่า

10 บรรดา​ผู้นำ​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​สำหรับ​พิธี​ถวาย​แท่นบูชา​ใน​วันที่​แท่น​นั้น​ได้​รับ​การ​เจิม พวก​เขา​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​วาง​ไว้​หน้า​แท่นบูชา

11 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ให้​ผู้นำ​แต่ละ​คน​นำ​เครื่อง​ถวาย​ของ​ตน​มา​สำหรับ​พิธี​ถวาย​แท่นบูชา คนละ​วัน”

12 ผู้​ที่​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ใน​วันที่ 1 คือ​นาห์โชน​บุตร​อัมมีนาดับ จาก​เผ่า​ยูดาห์ 13 เครื่อง​ถวาย​ของ​เขา​คือ

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล*

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

14 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

15 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

16 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

17 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​นาห์โชน​บุตร​อัมมีนาดับ

18 ใน​วันที่ 2 เนธันเอลบุตรศุอาร์ ผู้นำ​เผ่า​อิสสาคาร์ ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา 19 สิ่ง​ที่​เขา​นำ​มา​ถวาย​คือ

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

20 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

21 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

22 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

23 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​เนธันเอลบุตรศุอาร์

24 ใน​วันที่ 3 เอลีอับ​บุตร​เฮโลน ผู้นำ​ชาว​เศบูลุน 25 ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ดังนี้

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

26 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

27 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

28 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

29 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​เอลีอับ​บุตร​เฮโลน

30 ใน​วันที่ 4 เอลีซูร์​บุตร​เชเดอูร์ ผู้นำ​ชาว​รูเบน 31 ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ดังนี้

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

32 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

33 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

34 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

35 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​เอลีซูร์​บุตร​เชเดอูร์

36 ใน​วันที่ 5 เชลูมิเอลบุตรศูริชัดได ผู้นำ​ชาว​สิเมโอน 37 ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ดังนี้

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

38 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

39 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

40 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

41 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​เชลูมิเอลบุตรศูริชัดได

42 ใน​วันที่ 6 เอลียาสาฟ​บุตร​เดอูเอล ผู้นำ​ชาว​กาด 43 ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ดังนี้

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

44 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

45 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

46 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

47 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​เอลียาสาฟ​บุตร​เดอูเอล

48 ใน​วันที่ 7 เอลีชามา​บุตร​อัมมีฮูด ผู้นำ​ชาว​เอฟราอิม 49 ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ดังนี้

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

50 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

51 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

52 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

53 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​เอลีชามา​บุตร​อัมมีฮูด

54 ใน​วันที่ 8 กามาลิเอลบุตรเปดาห์ซูร์ ผู้นำ​ชาว​มนัสเสห์ 55 ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ดังนี้

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

56 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

57 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

58 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

59 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​กามาลิเอลบุตรเปดาห์ซูร์

60 ใน​วันที่ 9 อาบีดัน​บุตร​กิเดโอนี ผู้นำ​ชาว​เบนยามิน 61 ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ดังนี้

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

62 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

63 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

64 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

65 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​อาบีดัน​บุตร​กิเดโอนี

66 ใน​วันที่ 10 อาหิเยเซอร์​บุตร​อัมมีชัดได ผู้นำ​ชาว​ดาน 67 ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ดังนี้

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

68 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

69 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

70 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

71 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​อาหิเยเซอร์​บุตร​อัมมีชัดได

72 ใน​วันที่ 11 ปากีเอลบุตร​โอคราน ผู้นำ​ชาว​อาเชอร์ 73 ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ดังนี้

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

74 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

75 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

76 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

77 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​ปากีเอลบุตร​โอคราน

78 ใน​วันที่ 12 อาหิรา​บุตร​เอนัน ผู้นำ​ชา​วนัฟทาลี 79 ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​มา​ดังนี้

ถาด​เงิน 1 ใบ หนัก 130 เชเขล

ชาม​เงิน 1 ใบ หนัก 70 เชเขล​ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ ภาชนะ​ทั้ง 2 ใบ​บรรจุ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน​สำหรับ​เป็น​เครื่องธัญบูชา

80 ทัพพี​ทองคำ 1 คัน หนัก 10 เชเขล บรรจุ​เครื่อง​หอม

81 โค​หนุ่ม 1 ตัว

แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว

ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องเผาบูชา

82 แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป

83 และ​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา มีโค 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 5 ตัว แพะ​ตัวผู้ 5 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 5 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​ของ​อาหิรา​บุตร​เอนัน

84 นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​สำหรับ​พิธี​ถวาย​แท่นบูชา​ใน​วันที่​แท่น​นั้น​ได้​รับ​การ​เจิม ซึ่ง​บรรดา​ผู้นำ​อิสราเอล​นำ​มา​ถวาย ได้แก่ ถาด​เงิน 12 ใบ ชาม​เงิน 12 ใบ และ​ทัพพี​ทองคำ 12 คัน 85 ถาด​เงิน​แต่ละ​ใบ​หนัก 130 เชเขล ชาม​แต่ละ​ใบ​หนัก 70 เชเขล น้ำ​หนัก​เงิน​ทั้งหมด​ของ​ภาชนะ​เหล่า​นี้​รวม 2,400 เชเขล ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ 86 ทัพพี​ทองคำ 12 คัน​ที่​บรรจุ​เครื่อง​หอม แต่ละ​คัน​หนัก 10 เชเขล ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์ น้ำ​หนัก​ทองคำ​ทั้งหมด​ของ​ทัพพี​รวม 120 เชเขล 87 สัตว์​ทั้งหมด​สำหรับ​เครื่องเผาบูชา ได้แก่ โค​หนุ่ม 12 ตัว แกะ​ตัวผู้ 12 ตัว ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 12 ตัว พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​แพะ​ตัวผู้ 12 ตัว​สำหรับ​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป 88 สัตว์​ทั้งหมด​สำหรับ​เครื่องสันติบูชา ได้แก่ โค 24 ตัว แกะ​ตัวผู้ 60 ตัว แพะ​ตัวผู้ 60 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 60 ตัว นี่​คือ​เครื่อง​ถวาย​สำหรับ​พิธี​ถวาย​แท่นบูชา​หลัง​จาก​แท่น​นั้น​ได้​รับ​การ​เจิม

89 เมื่อ​โมเสส​เข้าไป​ใน​เต็นท์นัดพบ​เพื่อ​พูด​กับ​พระยาห์เวห์ เขา​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์​ตรัส​กับ​เขา​จาก​เหนือ​ฝา​หีบ​สำหรับ​การ​ลบ​มลทิน​บาป ซึ่ง​อยู่​บน​หีบแห่งพระโอวาท ระหว่าง​เครูบ 2 ตน และ​พระองค์​ตรัส​กับ​เขา

8

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​บอก​อาโรน​ว่า ‘เมื่อ​เจ้า​จุด​ตะเกียง ตะเกียง​ทั้ง 7 ดวง​ต้อง​ส่อง​แสง​ไป​ยัง​บริเวณ​ด้าน​หน้า​เชิงประทีป’ ”

3 อาโรน​ก็​ทำ​เช่น​นั้น เขา​จุด​ตะเกียง​ให้​ส่อง​แสง​ไป​ยัง​บริเวณ​ด้าน​หน้า​เชิงประทีป ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส 4 เชิงประทีป​นั้น​ทำ​ด้วย​ทองคำ​ตี​ขึ้น​รูป ตั้งแต่​ฐาน​จนถึง​ส่วน​ที่​เป็น​ดอก​ล้วน​เป็น​งาน​ตี​ขึ้น​รูป เชิงประทีป​ถูก​ทำ​ขึ้น​ตาม​แบบ​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​สำแดง​แก่​โมเสส

5 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 6 “จง​นำ​ชาวเลวี​ออก​มา​จาก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล และ​ชำระ​พวก​เขา​ให้​สะอาด 7 เจ้า​ต้อง​ชำระ​พวก​เขา​ให้​สะอาด​ดังนี้ จง​พรม​น้ำ​ชำระ​ให้​พวก​เขา ให้​พวก​เขา​โกน​ขน​ทั้ง​ตัว​ด้วย​มีดโกน ซัก​เสื้อผ้า และ​ชำระ​ตน​ให้​สะอาด 8 แล้ว​ให้​พวก​เขา​นำ​โค​หนุ่ม 1 ตัว​พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน คือ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน และ​ให้​เจ้า​นำ​โค​หนุ่ม​อีก 1 ตัว​มา​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป 9 เจ้า​ต้อง​นำ​ชาวเลวี​มา​ยืน​หน้า​เต็นท์นัดพบ และ​เรียก​ชุมนุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน 10 เจ้า​ต้อง​นำ​ชาวเลวี​มา​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ แล้ว​ชาวอิสราเอล​จะ​วางมือ​บน​ชาวเลวี 11 อาโรน​ต้อง​ถวาย​ชาวเลวี​แด่​พระยาห์เวห์​ด้วย​พิธี​โบก​ถวาย​ใน​นาม​ของ​ชาวอิสราเอล เพื่อ​ชาวเลวี​จะ​ทำงาน​รับ​ใช้​พระยาห์เวห์

12 “ชาวเลวี​ต้อง​วางมือ​บน​หัว​โค​ทั้ง 2 ตัว แล้ว​เจ้า​จง​ถวาย​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป และ​อีก​ตัว​หนึ่ง​เป็น​เครื่องเผาบูชา​แด่​พระยาห์เวห์ เพื่อ​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​ชาวเลวี 13 เจ้า​ต้อง​ให้​ชาวเลวี​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​อาโรน​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา แล้ว​ถวาย​พวก​เขา​แด่​พระยาห์เวห์​ด้วย​พิธี​โบก​ถวาย 14 ด้วย​วิธี​นี้ เจ้า​จะ​แยก​ชาวเลวี​ออก​จาก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล และ​ชาวเลวี​จะ​เป็น​ของ​เรา

15 “หลัง​จาก​นั้น​ชาวเลวี​จึง​เข้าไป​ทำงาน​รับ​ใช้​ใน​เต็นท์นัดพบ เจ้า​ต้อง​ชำระ​พวก​เขา​ให้​สะอาด และ​ถวาย​พวก​เขา​ด้วย​พิธี​โบก​ถวาย 16 เพราะ​พวก​เขา​เป็น​ผู้​ที่​ถูก​มอบ​ไว้​กับ​เรา​โดย​สิ้น​เชิง​จาก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล เรา​รับ​พวก​เขา​ไว้​เป็น​ของ​เรา​แทน​บุตรหัวปี​ทุก​คน​ที่​คลอด​ออก​มา​เป็น​คน​แรก​ใน​หมู่​ชาวอิสราเอล 17 เพราะ​บุตรหัวปี​ทั้งหมด​ใน​หมู่​ชาวอิสราเอล​เป็น​ของ​เรา ทั้งคน​และ​สัตว์ ใน​วันที่​เรา​ประหาร​บุตรหัวปี​ทั้งหมด​ใน​ดิน​แดน​อียิปต์ เรา​ได้​ชำระ​พวก​เขา​ให้​บริสุทธิ์​ไว้​สำหรับ​เรา 18 เรา​รับ​ชาวเลวี​ไว้​แทน​บุตรหัวปี​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอล 19 เรา​มอบ​ชาวเลวี​จาก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล​ให้​เป็น​ของ​ขวัญ​แก่​อาโรน​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา เพื่อ​ทำงาน​รับ​ใช้​แทน​ชาวอิสราเอล​ใน​เต็นท์นัดพบ และ​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​ชาวอิสราเอล เพื่อ​จะ​ไม่มี​ภัย​พิบัติ​เกิด​ขึ้น​ใน​หมู่​ชาวอิสราเอล​เมื่อ​พวก​เขา​เข้า​ใกล้​สถานบริสุทธิ์”

20 โมเสส อาโรน และ​ชุมนุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ก็​ทำ​เช่น​นั้น​ต่อ​ชาวเลวี ชาวอิสราเอล​ทำ​ต่อ​พวก​เขา​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส​เกี่ยว​กับ​ชาวเลวี 21 ชาวเลวี​ชำระ​ตน​จาก​บาป​และ​ซัก​เสื้อผ้า อาโรน​ถวาย​พวก​เขา​ด้วย​พิธี​โบก​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​อาโรนทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​พวก​เขา​เพื่อ​ชำระ​พวก​เขา​ให้​สะอาด 22 หลัง​จาก​นั้น​ชาวเลวี​จึง​เข้าไป​ทำงาน​รับ​ใช้​ใน​เต็นท์นัดพบ​ต่อ​หน้า​อาโรน​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​เขา พวก​เขา​ทำ​ต่อ​ชาวเลวี​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส​เกี่ยว​กับ​พวก​เขา

23 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 24 “ข้อ​กำหนด​สำหรับ​ชาวเลวี​มี​ดังนี้ ตั้งแต่​อายุ 25 ปี​ขึ้น​ไป พวก​เขา​ต้อง​เข้า​มา​ปฏิบัติ​หน้าที่​ใน​งาน​รับ​ใช้​ของ​เต็นท์นัดพบ 25 และ​เมื่อ​อายุ 50 ปี พวก​เขา​ต้อง​ออก​จาก​งาน​และ​ไม่​ทำงาน​รับ​ใช้​อีก 26 แต่​พวก​เขา​ยัง​ช่วย​เหลือ​พี่​น้อง​ของ​ตน​ใน​เต็นท์นัดพบ​ใน​การ​ปฏิบัติ​หน้าที่​ได้ โดย​ไม่​ต้อง​ทำงาน​รับ​ใช้ เจ้า​ต้อง​ให้​ชาวเลวี​ปฏิบัติ​หน้าที่​เช่น​นี้”

9

1 ใน​เดือนที่ 1 ของ​ปีที่ 2 หลัง​จาก​ชาวอิสราเอล​ออก​จาก​ดิน​แดน​อียิปต์ พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย​ว่า 2 “ให้​ชาวอิสราเอล​ถือ​ปัสกา​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด 3 ใน​เวลา​เย็น​ของ​วันที่ 14 เดือน​นี้ พวก​เจ้า​ต้อง​ถือ​ปัสกา​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด โดย​ทำ​ตาม​ข้อ​กำหนด​และ​กฎ​ระเบียบ​ทั้งหมด​ของ​พิธี​นี้”

4 โมเสส​จึง​บอก​ชาวอิสราเอล​ให้​ถือ​ปัสกา 5 พวก​เขา​ถือ​ปัสกา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย เวลา​เย็น​ของ​วันที่ 14 เดือนที่ 1 ชาวอิสราเอล​ทำ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส 6 แต่​มี​ชาย​บาง​คน​เป็น​มลทิน​เพราะ​ศพ จึง​ถือ​ปัสกา​ใน​วัน​นั้น​ไม่​ได้ พวก​เขา​จึง​มา​หา​โมเสส​และ​อาโรน​ใน​วัน​นั้น 7 พวก​เขา​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “พวก​เรา​เป็น​มลทิน​เพราะ​ศพ เหตุ​ใด​เรา​จึง​ถูก​กีดกัน​ไม่​ให้​ถวาย​เครื่อง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด​ร่วม​กับ​ชาวอิสราเอล?”

8 โมเสส​ตอบ​ว่า “จง​รอ​ก่อน เพื่อ​ข้า​จะ​ฟัง​ว่า​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​บัญชา​เรื่อง​พวก​เจ้า​อย่างไร”

9 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 10 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ถ้า​คน​ใด​ใน​พวก​เจ้า​หรือ​ใน​บรรดา​ลูก​หลาน​ของ​เจ้า​เป็น​มลทิน​เพราะ​ศพ หรือ​เดิน​ทาง​ไป​ไกล เขา​ยัง​ต้อง​ถือ​ปัสกา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 11 ให้​คน​เหล่า​นั้น​ถือ​ปัสกา​ใน​เวลา​เย็น​ของ​วันที่ 14 เดือนที่ 2 และ​กิน​สัตว์​ปัสกา​พร้อม​กับ​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ​และ​ผัก​รส​ขม 12 พวก​เขา​ต้อง​ไม่​เหลือ​ส่วน​ใด​ไว้​จนถึง​เช้า และ​ต้อง​ไม่​หัก​กระดูก​ของ​สัตว์​นั้น พวก​เขา​ต้อง​ถือ​ปัสกา​ตาม​ข้อ​กำหนด​ทั้งหมด​ของ​พิธี​นี้ 13 แต่​ถ้า​คน​ใด​สะอาด​และ​ไม่​ได้​เดิน​ทาง ทว่า​ละเลย​ไม่​ถือ​ปัสกา คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​ประชาชน​ของ​ตน เพราะ​เขา​ไม่​ได้​ถวาย​เครื่อง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด คน​นั้น​ต้อง​รับ​โทษ​บาป​ของ​ตน

14 “ ‘ถ้า​มี​คน​ต่างด้าว​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า​และ​ต้อง​กา​รถือปัสกา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ เขา​ต้อง​ทำ​ตาม​ข้อ​กำหนด​และ​กฎ​ระเบียบ​ของ​พิธี​ปัสกา พวก​เจ้า​ต้อง​ใช้​ข้อ​กำหนด​เดียวกัน​ทั้ง​กับ​คน​ต่างด้าว​และ​คน​ที่​เกิด​ใน​แผ่น​ดิน’ ”

15 ใน​วันที่​ตั้ง​พลับพลา เมฆ​ปกคลุม​พลับพลา คือ​เต็นท์แห่งพระโอวาท ตั้งแต่​เวลา​เย็น​จนถึง​เช้า เมฆ​เหนือ​พลับพลา​มี​ลักษณะ​เหมือน​ไฟ 16 เป็น​เช่น​นี้​เสมอ คือ​เมฆ​ปกคลุม​พลับพลา และ​ใน​เวลา​กลาง​คืน​มี​สิ่ง​ที่​มี​ลักษณะ​เหมือน​ไฟ 17 เมื่อ​ใด​ที่​เมฆ​ลอย​ขึ้น​จาก​บริเวณ​เหนือ​เต็นท์ หลัง​จาก​นั้น​ชาวอิสราเอล​ก็​ออก​เดิน​ทาง และ​เมื่อ​เมฆ​หยุด​อยู่ ณ ที่​ใด ชาวอิสราเอล​ก็​ตั้ง​ค่าย ณ ที่​นั้น 18 ชาวอิสราเอล​ออก​เดิน​ทาง​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ตั้ง​ค่าย​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ ตราบ​ใด​ที่​เมฆ​ยัง​คง​อยู่​เหนือ​พลับพลา พวก​เขา​ก็​ยัง​คง​ตั้ง​ค่าย​อยู่ 19 เมื่อ​เมฆ​อยู่​เหนือ​พลับพลา​หลาย​วัน ชาวอิสราเอล​ก็​ปฏิบัติ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ไม่​ออก​เดิน​ทาง 20 บาง​ครั้ง​เมฆ​อยู่​เหนือ​พลับพลา​เพียง​ไม่​กี่​วัน พวก​เขา​ก็​คง​ตั้ง​ค่าย​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ออก​เดิน​ทาง​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ 21 บาง​ครั้ง​เมฆ​อยู่​ตั้งแต่​เวลา​เย็น​จนถึง​เช้า และ​เมื่อ​เมฆ​ลอย​ขึ้น​ใน​ตอน​เช้า พวก​เขา​ก็​ออก​เดิน​ทาง ไม่​ว่า​จะ​เป็นก​ลาง​วัน​หรือ​กลาง​คืน เมื่อ​เมฆ​ลอย​ขึ้น พวก​เขา​ก็​ออก​เดิน​ทาง 22 ไม่​ว่า​เมฆ​จะ​อยู่​เหนือ​พลับพลา 2 วัน 1 เดือน หรือ 1 ปี โดย​ยัง​คง​อยู่​เหนือ​พลับพลา​นั้น ชาวอิสราเอล​ก็​ยัง​คง​ตั้ง​ค่าย​และ​ไม่​ออก​เดิน​ทาง แต่​เมื่อ​เมฆ​ลอย​ขึ้น พวก​เขา​ก็​ออก​เดิน​ทาง 23 พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ออก​เดิน​ทาง​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ พวก​เขา​ปฏิบัติ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​พระยาห์เวห์ ตาม​พระบัญชา​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​ผ่าน​โมเสส

10

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​ทำ​แตร​เงิน 2 คัน เป็น​งาน​ตี​ขึ้น​รูป ใช้​สำหรับ​เรียก​ชุมนุมชน​มา​รวม​กัน​และ​สั่ง​ให้​ค่าย​ต่าง ๆ ออก​เดิน​ทาง 3 เมื่อ​เป่า​แตร​ทั้ง 2 คัน ให้​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​รอบ​ตัว​เจ้า​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 4 แต่​ถ้า​เป่า​เพียง​คัน​เดียว ให้​บรรดา​ผู้นำ​ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​กลุ่ม​พัน​คน​ของ​อิสราเอล​มา​รวม​กัน​รอบ​ตัว​เจ้า 5 เมื่อ​พวก​เจ้า​เป่า​แตร​เป็น​สัญญาณ ให้​ค่าย​ต่าง ๆ ทาง​ด้าน​ตะวัน​ออก​ออก​เดิน​ทาง 6 เมื่อ​พวก​เจ้า​เป่า​แตร​เป็น​สัญญาณ​ครั้ง​ที่ 2 ให้​ค่าย​ต่าง ๆ ทาง​ด้าน​ใต้​ออก​เดิน​ทาง ต้อง​เป่า​แตร​เป็น​สัญญาณ​เพื่อ​ให้​พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง 7 แต่​เมื่อ​จะ​เรียก​ที่​ประชุม​มา​รวม​กัน ให้​เป่า​แตร​โดย​ไม่​ใช้​เสียง​สัญญาณ

8 “ให้​บุตร​ทั้ง​หลาย​ของ​อาโรน​ผู้​เป็น​ปุโรหิต​เป่า​แตร นี่​จะ​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร​สำหรับ​พวก​เจ้า​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ 9 เมื่อ​พวก​เจ้า​ออก​ไป​ทำ​สงคราม​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​ตน​กับ​ศัตรู​ผู้​กดขี่ จง​เป่า​แตร​เป็น​สัญญาณ แล้ว​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ทรง​ระลึก​ถึง​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​รอดพ้น​จาก​ศัตรู

10 “ใน​วัน​แห่ง​ความ​ยินดี​ของ​พวก​เจ้า ใน​เทศกาล​ตาม​กำหนด และ​ใน​วันต้นเดือน จง​เป่า​แตร​เหนือ​เครื่องเผาบูชา​และ​เครื่องสันติบูชา​ของ​พวก​เจ้า แตร​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​เครื่อง​เตือน​ความ​จำ​สำหรับ​พวก​เจ้า​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า”

11 ใน​วันที่ 20 เดือน​ที่ 2 ปี​ที่ 2 เมฆ​ลอย​ขึ้น​จาก​บริเวณ​เหนือ​พลับพลาแห่งพันธสัญญา 12 ชาวอิสราเอล​จึง​ออก​เดิน​ทาง​เป็น​ช่วง ๆ จาก​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย แล้ว​เมฆ​มา​หยุด​อยู่​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ปาราน 13 นี่​เป็น​ครั้ง​แรก​ที่​พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​ตาม​พระบัญชา​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​ผ่าน​โมเสส

14 ธง​ประจำ​ค่าย​ของ​ชาว​ยูดาห์​ออก​เดิน​ทาง​ก่อน​ตาม​กอง​ของ​พวก​เขา นาห์โชน​บุตร​อัมมีนาดับ​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​ยูดาห์ 15 เนธันเอลบุตรศุอาร์​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​เผ่า​อิสสาคาร์ 16 เอลีอับ​บุตร​เฮโลน​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​เผ่า​เศบูลุน 17 จาก​นั้น​มี​การ​รื้อ​พลับพลา และ​ลูก​หลาน​เกอร์โชน​กับ​ลูก​หลาน​เมรารี​ผู้​หาม​พลับพลา​ก็​ออก​เดิน​ทาง 18 ธง​ประจำ​ค่าย​ของ​รูเบน​ออก​เดิน​ทาง​ตาม​กอง​ของ​พวก​เขา เอลีซูร์​บุตร​เชเดอูร์​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​รูเบน 19 เชลูมิเอลบุตรศูริชัดได​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​เผ่า​สิเมโอน 20 เอลียาสาฟ​บุตร​เดอูเอล​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​เผ่า​กาด

21 ลูก​หลาน​โคฮาท​ผู้​หาม​สถานบริสุทธิ์​ออก​เดิน​ทาง ส่วน​กลุ่ม​อื่น ๆ ตั้ง​พลับพลา​ให้​เสร็จ​ก่อน​ที่​พวก​เขา​จะ​มา​ถึง

22 ธง​ประจำ​ค่าย​ของ​ชาว​เอฟราอิมอ​อก​เดิน​ทาง​ตาม​กอง​ของ​พวก​เขา เอลีชามา​บุตร​อัมมีฮูด​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​เอฟราอิม 23 กามาลิเอลบุตรเปดาห์ซูร์​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​เผ่า​มนัสเสห์ 24 อาบีดัน​บุตร​กิเดโอนี​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​เผ่า​เบนยามิน

25 ธง​ประจำ​ค่าย​ของ​ชาว​ดาน​ซึ่ง​เป็น​กอง​ระวัง​หลัง​ของ​ทุก​ค่าย​ออก​เดิน​ทาง​ตาม​กอง​ของ​พวก​เขา อาหิเยเซอร์​บุตร​อัมมีชัดได​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​ดาน 26 ปากีเอลบุตร​โอคราน​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​เผ่า​อาเชอร์ 27 อาหิรา​บุตร​เอนัน​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กอง​ของ​เผ่า​นัฟทาลี 28 นี่​คือ​ลำดับ​การ​เดิน​ทาง​ของ​ชาวอิสราเอล​ตาม​กอง​ของ​พวก​เขา และ​พวก​เขา​ก็​ออก​เดิน​ทาง

29 โมเสส​พูด​กับ​โฮบับ​บุตร​เรอูเอล​ชาว​มีเดียน ผู้​เป็น​พ่อตา​ของ​โมเสส​ว่า “เรา​กำลัง​เดิน​ทาง​ไป​ยัง​สถาน​ที่​ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ตรัส​ถึง​ว่า ‘เรา​จะ​มอบ​ที่​นั่น​ให้​พวก​เจ้า’ จง​ไป​กับ​เรา แล้ว​เรา​จะ​ทำ​ดี​ต่อ​ท่าน เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัส​ถึง​สิ่ง​ดี​เกี่ยว​กับ​อิสราเอล​ไว้​แล้ว”

30 โฮบับ​ตอบ​ว่า “ข้า​จะ​ไม่​ไป แต่​จะ​กลับ​ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​และ​ญาติ​พี่​น้อง​ของ​ข้า”

31 โมเสส​พูด​ว่า “โปรด​อย่า​จาก​พวก​เรา​ไป​เลย เพราะ​ท่าน​รู้​ว่า​เรา​ควร​ตั้ง​ค่าย​อย่างไร​ใน​ถิ่นทุรกันดาร และ​ท่าน​เป็น​หู​เป็น​ตา​ให้​เรา​ได้ 32 ถ้า​ท่าน​ไป​กับ​เรา เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​สิ่ง​ดี​ใด​แก่​เรา เรา​ก็​จะ​ทำ​สิ่ง​ดี​นั้น​แก่​ท่าน​ด้วย”

33 พวก​เขา​ออก​จาก​ภูเขา​ของ​พระยาห์เวห์ เดิน​ทาง​ไป​เป็น​ระยะ​ทาง 3 วัน หีบแห่งพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​นำ​หน้า​พวก​เขา​ไป​เป็น​ระยะ​ทาง 3 วัน เพื่อ​หา​ที่พัก​ให้​พวก​เขา 34 เมฆ​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​เหนือ​พวก​เขา​ใน​เวลา​กลาง​วัน เมื่อ​พวก​เขา​ออก​จาก​ค่าย 35 เมื่อ​หีบ​ออก​เดิน​ทาง โมเสส​กล่าว​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ขอ​ทรง​ลุก​ขึ้น​เถิด ขอ​ให้​ศัตรู​ของ​พระองค์​กระจัดกระจาย และ​ให้​บรรดา​ผู้​ที่​เกลียด​ชัง​พระองค์​หนี​ไป​ให้​พ้น​เบื้อง​หน้า​พระองค์!” 36 เมื่อ​หีบ​หยุด​พัก เขา​กล่าว​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ขอ​ทรง​กลับ​มายัง​อิสราเอล ซึ่ง​มี​อยู่​นับ​หมื่น​นับ​พัน​เถิด”

11

1 ประชาชน​พา​กัน​บ่น​จน​พระยาห์เวห์​ทรง​ได้ยิน เมื่อ​ทรง​ได้ยิน​เช่น​นั้น พระองค์​ก็​โกรธ​จัด ไฟ​จาก​พระยาห์เวห์​ลุก​ไหม้​ท่ามกลาง​พวก​เขา​และ​เผา​ผลาญ​บริเวณ​รอบ​นอก​บาง​ส่วน​ของ​ค่าย 2 ประชาชน​ร้องขอ​ความ​ช่วย​เหลือ​จาก​โมเสส โมเสส​จึง​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ แล้ว​ไฟ​ก็​ดับ​ลง 3 สถาน​ที่​นั้น​จึง​มีชื่อ​ว่า​ทาเบราห์* เพราะ​ไฟ​จาก​พระยาห์เวห์​ได้​ลุก​ไหม้​ท่ามกลาง​พวก​เขา

4 กลุ่ม​คน​ที่​ปะปน​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา​เกิด​ความ​อยาก​อย่าง​รุนแรง ชาวอิสราเอล​ก็​ร้องไห้​อีก​และ​พูด​ว่า “ใคร​จะ​หา​เนื้อ​มา​ให้​เรา​กิน? 5 เรา​ยัง​จำ​ปลา แตงกวา แตงโม กระเทียม​ต้น หัว​หอม และ​กระเทียม​ที่​เรา​เคย​กิน​ใน​อียิปต์​โดย​ไม่​ต้อง​เสีย​เงิน 6 แต่​ตอน​นี้​เรา​เบื่อ​อาหาร​เต็มที ไม่มี​อะไร​ให้​มอง​นอกจาก​มา​นา​นี้” 7 มา​นา​มี​ลักษณะ​เหมือน​เมล็ด​ผักชี และ​ดู​คล้าย​ยาง​ไม้​เบเดล​เลียม† 8 ประชาชน​เดิน​ไป​เก็บ​มา​นา แล้ว​นำ​ไป​โม่​ด้วย​เครื่อง​โม่​หรือ​ตำ​ใน​ครก จาก​นั้น​ต้ม​ใน​หม้อ​และ​ทำ​เป็น​ขนม​แผ่น รสชาติ​คล้าย​น้ำมัน​ที่​คั้นใหม่ 9 เมื่อ​มี​น้ำค้าง​ลง​บน​ค่าย​ใน​เวลา​กลาง​คืน มา​นา​ก็​ตก​ลง​ทั่ว​ค่าย​ด้วย

10 โมเสส​ได้ยิน​ประชาชน​ร้องไห้​กัน​ตาม​ครอบครัว แต่ละ​คน​อยู่​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์​ของ​ตน พระยาห์เวห์​ทรง​โกรธ​จัด​อย่าง​ยิ่ง และ​โมเสส​ก็​ไม่​พอใจ 11 โมเสส​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “ทำไม​พระองค์​จึง​ทำให้​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์​ต้อง​ลำบาก​ถึง​เพียง​นี้? ทำไม​ข้าพเจ้า​จึง​ไม่​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระองค์ พระองค์​จึง​วาง​ภาระ​ของ​ประชาชน​ทั้งหมด​นี้​ไว้​กับ​ข้าพเจ้า? 12 ข้าพเจ้า​เป็น​ผู้​ให้​กำเนิด​ประชาชน​ทั้งหมด​นี้​หรือ? ข้าพเจ้า​เป็น​ผู้​คลอด​พวก​เขา​หรือ พระองค์​จึง​ตรัส​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘จง​อุ้ม​พวก​เขา​ไว้​แนบ​อก​เหมือน​พี่​เลี้ยง​อุ้ม​ทารก​ที่​ยัง​ดูด​นม ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​ที่​พระองค์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา’? 13 ข้าพเจ้า​จะ​หา​เนื้อ​จาก​ไหน​มา​ให้​ประชาชน​ทั้งหมด​นี้? เพราะ​พวก​เขา​ร้องไห้​ต่อ​หน้า​ข้าพเจ้า​ว่า ‘เอา​เนื้อ​มา​ให้​เรา​กิน’ 14 ข้าพเจ้า​คน​เดียว​ไม่​สามารถ​แบก​ภาระ​ของ​ประชาชน​ทั้งหมด​นี้​ได้ เพราะ​หนัก​เกิน​กำลัง​ของ​ข้าพเจ้า 15 ถ้า​พระองค์​จะ​ทรง​ปฏิบัติ​ต่อ​ข้าพเจ้า​เช่น​นี้ และ​ถ้า​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระองค์ โปรด​ฆ่า​ข้าพเจ้า​เสีย​เดี๋ยว​นี้​เถิด อย่า​ให้​ข้าพเจ้า​ต้อง​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ตน​เลย”

16 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​รวบรวม​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​มา​ให้​เรา 70 คน ซึ่ง​เจ้า​รู้​ว่า​เป็น​ผู้​อาวุโส​ของ​ประชาชน​และ​เป็น​เจ้า​หน้าที่​ปกครอง​พวก​เขา จง​พา​คน​เหล่า​นั้น​มา​ที่​เต็นท์นัดพบ ให้​พวก​เขา​ยืน​อยู่​กับ​เจ้า​ที่​นั่น 17 เรา​จะ​ลง​มา​พูด​กับ​เจ้า​ที่​นั่น เรา​จะ​แบ่ง​พระวิญญาณ​ซึ่ง​อยู่​เหนือ​เจ้า​ไป​วาง​ไว้​เหนือ​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​จะ​ช่วย​เจ้า​แบก​ภาระ​ของ​ประชาชน เพื่อ​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​แบก​เพียง​ลำพัง

18 “จง​บอก​ประชาชน​ว่า ‘จง​ชำระ​ตัว​ให้​บริสุทธิ์​เพื่อ​เตรียม​พร้อม​สำหรับ​วัน​พรุ่ง​นี้ แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​ได้​กิน​เนื้อ เพราะ​พวก​เจ้า​ร้องไห้​จน​พระยาห์เวห์​ทรง​ได้ยิน​ว่า “ใคร​จะ​หา​เนื้อ​มา​ให้​เรา​กิน? ตอน​อยู่​ใน​อียิปต์​เรา​มี​ความ​เป็น​อยู่​ดี” ดัง​นั้น​พระยาห์เวห์​จะ​ประทาน​เนื้อ​ให้​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​ได้​กิน 19 พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ได้​กิน​เพียง 1 วัน 2 วัน 5 วัน 10 วัน หรือ 20 วัน 20 แต่​จะ​กิน​ตลอด​ทั้ง​เดือน จน​เนื้อ​ล้น​ออก​มา​ทาง​จมูก​และ​พวก​เจ้า​รังเกียจ​มัน เพราะ​พวก​เจ้า​ปฏิเสธ​พระยาห์เวห์​ผู้ทรง​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า และ​ร้องไห้​ต่อ​หน้า​พระองค์​ว่า “ทำไม​เรา​จึง​ออก​มา​จาก​อียิปต์?” ’ ”

21 โมเสส​ทูล​ว่า “ประชาชน​ที่​ข้าพเจ้า​อยู่​ท่ามกลาง​มี​ชาย​เดิน​เท้า 600,000 คน แต่​พระองค์​ตรัส​ว่า ‘เรา​จะ​ให้​เนื้อ​พวก​เขา​กิน​ตลอด​ทั้ง​เดือน’ 22 ถ้า​ฆ่า​แกะ​กับ​โค​ทั้ง​ฝูง​ให้​พวก​เขา จะ​เพียง​พอ​หรือ? ถ้า​รวบรวม​ปลา​ทั้งหมด​ใน​ทะเล​มา​ให้​พวก​เขา จะ​เพียง​พอ​หรือ?”

23 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “พระ​หัตถ์​ของ​พระยาห์เวห์​สั้น​เกิน​จะ​เอื้อม​ถึง​แล้ว​หรือ? บัดนี้​เจ้า​จะ​ได้​เห็น​ว่า​ถ้อยคำ​ของ​เรา​จะ​เกิด​ขึ้น​จริง​กับ​เจ้า​หรือ​ไม่”

24 โมเสส​ออก​ไป​บอก​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​แก่​ประชาชน แล้ว​รวบรวม​ผู้​อาวุโส​ของ​ประชาชน 70 คน ให้​ยืน​ล้อม​รอบ​เต็นท์ 25 พระยาห์เวห์​ลง​มา​ใน​เมฆ​และ​ตรัส​กับ​โมเสส พระองค์​ทรง​แบ่ง​พระวิญญาณ​ซึ่ง​อยู่​เหนือ​โมเสส​ไป​วาง​ไว้​เหนือ​ผู้​อาวุโส​ทั้ง 70 คน เมื่อ​พระวิญญาณ​มา​อยู่​เหนือ​พวก​เขา พวก​เขา​ก็​กล่าว​คำ​เผย​พระ​วจนะ แต่​หลัง​จาก​นั้น​ไม่​ได้​ทำ​อีก 26 ยัง​มี​ชาย 2 คน​อยู่​ใน​ค่าย คน​หนึ่ง​ชื่อ​เอลดาด อีก​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เมดาด พระวิญญาณ​มา​อยู่​เหนือ​พวก​เขา ทั้ง​สอง​มีชื่อ​อยู่​ใน​ราย​ชื่อ แต่​ไม่​ได้​ออก​ไป​ที่​เต็นท์ พวก​เขา​จึง​กล่าว​คำ​เผย​พระ​วจนะ​อยู่​ใน​ค่าย 27 ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​วิ่ง​มา​บอก​โมเสส​ว่า “เอลดาด​กับ​เมดาด​กำลัง​กล่าว​คำ​เผย​พระ​วจนะ​อยู่​ใน​ค่าย!”

28 โยชูวา​บุตร​นูน ผู้รับ​ใช้​ของ​โมเสส​และ​เป็น​หนึ่ง​ใน​คน​ที่​เขา​เลือก​ไว้ พูด​ว่า “ท่าน​โมเสส​ผู้​เป็น​นาย​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​ห้าม​พวก​เขา​เถิด!”

29 โมเสส​ตอบ​เขา​ว่า “เจ้า​กำลัง​ร้อน​ใจ​แทน​ข้า​หรือ? ข้า​อยาก​ให้​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​พระยาห์เวห์​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ และ​อยาก​ให้​พระยาห์เวห์​วาง​พระวิญญาณ​ของ​พระองค์​ไว้​เหนือ​พวก​เขา!”

30 แล้ว​โมเสส​กับ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​ก็​กลับ​เข้าไป​ใน​ค่าย 31 ลม​จาก​พระยาห์เวห์​พัด​ออก​มา พา​ฝูง​นกคุ่ม​จาก​ทะเล​มา​ปล่อย​ให้​ตกลง​ข้าง​ค่าย แผ่​ออก​ไป​โดย​รอบ​ค่าย ด้าน​นี้​ไกล​ประมาณ​ระยะ​เดิน​ทาง 1 วัน และ​อีก​ด้าน​หนึ่ง​ก็​ไกล​ประมาณ​ระยะ​เดิน​ทาง 1 วัน ฝูง​นก​อยู่​สูง​จาก​พื้น​ดิน​ประมาณ 2 ศอก‡ 32 ประชาชน​ออก​ไป​เก็บ​นกคุ่ม​ตลอด​วัน​นั้น ตลอด​คืน​นั้น และ​ตลอด​วัน​รุ่ง​ขึ้น คน​ที่​เก็บ​ได้​น้อย​ที่สุด​ยัง​เก็บ​ได้ 10 โฮเมอร์§ แล้ว​พวก​เขา​ก็​นำ​นก​เหล่า​นั้น​ไป​วาง​เรียง​ไว้​รอบ​ค่าย 33 ขณะ​ที่​เนื้อ​ยัง​คา​อยู่​ใน​ปาก ก่อน​ที่​พวก​เขา​จะ​เคี้ยว พระยาห์เวห์​ทรง​โกรธ​ประชาชน​อย่าง​รุนแรง และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ลง​โทษ​พวก​เขา​ด้วย​ภัย​พิบัติ​ร้าย​แรง​มาก 34 สถาน​ที่​นั้น​จึง​มีชื่อ​ว่า​คิบโรทฮัททาอาวาห์* เพราะ​ที่​นั่น​พวก​เขา​ฝัง​คน​ที่​มี​ความ​อยาก

35 ประชาชน​เดิน​ทาง​จาก​คิบโรทฮัททาอาวาห์​ไป​ยัง​ฮาเซโรท และ​พัก​อยู่​ที่​ฮาเซโรท

12

1 มิเรียม​กับ​อาโรน​พูด​ต่อว่า​โมเสส​เรื่อง​ภรรยา​ชาว​คูช เพราะ​เขา​ได้​แต่งงาน​กับ​หญิง​ชาว​คูช 2 ทั้ง​สอง​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​เพียง​คน​เดียว​จริง​หรือ? พระองค์​ไม่​ได้​ตรัส​กับ​เรา​ด้วย​หรือ?” พระยาห์เวห์​ทรง​ได้ยิน​คำ​พูด​นั้น

3 โมเสส​เป็น​คน​ถ่อม​ตน​มาก ยิ่ง​กว่า​ทุก​คน​บน​แผ่น​ดิน 4 ทันใด​นั้น​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส อาโรน และ​มิเรียม​ว่า “พวก​เจ้า​ทั้ง 3 คน​จง​ออก​มา​ที่​เต็นท์นัดพบ!”

ทั้ง 3 คน​จึง​ออก​มา 5 พระยาห์เวห์​ลง​มา​ใน​เสา​เมฆ และ​ยืน​อยู่​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์ พระองค์​ทรง​เรียก​อาโรน​กับ​มิเรียม แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​ก้าว​ออก​มา 6 พระองค์​ตรัส​ว่า “จง​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​เรา ถ้า​มี​ผู้เผยพระวจนะ​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า เรา​ผู้​เป็น​พระยาห์เวห์​จะ​สำแดง​ตัว​แก่​เขา​ใน​นิมิต และ​พูด​กับ​เขา​ใน​ความ​ฝัน 7 แต่​โมเสส​ผู้รับ​ใช้​ของ​เรา​ไม่​เป็น​เช่น​นั้น เขา​ซื่อสัตย์​ใน​ทุก​เรื่อง​ภายใน​ครัวเรือน​ของ​เรา 8 เรา​จะ​พูด​กับ​เขา​โดย​ตรง​อย่าง​ชัดเจน ไม่ใช่​ด้วย​ปริศนา และ​เขา​จะ​เห็น​รูป​ลักษณ์​ของ​พระยาห์เวห์ แล้ว​ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​ไม่​กลัว​ที่​จะ​พูด​ต่อ​ต้าน​โมเสส​ผู้รับ​ใช้​ของ​เรา?” 9 พระยาห์เวห์​ทรง​โกรธ​พวก​เขา​อย่าง​รุนแรง แล้ว​พระองค์​ก็​จาก​ไป

10 เมื่อ​เมฆ​ลอย​ไป​จาก​บริเวณ​เหนือ​เต็นท์ มิเรียม​ก็​เป็น​โรค​เรื้อน ขาว​เหมือน​หิมะ อาโรน​หัน​ไป​มอง​มิเรียม ก็​เห็น​ว่า​นาง​เป็น​โรค​เรื้อน

11 อาโรน​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ท่าน​ผู้​เป็น​นาย​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​อย่า​เอา​บาป​นี้​มา​เป็น​โทษ​แก่​เรา​เลย เรา​ได้​ทำ​สิ่ง​โง่​เขลา​และ​ทำบาป 12 โปรด​อย่า​ให้​นาง​เป็น​เหมือน​ทารก​ตาย​คลอด ซึ่ง​เนื้อ​หนัง​สลาย​ไป​ครึ่ง​หนึ่ง​เมื่อ​ออก​จาก​ครรภ์​มารดา”

13 โมเสส​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้า​แต่​พระเจ้า โปรด​รักษา​นาง​เถิด!”

14 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ถ้า​พ่อ​ของ​นาง​เพียง​แต่​ถ่ม​น้ำลาย​รด​หน้า นาง​จะ​ไม่​ต้อง​อับอาย 7 วัน​หรือ? จง​กัก​นาง​ไว้​นอก​ค่าย 7 วัน หลัง​จาก​นั้น​จึง​รับ​นาง​กลับ​เข้า​มา”

15 มิเรียม​ถูก​กัก​ไว้​นอก​ค่าย 7 วัน ประชาชน​ไม่​ได้​ออก​เดิน​ทาง​จนกว่า​นาง​จะ​ถูก​รับ​กลับ​เข้า​มา 16 หลัง​จาก​นั้น​ประชาชน​เดิน​ทาง​จาก​ฮาเซโรท และ​ตั้ง​ค่าย​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ปาราน

13

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​ส่ง​คน​ไป​สอดแนม​แผ่น​ดิน​คานาอัน​ซึ่ง​เรา​จะ​มอบ​ให้​ชาวอิสราเอล ให้​ส่ง​ชาย​จาก​แต่ละ​เผ่า​ตาม​สาย​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา เผ่า​ละ 1 คน แต่ละ​คน​ต้อง​เป็น​ผู้นำ​ใน​หมู่​คน​ของ​ตน”

3 โมเสส​จึง​ส่ง​พวก​เขา​ออก​จาก​ถิ่นทุรกันดาร​ปาราน​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ ทุก​คน​เป็น​หัวหน้า​ของ​ชาวอิสราเอล 4 ต่อ​ไป​นี้​เป็น​ชื่อ​ของ​พวก​เขา

จาก​เผ่า​รูเบน ชัมมูอา​บุตร​ศักคูร์

5 จาก​เผ่า​สิเมโอน ชาฟัท​บุตร​โฮรี

6 จาก​เผ่า​ยูดาห์ คาเลบ​บุตร​เยฟุนเนห์

7 จาก​เผ่า​อิสสาคาร์ อิกาลบุตร​โยเซฟ

8 จาก​เผ่า​เอฟราอิม โฮเชยา​บุตร​นูน

9 จาก​เผ่า​เบนยามิน ปัลที​บุตร​ราฟู

10 จาก​เผ่า​เศบูลุน กัดดีเอลบุตร​โสดี

11 จาก​เผ่า​โยเซฟ คือ​จาก​เผ่า​มนัสเสห์ กัดดี​บุตร​ซูสี

12 จาก​เผ่า​ดาน อัมมีเอลบุตร​เกมัลลี

13 จาก​เผ่า​อาเชอร์ เสธูร์​บุตร​มีคาเอล

14 จาก​เผ่า​นัฟทาลี นาห์บีบุ​ตร​โวฟสี

15 จาก​เผ่า​กาด เกอูเอลบุ​ตรมาคี

16 คน​เหล่า​นี้​คือ​ผู้​ที่​โมเสส​ส่ง​ไป​สอดแนม​แผ่น​ดิน โมเสส​เรียก​โฮเชยา​บุตร​นูน​ว่า​โยชูวา 17 โมเสส​ส่ง​พวก​เขา​ไป​สอดแนม​แผ่น​ดิน​คานาอัน โดย​บอก​ว่า “จง​ขึ้น​ไป​ทาง​ดิน​แดน​ตอน​ใต้ แล้ว​ขึ้น​ไป​ยัง​เขต​ภูเขา 18 จง​ดู​ว่า​แผ่น​ดิน​นั้น​เป็น​อย่างไร ผู้คน​ที่​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น​เข้ม​แข็ง​หรือ​อ่อนแอ มี​จำนวน​น้อยห​รือ​มาก 19 แผ่น​ดิน​ที่​พวก​เขา​อาศัย​อยู่ดี​หรือ​ไม่​ดี เมือง​ที่​พวก​เขา​อาศัย​เป็น​อย่างไร เป็น​ค่าย​พัก​หรือ​เมือง​ที่​มี​ป้อม​ปราการ 20 แผ่น​ดิน​นั้น​อุดม​สมบูรณ์​หรือ​แร้นแค้น มี​ต้นไม้​อยู่​หรือ​ไม่ จง​กล้า​หาญ​และ​นำ​ผล​ไม้​จาก​แผ่น​ดิน​นั้น​กลับ​มา​บ้าง” เวลา​นั้น​เป็น​ช่วง​ที่​องุ่น​รุ่น​แรก​เริ่ม​สุก

21 พวก​เขา​จึง​ขึ้น​ไป​สอดแนม​แผ่น​ดิน ตั้งแต่​ถิ่นทุรกันดาร​ศิน​จนถึง​เรโหบ ใกล้​ทาง​เข้า​ฮามัท 22 พวก​เขา​ขึ้น​ไป​ทาง​ดิน​แดน​ตอน​ใต้​และ​มา​ถึง​เฮโบรน ที่​นั่น​มี​อาหิมาน เชชัย และ​ทัลมัย ลูก​หลาน​ของ​อานาค (เฮโบรน​สร้าง​ขึ้น​ก่อน​โศอัน​ใน​อียิปต์ 7 ปี) 23 เมื่อ​มา​ถึง​หุบเขา​เอชโคล พวก​เขา​ตัด​กิ่ง​องุ่น​ซึ่ง​มี​พวง​องุ่น 1 พวง​จาก​ที่​นั่น แล้ว 2 คน​ช่วย​กัน​หาม​ด้วย​ไม้​คาน ทั้ง​นำ​ผล​ทับทิม​และ​ผล​มะเดื่อ​กลับ​มา​ด้วย 24 สถาน​ที่​นั้น​มีชื่อ​ว่า​หุบเขา​เอชโคล เพราะ​พวง​องุ่น​ที่​ชาวอิสราเอล​ตัด​มา​จาก​ที่​นั่น 25 เมื่อ​ครบ 40 วัน พวก​เขา​ก็​กลับ​จาก​การ​สอดแนม​แผ่น​ดิน 26 พวก​เขา​กลับ​มา​หา​โมเสส อาโรน และ​ชุมนุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ที่​คาเดช​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ปาราน พวก​เขา​รายงาน​แก่​โมเสส​กับ​อาโรน​และ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด ทั้ง​นำ​ผล​ไม้​จาก​แผ่น​ดิน​นั้น​มา​ให้​ดู 27 พวก​เขา​รายงาน​โมเสส​ว่า “พวก​เรา​ไป​ถึง​แผ่น​ดิน​ที่​ท่าน​ส่ง​เรา​ไป​แล้ว ที่​นั่น​มี​น้ำนม​และ​น้ำ​ผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์​จริง ๆ และ​นี่​คือ​ผล​ไม้​จาก​แผ่น​ดิน​นั้น 28 แต่​ผู้คน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​นั้น​เข้ม​แข็ง เมือง​ต่าง ๆ มี​ป้อม​ปราการ​และ​ใหญ่​มาก นอกจาก​นี้​เรา​ยัง​เห็น​ลูก​หลาน​ของ​อานาค​ที่​นั่น 29 ชาว​อามาเลข​อาศัย​อยู่​ใน​ดิน​แดน​ตอน​ใต้ ชาว​ฮิตไทต์ ชาว​เยบุส และ​ชาว​อาโมไรต์​อาศัย​อยู่​ใน​เขต​ภูเขา ส่วน​ชาว​คานาอัน​อาศัย​อยู่​ริม​ทะเล​และ​ตาม​ฝั่ง​แม่น้ำ​จอร์แดน”

30 คาเลบ​ทำให้​ประชาชน​เงียบ​ลง​ต่อ​หน้า​โมเสส แล้ว​พูด​ว่า “ให้​เรา​ขึ้น​ไป​ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​นั้น​เดี๋ยว​นี้​เถิด เพราะ​เรา​สามารถ​เอาชนะ​ได้​แน่นอน!”

31 แต่​คน​ที่​ขึ้น​ไป​พร้อม​กับ​เขา​พูด​ว่า “เรา​ไม่​สามารถ​ขึ้น​ไป​ต่อสู้​กับ​คน​เหล่า​นั้น​ได้ เพราะ​พวก​เขา​แข็งแกร่ง​กว่า​เรา” 32 คน​เหล่า​นั้น​นำ​รายงาน​ให้​ร้าย​เกี่ยว​กับ​แผ่น​ดิน​ที่​ได้​สอดแนม​มา​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า “แผ่น​ดิน​ที่​เรา​เดิน​ผ่าน​เพื่อ​สอดแนม​นั้น​เป็น​แผ่น​ดิน​ที่​กลืน​กิน​ผู้​อยู่​อาศัย และ​คน​ทั้งหมด​ที่​เรา​เห็น​ที่​นั่น​ก็​มี​รูป​ร่าง​สูง​ใหญ่ 33 ที่​นั่น​เรา​เห็น​พวก​เนฟิลิม* ซึ่ง​เป็น​ลูก​หลาน​ของ​อานาค​ที่​สืบ​เชื้อ​สาย​จาก​พวก​เนฟิลิม† ใน​สายตา​ของ​เรา​เอง เรา​เป็น​เหมือน​ตั๊กแตน และ​ใน​สายตา​ของ​พวก​เขา​ก็​เป็น​เช่น​นั้น​ด้วย”

14

1 ชุมนุมชน​ทั้งหมด​ส่ง​เสียง​ร้อง​ดัง ประชาชน​ร้องไห้​ตลอด​คืน​นั้น 2 ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​บ่น​ต่อว่า​โมเสส​กับ​อาโรน ชุมนุมชน​ทั้งหมด​พูด​กับ​ทั้ง​สอง​ว่า “รู้​อย่าง​นี้ เรา​ตาย​เสีย​ใน​ดิน​แดน​อียิปต์ หรือ​ไม่​ก็​ตาย​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​นี้​ยัง​ดี​กว่า! 3 ทำไม​พระยาห์เวห์​จึง​พา​เรา​มายัง​แผ่น​ดิน​นี้​เพื่อ​ให้​เรา​ล้ม​ตาย​ด้วย​คม​ดาบ? ภรรยา​กับ​ลูก​เล็ก ๆ ของ​เรา​จะ​ถูก​จับ​หรือ​ถูก​ฆ่า! กลับ​ไป​อียิปต์​ไม่​ดี​กว่า​หรือ?” 4 แล้ว​พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “ให้​เรา​เลือก​ผู้นำ​สัก​คน​แล้ว​กลับ​ไป​อียิปต์​กัน​เถิด”

5 โมเสส​กับ​อาโรน​หมอบ​ซบ​หน้า​ลง​ต่อ​หน้าที่​ประชุม​ทั้งหมด​ของ​ชุมนุมชน​อิสราเอล

6 โยชูวา​บุตร​นูน​กับ​คาเลบ​บุตร​เยฟุนเนห์ ซึ่ง​เป็น​ผู้​ที่​ไป​สอดแนม​แผ่น​ดิน ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน 7 ทั้ง​สอง​พูด​กับ​ชุมนุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​ว่า “แผ่น​ดิน​ที่​พวก​เรา​เดิน​ผ่าน​เพื่อ​สอดแนม​นั้น​เป็น​แผ่น​ดิน​ที่​ดี​เยี่ยม 8 ถ้า​พระยาห์เวห์​ทรง​พอใจ​เรา พระองค์​จะ​ทรง​นำ​เรา​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​นั้น​และ​มอบ​ให้​เรา เป็น​แผ่น​ดิน​ที่​มี​น้ำนม​และ​น้ำ​ผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์ 9 แต่​อย่า​กบฏ​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​อย่า​กลัว​ประชาชน​ใน​แผ่น​ดิน​นั้น เพราะ​เรา​จะ​เอาชนะ​พวก​เขา​ได้​อย่าง​ง่ายดาย พวก​เขา​ไม่มี​สิ่ง​คุ้มครอง​อีก​แล้ว และ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​เรา อย่า​กลัว​พวก​เขา​เลย”

10 แต่​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​ขู่​ว่า​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​ทั้ง​สอง

พระ​สิริ​ของ​พระยาห์เวห์​ปรากฏ​ที่​เต็นท์นัดพบ​ต่อ​หน้า​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด 11 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ประชาชน​นี้​จะ​ดู​หมิ่น​เรา​ไป​อีก​นาน​เท่าไร? พวก​เขา​จะ​ไม่​เชื่อ​ใจ​เรา​ไป​อีก​นาน​เท่าไร ทั้ง​ที่​เรา​ได้​ทำ​หมาย​สำคัญ​ทั้งหมด​นี้​ท่ามกลาง​พวก​เขา? 12 เรา​จะ​ใช้​โรค​ระบาด​โจมตี​และ​ตัด​พวก​เขา​ออก​จาก​การ​รับ​มรดก แล้ว​เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​เป็น​ชนชาติ​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​และ​เข้ม​แข็ง​กว่า​พวก​เขา”

13 โมเสส​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “ถ้า​เป็น​เช่น​นั้น ชาว​อียิปต์​จะ​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ เพราะ​พระองค์​ทรง​ใช้​ฤทธิ์​อำนาจ​นำ​ประชาชน​นี้​ออก​มา​จาก​ท่ามกลาง​พวก​เขา 14 แล้ว​ชาว​อียิปต์​จะ​บอก​เรื่อง​นี้​แก่​ผู้​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​นี้ คน​เหล่า​นั้น​ได้ยิน​แล้ว​ว่า​พระองค์ พระยาห์เวห์ ทรง​อยู่​ท่ามกลาง​ประชาชน​นี้ เพราะ​พระองค์ พระยาห์เวห์ ทรง​ปรากฏ​แก่​พวก​เขา​โดย​ตรง เมฆ​ของ​พระองค์​อยู่​เหนือ​พวก​เขา และ​พระองค์​ทรง​นำ​หน้า​พวก​เขา​ใน​เสา​เมฆ​เวลา​กลาง​วัน​และ​ใน​เสา​ไฟ​เวลา​กลาง​คืน 15 ถ้า​พระองค์​ประหาร​ประชาชน​นี้​ทั้งหมด​ราวกับ​เป็น​คน​คน​เดียว ชนชาติ​ต่าง ๆ ที่​ได้ยิน​ชื่อ​เสียง​ของ​พระองค์​จะ​พูด​ว่า 16 ‘เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​สามารถ​นำ​ประชาชน​นี้​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​พระองค์​ทรง​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​มอบ​ให้​พวก​เขา พระองค์​จึง​ฆ่า​พวก​เขา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร’ 17 บัดนี้​ขอ​ให้​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​องค์​ผู้​เป็น​นาย* ยิ่ง​ใหญ่ ดัง​ที่​พระองค์​ตรัส​ไว้​ว่า 18 ‘พระยาห์เวห์​ทรง​อดกลั้น และ​เปี่ยม​ด้วย​ความ​รัก​มั่นคง พระองค์​ทรง​ให้​อภัย​ความ​ชั่ว​และ​การ​ไม่​เชื่อ​ฟัง แต่​จะ​ไม่​ทรง​ถือ​ว่า​ผู้​มี​ความ​ผิด​เป็น​ผู้​บริสุทธิ์​เลย พระองค์​ทรง​ลง​โทษ​ความ​ผิด​ของ​บิดา​ไป​ถึง​ลูก​หลาน​รุ่น​ที่ 3 และ​รุ่น​ที่ 4’ 19 โปรด​ให้​อภัย​ความ​ชั่ว​ของ​ประชาชน​นี้​ตาม​ความ​รัก​มั่นคง​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​พระองค์ เหมือน​ที่​พระองค์​ทรง​ให้​อภัย​ประชาชน​นี้​มา​ตั้งแต่​อียิปต์​จนถึง​บัดนี้”

20 พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “เรา​ให้​อภัย​ตาม​คำขอ​ของ​เจ้า​แล้ว 21 แต่​เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่นอน และ​ทั่ว​โลก​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​พระ​สิริ​ของ​พระยาห์เวห์ 22 คน​เหล่า​นั้น​ทั้งหมด​ได้​เห็น​พระ​สิริ​และ​หมาย​สำคัญ​ของ​เรา​ซึ่ง​เรา​ทำ​ใน​อียิปต์​และ​ใน​ถิ่นทุรกันดาร แต่​ยัง​ทดสอบ​เรา​ถึง 10 ครั้ง​และ​ไม่​ยอม​ฟัง​เสียง​ของ​เรา 23 พวก​เขา​จะ​ไม่​ได้​เห็น​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​มอบ​ให้​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา​เลย และ​ไม่มี​ใคร​ที่​ดู​หมิ่น​เรา​จะ​ได้​เห็น​แผ่น​ดิน​นั้น 24 แต่​คาเลบ​ผู้รับ​ใช้​ของ​เรา​มี​จิตใจ​ต่าง​ออก​ไป​และ​ติดตาม​เรา​อย่าง​เต็ม​ที่ เรา​จะ​นำ​เขา​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​เขา​ได้​เข้าไป​สำรวจ และ​ลูก​หลาน​ของ​เขา​จะ​ได้​ครอบ​ครอง​แผ่น​ดิน​นั้น 25 เนื่องจาก​ชาว​อามาเลข​กับ​ชาว​คานาอัน​อาศัย​อยู่​ใน​หุบเขา พรุ่ง​นี้​ให้​พวก​เจ้า​หัน​กลับ​และ​เดิน​ทาง​เข้า​ถิ่นทุรกันดาร​ตาม​ทาง​ไป​ทะเลแดง” 26 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 27 “เรา​จะ​ต้อง​ทน​ชุมนุมชน​ชั่ว​นี้​ที่​บ่น​ต่อว่า​เรา​ไป​อีก​นาน​เท่าไร? เรา​ได้ยิน​คำ​บ่น​ของ​ชาวอิสราเอล​ซึ่ง​บ่น​ต่อว่า​เรา​แล้ว 28 จง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ประกาศ​ว่า เรา​มี​ชีวิต​อยู่​แน่นอน​ฉันใด เรา​จะ​ทำ​ต่อ​พวก​เจ้า​ตาม​คำ​ที่​พวก​เจ้า​พูด​ให้​เรา​ได้ยิน​ฉัน​นั้น 29 พวก​เจ้า​จะ​ล้ม​ลง​เป็น​ศพ​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​นี้ ทุก​คน​ที่​ถูก​นับ​ไว้​ใน​จำนวน​ทั้งหมด​ของ​พวก​เจ้า ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ซึ่ง​ได้​บ่น​ต่อว่า​เรา 30 พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ได้​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​ให้​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​อย่าง​แน่นอน ยก​เว้น​คาเลบ​บุตร​เยฟุนเนห์​กับ​โยชูวา​บุตร​นูน 31 แต่​เรา​จะ​นำ​ลูก​เล็ก ๆ ของ​พวก​เจ้า​ซึ่ง​พวก​เจ้า​บอก​ว่า​จะ​ถูก​จับ​หรือ​ถูก​ฆ่า​เข้าไป และ​พวก​เขา​จะ​ได้​รู้จัก​แผ่น​ดิน​ที่​พวก​เจ้า​ปฏิเสธ 32 ส่วน​พวก​เจ้า จะ​ล้ม​ลง​เป็น​ศพ​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​นี้ 33 ลูก​หลาน​ของ​พวก​เจ้า​จะ​เร่ร่อน​อยู่​ใน​ถิ่นทุรกันดาร 40 ปี และ​ต้อง​รับ​ผล​จาก​การ​นอกใจ​ของ​พวก​เจ้า จนกว่า​ศพ​ของ​พวก​เจ้า​จะ​หมด​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร 34 พวก​เจ้า​สอดแนม​แผ่น​ดิน​เป็น​เวลา 40 วัน พวก​เจ้า​จะ​ต้อง​รับ​โทษ​ความ​ชั่ว​ของ​ตน​เป็น​เวลา 40 ปี โดย​นับ 1 ปี​ต่อ 1 วัน และ​พวก​เจ้า​จะ​ได้​รู้​ว่า​การ​ที่​เรา​ตัดขาด​จาก​พวก​เจ้า​เป็น​อย่างไร’ 35 เรา​คือ​พระยาห์เวห์​ได้​พูด​ไว้​แล้ว เรา​จะ​ทำ​เช่น​นี้​กับ​ชุมนุมชน​ชั่ว​ทั้งหมด​ที่​รวม​ตัว​กัน​ต่อ​ต้าน​เรา​อย่าง​แน่นอน พวก​เขา​จะ​หมด​สิ้น​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​นี้ และ​จะ​ตาย​ที่​นี่”

36 คน​ที่​โมเสส​ส่ง​ไป​สอดแนม​แผ่น​ดิน ซึ่ง​กลับ​มา​แล้ว​ทำให้​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​บ่น​ต่อว่า​โมเสส​โดย​นำ​รายงาน​ให้​ร้าย​เกี่ยว​กับ​แผ่น​ดิน​มา​บอก 37 คน​ที่​นำ​รายงาน​ให้​ร้าย​เกี่ยว​กับ​แผ่น​ดิน​เหล่า​นั้น​เสีย​ชีวิต​ด้วย​ภัย​พิบัติ​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 38 แต่​โยชูวา​บุตร​นูน​กับ​คาเลบ​บุตร​เยฟุนเนห์​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ใน​บรรดา​คน​ที่​ไป​สอดแนม​แผ่น​ดิน

39 เมื่อ​โมเสส​บอก​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แก่​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด ประชาชน​ก็​โศก​เศร้า​อย่าง​ยิ่ง 40 เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น​พวก​เขา​ตื่น​แต่​เช้า​และ​ขึ้น​ไป​บน​ยอด​เขา โดย​พูด​ว่า “ตอน​นี้​พวก​เรา​พร้อม​แล้ว และ​จะ​ขึ้น​ไป​ยัง​สถาน​ที่​ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ทรง​สัญญา​ไว้ เพราะ​เรา​ได้​ทำบาป​แล้ว”

41 โมเสส​พูด​ว่า “ทำไม​ตอน​นี้​พวก​เจ้า​จึง​ละเมิด​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์? การกระทำ​นี้​จะ​ไม่​สำเร็จ 42 อย่า​ขึ้น​ไป เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า มิ​ฉะนั้น​พวก​เจ้า​จะ​ถูก​ศัตรู​โจมตี​จน​พ่าย​แพ้ 43 ที่​นั่น​ชาว​อามาเลข​กับ​ชาว​คานาอัน​อยู่​ข้าง​หน้า​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​ล้ม​ตาย​ด้วย​คม​ดาบ เพราะ​พวก​เจ้า​ได้​หัน​หลัง​จาก​การ​ติดตาม​พระยาห์เวห์ ดัง​นั้น​พระยาห์เวห์​จะ​ไม่​ทรง​อยู่​กับ​พวก​เจ้า”

44 แต่​พวก​เขา​กลับ​บังอาจ​ขึ้น​ไป​บน​ยอด​เขา ทั้ง​ที่​ทั้ง​หีบแห่งพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​และ​โมเสส​ต่าง​ก็​ไม่​ได้​ออก​จาก​ค่าย 45 แล้ว​ชาว​อามาเลข​กับ​ชาว​คานาอัน​ซึ่ง​อาศัย​อยู่​บน​ภูเขา​นั้น​ก็​ลง​มา​โจมตี​พวก​เขา และ​ตี​พวก​เขา​แตก​พ่าย​ไป​จนถึง​โฮรมาห์

15

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​อยู่​อาศัย​ซึ่ง​เรา​จะ​มอบ​ให้ 3 และ​พวก​เจ้า​จะ​นำ​สัตว์​จาก​ฝูง​โค​หรือ​ฝูง​แพะ​และ​แกะ​มา​ทำ​เป็น​เครื่องถวายด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​เครื่องเผาบูชา​หรือ​เครื่อง​บูชา​เพื่อ​ทำ​ตาม​คำปฏิญาณ หรือ​เป็น​เครื่องถวายด้วยความสมัครใจ หรือ​ถวาย​ใน​เทศกาล​ตาม​กำหนด เพื่อ​ให้​เกิด​กลิ่น​หอม​ที่​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ 4 ผู้​ถวาย​เครื่อง​ถวาย​ต้อง​ถวาย​เครื่องธัญบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​ด้วย คือ​แป้ง​ละเอียด 1 ใน 10 เอฟาห์* เคล้า​น้ำมัน 1 ใน 4 ฮิน† 5 สำหรับ​ลูก​แกะ​แต่ละ​ตัว จง​เตรียม​เหล้า​องุ่น 1 ใน 4 ฮิน​เป็น​เครื่องดื่มบูชา คู่​กับ​เครื่องเผาบูชา​หรือ​เครื่อง​บูชา

6 “ ‘สำหรับ​แกะ​ตัวผู้ จง​เตรียม​แป้ง​ละเอียด 2 ใน 10 เอฟาห์‡ เคล้า​น้ำมัน 1 ใน 3 ฮิน​เป็น​เครื่องธัญบูชา 7 และ​ถวาย​เหล้า​องุ่น 1 ใน 3 ฮิน​เป็น​เครื่องดื่มบูชา เพื่อ​ให้​เกิด​กลิ่น​หอม​ที่​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ 8 เมื่อ​เจ้า​เตรียม​โค​ตัวผู้​เป็น​เครื่องเผาบูชา​หรือ​เครื่อง​บูชา เพื่อ​ทำ​ตาม​คำปฏิญาณ หรือ​เป็น​เครื่องสันติบูชา​แด่​พระยาห์เวห์ 9 ให้​ถวาย​แป้ง​ละเอียด 3 ใน 10 เอฟาห์§ เคล้า​น้ำมัน​ครึ่ง​ฮิน​เป็น​เครื่องธัญบูชา​คู่​กับ​โค​ตัว​นั้น 10 และ​ถวาย​เหล้า​องุ่น​ครึ่ง​ฮิน​เป็น​เครื่องดื่มบูชา เป็น​เครื่องถวายด้วยไฟ​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ 11 ต้อง​ทำ​เช่น​นี้​สำหรับ​โค​ตัวผู้​แต่ละ​ตัว แกะ​ตัวผู้​แต่ละ​ตัว ลูก​แกะ​ตัวผู้​แต่ละ​ตัว หรือ​ลูก​แพะ​แต่ละ​ตัว 12 ไม่​ว่า​พวก​เจ้า​จะ​เตรียม​สัตว์​กี่​ตัว ก็​ต้อง​ทำ​เช่น​นี้​กับ​แต่ละ​ตัว​ตาม​จำนวน​นั้น

13 “ ‘ทุก​คน​ที่​เกิด​ใน​แผ่น​ดิน​ต้อง​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ตาม​วิธี​นี้ เมื่อ​นำ​เครื่องถวายด้วยไฟ​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ​มา​ถวาย 14 ถ้า​คน​ต่างด้าว​มา​อาศัย​อยู่​กับ​พวก​เจ้า หรือ​มี​ใคร​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ และ​ต้องการ​ถวาย​เครื่องถวายด้วยไฟ​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ เขา​ต้อง​ทำ​เช่น​เดียว​กับ​พวก​เจ้า 15 สำหรับ​ที่​ประชุม ต้อง​มี​ข้อ​กำหนด​เดียวกัน​สำหรับ​พวก​เจ้า​และ​คน​ต่างด้าว​ที่​มา​อาศัย​อยู่​ด้วย เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ พวก​เจ้า​เป็น​อย่างไร คน​ต่างด้าว​ก็​เป็น​อย่าง​นั้น​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 16 ต้อง​มี​กฎหมาย​และ​กฎ​ระเบียบ​เดียวกัน​สำหรับ​พวก​เจ้า​และ​คน​ต่างด้าว​ที่​มา​อาศัย​อยู่​ด้วย’ ”

17 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 18 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​กำลัง​นำ​พวก​เจ้า​ไป 19 เมื่อ​ใด​ที่​พวก​เจ้า​กิน​ขนมปัง​จาก​ผลผลิต​ของ​แผ่น​ดิน​นั้น จง​ถวาย​เครื่องถวายโบก​แด่​พระยาห์เวห์ 20 จง​นำ​แป้ง​ส่วน​แรก​มา​ทำ​เป็น​ขนม​ก้อน​แล้ว​ถวาย​เป็น​เครื่องถวายโบก เช่น​เดียว​กับ​เครื่องถวายโบก​จาก​ลาน​นวด​ข้าว พวก​เจ้า​จง​ยก​ขนม​นั้น​ถวาย 21 ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​แป้ง​ส่วน​แรก​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องถวายโบก

22 “ ‘ถ้า​พวก​เจ้า​ทำ​ผิด​โดย​ไม่​ปฏิบัติ​ตาม​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​แก่​โมเสส 23 คือ​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​พวก​เจ้า​ผ่าน​โมเสส ตั้งแต่​วันที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​พระบัญชา​เป็นต้น​มา​และ​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ 24 และ​ถ้า​ชุมนุมชน​ทำ​สิ่ง​นั้น​โดย​ไม่​เจตนา​และ​ไม่รู้​ตัว ให้​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​ถวาย​โค​หนุ่ม 1 ตัว​เป็น​เครื่องเผาบูชา​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน​ตาม​กฎ​ระเบียบ และ​ถวาย​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป 25 ปุโรหิต​ต้อง​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​ชุมนุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด แล้ว​พวก​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย เพราะ​เป็น​ความ​ผิด​พลาด​ที่​ไม่​ได้​เจตนา และ​พวก​เขา​ได้​นำ​เครื่อง​ถวาย​ของ​ตน คือ​เครื่องถวายด้วยไฟ​แด่​พระยาห์เวห์​และ​เครื่องบูชาชำระบาป มา​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​สำหรับ​ความ​ผิด​พลาด​นั้น 26 ชุมนุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​และ​คน​ต่างด้าว​ที่​มา​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย เพราะ​ประชาชน​ทั้งหมด​ทำ​สิ่ง​นั้น​โดย​ไม่​เจตนา

27 “ ‘ถ้า​คน​หนึ่ง​คน​ใด​ทำบาป​โดย​ไม่​เจตนา เขา​ต้อง​ถวาย​แพะ​ตัว​เมีย​อายุ 1 ปี​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป 28 ปุโรหิต​ต้อง​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ให้​คน​ที่​ทำ​ผิด​เมื่อ​เขา​ทำบาป​โดย​ไม่​เจตนา ปุโรหิต​ต้อง​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​เขา แล้ว​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย 29 พวก​เจ้า​ต้อง​ใช้​กฎหมาย​เดียวกัน​กับ​ผู้​ที่​ทำ​สิ่ง​ใด​โดย​ไม่​เจตนา ทั้งคน​ที่​เกิด​ใน​หมู่​ชาวอิสราเอล​และ​คน​ต่างด้าว​ที่​มา​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา

30 “ ‘แต่​คน​ที่​ทำ​สิ่ง​ใด​โดย​จงใจ​ท้าทาย ไม่​ว่า​เป็น​คน​ที่​เกิด​ใน​แผ่น​ดิน​หรือ​คน​ต่างด้าว ก็​กำลัง​ลบหลู่​พระยาห์เวห์ คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​ประชาชน​ของ​ตน 31 เพราะ​เขา​ดู​หมิ่น​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ฝ่าฝืน​พระบัญชา​ของ​พระองค์ คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​โดย​สิ้น​เชิง และ​ต้อง​รับ​โทษ​ความ​ผิด​ของ​ตน’ ”

32 ขณะ​ที่​ชาวอิสราเอล​อยู่​ใน​ถิ่นทุรกันดาร พวก​เขา​พบ​ชาย​คน​หนึ่ง​กำลัง​เก็บ​ฟืน​ใน​วันสะบาโต 33 คน​ที่​พบ​เขา​กำลัง​เก็บ​ฟืน​พา​ตัว​เขา​มา​หา​โมเสส อาโรน และ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด 34 พวก​เขา​ควบคุม​ตัว​ชาย​คน​นั้น​ไว้ เพราะ​ยัง​ไม่มี​คำ​ตัดสิน​ว่า​ควร​ทำ​อย่างไร​กับ​เขา

35 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ชาย​คน​นี้​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน ให้​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​นอก​ค่าย” 36 ชุมนุมชน​ทั้งหมด​จึง​พา​เขา​ออก​ไป​นอก​ค่าย และ​เอา​หิน​ขว้าง​จน​ตาย ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส

37 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 38 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ให้​ทำ​ชายพู่* ที่​ริม​เสื้อผ้า​ของ​ตน​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ และ​ผูก​เชือก​สี​ฟ้า​ไว้​ที่​ชายพู่† แต่ละ​มุม 39 ชายพู่​นั้น‡ จะ​มี​ไว้​ให้​พวก​เจ้า​เห็น​และ​ระลึก​ถึง​พระบัญชา​ทั้งหมด​ของ​พระยาห์เวห์ แล้ว​ปฏิบัติ​ตาม เพื่อ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​หลง​ตามใจ​และ​สายตา​ของ​ตน ซึ่ง​เคย​ชักนำ​ให้​พวก​เจ้า​นอกใจ 40 แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​ระลึก​ถึง​และ​ปฏิบัติ​ตาม​พระบัญชา​ทั้งหมด​ของ​เรา และ​เป็น​ผู้​บริสุทธิ์​แด่​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า 41 เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า ผู้​พา​พวก​เจ้า​ออก​จาก​ดิน​แดน​อียิปต์​เพื่อ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า”

16

1 โคราห์​บุตร​อิสฮาร์ ผู้​เป็น​บุตร​โคฮาท ผู้​เป็น​บุตร​เลวี ได้​ร่วม​กับ​ดาธาน​และ​อาบีรัม​บุตร​ทั้ง​สอง​ของ​เอลีอับ และ​โอนบุตรเปเลท รวบรวม​ชาย​กลุ่ม​หนึ่ง ดาธาน อาบีรัม และ​โอน​ทั้ง​สาม​คน​เป็น​ลูก​หลาน​ของ​รูเบน 2 พวก​เขา​ลุก​ขึ้น​ต่อ​ต้าน​โมเสส พร้อม​กับ​ชาวอิสราเอล​บาง​คน คือ​ผู้นำ​ของ​ชุมนุมชน 250 คน ซึ่ง​ได้​รับ​เรียก​เข้า​ที่​ประชุม​และ​เป็น​คน​มีชื่อ​เสียง 3 พวก​เขา​รวม​ตัว​กัน​ต่อ​ต้าน​โมเสส​กับ​อาโรน และ​พูด​ว่า “พวก​เจ้า​ทำ​เกิน​ไป​แล้ว! ชุมนุมชน​ทั้งหมด​ล้วน​บริสุทธิ์ ทุก​คน​เป็น​ผู้​บริสุทธิ์ และ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​ยก​ตัว​เอง​ขึ้น​เหนือ​ที่​ประชุม​ของ​พระยาห์เวห์?”

4 เมื่อ​โมเสส​ได้ยิน​เช่น​นั้น เขา​ก็​หมอบ​ซบ​หน้า​ลง 5 แล้ว​พูด​กับ​โคราห์​และ​กลุ่ม​ผู้​ติดตาม​ทั้งหมด​ว่า “พรุ่ง​นี้​เช้า​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​ใคร​เป็น​คน​ของ​พระองค์ ใคร​เป็น​ผู้​บริสุทธิ์ และ​พระองค์​จะ​ทรง​ให้​คน​นั้น​เข้า​มา​ใกล้ ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​เลือก พระองค์​จะ​ทรง​ให้​เข้า​มา​ใกล้ 6 โคราห์​กับ​กลุ่ม​ผู้​ติดตาม​ทั้งหมด​จง​ทำ​ดังนี้ จง​นำ​กระถาง​เผา​เครื่อง​หอม​มา 7 พรุ่ง​นี้​จง​ใส่ไฟ​และ​เครื่อง​หอม​ใน​กระถาง​เหล่า​นั้น​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ แล้ว​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เลือก​จะ​เป็น​ผู้​บริสุทธิ์ พวก​ลูก​หลาน​เลวี พวก​เจ้า​ทำ​เกิน​ไป​แล้ว!”

8 โมเสส​พูด​กับ​โคราห์​ว่า “พวก​ลูก​หลาน​เลวี จง​ฟัง! 9 การ​ที่​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ทรง​แยก​พวก​เจ้า​ออก​จาก​ชุมนุมชน​อิสราเอล ให้​เข้า​มา​ใกล้​พระองค์​เพื่อ​ทำงาน​รับ​ใช้​เกี่ยว​กับ​พลับพลา​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ยืน​ต่อ​หน้า​ชุมนุมชน​เพื่อ​รับ​ใช้​พวก​เขา เป็น​เรื่อง​เล็ก​น้อย​สำหรับ​พวก​เจ้า​หรือ? 10 พระองค์​ทรง​ให้​เจ้า​กับ​พี่​น้อง​ทั้งหมด​ซึ่ง​เป็น​ลูก​หลาน​เลวี​เข้า​มา​ใกล้ แล้ว​พวก​เจ้า​ยัง​แสวงหา​ตำแหน่ง​ปุโรหิต​ด้วย​หรือ? 11 ดัง​นั้น​เจ้า​กับ​กลุ่ม​ผู้​ติดตาม​ทั้งหมด​จึง​รวม​ตัว​กัน​ต่อ​ต้าน​พระยาห์เวห์ อาโรน​เป็น​ใคร​กัน พวก​เจ้า​จึง​บ่น​ต่อว่า​เขา?”

12 โมเสส​ส่ง​คน​ไป​เรียก​ดาธาน​กับ​อาบีรัม​บุตร​ของ​เอลีอับ แต่​ทั้ง​สอง​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​ไม่​ขึ้น​ไป! 13 การ​ที่​ท่าน​พา​เรา​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​ซึ่ง​มี​น้ำนม​และ​น้ำ​ผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์​เพื่อ​ฆ่า​เรา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร ยัง​เป็น​เรื่อง​เล็ก​น้อยห​รือ ท่าน​ยัง​จะ​ตั้ง​ตัว​เป็น​ผู้​ปกครอง​เหนือ​เรา​อีก​หรือ? 14 ยิ่ง​กว่า​นั้น ท่าน​ไม่​ได้​นำ​เรา​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​ซึ่ง​มี​น้ำนม​และ​น้ำ​ผึ้ง​ไหล​บริบูรณ์ และ​ไม่​ได้​มอบ​ทุ่ง​นา​กับ​สวน​องุ่น​ให้​เรา​เป็น​มรดก ท่าน​คิด​จะ​ปิด​หู​ปิด​ตา​คน​เหล่า​นี้​หรือ? เรา​จะ​ไม่​ขึ้น​ไป”

15 โมเสส​โกรธ​มาก และ​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “อย่า​ทรง​ยอม​รับ​เครื่อง​ถวาย​ของ​พวก​เขา ข้าพเจ้า​ไม่​เคย​เอา​ลา​ของ​พวก​เขา​มา​เลย​แม้แต่​ตัว​เดียว และ​ไม่​เคย​ทำร้าย​ใคร​ใน​หมู่​พวก​เขา”

16 โมเสส​พูด​กับ​โคราห์​ว่า “พรุ่ง​นี้​เจ้า​กับ​กลุ่ม​ผู้​ติดตาม​ทั้งหมด​จง​ไป​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ทั้ง​เจ้า พวก​เขา และ​อาโรน 17 ให้​แต่ละ​คน​นำ​กระถาง​เผา​เครื่อง​หอม​ของ​ตน​มา ใส่​เครื่อง​หอม​ลง​ไป แล้ว​นำ​กระถาง​ของ​แต่ละ​คน​มา​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ รวม 250 ใบ ทั้ง​เจ้า​กับ​อาโรน​ก็​นำ​กระถาง​ของ​ตน​มา​คนละ​ใบ”

18 แต่ละ​คน​จึง​นำ​กระถาง​ของ​ตน​มา ใส่ไฟ​และ​เครื่อง​หอม​ลง​ไป แล้ว​ไป​ยืน​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 19 โคราห์​เรียก​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​ตรง​ข้าม​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ที่​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ

พระ​สิริ​ของ​พระยาห์เวห์​ปรากฏ​แก่​ชุมนุมชน​ทั้งหมด 20 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 21 “จง​แยก​ตัว​ออก​จาก​ชุมนุมชน​นี้ เพื่อ​เรา​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​ให้​หมด​ใน​ชั่ว​พริบ​ตา!”

22 ทั้ง​สอง​หมอบ​ซบ​หน้า​ลง​และ​ทูล​ว่า “ข้า​แต่​พระเจ้า พระเจ้า​ของ​จิต​วิญญาณ​แห่ง​สรรพ​ชีวิต เมื่อ​คน​เพียง​คน​เดียว​ทำบาป พระองค์​จะ​ทรง​โกรธ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​หรือ?”

23 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 24 “จง​บอก​ชุมนุมชน​ว่า ‘ออก​ไป​ให้​ห่าง​จาก​บริเวณ​รอบ​เต็นท์​ของ​โคราห์ ดาธาน และ​อาบีรัม!’ ”

25 โมเสส​ลุก​ขึ้น​ไป​หา​ดาธาน​กับ​อาบีรัม และ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​ก็ตาม​ไป 26 เขา​พูด​กับ​ชุมนุมชน​ว่า “โปรด​ออก​ไป​ให้​ห่าง​จาก​เต็นท์​ของ​คน​ชั่ว​เหล่า​นี้ และ​อย่า​แตะ​ต้อง​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​ของ​พวก​เขา มิ​ฉะนั้น​พวก​เจ้า​จะ​ถูก​ทำลาย​เพราะ​บาป​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา!”

27 ประชาชน​จึง​ออก​ไป​ให้​ห่าง​จาก​เต็นท์​ของ​โคราห์ ดาธาน และ​อาบีรัม​ทุก​ด้าน ดาธาน​กับ​อาบีรัม​ออก​มา​ยืน​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์​ของ​ตน พร้อม​กับ​ภรรยา บุตร และ​ลูก​เล็ก ๆ

28 โมเสส​พูด​ว่า “เหตุการณ์​ต่อ​ไป​นี้​จะ​ทำให้​พวก​เจ้า​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​ข้าพเจ้า​มา​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด และ​ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​คิด​ขึ้น​เอง 29 ถ้า​คน​เหล่า​นี้​ตาย​ไป​อย่าง​มนุษย์​ทั่วไป หรือ​ประสบ​ชะตา​อย่าง​ที่​มนุษย์​ทุก​คน​ประสบ ก็​แสดง​ว่า​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​ส่ง​ข้าพเจ้า​มา 30 แต่​ถ้า​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​สิ่ง​ใหม่ และ​พื้น​ดิน​อ้า​ปาก​กลืน​พวก​เขา​กับ​ทุก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พวก​เขา และ​พวก​เขา​ลง​ไป​ยัง​เชโอล​ทั้ง​เป็น* พวก​เจ้า​ก็​จะ​เข้าใจ​ว่า​คน​เหล่า​นี้​ได้​ดู​หมิ่น​พระยาห์เวห์”

31 ทันที​ที่​โมเสส​พูด​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​นี้​จบ พื้น​ดิน​ใต้​พวก​เขา​ก็​แยก​ออก 32 แผ่น​ดิน​อ้า​ปาก​กลืน​พวก​เขา พร้อม​กับ​ครัว​เรือน​ของ​พวก​เขา คน​ทั้งหมด​ของ​โคราห์ และ​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด 33 พวก​เขา​กับ​ทุก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พวก​เขา​ลง​ไป​ยัง​เชโอล​ทั้ง​เป็น† แล้ว​แผ่น​ดิน​ก็​ปิด​ทับ​พวก​เขา พวก​เขา​จึง​พินาศ​ไป​จาก​ท่ามกลาง​ที่​ประชุม 34 ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​ที่​อยู่​รอบ ๆ ต่าง​วิ่ง​หนี​เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา เพราะ​ต่าง​พูด​กัน​ว่า “แผ่น​ดิน​อาจ​กลืน​พวก​เรา​ด้วย!” 35 ไฟ​ออก​มา​จาก​พระยาห์เวห์​และ​เผา​ผลาญ​ชาย 250 คน​ที่​ถวาย​เครื่อง​หอม

36 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 37 “จง​บอก​เอเลอาซาร์​บุตร​อาโรน​ปุโรหิต ให้​เก็บ​กระถาง​เผา​เครื่อง​หอม​ออก​จาก​กอง​เพลิง และ​เท​ไฟ​ที่​อยู่​ใน​กระถาง​เหล่า​นั้น​ทิ้ง​ให้​ไกล​จาก​ค่าย เพราะ​กระถาง​เหล่า​นั้น​เป็น​ของ​บริสุทธิ์ 38 กระถาง​เหล่า​นั้น​เป็น​ของ​คน​ที่​ทำบาป​จน​ต้อง​เสีย​ชีวิต จง​ตีแผ่​ให้​เป็น​แผ่น​โลหะ​ใช้​หุ้ม​แท่นบูชา เพราะ​พวก​เขา​ได้​นำ​มา​ถวาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ กระถาง​เหล่า​นั้น​จึง​เป็น​ของ​บริสุทธิ์ และ​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​ชาวอิสราเอล”

39 เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​จึง​นำ​กระถาง​ทอง​สัมฤทธิ์​ซึ่ง​คน​ที่​ถูก​ไฟ​เผา​ได้​นำ​มา​ถวาย แล้ว​ให้​ตีแผ่​ใช้​หุ้ม​แท่นบูชา 40 เพื่อ​เป็น​เครื่อง​เตือน​ความ​จำ​แก่​ชาวอิสราเอล​ว่า ห้าม​บุคคล​ภายนอก​ซึ่ง​ไม่ใช่​เชื้อ​สาย​ของ​อาโรน​เข้า​มา​ใกล้​เพื่อ​เผา​เครื่อง​หอม​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ มิ​ฉะนั้น​เขา​จะ​เป็น​เหมือน​โคราห์​กับ​กลุ่ม​ผู้​ติดตาม​ของ​เขา ทั้งหมด​นี้​เป็น​ไป​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​แก่​เอเลอาซาร์​ผ่าน​โมเสส

41 แต่​วัน​รุ่ง​ขึ้น ชุมนุมชน​อิสราเอล​ทั้งหมด​บ่น​ต่อว่า​โมเสส​กับ​อาโรน​ว่า “พวก​เจ้า​ได้​ฆ่า​ประชาชน​ของ​พระยาห์เวห์!”

42 เมื่อ​ชุมนุมชน​รวม​ตัว​กัน​ต่อ​ต้าน​โมเสส​กับ​อาโรน พวก​เขา​หัน​ไป​มอง​เต็นท์นัดพบ เมฆ​ปกคลุม​เต็นท์​นั้น และ​พระ​สิริ​ของ​พระยาห์เวห์​ปรากฏ 43 โมเสส​กับ​อาโรน​ไป​ยืน​ที่​ด้าน​หน้า​เต็นท์นัดพบ 44 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 45 “ออก​ไป​ให้​ห่าง​จาก​ชุมนุมชน​นี้ เพื่อ​เรา​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​ให้​หมด​ใน​ชั่ว​พริบ​ตา!” โมเสส​กับ​อาโรน​จึง​หมอบ​ซบ​หน้า​ลง

46 โมเสส​พูด​กับ​อาโรน​ว่า “จง​นำ​กระถาง​ของ​เจ้า​มา ใส่​ไฟ​จาก​แท่นบูชา​และ​เครื่อง​หอม​ลง​ไป รีบ​นำ​ไป​หา​ชุมนุมชน​และ​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​พวก​เขา เพราะ​ความ​โกรธ​ของ​พระยาห์เวห์​ได้​ปะทุ​ขึ้น​แล้ว! ภัย​พิบัติ​ได้​เริ่ม​ขึ้น”

47 อาโรนทำ​ตาม​ที่​โมเสส​บอก​และ​วิ่ง​เข้าไป​ท่ามกลาง​ที่​ประชุม ภัย​พิบัติ​ได้​เริ่ม​ขึ้น​ท่ามกลาง​ประชาชน​แล้ว เขา​ใส่​เครื่อง​หอม​ลง​ไป​และ​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​ประชาชน 48 เขา​ยืน​อยู่​ระหว่าง​คน​ตาย​กับ​คน​เป็น แล้ว​ภัย​พิบัติ​ก็​ยุติ​ลง 49 คน​ที่​เสีย​ชีวิต​ด้วย​ภัย​พิบัติ​มี 14,700 คน นอก​เหนือ​จาก​ผู้​ที่​ตาย​เพราะ​เรื่อง​ของ​โคราห์ 50 อาโรนก​ลับ​มา​หา​โมเสส​ที่ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ และ​ภัย​พิบัติ​ก็​หยุด​ลง

17

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ให้​นำ​ไม้​เท้า​มา​มอบ​แก่​เจ้า วงศ์วานฝ่ายบิดา​ละ 1 อัน จาก​ผู้นำ​ทุก​คน​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​พวก​เขา รวม 12 อัน จง​เขียน​ชื่อ​ของ​ผู้นำ​แต่ละ​คน​ไว้​บน​ไม้​เท้า​ของ​เขา 3 จง​เขียน​ชื่อ​อาโรน​ไว้​บน​ไม้​เท้า​ของ​เลวี เพราะ​ต้อง​มี​ไม้​เท้า 1 อัน​สำหรับ​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​แต่ละ​วงศ์ 4 จง​วาง​ไม้​เท้า​เหล่า​นั้น​ไว้​ใน​เต็นท์นัดพบ​ต่อ​หน้า​พันธ​สัญญา ณ ที่​ซึ่ง​เรา​พบ​กับ​เจ้า 5 ไม้​เท้า​ของ​คน​ที่​เรา​เลือก​จะ​แตก​หน่อ เรา​จะ​ทำให้​เสียง​บ่น​ที่​ชาวอิสราเอล​บ่น​ต่อว่า​เจ้า​สงบ​ลง​ต่อ​หน้า​เรา”

6 โมเสส​จึง​พูด​กับ​ชาวอิสราเอล ผู้นำ​ทุก​คน​มอบ​ไม้​เท้า​แก่​เขา คนละ 1 อัน​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา รวม 12 อัน และ​ไม้​เท้า​ของ​อาโรนอ​ยู่​ท่ามกลาง​ไม้​เท้า​เหล่า​นั้น 7 โมเสส​นำ​ไม้​เท้า​ไป​วาง​ไว้​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ใน​เต็นท์แห่งพระโอวาท

8 วัน​รุ่ง​ขึ้น โมเสส​เข้าไป​ใน​เต็นท์แห่งพระโอวาท และ​เห็น​ว่า​ไม้​เท้า​ของ​อาโรน​ซึ่ง​เป็น​ตัวแทน​วงศ์​วาน​เลวี​ได้​แตก​หน่อ ออก​ตูม บาน​เป็น​ดอก และ​เกิด​ผลอั​ลม​อนด์​สุก 9 โมเสส​นำ​ไม้​เท้า​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ออก​มา​ให้​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​ดู พวก​เขา​ตรวจ​ดู แล้ว​แต่ละ​คน​ก็​รับ​ไม้​เท้า​ของ​ตน​ไป

10 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​นำ​ไม้​เท้า​ของ​อาโรนก​ลับ​ไป​วาง​ไว้​ต่อ​หน้า​พันธ​สัญญา เพื่อ​เก็บ​ไว้​เป็น​หมาย​สำคัญ​เตือน​คน​กบฏ เจ้า​จะ​ได้​ยุติ​คำ​บ่น​ที่​พวก​เขา​บ่น​ต่อว่า​เรา เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไม่​ต้อง​ตาย” 11 โมเสส​ก็​ทำ​เช่น​นั้น เขา​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา

12 ชาวอิสราเอล​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ดูสิ พวก​เรา​กำลัง​จะ​ตาย! พวก​เรา​พินาศ​แล้ว! พวก​เรา​ทุก​คน​พินาศ​แล้ว! 13 ทุก​คน​ที่​ยัง​เข้าไป​ใกล้​พลับพลา​ของ​พระยาห์เวห์​ต้อง​ตาย! พวก​เรา​ทุก​คน​จะ​พินาศ​หรือ?”

18

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​อาโรน​ว่า “เจ้า บุตร​ทั้ง​หลาย และ​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​เจ้า​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​ความ​ผิด​ที่​เกี่ยว​กับ​สถานบริสุทธิ์ ส่วน​เจ้า​กับ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​ความ​ผิด​ที่​เกี่ยว​กับ​ตำแหน่ง​ปุโรหิต​ของ​พวก​เจ้า 2 จง​นำ​พี่​น้อง​ของ​เจ้า​จาก​เผ่า​เลวี ซึ่ง​เป็น​เผ่า​ของ​บิดา​เจ้า​มา​อยู่​ใกล้ ให้​พวก​เขา​ร่วม​งาน​กับ​เจ้า​และ​รับ​ใช้​เจ้า แต่​เจ้า​และ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ต้อง​อยู่​หน้า​เต็นท์แห่งพระโอวาท 3 พวก​เขา​ต้อง​ปฏิบัติ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​เจ้า​และ​รับ​ผิด​ชอบ​หน้าที่​ของ​เต็นท์​ทั้งหมด แต่​ต้อง​ไม่​เข้า​ใกล้​ภาชนะ​ของ​สถานบริสุทธิ์​หรือ​แท่นบูชา เพื่อ​ทั้ง​พวก​เขา​และ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ตาย 4 พวก​เขา​ต้อง​ร่วม​งาน​กับ​เจ้า​และ​รับ​ผิด​ชอบ​งาน​ทั้งหมด​ของ​เต็นท์นัดพบ บุคคล​ภายนอก​ต้อง​ไม่​เข้า​มา​ใกล้​พวก​เจ้า

5 “พวก​เจ้า​ต้อง​ปฏิบัติ​หน้าที่​เกี่ยว​กับ​สถานบริสุทธิ์​และ​แท่นบูชา เพื่อ​ความ​โกรธ​จะ​ไม่​เกิด​แก่​ชาวอิสราเอล​อีก 6 เรา​เอง​ได้​นำ​ชาวเลวี​พี่​น้อง​ของ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล พวก​เขา​เป็น​ของ​ขวัญ​ที่​มอบ​แก่​พวก​เจ้า เป็น​ผู้​ที่​ถวาย​ไว้​แด่​พระยาห์เวห์​เพื่อ​ทำงาน​รับ​ใช้​ใน​เต็นท์นัดพบ 7 เจ้า​กับ​บุตร​ทั้ง​หลาย​ต้อง​รักษา​หน้าที่​ปุโรหิต​ใน​งาน​ทุก​อย่าง​เกี่ยว​กับ​แท่นบูชา​และ​ภายใน​ม่าน พวก​เจ้า​ต้อง​รับ​ใช้ เรา​มอบ​งาน​ปุโรหิต​ให้​พวก​เจ้า​เป็น​ของ​ขวัญ บุคคล​ภายนอก​ที่​เข้า​มา​ใกล้​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต”

8 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​อาโรน​ว่า “เรา​เอง​มอบ​หน้าที่​ดูแล​เครื่องถวายโบก​ของ​เรา​ให้​เจ้า คือ​สิ่ง​บริสุทธิ์​ทั้งหมด​ที่​ชาวอิสราเอล​ถวาย เรา​มอบ​สิ่ง​เหล่า​นี้​แก่​เจ้า​กับ​บุตร​ทั้ง​หลาย​เนื่องจาก​พวก​เจ้า​ได้​รับ​การ​เจิม ให้​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ถาวร 9 สิ่ง​บริสุทธิ์​ที่สุด​ที่​เหลือ​จาก​ไฟ​ต่อ​ไป​นี้​จะ​เป็น​ของ​พวก​เจ้า คือ​เครื่อง​ถวาย​ทุก​อย่าง​ของ​พวก​เขา เครื่องธัญบูชา​ทุก​อย่าง เครื่องบูชาชำระบาป​ทุก​อย่าง และ​เครื่องบูชาชดใช้ความผิด​ทุก​อย่าง​ที่​พวก​เขา​มอบ​แก่​เรา สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ของ​บริสุทธิ์​ที่สุด​สำหรับ​เจ้า​กับ​บุตร​ทั้ง​หลาย 10 พวก​เจ้า​ต้อง​กิน​สิ่ง​เหล่า​นี้​โดย​ถือ​ว่า​เป็น​ของ​บริสุทธิ์​ที่สุด ผู้ชาย​ทุก​คน​กิน​ได้ สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ของ​บริสุทธิ์​สำหรับ​เจ้า

11 “สิ่ง​ต่อ​ไป​นี้​ก็​เป็น​ของ​เจ้า คือ​เครื่องถวายโบก​จาก​ของ​ถวาย​ของ​พวก​เขา และ​เครื่องถวายโบก​ทั้งหมด​ของ​ชาวอิสราเอล เรา​มอบ​สิ่ง​เหล่า​นี้​แก่​เจ้า บุตร​ชาย และ​บุตร​หญิง​ของ​เจ้า ให้​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ถาวร ทุก​คนใน​ครัว​เรือน​ของ​เจ้า​ที่​ไม่มี​มลทิน​กิน​ได้

12 “เรา​ได้​มอบ​น้ำมัน​ที่​ดี​ที่สุด​ทั้งหมด เหล้า​องุ่น​ใหม่​ที่​ดี​ที่สุด​ทั้งหมด และ​เมล็ด​พืช​ที่​ดี​ที่สุด​ทั้งหมด​แก่​เจ้า คือ​ผล​แรก​ที่​พวก​เขา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 13 ผล​สุก​รุ่น​แรก​ทุก​อย่าง​จาก​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา​ซึ่ง​นำ​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​จะ​เป็น​ของ​เจ้า ทุก​คนใน​ครัว​เรือน​ของ​เจ้า​ที่​ไม่มี​มลทิน​กิน​ได้

14 “ทุก​สิ่ง​ใน​อิสราเอล​ที่​ถวาย​ขาด​แล้ว​จะ​เป็น​ของ​เจ้า 15 บุตรหัวปี​ของ​มนุษย์​ทุก​คน​และ​ลูกหัวปี​ของ​สัตว์​ทุก​ตัว​ที่​พวก​เขา​นำ​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​จะ​เป็น​ของ​เจ้า แต่​เจ้า​ต้อง​ไถ่​บุตรหัวปี​ของ​มนุษย์​คืน​อย่าง​แน่นอน และ​ต้อง​ไถ่​ลูกหัวปี​ของ​สัตว์​ที่​เป็น​มลทิน​คืน 16 เมื่อ​สิ่ง​ที่​ต้อง​ไถ่​มี​อายุ 1 เดือน​ขึ้น​ไป จง​ไถ่​คืน​ตาม​ค่า​ที่​กำหนด คือ​เงิน 5 เชเขล ตาม​เชเขล​มาตรฐาน​ของ​สถานบริสุทธิ์* ซึ่ง 1 เชเขล​หนัก 20 เกราห์†

17 “แต่​ลูกหัวปี​ของ​โค แกะ หรือ​แพะ เจ้า​ต้อง​ไม่​ไถ่​คืน เพราะ​เป็น​ของ​บริสุทธิ์ จง​ประพรม​เลือด​ของ​สัตว์​เหล่า​นั้น​บน​แท่นบูชา และ​เผา​ไข​มัน​เป็น​เครื่องถวายด้วยไฟ​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ 18 เนื้อ​ของ​สัตว์​เหล่า​นั้น​จะ​เป็น​ของ​เจ้า เช่น​เดียว​กับ​เนื้อ​ส่วน​อก​ที่​โบก​ถวาย​และ​เนื้อ​ส่วน​ขา​ขวา 19 เครื่องถวายโบก​ทั้งหมด​จาก​สิ่ง​บริสุทธิ์​ซึ่ง​ชาวอิสราเอล​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ เรา​มอบ​แก่​เจ้า บุตร​ชาย และ​บุตร​หญิง​ของ​เจ้า ให้​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ถาวร นี่​เป็น​พันธสัญญาเกลือ​ถาวร​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​สำหรับ​เจ้า​และ​ลูก​หลาน​ของ​เจ้า”

20 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​อาโรน​ว่า “เจ้า​จะ​ไม่มี​มรดก​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา และ​จะ​ไม่มี​ส่วน​แบ่ง​ท่ามกลาง​พวก​เขา เรา​เป็น​ส่วน​แบ่ง​และ​มรดก​ของ​เจ้า​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล

21 “เรา​ได้​มอบ​ส่วนหนึ่งในสิบ​ทั้งหมด​ใน​อิสราเอล​ให้​ลูก​หลาน​เลวี​เป็น​มรดก เพื่อ​ตอบแทน​งาน​รับ​ใช้​ที่​พวก​เขา​ทำ​ใน​เต็นท์นัดพบ 22 ตั้งแต่​นี้​ไป ชาวอิสราเอล​ต้อง​ไม่​เข้า​ใกล้​เต็นท์นัดพบ มิ​ฉะนั้น​พวก​เขา​จะ​ต้อง​รับ​โทษ​บาป​และ​ตาย 23 แต่​ชาวเลวี​ต้อง​ทำงาน​รับ​ใช้​ใน​เต็นท์นัดพบ และ​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​ความ​ผิด​ของ​ตน นี่​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ พวก​เขา​จะ​ไม่มี​มรดก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล 24 เพราะ​ส่วนหนึ่งในสิบ​ซึ่ง​ชาวอิสราเอล​นำ​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องถวายโบก​นั้น เรา​ได้​มอบ​แก่​ชาวเลวี​เป็น​มรดก ดัง​นั้น​เรา​จึง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘พวก​เจ้า​จะ​ไม่มี​มรดก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล’ ”

25 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 26 “จง​บอก​ชาวเลวี​ว่า ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​รับ​ส่วนหนึ่งในสิบ​จาก​ชาวอิสราเอล ซึ่ง​เรา​ได้​มอบ​ให้​พวก​เจ้า​จาก​พวก​เขา​เป็น​มรดก พวก​เจ้า​ต้อง​นำ​ส่วนหนึ่งในสิบ​ของ​ส่วนหนึ่งในสิบ​นั้น​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องถวายโบก 27 เครื่องถวายโบก​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ถือ​เสมือน​เป็น​เมล็ด​พืช​จาก​ลาน​นวด​ข้าว และ​เสมือน​เป็น​เหล้า​องุ่น​เต็ม​บ่อ​คั้น 28 ดัง​นั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​นำ​ส่วน​หนึ่ง​จาก​ส่วนหนึ่งในสิบ​ทั้งหมด​ที่​ได้​รับ​จาก​ชาวอิสราเอล​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องถวายโบก แล้ว​มอบ​เครื่องถวายโบก​ของ​พระยาห์เวห์​นั้น​แก่​อาโรน​ปุโรหิต 29 จาก​ของ​ถวาย​ทั้งหมด​ที่​พวก​เจ้า​ได้​รับ จง​นำ​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ซึ่ง​เป็น​ส่วน​บริสุทธิ์​มา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องถวายโบก’

30 “จง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​ยก​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ออก​มา​ถวาย​แล้ว ส่วน​ที่​เหลือ​จะ​นับ​เป็น​ผลผลิต​จาก​ลาน​นวด​ข้าว​และ​บ่อ​คั้น​เหล้า​องุ่น​สำหรับ​ชาวเลวี 31 พวก​เจ้า​กับ​ครัว​เรือน​กิน​ส่วน​ที่​เหลือ​ได้​ทุก​แห่ง เพราะ​เป็น​ค่า​ตอบแทน​สำหรับ​งาน​รับ​ใช้​ของ​พวก​เจ้า​ใน​เต็นท์นัดพบ 32 เมื่อ​พวก​เจ้า​ยก​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ออก​มา​ถวาย​แล้ว พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​รับ​โทษ​บาป​เพราะ​สิ่ง​นั้น พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​ลบหลู่​สิ่ง​บริสุทธิ์​ของ​ชาวอิสราเอล เพื่อ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ตาย’ ”

19

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า 2 “นี่​คือ​ข้อ​กำหนด​ตาม​กฎหมาย​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ให้​นำ​โคสาวสีแดง​ที่​ไม่มี​รอย​ด่าง ไม่มี​ตำหนิ และ​ไม่​เคย​เข้า​เทียม​แอก​มา​ให้​พวก​เจ้า 3 จง​มอบ​โค​ตัว​นั้น​แก่​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต เขา​ต้อง​นำ​มัน​ออก​ไป​นอก​ค่าย แล้ว​ให้​คน​หนึ่ง​ฆ่า​มัน​ต่อ​หน้า​เขา 4 เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​ต้อง​ใช้​นิ้ว​จุ่ม​เลือด​ของ​มัน และ​ประพรม​เลือด​ไป​ทาง​ด้าน​หน้า​เต็นท์นัดพบ 7 ครั้ง 5 ให้​เผา​โค​สาว​ต่อ​หน้า​เขา ทั้ง​หนัง เนื้อ เลือด และ​มูล​ของ​มัน 6 ปุโรหิต​ต้อง​นำ​ไม้สนซีดาร์ ต้นหุสบ และ​ด้าย​สี​แดง โยน​เข้าไป​กลาง​กอง​ไฟ​ที่​กำลัง​เผา​โค 7 แล้ว​ปุโรหิต​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​และ​อาบ​น้ำ​ชำระ​ร่างกาย หลัง​จาก​นั้น​จึง​กลับ​เข้า​ค่าย​ได้ แต่​เขา​จะ​เป็น​มลทิน​จนถึง​เวลา​เย็น 8 คน​ที่​เผา​โค​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​และ​อาบ​น้ำ​ชำระ​ร่างกาย และ​จะ​เป็น​มลทิน​จนถึง​เวลา​เย็น

9 “ให้​ชาย​ผู้​ไม่มี​มลทิน​เก็บ​เถ้า​ของ​โค​สาว​ไป​วาง​ไว้​นอก​ค่าย​ใน​สถาน​ที่​สะอาด เพื่อ​เก็บ​ไว้​ให้​ชุมนุมชน​อิสราเอล​ใช้​ผสม​น้ำชำระมลทิน เถ้า​นี้​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป 10 คน​ที่​เก็บ​เถ้า​ของ​โค​สาว​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า และ​จะ​เป็น​มลทิน​จนถึง​เวลา​เย็น นี่​จะ​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร​สำหรับ​ชาวอิสราเอล​และ​คน​ต่างด้าว​ที่​มา​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา

11 “คน​ที่​แตะ​ต้อง​ศพ​มนุษย์​จะ​เป็น​มลทิน 7 วัน 12 เขา​ต้อง​ใช้​น้ำ​ชำระ​ตน​ใน​วันที่ 3 และ​จะ​สะอาด​ใน​วันที่ 7 แต่​ถ้า​เขา​ไม่​ชำระ​ตน​ใน​วันที่ 3 เขา​จะ​ไม่​สะอาด​ใน​วันที่ 7 13 ทุก​คน​ที่​แตะ​ต้อง​ศพ​ของ​มนุษย์​ที่​ตาย​แล้ว​และ​ไม่​ชำระ​ตน กำลัง​ทำให้​พลับพลา​ของ​พระยาห์เวห์​เป็น​มลทิน คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​อิสราเอล เพราะ​เขา​ไม่​ได้​รับ​การ​ประพรม​น้ำชำระมลทิน เขา​จึง​ยัง​เป็น​มลทิน และ​มลทิน​นั้น​ยัง​ติด​อยู่​กับ​เขา

14 “นี่​คือ​กฎหมาย​เมื่อ​มี​คน​ตาย​ใน​เต็นท์ ทุก​คน​ที่​เข้าไป​ใน​เต็นท์​และ​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​เต็นท์​จะ​เป็น​มลทิน 7 วัน 15 ภาชนะ​เปิด​ทุก​ใบ​ที่​ไม่มี​ฝา​ปิด​ผูก​ไว้​อย่าง​แน่น​หนา​จะ​เป็น​มลทิน

16 “ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​โล่ง​และ​แตะ​ต้อง​คน​ที่​ถูก​ดาบ​ฆ่า ศพ กระดูก​มนุษย์ หรือ​หลุม​ฝัง​ศพ จะ​เป็น​มลทิน 7 วัน

17 “สำหรับ​ผู้​เป็น​มลทิน ให้​เอา​เถ้า​จาก​การ​เผา​เครื่องบูชาชำระบาป​ใส่​ภาชนะ แล้ว​เท​น้ำ​จาก​แหล่ง​น้ำ​ไหล​ลง​บน​เถ้า​นั้น 18 ให้​ผู้​ไม่มี​มลทิน​นำ​ต้นหุสบ​จุ่ม​ลง​ใน​น้ำ แล้ว​ประพรม​บน​เต็นท์ ภาชนะ​ทั้งหมด ทุก​คน​ที่​อยู่​ที่​นั่น และ​คน​ที่​แตะ​ต้อง​กระดูก คน​ถูก​ฆ่า ศพ หรือ​หลุม​ฝัง​ศพ 19 ผู้​ไม่มี​มลทิน​ต้อง​ประพรม​น้ำ​บน​ผู้​เป็น​มลทิน​ใน​วันที่ 3 และ​วันที่ 7 ใน​วันที่ 7 เขา​ต้อง​ชำระ​คน​นั้น​ให้​สะอาด ผู้รับ​การ​ชำระ​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า​และ​อาบ​น้ำ แล้ว​จะ​สะอาด​ใน​เวลา​เย็น 20 แต่​คน​ที่​เป็น​มลทิน​และ​ไม่​ชำระ​ตน ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​ท่ามกลาง​ที่​ประชุม เพราะ​เขา​ได้​ทำให้​สถานบริสุทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์​เป็น​มลทิน เขา​ไม่​ได้​รับ​การ​ประพรม​น้ำชำระมลทิน เขา​จึง​ยัง​เป็น​มลทิน 21 นี่​จะ​เป็น​ข้อ​กำหนด​ถาวร​สำหรับ​พวก​เขา คน​ที่​ประพรม​น้ำชำระมลทิน​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า และ​คน​ที่​แตะ​ต้อง​น้ำชำระมลทิน​จะ​เป็น​มลทิน​จนถึง​เวลา​เย็น

22 “สิ่ง​ใด​ที่​ผู้​เป็น​มลทิน​แตะ​ต้อง​จะ​เป็น​มลทิน และ​คน​ที่​แตะ​ต้อง​สิ่ง​นั้น​จะ​เป็น​มลทิน​จนถึง​เวลา​เย็น”

20

1 ชาวอิสราเอล คือ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด มา​ถึง​ถิ่นทุรกันดาร​ศิน​ใน​เดือนที่ 1 ประชาชน​พัก​อยู่​ที่​คาเดช มิเรียม​เสีย​ชีวิต​และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ที่​นั่น 2 ที่​นั่น​ไม่มี​น้ำ​สำหรับ​ชุมนุมชน พวก​เขา​จึง​รวม​ตัว​กัน​ต่อ​ต้าน​โมเสส​และ​อาโรน 3 ประชาชน​โต้​เถียง​กับ​โมเสส​ว่า “ถ้า​พวก​เรา​ตาย​ตอน​ที่​พี่​น้อง​ของ​เรา​ตาย​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ก็​คง​ดี! 4 ทำไม​พวก​ท่าน​จึง​นำ​ที่​ประชุม​ของ​พระยาห์เวห์​เข้า​มา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​นี้ เพื่อ​ให้​พวก​เรา​กับ​สัตว์​ของ​เรา​ตาย​ที่​นี่? 5 ทำไม​พวก​ท่าน​จึง​พา​เรา​ออก​จาก​อียิปต์​และ​นำ​เรา​มายัง​สถาน​ที่​เลว​ร้าย​นี้? ที่​นี่​ไม่ใช่​ที่​สำหรับ​เพาะ​ปลูก ไม่มี​มะเดื่อ องุ่น หรือ​ทับทิม และ​ไม่มี​แม้แต่​น้ำ​ดื่ม”

6 โมเสส​กับ​อาโรนอ​อก​จาก​ที่​ประชุม​ไป​ยัง​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ แล้ว​หมอบ​ซบ​หน้า​ลง พระ​สิริ​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​ปรากฏ​แก่​พวก​เขา 7 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 8 “จง​ถือ​ไม้​เท้า แล้ว​เจ้า​กับ​อาโรนพี่​ชาย​ของ​เจ้า​จง​เรียก​ชุมนุมชน​มา​รวม​กัน จง​พูด​กับ​ก้อน​หิน​ต่อ​หน้า​พวก​เขา​เพื่อ​ให้​มัน​หลั่ง​น้ำ​ออก​มา เจ้า​จะ​นำ​น้ำ​ออก​จาก​ก้อน​หิน​ให้​พวก​เขา และ​จะ​ให้​น้ำ​แก่​ชุมนุมชน​กับ​ฝูง​สัตว์​ของ​พวก​เขา”

9 โมเสส​จึง​นำ​ไม้​เท้า​ซึ่ง​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​มา​ตาม​ที่​พระองค์​ทรง​บัญชา 10 โมเสส​กับ​อาโรน​เรียก​ที่​ประชุม​มา​รวม​กัน​หน้า​ก้อน​หิน โมเสส​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “พวก​กบฏ ฟัง​ให้​ดี! เรา​ต้อง​นำ​น้ำ​ออก​จาก​ก้อน​หิน​นี้​ให้​พวก​เจ้า​หรือ?” 11 แล้ว​โมเสส​ยกมือ​ขึ้น ใช้​ไม้​เท้า​ตี​ก้อน​หิน​สอง​ครั้ง น้ำ​ก็​ไหล​ออก​มา​อย่าง​มากมาย ชุมนุมชน​กับ​ฝูง​สัตว์​ของ​พวก​เขา​จึง​ได้​ดื่ม

12 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ว่า “เพราะ​พวก​เจ้า​ไม่​เชื่อ​ใจ​เรา และ​ไม่​ได้​ยกย่อง​ความ​บริสุทธิ์​ของ​เรา​ต่อ​หน้า​ชาวอิสราเอล พวก​เจ้า​จึง​จะ​ไม่​ได้​นำ​ที่​ประชุม​นี้​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​มอบ​ให้​พวก​เขา”

13 นี่​คือ​น้ำแห่งเมรีบาห์* เพราะ​ชาวอิสราเอล​โต้​เถียง​กับ​พระยาห์เวห์ และ​พระองค์​ทรง​สำแดง​ความ​บริสุทธิ์​ท่ามกลาง​พวก​เขา

14 โมเสส​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาร​จาก​คาเดช​ไป​หา​กษัตริย์​แห่ง​เอโดม​ว่า

“อิสราเอล​พี่​น้อง​ของ​ท่าน​พูด​ดังนี้​ว่า ท่าน​รู้​ถึง​ความ​ยาก​ลำบาก​ทั้งหมด​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​เรา 15 บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ลง​ไป​อียิปต์ และ​เรา​อาศัย​อยู่​ใน​อียิปต์​เป็น​เวลา​นาน ชาว​อียิปต์​ทำร้าย​เรา​และ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา 16 เมื่อ​เรา​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ฟัง​เสียง​ของ​เรา ทรง​ส่ง​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​มา​นำ​เรา​ออก​จาก​อียิปต์ บัดนี้​เรา​อยู่​ที่​คาเดช เมือง​ตรง​ชายแดน​ของ​ท่าน

17 “โปรด​ให้​เรา​ผ่าน​แผ่น​ดิน​ของ​ท่าน เรา​จะ​ไม่​ผ่าน​ไร่​นา​หรือ​สวน​องุ่น และ​จะ​ไม่​ดื่ม​น้ำ​จาก​บ่อ​น้ำ เรา​จะ​เดิน​ไป​ตาม​ทางหลวง​ของ​กษัตริย์ จะ​ไม่​แวะ​ออก​นอก​เส้น​ทาง​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ซ้าย​จนกว่า​จะ​พ้น​เขตแดน​ของ​ท่าน”

18 แต่​เอโดม​ตอบ​ว่า “เจ้า​จะ​ผ่าน​ดิน​แดน​ของ​เรา​ไม่​ได้ มิ​ฉะนั้น​เรา​จะ​ยก​ดาบ​ออก​มา​ต่อสู้​กับ​เจ้า”

19 ชาวอิสราเอล​ตอบ​เขา​ว่า “เรา​จะ​ขึ้น​ไป​ตาม​ทางหลวง ถ้า​เรา​หรือ​ฝูง​สัตว์​ของ​เรา​ดื่ม​น้ำ​ของ​ท่าน เรา​จะ​จ่าย​ค่าน้ำ ขอ​เพียง​ให้​เรา​เดิน​ผ่าน​ไป​เท่านั้น ไม่​ทำ​อย่าง​อื่น​เลย”

20 เขา​ตอบ​ว่า “เจ้า​ผ่าน​ไป​ไม่​ได้” แล้ว​เอโดม​ก็​ยก​ประชาชน​จำนวน​มาก​และ​กอง​กำลัง​เข้ม​แข็ง​ออก​มา​ต่อสู้​กับ​อิสราเอล 21 ดัง​นั้น​เอโดม​จึง​ไม่​ยอม​ให้​อิสราเอล​ผ่าน​เขตแดน​ของ​ตน อิสราเอล​จึง​หัน​ไป​ทาง​อื่น

22 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​คาเดช และ​ชาวอิสราเอล คือ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด มา​ถึง​ภูเขาโฮร์ 23 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​อาโรน​ที่​ภูเขาโฮร์ ตรง​ชายแดน​แผ่น​ดิน​เอโดม​ว่า 24 “อาโรน​จะ​ล่วงลับ​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เขา เขา​จะ​ไม่​ได้​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​มอบ​ให้​ชาวอิสราเอล เพราะ​พวก​เจ้า​ขัดขืน​คำ​ของ​เรา​ที่​น้ำแห่งเมรีบาห์ 25 จง​พา​อาโรน​กับ​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​ของ​เขา​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขาโฮร์ 26 จง​ถอด​เครื่องแต่งกาย​ของ​อาโรน​แล้ว​สวม​ให้​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​ของ​เขา อาโรน​จะ​จาก​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เขา และ​จะ​เสีย​ชีวิต​ที่​นั่น”

27 โมเสส​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา พวก​เขา​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขาโฮร์​ต่อ​หน้า​ชุมนุมชน​ทั้งหมด 28 โมเสส​ถอด​เครื่องแต่งกาย​ของ​อาโรน​แล้ว​สวม​ให้​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​ของ​เขา อาโรน​เสีย​ชีวิต​ที่​นั่น​บน​ยอด​เขา แล้ว​โมเสส​กับ​เอเลอาซาร์​ก็​ลง​มา​จาก​ภูเขา 29 เมื่อ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด​เห็น​ว่า​อาโรน​เสีย​ชีวิต​แล้ว ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​ก็​ไว้​ทุกข์​ให้​อาโรน​เป็น​เวลา 30 วัน

21

1 ชาว​คานาอัน คือ​กษัตริย์​แห่ง​อาราด​ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​ดิน​แดน​ตอน​ใต้ ได้ยิน​ว่า​อิสราเอล​กำลัง​มา​ตาม​ทาง​อาธาริม เขา​จึง​สู้​รบ​กับ​อิสราเอล​และ​จับ​บาง​คน​ไป​เป็น​เชลย 2 อิสราเอล​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า “ถ้า​พระองค์​ทรง​มอบ​ชนชาติ​นี้​ไว้​ใน​มือ​ของ​ข้า​พระองค์​จริง ๆ ข้า​พระองค์​จะ​ทำลาย​เมือง​ต่าง ๆ ของ​พวก​เขา​ให้​หมด​สิ้น” 3 พระยาห์เวห์​ทรง​ฟัง​เสียง​ของ​อิสราเอล และ​ทรง​มอบ​ชาว​คานาอัน​ให้ พวก​เขา​จึง​ทำลาย​คน​เหล่า​นั้น​กับ​เมือง​ต่าง ๆ ให้​หมด​สิ้น สถาน​ที่​นั้น​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า​โฮรมาห์*

4 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ภูเขาโฮร์​ไป​ตาม​ทาง​สู่​ทะเลแดง เพื่อ​อ้อม​แผ่น​ดิน​เอโดม ประชาชน​ท้อใจ​อย่าง​มาก​เพราะ​การ​เดิน​ทาง 5 ประชาชน​พูด​ต่อ​ต้าน​พระเจ้า​และ​โมเสส​ว่า “ทำไม​พวก​ท่าน​จึง​พา​เรา​ออก​จาก​อียิปต์​มา​ตาย​ใน​ถิ่นทุรกันดาร? ที่​นี่​ไม่มี​ขนมปัง ไม่มี​น้ำ และ​เรา​เบื่อ​หน่าย​อาหาร​น่า​รังเกียจ​นี้​เต็มที​แล้ว!”

6 พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​งู​พิษ​เข้า​มา​ท่ามกลาง​ประชาชน มัน​กัด​ผู้คน และ​ชาวอิสราเอล​ตาย​เป็น​จำนวน​มาก 7 ประชาชน​มา​หา​โมเสส​และ​พูด​ว่า “เรา​ทำบาป​แล้ว เพราะ​เรา​พูด​ต่อ​ต้าน​พระยาห์เวห์​และ​ต่อ​ต้าน​ท่าน ขอ​ท่าน​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ให้​พระองค์​ทรง​นำ​งู​เหล่า​นี้​ออก​ไป​จาก​เรา” โมเสส​จึง​อธิษฐาน​เพื่อ​ประชาชน

8 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​ทำ​รูป​งู​พิษ​และ​ติด​ไว้​บน​เสา เมื่อ​ใคร​ถูก​กัด​และ​มอง​ดู​รูป​งู​นั้น เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่” 9 โมเสส​จึง​ทำ​งูทองสัมฤทธิ์​และ​ติด​ไว้​บน​เสา เมื่อ​ใด​ที่​งู​กัด​ใคร ถ้า​คน​นั้น​มอง​ดู​งูทองสัมฤทธิ์ เขา​ก็​มี​ชีวิต​อยู่

10 ชาวอิสราเอล​ออก​เดิน​ทาง​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​โอโบท 11 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โอโบท​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​อิเยอาบาริม ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ด้าน​หน้า​โมอับ​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ออก 12 จาก​ที่​นั่น พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​และ​ตั้ง​ค่าย​ใน​หุบเขา​เศเรด 13 จาก​ที่​นั่น พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​และ​ตั้ง​ค่าย​อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​อารโนน ซึ่ง​อยู่​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ที่​ทอด​ออก​จาก​เขตแดน​ของ​ชาว​อาโมไรต์ เพราะ​แม่น้ำ​อารโนน​เป็น​ชายแดน​ของ​โมอับ อยู่​ระหว่าง​โมอับ​กับ​ชาว​อาโมไรต์ 14 ด้วย​เหตุ​นี้​จึง​มี​ข้อความ​ใน หนังสือสงครามของพระยาห์เวห์ ว่า “วาเฮบ​ใน​สุฟาห์ และ​หุบเขา​ต่าง ๆ แห่ง​อารโนน 15 รวม​ทั้ง​เนิน​ลาด​ของ​หุบเขา​ซึ่ง​เอียง​ไป​ทาง​ที่​อยู่​ของ​อาร์ และ​พาด​อยู่​ตาม​ชายแดน​โมอับ”

16 จาก​ที่​นั่น​พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​ไป​ยัง​เบเออร์ นี่​คือ​บ่อน้ำ​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​เรียก​ประชาชน​มา​รวม​กัน แล้ว​เรา​จะ​ให้​น้ำ​แก่​พวก​เขา”

17 แล้ว​อิสราเอล​ร้อง​เพลง​นี้​ว่า

“บ่อน้ำ​เอ๋ย จง​มี​น้ำ​ผุด​ขึ้น​มา! จง​ร้อง​เพลง​ให้​บ่อน้ำ​นี้

18 บ่อน้ำ​ซึ่ง​บรรดา​ผู้นำ​ขุด​ไว้

ซึ่ง​เหล่า​ผู้ทรง​เกียรติ​ของ​ประชาชน​ขุด​ไว้

ด้วย​คทา​และ​ไม้​เท้า​ของ​พวก​เขา”

จาก​ถิ่นทุรกันดาร พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​ไป​มัทธานาห์ 19 จาก​มัทธานาห์​ไป​นาฮาลิเอล จาก​นาฮาลิเอล​ไป​บาโมท 20 และ​จาก​บาโมท​ไป​ยัง​หุบเขา​ใน​ที่ราบ​โมอับ ถึง​ยอด​ปิสกาห์​ซึ่ง​มอง​ลง​ไป​เห็น​ถิ่น​กันดาร 21 อิสราเอล​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาร​ไป​หา​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อาโมไรต์​ว่า 22 “ขอ​ให้​เรา​ผ่าน​แผ่น​ดิน​ของ​ท่าน เรา​จะ​ไม่​เลี้ยว​เข้าไป​ใน​ไร่​นา​หรือ​สวน​องุ่น และ​จะ​ไม่​ดื่ม​น้ำ​จาก​บ่อน้ำ เรา​จะ​เดิน​ไป​ตาม​ทางหลวง​ของ​กษัตริย์​จนกว่า​จะ​พ้น​เขตแดน​ของ​ท่าน”

23 แต่​สิโหน​ไม่​ยอม​ให้​อิสราเอล​ผ่าน​เขตแดน​ของ​เขา สิโหน​รวบรวม​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา ออก​ไป​เผชิญ​หน้า​กับ​อิสราเอล​ใน​ถิ่นทุรกันดาร และ​มา​ถึง​ยาฮาส เขา​สู้​รบ​กับ​อิสราเอล 24 อิสราเอล​ใช้​คม​ดาบ​ฆ่า​เขา​และ​ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​ของ​เขา​ตั้งแต่​แม่น้ำ​อารโนน​ถึง​แม่น้ำ​ยับบอก จนถึง​เขตแดน​ของ​ชาว​อัมโมน เพราะ​เขตแดน​ของ​ชาว​อัมโมน​มี​การ​ป้องกัน​อย่าง​แข็งแกร่ง 25 อิสราเอล​ยึด​เมือง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด และ​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาว​อาโมไรต์ ทั้ง​ใน​เฮชโบน​และ​หมู่บ้าน​โดย​รอบ​ทั้งหมด 26 เพ​ราะ​เฮชโบน​เป็น​เมือง​ของ​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อาโมไรต์ ซึ่ง​เคย​สู้​รบ​กับ​กษัตริย์​องค์​ก่อน​ของ​โมอับ และ​ยึด​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​จาก​มือ​ของ​เขา​จนถึง​แม่น้ำ​อารโนน 27 ดัง​นั้น​ผู้​กล่าว​สุภาษิต​จึง​กล่าว​ว่า

“จง​มายัง​เฮชโบน

ให้​เมือง​ของ​สิโหน​ถูก​สร้าง​ขึ้น​และ​ตั้ง​มั่น

28 เพราะ​ไฟ​ออก​มา​จาก​เฮชโบน

เปลว​ไฟ​ออก​มา​จาก​เมือง​ของ​สิโหน

มัน​เผา​ผลาญ​อาร์​แห่ง​โมอับ

และ​บรรดา​ผู้​ครอบ​ครอง​ที่​สูง​แห่ง​อารโนน

29 โมอับ​เอ๋ย วิบัติ​แก่​เจ้า!

ประชา​ชน​ของ​เคโมช​เอ๋ย เจ้า​ถูก​ทำลาย​แล้ว!

เขา​ปล่อย​ให้​บรรดา​ลูกชาย​ของ​เขา​ต้อง​หลบ​หนี

และ​บรรดา​ลูกสาว​ของ​เขา​ตก​เป็น​เชลย

แก่​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อาโมไรต์

30 เรา​ยิง​พวก​เขา

เฮชโบนพิ​นาศ​ไป​จนถึง​ดีโบน

เรา​ทำลาย​จนถึง​โนฟาห์

ซึ่ง​ทอด​ไป​ถึง​เมเดบา”

31 ดัง​นั้น​อิสราเอล​จึง​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​ชาว​อาโมไรต์ 32 โมเสส​ส่ง​คน​ไป​สอดแนม​ยาเซอร์ พวก​เขา​ยึด​หมู่บ้าน​โดย​รอบ​และ​ขับ​ไล่​ชาว​อาโมไรต์​ที่​อยู่​ที่​นั่น 33 แล้ว​พวก​เขา​หัน​ไป​ขึ้น​ตาม​ทาง​สู่​บาชาน โอก​กษัตริย์​แห่ง​บาชาน​พร้อม​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ออก​มา​เผชิญ​หน้า​กับ​พวก​เขา​เพื่อ​สู้​รบ​ที่​เอเดรอี

34 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “อย่า​กลัว​เขา​เลย เพราะ​เรา​ได้​มอบ​เขา ประชาชน​ทั้งหมด และ​แผ่น​ดิน​ของ​เขา​ไว้​ใน​มือ​ของ​เจ้า​แล้ว เจ้า​จง​ทำ​กับ​เขา​เหมือน​ที่​เจ้า​ทำ​กับ​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อาโมไรต์ ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ที่​เฮชโบน”

35 พวก​เขา​จึง​ฆ่า​โอก​พร้อม​กับ​บรรดา​ลูกชาย​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา​จน​ไม่​เหลือ​ผู้​รอด​ชีวิต แล้ว​พวก​เขา​ก็​ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​ของ​เขา

22

1 ชาวอิสราเอล​ออก​เดิน​ทาง​และ​ตั้ง​ค่าย​ใน​ที่ราบ​โมอับ อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค 2 บาลาค​ลูกชาย​ของ​ศิปโปร์​เห็น​ทุก​สิ่ง​ที่​อิสราเอล​ทำ​กับ​ชาว​อาโมไรต์ 3 โมอับ​กลัว​ประชาชน​อย่าง​มาก​เพราะ​พวก​เขา​มี​จำนวน​มาก โมอับ​หวาดหวั่น​เพราะ​ชาวอิสราเอล 4 โมอับ​พูด​กับ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​แห่ง​มีเดียน​ว่า “คน​หมู่​นี้​กำลัง​จะ​กลืน​กิน​ทุก​สิ่ง​รอบ​ตัว​เรา เหมือน​วัว​เล็ม​กิน​หญ้า​ใน​ทุ่ง​จน​หมด”

เวลา​นั้น​บาลาค​ลูกชาย​ของ​ศิปโปร์​เป็น​กษัตริย์​แห่ง​โมอับ 5 เขา​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาร​ไป​หา​บาลาอัม​ลูกชาย​ของ​เบโอร์ ที่​เมือง​เปโธร์​ริม​แม่น้ำ​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​ชนชาติ​เดียว​กับ​เขา เพื่อ​เรียก​บาลาอัม​มา โดย​กล่าว​ว่า “ดูสิ มี​ชนชาติ​หนึ่ง​ออก​มา​จาก​อียิปต์ พวก​เขา​ปกคลุม​พื้น​แผ่น​ดิน​และ​กำลัง​ตั้ง​ถิ่นฐาน​ตรง​ข้าม​กับ​เรา 6 บัดนี้​โปรด​มา​สาป​แช่ง​ชนชาติ​นี้​ให้​เรา เพราะ​พวก​เขา​แข็งแกร่ง​เกิน​กำลัง​ของ​เรา บางที​เรา​จะ​เอาชนะ โจมตี และ​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​ได้ เพราะ​เรา​รู้​ว่า​คน​ที่​ท่าน​อวยพร​ก็ได้​รับ​พร และ​คน​ที่​ท่าน​สาป​แช่ง​ก็​ถูก​สาป​แช่ง”

7 บรรดา​ผู้​อาวุโส​แห่ง​โมอับ​และ​แห่ง​มีเดียนอ​อก​เดิน​ทาง​โดย​ถือ​ค่า​จ้าง​สำหรับ​การ​ทำนาย​ไว้​ใน​มือ พวก​เขา​มา​หา​บาลาอัม​และ​บอก​ถ้อยคำ​ของ​บาลาค​แก่​เขา

8 บาลาอัม​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “คืน​นี้​จง​พัก​ที่​นี่ เรา​จะ​นำ​คำ​ตอบ​กลับ​มา​บอก​พวก​ท่าน​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เรา” บรรดา​ผู้นำ​แห่ง​โมอับ​จึง​พัก​อยู่​กับ​บาลาอัม

9 พระเจ้า​เสด็จ​มา​หา​บาลาอัม​และ​ตรัส​ว่า “คน​เหล่า​นี้​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​คือ​ใคร?”

10 บาลาอัม​ทูล​พระเจ้า​ว่า “บาลาค​ลูกชาย​ของ​ศิปโปร์ กษัตริย์​แห่ง​โมอับ ส่ง​ข่าว​มา​หา​ข้า​พระองค์​ว่า 11 ‘ดูสิ ชนชาติ​ที่​ออก​มา​จาก​อียิปต์​ปกคลุม​พื้น​แผ่น​ดิน บัดนี้​จง​มา​สาป​แช่ง​พวก​เขา​ให้​เรา บางที​เรา​จะ​สามารถ​สู้​รบ​กับ​พวก​เขา​และ​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออก​ไป​ได้’ ”

12 พระเจ้า​ตรัส​กับ​บาลาอัม​ว่า “อย่า​ไป​กับ​คน​เหล่า​นั้น อย่า​สาป​แช่ง​ชนชาติ​นี้ เพราะ​พวก​เขา​ได้​รับ​พร”

13 บาลาอัม​ตื่น​ขึ้น​ใน​ตอน​เช้า​และ​พูด​กับ​บรรดา​ผู้นำ​ของ​บาลาค​ว่า “จง​กลับ​ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​ท่าน เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​ทรง​อนุญาต​ให้​เรา​ไป​กับ​พวก​ท่าน”

14 บรรดา​ผู้นำ​แห่ง​โมอับ​จึง​ออก​เดิน​ทาง กลับ​ไป​หา​บาลาค​และ​บอก​ว่า “บาลาอัม​ไม่​ยอม​มา​กับ​เรา”

15 บาลาค​ส่ง​บรรดา​ผู้นำ​ไป​อีก​ครั้ง คราว​นี้​มี​จำนวน​มากกว่า​และ​มี​เกียรติ​มากกว่า​กลุ่ม​ก่อน 16 พวก​เขา​มา​หา​บาลาอัม​และ​พูด​กับ​เขา​ว่า “บาลาค​ลูกชาย​ของ​ศิปโปร์​พูด​ดังนี้​ว่า ‘โปรด​อย่า​ให้​สิ่ง​ใด​ขัด​ขวาง​ท่าน​จาก​การ​มา​หา​เรา 17 เพราะ​เรา​จะ​ให้​เกียรติ​ท่าน​อย่าง​สูง และ​จะ​ทำ​ทุก​อย่าง​ที่​ท่าน​บอก​เรา ดัง​นั้น​โปรด​มา​สาป​แช่ง​ชนชาติ​นี้​ให้​เรา’ ”

18 บาลาอัม​ตอบ​บรรดา​ผู้รับ​ใช้​ของ​บาลาค​ว่า “แม้​บาลาค​จะ​ยก​บ้าน​ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​เงิน​และ​ทอง​ให้​เรา เรา​ก็​ไม่​อาจ​ฝ่าฝืน​คำ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​เพื่อ​ทำ​สิ่ง​ใด​ตามใจ ไม่​ว่า​เรื่อง​เล็ก​หรือ​เรื่อง​ใหญ่ 19 บัดนี้​โปรด​พัก​ที่​นี่​คืน​นี้​ด้วย เพื่อ​เรา​จะ​ได้​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​จะ​ตรัส​อะไร​กับ​เรา​อีก”

20 พระเจ้า​เสด็จ​มา​หา​บาลาอัม​ใน​เวลา​กลาง​คืน​และ​ตรัส​ว่า “ถ้า​คน​เหล่า​นี้​มา​เพื่อ​เรียก​เจ้า ก็​จง​ลุก​ขึ้น​ไป​กับ​พวก​เขา แต่​เจ้า​ต้อง​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ​ที่​เรา​บอก​เจ้า​เท่านั้น”

21 บาลาอัม​ตื่น​ขึ้น​ใน​ตอน​เช้า ผูก​อาน​ลา แล้ว​ไป​กับ​บรรดา​ผู้นำ​แห่ง​โมอับ 22 แต่​พระเจ้า​ทรง​โกรธ​จัด​เพราะ​เขา​ไป ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ยืน​ขวาง​ทาง​เป็น​ศัตรู​กับ​เขา ขณะ​นั้น​เขา​กำลัง​ขี่​ลา​และ​มี​ผู้รับ​ใช้​สอง​คน​อยู่​ด้วย 23 ลา​เห็น​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ยืน​อยู่​บน​ทาง ถือ​ดาบ​ที่​ชัก​ออก​แล้ว​ใน​มือ ลา​จึง​เลี้ยว​ออก​จาก​ทาง​เข้าไป​ใน​ทุ่ง บาลาอัม​ตี​ลา​เพื่อ​ให้​มัน​กลับ​เข้า​ทาง 24 แล้ว​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ไป​ยืน​ตรง​ทาง​แคบ​ระหว่าง​สวน​องุ่น ซึ่ง​มี​กำแพง​ทั้ง​สอง​ด้าน 25 เมื่อ​เห็น​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์ ลา​ก็​เบียด​ตัว​เข้า​กับ​กำแพง ทำให้​เท้า​ของ​บาลาอัม​ถูก​หนีบ​ติด​กับ​กำแพง เขา​จึง​ตี​มัน​อีก

26 ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​เดิน​ต่อ​ไป​และ​ยืน​ตรง​ที่​แคบ​ซึ่ง​ไม่มี​ทาง​เลี้ยว​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย 27 เมื่อ​ลา​เห็น​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์ มัน​ก็​หมอบ​ลง​ใต้​ตัว​บาลาอัม บาลาอัม​โกรธ​จัด​และ​ใช้​ไม้​เท้า​ตี​ลา

28 พระยาห์เวห์​ทรง​เปิด​ปาก​ลา มัน​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “ฉัน​ทำ​อะไร​ให้​ท่าน ท่าน​จึง​ตี​ฉัน​ถึง​สาม​ครั้ง?”

29 บาลาอัม​ตอบ​ลา​ว่า “เพราะ​เจ้า​ทำให้​เรา​เป็น​ตัว​ตลก ถ้า​มี​ดาบ​อยู่​ใน​มือ ตอน​นี้​เรา​คง​ฆ่า​เจ้า​ไป​แล้ว!”

30 ลา​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “ฉัน​ไม่ใช่​ลา​ของ​ท่าน​ที่​ท่าน​ขี่​มา​ตลอด​ชีวิต​จนถึง​วัน​นี้​หรือ? ฉัน​เคย​ทำ​แบบ​นี้​กับ​ท่าน​มา​ก่อน​หรือ?”

เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​เคย”

31 แล้ว​พระยาห์เวห์​ทรง​เปิด​ตา​ของ​บาลาอัม เขา​จึง​เห็น​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ยืน​อยู่​บน​ทาง ถือ​ดาบ​ที่​ชัก​ออก​แล้ว​ใน​มือ เขา​จึง​ก้ม​ศีรษะ​แล้ว​หมอบ​ซบ​หน้า​ลง 32 ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​เขา​ว่า “ทำไม​เจ้า​จึง​ตี​ลา​ของ​เจ้า​ถึง​สาม​ครั้ง? ดู​สิ เรา​ออก​มา​ขวาง​เจ้า​เป็น​ศัตรู เพราะ​ทาง​ที่​เจ้า​ไป​นั้น​ขัด​ต่อ​เรา 33 ลา​เห็น​เรา​และ​เลี่ยง​ไป​จาก​เรา​ถึง​สาม​ครั้ง ถ้า​มัน​ไม่​เลี่ยง​ไป​จาก​เรา ตอน​นี้​เรา​คง​ฆ่า​เจ้า​และ​ไว้​ชีวิต​มัน”

34 บาลาอัม​พูด​กับ​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพเจ้า​ทำบาป​แล้ว เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่รู้​ว่า​ท่าน​ยืน​ขวาง​ทาง​ต่อ​ต้าน​ข้าพเจ้า​อยู่ บัดนี้​ถ้า​ท่าน​ไม่​พอใจ ข้าพเจ้า​จะ​กลับ​ไป”

35 ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “จง​ไป​กับ​คน​เหล่า​นั้น แต่​เจ้า​ต้อง​พูด​เฉพาะ​ถ้อยคำ​ที่​เรา​จะ​บอก​เจ้า​เท่านั้น”

บาลาอัม​จึง​ไป​กับ​บรรดา​ผู้นำ​ของ​บาลาค 36 เมื่อ​บาลาค​ได้ยิน​ว่า​บาลาอัม​มา​แล้ว เขา​ก็​ออก​ไป​พบ​ที่​เมือง​โมอับ ซึ่ง​อยู่​ตรง​ชายแดน​ริม​แม่น้ำ​อารโนน ณ ปลาย​สุด​ของ​เขตแดน 37 บาลาค​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “เรา​อุตส่าห์​ส่ง​คน​ไป​เรียก​ท่าน​ไม่ใช่​หรือ? ทำไม​ท่าน​จึง​ไม่​มา​หา​เรา? เรา​จะ​ยกย่อง​ให้​เกียรติ​ท่าน​อย่าง​สูง​ไม่​ได้​หรือ?”

38 บาลาอัม​ตอบ​บาลาค​ว่า “ดูสิ เรา​มา​หา​ท่าน​แล้ว แต่​ตอน​นี้​เรา​มี​อำนาจ​พูด​อะไร​ตามใจ​ได้​หรือ? เรา​จะ​พูด​ถ้อยคำ​ที่​พระเจ้า​ทรง​ใส่​ไว้​ใน​ปาก​ของ​เรา”

39 บาลาอัม​ไป​กับ​บาลาค และ​พวก​เขา​มา​ถึง​คีริยาทหุโศท 40 บาลาค​ถวาย​โค​และ​แกะ​เป็น​เครื่อง​บูชา แล้ว​ส่ง​ไป​ให้​บาลาอัม​และ​บรรดา​ผู้นำ​ที่​อยู่​กับ​เขา 41 เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น บาลาค​พา​บาลาอัม​ขึ้น​ไป​ยัง​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​ของ​บาอัล จาก​ที่​นั่น​เขา​มอง​เห็น​ประชาชน​ส่วน​หนึ่ง

23

1 บาลาอัม​พูด​กับ​บาลาค​ว่า “จง​สร้าง​แท่นบูชา 7 แท่น​ให้​เรา​ที่​นี่ และ​เตรียม​โค​ตัวผู้ 7 ตัว​กับ​แกะ​ตัวผู้ 7 ตัว​ให้​เรา​ที่​นี่”

2 บาลาค​ทำ​ตาม​ที่​บาลาอัม​บอก แล้ว​บาลาค​กับ​บาลาอัม​ถวาย​โค​ตัวผู้ 1 ตัว​และ​แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว​บน​แท่นบูชา​แต่ละ​แท่น 3 บาลาอัม​พูด​กับ​บาลาค​ว่า “จง​ยืน​อยู่​ข้าง​เครื่องเผาบูชา​ของ​ท่าน ส่วน​เรา​จะ​ไป บางที​พระยาห์เวห์​จะ​เสด็จ​มา​พบ​เรา พระองค์​ทรง​สำแดง​สิ่ง​ใด​แก่​เรา เรา​จะ​บอก​ท่าน”

แล้ว​เขา​ก็​ไป​ยัง​เนิน​โล่ง​แห่ง​หนึ่ง 4 พระเจ้า​เสด็จ​มา​พบ​บาลาอัม และ​บาลาอัม​ทูล​พระองค์​ว่า “ข้า​พระองค์​ได้​เตรียม​แท่นบูชา 7 แท่น และ​ถวาย​โค​ตัวผู้ 1 ตัว​กับ​แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว​บน​แท่นบูชา​แต่ละ​แท่น​แล้ว”

5 พระยาห์เวห์​ทรง​ใส่​ถ้อยคำ​ไว้​ใน​ปาก​ของ​บาลาอัม​และ​ตรัส​ว่า “จง​กลับ​ไป​หา​บาลาค​และ​พูด​ดังนี้”

6 เขา​กลับ​ไป​หา​บาลาค และ​เห็น​บาลาค​ยืน​อยู่​ข้าง​เครื่องเผาบูชา​ของ​ตน​พร้อม​กับ​บรรดา​ผู้นำ​แห่ง​โมอับ 7 บาลาอัม​กล่าว​ถ้อยคำพยากรณ์​ว่า

“บาลาค​นำ​เรา​มา​จาก​อารัม

กษัตริย์​แห่ง​โมอับ​นำ​เรา​มา​จาก​ภูเขา​ทาง​ตะวัน​ออก

‘มา​เถิด จง​สาป​แช่ง​ยาโคบ​ให้​เรา

มา​เถิด จง​ประณาม​อิสราเอล’

8 เรา​จะ​สาป​แช่ง​ผู้​ที่​พระเจ้า​ไม่​ได้​ทรง​สาป​แช่ง​ได้​อย่างไร?

เรา​จะ​ประณาม​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​ประณาม​ได้​อย่างไร?

9 เพราะ​เรา​มอง​เห็น​เขา​จาก​ยอด​ผา

เรา​มอง​เห็น​เขา​จาก​เนิน​เขา

ดูสิ นี่​คือ​ชนชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​โดด​เดี่ยว

และ​จะ​ไม่​ถูก​นับ​รวม​อยู่​ใน​บรรดา​ประชาชาติ

10 ใคร​จะ​นับ​ผงคลี​ของ​ยาโคบ​ได้

หรือ​จะ​นับ​หนึ่ง​ใน​สี่​ของ​อิสราเอล​ได้?

ขอ​ให้​เรา​ตาย​อย่าง​คน​ชอบ​ธรรม

และ​ขอ​ให้​วาระ​สุดท้าย​ของ​เรา​เป็น​เหมือน​ของ​เขา!”

11 บาลาค​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “ท่าน​ทำ​อะไร​กับ​เรา? เรา​พา​ท่าน​มา​สาป​แช่ง​ศัตรู​ของ​เรา แต่​ดู​สิ ท่าน​กลับ​อวยพร​พวก​เขา​อย่าง​เต็ม​ที่”

12 เขา​ตอบ​ว่า “เรา​ต้อง​ระวัง​ที่​จะ​พูด​ตาม​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ใส่​ไว้​ใน​ปาก​ของ​เรา​ไม่ใช่​หรือ?”

13 บาลาค​พูด​กับ​เขา​ว่า “โปรด​มา​กับ​เรา​ไป​ยัง​อีก​ที่​หนึ่ง​ซึ่ง​ท่าน​จะ​มอง​เห็น​พวก​เขา ท่าน​จะ​เห็น​เพียง​บาง​ส่วน ไม่​เห็น​ทั้งหมด จง​สาป​แช่ง​พวก​เขา​ให้​เรา​จาก​ที่​นั่น”

14 บาลาค​พา​เขา​ไป​ยัง​ทุ่ง​โศฟิม​บน​ยอด​ปิสกาห์ สร้าง​แท่นบูชา 7 แท่น และ​ถวาย​โค​ตัวผู้ 1 ตัว​กับ​แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว​บน​แท่นบูชา​แต่ละ​แท่น 15 บาลาอัม​พูด​กับ​บาลาค​ว่า “จง​ยืน​อยู่​ข้าง​เครื่องเผาบูชา​ของ​ท่าน​ที่​นี่ ส่วน​เรา​จะ​ไป​พบพระเจ้า​ที่​โน่น”

16 พระยาห์เวห์​เสด็จ​มา​พบ​บาลาอัม ทรง​ใส่​ถ้อยคำ​ไว้​ใน​ปาก​ของ​เขา​และ​ตรัส​ว่า “จง​กลับ​ไป​หา​บาลาค​และ​พูด​ดังนี้”

17 เขา​กลับ​ไป​หา​บาลาค และ​เห็น​บาลาค​ยืน​อยู่​ข้าง​เครื่องเผาบูชา​ของ​ตน พร้อม​กับ​บรรดา​ผู้นำ​แห่ง​โมอับ บาลาค​ถาม​เขา​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัส​อะไร?”

18 บาลาอัม​กล่าว​ถ้อยคำพยากรณ์​ว่า

“บาลาค จง​ลุก​ขึ้น​ฟัง!

ลูกชาย​ของ​ศิปโปร์ จง​เงี่ยหู​ฟัง​เรา!

19 พระเจ้า​ไม่ใช่​มนุษย์​ที่​จะ​ตรัส​เท็จ

ไม่ใช่​มนุษย์​ที่​จะ​เปลี่ยน​พระทัย

พระองค์​ตรัส​แล้ว​จะ​ไม่​ทรง​ทำ​หรือ?

พระองค์​ทรง​ลั่น​วาจา​แล้ว​จะ​ไม่​ทรง​ทำให้​สำเร็จ​หรือ?

20 ดูสิ เรา​ได้​รับคำ​บัญชา​ให้​อวยพร

พระองค์​ทรง​อวยพร​แล้ว และ​เรา​ไม่​อาจ​ลบล้าง​พร​นั้น​ได้

21 พระองค์​ไม่​ทรง​เห็น​ความ​ชั่ว​ร้าย​ใน​ยาโคบ

และ​ไม่​ทรง​เห็น​ความ​เลว​ทราม​ใน​อิสราเอล

พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เขา​สถิต​กับ​เขา

เสียง​โห่​ร้อง​ถวาย​กษัตริย์​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา

22 พระเจ้า​ทรง​นำ​พวก​เขา​ออก​จาก​อียิปต์

พระองค์​ทรง​มี​กำลัง​ประหนึ่ง​วัวป่า

23 แน่นอน ไม่มี​เวทมนตร์​ใด​ใช้​กับ​ยาโคบ​ได้

ไม่มี​การ​ทำนาย​ใด​ใช้​กับ​อิสราเอล​ได้

บัดนี้​จะ​มี​ผู้​กล่าว​ถึง​ยาโคบ​และ​อิสราเอล​ว่า

‘ดู​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​ทำ!’

24 ดูสิ ชนชาติ​นี้​ลุก​ขึ้น​เหมือน​สิงโต​ตัว​เมีย

และ​ผงาด​ขึ้น​เหมือน​สิงโต

มัน​จะ​ไม่​นอน​ลง​จนกว่า​จะ​กิน​เหยื่อ

และ​ดื่ม​เลือด​ของ​ผู้​ถูก​ฆ่า”

25 บาลาค​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “อย่า​สาป​แช่ง​พวก​เขา​เลย และ​อย่า​อวยพร​พวก​เขา​เลย”

26 แต่​บาลาอัม​ตอบ​บาลาค​ว่า “เรา​ไม่​ได้​บอก​ท่าน​หรือ​ว่า ‘ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส เรา​ต้อง​ทำ​ตาม’?”

27 บาลาค​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “มา​เถิด เรา​จะ​พา​ท่าน​ไป​อีก​ที่​หนึ่ง บางที​พระเจ้า​อาจ​พอ​พระทัย​ให้​ท่าน​สาป​แช่ง​พวก​เขา​ให้​เรา​จาก​ที่​นั่น”

28 บาลาค​พา​บาลาอัม​ไป​ยัง​ยอด​เปโอร์​ซึ่ง​มอง​ลง​ไป​เห็น​ถิ่น​กันดาร 29 บาลาอัม​พูด​กับ​บาลาค​ว่า “จง​สร้าง​แท่นบูชา 7 แท่น​ให้​เรา​ที่​นี่ และ​เตรียม​โค​ตัวผู้ 7 ตัว​กับ​แกะ​ตัวผู้ 7 ตัว​ให้​เรา​ที่​นี่”

30 บาลาค​ทำ​ตาม​ที่​บาลาอัม​บอก และ​ถวาย​โค​ตัวผู้ 1 ตัว​กับ​แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว​บน​แท่นบูชา​แต่ละ​แท่น

24

1 เมื่อ​บาลาอัม​เห็น​ว่า​พระยาห์เวห์​พอ​พระทัย​ที่​จะ​อวยพร​อิสราเอล เขา​ไม่​ได้​ไป​ใช้​การ​ทำนาย​เหมือน​ครั้ง​ก่อน ๆ แต่​หัน​หน้า​ไป​ทาง​ถิ่นทุรกันดาร 2 บาลาอัม​เงย​หน้า​ขึ้น​และ​เห็น​อิสราเอล​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ตาม​เผ่า​ของ​ตน แล้ว​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ก็​เสด็จ​มา​เหนือ​เขา 3 เขา​กล่าว​ถ้อยคำพยากรณ์​ว่า

“บาลาอัม​ลูกชาย​ของ​เบโอร์​ประกาศ​ว่า

ชาย​ผู้​มี​ตา​เปิด​อยู่​ประกาศ​ว่า

4 ผู้​ที่​ได้ยิน​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า

ผู้​ที่​เห็น​นิมิต​จาก​องค์​ผู้ทรง​มหิทธิ​ฤทธิ์

ผู้​ล้ม​ลง​แต่​ตา​ยัง​คง​เปิด​อยู่ ประกาศ​ว่า

5 ยาโคบ​เอ๋ย เต็นท์​ของ​เจ้า​ช่าง​งดงาม

อิสราเอล​เอ๋ย ที่​อาศัย​ของ​เจ้า​ช่าง​งดงาม!

6 แผ่​ขยาย​เหมือน​หุบเขา​ทั้ง​หลาย

เหมือน​สวน​ริม​แม่น้ำ

เหมือน​ต้น​กฤษณา​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปลูก

เหมือน​ต้นสน​ซี​ดาร์​ริม​น้ำ

7 น้ำ​จะ​ไหล​ล้น​จาก​ถัง​ของ​เขา

เชื้อ​สาย​ของ​เขา​จะ​อยู่​ท่ามกลาง​น้ำ​มากมาย

กษัตริย์​ของ​เขา​จะ​สูงส่ง​กว่า​อากัก

และ​อาณาจักร​ของ​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​ยกย่อง

8 พระเจ้า​ทรง​นำ​เขา​ออก​จาก​อียิปต์

พระองค์​ทรง​มี​กำลัง​ประหนึ่ง​วัวป่า

เขา​จะ​กลืน​กิน​ประชาชาติ​ที่​เป็น​ศัตรู

หัก​กระดูก​ของ​พวก​เขา​เป็น​ชิ้น ๆ

และ​ใช้​ลูก​ธนู​แทง​ทะลุ​พวก​เขา

9 เขา​หมอบ​ลง เขา​นอน​ลง​เหมือน​สิงโต

เหมือน​สิงโต​ตัว​เมีย

ใคร​จะ​กล้า​ปลุก​เขา?

ทุก​คน​ที่​อวยพร​เจ้า​ย่อม​ได้​รับ​พร

ทุก​คน​ที่​สาป​แช่ง​เจ้า​ย่อม​ถูก​สาป​แช่ง”

10 บาลาค​โกรธ​บาลาอัม​จัด​จน​ตบมือ​เข้า​ด้วย​กัน บาลาค​พูด​กับ​บาลาอัม​ว่า “เรา​เรียก​ท่าน​มา​สาป​แช่ง​ศัตรู​ของ​เรา แต่​ดู​สิ ท่าน​กลับ​อวยพร​พวก​เขา​อย่าง​เต็ม​ที่​ถึง​สาม​ครั้ง 11 บัดนี้​จง​หนี​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​ท่าน! เรา​ตั้งใจ​จะ​ให้​เกียรติ​ท่าน​อย่าง​สูง แต่​ดู​สิ พระยาห์เวห์​ทรง​กีดกัน​ท่าน​จาก​เกียรติ​นั้น”

12 บาลาอัม​ตอบ​บาลาค​ว่า “เรา​ไม่​ได้​บอก​บรรดา​ผู้​ส่ง​สาร​ที่​ท่าน​ส่ง​มา​หา​เรา​ด้วย​หรือ​ว่า 13 ‘แม้​บาลาค​จะ​ยก​บ้าน​ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​เงิน​และ​ทอง​ให้​เรา เรา​ก็​ไม่​อาจ​ฝ่าฝืน​คำ​ของ​พระยาห์เวห์​เพื่อ​ทำ​ดี​หรือ​ร้าย​ตามใจ​ของ​เรา​เอง เรา​จะ​พูด​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส’? 14 บัดนี้​เรา​กำลัง​จะ​กลับ​ไป​หา​ชนชาติ​ของ​เรา มา​เถิด เรา​จะ​บอก​ท่าน​ว่า​ชนชาติ​นี้​จะ​ทำ​อะไร​กับ​ชนชาติ​ของ​ท่าน​ใน​วัน​ข้าง​หน้า”

15 เขา​กล่าว​ถ้อยคำพยากรณ์​ว่า

“บาลาอัม​ลูกชาย​ของ​เบโอร์​ประกาศ​ว่า

ชาย​ผู้​มี​ตา​เปิด​อยู่​ประกาศ​ว่า

16 ผู้​ที่​ได้ยิน​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า

ผู้​มี​ความ​รู้​จาก​องค์​ผู้​สูงสุด

ผู้​ที่​เห็น​นิมิต​จาก​องค์​ผู้ทรง​มหิทธิ​ฤทธิ์

ผู้​ล้ม​ลง​แต่​ตา​ยัง​คง​เปิด​อยู่ ประกาศ​ว่า

17 เรา​เห็น​เขา แต่​ไม่ใช่​เวลา​นี้

เรา​มอง​ดู​เขา แต่​ยัง​ไม่​ใกล้

ดาว​ดวง​หนึ่ง​จะ​ออก​มา​จาก​ยาโคบ

คทา​อัน​หนึ่ง​จะ​ผงาด​ขึ้น​จาก​อิสราเอล

คทา​นั้น​จะ​ทุบ​มุม​ต่าง ๆ ของ​โมอับ

และ​บดขยี้​ลูก​หลาน​ทั้งหมด​ของ​เชท

18 เอโดม​จะ​ตก​เป็น​กรรมสิทธิ์

เสอีร์ ศัตรู​ของ​เขา ก็​จะ​ตก​เป็น​กรรมสิทธิ์

ขณะ​ที่​อิสราเอล​แสดง​ความ​กล้า​หาญ

19 ผู้​หนึ่ง​จะ​ออก​มา​จาก​ยาโคบ​และ​ครอบ​ครอง

เขา​จะ​ทำลาย​ผู้​รอด​ชีวิต​ใน​เมือง”

20 เขา​มอง​ดู​อามาเลข​และ​กล่าว​ถ้อยคำพยากรณ์​ว่า

“อามาเลข​เป็น​ชนชาติ​แรก​ใน​บรรดา​ประชาชาติ

แต่​ใน​ที่สุด​เขา​จะ​พินาศ”

21 เขา​มอง​ดู​ชาวเคไนต์​และ​กล่าว​ถ้อยคำพยากรณ์​ว่า

“ที่​อาศัย​ของ​เจ้า​แข็งแกร่ง

รัง​ของ​เจ้า​ตั้ง​อยู่​ใน​ศิลา

22 ถึง​กระนั้น​คาอิน​จะ​ถูก​ทำลาย

จนกว่า​อัสชูร์​จะ​กวาด​เจ้า​ไป​เป็น​เชลย”

23 เขา​กล่าว​ถ้อยคำพยากรณ์​ว่า

“อนิจจา ใคร​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ได้​เมื่อ​พระเจ้า​ทรง​ทำ​สิ่ง​นี้?

24 แต่​เรือ​ทั้ง​หลาย​จะ​มา​จาก​ชายฝั่ง​คิทธิม

เรือ​เหล่า​นั้น​จะ​ทำให้​อัสชูร์​และ​เอเบอร์​ทุกข์​ยาก

แล้ว​ผู้​รุกราน​ก็​จะ​พินาศ​เช่น​กัน”

25 บาลาอัม​ลุก​ขึ้น​และ​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน บาลาค​ก็​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ตน​เช่น​กัน

25

1 อิสราเอล​พัก​อยู่​ที่​ชิททิม ประชาชน​เริ่ม​ประพฤติ​ผิด​ทาง​เพศ​กับ​หญิง​ชาว​โมอับ 2 เพราะ​หญิง​เหล่า​นั้น​เชิญ​ประชาชน​ไป​ร่วม​พิธี​ถวาย​เครื่อง​บูชา​แด่​พระ​ต่าง ๆ ของ​ตน ประชาชน​กิน​อาหาร​และ​กราบ​ไหว้​พระ​เหล่า​นั้น 3 อิสราเอล​ผูกพัน​ตน​กับ​บาอัล​แห่ง​เปโอร์ พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​โกรธ​อิสราเอล​จัด 4 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​นำ​บรรดา​หัวหน้า​ของ​ประชาชน​มา​แขวน​ประจาน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​กลาง​แจ้ง เพื่อ​ให้​ความ​โกรธ​อัน​รุนแรง​ของ​พระยาห์เวห์​หัน​ไป​จาก​อิสราเอล”

5 โมเสส​จึง​พูด​กับ​บรรดา​ผู้​วินิจฉัย​ของ​อิสราเอล​ว่า “พวก​ท่าน​แต่ละ​คน​จง​ฆ่า​คน​ของ​ตน​ที่​ผูกพัน​ตน​กับ​บาอัล​แห่ง​เปโอร์”

6 ดู​สิ ชาย​อิสราเอล​คน​หนึ่ง​พา​หญิง​ชาว​มีเดียน​เข้า​มา​ใน​หมู่​พี่​น้อง​ของ​ตน​ต่อ​หน้า​โมเสส​และ​ชุมนุมชน​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด ขณะ​ที่​พวก​เขา​กำลัง​ร้องไห้​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ 7 เมื่อ​ฟีเนหัส​บุตร​เอเลอาซาร์ บุตร​อาโรน​ปุโรหิต​เห็น​เหตุการณ์​นั้น เขา​ก็​ลุก​ออก​จาก​กลาง​ชุมนุมชน​และ​ถือ​หอก​ไว้​ใน​มือ 8 เขา​ตาม​ชาย​อิสราเอล​เข้าไป​ใน​กระโจม แล้ว​แทง​ทั้ง​สอง​คน​ทะลุ คือ​แทง​ชาย​อิสราเอล​และ​แทง​ทะลุ​ลำ​ตัว​หญิง​คน​นั้น ภัย​พิบัติ​ใน​หมู่​ชาวอิสราเอล​จึง​หยุด​ลง 9 ผู้​ที่​ตาย​ด้วย​ภัย​พิบัติ​มี​จำนวน 24,000 คน

10 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 11 “ฟีเนหัส​บุตร​เอเลอาซาร์ บุตร​อาโรน​ปุโรหิต ได้​ทำให้​ความ​โกรธ​ของ​เรา​หัน​ไป​จาก​ชาวอิสราเอล เพราะ​เขา​หวงแหน​เกียรติ​ของ​เรา​ท่ามกลาง​พวก​เขา​อย่าง​ที่​เรา​หวงแหน เรา​จึง​ไม่​ได้​ทำลาย​ชาวอิสราเอล​ด้วย​ความ​หวงแหน​นั้น 12 ดัง​นั้น​จง​ประกาศ​ว่า ‘ดูสิ เรา​มอบ​พันธสัญญาแห่งสันติสุข​ของ​เรา​ให้​เขา 13 พันธ​สัญญา​นี้​จะ​เป็น​พันธ​สัญญา​แห่ง​ตำแหน่ง​ปุโรหิต​ถาวร​สำหรับ​เขา​และ​ลูก​หลาน​ของ​เขา​หลัง​จาก​เขา เพราะ​เขา​หวงแหน​เกียรติ​ของ​พระเจ้า​ของ​เขา​และ​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​ชาวอิสราเอล’ ”

14 ชาย​อิสราเอล​ที่​ถูก​ฆ่า​พร้อม​กับ​หญิง​ชาว​มีเดียน​ชื่อ​ศิมรี เป็น​ลูกชาย​ของ​สาลู และ​เป็น​ผู้นำ​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ใน​เผ่า​สิเมโอน 15 หญิง​ชาว​มีเดียน​ที่​ถูก​ฆ่า​ชื่อ​โคสบี เป็น​ลูกสาว​ของ​ศูร์ ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​แห่ง​หนึ่ง​ใน​มีเดียน

16 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 17 “จง​คุกคาม​ชาว​มีเดียน​และ​โจมตี​พวก​เขา 18 เพราะ​พวก​เขา​คุกคาม​พวก​เจ้า​ด้วย​กล​อุบาย​ที่​ใช้​หลอก​ลวง​พวก​เจ้า​ใน​เรื่อง​เปโอร์ และ​ใน​เหตุการณ์​เกี่ยว​กับ​โคสบี ลูกสาว​ของ​ผู้นำ​แห่ง​มีเดียน​และ​เป็น​พี่​น้อง​ร่วม​ชนชาติ​ของ​พวก​เขา นาง​ถูก​ฆ่า​ใน​วันที่​เกิด​ภัย​พิบัติ​เนื่องจาก​เรื่อง​เปโอร์”

26

1 หลัง​จาก​เกิด​ภัย​พิบัติ พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​และ​เอเลอาซาร์​ลูกชาย​ของ​อาโรน​ปุโรหิต​ว่า 2 “จง​ทำ​สำมะโน​ชุมนุมชน​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด แยก​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา โดย​นับ​ทุก​คน​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป​ที่​ออก​รบ​ใน​อิสราเอล​ได้” 3 โมเสส​กับ​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​พูด​กับ​พวก​เขา​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ริม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค​ว่า 4 “จง​ทำ​สำมะโน​ทุก​คน​ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส​และ​ชาวอิสราเอล”

ต่อ​ไป​นี้​คือ​ผู้​ที่​ออก​มา​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์ 5 รูเบน​เป็น​บุตรหัวปี​ของ​อิสราเอล ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​มี​ดังนี้ จาก​ฮาโนค คือ​ตระกูล​ฮาโนค จาก​ปัลลู คือ​ตระกูล​ปัลลู 6 จาก​เฮสโรน คือ​ตระกูล​เฮสโรน จาก​คารมี คือ​ตระกูล​คารมี 7 เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​เผ่า​รูเบน ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 43,730 คน 8 ลูกชาย​ของ​ปัลลู​คือ​เอลีอับ 9 ลูกชาย​ของ​เอลีอับ​คือ​เนมูเอล ดาธาน และ​อาบีรัม ดาธาน​กับ​อาบีรัม​ทั้ง​สอง​คน​นี้​เป็น​ผู้​ที่​ได้​รับ​เรียก​เข้า​ที่​ประชุม แต่​พวก​เขา​กบฏ​ต่อ​โมเสส​และ​อาโรน​ร่วม​กับ​กลุ่ม​ของ​โคราห์ เมื่อ​กลุ่ม​นั้น​กบฏ​ต่อ​พระยาห์เวห์ 10 แผ่น​ดิน​อ้า​ปาก​กลืน​พวก​เขา​กับ​โคราห์ เมื่อ​กลุ่ม​นั้น​ตาย​และ​ไฟ​เผา​ผลาญ​ชาย 250 คน คน​เหล่า​นั้น​จึง​กลาย​เป็น​เครื่องหมาย​เตือน 11 แต่​ลูก​หลาน​ของ​โคราห์​ไม่​ได้​ตาย 12 ลูก​หลาน​ของ​สิเมโอน​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ดังนี้ จาก​เนมูเอล คือ​ตระกูล​เนมูเอล จาก​ยามีน คือ​ตระกูล​ยามีน จาก​ยาคีน คือ​ตระกูล​ยาคีน 13 จาก​เศราห์ คือ​ตระกูล​เศราห์ จาก​ชาอูล คือ​ตระกูล​ชาอูล 14 เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​เผ่า​สิเมโอน มี 22,200 คน 15 ลูก​หลาน​ของ​กาด​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ดังนี้ จาก​เศโฟน คือ​ตระกูล​เศโฟน จาก​ฮักกี คือ​ตระกูล​ฮักกี จาก​ชูนี คือ​ตระกูล​ชูนี 16 จาก​โอสนี คือ​ตระกูล​โอสนี จาก​เอรี คือ​ตระกูล​เอรี 17 จาก​อาโรด คือ​ตระกูล​อาโรด จาก​อาเรลี คือ​ตระกูล​อาเรลี 18 เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ลูก​หลาน​ของ​กาด ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 40,500 คน 19 ลูกชาย​ของ​ยูดาห์​คือ​เอร์​กับ​โอนัน ทั้ง​สอง​เสีย​ชีวิต​ใน​แผ่น​ดิน​คานาอัน 20 ลูก​หลาน​ของ​ยูดาห์​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ดังนี้ จาก​เชลาห์ คือ​ตระกูล​เชลาห์ จาก​เปเรศ คือ​ตระกูล​เปเรศ จาก​เศราห์ คือ​ตระกูล​เศราห์ 21 ลูก​หลาน​ของ​เปเรศ​มี​ดังนี้ จาก​เฮสโรน คือ​ตระกูล​เฮสโรน จาก​ฮามูล คือ​ตระกูล​ฮามูล 22 เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​ยูดาห์ ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 76,500 คน 23 ลูก​หลาน​ของ​อิสสาคาร์​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ดังนี้ จาก​โทลา คือ​ตระกูล​โทลา จาก​ปูวาห์ คือ​ตระกูล​ปูนี 24 จาก​ยาชูบ คือ​ตระกูล​ยาชูบ จาก​ชิมโรน คือ​ตระกูล​ชิมโรน 25 เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​อิสสาคาร์ ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 64,300 คน 26 ลูก​หลาน​ของ​เศบูลุน​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ดังนี้ จาก​เสเรด คือ​ตระกูล​เสเรด จาก​เอโลน คือ​ตระกูล​เอโลน จาก​ยาห์เลเอล คือ​ตระกูล​ยาห์เลเอล 27 เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​เผ่า​เศบูลุน ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 60,500 คน 28 ลูก​หลาน​ของ​โยเซฟ​แบ่ง​ตาม​ตระกูล คือ​มนัสเสห์​กับ​เอฟราอิม 29 ลูก​หลาน​ของ​มนัสเสห์​มี​ดังนี้ จาก​มาคีร์ คือ​ตระกูล​มาคีร์ มาคีร์​เป็น​บิดา​ของ​กิเลอาด และ​จาก​กิเลอาด คือ​ตระกูล​กิเลอาด 30 ลูก​หลาน​ของ​กิเลอาด​มี​ดังนี้ จาก​อีเอเซอร์ คือ​ตระกูล​อีเอเซอร์ จาก​เฮเลค คือ​ตระกูล​เฮเลค 31 จาก​อัสรีเอล คือ​ตระกูล​อัสรีเอล จาก​เชเคม คือ​ตระกูล​เชเคม 32 จาก​เชมิดา คือ​ตระกูล​เชมิดา จาก​เฮเฟอร์ คือ​ตระกูล​เฮเฟอร์ 33 เศโลเฟหัด​ลูกชาย​ของ​เฮเฟอร์​ไม่มี​ลูกชาย มี​แต่​ลูกสาว ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด​ชื่อ​มาห์ลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์ และ​ทีรซาห์ 34 เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​มนัสเสห์ ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 52,700 คน 35 ลูก​หลาน​ของ​เอฟราอิม​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ดังนี้ จาก​ชูเธลาห์ คือ​ตระกูล​ชูเธลาห์ จาก​เบเคอร์ คือ​ตระกูล​เบเคอร์ จาก​ทาฮาน คือ​ตระกูล​ทาฮาน 36 ลูก​หลาน​ของ​ชูเธลาห์​มี​ดังนี้ จาก​เอราน คือ​ตระกูล​เอราน 37 เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ลูก​หลาน​ของ​เอฟราอิม ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 32,500 คน เหล่า​นี้​คือ​ลูก​หลาน​ของ​โยเซฟ​แบ่ง​ตาม​ตระกูล 38 ลูก​หลาน​ของ​เบนยามิน​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ดังนี้ จาก​เบลา คือ​ตระกูล​เบลา จาก​อัชเบล คือ​ตระกูล​อัชเบล จาก​อาหิรัม คือ​ตระกูล​อาหิรัม 39 จาก​เชฟูฟาม คือ​ตระกูล​ชูฟาม จาก​ฮูฟาม คือ​ตระกูล​ฮูฟาม 40 ลูกชาย​ของ​เบลา​คือ​อาร์ด​กับ​นาอามาน จาก​อาร์ด คือ​ตระกูล​อาร์ด จาก​นาอามาน คือ​ตระกูล​นาอามาน 41 เหล่า​นี้​คือ​ลูก​หลาน​ของ​เบนยามิน​แบ่ง​ตาม​ตระกูล ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 45,600 คน 42 ลูก​หลาน​ของ​ดาน​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ดังนี้ จาก​ชูฮาม คือ​ตระกูล​ชูฮาม เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​ดาน​แบ่ง​ตาม​ตระกูล 43 ตระกูล​ชูฮาม​ทั้งหมด ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 64,400 คน 44 ลูก​หลาน​ของ​อาเชอร์​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ดังนี้ จาก​อิมนาห์ คือ​ตระกูล​อิมนาห์ จาก​อิชวี คือ​ตระกูล​อิชวี จาก​เบรีอาห์ คือ​ตระกูล​เบรีอาห์ 45 ใน​บรรดา​ลูก​หลาน​ของ​เบรีอาห์ จาก​เฮเบอร์ คือ​ตระกูล​เฮเบอร์ จาก​มัลคีเอล คือ​ตระกูล​มัลคีเอล 46 ลูกสาว​ของ​อาเชอร์​ชื่อ​เสราห์ 47 เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ลูก​หลาน​ของ​อาเชอร์ ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 53,400 คน 48 ลูก​หลาน​ของ​นัฟทาลี​แบ่ง​ตาม​ตระกูล​ดังนี้ จาก​ยาห์เซเอล คือ​ตระกูล​ยาห์เซเอล จาก​กูนี คือ​ตระกูล​กูนี 49 จาก​เยเซอร์ คือ​ตระกูล​เยเซอร์ จาก​ชิลเลม คือ​ตระกูล​ชิลเลม 50 เหล่า​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​นัฟทาลี​แบ่ง​ตาม​ตระกูล ผู้​ที่​นับ​ได้​มี 45,400 คน 51 ชาวอิสราเอล​ที่​นับ​ได้​มี​ทั้งหมด 601,730 คน

52 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 53 “จง​แบ่ง​แผ่น​ดิน​ให้​คน​เหล่า​นี้​เป็น​มรดก​ตาม​จำนวน​คน​ที่​ขึ้น​ทะเบียน 54 กลุ่ม​ที่​มี​คน​มาก เจ้า​ต้อง​มอบ​ส่วน​มรดก​ให้​มาก ส่วน​กลุ่ม​ที่​มี​คน​น้อย เจ้า​ต้อง​มอบ​ส่วน​มรดก​ให้​น้อย แต่ละ​กลุ่ม​ต้อง​ได้​รับ​ส่วน​มรดก​ตาม​จำนวน​ผู้​ที่​นับ​ได้ 55 ถึง​กระนั้น ต้อง​แบ่ง​แผ่น​ดิน​โดย​การ​จับ​ฉลาก ให้​พวก​เขา​รับ​มรดก​ตาม​ชื่อ​เผ่า​ของ​บรรพบุรุษ 56 ต้อง​แบ่ง​มรดก​ระหว่าง​กลุ่ม​ใหญ่​กับ​กลุ่ม​เล็ก​ตาม​ผล​การ​จับ​ฉลาก”

57 ต่อ​ไป​นี้​คือ​ชาวเลวี​ที่​นับ​ได้​แบ่ง​ตาม​ตระกูล จาก​เกอร์โชน คือ​ตระกูล​เกอร์โชน จาก​โคฮาท คือ​ตระกูล​โคฮาท จาก​เมรารี คือ​ตระกูล​เมรารี 58 ต่อ​ไป​นี้​คือ​ตระกูล​ของ​เลวี ได้แก่ ตระกูล​ลิบนี ตระกูล​เฮโบรน ตระกูล​มาห์ลี ตระกูล​มูชี และ​ตระกูล​โคราห์ โคฮาท​เป็น​บิดา​ของ​อัมราม 59 ภรรยา​ของ​อัมราม​ชื่อ​โยเคเบด เป็น​ลูกสาว​ของ​เลวี​ที่​เกิด​ใน​อียิปต์ นาง​ให้​กำเนิด​อาโรน โมเสส และ​มิเรียม​ซึ่ง​เป็น​พี่​น้อง​ของ​ทั้ง​สอง​แก่​อัมราม 60 อาโรน​มี​ลูก​คือ​นาดับ อาบีฮู เอเลอาซาร์ และ​อิธามาร์ 61 นาดับ​กับ​อาบีฮู​เสีย​ชีวิต​เมื่อ​พวก​เขา​ถวาย​ไฟ​ที่​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 62 ชาย​ชาวเลวี​ที่​นับ​ได้​ตั้งแต่​อายุ 1 เดือน​ขึ้น​ไป​มี 23,000 คน พวก​เขา​ไม่​ได้​ถูก​นับ​รวม​กับ​ชาวอิสราเอล เพราะ​ไม่​ได้​รับ​ส่วน​มรดก​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล 63 คน​เหล่า​นี้​คือ​ผู้​ที่​โมเสส​กับ​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​นับ​ไว้ เมื่อ​ทั้ง​สอง​ทำ​สำมะโน​ชาวอิสราเอล​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ริม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค 64 แต่​ใน​กลุ่ม​นี้​ไม่มี​ชาย​คน​ใด​ซึ่ง​โมเสส​กับ​อาโรน​ปุโรหิต​เคย​นับ​ไว้ เมื่อ​ทั้ง​สอง​ทำ​สำมะโน​ชาวอิสราเอล​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย 65 เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัส​ถึง​พวก​เขา​ว่า “พวก​เขา​จะ​ต้อง​ตาย​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​อย่าง​แน่นอน” ไม่มี​ชาย​คน​ใด​ใน​พวก​เขา​เหลือ​อยู่ นอกจาก​คาเลบ​ลูกชาย​ของ​เยฟุนเนห์​กับ​โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน

27

1 แล้ว​บรรดา​ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด​ก็​เข้า​มา เศโลเฟหัด​เป็น​ลูกชาย​ของ​เฮเฟอร์ ผู้​เป็น​ลูกชาย​ของ​กิเลอาด ผู้​เป็น​ลูกชาย​ของ​มาคีร์ ผู้​เป็น​ลูกชาย​ของ​มนัสเสห์ พวก​นาง​มา​จาก​ตระกูล​มนัสเสห์​ลูกชาย​ของ​โยเซฟ ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด​ชื่อ​มาห์ลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์ และ​ทีรซาห์ 2 พวก​นาง​ยืน​ต่อ​หน้า​โมเสส ต่อ​หน้า​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต ต่อ​หน้า​บรรดา​ผู้นำ​และ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด ตรง​ทาง​เข้า​เต็นท์นัดพบ แล้ว​พูด​ว่า 3 “บิดา​ของ​พวก​เรา​ตาย​ใน​ถิ่นทุรกันดาร เขา​ไม่​ได้​อยู่​ใน​กลุ่ม​ของ​ผู้​ที่​รวม​ตัว​กัน​ต่อ​ต้าน​พระยาห์เวห์​ร่วม​กับ​กลุ่ม​ของ​โคราห์ แต่​เขา​ตาย​เพราะ​บาป​ของ​ตนเอง และ​เขา​ไม่มี​ลูกชาย 4 เหตุ​ใด​ชื่อ​ของ​บิดา​เรา​จึง​ต้อง​ถูก​ลบ​ออก​จาก​ตระกูล​เพราะ​เขา​ไม่มี​ลูกชาย? ขอ​ให้​มอบ​ที่ดิน​เป็น​กรรมสิทธิ์​แก่​พวก​เรา​ท่ามกลาง​พี่​น้อง​ชาย​ของ​บิดา​เรา”

5 โมเสส​จึง​นำ​คดี​ของ​พวก​นาง​มา​ทูล​ต่อ​พระยาห์เวห์ 6 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 7 “ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด​พูด​ถูก เจ้า​ต้อง​มอบ​ที่ดิน​เป็น​มรดก​ให้​พวก​นาง​ท่ามกลาง​พี่​น้อง​ชาย​ของ​บิดา และ​โอน​มรดก​ของ​บิดา​ให้​พวก​นาง 8 เจ้า​จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ตาย​โดย​ไม่มี​ลูกชาย พวก​เจ้า​ต้อง​โอน​มรดก​ของ​เขา​ให้​ลูกสาว 9 ถ้า​เขา​ไม่มี​ลูกสาว ก็​ให้​มอบ​มรดก​แก่​พี่​น้อง​ชาย​ของ​เขา 10 ถ้า​เขา​ไม่มี​พี่​น้อง​ชาย ก็​ให้​มอบ​มรดก​แก่​พี่​น้อง​ชาย​ของ​บิดา​เขา 11 ถ้า​บิดา​ของ​เขา​ไม่มี​พี่​น้อง​ชาย ก็​ให้​มอบ​มรดก​แก่​ญาติ​ที่​ใกล้​ชิด​ที่สุด​ใน​ตระกูล​ของ​เขา และ​ญาติ​คน​นั้น​จะ​ได้​ครอบ​ครอง​มรดก นี่​จะ​เป็น​กฎหมาย​และ​กฎ​ระเบียบ​สำหรับ​ชาวอิสราเอล ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส’ ”

12 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​อาบาริม​นี้ และ​มอง​ดู​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​มอบ​ให้​ชาวอิสราเอล 13 เมื่อ​เจ้า​ได้​เห็น​แล้ว เจ้า​ก็​จะ​ล่วงลับ​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า เช่น​เดียว​กับ​อาโรน​พี่​ชาย​ของ​เจ้า 14 เพราะ​เมื่อ​ชุมนุมชน​โต้​เถียง​กัน พวก​เจ้า​ขัดขืน​คำ​ของ​เรา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ศิน โดย​ไม่​ได้​ยกย่อง​ความ​บริสุทธิ์​ของ​เรา​ต่อ​หน้า​พวก​เขา​ที่​แหล่ง​น้ำ​นั้น” (นี่​คือ​น้ำแห่งเมรีบาห์​ที่​คาเดช​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ศิน)

15 โมเสส​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า 16 “ขอ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​จิต​วิญญาณ​แห่ง​สรรพ​ชีวิต ทรง​แต่ง​ตั้ง​ชาย​คน​หนึ่ง​ให้​ดูแล​ชุมนุมชน 17 ให้​เขา​นำ​หน้า​พวก​เขา​ทั้ง​ยาม​ออก​ไป​และ​ยาม​กลับ​มา และ​นำ​พวก​เขา​ออก​ไป​พร้อม​ทั้ง​พา​กลับ​มา เพื่อ​ชุมนุมชน​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​ไม่​เป็น​เหมือน​ฝูง​แกะ​ที่​ไม่มี​ผู้​เลี้ยง”

18 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “จง​รับ​โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน ผู้​มี​พระวิญญาณ​สถิต​อยู่ และ​วางมือ​ของ​เจ้า​บน​เขา 19 จง​ให้​เขา​ยืน​ต่อ​หน้า​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​และ​ต่อ​หน้า​ชุมนุมชน​ทั้งหมด แล้ว​มอบ​หมาย​หน้าที่​แก่​เขา​ต่อ​หน้า​พวก​เขา 20 จง​มอบ​สิทธิ​อำนาจ​แก่​เขา เพื่อ​ชุมนุมชน​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​เชื่อ​ฟัง 21 เขา​ต้อง​ยืน​ต่อ​หน้า​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต ผู้​จะ​ใช้​อูริม​ทูล​ขอ​คำ​ตัดสิน​ให้​เขา​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ พวก​เขา​จะ​ออก​ไป​ตาม​คำ​ของ​เขา และ​จะ​กลับ​เข้า​มา​ตาม​คำ​ของ​เขา ทั้ง​โยชูวา​และ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา คือ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด”

22 โมเสส​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา เขา​รับ​โยชูวา​มา​ให้​ยืน​ต่อ​หน้า​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​และ​ต่อ​หน้า​ชุมนุมชน​ทั้งหมด 23 โมเสส​วางมือ​ทั้ง​สอง​บน​โยชูวา​และ​มอบ​หมาย​หน้าที่​แก่​เขา ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​ผ่าน​โมเสส

28

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​บัญชา​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘พวก​เจ้า​ต้อง​เอาใจ​ใส่​ที่​จะ​ถวาย​เครื่อง​ถวาย​ของ​เรา คือ​อาหาร​ที่​ถวาย​ด้วย​ไฟ​แด่​เรา ซึ่ง​มี​กลิ่น​หอม​ที่​ทำให้​เรา​พอใจ ตาม​เวลา​ที่​กำหนด’ 3 จง​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘นี่​คือ​เครื่องถวายด้วยไฟ​ที่​พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ คือ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ วัน​ละ 2 ตัว เป็น​เครื่องเผาบูชาประจำ 4 จง​ถวาย​ลูก​แกะ​ตัว​หนึ่ง​ใน​ตอน​เช้า และ​ถวาย​อีก​ตัว​หนึ่ง​ใน​เวลา​เย็น 5 พร้อม​กับ​แป้ง​ละเอียด 1 ใน 10 เอฟาห์* เคล้า​น้ำมัน​ที่​โขลก​แล้ว 1 ใน 4 ฮิน† เป็น​เครื่องธัญบูชา 6 นี่​เป็น​เครื่องเผาบูชาประจำ​ซึ่ง​กำหนด​ไว้​ที่​ภูเขา​ซีนาย ให้​มี​กลิ่น​หอม​ที่​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ เป็น​เครื่องถวายด้วยไฟ​แด่​พระองค์ 7 เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กับ​ลูก​แกะ​แต่ละ​ตัว​ต้อง​มี 1 ใน 4 ฮิน‡ จง​เท​สุรา​เป็น​เครื่องดื่มบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​ใน​สถานบริสุทธิ์ 8 จง​ถวาย​ลูก​แกะ​อีก​ตัว​หนึ่ง​ใน​เวลา​เย็น พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​และ​เครื่องดื่มบูชา​เช่น​เดียว​กับ​ใน​ตอน​เช้า เป็น​เครื่องถวายด้วยไฟ​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ

9 “ ‘ใน​วันสะบาโต จง​ถวาย​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 2 ตัว พร้อม​กับ​แป้ง​ละเอียด 2 ใน 10 เอฟาห์§ เคล้า​น้ำมัน​เป็น​เครื่องธัญบูชา และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน 10 นี่​คือ​เครื่องเผาบูชา​สำหรับ​ทุก​วันสะบาโต นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

11 “ ‘ใน​วันต้นเดือน​ของ​พวก​เจ้า จง​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​แด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่ โค​หนุ่ม 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 7 ตัว 12 พร้อม​กับ​แป้ง​ละเอียด 3 ใน 10 เอฟาห์* เคล้า​น้ำมัน​เป็น​เครื่องธัญบูชา​สำหรับ​โค​แต่ละ​ตัว แป้ง​ละเอียด 2 ใน 10 เอฟาห์​เคล้า​น้ำมัน​เป็น​เครื่องธัญบูชา​สำหรับ​แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว 13 และ​แป้ง​ละเอียด 1 ใน 10 เอฟาห์​เคล้า​น้ำมัน​เป็น​เครื่องธัญบูชา​สำหรับ​ลูก​แกะ​แต่ละ​ตัว ทั้งหมด​เป็น​เครื่องเผาบูชา​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ เป็น​เครื่องถวายด้วยไฟ​แด่​พระองค์ 14 เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน​ต้อง​เป็น​เหล้า​องุ่น​ครึ่ง​ฮิน​สำหรับ​โค 1 ตัว 1 ใน 3 ฮิน​สำหรับ​แกะ​ตัวผู้ และ 1 ใน 4 ฮิน​สำหรับ​ลูก​แกะ 1 ตัว นี่​คือ​เครื่องเผาบูชาประจำ​เดือน​สำหรับ​ทุก​เดือน​ตลอด​ทั้ง​ปี 15 นอกจาก​นี้​ต้อง​ถวาย​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

16 “ ‘ใน​เดือนที่ 1 วันที่ 14 ของ​เดือน​นั้น เป็น​วัน​ปัสกา​ของ​พระยาห์เวห์ 17 วันที่ 15 ของ​เดือน​นั้น​ต้อง​มี​เทศกาล ให้​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ​เป็น​เวลา 7 วัน 18 ใน​วัน​แรก​ต้อง​มี​การประชุมบริสุทธิ์ พวก​เจ้า​ห้าม​ทำงาน​ตาม​ปกติ 19 แต่​ต้อง​ถวาย​เครื่องถวายด้วยไฟ คือ​เครื่องเผาบูชา​แด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่ โค​หนุ่ม 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 7 ตัว สัตว์​เหล่า​นี้​ต้อง​ไม่มี​ตำหนิ 20 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน คือ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน จง​ถวาย 3 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​โค​แต่ละ​ตัว และ 2 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​แกะ​ตัวผู้ 21 จง​ถวาย 1 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​ลูก​แกะ​แต่ละ​ตัว​ใน​จำนวน 7 ตัว 22 และ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป เพื่อ​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​พวก​เจ้า 23 จง​ถวาย​สิ่ง​เหล่า​นี้​นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชา​ใน​ตอน​เช้า ซึ่ง​เป็น​เครื่องเผาบูชาประจำ 24 จง​ถวาย​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทุก​วัน​ตลอด 7 วัน เป็น​อาหาร​ที่​ถวาย​ด้วย​ไฟ มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ ต้อง​ถวาย​สิ่ง​เหล่า​นี้​นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน 25 ใน​วันที่ 7 พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การประชุมบริสุทธิ์ และ​ห้าม​ทำงาน​ตาม​ปกติ

26 “ ‘ใน​วัน​ถวาย​ผล​แรก เมื่อ​พวก​เจ้า​ถวาย​เครื่องธัญบูชา​จาก​ผลผลิต​ใหม่​แด่​พระยาห์เวห์​ใน​เทศกาลสัปดาห์ พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การประชุมบริสุทธิ์ และ​ห้าม​ทำงาน​ตาม​ปกติ 27 แต่​จง​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ ได้แก่ โค​หนุ่ม 2 ตัว แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 7 ตัว 28 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน คือ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน 3 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​โค​แต่ละ​ตัว 2 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว 29 และ 1 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​ลูก​แกะ​แต่ละ​ตัว​ใน​จำนวน 7 ตัว 30 และ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว เพื่อ​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​พวก​เจ้า 31 จง​ถวาย​สิ่ง​เหล่า​นี้​พร้อม​กับ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ​และ​เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน สัตว์​เหล่า​นั้น​ต้อง​ไม่มี​ตำหนิ

29

1 “ ‘ใน​เดือน​ที่ 7 วันที่ 1 ของ​เดือน พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การประชุมบริสุทธิ์ และ​ห้าม​ทำงาน​ตาม​ปกติ วัน​นั้น​เป็น​วัน​เป่า​แตร​สำหรับ​พวก​เจ้า 2 จง​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ ได้แก่ โค​หนุ่ม 1 ตัว แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 7 ตัว 3 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน คือ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน 3 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​โค 1 ตัว 2 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​แกะ​ตัวผู้ 4 และ 1 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​ลูก​แกะ​แต่ละ​ตัว​ใน​จำนวน 7 ตัว 5 พร้อม​กับ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป เพื่อ​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​พวก​เจ้า 6 จง​ถวาย​สิ่ง​เหล่า​นี้​นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ​วันต้นเดือน​พร้อม​เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​เครื่องเผาบูชาประจำ​พร้อม​เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน รวม​ทั้ง​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กับ​เครื่อง​ถวาย​เหล่า​นั้น​ตาม​กฎ​ระเบียบ เพื่อ​ให้​เกิด​กลิ่น​หอม​ที่​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ เป็น​เครื่องถวายด้วยไฟ​แด่​พระองค์

7 “ ‘ใน​วันที่ 10 ของ​เดือนที่ 7 นี้ พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การประชุมบริสุทธิ์ จง​ข่ม​ใจ​ตนเอง และ​ห้าม​ทำงาน​ทุก​ชนิด 8 แต่​จง​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​ให้​มี​กลิ่น​หอม​ที่​ทำให้​พระองค์​พอใจ ได้แก่ โค​หนุ่ม 1 ตัว แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 7 ตัว ทุก​ตัว​ต้อง​ไม่มี​ตำหนิ 9 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน คือ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน 3 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​โค 1 ตัว 2 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว 10 และ 1 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​ลูก​แกะ​แต่ละ​ตัว​ใน​จำนวน 7 ตัว 11 พร้อม​กับ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป นอก​เหนือ​จาก​เครื่องบูชาชำระบาป​เพื่อ​การ​ลบ​มลทิน​บาป เครื่องเผาบูชาประจำ เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

12 “ ‘ใน​วันที่ 15 ของ​เดือน​ที่ 7 พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การประชุมบริสุทธิ์ และ​ห้าม​ทำงาน​ตาม​ปกติ พวก​เจ้า​ต้อง​ฉลอง​เทศกาล​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เวลา 7 วัน 13 จง​ถวาย​เครื่องเผาบูชา คือ​เครื่องถวายด้วยไฟ​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ ได้แก่ โค​หนุ่ม 13 ตัว แกะ​ตัวผู้ 2 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปี 14 ตัว ทุก​ตัว​ต้อง​ไม่มี​ตำหนิ 14 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน คือ​แป้ง​ละเอียด​เคล้า​น้ำมัน 3 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​โค​แต่ละ​ตัว​ใน​จำนวน 13 ตัว 2 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​แกะ​ตัวผู้​แต่ละ​ตัว​ใน​จำนวน 2 ตัว 15 และ 1 ใน 10 เอฟาห์​สำหรับ​ลูก​แกะ​แต่ละ​ตัว​ใน​จำนวน 14 ตัว 16 พร้อม​กับ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

17 “ ‘ใน​วันที่ 2 จง​ถวาย​โค​หนุ่ม 12 ตัว แกะ​ตัวผู้ 2 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 14 ตัว 18 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กับ​โค แกะ​ตัวผู้ และ​ลูก​แกะ ตาม​จำนวน​และ​ตาม​กฎ​ระเบียบ 19 พร้อม​กับ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

20 “ ‘ใน​วันที่ 3 จง​ถวาย​โค 11 ตัว แกะ​ตัวผู้ 2 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 14 ตัว 21 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กับ​โค แกะ​ตัวผู้ และ​ลูก​แกะ ตาม​จำนวน​และ​ตาม​กฎ​ระเบียบ 22 พร้อม​กับ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

23 “ ‘ใน​วันที่ 4 จง​ถวาย​โค 10 ตัว แกะ​ตัวผู้ 2 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 14 ตัว 24 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กับ​โค แกะ​ตัวผู้ และ​ลูก​แกะ ตาม​จำนวน​และ​ตาม​กฎ​ระเบียบ 25 พร้อม​กับ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

26 “ ‘ใน​วันที่ 5 จง​ถวาย​โค 9 ตัว แกะ​ตัวผู้ 2 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 14 ตัว 27 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กับ​โค แกะ​ตัวผู้ และ​ลูก​แกะ ตาม​จำนวน​และ​ตาม​กฎ​ระเบียบ 28 พร้อม​กับ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

29 “ ‘ใน​วันที่ 6 จง​ถวาย​โค 8 ตัว แกะ​ตัวผู้ 2 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 14 ตัว 30 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กับ​โค แกะ​ตัวผู้ และ​ลูก​แกะ ตาม​จำนวน​และ​ตาม​กฎ​ระเบียบ 31 พร้อม​กับ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

32 “ ‘ใน​วันที่ 7 จง​ถวาย​โค 7 ตัว แกะ​ตัวผู้ 2 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 14 ตัว 33 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กับ​โค แกะ​ตัวผู้ และ​ลูก​แกะ ตาม​จำนวน​และ​ตาม​กฎ​ระเบียบ 34 พร้อม​กับ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

35 “ ‘ใน​วันที่ 8 พวก​เจ้า​ต้อง​มี​การชุมนุมพิเศษ และ​ห้าม​ทำงาน​ตาม​ปกติ 36 แต่​จง​ถวาย​เครื่องเผาบูชา คือ​เครื่องถวายด้วยไฟ​ที่​มี​กลิ่น​หอม​ซึ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​พอใจ ได้แก่ โค 1 ตัว แกะ​ตัวผู้ 1 ตัว และ​ลูก​แกะ​ตัวผู้​อายุ 1 ปีที่​ไม่มี​ตำหนิ 7 ตัว 37 พร้อม​กับ​เครื่องธัญบูชา​และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กับ​โค แกะ​ตัวผู้ และ​ลูก​แกะ ตาม​จำนวน​และ​ตาม​กฎ​ระเบียบ 38 พร้อม​กับ​แพะ​ตัวผู้ 1 ตัว​เป็น​เครื่องบูชาชำระบาป นอก​เหนือ​จาก​เครื่องเผาบูชาประจำ เครื่องธัญบูชา​ที่​คู่​กัน และ​เครื่องดื่มบูชา​ที่​คู่​กัน

39 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​ถวาย​สิ่ง​เหล่า​นี้​แด่​พระยาห์เวห์​ใน​เทศกาล​ตาม​กำหนด นอก​เหนือ​จาก​เครื่อง​ถวาย​ตาม​คำปฏิญาณ​และ​เครื่องถวายด้วยความสมัครใจ​ของ​พวก​เจ้า ทั้ง​เครื่องเผาบูชา เครื่องธัญบูชา เครื่องดื่มบูชา และ​เครื่องสันติบูชา’ ”

40 โมเสส​บอก​ชาวอิสราเอล​ทุก​สิ่ง​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​เขา

30

1 โมเสส​พูด​กับ​บรรดา​หัวหน้า​เผ่า​ของ​ชาวอิสราเอล​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา 2 เมื่อ​ชาย​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์ หรือ​กล่าว​คำ​สาบาน​ที่​ทำให้​ตน​มี​ข้อผูกมัด เขา​ต้อง​ไม่​ผิด​คำ​พูด แต่​ต้อง​ทำ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​ตน

3 “เมื่อ​หญิง​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์​และ​รับ​ข้อผูกมัด​ไว้​กับ​ตน ขณะ​ที่​ยัง​อยู่​ใน​วัย​เยาว์​และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​บิดา 4 และ​บิดา​ได้ยิน​คำปฏิญาณ​กับ​ข้อผูกมัด​ที่​นาง​รับ​ไว้ แต่​บิดานิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง คำปฏิญาณ​ทั้งหมด​ของ​นาง​และ​ข้อผูกมัด​ทุก​อย่าง​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล 5 แต่​ถ้า​บิดา​ห้าม​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ทั้งหมด​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​ไม่มี​ผล พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง เพราะ​บิดา​ห้าม​นาง

6 “ถ้า​นาง​แต่งงาน​ขณะ​ที่​ยัง​มี​คำปฏิญาณ​ผูกมัด​อยู่ หรือ​มี​คำ​พูด​พลั้ง​ปาก​ที่​ทำให้​นาง​มี​ข้อผูกมัด 7 และ​สามี​ได้ยิน​แต่​ยัง​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล 8 แต่​ถ้า​สามี​ห้าม​นาง​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน เขา​ก็​ยกเลิก​คำปฏิญาณ​ที่​ผูกมัด​นาง​และ​คำ​พูด​พลั้ง​ปาก​ที่​ทำให้​นาง​มี​ข้อผูกมัด พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง

9 “แต่​คำปฏิญาณ​ของ​หญิง​ม่าย​หรือ​หญิง​ที่​หย่า​ร้าง รวม​ทั้ง​ทุก​สิ่ง​ที่​นาง​รับ​ไว้​เป็น​ข้อผูกมัด จะ​มี​ผล​ผูกพัน​นาง

10 “ถ้า​หญิง​คน​หนึ่ง​ปฏิญาณ​ขณะ​อยู่​ใน​บ้าน​สามี หรือ​กล่าว​คำ​สาบาน​ที่​ทำให้​ตน​มี​ข้อผูกมัด 11 และ​สามี​ได้ยิน​แต่​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​โดย​ไม่​คัดค้าน คำปฏิญาณ​ทั้งหมด​ของ​นาง​และ​ข้อผูกมัด​ทุก​อย่าง​ที่​นาง​รับ​ไว้​จะ​มี​ผล 12 แต่​ถ้า​สามี​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ใน​วันที่​เขา​ได้ยิน ทุก​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​นาง​เกี่ยว​กับ​คำปฏิญาณ​หรือ​ข้อผูกมัด​ของ​นาง​จะ​ไม่มี​ผล เพราะ​สามี​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​อภัย​นาง 13 สามี​อาจ​รับรอง​หรือ​ยกเลิก​คำปฏิญาณ​ทุก​อย่าง​และ​คำ​สาบาน​ทุก​อย่าง​ที่​ผูกมัด​ให้​นาง​ข่ม​ใจ​ตนเอง 14 แต่​ถ้า​สามี​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นาง​วัน​แล้ว​วัน​เล่า เขา​ก็​รับรอง​คำปฏิญาณ​และ​ข้อผูกมัด​ทั้งหมด​ที่​มี​ผล​ต่อ​นาง เขา​รับรอง​สิ่ง​เหล่า​นั้น​เพราะ​นิ่ง​เฉย​ต่อ​นางใน​วันที่​ได้ยิน 15 แต่​ถ้า​เขา​ยกเลิก​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ภาย​หลัง​จาก​ได้ยิน​แล้ว เขา​ต้อง​รับ​โทษ​จาก​ความ​ผิด​ของ​นาง”

16 เหล่า​นี้​คือ​กฎหมาย​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส เกี่ยว​กับ​สามี​กับ​ภรรยา และ​เกี่ยว​กับ​บิดา​กับ​ลูกสาว​ที่​ยัง​อยู่​ใน​วัย​เยาว์​และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​บิดา

31

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​แก้แค้น​ชาว​มีเดียน​ให้​ชาวอิสราเอล หลัง​จาก​นั้น​เจ้า​จะ​ล่วงลับ​ไป​อยู่​ร่วม​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า”

3 โมเสส​พูด​กับ​ประชาชน​ว่า “จง​ให้​ชาย​จาก​พวก​เจ้า​จับ​อาวุธ​เตรียม​พร้อม​รบ เพื่อ​ออก​ไป​รบ​กับ​มีเดียน​และ​แก้แค้น​มีเดียน​แทน​พระยาห์เวห์ 4 จง​ส่ง​ชาย​จาก​ทุก​เผ่า​ใน​อิสราเอล​ออก​ไป​รบ เผ่า​ละ 1,000 คน” 5 ดัง​นั้น​จึง​มี​ชาย​จาก​กลุ่ม​พัน​คน​ของ​อิสราเอล​ออก​มา เผ่า​ละ 1,000 คน รวม​เป็น​ทหาร​พร้อม​รบ 12,000 คน 6 โมเสส​ส่ง​พวก​เขา​ออก​ไป​รบ เผ่า​ละ 1,000 คน พร้อม​กับ​ฟีเนหัส​ลูกชาย​ของ​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต เขา​นำ​เครื่อง​ใช้​ของ​สถานบริสุทธิ์​และ​แตร​สำหรับ​เป่า​สัญญาณ​ศึก​ไป​ด้วย 7 พวก​เขา​สู้​รบ​กับ​มีเดียน​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส และ​ฆ่า​ผู้ชาย​ทุก​คน 8 ใน​บรรดา​ผู้​ที่​ถูก​ฆ่า​นั้น พวก​เขา​ยัง​ฆ่า​กษัตริย์​แห่ง​มีเดียน​ทั้ง​ห้า ได้แก่ เอวี เรเคม ศูร์ ฮูร์ และ​เรบา พวก​เขา​ใช้​ดาบ​ฆ่า​บาลาอัม​ลูกชาย​ของ​เบโอร์​ด้วย 9 ชาวอิสราเอล​จับ​หญิง​ชาว​มีเดียน​กับ​เด็ก​เล็ก​เป็น​เชลย และ​ยึด​ปศุสัตว์​ทั้งหมด ฝูง​แพะ​และ​แกะ​ทั้งหมด และ​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​เป็น​ของริบ 10 พวก​เขา​ใช้​ไฟ​เผา​เมือง​ทุก​แห่ง​ที่​ชาว​มีเดียนอาศัย​อยู่​และ​ค่าย​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา 11 พวก​เขา​นำ​เชลย​และ​ของริบ​ทั้งหมด​ไป ทั้งคน​และ​สัตว์ 12 แล้ว​นำ​เชลย สิ่งที่ยึดมา และ​ของริบ​ไป​หา​โมเสส เอเลอาซาร์​ปุโรหิต และ​ชุมนุมชน​ชาวอิสราเอล​ที่​ค่าย​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ริม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค 13 โมเสส เอเลอาซาร์​ปุโรหิต และ​บรรดา​ผู้นำ​ทั้งหมด​ของ​ชุมนุมชน​ออก​ไป​พบ​พวก​เขา​นอก​ค่าย 14 โมเสส​โกรธ​บรรดา​ผู้​บังคับ​บัญชา​กองทัพ คือ​ผู้บังคับบัญชากลุ่มพัน​และ​กลุ่ม​ร้อย ซึ่ง​กลับ​มา​จาก​การ​ทำ​สงคราม 15 โมเสส​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “พวก​เจ้า​ไว้​ชีวิต​ผู้​หญิง​ทั้งหมด​หรือ? 16 ดู​สิ ผู้​หญิง​เหล่า​นี้​ทำให้​ชาวอิสราเอล​ทำ​ผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์​ใน​เรื่อง​เปโอร์ ตาม​อุบาย​ของ​บาลาอัม จึง​เกิด​ภัย​พิบัติ​ท่ามกลาง​ชุมนุมชน​ของ​พระยาห์เวห์ 17 บัดนี้​จง​ฆ่า​เด็ก​ผู้ชาย​ทุก​คน และ​ฆ่า​ผู้​หญิง​ทุก​คน​ที่​เคย​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ผู้ชาย 18 แต่​จง​ไว้​ชีวิต​เด็ก​หญิง​ทุก​คน​ที่​ยัง​ไม่​เคย​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ผู้ชาย เก็บ​พวก​นาง​ไว้​สำหรับ​พวก​เจ้า

19 “จง​ตั้ง​ค่าย​อยู่​นอก​ค่าย​เป็น​เวลา 7 วัน ทุก​คน​ที่​ฆ่า​คน​หรือ​แตะ​ต้อง​ศพ​ผู้​ถูก​ฆ่า​ต้อง​ชำระ​ตน​ใน​วันที่ 3 และ​วันที่ 7 ทั้ง​พวก​เจ้า​และ​เชลย​ของ​พวก​เจ้า 20 พวก​เจ้า​ต้อง​ชำระ​เสื้อผ้า​ทุก​ชิ้น สิ่งของ​ทุก​อย่าง​ที่​ทำ​จาก​หนัง สิ่งของ​ทุก​อย่าง​ที่​ทำ​จาก​ขน​แพะ และ​สิ่งของ​ทุก​อย่าง​ที่​ทำ​จาก​ไม้”

21 เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​พูด​กับ​บรรดา​ทหาร​ที่​ไป​รบ​ว่า “นี่​คือ​ข้อ​กำหนด​ตาม​กฎหมาย​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส 22 สำหรับ​ทองคำ เงิน ทอง​สัมฤทธิ์ เหล็ก ดีบุก และ​ตะกั่ว 23 สิ่ง​ใด​ทน​ไฟ​ได้ จง​นำ​ไป​ชำระ​ด้วย​ไฟ แล้ว​สิ่ง​นั้น​จะ​สะอาด ถึง​กระนั้น​ยัง​ต้อง​ชำระ​ด้วย​น้ำ​ชำระ​มลทิน ส่วน​สิ่ง​ใด​ทน​ไฟ​ไม่​ได้ จง​นำ​ไป​ชำระ​ด้วย​น้ำ 24 ใน​วันที่ 7 พวก​เจ้า​ต้อง​ซัก​เสื้อผ้า แล้ว​พวก​เจ้า​จะ​สะอาด หลัง​จาก​นั้น​จึง​เข้าไป​ใน​ค่าย​ได้”

25 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 26 “เจ้า​กับ​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​และ​บรรดา​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​ชุมนุมชน จง​นับ​ของริบ​ที่​ยึด​มา ทั้งคน​และ​สัตว์ 27 แล้ว​แบ่ง​ของริบ​ออก​เป็น 2 ส่วน ระหว่าง​ทหาร​ผู้​ชำนาญ​การ​รบ​ซึ่ง​ออก​ไป​รบ​กับ​ชุมนุมชน​ทั้งหมด 28 จง​เก็บ​ส่วย​ถวาย​พระยาห์เวห์​จาก​ส่วน​ของ​ทหาร​ที่​ออก​ไป​รบ คือ 1 ใน​ทุก 500 ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน โค ลา หรือ​ฝูง​แพะ​และ​แกะ 29 จง​นำ​ส่วย​นี้​มา​จาก​ครึ่ง​ส่วน​ของ​พวก​เขา และ​มอบ​ให้​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​เป็น​เครื่องถวายโบก​แด่​พระยาห์เวห์ 30 จาก​ครึ่ง​ส่วน​ของ​ชาวอิสราเอล จงนำ 1 ใน​ทุก 50 ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คน โค ลา ฝูง​แพะ​และ​แกะ หรือ​สัตว์​เลี้ยง​ชนิด​ใด แล้ว​มอบ​ให้​ชาวเลวี​ผู้รับ​ผิด​ชอบ​ดูแล​พลับพลา​ของ​พระยาห์เวห์”

31 โมเสส​กับ​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส

32 ของริบ​ที่​เหลือ​นอก​เหนือ​จาก​ของ​ปล้น​ที่​ทหาร​เก็บ​ไว้ มี​แกะ 675,000 ตัว 33 โค 72,000 ตัว 34 ลา 61,000 ตัว 35 และ​คน​ทั้งหมด 32,000 คน ซึ่ง​เป็น​หญิง​ที่​ยัง​ไม่​เคย​มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ​ผู้ชาย 36 ครึ่ง​ส่วน​ที่​เป็น​ส่วน​แบ่ง​ของ​ผู้​ที่​ออก​ไป​รบ มี​แกะ 337,500 ตัว 37 ส่วย​ถวาย​พระยาห์เวห์​จาก​แกะ​มี 675 ตัว 38 โค​มี 36,000 ตัว และ​ส่วย​ถวาย​พระยาห์เวห์​จาก​โค​มี 72 ตัว 39 ลา​มี 30,500 ตัว และ​ส่วย​ถวาย​พระยาห์เวห์​จาก​ลา​มี 61 ตัว 40 คน​มี 16,000 คน และ​ส่วย​ถวาย​พระยาห์เวห์​จาก​คน​มี 32 คน 41 โมเสส​มอบ​ส่วย​ซึ่ง​เป็น​เครื่องถวายโบก​แด่​พระยาห์เวห์​ให้​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส 42 ส่วน​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​ชาวอิสราเอล ซึ่ง​โมเสส​แยก​ออก​จาก​ส่วน​ของ​ทหาร​ที่​ไป​รบ 43 (ครึ่ง​ส่วน​ของ​ชุมนุมชน​มี​แกะ 337,500 ตัว 44 โค 36,000 ตัว 45 ลา 30,500 ตัว 46 และ​คน 16,000 คน) 47 จาก​ครึ่ง​ส่วน​ของ​ชาวอิสราเอล โมเสส​นำ 1 ใน​ทุก 50 ทั้งคน​และ​สัตว์ มอบ​ให้​ชาวเลวี​ผู้รับ​ผิด​ชอบ​ดูแล​พลับพลา​ของ​พระยาห์เวห์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส

48 บรรดา​ผู้​บังคับ​บัญชา​กลุ่ม​ต่าง ๆ ของ​กอง​ทัพ คือ​ผู้บังคับบัญชากลุ่มพัน​และ​กลุ่ม​ร้อย เข้า​มา​หา​โมเสส 49 พวก​เขา​พูด​กับ​โมเสส​ว่า “ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​ได้​นับ​ทหาร​ที่​อยู่​ใต้​บังคับ​บัญชา​ของ​เรา​แล้ว ไม่มี​คน​ของ​เรา​สูญหาย​ไป​แม้แต่​คน​เดียว 50 เรา​จึง​นำ​เครื่อง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​มา คือ​เครื่อง​ประดับ​ทองคำ​ที่​แต่ละ​คน​พบ ได้แก่ กำไล​ต้น​แขน กำไล​ข้อ​มือ แหวน​ตรา ต่าง​หู และ​สร้อย​คอ เพื่อ​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​ชีวิต​ของ​เรา​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์”

51 โมเสส​กับ​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​รับ​ทองคำ​จาก​พวก​เขา ซึ่ง​ล้วน​เป็น​ทองรูปพรรณ 52 ทองคำ​ทั้งหมด​ที่​ผู้บังคับบัญชากลุ่มพัน​และ​กลุ่ม​ร้อย​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องถวายโบก มี​น้ำ​หนัก 16,750 เชเขล* 53 ทหาร​แต่ละ​คน​เก็บ​ของ​ปล้น​ที่​ตน​ยึด​มา​ไว้ 54 โมเสส​กับ​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​นำ​ทองคำ​จาก​ผู้บังคับบัญชากลุ่มพัน​และ​กลุ่ม​ร้อย​เข้าไป​ใน​เต็นท์นัดพบ เพื่อ​เป็น​สิ่ง​เตือน​ความ​จำ​สำหรับ​ชาวอิสราเอล​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์

32

1 ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​กับ​ลูก​หลาน​ของ​กาด​มี​ฝูง​สัตว์​จำนวน​มากมาย พวก​เขา​เห็น​แผ่น​ดิน​ยาเซอร์​และ​แผ่น​ดิน​กิเลอาด ดูสิ สถาน​ที่​นั้น​เหมาะ​สำหรับ​เลี้ยง​สัตว์ 2 ลูก​หลาน​ของ​กาด​กับ​ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​จึง​มา​พูด​กับ​โมเสส เอเลอาซาร์​ปุโรหิต และ​บรรดา​ผู้นำ​ของ​ชุมนุมชน​ว่า 3 “อาทาโรท ดีโบน ยาเซอร์ นิมราห์ เฮชโบน เอเลอาเลห์ เสบาม เนโบ และ​เบโอน 4 คือ​แผ่น​ดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​โจมตี​ต่อ​หน้า​ชุมนุมชน​อิสราเอล เป็น​แผ่น​ดิน​ที่​เหมาะ​สำหรับ​เลี้ยง​สัตว์ และ​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​ก็​มี​ฝูง​สัตว์” 5 พวก​เขา​กล่าว​ต่อว่า “ถ้า​พวก​เรา​เป็น​ที่​โปรดปราน​ใน​สายตา​ของ​ท่าน ขอ​โปรด​มอบ​แผ่น​ดิน​นี้​ให้​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​เป็น​กรรมสิทธิ์ อย่า​พา​พวก​เรา​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​เลย”

6 โมเสส​พูด​กับ​ลูก​หลาน​ของ​กาด​และ​ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​ว่า “พี่​น้อง​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ต้อง​ไป​รบ ขณะ​ที่​พวก​เจ้า​นั่ง​อยู่​ที่​นี่​หรือ? 7 ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​ทำให้​ชาวอิสราเอล​หมด​กำลัง​ใจ​ที่​จะ​ข้าม​ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​แก่​พวก​เขา? 8 บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​ก็​ทำ​อย่าง​นี้ เมื่อ​เรา​ส่ง​พวก​เขา​จาก​คาเดชบารเนีย​ไป​สำรวจ​แผ่น​ดิน 9 เมื่อ​พวก​เขา​ขึ้น​ไป​ถึง​หุบเขา​เอชโคล​และ​เห็น​แผ่น​ดิน​นั้น พวก​เขา​ทำให้​ชาวอิสราเอล​หมด​กำลัง​ใจ ไม่​ให้​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​แก่​พวก​เขา 10 วัน​นั้น​พระยาห์เวห์​ทรง​โกรธ​จัด และ​พระองค์​ทรง​สาบาน​ว่า 11 ‘ใน​บรรดา​ชาย​ที่​ออก​จาก​อียิปต์ ตั้งแต่​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป จะ​ไม่มี​ใคร​ได้​เห็น​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​สาบาน​ว่า​จะ​มอบ​ให้​อับ​รา​ฮัม อิส​อัค และ​ยาโคบ เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ได้​ติดตาม​เรา​อย่าง​สุดใจ 12 ยก​เว้น​คาเลบ​ลูกชาย​ของ​เยฟุนเนห์​ชาวเคนัส​และ​โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน เพราะ​ทั้ง​สอง​ติดตาม​พระยาห์เวห์​อย่าง​สุดใจ’ 13 พระยาห์เวห์​ทรง​โกรธ​อิสราเอล​จัด พระองค์​ทรง​ให้​พวก​เขา​เร่ร่อน​ไป​มา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​เป็น​เวลา 40 ปี จน​คน​ทั้ง​รุ่น​ที่​ทำ​ชั่ว​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์​หมด​สิ้น​ไป

14 “ดู​สิ บัดนี้​คน​บาป​อีก​รุ่น​หนึ่ง​อย่าง​พวก​เจ้า​ได้​ลุก​ขึ้น​มา​แทน​บรรพบุรุษ และ​ยิ่ง​ทำให้​พระยาห์เวห์​ทรง​โกรธ​อิสราเอล​อย่าง​รุนแรง​ขึ้น 15 ถ้า​พวก​เจ้า​หัน​ไป​จาก​การ​ติดตาม​พระองค์ พระองค์​จะ​ทรง​ปล่อย​ประชาชน​เหล่า​นี้​ไว้​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​อีก​ครั้ง และ​พวก​เจ้า​จะ​ทำลาย​ประชาชน​ทั้งหมด​นี้”

16 พวก​เขา​เข้า​มา​ใกล้​โมเสส​และ​พูด​ว่า “เรา​จะ​สร้าง​คอก​แกะ​ไว้​ที่​นี่​สำหรับ​ฝูง​สัตว์ และ​สร้าง​เมือง​สำหรับ​ลูก​เล็ก ๆ ของ​เรา 17 แต่​พวก​เรา​จะ​เตรียม​อาวุธ​พร้อม​และ​นำ​หน้า​ชาวอิสราเอล จนกว่า​จะ​พา​พวก​เขา​ไป​ถึง​ที่​ของ​ตน ส่วน​ลูก​เล็ก ๆ ของ​เรา​จะ​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ที่​มี​ป้อม​ปราการ เพื่อ​ให้​ปลอดภัย​จาก​ชาว​แผ่น​ดิน​นี้ 18 เรา​จะ​ไม่​กลับ​บ้าน​จนกว่า​ชาวอิสราเอล​ทุก​คน​จะ​ได้​รับ​มรดก​ของ​ตน 19 เพราะ​เรา​จะ​ไม่​รับ​มรดก​ร่วม​กับ​พวก​เขา​อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน​และ​ไกล​ออก​ไป เนื่องจาก​เรา​ได้​รับ​มรดก​ของ​เรา​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน​แล้ว”

20 โมเสส​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ถ้า​พวก​เจ้า​ทำ​เช่น​นี้ ถ้า​พวก​เจ้า​เตรียม​อาวุธ​พร้อม​เพื่อ​ออก​ไป​รบ​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 21 และ​ชาย​พร้อม​รบ​ทุก​คน​ของ​พวก​เจ้า​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ จนกว่า​พระองค์​จะ​ทรง​ขับ​ไล่​ศัตรู​ให้​พ้น​ไป 22 และ​แผ่น​ดิน​นั้น​ถูก​ปราบ​ลง​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ หลัง​จาก​นั้น​พวก​เจ้า​จึง​กลับ​มา​ได้ และ​จะ​พ้น​จาก​พันธะ​ต่อ​พระยาห์เวห์​และ​ต่อ​อิสราเอล แล้ว​แผ่น​ดิน​นี้​จะ​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​พวก​เจ้า​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์

23 “แต่​ถ้า​พวก​เจ้า​ไม่​ทำ​เช่น​นั้น ดูสิ พวก​เจ้า​ก็​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​จง​รู้​แน่​ว่า​บาป​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ตาม​ทัน​พวก​เจ้า 24 จง​สร้าง​เมือง​สำหรับ​ลูก​เล็ก ๆ และ​คอก​สำหรับ​แกะ​ของ​พวก​เจ้า แล้ว​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​พวก​เจ้า”

25 ลูก​หลาน​ของ​กาด​กับ​ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​ตอบ​โมเสส​ว่า “ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​จะ​ทำ​ตาม​ที่​นาย​ท่าน​บัญชา 26 ลูก​เล็ก ๆ ภรรยา ฝูง​แพะ​และ​แกะ และ​สัตว์​เลี้ยง​ทั้งหมด​ของ​เรา​จะ​อยู่​ใน​เมือง​ต่าง ๆ แห่ง​กิเลอาด 27 แต่​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​ทุก​คน​ที่​มี​อาวุธ​พร้อม​รบ​จะ​ข้าม​ไป​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​เพื่อ​เข้า​สู่​สนามรบ ตาม​ที่​นาย​ท่าน​กล่าว”

28 โมเสส​จึง​มอบ​คำ​สั่ง​เกี่ยว​กับ​พวก​เขา​แก่​เอเลอาซาร์​ปุโรหิต โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน และ​บรรดา​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​เผ่า​ต่าง ๆ แห่ง​อิสราเอล 29 โมเสส​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ถ้า​ลูก​หลาน​ของ​กาด​กับ​ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​กับ​พวก​เจ้า โดย​ชาย​ทุก​คน​มี​อาวุธ​พร้อม​รบ​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​แผ่น​ดิน​นั้น​ถูก​ปราบ​ลง​ต่อ​หน้า​พวก​เจ้า ก็​จง​มอบ​แผ่น​ดิน​กิเลอาด​ให้​พวก​เขา​เป็น​กรรมสิทธิ์ 30 แต่​ถ้า​พวก​เขา​ไม่​ข้าม​ไป​กับ​พวก​เจ้า​พร้อม​อาวุธ ก็​ให้​พวก​เขา​ได้​รับ​กรรมสิทธิ์​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า​ใน​แผ่น​ดิน​คานาอัน”

31 ลูก​หลาน​ของ​กาด​กับ​ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​ไว้​อย่างไร เรา​จะ​ทำตา​มอ​ย่าง​นั้น 32 เรา​จะ​ข้าม​ไป​พร้อม​อาวุธ​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​เข้า​สู่​แผ่น​ดิน​คานาอัน แต่​กรรมสิทธิ์​ซึ่ง​เป็น​มรดก​ของ​เรา​จะ​ยัง​คง​อยู่​กับ​เรา​ทาง​ฟาก​นี้​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน”

33 โมเสส​มอบ​อาณาจักร​ของ​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อาโมไรต์​และ​อาณาจักร​ของ​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บาชาน​ให้​ลูก​หลาน​ของ​กาด ลูก​หลาน​ของ​รูเบน และ​ครึ่ง​เผ่า​มนัสเสห์​ลูกชาย​ของ​โยเซฟ คือ​แผ่น​ดิน​พร้อม​ทั้ง​เมือง​และ​เขตแดน รวม​ถึง​เมือง​ต่าง ๆ โดย​รอบ 34 ลูก​หลาน​ของ​กาด​สร้าง​เมือง​ดีโบน อาทาโรท และ​อาโรเออร์​ขึ้น​ใหม่ 35 รวม​ทั้ง​อาทาโรทโชฟาน ยาเซอร์ และ​ยอกเบฮาห์ 36 เบธนิมราห์ และ​เบธฮาราน เป็น​เมือง​ที่​มี​ป้อม​ปราการ และ​สร้าง​คอก​แกะ 37 ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​สร้าง​เมือง​เฮชโบน เอเลอาเลห์ และ​คีริยาธาอิม​ขึ้น​ใหม่ 38 รวม​ทั้ง​เนโบ บาอัลเมโอน และ​สิบมาห์ (โดย​เปลี่ยน​ชื่อ​เมือง​เหล่า​นั้น) พวก​เขา​ตั้ง​ชื่อ​ใหม่​ให้​เมือง​ที่​สร้าง​ขึ้น 39 ลูก​หลาน​ของ​มาคีร์​ลูกชาย​ของ​มนัสเสห์​ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​กิเลอาด ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​นั้น และ​ขับ​ไล่​ชาว​อาโมไรต์​ที่​อยู่​ที่​นั่น 40 โมเสส​มอบ​กิเลอาด​ให้​มาคีร์​ลูกชาย​ของ​มนัสเสห์ และ​เขา​ก็​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น 41 ยาอีร์​ลูกชาย​ของ​มนัสเสห์​ไป​ยึด​หมู่บ้าน​ต่าง ๆ และ​เรียก​หมู่บ้าน​เหล่า​นั้น​ว่า​ฮาวโวทยาอีร์ 42 โนบาห์​ไป​ยึด​เมือง​เคนาท​กับ​หมู่บ้าน​โดย​รอบ และ​เรียก​เมือง​นั้น​ว่า​โนบาห์​ตาม​ชื่อ​ของ​ตน

33

1 ต่อ​ไป​นี้​คือ​เส้น​ทาง​การ​เดิน​ทาง​ของ​ชาวอิสราเอล เมื่อ​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์​เป็น​กอง​ทัพ​ภาย​ใต้​การนำ​ของ​โมเสส​และ​อาโรน 2 โมเสส​บันทึก​จุด​เริ่ม​ต้น​ของ​การ​เดิน​ทาง​แต่ละ​ช่วง​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ ต่อ​ไป​นี้​คือ​การ​เดิน​ทาง​ของ​พวก​เขา​ตาม​จุด​เริ่ม​ต้น​แต่ละ​แห่ง 3 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ราเมเสส​ใน​เดือนที่ 1 วันที่ 15 ของ​เดือนที่ 1 วัน​รุ่ง​ขึ้น​หลัง​ปัสกา ชาวอิสราเอล​ออก​ไป​อย่าง​องอาจ​ต่อ​หน้า​ชาว​อียิปต์​ทั้งหมด 4 ขณะ​ที่​ชาว​อียิปต์​กำลัง​ฝัง​บุตรหัวปี​ทั้งหมด​ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ทรง​ประหาร​ใน​หมู่​พวก​เขา พระยาห์เวห์​ยัง​ทรง​พิพากษา​พระ​ต่าง ๆ ของ​พวก​เขา​ด้วย 5 ชาวอิสราเอล​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ราเมเสส​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​สุคคท 6 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​สุคคท​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​เอธาม ซึ่ง​อยู่​ริม​ถิ่นทุรกันดาร 7 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เอธาม ย้อน​กลับ​ไป​ยัง​ปีหะหิโรท​ซึ่ง​อยู่​ด้าน​หน้า​บาอัลเศโฟน และ​ตั้ง​ค่าย​ด้าน​หน้า​มิกดล 8 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ด้าน​หน้า​หะหิโรท ข้าม​กลาง​ทะเล​เข้าไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร เดิน​ทาง​เป็น​เวลา 3 วัน​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​เอธาม และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​มาราห์ 9 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​มาราห์​และ​มา​ถึง​เอลิม ที่​เอลิม​มี​ตาน้ำ 12 แห่ง​กับ​ต้น​อินทผลัม 70 ต้น พวก​เขา​จึง​ตั้ง​ค่าย​ที่​นั่น 10 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เอลิม​และ​ตั้ง​ค่าย​ริม​ทะเลแดง 11 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ทะเลแดง​และ​ตั้ง​ค่าย​ใน​ถิ่นทุรกันดารสิน 12 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ถิ่นทุรกันดารสิน​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​โดฟคาห์ 13 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โดฟคาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​อาลูช 14 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​อาลูช​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​เรฟีดิม ซึ่ง​ที่​นั่น​ไม่มี​น้ำ​ให้​ประชาชน​ดื่ม 15 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เรฟีดิม​และ​ตั้ง​ค่าย​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย 16 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ถิ่นทุรกันดาร​ซีนาย​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​คิบโรทฮัททาอาวาห์ 17 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​คิบโรทฮัททาอาวาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ฮาเซโรท 18 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ฮาเซโรท​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ริทมาห์ 19 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ริทมาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ริมโมนเปเรศ 20 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ริมโมนเปเรศ​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ลิบนาห์ 21 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ลิบนาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ริสสาห์ 22 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ริสสาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​เคเฮลาธาห์ 23 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เคเฮลาธาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ภูเขาเชเฟอร์ 24 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ภูเขาเชเฟอร์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ฮาราดาห์ 25 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ฮาราดาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​มาเคโลท 26 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​มาเคโลท​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ทาฮาท 27 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ทาฮาท​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​เทราห์ 28 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เทราห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​มิทคาห์ 29 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​มิทคาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ฮัชโมนาห์ 30 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ฮัชโมนาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​โมเสโรท 31 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โมเสโรท​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​เบเนยาอาคาน 32 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เบเนยาอาคาน​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​โฮร์ฮักกิดกาด 33 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โฮร์ฮักกิดกาด​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​โยทบาธาห์ 34 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โยทบาธาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​อับโรนาห์ 35 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​อับโรนาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​เอซีโอนเกเบอร์ 36 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เอซีโอนเกเบอร์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​คาเดช​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ศิน 37 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​คาเดช​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ภูเขาโฮร์ ริม​แผ่น​ดิน​เอโดม 38 อาโรน​ปุโรหิต​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขาโฮร์​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ และ​เสีย​ชีวิต​ที่​นั่น​ใน​ปีที่ 40 หลัง​จาก​ชาวอิสราเอล​ออก​จาก​แผ่น​ดิน​อียิปต์ คือ​ใน​เดือนที่ 5 วันที่ 1 ของ​เดือน 39 อาโรนอา​ยุ 123 ปี​เมื่อ​เสีย​ชีวิต​บน​ภูเขาโฮร์ 40 กษัตริย์​ชาว​คานาอัน​แห่ง​อาราด ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​ดิน​แดน​ตอน​ใต้​ของ​แผ่น​ดิน​คานาอัน ได้ยิน​ว่า​ชาวอิสราเอล​กำลัง​มา 41 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ภูเขาโฮร์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ศัลโมนาห์ 42 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ศัลโมนาห์​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ปูโนน 43 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ปูโนน​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​โอโบท 44 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​โอโบท​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​อิเย อาบาริม ตรง​ชายแดน​โมอับ 45 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​อียิม​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​ดีโบนกาด 46 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​ดีโบนกาด​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​อัลโมนดิบลาธาอิม 47 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​อัลโมนดิบลาธาอิม​และ​ตั้ง​ค่าย​ใน​เทือกเขาอาบาริม ด้าน​หน้า​เนโบ 48 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​จาก​เทือกเขาอาบาริม​และ​ตั้ง​ค่าย​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ริม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค 49 พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​ริม​แม่น้ำ​จอร์แดน ตั้งแต่​เบธเยชิโมท​ไป​จนถึง​อาเบลชิททิม​ใน​ที่ราบ​โมอับ 50 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ริม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค​ว่า 51 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​คานาอัน 52 พวก​เจ้า​ต้อง​ขับ​ไล่​ชาว​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​ออก​ไป ทำลาย​รูป​เคารพ​หิน​ทั้งหมด ทำลาย​รูป​หล่อ​ทั้งหมด และ​รื้อ​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​ทั้งหมด 53 พวก​เจ้า​ต้อง​เข้า​ครอบ​ครอง​แผ่น​ดิน​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น เพราะ​เรา​ได้​มอบ​แผ่น​ดิน​ให้​พวก​เจ้า​ครอบ​ครอง 54 พวก​เจ้า​ต้อง​แบ่ง​แผ่น​ดิน​เป็น​มรดก​โดย​การ​จับ​ฉลาก​ตาม​ตระกูล กลุ่ม​ใหญ่​จง​มอบ​ส่วน​มรดก​ให้​มาก กลุ่ม​เล็ก​จง​มอบ​ส่วน​มรดก​ให้​น้อย ฉลาก​ตก​แก่​ใคร ที่​นั้น​จะ​เป็น​ของ​คน​นั้น พวก​เจ้า​ต้อง​รับ​มรดก​ตาม​เผ่า​ของ​บรรพบุรุษ

55 “ ‘แต่​ถ้า​พวก​เจ้า​ไม่​ขับ​ไล่​ชาว​แผ่น​ดิน​ออก​ไป คน​ที่​พวก​เจ้า​ปล่อย​ให้​เหลือ​อยู่​จะ​เป็น​เหมือน​หนาม​แทง​ตา​และ​หนาม​ทิ่ม​สีข้าง พวก​เขา​จะ​ทำให้​พวก​เจ้า​ทุกข์​ยาก​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย 56 แล้ว​เรา​จะ​ทำ​กับ​พวก​เจ้า​อย่าง​ที่​เรา​ตั้งใจ​จะ​ทำ​กับ​พวก​เขา’ ”

34

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 2 “จง​บัญชา​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​คานาอัน (แผ่น​ดิน​ที่​จะ​ตก​เป็น​มรดก​ของ​พวก​เจ้า​คือ​แผ่น​ดิน​คานาอัน​ตาม​เขตแดน​ดัง​ต่อ​ไป​นี้) 3 เขต​ด้าน​ใต้​ของ​พวก​เจ้า​จะ​เริ่ม​จาก​ถิ่นทุรกันดาร​ศิน​ตาม​แนว​แผ่น​ดิน​เอโดม และ​ชายแดน​ใต้​จะ​เริ่ม​จาก​ปลาย​ทะเลเกลือ​ด้าน​ตะวัน​ออก 4 ชายแดน​จะ​วก​ไป​ทาง​ใต้​ของ​ทาง​ขึ้น​อัครับบิม ผ่าน​ไป​ยัง​ศิน แล้ว​ทอด​ไป​ทาง​ใต้​ของ​คาเดชบารเนีย จาก​ที่​นั่น​ไป​ยัง​ฮาซาร์อัดดาร์ และ​ผ่าน​ไป​ยัง​อัสโมน 5 จาก​อัสโมน ชายแดน​จะ​วก​ไป​ยัง​ลำธารอียิปต์ และ​ไป​สิ้น​สุด​ที่​ทะเล

6 “ ‘สำหรับ​ชายแดน​ตะวัน​ตก ให้​ทะเลใหญ่​และ​ชายฝั่ง​เป็น​ชายแดน นี่​จะ​เป็น​ชายแดน​ตะวัน​ตก​ของ​พวก​เจ้า

7 “ ‘ชายแดน​เหนือ​ของ​พวก​เจ้า​จะ​เป็น​ดังนี้ จง​กำหนด​แนว​เขต​จาก​ทะเลใหญ่​ไป​ยัง​ภูเขาโฮร์ 8 จาก​ภูเขาโฮร์ จง​กำหนด​แนว​เขต​ไป​ยัง​ทาง​เข้า​เมือง​ฮามัท แล้ว​ชายแดน​จะ​ผ่าน​เศดัด 9 จาก​นั้น​ชายแดน​จะ​ทอด​ไป​ยัง​ศิโฟรน​และ​สิ้น​สุด​ที่​ฮาซาร์เอนัน นี่​จะ​เป็น​ชายแดน​เหนือ​ของ​พวก​เจ้า

10 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​กำหนด​ชายแดน​ตะวัน​ออก​จาก​ฮาซาร์เอนัน​ไป​ยัง​เชฟาม 11 ชายแดน​จะ​ทอด​ลง​จาก​เชฟาม​ไป​ยัง​ริบลาห์​ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​อาอิน แล้ว​ทอด​ลง​ไป​ถึง​ฝั่ง​ทะเลคินเนเรท​ด้าน​ตะวัน​ออก 12 จาก​นั้น​ชายแดน​จะ​ทอด​ลง​ไป​ตาม​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​สิ้น​สุด​ที่​ทะเลเกลือ นี่​จะ​เป็น​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เจ้า​ตาม​เขตแดน​โดย​รอบ’ ”

13 โมเสส​บัญชา​ชาวอิสราเอล​ว่า “นี่​คือ​แผ่น​ดิน​ที่​พวก​เจ้า​จะ​ได้​รับ​เป็น​มรดก​โดย​การ​จับ​ฉลาก ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​ให้​มอบ​แก่ 9 เผ่า​กับ​อีก​ครึ่ง​เผ่า 14 เพราะ​เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​รูเบน​แบ่ง​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​กาด​แบ่ง​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา และ​ครึ่ง​เผ่า​มนัสเสห์ ได้​รับ​มรดก​ของ​ตน​แล้ว 15 ทั้ง 2 เผ่า​กับ​อีก​ครึ่ง​เผ่า​ได้​รับ​มรดก​อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค ทาง​ตะวัน​ออก”

16 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 17 “ต่อ​ไป​นี้​คือ​ชื่อ​ของ​ชาย​ที่​จะ​จัดสรร​แผ่น​ดิน​ให้​พวก​เจ้า​เป็น​มรดก ได้แก่ เอเลอาซาร์​ปุโรหิต​กับ​โยชูวา​ลูกชาย​ของ​นูน 18 จง​เลือก​ผู้นำ​จาก​แต่ละ​เผ่า เผ่า​ละ 1 คน เพื่อ​จัดสรร​แผ่น​ดิน​เป็น​มรดก 19 ต่อ​ไป​นี้​คือ​ชื่อ​ของ​คน​เหล่า​นั้น จาก​เผ่า​ยูดาห์ คาเลบ​ลูกชาย​ของ​เยฟุนเนห์ 20 จาก​เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​สิเมโอน เชมูเอล​ลูกชาย​ของ​อัมมีฮูด 21 จาก​เผ่า​เบนยามิน เอลีดัด​ลูกชาย​ของ​คิสโลน 22 จาก​เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​ดาน ผู้นำ​คือ​บุคคี​ลูกชาย​ของ​ยกลี 23 จาก​ลูก​หลาน​ของ​โยเซฟ คือ​จาก​เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​มนัสเสห์ ผู้นำ​คือ​ฮันนีเอล​ลูกชาย​ของ​เอโฟด 24 จาก​เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​เอฟราอิม ผู้นำ​คือ​เคมูเอล​ลูกชาย​ของ​ชิฟทาน 25 จาก​เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​เศบูลุน ผู้นำ​คือ​เอลีซาฟาน​ลูกชาย​ของ​ปารนาค 26 จาก​เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​อิสสาคาร์ ผู้นำ​คือ​ปัลทีเอล​ลูกชาย​ของ​อัสซาน 27 จาก​เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​อาเชอร์ ผู้นำ​คือ​อาหิฮูดลูกชาย​ของ​เชโลมี 28 จาก​เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​นัฟทาลี ผู้นำ​คือ​เปดาห์เอล​ลูกชาย​ของ​อัมมีฮูด” 29 คน​เหล่า​นี้​คือ​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​ให้​จัดสรร​มรดก​แก่​ชาวอิสราเอล​ใน​แผ่น​ดิน​คานาอัน

35

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ใน​ที่ราบ​โมอับ​ริม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค​ว่า 2 “จง​บัญชา​ชาวอิสราเอล​ให้​นำ​เมือง​จาก​ส่วน​มรดก​ของ​ตน​มอบ​ให้​ชาวเลวี​อาศัย​อยู่ และ​ให้​มอบ​ทุ่ง​หญ้า​รอบ​เมือง​เหล่า​นั้น​แก่​ชาวเลวี 3 เมือง​เหล่า​นั้น​จะ​เป็น​ที่​อยู่​อาศัย​ของ​ชาวเลวี ส่วน​ทุ่ง​หญ้า​จะ​ใช้​สำหรับ​ฝูง​สัตว์ ทรัพย์สิน และ​สัตว์​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา

4 “ทุ่ง​หญ้า​รอบ​เมือง​ที่​พวก​เจ้า​มอบ​ให้​ชาวเลวี ต้อง​วัด​จาก​กำแพง​เมือง​ออก​ไป​โดย​รอบ 1,000 ศอก* 5 พวก​เจ้า​ต้อง​วัด​พื้นที่​นอก​เมือง ด้าน​ตะวัน​ออก 2,000 ศอก ด้าน​ใต้ 2,000 ศอก ด้าน​ตะวัน​ตก 2,000 ศอก และ​ด้าน​เหนือ 2,000 ศอก โดย​ให้​เมือง​อยู่​ตรง​กลาง นี่​จะ​เป็น​ทุ่ง​หญ้า​รอบ​เมือง​ของ​พวก​เขา

6 “ใน​บรรดา​เมือง​ที่​พวก​เจ้า​มอบ​ให้​ชาวเลวี ต้อง​มี​เมืองลี้ภัย 6 เมือง เพื่อ​ให้​ผู้ฆ่าคน​หนี​ไป​ที่​นั่น นอกจาก​นี้​จง​มอบ​เมือง​อีก 42 เมือง 7 เมือง​ทั้งหมด​ที่​พวก​เจ้า​มอบ​ให้​ชาวเลวี​มี 48 เมือง พร้อม​กับ​ทุ่ง​หญ้า​รอบ​เมือง 8 เมือง​ที่​พวก​เจ้า​มอบ​จาก​กรรมสิทธิ์​ของ​ชาวอิสราเอล​นั้น กลุ่ม​ที่​มี​คน​มาก​ให้​มอบ​หลาย​เมือง และ​กลุ่ม​ที่​มี​คน​น้อย​ให้​มอบ​เมือง​น้อย แต่ละ​เผ่า​ต้อง​มอบ​เมือง​บาง​แห่ง​ให้​ชาวเลวี​ตาม​ขนาด​มรดก​ที่​ตน​ได้​รับ” 9 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 10 “จง​บอก​ชาวอิสราเอล​ว่า ‘เมื่อ​พวก​เจ้า​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​เข้าไป​ใน​แผ่น​ดิน​คานาอัน 11 จง​กำหนด​เมือง​ต่าง ๆ ให้​เป็น​เมืองลี้ภัย เพื่อ​ให้​ผู้ฆ่าคน​โดย​ไม่​เจตนา​หนี​ไป​ที่​นั่น 12 เมือง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​ที่​ลี้​ภัย​จาก​ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย เพื่อ​ไม่​ให้​ผู้ฆ่าคน​ต้อง​ตาย​ก่อน​จะ​ยืน​รับ​การ​พิพากษา​ต่อ​หน้า​ชุมนุมชน 13 เมือง​ที่​พวก​เจ้า​มอบ​ให้​จะ​เป็น​เมืองลี้ภัย 6 เมือง 14 จง​มอบ 3 เมือง​ที่​อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน และ 3 เมือง​ใน​แผ่น​ดิน​คานาอัน ให้​เป็น​เมืองลี้ภัย 15 เมือง​ทั้ง 6 นี้​จะ​เป็น​ที่​ลี้​ภัย​สำหรับ​ชาวอิสราเอล คน​ต่างด้าว และ​คน​ต่าง​ชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา เพื่อ​ให้​ทุก​คน​ที่​ฆ่า​คน​โดย​ไม่​เจตนา​หนี​ไป​ที่​นั่น

16 “ ‘แต่​ถ้า​เขา​ใช้​สิ่งของ​ที่​ทำ​จาก​เหล็ก​ตี​คน​หนึ่ง​จน​ตาย เขา​เป็น​ฆาตกร ฆาตกร​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน 17 ถ้า​เขา​ใช้​ก้อน​หิน​ที่​ถือ​อยู่​ใน​มือ​ตี​คน​หนึ่ง​จน​ตาย โดย​ก้อน​หิน​นั้น​อาจ​ทำให้​คน​ตาย​ได้ เขา​เป็น​ฆาตกร ฆาตกร​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน 18 หรือ​ถ้า​เขา​ใช้​อาวุธ​ไม้​ที่​ถือ​อยู่​ใน​มือ​ตี​คน​หนึ่ง​จน​ตาย โดย​อาวุธ​นั้น​อาจ​ทำให้​คน​ตาย​ได้ เขา​เป็น​ฆาตกร ฆาตกร​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน 19 ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย​ต้อง​เป็น​ผู้​ประหาร​ฆาตกร เมื่อ​พบ​เขา​ก็​ให้​ประหาร​เขา 20 ถ้า​คน​หนึ่ง​ผลัก​อีก​คน​เพราะ​ความ​เกลียด​ชัง หรือ​ซุ่ม​รอ​แล้ว​ขว้าง​สิ่งของ​ใส่​จน​คน​นั้น​ตาย 21 หรือ​ใช้​มือ​ตี​ด้วย​ความ​เป็น​ศัตรู​จน​คน​นั้น​ตาย ผู้​ที่​ตี​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน เขา​เป็น​ฆาตกร ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย​ต้อง​ประหาร​ฆาตกร​เมื่อ​พบ​เขา

22 “ ‘แต่​ถ้า​เขา​ผลัก​อีก​คน​อย่าง​กะทันหัน​โดย​ไม่มี​ความ​เป็น​ศัตรู หรือ​ขว้าง​สิ่งของ​ใส่​โดย​ไม่​ได้​ซุ่ม​รอ 23 หรือ​โยน​ก้อน​หิน​ที่​อาจ​ทำให้​คน​ตาย​ได้​ใส่​อีก​คน​โดย​ไม่​เห็น​เขา จน​คน​นั้น​ตาย ทั้ง​ที่​ผู้​โยน​ไม่​ได้​เป็น​ศัตรู​และ​ไม่​ได้​คิด​ทำร้าย​เขา 24 ชุมนุมชน​ต้อง​พิพากษา​ระหว่าง​ผู้​ที่​ตี​คน​นั้น​กับ​ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย​ตาม​กฎ​ระเบียบ​เหล่า​นี้ 25 ชุมนุมชน​ต้อง​ช่วย​ผู้ฆ่าคน​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย และ​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​ยัง​เมืองลี้ภัย​ที่​เขา​หนี​มา เขา​ต้อง​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น​จนกว่า​มหาปุโรหิต​ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม​ด้วย​น้ำมัน​บริสุทธิ์​จะ​เสีย​ชีวิต

26 “ ‘แต่​ถ้า​ผู้ฆ่าคน​ออก​ไป​พ้น​เขต​เมืองลี้ภัย​ที่​ตน​หนี​ไป​ไม่​ว่า​เวลา​ใด 27 และ​ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย​พบ​เขา​นอก​เขต​เมืองลี้ภัย​แล้ว​ฆ่า​เขา ผู้แก้แค้นแทนผู้ตาย​จะ​ไม่มี​ความ​ผิด​ฐาน​ฆ่า​คน​นั้น 28 เพราะ​ผู้ฆ่าคน​ควร​อยู่​ใน​เมืองลี้ภัย​จนกว่า​มหาปุโรหิต​จะ​เสีย​ชีวิต แต่​หลัง​จาก​มหาปุโรหิต​เสีย​ชีวิต​แล้ว ผู้ฆ่าคน​จึง​กลับ​ไป​ยัง​แผ่น​ดิน​ที่​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​ตน​ได้

29 “ ‘ข้อ​กำหนด​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​กฎหมาย​และ​กฎ​ระเบียบ​สำหรับ​พวก​เจ้า​ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ​ใน​ที่​อยู่​อาศัย​ทุก​แห่ง

30 “ ‘ผู้​ที่​ฆ่า​คน​จะ​ถูก​ประหาร​ใน​ฐานะ​ฆาตกร​ได้​โดย​อาศัย​คำ​ให้การ​ของ​พยาน​หลาย​คน แต่​พยาน​เพียง​คน​เดียว​จะ​ให้การ​กล่าว​โทษ​คน​หนึ่ง​จน​ทำให้​เขา​ตาย​ไม่​ได้

31 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​รับ​ค่า​ไถ่​เพื่อ​ไว้​ชีวิต​ฆาตกร​ผู้​มี​ความ​ผิด​ถึง​ตาย เขา​ต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต​อย่าง​แน่นอน

32 “ ‘พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​รับ​ค่า​ไถ่​เพื่อ​ให้​ผู้​ที่​หนี​ไป​ยัง​เมืองลี้ภัย​กลับ​มา​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​ก่อน​ปุโรหิต​เสีย​ชีวิต

33 “ ‘ดัง​นั้น​พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำให้​แผ่น​ดิน​ที่​อาศัย​อยู่​เป็น​มลทิน เพราะ​เลือด​ทำให้​แผ่น​ดิน​เป็น​มลทิน ไม่มี​ทาง​ทำ​พิธี​ลบ​มลทิน​บาป​ให้​แผ่น​ดิน​จาก​เลือด​ที่​ไหล​อยู่​บน​นั้น​ได้ นอกจาก​ด้วย​เลือด​ของ​ผู้​ที่​ทำให้​เลือด​นั้น​ไหล 34 พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำให้​แผ่น​ดิน​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​และ​ที่​เรา​สถิต​อยู่​เสื่อม​ความ​บริสุทธิ์ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์ และ​เรา​อยู่​ท่ามกลาง​ชาวอิสราเอล’ ”

36

1 บรรดา​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ใน​ตระกูล​ลูก​หลาน​ของ​กิเลอาด ผู้​เป็น​ลูกชาย​ของ​มาคีร์ ผู้​เป็น​ลูกชาย​ของ​มนัสเสห์ จาก​บรรดา​ตระกูล​ลูก​หลาน​ของ​โยเซฟ เข้า​มา​พูด​ต่อ​หน้า​โมเสส​และ​บรรดา​ผู้นำ​ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​วงศ์วานฝ่ายบิดา​ของ​ชาวอิสราเอล 2 พวก​เขา​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​นาย​ท่าน​ให้​มอบ​แผ่น​ดิน​เป็น​มรดก​แก่​ชาวอิสราเอล​โดย​การ​จับ​ฉลาก และ​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​นาย​ท่าน​ให้​มอบ​มรดก​ของ​เศโลเฟหัด​พี่​น้อง​ของ​เรา​แก่​บรรดา​ลูกสาว​ของ​เขา 3 ถ้า​พวก​นาง​แต่งงาน​กับ​ชาย​จาก​เผ่า​อื่น​ของ​ชาวอิสราเอล มรดก​ของ​พวก​นาง​จะ​ถูก​หัก​ออก​จาก​มรดก​ของ​บรรพบุรุษ​เรา และ​นำ​ไป​เพิ่ม​แก่​มรดก​ของ​เผ่า​ที่​พวก​นาง​ไป​อยู่​ด้วย ดัง​นั้น​มรดก​นั้น​จะ​ถูก​หัก​ออก​จาก​ส่วน​มรดก​ที่​เรา​จับ​ฉลาก​ได้ 4 เมื่อ​ปีจูบิลี​ของ​ชาวอิสราเอล​มา​ถึง มรดก​ของ​พวก​นาง​ก็​จะ​ถูก​เพิ่ม​แก่​มรดก​ของ​เผ่า​ที่​พวก​นาง​ไป​อยู่​ด้วย ดัง​นั้น​มรดก​ของ​พวก​นาง​จะ​ถูก​หัก​ออก​จาก​มรดก​ของ​เผ่า​บรรพบุรุษ​เรา”

5 โมเสส​บัญชา​ชาวอิสราเอล​ตามพระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​ว่า “เผ่า​ลูก​หลาน​ของ​โยเซฟ​พูด​ถูก 6 พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​เกี่ยว​กับ​บรรดา​ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด​ดังนี้​ว่า ‘ให้​พวก​นาง​แต่งงาน​กับ​คน​ที่​พวก​นาง​เห็น​ว่า​ดี​ที่สุด แต่​ต้อง​แต่งงาน​ภายใน​ตระกูล​แห่ง​เผ่า​ของ​บิดา​เท่านั้น 7 ด้วย​เหตุ​นี้ มรดก​ของ​ชาวอิสราเอล​จะ​ไม่​ตกทอด​จาก​เผ่า​หนึ่ง​ไป​ยัง​อีก​เผ่า​หนึ่ง เพราะ​ชาวอิสราเอล​แต่ละ​คน​ต้อง​รักษา​มรดก​ของ​เผ่า​บรรพบุรุษ​ของ​ตน​ไว้ 8 ลูกสาว​ทุก​คนใน​เผ่า​ใด​ของ​ชาวอิสราเอล​ที่​มี​มรดก​เป็น​กรรมสิทธิ์ ต้อง​แต่งงาน​กับ​ชาย​คน​หนึ่ง​ใน​ตระกูล​แห่ง​เผ่า​ของ​บิดา เพื่อ​ชาวอิสราเอล​แต่ละ​คน​จะ​ได้​ครอบ​ครอง​มรดก​ของ​บรรพบุรุษ 9 ดัง​นั้น​มรดก​จะ​ไม่​ตกทอด​จาก​เผ่า​หนึ่ง​ไป​ยัง​อีก​เผ่า​หนึ่ง เพราะ​แต่ละ​เผ่า​ของ​ชาวอิสราเอล​ต้อง​รักษา​มรดก​ของ​ตน​ไว้’ ”

10 บรรดา​ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส 11 มาห์ลาห์ ทีรซาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์ และ​โนอาห์ บรรดา​ลูกสาว​ของ​เศโลเฟหัด แต่งงาน​กับ​ลูกพี่ลูกน้อง​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ชาย​ของ​ลุง​และ​อา​ฝ่ายบิดา 12 พวก​นาง​แต่งงาน​ภายใน​ตระกูล​ลูก​หลาน​ของ​มนัสเสห์​ลูกชาย​ของ​โยเซฟ มรดก​ของ​พวก​นาง​จึง​ยัง​อยู่​ใน​เผ่า​แห่ง​ตระกูล​ของ​บิดา

13 เหล่า​นี้​คือ​พระ​บัญญัติ​และ​กฎ​ระเบียบ​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​ชาวอิสราเอล​ผ่าน​โมเสส ใน​ที่ราบ​โมอับ​ริม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค

* 1:1 1:1 ใน​พระคัมภีร์​ภาษา​อังกฤษ​ฉบับ​เวิลด์​อิงลิช​ไบเบิล เมื่อ​คำ​ภาษา​อังกฤษ​ที่​แปล​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า” หรือ “พระเจ้า” พิมพ์​ด้วย​อักษร​ตัว​ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​ใช้​แทน​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” โดย​ทั่วไป​ออก​เสียง​ว่า ยาห์เวห์)

† 1:16 1:16 หรือ หัวหน้า​คณะ หรือ ผู้นำ

* 3:12 3:12 “จง​ดู” แปล​จาก​คำ​ว่า “הִנֵּה” หมาย​ถึง มอง​ดู เอาใจ​ใส่ สังเกต ดู หรือ​เพ่ง​มอง มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

† 3:34 3:34 + 22,000 เป็น​ผล​รวม​ที่​ปัด​ให้​เหลือ​เลข​นัย​สำคัญ 2 หลัก ผล​รวม​ของ​ชาวเกอร์โชน ชาวโคฮาท และ​ชาวเมรารี​ที่​ให้​ไว้​ข้าง​ต้น​คือ 22,300 แต่​ข้อความ​ฮีบรู​ดั้งเดิม​ให้​จำนวน​ที่​ปัด​เป็น​เลข​นัย​สำคัญ 2 หลัก ไม่ใช่ 3 หลัก

‡ 3:47 3:47 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

§ 3:47 3:47 1 เกราห์​หนัก​ประมาณ 0.5 กรัม หรือ​ประมาณ 7.7 เกรน

* 3:50 3:50 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์ ดัง​นั้น 1,365 เชเขล​จึง​หนัก​ประมาณ 13.65 กิโลกรัม หรือ​ประมาณ 30 ปอนด์

* 5:15 5:15 1 เอฟาห์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2 ใน 3 บุเชล

† 5:28 5:28 หรือ “เชื้อ​สาย”

* 6:7 6:7 คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอ​โล​ฮิม)

* 7:13 7:13 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

* 11:3 11:3 ทาเบราห์​หมาย​ถึง “การ​เผา​ไหม้”

† 11:7 11:7 เบเดล​เลียม​เป็น​ยาง​ที่​สกัด​จาก​ต้นไม้​บาง​ชนิด​ใน​แอฟริกา

‡ 11:31 11:31 1 ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​แขน​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

§ 11:32 11:32 1 โฮเมอร์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 220 ลิตร หรือ 6 บุเชล

* 11:34 11:34 คิบโรทฮัททาอาวาห์​หมาย​ถึง “หลุม​ฝัง​ศพ​แห่ง​ความ​อยาก”

* 13:33 13:33 หรือ “พวก​ยักษ์”

† 13:33 13:33 หรือ “พวก​ยักษ์”

* 14:17 14:17 คำ​ที่​แปล​ว่า “องค์​ผู้​เป็น​นาย” คือ “อาโดนาย”

* 15:4 15:4 1 เอฟาห์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2 ใน 3 บุเชล

† 15:4 15:4 1 ฮิน​มี​ปริมาตร​ประมาณ 6.5 ลิตร หรือ 1.7 แกลลอน

‡ 15:6 15:6 1 เอฟาห์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2 ใน 3 บุเชล

§ 15:9 15:9 1 เอฟาห์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2 ใน 3 บุเชล

* 15:38 15:38 หรือ “พู่​ห้อย” (ภาษา​ฮีบรู צִיצִ֛ת)

† 15:38 15:38 หรือ “พู่​ห้อย”

‡ 15:39 15:39 หรือ “พู่​ห้อย”

* 16:30 16:30 เชโอล​คือ​สถาน​ที่​ของ​คน​ตาย

† 16:33 16:33 เชโอล​คือ​สถาน​ที่​ของ​คน​ตาย

* 18:16 18:16 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

† 18:16 18:16 1 เกราห์​หนัก​ประมาณ 0.5 กรัม หรือ​ประมาณ 7.7 เกรน

* 20:13 20:13 “เมรีบาห์” แปล​ว่า “การ​โต้​เถียง”

* 21:3 21:3 “โฮรมาห์” แปล​ว่า “การ​ทำลาย”

* 28:5 28:5 1 เอฟาห์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2 ใน 3 บุเชล

† 28:5 28:5 1 ฮิน​มี​ปริมาตร​ประมาณ 6.5 ลิตร หรือ 1.7 แกลลอน

‡ 28:7 28:7 1 ฮิน​มี​ปริมาตร​ประมาณ 6.5 ลิตร ดัง​นั้น 1 ใน 4 ฮิน​มี​ปริมาตร​ประมาณ 1.6 ลิตร หรือ 1.7 ควอร์ต

§ 28:9 28:9 1 เอฟาห์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2 ใน 3 บุเชล

* 28:12 28:12 1 เอฟาห์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ 2 ใน 3 บุเชล

* 31:52 31:52 1 เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์ ดัง​นั้น 16,750 เชเขล​หนัก​ประมาณ 167.5 กิโลกรัม หรือ​ประมาณ 368.5 ปอนด์

* 35:4 35:4 1 ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​แขน​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

เฉลยธรรมบัญญัติ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

หนังสือ​เล่ม​ที่​ห้า​ของ​โมเสส

ที่​เรียก​กัน​ทั่วไป​ว่า

เฉลยธรรมบัญญัติ

1

1 ต่อไปนี้​คือ​ถ้อยคำ​ที่​โมเสส​กล่าว​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด ณ ฟาก​แม่น้ำจอร์แดน​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร ใน​อาราบาห์​ตรง​ข้าม​สูฟ ระหว่าง​ปาราน โทเฟล ลาบาน ฮาเซโรท และ​ดิซาฮับ 2 จาก​โฮเรบ​ไป​คาเดชบารเนีย​ตาม​ทาง​ภูเขา​เสอีร์ ใช้​เวลา​เดิน​ทาง​สิบเอ็ด​วัน 3 ใน​ปี​ที่​สี่สิบ เดือน​ที่​สิบเอ็ด วัน​ที่​หนึ่ง​ของ​เดือน โมเสส​กล่าว​แก่​ชาว​อิสราเอล​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์* ทรง​บัญชา​เขา​ให้​บอก​พวก​เขา 4 หลัง​จาก​โมเสส​ปราบ​สิโหน​กษัตริย์​ของ​ชาว​อาโมไรต์​ผู้​อาศัย​อยู่​ใน​เฮชโบน และ​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บาชาน​ผู้​อาศัย​อยู่​ใน​อัชทาโรท​ที่​เอเดรอี 5 ณ ฟาก​แม่น้ำจอร์แดน ใน​แผ่นดิน​โมอับ โมเสส​เริ่ม​อธิบาย​กฎบัญญัติ​นี้​ว่า 6 “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา† ตรัส​กับ​เรา​ที่​โฮเรบ​ว่า ‘พวกคุณ​อยู่​ที่​ภูเขา​นี้​มา​นาน​พอแล้ว 7 จง​หัน​กลับ​และ​ออก​เดิน​ทาง​ไป​ยัง​เขต​ภูเขา​ของ​ชาว​อาโมไรต์​และ​ดิน​แดน​ใกล้​เคียง​ทั้งหมด ทั้ง​อาราบาห์ เขต​ภูเขา ที่ราบ​เชิง​เขา แดน​ใต้ ชายทะเล แผ่นดิน​ของ​ชาว​คานาอัน และ​เลบานอน ไป​จนถึง​แม่น้ำ​ใหญ่​คือ​แม่น้ำ​ยูเฟรติส 8 ดูเถิด‡ เรา​ได้​มอบ​แผ่นดิน​นี้​ให้​พวกคุณ​แล้ว จง​เข้าไป​ครอบครอง​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ คือ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ ว่า​จะ​ประทาน​แก่​พวก​เขา​และ​เชื้อ​สาย§ ของ​พวก​เขา​ภาย​หลัง’ ”

9 ใน​เวลา​นั้น​ผม​บอก​พวกคุณ​ว่า “ผม​คน​เดียว​รับ​ภาระ​ดูแล​พวกคุณ​ไม่​ไหว 10 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ทำให้​มี​จำนวน​เพิ่ม​ขึ้น จน​วัน​นี้​พวกคุณ​มี​มากมาย​เหมือน​ดวงดาว​บน​ท้องฟ้า 11 ขอ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ ทรง​เพิ่ม​จำนวน​อีก​พัน​เท่า​และ​อวยพร​ตาม​ที่​พระองค์​ทรง​สัญญา​ไว้ 12 แต่​ผม​คน​เดียว​จะ​รับ​ทั้ง​ปัญหา ภาระ และ​ข้อ​พิพาท​ของ​พวกคุณ​ได้​อย่างไร 13 จง​เลือก​คน​ที่​มี​ปัญญา มี​ความ​เข้าใจ และ​เป็น​ที่​ยอมรับ​จาก​แต่ละ​เผ่า แล้ว​ผม​จะ​ตั้ง​พวก​เขา​เป็น​ผู้นำ”

14 พวกคุณ​ตอบ​ผม​ว่า “สิ่ง​ที่​ท่าน​พูด​ให้​เรา​ทำ​นั้น​ดี” 15 ผม​จึง​นำ​บรรดา​ผู้นำ​เผ่า​ของ​พวกคุณ ซึ่ง​เป็น​คน​มี​ปัญญา​และ​เป็น​ที่​ยอมรับ มา​ตั้ง​ให้​เป็น​ผู้นำ คือ​หัวหน้า​พัน หัวหน้า​ร้อย หัวหน้า​ห้าสิบ หัวหน้า​สิบ และ​เจ้า​หน้าที่​ประจำ​เผ่า​ต่าง ๆ 16 ใน​เวลา​นั้น​ผม​กำชับ​ผู้พิพากษา​ว่า “จง​รับ​ฟัง​คดี​ระหว่าง​พี่​น้อง แล้ว​ตัดสิน​อย่าง​ยุติธรรม ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คดี​ระหว่าง​คน​หนึ่ง​กับ​พี่​น้อง​ของ​เขา หรือ​กับ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​กับ​เขา 17 เวลา​ตัดสิน​อย่า​ลำเอียง จง​รับ​ฟัง​ทั้งคน​เล็ก​คน​น้อย​และ​คน​ใหญ่​คน​โต​อย่าง​เท่า​เทียม อย่า​กลัว​มนุษย์ เพราะ​การ​พิพากษา​เป็น​ของ​พระเจ้า ส่วน​คดี​ใด​ที่​ยาก​เกิน​จะ​ตัดสิน ให้​นำ​มา​หา​ผม แล้ว​ผม​จะ​รับ​ฟัง” 18 เวลา​นั้น​ผม​ได้​สั่ง​ทุก​อย่าง​ที่​ต้อง​ทำ​ไว้​แล้ว 19 จาก​นั้น​เรา​ออก​จาก​โฮเรบ เดิน​ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร​อัน​กว้าง​ใหญ่​และ​น่า​กลัว​ที่​พวกคุณ​เห็น ไป​ตาม​ทาง​สู่​เขต​ภูเขา​ของ​ชาว​อาโมไรต์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​บัญชา จน​มา​ถึง​คาเดชบารเนีย 20 ผม​บอก​พวกคุณ​ว่า “พวกคุณ​มา​ถึง​เขต​ภูเขา​ของ​ชาว​อาโมไรต์​แล้ว ซึ่ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​กำลัง​ประทาน​แก่​เรา 21 ดูสิ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​มอบ​แผ่นดิน​นี้​ให้​พวกคุณ​แล้ว จง​ขึ้น​ไป​เข้า​ครอบครอง​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ ตรัส​ไว้ อย่า​กลัว​และ​อย่า​ท้อใจ”

22 แล้ว​ทุก​คน​เข้า​มา​หา​ผม​และ​พูด​ว่า “ให้​เรา​ส่ง​คน​ล่วง​หน้า​ไป​สำรวจ​แผ่นดิน เขา​จะ​ได้​กลับ​มาบ​อก​เรา​ว่า​ควร​ขึ้น​ไป​ทาง​ไหน และ​จะ​พบ​เมือง​อะไร​บ้าง”

23 ผม​เห็น​ว่า​ความ​คิด​นี้​ดี จึง​เลือก​สิบสอง​คน​จาก​พวกคุณ เผ่า​ละ​หนึ่ง​คน 24 พวก​เขา​ออก​เดิน​ทาง​ขึ้น​ไป​ยัง​เขต​ภูเขา มา​ถึง​หุบเขา​เอชโคล และ​สำรวจ​แผ่นดิน​นั้น 25 พวก​เขา​นำ​ผล​ไม้​จาก​แผ่นดิน​นั้น​ติดมือ​กลับ​ลง​มา​หา​เรา พร้อม​รายงาน​ว่า “แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​กำลัง​ประทาน​แก่​เรา​นั้น​เป็น​แผ่นดิน​ที่​ดี”

26 แต่​พวกคุณ​ไม่​ยอม​ขึ้น​ไป กลับ​กบฏ​ต่อ​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 27 พวกคุณ​บ่น​อยู่​ใน​เต็นท์​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​เกลียด​เรา จึง​พา​เรา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​เพื่อ​มอบ​เรา​ไว้​ใน​มือ​ชาว​อาโมไรต์​ให้​พวก​เขา​ทำลาย 28 เรา​จะ​ขึ้น​ไป​ไหน​กัน? พี่​น้อง​ของ​เรา​ทำให้​เรา​ใจฝ่อ​ไป​หมด​แล้ว เพราะ​พวก​เขา​บอก​ว่า ‘คน​ที่​นั่น​ตัว​ใหญ่​และ​สูง​กว่า​เรา เมือง​ต่าง ๆ ใหญ่​โต​และ​มี​กำแพง​แข็ง​แรง​สูง​เสียด​ฟ้า เรา​ยัง​เห็น​ลูกหลาน​ของ​อานาค​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย!’ ”

29 แล้ว​ผม​บอก​ว่า “อย่า​หวาด​กลัว อย่า​กลัว​พวก​เขา 30 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ผู้​เสด็จ​นำ​หน้า จะ​ทรง​ต่อสู้​เพื่อ​พวกคุณ เหมือน​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​เพื่อ​พวกคุณ​ใน​อียิปต์​ต่อ​หน้า​ต่อตา​พวกคุณ 31 และ​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร พวกคุณ​ได้​เห็น​แล้ว​ว่า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​อุ้มชู​ตลอด​ทาง​ที่​เดิน​มา เหมือน​พ่อ​อุ้ม​ลูกชาย จน​มา​ถึงที่​นี่”

32 ถึง​อย่าง​นั้น ใน​เรื่อง​นี้​ก็​ยัง​ไม่​วางใจ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 33 ผู้​เสด็จ​นำ​หน้า​ไป​ตาม​ทาง เพื่อ​หา​ที่​ให้​ตั้ง​ค่าย กลาง​คืน​ทรง​นำ​ด้วย​ไฟ​เพื่อ​ชี้​ทาง​ที่​จะ​เดิน และ​กลาง​วัน​ทรง​นำ​ด้วย​เมฆ 34 เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ได้ยิน​คำ​ที่​พวกคุณ​พูด พระองค์​ทรง​กริ้ว​และ​ปฏิญาณ​ว่า 35 “ไม่มี​ใคร​จาก​คน​ชั่ว​รุ่น​นี้​แม้แต่​คน​เดียว​จะ​ได้​เห็น​แผ่นดิน​อัน​ดี​ที่​เรา​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​ประทาน​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ 36 เว้น​แต่​คาเลบ​บุตร​เยฟุนเนห์ เขา​จะ​ได้​เห็น เรา​จะ​มอบ​แผ่นดิน​ที่​เขา​เหยียบ​ย่าง​ให้​เขา​และ​ลูกหลาน เพราะ​เขา​ติดตาม​พระยาห์เวห์​อย่าง​สุดใจ”

37 พระยาห์เวห์​ยัง​ทรง​กริ้ว​ผม​เพราะ​พวกคุณ​ด้วย ตรัส​ว่า “เจ้า​ก็​จะ​ไม่​ได้​เข้าไป​ที่​นั่น​เช่น​กัน 38 โยชูวา​บุตร​นูน ผู้​คอย​รับ​ใช้​เจ้า จะ​เข้าไป จง​ให้​กำลัง​ใจ​เขา เพราะ​เขา​จะ​นำ​อิสราเอล​เข้า​รับ​แผ่นดิน​นั้น​เป็น​มรดก 39 ส่วน​เด็ก​เล็ก​ของ​พวกคุณ ซึ่ง​พวกคุณ​เคย​บอก​ว่า​จะ​ถูก​จับ​เป็น​เชลย​หรือ​ถูก​ฆ่า—คือ​ลูก ๆ ที่​วัน​นี้​ยัง​ไม่รู้​จัก​ดี​ชั่ว—พวก​เขา​จะ​ได้​เข้าไป เรา​จะ​มอบ​แผ่นดิน​นั้น​ให้ และ​พวก​เขา​จะ​ครอบครอง​มัน 40 แต่​พวกคุณ จง​หัน​กลับ​ออก​เดิน​ทาง​เข้า​สู่​ถิ่น​ทุรกันดาร​ตาม​ทาง​ไป​ทะเลแดง”

41 แล้ว​พวกคุณ​ตอบ​ผม​ว่า “เรา​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​แล้ว เรา​จะ​ขึ้น​ไป​สู้​รบ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​บัญชา” แล้ว​ทุก​คน​ก็​ติดอาวุธ​และ​ดื้อ​ดึง​ขึ้น​ไป​ยัง​เขต​ภูเขา

42 แต่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า “บอก​พวก​เขา​ว่า ‘อย่า​ขึ้น​ไป อย่า​สู้​รบ เพราะ​เรา​ไม่​ได้​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ ไม่​อย่าง​นั้น​จะ​พ่าย​แพ้​ต่อ​หน้า​ศัตรู’ ”

43 ผม​จึง​บอก​แล้ว แต่​พวกคุณ​ไม่​ฟัง กลับ​กบฏ​ต่อ​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ อวดดี​และ​ขึ้น​ไป​ยัง​เขต​ภูเขา 44 ชาว​อาโมไรต์​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เขต​ภูเขา​นั้น​ออก​มา​สู้ ไล่​ตาม​พวกคุณ​เหมือน​ฝูง​ผึ้ง และ​ตี​จน​แตก​พ่าย​ใน​เสอีร์​ไป​จนถึง​โฮรมาห์ 45 พวกคุณ​กลับ​มา​ร้องไห้​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ แต่​พระยาห์เวห์​ไม่​ทรง​ฟัง​เสียง​หรือ​หัน​มา​ฟัง 46 พวกคุณ​จึง​พัก​อยู่​ที่​คา​เดช​อีก​เป็น​เวลา​นาน

2

1 แล้ว​เรา​หัน​กลับ เดิน​ทาง​เข้า​สู่​ถิ่น​ทุรกันดาร​ตาม​ทาง​ไป​ทะเลแดง ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม และ​เรา​เดิน​วน​รอบ​ภูเขา​เสอีร์​อยู่​หลาย​วัน

2 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า 3 “พวกคุณ​เดิน​วน​รอบ​ภูเขา​นี้​มา​นาน​พอแล้ว จง​หัน​ไป​ทาง​เหนือ 4 สั่ง​ประชาชน​ว่า ‘พวกคุณ​กำลัง​จะ​ผ่าน​เขตแดน​ของ​พี่​น้อง​ของ​พวกคุณ คือ​ลูกหลาน​ของ​เอซาว​ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​เสอีร์ พวก​เขา​จะ​กลัว​พวกคุณ เพราะ​ฉะนั้น​จง​ระวัง​ให้​ดี 5 อย่า​ปะทะ​กับ​พวก​เขา เพราะ​เรา​จะ​ไม่​ยก​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา​ให้​พวกคุณ​แม้​เพียง​ผืนดิน​เท่า​ฝ่าเท้า เนื่องจาก​เรา​ได้​มอบ​ภูเขา​เสอีร์​ให้​เอซาว​ครอบครอง​แล้ว 6 จง​ใช้​เงิน​ซื้อ​อาหาร​จาก​พวก​เขา​กิน และ​ใช้​เงิน​ซื้อ​น้ำ​จาก​พวก​เขา​ดื่ม’ ”

7 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​อวยพร​ทุก​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ลง​มือ​ทำ พระองค์​ทรง​รู้​ตลอด​การ​เดิน​ทาง​ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร​อัน​กว้าง​ใหญ่​นี้ ตลอด​สี่สิบ​ปี พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​อยู่​ด้วย และ​พวกคุณ​ไม่​ขาด​สิ่ง​ใด​เลย

8 เรา​จึง​เดิน​ผ่าน​ไป​จาก​พี่​น้อง​ของ​เรา คือ​ลูกหลาน​ของ​เอซาว​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เสอีร์ โดย​ออก​จาก​เส้น​ทาง​อาราบาห์​ที่มา​จาก​เอลัท​และ​เอซีโอนเกเบอร์ แล้ว​หัน​ไป​ตาม​ทาง​ถิ่น​ทุรกันดาร​ของ​โมอับ

9 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า “อย่า​รบกวน​โมอับ​และ​อย่า​ทำ​ศึก​กับ​เขา เพราะ​เรา​จะ​ไม่​ยก​แผ่นดิน​ของ​เขา​ให้​เจ้า​ครอบครอง เรา​ได้​มอบ​เมือง​อาร์​ให้​ลูกหลาน​ของ​โลท​ครอบครอง​แล้ว”

10 (สมัย​ก่อน​ชาว​เอมิม​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น เป็น​ชนชาติ​ใหญ่ มี​จำนวน​มาก และ​รูป​ร่าง​สูง​ใหญ่​เหมือน​ลูกหลาน​ของ​อานาค 11 พวก​เขา​ก็​ถูก​นับ​ว่า​เป็น​ชาว​เรฟาอิม​เหมือน​ลูกหลาน​ของ​อานาค แต่​ชาว​โมอับ​เรียก​พวก​เขา​ว่า​เอมิม 12 ใน​อดีต​ชาว​โฮไรต์​ก็​อาศัย​อยู่​ใน​เสอีร์ แต่​ลูกหลาน​ของ​เอซาว​เข้า​ครอบครอง​แทน พวก​เขา​ทำลาย​ชาว​โฮไรต์​ออก​ไป​แล้ว​เข้า​อยู่​แทนที่ เช่น​เดียว​กับ​ที่​อิสราเอล​ทำ​กับ​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​ให้​อิสราเอล​ครอบครอง)

13 “บัดนี้​จง​ลุก​ขึ้น​ข้าม​ลำธาร​เซเรด” แล้ว​เรา​ก็​ข้าม​ลำธาร​เซเรด

14 นับ​จาก​วัน​ที่​เรา​ออก​จาก​คาเดชบารเนีย​จน​ข้าม​ลำธาร​เซเรด เป็น​เวลา​สามสิบแปด​ปี จน​คน​รุ่น​นักรบ​ทั้งหมด​สิ้น​ไป​จาก​ค่าย ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​พวก​เขา 15 มือ​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​ต่อ​ต้าน​พวก​เขา เพื่อ​ทำลาย​พวก​เขา​ออก​จาก​ค่าย​จน​หมด​สิ้น 16 เมื่อ​บรรดา​นักรบ​ทั้ง​หลาย​สิ้น​ชีวิต​หมด​จาก​ประชาชน​แล้ว 17 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า 18 “วัน​นี้​เจ้า​จะ​ผ่าน​เมือง​อาร์​ซึ่ง​เป็น​เขตแดน​ของ​โมอับ 19 เมื่อ​เข้า​ใกล้​เขตแดน​ของ​ลูกหลาน​อัมโมน อย่า​รบกวน​หรือ​หา​เรื่อง​สู้​กับ​พวก​เขา เพราะ​เรา​จะ​ไม่​ยก​แผ่นดิน​ของ​ลูกหลาน​อัมโมน​ให้​เจ้า​ครอบครอง เรา​ได้​มอบ​แผ่นดิน​นั้น​ให้​ลูกหลาน​ของ​โลท​ครอบครอง​แล้ว”

20 (แผ่นดิน​นั้น​ก็​นับ​ว่า​เป็น​แผ่นดิน​ของ​ชาว​เรฟาอิม​ด้วย ชาว​เรฟาอิม​เคย​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น​ใน​อดีต แต่​ชาว​อัมโมน​เรียก​พวก​เขา​ว่า​ซัมซุมมิม 21 เป็น​ชนชาติ​ใหญ่ มี​จำนวน​มาก และ​รูป​ร่าง​สูง​ใหญ่​เหมือน​ลูกหลาน​ของ​อานาค แต่​พระยาห์เวห์​ทรง​กำ​จัด​พวก​เขา​ออก​ไป​ต่อ​หน้า​อิสราเอล แล้ว​ชาว​อัมโมน​ก็​เข้า​ครอบครอง​และ​อาศัย​อยู่​แทน 22 เช่น​เดียว​กับ​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​เพื่อ​ลูกหลาน​ของ​เอซาว​ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​เสอีร์ เมื่อ​ทรง​ทำลาย​ชาว​โฮไรต์​ออก​ไป​จาก​ทาง​ของ​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​ก็​เข้า​ครอบครอง​และ​อาศัย​อยู่​แทน​จนถึง​ทุกวันนี้ 23 ส่วน​ชาว​อัฟวิม​ที่​อาศัย​อยู่​ตาม​หมู่บ้าน​ไป​จนถึง​กาซา ถูก​ชาว​คัฟโทริม​ซึ่ง​มา​จาก​คัฟโทร์​ทำลาย แล้ว​เข้า​อาศัย​อยู่​แทน)

24 “จง​ลุก​ขึ้น​ออก​เดิน​ทาง​และ​ข้าม​หุบเขา​อาร์โนน ดูเถิด เรา​มอบ​สิโหน​ชาว​อาโมไรต์ กษัตริย์​แห่ง​เฮชโบน พร้อม​ทั้ง​แผ่นดิน​ของ​เขา​ไว้​ใน​มือ​เจ้า​แล้ว จง​เริ่ม​เข้า​ครอบครอง​และ​ทำ​ศึก​กับ​เขา 25 ตั้งแต่​วัน​นี้ เรา​จะ​เริ่ม​ทำให้​ชนชาติ​ทั้ง​หลาย​ทั่วทุกหนแห่ง​ใต้​ฟ้า​หวาด​ผวา​และ​กลัว​พวกคุณ เมื่อ​ได้ยิน​ข่าว​ของ​พวกคุณ พวก​เขา​จะ​สั่นเทา​และ​หวาดหวั่น​เพราะ​พวกคุณ”

26 แล้ว​ผม​ส่ง​ทูต​จาก​ถิ่น​ทุรกันดาร​เคเดโมท​ไปหา​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​เฮชโบน พร้อม​ถ้อยคำ​สันติ​ว่า 27 “ขอ​ให้​ผม​ผ่าน​แผ่นดิน​ของ​คุณ ผม​จะ​เดิน​ไป​ตาม​ถนน​ใหญ่ จะ​ไม่​เลี้ยว​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย 28 ขอ​ให้​ท่าน​ขาย​อาหาร​ให้​ผม​กิน​และ​ขาย​น้ำ​ให้​ผม​ดื่ม ผม​จะ​จ่าย​เงิน​ให้ ขอ​เพียง​ให้​ผม​เดิน​ผ่าน​ไป​เท่านั้น 29 เหมือน​ที่​ลูกหลาน​ของ​เอซาว​ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​เสอีร์ และ​ชาว​โมอับ​ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​อาร์ ได้​ทำ​กับ​ผม จนกว่า​ผม​จะ​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ประทาน​แก่​เรา” 30 แต่​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​เฮชโบน​ไม่​ยอม​ให้​เรา​ผ่าน​ดิน​แดน​ของ​เขา เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ทำให้​จิตใจ​ของ​เขา​แข็ง​กระด้าง​และ​ใจ​ดื้อ​ดึง เพื่อ​จะ​มอบ​เขา​ไว้​ใน​มือ​พวกคุณ ดัง​ที่​เป็น​อยู่​ใน​วัน​นี้

31 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า “ดูเถิด เรา​เริ่ม​มอบ​สิโหน​และ​แผ่นดิน​ของ​เขา​ให้​เจ้า​แล้ว จง​เริ่ม​เข้า​ครอบครอง เพื่อ​เจ้า​จะ​ได้​รับ​แผ่นดิน​ของ​เขา​เป็น​มรดก” 32 แล้ว​สิโหน​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา​ออก​มา​สู้​กับ​เรา​ที่​เมือง​ยาฮาส 33 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​มอบ​เขา​ไว้​ใน​มือ​เรา เรา​จึง​ตี​เขา ลูกชาย​ของ​เขา และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา 34 เวลา​นั้น​เรา​ยึด​เมือง​ทั้งหมด​ของ​เขา และ​ทำลาย​ทุก​เมือง​ที่​มี​คน​อาศัย​อยู่​จน​หมด ทั้ง​ผู้​หญิง​และ​เด็ก​เล็ก ไม่​เหลือ​ผู้​ใด​ไว้​เลย 35 เรา​เก็บ​ไว้​เพียง​ฝูง​สัตว์​เป็น​ของ​ริบ พร้อม​ของ​ที่​ปล้น​ได้​จาก​เมือง​ต่าง ๆ ที่​เรา​ยึด​มา 36 ตั้งแต่​อา​โร​เอ​อร์​ซึ่ง​อยู่​ตรง​ขอบหุบเขา​อาร์โนน และ​เมือง​ที่​อยู่​ใน​หุบเขา ไป​จนถึง​กิเลอาด ไม่มี​เมือง​ใด​แข็งแกร่ง​เกิน​กว่า​ที่​เรา​จะ​ตี​ได้ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​มอบ​ทุก​สิ่ง​ให้​เรา 37 มี​เพียง​แผ่นดิน​ของ​ลูกหลาน​อัมโมน​ที่​พวกคุณ​ไม่​ได้​เข้า​ใกล้ คือ​ริม​แม่น้ำ​ยับบอก​ทั้งหมด เมือง​ต่าง ๆ ใน​เขต​ภูเขา และ​ทุก​แห่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​ห้าม​ไว้

3

1 ต่อ​มา​เรา​หัน​กลับ​และ​ขึ้น​ไป​ตาม​ทาง​สู่​บาชาน โอก​กษัตริย์​แห่ง​บาชาน​พร้อม​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา​ออก​มา​สู้​กับ​เรา​ที่​เอเดรอี 2 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า “อย่า​กลัว​เขา เพราะ​เรา​มอบ​เขา ประชาชน​ทั้งหมด และ​แผ่นดิน​ของ​เขา​ไว้​ใน​มือ​เจ้า​แล้ว จง​ทำ​กับ​เขา​เหมือน​ที่​เจ้า​ทำ​กับ​สิโหน​กษัตริย์​ของ​ชาว​อาโมไรต์ ผู้​อาศัย​อยู่​ที่​เฮชโบน”

3 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​จึง​ทรง​มอบ​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บาชาน​พร้อม​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เขา​ไว้​ใน​มือ​เรา เรา​ตี​พวก​เขา​จน​ไม่​เหลือ​ผู้​รอด​ชีวิต​แม้แต่​คน​เดียว 4 เวลา​นั้น​เรา​ยึด​เมือง​ทั้งหมด​ของ​เขา ไม่มี​เมือง​ใด​ที่​เรา​ไม่​ได้​ยึด​จาก​พวก​เขา รวม​ทั้งหมด​หกสิบ​เมือง คือ​แคว้น​อาร์โกบ​ทั้งหมด อาณาจักร​ของ​โอก​ใน​บาชาน 5 เมือง​เหล่า​นี้​ล้วน​มี​กำแพง​สูง ประตู และ​กลอนประตู นอกจาก​นี้​ยัง​มี​หมู่บ้าน​ที่​ไม่มี​กำแพง​อีก​มากมาย 6 เรา​ทำลาย​เมือง​เหล่า​นั้น​จน​หมด​สิ้น เช่น​เดียว​กับ​ที่​ทำ​กับ​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​เฮชโบน เรา​ทำลาย​ทุก​เมือง​ที่​มี​คน​อาศัย​อยู่ ทั้ง​ผู้​หญิง​และ​เด็ก​เล็ก​จน​หมด 7 แต่​ฝูง​สัตว์​ทั้งหมด​และ​ของ​ที่​ปล้น​ได้​จาก​เมือง​ต่าง ๆ เรา​เก็บ​ไว้​เป็น​ของ​ริบ​สำหรับ​ตนเอง 8 เวลา​นั้น​เรา​ยึด​แผ่นดิน​จาก​กษัตริย์​ชาว​อาโมไรต์​สอง​องค์​ทาง​ฟาก​แม่น้ำจอร์แดน ตั้งแต่​หุบเขา​อาร์โนน​ไป​จนถึง​ภูเขา​เฮอร์โมน 9 (ชาว​ไซดอน​เรียก​ภูเขา​เฮอร์โมน​ว่า สิริโอน ส่วน​ชาว​อาโมไรต์​เรียก​ว่า เสนีร์) 10 เรา​ยึด​เมือง​ทั้งหมด​บน​ที่ราบ กิเลอาด​ทั้งหมด และ​บาชาน​ทั้งหมด ไป​จนถึง​ซาเลคาห์​และ​เอเดรอี ซึ่ง​เป็น​เมือง​ใน​อาณาจักร​ของ​โอก​แห่ง​บาชาน 11 (โอก​กษัตริย์​แห่ง​บาชาน​เป็น​คน​สุดท้าย​ที่​เหลือ​อยู่​จาก​ชาว​เรฟาอิม ดูเถิด เตียง​ของ​เขา​ทำ​ด้วย​เหล็ก ยัง​อยู่​ที่​รับบาห์​ของ​ลูกหลาน​อัมโมน​ไม่ใช่​หรือ? เตียง​นั้น​ยาว​เก้า​ศอก* และ​กว้าง​สี่​ศอก ตาม​ศอก​ของ​คน) 12 เวลา​นั้น​เรา​เข้า​ครอบครอง​แผ่นดิน​นี้ ตั้งแต่​อา​โร​เอ​อร์​ซึ่ง​อยู่​ตรง​ขอบหุบเขา​อาร์โนน และ​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​เขต​ภูเขา​กิเลอาด​พร้อม​เมือง​ต่าง ๆ ผม​มอบ​ให้​เผ่า​รูเบน​และ​เผ่า​กาด 13 ส่วน​กิเลอาด​ที่​เหลือ​และ​บาชาน​ทั้งหมด ซึ่ง​เป็น​อาณาจักร​ของ​โอก ผมยก​ให้​แก่​ครึ่ง​เผ่า​มนัสเสห์ คือ​แคว้น​อาร์โกบ​ทั้งหมด ซึ่ง​ก็​คือ​บาชาน​ทั้งหมด (ดิน​แดน​นี้​เรียก​ว่า​แผ่นดิน​ของ​ชาว​เรฟาอิม 14 ยาอีร์​บุตร​มนัสเสห์​ยึด​แคว้น​อาร์โกบ​ทั้งหมด​ไป​จนถึง​เขตแดน​ของ​ชาว​เกชูร์​และ​ชาว​มาอาคาห์ แล้ว​เรียก​บาชาน​ตาม​ชื่อ​ของ​ตน​ว่า ฮัฟโวท-ยาอีร์ จนถึง​ทุกวันนี้) 15 ผมยก​กิเลอาด​ให้​มาคีร์ 16 ส่วน​เผ่า​รูเบน​และ​เผ่า​กาด ผม​ให้​ดิน​แดน​ตั้งแต่​กิเลอาด​ไป​จนถึง​หุบเขา​อาร์โนน โดย​ให้​กึ่งกลาง​หุบเขา​เป็น​เขตแดน ไป​จนถึง​แม่น้ำ​ยับบอก​ซึ่ง​เป็น​เขตแดน​ของ​ลูกหลาน​อัมโมน 17 รวม​ทั้ง​อาราบาห์ แม่น้ำจอร์แดน​และ​เขตแดน ตั้งแต่​คินเนเรท​ไป​จนถึง​ทะเล​อาราบาห์​คือ​ทะเล​เกลือ ใต้​ลาด​เขา​ปิสกาห์​ทาง​ตะวัน​ออก

18 เวลา​นั้น​ผม​สั่ง​พวกคุณ​ว่า “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​แผ่นดิน​นี้​ให้​พวกคุณ​ครอบครอง​แล้ว ชาย​ฉกรรจ์​นักรบ​ทุก​คน​ต้อง​ถือ​อาวุธ​ข้าม​ไป​ข้าง​หน้า​พี่​น้อง​ของ​พวกคุณ คือ​ชาว​อิสราเอล 19 ส่วน​ภรรยา เด็ก​เล็ก และ​ฝูง​สัตว์​ของ​พวกคุณ—ผม​รู้​ว่า​พวกคุณ​มี​ฝูง​สัตว์​จำนวน​มาก—ให้​อยู่​ใน​เมือง​ที่​ผม​มอบ​ให้ 20 จนกว่า​พระยาห์เวห์​จะ​ให้​พี่​น้อง​ของ​พวกคุณ​ได้​พัก​สงบ​เหมือน​พวกคุณ และ​พวก​เขา​ได้​ครอบครอง​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​แก่​พวก​เขา​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน จาก​นั้น​แต่ละ​คน​จึง​กลับ​ไป​ยัง​ดิน​แดน​ของ​ตน​ที่​ผม​มอบ​ให้”

21 เวลา​นั้น​ผม​สั่ง​โยชูวา​ว่า “ตา​ของ​เจ้า​ได้​เห็น​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ทรง​ทำ​กับ​กษัตริย์​สอง​องค์​นี้​แล้ว พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำ​เช่น​เดียวกัน​กับ​อาณาจักร​ทั้งหมด​ที่​เจ้า​จะ​ข้าม​ไป 22 อย่า​กลัว​พวก​เขา เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​เอง​จะ​ทรง​ต่อสู้​เพื่อ​เจ้า”

23 เวลา​นั้น​ผม​วิงวอน​พระยาห์เวห์​ว่า 24 “องค์​เจ้า​นาย† พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​เริ่ม​สำแดง​ความ​ยิ่ง​ใหญ่​และ​มือ​อัน​ทรง​พลัง​ของ​พระองค์​ให้​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์​เห็น​แล้ว มี​พระเจ้า​องค์​ใด​ใน​ฟ้า​สวรรค์​หรือ​บน​แผ่นดิน​ที่ทำการ​งาน​และ​กิจ​อัน​ทรง​ฤทธิ์​ได้​อย่าง​พระองค์? 25 ขอ​โปรด​ให้​ผม​ข้าม​ไป​เห็น​แผ่นดิน​อัน​ดี​ที่​อยู่​อีก​ฟาก​แม่น้ำจอร์แดน เขต​ภูเขา​อัน​งดงาม​นั้น และ​เลบานอน​ด้วย​เถิด”

26 แต่​พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว​ผม​เพราะ​พวกคุณ และ​ไม่​ทรง​ฟัง​ผม พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า “พอแล้ว! อย่า​พูด​เรื่อง​นี้​กับ​เรา​อีก 27 จง​ขึ้น​ไป​บน​ยอด​ปิสกาห์ แล้ว​เงย​หน้า​มอง​ไป​ทาง​ตะวัน​ตก เหนือ ใต้ และ​ตะวัน​ออก ใช้​ตา​ของ​เจ้า​มอง​ดู​ให้​ทั่ว เพราะ​เจ้า​จะ​ไม่​ได้​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​นี้ 28 แต่​จง​มอบ​หมาย​หน้าที่​ให้​โยชูวา ให้​กำลัง​ใจ​และ​เสริม​กำลัง​เขา เพราะ​เขา​จะ​ข้าม​ไป​นำ​หน้า​ประชาชน​นี้ และ​จะ​นำ​พวก​เขา​เข้า​รับ​แผ่นดิน​ที่​เจ้า​จะ​เห็น​เป็น​มรดก” 29 เรา​จึง​พัก​อยู่​ใน​หุบเขา​ใกล้​เบธเปโอร์

4

1 “บัดนี้ อิสราเอล จง​ฟัง​ข้อ​กำหนด​และ​กฎ​เกณฑ์​ที่​ผม​กำลัง​สอน​ให้​ทำ​ตาม เพื่อ​จะ​มี​ชีวิต​อยู่ และ​เข้าไป​ครอบครอง​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ กำลัง​ประทาน​ให้ 2 อย่า​เพิ่ม​อะไร​เข้าไป​ใน​ถ้อยคำ​ที่​ผม​บัญชา และ​อย่า​ตัด​อะไร​ออก เพื่อ​จะ​รักษา​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ไว้ 3 พวกคุณ​เห็นมากับตา​แล้ว​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​อะไร​เพราะ​เรื่อง​บาอัลเปโอร์ คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ทำลาย​ทุก​คนใน​หมู่​พวกคุณ​ที่​ติดตาม​บาอัลเปโอร์ 4 แต่​ทุก​คน​ที่​ยัง​ซื่อสัตย์​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​จนถึง​วัน​นี้ 5 ดูเถิด ผม​ได้​สอน​ข้อ​กำหนด​และ​กฎ​เกณฑ์​แก่​พวกคุณ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ผม​ทรง​บัญชา เพื่อ​จะ​ทำ​ตาม​ใน​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​เข้าไป​ครอบครอง 6 จง​ยึดถือ​และ​ทำ​ตาม เพราะ​นี่​คือ​ปัญญา​และ​ความ​เข้าใจ​ของ​พวกคุณ​ใน​สายตา​ชนชาติ​ทั้ง​หลาย เมื่อ​พวก​เขา​ได้ยิน​ข้อ​กำหนด​เหล่า​นี้​ทั้งหมด ก็​จะ​พูด​ว่า ‘ชนชาติ​ใหญ่​นี้​เป็น​ชนชาติ​ที่​มี​ปัญญา​และ​ความ​เข้าใจ​จริง ๆ’ 7 มี​ชนชาติ​ใหญ่​ชาติ​ใด​บ้าง​ที่​มี​พระเจ้า​อยู่​ใกล้​ชิด​เหมือน​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา ซึ่ง​ทรง​อยู่​ใกล้​ทุก​ครั้ง​ที่​เรา​เรียก​หา​พระองค์? 8 และ​มี​ชนชาติ​ใหญ่​ชาติ​ใด​บ้าง​ที่​มี​ข้อ​กำหนด​และ​กฎ​เกณฑ์​ยุติธรรม​เท่า​กฎบัญญัติ​ทั้งหมด​นี้ ซึ่ง​ผม​ประกาศ​แก่​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้?

9 เพียง​แต่​จง​ระวัง​ตัว​และ​ดูแล​ชีวิต​ของ​ตน​ให้​ดี อย่า​ลืม​สิ่ง​ที่​ตา​ได้​เห็น และ​อย่า​ให้​สิ่ง​เหล่า​นั้น​เลือน​หาย​ไป​จาก​ใจ​ตลอด​ชีวิต แต่​จง​บอก​สิ่ง​เหล่า​นี้​ให้​ลูก ๆ และ​หลาน ๆ รู้— 10 เรื่อง​วัน​ที่​พวกคุณ​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ที่​โฮเรบ เมื่อ​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า ‘รวบรวม​ประชาชน​มา​หา​เรา เรา​จะ​ให้​พวก​เขา​ได้ยิน​ถ้อยคำ​ของ​เรา เพื่อ​พวก​เขา​จะ​เรียน​รู้​ที่​จะ​ยำเกรง​เรา​ตลอด​วัน​ที่​มี​ชีวิต​อยู่​บน​แผ่นดิน และ​สอน​ลูกหลาน​ของ​ตน​ด้วย’ 11 แล้ว​พวกคุณ​เข้า​มา​ใกล้​และ​ยืน​อยู่​เชิง​ภูเขา ภูเขา​ลุก​เป็น​ไฟ​สูง​ขึ้น​ไป​ถึง​ท้องฟ้า ท่ามกลาง​ความ​มืด เมฆ และ​เงามืด​หนาทึบ 12 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกคุณ​จาก​กลาง​ไฟ พวกคุณ​ได้ยิน​ถ้อยคำ​ที่​พระองค์​ตรัส แต่​ไม่​เห็น​รูป​ร่าง​ใด​เลย ได้ยิน​เพียง​เสียง​เท่านั้น 13 พระองค์​ทรง​ประกาศ​พันธสัญญา​ของ​พระองค์​แก่​พวกคุณ ซึ่ง​ทรง​บัญชา​ให้​ปฏิบัติ​ตาม คือ​พระบัญญัติ​สิบ​ประการ และ​ทรง​จารึก​ไว้​บน​แผ่น​ศิลา​สอง​แผ่น 14 เวลา​นั้น​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​ผม​ให้​สอน​ข้อ​กำหนด​และ​กฎ​เกณฑ์​แก่​พวกคุณ เพื่อ​จะ​ทำ​ตาม​ใน​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​ข้าม​ไป​ครอบครอง 15 เพราะ​ฉะนั้น​จง​ระวัง​ตัว​ให้​มาก ใน​วัน​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกคุณ​ที่​โฮเรบ​จาก​กลาง​ไฟ ก็​ไม่​ได้​เห็น​รูป​ร่าง​ใด​เลย 16 อย่า​ทำให้​ตัว​เอง​เสื่อมทราม​ด้วย​การ​สร้าง​รูป​แกะ​สลัก​เป็น​รูป​ร่าง​ใด ๆ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​รูป​ผู้ชาย​หรือ​ผู้​หญิง 17 รูป​สัตว์​ใด ๆ บน​แผ่นดิน รูป​นก​มี​ปีก​ใด ๆ ที่​บิน​อยู่​บน​ท้องฟ้า 18 รูป​สิ่ง​ใด ๆ ที่​เลื้อย​คลาน​บน​พื้น​ดิน หรือ​รูป​ปลา​ใด ๆ ที่​อยู่​ใน​น้ำ​ใต้​แผ่นดิน 19 และ​เมื่อ​เงย​หน้า​มอง​ท้องฟ้า เห็น​ดวง​อาทิตย์ ดวง​จันทร์ และ​ดวงดาว คือ​หมู่ดาว​ทั้ง​สิ้น​บน​ท้องฟ้า อย่า​ปล่อย​ตัว​ให้​ถูก​ชักนำ​ไป​กราบ​ไหว้​และ​รับ​ใช้​สิ่ง​เหล่า​นั้น ซึ่ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​จัด​ไว้​สำหรับ​ชนชาติ​ทั้ง​หลาย​ทั่วทุกหนแห่ง​ใต้​ฟ้า 20 แต่​พระยาห์เวห์​ทรง​นำ​พวกคุณ​ออก​มา พ้น​จาก​เตา​หลอม​เหล็ก คือ​อียิปต์ เพื่อ​ให้​เป็น​ประชากร​ที่​เป็น​มรดก​ของ​พระองค์ ดัง​ที่​เป็น​อยู่​ใน​วัน​นี้ 21 พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว​ผม​เพราะ​พวกคุณ และ​ทรง​ปฏิญาณ​ว่า​ผม​จะ​ไม่​ได้​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน และ​จะ​ไม่​ได้​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​อัน​ดี​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​กำลัง​ประทาน​ให้​เป็น​มรดก 22 ผม​จะ​ต้อง​ตาย​ใน​แผ่นดิน​นี้ จะ​ไม่​ได้​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน แต่​พวกคุณ​จะ​ข้าม​ไป​และ​ครอบครอง​แผ่นดิน​อัน​ดี​นั้น 23 จง​ระวัง อย่า​ลืม​พันธสัญญา​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ทำ​กับ​พวกคุณ และ​อย่า​สร้าง​รูป​แกะ​สลัก​เป็น​รูป​สิ่ง​ใด​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ห้าม 24 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​เป็น​ไฟ​ที่​เผา​ผลาญ เป็น​พระเจ้า​ผู้ทรง​หวงแหน 25 เมื่อ​มี​ลูก มี​หลาน และ​อยู่​ใน​แผ่นดิน​นั้น​มา​นาน หาก​ทำให้​ตัว​เอง​เสื่อมทราม​ด้วย​การ​สร้าง​รูป​แกะ​สลัก​เป็น​รูป​ร่าง​ใด ๆ และ​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จน​ยั่ว​ยุ​ให้​พระองค์​กริ้ว 26 วัน​นี้​ผม​ขอ​ให้​ฟ้า​สวรรค์​และ​แผ่นดิน​เป็น​พยาน​กล่าว​โทษ​พวกคุณ​ว่า อีก​ไม่​นาน​พวกคุณ​จะ​พินาศ​ไป​จาก​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​ไป​ครอบครอง จะ​อยู่​ที่​นั่น​ได้​ไม่​นาน แต่​จะ​ถูก​ทำลาย​จน​หมด​สิ้น 27 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำให้​พวกคุณ​กระจัดกระจาย​ไป​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ต่าง ๆ และ​จะ​เหลือ​เพียง​จำนวน​น้อย​ท่ามกลาง​ประชาชาติ​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​พา​พวกคุณ​ไป 28 ที่​นั่น​จะ​รับ​ใช้​เทพเจ้า​ต่าง ๆ ซึ่ง​เป็น​ผล​งาน​จาก​มือ​มนุษย์ ทำ​จาก​ไม้​และ​หิน มอง​ไม่​เห็น ไม่​ได้ยิน กิน​ไม่​ได้ และ​ไม่​ได้​กลิ่น 29 แต่​จาก​ที่​นั่น จะ​เสาะ​หา​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​จะ​พบ​พระองค์​เมื่อ​แสวงหา​พระองค์​ด้วย​ทั้ง​ใจ​และ​ทั้ง​ชีวิต 30 เมื่อ​ตก​อยู่​ใน​ความ​ทุกข์​ยาก​และ​เหตุการณ์​ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น ใน​กาล​ภาย​หน้า​จะ​กลับ​มา​หา​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​ฟัง​เสียง​ของ​พระองค์ 31 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ผู้​เมตตา พระองค์​จะ​ไม่​ทรง​ทอด​ทิ้ง​หรือ​ทำลาย​พวกคุณ และ​จะ​ไม่​ทรง​ลืม​พันธสัญญา​ที่​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ 32 ลอง​ถาม​ถึง​วัน​เวลา​ใน​อดีต​ที่​มี​มาก่อน​พวกคุณ ตั้งแต่​วัน​ที่​พระเจ้า​ทรง​สร้าง​มนุษย์​บน​แผ่นดิน จาก​ปลาย​ฟ้า​ด้าน​หนึ่ง​ไป​ถึง​อีก​ด้าน​หนึ่ง เคย​มี​เหตุการณ์​ใด​ยิ่ง​ใหญ่​เท่า​นี้ หรือ​เคย​ได้ยิน​เรื่อง​เช่น​นี้​บ้าง​ไหม? 33 เคย​มี​ชนชาติ​ใด​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระเจ้า​ตรัส​จาก​กลาง​ไฟ​อย่าง​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน แล้ว​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ? 34 หรือ​เคย​มี​พระเจ้า​องค์​ใด​ทรง​นำ​ชนชาติ​หนึ่ง​ออก​มา​จาก​ท่ามกลาง​อีก​ชนชาติ​หนึ่ง​มา​เป็น​ของ​พระองค์​เอง ด้วย​การ​ทดสอบ ด้วย​หมาย​สำคัญ ด้วย​การ​อัศจรรย์ ด้วย​สงคราม ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง ด้วย​แขน​ที่​เหยียด​ออก และ​ด้วย​เหตุการณ์​น่า​สะ​พรึง​กลัว​ยิ่ง​ใหญ่ เหมือน​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ทำ​เพื่อ​พวกคุณ​ใน​อียิปต์​ต่อ​หน้า​ต่อตา​หรือ? 35 พระองค์​ทรง​ให้​พวกคุณ​เห็น​สิ่ง​เหล่า​นี้ เพื่อ​ให้​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​คือ​พระเจ้า ไม่มี​ใคร​อื่น​นอกจาก​พระองค์ 36 จาก​ฟ้า​สวรรค์​พระองค์​ทรง​ให้​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์​เพื่อ​สั่ง​สอน บน​แผ่นดิน​ทรง​ให้​เห็น​ไฟ​ใหญ่​ของ​พระองค์ และ​พวกคุณ​ได้ยิน​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​จาก​กลาง​ไฟ 37 เพราะ​พระองค์​ทรง​รัก​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ จึง​ทรง​เลือก​ลูกหลาน​ของ​พวก​เขา​ภาย​หลัง และ​ทรง​นำ​พวกคุณ​ออก​จาก​อียิปต์​ด้วยพระองค์เอง​และ​ด้วย​ฤทธา​นุ​ภาพ​อัน​ยิ่ง​ใหญ่ 38 เพื่อ​ขับ​ไล่​ชนชาติ​ที่​ใหญ่​และ​มี​กำลัง​มากกว่า​พวกคุณ​ออก​ไป​ต่อ​หน้า พา​เข้าไป และ​มอบ​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา​ให้​เป็น​มรดก ดัง​ที่​เป็น​อยู่​ใน​วัน​นี้ 39 เพราะ​ฉะนั้น วัน​นี้​จง​รู้​และ​ตระหนัก​ไว้​ใน​ใจ​ว่า พระยาห์เวห์​เอง​คือ​พระเจ้า​ใน​ฟ้า​สวรรค์​เบื้อง​บน​และ​บน​แผ่นดิน​เบื้อง​ล่าง ไม่มี​ใคร​อื่น 40 จง​รักษา​ข้อ​กำหนด​และ​พระบัญชา​ของ​พระองค์​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​วัน​นี้ เพื่อ​พวกคุณ​และ​ลูกหลาน​ภาย​หลัง​จะ​อยู่ดี​มี​สุข และ​จะ​มี​ชีวิต​ยืนยาว​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​ตลอด​ไป”

41 แล้ว​โมเสส​กำหนด​เมือง​สาม​เมือง​ไว้​ทาง​ฝั่ง​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน 42 เพื่อ​ให้​คน​ที่​ฆ่า​เพื่อน​บ้าน​โดย​ไม่​เจตนา ทั้ง​ที่​แต่​ก่อน​ไม่​ได้​เกลียด​ชัง​กัน หนี​ไป​ที่​นั่น​ได้ และ​เมื่อ​หนี​เข้า​เมือง​ใด​เมือง​หนึ่ง​ก็​จะ​มี​ชีวิต​รอด 43 ได้แก่ เบเซอร์​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​บน​ที่ราบ สำหรับ​เผ่า​รูเบน ราโมท​ใน​กิเลอาด​สำหรับ​เผ่า​กาด และ​โกลาน​ใน​บาชาน​สำหรับ​เผ่า​มนัสเสห์

44 ต่อไปนี้​คือ​กฎบัญญัติ​ที่​โมเสส​ประกาศ​แก่​ชาว​อิสราเอล 45 ต่อไปนี้​คือ​คำ​พยาน ข้อ​กำหนด และ​กฎ​เกณฑ์​ที่​โมเสส​กล่าว​แก่​ชาว​อิสราเอล​เมื่อ​พวก​เขา​ออก​จาก​อียิปต์ 46 ณ ฟาก​แม่น้ำจอร์แดน ใน​หุบเขา​ตรง​ข้าม​เบธเปโอร์ ใน​แผ่นดิน​ของ​สิโหน​กษัตริย์​ชาว​อาโมไรต์​ผู้​อาศัย​อยู่​ที่​เฮชโบน ซึ่ง​โมเสส​และ​ชาว​อิสราเอล​ปราบ​เมื่อ​ออก​จาก​อียิปต์ 47 พวก​เขา​เข้า​ครอบครอง​แผ่นดิน​ของ​สิโหน​และ​แผ่นดิน​ของ​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บาชาน คือ​กษัตริย์​ชาว​อาโมไรต์​สอง​องค์​ซึ่ง​อยู่​ทาง​ฝั่ง​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน 48 ตั้งแต่​อา​โร​เอ​อร์​ซึ่ง​อยู่​ตรง​ขอบหุบเขา​อาร์โนน ไป​จนถึง​ภูเขา​สิยอน (เรียก​อีก​ชื่อ​ว่า เฮอร์โมน) 49 และ​อาราบาห์​ทั้งหมด​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน ไป​จนถึง​ทะเล​อาราบาห์ ใต้​ลาด​เขา​ปิสกาห์

5

1 โมเสส​เรียก​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​และ​กล่าว​ว่า “อิสราเอล จง​ฟัง​ข้อกำหนด​และ​กฎเกณฑ์​ที่​ผม​กล่าว​ให้​พวกคุณ​ฟัง​ใน​วัน​นี้ จง​เรียน​รู้​และ​ระมัดระวัง​ที่​จะ​ทำ​ตาม 2 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​ทำ​พันธสัญญา​กับ​เรา​ที่​โฮเรบ 3 พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​ทำ​พันธสัญญา​นี้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา แต่​ทรง​ทำ​กับ​พวก​เรา คือ​พวก​เรา​ทุก​คน​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ที่​นี่​ใน​วัน​นี้ 4 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกคุณ​โดยตรง​บน​ภูเขา​จาก​กลาง​ไฟ 5 เวลา​นั้น​ผม​ยืน​อยู่​ระหว่าง​พระยาห์เวห์​กับ​พวกคุณ เพื่อ​บอก​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์ เพราะ​พวกคุณ​กลัว​ไฟ​และ​ไม่​ได้​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา พระองค์​ตรัส​ว่า

6 ‘เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า ผู้​พา​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ ที่​ซึ่ง​เจ้า​เป็น​ทาส

7 ‘อย่า​มี​พระเจ้า​อื่น​ใด​นอกจาก​เรา

8 ‘อย่า​สร้าง​รูป​แกะ​สลัก​สำหรับ​ตนเอง หรือ​รูป​เหมือน​ของ​สิ่ง​ใด​ที่​อยู่​บน​ฟ้าสวรรค์​เบื้อง​บน บน​แผ่นดิน​เบื้อง​ล่าง หรือ​ใน​น้ำ​ใต้​แผ่นดิน 9 อย่า​กราบ​ไหว้​หรือ​รับ​ใช้​สิ่ง​เหล่า​นั้น เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า เป็น​พระเจ้า​ผู้ทรง​หวงแหน เรา​ลงโทษ​ความ​ผิด​ของ​บรรพบุรุษ​ไป​ถึง​ลูกหลาน​รุ่น​ที่​สาม​และ​สี่​ของ​คน​ที่​เกลียด​เรา 10 แต่​เรา​แสดง​ความรักมั่นคง​แก่​คน​นับ​พัน​ที่รัก​เรา​และ​รักษา​พระบัญชา​ของ​เรา

11 ‘อย่า​ใช้​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์* พระเจ้า​ของ​เจ้า​ใน​ทาง​ที่​ผิด† เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ไม่​ทรง​ปล่อย​ให้​ผู้​ที่​ใช้​พระนาม​ของ​พระองค์​ใน​ทาง​ที่​ผิด​พ้น​ผิด

12 ‘จง​รักษา​วันสะบาโต​ให้​เป็น​วัน​บริสุทธิ์ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ทรง​บัญชา 13 เจ้า​จง​ใช้​หก​วัน​ทำงาน​ทั้งหมด​ของ​เจ้า 14 แต่​วัน​ที่​เจ็ด​เป็น​วันสะบาโต​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า วัน​นั้น​อย่า​ทำงาน​ใด ๆ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​เจ้า ลูกชาย ลูกสาว ทาส​ชาย ทาส​หญิง วัว ลา ปศุสัตว์​อื่น​ใด หรือ​คนต่างถิ่น​ที่​อยู่​ใน​เขต​เมือง​ของ​เจ้า เพื่อ​ให้​ทาส​ชาย​และ​ทาส​หญิง​ได้​พัก​เหมือน​เจ้า 15 จง​จำ​ไว้​ว่า​ครั้ง​หนึ่ง​เจ้า​เคย​เป็น​ทาส​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ และ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ทรง​พา​เจ้า​ออก​มา​จาก​ที่​นั่น​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง​และ​แขน​ที่​เหยียด​ออก เพราะ​ฉะนั้น​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​จึง​ทรง​บัญชา​ให้​เจ้า​รักษา​วันสะบาโต

16 ‘จง​ให้​เกียรติ​พ่อ​และ​แม่ ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ทรง​บัญชา เพื่อ​เจ้า​จะ​มี​ชีวิต​ยืนยาว​และ​อยู่ดี​มี​สุข​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ประทาน​ให้

17 ‘อย่า​ฆ่า​คน

18 ‘อย่า​ล่วง​ประเวณี

19 ‘อย่า​ขโมย

20 ‘อย่า​เป็น​พยาน​เท็จ​กล่าว​หา​เพื่อน​บ้าน

21 ‘อย่า​หมาย​ปอง​ภรรยา​ของ​เพื่อน​บ้าน และ​อย่า​อยาก​ได้​บ้าน​ของ​เพื่อน​บ้าน ทุ่ง​นา ทาส​ชาย ทาส​หญิง วัว ลา หรือ​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​ของ​เพื่อน​บ้าน’

22 พระยาห์เวห์​ตรัส​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แก่​ที่​ประชุม​ทั้งหมด​ของ​พวกคุณ​บน​ภูเขา จาก​กลาง​ไฟ เมฆ และ​ความ​มืด​ทึบ ด้วย​เสียง​อัน​กึกก้อง และ​ไม่​ได้​ตรัส​เพิ่ม​เติม​อีก พระองค์​ทรง​จารึก​ถ้อยคำ​เหล่า​นั้น​ไว้​บน​แผ่น​ศิลา​สอง​แผ่น​แล้ว​มอบ​ให้​ผม 23 เมื่อ​พวกคุณ​ได้ยิน​เสียง​จาก​กลาง​ความ​มืด ขณะ​ที่​ภูเขา​กำลัง​ลุก​เป็น​ไฟ บรรดา​หัวหน้า​เผ่า​และ​ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ก็​เข้า​มา​หา​ผม 24 แล้ว​พูด​ว่า ‘ดูสิ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​สำแดง​ความ​รุ่งโรจน์​และ​ความ​ยิ่ง​ใหญ่​ให้​เรา​เห็น​แล้ว และ​เรา​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์​จาก​กลาง​ไฟ วัน​นี้​เรา​เห็น​แล้ว​ว่า​พระเจ้า​ตรัส​กับ​มนุษย์​ได้ และ​มนุษย์​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ 25 แล้ว​ทำไม​เรา​จะ​ต้อง​ตาย? ไฟ​ใหญ่​นี้​จะ​เผา​ผลาญ​เรา ถ้า​เรา​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​อีก เรา​จะ​ต้อง​ตาย​แน่ 26 เพราะ​ใน​บรรดา​มนุษย์​ทั้ง​ปวง มี​ใคร​บ้าง​ที่​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต​อยู่​ตรัส​จาก​กลาง​ไฟ​อย่าง​เรา แล้ว​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่? 27 ท่าน​จง​เข้าไป​ใกล้​และ​ฟัง​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​จะ​ตรัส แล้ว​นำ​ทุก​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ตรัส​กับ​ท่าน​มาบ​อก​เรา เรา​จะ​ฟัง​และ​ทำ​ตาม’

28 พระยาห์เวห์​ทรง​ได้ยิน​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​พูด​กับ​ผม แล้ว​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า ‘เรา​ได้ยิน​คำ​ที่​ประชาชน​นี้​พูด​กับ​เจ้า​แล้ว ทุก​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​พูด​นั้น​ดี 29 ถ้า​พวก​เขา​มี​ใจ​อย่าง​นี้​อยู่​เสมอ คือ​ยำเกรง​เรา​และ​รักษา​พระบัญชา​ทั้งหมด​ของ​เรา เพื่อ​พวก​เขา​และ​ลูกหลาน​จะ​อยู่ดี​มี​สุข​ตลอด​ไป​ก็​คง​ดี!

30 ‘ไป​บอก​พวก​เขา​ว่า “กลับ​ไป​ยัง​เต็นท์​ของ​พวก​เจ้า​เถิด” 31 ส่วน​เจ้า​จง​ยืน​อยู่​ที่​นี่​กับ​เรา แล้ว​เรา​จะ​บอก​พระบัญชา ข้อกำหนด และ​กฎเกณฑ์​ทั้งหมด​ที่​เจ้า​ต้อง​สอน​พวก​เขา เพื่อ​ให้​พวก​เขา​ทำ​ตาม​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​กำลัง​ให้​พวก​เขา​เข้า​ครอบ​ครอง’

32 เพราะ​ฉะนั้น จง​ระมัดระวัง​และ​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​บัญชา อย่า​หัน​ออก​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย 33 จง​ดำเนิน​ตาม​ทุก​ทาง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​บัญชา เพื่อ​จะ​มี​ชีวิต อยู่ดี​มี​สุข และ​มีอายุ​ยืนยาว​ใน​แผ่นดิน​ที่​จะ​เข้า​ครอบ​ครอง

6

1 ต่อไปนี้​คือ​พระบัญชา ข้อกำหนด และ​กฎเกณฑ์​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​บัญชา​ให้​ผม​สอน เพื่อ​จะ​ทำ​ตาม​ใน​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​ข้าม​ไป​เข้า​ครอบ​ครอง 2 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ รักษา​ข้อกำหนด​และ​พระบัญชา​ทั้งหมด​ของ​พระองค์​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง ทั้ง​ตัว​พวกคุณ ลูกชาย และ​หลานชาย ตลอด​ชีวิต เพื่อ​จะ​มีอายุ​ยืนยาว 3 เพราะ​ฉะนั้น อิสราเอล จง​ฟัง​และ​ระมัดระวัง​ที่​จะ​ทำ​ตาม เพื่อ​จะ​อยู่ดี​มี​สุข​และ​ทวี​จำนวน​อย่าง​มาก​ใน​แผ่นดิน​ที่​อุดม​ด้วย​น้ำนม​และ​น้ำ​ผึ้ง ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​ทรง​สัญญา​ไว้

4 อิสราเอล จง​ฟัง พระยาห์เวห์​คือ​พระเจ้า​ของ​เรา พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​หนึ่ง​เดียว 5 จงรัก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ด้วย​ทั้ง​ใจ ทั้ง​ชีวิต และ​สุด​กำลัง 6 ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้​ต้อง​อยู่​ใน​ใจ 7 จง​พร่ำ​สอน​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แก่​ลูก ๆ และ​พูด​ถึง​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​เมื่อ​อยู่​ใน​บ้าน เมื่อ​เดิน​ตาม​ทาง เมื่อ​เข้า​นอน และ​เมื่อ​ตื่น​ขึ้น 8 จง​ผูก​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ไว้​ที่​มือ​เป็น​เครื่องหมาย และ​ให้​เป็น​เครื่อง​คาด​หน้าผา​กระ​หว่าง​ตา 9 จง​เขียน​ไว้​ที่​วงกบ​ประตู​บ้าน​และ​ที่​ประตู​เมือง

10 เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​นำ​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ คือ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ ว่า​จะ​ประทาน​ให้ เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​เมือง​ใหญ่​และ​ดี​ซึ่ง​พวกคุณ​ไม่​ได้​สร้าง 11 มี​บ้าน​เต็ม​ไป​ด้วย​ของดี​ทุก​อย่าง​ที่​พวกคุณ​ไม่​ได้​หา​มา​ใส่ มี​บ่อ​เก็บ​น้ำ​ที่​ขุด​ไว้​แล้ว​ซึ่ง​พวกคุณ​ไม่​ได้​ขุด มี​สวน​องุ่น​และ​ต้น​มะกอก​ที่​พวกคุณ​ไม่​ได้​ปลูก และ​เมื่อ​ได้​กิน​จน​อิ่ม​แล้ว 12 จง​ระวัง อย่า​ลืม​พระยาห์เวห์​ผู้ทรง​พา​พวกคุณ​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ ที่​ซึ่ง​พวกคุณ​เป็น​ทาส 13 จง​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ รับ​ใช้​พระองค์ และ​สาบาน​โดย​อ้าง​พระนาม​ของ​พระองค์ 14 อย่า​ไป​ติดตาม​พระ​อื่น คือ​เทพเจ้า​ของ​ชนชาติ​ที่​อยู่​รอบ ๆ 15 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ผู้ทรง​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ เป็น​พระเจ้า​ผู้ทรง​หวงแหน เกรง​ว่า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​กริ้ว และ​ทำลาย​พวกคุณ​ให้​หมด​ไป​จาก​พื้น​โลก 16 อย่า​ทดสอบ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เหมือน​ที่​เคย​ทดสอบ​พระองค์​ที่​มัสสาห์ 17 จง​รักษา​พระบัญชา คำพยาน และ​ข้อกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​อย่าง​เคร่งครัด ตาม​ที่​พระองค์​ทรง​บัญชา 18 จง​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูก​ต้อง​และ​ดี​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์ เพื่อ​จะ​อยู่ดี​มี​สุข และ​เข้าไป​ครอบ​ครอง​แผ่นดิน​อัน​ดี​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ 19 และ​ขับ​ไล่​ศัตรู​ทั้งหมด​ออก​ไป​ให้​พ้น​ทาง ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​ไว้

20 ใน​วัน​ข้าง​หน้า เมื่อ​ลูกชาย​ถาม​ว่า ‘คำพยาน ข้อกำหนด และ​กฎเกณฑ์​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​บัญชา​ไว้​นั้น​หมายความ​ว่า​อะไร?’ 21 จง​ตอบ​ลูกชาย​ว่า ‘เรา​เคย​เป็น​ทาส​ของ​ฟาโรห์​ใน​อียิปต์ แต่​พระยาห์เวห์​ทรง​พา​เรา​ออก​จาก​อียิปต์​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง 22 พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​และ​น่า​สะ​พรึง​กลัว​ต่อ​อียิปต์ ต่อ​ฟาโรห์ และ​ต่อ​ราช​สำนัก​ทั้งหมด​ของ​เขา​ต่อ​หน้า​ต่อตา​เรา 23 พระองค์​ทรง​พา​เรา​ออก​จาก​ที่​นั่น เพื่อ​จะ​นำ​เรา​เข้า​มา​และ​มอบ​แผ่นดิน​ที่​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ให้​เรา 24 พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​ให้​เรา​ทำ​ตาม​ข้อกำหนด​ทั้งหมด​นี้ และ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา เพื่อ​ประโยชน์​ของ​เรา​เสมอ และ​เพื่อ​รักษา​ชีวิต​เรา​ไว้​เหมือน​ที่​เป็น​อยู่​ใน​วัน​นี้ 25 ถ้า​เรา​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​พระบัญชา​ทั้งหมด​นี้​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา ตาม​ที่​พระองค์​ทรง​บัญชา นั่น​ก็​จะ​เป็น​ความชอบธรรม​ของ​เรา’

7

1 เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​นำ​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​จะ​เข้า​ครอบ​ครอง และ​ทรง​ขับ​ไล่​ชนชาติ​มากมาย​ออก​ไป คือ​ชาว​ฮิตไทต์ ชาว​เกอร์กาชี ชาว​อาโมไรต์ ชาว​คานาอัน ชาว​เปริสซี ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เยบุส รวม​เจ็ด​ชนชาติ​ที่​ใหญ่​และ​มี​กำลัง​มากกว่า​พวกคุณ 2 เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ และ​พวกคุณ​ตี​พวก​เขา​แล้ว จง​ทำลาย​พวก​เขา​ให้​หมด​สิ้น อย่า​ทำ​พันธสัญญา​กับ​พวก​เขา​และ​อย่า​เมตตา​พวก​เขา 3 อย่า​แต่ง​งาน​เชื่อม​สัม​พัน​ธ์​กับ​พวก​เขา อย่า​ยก​ลูกสาว​ของ​พวกคุณ​ให้​ลูกชาย​ของ​เขา และ​อย่า​รับ​ลูกสาว​ของ​เขา​มา​เป็น​ภรรยา​ให้​ลูกชาย​ของ​พวกคุณ 4 เพราะ​พวก​เขา​จะ​ทำให้​ลูกชาย​ของ​พวกคุณ​เลิก​ติดตาม​เรา แล้ว​ไป​รับ​ใช้​พระ​อื่น จาก​นั้น​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​กริ้ว​พวกคุณ​และ​ทำลาย​อย่าง​รวดเร็ว 5 แต่​จง​ทำ​กับ​พวก​เขา​อย่าง​นี้: รื้อ​แท่น​บูชา​ของ​พวก​เขา ทุบ​เสา​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พวก​เขา​ให้​แตก โค่น​เสา​อาเชราห์ และ​เผา​รูป​แกะ​สลัก​ของ​พวก​เขา​เสีย 6 เพราะ​พวกคุณ​เป็น​ประชากร​บริสุทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​เลือก​ให้​เป็น​ประชากร​ที่​เป็น​ของ​พระองค์​โดย​เฉพาะ เหนือ​ชนชาติ​ทั้ง​ปวง​บน​แผ่นดิน 7 ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​รัก​และ​เลือก​พวกคุณ ไม่ใช่​เพราะ​พวกคุณ​มี​จำนวน​มากกว่า​ชนชาติ​อื่น ที่​จริง​พวกคุณ​มี​จำนวน​น้อย​ที่สุด​ใน​บรรดา​ชนชาติ​ทั้ง​หลาย 8 แต่​เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​รัก​พวกคุณ และ​ทรง​ประสงค์​จะ​รักษา​คำ​ปฏิญาณ​ที่​ทรง​ให้​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​พา​ออก​มา​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง และ​ไถ่​พวกคุณ​ออก​จาก​ความเป็นทาส จาก​อำนาจ​ของ​ฟาโรห์​กษัตริย์​แห่ง​อียิปต์ 9 เพราะ​ฉะนั้น จง​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​เอง​คือ​พระเจ้า เป็น​พระเจ้า​ผู้​ซื่อสัตย์ ผู้ทรง​รักษา​พันธสัญญา​และ​ความรักมั่นคง​แก่​คน​ที่รัก​พระองค์​และ​รักษา​พระบัญชา​ของ​พระองค์​ไป​ถึง​พัน​รุ่น 10 แต่​พระองค์​ทรง​ตอบแทน​คน​ที่​เกลียด​พระองค์​ด้วย​การ​ทำลาย​เขา พระองค์​ไม่​ทรง​ผัดผ่อน​กับ​คน​ที่​เกลียด​พระองค์ แต่​จะ​ทรง​ตอบแทน​เขา​โดยตรง 11 เพราะ​ฉะนั้น จง​รักษา​พระบัญชา ข้อกำหนด และ​กฎเกณฑ์​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ และ​ทำ​ตาม 12 ถ้า​พวกคุณ​ฟัง​กฎเกณฑ์​เหล่า​นี้ ยึดถือ​และ​ทำ​ตาม พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ก็​จะ​ทรง​รักษา​พันธสัญญา​และ​ความรักมั่นคง​ที่​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ 13 พระองค์​จะ​ทรง​รัก อวยพร และ​ทวี​จำนวน​พวกคุณ จะ​ทรง​อวยพร​ลูกหลาน​และ​ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน ทั้ง​ธัญพืช เหล้า​องุ่น​ใหม่ น้ำมัน ลูก​โค และ​ลูก​แกะ ใน​แผ่นดิน​ที่​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ว่า​จะ​ประทาน​ให้ 14 พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​พร​มากกว่า​ชนชาติ​ทั้ง​ปวง จะ​ไม่มี​ชาย​หรือ​หญิง​คน​ใด​ใน​หมู่​พวกคุณ​เป็น​หมัน และ​ไม่มี​สัตว์​ตัวผู้​หรือ​ตัว​เมีย​เป็น​หมัน 15 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​นำ​โรค​ภัย​ทั้งหมด​ออก​ไป และ​จะ​ไม่​ทรง​ให้​โรค​ร้าย​ของ​อียิปต์​ที่​พวกคุณ​รู้จัก​เกิด​ขึ้น​กับ​พวกคุณ แต่​จะ​ทรง​ให้​เกิด​กับ​คน​ที่​เกลียด​พวกคุณ 16 จง​ทำลาย​ชนชาติ​ทั้งหมด​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​มอบ​ให้ อย่า​สงสาร​พวก​เขา และ​อย่า​รับ​ใช้​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา เพราะ​สิ่ง​นั้น​จะ​เป็น​กับ​ดัก​สำหรับ​พวกคุณ 17 ถ้า​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ชนชาติ​เหล่า​นี้​มี​จำนวน​มากกว่า​ฉัน แล้ว​ฉัน​จะ​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออก​ไป​ได้​อย่างไร?’ 18 อย่า​กลัว​พวก​เขา จง​จำ​ให้​ดี​ว่า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ทำ​อะไร​กับ​ฟาโรห์​และ​อียิปต์​ทั้งหมด 19 จง​จำ​การ​ทดสอบ​ครั้ง​ใหญ่​ที่​พวกคุณ​เห็น​มา​กับ​ตา หมายสำคัญ การอัศจรรย์ มือ​อัน​ทรง​พลัง และ​แขน​ที่​เหยียด​ออก ซึ่ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ใช้​พา​ออก​มา พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​ทำ​อย่าง​เดียวกัน​กับ​ชนชาติ​ทั้งหมด​ที่​พวกคุณ​กลัว 20 ยิ่ง​กว่า​นั้น พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​ส่ง​ฝูง​ตัว​ต่อ​เข้าไป​ท่ามกลาง​พวก​เขา จน​คน​ที่​เหลือ​และ​คน​ที่​ซ่อน​ตัว​อยู่​พินาศ​หมด 21 อย่า​หวาด​กลัว​พวก​เขา เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​และ​น่า​เกรง​ขาม 22 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​ขับ​ไล่​ชนชาติ​เหล่า​นี้​ออก​ไป​ที​ละ​น้อย พวกคุณ​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​ทั้งหมด​ใน​คราว​เดียว​ไม่​ได้ มิ​ฉะนั้น​สัตว์​ป่า​จะ​เพิ่ม​จำนวน​ขึ้น​จน​เป็น​ภัย​แก่​พวกคุณ 23 แต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ และ​ทำให้​พวก​เขา​แตก​ตื่น​สับสน​อย่าง​หนัก​จน​ถูก​ทำลาย 24 พระองค์​จะ​ทรง​มอบ​กษัตริย์​ของ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​พวกคุณ และ​พวกคุณ​จะ​ลบ​ชื่อ​ของ​พวก​เขา​ให้​สูญ​ไป​จาก​ใต้​ฟ้า จะ​ไม่มี​ใคร​ยืน​ต้าน​พวกคุณ​ได้​จนกว่า​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​หมด 25 จง​เผา​รูป​แกะ​สลัก​ของ​เทพเจ้า​พวก​เขา อย่า​โลภ​เงิน​หรือ​ทอง​ที่​ติด​อยู่​บน​รูป​เหล่า​นั้น​และ​เอา​มา​เป็น​ของ​ตน มิ​ฉะนั้น​จะ​ติด​กับ​ดัก เพราะ​สิ่ง​นั้น​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​สำหรับ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 26 อย่า​นำ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​เข้า​บ้าน มิ​ฉะนั้น​พวกคุณ​จะ​กลาย​เป็น​สิ่ง​ที่​ถูก​กำหนด​ไว้​ให้​ทำลาย​เหมือน​มัน จง​รังเกียจ​และ​เกลียด​ชัง​มัน​อย่าง​ที่สุด เพราะ​มัน​เป็น​สิ่ง​ที่​ถูก​กำหนด​ไว้​ให้​ทำลาย

8

1 จง​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ เพื่อ​จะ​มี​ชีวิต ทวี​จำนวน และ​เข้าไป​ครอบ​ครอง​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ 2 จง​ระลึก​ถึง​ตลอด​เส้น​ทาง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​นำ​ผ่าน​ถิ่นทุรกันดาร​ตลอด​สี่สิบ​ปี​นี้ พระองค์​ทรง​ทำให้​พวกคุณ​ถ่อม​ตัว​และ​ทรง​ทดสอบ เพื่อ​จะ​รู้​ว่า​ใน​ใจ​มี​อะไร และ​จะ​รักษา​พระบัญชา​ของ​พระองค์​หรือ​ไม่ 3 พระองค์​ทรง​ทำให้​พวกคุณ​ถ่อม​ตัว ปล่อย​ให้​หิว แล้ว​เลี้ยง​ด้วย​มา​นา​ซึ่ง​ทั้ง​พวกคุณ​และ​บรรพบุรุษ​ไม่​เคย​รู้จัก เพื่อ​สอน​ว่า​มนุษย์​ไม่​ได้​ดำรง​ชีวิต​ด้วย​ขนมปัง​เพียง​อย่าง​เดียว แต่​ดำรง​ชีวิต​ด้วย​ทุก​ถ้อยคำ​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​พระยาห์เวห์ 4 ตลอด​สี่สิบ​ปี​นี้ เสื้อผ้า​ที่​พวกคุณ​สวม​ไม่​เก่า​เปื่อย และ​เท้า​ก็​ไม่​บวม 5 จง​ตระหนัก​ไว้​ใน​ใจ​ว่า พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​อบรม​พวกคุณ เหมือน​พ่อ​อบรม​ลูกชาย 6 เพราะ​ฉะนั้น จง​รักษา​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​พระองค์ และ​ยำเกรง​พระองค์ 7 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​กำลัง​นำ​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​อัน​ดี เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​ลำธาร น้ำพุ และ​น้ำ​ใต้ดิน​ไหล​ออก​ตาม​หุบเขา​และ​เนิน​เขา 8 เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​ข้าว​สาลี ข้าว​บาร์เลย์ เถา​องุ่น ต้น​มะเดื่อ และ​ทับทิม เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​ต้น​มะกอก​และ​น้ำ​ผึ้ง 9 เป็น​แผ่นดิน​ที่​พวกคุณ​จะ​มี​อาหาร​กิน​โดย​ไม่​ขาดแคลน และ​จะ​ไม่​ขาด​สิ่ง​ใด แผ่นดิน​นั้น​มี​หิน​ที่​มี​เหล็ก​อยู่ และ​ตาม​เนิน​เขา​สามารถ​ขุด​ทองแดง​ได้ 10 เมื่อ​กิน​จน​อิ่ม​แล้ว จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เพราะ​แผ่นดิน​อัน​ดี​ที่​พระองค์​ประทาน​ให้

11 จง​ระวัง อย่า​ลืม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ด้วย​การ​ละเลย​ไม่​รักษา​พระบัญชา กฎเกณฑ์ และ​ข้อกำหนด​ของ​พระองค์​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ 12 เกรง​ว่า​เมื่อ​กิน​จน​อิ่ม สร้าง​บ้าน​ดี ๆ และ​เข้า​อยู่​อาศัย 13 เมื่อ​ฝูง​โค​และ​ฝูง​แกะ​เพิ่ม​จำนวน เงิน​และ​ทอง​เพิ่มพูน และ​ทุก​สิ่ง​ที่​มี​เพิ่ม​มาก​ขึ้น 14 ใจ​ของ​พวกคุณ​จะ​หยิ่ง​ผยอง แล้ว​ลืม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ผู้ทรง​พา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ ที่​ซึ่ง​พวกคุณ​เป็น​ทาส 15 พระองค์​ทรง​นำ​ผ่าน​ถิ่นทุรกันดาร​อัน​กว้าง​ใหญ่​และ​น่า​กลัว ที่​มี​งู​พิษ​และ​แมงป่อง เป็น​ดิน​แดน​แห้ง​แล้ง​ไร้​น้ำ และ​ทรง​ให้​น้ำ​ไหล​ออก​จาก​หินเหล็กไฟ​เพื่อ​พวกคุณ 16 พระองค์​ทรง​เลี้ยง​ด้วย​มา​นา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร ซึ่ง​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​ไม่​เคย​รู้จัก เพื่อ​ทำให้​ถ่อม​ตัว​และ​ทดสอบ และ​เพื่อ​ท้าย​ที่สุด​จะ​ทรง​ทำ​ดี​แก่​พวกคุณ 17 อย่า​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘กำลัง​และ​ฝีมือ​ของ​ฉัน​เอง​ทำให้​ฉัน​ได้​ความ​มั่งคั่ง​นี้​มา’ 18 แต่​จง​ระลึก​ถึง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เพราะ​พระองค์​ต่าง​หาก​ที่​ประทาน​กำลัง​ให้​สร้าง​ความ​มั่งคั่ง เพื่อ​ทรง​ยืนยัน​พันธสัญญา​ที่​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ ดัง​ที่​เป็น​อยู่​ใน​วัน​นี้

19 ถ้า​พวกคุณ​ลืม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ไป​ติดตาม​พระ​อื่น รับ​ใช้​และ​กราบ​ไหว้​พวก​มัน วัน​นี้​ผม​ขอ​เป็น​พยาน​ยืนยัน​ว่า พวกคุณ​จะ​ต้อง​พินาศ​แน่นอน 20 เช่น​เดียว​กับ​ชนชาติ​ต่าง ๆ ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​พินาศ​ไป​เบื้อง​หน้า​พวกคุณ พวกคุณ​ก็​จะ​พินาศ เพราะ​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ

9

1 อิสราเอล จง​ฟัง! วัน​นี้​พวกคุณ​กำลัง​จะ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน เข้าไป​ขับ​ไล่​ชนชาติ​ที่​ใหญ่​และ​มี​กำลัง​มากกว่า เมือง​ของ​พวก​เขา​ใหญ่​โต​และ​มี​กำแพง​แข็ง​แรง​สูง​เสียด​ฟ้า 2 ประชาชน​เหล่า​นั้น​ตัว​ใหญ่​และ​สูง เป็น​ลูกหลาน​ของ​อานาค ซึ่ง​พวกคุณ​รู้จัก และ​เคย​ได้ยิน​คน​พูด​ว่า ‘ใคร​จะ​ยืน​ต้าน​ลูกหลาน​ของ​อานาค​ได้?’ 3 เพราะ​ฉะนั้น วัน​นี้​จง​รู้​ว่า พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​คือ​ผู้​ที่​จะ​ข้าม​ไป​นำ​หน้า​พวกคุณ​เหมือน​ไฟ​ที่​เผา​ผลาญ พระองค์​จะ​ทรง​ทำลาย​และ​ทำให้​พวก​เขา​พ่าย​แพ้​ต่อ​พวกคุณ แล้ว​พวกคุณ​จะ​ขับ​ไล่​และ​ทำให้​พวก​เขา​พินาศ​อย่าง​รวดเร็ว ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​ไว้

4 เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออก​ไป​แล้ว อย่า​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ทรง​นำ​ฉัน​เข้า​มา​ครอบครอง​แผ่นดิน​นี้​เพราะ​ฉัน​เป็น​คน​ชอบธรรม’ ที่​จริง​พระยาห์เวห์​ทรง​ขับ​ไล่​ชนชาติ​เหล่า​นั้น​เพราะ​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​พวก​เขา 5 ที่​พวกคุณ​ได้​เข้าไป​ครอบครอง​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา ไม่ใช่​เพราะ​พวกคุณ​เป็น​คน​ชอบธรรม​หรือ​มี​ใจ​ซื่อตรง แต่​เพราะ​ความ​ชั่ว​ร้าย​ของ​ชนชาติ​เหล่า​นั้น พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จึง​ทรง​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออก​ไป และ​เพื่อ​ทรง​ยืนยัน​ถ้อยคำ​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ คือ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ 6 เพราะ​ฉะนั้น จง​รู้​ว่าที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​แผ่นดิน​อัน​ดี​นี้​ให้​ครอบครอง ไม่ใช่​เพราะ​พวกคุณ​เป็น​คน​ชอบธรรม เพราะ​พวกคุณ​เป็น​ชนชาติ​หัว​แข็ง 7 จง​จำ​และ​อย่า​ลืม​ว่า​พวกคุณ​เคย​ยั่ว​ให้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​กริ้ว​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​อย่างไร ตั้งแต่​วัน​ที่​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​จน​มา​ถึงที่​นี่ พวกคุณ​กบฏ​ต่อ​พระยาห์เวห์​มา​ตลอด 8 แม้แต่​ที่​โฮเรบ พวกคุณ​ก็​ยั่ว​ให้​พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว จน​พระองค์​กริ้ว​มาก​และ​จะ​ทำลาย​พวกคุณ 9 ตอน​ที่​ผม​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​เพื่อ​รับ​แผ่น​ศิลา คือ​แผ่น​ศิลา​แห่ง​พันธสัญญา​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​กับ​พวกคุณ ผม​อยู่​บน​ภูเขา​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน ไม่​ได้​กิน​ขนมปัง​หรือ​ดื่ม​น้ำ​เลย 10 พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​แผ่น​ศิลา​สอง​แผ่น​ที่​จารึก​ด้วย​นิ้ว​ของ​พระเจ้า​ให้​ผม บน​นั้น​มี​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกคุณ​บน​ภูเขา​จาก​กลาง​ไฟ​ใน​วัน​ที่​ประชุม​กัน

11 เมื่อ​ครบ​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​แผ่น​ศิลา​สอง​แผ่น คือ​แผ่น​ศิลา​แห่ง​พันธสัญญา​ให้​ผม 12 แล้ว​พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘ลุก​ขึ้น รีบ​ลง​จาก​ที่​นี่ เพราะ​ประชาชน​ของ​เจ้า​ที่​เจ้า​นำ​ออก​จาก​อียิปต์​ได้​ทำตัว​เสื่อมทราม พวก​เขา​หัน​ออก​จาก​ทาง​ที่​เรา​บัญชา​อย่าง​รวดเร็ว และ​สร้าง​รูป​หล่อ​ขึ้น​สำหรับ​ตนเอง!’

13 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​อีก​ว่า ‘เรา​เห็น​ประชาชน​นี้​แล้ว ดูสิ พวก​เขา​เป็น​ชนชาติ​หัว​แข็ง 14 อย่า​ห้าม​เรา​เลย เรา​จะ​ทำลาย​พวก​เขา​และ​ลบ​ชื่อ​ของ​พวก​เขา​ให้​สูญ​ไป​จาก​ใต้​ฟ้า แล้ว​เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​เป็น​ชนชาติ​ที่​ใหญ่​และ​มี​กำลัง​มากกว่า​พวก​เขา’

15 ผม​จึง​หัน​และ​ลง​จาก​ภูเขา ขณะ​ที่​ภูเขา​กำลัง​ลุก​เป็น​ไฟ แผ่น​ศิลา​แห่ง​พันธสัญญา​ทั้ง​สอง​แผ่น​อยู่​ใน​มือ​ทั้ง​สอง​ของ​ผม 16 ผม​มอง​และ​เห็น​ว่า​พวกคุณ​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ โดย​สร้าง​รูป​ลูกวัว​หล่อ​ขึ้น พวกคุณ​หัน​ออก​จาก​ทาง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​อย่าง​รวดเร็ว 17 ผม​จึง​คว้า​แผ่น​ศิลา​ทั้ง​สอง โยน​ออก​จาก​มือ​ทั้ง​สอง และ​ทำ​แตก​ต่อ​หน้า​ต่อตา​พวกคุณ 18 แล้ว​ผม​หมอบ​ลง​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​เหมือน​ครั้ง​แรก เป็น​เวลา​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน ไม่​ได้​กิน​ขนมปัง​หรือ​ดื่ม​น้ำ เพราะ​บาป​ทั้งหมด​ที่​พวกคุณ​ทำ คือ​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์​จน​ยั่ว​ให้​พระองค์​ทรง​กริ้ว 19 ผม​กลัว​ว่า​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​กริ้ว​และ​เดือดดาล​พวกคุณ​จน​ทำลาย แต่​ครั้ง​นั้น​พระยาห์เวห์​ก็​ทรง​ฟัง​ผม​อีก 20 พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว​อาโรน​มาก​จน​จะ​ทำลาย​เขา เวลา​นั้น​ผม​จึง​วิงวอน​เพื่อ​อาโรน​ด้วย 21 ส่วน​บาป​ของ​พวกคุณ คือ​รูป​ลูกวัว​ที่​สร้าง​ขึ้น ผม​เอา​ไป​เผา​ไฟ ทุบ​และ​บด​จน​ละเอียด​เหมือน​ฝุ่น แล้ว​เท​ฝุ่น​นั้น​ลง​ใน​ลำธาร​ที่​ไหล​ลง​มา​จาก​ภูเขา 22 ที่​ทาเบราห์ มัสสาห์ และ​คิบโรทฮัททาอาวาห์ พวกคุณ​ก็​ยั่ว​ให้​พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว 23 เมื่อ​พระยาห์เวห์​ส่ง​พวกคุณ​ออก​จาก​คาเดชบารเนีย​โดย​ตรัส​ว่า ‘จง​ขึ้น​ไป​ครอบ​ครอง​แผ่นดิน​ที่​เรา​มอบ​ให้’ พวกคุณ​กบฏ​ต่อ​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ไม่​วางใจ​พระองค์​และ​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​พระองค์ 24 พวกคุณ​กบฏ​ต่อ​พระยาห์เวห์​มา​ตั้งแต่​วัน​ที่​ผม​รู้จัก​พวกคุณ 25 เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า​จะ​ทำลาย​พวกคุณ ผม​จึง​หมอบ​ลง​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ตลอด​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน​นั้น 26 ผม​วิงวอน​พระยาห์เวห์​ว่า ‘องค์​เจ้า​นาย​พระยาห์เวห์ ขอ​อย่า​ทรง​ทำลาย​ประชากร​และ​มรดก​ของ​พระองค์ ซึ่ง​ทรง​ไถ่​ไว้​ด้วย​ความ​ยิ่ง​ใหญ่ และ​ทรง​พา​ออก​จาก​อียิปต์​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง 27 ขอ​ทรง​ระลึก​ถึง​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์ คือ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ อย่า​ทรง​มอง​ความ​ดื้อ​รั้น ความ​ชั่ว​ร้าย หรือ​บาป​ของ​ประชาชน​นี้ 28 มิ​ฉะนั้น​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​ทรง​พา​เรา​ออก​มา​จะ​พูด​ว่า “เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​สาม​า​รถ​นำ​พวก​เขา​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​ทรง​สัญญา​ไว้ และ​เพราะ​ทรง​เกลียด​พวก​เขา จึง​พา​ออก​มา​เพื่อ​ฆ่า​ใน​ถิ่นทุรกันดาร” 29 แต่​พวก​เขา​เป็น​ประชากร​และ​มรดก​ของ​พระองค์ ซึ่ง​ทรง​พา​ออก​มา​ด้วย​ฤทธา​นุ​ภาพ​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​และ​แขน​ที่​เหยียด​ออก’

10

1 เวลา​นั้น​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า ‘จง​สกัด​แผ่น​ศิลา​สอง​แผ่น​ให้​เหมือน​แผ่น​แรก แล้ว​ขึ้น​มา​หา​เรา​บน​ภูเขา และ​ทำ​หีบ​ไม้​หนึ่ง​ใบ 2 เรา​จะ​เขียน​ถ้อยคำ​ที่​อยู่​บน​แผ่น​แรก​ซึ่ง​เจ้า​ทำ​แตก​ลง​บน​แผ่น​เหล่า​นี้ แล้ว​เจ้า​จง​ใส่​ไว้​ใน​หีบ’ 3 ผม​จึง​ทำ​หีบ​จาก​ไม้​อะคาเซีย สกัด​แผ่น​ศิลา​สอง​แผ่น​เหมือน​แผ่น​แรก แล้ว​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​พร้อม​แผ่น​ศิลา​ทั้ง​สอง​ใน​มือ 4 พระองค์​ทรง​เขียน​พระบัญญัติ​สิบ​ประการ​บน​แผ่น​ศิลา​เหมือน​ข้อความ​ครั้ง​แรก คือ​ถ้อยคำ​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกคุณ​บน​ภูเขา​จาก​กลาง​ไฟ​ใน​วัน​ที่​ประชุม​กัน แล้ว​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​ให้​ผม 5 ผม​หัน​กลับ​ลง​จาก​ภูเขา และ​ใส่​แผ่น​ศิลา​ไว้​ใน​หีบ​ที่​ทำ​ขึ้น แผ่น​ศิลา​ยัง​คง​อยู่​ที่​นั่น​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​ผม

6 (ชาว​อิสราเอล​เดิน​ทาง​จาก​เบเอโรทเบเนยาอาคาน​ไป​ยัง​โมเสราห์ ที่​นั่น​อาโรน​เสีย​ชีวิต​และ​ถูก​ฝัง​ไว้ และ​เอเลอาซาร์​บุตร​ของ​เขา​รับ​หน้าที่​ปุโรหิต​แทน 7 จาก​ที่​นั่น​พวก​เขา​เดิน​ทาง​ไป​กุดโกดาห์ และ​จาก​กุดโกดาห์​ไป​โยทบาทาห์ ซึ่ง​เป็น​แผ่นดิน​ที่​มี​ลำธาร​หลาย​สาย 8 เวลา​นั้น​พระยาห์เวห์​ทรง​แยก​เผ่า​เลวี​ออก​มา ให้​หาม​หีบ​พันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์ ยืน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​เพื่อ​รับ​ใช้​พระองค์ และ​อวยพร​ใน​พระนาม​ของ​พระองค์ จนถึง​ทุกวันนี้ 9 เพราะ​ฉะนั้น เลวี​จึง​ไม่มี​ส่วน​แบ่ง​หรือ​มรดก​ร่วม​กับ​พี่​น้อง พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​มรดก​ของ​เขา ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ตรัส​ไว้​กับ​เขา)

10 ผม​อยู่​บน​ภูเขา​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน​เหมือน​ครั้ง​แรก และ​ครั้ง​นั้น​พระยาห์เวห์​ก็​ทรง​ฟัง​ผม​อีก พระยาห์เวห์​ไม่​ทรง​ทำลาย​พวกคุณ 11 แล้ว​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า ‘ลุก​ขึ้น ออก​เดิน​ทาง​นำ​หน้า​ประชาชน พวก​เขา​จะ​ได้​เข้าไป​ครอบ​ครอง​แผ่นดิน​ที่​เรา​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ว่า​จะ​ประทาน​ให้’

12 บัดนี้ อิสราเอล พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ต้องการ​อะไร​จาก​พวกคุณ นอกจาก​ให้​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ดำเนิน​ตาม​ทุก​ทาง​ของ​พระองค์ รัก​พระองค์ และ​รับ​ใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ด้วย​ทั้ง​ใจ​และ​ทั้ง​ชีวิต 13 และ​รักษา​พระบัญชา​และ​ข้อกำหนด​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ เพื่อ​ประโยชน์​ของ​พวกคุณ​เอง 14 ดูเถิด ฟ้าสวรรค์ แม้แต่​ฟ้าสวรรค์​ชั้น​สูง​สุด และ​แผ่นดิน​กับ​ทุก​สิ่ง​ใน​นั้น ล้วน​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 15 ถึง​อย่าง​นั้น พระยาห์เวห์​ทรง​พอใจ​ใน​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​และ​ทรง​รัก​พวก​เขา แล้ว​ทรง​เลือก​ลูกหลาน​ของ​พวก​เขา​ภาย​หลัง คือ​พวกคุณ เหนือ​ชนชาติ​ทั้ง​ปวง ดัง​ที่​เป็น​อยู่​ใน​วัน​นี้ 16 เพราะ​ฉะนั้น จง​ตัด​หนัง​หุ้ม​ปลาย​ของ​ใจ​ออก​เสีย และ​อย่า​ดื้อรั้น​อีก​ต่อ​ไป 17 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​เป็น​พระเจ้า​เหนือ​พระ​ทั้ง​หลาย และ​เจ้า​นาย​เหนือ​เจ้า​นาย​ทั้ง​หลาย เป็น​พระเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่ ทรง​พลัง และ​น่า​เกรง​ขาม พระองค์​ไม่​ทรง​ลำเอียง​และ​ไม่​ทรง​รับ​สินบน 18 พระองค์​ทรง​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​เด็ก​ที่​กำพร้า​พ่อ​และ​หญิง​ม่าย และ​ทรง​รัก​คนต่างถิ่น โดย​ประทาน​อาหาร​และ​เสื้อผ้า​ให้ 19 เพราะ​ฉะนั้น จงรัก​คนต่างถิ่น เพราะ​พวกคุณ​เอง​เคย​เป็น​คนต่างถิ่น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ 20 จง​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ รับ​ใช้​พระองค์ ยึด​มั่น​ใน​พระองค์ และ​สาบาน​โดย​อ้าง​พระนาม​ของ​พระองค์ 21 พระองค์​คือ​ผู้​ที่​พวกคุณ​สรรเสริญ และ​พระองค์​คือ​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ผู้ทรง​ทำ​สิ่ง​ยิ่ง​ใหญ่​และ​น่า​เกรง​ขาม​เหล่า​นี้​ที่​พวกคุณ​เห็น​มา​กับ​ตา 22 บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​ลงไป​อียิปต์​มี​เพียง​เจ็ดสิบ​คน แต่​บัดนี้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ทำให้​มี​จำนวน​มาก​เหมือน​ดวงดาว​บน​ท้องฟ้า

11

1 เพราะ​ฉะนั้น จงรัก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​ยึดถือ​คำสั่งสอน ข้อกำหนด กฎเกณฑ์ และ​พระบัญชา​ของ​พระองค์​เสมอ 2 วัน​นี้​พวกคุณ​จง​ตระหนัก​ไว้​ว่า ผม​ไม่​ได้​พูด​กับ​ลูก ๆ ของ​พวกคุณ​ที่​ไม่​เคย​รู้​และ​ไม่​เคย​เห็น​การ​ลงโทษ​สั่ง​สอน​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ทั้ง​ความ​ยิ่ง​ใหญ่ มือ​อัน​ทรง​พลัง และ​แขน​ที่​เหยียด​ออก​ของ​พระองค์ 3 พวก​เขา​ไม่​เคย​เห็น​หมายสำคัญ​และ​การกระทำ​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​ใน​อียิปต์​ต่อ​ฟาโรห์​กษัตริย์​แห่ง​อียิปต์​และ​ทั่ว​แผ่นดิน​ของ​เขา 4 ไม่​เคย​เห็น​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​กับ​กองทัพ​อียิปต์ ม้า และ​รถ​รบ​ของ​พวก​เขา เมื่อ​พระองค์​ทรง​ให้​น้ำ​ทะเลแดง​ท่วม​พวก​เขา​ขณะ​ไล่​ตาม​พวกคุณ จน​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​พวก​เขา​พินาศ​และ​ไม่เหลือ​มา​ถึง​ทุกวันนี้ 5 พวก​เขา​ไม่​เคย​เห็น​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​กับ​พวกคุณ​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​จน​มา​ถึงที่​นี่ 6 และ​ไม่​เคย​เห็น​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​กับ​ดาธาน​และ​อาบีรัม บุตร​ของ​เอลีอับ​บุตร​รูเบน เมื่อ​แผ่นดิน​อ้า​ปาก​กลืน​พวก​เขา ครอบครัว เต็นท์ และ​ทุก​ชีวิต​ที่​ติดตาม​พวก​เขา ท่ามกลาง​อิสราเอล​ทั้งหมด 7 แต่​พวกคุณ​เอง​ได้​เห็น​มา​กับ​ตา​แล้ว​ว่า พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​การ​งาน​ยิ่ง​ใหญ่​ทั้งหมด​นี้

8 เพราะ​ฉะนั้น จง​รักษา​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​มี​กำลัง​และ​เข้าไป​ครอบ​ครอง​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​ข้าม​ไป​เข้า​ครอบ​ครอง 9 และ​เพื่อ​จะ​มี​ชีวิต​ยืนยาว​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ว่า​จะ​ประทาน​แก่​พวก​เขา​และ​ลูกหลาน เป็น​แผ่นดิน​ที่​อุดม​ด้วย​น้ำนม​และ​น้ำ​ผึ้ง 10 เพราะ​แผ่นดิน​ที่​พวกคุณ​กำลัง​เข้าไป​ครอบ​ครอง​ไม่​เหมือน​แผ่นดิน​อียิปต์​ที่​ออก​มา ที่​นั่น​เมื่อ​หว่าน​เมล็ด​แล้ว พวกคุณ​ต้อง​ชัก​น้ำ​ด้วย​เท้า​ไป​รด​เหมือน​สวน​ผัก 11 แต่​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​ข้าม​ไป​ครอบครอง​เป็น​แผ่นดิน​แห่ง​เนิน​เขา​และ​หุบเขา ซึ่ง​ดื่ม​น้ำ​จาก​ฝน​บน​ฟ้า 12 เป็น​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ดูแล พระองค์​ทรง​เฝ้า​มอง​แผ่นดิน​นั้น​อยู่​เสมอ ตั้งแต่​ต้น​ปี​จนถึง​ปลาย​ปี 13 ถ้า​พวกคุณ​ตั้งใจ​ฟัง​พระบัญชา​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ คือ​รัก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​และ​รับ​ใช้​พระองค์​ด้วย​ทั้ง​ใจ​และ​ทั้ง​ชีวิต 14 เรา​จะ​ให้​ฝน​ตก​บน​แผ่นดิน​ของ​พวกคุณ​ตาม​ฤดูกาล ทั้ง​ฝน​ต้น​ฤดู​และ​ฝน​ปลาย​ฤดู เพื่อ​พวกคุณ​จะ​เก็บ​เกี่ยว​ธัญพืช เหล้า​องุ่น​ใหม่ และ​น้ำมัน 15 เรา​จะ​ให้​หญ้า​ขึ้น​ใน​ทุ่ง​สำหรับ​ปศุสัตว์ และ​พวกคุณ​จะ​มี​กิน​จน​อิ่ม 16 จง​ระวัง อย่า​ให้​ใจ​หลง​ผิด​จน​หัน​ไป​รับ​ใช้​และ​กราบ​ไหว้​พระ​อื่น 17 มิ​ฉะนั้น​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​กริ้ว​พวกคุณ​และ​ปิด​ท้องฟ้า ไม่​ให้​ฝน​ตก แผ่นดิน​จะ​ไม่​เกิด​ผล แล้ว​พวกคุณ​จะ​พินาศ​อย่าง​รวดเร็ว​จาก​แผ่นดิน​อัน​ดี​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​ให้ 18 เพราะ​ฉะนั้น จง​เก็บ​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ของ​ผม​ไว้​ใน​ใจ​และ​ใน​ชีวิต ผูก​ไว้​ที่​มือ​เป็น​เครื่องหมาย และ​ให้​เป็น​เครื่อง​คาด​หน้าผา​กระ​หว่าง​ตา 19 จง​สอน​ลูก ๆ และ​พูด​ถึง​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​เมื่อ​อยู่​ใน​บ้าน เมื่อ​เดิน​ตาม​ทาง เมื่อ​เข้า​นอน และ​เมื่อ​ตื่น​ขึ้น 20 จง​เขียน​ไว้​ที่​วงกบ​ประตู​บ้าน​และ​ที่​ประตู​เมือง 21 เพื่อ​พวกคุณ​และ​ลูกหลาน​จะ​มี​ชีวิต​ยืนยาว​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ว่า​จะ​ประทาน​ให้ ตราบ​นาน​เท่า​ที่​ฟ้าสวรรค์​อยู่​เหนือ​แผ่นดิน 22 เพราะ​ถ้า​พวกคุณ​รักษา​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ไว้​อย่าง​เคร่งครัด คือ​ทำ​ตาม รัก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ดำเนิน​ตาม​ทุก​ทาง​ของ​พระองค์ และ​ยึด​มั่น​ใน​พระองค์ 23 พระยาห์เวห์​ก็​จะ​ทรง​ขับ​ไล่​ชนชาติ​ทั้งหมด​เหล่า​นี้​ออก​ไป และ​พวกคุณ​จะ​เข้า​ครอบ​ครอง​แทน​ชนชาติ​ที่​ใหญ่​และ​มี​กำลัง​มากกว่า​พวกคุณ 24 ทุก​แห่ง​ที่​ฝ่าเท้า​ของ​พวกคุณ​เหยียบ​จะ​เป็น​ของ​พวกคุณ ตั้งแต่​ถิ่นทุรกันดาร​และ​เลบานอน จาก​แม่น้ำ​คือ​แม่น้ำ​ยูเฟรติส ไป​จนถึง​ทะเล​ตะวัน​ตก จะ​เป็น​เขตแดน​ของ​พวกคุณ 25 จะ​ไม่มี​ใคร​ยืน​ต้าน​พวกคุณ​ได้ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​ทำให้​ความ​หวาด​กลัว​และ​ความ​ครั่น​คร้าม​ต่อ​พวกคุณ​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​ที่​พวกคุณ​เหยียบ​ย่าง ตาม​ที่​พระองค์​ตรัส​ไว้ 26 ดูเถิด วัน​นี้​ผม​ประกาศ​ต่อ​พวกคุณ​ทั้ง​พร​และ​คำ​สาป 27 พร​จะ​เกิด​ขึ้น​ถ้า​พวกคุณ​ฟัง​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ 28 ส่วน​คำ​สาป​จะ​เกิด​ขึ้น​ถ้า​ไม่​ฟัง​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ แต่​หัน​ออก​จาก​ทาง​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ ไป​ติดตาม​พระ​อื่น​ที่​พวกคุณ​ไม่​เคย​รู้จัก 29 เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​นำ​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​ไป​ครอบครอง จง​ประกาศ​พร​ที่​ภูเขา​เกริซิม และ​ประกาศ​คำ​สาป​ที่​ภูเขา​เอบาล 30 ภูเขา​ทั้ง​สอง​นั้น​อยู่​เลย​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป ทาง​ฝั่ง​ตะวันตก​ของ​ถนน ใน​แผ่นดิน​ของ​ชาว​คานาอัน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​อา​รา​บาห์ ใกล้​กิลกาล ข้าง​ต้นโอ๊ก​แห่ง​โมเรห์ ไม่ใช่​หรือ? 31 เพราะ​พวกคุณ​กำลัง​จะ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน เข้าไป​ครอบ​ครอง​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ แล้ว​พวกคุณ​จะ​ครอบ​ครอง​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น 32 จง​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​ข้อกำหนด​และ​กฎเกณฑ์​ทั้งหมด​ที่​ผม​ประกาศ​แก่​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้

12

1 ต่อไปนี้​คือ​ข้อกำหนด​และ​กฎเกณฑ์​ที่​พวกคุณ​ต้อง​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ประทาน​ให้​เข้า​ครอบครอง ตลอด​เวลา​ที่​มี​ชีวิต​อยู่​บน​แผ่นดิน​โลก 2 จง​ทำลาย​สถานที่​ทุก​แห่ง​ที่​ชนชาติ​ซึ่ง​พวกคุณ​กำลัง​จะ​ขับ​ไล่ออก​ไป​เคย​ใช้​ปรนนิบัติ​เทพเจ้า​ของ​ตน ไม่​ว่า​จะ​อยู่​บน​ภูเขา​สูง บน​เนิน​เขา หรือ​ใต้​ต้นไม้​เขียว​ชอุ่ม​ทุก​ต้น 3 จง​รื้อ​แท่น​บูชา​ของ​พวก​เขา ทุบ​เสา​ศักดิ์สิทธิ์​ให้​แตก เผา​เสา​อาเชราห์ และ​โค่น​รูป​แกะ​สลัก​ของ​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น จง​ทำให้​ชื่อ​ของ​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น​สูญ​ไป​จาก​สถานที่​นั้น 4 อย่า​ปฏิบัติ​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​แบบนั้น 5 แต่​จง​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​เลือก​จาก​ทุก​เผ่า เพื่อ​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น จง​แสวงหา​ที่พำนัก​ของ​พระองค์​และ​ไป​ที่​นั่น 6 ที่​นั่น​จง​นำ​เครื่องเผาบูชา เครื่องบูชา ส่วนสิบ ของถวายโบก ของ​ที่​ถวาย​ตาม​คำปฏิญาณ ของถวาย​ด้วย​ความ​สมัครใจ และ​ลูกหัวปี​ของ​ฝูง​วัว​กับ​ฝูง​แกะ​ไป​ถวาย 7 ที่​นั่น​พวกคุณ​กับ​ครอบครัว​จะ​กิน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​ชื่นชมยินดี​กับ​ทุก​สิ่ง​ที่​ลงมือ​ทำ ซึ่ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​อวยพร 8 อย่า​ทำ​เหมือน​ที่​เรา​ทำ​กัน​อยู่​ที่​นี่​ใน​วัน​นี้ ซึ่ง​แต่ละ​คน​ทำ​ตาม​ที่​ตัวเอง​เห็น​ว่า​ถูกต้อง 9 เพราะ​พวกคุณ​ยัง​มา​ไม่​ถึงที่​พัก​สงบ​และ​มรดก​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​กำลัง​ประทาน​ให้ 10 แต่​เมื่อ​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​ไป​และ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ให้​เป็น​มรดก และ​พระองค์​ทรง​ให้​พัก​จาก​ศัตรู​รอบ​ด้าน​จน​อยู่​อย่าง​ปลอดภัย​แล้ว 11 จง​นำ​ทุก​สิ่ง​ที่​ผม​สั่ง​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​เลือก​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น ได้แก่ เครื่องเผาบูชา เครื่องบูชา ส่วนสิบ ของถวายโบก และ​ของถวาย​ตาม​คำปฏิญาณ​ทั้งหมด​ที่​พวกคุณ​เลือก​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 12 จง​ชื่นชมยินดี​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ทั้ง​ตัว​พวกคุณ ลูกชาย ลูกสาว ทาสชาย ทาสหญิง และ​คนเลวี​ที่​อยู่​ใน​เมือง​ของ​พวกคุณ เพราะ​คนเลวี​ไม่มี​ส่วนแบ่ง​หรือ​มรดก​ร่วม​กับ​พวกคุณ 13 ระวัง​อย่า​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​ใน​สถานที่​ใด​ก็​ตาม​ที่​พวกคุณ​เห็นชอบ 14 แต่​ให้​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​ใน​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เลือก​ใน​เผ่า​หนึ่ง​ของ​พวกคุณ และ​ที่​นั่น​จง​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​ผม​สั่ง

15 อย่างไร​ก็​ตาม พวกคุณ​ฆ่า​สัตว์​และ​กิน​เนื้อ​ได้​ภายใน​เมือง​ของ​ตน​ตาม​ที่​อยาก​กิน ตาม​พระ​พร​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ ทั้ง​ผู้​ที่​ไม่สะอาด​และ​ผู้​ที่​สะอาด​กิน​ได้ เหมือน​กิน​เนื้อ​กาเซลล์​หรือ​กวาง 16 แต่​อย่า​กิน​เลือด จง​เท​เลือด​ลง​บน​พื้น​เหมือน​เท​น้ำ 17 ภายใน​เมือง​ของ​ตน พวกคุณ​ห้าม​กิน​ส่วนสิบ​จาก​ธัญพืช เหล้า​องุ่น​ใหม่ หรือ​น้ำมัน ลูกหัวปี​ของ​ฝูง​วัว​หรือ​ฝูง​แกะ ของ​ที่​ถวาย​ตาม​คำปฏิญาณ ของถวาย​ด้วย​ความ​สมัครใจ หรือ​ของถวายโบก 18 แต่​จง​กิน​สิ่ง​เหล่า​นี้​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ใน​สถานที่​ที่​พระองค์​จะ​ทรง​เลือก ทั้ง​ตัว​พวกคุณ ลูกชาย ลูกสาว ทาสชาย ทาสหญิง และ​คนเลวี​ที่​อยู่​ใน​เมือง จง​ชื่นชมยินดี​ต่อ​หน้า​พระองค์​กับ​ทุก​สิ่ง​ที่​ลงมือ​ทำ 19 ตราบ​ใด​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ของ​ตน อย่า​ทอดทิ้ง​คนเลวี

20 เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ขยาย​เขตแดน​ตาม​ที่​ทรง​สัญญา และ​พวกคุณ​พูด​ว่า ‘อยาก​กิน​เนื้อ’ เพราะ​ใจ​อยาก​กิน​เนื้อ ก็​จะ​กิน​เนื้อ​ได้​ตาม​ที่​อยาก​กิน 21 ถ้า​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​เลือก​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น​อยู่​ไกล​เกิน​ไป ก็​ฆ่า​วัว​หรือ​แกะ​จาก​ฝูง​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​ให้​ตาม​ที่​ผม​สั่ง แล้ว​กิน​ภายใน​เมือง​ของ​ตน​ได้​ตาม​ที่​อยาก​กิน 22 กิน​ได้​เหมือน​กิน​เนื้อ​กาเซลล์​หรือ​กวาง ทั้ง​ผู้​ที่​ไม่สะอาด​และ​ผู้​ที่​สะอาด​กิน​ได้​เหมือน​กัน 23 แต่​ต้อง​แน่ใจ​ว่า​ไม่​กิน​เลือด เพราะ​เลือด​คือ​ชีวิต จึง​อย่า​กิน​เลือด​ไป​พร้อม​กับ​เนื้อ 24 อย่า​กิน​เลือด จง​เท​ลง​บน​พื้น​เหมือน​เท​น้ำ 25 อย่า​กิน​เลือด เพื่อ​พวกคุณ​และ​ลูกหลาน​รุ่น​หลัง​จะ​อยู่ดี​มี​สุข เมื่อ​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์ 26 ส่วน​ของ​บริสุทธิ์​ที่​พวกคุณ​มี​และ​ของ​ที่​ถวาย​ตาม​คำปฏิญาณ จง​นำ​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เลือก 27 จง​ถวาย​เครื่องเผาบูชา ทั้ง​เนื้อ​และ​เลือด บน​แท่น​บูชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ส่วน​เลือด​ของ​เครื่องบูชา​ให้​เท​ลง​บน​แท่น​บูชา​ของ​พระองค์ แล้ว​พวกคุณ​จึง​กิน​เนื้อ​ได้ 28 จง​ฟัง​และ​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง เพื่อ​พวกคุณ​และ​ลูกหลาน​รุ่น​หลัง​จะ​อยู่ดี​มี​สุข​ตลอด​ไป เมื่อ​ทำ​สิ่ง​ที่​ดี​และ​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ

29 เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​กำจัด​ชนชาติ​ที่​พวกคุณ​กำลัง​จะ​เข้าไป​ขับ​ไล่ และ​เมื่อ​พวกคุณ​ขับ​ไล่​พวก​เขา​แล้ว​เข้าไป​อาศัย​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา 30 จง​ระวัง อย่า​หลง​ติดตาม​วิถี​ของ​พวก​เขา​หลัง​จาก​ชนชาติ​เหล่า​นั้น​ถูก​กำจัด​ไป​แล้ว และ​อย่า​ไต่ถาม​ถึง​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา​ว่า ‘ชนชาติ​เหล่า​นี้​ปรนนิบัติ​เทพเจ้า​ของ​ตน​อย่างไร? ฉัน​จะ​ทำ​แบบ​เดียวกัน’ 31 อย่า​ปรนนิบัติ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​แบบนั้น เพราะ​พวก​เขา​ทำ​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​ทุก​อย่าง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เกลียด​เพื่อ​ปรนนิบัติ​เทพเจ้า​ของ​ตน ถึง​กับ​เผา​ลูกชาย​และ​ลูกสาว​ใน​ไฟ​ถวาย​แก่​เทพเจ้า 32 ทุก​สิ่ง​ที่​ผม​สั่ง จง​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม อย่า​เพิ่ม​อะไร​เข้าไป​และ​อย่า​ตัด​อะไร​ออก

13

1 ถ้า​มี​ผู้เผยพระวจนะ​หรือ​ผู้ฝัน​เห็น​เหตุการณ์​เกิด​ขึ้น​ใน​หมู่​พวกคุณ และ​เขา​แสดง​หมายสำคัญ​หรือ​การอัศจรรย์​ให้​พวกคุณ​เห็น 2 แล้ว​หมายสำคัญ​หรือ​การอัศจรรย์​นั้น​เกิด​ขึ้น​จริง​ตาม​ที่​เขา​พูด พร้อม​กับ​บอก​ว่า ‘ไป​ติดตาม​พระอื่น​ที่​พวกคุณ​ไม่​เคย​รู้จัก และ​ไป​รับใช้​พระเหล่านั้น​กัน​เถอะ’ 3 อย่า​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​ผู้เผยพระวจนะ​หรือ​ผู้ทำนาย​จาก​ความ​ฝัน​คน​นั้น เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​กำลัง​ทดสอบ เพื่อ​ให้​รู้​ว่า​พวกคุณ​รัก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ด้วย​ทั้ง​ใจ​และ​ทั้ง​ชีวิต​หรือ​ไม่ 4 จง​ติดตาม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ยำเกรง​พระองค์ รักษา​พระบัญชา เชื่อฟัง​เสียง​ของ​พระองค์ รับใช้​พระองค์ และ​ยึดมั่น​ใน​พระองค์ 5 ส่วน​ผู้เผยพระวจนะ​หรือ​ผู้ทำนาย​จาก​ความ​ฝัน​คน​นั้น​ต้อง​ถูก​ประหาร เพราะ​เขา​พูด​ชักชวน​ให้​กบฏ​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ผู้ทรง​พา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​และ​ไถ่​จาก​ความเป็นทาส เขา​พยายาม​ชักนำ​พวกคุณ​ออก​จาก​ทาง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​บัญชา​ให้​เดิน จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​ท่ามกลาง​พวกคุณ

6 ถ้า​พี่ชาย​หรือ​น้องชาย​ร่วมมารดา ลูกชาย ลูกสาว ภรรยา​ที่รัก หรือ​เพื่อน​สนิท​ที่รัก​เหมือน​ชีวิต​ของ​ตัวเอง แอบ​ล่อลวง​ว่า ‘ไป​ปรนนิบัติ​พระอื่น​กัน​เถอะ’ คือ​พระ​ที่​ทั้ง​พวกคุณ​และ​บรรพบุรุษ​ไม่​เคย​รู้จัก 7 ไม่​ว่า​จะ​เป็น​เทพเจ้า​ของ​ชนชาติ​รอบ​ข้าง ใกล้​หรือ​ไกล จาก​ปลาย​แผ่นดิน​ด้าน​หนึ่ง​ไป​จนถึง​อีก​ด้าน​หนึ่ง 8 อย่า​ยอม​ตาม​หรือ​ฟัง​เขา อย่า​สงสาร อย่า​ปรานี และ​อย่า​ปิดบัง​เขา 9 แต่​ต้อง​ฆ่า​เขา จง​เป็น​คน​แรก​ที่​ลงมือ​ประหาร​เขา แล้ว​ประชาชน​ทั้งหมด​จึง​ลงมือ​ตาม 10 จง​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​จน​ตาย เพราะ​เขา​พยายาม​ชักนำ​พวกคุณ​ออก​จาก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ผู้ทรง​พา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ จาก​ความเป็นทาส 11 แล้ว​อิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​ได้ยิน​และ​เกรง​กลัว และ​จะ​ไม่​ทำ​ความ​ชั่ว​เช่น​นี้​ใน​หมู่​พวกคุณ​อีก

12 ถ้า​พวกคุณ​ได้ยิน​ข่าว​เกี่ยว​กับ​เมือง​หนึ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​เป็น​ที่​อยู่​ว่า 13 มี​คน​ชั่ว​บาง​คน​ออก​มา​จาก​หมู่​พวกคุณ แล้ว​ชักนำ​ชาว​เมือง​ของ​ตน​ให้​หลง​ไป โดย​บอก​ว่า ‘ไป​ปรนนิบัติ​พระ​อื่น​ที่​พวกคุณ​ไม่​เคย​รู้จัก​กัน​เถอะ’ 14 จง​สืบ​ถาม ตรวจสอบ และ​ไต่สวน​อย่าง​ละเอียด ถ้า​พบ​ว่า​เรื่อง​นั้น​เป็น​ความ​จริง​และ​แน่นอน ว่า​มี​การกระทำ​น่า​สะอิดสะเอียน​เช่น​นี้​เกิด​ขึ้น​ใน​หมู่​พวกคุณ 15 จง​ใช้​คมดาบ​ฆ่า​ชาว​เมือง​นั้น​ให้​หมด ทำลาย​เมือง​ให้​สิ้น ทั้ง​ทุก​สิ่ง​ใน​เมือง​และ​ปศุสัตว์​ด้วย​คมดาบ 16 จง​รวบรวม​ของ​ที่​ปล้น​ได้​ทั้งหมด​ไว้​กลาง​ถนน​ของ​เมือง แล้ว​เผา​เมือง​กับ​ของ​ทั้งหมด​นั้น​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เมือง​นั้น​จะ​เป็น​กองซาก​ตลอด​ไป ห้าม​สร้าง​ขึ้น​ใหม่ 17 อย่า​เก็บ​สิ่ง​ใด​ที่​ถูก​กำหนด​ให้​ทำลาย​ไว้​กับ​ตัว​เลย เพื่อ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​หัน​จาก​ความ​กริ้ว​อัน​รุนแรง ทรง​เมตตา​และ​สงสาร​พวกคุณ และ​ทรง​เพิ่ม​จำนวน​พวกคุณ​ตาม​ที่​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ 18 ทั้งหมด​นี้​จะ​เกิด​ขึ้น​เมื่อ​พวกคุณ​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ รักษา​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ และ​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ

14

1 พวกคุณ​เป็น​ลูก​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ อย่า​กรีด​เนื้อตัว​เอง และ​อย่า​โกน​ผม​บน​หน้าผาก​ให้​โล้น​ไว้ทุกข์​ให้​คน​ตาย 2 เพราะ​พวกคุณ​เป็น​ประชากร​บริสุทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​พระยาห์เวห์​ทรง​เลือก​พวกคุณ​ให้​เป็น​ประชากร​ที่​เป็น​ของ​พระองค์​โดย​เฉพาะ เหนือ​ชนชาติ​ทั้งปวง​บน​แผ่นดิน​โลก

3 อย่า​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​น่า​สะอิดสะเอียน 4 สัตว์​ที่​พวกคุณ​กิน​ได้​มี​ดังนี้ วัว แกะ แพะ 5 กวาง กาเซลล์ กวางโร แพะป่า ไอเบกซ์ แอนทิโลป และ​ชามัวร์ 6 สัตว์​ทุก​ชนิด​ที่​มี​กีบ​แยก​เป็น​สอง​ซีก​และ​เคี้ยวเอื้อง พวกคุณ​กิน​ได้ 7 แต่​ใน​สัตว์​ที่​เคี้ยวเอื้อง​หรือ​มี​กีบ​แยก พวกคุณ​ห้าม​กิน​อูฐ กระต่ายป่า และ​กระต่าย เพราะ​มัน​เคี้ยวเอื้อง​แต่​มี​กีบ​ไม่​แยก จึง​ไม่สะอาด​สำหรับ​พวกคุณ 8 ส่วน​หมู แม้​มี​กีบ​แยก​แต่​ไม่​เคี้ยวเอื้อง จึง​ไม่สะอาด​สำหรับ​พวกคุณ อย่า​กิน​เนื้อ​และ​อย่า​แตะ​ต้อง​ซาก​ของ​มัน 9 สัตว์​น้ำ​ที่​พวกคุณ​กิน​ได้​คือ​ทุก​ชนิด​ที่​มี​ครีบ​และ​เกล็ด 10 สิ่ง​ใด​ที่​ไม่มี​ครีบ​และ​เกล็ด อย่า​กิน เพราะ​ไม่สะอาด​สำหรับ​พวกคุณ 11 นก​สะอาด​ทุก​ชนิด​พวกคุณ​กิน​ได้ 12 แต่​นกต่อ​ไป​นี้​ห้าม​กิน ได้แก่ นก​อินทรี แร้ง และ​เหยี่ยว​ออสเปรย์ 13 เหยี่ยว​แดง เหยี่ยว​ฟอลคอน และ​เหยี่ยว​ไคต์​ทุก​ชนิด 14 กา​ทุก​ชนิด 15 นก​กระจอกเทศ นกเค้า นก​นางนวล และ​เหยี่ยว​ทุก​ชนิด 16 นกเค้าแมว​เล็ก นกเค้า​ใหญ่ และ​นกเค้ามีหู 17 นกกระทุง แร้ง และ​นกกาน้ำ 18 นกกระสา นกยาง​ทุก​ชนิด นกกะรางหัวขวาน และ​ค้างคาว 19 แมลง​มี​ปีก​ที่​คลาน​ไป​มา​ทุก​ชนิด​ไม่สะอาด​สำหรับ​พวกคุณ ห้าม​กิน 20 นก​สะอาด​ทุก​ชนิด​พวกคุณ​กิน​ได้

21 อย่า​กิน​สัตว์​ที่​ตาย​เอง พวกคุณ​อาจ​ให้​แก่​คนต่างถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ของ​พวกคุณ​เพื่อ​เขา​จะ​กิน หรือ​ขาย​ให้​คน​ต่างชาติ​ได้ เพราะ​พวกคุณ​เป็น​ประชากร​บริสุทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ

อย่า​ต้ม​ลูก​แพะ​ใน​น้ำนม​ของ​แม่​มัน

22 จง​ถวาย​ส่วนสิบ​จาก​ผลผลิต​ทั้งหมด​ของ​เมล็ด​พืช​ที่​ออก​จาก​นา​ใน​แต่ละ​ปี 23 จง​กิน​ส่วนสิบ​จาก​ธัญพืช เหล้า​องุ่น​ใหม่ และ​น้ำมัน รวม​ทั้ง​ลูกหัวปี​ของ​ฝูง​วัว​และ​ฝูง​แกะ ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ใน​สถานที่​ที่​พระองค์​จะ​ทรง​เลือก​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​เรียนรู้​ที่​จะ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​เสมอ 24 เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​อวยพร​แล้ว ถ้า​ระยะ​ทาง​ไกล​เกิน​ไป​จน​ขน​ส่วนสิบ​ไป​ไม่​ไหว เพราะ​สถานที่​ที่​พระองค์​จะ​ทรง​เลือก​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น​อยู่​ไกล 25 ก็​ให้​ขาย​สิ่ง​เหล่า​นั้น​แลก​เป็น​เงิน รวบ​เงิน​นั้น​ถือ​ไว้ แล้ว​เดินทาง​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​เลือก 26 จาก​นั้น​ใช้​เงิน​ซื้อ​อะไร​ก็​ได้​ตาม​ที่​อยาก​ได้ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​วัว แกะ เหล้า​องุ่น สุรา หรือ​สิ่ง​ใด​ที่​ต้องการ แล้ว​พวกคุณ​กับ​ครอบครัว​จง​กิน​ที่​นั่น​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​และ​ชื่นชมยินดี 27 อย่า​ทอดทิ้ง​คนเลวี​ที่​อยู่​ใน​เมือง​ของ​พวกคุณ เพราะ​เขา​ไม่มี​ส่วนแบ่ง​หรือ​มรดก​ร่วม​กับ​พวกคุณ 28 เมื่อ​ครบ​ทุก​สาม​ปี จง​นำ​ส่วนสิบ​ทั้งหมด​จาก​ผลผลิต​ของ​ปี​นั้น​มา​เก็บ​ไว้​ภายใน​เมือง​ของ​พวกคุณ 29 แล้ว​คนเลวี​ซึ่ง​ไม่มี​ส่วนแบ่ง​หรือ​มรดก​ร่วม​กับ​พวกคุณ คนต่างถิ่น เด็ก​ที่​กำพร้าพ่อ และ​หญิง​ม่าย​ที่​อยู่​ใน​เมือง จะ​มา​กิน​จน​อิ่ม เพื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​ทุก​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ลงมือ​ทำ

15

1 เมื่อ​ครบ​ทุก​เจ็ด​ปี จง​ยก​หนี้ 2 วิธี​ปฏิบัติ​คือ เจ้าหนี้​ทุก​คน​ต้อง​ยก​หนี้​ที่​ให้​เพื่อนบ้าน​ยืม​ไว้ อย่า​ทวง​หนี้​จาก​เพื่อนบ้าน​หรือ​พี่น้องร่วมชาติ เพราะ​มี​การ​ประกาศ​การ​ปลดหนี้​ของ​พระยาห์เวห์​แล้ว 3 พวกคุณ​ทวง​หนี้​จาก​คน​ต่างชาติ​ได้ แต่​หนี้​ที่​พี่น้องร่วมชาติ​ติด​ค้าง​อยู่ ต้อง​ยก​ให้ 4 อย่างไร​ก็​ตาม จะ​ไม่มี​คน​ยากจน​ใน​หมู่​พวกคุณ เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​อวยพร​อย่าง​แน่นอน​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​เป็น​มรดก​เพื่อ​เข้า​ครอบครอง 5 ทั้งนี้​ถ้า​พวกคุณ​ตั้งใจ​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ 6 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​ตาม​ที่​ทรง​สัญญา พวกคุณ​จะ​ให้​หลาย​ชนชาติ​ยืม แต่​ตัวเอง​ไม่​ต้อง​ยืม จะ​ปกครอง​หลาย​ชนชาติ แต่​พวก​เขา​จะ​ไม่​ปกครอง​พวกคุณ 7 ถ้า​มี​พี่น้องร่วมชาติ​ที่​ยากจน​อยู่​ใน​เมือง​ใด​เมือง​หนึ่ง​ของ​พวกคุณ ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ อย่า​ใจ​แข็ง​หรือ​กำมือ​ไม่​ยอม​ช่วย​พี่น้อง​ที่​ยากจน 8 แต่​จง​เปิด​มือ​ช่วย​เขา และ​ให้​ยืม​อย่าง​เพียงพอ​กับ​สิ่ง​ที่​เขา​ขาดแคลน 9 ระวัง​อย่า​ให้​มี​ความคิด​ชั่ว​ใน​ใจ​ว่า ‘ปี​ที่​เจ็ด ปี​แห่ง​การ​ปลดหนี้ ใกล้​เข้า​มา​แล้ว’ แล้ว​มอง​พี่น้อง​ที่​ยากจน​อย่าง​ใจ​แคบ​จน​ไม่​ให้​อะไร​เขา​เลย ถ้า​เขา​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​กล่าวโทษ​พวกคุณ เรื่อง​นี้​จะ​กลาย​เป็น​บาป​ของ​พวกคุณ 10 จง​ให้​เขา​อย่าง​เต็ม​ใจ อย่า​เสียดาย​เมื่อ​ให้ เพราะ​ด้วย​เหตุ​นี้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​ทุก​งาน​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​ลงมือ​ทำ 11 เพราะ​ใน​แผ่นดิน​จะ​มี​คน​ยากจน​อยู่​เสมอ เพราะ​ฉะนั้น​ผม​จึง​สั่ง​ว่า จง​เปิด​มือ​ช่วย​พี่น้อง ช่วย​คน​ขัด​สน​และ​คน​ยากจน​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวกคุณ 12 ถ้า​พี่น้อง​ชาว​ฮีบรู ไม่​ว่า​ชาย​หรือ​หญิง ถูก​ขาย​ให้​พวกคุณ​และ​รับใช้​หก​ปี ปี​ที่​เจ็ด​จง​ปล่อย​เขา​เป็น​อิสระ 13 เมื่อ​ปล่อย​เขา​เป็น​อิสระ อย่า​ปล่อย​ให้​เขา​ออก​ไป​มือเปล่า 14 จง​จัด​ของ​ให้​อย่าง​เอื้อเฟื้อ​จาก​ฝูง​สัตว์ ลานนวดข้าว และ​บ่อย่ำองุ่น​ของ​พวกคุณ จง​แบ่ง​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​อวยพร​ให้​แก่​เขา 15 จง​จำ​ไว้​ว่า​พวกคุณ​เคย​เป็น​ทาส​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ และ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ไถ่​พวกคุณ เพราะ​ฉะนั้น​ผม​จึง​สั่ง​เรื่อง​นี้​ใน​วัน​นี้ 16 แต่​ถ้า​เขา​บอก​ว่า ‘ผม​จะ​ไม่​จาก​นาย​ไป’ เพราะ​เขา​รัก​พวกคุณ​และ​ครอบครัว และ​อยู่​กับ​พวกคุณ​อย่าง​มี​ความ​สุข 17 ก็​เอา​เหล็กแหลม​เจาะ​หู​เขา​ติด​กับ​บานประตู แล้ว​เขา​จะ​เป็น​ทาส​ของ​พวกคุณ​ตลอด​ไป สำหรับ​ทาสหญิง​ก็​ให้​ทำ​เช่น​เดียวกัน 18 อย่า​รู้สึก​ว่า​เป็น​เรื่อง​หนักใจ​เมื่อ​ปล่อย​เขา​เป็น​อิสระ เพราะ​ตลอด​หก​ปี​ที่​รับใช้ เขา​ทำงาน​ให้​พวกคุณ​คุ้ม​ค่า​ถึง​สอง​เท่า​ของ​ลูกจ้าง แล้ว​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​ทุก​สิ่ง​ที่​ทำ 19 จง​แยก​ลูก​ตัวผู้​หัว​ปี​ทุก​ตัว​ที่​เกิด​จาก​ฝูง​วัว​และ​ฝูง​แกะ​ไว้​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ อย่า​ใช้​วัว​หัว​ปี​ทำงาน และ​อย่า​ตัด​ขน​แกะ​หัว​ปี 20 พวกคุณ​กับ​ครอบครัว​จง​กิน​มัน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทุก​ปี ใน​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เลือก 21 ถ้า​มัน​มี​ตำหนิ ไม่​ว่า​จะ​ขา​พิการ ตาบ​อด หรือ​มี​ตำหนิ​อย่าง​อื่น อย่า​นำ​ไป​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 22 จง​กิน​มัน​ภายใน​เมือง​ของ​พวกคุณ ทั้ง​ผู้​ที่​ไม่สะอาด​และ​ผู้​ที่​สะอาด​กิน​ได้​เหมือน​กัน เช่น​เดียว​กับ​กาเซลล์​และ​กวาง 23 แต่​อย่า​กิน​เลือด จง​เท​เลือด​ลง​บน​พื้น​เหมือน​เท​น้ำ

16

1 จง​ถือ​เดือน​อาบีบ และ​ฉลอง​ปัสกา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เพราะ​ใน​เดือน​อาบีบ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​พา​ออก​จาก​อียิปต์​ใน​เวลา​กลางคืน 2 จง​ถวาย​เครื่องบูชา​ปัสกา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ จาก​ฝูง​แกะ​และ​ฝูง​วัว ใน​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เลือก​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น 3 อย่า​กิน​ขนมปัง​มี​เชื้อ​พร้อม​กับ​เครื่องบูชา​นั้น ตลอด​เจ็ด​วัน​จง​กิน​ขนมปังไร้เชื้อ คือ​ขนมปัง​แห่ง​ความ​ทุกข์​ยาก เพราะ​พวกคุณ​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​อย่าง​รีบเร่ง เพื่อ​จะ​ระลึก​ถึง​วัน​ที่​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​ตลอด​ชีวิต 4 ตลอด​เจ็ด​วัน เขตแดน​ของ​พวกคุณ​ต้อง​ไม่มี​เชื้อ​ขนมปัง​อยู่​เลย และ​อย่า​ให้​เนื้อที่​ถวาย​ใน​เย็น​วัน​แรก​เหลือ​ค้างคืน​จนถึง​เช้า 5 พวกคุณ​ห้าม​ถวาย​เครื่องบูชา​ปัสกา​ภายใน​เมือง​ใด ๆ ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ 6 แต่​จง​ถวาย​เครื่องบูชา​ปัสกา​ใน​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​เลือก​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น ถวาย​ใน​เวลา​เย็น​เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ตก ใน​ช่วง​เวลา​เดียว​กับ​ที่​พวกคุณ​ออก​จาก​อียิปต์ 7 จง​ย่าง​และ​กิน​ใน​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​เลือก แล้ว​ตอน​เช้า​จึง​กลับ​ไป​ยัง​เต็นท์​ของ​ตน 8 จง​กิน​ขนมปังไร้เชื้อ​หก​วัน วัน​ที่​เจ็ด​ให้​มี​การชุมนุม​ตามพิธี​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​อย่า​ทำงาน

9 จง​นับ​เจ็ด​สัปดาห์ เริ่ม​นับ​ตั้งแต่​ลง​เคียว​เกี่ยว​ต้น​ธัญพืช 10 แล้ว​จง​ถือ​เทศกาล​สัปดาห์​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ พร้อม​นำ​ของถวาย​ด้วย​ความ​สมัครใจ​ตาม​พระ​พร​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ 11 จง​ชื่นชมยินดี​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ทั้ง​ตัว​พวกคุณ ลูกชาย ลูกสาว ทาสชาย ทาสหญิง คนเลวี​ที่​อยู่​ใน​เมือง คนต่างถิ่น เด็ก​ที่​กำพร้าพ่อ และ​หญิง​ม่าย​ที่​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ ใน​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​เลือก​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น 12 จง​จำ​ไว้​ว่า​พวกคุณ​เคย​เป็น​ทาส​ใน​อียิปต์ และ​จง​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​ข้อกำหนด​เหล่า​นี้

13 จง​ถือ​เทศกาล​เพิงพัก​เจ็ด​วัน หลัง​จาก​เก็บ​ผลผลิต​จาก​ลานนวดข้าว​และ​บ่อย่ำองุ่น​แล้ว 14 จง​ชื่นชมยินดี​ใน​เทศกาล ทั้ง​ตัว​พวกคุณ ลูกชาย ลูกสาว ทาสชาย ทาสหญิง คนเลวี คนต่างถิ่น เด็ก​ที่​กำพร้าพ่อ และ​หญิง​ม่าย​ที่​อยู่​ใน​เมือง​ของ​พวกคุณ 15 จง​ถือ​เทศกาล​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​เจ็ด​วัน ใน​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เลือก เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​ผลผลิต​ทั้งหมด​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​ลงมือ​ทำ แล้ว​พวกคุณ​จะ​เปี่ยม​ด้วย​ความ​ยินดี 16 ปี​ละ​สาม​ครั้ง ผู้ชาย​ทุก​คน​ของ​พวกคุณ​ต้อง​ไป​ปรากฏ​ตัว​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ใน​สถานที่​ที่​พระองค์​จะ​ทรง​เลือก คือ​ใน​เทศกาล​ขนมปังไร้เชื้อ เทศกาล​สัปดาห์ และ​เทศกาล​เพิงพัก อย่า​ให้​ใคร​ไป​ปรากฏ​ตัว​ต่อ​พระยาห์เวห์​มือเปล่า 17 แต่ละ​คน​จง​ถวาย​ตาม​กำลัง ตาม​พระ​พร​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ 18 จง​แต่งตั้ง​ผู้พิพากษา​และ​เจ้าหน้าที่​ตาม​เผ่า​ใน​ทุก​เมือง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ และ​ให้​พวก​เขา​ตัดสิน​ประชาชน​อย่าง​ยุติธรรม 19 อย่า​บิดเบือน​ความ​ยุติธรรม อย่า​ลำเอียง และ​อย่า​รับ​สินบน เพราะ​สินบน​ทำให้​คน​มี​ปัญญา​มอง​ความ​ถูกต้อง​ไม่​เห็น และ​บิดเบือน​คำ​พูด​ของ​คนชอบธรรม 20 จง​ยึดมั่น​ใน​ความ​ยุติธรรม​อย่าง​แท้​จริง เพื่อ​พวกคุณ​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​และ​ได้​รับ​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​เป็น​มรดก 21 อย่า​ปลูก​ต้นไม้​ชนิด​ใด​เป็น​เสา​อาเชราห์​ข้าง​แท่น​บูชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ที่​พวกคุณ​สร้าง​ขึ้น 22 และ​อย่า​ตั้ง​เสาหิน​ศักดิ์สิทธิ์​สำหรับ​ตัวเอง เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​เกลียด​สิ่ง​นั้น

17

1 อย่า​นำ​วัว​หรือ​แกะ​ที่​มี​ตำหนิ​หรือ​ความ​ผิด​ปกติ​ใด ๆ มา​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เพราะ​สิ่ง​นั้น​น่า​สะอิดสะเอียน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ

2 ถ้า​พบ​ชาย​หรือ​หญิง​คน​หนึ่ง​ใน​เมือง​ใด​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ ซึ่ง​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สายตา​ของ​พระองค์​ด้วย​การ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​พระองค์ 3 โดย​ไป​ปรนนิบัติ​และ​กราบ​ไหว้​เทพเจ้า​อื่น หรือ​ดวง​อาทิตย์ ดวง​จันทร์ หรือ​ดวงดาว​ใด ๆ ใน​ท้องฟ้า ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​บัญชา​ให้​ทำ 4 และ​มี​คน​มา​แจ้ง​จน​พวกคุณ​ได้ยิน​เรื่อง​นั้น จง​สืบสวน​อย่าง​ละเอียด ถ้า​พบ​ว่า​เป็น​เรื่อง​จริง​และ​แน่ชัด​ว่า​ได้​เกิด​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​เช่น​นี้​ขึ้น​ใน​อิสราเอล 5 จง​นำ​ชาย​หรือ​หญิง​ที่​ทำ​ความ​ชั่ว​นั้น​ออก​ไป​ที่​ประตู​เมือง แล้ว​เอา​หิน​ขว้าง​คน​นั้น​จน​ตาย 6 จะ​ประหาร​ผู้​ที่​ต้องโทษ​ตาย​ได้​ก็​ต่อ​เมื่อ​มี​คำ​ให้การ​ของ​พยาน​สอง​หรือ​สาม​คน จะ​ประหาร​เขา​โดย​อาศัย​พยาน​เพียง​คน​เดียว​ไม่​ได้ 7 ให้​พยาน​เป็น​ผู้​ลงมือ​ก่อน​ใน​การ​ประหาร​คน​นั้น แล้ว​ประชาชน​ทั้งหมด​จึง​ลงมือ​ตาม จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​ท่ามกลาง​พวกคุณ

8 ถ้า​มี​คดี​ที่​ตัดสิน​ยาก​เกิน​ไป ไม่​ว่า​จะ​เกี่ยว​กับ​การ​นองเลือด ข้อ​พิพาท หรือ​การ​ทำร้าย​ร่างกาย ซึ่ง​เป็น​เรื่อง​โต้แย้ง​กัน​ใน​เมือง​ของ​พวกคุณ จง​ขึ้น​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​เลือก 9 จง​ไปหา​ปุโรหิต​ซึ่ง​เป็น​คนเลวี​และ​ผู้พิพากษา​ที่​ทำ​หน้าที่​อยู่​ใน​เวลา​นั้น สอบถาม​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​จะ​บอก​คำ​ตัดสิน​แก่​พวกคุณ 10 จง​ทำ​ตาม​คำ​ตัดสิน​ที่​พวก​เขา​แจ้ง​จาก​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เลือก และ​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​พวก​เขา​สอน 11 จง​ทำ​ตาม​คำ​ชี้ขาด​ของ​ธรรมบัญญัติ​ที่​พวก​เขา​สอน และ​ตาม​คำ​พิพากษา​ที่​พวก​เขา​บอก อย่า​หันเห​จาก​คำ​ตัดสิน​ของ​พวก​เขา​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย 12 ผู้​ใด​อวดดี​ไม่​ยอม​ฟัง​ปุโรหิต​ซึ่ง​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ที่​นั่น หรือ​ไม่​ยอม​ฟัง​ผู้พิพากษา ผู้​นั้น​ต้อง​ตาย จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​อิสราเอล 13 แล้ว​ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​ได้ยิน​และ​เกรงกลัว และ​จะ​ไม่​อวดดี​เช่น​นั้น​อีก

14 เมื่อ​พวกคุณ​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ เข้า​ครอบครอง​และ​อาศัย​อยู่ แล้ว​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​ตั้ง​กษัตริย์​ขึ้น​ปกครอง​ฉัน​เหมือน​ชนชาติ​ทั้งหลาย​ที่​อยู่​รอบ​ตัว’ 15 จง​ตั้ง​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​เลือก​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวกคุณ ต้อง​ตั้ง​คน​หนึ่ง​จาก​พี่น้องร่วมชาติ​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ จะ​ตั้ง​คน​ต่างชาติ​ซึ่ง​ไม่ใช่​พี่น้องร่วมชาติ​ของ​พวกคุณ​ขึ้น​ปกครอง​ไม่​ได้ 16 แต่​กษัตริย์​ต้อง​ไม่​สะสม​ม้า​ไว้​มาก และ​ต้อง​ไม่​ทำให้​ประชาชน​กลับ​ไป​อียิปต์​เพื่อ​หา​ม้า​เพิ่ม เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกคุณ​แล้ว​ว่า ‘อย่า​กลับ​ไป​ทาง​นั้น​อีก’ 17 เขา​ต้อง​ไม่มี​ภรรยา​มาก เพื่อ​ไม่​ให้​ใจ​ของ​เขา​หันเห​ไป และ​ต้อง​ไม่​สะสม​เงิน​กับ​ทอง​ไว้​มาก​เกิน​ไป

18 เมื่อ​ขึ้น​ครอง​บัลลังก์ ให้​เขา​คัด​ลอก​ธรรมบัญญัติ​นี้​ไว้​สำหรับ​ตนเอง​ใน​หนังสือ โดย​คัด​จาก​ฉบับ​ที่​อยู่​กับ​ปุโรหิต​ชาวเล​วี 19 ให้​เก็บ​สำเนา​นั้น​ไว้​กับ​ตัว และ​อ่าน​ตลอด​ชีวิต เพื่อ​จะ​เรียนรู้​ที่​จะ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน รักษา​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​ธรรมบัญญัติ​นี้​และ​ข้อกำหนด​เหล่า​นี้ และ​ปฏิบัติ​ตาม 20 เพื่อ​เขา​จะ​ไม่​ถือ​ตัว​เหนือ​พี่น้องร่วมชาติ และ​ไม่​หันเห​จาก​พระบัญชา​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย แล้ว​เขา​กับ​ลูกหลาน​จะ​ได้​ครอง​ราชย์​ใน​อิสราเอล​ยาว​นาน

18

1 ปุโรหิต​และ​คนเลวี คือ​เผ่า​เลวี​ทั้งหมด จะ​ไม่มี​ส่วนแบ่ง​หรือ​มรดก​ร่วม​กับ​อิสราเอล พวก​เขา​จะ​กิน​ของถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ที่​เผา​ด้วย​ไฟ​และ​ส่วน​ที่​เป็น​ของ​พระองค์ 2 พวก​เขา​จะ​ไม่มี​มรดก​ร่วม​กับ​พี่น้อง พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​มรดก​ของ​พวก​เขา ตาม​ที่​พระองค์​ตรัส​ไว้ 3 ส่วน​ที่​ปุโรหิต​มี​สิทธิ์​ได้​รับ​จาก​ประชาชน​ผู้​ถวาย​เครื่องบูชา ไม่​ว่า​จะ​เป็น​วัว​หรือ​แกะ คือ​หัวไหล่ แก้ม​ทั้ง​สอง​ข้าง และ​เครื่องใน 4 จง​ให้​ผล​แรก​จาก​ธัญพืช เหล้า​องุ่น​ใหม่ และ​น้ำมัน​ของ​พวกคุณ​แก่​เขา รวม​ทั้ง​ขน​แกะ​ชุด​แรก​ที่​ตัด​ได้ 5 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​เลือก​เขา​จาก​ทุก​เผ่า ให้​เขา​และ​ลูกชาย​ของ​เขา​รับใช้​ใน​พระนาม​ของ​พระ​ยาห์เวห์ตลอดไป

6 ถ้า​คนเลวี​คน​หนึ่ง​ปรารถนา​อย่าง​ยิ่ง​ที่​จะ​มา​ยัง​สถานที่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เลือก และ​เดินทาง​มา​จาก​เมือง​ใด​ใน​อิสราเอล​ที่​เขา​อาศัย​อยู่ 7 เขา​ก็​รับใช้​ใน​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน​ได้ เช่น​เดียว​กับ​พี่น้อง​คนเลวี​ทุก​คน​ที่​รับใช้​พระยาห์เวห์​อยู่​ที่​นั่น 8 พวก​เขา​มี​สิทธิ์​ได้​รับ​ส่วน​อาหาร​เท่าเทียม​กัน นอกเหนือ​จาก​รายได้​ที่​เขา​ได้​จาก​การ​ขาย​ทรัพย์สิน​ของ​ครอบครัว

9 เมื่อ​พวกคุณ​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ อย่า​เรียนรู้​ที่​จะ​ทำ​ตาม​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​ของ​ชนชาติ​เหล่า​นั้น 10 อย่า​ให้​มี​ใคร​ใน​หมู่​พวกคุณ​นำ​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว​ผ่าน​ไฟ หรือ​เป็น​ผู้เสี่ยงทาย ผู้ทำนายโชคชะตา ผู้​ใช้​มนตร์​สะกด หรือ​ผู้ใช้เวทมนตร์ 11 ผู้ร่ายมนตร์ ผู้ติดต่อวิญญาณ ผู้ใช้ไสยศาสตร์ หรือ​ผู้เรียกวิญญาณคนตาย 12 เพราะ​ทุก​คน​ที่​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​น่า​สะอิดสะเอียน​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​เพราะ​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​เหล่า​นี้ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จึง​ทรง​ขับ​ไล่​ชนชาติ​เหล่า​นั้น​ออก​ไป 13 จง​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ไร้​ตำหนิ​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 14 เพราะ​ชนชาติ​เหล่า​นี้​ที่​พวกคุณ​กำลัง​จะ​ขับ​ไล่ออก​ไป​ฟัง​ผู้ใช้เวทมนตร์​และ​ผู้เสี่ยงทาย แต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ไม่​ทรง​อนุญาต​ให้​พวกคุณ​ทำ​เช่น​นั้น 15 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​ตั้ง​ผู้เผยพระวจนะ​คน​หนึ่ง​ขึ้น​จาก​หมู่​พวกคุณ​เอง จาก​พี่น้องร่วมชาติ เหมือน​ผม พวกคุณ​ต้อง​ฟัง​เขา 16 ทั้งนี้​เป็น​ไป​ตาม​ที่​พวกคุณ​ขอ​จาก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ที่​โฮเรบ​ใน​วัน​ชุมนุม​ว่า ‘ขอ​อย่า​ให้​ฉัน​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ฉัน​อีก และ​อย่า​ให้​ฉัน​เห็น​ไฟ​ใหญ่​นี้​อีก​เลย เพื่อ​ฉัน​จะ​ไม่​ตาย’

17 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า ‘สิ่ง​ที่​พวก​เขา​พูด​นั้น​ดี​แล้ว 18 เรา​จะ​ตั้ง​ผู้เผยพระวจนะ​คน​หนึ่ง​ขึ้น​จาก​พี่น้อง​ของ​พวก​เขา​เหมือน​เจ้า เรา​จะ​ใส่​ถ้อยคำ​ของ​เรา​ไว้​ใน​ปาก​ของ​เขา และ​เขา​จะ​พูด​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​บัญชา​แก่​พวก​เขา 19 ผู้​ใด​ไม่​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​เรา​ที่​เขา​พูด​ใน​นาม​ของ​เรา เรา​จะ​เอา​ผิด​ผู้​นั้น​เอง 20 แต่​ผู้เผยพระวจนะ​คน​ใด​อวดดี​พูด​ใน​นาม​ของ​เรา​ใน​สิ่ง​ที่​เรา​ไม่​ได้​สั่ง​ให้​พูด หรือ​พูด​ใน​นาม​ของ​เทพเจ้า​อื่น ผู้เผยพระวจนะ​คน​นั้น​ต้อง​ตาย’

21 พวกคุณ​อาจ​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘เรา​จะ​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​ถ้อยคำ​นั้น​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ตรัส?’ 22 เมื่อ​ผู้เผยพระวจนะ​พูด​ใน​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์ ถ้า​เรื่อง​นั้น​ไม่​เกิด​ขึ้น​และ​ไม่​เป็น​จริง นั่น​คือ​ถ้อยคำ​ที่​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ตรัส ผู้เผยพระวจนะ​คน​นั้น​พูด​ด้วย​ความ​อวดดี พวกคุณ​ไม่​ต้อง​กลัว​เขา

19

1 เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​กำจัด​ชนชาติ​เหล่า​นั้น ซึ่ง​พระองค์​ประทาน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา​ให้​พวกคุณ แล้ว​พวกคุณ​เข้า​แทนที่​และ​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​และ​บ้าน​ของ​พวก​เขา 2 จง​แยก​เมือง​สาม​เมือง​ไว้​ใน​ใจ​กลาง​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​ครอบครอง 3 จง​เตรียม​เส้นทาง​ไป​ยัง​เมือง​เหล่า​นั้น และ​แบ่ง​เขต​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ให้​เป็น​มรดก​ออก​เป็น​สาม​ส่วน เพื่อ​ผู้​ที่​ฆ่า​คน​จะ​หนี​ไป​ที่​นั่น​ได้ 4 กรณี​ที่​ผู้​ฆ่า​คน​จะ​หนี​ไป​ที่​นั่น​และ​มี​ชีวิต​อยู่​ได้ คือ​ผู้​ที่​ฆ่า​เพื่อนบ้าน​โดย​ไม่​เจตนา และ​ไม่​เคย​เกลียด​ชัง​เขา​มา​ก่อน 5 เช่น ชาย​คน​หนึ่ง​เข้าไป​ใน​ป่า​กับ​เพื่อนบ้าน​เพื่อ​ตัด​ไม้ แล้ว​เหวี่ยง​ขวาน​ฟัน​ต้นไม้ แต่​หัว​ขวาน​หลุด​จาก​ด้าม​ไป​ถูก​เพื่อนบ้าน​จน​ตาย เขา​ก็​หนี​ไป​ยัง​เมือง​ใด​เมือง​หนึ่ง​เหล่า​นี้​และ​มี​ชีวิต​อยู่​ได้ 6 มิ​ฉะนั้น ผู้​แก้​แค้น​แทน​ผู้​ตาย​อาจ​ไล่​ตาม​ผู้​ฆ่า​คน​นั้น​ด้วย​ความ​โกรธ​พลุ่งพล่าน และ​ตาม​ทัน​เพราะ​ทาง​ไกล แล้ว​ฆ่า​เขา ทั้ง​ที่​เขา​ไม่​สมควร​ตาย เพราะ​เขา​ไม่​เคย​เกลียด​ชัง​ผู้​ตาย​มา​ก่อน 7 เพราะ​ฉะนั้น​ผม​จึง​สั่ง​ให้​พวกคุณ​แยก​เมือง​สาม​เมือง​ไว้ 8 ถ้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ขยาย​เขตแดน​ตาม​ที่​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ และ​ประทาน​แผ่นดิน​ทั้งหมด​ที่​ทรง​สัญญา​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ 9 ถ้า​พวกคุณ​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​ผม​กำลัง​สั่ง​ใน​วัน​นี้ คือ​รัก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​และ​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​พระองค์​เสมอ ก็​ให้​เพิ่ม​อีก​สาม​เมือง​จาก​สาม​เมือง​นี้ 10 เพื่อ​จะ​ไม่มี​การ​หลั่ง​เลือด​ผู้​บริสุทธิ์​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​เป็น​มรดก และ​พวกคุณ​จะ​ไม่​ต้อง​รับผิด​เพราะ​เลือด​นั้น 11 แต่​ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​เกลียด​เพื่อนบ้าน ดัก​ซุ่ม​รอ ลุก​ขึ้น​ทำร้าย​จน​ตาย แล้ว​หนี​ไป​ยัง​เมือง​ใด​เมือง​หนึ่ง​เหล่า​นี้ 12 ให้​พวก​ผู้ใหญ่​ของ​เมือง​เขา​ส่ง​คน​ไป​นำ​ตัว​เขา​กลับ​มา แล้ว​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​ผู้​แก้​แค้น​แทน​ผู้​ตาย​เพื่อ​ให้​เขา​ตาย 13 อย่า​สงสาร​เขา จง​ขจัด​ความ​ผิด​จาก​การ​หลั่ง​เลือด​ผู้​บริสุทธิ์​ออก​จาก​อิสราเอล แล้ว​พวกคุณ​จะ​อยู่ดี​มี​สุข

14 อย่า​ย้าย​หลัก​เขต​ของ​เพื่อนบ้าน​ซึ่ง​คน​รุ่น​ก่อน​ปัก​ไว้ ใน​มรดก​ที่​พวกคุณ​จะ​ได้​รับ ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​ครอบครอง

15 จะ​กล่าวหา​ใคร​ว่า​ทำ​ผิด​หรือ​ทำบาป​โดย​อาศัย​พยาน​เพียง​คน​เดียว​ไม่​ได้ เรื่อง​หนึ่ง​จะ​ยืนยัน​ได้​ด้วย​คำ​ให้การ​ของ​พยาน​สอง​หรือ​สาม​คน 16 ถ้า​มี​พยาน​คน​หนึ่ง​ลุก​ขึ้น​กล่าวหา​ใคร​อย่าง​ไม่​เป็น​ธรรม​ว่า​ทำ​ผิด 17 ให้​ชาย​ทั้ง​สอง​ที่​มี​ข้อ​พิพาท​กัน​ยืน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ต่อ​หน้า​ปุโรหิต​และ​ผู้พิพากษา​ที่​ทำ​หน้าที่​ใน​เวลา​นั้น 18 ผู้พิพากษา​ต้อง​สอบสวน​อย่าง​ละเอียด ถ้า​พบ​ว่า​พยาน​คน​นั้น​เป็น​พยาน​เท็จ​และ​กล่าวหา​เพื่อน​ร่วม​ชาติ​อย่าง​เท็จ 19 จง​ทำ​กับ​เขา​อย่าง​ที่​เขา​ตั้งใจ​จะ​ทำ​กับ​เพื่อน​ร่วม​ชาติ จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​ท่ามกลาง​พวกคุณ 20 คน​ที่​เหลือ​จะ​ได้ยิน​และ​เกรงกลัว และ​จะ​ไม่​ทำ​ความ​ชั่ว​เช่น​นี้​ใน​หมู่​พวกคุณ​อีก 21 อย่า​สงสาร ชีวิต​แทน​ชีวิต ตา​แทน​ตา ฟัน​แทน​ฟัน มือ​แทน​มือ เท้า​แทน​เท้า

20

1 เมื่อ​พวกคุณ​ออก​ไป​รบ​กับ​ศัตรู​และ​เห็น​ม้า รถ​รบ และ​ผู้คน​ที่​มี​จำนวน​มากกว่า อย่า​กลัว​พวก​เขา เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ผู้ทรง​พา​พวกคุณ​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ ทรง​อยู่​กับ​พวกคุณ 2 เมื่อ​ใกล้​จะ​เข้า​รบ ให้​ปุโรหิต​ออก​มา​พูด​กับ​ประชาชน 3 เขา​จะ​กล่าว​ว่า ‘อิสราเอล ฟัง​เถิด วัน​นี้​พวกคุณ​กำลัง​จะ​เข้า​รบ​กับ​ศัตรู อย่า​ใจฝ่อ อย่า​กลัว อย่า​ตื่น​ตระหนก และ​อย่า​หวาดผวา​พวก​เขา 4 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ไป​กับ​พวกคุณ พระองค์​จะ​ทรง​ต่อสู้​กับ​ศัตรู​เพื่อ​พวกคุณ​และ​ช่วย​พวกคุณ​ให้​รอด’

5 แล้ว​เจ้าหน้าที่​จะ​พูด​กับ​ประชาชน​ว่า ‘มี​ใคร​บ้าง​ที่​สร้าง​บ้าน​ใหม่​แต่​ยัง​ไม่​ได้​ทำ​พิธี​อุทิศ​บ้าน ให้​เขา​กลับ​บ้าน​ไป มิ​ฉะนั้น​เขา​อาจ​ตาย​ใน​สนาม​รบ​และ​คน​อื่น​จะ​ทำ​พิธี​อุทิศ​บ้าน​แทน 6 มี​ใคร​บ้าง​ที่​ปลูก​สวน​องุ่น​แต่​ยัง​ไม่​ได้​เริ่ม​เก็บ​ผล​มา​ใช้ ให้​เขา​กลับ​บ้าน​ไป มิ​ฉะนั้น​เขา​อาจ​ตาย​ใน​สนาม​รบ​และ​คน​อื่น​จะ​ได้​กิน​ผล​แทน 7 มี​ใคร​บ้าง​ที่​หมั้น​หมาย​กับ​หญิง​คน​หนึ่ง​แต่​ยัง​ไม่​ได้​แต่งงาน​กับ​เธอ ให้​เขา​กลับ​บ้าน​ไป มิ​ฉะนั้น​เขา​อาจ​ตาย​ใน​สนาม​รบ​และ​ชาย​อื่น​จะ​แต่งงาน​กับ​เธอ’ 8 เจ้าหน้าที่​จะ​พูด​กับ​ประชาชน​ต่อ​ไป​ว่า ‘มี​ใคร​บ้าง​ที่​กลัว​และ​ใจฝ่อ ให้​เขา​กลับ​บ้าน​ไป เพื่อ​จะ​ไม่​ทำให้​พี่น้อง​ใจฝ่อ​ตาม​เขา’ 9 เมื่อ​เจ้าหน้าที่​พูด​กับ​ประชาชน​เสร็จ​แล้ว ให้​แต่งตั้ง​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​เป็น​ผู้นำ​ประชาชน

10 เมื่อ​พวกคุณ​เข้า​ใกล้​เมือง​หนึ่ง​เพื่อ​จะ​รบ จง​ยื่น​ข้อ​เสนอ​สันติภาพ​แก่​เมือง​นั้น 11 ถ้า​เมือง​นั้น​ตอบ​รับ​สันติ​และ​เปิด​ประตู​ให้ ประชาชน​ทั้งหมด​ใน​เมือง​จะ​ต้อง​เป็น​แรงงาน​เกณฑ์​ให้​พวกคุณ​และ​รับใช้​พวกคุณ 12 แต่​ถ้า​เมือง​นั้น​ไม่​ยอม​สงบ​ศึก​และ​ทำ​สงคราม​กับ​พวกคุณ จง​ล้อม​เมือง​นั้น​ไว้ 13 เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​มอบ​เมือง​นั้น​ไว้​ใน​มือ จง​ฆ่า​ชาย​ทุก​คนใน​เมือง​ด้วย​คมดาบ 14 ส่วน​ผู้หญิง เด็ก​เล็ก ปศุสัตว์ และ​ทุก​สิ่ง​ใน​เมือง รวม​ทั้ง​ของ​ที่​ปล้น​ได้​ทั้งหมด พวกคุณ​ยึด​มา​เป็น​ของ​ตน​ได้ และ​ใช้​ของ​ที่​ยึด​จาก​ศัตรู​ซึ่ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ 15 จง​ทำ​เช่น​นี้​กับ​ทุก​เมือง​ที่​อยู่​ไกล​จาก​พวกคุณ​มาก ซึ่ง​ไม่ใช่​เมือง​ของ​ชนชาติ​เหล่า​นี้ 16 แต่​ใน​เมือง​ของ​ชนชาติ​เหล่า​นี้​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​เป็น​มรดก อย่า​ไว้​ชีวิต​สิ่ง​ใด​ที่​มี​ลมหายใจ 17 จง​ทำลาย​ให้​หมด​สิ้น คือ​ชาว​ฮิตไทต์ ชาว​อาโมไรต์ ชาว​คานาอัน ชาว​เปริสซี ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เยบุส ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​บัญชา 18 เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไม่​สอน​พวกคุณ​ให้​ทำ​ตาม​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​ทั้งหมด​ที่​พวก​เขา​ทำ​เพื่อ​เทพเจ้า​ของ​ตน จน​ทำให้​พวกคุณ​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 19 เมื่อ​พวกคุณ​ล้อม​เมือง​เป็น​เวลา​นาน​เพื่อ​ทำ​สงคราม​ยึด​เมือง​นั้น อย่า​ใช้​ขวาน​ทำลาย​ต้นไม้ เพราะ​พวกคุณ​กิน​ผล​จาก​มัน​ได้ อย่า​ตัด​มัน​ลง ต้นไม้​ใน​ทุ่ง​เป็น​มนุษย์​หรือ จึง​จะ​ต้อง​ถูก​พวกคุณ​ล้อม​โจมตี? 20 เฉพาะ​ต้นไม้​ที่​พวกคุณ​รู้​ว่า​ไม่ใช่​ไม้​ผล​เท่านั้น​ที่​พวกคุณ​ทำลาย​และ​ตัด​ลง​ได้ จง​ใช้​ไม้​เหล่า​นั้น​สร้าง​เครื่อง​ล้อม​เมือง​ที่​ทำ​สงคราม​กับ​พวกคุณ จนกว่า​เมือง​นั้น​จะ​แตก

21

1 ถ้า​พบ​คน​ถูก​ฆ่า​นอน​อยู่​กลาง​ทุ่ง​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​ครอบครอง และ​ไม่รู้​ว่า​ใคร​ฆ่า​เขา 2 ให้​พวก​ผู้ใหญ่​และ​ผู้พิพากษา​ของ​พวกคุณ​ออก​ไป​วัด​ระยะ​จาก​ศพ​ถึง​เมือง​ต่าง ๆ ที่​อยู่​รอบ ๆ 3 แล้ว​พวก​ผู้ใหญ่​ของ​เมือง​ที่​อยู่​ใกล้​ศพ​ที่สุด​ต้อง​นำ​วัว​สาว​ตัว​หนึ่ง​ที่​ไม่​เคย​ใช้งาน​และ​ไม่​เคย​เทียม​แอก 4 ให้​นำ​วัว​สาว​ตัว​นั้น​ลงไป​ยัง​หุบเขา​ที่​มี​น้ำ​ไหล ซึ่ง​ไม่​เคย​ไถ​หรือ​หว่าน แล้ว​หัก​คอ​วัว​สาว​ที่​นั่น​ใน​หุบเขา 5 จาก​นั้น​ปุโรหิต​ลูกหลาน​ของ​เลวี​จะ​เข้า​มา เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​เลือก​พวก​เขา​ให้​รับใช้​พระองค์​และ​อวยพร​ใน​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์ คำ​ตัดสิน​ของ​พวก​เขา​จะ​ชี้ขาด​ข้อ​พิพาท​และ​คดี​ทำร้าย​ทุก​เรื่อง 6 พวก​ผู้ใหญ่​ทั้งหมด​ของ​เมือง​ที่​อยู่​ใกล้​ศพ​ที่สุด​ต้อง​ล้าง​มือ​เหนือ​วัว​สาว​ที่​ถูก​หัก​คอ​ใน​หุบเขา 7 แล้ว​กล่าว​ว่า ‘มือ​ของ​เรา​ไม่​ได้​ทำให้​เลือด​นี้​ไหล และ​ตา​ของ​เรา​ไม่​ได้​เห็น​เหตุการณ์ 8 ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ โปรด​ยก​โทษ​ให้​อิสราเอล​ประชากร​ของ​พระองค์​ซึ่ง​พระองค์​ทรง​ไถ่​ไว้ อย่า​ปล่อย​ให้​ความ​ผิด​จาก​เลือด​ผู้​บริสุทธิ์​ตก​อยู่​ท่ามกลาง​อิสราเอล​ประชากร​ของ​พระองค์’ แล้ว​พวก​เขา​จะ​ได้​รับ​การ​อภัย​จาก​ความ​ผิด​เรื่อง​เลือด​นั้น 9 ด้วย​วิธี​นี้​พวกคุณ​จะ​ขจัด​ความ​ผิด​จาก​การ​หลั่ง​เลือด​ผู้​บริสุทธิ์​ออก​จาก​ท่ามกลาง​พวกคุณ เมื่อ​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์

10 เมื่อ​พวกคุณ​ออก​ไป​รบ​กับ​ศัตรู และ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ จน​พวกคุณ​จับ​พวก​เขา​เป็น​เชลย 11 ถ้า​เห็น​หญิง​งาม​คน​หนึ่ง​ใน​หมู่​เชลย​และ​พึงใจ​อยาก​รับ​เธอ​เป็น​ภรรยา 12 จง​พา​เธอ​กลับ​บ้าน​ของ​ตน ให้​เธอ​โกน​ศีรษะ​และ​ตัด​เล็บ 13 ให้​เธอ​ถอด​เสื้อผ้า​ที่​สวม​ตอน​ถูก​จับ​เป็น​เชลย แล้ว​อยู่​ใน​บ้าน​นั้น​และ​ไว้ทุกข์​ให้​พ่อ​แม่​เต็ม​หนึ่ง​เดือน หลัง​จาก​นั้น​จึง​อยู่​ร่วม​กับ​เธอ​ฉัน​สามี​ภรรยา และ​เธอ​จะ​เป็น​ภรรยา 14 ต่อ​มา​ถ้า​ไม่​พอใจ​เธอ​แล้ว ก็​ปล่อย​ให้​เธอ​ไป​ตาม​ที่​ต้องการ ห้าม​ขาย​เธอ​เป็น​เงิน และ​ห้าม​ปฏิบัติ​กับ​เธอ​เหมือน​ทาส เพราะ​ได้​ทำให้​เธอ​เสีย​เกียรติ​แล้ว

15 ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​มี​ภรรยา​สอง​คน คน​หนึ่ง​เขา​รัก​แต่​อีก​คน​หนึ่ง​เขา​เกลียด และ​ทั้ง​สอง​มี​ลูก​กับ​เขา ถ้า​ลูกชาย​หัว​ปี​เป็น​ลูก​ของ​ภรรยา​ที่​เขา​เกลียด 16 เมื่อ​ถึง​วัน​ที่​เขา​แบ่ง​มรดก​ให้​ลูกชาย เขา​จะ​ให้​ลูกชาย​ของ​ภรรยา​ที่รัก​ได้​รับ​สิทธิ​บุตรหัวปี​ก่อน​ลูกชาย​ของ​ภรรยา​ที่​เขา​เกลียด ซึ่ง​เป็น​บุตรหัวปี​จริง​ไม่​ได้ 17 แต่​ต้อง​ยอมรับ​ลูกชาย​ของ​ภรรยา​ที่​เขา​เกลียด​ว่า​เป็น​บุตรหัวปี โดย​ให้​ส่วนแบ่ง​เป็น​สอง​เท่า​จาก​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด เพราะ​เขา​เป็น​ผล​แรก​แห่ง​กำลัง​ของ​พ่อ สิทธิ์​บุตรหัวปี​เป็น​ของ​เขา

18 ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​มี​ลูกชาย​หัว​แข็ง​และ​กบฏ ไม่​ยอม​ฟัง​คำ​ของ​พ่อ​หรือ​แม่ แม้​พ่อ​แม่​จะ​ลงโทษ​สั่งสอน​ก็​ยัง​ไม่​ฟัง 19 ให้​พ่อ​กับ​แม่​จับ​ตัว​เขา พา​ไปหา​พวก​ผู้ใหญ่​ของ​เมือง​ที่​ประตู​เมือง​ของ​ตน 20 แล้ว​บอก​พวก​ผู้ใหญ่​ว่า ‘ลูกชาย​ของ​เรา​คน​นี้​หัว​แข็ง​และ​กบฏ ไม่​ยอม​ฟัง​เรา เขา​เป็น​คน​ตะกละ​และ​ขี้​เมา’ 21 ให้​ผู้ชาย​ทั้งหมด​ใน​เมือง​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​จน​ตาย จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​ท่ามกลาง​พวกคุณ แล้ว​อิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​ได้ยิน​และ​เกรงกลัว

22 ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​ทำบาป​ที่​สมควร​ตาย​และ​ถูก​ประหาร แล้ว​พวกคุณ​แขวน​ศพ​เขา​ไว้​บน​ต้นไม้ 23 อย่า​ปล่อย​ศพ​ไว้​บน​ต้นไม้​ข้าม​คืน ต้อง​ฝัง​ใน​วัน​เดียวกัน เพราะ​ผู้​ที่​ถูก​แขวน​ไว้​ย่อม​ถูก​พระเจ้า​สาปแช่ง อย่า​ทำให้​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​เป็น​มรดก​เป็น​มลทิน

22

1 ถ้า​เห็น​วัว​หรือ​แกะ​ของ​พี่น้องร่วมชาติ​หลง​ทาง อย่า​ทำ​เป็น​ไม่​เห็น จง​พา​มัน​กลับ​ไปหา​เจ้าของ​ให้​ได้ 2 ถ้า​เจ้าของ​อยู่​ไกล​หรือ​ไม่รู้​ว่า​เป็น​ของ​ใคร ให้​นำ​สัตว์​นั้น​กลับ​มา​ที่​บ้าน​และ​ดูแล​ไว้​จนกว่า​เจ้าของ​จะ​มาตา​มหา แล้ว​จึง​คืน​ให้​เขา 3 จง​ทำ​เช่น​เดียวกัน​กับ​ลา เสื้อผ้า หรือ​สิ่งของ​ใด ๆ ที่​พี่น้องร่วมชาติ​ทำ​หาย​และ​พวกคุณ​พบ อย่า​ทำ​เป็น​ไม่​เห็น 4 ถ้า​เห็น​ลา​หรือ​วัว​ของ​พี่น้องร่วมชาติ​ล้ม​อยู่​ข้าง​ทาง อย่า​ทำ​เป็น​ไม่​เห็น จง​ช่วย​เขา​พยุง​สัตว์​นั้น​ขึ้น

5 ผู้หญิง​ต้อง​ไม่​สวม​เสื้อผ้า​ของ​ผู้ชาย และ​ผู้ชาย​ต้อง​ไม่​สวม​เสื้อผ้า​ของ​ผู้หญิง เพราะ​ผู้​ที่​ทำ​เช่น​นี้​เป็น​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ

6 ถ้า​เดิน​ไป​พบ​รังนก​ตาม​ทาง ไม่​ว่า​จะ​อยู่​บน​ต้นไม้​หรือ​บน​พื้น และ​มี​ลูก​นก​หรือ​ไข่​อยู่​ใน​รัง โดย​แม่​นก​กำลัง​กก​ลูก​หรือ​ไข่ อย่า​จับ​แม่​นก​ไป​พร้อม​กับ​ลูก 7 จง​ปล่อย​แม่​นก​ไป แต่​จะ​เอา​ลูก​นก​ไว้​ก็​ได้ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​อยู่ดี​มี​สุข​และ​มีอายุ​ยืน

8 เมื่อ​สร้าง​บ้าน​ใหม่ จง​ทำ​ราว​กัน​ตก​รอบ​ดาดฟ้า เพื่อ​จะ​ไม่​ต้อง​รับผิด​หาก​มี​ใคร​ตกลง​จาก​ดาดฟ้า​นั้น​จน​ตาย

9 อย่า​หว่าน​เมล็ด​พืช​สอง​ชนิด​ปน​กัน​ใน​สวน​องุ่น มิ​ฉะนั้น​ผลผลิต​ทั้งหมด ทั้ง​เมล็ด​ที่​หว่าน​และ​ผล​จาก​สวน​องุ่น จะ​เป็น​มลทิน 10 อย่า​ใช้​วัว​กับ​ลา​ลาก​ไถ​ด้วย​กัน 11 อย่า​สวม​เสื้อผ้า​ที่​ทอ​ด้วย​ขน​แกะ​ผสม​กับ​ผ้า​ลินิน

12 จง​ทำ​ชาย​ครุย* ไว้​ที่​มุม​ทั้ง​สี่​ของ​เสื้อ​คลุม​ที่​ใช้​ห่ม

13 ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​แต่งงาน​กับ​หญิง​คน​หนึ่ง มี​ความ​สัมพันธ์​ฉัน​สามี​ภรรยา​กับ​เธอ​แล้ว​กลับ​เกลียด​เธอ 14 และ​กล่าวหา​เธอ​ด้วย​เรื่อง​น่า​อับอาย ทำให้​เธอ​เสีย​ชื่อ โดย​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​แต่งงาน​กับ​หญิง​คน​นี้ แต่​เมื่อ​ได้​มี​ความ​สัมพันธ์​ฉัน​สามี​ภรรยา​กับ​เธอ ข้าพเจ้า​ไม่​พบ​หลักฐาน​ว่า​เธอ​เป็น​พรหมจารี” 15 พ่อ​แม่​ของ​หญิง​สาว​ต้อง​นำ​หลักฐาน​ว่า​เธอ​เป็น​พรหมจารี​ไป​ให้​พวก​ผู้ใหญ่​ของ​เมือง​ที่​ประตู​เมือง 16 พ่อ​ของ​หญิง​สาว​จะ​พูด​กับ​พวก​ผู้ใหญ่​ว่า “ข้าพเจ้า​ยก​ลูกสาว​ให้​ชาย​คน​นี้​เป็น​ภรรยา แต่​เขา​กลับ​เกลียด​เธอ 17 ดูสิ เขา​กล่าวหา​ลูกสาว​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า​เขา​ไม่​พบ​หลักฐาน​ว่า​เธอ​เป็น​พรหมจารี แต่​นี่​คือ​หลักฐาน​ว่า​ลูกสาว​ของ​ข้าพเจ้า​เป็น​พรหมจารี” แล้ว​พ่อ​แม่​จะ​กาง​ผ้า​ที่​เป็น​หลักฐาน​นั้น​ต่อ​หน้า​พวก​ผู้ใหญ่​ของ​เมือง 18 พวก​ผู้ใหญ่​ของ​เมือง​นั้น​จะ​จับ​ชาย​คน​นั้น​มา​ลงโทษ 19 และ​ปรับ​เขา​เป็น​เงิน​หนึ่ง​ร้อย​เชเขล† แล้ว​มอบ​เงิน​นั้น​ให้​พ่อ​ของ​หญิง​สาว เพราะ​เขา​ทำให้​หญิง​พรหมจารี​คน​หนึ่ง​ใน​อิสราเอล​เสีย​ชื่อ เธอ​จะ​ยัง​คง​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา และ​เขา​จะ​หย่า​เธอ​ตลอด​ชีวิต​ไม่​ได้

20 แต่​ถ้า​เรื่อง​นั้น​เป็น​ความ​จริง และ​ไม่​พบ​หลักฐาน​ว่า​หญิง​สาว​เป็น​พรหมจารี 21 ให้​พา​เธอ​ออก​มา​ที่​ประตู​บ้าน​พ่อ แล้ว​ผู้ชาย​ใน​เมือง​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​เธอ​จน​ตาย เพราะ​เธอ​ทำ​เรื่อง​น่า​อัปยศ​ใน​อิสราเอล​ด้วย​การ​ประพฤติ​ตน​อย่าง​หญิง​โสเภณี​ใน​บ้าน​พ่อ จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​หมู่​พวกคุณ

22 ถ้า​พบ​ชาย​คน​หนึ่ง​นอน​กับ​หญิง​ที่​มี​สามี​แล้ว ทั้ง​ชาย​ที่นอน​กับ​หญิง​นั้น​และ​หญิง​คน​นั้น​ต้อง​ตาย จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​อิสราเอล 23 ถ้า​หญิง​สาว​พรหมจารี​คน​หนึ่ง​หมั้น​หมาย​ไว้​กับ​ชาย​คน​หนึ่ง แล้ว​มี​ชาย​อีก​คน​พบ​เธอ​ใน​เมือง​และ​นอน​กับ​เธอ 24 จง​พา​ทั้ง​สอง​ออก​ไป​ที่​ประตู​เมือง​นั้น​และ​เอา​หิน​ขว้าง​จน​ตาย หญิง​สาว​ต้อง​ตาย​เพราะ​อยู่​ใน​เมือง​แต่​ไม่​ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ ส่วน​ชาย​ต้อง​ตาย​เพราะ​เขา​ทำให้​ภรรยา​ของ​เพื่อนบ้าน​เสีย​เกียรติ จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​หมู่​พวกคุณ 25 แต่​ถ้า​ชาย​คน​นั้น​พบ​หญิง​ที่​หมั้น​หมาย​ไว้​ใน​ทุ่ง แล้ว​ขืนใจ​และ​นอน​กับ​เธอ ให้​เฉพาะ​ชาย​คน​นั้น​ตาย 26 อย่า​ทำ​อะไร​หญิง​สาว เพราะ​เธอ​ไม่มี​บาป​ที่​สมควร​ตาย เรื่อง​นี้​ก็​เหมือน​ชาย​คน​หนึ่ง​ลุก​ขึ้น​ทำร้าย​เพื่อนบ้าน​และ​ฆ่า​เขา 27 เพราะ​ชาย​คน​นั้น​พบ​เธอ​ใน​ทุ่ง หญิง​ที่​หมั้น​หมาย​ไว้​ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ แต่​ไม่มี​ใคร​ช่วย​เธอ 28 ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​พบ​หญิง​สาว​พรหมจารี​ที่​ยัง​ไม่​ได้​หมั้น​หมาย จับ​ตัว​เธอ​ไว้​และ​นอน​กับ​เธอ แล้ว​มี​คน​พบ​ทั้ง​สอง 29 ชาย​ที่นอน​กับ​เธอ​ต้อง​จ่าย​เงิน​ห้าสิบ​เชเขล‡ ให้​พ่อ​ของ​หญิง​สาว และ​เธอ​จะ​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา เพราะ​เขา​ทำให้​เธอ​เสีย​เกียรติ เขา​จะ​หย่า​เธอ​ตลอด​ชีวิต​ไม่​ได้ 30 ชาย​คน​หนึ่ง​ต้อง​ไม่​รับ​ภรรยา​ของ​พ่อ​มา​เป็น​ภรรยา และ​ต้อง​ไม่​ล่วงเกิน​ภรรยา​ของ​พ่อ

23

1 ชาย​ที่​ถูก​ตอน​ด้วย​การ​บด​ขยี้​หรือ​ตัด​อวัยวะ​สืบ​พันธุ์​ต้อง​ไม่​เข้า​ร่วม​ชุมนุม​ของ​พระยาห์เวห์ 2 ผู้​ที่​เกิด​จาก​ความ​สัมพันธ์​ต้อง​ห้าม​ต้อง​ไม่​เข้า​ร่วม​ชุมนุม​ของ​พระยาห์เวห์ แม้​ถึง​รุ่น​ที่​สิบ​ก็​ไม่มี​ใคร​ใน​เชื้อสาย​ของ​เขา​เข้า​ร่วม​ชุมนุม​ของ​พระ​ยาห์เวห์ได้ 3 คน​อัมโมน​หรือ​คน​โมอับ​ต้อง​ไม่​เข้า​ร่วม​ชุมนุม​ของ​พระยาห์เวห์ แม้​ถึง​รุ่น​ที่​สิบ​ก็​ไม่มี​ใคร​ใน​เชื้อสาย​ของ​พวก​เขา​เข้า​ร่วม​ชุมนุม​ของ​พระยาห์เวห์​ได้​ตลอด​ไป 4 เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ได้​นำ​อาหาร​และ​น้ำ​มา​ต้อนรับ​พวกคุณ​ระหว่าง​ทาง​เมื่อ​ออก​จาก​อียิปต์ และ​ยัง​จ้าง​บา​ลา​อัมบุตรเบโอร์จากเปโธร์​ใน​เมโสโปเตเมีย​ให้​มา​สาปแช่ง​พวกคุณ 5 แต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ไม่​ทรง​ฟัง​บาลาอัม พระองค์​กลับ​เปลี่ยน​คำ​สาป​ให้​เป็น​พระ​พร​แก่​พวกคุณ เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​รัก​พวกคุณ 6 อย่า​แสวงหา​สันติสุข​หรือ​ความ​เจริญ​รุ่งเรือง​ให้​พวก​เขา​ตลอด​ชีวิต​ของ​พวกคุณ 7 อย่า​รังเกียจ​คน​เอโดม เพราะ​เขา​เป็น​พี่น้องร่วมชาติ​ของ​พวกคุณ อย่า​รังเกียจ​คน​อียิปต์ เพราะ​พวกคุณ​เคย​อาศัย​เป็น​คนต่างถิ่น​ใน​แผ่นดิน​ของ​เขา 8 ลูกหลาน​รุ่น​ที่​สาม​ที่​เกิด​แก่​พวก​เขา​เข้า​ร่วม​ชุมนุม​ของ​พระ​ยาห์เวห์ได้

9 เมื่อ​ออก​ไป​ตั้ง​ค่าย​รบ​กับ​ศัตรู จง​ระวัง​ตัว​ให้​ห่าง​จาก​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ทุก​อย่าง 10 ถ้า​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ใน​ค่าย​เป็น​มลทิน​เพราะ​เหตุ​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​เขา​ใน​เวลา​กลางคืน เขา​ต้อง​ออก​ไป​อยู่​นอก​ค่าย​และ​ห้าม​กลับ​เข้า​ค่าย 11 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น ให้​เขา​อาบ​น้ำ และ​เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ตก​แล้ว​จึง​กลับ​เข้า​ค่าย​ได้ 12 จง​กำหนด​ที่​แห่ง​หนึ่ง​ไว้​นอก​ค่าย​สำหรับ​ออก​ไป​ถ่ายทุกข์ 13 และ​พก​เสียม​เล็ก​ไว้​กับ​อาวุธ เมื่อ​ออก​ไป​ถ่ายทุกข์ จง​ใช้​มัน​ขุด​หลุม แล้ว​กลบ​ดิน​ปิด​สิ่งปฏิกูล 14 เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ดำเนิน​อยู่​ท่ามกลาง​ค่าย เพื่อ​ช่วย​พวกคุณ​และ​มอบ​ศัตรู​ไว้​ใน​มือ ดังนั้น​ค่าย​ต้อง​บริสุทธิ์ เพื่อ​พระองค์​จะ​ไม่​ทรง​เห็น​สิ่ง​ที่​เป็น​มลทิน​ใน​หมู่​พวกคุณ​แล้ว​หัน​จาก​ไป

15 อย่า​ส่ง​ทาส​ที่​หนี​จาก​นาย​มา​หา​พวกคุณ​กลับ​ไป​ให้​นาย​ของ​เขา 16 ให้​เขา​อาศัย​อยู่​กับ​พวกคุณ​ใน​ที่​ซึ่ง​เขา​เลือก ภายใน​เมือง​ใด​เมือง​หนึ่ง​ตาม​ที่​เขา​พอใจ อย่า​ข่มเหง​เขา

17 ห้าม​มี​หญิง​โสเภณี​ใน​หมู่​ลูกสาว​อิสราเอล และ​ห้าม​มี​ชาย​ผู้​ร่วมเพศ​กับ​ชาย​ใน​หมู่​ลูกชาย​อิสราเอล 18 อย่า​นำ​ค่า​จ้าง​ของ​หญิง​โสเภณี​หรือ​ค่า​จ้าง​ของ​ชาย​โสเภณี* เข้าไป​ใน​พระ​นิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​เพื่อ​ทำ​ตาม​คำ​บนบาน​ใด ๆ เพราะ​ทั้ง​สอง​อย่าง​เป็น​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ

19 อย่า​ให้​พี่น้องร่วมชาติ​กู้​โดย​คิด​ดอกเบี้ย ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ดอกเบี้ย​เงิน อาหาร หรือ​สิ่ง​ใด​ที่​ให้​กู้​แล้ว​คิด​ดอกเบี้ย 20 จะ​คิด​ดอกเบี้ย​จาก​คน​ต่างชาติ​ได้ แต่​ห้าม​คิด​จาก​พี่น้องร่วมชาติ เพื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​ทุก​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ลงมือ​ทำ​ใน​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​จะ​เข้าไป​ครอบครอง

21 เมื่อ​บนบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ อย่า​ชักช้า​ที่​จะ​ทำ​ตาม เพราะ​พระองค์​จะ​ทรง​เรียกร้อง​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​บนบาน​ไว้​อย่าง​แน่นอน มิ​ฉะนั้น​พวกคุณ​จะ​มี​บาป 22 แต่​ถ้า​ไม่​บนบาน พวกคุณ​ก็​ไม่มี​บาป 23 จง​รักษา​และ​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​พูด​ออก​มา สิ่ง​ใด​ที่​พวกคุณ​บนบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ไว้​เป็น​ของถวาย​ตาม​ความ​สมัครใจ ก็​จง​ทำ​ตาม​ที่​พูด​ไว้ 24 เมื่อ​เข้าไป​ใน​สวน​องุ่น​ของ​เพื่อนบ้าน จะ​กิน​องุ่น​ให้​อิ่ม​ตามใจ​ได้ แต่​อย่า​ใส่​ภาชนะ​เอา​กลับ​ไป 25 เมื่อ​เข้าไป​ใน​ทุ่ง​ธัญพืช​ที่​ยัง​ไม่​ได้​เกี่ยว​ของ​เพื่อนบ้าน จะ​เด็ด​รวง​ด้วย​มือ​กิน​ได้ แต่​อย่า​ใช้​เคียว​เกี่ยว​ธัญพืช​ของ​เพื่อนบ้าน

24

1 ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​แต่งงาน​กับ​หญิง​คน​หนึ่ง แล้ว​ต่อ​มา​เธอ​ไม่​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​เขา​เพราะ​เขา​พบ​สิ่ง​ไม่​เหมาะสม​บาง​อย่าง​ใน​ตัว​เธอ เขา​เขียน​หนังสือ​หย่า มอบ​หนังสือ​นั้น​ไว้​ใน​มือ​เธอ แล้ว​ส่ง​เธอ​ออก​จาก​บ้าน 2 เมื่อ​เธอ​ออก​จาก​บ้าน​ของ​เขา​แล้ว เธอ​อาจ​ไป​เป็น​ภรรยา​ของ​ชาย​อื่น 3 ถ้า​สามี​คน​หลัง​เกลียด​เธอ แล้ว​เขียน​หนังสือ​หย่า มอบ​หนังสือ​นั้น​ไว้​ใน​มือ​เธอ และ​ส่ง​เธอ​ออก​จาก​บ้าน หรือ​ถ้า​สามี​คน​หลัง​ซึ่ง​รับ​เธอ​เป็น​ภรรยา​เสีย​ชีวิต 4 สามี​คน​แรก​ที่​ส่ง​เธอ​ออก​ไป​จะ​รับ​เธอ​กลับ​มา​เป็น​ภรรยา​อีก​หลัง​จาก​เธอ​เป็น​มลทิน​แล้ว​ไม่​ได้ เพราะ​เรื่อง​นั้น​เป็น​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​ต่อ​พระยาห์เวห์ อย่า​นำ​บาป​มา​สู่​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​เป็น​มรดก 5 เมื่อ​ชาย​คน​หนึ่ง​เพิ่ง​แต่งงาน เขา​ไม่​ต้อง​ออก​ไป​รบ​และ​ไม่​ต้อง​รับหน้า​ที่​ใด ๆ ให้​เขา​อยู่​บ้าน​โดย​ไม่มี​ภาระ​เป็น​เวลา​หนึ่ง​ปี และ​ทำให้​ภรรยา​ที่​เขา​แต่งงาน​ด้วย​มี​ความ​สุข

6 ห้าม​ยึด​โม่​หรือ​หิน​โม่​ก้อน​บน​เป็น​ของ​ค้ำ​ประกัน เพราะ​นั่น​เท่ากับ​เอา​ชีวิต​ของ​คน​หนึ่ง​เป็น​ของ​ค้ำ​ประกัน

7 ถ้า​พบ​ชาย​คน​หนึ่ง​ลักพา​ตัว​พี่น้องร่วมชาติ​จาก​ชาว​อิสราเอล แล้ว​บังคับ​ให้​เป็น​ทาส​หรือ​ขาย​เขา คน​ที่​ลักพา​ตัว​นั้น​ต้อง​ตาย จง​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​หมู่​พวกคุณ

8 จง​ระมัดระวัง​เรื่อง​โรค​เรื้อน และ​ทำ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​ปุโรหิต​ชาวเล​วี​สอน​อย่าง​เคร่งครัด ตาม​ที่​ผม​สั่ง​พวก​เขา​ไว้ พวกคุณ​ก็​ต้อง​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม 9 จง​จำ​ไว้​ว่า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ทำ​อะไร​กับ​มิเรียม​ระหว่าง​ทาง​เมื่อ​พวกคุณ​ออก​จาก​อียิปต์

10 เมื่อ​ให้​เพื่อนบ้าน​กู้​สิ่ง​ใด อย่า​เข้าไป​ใน​บ้าน​ของ​เขา​เพื่อ​เอา​ของ​ค้ำ​ประกัน 11 ให้​ยืน​รอ​อยู่​ข้าง​นอก แล้ว​ผู้​กู้​จะ​นำ​ของ​ค้ำ​ประกัน​ออก​มา​ให้ 12 ถ้า​เขา​เป็น​คน​ยากจน อย่า​เก็บ​ของ​ค้ำ​ประกัน​นั้น​ไว้​กับ​ตัว​ข้าม​คืน 13 จง​คืน​ของ​ค้ำ​ประกัน​ให้​เขา​เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ตก เพื่อ​เขา​จะ​ได้​นอน​ห่ม​เสื้อผ้า​ของ​ตน​และ​อวยพร​พวกคุณ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​นับ​ว่า​พวกคุณ​ทำ​ถูกต้อง

14 อย่า​ข่มเหง​ลูกจ้าง​ที่​ยากจน​และ​ขัด​สน ไม่​ว่า​จะ​เป็น​พี่น้องร่วมชาติ​หรือ​คนต่างถิ่น​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ภายใน​เมือง​ของ​พวกคุณ 15 จง​จ่าย​ค่า​จ้าง​ให้​เขา​ภายใน​วัน​นั้น​ก่อน​ดวง​อาทิตย์​ตก เพราะ​เขา​ยากจน​และ​ฝาก​ความ​หวัง​ไว้​กับ​ค่า​จ้าง​นั้น มิ​ฉะนั้น​เขา​อาจ​ร้อง​ต่อ​พระยาห์เวห์​กล่าวโทษ​พวกคุณ แล้ว​พวกคุณ​จะ​มี​บาป

16 ห้าม​ประหาร​พ่อ​เพราะ​ความ​ผิด​ของ​ลูก และ​ห้าม​ประหาร​ลูก​เพราะ​ความ​ผิด​ของ​พ่อ แต่ละ​คน​ต้อง​รับ​โทษ​ตาย​เพราะ​บาป​ของ​ตนเอง

17 อย่า​บิดเบือน​ความ​ยุติธรรม​ของ​คนต่างถิ่น​หรือ​เด็ก​กำพร้า และ​อย่า​ยึด​เสื้อผ้า​ของ​หญิง​ม่าย​เป็น​ของ​ค้ำ​ประกัน 18 จง​จำ​ไว้​ว่า​พวกคุณ​เคย​เป็น​ทาส​ใน​อียิปต์ และ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ไถ่​พวกคุณ​ออก​จาก​ที่​นั่น เพราะ​ฉะนั้น​ผม​จึง​สั่ง​ให้​ทำ​เช่น​นี้

19 เมื่อ​เก็บเกี่ยว​พืช​ผล​ใน​นา​แล้ว​ลืม​ฟ่อน​ธัญพืช​ไว้ อย่า​กลับ​ไป​เอา ให้​เหลือ​ไว้​สำหรับ​คนต่างถิ่น เด็ก​กำพร้า และ​หญิง​ม่าย เพื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​พวกคุณ​ทำ 20 เมื่อ​ใช้​ไม้​ตี​ต้น​มะกอก​เพื่อ​เก็บ​ผล อย่า​กลับ​ไป​ตี​ตาม​กิ่ง​ซ้ำ​อีก ให้​ผล​ที่​เหลือ​ไว้​สำหรับ​คนต่างถิ่น เด็ก​กำพร้า และ​หญิง​ม่าย

21 เมื่อ​เก็บ​ผล​องุ่น อย่า​กลับ​ไป​เก็บตก​ซ้ำ​อีก ให้​ผล​ที่​เหลือ​ไว้​สำหรับ​คนต่างถิ่น เด็ก​กำพร้า และ​หญิง​ม่าย 22 จง​จำ​ไว้​ว่า​พวกคุณ​เคย​เป็น​ทาส​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ เพราะ​ฉะนั้น​ผม​จึง​สั่ง​ให้​ทำ​เช่น​นี้

25

1 ถ้า​มี​ข้อ​พิพาท​ระหว่าง​ชาย​สอง​คน​และ​นำ​คดี​ขึ้น​ศาล ให้​ผู้พิพากษา​ตัดสิน​ให้​ผู้​ที่​ทำ​ถูก​พ้น​ผิด และ​ลงโทษ​ผู้​ที่​ทำ​ผิด 2 ถ้า​คน​ผิด​สมควร​ถูก​เฆี่ยน ผู้พิพากษา​จะ​ให้​เขา​นอน​ลง แล้ว​เฆี่ยน​ต่อ​หน้า​ผู้พิพากษา​ตาม​จำนวน​ครั้ง​ที่​เหมาะ​กับ​ความ​ผิด 3 จะ​สั่ง​เฆี่ยน​ได้​ไม่​เกิน​สี่สิบ​ครั้ง ห้าม​เกิน​กว่า​นั้น มิ​ฉะนั้น​ถ้า​เฆี่ยน​มากกว่า​นี้ พี่น้องร่วมชาติ​ของ​พวกคุณ​จะ​ถูก​ทำให้​อับอาย​ต่อ​หน้า​พวกคุณ

4 อย่า​ครอบ​ปาก​วัว​ขณะ​ที่​มัน​กำลัง​ย่ำ​ธัญพืช

5 ถ้า​พี่น้อง​ชาย​อยู่​ร่วม​กัน แล้ว​คน​หนึ่ง​ตาย​โดย​ไม่มี​ลูกชาย ภรรยา​ของ​ผู้​ตาย​ห้าม​แต่งงาน​กับ​คน​นอก​ครอบครัว พี่​หรือ​น้องชาย​ของ​สามี​ต้อง​รับ​เธอ​เป็น​ภรรยา​และ​อยู่​กิน​กับ​เธอ และ​ทำ​หน้าที่​ของ​พี่​หรือ​น้องชาย​ของ​สามี​ต่อ​เธอ 6 ลูกหัวปี​ที่​เธอ​คลอด​จะ​สืบ​ชื่อ​ของ​พี่​หรือ​น้องชาย​ผู้​ตาย เพื่อ​ชื่อ​ของ​เขา​จะ​ไม่​ถูก​ลบ​ออก​จาก​อิสราเอล

7 แต่​ถ้า​ชาย​คน​นั้น​ไม่​ต้องการ​รับ​หญิง​ม่าย​เป็น​ภรรยา เธอ​จะ​ไปหา​พวก​ผู้ใหญ่​ที่​ประตู​เมือง​และ​พูด​ว่า “พี่​หรือ​น้องชาย​ของ​สามี​ฉัน​ไม่​ยอม​รักษา​ชื่อ​ของ​พี่น้อง​ของ​ตน​ไว้​ใน​อิสราเอล และ​ไม่​ยอม​ทำ​หน้าที่​ของ​พี่​หรือ​น้องชาย​ของ​สามี​ต่อ​ฉัน” 8 พวก​ผู้ใหญ่​ของ​เมือง​จะ​เรียก​เขา​มา​พูด​ด้วย ถ้า​เขา​ยืนยัน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​ต้องการ​รับ​เธอ” 9 ภรรยา​ของ​พี่​หรือ​น้องชาย​ผู้​ตาย​จะ​เข้าไป​หา​เขา​ต่อ​หน้า​พวก​ผู้ใหญ่ ถอด​รองเท้า​ของ​เขา​ออก​จาก​เท้า แล้ว​ถ่ม​น้ำลาย​ใส่​หน้า และ​พูด​ว่า “คน​ที่​ไม่​ยอม​สร้าง​ครอบครัว​ของ​พี่น้อง​ตน​ขึ้น​มา จะ​ถูก​ทำ​เช่น​นี้” 10 แล้ว​คนใน​อิสราเอล​จะ​เรียก​ครอบครัว​ของ​เขา​ว่า “ครอบครัว​ของ​ชาย​ผู้​ถูก​ถอด​รองเท้า”

11 ถ้า​ชาย​สอง​คน​ต่อสู้​กัน และ​ภรรยา​ของ​คน​หนึ่ง​เข้า​มา​ช่วย​สามี​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​คน​ที่​กำลัง​ตี​เขา แล้ว​เธอ​ยื่น​มือ​ไป​คว้า​อวัยวะ​เพศ​ของ​ชาย​อีก​คน 12 จง​ตัด​มือ​ของ​เธอ อย่า​สงสาร

13 อย่า​มี​ลูกตุ้ม​น้ำหนัก​สอง​แบบ​ใน​ถุง คือ​แบบ​หนัก​กับ​แบบ​เบา 14 อย่า​มี​เครื่อง​ตวง​สอง​แบบ​ใน​บ้าน คือ​ขนาด​ใหญ่​กับ​ขนาด​เล็ก 15 จง​ใช้​ลูกตุ้ม​น้ำหนัก​ที่​เที่ยงตรง​และ​ยุติธรรม และ​ใช้​เครื่อง​ตวง​ที่​เที่ยงตรง​และ​ยุติธรรม เพื่อ​พวกคุณ​จะ​มีอายุ​ยืน​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ 16 เพราะ​ทุก​คน​ที่​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้ ทุก​คน​ที่​ทำ​อย่าง​ไม่​ซื่อสัตย์ เป็น​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ

17 จง​จำ​สิ่ง​ที่​อามาเลข​ทำ​กับ​พวกคุณ​ระหว่าง​ทาง​เมื่อ​ออก​จาก​อียิปต์ 18 เขา​เข้า​จู่​โจม​พวกคุณ​ระหว่าง​ทาง และ​โจมตี​คน​อ่อน​แรง​ที่​เดิน​รั้ง​ท้าย ขณะ​ที่​พวกคุณ​เหนื่อย​ล้า​และ​อ่อนเพลีย เขา​ไม่​เกรงกลัว​พระเจ้า 19 เพราะ​ฉะนั้น เมื่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​ได้​พัก​จาก​ศัตรู​รอบ​ด้าน ใน​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​ประทาน​ให้​เป็น​มรดก​เพื่อ​ครอบครอง จง​ลบ​ความ​ทรง​จำ​ถึง​อามาเลข​ออก​จาก​ใต้​ฟ้า อย่า​ลืม

26

1 เมื่อ​พวกคุณ​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้​เป็น​มรดก เข้า​ครอบครอง​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น 2 จง​นำ​ผล​แรก​ส่วน​หนึ่ง​จาก​ผลผลิต​ทั้งหมด​ที่​เก็บ​ได้​ใน​แผ่นดิน​ซึ่ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ ใส่​ตะกร้า แล้ว​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​พระองค์​จะ​ทรง​เลือก​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น 3 จง​ไปหา​ปุโรหิต​ที่​ทำ​หน้าที่​ใน​เวลา​นั้น​และ​กล่าว​ว่า “วัน​นี้​ขอ​ประกาศ​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ว่า ข้าพเจ้า​ได้​เข้า​มา​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ต่อ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ว่า​จะ​ประทาน​แก่​เรา” 4 ปุโรหิต​จะ​รับ​ตะกร้า​จาก​มือ​และ​วาง​ไว้หน้า​แท่น​บูชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 5 แล้ว​จง​กล่าว​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ว่า “พ่อ​ของ​ข้าพเจ้า* เป็น​ชาว​ซีเรีย​ที่​ใกล้​จะ​พินาศ เขา​ลงไป​อียิปต์​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น มี​คน​เพียง​ไม่​กี่​คน แล้ว​ที่​นั่น​เขา​กลาย​เป็น​ชนชาติ​ใหญ่ แข็งแกร่ง และ​มี​ประชากร​มาก 6 ชาว​อียิปต์​ปฏิบัติ​ต่อ​เรา​อย่าง​โหดร้าย กดขี่​เรา และ​บังคับ​ให้​ทำงาน​หนัก 7 เรา​จึง​ร้อง​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​บรรพบุรุษ​ของ​เรา พระยาห์เวห์​ทรง​ได้ยิน​เสียง​ของ​เรา และ​ทรง​เห็น​ความ​ทุกข์ ความ​เหน็ดเหนื่อย และ​การ​ถูก​กดขี่​ของ​เรา 8 พระยาห์เวห์​ทรง​พา​เรา​ออก​จาก​อียิปต์​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง​และ​แขน​ที่​เหยียด​ออก ด้วย​ความ​น่า​สะพรึง​กลัว​อย่าง​ยิ่ง ด้วย​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์ 9 พระองค์​ทรง​นำ​เรา​มา​ยัง​ที่​แห่ง​นี้ และ​ประทาน​แผ่นดิน​นี้​แก่​เรา เป็น​แผ่นดิน​ที่​อุดม​ด้วย​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง 10 บัดนี้ ข้าพเจ้า​ได้​นำ​ผล​แรก​จาก​ผลผลิต​ของ​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​แก่​ข้าพเจ้า​มา​แล้ว” จง​วาง​ตะกร้า​นั้น​ลง​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​กราบ​นมัสการ​ต่อ​หน้า​พระองค์ 11 แล้ว​จง​ชื่นชมยินดี​กับ​สิ่ง​ดี​ทั้งปวง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​แก่​พวกคุณ​และ​ครอบครัว ทั้ง​พวกคุณ คนเลวี และ​คนต่างถิ่น​ที่​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ

12 เมื่อ​ถวาย​ส่วนสิบ​จาก​ผลผลิต​ทั้งหมด​เสร็จ​ใน​ปี​ที่​สาม ซึ่ง​เป็น​ปี​ถวาย​ส่วนสิบ จง​มอบ​ส่วนสิบ​นั้น​แก่​คนเลวี คนต่างถิ่น เด็ก​กำพร้า และ​หญิง​ม่าย เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​กิน​ใน​เมือง​ของ​พวกคุณ​จน​อิ่ม 13 แล้ว​จง​กล่าว​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ว่า “ข้าพเจ้า​ได้​นำ​ของ​บริสุทธิ์​ออก​จาก​บ้าน และ​มอบ​ให้​คนเลวี คนต่างถิ่น เด็ก​กำพร้า และ​หญิง​ม่าย ตาม​พระบัญชา​ทุก​ข้อ​ที่​พระองค์​ทรง​บัญชา​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​ละเมิด​หรือ​หลง​ลืม​พระบัญชา​ข้อ​ใด 14 ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​กิน​ส่วน​ใด​ขณะ​ไว้ทุกข์ ไม่​ได้​เอา​ส่วน​ใด​ออก​ไป​ขณะ​ที่​เป็น​มลทิน และ​ไม่​ได้​มอบ​ส่วน​ใด​เพื่อ​คน​ตาย ข้าพเจ้า​ได้​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า และ​ทำ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​พระองค์​ทรง​บัญชา 15 โปรด​มอง​ลง​มา​จาก​ที่​ประทับ​อัน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​ใน​สวรรค์ และ​อวยพร​อิสราเอล​ประชากร​ของ​พระองค์​กับ​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​ประทาน​แก่​เรา ตาม​ที่​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา เป็น​แผ่นดิน​ที่​อุดม​ด้วย​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง”

16 วัน​นี้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​บัญชา​ให้​ทำ​ตาม​ข้อกำหนด​และ​กฎเกณฑ์​เหล่า​นี้ จง​รักษา​และ​ทำ​ตาม​ด้วย​สุดใจ​และ​สุด​ชีวิต 17 วัน​นี้​พวกคุณ​ได้​ประกาศ​ยอมรับ​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​จะ​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​พระองค์ รักษา​ข้อกำหนด พระบัญชา และ​กฎเกณฑ์​ของ​พระองค์ และ​ฟัง​เสียง​ของ​พระองค์ 18 วัน​นี้​พระยาห์เวห์​ทรง​ประกาศ​ว่า​พวกคุณ​เป็น​ประชากร​ที่​เป็น​ของ​พระองค์​โดย​เฉพาะ ตาม​ที่​พระองค์​ทรง​สัญญา​ไว้ และ​พวกคุณ​ต้อง​รักษา​พระบัญชา​ทั้งหมด​ของ​พระองค์ 19 พระองค์​จะ​ทรง​ยก​พวกคุณ​ให้​สูง​เหนือ​ชนชาติ​ทั้งปวง​ที่​พระองค์​ทรง​สร้าง ให้​ได้​รับ​คำ​สรรเสริญ ชื่อเสียง และ​เกียรติ และ​ให้​พวกคุณ​เป็น​ประชากร​บริสุทธิ์​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ตาม​ที่​พระองค์​ตรัส​ไว้

27

1 โมเสส​กับ​พวก​ผู้ใหญ่​ของ​อิสราเอล​สั่ง​ประชาชน​ว่า “จง​รักษา​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​ผม​สั่ง​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้ 2 ใน​วัน​ที่​พวกคุณ​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ จง​ตั้ง​ศิลา​ก้อน​ใหญ่ ๆ และ​ฉาบ​ด้วย​ปูน 3 เมื่อ​ข้าม​ไป​แล้ว จง​เขียน​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​ธรรมบัญญัติ​นี้​ไว้​บน​ศิลา​เหล่า​นั้น เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ เป็น​แผ่นดิน​ที่​อุดม​ด้วย​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ทรง​สัญญา​ไว้ 4 เมื่อ​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​แล้ว จง​ตั้ง​ศิลา​เหล่า​นี้​ไว้​บน​ภูเขา​เอบาล ตาม​ที่​ผม​สั่ง​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้ และ​ฉาบ​ด้วย​ปูน 5 ที่​นั่น​จง​สร้าง​แท่น​บูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เป็น​แท่น​ศิลา อย่า​ใช้​เครื่องมือ​เหล็ก​กับ​ศิลา​เหล่า​นั้น 6 จง​สร้าง​แท่น​บูชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ด้วย​ศิลา​ที่​ไม่​ได้​ตัด​แต่ง และ​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​แด่​พระองค์​บน​แท่น​นั้น 7 จง​ถวาย​เครื่อง​สันติ​บูชา​และ​กิน​ที่​นั่น แล้ว​ชื่นชมยินดี​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 8 จง​เขียน​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​ธรรมบัญญัติ​นี้​ไว้​บน​ศิลา​เหล่า​นั้น​ให้​ชัดเจน​อย่าง​ยิ่ง”

9 โมเสส​กับ​ปุโรหิต​ชาวเล​วี​พูด​กับ​อิสราเอล​ทั้งหมด​ว่า “อิสราเอล จง​เงียบ​และ​ฟัง! วัน​นี้​พวกคุณ​ได้​เป็น​ประชากร​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​แล้ว 10 เพราะ​ฉะนั้น จง​เชื่อฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​ทำ​ตาม​พระบัญชา​และ​ข้อกำหนด​ของ​พระองค์​ที่​ผม​สั่ง​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้”

11 ใน​วัน​เดียวกัน​นั้น โมเสส​สั่ง​ประชาชน​ว่า 12 “เมื่อ​พวกคุณ​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​แล้ว ให้​เผ่า​เหล่า​นี้​ยืน​บน​ภูเขา​เกริซิม​เพื่อ​อวยพร​ประชาชน คือ สิเมโอน เลวี ยูดาห์ อิสสาคาร์ โยเซฟ และ​เบนยามิน 13 ส่วน​เผ่า​เหล่า​นี้​ให้​ยืน​บน​ภูเขา​เอบาล​เพื่อ​ประกาศ​คำ​สาป คือ รูเบน กาด อาเชอร์ เศบูลุน ดาน และ​นัฟทาลี 14 ให้​คนเลวี​ประกาศ​แก่​ชาย​อิสราเอล​ทุก​คน​ด้วย​เสียง​ดัง​ว่า 15 ‘ผู้​ใด​ทำ​รูป​แกะ​สลัก​หรือ​รูป​หล่อ ซึ่ง​เป็น​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​ต่อ​พระยาห์เวห์ เป็น​งาน​ฝีมือ​ของ​ช่าง แล้ว​ตั้ง​ไว้​ใน​ที่​ลับ ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​ตอบ​ว่า ‘อา​เมน’

16 ‘ผู้​ใด​ดูหมิ่น​พ่อ​หรือ​แม่ ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’

17 ‘ผู้​ใด​ย้าย​หลัก​เขต​ของ​เพื่อนบ้าน ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’

18 ‘ผู้​ใด​พา​คน​ตาบ​อด​หลง​ทาง ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’

19 ‘ผู้​ใด​บิดเบือน​ความ​ยุติธรรม​ของ​คนต่างถิ่น เด็ก​กำพร้า และ​หญิง​ม่าย ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’

20 ‘ผู้​ใด​นอน​กับ* ภรรยา​ของ​พ่อ เพราะ​เขา​ทำให้​ที่นอน​ของ​พ่อ​เสื่อม​เกียรติ ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’

21 ‘ผู้​ใด​นอน​กับ​สัตว์​ชนิด​ใด​ก็​ตาม ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’

22 ‘ผู้​ใด​นอน​กับ​พี่​สาว​หรือ​น้อง​สาว​ของ​ตน ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ลูกสาว​ของ​พ่อ​หรือ​ลูกสาว​ของ​แม่ ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’

23 ‘ผู้​ใด​นอน​กับ​แม่ยาย ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’

24 ‘ผู้​ใด​แอบ​ฆ่า​เพื่อนบ้าน ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’

25 ‘ผู้​ใด​รับ​สินบน​เพื่อ​ฆ่า​คน​บริสุทธิ์ ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’

26 ‘ผู้​ใด​ไม่​ยึดถือ​ถ้อยคำ​ของ​ธรรมบัญญัติ​นี้​และ​ทำ​ตาม ผู้​นั้น​ต้อง​คำ​สาป’

ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​กล่าว​ว่า ‘อา​เมน’ ”

28

1 ถ้า​พวกคุณ​ตั้งใจ​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​พระบัญชา​ทั้งหมด​ของ​พระองค์​ที่​ผม​สั่ง​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​ยก​พวกคุณ​ให้​สูง​เหนือ​ชนชาติ​ทั้งปวง​บน​แผ่นดิน​โลก 2 พร​ทั้งหมด​นี้​จะ​มา​ถึง​และ​ตาม​ทัน​พวกคุณ ถ้า​พวกคุณ​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 3 พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​พร​ใน​เมือง และ​จะ​ได้​รับ​พร​ใน​ทุ่ง​นา 4 ลูกหลาน​ของ​พวกคุณ ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน ลูก​สัตว์ ฝูง​วัว​ที่​เพิ่ม​จำนวน และ​ลูก​แกะ​ลูก​แพะ จะ​ได้​รับ​พร 5 ตะกร้า​และ​อ่าง​นวด​แป้ง​ของ​พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​พร 6 พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​พร​เมื่อ​เข้า และ​จะ​ได้​รับ​พร​เมื่อ​ออก 7 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำให้​ศัตรู​ที่​ลุก​ขึ้น​สู้​กับ​พวกคุณ​พ่าย​แพ้​แก่​พวกคุณ พวก​เขา​จะ​ยก​มา​ทาง​เดียว แต่​จะ​หนี​จาก​พวกคุณ​ไป​เจ็ด​ทาง 8 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​บัญชา​ให้​พร​อยู่​กับ​ยุ้ง​ฉาง​และ​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​พวกคุณ​ลงมือ​ทำ พระองค์​จะ​ทรง​อวยพร​พวกคุณ​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ 9 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ตั้ง​พวกคุณ​ไว้​เป็น​ประชากร​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์ ตาม​ที่​ทรง​ปฏิญาณ​ไว้ ถ้า​พวกคุณ​รักษา​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​และ​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​พระองค์ 10 ชนชาติ​ทั้งปวง​บน​แผ่นดิน​โลก​จะ​เห็น​ว่า​พวกคุณ​เป็น​ประชากร​ที่​เรียก​ด้วย​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์ และ​พวก​เขา​จะ​เกรงกลัว​พวกคุณ 11 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ให้​พวกคุณ​มั่งคั่ง​อย่าง​บริบูรณ์ ทั้ง​ลูกหลาน ฝูง​สัตว์ และ​ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ต่อ​บรรพบุรุษ​ว่า​จะ​ประทาน​ให้ 12 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เปิด​คลัง​อัน​ดี​ของ​พระองค์​ใน​ท้องฟ้า ให้​ฝน​ตก​บน​แผ่นดิน​ตาม​ฤดูกาล และ​อวยพร​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​พวกคุณ​ลงมือ​ทำ พวกคุณ​จะ​ให้​หลาย​ชนชาติ​กู้ แต่​จะ​ไม่​ต้อง​กู้​จาก​ใคร 13 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำให้​พวกคุณ​เป็น​หัว ไม่ใช่​หาง พวกคุณ​จะ​อยู่​เหนือ​เท่านั้น ไม่​อยู่​ใต้ ถ้า​พวกคุณ​ฟัง​พระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ที่​ผม​สั่ง​ใน​วัน​นี้ และ​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม 14 และ​ไม่​หัน​จาก​ถ้อยคำ​ใด​ที่​ผม​สั่ง​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้ ไม่​ว่า​จะ​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย เพื่อ​ไป​ติดตาม​และ​รับใช้​พระอื่น

15 แต่​ถ้า​พวกคุณ​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​ไม่​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​พระบัญชา​และ​ข้อกำหนด​ทั้งหมด​ของ​พระองค์​ที่​ผม​สั่ง​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้ คำ​สาป​ทั้งหมด​นี้​จะ​มา​ถึง​และ​ตาม​ทัน​พวกคุณ 16 พวกคุณ​จะ​ต้อง​คำ​สาป​ใน​เมือง และ​จะ​ต้อง​คำ​สาป​ใน​ทุ่ง​นา 17 ตะกร้า​และ​อ่าง​นวด​แป้ง​ของ​พวกคุณ​จะ​ต้อง​คำ​สาป 18 ลูกหลาน ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน ฝูง​วัว​ที่​เพิ่ม​จำนวน และ​ลูก​แกะ​ลูก​แพะ​ของ​พวกคุณ​จะ​ต้อง​คำ​สาป 19 พวกคุณ​จะ​ต้อง​คำ​สาป​เมื่อ​เข้า และ​จะ​ต้อง​คำ​สาป​เมื่อ​ออก 20 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ส่ง​คำ​สาป ความ​สับสน และ​การ​ตำหนิ​มา​ยัง​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​พวกคุณ​ลงมือ​ทำ จน​พวกคุณ​ถูก​ทำลาย​และ​พินาศ​อย่าง​รวดเร็ว เพราะ​ความ​ชั่ว​ที่​พวกคุณ​ทำ​และ​เพราะ​พวกคุณ​ทอดทิ้ง​เรา 21 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำให้​โรค​ระบาด​ติดตาม​พวกคุณ จนกว่า​พระองค์​จะ​ทรง​กำจัด​พวกคุณ​ออก​จาก​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​เข้าไป​ครอบครอง 22 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ลงโทษ​พวกคุณ​ด้วย​โรค​ผอมแห้ง ไข้ การ​อักเสบ ความ​ร้อน​แผดเผา ดาบ โรค​พืช และ​เชื้อ​รา​พืช สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​ไล่​ตาม​พวกคุณ​จน​พินาศ 23 ท้องฟ้า​เหนือ​ศีรษะ​จะ​เป็น​ทองสัมฤทธิ์ และ​แผ่นดิน​ใต้​เท้า​จะ​เป็น​เหล็ก 24 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำให้​ฝน​ของ​แผ่นดิน​กลาย​เป็น​ผง​และ​ฝุ่น ซึ่ง​จะ​ตก​จาก​ท้องฟ้า​ลง​บน​พวกคุณ​จน​ถูก​ทำลาย 25 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำให้​พวกคุณ​พ่าย​แพ้​แก่​ศัตรู พวกคุณ​จะ​ยก​ออก​ไป​สู้​ทาง​เดียว แต่​จะ​หนี​จาก​พวก​เขา​ไป​เจ็ด​ทาง และ​จะ​ถูก​ซัด​ไป​มา​ท่ามกลาง​อาณาจักร​ทั้งปวง​บน​แผ่นดิน​โลก 26 ศพ​ของ​พวกคุณ​จะ​เป็น​อาหาร​ของ​นก​ใน​ท้องฟ้า​และ​สัตว์​บน​แผ่นดิน และ​จะ​ไม่มี​ใคร​ไล่​มัน​ไป 27 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ลงโทษ​พวกคุณ​ด้วย​ฝี​ของ​อียิปต์ เนื้องอก โรค​ลักปิดลักเปิด และ​โรค​คัน ซึ่ง​รักษา​ไม่​หาย 28 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ลงโทษ​พวกคุณ​ด้วย​ความ​วิกลจริต ความ​ตาบ​อด และ​ใจ​ที่​สับสน 29 ตอน​เที่ยง​พวกคุณ​จะ​คลำ​ทาง​เหมือน​คน​ตาบ​อด​คลำ​อยู่​ใน​ความ​มืด และ​จะ​ไม่​ประสบ​ความ​สำเร็จ​ใน​ทาง​ของ​ตน พวกคุณ​จะ​ถูก​กดขี่​และ​ปล้น​อยู่​เสมอ โดย​ไม่มี​ใคร​ช่วย 30 พวกคุณ​จะ​หมั้น​หญิง​ไว้ แต่​ชาย​อื่น​จะ​นอน​กับ​เธอ จะ​สร้าง​บ้าน​แต่​ไม่​ได้​อยู่ จะ​ปลูก​สวน​องุ่น​แต่​ไม่​ได้​ใช้​ผล​จาก​มัน 31 วัว​ของ​พวกคุณ​จะ​ถูก​ฆ่า​ต่อ​หน้า​ต่อตา แต่​พวกคุณ​จะ​ไม่​ได้​กิน​เนื้อ ลา​จะ​ถูก​แย่ง​ไป​ต่อ​หน้า​ต่อตา​และ​ไม่มี​ใคร​นำ​กลับ​มา​ให้ แกะ​จะ​ถูก​มอบ​ให้​ศัตรู และ​จะ​ไม่มี​ใคร​ช่วย 32 ลูกชาย​ลูกสาว​จะ​ถูก​มอบ​ให้​ชนชาติ​อื่น ตา​ของ​พวกคุณ​จะ​เฝ้า​มอง​พวก​เขา​จน​หมด​แรง​ด้วย​ความคิด​ถึง​ตลอด​วัน แต่​พวกคุณ​จะ​ไม่มี​อำนาจ​ทำ​อะไร 33 ชนชาติ​ที่​พวกคุณ​ไม่​รู้จัก​จะ​กิน​ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน​และ​ผล​งาน​ทั้งหมด​ของ​พวกคุณ พวกคุณ​จะ​ถูก​กดขี่​และ​บด​ขยี้​อยู่​เสมอ 34 จน​ภาพ​ที่​เห็น​กับ​ตา​ทำให้​พวกคุณ​เสีย​สติ 35 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ลงโทษ​พวกคุณ​ด้วย​ฝี​ร้าย​ที่​หัวเข่า​และ​ขา รักษา​ไม่​หาย ตั้งแต่​ฝ่าเท้า​จนถึง​กระหม่อม 36 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​นำ​พวกคุณ​กับ​กษัตริย์​ที่​พวกคุณ​ตั้ง​ขึ้น​ปกครอง​ไป​ยัง​ชนชาติ​ที่​ทั้ง​พวกคุณ​และ​บรรพบุรุษ​ไม่​รู้จัก ที่​นั่น​พวกคุณ​จะ​รับใช้​พระอื่น​ซึ่ง​ทำ​จาก​ไม้​และ​หิน 37 พวกคุณ​จะ​กลาย​เป็น​สิ่ง​น่า​ตกใจ เป็น​เรื่อง​ที่​ผู้คน​ยก​มา​พูด​เป็น​สุภาษิต และ​เป็น​คำ​เยาะเย้ย​ใน​หมู่​ชนชาติ​ทั้งปวง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​นำ​พวกคุณ​ไป 38 พวกคุณ​จะ​หว่าน​เมล็ด​จำนวน​มาก​ใน​ทุ่ง แต่​เก็บเกี่ยว​ได้​น้อย เพราะ​ตั๊กแตน​จะ​กิน​เสีย 39 พวกคุณ​จะ​ปลูก​และ​ดูแล​สวน​องุ่น แต่​จะ​ไม่​ได้​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​และ​ไม่​ได้​เก็บ​ผล เพราะ​หนอน​จะ​กิน​เสีย 40 พวกคุณ​จะ​มี​ต้น​มะกอก​ทั่ว​เขตแดน แต่​จะ​ไม่​ได้​ใช้​น้ำมัน​ชโลม​ตัว เพราะ​ผล​มะกอก​จะ​ร่วง​หมด 41 พวกคุณ​จะ​มี​ลูกชาย​ลูกสาว แต่​พวก​เขา​จะ​ไม่​อยู่​กับ​พวกคุณ เพราะ​จะ​ถูก​กวาด​ไป​เป็น​เชลย 42 ตั๊กแตน​จะ​กิน​ต้นไม้​และ​ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน​ทั้งหมด 43 คนต่างถิ่น​ที่​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ​จะ​สูง​ขึ้น​เรื่อย ๆ ส่วน​พวกคุณ​จะ​ต่ำ​ลง​เรื่อย ๆ 44 เขา​จะ​ให้​พวกคุณ​กู้ แต่​พวกคุณ​จะ​ไม่​ให้​เขา​กู้ เขา​จะ​เป็น​หัว และ​พวกคุณ​จะ​เป็น​หาง

45 คำ​สาป​ทั้งหมด​นี้​จะ​มา​ถึง ไล่​ตาม และ​ตาม​ทัน​พวกคุณ​จน​ถูก​ทำลาย เพราะ​พวกคุณ​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​ไม่​รักษา​พระบัญชา​กับ​ข้อกำหนด​ที่​พระองค์​ทรง​บัญชา 46 คำ​สาป​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​แก่​พวกคุณ​และ​ลูกหลาน​ตลอด​ไป 47 เพราะ​เมื่อ​มี​ทุก​สิ่ง​อย่าง​บริบูรณ์ พวกคุณ​ไม่​ได้​รับใช้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ด้วย​ความ​ยินดี​และ​ใจ​ที่​เปี่ยม​สุข 48 พวกคุณ​จึง​ต้อง​รับใช้​ศัตรู​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​มา​สู้ ทั้ง​ที่​หิว กระหาย เปลือย​กาย และ​ขาดแคลน​ทุก​สิ่ง พระองค์​จะ​ทรง​วาง​แอก​เหล็ก​บน​คอ​พวกคุณ​จน​ทรง​ทำลาย​พวกคุณ 49 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​นำ​ชนชาติ​หนึ่ง​จาก​แดน​ไกล จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดิน​โลก มา​สู้​กับ​พวกคุณ​เหมือน​นก​อินทรี​บิน​มา เป็น​ชนชาติ​ที่​พวกคุณ​ฟัง​ภาษา​ไม่​รู้เรื่อง 50 เป็น​ชนชาติ​หน้าตา​ดุดัน ไม่​เคารพ​คน​ชรา​และ​ไม่​ปรานี​คน​หนุ่ม​สาว 51 พวก​เขา​จะ​กิน​ลูก​สัตว์​และ​ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน​ของ​พวกคุณ​จน​ถูก​ทำลาย จะ​ไม่เหลือ​ธัญพืช เหล้า​องุ่น​ใหม่ น้ำมัน ฝูง​วัว​ที่​เพิ่ม​จำนวน หรือ​ลูก​แกะ​ลูก​แพะ​ไว้​ให้ จน​พวกคุณ​พินาศ 52 พวก​เขา​จะ​ล้อม​พวกคุณ​ใน​ทุก​เมือง จน​กำแพง​สูง​และ​แข็งแรง​ที่​พวกคุณ​ไว้ใจ​พัง​ลง​ทั่ว​แผ่นดิน พวก​เขา​จะ​ล้อม​พวกคุณ​ใน​ทุก​เมือง​ทั่ว​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ 53 ใน​การ​ล้อม​เมือง​และ​ความ​ทุกข์​ที่​ศัตรู​บีบ​บังคับ พวกคุณ​จะ​กิน​ลูก​ของ​ตัวเอง คือ​เนื้อ​ลูกชาย​และ​ลูกสาว​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ประทาน​ให้ 54 แม้แต่​ชาย​ที่​อ่อนโยน​และ​ละเอียดอ่อน​ที่สุด​ใน​หมู่​พวกคุณ​ก็​จะ​มอง​พี่น้อง ภรรยา​ที่รัก และ​ลูก​ที่​ยัง​เหลือ​อยู่​อย่าง​ไม่​ปรานี 55 เขา​จะ​ไม่​แบ่ง​เนื้อ​ลูก​ที่​กำลัง​กิน​ให้​ใคร​เลย เพราะ​ไม่เหลือ​อะไร​อีก​แล้ว ใน​การ​ล้อม​เมือง​และ​ความ​ทุกข์​ที่​ศัตรู​บีบ​บังคับ​พวกคุณ​ใน​ทุก​เมือง 56 แม้แต่​หญิง​ที่​อ่อนโยน​และ​ละเอียดอ่อน​ที่สุด​ใน​หมู่​พวกคุณ ซึ่ง​เคย​บอบบาง​จน​ไม่​กล้า​วาง​ฝ่าเท้า​ลง​บน​พื้น จะ​มอง​สามี​ที่รัก ลูกชาย และ​ลูกสาว​อย่าง​ไม่​ปรานี 57 แม้แต่​ทารก​ที่​เพิ่ง​คลอด​ออก​มา​ระหว่าง​ขา​ของ​เธอ และ​ลูก ๆ ที่​เธอ​ให้​กำเนิด เพราะ​เธอ​จะ​กิน​พวก​เขา​อย่าง​ลับ ๆ เนื่องจาก​ขาดแคลน​ทุก​สิ่ง ใน​การ​ล้อม​เมือง​และ​ความ​ทุกข์​ที่​ศัตรู​บีบ​บังคับ​พวกคุณ​ใน​เมือง 58 ถ้า​พวกคุณ​ไม่​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​ธรรมบัญญัติ​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​นี้ เพื่อ​ยำเกรง​พระนาม​อัน​รุ่งโรจน์​และ​น่า​เกรงขาม​นี้ คือ พระยาห์เวห์* พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 59 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำให้​ภัย​พิบัติ​ของ​พวกคุณ​และ​ลูกหลาน​น่า​สะพรึง​กลัว เป็น​ภัย​พิบัติ​ใหญ่​และ​ยืดเยื้อ และ​เป็น​โรค​ร้ายแรง​ที่​ยืดเยื้อ 60 พระองค์​จะ​ทรง​นำ​โรค​ทั้งปวง​ของ​อียิปต์​ที่​พวกคุณ​หวาดกลัว​กลับ​มา​อีก และ​โรค​เหล่า​นั้น​จะ​ติดตาม​พวกคุณ 61 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​นำ​โรค​และ​ภัย​พิบัติ​ทุก​อย่าง​ที่​ไม่​ได้​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​นี้​มา​สู่​พวกคุณ จน​ถูก​ทำลาย 62 พวกคุณ​จะ​เหลือ​เพียง​ไม่​กี่​คน แม้​เคย​มี​มากมาย​เหมือน​ดวงดาว​บน​ท้องฟ้า เพราะ​พวกคุณ​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 63 เช่น​เดียว​กับ​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ยินดี​ที่​จะ​ทำ​ดี​แก่​พวกคุณ​และ​เพิ่ม​จำนวน​พวกคุณ พระองค์​ก็​จะ​ทรง​ยินดี​ที่​จะ​ทำให้​พวกคุณ​พินาศ​และ​ถูก​ทำลาย พวกคุณ​จะ​ถูก​ถอน​ออก​จาก​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​เข้าไป​ครอบครอง 64 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​กระจาย​พวกคุณ​ไป​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ทั้งปวง ตั้งแต่​ปลาย​แผ่นดิน​ด้าน​หนึ่ง​ถึง​อีก​ด้าน​หนึ่ง ที่​นั่น​พวกคุณ​จะ​รับใช้​พระอื่น​ที่​ทั้ง​พวกคุณ​และ​บรรพบุรุษ​ไม่​รู้จัก ซึ่ง​ทำ​จาก​ไม้​และ​หิน 65 ท่ามกลาง​ชนชาติ​เหล่า​นั้น พวกคุณ​จะ​ไม่​พบ​ความ​สงบ และ​ฝ่าเท้า​จะ​ไม่มี​ที่​หยุด​พัก พระยาห์เวห์​จะ​ประทาน​ใจ​ที่​สั่น​กลัว ดวงตา​ที่​หมด​แรง และ​ชีวิต​ที่​เหี่ยว​เฉา​แก่​พวกคุณ 66 พวกคุณ​จะ​เห็น​ชีวิต​ของ​ตัวเอง​ตก​อยู่​ใน​ความ​ไม่​แน่นอน จะ​หวาดกลัว​ทั้ง​กลางคืน​และ​กลางวัน และ​ไม่​มั่นใจ​ว่า​จะ​รอดชีวิต 67 ตอน​เช้า​พวกคุณ​จะ​พูด​ว่า ‘อยาก​ให้​ถึง​เย็น​เสียที!’ และ​ตอน​เย็น​จะ​พูด​ว่า ‘อยาก​ให้​ถึง​เช้า​เสียที!’ เพราะ​ความ​หวาดกลัว​ใน​ใจ​และ​ภาพ​ที่​เห็น​กับ​ตา 68 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ส่ง​พวกคุณ​กลับ​ไป​อียิปต์​ทาง​เรือ ตาม​เส้นทาง​ที่​ผม​เคย​บอก​ว่า ‘พวกคุณ​จะ​ไม่​ได้​เห็น​อีก​เลย’ ที่​นั่น​พวกคุณ​จะ​เสนอ​ขาย​ตัวเอง​แก่​ศัตรู​เป็น​ทาสชาย​และ​ทาสหญิง แต่​จะ​ไม่มี​ใคร​ซื้อ

29

1 นี่​คือ​ถ้อยคำ​แห่ง​พันธสัญญา​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส​ให้​ทำ​กับ​ชาว​อิสราเอล​ใน​แผ่นดิน​โมอับ นอกเหนือ​จาก​พันธสัญญา​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​กับ​พวก​เขา​ที่​โฮเรบ 2 โมเสส​เรียก​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​และ​กล่าว​ว่า

“พวกคุณ​เห็นด้วย​ตา​ของ​ตนเอง​แล้ว​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​อะไร​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​ต่อ​ฟาโรห์ ข้าราชการ​ทั้งหมด​ของ​เขา และ​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน 3 พวกคุณ​เห็น​บท​ทดสอบ​ครั้ง​ใหญ่ หมายสำคัญ และ​การอัศจรรย์​ยิ่งใหญ่​เหล่า​นั้น​กับ​ตา 4 แต่​จนถึง​วัน​นี้ พระยาห์เวห์​ยัง​ไม่​ได้​ประทาน​ใจ​ที่​เข้าใจ ตา​ที่​มอง​เห็น และ​หู​ที่​ได้ยิน​แก่​พวกคุณ 5 เรา​ได้​นำ​พวกคุณ​ตลอด​สี่สิบ​ปี​ใน​ถิ่นทุรกันดาร เสื้อผ้า​ที่​พวกคุณ​สวม​ไม่​สึก​เก่า และ​รองเท้า​ที่​สวม​อยู่​ก็​ไม่​สึก​เก่า 6 พวกคุณ​ไม่​ได้​กิน​ขนมปัง ไม่​ได้​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​เครื่อง​ดื่ม​มึนเมา เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ 7 เมื่อ​พวกคุณ​มา​ถึงที่​แห่ง​นี้ สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​เฮชโบน​กับ​โอก​กษัตริย์​แห่ง​บาชาน​ยก​ออก​มา​รบ​กับ​เรา และ​เรา​ตี​พวก​เขา 8 เรา​เข้า​ยึด​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา​และ​มอบ​เป็น​มรดก​แก่​คน​รูเบน คน​กาด และ​ครึ่ง​เผ่า​มนัสเสห์ 9 เพราะ​ฉะนั้น จง​รักษา​ถ้อยคำ​แห่ง​พันธสัญญา​นี้​และ​ทำ​ตาม เพื่อ​พวกคุณ​จะ​เจริญ​รุ่งเรือง​ใน​ทุก​สิ่ง​ที่​ทำ 10 วัน​นี้​พวกคุณ​ทุก​คน​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ทั้ง​ผู้นำ เผ่า​ต่าง ๆ พวก​ผู้ใหญ่ เจ้าหน้าที่ และ​ชาย​อิสราเอล​ทั้งหมด 11 ทั้ง​เด็ก​เล็ก ภรรยา และ​คนต่างถิ่น​ที่​อยู่​ท่ามกลาง​ค่าย ตั้งแต่​คน​ผ่า​ฟืน​จนถึง​คน​ตัก​น้ำ 12 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​เข้า​สู่​พันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​และ​คำปฏิญาณ​ของ​พระองค์ ซึ่ง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ทำ​กับ​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้ 13 เพื่อ​วัน​นี้​พระองค์​จะ​ทรง​ตั้ง​พวกคุณ​ไว้​เป็น​ประชากร​ของ​พระองค์ และ​พระองค์​จะ​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ตาม​ที่​ตรัส​ไว้​และ​ตาม​ที่​ทรง​ปฏิญาณ​ต่อ​บรรพบุรุษ คือ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ 14 ผม​ไม่​ได้​ทำ​พันธสัญญา​และ​คำปฏิญาณ​นี้​กับ​พวกคุณ​เท่านั้น 15 แต่​ทำ​กับ​ผู้​ที่​ยืน​อยู่​กับ​เรา​ที่​นี่​ใน​วัน​นี้​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา และ​กับ​ผู้​ที่​ไม่​ได้​อยู่​กับ​เรา​ที่​นี่​ใน​วัน​นี้​ด้วย 16 เพราะ​พวกคุณ​รู้​ว่า​เรา​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์​อย่างไร และ​เรา​เดิน​ผ่าน​ชนชาติ​ต่าง ๆ ที่​พวกคุณ​ผ่าน​มา​อย่างไร 17 และ​พวกคุณ​เห็น​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน​กับ​รูป​เคารพ​ของ​พวก​เขา ซึ่ง​ทำ​จาก​ไม้ หิน เงิน และ​ทอง และ​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา 18 ระวัง​อย่า​ให้​มี​ชาย หญิง ครอบครัว หรือ​เผ่า​ใด​ใน​หมู่​พวกคุณ​ที่​วัน​นี้​หัน​ใจ​ออก​จาก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา ไป​ปรนนิบัติ​พระ​ของ​ชนชาติ​เหล่า​นั้น และ​อย่า​ให้​มี​ราก​ใด​ใน​หมู่​พวกคุณ​ที่​ออก​ผล​ขม​และ​มี​พิษ 19 ถ้า​คน​เช่น​นั้น​ได้ยิน​ถ้อยคำ​แห่ง​คำ​สาป​นี้​แล้ว​กลับ​อวยพร​ตัวเอง​ใน​ใจ​ว่า ‘ฉัน​จะ​อยู่​อย่าง​สงบ แม้​จะ​เดิน​ตามใจ​ดื้อรั้น​ของ​ตัวเอง’ ทั้ง​ที่​ชุ่ม​น้ำ​และ​ที่​แห้ง​แล้ง​ก็​จะ​พินาศ​ไป​ด้วย​กัน 20 พระยาห์เวห์​จะ​ไม่​ทรง​ให้​อภัย​เขา แต่​ความ​กริ้ว​และ​ความ​หวงแหน​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​ลุก​คุก​รุ่น​เป็น​ควัน​ต่อ​คน​นั้น คำ​สาป​ทั้งหมด​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​นี้​จะ​ตก​อยู่​กับ​เขา และ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ลบ​ชื่อ​ของ​เขา​ออก​จาก​ใต้​ฟ้า 21 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​แยก​เขา​ออก​จาก​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอล​ให้​รับ​ภัย ตาม​คำ​สาป​แห่ง​พันธสัญญา​ทั้งหมด​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​นี้

22 คน​รุ่น​ต่อ​มา คือ ลูกหลาน​ที่​จะ​เกิด​ภายหลัง และ​คน​ต่างชาติ​ที่มา​จาก​แดน​ไกล จะ​เห็น​ภัย​พิบัติ​ของ​แผ่นดิน​และ​โรค​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​เกิด​ขึ้น 23 พวก​เขา​จะ​เห็น​ว่า​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​เต็ม​ไป​ด้วย​กำมะถัน​และ​เกลือ ถูก​เผา​ไหม้ ไม่มี​การ​หว่าน ไม่มี​ผลผลิต และ​ไม่มี​หญ้า​ใด​งอก​ขึ้น เหมือน​เมือง​โสโดม โกโมราห์ อัดมาห์ และ​เศโบยิม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​คว่ำ​ทำลาย​ด้วย​ความ​กริ้ว​และ​ความ​เดือดดาล 24 แล้ว​ชนชาติ​ทั้งปวง​จะ​ถาม​ว่า ‘ทำไม​พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ทำ​เช่น​นี้​กับ​แผ่นดิน​นี้? ความ​กริ้ว​รุนแรง​นี้​หมายความ​ว่า​อะไร?’

25 คน​ทั้งหลาย​จะ​ตอบ​ว่า ‘เพราะ​พวก​เขา​ละทิ้ง​พันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ ซึ่ง​พระองค์​ทรง​ทำ​กับ​พวก​เขา​เมื่อ​ทรง​พา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ 26 แล้ว​ไป​ปรนนิบัติ​และ​กราบ​ไหว้​พระอื่น​ที่​พวก​เขา​ไม่​รู้จัก และ​ที่​พระองค์​ไม่​ได้​ทรง​มอบ​ให้​พวก​เขา 27 พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​กริ้ว​ต่อ​แผ่นดิน​นี้​อย่าง​รุนแรง และ​นำ​คำ​สาป​ทั้งหมด​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​นี้​มา​สู่​แผ่นดิน 28 พระยาห์เวห์​ทรง​ถอน​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่นดิน​ด้วย​ความ​กริ้ว ความ​เดือดดาล และ​ความ​ขุ่น​เคือง​อย่าง​ยิ่ง แล้ว​โยน​พวก​เขา​ไป​ยัง​แผ่นดิน​อื่น ดัง​ที่​เป็นอยู่​ทุกวันนี้’

29 สิ่ง​ที่​ซ่อนเร้น​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา แต่​สิ่ง​ที่​ทรง​เปิดเผย​เป็น​ของ​เรา​และ​ลูกหลาน​ตลอด​ไป เพื่อ​เรา​จะ​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​ธรรมบัญญัติ​นี้

30

1 เมื่อ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​เกิด​ขึ้น​กับ​พวกคุณ ทั้ง​พร​และ​คำ​สาป​ที่​ผม​นำ​มา​ไว้​ต่อ​หน้า​พวกคุณ และ​พวกคุณ​ระลึก​ถึง​สิ่ง​เหล่า​นี้​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ทั้งปวง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​ขับ​ไล่​พวกคุณ​ไป 2 แล้ว​พวกคุณ​กับ​ลูกหลาน​กลับ​มา​หา​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​เชื่อฟัง​เสียง​ของ​พระองค์​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​ผม​สั่ง​ใน​วัน​นี้ ด้วย​สุดใจ​และ​สุด​ชีวิต 3 เมื่อนั้น​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​ปลด​พวกคุณ​จาก​การ​เป็น​เชลย ทรง​เมตตา และ​จะ​ทรง​กลับ​มา​รวบรวม​พวกคุณ​จาก​ชนชาติ​ทั้งปวง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ทรง​กระจาย​พวกคุณ​ไป 4 แม้​ผู้​ที่​ถูก​ขับ​ไล่​ไป​จะ​อยู่​สุด​ขอบ​ฟ้า พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​ก็​จะ​ทรง​รวบรวม​พวกคุณ​จาก​ที่​นั่น​และ​นำ​พวกคุณ​กลับ​มา 5 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​นำ​พวกคุณ​กลับ​สู่​แผ่นดิน​ที่​บรรพบุรุษ​เคย​ครอบครอง แล้ว​พวกคุณ​จะ​ครอบครอง​แผ่นดิน​นั้น พระองค์​จะ​ทรง​ทำ​ดี​แก่​พวกคุณ​และ​เพิ่ม​จำนวน​ให้​มากกว่า​บรรพบุรุษ 6 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​ตัด​หนัง​หุ้ม​ปลาย​ของ​ใจ​พวกคุณ​และ​ใจ​ของ​ลูกหลาน​ออก เพื่อ​พวกคุณ​จะ​รัก​พระองค์​ด้วย​สุดใจ​และ​สุด​ชีวิต และ​มี​ชีวิต​อยู่ 7 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​ให้​คำ​สาป​ทั้งหมด​นี้​ตก​อยู่​กับ​ศัตรู​และ​ผู้​ที่​เกลียด​ชัง​และ​ข่มเหง​พวกคุณ 8 แล้ว​พวกคุณ​จะ​กลับ​มา​เชื่อฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ทำ​ตาม​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​ผม​สั่ง​ใน​วัน​นี้ 9 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​ทำให้​พวกคุณ​เจริญ​รุ่งเรือง​อย่าง​มาก ทั้ง​ใน​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​ลงมือ​ทำ ลูกหลาน ฝูง​สัตว์ และ​ผลผลิต​จาก​แผ่นดิน เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ยินดี​ที่​จะ​ทำ​ดี​แก่​พวกคุณ​อีก​ครั้ง เหมือน​ที่​ทรง​ยินดี​ใน​บรรพบุรุษ 10 ถ้า​พวกคุณ​เชื่อฟัง​เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ รักษา​พระบัญชา​และ​ข้อกำหนด​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​นี้ และ​หัน​กลับ​มา​หา​พระองค์​ด้วย​สุดใจ​และ​สุด​ชีวิต

11 เพราะ​พระบัญชา​ที่​ผม​สั่ง​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้​ไม่​ได้​ยาก​เกิน​ไป​และ​ไม่​ได้​อยู่​ไกล​เกิน​เอื้อม 12 พระบัญชา​นี้​ไม่​ได้​อยู่​บน​สวรรค์​จน​พวกคุณ​ต้อง​พูด​ว่า ‘ใคร​จะ​ขึ้น​ไป​บน​สวรรค์​แทน​เรา เพื่อ​นำ​ลง​มา​ให้​เรา​และ​ประกาศ​ให้​เรา​ฟัง เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ทำ​ตาม?’ 13 และ​ไม่​ได้​อยู่​เลย​ทะเล​จน​พวกคุณ​ต้อง​พูด​ว่า ‘ใคร​จะ​ข้าม​ทะเล​แทน​เรา เพื่อ​นำ​มา​ให้​เรา​และ​ประกาศ​ให้​เรา​ฟัง เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ทำ​ตาม?’ 14 แต่​ถ้อยคำ​นี้​อยู่​ใกล้​พวกคุณ​มาก อยู่​ใน​ปาก​และ​ใน​ใจ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ทำ​ตาม​ได้ 15 วัน​นี้​ผม​นำ​ชีวิต​และ​ความ​เจริญ​รุ่งเรือง ความ​ตาย​และ​ความ​ชั่ว​มา​ไว้​ต่อ​หน้า​พวกคุณ 16 วัน​นี้​ผม​สั่ง​ให้​พวกคุณ​รัก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​พระองค์ และ​รักษา​พระบัญชา ข้อกำหนด และ​กฎเกณฑ์​ของ​พระองค์ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​มี​ชีวิต​และ​เพิ่ม​จำนวน และ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ทรง​อวยพร​ใน​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​เข้าไป​ครอบครอง 17 แต่​ถ้า​ใจ​ของ​พวกคุณ​หัน​ออก​ไป​และ​ไม่​ฟัง แต่​ถูก​ชักจูง​ให้​ไป​กราบ​ไหว้​และ​รับใช้​พระอื่น 18 วัน​นี้​ผม​ประกาศ​ให้​พวกคุณ​รู้​ว่า พวกคุณ​จะ​ต้อง​พินาศ​แน่นอน จะ​ไม่​ได้​มีอายุ​ยืน​ใน​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​ไป​ครอบครอง 19 วัน​นี้​ผม​ขอ​ให้​ฟ้า​และ​แผ่นดิน​เป็น​พยาน​กล่าวโทษ​พวกคุณ​ว่า ผม​นำ​ชีวิต​และ​ความ​ตาย พร​และ​คำ​สาป​มา​ไว้​ต่อ​หน้า​พวกคุณ เพราะ​ฉะนั้น​จง​เลือก​ชีวิต เพื่อ​พวกคุณ​กับ​ลูกหลาน​จะ​มี​ชีวิต 20 โดย​รัก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เชื่อฟัง​เสียง​ของ​พระองค์ และ​ยึดมั่น​ใน​พระองค์ เพราะ​พระองค์​คือ​ชีวิต​และ​ความ​ยืนยาว​ของ​พวกคุณ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ต่อ​บรรพบุรุษ คือ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ ว่า​จะ​ประทาน​ให้”

31

1 โมเสส​ไป​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แก่​อิสราเอล​ทั้งหมด 2 เขา​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “วัน​นี้​ผม​อายุ​หนึ่ง​ร้อย​ยี่​สิบ​ปี​แล้ว ผม​ออก​ไป​ทำ​หน้าที่​อย่าง​แต่​ก่อน​ไม่​ไหว​แล้ว และ​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ผม​ว่า ‘เจ้า​จะ​ไม่​ได้​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​นี้’ 3 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​เอง​จะ​ทรง​ข้าม​ไป​นำ​หน้า​พวกคุณ พระองค์​จะ​ทรง​ทำลาย​ชนชาติ​เหล่า​นี้​ให้​พ้น​ทาง​พวกคุณ แล้ว​พวกคุณ​จะ​เข้า​ครอบครอง​แทน​พวก​เขา โยชูวา​จะ​ข้าม​ไป​นำ​หน้า​พวกคุณ ตาม​ที่​พระ​ยาห์เวห์ตรัสไว้ 4 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำ​กับ​พวก​เขา​เหมือน​ที่​ทรง​ทำ​กับ​สิโหน​และ​โอก กษัตริย์​ชาว​อาโมไรต์ และ​กับ​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา เมื่อ​พระองค์​ทรง​ทำลาย​พวก​เขา 5 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​พวกคุณ และ​พวกคุณ​ต้อง​ทำ​กับ​พวก​เขา​ตาม​พระบัญชา​ทั้งหมด​ที่​ผม​สั่ง​ไว้ 6 จง​เข้มแข็ง​และ​กล้า​หาญ อย่า​กลัว​หรือ​หวาดหวั่น​พวก​เขา เพราะ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​เอง​จะ​ทรง​ไป​กับ​พวกคุณ พระองค์​จะ​ไม่​ทรง​ปล่อย​พวกคุณ​และ​ไม่​ทรง​ทอดทิ้ง​พวกคุณ”

7 โมเสส​เรียก​โยชูวา​มา แล้ว​พูด​กับ​เขา​ต่อ​หน้า​อิสราเอล​ทั้งหมด​ว่า “จง​เข้มแข็ง​และ​กล้า​หาญ เพราะ​เจ้า​จะ​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​นั้น​พร้อม​กับ​ประชาชน​นี้ คือ​แผ่นดิน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ต่อ​บรรพบุรุษ​ว่า​จะ​ประทาน​ให้ และ​เจ้า​จะ​ทำให้​พวก​เขา​ได้​รับ​แผ่นดิน​นั้น​เป็น​มรดก 8 พระยาห์เวห์​เอง​จะ​ทรง​นำ​หน้า​เจ้า พระองค์​จะ​ทรง​อยู่​กับ​เจ้า จะ​ไม่​ทรง​ปล่อย​เจ้า​และ​ไม่​ทรง​ทอดทิ้ง​เจ้า อย่า​กลัว อย่า​ท้อใจ”

9 โมเสส​เขียน​ธรรมบัญญัติ​นี้ แล้ว​มอบ​ให้​ปุโรหิต​ลูกหลาน​ของ​เลวี​ผู้​หาม​หีบ​พันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์ และ​มอบ​ให้​พวก​ผู้ใหญ่​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล 10 โมเสส​สั่ง​พวก​เขา​ว่า “เมื่อ​ครบ​ทุก​เจ็ด​ปี ตาม​กำหนด​ปี​แห่ง​การ​ปลดหนี้ ใน​เทศกาล​เพิงพัก 11 เมื่อ​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​เข้า​เฝ้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ณ สถานที่​ที่​พระองค์​จะ​ทรง​เลือก จง​อ่าน​ธรรมบัญญัติ​นี้​ให้​อิสราเอล​ทั้งหมด​ฟัง 12 จง​เรียก​ประชาชน​มา​รวม​กัน ทั้ง​ชาย หญิง เด็ก​เล็ก และ​คนต่างถิ่น​ที่​อยู่​ใน​เมือง​ของ​พวกคุณ เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​ฟัง เรียนรู้ ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ และ​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​ธรรมบัญญัติ​นี้ 13 และ​เพื่อ​ให้​ลูกหลาน​ที่​ยัง​ไม่​รู้จัก​ได้​ฟัง​และ​เรียนรู้​ที่​จะ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ตลอด​เวลา​ที่​พวกคุณ​มี​ชีวิต​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​ไป​ครอบครอง”

14 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ดูเถิด วัน​ตาย​ของ​เจ้า​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว จง​เรียก​โยชูวา แล้ว​พา​กัน​มา​ยืน​ที่​เต็นท์​นัด​พบ เพื่อ​เรา​จะ​มอบหมาย​หน้าที่​แก่​เขา”

โมเสส​กับ​โยชูวา​จึง​ไป​ยืน​ที่​เต็นท์​นัด​พบ

15 พระยาห์เวห์​ทรง​ปรากฏ​ใน​เต็นท์​เป็น​เสา​เมฆ และ​เสา​เมฆ​นั้น​ตั้ง​อยู่​เหนือ​ทาง​เข้า​เต็นท์ 16 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า “ดูเถิด เจ้า​กำลัง​จะ​ล่วง​หลับ​ไป​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า ประชาชน​นี้​จะ​ลุก​ขึ้น​ไป​เล่นชู้​กับ​เทพเจ้า​ต่าง​ด้าว​ของ​แผ่นดิน​ที่​พวก​เขา​กำลัง​จะ​เข้าไป​อยู่ พวก​เขา​จะ​ทอดทิ้ง​เรา​และ​ละเมิด​พันธสัญญา​ที่​เรา​ทำ​ไว้​กับ​พวก​เขา 17 ใน​วัน​นั้น​ความ​กริ้ว​ของ​เรา​จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อ​พวก​เขา เรา​จะ​ทอดทิ้ง​พวก​เขา​และ​ซ่อน​หน้า​จาก​พวก​เขา พวก​เขา​จะ​ถูก​กลืน​กิน ความ​ชั่ว​ร้าย​และ​ความ​ทุกข์​มากมาย​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​พวก​เขา จน​ใน​วัน​นั้น​พวก​เขา​จะ​พูด​ว่า ‘ความ​ชั่ว​ร้าย​เหล่า​นี้​เกิด​ขึ้น​กับ​เรา​เพราะ​พระเจ้า​ของ​เรา​ไม่​อยู่​ท่ามกลาง​เรา​ไม่ใช่​หรือ?’ 18 ใน​วัน​นั้น​เรา​จะ​ซ่อน​หน้า​จาก​พวก​เขา​อย่าง​แน่นอน เพราะ​ความ​ชั่ว​ทั้งหมด​ที่​พวก​เขา​ทำ​โดย​หัน​ไปหา​พระอื่น

19 “เพราะ​ฉะนั้น ตอน​นี้​จง​เขียน​บทเพลง​นี้​ไว้​สำหรับ​พวก​เจ้า และ​สอน​ให้​ลูกหลาน​อิสราเอล​ร้อง จน​บทเพลง​นี้​ติด​ปาก​พวก​เขา เพื่อ​ให้​บทเพลง​นี้​เป็น​พยาน​ของ​เรา กล่าวโทษ​ลูกหลาน​อิสราเอล 20 เพราะ​เมื่อ​เรา​พา​พวก​เขา​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​ได้​ปฏิญาณ​ต่อ​บรรพบุรุษ​ไว้ เป็น​แผ่นดิน​ที่​อุดม​ด้วย​น้ำนม​และ​น้ำผึ้ง และ​พวก​เขา​ได้​กิน​จน​อิ่ม​และ​อ้วนพี พวก​เขา​จะ​หัน​ไปหา​พระอื่น รับใช้​พระเหล่านั้น ดูหมิ่น​เรา และ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​เรา 21 เมื่อ​ความ​ชั่ว​ร้าย​และ​ความ​ทุกข์​มากมาย​เกิด​ขึ้น​กับ​พวก​เขา บทเพลง​นี้​จะ​เป็น​พยาน​กล่าวโทษ​พวก​เขา เพราะ​ลูกหลาน​ของ​พวก​เขา​จะ​ยัง​ร้อง​บทเพลง​นี้​สืบ​ต่อ​กัน​ไป​ไม่​ขาด​ปาก เรา​รู้​วิถีทาง​ของ​พวก​เขา​และ​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​กำลัง​ทำ​อยู่​วัน​นี้ ก่อน​ที่​เรา​จะ​พา​พวก​เขา​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​สัญญา​ไว้”

22 วัน​นั้น​เอง​โมเสส​เขียน​บทเพลง​นี้​และ​สอน​ให้​ลูกหลาน​อิสราเอล​ร้อง

23 พระองค์​ทรง​มอบหมาย​หน้าที่​แก่​โยชูวาบุตรนูน​และ​ตรัส​ว่า “จง​เข้มแข็ง​และ​กล้า​หาญ เพราะ​เจ้า​จะ​พา​ลูกหลาน​อิสราเอล​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​ได้​ปฏิญาณ​ว่า​จะ​ประทาน​ให้​พวก​เขา เรา​จะ​อยู่​กับ​เจ้า”

24 เมื่อ​โมเสส​เขียน​ถ้อยคำ​ของ​ธรรมบัญญัติ​นี้​ลง​ใน​หนังสือ​จน​จบ​แล้ว 25 โมเสส​สั่ง​คนเลวี​ผู้​หาม​หีบ​พันธสัญญา​ของ​พระ​ยาห์เวห์ว่า 26 “จง​นำ​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​นี้​ไป​วาง​ไว้​ข้าง​หีบ​พันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ เพื่อ​ให้​หนังสือ​เล่ม​นี้​อยู่​ที่​นั่น​เป็น​พยาน​กล่าวโทษ​พวกคุณ 27 เพราะ​ผม​รู้​ว่า​พวกคุณ​กบฏ​และ​หัว​แข็ง​เพียง​ใด ดูสิ ขณะ​ที่​ผม​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​กับ​พวกคุณ​วัน​นี้ พวกคุณ​ยัง​กบฏ​ต่อ​พระยาห์เวห์ แล้ว​หลัง​จาก​ผม​ตาย​จะ​ยิ่ง​กว่า​นั้น​สัก​เท่าไร! 28 จง​เรียก​พวก​ผู้ใหญ่​จาก​ทุก​เผ่า​และ​เจ้าหน้าที่​ทั้งหมด​มา​หา​ผม เพื่อ​ผม​จะ​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ให้​พวก​เขา​ฟัง และ​เรียก​ฟ้า​กับ​แผ่นดิน​มา​เป็น​พยาน​กล่าวโทษ​พวก​เขา 29 เพราะ​ผม​รู้​ว่า หลัง​จาก​ผม​ตาย พวกคุณ​จะ​ทำตัว​เสื่อมทราม​อย่าง​หนัก​และ​หัน​ออก​จาก​ทาง​ที่​ผม​สั่ง​ไว้ ความ​ชั่ว​ร้าย​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​พวกคุณ​ใน​วัน​ข้าง​หน้า เพราะ​พวกคุณ​จะ​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ใน​สายตา​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ยั่ว​พระองค์​ให้​กริ้ว​ด้วย​สิ่ง​ที่​มือ​พวกคุณ​ทำ”

30 โมเสส​กล่าว​ถ้อยคำ​ของ​บทเพลง​นี้​ให้​อิสราเอล​ทั้ง​ชุมนุม​ฟัง​จน​จบ

32

1 ฟ้าสวรรค์​เอ๋ย จง​เงี่ยหู​ฟัง แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​พูด

ให้​แผ่นดิน​ฟัง​ถ้อยคำ​จาก​ปาก​ข้าพเจ้า

2 คำ​สอน​ของ​ข้าพเจ้า​จะ​หยด​ลง​ดั่ง​สาย​ฝน

ถ้อยคำ​ของ​ข้าพเจ้า​จะ​พร่าง​พรม​ดั่ง​น้ำค้าง

ดั่ง​ฝน​ละออง​เหนือ​หญ้า​อ่อน

ดั่ง​สาย​ฝน​บน​พืช​เขียว

3 เพราะ​ข้าพเจ้า​จะ​ประกาศ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์

จง​ถวาย​ความ​ยิ่งใหญ่​แด่​พระเจ้า​ของ​เรา!

4 พระองค์​คือ​ศิลา งาน​ของ​พระองค์​สมบูรณ์

เพราะ​ทาง​ทั้งสิ้น​ของ​พระองค์​ยุติธรรม

พระเจ้า​ผู้​สัตย์​ซื่อ ไม่​ทรง​ทำ​ผิด

พระองค์​ทรง​เที่ยงธรรม​และ​ซื่อตรง

5 พวก​เขา​ทำตัว​เสื่อมทราม​ต่อ​พระองค์

เพราะ​ความ​บกพร่อง​ของ​ตน พวก​เขา​จึง​ไม่ใช่​ลูก​ของ​พระองค์

เป็น​คน​รุ่น​คดเคี้ยว​และ​บิดเบี้ยว

6 ประชาชน​โง่เขลา​ไร้​ปัญญา​เอ๋ย

นี่​หรือ​คือ​สิ่ง​ที่​ตอบแทน​พระยาห์เวห์?

พระองค์​ไม่ใช่​พ่อ​ของ​พวกคุณ ผู้​ซื้อ​พวกคุณ​ไว้​หรือ?

พระองค์​ทรง​สร้าง​และ​สถาปนา​พวกคุณ

7 จง​ระลึก​ถึง​วัน​เก่า​ก่อน

คิด​ถึง​ปี​แห่ง​คน​หลาย​ชั่ว​อายุ

ถาม​พ่อ​ของ​พวกคุณ แล้ว​เขา​จะ​บอก

ถาม​พวก​ผู้ใหญ่ แล้ว​พวก​เขา​จะ​เล่า​ให้​ฟัง

8 เมื่อ​องค์​ผู้​สูง​สุด​ประทาน​มรดก​แก่​ชนชาติ​ต่าง ๆ

เมื่อ​พระองค์​ทรง​แยก​ลูกหลาน​มนุษย์​ออก​จาก​กัน

พระองค์​ทรง​กำหนด​เขตแดน​ของ​ชนชาติ

ตาม​จำนวน​ลูกหลาน​อิสราเอล

9 เพราะ​ส่วน​ของ​พระยาห์เวห์​คือ​ประชากร​ของ​พระองค์

ยาโคบ​คือ​ส่วน​มรดก​ที่​พระองค์​ได้​รับ

10 พระองค์​ทรง​พบ​เขา​ใน​แผ่นดิน​กันดาร

ใน​ถิ่น​ร้าง​ที่​มี​เสียง​โหยหวน

พระองค์​ทรง​โอบ​ล้อม​เขา

ทรง​ดูแล​เขา

ทรง​รักษา​เขา​ดั่ง​แก้วตา​ดวงใจ

11 ดั่ง​นก​อินทรี​กวน​รัง​ของ​มัน

โผ​บิน​อยู่​เหนือ​ลูก​อ่อน

พระองค์​ทรง​กาง​ปีก

รับ​พวก​เขา​ขึ้น​มา

และ​แบก​ไว้​บน​ขน​ปีก

12 พระยาห์เวห์​เพียง​พระองค์​เดียว​ทรง​นำ​เขา

ไม่มี​พระ​ต่าง​ด้าว​องค์​ใด​อยู่​กับ​เขา

13 พระองค์​ทรง​ให้​เขา​ขี่​บน​ที่​สูง​ของ​แผ่นดิน

เขา​ได้​กิน​ผลผลิต​จาก​ท้อง​ทุ่ง

พระองค์​ทรง​ให้​เขา​ดูด​น้ำผึ้ง​จาก​ศิลา

และ​น้ำมัน​จาก​หินเหล็กไฟ

14 เนย​จาก​ฝูง​วัว น้ำนม​จาก​ฝูง​แกะ

พร้อม​ไขมัน​ลูก​แกะ

แกะ​ผู้​พันธุ์​บาชาน​และ​แพะ

พร้อม​ข้าว​สาลี​ชั้น​เลิศ

เจ้า​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​จาก​เลือด​ของ​องุ่น

15 แต่​เยชูรุน​อ้วนพี​แล้ว​เตะ​ถีบ​อย่าง​พยศ

เจ้า​อ้วน​ขึ้น

ตัว​หนา​ขึ้น

ผิวพรรณ​เปล่งปลั่ง

แล้ว​เขา​ก็​ทอดทิ้ง​พระเจ้า​ผู้ทรง​สร้าง​เขา

และ​ดูหมิ่น​ศิลา​แห่ง​ความ​รอด​ของ​ตน

16 พวก​เขา​ทำให้​พระองค์​หึง​หวง​ด้วย​พระ​ต่าง​ด้าว

ยั่ว​พระองค์​ให้​กริ้ว​ด้วย​สิ่ง​น่า​สะอิดสะเอียน

17 พวก​เขา​ถวาย​เครื่องบูชา​แก่​พวก​ปีศาจ ไม่ใช่​แด่​พระเจ้า

แก่​เทพเจ้า​ที่​พวก​เขา​ไม่​เคย​รู้จัก

เทพเจ้า​ใหม่​ที่​เพิ่ง​เกิด​ขึ้น​ไม่​นาน

ซึ่ง​บรรพบุรุษ​ไม่​เคย​หวาดเกรง

18 เจ้า​ไม่​ใส่ใจ​ศิลา​ผู้​ให้​กำเนิด​เจ้า

และ​ลืม​พระเจ้า​ผู้ทรง​ให้​กำเนิด​เจ้า

19 พระยาห์เวห์​ทรง​เห็น​แล้ว​ทรง​รังเกียจ

เพราะ​ลูกชาย​ลูกสาว​ของ​พระองค์​ยั่ว​พระองค์

20 พระองค์​ตรัส​ว่า “เรา​จะ​ซ่อน​หน้า​จาก​พวก​เขา

แล้ว​ดู​ว่า​ปลายทาง​ของ​พวก​เขา​จะ​เป็น​อย่างไร

เพราะ​พวก​เขา​เป็น​คน​รุ่น​คดเคี้ยว​ยิ่งนัก

เป็น​ลูก​ที่​ไม่มี​ความ​สัตย์​ซื่อ

21 พวก​เขา​ทำให้​เรา​หึง​หวง​ด้วย​สิ่ง​ที่​ไม่ใช่​พระเจ้า

ยั่ว​เรา​ให้​กริ้ว​ด้วย​สิ่ง​ไร้​ค่า

เรา​จะ​ทำให้​พวก​เขา​หึง​หวง​ด้วย​ชน​ที่​ไม่​เป็น​ชนชาติ

จะ​ยั่ว​พวก​เขา​ให้​กริ้ว​ด้วย​ชนชาติ​ไร้​ปัญญา

22 เพราะ​ไฟ​ลุก​ขึ้น​จาก​ความ​กริ้ว​ของ​เรา

มัน​เผา​ผลาญ​ลงไป​ถึง​แดน​คน​ตาย​เบื้อง​ล่าง​สุด*

เผา​แผ่นดิน​และ​ผลผลิต​ของ​มัน

จุด​ไฟ​เผา​รากฐาน​ของ​ภูเขา

23 “เรา​จะ​กอง​ความ​ชั่ว​ร้าย​ทับ​พวก​เขา

จะ​ใช้​ลูก​ธนู​ของ​เรา​กับ​พวก​เขา​จน​หมด

24 พวก​เขา​จะ​ผ่ายผอม​เพราะ​ความ​หิว

ถูก​เผา​ผลาญ​ด้วย​ความ​ร้อน​แรง

และ​ภัย​พิบัติ​อัน​ขม​ขื่น

เรา​จะ​ให้​เขี้ยว​สัตว์​ร้าย​กัด​กิน​พวก​เขา

พร้อม​พิษ​งู​ที่​เลื้อย​อยู่​ใน​ฝุ่น

25 ข้าง​นอก ดาบ​จะ​พราก​คน​ที่รัก​ไป

ส่วน​ใน​ห้อง

ความ​หวาดผวา​จะ​ครอบงำ​ทั้ง​ชาย​หนุ่ม​และ​หญิง​สาว​พรหมจารี

ทั้ง​ทารก​ยัง​ดูด​นม​และ​คน​ผม​หงอก

26 เรา​เคย​คิด​ว่า ‘จะ​กระจาย​พวก​เขา​ไป​ไกล

จะ​ทำให้​ความ​ทรง​จำ​ถึง​พวก​เขา​สูญสิ้น​จาก​หมู่​มนุษย์’

27 หาก​เรา​ไม่​เกรง​การ​ยั่วยุ​จาก​ศัตรู

เกรง​ว่า​ฝ่าย​ตรง​ข้าม​จะ​เข้าใจ​ผิด

เกรง​ว่า​พวก​เขา​จะ​พูด​ว่า ‘มือ​ของ​เรา​ยิ่งใหญ่

พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​เลย’ ”

28 เพราะ​พวก​เขา​เป็น​ชนชาติ​ที่​ไม่​รู้จัก​คิด​อ่าน

ไม่มี​ความ​เข้าใจ​อยู่​ใน​พวก​เขา

29 โอ้ ถ้า​พวก​เขา​มี​ปัญญา​และ​เข้าใจ​เรื่อง​นี้

ถ้า​พวก​เขา​คิด​ถึง​บั้นปลาย​ของ​ตน!

30 คน​เดียว​จะ​ไล่​พัน​คน​ได้​อย่างไร

สอง​คน​จะ​ทำให้​หมื่น​คน​หนี​ได้​อย่างไร

ถ้า​ศิลา​ของ​พวก​เขา​ไม่​ได้​ขาย​พวก​เขา​เสีย

และ​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​มอบ​พวก​เขา​ไว้?

31 เพราะ​ศิลา​ของ​พวก​เขา​ไม่​เหมือน​ศิลา​ของ​เรา

แม้​ศัตรู​ของ​เรา​ยัง​ยอมรับ​เช่น​นั้น

32 เพราะ​เถา​องุ่น​ของ​พวก​เขา​มา​จาก​เถา​แห่ง​โสโดม

จาก​ไร่​ของ​โกโมราห์

องุ่น​ของ​พวก​เขา​เป็น​องุ่น​พิษ

พวง​องุ่น​ขม​ขื่น

33 เหล้า​องุ่น​ของ​พวก​เขา​คือ​พิษ​งู

คือ​พิษ​ร้าย​ของ​งู​เห่า

34 “สิ่ง​นี้​ไม่​ได้​เก็บ​ไว้​กับ​เรา​หรือ

ไม่​ได้​ผนึก​ไว้​ใน​คลัง​ของ​เรา​หรือ?

35 การ​แก้​แค้น​และ​การ​ตอบแทน​เป็น​ของ​เรา

เมื่อ​เท้า​ของ​พวก​เขา​ลื่น​ไถล

เพราะ​วัน​แห่ง​หายนะ​ของ​พวก​เขา​ใกล้​เข้า​มา

หายนะ​ของ​พวก​เขา​กำลัง​โถม​เข้า​มา”

36 เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​พิพากษา​ประชากร​ของ​พระองค์

และ​ทรง​สงสาร​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

เมื่อ​ทรง​เห็น​ว่า​กำลัง​ของ​พวก​เขา​หมด​สิ้น

ไม่มี​ใคร​เหลือ ไม่​ว่า​ถูก​กัก​ไว้​หรือ​เป็น​อิสระ

37 พระองค์​จะ​ตรัส​ว่า “ไหน​เล่า​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา

ศิลา​ที่​พวก​เขา​ใช้​เป็น​ที่​ลี้ภัย

38 ผู้​กิน​ไขมัน​จาก​เครื่องบูชา​ของ​พวก​เขา

และ​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​จาก​เครื่อง​ดื่ม​บูชา?

ให้​เทพ​เหล่า​นั้น​ลุก​ขึ้น​มา​ช่วย​พวกคุณ​สิ!

ให้​พวก​มัน​เป็น​ที่​คุ้ม​ภัย​ของ​พวกคุณ​สิ!

39 “จง​ดูเถิด บัดนี้ เรา​นี่แหละ​คือ​ผู้​นั้น

ไม่มี​พระเจ้า​อื่น​อยู่​กับ​เรา

เรา​ฆ่า และ​เรา​ทำให้​มี​ชีวิต

เรา​ทำให้​บาดเจ็บ และ​เรา​รักษา

ไม่มี​ใคร​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​เรา​ได้

40 เพราะ​เรา​ยก​มือ​ขึ้น​สู่​ฟ้าสวรรค์​และ​ประกาศ​ว่า

‘เรา​มี​ชีวิต​อยู่​เป็น​นิตย์’

41 หาก​เรา​ลับ​ดาบ​แวววาว​ให้​คม

และ​มือ​ของ​เรา​จับ​ดาบ​เพื่อ​พิพากษา

เรา​จะ​แก้​แค้น​ศัตรู​ของ​เรา

และ​ตอบแทน​ผู้​ที่​เกลียด​เรา

42 เรา​จะ​ทำให้​ลูก​ธนู​เมามาย​ด้วย​เลือด

ดาบ​ของ​เรา​จะ​กิน​เนื้อ​ด้วย​เลือด​ของ​ผู้​ถูก​ฆ่า​และ​เชลย

รวม​ทั้ง​ศีรษะ​ของ​ผู้นำ​ฝ่าย​ศัตรู”

43 ชนชาติ​ทั้งหลาย​เอ๋ย จง​ชื่นชมยินดี​กับ​ประชากร​ของ​พระองค์

เพราะ​พระองค์​จะ​ทรง​แก้​แค้น​แทน​เลือด​ของ​ผู้​รับใช้

จะ​ทรง​แก้​แค้น​ศัตรู​ของ​พระองค์

และ​ทรง​ลบล้าง​บาป​ให้​แผ่นดิน​กับ​ประชากร​ของ​พระองค์†

44 โมเสส​กับ​โยชูวาบุตรนูน​มา​กล่าว​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​บทเพลง​นี้​ให้​ประชาชน​ฟัง 45 เมื่อ​โมเสส​กล่าว​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​นี้​แก่​อิสราเอล​จน​จบ 46 เขา​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “จง​ใส่ใจ​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ที่​ผม​ใช้​เป็น​พยาน​เตือน​พวกคุณ​ใน​วัน​นี้ พวกคุณ​ต้อง​สั่ง​ลูกหลาน​ให้​ระมัดระวัง​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​ธรรมบัญญัติ​นี้ 47 เพราะ​ถ้อยคำ​นี้​ไม่ใช่​เรื่อง​ไร้​สาระ​สำหรับ​พวกคุณ แต่​คือ​ชีวิต​ของ​พวกคุณ และ​ด้วย​ถ้อยคำ​นี้​พวกคุณ​จะ​มีอายุ​ยืน​ใน​แผ่นดิน​ที่​กำลัง​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน​ไป​ครอบครอง”

48 วัน​เดียวกัน​นั้น​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​โมเสส​ว่า 49 “จง​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​อาบาริม​นี้ คือ​ภูเขา​เนโบ ซึ่ง​อยู่​ใน​แผ่นดิน​โมอับ​ตรง​ข้าม​เมือง​เยรีโค และ​มอง​ดู​แผ่นดิน​คานาอัน​ซึ่ง​เรา​ประทาน​แก่​ลูกหลาน​อิสราเอล​ให้​ครอบครอง 50 เจ้า​จะ​ตาย​บน​ภูเขา​ที่​เจ้า​ขึ้น​ไป และ​ถูก​รวม​ไว้​กับ​ประชากร​ของ​เจ้า เหมือน​อาโรน​พี่ชาย​ของ​เจ้า​ตาย​บน​ภูเขา​โฮร์​และ​ถูก​รวม​ไว้​กับ​ประชากร​ของ​เขา 51 เพราะ​พวก​เจ้า​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​เรา​ท่ามกลาง​ลูกหลาน​อิสราเอล ที่​น้ำ​เมรีบาห์​แห่ง​คา​เดช ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ศิน เพราะ​พวก​เจ้า​ไม่​ได้​แสดง​ให้​ลูกหลาน​อิสราเอล​เห็น​ว่า​เรา​บริสุทธิ์ 52 เจ้า​จะ​มอง​เห็น​แผ่นดิน​นั้น​ได้​จาก​ระยะ​ไกล แต่​จะ​ไม่​ได้​เข้าไป​ใน​แผ่นดิน​ที่​เรา​ประทาน​แก่​ลูกหลาน​อิสราเอล”

33

1 นี่​คือ​คำ​อวยพร​ที่​โมเสส คน​ของ​พระเจ้า กล่าว​แก่​ลูกหลาน​อิสราเอล​ก่อน​ตาย 2 เขา​กล่าว​ว่า

“พระยาห์เวห์​ทรง​มา​จาก​ซีนาย

ทรง​ปรากฏ​ขึ้น​จาก​เสอีร์​แก่​พวก​เขา

ทรง​ฉาย​แสง​จาก​ภูเขา​ปาราน

ทรง​มา​จาก​ท่ามกลาง​ผู้​บริสุทธิ์​นับ​หมื่น

ที่​มือ​ขวา​ของ​พระองค์​มี​ธรรมบัญญัติ​อัน​เป็น​ไฟ​สำหรับ​พวก​เขา*

3 ใช่​แล้ว พระองค์​ทรง​รัก​ประชาชน

ผู้​บริสุทธิ์​ทั้งปวง​ของ​พระองค์​อยู่​ใน​มือ​ของ​พระองค์

พวก​เขา​นั่ง​อยู่​แทบ​เท้า​พระองค์

แต่ละ​คน​รับ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

4 โมเสส​สั่ง​ธรรมบัญญัติ​แก่​เรา

เป็น​มรดก​แก่​ชุมนุม​ของ​ยาโคบ

5 พระองค์​ทรง​เป็น​กษัตริย์​ใน​เยชูรุน

เมื่อ​บรรดา​ผู้นำ​ประชาชน​มา​ชุมนุม​กัน

และ​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอล​รวม​เป็น​หนึ่ง

6 “ขอ​ให้​รูเบน​มี​ชีวิต​อยู่ ไม่​ตาย

และ​อย่า​ให้​คน​ของ​เขา​เหลือ​น้อย”

7 ส่วน​ยูดาห์ โมเสส​กล่าว​ว่า

“พระยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​เสียง​ของ​ยูดาห์

โปรด​นำ​เขา​กลับ​มา​สู่​ประชาชน​ของ​เขา

ด้วย​มือ​ของ​เขา เขา​ต่อสู้​เพื่อ​ตนเอง

ขอ​พระองค์​ทรง​ช่วย​เขา​ต่อสู้​ศัตรู”

8 ส่วน​เลวี เขา​กล่าว​ว่า

“ทูมมิม​และ​อูริม​ของ​พระองค์​อยู่​กับ​ผู้​ภักดี​ของ​พระองค์

ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​ทดสอบ​ที่​มัสสาห์

ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​โต้แย้ง​ด้วย​ที่​น้ำ​เมรีบาห์

9 เขา​กล่าว​ถึง​พ่อ​แม่​ว่า ‘ข้าพเจ้า​ไม่​เห็นแก่​ท่าน’

ไม่​ยอมรับ​พี่น้อง​ของ​ตน

และ​ไม่​รู้จัก​ลูก​ของ​ตน

เพราะ​พวก​เขา​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

และ​ยึดถือ​พันธสัญญา​ของ​พระองค์

10 พวก​เขา​จะ​สอน​กฎเกณฑ์​ของ​พระองค์​แก่​ยาโคบ

และ​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระองค์​แก่​อิสราเอล

จะ​ถวาย​เครื่อง​หอม​ต่อ​หน้า​พระองค์

และ​ถวาย​เครื่องเผาบูชา​ทั้ง​ตัว​บน​แท่น​ของ​พระองค์

11 พระยาห์เวห์ โปรด​อวยพร​ความ​สามารถ​ของ​เขา

โปรด​ทรง​รับ​ผล​งาน​จาก​มือ​ของ​เขา

โปรด​ตี​สะโพก​ของ​ผู้​ที่​ลุก​ขึ้น​สู้​เขา​ให้​แตก

และ​ตี​ผู้​ที่​เกลียด​เขา จน​ลุก​ขึ้น​อีก​ไม่​ได้”

12 ส่วน​เบนยามิน เขา​กล่าว​ว่า

“ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​อาศัย​อย่าง​ปลอดภัย​ข้าง​พระองค์

พระองค์​ทรง​ปกคลุม​เขา​ตลอด​วัน

และ​ทรง​ประทับ​อยู่​ระหว่าง​บ่า​ของ​เขา”

13 ส่วน​โยเซฟ เขา​กล่าว​ว่า

“ขอ​ให้​แผ่นดิน​ของ​เขา​ได้​รับ​พร​จาก​พระยาห์เวห์

ด้วย​ของ​ล้ำ​ค่า​จาก​ฟ้าสวรรค์ ด้วย​น้ำค้าง

และ​ด้วย​ห้วงน้ำ​ลึก​ที่​ทอด​ตัว​อยู่​เบื้อง​ล่าง

14 ด้วย​ผล​ล้ำ​ค่า​ที่​ดวง​อาทิตย์​ทำให้​เกิด

และ​พืช​ผล​ล้ำ​ค่า​ที่​ดวง​จันทร์​ให้​ตาม​ฤดูกาล

15 ด้วย​สิ่ง​ดี​ที่สุด​จาก​ภูเขา​เก่า​แก่

และ​ของ​ล้ำ​ค่า​จาก​เนิน​เขา​นิรันดร์

16 ด้วย​ของ​ล้ำ​ค่า​จาก​แผ่นดิน​และ​สิ่ง​ที่​มี​อยู่​เต็ม​แผ่นดิน

และ​ด้วย​ความ​โปรดปราน​ของ​พระองค์​ผู้ทรง​อยู่​ใน​พุ่มไม้†

ขอ​พร​เหล่า​นี้​ลง​บน​ศีรษะ​ของ​โยเซฟ

ลง​บน​กระหม่อม​ของ​ผู้​ที่​แยก​ออก​จาก​พี่น้อง

17 ความ​สง่างาม​เป็น​ของ​ลูกหัวปี​แห่ง​ฝูง​วัว​ของ​เขา

เขา​ของ​เขา​เหมือน​เขา​วัว​ป่า

ด้วย​เขา​นั้น​เขา​จะ​ขวิด​ชนชาติ​ทั้งหลาย​ไป​จน​สุด​ปลาย​แผ่นดิน

นั่น​คือ​คน​นับ​หมื่น​ของ​เอฟราอิม

และ​คน​นับ​พัน​ของ​มนัสเสห์”

18 ส่วน​เศบูลุน เขา​กล่าว​ว่า

“เศบูลุนเอ๋ย จง​ชื่นชมยินดี​เมื่อ​ออก​ไป

และ​อิสสาคาร์​เอ๋ย จง​ชื่นชมยินดี​ใน​เต็นท์​ของ​เจ้า

19 พวก​เขา​จะ​เรียก​ชนชาติ​ต่าง ๆ ขึ้น​สู่​ภูเขา

ที่​นั่น​จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​แห่ง​ความชอบธรรม

เพราะ​พวก​เขา​จะ​ดูด​ทรัพย์​อัน​อุดม​จาก​ทะเล

และ​ขุม​ทรัพย์​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​ทราย”

20 ส่วน​กาด เขา​กล่าว​ว่า

“ผู้​ที่​ขยาย​เขต​ให้​กาด​นั้น​ได้​รับ​พร

กาด​หมอบ​อยู่​ดั่ง​สิงโต​ตัวเมีย

ฉีก​ทั้ง​แขน​และ​กระหม่อม

21 เขา​เลือก​ส่วน​แรก​ไว้​สำหรับ​ตน

เพราะ​ส่วน​ของ​ผู้​วาง​กฎ​ถูก​สงวน​ไว้​ให้​เขา

เขา​มา​พร้อม​กับ​ผู้นำ​ของ​ประชาชน

เขา​ทำ​ตาม​ความชอบธรรม​ของ​พระยาห์เวห์

และ​กฎเกณฑ์​ของ​พระองค์​ร่วม​กับ​อิสราเอล”

22 ส่วน​ดาน เขา​กล่าว​ว่า

“ดาน​เป็น​ลูก​สิงโต

กระโจน​ออก​มา​จาก​บาชาน”

23 ส่วน​นัฟทาลี เขา​กล่าว​ว่า

“นัฟทาลี ผู้​เต็ม​อิ่ม​ด้วย​ความ​โปรดปราน

และ​เปี่ยม​ด้วย​พร​ของ​พระยาห์เวห์

จง​ครอบครอง​ทิศ​ตะวันตก​และ​ทิศ​ใต้”

24 ส่วน​อาเชอร์ เขา​กล่าว​ว่า

“อาเชอร์​ได้​รับ​พร​ด้วย​ลูกหลาน

ขอ​ให้​เขา​เป็น​ที่​ยอมรับ​ของ​พี่น้อง

ขอ​ให้​เท้า​ของ​เขา​จุ่ม​ใน​น้ำมัน

25 กลอนประตู​ของ​เจ้า​จะ​เป็น​เหล็ก​และ​ทองสัมฤทธิ์

กำลัง​ของ​เจ้า​จะ​คง​อยู่​ตราบ​เท่า​วัน​เวลา​ของ​เจ้า

26 “เยชูรุน​เอ๋ย ไม่มี​ผู้​ใด​เหมือน​พระเจ้า

ผู้ทรง​ขี่​ฟ้าสวรรค์​มา​ช่วย​เจ้า

และ​ด้วย​ความ​สง่างาม​ของ​พระองค์​เหนือ​ท้องฟ้า

27 พระเจ้า​นิรันดร์​คือ​ที่พำนัก​ของ​เจ้า

เบื้อง​ล่าง​มี​แขน​อัน​เป็น​นิรันดร์​รองรับ​เจ้า​ไว้

พระองค์​ทรง​ขับ​ศัตรู​ให้​พ้น​ทาง​เจ้า

และ​ตรัส​ว่า ‘จง​ทำลาย!’

28 อิสราเอล​อาศัย​อยู่​อย่าง​ปลอดภัย

น้ำพุ​ของ​ยา​โค​บอ​ยู่​โดดเดี่ยว

ใน​แผ่นดิน​แห่ง​ธัญพืช​และ​เหล้า​องุ่น​ใหม่

ฟ้า​ของ​เขา​หยด​น้ำค้าง​ลง​มา

29 อิสราเอล​เอ๋ย เจ้า​มี​ความ​สุข​จริง!

มี​ใคร​เหมือน​เจ้า ประชาชน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​ให้​รอด

พระองค์​คือ​โล่​ที่​ช่วย​เจ้า

และ​ดาบ​แห่ง​ศักดิ์ศรี​ของ​เจ้า

ศัตรู​ของ​เจ้า​จะ​ยอม​จำนน​ต่อ​เจ้า

และ​เจ้า​จะ​เหยียบ​ย่ำ​ที่​สูง​ของ​พวก​เขา”

34

1 โมเสส​ขึ้น​จาก​ที่ราบ​โมอับ​ไป​ยัง​ภูเขา​เนโบ ถึง​ยอด​ปิสกาห์​ซึ่ง​อยู่​ตรง​ข้าม​เยรีโค พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​เขา​เห็น​แผ่นดิน​ทั้งหมด ตั้งแต่​กิเลอาด​ไป​ถึง​ดาน 2 ทั้ง​นัฟทาลี แผ่นดิน​ของ​เอฟ​รา​อิมกับมนัสเสห์ และ​แผ่นดิน​ทั้งหมด​ของ​ยูดาห์​ไป​จนถึง​ทะเล​ตะวันตก 3 ทั้ง​ดินแดน​ทาง​ใต้* และ​ที่ราบ​หุบเขา​เยรีโค เมือง​แห่ง​ต้น​อินทผลัม ไป​จนถึง​โศอาร์ 4 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “นี่​คือ​แผ่นดิน​ที่​เรา​ได้​ปฏิญาณ​ต่อ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยา​โค​บว่า ‘เรา​จะ​มอบ​ให้​ลูกหลาน​ของ​เจ้า’ เรา​ให้​เจ้า​เห็นด้วย​ตา​ของ​เจ้า​แล้ว แต่​เจ้า​จะ​ไม่​ได้​ข้าม​ไป​ที่​นั่น”

5 โมเสส​ผู้​รับใช้​ของ​พระยาห์เวห์​จึง​ตาย​ที่​นั่น​ใน​แผ่นดิน​โมอับ ตาม​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์ 6 พระองค์​ทรง​ฝัง​เขา​ไว้​ใน​หุบเขา​ใน​แผ่นดิน​โมอับ ตรง​ข้าม​เบธเปโอร์ แต่​จนถึง​วัน​นี้​ไม่มี​ใคร​รู้​ว่า​หลุม​ฝัง​ศพ​ของ​เขา​อยู่​ที่ไหน 7 โมเสส​อายุ​หนึ่ง​ร้อย​ยี่​สิบ​ปี​เมื่อ​ตาย สายตา​ของ​เขา​ยัง​ไม่​ฝ้าฟาง และ​กำลัง​ยัง​ไม่​เสื่อมถอย 8 ลูกหลาน​อิสราเอล​ร้องไห้​ไว้อาลัย​โมเสส​ใน​ที่ราบ​โมอับ​สาม​สิบ​วัน จน​ครบ​กำหนด​ไว้ทุกข์ 9 โยชูวาบุตรนูน​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​จิต​แห่ง​ปัญญา เพราะ​โมเสส​ได้​วางมือ​บน​เขา ลูกหลาน​อิสราเอล​จึง​ฟัง​เขา​และ​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​โมเสส 10 ตั้งแต่​นั้น​มา ไม่​เคย​มี​ผู้เผยพระวจนะ​คน​ใด​เกิด​ขึ้น​ใน​อิสราเอล​เหมือน​โมเสส ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​รู้จัก​หน้า​ต่อ​หน้า 11 ทั้ง​ใน​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​ทั้งปวง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​เขา​ไป​ทำ​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ ต่อ​ฟาโรห์ ข้าราชการ​ทั้งหมด​ของ​เขา และ​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน 12 ทั้ง​สิ่ง​ที่​โมเสส​ทำ​ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง และ​การกระทำ​อัน​น่า​เกรงขาม​ทั้งปวง​ต่อ​หน้า​อิสราเอล​ทั้งหมด

* 1:3 1:3 เมื่อ​ฉบับภาษาอังกฤษ​พิมพ์​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​ใช้​แปล​พระนามเฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดย​ทั่วไป​ออก​เสียง​ว่า ยาห์เวห์)

† 1:6 1:6 คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

‡ 1:8 1:8 คำ​ว่า “ดูเถิด” มา​จาก “הִנֵּה” มี​ความ​หมาย​ว่า ดู จง​สังเกต จง​พิจารณา หรือ​เพ่ง​ดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

§ 1:8 1:8 หรือ เมล็ด​พันธุ์

* 3:11 3:11 หนึ่ง​ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​แขน​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

† 3:24 3:24 คำ​ที่​แปล​ว่า “องค์​เจ้า​นาย” คือ “อาโดนาย”

* 5:11 5:11 เมื่อ​ฉบับภาษาอังกฤษ​พิมพ์​คำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​มา​จาก​ภาษา​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้น​แต่​จะ​มี​หมายเหตุ​ว่า​มา​จาก​รูปย่อ יה ยาห์

† 5:11 5:11 หรือ อย่า​เอ่ย​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​โดย​ไร้​สาระ

* 22:12 22:12 หรือ พู่​ห้อย

† 22:19 22:19 หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์ ดังนั้น 100 เชเขล​หนัก​ประมาณ​หนึ่ง​กิโลกรัม หรือ 2.2 ปอนด์

‡ 22:29 22:29 หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

* 23:18 23:18 แปล​ตรง​ตัว​ว่า “สุนัข”

* 26:5 26:5 หรือ บรรพบุรุษ​ของ​ข้าพเจ้า

* 27:20 27:20 คือ มี​เพศ​สัมพันธ์​กับ

* 28:58 28:58 คำ​ที่​ฉบับภาษาอังกฤษ​พิมพ์​เป็น​ตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมด​เพื่อ​หมายถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” มา​จาก​ภาษา​ฮีบรู יהוה ยาห์เวห์ เว้น​แต่​จะ​ระบุ​เป็น​อย่าง​อื่น​ว่า​เป็น​รูปย่อ יה ยาห์

* 32:22 32:22 เชโอล คือ​สถานที่​ของ​คน​ตาย

† 32:43 32:43 สำหรับ​ข้อ​นี้ ฉบับ​เซปตัวจินต์​อ่าน​ว่า “ฟ้าสวรรค์​ทั้งหลาย​เอ๋ย จง​ชื่นชมยินดี​กับ​พระองค์ และ​ให้​ทูต​สวรรค์​ทั้งปวง​ของ​พระเจ้า​กราบ​นมัสการ​พระองค์ ชน​ต่างชาติ​ทั้งหลาย​เอ๋ย จง​ชื่นชมยินดี​กับ​ประชากร​ของ​พระองค์ และ​ให้​บุตร​ทั้งปวง​ของ​พระเจ้า​เข้มแข็ง​ขึ้น​ใน​พระองค์ เพราะ​พระองค์​จะ​ทรง​แก้​แค้น​แทน​เลือด​ของ​บุตร​ทั้งหลาย จะ​ทรง​แก้​แค้น​และ​ตอบแทน​ความ​ยุติธรรม​แก่​ศัตรู จะ​ทรง​ตอบแทน​ผู้​ที่​เกลียด​พระองค์ และ​องค์​เจ้านาย​จะ​ทรง​ชำระ​แผ่นดิน​ของ​ประชากร​ของ​พระองค์”

* 33:2 33:2 ต้นฉบับ​อีก​ฉบับ​หนึ่ง​อ่าน​ว่า “พระองค์​ทรง​มา​พร้อม​ผู้​บริสุทธิ์​นับ​หมื่น​จาก​ทิศ​ใต้ จาก​ไหล่​เขา​ของ​พระองค์”

† 33:16 33:16 คือ​พุ่มไม้​ที่​ลุก​เป็น​ไฟ​ใน​อพยพ 3:3-4

* 34:3 34:3 หรือ เนเกบ

โยชูวา

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

หนังสือ

โยชูวา

1

1 หลัง​จากโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์* สิ้น​ชีวิต​แล้ว พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาบุตร​ของ​นูน ผู้รับใช้ของโมเสสว่า 2 “โมเสสผู้รับใช้ของ​เรา​ได้​ตาย​แล้ว บัดนี้​เจ้าจงลุก​ขึ้น ข้าม​แม่น้ำจอร์แดนสาย​นี้ไปพร้อม​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​นี้ เข้า​สู่​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​กำลังจะมอบ​ให้​พวก​เขา คือ​ชาว​อิสราเอล 3 ทุก​แห่ง​ที่​ฝ่าเท้า​ของ​พวก​เจ้าจะเหยียบ​ลงนั้น เรา​ได้​มอบ​ให้​พวก​เจ้า​แล้ว​ตาม​ที่​เรา​บอกโมเสสไว้ 4 เขตแดน​ของ​พวก​เจ้าจะเริ่ม​จาก​ถิ่น​ทุรกันดาร​และ​บริเวณ​เลบานอนนี้ ไปจนถึง​แม่น้ำ​ใหญ่​คือ​แม่​น้ำยูเฟรติส รวม​ทั้ง​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​ของ​ชาว​ฮิต​ไทต์ และไปจนถึง​ทะเล​ใหญ่​ทาง​ทิศ​ตะวันตก 5 ตลอด​ชีวิต​ของ​เจ้า จะไม่มี​ใคร​ต้านทาน​เจ้า​ได้ เรา​อยู่​กับโมเสสอย่างไร เราก็จะอยู่​กับ​เจ้า​อย่าง​นั้น เราจะไม่​ละเลย​เจ้า​และจะไม่​ทอด​ทิ้ง​เจ้า

6 “จงเข้ม​แข็ง​และ​กล้า​หาญ เพราะ​เจ้าจะเป็น​ผู้นำ​ประชาชน​นี้​ให้​ได้​รับ​แผ่น​ดิน​ที่​เรา​สาบาน​ว่าจะมอบ​ให้​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา​เป็น​มรดก 7 เพียง​แต่จงเข้ม​แข็ง​และ​กล้า​หาญ​ยิ่ง​นัก จงเอาใจ​ใส่​และทำตามธรรมบัญญัติทั้งหมด​ที่โมเสสผู้รับใช้ของ​เรา​สั่ง​เจ้า​ไว้ อย่า​หันเห​จาก​ธรรมบัญญัติ​นั้น​ไปทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย เพื่อ​เจ้าจะประสบ​ความ​สำเร็จ​ไม่​ว่าจะไปที่ไหน 8 เจ้า​ต้อง​กล่าว​ถ้อยคำ​จาก​หนังสือธรรมบัญญัตินี้​อยู่​เสมอ และ​ใคร่ครวญ​ถ้อยคำ​เหล่า​นั้น​ทั้ง​กลาง​วัน​และ​กลาง​คืน เพื่อ​เจ้าจะเอาใจ​ใส่​และทำตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้ในนั้น แล้ว​ทาง​ที่​เจ้าไปจะรุ่งเรือง​และ​เจ้าจะประสบ​ความ​สำเร็จ 9 เรา​สั่ง​เจ้า​แล้ว​ไม่ใช่​หรือ จงเข้ม​แข็ง​และ​กล้า​หาญ อย่า​กลัว​และ​อย่า​ท้อใจ เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​เจ้า† จะอยู่​กับ​เจ้า​ไม่​ว่า​เจ้าจะไปที่ไหน”

10 แล้วโยชูวาสั่ง​เจ้า​หน้าที่​ของ​ประชาชน​ว่า 11 “จงเดิน​ผ่าน​กลาง​ค่าย​และ​สั่ง​ประชาชน​ว่า ‘จงเตรียม​เสบียง​ไว้ เพราะ​ภายใน​สาม​วัน พวก​ท่านจะข้าม​แม่น้ำจอร์แดนสาย​นี้ เพื่อ​เข้าไป​ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​ที่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ประทาน​ให้​พวก​ท่าน​เป็น​กรรมสิทธิ์’ ”

12 โยชูวาพูด​กับ​ชาวรูเบน ชาวกาด และคนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ว่า 13 “จงระลึก​ถึงคำที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่ง​พวก​ท่าน​ไว้​ว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​กำลัง​ให้​พวก​ท่าน​ได้​พัก​สงบ และจะประทาน​แผ่น​ดิน​นี้​แก่​พวก​ท่าน 14 ภรรยา ลูกเล็ก ๆ และ​ฝูง​สัตว์​ของ​พวก​ท่านจะอาศัย​อยู่ในแผ่น​ดิน​ซึ่งโมเสสมอบ​ให้​พวก​ท่าน​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน แต่​พวก​ท่าน​ทุกคนที่​เป็น​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ​ต้อง​ถือ​อาวุธ​ข้ามไป​นำ​หน้า​พี่​น้อง​ของ​พวก​ท่าน​เพื่อ​ช่วย​พวก​เขา 15 จนกว่าพระยาห์เวห์จะให้​พี่​น้อง​ของ​พวก​ท่าน​ได้​พัก​สงบ​เหมือน​ที่​ทรง​ให้​พวก​ท่าน และ​จนกว่า​พวก​เขาจะยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​ที่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ประทาน​ให้ จาก​นั้น​พวก​ท่าน​จึง​กลับ​มายังดินแดนกรรมสิทธิ์​ของ​พวก​ท่าน​และ​ยึด​ครองดินแดนนั้น ซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์มอบ​ให้​พวก​ท่าน​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน’ ”

16 พวก​เขา​ตอบโยชูวาว่า “ทุก​สิ่ง​ที่​ท่าน​สั่ง พวกเราจะทำ และ​ไม่​ว่า​ท่านจะส่ง​พวก​เราไปที่ไหน พวกเราจะไป 17 พวก​เรา​เชื่อ​ฟังโมเสสทุก​เรื่อง​อย่างไร ก็จะเชื่อ​ฟัง​ท่าน​อย่าง​นั้น ขอเพียง​ให้พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​ท่าน​อยู่​กับ​ท่าน เหมือน​ที่​ทรง​อยู่​กับโมเสส 18 ใคร​ก็ตาม​ที่​ขัดขืนคำสั่ง​ของ​ท่าน​และ​ไม่​เชื่อ​ฟัง​ถ้อยคำ​ทุก​อย่าง​ที่​ท่าน​สั่ง จะต้อง​ถูก​ประหาร​ชีวิต เพียง​แต่​ท่านจงเข้ม​แข็ง​และ​กล้า​หาญ”

2

1 โยชูวาบุตร​ของ​นูน​แอบ​ส่ง​ชาย​สองคนออกจากชิท​ทิมไปเป็น​ผู้​สอดแนม โดยสั่งว่า “จงไปสำรวจ​แผ่น​ดิน​นั้น รวม​ทั้ง​เมืองเยรีโค” พวกเขาจึงไป เข้า​บ้าน​ของ​หญิง​โสเภณีคนหนึ่ง​ชื่อราหับ และ​พัก​ค้าง​คืน​ที่​นั่น

2 มีคนแจ้งกษัตริย์แห่งเยรีโคว่า* “คืน​นี้มีชาย​ชาว​อิสราเอล​เข้ามาที่​นี่​เพื่อ​สอดแนม​แผ่น​ดิน”

3 กษัตริย์แห่งเยรีโคจึง​ส่งคนไปบอกราหับ​ว่า “จงนำชาย​ที่มาหาเจ้า​และ​เข้ามาในบ้าน​ของ​เจ้า​ออกมา เพราะ​พวก​เขา​มาสอดแนม​ทั่ว​ทั้ง​แผ่น​ดิน”

4 แต่​หญิง​นั้นพาชาย​ทั้ง​สองไปซ่อน​ไว้ แล้วพูดว่า “จริงอยู่ ชาย​เหล่า​นั้นมาหาข้าพเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​ไม่รู้​ว่า​พวก​เขามาจาก​ไหน 5 เมื่อ​ใกล้​เวลา​ปิด​ประตู​เมือง​และ​มืด​แล้ว ชาย​เหล่า​นั้นก็ออกไป ข้าพเจ้า​ไม่รู้​ว่า​พวก​เขาไปทาง​ไหน จง​รีบ​ไล่​ตามไป พวก​ท่าน​อาจ​ตาม​ทัน​พวก​เขา” 6 ที่​จริง​นาง​ได้พาพวก​เขา​ขึ้นไปบนหลังคา และ​ซ่อน​ไว้​ใต้​ก้าน​ป่าน​ที่​นาง​เรียง​ไว้บนหลังคา 7 คนเหล่า​นั้น​ไล่​ตามพวกเขาไปตาม​ทาง​จนถึง​ท่า​ลุย​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน ทันที​ที่คนไล่​ตาม​ออกไป คนใน​เมืองก็ปิด​ประตู​เมือง 8 ก่อน​ที่​ชาย​ทั้ง​สองจะนอน ราหับ​ขึ้นไปหาพวก​เขาบนหลังคา 9 นาง​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ข้าพเจ้า​รู้​ว่าพระยาห์เวห์ประทาน​แผ่น​ดิน​นี้​แก่​พวก​ท่าน​แล้ว ความ​หวาด​กลัว​พวก​ท่าน​เข้า​ครอบงำ​พวก​เรา และ​ชาว​แผ่น​ดิน​นี้​ทุกคนก็ขวัญ​ฝ่อ​เพราะ​พวก​ท่าน 10 เพราะ​พวก​เรา​ได้ยิน​ว่า เมื่อ​พวก​ท่าน​ออก​จากอียิปต์ พระยาห์เวห์ทรง​ทำให้​น้ำในทะเลแดง​แห้งไปต่อหน้าพวก​ท่าน​อย่างไร และ​พวก​ท่านทำอะไร​กับกษัตริย์ชาวอาโมไรต์สอง​องค์ คือสิโหนกับ​โอก ซึ่ง​อยู่​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดนและ​ถูก​พวก​ท่าน​ทำลาย​ล้างจนหมด​สิ้น 11 เมื่อ​พวก​เรา​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ พวก​เราก็​ขวัญ​ฝ่อ ไม่มี​ใคร​เหลือ​กำลังใจอีก​เพราะ​พวก​ท่าน เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ทั้งในสวรรค์​เบื้องบนและบนแผ่น​ดิน​โลก​เบื้อง​ล่าง 12 บัดนี้ ขอ​ให้​พวก​ท่าน​สาบาน​ต่อ​ข้าพเจ้า​โดยพระยาห์เวห์ว่า ในเมื่อ​ข้าพเจ้า​ปฏิบัติ​ต่อ​พวก​ท่าน​ด้วย​ความ​เมตตา พวก​ท่านก็จะปฏิบัติ​ต่อ​ครอบครัว​ของ​บิดา​ข้าพเจ้า​ด้วย​ความ​เมตตา​เช่น​กัน และ​โปรด​ให้​เครื่องหมาย​ยืนยัน​ที่​เชื่อ​ถือ​ได้แก่​ข้าพเจ้า 13 ว่า​พวก​ท่านจะช่วย​ให้​บิดา มารดา พี่​น้อง​ชาย​หญิง​ของ​ข้าพเจ้า ตลอดจนทุก​สิ่ง​ที่​พวก​เขามีรอดพ้น และจะช่วย​ชีวิต​พวก​เรา​ให้​พ้น​จาก​ความ​ตาย”

14 ชาย​ทั้ง​สอง​ตอบ​นาง​ว่า “พวก​เราขอเอา​ชีวิต​ของ​เรา​เป็น​หลัก​ประกัน​ว่า​พวก​ท่าน​จะ​รอด ถ้า​ท่าน​ไม่​แพร่งพราย​เรื่อง​ของ​เรา เมื่อพระยาห์เวห์ประทาน​แผ่น​ดิน​นี้​แก่​เรา เราจะปฏิบัติ​ต่อ​ท่าน​ด้วย​ความ​เมตตา​และ​ซื่อสัตย์”

15 แล้ว​นาง​ใช้​เชือก​หย่อน​พวก​เขาลงทาง​หน้าต่าง เพราะ​บ้าน​ของ​นาง​อยู่​ติด​กำแพง​เมือง และ​นาง​อาศัย​อยู่บนกำแพง​นั้น 16 นาง​บอก​พวก​เขา​ว่า “จงไปที่​ภูเขา มิฉะนั้นคนที่​ไล่​ตาม​อาจพบพวก​ท่าน จงซ่อน​ตัว​อยู่​ที่​นั่น​สาม​วัน​จนกว่า​พวก​เขาจะกลับมา แล้ว​จึง​ค่อย​ออก​เดิน​ทาง​ต่อไป”

17 ชาย​ทั้ง​สอง​พูด​กับ​นาง​ว่า “พวก​เราจะ​ไม่​ต้อง​รับ​ผิด​ตามคำสาบาน​ที่​ท่าน​ขอ​ให้​พวก​เรา​สาบาน 18 เมื่อ​พวก​เรา​เข้ามาในแผ่น​ดิน​นี้ ให้​ท่าน​ผูก​เชือก​ด้ายสีแดง​เข้ม​เส้น​นี้​ไว้​ที่​หน้าต่าง​ซึ่ง​ท่าน​ใช้​หย่อน​พวก​เราลงไป และ​ให้พาบิดา มารดา พี่น้องชาย และ​ทุก​คนใน​ครอบครัว​ของ​บิดา​ท่าน​เข้ามาอยู่​รวม​กันในบ้าน 19 ใคร​ก็ตาม​ที่​ออก​จาก​ประตู​บ้าน​ของ​ท่านไปอยู่บนถนน คนนั้น​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​ความ​ตาย​ของ​ตนเอง พวก​เราจะไม่มี​ความ​ผิด แต่​ถ้ามีใคร​ทำร้ายคนที่​อยู่​กับ​ท่านในบ้าน พวก​เราจะรับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​ความ​ตาย​ของคนนั้น 20 แต่​ถ้า​ท่าน​แพร่งพราย​เรื่อง​ของ​เรา พวก​เรา​จะ​ไม่​ต้อง​รับ​ผิด​ตามคำสาบาน​ที่​ท่าน​ขอ​ให้​พวก​เรา​สาบาน”

21 นางตอบว่า “ให้​เป็นไปตาม​ที่​พวก​ท่าน​พูด​เถิด” แล้ว​นางก็ส่ง​พวก​เขาไป และ​พวก​เขาก็จากไป จาก​นั้น​นาง​ผูก​เชือกสีแดง​เข้ม​ไว้​ที่​หน้าต่าง

22 ชาย​ทั้ง​สองไปถึง​ภูเขา​และ​พัก​อยู่​ที่​นั่น​สาม​วันจนคนที่​ไล่​ตาม​กลับมา คนเหล่า​นั้น​ค้นหา​พวก​เขา​ตลอด​เส้น​ทาง​แต่​ไม่พบ 23 แล้ว​ชาย​ทั้ง​สองก็กลับลงมาจาก​ภูเขา ข้ามแม่น้ำ และมาหาโยชูวาบุตร​ของ​นูน พวก​เขา​เล่า​ทุก​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​ให้โยชูวาฟัง 24 พวก​เขา​พูด​กับโยชูวาว่า “พระยาห์เวห์ทรง​มอบ​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​ไว้ในมือ​ของ​เรา​อย่าง​แน่นอน ยิ่ง​กว่า​นั้น ชาว​แผ่น​ดิน​ทุกคนก็ขวัญ​ฝ่อ​เพราะ​พวก​เรา”

3

1 โยชูวาตื่น​แต่​เช้า เขา​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ออกจากชิท​ทิมมาถึง​แม่น้ำจอร์แดน และ​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ที่​นั่น​ก่อนจะข้ามไป 2 เมื่อ​ผ่านไปสาม​วัน เจ้า​หน้าที่ก็เดินไปทั่ว​ค่าย 3 และ​สั่ง​ประชาชน​ว่า “เมื่อ​พวก​ท่าน​เห็น​หีบ​พันธ​สัญญา​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน ซึ่ง​บรรดา​ปุโรหิต​ชาวเลวีแบก​อยู่ ก็จงออก​จาก​ที่พัก​และ​ตาม​หีบ​นั้นไป 4 แต่​ระหว่าง​พวก​ท่าน​กับ​หีบ​นั้น​ให้​มี​ระยะ​ห่าง​ประมาณ​สอง​พัน​ศอก* ตาม​ที่​วัด​ได้ อย่า​เข้าไป​ใกล้​กว่า​นั้น เพื่อ​พวก​ท่านจะรู้​ว่า​ต้องไปทาง​ไหน เพราะ​พวก​ท่าน​ยัง​ไม่​เคย​ผ่าน​ทาง​นี้มาก่อน”

5 โยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​ว่า “จงชำระ​ตัว​ให้​บริสุทธิ์ เพราะ​พรุ่ง​นี้พระยาห์เวห์จะทรง​ทำการ​อัศจรรย์​ท่ามกลาง​พวก​ท่าน”

6 โยชูวาพูด​กับ​บรรดา​ปุโรหิต​ว่า “จงยกหีบ​พันธ​สัญญา​ขึ้น​แบก​และ​ข้ามไป​นำ​หน้า​ประชาชน” พวก​เขา​จึงยกหีบ​พันธ​สัญญา​ขึ้น​แบก​และ​เดิน​นำ​หน้า​ประชาชน

7 พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “วัน​นี้​เราจะเริ่ม​ทำให้​เจ้า​ยิ่ง​ใหญ่ในสายตา​ของ​ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​ปวง เพื่อ​พวก​เขาจะรู้​ว่า​เรา​อยู่​กับโมเสสอย่างไร เราก็จะอยู่​กับ​เจ้า​อย่าง​นั้น 8 เจ้าจงสั่ง​บรรดา​ปุโรหิต​ผู้​แบก​หีบ​พันธ​สัญญา​ว่า ‘เมื่อ​พวก​ท่านมาถึง​ริม​น้ำจอร์แดน จงหยุด​ยืน​อยู่ในแม่น้ำจอร์แดน’ ”

9 โยชูวาพูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ว่า “จงเข้ามาใกล้​และ​ฟัง​ถ้อยคำ​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน” 10 โยชูวากล่าว​ว่า “จาก​สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​ขึ้น พวก​ท่านจะรู้​ว่า​พระเจ้า​ผู้ทรง​พระชนม์​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​ท่าน และ​พระองค์จะขับ​ไล่​ชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวฮีไวต์ ชาวเปริสซี ชาวเกอร์กาชี ชาวอาโมไรต์ และ​ชาวเยบุสออกไป​ต่อ​หน้า​พวก​ท่าน​อย่าง​แน่นอน 11 จงดู หีบ​พันธ​สัญญา​ขององค์พระผู้เป็นเจ้า† แห่ง​แผ่น​ดิน​โลก​ทั้ง​สิ้น​กำลัง​ข้ามไป​นำ​หน้า​พวก​ท่านลงในแม่น้ำจอร์แดน 12 บัดนี้ จงเลือก​ชาย​สิบ​สองคนจาก​เผ่า​ต่าง ๆ ของอิสราเอล เผ่าละหนึ่งคน 13 เมื่อ​ฝ่าเท้า​ของ​บรรดา​ปุโรหิต​ผู้​แบก​หีบ​ของพระยาห์เวห์‡ องค์พระผู้เป็นเจ้าแห่ง​แผ่น​ดิน​โลก​ทั้ง​สิ้น เหยียบลงในน้ำจอร์แดน น้ำในแม่น้ำจอร์แดนจะถูก​ตัดขาด น้ำ​ที่​ไหลลงมาจาก​ต้นน้ำจะหยุด​และ​ตั้ง​ขึ้น​เป็นกองเดียว”

14 เมื่อ​ประชาชน​ออก​จาก​เต็นท์​เพื่อ​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน บรรดา​ปุโรหิต​ผู้​แบก​หีบ​พันธ​สัญญาก็เดินนำหน้า​ประชาชน 15 ครั้น​ผู้​แบก​หีบมาถึง​แม่น้ำจอร์แดน และ​เท้า​ของ​บรรดา​ปุโรหิต​ผู้​แบก​หีบ​จุ่มลงตรง​ริม​น้ำ—แม่น้ำจอร์แดนเอ่อ​ล้น​ตลิ่ง​ตลอด​ฤดู​เก็บ​เกี่ยว— 16 น้ำ​ที่​ไหลลงมาจาก​ต้นน้ำก็หยุด​และ​ตั้ง​ขึ้น​เป็นกองเดียว​อยู่​ไกล​ออกไปมาก ที่​เมือ​งอาดัม​ซึ่ง​อยู่​ใกล้​ศาเรธาน ส่วน​น้ำ​ที่​ไหลลงสู่​ทะเลอาราบาห์ คือ​ทะเล​เกลือ ก็ถูก​ตัดขาดจนหมด ประชาชน​จึง​ข้ามไปใกล้​เมืองเยรีโค 17 บรรดา​ปุโรหิต​ผู้​แบก​หีบ​พันธ​สัญญา​ของพระยาห์เวห์ยืน​อย่าง​มั่นคงบนพื้น​แห้ง​กลาง​แม่น้ำจอร์แดน ขณะ​ที่​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ข้ามไปบนพื้น​แห้ง จนคนทั้ง​ชาติ​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดนไปหมด​ทุกคน

4

1 เมื่อคนทั้ง​ชาติ​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดนไปหมด​ทุกคนแล้ว พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า 2 “จงเลือก​ชาย​สิบ​สองคนจาก​ประชาชน เผ่าละหนึ่งคน 3 แล้ว​สั่ง​พวก​เขา​ว่า ‘จงนำหิน​สิบ​สอง​ก้อน​จาก​กลาง​แม่น้ำจอร์แดน ตรง​จุด​ที่​เท้า​ของ​บรรดา​ปุโรหิต​ยืน​อยู่​อย่าง​มั่นคง จงขนหิน​เหล่า​นั้น​ข้ามไปกับ​พวก​เจ้า และ​วาง​ไว้ในที่​ซึ่ง​พวก​เจ้าจะตั้ง​ค่าย​คืน​นี้’ ”

4 โยชูวาจึง​เรียก​ชาย​สิบ​สองคนที่​เขา​ได้​เตรียม​ไว้​จาก​ชาว​อิสราเอล เผ่าละหนึ่งคน 5 โยชูวาพูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “จง​เดิน​ผ่าน​หน้า​หีบ​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​เข้าไป​กลาง​แม่น้ำจอร์แดน แล้ว​ให้​แต่ละคนยกหิน​หนึ่ง​ก้อน​ขึ้น​พาด​บ่า ตาม​จำนวน​เผ่า​ของ​ชาว​อิสราเอล 6 เพื่อ​หิน​เหล่า​นี้จะเป็น​เครื่องหมายในหมู่​พวก​ท่าน ในอนาคต​เมื่อ​ลูก ๆ ของ​พวก​ท่าน​ถาม​ว่า ‘หิน​เหล่า​นี้มีความ​หมาย​อะไร​สำหรับ​พวก​ท่าน’ 7 พวก​ท่านจงบอก​พวก​เขา​ว่า ‘เพราะ​น้ำในแม่น้ำจอร์แดนถูก​ตัดขาดตรง​หน้าหีบ​พันธ​สัญญา​ของพระยาห์เวห์ เมื่อ​หีบ​นั้น​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดน น้ำในแม่น้ำจอร์แดนก็ถูก​ตัดขาด หิน​เหล่า​นี้จะเป็น​อนุสรณ์​สำหรับ​ชาว​อิสราเอล​ตลอดไป’ ”

8 ชาว​อิสราเอลทำตาม​ที่โยชูวาสั่ง พวก​เขานำหิน​สิบ​สอง​ก้อน​จาก​กลาง​แม่น้ำจอร์แดน ตาม​ที่พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาและ​ตาม​จำนวน​เผ่า​ของ​ชาว​อิสราเอล พวก​เขาขนหิน​ข้ามไปยัง​ที่​ตั้ง​ค่าย​และ​วาง​ไว้​ที่​นั่น 9 โยชูวาตั้ง​หิน​สิบ​สอง​ก้อน​ไว้​กลาง​แม่น้ำจอร์แดน ตรง​จุด​ที่​เท้า​ของ​บรรดา​ปุโรหิต​ผู้​แบก​หีบ​พันธ​สัญญา​ยืน​อยู่ และ​หิน​เหล่า​นั้น​ยัง​อยู่​ที่​นั่น​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ 10 บรรดา​ปุโรหิต​ผู้​แบก​หีบ​ยืน​อยู่​กลาง​แม่น้ำจอร์แดน จนทุก​สิ่ง​ที่พระยาห์เวห์ทรง​สั่งโยชูวาให้​บอก​ประชาชน​สำเร็จ​ครบ​ถ้วน ตาม​ที่โมเสสได้​สั่งโยชูวาไว้​ทุก​ประการ ประชาชนก็รีบ​ข้ามไป 11 เมื่อ​ประชาชน​ทั้งหมด​ข้ามไปหมด​ทุกคนแล้ว บรรดา​ปุโรหิตก็แบก​หีบ​ของพระยาห์เวห์ข้ามไปต่อหน้าประชาชน

12 ชาวรูเบน ชาวกาด และคนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ถือ​อาวุธ​ข้ามไป​นำ​หน้า​ชาว​อิสราเอล ตาม​ที่โมเสสบอก​พวก​เขา​ไว้ 13 ชาย​ประมาณ​สี่​หมื่นคนพร้อม​อาวุธ​สำหรับทำสงคราม​ข้ามไปต่อหน้าพระยาห์เวห์ เพื่อไปรบในที่​ราบเยรีโค 14 ในวัน​นั้นพระยาห์เวห์ทรง​ทำให้โยชูวายิ่ง​ใหญ่ในสายตา​ของ​ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​ปวง ประชาชน​ยำเกรง​โย​ชู​วา​ตลอด​ชีวิต​ของ​เขา เหมือน​ที่​เคย​ยำเกรงโมเสส

15 พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า 16 “จงสั่ง​บรรดา​ปุโรหิต​ผู้​แบก​หีบ​พันธ​สัญญา​ให้​ขึ้นมาจาก​แม่น้ำจอร์แดน”

17 โยชูวาจึง​สั่ง​บรรดา​ปุโรหิต​ว่า “จงขึ้นมาจาก​แม่น้ำจอร์แดน!” 18 เมื่อ​บรรดา​ปุโรหิต​ผู้​แบก​หีบ​พันธ​สัญญา​ของพระยาห์เวห์ขึ้น​จาก​กลาง​แม่น้ำจอร์แดน และ​ฝ่าเท้า​ของ​พวก​เขา​พ้น​แม่น้ำ​ขึ้น​เหยียบ​พื้น​ดิน​แห้ง น้ำในแม่น้ำจอร์แดนก็ไหล​กลับมาที่​เดิม​และ​เอ่อ​ล้น​ตลิ่ง​เหมือน​ก่อน 19 ประชาชน​ขึ้น​จาก​แม่น้ำจอร์แดนในวัน​ที่​สิบ​ของ​เดือน​แรก และ​ตั้ง​ค่าย​ที่กิลกาลตรง​เขตแดน​ด้าน​ตะวัน​ออก​ของ​เมืองเยรีโค

20 โยชูวาตั้ง​หิน​สิบ​สอง​ก้อน​ที่​พวก​เขานำมาจาก​แม่น้ำจอร์แดนไว้​ที่กิลกาล 21 เขา​พูด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ว่า “ในอนาคต เมื่อลูก ๆ ของ​พวก​ท่าน​ถาม​บิดา​ของตนว่า ‘หิน​เหล่า​นี้​หมาย​ถึง​อะไร’ 22 พวก​ท่านจงอธิบาย​ให้​ลูก ๆ ฟังว่า ‘อิสราเอล​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดนสาย​นี้มาบนพื้น​แห้ง 23 เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ทรง​ทำให้​น้ำในแม่น้ำจอร์แดนแห้งไปต่อหน้าพวก​ท่านจนพวก​ท่าน​ข้ามมา เหมือน​ที่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ทรงทำกับ​ทะเลแดง ซึ่ง​ทรง​ทำให้​แห้งไปต่อหน้าพวก​เรา​ชาว​อิสราเอล​จนพวก​เรา​ข้ามมา 24 เพื่อ​ชนชาติ​ทั้ง​ปวงบนแผ่น​ดิน​โลกจะได้​รู้​ว่า​พระหัตถ์​ของพระยาห์เวห์ทรง​ฤทธิ์ และ​เพื่อ​พวก​ท่านจะยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ตลอดไป’ ”

5

1 เมื่อกษัตริย์ชาวอาโมไรต์ทั้งหมด​ซึ่ง​อยู่​ทาง​ฟาก​ตะวันตกของ​แม่น้ำจอร์แดน และกษัตริย์ชาวคานาอันทั้งหมด​ซึ่ง​อยู่​ริม​ทะเล ได้ยิน​ว่าพระยาห์เวห์ทรง​ทำให้​น้ำในแม่น้ำจอร์แดนแห้งไปต่อหน้าชาว​อิสราเอลจนพวก​เรา​ชาว​อิสราเอล​ข้ามมา​ได้ กษัตริย์​เหล่า​นั้น​ก็​ขวัญ​ฝ่อ และ​ไม่​เหลือ​กำลังใจอีก​เลย​เพราะ​ชาว​อิสราเอล 2 ในเวลานั้น พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “จงทำมีด​หินเหล็กไฟ แล้ว​ให้​มี​การ​ขลิบ​ชาย​ชาว​อิสราเอล​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง” 3 โยชูวาจึงทำมีด​หินเหล็กไฟ และ​ขลิบ​ชาย​ชาว​อิสราเอล​ที่​เนิน​แห่ง​หนัง​หุ้ม​ปลาย 4 เหตุผล​ที่โยชูวาขลิบ​ให้​พวก​เขา​คือ ชาย​ทั้งหมด​ที่​ออกมาจากอียิปต์ รวม​ทั้ง​นักรบ​ทุกคน ได้​ตายในถิ่น​ทุรกันดาร​ระหว่าง​ทาง​หลัง​จาก​ออก​จากอียิปต์ 5 ชาย​ทุกคนที่​ออกมาจากอียิปต์ได้​ผ่าน​การ​ขลิบ​แล้ว แต่​ชาย​ทั้งหมด​ที่​เกิดในถิ่น​ทุรกันดาร​ระหว่าง​เดิน​ทางออก​จากอียิปต์ยัง​ไม่​ได้​ผ่าน​การ​ขลิบ 6 ชาว​อิสราเอล​เดิน​ทาง​อยู่ในถิ่น​ทุรกันดาร​สี่​สิบปี จนคนใน​ชาติ​รุ่น​นั้น​หมด​สิ้นไป คือ​บรรดา​นักรบ​ที่​ออกมาจากอียิปต์ เพราะ​พวก​เขา​ไม่​เชื่อ​ฟังพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์ทรง​สาบาน​ต่อ​พวก​เขา​ว่าจะไม่​ให้​พวก​เขา​เห็น​แผ่น​ดิน​ที่​พระองค์​ทรง​สาบาน​ต่อ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา​ว่าจะประทาน​แก่​พวก​เรา​ชาว​อิสราเอล เป็น​แผ่น​ดิน​อัน​อุดม​สมบูรณ์​ที่มีน้ำนม​และ​น้ำ​ผึ้ง​ไหล​ล้น 7 พระองค์​ทรง​ให้ลูกหลานของ​พวก​เขา​ขึ้นมาแทนที่ โยชูวาจึง​ขลิบ​ให้คนเหล่า​นี้ เพราะ​พวก​เขา​ยัง​ไม่​ได้​ผ่าน​การ​ขลิบ เนื่องจาก​ไม่มี​การ​ขลิบ​ให้​พวก​เขา​ระหว่าง​ทาง 8 เมื่อ​ขลิบ​ให้คนทั้ง​ชาติ​เสร็จ​แล้ว พวก​เขาก็พัก​อยู่ในที่​ของตนภายใน​ค่ายจนหายดี

9 พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “วัน​นี้​เรา​ได้​กลิ้ง​ความ​อัปยศ​ของอียิปต์ออกไปจาก​พวก​เจ้า​แล้ว” ดัง​นั้น​สถาน​ที่​นั้น​จึงมีชื่อ​ว่ากิลกาล* จนถึง​ทุก​วัน​นี้ 10 ชาว​อิสราเอล​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ที่กิลกาล และ​ฉลองเทศกาลปัสกาในเวลา​เย็น​ของ​วัน​ที่​สิบ​สี่​ของ​เดือน ณ ที่​ราบเยรีโค 11 วัน​ถัด​จากเทศกาลปัสกา ในวัน​นั้น​เอง พวก​เขา​กิน​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ​และ​เมล็ด​ข้าว​คั่ว​จาก​ผลผลิต​ของ​แผ่น​ดิน 12 วันรุ่งขึ้น หลัง​จาก​พวก​เขา​กิน​ผลผลิต​ของ​แผ่น​ดิน​แล้ว มานาก็หยุดตก ชาว​อิสราเอล​ไม่มีมานาอีก​ต่อไป แต่ในปีนั้น​พวก​เขา​กิน​พืชผลจาก​แผ่น​ดินคานาอัน

13 เมื่อโยชูวาอยู่​ใกล้​เมืองเยรีโค เขา​เงย​หน้า​ขึ้น​มอง และ​เห็น​ชายคนหนึ่ง​ยืน​อยู่​ตรง​หน้า ถือ​ดาบ​ที่​ชัก​ออกมาแล้ว โยชูวาเดิน​เข้าไป​ถาม​ว่า “ท่าน​อยู่​ฝ่าย​เรา​หรือ​ฝ่าย​ศัตรู​ของ​เรา?”

14 ชาย​ผู้​นั้น​ตอบ​ว่า “ไม่ใช่ ข้าพเจ้ามาในฐานะ​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​ของพระยาห์เวห์”

โยชูวา​หมอบ​ลง​จน​หน้า​จรด​ดิน​และ​นมัสการ แล้ว​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​มี​สิ่ง​ใด​จะ​สั่ง​ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้ของ​ท่าน​หรือ?”

15 หัวหน้า​กองทัพ​ของพระยาห์เวห์พูด​กับโยชูวาว่า “จงถอด​รองเท้า​ออก เพราะ​ที่​ที่​เจ้า​ยืน​อยู่​นั้น​เป็น​ที่​บริสุทธิ์” โยชูวาก็ทำตาม

6

1 ชาว​เมืองเยรีโค​ปิด​ประตู​เมือง​แน่น​หนา​เพื่อ​กัน​ชาว​อิสราเอล ไม่มี​ใคร​ออกมาและ​ไม่มี​ใคร​เข้าไป 2 พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “เรา​ได้​มอบ​เมืองเยรีโค กษัตริย์ของ​เมือง และ​บรรดา​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ​ให้​แก่​เจ้า​แล้ว 3 ให้​ทหาร​ทั้งหมด​ของ​เจ้า​เดิน​รอบ​เมือง​หนึ่ง​รอบ จงทำเช่น​นี้​เป็น​เวลาหกวัน 4 ให้​ปุโรหิต​เจ็ดคนถือ​แตร​เขา​แกะ​ตัวผู้​เจ็ด​อัน​เดินนำหน้า​หีบ ในวัน​ที่​เจ็ด พวก​เจ้า​ต้อง​เดิน​รอบ​เมือง​เจ็ด​รอบ และ​ให้​ปุโรหิต​เป่า​แตร 5 เมื่อ​พวก​เขา​เป่า​แตร​เขา​แกะ​ตัวผู้​เป็น​เสียง​ยาว และ​พวก​เจ้า​ได้ยิน​เสียง​แตร ให้​ประชาชน​ทุกคนโห่​ร้อง​เสียง​ดัง แล้ว​กำแพง​เมืองจะพัง​ราบลง และ​ประชาชนจะบุก​ขึ้นไป ต่างคนต่าง​มุ่ง​ตรง​เข้า​เมือง”

6 โยชูวาบุตร​ของ​นูน​เรียก​บรรดา​ปุโรหิตมาและ​สั่ง​ว่า “จงยกหีบ​พันธ​สัญญา​ขึ้น​แบก และ​ให้​ปุโรหิต​เจ็ดคนถือ​แตร​เขา​แกะ​ตัวผู้​เจ็ด​อัน​เดินนำหน้า​หีบ​ของพระยาห์เวห์”

7 พวก​เขา​พูด​กับ​ประชาชน​ว่า “จงเคลื่อนไปข้าง​หน้า​และ​เดิน​รอบ​เมือง ให้​กอง​กำลัง​ติด​อาวุธ​เดินนำหน้า​หีบ​ของพระยาห์เวห์”

8 เมื่อโยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​แล้ว ปุโรหิต​เจ็ดคนผู้​ถือ​แตร​เขา​แกะ​ตัวผู้​เจ็ด​อันก็เดินนำต่อหน้าพระยาห์เวห์และ​เป่า​แตร ส่วน​หีบ​พันธ​สัญญา​ของพระยาห์เวห์ตาม​หลัง​พวก​เขา 9 กอง​กำลัง​ติด​อาวุธ​เดินนำหน้า​บรรดา​ปุโรหิต​ผู้​เป่า​แตร และ​หีบ​ตาม​หลัง​ปุโรหิต​เหล่า​นั้น พวก​เขา​เป่า​แตรไปตลอด​ทาง

10 โยชูวาสั่ง​ประชาชน​ว่า “อย่า​โห่​ร้อง​หรือ​ส่ง​เสียงใด ๆ อย่า​ให้มีคำใดออก​จาก​ปาก​ของ​พวก​ท่าน​จนกว่าจะถึง​วัน​ที่​ข้าพเจ้า​สั่ง​ให้​โห่​ร้อง แล้ว​พวก​ท่าน​จึง​โห่​ร้อง” 11 โยชูวาให้​หีบ​ของพระยาห์เวห์เคลื่อนไปรอบ​เมือง​หนึ่ง​รอบ แล้ว​พวก​เขาก็กลับ​เข้า​ค่าย​และ​พัก​อยู่ในค่าย 12 โยชูวาตื่น​แต่​เช้า และ​บรรดา​ปุโรหิตยกหีบ​ของพระยาห์เวห์ขึ้น​แบก 13 ปุโรหิต​เจ็ดคนผู้​ถือ​แตร​เขา​แกะ​ตัวผู้​เจ็ด​อัน​เดินนำหน้า​หีบ​ของพระยาห์เวห์ต่อไปพลาง​เป่า​แตร กอง​กำลัง​ติด​อาวุธ​เดินนำหน้า​พวก​เขา ส่วน​กอง​ระวัง​หลัง​เดิน​ตาม​หลัง​หีบ​ของพระยาห์เวห์ พวก​เขา​เป่า​แตรไปตลอด​ทาง 14 ในวันที่สอง พวก​เขา​เดิน​รอบ​เมือง​หนึ่ง​รอบ​แล้วก​ลับ​เข้า​ค่าย พวก​เขาทำเช่น​นี้​เป็น​เวลาหกวัน

15 ในวัน​ที่​เจ็ด พวก​เขา​ตื่น​แต่​เช้า​ตรู่​และ​เดิน​รอบ​เมืองในลักษณะ​เดิม​เจ็ด​รอบ เฉพาะ​วัน​นี้​เท่านั้น​ที่​พวก​เขา​เดิน​รอบ​เมือง​เจ็ด​รอบ 16 ในรอบ​ที่​เจ็ด เมื่อ​บรรดา​ปุโรหิต​เป่า​แตร โยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​ว่า “จงโห่ร้อง เพราะพระยาห์เวห์ประทาน​เมือง​นี้​แก่​พวก​ท่าน​แล้ว! 17 เมือง​นี้​กับ​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่ในเมือง​ต้อง​ถวาย​แด่พระยาห์เวห์เพื่อ​ทำลาย มีเพียงราหับ​หญิง​โสเภณี​กับ​ทุกคนที่​อยู่​กับ​นางใน​บ้าน​เท่านั้น​ที่จะมีชีวิต​อยู่ เพราะ​นาง​ซ่อน​ผู้​ส่ง​สาร​ที่​พวก​เรา​ส่งไป 18 ส่วนพวกท่าน จงระวัง​ตัว​ให้​ห่าง​จาก​สิ่ง​ที่​ถวาย​เพื่อ​ทำลาย เกรง​ว่า​หลัง​จาก​ถวาย​เมือง​นี้​เพื่อ​ทำลาย​แล้ว พวก​ท่านจะหยิบ​เอา​สิ่งของ​เหล่า​นั้นมา และ​ทำให้​ค่าย​อิสราเอลตกอยู่​ใต้คำสาป​และ​ประสบ​ความ​เดือด​ร้อน 19 แต่เงิน ทองคำ และ​ภาชนะ​ทอง​สัมฤทธิ์​กับ​เหล็ก​ทั้งหมด​เป็น​สิ่ง​บริสุทธิ์​แด่พระยาห์เวห์ สิ่ง​เหล่า​นั้น​ต้องนำเข้าไป​ไว้ในคลัง​ทรัพย์​ของพระยาห์เวห์”

20 ประชาชน​จึง​โห่​ร้อง และ​บรรดา​ปุโรหิตก็เป่า​แตร เมื่อ​ประชาชน​ได้ยิน​เสียง​แตร พวก​เขาก็โห่​ร้อง​เสียง​ดัง กำแพง​เมือง​พัง​ราบลง ประชาชน​จึง​ต่างคนต่าง​บุก​ตรง​เข้า​เมือง และ​ยึด​เมือง​ไว้​ได้ 21 พวก​เขา​ใช้​ดาบ​ฆ่า​ทุก​ชีวิต​ในเมืองจนหมด​สิ้น ทั้ง​ชาย​และ​หญิง เด็ก​และคนชรา รวมทั้งโค แกะ และลา 22 โยชูวาพูด​กับ​ชาย​สองคนที่ไปสอดแนม​แผ่น​ดิน​ว่า “จงเข้าไปในบ้าน​ของ​หญิง​โสเภณี และนำหญิง​นั้น​กับ​ทุก​สิ่ง​ที่​นางมีออกมาจาก​ที่​นั่น ตาม​ที่​พวก​ท่าน​ได้​สาบาน​ไว้​กับ​นาง” 23 ชาย​หนุ่ม​ผู้​สอดแนม​จึง​เข้าไป​และนำราหับ บิดา มารดา พี่​น้อง​ของ​นาง และ​ทุก​สิ่ง​ที่​นางมีออกมา พวก​เขา​ยังนำญาติ​ทั้งหมด​ของ​นาง​ออกมาด้วย และ​ให้คนเหล่า​นั้น​อยู่​ข้าง​นอก​ค่าย​อิสราเอล 24 พวก​เขา​เผา​เมือง​และ​ทุก​สิ่งในเมือง​ด้วยไฟ แต่เงิน ทองคำ และ​ภาชนะ​ทอง​สัมฤทธิ์​กับ​เหล็ก พวก​เขานำไปไว้ในคลัง​ทรัพย์​แห่ง​พระ​นิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 25 โยชูวาช่วยราหับ​หญิง​โสเภณี ครอบครัว​ของ​บิดา​นาง และ​ทุก​สิ่ง​ที่​นางมีให้​รอดพ้น นาง​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​ชาว​อิสราเอล​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ เพราะ​นาง​ซ่อน​ผู้​ส่ง​สาร​ที่โยชูวาส่งไปสอด​แนม​เมืองเยรีโค

26 ในเวลานั้น โยชูวาให้​พวก​เขา​ผูกพันตนด้วยคำสาบาน​ว่า “ผู้ใดลุก​ขึ้น​สร้าง​เมืองเยรีโคนี้​ขึ้น​ใหม่ ขอให้​ผู้​นั้น​ถูก​สาป​แช่งต่อหน้าพระยาห์เวห์ เขาจะต้อง​สูญ​เสีย​บุตร​หัวปี​เมื่อ​วาง​รากฐาน​เมือง และ​ต้อง​สูญ​เสีย​บุตรคนสุด​ท้อง​เมื่อ​ตั้ง​ประตู​เมือง” 27 พระยาห์เวห์ทรง​อยู่​กับโยชูวา และ​ชื่อ​เสียง​ของ​เขา​แพร่ไปทั่ว​แผ่น​ดิน

7

1 แต่​ชาว​อิสราเอล​ได้​กระทำ​ผิด​เกี่ยว​กับ​สิ่งของ​ที่​ถวาย​เพื่อ​ทำลาย เพราะอาคาน​บุตร​ของคารมี ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ศับดี ผู้​เป็น​บุตร​ของเศราห์ จาก​เผ่ายูดาห์ ได้​หยิบ​สิ่งของ​ที่​ถวาย​เพื่อ​ทำลาย​บาง​อย่างไป พระยาห์เวห์จึง​กริ้ว​ชาว​อิสราเอล​อย่าง​รุนแรง 2 โยชูวาส่งคนจาก​เมืองเยรีโคไปยัง​เมือ​งอัย ซึ่ง​อยู่​ใกล้​เบธอาเวน​ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​เบเธล และ​สั่ง​พวก​เขา​ว่า “จงขึ้นไปสอดแนม​แผ่น​ดิน”

คนเหล่า​นั้น​จึง​ขึ้นไปสอดแนม​เมือ​งอัย 3 เมื่อ​กลับมาหาโยชูวา พวก​เขา​พูด​ว่า “ไม่​ต้อง​ให้​ประชาชน​ทั้งหมด​ขึ้นไป ให้​ชาย​ประมาณ​สอง​หรือ​สาม​พันคนขึ้นไปโจมตี​เมือ​งอัยก็พอ อย่า​ให้​ประชาชน​ทั้งหมด​ต้อง​เหน็ดเหนื่อยไปที่​นั่น เพราะคนที่​นั่นมีอยู่​เพียง​ไม่​กี่คน” 4 ประชาชน​ประมาณ​สาม​พันคนจึง​ขึ้นไปที่​นั่น แต่​พวก​เขา​หนี​ทหาร​เมือ​งอัย 5 ทหาร​เมือ​งอัย​ฆ่า​พวก​เขา​ประมาณ​สามสิบหกคน และ​ไล่​ตาม​จาก​หน้า​ประตู​เมืองไปจนถึงเชบาริม โจมตี​พวก​เขา​ตาม​ทาง​ลาดลง ประชาชน​ต่าง​ขวัญ​ฝ่อ ใจอ่อน​ยวบ​เหมือน​น้ำ 6 โยชูวาฉีก​เสื้อผ้า​ของตน แล้ว​หมอบ​หน้าลงกับ​พื้นต่อหน้าหีบ​ของพระยาห์เวห์จนถึง​เวลา​เย็น ทั้ง​เขา​และ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​ต่าง​โปรย​ฝุ่นลงบนศีรษะ 7 โยชูวาพูด​ว่า “อนิจจา ข้า​แต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ทำไม​พระองค์​จึงนำประชาชน​นี้​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดนมา เพียง​เพื่อ​มอบ​พวก​เรา​ให้​ชาวอาโมไรต์​ทำลาย​เสีย? ถ้า​พวก​เรา​พอใจจะอาศัย​อยู่​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดนก็คงดี! 8 ข้า​แต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าจะพูด​อะไร​ได้ ในเมื่อ​อิสราเอล​หัน​หลัง​หนี​ศัตรู? 9 เพราะ​ชาวคานาอันและ​ชาว​แผ่น​ดิน​นี้​ทั้งหมดจะได้ยิน​เรื่อง​นี้ พวก​เขาจะล้อม​พวก​เรา​และลบชื่อ​ของ​พวก​เรา​ให้​สูญ​สิ้นไปจาก​แผ่น​ดิน​โลก แล้ว​พระองค์จะทรงทำอย่างไร​เพื่อ​พระนาม​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​พระองค์?”

10 พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “ลุกขึ้น! ทำไม​เจ้า​จึง​หมอบ​หน้าลงกับ​พื้น​อย่าง​นี้? 11 อิสราเอล​ได้​ทำบาป ทั้ง​ละเมิด​พันธ​สัญญา​ของ​เรา​ที่​เรา​สั่ง​ไว้ ทั้ง​หยิบ​สิ่งของ​ที่​ถวาย​เพื่อ​ทำลายไป ทั้ง​ขโมย​และ​หลอก​ลวง แล้ว​ยังนำไปปะปน​ไว้​กับ​ทรัพย์สิน​ของตน 12 เพราะฉะนั้น ชาว​อิสราเอล​จึง​ไม่​อาจ​ยืน​หยัดต่อหน้าศัตรู​ได้ พวก​เขา​หัน​หลัง​หนี​ศัตรู เพราะ​พวก​เขา​เอง​กลาย​เป็น​ผู้​ที่​ต้อง​ถูก​ทำลาย เราจะไม่​อยู่​กับ​พวก​เจ้า​อีก​ต่อไป ถ้า​พวก​เจ้า​ไม่​ทำลาย​สิ่งของ​ที่​ถวาย​เพื่อ​ทำลาย​ให้​หมดไปจาก​หมู่​พวก​เจ้า 13 ลุกขึ้น! จงชำระ​ประชาชน​ให้​บริสุทธิ์ และ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘จงชำระ​ตัว​ให้​บริสุทธิ์​สำหรับ​วัน​พรุ่ง​นี้ เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ตรัส​ว่า “อิสราเอล​เอ๋ย มีสิ่งของ​ที่​ถวาย​เพื่อ​ทำลาย​อยู่ในหมู่​เจ้า พวก​เจ้า​ไม่​อาจ​ยืน​หยัดต่อหน้าศัตรู​ได้ จนกว่าจะนำสิ่งของ​ที่​ถวาย​เพื่อ​ทำลาย​ออกไปจาก​หมู่​พวก​เจ้า” 14 ดังนั้น ในเวลาเช้า พวก​เจ้า​ต้อง​เข้ามาใกล้ทีละเผ่า เผ่า​ที่พระยาห์เวห์ทรง​เลือก​ต้อง​เข้ามาใกล้ทีละตระกูล ตระกูล​ที่พระยาห์เวห์ทรง​เลือก​ต้อง​เข้ามาใกล้ทีละครัว​เรือน และ​ครัว​เรือน​ที่พระยาห์เวห์ทรง​เลือก​ต้อง​เข้ามาใกล้ทีละคน 15 คนที่​ถูก​ชี้ตัว​ว่ามีสิ่งของ​ที่​ถวาย​เพื่อ​ทำลายจะต้อง​ถูก​เผา​ด้วยไฟ ทั้ง​ตัว​เขา​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เขามี เพราะ​เขา​ละเมิด​พันธ​สัญญา​ของพระยาห์เวห์ และทำเรื่อง​น่า​อับอายในอิสราเอล’ ”

16 โยชูวาตื่น​แต่​เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น​และนำชาว​อิสราเอล​เข้ามาใกล้ทีละเผ่า เผ่ายูดาห์ถูก​เลือก 17 เขานำตระกูล​ต่าง ๆ ของ​เผ่ายูดาห์เข้ามา และ​ตระ​กูลเศราห์​ถูก​เลือก แล้ว​เขานำตระ​กูลเศราห์​เข้ามาทีละคน และ​ศับดีถูก​เลือก 18 เขานำครัว​เรือนของศับดีเข้ามาทีละคน และอาคาน​บุตร​ของคารมี ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ศับดี ผู้​เป็น​บุตร​ของเศราห์ จาก​เผ่ายูดาห์ ถูกเลือก 19 โยชูวาพูด​กับอาคาน​ว่า “ลูกเอ๋ย โปรด​ถวาย​เกียรติ​แด่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​และ​สารภาพ​ต่อ​พระองค์ บอก​ข้าพเจ้ามาเดี๋ยว​นี้​ว่า​เจ้า​ได้ทำอะไร อย่า​ปิดบัง​ข้าพเจ้า!”

20 อาคาน​ตอบโยชูวาว่า “ข้าพเจ้า​ได้​ทำบาป​ต่อพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​จริง ๆ และ​นี่​คือ​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้าทำ 21 เมื่อ​ข้าพเจ้า​เห็น​เสื้อ​คลุมบาบิโลน​ผืน​งาม​อยู่​ท่ามกลาง​ของ​ที่​ริบมา พร้อม​กับ​เงิน​สอง​ร้อยเชเขล* และ​ทองคำ​แท่ง​รูป​ลิ่ม​หนัก​ห้า​สิบเชเขล ข้าพเจ้าก็อยาก​ได้ จึง​หยิบ​ของ​เหล่า​นั้นมา ตอน​นี้​ของ​เหล่า​นั้น​ซ่อน​อยู่​ใต้ดิน​กลาง​เต็นท์​ของ​ข้าพเจ้า โดยมีเงิน​อยู่​ข้าง​ใต้”

22 โยชูวาจึง​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาร​ไป พวก​เขา​วิ่งไปที่​เต็นท์ และพบว่า​ของ​เหล่า​นั้น​ซ่อน​อยู่ในเต็นท์​ของอาคาน โดยมีเงิน​อยู่​ข้าง​ใต้ 23 พวก​เขานำของ​เหล่า​นั้น​ออกมาจาก​กลาง​เต็นท์ นำไปให้โยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด และ​วาง​ไว้ต่อหน้าพระยาห์เวห์ 24 โยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมดนำอาคาน​บุตร​ของเศราห์ เงิน เสื้อคลุม ทองคำแท่ง ลูกชาย ลูกสาว โค ลา แกะ เต็นท์ และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เขามีขึ้นไปยัง​หุบเขาอาโคร 25 โยชูวาพูด​ว่า “ทำไม​เจ้า​จึงนำความ​เดือด​ร้อนมาให้​พวก​เรา? วัน​นี้พระยาห์เวห์จะทรงนำความ​เดือด​ร้อนมาให้​เจ้า” ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​เอา​หิน​ขว้าง​อา​คาน แล้ว​เผา​พวก​เขา​ด้วยไฟ จาก​นั้น​ก็​เอา​หิน​ขว้าง​พวก​เขา​อีก 26 พวก​เขา​กอง​หิน​ใหญ่​ทับ​เขา​ไว้ ซึ่ง​ยังคงอยู่​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ แล้วพระยาห์เวห์ทรง​หัน​จาก​ความ​กริ้ว​อัน​รุนแรง​ของ​พระองค์ ดัง​นั้น​สถาน​ที่​นั้น​จึง​มีชื่อ​ว่า “หุบเขาอาโคร” จนถึง​ทุก​วัน​นี้

8

1 พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “อย่า​กลัว​และ​อย่า​ท้อใจ จงนำนักรบ​ทั้งหมดไปกับ​เจ้า ลุก​ขึ้น​และ​ขึ้นไปยัง​เมือ​งอัย เรา​ได้​มอบกษัตริย์แห่​งอัย ประชาชน เมือง และ​แผ่น​ดิน​ของ​เขา​ให้​แก่​เจ้า​แล้ว 2 เจ้าจงทำกับ​เมือ​งอัย​และกษัตริย์ของ​เมือง​เหมือน​ที่ทำกับ​เมืองเยรีโคและกษัตริย์ของ​เมือง เพียง​แต่​ครั้ง​นี้​พวก​เจ้าจงยึด​ข้าว​ของ​และ​ฝูง​สัตว์​ของ​เมือง​ไว้​เป็น​ของตน จงจัด​กอง​ซุ่ม​โจมตี​ไว้​ด้าน​หลัง​เมือง”

3 โยชูวาจึง​ลุก​ขึ้น​พร้อม​กับ​นักรบ​ทั้งหมด​เพื่อ​ขึ้นไปยัง​เมือ​งอัย เขา​เลือก​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ​สาม​หมื่นคนและ​ส่ง​พวก​เขา​ออกไปในเวลา​กลาง​คืน 4 เขา​สั่ง​พวก​เขา​ว่า “จงไปซุ่ม​โจมตี​เมือง​จาก​ด้าน​หลัง อย่า​อยู่​ห่าง​จาก​เมือง​มาก​นัก และ​ทุกคนต้องเตรียมพร้อม 5 ข้าพเจ้า​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ด้วยจะเข้าไป​ใกล้​เมือง เมื่อ​พวก​เขา​ออกมาต่อสู้​กับ​เรา​เหมือน​ครั้ง​ก่อน พวก​เราจะหนี​พวก​เขา 6 พวก​เขาจะออกมาไล่​ตาม จนพวก​เรา​ล่อ​พวก​เขา​ออกไปห่าง​จาก​เมือง เพราะ​พวก​เขาจะคิด​ว่า ‘คนเหล่า​นี้​หนี​พวก​เรา​เหมือน​ครั้ง​ก่อน’ ดัง​นั้น​พวก​เราจะหนี​พวก​เขา 7 แล้ว​พวก​ท่านจงลุก​จาก​ที่​ซุ่ม​และ​เข้า​ยึด​เมือง เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่านจะมอบ​เมือง​นั้น​ให้​พวก​ท่าน 8 เมื่อ​พวก​ท่าน​ยึด​เมือง​ได้​แล้ว จงจุดไฟเผา​เมือง จงทำตาม​ถ้อยคำ​ของพระยาห์เวห์ นี่​คือคำสั่ง​ของ​ข้าพเจ้า”

9 โยชูวาส่ง​พวก​เขา​ออกไป พวก​เขาไปซุ่ม​อยู่ระหว่าง​เบเธล​กับ​อัย ทาง​ด้าน​ตะวันตกของ​เมือ​งอัย แต่โยชูวาพัก​อยู่​ท่ามกลาง​ประชาชนในคืน​นั้น 10 โยชูวาตื่น​แต่​เช้า ตรวจพล แล้ว​เขา​กับ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอลก็นำหน้า​ประชาชน​ขึ้นไปยัง​เมือ​งอัย 11 ประชาชน​ทั้งหมด รวม​ทั้ง​ทหาร​ที่​อยู่​กับ​เขา ขึ้นไปใกล้​เมือง​และ​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ทาง​ด้าน​เหนือ​ของ​เมือ​งอัย โดยมีหุบเขา​คั่น​อยู่​ระหว่างโยชูวากับ​เมือง 12 โยชูวานำทหาร​ประมาณ​ห้า​พันคนไปซุ่ม​อยู่ระหว่าง​เบเธล​กับ​อัย ทาง​ด้าน​ตะวันตกของ​เมือง 13 พวก​เขา​จัด​วาง​กำลังพล โดย​ให้​กองทัพ​ทั้งหมด​อยู่​ทาง​เหนือ​ของ​เมือง และ​กอง​ซุ่ม​โจมตี​อยู่​ทาง​ตะวันตกของ​เมือง คืน​นั้นโยชูวาเข้าไป​กลาง​หุบเขา 14 เมื่อกษัตริย์แห่​งอัย​เห็น​ดัง​นั้น กษัตริย์​กับ​ชาว​เมือง​ทั้งหมด​ก็รีบ​ตื่น​แต่​เช้า​และ​ออกไปต่อสู้​กับ​อิสราเอล​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด บริเวณ​หน้าอาราบาห์ แต่​เขา​ไม่รู้​ว่ามีกอง​ซุ่ม​โจมตี​อยู่​ด้าน​หลัง​เมือง 15 โยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​แสร้งทำเป็น​พ่าย​แพ้ แล้ว​หนีไปตาม​ทาง​สู่​ถิ่น​ทุรกันดาร 16 ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​อยู่ในเมือง​ถูก​เรียก​ออกมาให้​ไล่​ตามพวกเขา คนเหล่า​นั้น​ไล่​ตามโยชูวาและ​ถูก​ล่อ​ให้​ออกไปห่าง​จาก​เมือง 17 ไม่มี​ผู้ชาย​สักคนในอัย​หรือ​เบเธล​ที่​ไม่​ได้​ออกไปไล่​ตาม​อิสราเอล พวก​เขา​ทิ้ง​เมือ​งอัย​ไว้​เปิด​โล่ง​และ​ไล่​ตาม​อิสราเอลไป

18 พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “จงยื่น​หอกซัด​ในมือ​เจ้า​ไปทาง​เมือ​งอัย เพราะ​เราจะมอบ​เมือง​นั้น​ให้​เจ้า”

โยชูวาจึง​ยื่น​หอกซัดในมือไปทาง​เมือง 19 ทันที​ที่​เขา​ยื่น​มือ​ออก กอง​ซุ่ม​โจมตีก็รีบ​ลุก​จาก​ที่​ของตน วิ่ง​เข้า​เมือง​และ​ยึด​เมือง​ไว้​ได้ แล้ว​พวก​เขาก็รีบ​จุดไฟเผา​เมือง 20 เมื่อ​ทหาร​เมือ​งอัย​หัน​กลับไปมอง ก็เห็น​ควัน​จาก​เมือง​ลอย​ขึ้น​สู่​ท้องฟ้า พวก​เขา​ไม่​อาจ​หนีไป​ทาง​ไหน​ได้​เลย ส่วนคนที่​เคย​หนีไปทาง​ถิ่น​ทุรกันดารก็หัน​กลับมาโจมตี​ผู้​ไล่​ตาม 21 เมื่อโยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​เห็น​ว่า​กอง​ซุ่ม​ยึด​เมือง​ได้​แล้ว​และ​ควัน​จาก​เมือง​กำลัง​ลอย​ขึ้น พวก​เขาก็หัน​กลับไปฆ่า​ทหาร​เมือ​งอัย 22 กอง​ซุ่ม​โจมตี​ของ​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​เมือง​เข้า​ปะทะ​พวก​เขา ทหาร​เมือ​งอัย​จึง​อยู่​ตรง​กลาง​ระหว่าง​ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​สอง​ด้าน ชาว​อิสราเอล​โจมตี​พวก​เขาจนไม่​เหลือ​ผู้​รอด​ชีวิต​หรือ​ผู้​หลบ​หนี​แม้แต่คนเดียว 23 แต่​พวก​เขา​จับกษัตริย์แห่​งอัย​เป็น ๆ และนำตัวมาหาโยชูวา

24 เมื่อ​อิสราเอล​ฆ่า​ชาว​เมือ​งอัย​ทุก​คนใน​ทุ่ง​และในถิ่น​ทุรกันดาร​ที่​พวก​เขา​ไล่​ตามไปเสร็จ​แล้ว และคนเหล่า​นั้น​ล้ม​ตาย​ด้วยคมดาบจนหมด​สิ้น ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมดก็กลับไปยัง​เมือ​งอัย​และ​ใช้คมดาบ​ฟัน​คนใน​เมือง 25 ในวัน​นั้นมีผู้​ล้ม​ตาย​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​รวม​หนึ่ง​หมื่น​สอง​พันคน คือ​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​เมือ​งอัย 26 โยชูวาไม่​ได้ลดมือ​ที่​ยื่น​หอกซัด​ออกไป จนกระทั่ง​เขา​ทำลาย​ล้าง​ชาว​เมือ​งอัย​ทั้งหมดจนหมด​สิ้น 27 ชาว​อิสราเอล​ยึด​ไว้​เป็น​ของตนเฉพาะ​ฝูง​สัตว์​และ​ข้าว​ของ​จาก​เมือง​นั้น ตาม​ถ้อยคำ​ของพระยาห์เวห์ที่​ทรง​สั่งโยชูวา 28 โยชูวาเผา​เมือ​งอัย​และ​ทำให้​เมือง​นั้น​เป็นกองซาก​ปรัก​หัก​พัง​ถาวร รกร้าง​อยู่​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ 29 เขา​แขวนกษัตริย์แห่​งอัย​ไว้บนต้นไม้​จนถึง​เวลา​เย็น เมื่อ​ดวง​อาทิตย์ตก โยชูวาสั่ง​ให้​พวก​เขานำร่างลงจาก​ต้นไม้ แล้ว​โยน​ไว้​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง จาก​นั้น​พวก​เขาก็กอง​หิน​ใหญ่​ทับ​ร่าง​นั้น​ไว้ ซึ่ง​ยังคงอยู่​จนถึง​ทุก​วัน​นี้

30 แล้วโยชูวาสร้าง​แท่น​บูชา​แด่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอลบนภูเขาเอบาล 31 เขา​สร้าง​ตาม​ที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่ง​ชาว​อิสราเอล​ไว้ ดัง​ที่​เขียน​ไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติของโมเสสว่า ให้​สร้าง​แท่น​บูชา​ด้วย​หิน​ที่​ไม่​ได้​สกัด​และ​ไม่​เคย​ถูก​แตะ​ต้อง​ด้วย​เครื่อง​มือ​เหล็ก พวก​เขา​ถวายเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​แด่พระยาห์เวห์บนแท่น​นั้น และ​ถวาย​เครื่อง​สันติ​บูชา 32 ที่​นั่นโยชูวาจารึก​สำเนาธรรมบัญญัติของโมเสสลงบนก้อน​หิน​เหล่า​นั้นต่อหน้าชาว​อิสราเอล 33 ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด พร้อม​ทั้ง​ผู้​อาวุโส เจ้าหน้าที่ และ​ผู้​พิพากษา ยืน​อยู่​สอง​ด้าน​ของ​หีบ ตรง​หน้า​บรรดา​ปุโรหิต​ชาวเลวีผู้​แบก​หีบ​พันธ​สัญญา​ของพระยาห์เวห์ ทั้งคน​ต่างชาติ​และ​ชาว​อิสราเอล​โดย​กำเนิด ครึ่ง​หนึ่ง​ยืน​อยู่​หน้า​ภูเขาเกริซิม และ​อีก​ครึ่ง​หนึ่ง​อยู่​หน้า​ภูเขาเอบาล ตาม​ที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ได้​สั่ง​ไว้​ตั้งแต่​แรก เพื่อ​ให้​พวก​เขา​อวยพร​ประชาชน​อิสราเอล 34 หลังจากนั้น โยชูวาอ่าน​ถ้อยคำ​ทั้งหมดในธรรมบัญญัติ ทั้งคำอวยพร​และคำสาป​แช่ง ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติ 35 ไม่มี​แม้แต่คำเดียว​จาก​ทุก​สิ่ง​ที่โมเสสสั่ง ซึ่งโยชูวาไม่​ได้​อ่านต่อหน้าชุมนุมชนอิสราเอล​ทั้งหมด รวม​ทั้ง​ผู้​หญิง เด็กเล็ก และคนต่างชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา

9

1 เมื่อกษัตริย์ทั้งหมด​ทาง​ฝั่ง​ตะวันตกของ​แม่น้ำจอร์แดน ซึ่ง​อยู่ในเขต​ภูเขา ที่ราบต่ำ และ​ตลอด​ชายฝั่ง​ทะเล​ใหญ่​ตรง​หน้าเลบานอน ได้แก่​ชาว​ฮิต​ไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวคานาอัน ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ได้ยิน​เรื่อง​นี้ 2 พวก​เขาก็พร้อมใจ​กัน​รวม​กำลัง​เพื่อ​ต่อสู้​กับโยชูวาและ​อิสราเอล 3 แต่​เมื่อ​ชาว​เมืองกิเบโอนได้ยิน​สิ่ง​ที่โยชูวาทำกับ​เมืองเยรีโคและ​เมือ​งอัย 4 ชา​วกิเบ​โอน​จึง​วาง​อุบาย ออก​เดิน​ทาง​โดย​ปลอม​ตัว​เป็น​คณะ​ทูต พวก​เขานำกระสอบ​เก่า ๆ บรรทุกบนหลังลา และ​ใช้​ถุง​หนัง​ใส่​เหล้า​องุ่น​เก่า​ที่​ฉีกขาด​แล้ว​มัด​ตรง​รอย​ขาด​ไว้ 5 พวก​เขา​สวม​รองเท้า​เก่า​ที่ปะแล้ว ใส่​เสื้อผ้า​เก่า และ​ขนมปัง​ทั้งหมด​ที่​เตรียม​เป็น​เสบียงก็แห้ง​และ​ขึ้นรา 6 พวก​เขาไปหาโยชูวาที่​ค่ายในกิลกาล และ​พูด​กับ​เขา​และคนอิสราเอล​ว่า “พวก​เรามาจาก​ประเทศ​อัน​ห่าง​ไกล บัดนี้​โปรดทำพันธ​สัญญา​กับ​พวก​เรา”

7 คนอิสราเอล​พูด​กับ​ชาวฮีไวต์ว่า “ถ้า​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เรา​เล่า แล้ว​พวก​เราจะทำพันธ​สัญญา​กับ​พวก​เจ้า​ได้​อย่างไร?”

8 พวก​เขา​พูด​กับโยชูวาว่า “พวก​เรา​เป็นผู้รับใช้ของ​ท่าน”

โยชูวาถาม​พวก​เขา​ว่า “พวก​เจ้า​เป็น​ใคร? มาจากไหน?”

9 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ผู้รับใช้ของ​ท่านมาจาก​ประเทศ​ที่​ห่าง​ไกล​มาก เพราะ​พระนาม​ของพระยาห์เวห์* พระเจ้า​ของ​ท่าน เพราะ​พวก​เรา​ได้ยิน​ชื่อ​เสียง​ของ​พระองค์​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​ทรงทำในอียิปต์ 10 รวม​ทั้ง​ทุก​สิ่ง​ที่​ทรงทำกับกษัตริย์ชาวอาโมไรต์สอง​องค์​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน คือสิโหนกษัตริย์แห่งเฮชโบน และ​โอกกษัตริย์แห่งบาชานซึ่ง​อยู่​ที่อัชทาโรท 11 บรรดา​ผู้​อาวุโส​และ​ชาว​ประเทศ​ของ​พวก​เรา​ทั้งหมด​จึง​บอก​พวก​เรา​ว่า ‘จงนำเสบียง​ติดตัวไปสำหรับ​การ​เดิน​ทาง ไปพบพวก​เขา​และ​บอก​ว่า “พวก​เรา​เป็นผู้รับใช้ของ​ท่าน บัดนี้​โปรดทำพันธ​สัญญา​กับ​พวก​เรา” ’ 12 ขนมปัง​ของ​พวก​เรา​นี้​ยัง​ร้อน​อยู่​เมื่อ​เอา​ออก​จาก​บ้านมาเป็น​เสบียงในวัน​ที่​พวก​เรา​ออก​เดิน​ทางมาหาท่าน แต่​ตอน​นี้​มัน​แห้ง​และ​ขึ้นราเสีย​แล้ว 13 ถุง​หนัง​ใส่​เหล้า​องุ่น​เหล่า​นี้​ยัง​ใหม่​อยู่​ตอน​ที่​พวก​เรา​เติม​เหล้า​องุ่นลงไป แต่​ตอน​นี้​ฉีก​ขาด​แล้ว ส่วน​เสื้อผ้า​และ​รองเท้า​ของ​พวก​เราก็เก่า​เพราะ​เดิน​ทางมาไกล​มาก”

14 คนอิสราเอล​ชิม​เสบียง​ของ​พวก​เขา แต่​ไม่​ได้​ถามพระยาห์เวห์เพื่อขอคำชี้แนะ 15 โยชูวาทำข้อ​ตกลง​สันติภาพ​กับ​พวก​เขา และทำพันธ​สัญญา​ว่าจะไว้​ชีวิต​พวก​เขา บรรดา​ผู้นำ​ของชุมนุมชนก็สาบาน​ต่อ​พวก​เขา 16 สาม​วัน​หลัง​จากทำพันธ​สัญญา​กับ​พวก​เขา ชาว​อิสราเอล​ก็ได้​ยิน​ว่าคนเหล่า​นี้​เป็น​เพื่อน​บ้าน​และ​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา 17 ชาว​อิสราเอล​ออก​เดิน​ทาง​และมาถึง​เมือง​ต่าง ๆ ของคนเหล่า​นั้นในวัน​ที่​สาม เมือง​เหล่า​นั้น​คือกิเบโอน เคฟีราห์ เบเอโรท และคีริยาทเยอาริม 18 ชาว​อิสราเอล​ไม่​ได้​โจมตี​พวก​เขา เพราะ​บรรดา​ผู้นำ​ของชุมนุมชนได้​สาบาน​ต่อ​พวก​เขา​โดยพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล ชุมนุมชนทั้งหมด​จึง​บ่น​ต่อว่า​บรรดา​ผู้นำ 19 แต่​บรรดา​ผู้นำ​ทุกคนพูด​กับชุมนุมชนทั้งหมด​ว่า “พวก​เรา​ได้​สาบาน​ต่อคนเหล่า​นี้​โดยพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล ดัง​นั้น​พวก​เราจะแตะ​ต้อง​พวก​เขา​ไม่​ได้ 20 พวก​เราจะทำดังนี้ คือ​ปล่อย​ให้​พวก​เขามีชีวิต​อยู่ เพื่อ​ความ​กริ้วจะไม่ตกแก่​พวก​เรา​เพราะคำสาบาน​ที่​พวก​เรา​ให้​ไว้​กับ​พวก​เขา” 21 บรรดา​ผู้นำ​กล่าว​แก่​พวก​เขา​ว่า “ปล่อย​ให้​พวก​เขามีชีวิต​อยู่” ดัง​นั้น​พวก​เขา​จึง​เป็นคนตัด​ฟืน​และคนตัก​น้ำ​ให้ชุมนุมชนทั้งหมด ตาม​ที่​บรรดา​ผู้นำ​ได้​บอก​ไว้

22 โยชูวาเรียก​พวก​เขามาและ​พูด​ว่า “ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​หลอก​พวก​เรา โดยบอกว่า ‘พวก​เรา​อยู่​ห่าง​ไกล​จาก​ท่าน​มาก’ ทั้ง​ที่​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เรา? 23 บัดนี้​พวก​เจ้า​ถูก​สาป​แช่ง​แล้ว ในหมู่​พวก​เจ้าจะต้องมีคนเป็น​ทาส​อยู่​เสมอ เป็นคนตัด​ฟืน​และคนตัก​น้ำ​สำหรับ​พระ​นิเวศ​ของ​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า”

24 พวก​เขา​ตอบโยชูวาว่า “เพราะผู้รับใช้ของ​ท่าน​ได้​รับ​แจ้ง​อย่าง​แน่ชัด​ว่า พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​ท่าน​ทรง​บัญชาโมเสสผู้รับใช้ของ​พระองค์​ให้​มอบ​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​แก่​พวก​ท่าน และ​ให้​ทำลาย​ชาว​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​ให้​พ้น​หน้า​พวก​ท่าน พวก​เรา​จึง​กลัว​อย่าง​ยิ่ง​ว่าจะเอา​ชีวิต​ไม่​รอด​เพราะ​พวก​ท่าน จึง​ทำ​เช่น​นี้ 25 ตอน​นี้​พวก​เรา​อยู่ในมือ​ของ​ท่าน​แล้ว โปรดทำกับ​พวก​เรา​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​ว่าดีและ​ถูก​ต้อง​เถิด”

26 โยชูวาจึงทำเช่น​นั้น และ​ปกป้อง​พวก​เขา​จาก​ชาว​อิสราเอล เพื่อ​ไม่​ให้​ชาว​อิสราเอล​ฆ่า​พวก​เขา 27 ในวันนั้น โยชูวาแต่ง​ตั้ง​พวก​เขา​ให้​เป็นคนตัด​ฟืน​และคนตัก​น้ำ​สำหรับชุมนุมชนและ​สำหรับ​แท่น​บูชา​ของพระยาห์เวห์จนถึง​ทุก​วัน​นี้ ณ สถาน​ที่​ซึ่ง​พระองค์จะทรง​เลือก

10

1 เมื่ออาโดนีเซเดกกษัตริย์แห่ง​เยรูซาเล็ม​ได้ยิน​ข่าว​ว่าโยชูวายึด​เมือ​งอัย​และ​ทำลาย​ล้างจนหมด​สิ้น โดยทำกับ​เมือ​งอัย​และกษัตริย์เหมือน​ที่​เคยทำกับเยรีโคและกษัตริย์ของ​เมือง อาโดนีเซเดก​ยัง​ได้ยิน​ด้วย​ว่าชาวกิเบโอนทำข้อ​ตกลง​สันติภาพ​กับ​อิสราเอล​และ​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา 2 ฝ่ายกษัตริย์จึง​หวาด​กลัว​อย่าง​ยิ่ง เพราะกิเบโอนเป็น​เมือง​ใหญ่​เหมือน​เมือง​สำคัญ​ที่มีกษัตริย์ปกครอง ทั้ง​ยัง​ใหญ่​กว่า​อัย และ​ผู้ชาย​ทุก​คนใน​เมืองก็แข็งแกร่ง 3 ดัง​นั้นอาโดนีเซเดกกษัตริย์แห่ง​เยรูซาเล็ม​จึง​ส่ง​ข่าวไปหาโฮฮัมกษัตริย์แห่งเฮโบรน ปิรามกษัตริย์แห่งยารมูท ยาฟีอากษัตริย์แห่งลาคีช และ​เดบีร์กษัตริย์แห่ง​เอก​โลน​ว่า 4 “จงขึ้นมาช่วย​เรา ให้​พวก​เรา​โจมตีกิเบโอน เพราะ​พวก​เขาทำข้อ​ตกลง​สันติภาพ​กับโยชูวาและ​ชาว​อิสราเอล” 5 กษัตริย์ชาวอาโมไรต์ทั้ง​ห้า ได้แก่กษัตริย์แห่ง​เยรูซาเล็ม กษัตริย์แห่งเฮโบรน กษัตริย์แห่งยารมูท กษัตริย์แห่งลาคีช และกษัตริย์แห่ง​เอก​โลน จึง​รวม​กำลัง​กัน พวก​เขา​กับ​กองทัพ​ทั้งหมด​ขึ้นไปตั้ง​ค่าย​ล้อมกิเบโอนและทำสงคราม​กับ​เมือง​นั้น 6 ชาวกิเบโอนส่ง​ข่าวไปหาโยชูวาที่​ค่ายในกิลกาลว่า “อย่า​ทอด​ทิ้งผู้รับใช้ของ​ท่าน! รีบ​ขึ้นมาช่วย​พวก​เรา​ให้​รอด! โปรด​ช่วย​พวก​เรา เพราะกษัตริย์ชาวอาโมไรต์ทั้งหมด​ที่​อาศัย​อยู่ในเขต​ภูเขา​ได้​รวม​กำลัง​กันมาต่อสู้​กับ​พวก​เรา”

7 โยชูวาจึง​ขึ้นจากกิลกาลพร้อม​กับ​กองทัพ​ทั้งหมด รวม​ทั้ง​บรรดา​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ 8 พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “อย่า​กลัว​พวก​เขา เพราะ​เรา​ได้​มอบ​พวก​เขา​ให้​เจ้า​แล้ว จะไม่มี​ใครในพวก​เขา​ยืน​หยัดต่อหน้าเจ้า​ได้”

9 โยชูวาเดิน​ทัพจากกิลกาลตลอด​ทั้ง​คืน​และ​เข้า​โจมตี​พวก​เขา​อย่าง​กะทันหัน 10 พระยาห์เวห์ทรง​ทำให้​พวก​เขา​สับสน​อลหม่านต่อหน้าอิสราเอล พระองค์​ทรง​ฆ่า​พวก​เขา​เป็น​จำนวน​มาก​ที่กิเบโอน ไล่​ตามไปตาม​ทาง​ขึ้นเบธโฮโรน และ​โจมตี​พวก​เขาไปจนถึงอาเซคาห์และ​มัก​เคดาห์ 11 ขณะ​ที่​พวก​เขา​หนี​อิสราเอล​และลงไปตาม​ทาง​ลาด​จากเบธโฮโรน พระยาห์เวห์ทรง​ขว้าง​ก้อน​ลูกเห็บ​ใหญ่​จาก​ท้องฟ้าลงใส่​พวก​เขาไปจนถึงอาเซคาห์ พวก​เขา​จึง​ตาย คนที่​ตาย​เพราะ​ลูกเห็บมีมากกว่าคนที่​ชาว​อิสราเอล​ฆ่า​ด้วย​ดาบ

12 ในวัน​ที่พระยาห์เวห์ทรง​มอบ​ชาวอาโมไรต์ไว้ต่อหน้าชาว​อิสราเอล โยชูวาพูด​กับพระยาห์เวห์ และ​กล่าวต่อหน้าอิสราเอล​ว่า “ดวง​อาทิตย์​เอ๋ย จงหยุด​นิ่ง​เหนือกิเบโอน! ดวง​จันทร์​เอ๋ย จงหยุดในหุบ​เขา​อัยยาโลน!”

13 ดวง​อาทิตย์​หยุด​นิ่ง และ​ดวง​จันทร์​หยุด​อยู่ จนชนชาติ​นั้น​แก้​แค้น​ศัตรู​ของตนเสร็จ เรื่อง​นี้​เขียน​ไว้ในหนังสือยาชาร์​ไม่ใช่​หรือ? ดวง​อาทิตย์​หยุด​อยู่​กลาง​ท้องฟ้า ไม่​ตกดิน​เป็น​เวลา​ประมาณ​หนึ่ง​วัน​เต็ม 14 ไม่​เคยมีวัน​ใด​เป็น​เช่น​นั้นมาก่อน​หรือ​หลัง​จาก​นั้น คือ​วัน​ที่พระยาห์เวห์ทรง​ฟัง​เสียง​ของ​มนุษย์ เพราะพระยาห์เวห์ทรง​ต่อสู้​เพื่อ​อิสราเอล

15 แล้วโยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​กลับไปยัง​ค่ายในกิลกาล 16 กษัตริย์ทั้ง​ห้า​หลบ​หนี​และ​ซ่อน​ตัว​อยู่ในถ้ำ​ที่​มัก​เคดาห์ 17 มีคนรายงานโยชูวาว่า “พบกษัตริย์ทั้ง​ห้า​แล้ว พวก​เขา​ซ่อน​ตัว​อยู่ในถ้ำ​ที่​มัก​เคดาห์”

18 โยชูวาสั่ง​ว่า “จงกลิ้ง​ก้อน​หิน​ใหญ่มาปิดปาก​ถ้ำ และ​จัดคนเฝ้า​พวก​เขา​ไว้ 19 แต่​พวก​ท่าน​อย่า​หยุด​อยู่​ที่​นั่น จงไล่​ตาม​ศัตรู​และ​โจมตี​พวก​เขา​จาก​ด้าน​หลัง อย่า​ปล่อย​ให้​พวก​เขา​เข้า​เมือง​ของตนได้ เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ให้​พวก​ท่าน​แล้ว”

20 เมื่อโยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​สังหาร​ศัตรู​เป็น​จำนวน​มากจน​ฝ่าย​นั้น​แทบ​หมด​สิ้น และ​ผู้​ที่​เหลือ​รอด​หนี​เข้าไปในเมือง​ที่มีป้อม​ปราการ​แล้ว 21 ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมดก็กลับมาหาโยชูวาที่​ค่ายในมัก​เคดาห์​โดย​สวัสดิภาพ ไม่มี​ใคร​เอ่ย​ปาก​กล่าว​ร้าย​ชาว​อิสราเอลคนใดเลย 22 แล้วโยชูวาสั่ง​ว่า “จงเปิด​ปาก​ถ้ำ​และนำกษัตริย์ทั้ง​ห้า​นั้น​ออกมาหาข้าพเจ้า”

23 พวก​เขาทำตาม​และนำกษัตริย์ทั้ง​ห้า​ออก​จาก​ถ้ำมาหาโยชูวา ได้แก่กษัตริย์แห่ง​เยรูซาเล็ม กษัตริย์แห่งเฮโบรน กษัตริย์แห่งยารมูท กษัตริย์แห่งลาคีช และกษัตริย์แห่ง​เอก​โลน 24 เมื่อ​พวก​เขานำกษัตริย์เหล่า​นั้นมาหาโยชูวาแล้ว โยชูวาเรียก​ชาย​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมดมา และ​พูด​กับ​บรรดา​หัวหน้า​ของ​นักรบ​ที่ไปกับ​เขา​ว่า “จงเข้ามาใกล้​และ​วาง​เท้าบนคอของกษัตริย์เหล่า​นี้”

พวก​เขา​จึง​เข้ามาใกล้​และ​วาง​เท้าบนคอของกษัตริย์เหล่า​นั้น

25 โยชูวาพูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “อย่า​กลัว​และ​อย่า​ท้อใจ จงเข้ม​แข็ง​และ​กล้า​หาญ เพราะพระยาห์เวห์จะทรงทำเช่น​นี้​กับ​ศัตรู​ทั้งหมด​ที่​พวก​ท่าน​ต่อสู้​ด้วย”

26 หลัง​จาก​นั้นโยชูวาลงมือ​สังหารกษัตริย์เหล่า​นั้น แล้ว​แขวน​ร่าง​ไว้บนต้นไม้​ห้า​ต้น ร่าง​ของ​พวก​เขา​แขวน​อยู่บนต้นไม้​จนถึง​เวลา​เย็น 27 เมื่อ​ดวง​อาทิตย์ตก โยชูวาสั่ง​ให้​เอาศพลงจาก​ต้นไม้ แล้ว​โยน​เข้าไปในถ้ำ​ที่กษัตริย์เหล่า​นั้น​เคย​ซ่อน​ตัว​อยู่ จาก​นั้น​พวก​เขา​วาง​ก้อน​หิน​ใหญ่​ปิดปาก​ถ้ำ ซึ่ง​ยังคงอยู่​จนถึง​ทุก​วัน​นี้

28 ในวัน​นั้นโยชูวายึด​มัก​เคดาห์ และ​ใช้​ดาบ​โจมตีเมือง​รวม​ทั้ง​กษัตริย์​ของ​เมือง เขา​ทำลาย​ล้าง​เมือง​และ​ทุก​ชีวิต​ที่​อยู่ในเมืองจนหมด​สิ้น ไม่​เหลือ​ใคร​รอด เขาทำกับกษัตริย์แห่ง​มัก​เคดาห์​เหมือน​ที่ทำกับกษัตริย์แห่งเยรีโค

29 โยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ออก​จาก​มัก​เคดาห์ไปยังลิบนาห์ และ​ต่อสู้​กับ​เมืองลิบนาห์ 30 พระยาห์เวห์ทรง​มอบ​เมือง​พร้อมกษัตริย์​ให้​อิสราเอล​ด้วย โยชูวาโจมตี​เมือง​นั้น​และ​ใช้​ดาบ​สังหาร​ทุก​ชีวิต​ที่​อยู่ในเมือง ไม่​เหลือ​ใคร​รอด เขาทำกับกษัตริย์ของ​เมือง​เหมือน​ที่ทำกับกษัตริย์แห่งเยรีโค

31 โยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ออก​จากลิบนาห์ไปยังลาคีช ตั้ง​ค่าย​ล้อม​เมือง​และ​ต่อสู้​กับ​เมือง​นั้น 32 พระยาห์เวห์ทรง​มอบลาคีช​ให้​อิสราเอล โยชูวายึด​เมือง​ได้ในวัน​ที่​สอง แล้ว​โจมตี​เมือง​และ​ใช้​ดาบ​สังหาร​ทุก​ชีวิต​ที่​อยู่ในเมือง ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​ได้ทำกับลิบนาห์ 33 แล้วโฮรามกษัตริย์แห่งเกเซอร์​ขึ้นมาช่วยลาคีช แต่โยชูวาโจมตี​เขา​และ​ประชาชน​ของ​เขาจนไม่​เหลือ​ใคร​รอด

34 โยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ออก​จากลาคีชไปยัง​เอก​โลน พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​เมือง​และ​ต่อสู้​กับ​เมือง​นั้น 35 พวก​เขา​ยึด​เมือง​ได้ในวัน​นั้น​และ​ใช้​ดาบ​โจมตีเมือง โยชูวาทำลาย​ล้าง​ทุก​ชีวิต​ที่​อยู่ในเมืองจนหมด​สิ้นในวัน​นั้น ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​ได้ทำกับลาคีช

36 โยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ขึ้น​จาก​เอก​โลนไปยังเฮโบรน และ​ต่อสู้​กับ​เมือง​นั้น 37 พวก​เขา​ยึด​เมือง​ได้ แล้ว​โจมตี​เมือง​นั้น กษัตริย์ และ​เมือง​บริวาร​ทั้งหมด​ด้วย​ดาบ พร้อม​ทั้ง​สังหาร​ทุก​ชีวิต​ที่​อยู่ในเมือง โยชูวาไม่​ปล่อย​ให้​ใคร​รอด​ชีวิต​เลย ตาม​ที่​เขา​ได้ทำกับ​เอก​โลน เขา​ทำลาย​ล้าง​เมือง​และ​ทุก​ชีวิต​ที่​อยู่ในเมืองจนหมด​สิ้น

38 โยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ย้อน​กลับไปยัง​เดบีร์ และ​ต่อสู้​กับ​เมือง​นั้น 39 เขา​ยึด​เมือง​พร้อม​กับกษัตริย์และ​เมือง​บริวาร​ทั้งหมด ชาว​อิสราเอล​ใช้​ดาบ​ฟัน​พวก​เขา และ​ทำลาย​ล้าง​ทุก​ชีวิต​ที่​อยู่ในเมืองจนหมด​สิ้น ไม่​เหลือ​ใคร​รอด โยชูวาทำกับ​เดบีร์​และกษัตริย์เหมือน​ที่ทำกับเฮโบรน และ​เหมือน​ที่ทำกับลิบนาห์​และกษัตริย์ 40 ดัง​นั้นโยชูวาจึง​โจมตี​ทั่ว​ทั้ง​แผ่น​ดิน ได้แก่​เขต​ภูเขา ดินแดนทาง​ใต้ ที่ราบต่ำ เชิงเขา และกษัตริย์ทั้งหมด เขา​ไม่​เหลือ​ใคร​รอด แต่​ทำลาย​ล้าง​ทุก​สิ่ง​ที่​มี​ลม​หายใจจนหมด​สิ้น ตาม​ที่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ทรง​บัญชา 41 โยชูวาโจมตี​พวก​เขา​ตั้งแต่คาเดชบาร์เนียไปจนถึงกาซา และ​ทั่ว​แคว้นโกเชนไปจนถึงกิเบโอน 42 โยชูวายึดกษัตริย์เหล่า​นี้​ทั้งหมด​กับ​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา​ได้ในคราว​เดียว เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ทรง​ต่อสู้​เพื่อ​อิสราเอล 43 แล้วโยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​กลับไปยัง​ค่ายในกิลกาล

11

1 เมื่อยาบินกษัตริย์แห่งฮาโซร์​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ เขา​ส่ง​ข่าวไปหาโยบับกษัตริย์แห่งมาโดน กษัตริย์แห่ง​ชิม​โรน และกษัตริย์แห่​งอัค​ชาฟ 2 รวม​ทั้งกษัตริย์ทาง​เหนือ​ซึ่ง​อยู่ในเขต​ภูเขา ในอาราบาห์​ทาง​ใต้​ของคินเนเรท ในที่ราบต่ำ และในที่​สูง​แห่ง​โดร์​ทาง​ตะวันตก 3 เขา​ยัง​ส่ง​ข่าวไปหาชาวคานาอันทาง​ตะวัน​ออก​และ​ตะวันตก ชาวอาโมไรต์ ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสซี ชาวเยบุสในเขต​ภูเขา และ​ชาวฮีไวต์ใต้​ภูเขาเฮอร์​โมนในดินแดนมิส​ปาห์ 4 พวก​เขา​ออกมาพร้อม​กับ​กองทัพ​ทั้งหมด เป็น​ผู้คน​มากมาย​ดุจ​เม็ด​ทราย​ริม​ทะเล ทั้งมีม้า​และรถศึก​จำนวน​มาก 5 กษัตริย์เหล่า​นี้​ทั้งหมดมาพบกัน​และ​ร่วม​กัน​ตั้ง​ค่าย​ที่​แหล่ง​น้ำเมโรม เพื่อ​ต่อสู้​กับ​อิสราเอล

6 พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า “อย่า​กลัว​พวก​เขา เพราะ​พรุ่ง​นี้​เวลา​นี้ เราจะมอบ​พวก​เขา​ทั้งหมด​ให้​ล้ม​ตายต่อหน้าอิสราเอล เจ้าจงตัด​เอ็นขาหลัง​ม้า​ของ​พวก​เขา และ​เผารถศึก​ของ​พวก​เขา​ด้วยไฟ”

7 โยชูวากับ​นักรบ​ทั้งหมด​เข้า​โจมตี​พวก​เขา​อย่าง​กะทันหัน​ที่​แหล่ง​น้ำเมโรม 8 พระยาห์เวห์ทรง​มอบ​พวก​เขา​ให้​อิสราเอล ชาว​อิสราเอล​โจมตี​และ​ไล่​ตามพวกเขาไปจนถึง​เมืองไซดอน​ใหญ่ มิสเรโฟทมาอิม และ​หุบเขา​มิส​ปาห์​ทาง​ตะวัน​ออก พวก​เขา​โจมตีจนไม่​เหลือ​ใคร​รอด 9 โยชูวาทำกับ​พวก​เขา​ตาม​ที่พระยาห์เวห์ตรัส​ไว้ เขา​ตัด​เอ็นขาหลัง​ม้า​ของ​พวก​เขา และ​เผารถศึก​ด้วยไฟ 10 ในเวลานั้น โยชูวาย้อน​กลับไปยึดฮาโซร์​และ​ใช้​ดาบ​ฟันกษัตริย์ เพราะฮาโซร์​เคย​เป็น​เมือง​เอก​ของ​อาณาจักร​เหล่า​นั้น​ทั้งหมด 11 พวก​เขา​ใช้​ดาบ​สังหาร​ทุก​ชีวิต​ที่​อยู่ในเมือง และ​ทำลาย​ล้างจนหมด​สิ้น ไม่มี​สิ่งใดที่​หายใจ​เหลือ​อยู่ โยชูวาเผาฮาโซร์​ด้วยไฟ 12 โยชูวายึด​เมือง​ทั้งหมด​ของกษัตริย์เหล่า​นั้น​พร้อม​กับ​ตัวกษัตริย์ เขา​ใช้​ดาบ​สังหาร​และ​ทำลาย​ล้าง​พวก​เขาจนหมด​สิ้น ตาม​ที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ได้​บัญชา​ไว้ 13 แต่​เมือง​ต่าง ๆ ที่​ตั้ง​อยู่บนเนิน​ดินนั้น อิสราเอล​ไม่​ได้​เผา​เลย ยกเว้นฮาโซร์​เมือง​เดียว​ซึ่งโยชูวาเผา 14 ชาว​อิสราเอล​ริบ​เอา​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​และ​ฝูง​สัตว์​จาก​เมือง​เหล่า​นี้​ไว้​เป็น​ของ​ตน แต่​พวก​เขา​ใช้​ดาบ​สังหาร​ทุก​คนจน​ทำลาย​หมด และ​ไม่​เหลือ​ผู้ใดที่​ยัง​หายใจ​อยู่

15 พระยาห์เวห์ทรง​บัญชาโมเสสผู้รับใช้ของ​พระองค์​อย่างไร โมเสสก็บัญชาโยชูวาอย่าง​นั้น และโยชูวาก็ทำตาม เขา​ทำ​ครบ​ทุก​อย่าง​ที่พระยาห์เวห์ทรง​บัญชาโมเสส​ไว้ ไม่​ละเว้น​แม้แต่​อย่าง​เดียว 16 ดัง​นั้นโยชูวาจึง​ยึด​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​นั้น ได้แก่​เขต​ภูเขา ดินแดนทาง​ใต้​ทั้งหมด แคว้นโกเชน​ทั้งหมด ที่ราบต่ำ อาราบาห์ เขต​ภูเขา​ของ​อิสราเอล และ​ที่ราบ​ต่ำ​ของดินแดนนั้น 17 ตั้งแต่​ภูเขาฮาลัก​ซึ่ง​ทอด​ขึ้นไปทางเสอีร์ จนถึง​บาลกาดในหุบเขาเลบานอนใต้​ภูเขาเฮอร์​โมน เขา​จับกษัตริย์ทั้งหมด โจมตี และ​ประหาร​พวก​เขา 18 โยชูวาทำสงคราม​กับกษัตริย์เหล่า​นั้น​เป็น​เวลา​นาน 19 ไม่มี​เมืองใดทำข้อ​ตกลง​สันติภาพ​กับ​ชาว​อิสราเอล นอกจากชาวฮีไวต์ผู้​อาศัยในกิเบโอน ชาว​อิสราเอล​ยึด​เมือง​อื่น​ทั้งหมด​ด้วย​การรบ 20 เพราะพระยาห์เวห์ทรง​ทำให้ใจของ​พวก​เขา​แข็ง​กระด้าง เพื่อ​ให้​ออกมาต่อสู้​กับ​อิสราเอล พระองค์​จึง​ทรง​ทำลาย​ล้าง​พวก​เขาจนหมด​สิ้น พวก​เขา​ไม่​ได้​รับ​ความ​เมตตา แต่​ถูก​ทำลาย​ตาม​ที่พระยาห์เวห์ทรง​บัญชาโมเสส 21 ในเวลานั้น โยชูวาไปกำจัด​ชาวอานาคออก​จาก​เขต​ภูเขา จากเฮโบรน เดบีร์ อานาบ เขต​ภูเขา​ทั้งหมด​ของยูดาห์ และ​เขต​ภูเขา​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล โยชูวาทำลาย​ล้าง​พวก​เขา​พร้อม​กับ​เมือง​ต่าง ๆ จนหมดสิ้น 22 ไม่มี​ชาวอานาคเหลือ​อยู่ในแผ่น​ดิน​ของ​ชาว​อิสราเอล มีบางคนเหลือ​อยู่​เฉพาะในกาซา กัท และอัชโดด 23 ดัง​นั้นโยชูวาจึง​ยึด​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่พระยาห์เวห์ตรัส​กับโมเสส แล้วโยชูวามอบแผ่น​ดิน​นั้น​แก่​อิสราเอล​เป็น​มรดก โดย​แบ่ง​ตาม​ส่วน​ของ​แต่ละ​เผ่า จาก​นั้น​แผ่น​ดิน​ก็ได้​พัก​สงบ​จาก​สงคราม

12

1 ต่อไปนี้​คือกษัตริย์​ที่​ชาว​อิสราเอล​โจมตี​และ​ยึด​ครองดินแดน​ของ​พวก​เขา​ได้​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน ตั้งแต่​หุบ​เขา​อาร์​โนน​ถึง​ภูเขาเฮอร์​โมน รวม​ทั้งอาราบาห์​ทั้งหมด​ทาง​ตะวัน​ออก 2 สิโหนกษัตริย์ของ​ชาวอาโมไรต์ ผู้​อาศัย​อยู่ในเฮชโบนและ​ปกครอง​ตั้งแต่อาโรเออร์ ซึ่ง​อยู่​ริม​ขอบ​หุบ​เขา​อาร์​โนน รวม​ทั้ง​บริเวณ​กลาง​หุบเขา​และ​ครึ่ง​หนึ่งของกิเลอาด ไปจนถึง​แม่น้ำ​ยับ​บอก​ซึ่ง​เป็น​พรมแดน​ของ​ชาวอัมโมน 3 เขา​ยัง​ปกครองอาราบาห์ไปจนถึง​ทะเลคินเนเรททาง​ตะวัน​ออก และไปจนถึง​ทะเล​แห่งอาราบาห์ คือ​ทะเล​เกลือ ทาง​ตะวัน​ออก​ตาม​เส้น​ทางไปเบธเยชิโมท และ​ทาง​ใต้ไปถึง​ใต้​เชิง​เขาปิสกาห์ 4 และดินแดนของ​โอกกษัตริย์แห่งบาชาน ผู้​เป็น​หนึ่งในชาว​เรฟาอิม​ที่​ยัง​เหลือ​อยู่ และ​อาศัย​อยู่​ที่อัชทาโรทและเอเดรอี 5 เขา​ปกครอง​บริเวณ​ภูเขาเฮอร์​โมน สาเลคาห์ และ​ทั่วบาชาน ไปจนถึง​พรมแดน​ของ​ชาวเกชูร์​และ​ชาวมาอาคาห์ รวม​ทั้ง​ครึ่ง​หนึ่งของกิเลอาดจดพรมแดน​ของสิโหนกษัตริย์แห่งเฮชโบน 6 โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์กับ​ชาว​อิสราเอล​โจมตีกษัตริย์เหล่า​นี้ และโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์มอบดินแดนนี้​เป็น​กรรมสิทธิ์​แก่​ชาวรูเบน ชาวกาด และคนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์

7 ต่อไปนี้​คือกษัตริย์ของ​แผ่น​ดิน​ที่โยชูวากับ​ชาว​อิสราเอล​โจมตี​ทาง​ฟาก​ตะวันตกของ​แม่น้ำจอร์แดน ตั้งแต่​บาลกาดในหุบเขาเลบานอนจนถึง​ภูเขาฮาลัก​ซึ่ง​ทอด​ขึ้นไปทางเสอีร์ โยชูวามอบดินแดนนี้​เป็น​กรรมสิทธิ์​แก่​เผ่า​ต่าง ๆ ของ​อิสราเอล​ตาม​ส่วน​แบ่ง​ของ​พวก​เขา 8 ดินแดนนี้​อยู่ในเขต​ภูเขา ที่ราบต่ำ อาราบาห์ เชิงเขา ถิ่น​ทุรกันดาร และดินแดนทาง​ใต้ เป็นดินแดนของ​ชาว​ฮิต​ไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวคานาอัน ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ได้แก่

9 กษัตริย์แห่งเยรีโค หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่​งอัย​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​เบเธล หนึ่งองค์

10 กษัตริย์แห่ง​เยรูซาเล็ม หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่งเฮโบรน หนึ่งองค์

11 กษัตริย์แห่งยารมูท หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่งลาคีช หนึ่งองค์

12 กษัตริย์แห่ง​เอก​โลน หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่งเกเซอร์ หนึ่งองค์

13 กษัตริย์แห่ง​เดบีร์ หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่งเกเดอร์ หนึ่งองค์

14 กษัตริย์แห่งโฮรมาห์ หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่งอาราด หนึ่งองค์

15 กษัตริย์แห่งลิบนาห์ หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่งอดุล​ลัม หนึ่งองค์

16 กษัตริย์แห่ง​มัก​เคดาห์ หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่ง​เบเธล หนึ่งองค์

17 กษัตริย์แห่งทัปปูวาห์ หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่งเฮเฟอร์ หนึ่งองค์

18 กษัตริย์แห่​งอาเฟก หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่ง​ลาชชาโรน หนึ่งองค์

19 กษัตริย์แห่งมาโดน หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่งฮาโซร์ หนึ่งองค์

20 กษัตริย์แห่ง​ชิมโรนเมโรน หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่​งอัค​ชาฟ หนึ่งองค์

21 กษัตริย์แห่งทาอานาค หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่งเมกิดโด หนึ่งองค์

22 กษัตริย์แห่งเคเดช หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่ง​โยก​เนอัมในคารเมล หนึ่งองค์

23 กษัตริย์แห่ง​โดร์ในที่​สูง​แห่ง​โดร์ หนึ่งองค์

กษัตริย์แห่งโกยิมในกิลกาล หนึ่งองค์

24 กษัตริย์แห่ง​ทีร​ซาห์ หนึ่งองค์

รวมกษัตริย์ทั้งหมด​สามสิบ​เอ็ด​องค์

13

1 โยชูวาชรา​มาก​แล้ว พระยาห์เวห์ตรัส​กับ​เขา​ว่า “เจ้า​ชรา​มาก​แล้ว แต่​ยังมีดินแดนอีก​มาก​ที่​ต้อง​ยึด​ครอง

2 “ต่อไปนี้​คือดินแดนที่​ยัง​เหลือ​อยู่ ได้แก่ดินแดนทั้งหมด​ของ​ชาวฟีลิสเตียและ​ชาวเกชูร์ 3 ตั้งแต่ชีโฮร์​ซึ่ง​อยู่​ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​อียิปต์ ไปจนถึง​เขตแดนเอโครนทาง​เหนือ ซึ่ง​ถือว่า​เป็นดินแดนคานาอัน รวม​ทั้ง​ผู้​ครอง​นคร​ทั้ง​ห้า​ของ​ชาวฟีลิสเตีย คือ​ผู้​ครองกาซา อัชโดด อัชเคโลน กัท และเอโครน รวม​ทั้งชาวอัฟ​วิม 4 ทางใต้ ดินแดนทั้งหมด​ของ​ชาวคานาอัน และเมอาราห์​ซึ่ง​เป็น​ของ​ชาวไซดอน ไปจนถึงอาเฟก​และ​เขตแดน​ของ​ชาวอาโมไรต์ 5 ดินแดนของ​ชาวเกบาล และ​ทั่วเลบานอนทาง​ตะวัน​ออก ตั้งแต่​บาลกาดใต้​ภูเขาเฮอร์​โมนไปจนถึง​ทาง​เข้า​ฮามัท 6 รวม​ทั้ง​ผู้คน​ทั้งหมด​ที่​อาศัย​อยู่​ตาม​เขต​ภูเขา​ตั้งแต่เลบานอนไปจนถึงมิสเรโฟทมาอิม คือ​ชาวไซดอน​ทั้งหมด เราจะขับ​ไล่​พวก​เขา​ออกไปให้​พ้น​หน้า​ชาว​อิสราเอล เพียง​แต่จงจัดสรรดินแดนนี้​ให้​อิสราเอล​เป็น​มรดก​ตาม​ที่​เรา​ได้​บัญชา​เจ้า​ไว้ 7 บัดนี้จงแบ่งดินแดนนี้​เป็น​มรดก​แก่​เก้า​เผ่า​กับมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า” 8 ชาว​รู​เบน ชาว​กาด และ​มนัสเสห์อีก​ครึ่ง​เผ่า​ได้​รับ​มรดก​ซึ่งโมเสสมอบ​แก่​พวก​เขา​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน ตาม​ที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ได้​มอบ​ให้ ได้แก่ 9 ตั้งแต่อาโรเออร์ซึ่ง​อยู่​ริม​ขอบ​หุบ​เขา​อาร์​โนน เมือง​ที่​อยู่​กลาง​หุบเขา​นั้น และ​ที่ราบ​ทั้งหมด​ของเมเดบาไปจนถึงดีโบน 10 เมือง​ทั้งหมด​ของสิโหนกษัตริย์ชาวอาโมไรต์ ผู้​ปกครองในเฮชโบน ไปจนถึง​เขตแดน​ของ​ชาวอัมโมน 11 กิเลอาด เขตแดน​ของ​ชาวเกชูร์​และ​ชาวมาอาคาห์ ภูเขาเฮอร์โมนทั้ง​หมด และ​ทั่วบาชานไปจนถึงสาเลคาห์ 12 รวม​ทั้ง​อาณาจักร​ทั้งหมด​ของ​โอกในบาชาน ผู้ปกครองในอัชทาโรทและเอเดรอี ซึ่ง​เป็น​หนึ่งใน​ชาว​เรฟาอิม​ที่​ยัง​เหลือ​อยู่ โมเสสได้​โจมตีคนเหล่า​นี้​และ​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออกไป 13 แต่​ชาว​อิสราเอล​ไม่​ได้​ขับ​ไล่​ชาวเกชูร์​หรือ​ชาวมาอาคาห์ เกชูร์​และมาอาคาห์​จึง​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​อิสราเอล​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ 14 โมเสสไม่​ได้​มอบ​มรดก​แก่​เผ่าเลวี มีเพียง​เครื่อง​บูชา​ที่​เผา​ด้วยไฟแด่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ที่​เป็น​มรดก​ของ​เผ่า​นี้ ตาม​ที่​พระองค์​ตรัส​แก่คนเลวี 15 โมเสสมอบ​มรดก​แก่​เผ่าลูกหลานของรูเบนตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา 16 เขตแดน​ของ​พวก​เขา​เริ่ม​จากอาโรเออร์ซึ่ง​อยู่​ริม​ขอบ​หุบ​เขา​อาร์​โนน เมือง​ที่​อยู่​กลาง​หุบเขา​นั้น และ​ที่ราบ​ทั้งหมด​ใกล้เมเดบา 17 เฮชโบนและ​เมือง​ทั้งหมดในที่ราบ ดีโบน บาโมทบาอัล เบธบาอัลเมโอน 18 ยาฮาส เคเดโมท เมฟาอัท 19 คีริยาธาอิม สิบมาห์ เซเรทชาฮาร์บนภูเขาในหุบเขา 20 เบธเปโอร์ เชิง​เขาปิสกาห์ และ​เบธเยชิโมท 21 เมือง​ทั้งหมดในที่ราบ และ​อาณาจักร​ทั้งหมด​ของสิโหนกษัตริย์ชาวอาโมไรต์ผู้​ปกครองในเฮชโบน โมเสสโจมตีสิโหนพร้อม​กับ​หัวหน้า​ชาวมีเดียน คือเอวี เรเคม ศูร์ เฮอร์ และเรบา ซึ่ง​เป็นเจ้านายของสิโหนและ​อาศัย​อยู่ในดินแดนนั้น 22 ชาว​อิสราเอล​ยัง​ใช้​ดาบ​ฆ่าบาลาอัม​บุตรเบโอร์​ผู้​เป็น​หมอดู รวม​กับคนอื่น ๆ ที่​พวก​เขา​ฆ่า

23 เขตแดน​ของลูกหลานรูเบนคือ​ริม​ฝั่ง​แม่น้ำจอร์แดน นี่​คือ​มรดก​ของลูกหลานรูเบนตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา พร้อม​เมือง​ต่าง ๆ และ​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

24 โมเสสมอบ​มรดก​แก่​เผ่ากาด คือ​แก่ลูกหลานกาดตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา 25 เขตแดน​ของ​พวก​เขา​คือยาเซอร์ เมือง​ทั้ง​หมดในกิเลอาด และ​ครึ่ง​หนึ่ง​ของดินแดนชาวอัมโมน ไปจนถึงอาโรเออร์ซึ่ง​อยู่​ใกล้​รับ​บาห์ 26 ตั้ง​แต่เฮชโบนไปจนถึงรามัทมิสเปห์และเบโทนิม และ​ตั้งแต่มาหะนาอิมไปจนถึง​เขต​แดน​เดบีร์ 27 ส่วนในหุบเขา ได้​แก่​เบธฮาราม เบธนิมราห์ สุคคท และศาโฟน ซึ่ง​เป็น​ส่วน​ที่​เหลือ​ของ​อาณาจักรสิโหนกษัตริย์แห่งเฮชโบน รวม​ทั้ง​ริม​ฝั่ง​แม่น้ำจอร์แดนไปจนถึง​ปลาย​สุด​ของ​ทะเลคินเนเรท ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน 28 นี่​คือ​มรดก​ของลูกหลานกาดตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา พร้อม​เมือง​ต่าง ๆ และ​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

29 โมเสสมอบ​มรดก​แก่มนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า คือ​แก่ลูกหลานมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​ตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา 30 เขตแดน​ของ​พวก​เขา​เริ่ม​จากมาหะนาอิม ครอบคลุม​ทั่วบาชาน อาณาจักร​ทั้งหมด​ของ​โอกกษัตริย์แห่งบาชาน และ​หมู่บ้าน​ทั้งหมด​ของยาอีร์ในบาชาน รวมหกสิบ​เมือง 31 กิเลอาดครึ่ง​หนึ่ง อัชทาโรท และเอเดรอี ซึ่ง​เป็น​เมืองในอาณาจักร​ของ​โอก​แห่งบาชาน เป็น​ของลูกหลานมาคีร์​บุตรมนัสเสห์ คือ​เป็น​ของลูกหลานมาคีร์​ครึ่ง​หนึ่ง​ตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา

32 เหล่า​นี้​คือ​มรดก​ที่โมเสสแบ่ง​สรรในที่ราบโมอับ ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดนตรง​ข้ามเยรีโค 33 แต่โมเสสไม่​ได้​มอบ​มรดก​แก่​เผ่าเลวี พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ทรง​เป็น​มรดก​ของ​พวก​เขา ตาม​ที่​พระองค์​ตรัส​แก่​พวก​เขา

14

1 ต่อไปนี้​คือ​มรดก​ที่​ชาว​อิสราเอล​ได้​รับในแผ่น​ดินคานาอัน ซึ่งเอเลอาซาร์ปุโรหิต โยชูวาบุตรของนูน และ​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่าย​บิดา​ของ​เผ่า​อิสราเอล​แบ่ง​สรร​ให้​พวก​เขา 2 พวก​เขา​จับ​สลาก​แบ่ง​มรดก​ตาม​ที่พระยาห์เวห์ทรง​บัญชา​ผ่านโมเสส ให้​แก่​เก้า​เผ่า​กับ​อีก​ครึ่ง​เผ่า 3 เพราะโมเสสได้​มอบ​มรดก​แก่​สอง​เผ่า​กับ​อีก​ครึ่ง​เผ่า​ทาง​ฟาก​แม่น้ำจอร์แดนแล้ว แต่​ไม่​ได้​มอบ​มรดก​แก่​ชาวเลวีท่ามกลาง​พวก​เขา 4 ลูกหลานของโยเซฟแบ่ง​เป็น​สอง​เผ่า คือมนัสเสห์และเอฟราอิม ชาว​อิสราเอล​ไม่​ได้​มอบ​ส่วน​แบ่งในแผ่น​ดิน​แก่​ชาวเลวี นอกจาก​เมือง​สำหรับ​อยู่​อาศัย​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​ฝูง​สัตว์​และ​ทรัพย์สิน​ของ​พวก​เขา 5 ชาว​อิสราเอลทำตาม​ที่พระยาห์เวห์ทรง​บัญชาโมเสส และ​พวก​เขาก็แบ่ง​แผ่น​ดิน​กัน

6 แล้วลูกหลานยูดาห์เข้ามาหาโยชูวาที่กิลกาล คาเลบบุตรเยฟุนเนห์ชาว​เคนัสพูด​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​รู้​เรื่อง​ที่พระยาห์เวห์ตรัส​กับโมเสสคนของ​พระเจ้า​เกี่ยว​กับ​ข้าพเจ้า​และ​ท่าน​ที่คาเดชบาร์เนีย 7 ข้าพเจ้า​อายุ​สี่​สิบปีเมื่อโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ส่ง​ข้าพเจ้า​จากคาเดชบาร์เนียไปสอดแนม​แผ่น​ดิน ข้าพเจ้า​กลับมารายงาน​ตาม​ความ​เชื่อ​มั่นในใจ 8 แต่​พี่​น้อง​ของ​ข้าพเจ้า​ที่​ขึ้นไปด้วย​กัน​ทำให้​ประชาชน​หมด​กำลังใจ ส่วน​ข้าพเจ้า​ติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​อย่าง​สุดใจ 9 ในวัน​นั้นโมเสสสาบาน​ว่า ‘แผ่น​ดิน​ที่​เจ้า​เหยียบ​ย่างจะเป็น​มรดก​ของ​เจ้า​และลูกหลานของ​เจ้า​ตลอดไปอย่าง​แน่นอน เพราะ​เจ้า​ได้​ติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​อย่าง​สุดใจ’

10 “บัดนี้พระยาห์เวห์ทรง​รักษา​ชีวิต​ข้าพเจ้า​ไว้​ตาม​ที่​พระองค์​ตรัส ตลอด​สี่​สิบ​ห้าปีนับ​ตั้งแต่พระยาห์เวห์ตรัส​เรื่อง​นี้​กับโมเสส ขณะ​ที่​อิสราเอล​เดิน​ทางใน​ถิ่น​ทุรกันดาร วัน​นี้​ข้าพเจ้า​อายุ​แปด​สิบ​ห้าปีแล้ว 11 วัน​นี้​ข้าพเจ้า​ยัง​แข็ง​แรง​เหมือน​วัน​ที่โมเสสส่ง​ข้าพเจ้าไป กำลัง​ของ​ข้าพเจ้า​ตอน​นี้​ยัง​เท่ากับ​ตอน​นั้น ทั้ง​สำหรับ​ออกรบและ​กลับ​จากรบ 12 เพราะฉะนั้น โปรด​มอบ​เขต​ภูเขา​นี้​ที่พระยาห์เวห์ตรัส​ถึงในวัน​นั้น​แก่​ข้าพเจ้า เพราะ​วัน​นั้น​ท่าน​ได้ยิน​ว่า​ชาวอานาคอยู่​ที่​นั่น​และมีเมือง​ใหญ่​ที่มีป้อม​ปราการ บางทีพระยาห์เวห์จะทรง​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า และ​ข้าพเจ้าจะขับ​ไล่​พวก​เขา​ออกไปตาม​ที่พระยาห์เวห์ตรัส”

13 โยชูวาอวยพรคาเลบบุตรเยฟุนเนห์ และ​มอบเฮโบรนให้​เขา​เป็น​มรดก 14 ดัง​นั้นเฮโบรนจึง​เป็น​มรดก​ของคาเลบบุตรเยฟุนเนห์ชาว​เคนัสจนถึง​ทุก​วัน​นี้ เพราะ​เขา​ติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​อย่าง​สุดใจ 15 เดิมเฮโบรนชื่อคีริยาทอารบา ซึ่ง​ตั้ง​ชื่อ​ตาม​ชาย​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​ที่สุดในหมู่​ชาวอานาค แล้ว​แผ่น​ดิน​ก็ได้​พัก​สงบ​จาก​สงคราม

15

1 ส่วน​ที่​เผ่าลูกหลานยูดาห์ได้​รับ​จาก​การ​จับ​สลาก​ตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา ไปถึง​พรมแดนเอโดม​และ​ถิ่น​ทุรกันดารซินทาง​ใต้​สุด 2 เขตแดน​ด้าน​ใต้​ของ​พวก​เขา​เริ่ม​จาก​ปลาย​ทะเล​เกลือ จาก​อ่าว​ที่​หันไปทาง​ใต้ 3 แล้ว​ออกไปทาง​ใต้​ของ​ทาง​ขึ้น​อัครับบิม ผ่านไปยัง​ซิน ขึ้นไปทาง​ใต้​ของคาเดชบาร์เนีย ผ่านเฮสโรน ขึ้นไปอัด​ดาร์ แล้ววกไปทาง​คาร์คา 4 จาก​นั้น​ผ่านไปอัส​โมน ออกไปถึง​ลำธารอียิปต์ และ​สิ้น​สุด​ที่​ทะเล นี่จะเป็น​เขตแดน​ด้าน​ใต้​ของ​พวก​เจ้า 5 เขตแดน​ด้าน​ตะวัน​ออก​คือ​ทะเล​เกลือไปจนถึง​ปลาย​แม่น้ำจอร์แดน ส่วน​เขตแดน​ด้าน​เหนือ​เริ่ม​จาก​อ่าว​ของ​ทะเล​ที่​ปลาย​แม่น้ำจอร์แดน 6 เขตแดน​ขึ้นไปยัง​เบธฮ​กลาห์ ผ่าน​ทาง​เหนือ​ของ​เบธอาราบาห์ แล้ว​ขึ้นไปถึง​ก้อน​หิน​ของโบฮัน​บุตรรูเบน 7 เขตแดน​ขึ้น​จาก​หุบเขาอาโครไปยัง​เดบีร์ แล้ว​มุ่ง​ขึ้น​เหนือไปทางกิลกาลซึ่ง​อยู่​ตรง​ข้าม​ทาง​ขึ้นอาดุมมิม ทาง​ขึ้น​นี้​อยู่​ด้าน​ใต้​ของ​แม่น้ำ จาก​นั้น​เขตแดน​ผ่านไปยัง​แหล่ง​น้ำเอนเชเมชและ​สิ้น​สุด​ที่เอนโรเกล 8 เขตแดน​ขึ้นไปตาม​หุบเขา​บุตรฮินโนม ผ่าน​ด้าน​ใต้​ของ​เมือง​ชาวเยบุส ซึ่งก็คือ​เยรูซาเล็ม แล้ว​ขึ้นไปถึง​ยอด​ภูเขา​ซึ่ง​อยู่​หน้า​หุบ​เขาฮินโนมทาง​ตะวันตก ตรง​ปลาย​สุด​ด้าน​เหนือ​ของ​หุบ​เขา​เรฟาอิม 9 เขตแดน​ทอด​จาก​ยอด​ภูเขาไปยัง​น้ำพุเนฟโทอาห์ ออกไปยัง​เมือง​ต่าง ๆ บนภูเขาเอโฟรน แล้ว​ทอดไปถึงบาอาลาห์ ซึ่งก็คือคีริยาทเยอาริม 10 จากบาอาลาห์ เขตแดนวกไปทาง​ตะวันตกถึง​ภูเขาเสอีร์ ผ่าน​ไหล่​เขา​เยอาริม​ทาง​เหนือ ซึ่งก็คือ​เคสาโลน ลงไปยัง​เบธเช​เมช และ​ผ่านไปยัง​ทิม​นาห์ 11 เขตแดน​ออกไปยัง​ด้าน​เหนือ​ของเอโครน ทอดไปถึงชิกเค​โรน ผ่าน​ภูเขาบาอาลาห์ ออกไปถึง​ยับเนเอล และ​สิ้น​สุด​ที่​ทะเล 12 เขตแดน​ด้าน​ตะวันตกคือ​ชายฝั่ง​ทะเล​ใหญ่ นี่​คือ​เขตแดน​ของลูกหลานยูดาห์ตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา

13 โยชูวามอบส่วน​แบ่ง​หนึ่ง​ท่ามกลางลูกหลานยูดาห์แก่คาเลบบุตรเยฟุนเนห์ ตามพระบัญชา​ที่พระยาห์เวห์ทรงมีต่อโยชูวา คือคีริยาทอารบาซึ่ง​ตั้ง​ตาม​ชื่อ​บิดา​ของอานาค และก็คือเฮโบรน 14 คาเลบขับ​ไล่​บุตร​ชาย​สามคนของอานาคออกไป คือเชชัย อาหิมาน และทัลมัย ซึ่ง​เป็นลูกหลานของอานาค 15 จาก​นั้น​เขา​ขึ้นไปต่อสู้​กับ​ชาว​เมือง​เดบีร์ เดิม​เดบีร์​ชื่อคีริยาทเสเฟอร์ 16 คาเลบกล่าวว่า “ผู้ใดโจมตี​และ​ยึดคีริยาทเสเฟอร์ได้ เราจะยกอัค​สาห์​บุตร​สาว​ของ​เรา​ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​ผู้​นั้น” 17 โอทนีเอลบุตร​เคนัส ซึ่ง​เป็น​พี่​น้อง​กับคาเลบ ยึด​เมือง​นั้น​ได้ คาเลบจึงยกอัค​สาห์​บุตร​สาว​ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา 18 เมื่อ​อัค​สาห์มาถึง นาง​ชักชวนโอทนีเอลให้ขอที่ดิน​แปลง​หนึ่ง​จาก​บิดา​ของ​นาง แล้ว​นางก็ลงจาก​หลังลา คาเลบถามว่า “เจ้า​ต้องการ​อะไร?”

19 นางตอบว่า “โปรด​ให้พรแก่​ข้าพเจ้า​ด้วย ในเมื่อ​ท่าน​ให้​ข้าพเจ้า​ตั้ง​ถิ่นฐานในดินแดนทาง​ใต้ โปรด​ให้​ตาน้ำ​แก่​ข้าพเจ้า​ด้วย”

คาเลบจึง​มอบ​ตาน้ำ​ด้านบนและ​ตาน้ำ​ด้าน​ล่าง​แก่​นาง

20 นี่​คือ​มรดก​ของ​เผ่าลูกหลานยูดาห์ตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา 21 เมือง​ที่​อยู่​ไกล​สุด​ของ​เผ่าลูกหลานยูดาห์ทาง​พรมแดนเอโดมในดินแดนทาง​ใต้ ได้แก่​คับเซเอล เอเดอร์ ยากูร์ 22 คีนาห์ ดิโมนาห์ อาดาดาห์ 23 เคเดช ฮาโซร์ อิทนาน 24 ศิฟ เทเลม เบอาโลท 25 ฮาโซร์ฮาดัท​ทาห์ เคริโอทเฮสโรน ซึ่งก็คือฮาโซร์ 26 อามัม เชมา โมลาดาห์ 27 ฮาซาร์​กัด​ดาห์ เฮชโมน เบธเปเลท 28 ฮาซาร์ชูอาล เบเออร์เชบา บิซิโอทิยาห์ 29 บาอาลาห์ อียิม เอเซม 30 เอลโทลาด เคซิล โฮรมาห์ 31 ศิกลาก มัดมันนาห์ สันสันนาห์ 32 เลบาโอท ชิลฮิม อาอิน และริมโมน รวม​เมือง​ทั้งหมด​ได้​ยี่สิบ​เก้า​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

33 ในที่ราบต่ำ ได้​แก่เอชทาโอล โศราห์ อัชนาห์ 34 ศาโนอาห์ เอนกันนิม ทัปปูวาห์ เอนาม 35 ยารมูท อดุลลัม โสโคห์ อาเซคาห์ 36 ชาอาราอิม อาดิธาอิม และเกเดราห์ หรือเกเดโรธาอิม รวม​สิบ​สี่​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

37 เซนัน ฮาดาชาห์ มิกดัลกาด 38 ดิลอาน มิสปาห์ โยกเธเอล 39 ลาคีช โบสคัท เอกโลน 40 คับโบน ลาห์มาม คิทลิช 41 เกเดโรท เบธดาโกน นาอามาห์ และ​มัก​เคดาห์ รวม​สิบหกเมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

42 ลิบนาห์ เอเธอร์ อาชาน 43 อิฟทาห์ อัชนาห์ เนซิบ 44 เคอีลาห์ อัคซิบ และมาเรชาห์ รวม​เก้า​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

45 เอโครน พร้อม​เมือง​บริวาร​และ​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 46 ตั้งแต่เอโครนไปจนถึง​ทะเล รวม​ทุก​แห่ง​ที่​อยู่​ใกล้​อัช​โดด​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 47 อัช​โดด​พร้อม​เมือง​บริวาร​และ​หมู่บ้าน​โดย​รอบ กาซาพร้อม​เมือง​บริวาร​และ​หมู่บ้าน​โดย​รอบ ไปจนถึง​ลำธารอียิปต์และ​ทะเล​ใหญ่​พร้อม​ชายฝั่ง

48 ในเขตภูเขา ได้แก่ชามีร์ ยัททีร์ โสโคห์ 49 ดันนาห์ คีริยาทสันนาห์ ซึ่งก็คือ​เดบีร์ 50 อานาบ เอชเทโมห์ อานิม 51 โกเชน โฮโลน และกิโลห์ รวม​สิบ​เอ็ด​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

52 อารับ ดูมาห์ เอชาน 53 ยานิม เบธทัปปูวาห์ อาเฟคาห์ 54 ฮุมทาห์ คีริยาทอารบา ซึ่งก็คือเฮโบรน และศิโอร์ รวม​เก้า​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

55 มาโอน คารเมล ศิฟ ยูทาห์ 56 ยิสเรเอล โยกเดอัม ศาโนอาห์ 57 คาอิน กิเบอาห์ และทิมนาห์ รวม​สิบ​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

58 ฮัลฮูล เบธศูร์ เกโดร์ 59 มาอารัท เบธอาโนท และเอลเทโคน รวมหกเมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 60 คีริยาทบาอัล ซึ่งก็คือคีริยาทเยอาริม และรับบาห์ รวม​สอง​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

61 ในถิ่น​ทุรกันดาร ได้​แก่​เบธอาราบาห์ มิดดิน เสคาคาห์ 62 นิบชาน เมืองเกลือ และเอนเกดี รวมหกเมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

63 ส่วน​ชาวเยบุสผู้​อาศัยในเยรูซาเล็ม​นั้น ลูกหลานยูดาห์ไม่​สามารถ​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออกไปได้ ชาวเยบุสจึง​อาศัย​อยู่​กับลูกหลานยูดาห์ในเยรูซาเล็ม​จนถึง​ทุก​วัน​นี้

16

1 ส่วน​ที่ลูกหลานโยเซฟได้​รับ​จาก​การ​จับ​สลาก เริ่ม​จาก​แม่น้ำจอร์แดนที่เยรีโค ตรง​แหล่ง​น้ำ​ของเยรีโคทาง​ตะวัน​ออก แล้ว​ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร โดย​ขึ้น​จากเยรีโคข้าม​เขต​ภูเขาไปถึง​เบเธล 2 จากเบเธล เขตแดน​ออกไปยัง​ลูส ผ่านไปตาม​เขตแดน​ของชาวอารคีถึงอาทาโรท 3 แล้วลงไปทาง​ตะวันตกตาม​เขตแดน​ของ​ชาว​ยัฟ​เลท จนถึง​เขต​แดนเบธโฮโรนล่าง ต่อไปยังเกเซอร์ และ​สิ้น​สุด​ที่​ทะเล

4 ลูกหลานโยเซฟ คือมนัสเสห์และเอฟราอิม ได้​รับ​มรดก​ของ​พวก​เขา 5 ต่อไปนี้​คือ​เขตแดน​ของลูกหลานเอฟราอิมตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา เขตแดน​ด้าน​ตะวัน​ออก​ของ​มรดก​เริ่ม​จากอาทาโรทอัดดาร์ไปจนถึงเบธโฮโรนบน 6 เขตแดน​ออกไปทาง​ตะวันตกที่​มิค​เมธัททาง​เหนือ แล้ววกไปทาง​ตะวัน​ออก​ถึงทาอานัทชิโลห์ ผ่าน​เมือง​นั้นไปทาง​ด้าน​ตะวัน​ออก​ของยาโนอาห์ 7 จากยาโนอาห์ เขตแดนลงไปยังอาทาโรท​และนาอาราห์ ไปถึงเยรีโค และ​ออกไปถึง​แม่น้ำจอร์แดน 8 จากทัปปูวาห์ เขตแดนไปทาง​ตะวันตกถึง​ลำธารคานาห์​และ​สิ้น​สุด​ที่​ทะเล นี่​คือ​มรดก​ของ​เผ่าลูกหลานเอฟราอิมตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา 9 รวม​ทั้ง​เมือง​ต่าง ๆ ที่​แยก​ไว้​สำหรับลูกหลานเอฟราอิมท่ามกลาง​มรดก​ของลูกหลานมนัสเสห์ เมือง​เหล่า​นั้น​ทั้งหมด​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 10 พวก​เขา​ไม่​ได้​ขับ​ไล่​ชาวคานาอันที่​อาศัย​อยู่ในเกเซอร์ ชาวคานาอันจึง​ยัง​อาศัย​อยู่ในเขต​แดนเอฟราอิมจนถึง​ทุก​วัน​นี้ และ​ถูก​เกณฑ์​เป็น​แรงงาน​บังคับ

17

1 ส่วน​ที่​จับ​สลาก​ได้​เป็น​ของ​เผ่ามนัสเสห์ เพราะมนัสเสห์เป็น​บุตร​หัวปี​ของโยเซฟ ส่วนมาคีร์​บุตร​หัวปี​ของมนัสเสห์ ผู้​เป็น​บิดาของกิเลอาดได้​รับกิเลอาดกับบาชาน เพราะ​เขา​เป็น​นักรบ 2 ส่วน​ที่​เหลือ​เป็น​ของลูกหลานมนัสเสห์ตาม​ตระกูล ได้แก่ลูกหลานอาบีเอเซอร์ ลูกหลานเฮเลค ลูกหลานอัสรีเอล ลูกหลานเชเคม ลูกหลานเฮเฟอร์ และลูกหลานเชมิดา คนเหล่า​นี้​คือลูกหลานชาย​ของมนัสเสห์บุตรโยเซฟตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา 3 แต่​เศโลเฟ​หัด​บุตรเฮเฟอร์ ผู้​เป็น​บุตรกิเลอาด ผู้​เป็น​บุตรมาคีร์ ผู้​เป็น​บุตรมนัสเสห์ ไม่มี​บุตร​ชาย มีแต่​บุตร​สาว บุตร​สาว​ของ​เขา​ชื่อ​มาห์​ลาห์ โนอาห์ โฮกลาห์ มิลคาห์ และทีรซาห์ 4 พวก​นาง​เข้าไปหาเอเลอาซาร์ปุโรหิต โยชูวาบุตรของนูน และ​บรรดา​ผู้นำ แล้ว​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์ทรง​บัญชาโมเสสให้​มอบ​มรดก​แก่​พวก​เรา​ท่ามกลาง​พี่​น้อง​ชาย​ของ​เรา” ดัง​นั้นโยชูวาจึง​มอบ​มรดก​แก่​พวก​นาง​ท่ามกลาง​พี่​น้อง​ชาย​ของ​บิดา ตามพระบัญชา​ของพระยาห์เวห์ 5 มนัสเสห์จึง​ได้​รับ​ส่วน​แบ่ง​สิบ​ส่วน นอก​เหนือ​จากดินแดนกิเลอาดและบาชานซึ่ง​อยู่​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน 6 เพราะ​บุตร​สาว​ใน​เผ่า​มนัสเสห์ได้​รับ​มรดก​ร่วมกับ​บุตร​ชาย​ใน​เผ่า ส่วนดินแดนกิเลอาดเป็น​ของลูกหลานชาย​ที่​เหลือ​ของมนัสเสห์ 7 เขตแดน​ของมนัสเสห์เริ่ม​จากอาเชอร์ไปยัง​มิค​เมธัท ซึ่ง​อยู่​ตรง​หน้าเชเคม จาก​นั้น​เขตแดน​วก​ไปทาง​ขวา​จนถึง​ถิ่น​ที่​ชาว​เอนทัปปูวาห์​อาศัย​อยู่ 8 ดินแดนทัปปูวาห์เป็น​ของมนัสเสห์ แต่​เมืองทัปปูวาห์ที่​เขตแดนมนัสเสห์เป็น​ของลูกหลานเอฟราอิม 9 เขตแดนลงไปถึง​ลำธารคานาห์​ทาง​ใต้​ของ​ลำธาร เมือง​เหล่า​นี้​เป็น​ของเอฟราอิมแม้จะอยู่​ท่ามกลาง​เมือง​ต่าง ๆ ของมนัสเสห์ เขตแดน​ของมนัสเสห์อยู่​ทาง​เหนือ​ของ​ลำธาร​และ​สิ้น​สุด​ที่​ทะเล 10 ด้าน​ใต้​เป็น​ของเอฟราอิม ด้าน​เหนือ​เป็น​ของมนัสเสห์ และ​ทะเล​เป็น​เขตแดน​ของมนัสเสห์ เขตแดน​นี้จดอาเชอร์ทาง​เหนือ​และอิสสาคาร์ทาง​ตะวัน​ออก 11 มนัสเสห์มีที่​สูง​สาม​แห่งในอิสสาคาร์และในอาเชอร์ คือ​เบธ​เชอานพร้อมเมือง​บริวาร อิบ​เลอัมพร้อม​เมือง​บริวาร ชาว​เมือง​โดร์​พร้อม​เมือง​บริวาร ชาว​เมือง​เอน​โดร์​พร้อม​เมือง​บริวาร ชาว​เมืองทาอานาคพร้อม​เมือง​บริวาร และ​ชาว​เมืองเมกิดโดพร้อม​เมือง​บริวาร 12 แต่ลูกหลานมนัสเสห์ไม่​สามารถ​ขับ​ไล่​ชาว​เมือง​เหล่า​นั้น​ออกไปได้ ชาวคานาอันยังคงอาศัย​อยู่ในดินแดนนั้น

13 เมื่อ​ชาว​อิสราเอลมีกำลัง​เข้ม​แข็ง​ขึ้น พวก​เขา​เกณฑ์​ชาวคานาอันเป็น​แรงงาน​บังคับ แต่​ไม่​ได้​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออกไปจนหมด​สิ้น 14 ลูกหลานโยเซฟพูด​กับโยชูวาว่า “เหตุใดท่าน​จึง​จัดสรร​มรดก​ให้​พวก​เรา​เพียง​หนึ่ง​สลาก​และ​หนึ่ง​ส่วน​แบ่ง ในเมื่อ​พวก​เรามีประชากร​มาก เพราะพระยาห์เวห์ทรง​อวยพร​พวก​เรามาจนถึง​บัดนี้?”

15 โยชูวาตอบพวก​เขา​ว่า “ถ้า​พวก​เจ้ามีประชากร​มาก ก็จงขึ้นไปยัง​ป่า​และ​ถาง​ที่ดิน​ให้​ตนเองในดินแดนของ​ชาวเปริสซีและ​ชาว​เรฟาอิม เพราะ​เขตภูเขาเอฟราอิมแคบ​เกินไปสำหรับ​พวก​เจ้า”

16 ลูกหลานโยเซฟตอบ​ว่า “เขต​ภูเขา​ไม่พอสำหรับ​พวก​เรา และ​ชาวคานาอันทั้งหมด​ที่​อาศัยในหุบเขาก็มีรถศึก​เหล็ก ทั้ง​ผู้​ที่​อยู่ในเบธ​เชอานกับ​เมือง​บริวาร และ​ผู้​ที่​อยู่ในหุบ​เขา​ยิสเร​เอล”

17 โยชูวาพูด​กับ​วงศ์​วานโยเซฟ คือเอฟราอิมและมนัสเสห์ว่า “พวก​เจ้ามีประชากร​มาก​และมีกำลัง​มหาศาล พวก​เจ้าจะไม่​ได้​รับ​เพียง​ส่วน​เดียว​จาก​การ​จับ​สลาก 18 แต่​เขต​ภูเขาจะเป็น​ของ​พวก​เจ้า แม้จะเป็น​ป่า พวก​เจ้าก็จงถาง​เสีย แล้ว​อาณาเขตไปจนถึง​ปลาย​สุดจะเป็น​ของ​พวก​เจ้า เพราะ​พวก​เจ้าจะขับ​ไล่​ชาวคานาอันออกไป แม้​พวก​เขาจะมีรถศึก​เหล็ก​และ​แข็งแกร่ง​ก็ตาม”

18

1 ชุมนุมชนทั้งหมด​ของลูกหลานอิสราเอลมารวม​ตัว​กัน​ที่ชิโลห์ และ​ตั้ง​เต็นท์​นัดพบไว้​ที่​นั่น แผ่น​ดิน​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​พวก​เขา​แล้ว 2 แต่​ยังมีเจ็ด​เผ่าในหมู่ลูกหลานอิสราเอล​ที่​ยัง​ไม่​ได้​รับ​การ​แบ่ง​มรดก 3 โยชูวาพูด​กับลูกหลานอิสราเอล​ว่า “พวก​เจ้าจะ​ยัง​ชักช้า ไม่​เข้าไป​ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​ซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​ประทาน​ให้​อีก​นาน​เท่าไร? 4 จงเลือก​ชาย​เผ่าละสามคน เราจะส่ง​พวก​เขาไป พวก​เขาจะออก​เดิน​สำรวจ​ทั่ว​แผ่น​ดิน​และจดบันทึก​ราย​ละเอียด​ตาม​ส่วน​มรดก​ของ​แต่ละ​เผ่า แล้วก​ลับมาหาเรา 5 พวก​เขาจะแบ่ง​แผ่น​ดิน​ออก​เป็น​เจ็ด​ส่วน ยูดาห์จะอยู่​ภายใน​เขตแดน​ของตนทาง​ใต้ และ​วงศ์​วานโยเซฟจะอยู่​ภายใน​เขตแดน​ของ​พวก​เขา​ทาง​เหนือ 6 พวก​เจ้าจงสำรวจ​แผ่น​ดิน​และ​แบ่ง​ออก​เป็น​เจ็ด​ส่วน แล้วนำบันทึก​ราย​ละเอียดมาหาเรา​ที่​นี่ เราจะจับ​สลาก​ให้​พวก​เจ้า​ที่​นี่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​เรา 7 แต่​ชาวเลวีไม่มี​ส่วน​แบ่ง​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า เพราะ​การ​รับ​ใช้พระยาห์เวห์ในฐานะ​ปุโรหิต​เป็น​มรดก​ของ​พวก​เขา ส่วนกาด รูเบน และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​ได้​รับ​มรดก​ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดนแล้ว ซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์มอบ​ให้​พวก​เขา”

8 ชาย​เหล่า​นั้น​จึง​ลุก​ขึ้น​ออก​เดิน​ทาง โยชูวาสั่งคนที่ไปสำรวจ​แผ่น​ดิน​ว่า “จงเดิน​สำรวจ​ทั่ว​แผ่น​ดิน แล้วก​ลับมาหาเรา เราจะจับ​สลาก​ให้​พวก​เจ้า​ที่​นี่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ในชิโลห์”

9 ชาย​เหล่า​นั้น​ออก​เดินไปทั่ว​แผ่น​ดิน สำรวจ​และ​แบ่ง​เป็น​เจ็ด​ส่วน​ตาม​เมือง จด​บันทึกลงในหนังสือ แล้วก​ลับมาหาโยชูวาที่​ค่ายในชิโลห์ 10 โยชูวาจับ​สลาก​ให้​พวก​เขา​ที่ชิโลห์ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​ที่​นั่นโยชูวาแบ่ง​แผ่น​ดิน​ให้ลูกหลานอิสราเอล​ตาม​ส่วน​แบ่ง​ของ​พวก​เขา

11 สลาก​ของ​เผ่าลูกหลานเบนยามินตกแก่​พวก​เขา​ตาม​ตระกูล เขตแดน​ของ​ส่วน​ที่​พวก​เขา​จับ​สลาก​ได้​อยู่​ระหว่างลูกหลานยูดาห์กับลูกหลานโยเซฟ 12 เขตแดน​ด้าน​เหนือ​เริ่ม​จาก​แม่น้ำจอร์แดน ขึ้นไปทาง​ด้าน​เหนือ​ของเยรีโค แล้ว​ขึ้น​ผ่าน​เขต​ภูเขาไปทาง​ตะวันตก และ​สิ้น​สุด​ที่​ถิ่น​ทุร​กัน​ดาร​เบธอาเวน 13 จากที่นั่น เขตแดน​ผ่านไปถึง​ลูส แล้ว​ผ่าน​ด้าน​ใต้​ของ​ลูส ซึ่งก็คือ​เบเธล ก่อนลงไปยังอาทาโรทอัดดาร์ข้าง​ภูเขา​ที่​อยู่​ทาง​ใต้​ของเบธโฮโรนล่าง 14 เขตแดน​ทอด​ต่อไปและวกจาก​ภูเขา​ซึ่ง​อยู่​ทาง​ใต้​ตรง​หน้าเบธโฮโรน ไปทาง​ด้าน​ตะวันตกแล้ว​มุ่งลงใต้ และ​สิ้น​สุด​ที่คีริยาทบาอัล ซึ่งก็คือคีริยาทเยอาริม เมือง​หนึ่ง​ของลูกหลานยูดาห์ นี่​คือ​เขตแดน​ด้าน​ตะวันตก 15 เขตแดน​ด้าน​ใต้​เริ่ม​จาก​ปลาย​สุด​ของคีริยาทเยอาริม ทอด​ออกไปทาง​ตะวันตกจนถึง​น้ำพุเนฟโทอาห์ 16 จาก​นั้น​เขตแดนลงไปถึง​ปลาย​ภูเขา​ซึ่ง​อยู่​หน้า​หุบเขา​บุตรฮินโนม ทาง​เหนือ​ของ​หุบ​เขา​เรฟาอิม แล้วลงไปตาม​หุบ​เขาฮินโนม ผ่าน​ด้าน​ใต้​ของ​เมือง​ชาวเยบุส และลงไปถึงเอนโรเกล 17 เขตแดน​ทอดไปทาง​เหนือ ออกไปถึงเอนเชเมช แล้ว​ออกไปถึงเกลิโลท​ซึ่ง​อยู่​ตรง​ข้าม​ทาง​ขึ้นอาดุมมิม จาก​นั้นลงไปถึง​ก้อน​หิน​ของโบฮัน​บุตรรูเบน 18 เขตแดน​ผ่านไปยัง​ด้าน​ที่​อยู่​ตรง​ข้ามอาราบาห์​ทาง​เหนือ แล้วลงไปถึงอาราบาห์ 19 เขตแดน​ผ่านไปทาง​ด้าน​เหนือ​ของ​เบธฮ​กลาห์ และ​สิ้น​สุด​ที่​อ่าว​ด้าน​เหนือ​ของ​ทะเล​เกลือ ตรง​ปลาย​ด้าน​ใต้​ของ​แม่น้ำจอร์แดน นี่​คือ​เขตแดน​ด้าน​ใต้ 20 แม่น้ำจอร์แดนเป็น​เขตแดน​ด้าน​ตะวัน​ออก นี่​คือ​มรดก​ของลูกหลานเบนยามินตามเขตแดน​โดย​รอบ​และ​ตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา 21 เมืองต่าง ๆ ของ​เผ่าลูกหลานเบนยามินตามตระกูล​ของ​พวก​เขา ได้​แก่เยรีโค เบธฮกลาห์ เอเมคเคซิส 22 เบธอาราบาห์ เศมาราอิม เบเธล 23 อัฟวิม ปาราห์ โอฟราห์ 24 เคฟาร์อัมโมนี โอฟนี และเกบา รวม​สิบ​สอง​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 25 กิเบโอน รามาห์ เบเอโรท 26 มิสเปห์ เคฟีราห์ โมซาห์ 27 เรเคม อิรเปเอล ทาราลาห์ 28 เศลา เอเลฟ เมือง​ชาวเยบุสซึ่งก็คือ​เยรูซาเล็ม กิเบอัท และคีริยาท รวม​สิบ​สี่​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ นี่​คือ​มรดก​ของลูกหลานเบนยามินตามตระกูล​ของ​พวก​เขา

19

1 สลาก​ที่​สองตกแก่สิเมโอน คือ​แก่​เผ่าลูกหลานสิเมโอนตาม​ตระกูล มรดก​ของ​พวก​เขา​อยู่​ท่ามกลาง​มรดก​ของลูกหลานยูดาห์ 2 เมือง​ที่​เป็น​มรดก​ของ​พวก​เขา ได้​แก่เบเออร์เชบา หรือเชบา และโมลาดาห์ 3 ฮาซาร์ชูอาล บาลาห์ เอเซม 4 เอลโทลาด เบธูล โฮรมาห์ 5 ศิกลาก เบธมารคาโบท ฮาซาร์สูสาห์ 6 เบธเลบาโอท และชารูเฮน รวม​สิบ​สาม​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 7 อาอิน ริมโมน เอเธอร์ และอาชาน รวม​สี่​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 8 รวม​ทั้ง​หมู่บ้าน​ทั้งหมด​รอบ​เมือง​เหล่า​นี้ไปจนถึงบาอาลัทเบเออร์ คือรามาห์​แห่งดินแดนทาง​ใต้ นี่​คือ​มรดก​ของ​เผ่าลูกหลานสิเมโอนตาม​ตระกูล​ของ​พวก​เขา 9 มรดก​ของลูกหลานสิเมโอนมาจาก​ส่วน​แบ่ง​ของลูกหลานยูดาห์ เพราะ​ส่วน​แบ่ง​ของลูกหลานยูดาห์มีมาก​เกิน​กว่า​ที่​ชาว​ยู​ดาห์​ต้องการ ลูกหลานสิเมโอนจึง​ได้​รับ​มรดก​ท่ามกลาง​มรดก​ของยูดาห์

10 สลาก​ที่​สามตกแก่ลูกหลานเศบูลุนตาม​ตระกูล เขตแดน​มรดก​ของ​พวก​เขาไปถึงสาริด 11 เขตแดน​ขึ้นไปทาง​ตะวันตกถึงมาราลาห์ ไปถึง​ดับ​เบเชท และไปถึง​ลำธาร​ที่​อยู่​ตรง​หน้า​โยก​เนอัม 12 จากสาริด เขตแดนวกไปทาง​ตะวัน​ออก มุ่ง​ไป​จนถึง​เขต​แดน​คิสโลททาโบร์ ออกไปยังดาเบรัท และ​ขึ้นไปถึงยาฟีอา 13 จากที่นั่น เขตแดน​ผ่านไปทาง​ตะวัน​ออก​ถึง​กัทเฮเฟอร์​และ​เอทคาซิน แล้ว​ออกไปถึง​ริม​โมน​ซึ่ง​ทอดไปถึง​เนอาห์ 14 เขตแดน​โอบ​รอบ​ทาง​เหนือไปถึง​ฮันนาโทน และ​สิ้น​สุด​ที่​หุบ​เขา​อิฟ​ทาห์​เอล 15 คัททัท นาหะลาล ชิมโรน อิดาลาห์ และเบธเลเฮม รวม​สิบ​สอง​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 16 นี่​คือ​มรดก​ของลูกหลานเศบูลุนตาม​ตระกูล คือ​เมือง​เหล่า​นี้​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

17 สลาก​ที่​สี่ตกแก่อิสสาคาร์ คือ​แก่ลูกหลานอิสสาคาร์ตาม​ตระกูล 18 เขตแดน​ของ​พวก​เขา​ครอบ​คลุม​ยิสเร​เอล เคซุลโลท ชูเนม 19 ฮาฟาราอิม ชิโอน อานาฮารัท 20 รับบิท คิชิโอน เอเบส 21 เรเมท เอนกันนิม เอนฮัดดาห์ และ​เบธปัส​เซส 22 เขตแดนไปถึงทาโบร์ ชาฮาซูมาห์ และเบธเชเมช แล้ว​สิ้น​สุด​ที่​แม่น้ำจอร์แดน รวม​สิบหกเมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 23 นี่​คือ​มรดก​ของ​เผ่าลูกหลานอิสสาคาร์ตาม​ตระกูล คือ​เมือง​ต่าง ๆ พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

24 สลาก​ที่​ห้าตกแก่​เผ่าลูกหลานอาเชอร์ตาม​ตระกูล 25 เขตแดน​ของ​พวก​เขา​ครอบ​คลุมเฮลคัท ฮาลี เบเทน อัคชาฟ 26 อัลลัมเมเลค อามัด มิชอัล แล้วไป​ถึงคารเมล​ทาง​ตะวันตกและชีโฮร์ลิบนัท 27 จาก​นั้นวกไปทาง​ทิศ​ตะวัน​ออก​ถึง​เบธดาโกน ไปถึง​เขตเศบูลุน และไปถึง​หุบ​เขา​อิฟ​ทาห์​เอล​ทาง​เหนือ จนถึง​เบธเอเมค​และ​เนอี​เอล แล้ว​ออกไปถึง​คาบูล​ทาง​ซ้าย 28 รวม​ทั้งเอโบรน เรโหบ ฮัมโมน และคานาห์ ไปจนถึง​เมืองไซดอน​ใหญ่ 29 เขตแดนวกไปยังรามาห์​และ​เมืองไทระที่มีป้อม​ปราการ แล้ววกไปยังโฮสาห์ และ​สิ้น​สุด​ที่​ทะเล​บริเวณ​อัค​ซิบ 30 รวม​ทั้งอุมมาห์ อาเฟก และเรโหบ รวม​ยี่สิบ​สอง​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 31 นี่​คือ​มรดก​ของ​เผ่าลูกหลานอาเชอร์ตาม​ตระกูล คือ​เมือง​เหล่า​นี้​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

32 สลาก​ที่หกตกแก่ลูกหลานนัฟทาลี คือ​แก่ลูกหลานนัฟทาลีตาม​ตระกูล 33 เขตแดน​ของ​พวก​เขา​เริ่ม​จากเฮเลฟ จาก​ต้น​โอ๊กในศาอานันนิม ผ่านอาดามีเนเคบ​และ​ยับเนเอล ไปจนถึง​ลัค​คุม แล้ว​สิ้น​สุด​ที่​แม่น้ำจอร์แดน 34 เขตแดนวกไปทาง​ตะวันตกถึง​อัส​โนททาโบร์ ออก​จาก​ที่​นั่นไปยัง​ฮุค​โคก ไปถึงเศบูลุนทาง​ใต้ อาเชอร์ทาง​ตะวันตก และ​จด​ยูดาห์ที่​แม่น้ำจอร์แดนทาง​ทิศ​ตะวัน​ออก 35 เมือง​ที่มีป้อม​ปราการ ได้​แก่​ศิดดิม เศร์ ฮัมมัท รัคคัท คินเนเรท 36 อาดามาห์ รามาห์ ฮาโซร์ 37 เคเดช เอเดรอี เอนฮาโซร์ 38 ยิโรน มิกดัลเอล โฮเรม เบธอานัท และเบธเชเมช รวม​สิบ​เก้า​เมือง​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ 39 นี่​คือ​มรดก​ของ​เผ่าลูกหลานนัฟทาลีตาม​ตระกูล คือ​เมือง​ต่าง ๆ พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

40 สลาก​ที่​เจ็ดตกแก่​เผ่าลูกหลานดาน​ตาม​ตระกูล 41 เขตแดน​มรดก​ของ​พวก​เขา​ครอบ​คลุมโศราห์ เอชทาโอล อีร์เชเมช 42 ชาอาลับบิน อัยยาโลน อิทลาห์ 43 เอโลน ทิมนาห์ เอโครน 44 เอลเทเคห์ กิบเบโธน บาอาลัท 45 เยฮูด เบเนเบราค กัทริมโมน 46 เมยาร์​โคน​และ​รัค​โคน พร้อม​เขตแดน​ตรง​ข้าม​ยัฟฟา 47 เขตแดน​ของลูกหลานดาน​ขยาย​ออกไป​เกิน​เขต​ที่​กล่าว​มา เพราะลูกหลานดาน​ขึ้นไปต่อ​สู้​กับ​เลเชม ยึด​เมือง​นั้น​ได้ ใช้​ดาบ​เข้าตีเมือง เข้า​ครอบ​ครอง​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น แล้ว​เปลี่ยน​ชื่อ​เลเชม​เป็น​ดาน​ตาม​ชื่อ​ดาน​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา 48 นี่​คือ​มรดก​ของ​เผ่าลูกหลานดาน​ตาม​ตระกูล คือ​เมือง​เหล่า​นี้​พร้อม​หมู่บ้าน​โดย​รอบ

49 เมื่อ​พวก​เขา​แบ่ง​แผ่น​ดิน​เป็น​มรดก​ตาม​เขตแดน​ต่าง ๆ เสร็จแล้ว ลูกหลานอิสราเอลก็มอบ​มรดก​แก่โยชูวาบุตรของนูน​ท่ามกลาง​พวก​เขา 50 พวก​เขา​มอบ​เมือง​ที่โยชูวาขอตามพระบัญชา​ของพระยาห์เวห์ คือทิมนัทเสราห์ในเขตภูเขาเอฟราอิม โยชูวาสร้าง​เมือง​นั้น​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น 51 เหล่า​นี้​คือ​มรดก​ที่เอเลอาซาร์ปุโรหิต โยชูวาบุตรของนูน และ​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่าย​บิดา​ของ​เผ่าลูกหลานอิสราเอล จับ​สลาก​แบ่ง​เป็น​มรดก​ที่ชิโลห์ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ ตรง​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัดพบ ดัง​นั้น​พวก​เขา​จึง​แบ่ง​แผ่น​ดิน​เสร็จ​สิ้น

20

1 พระยาห์เวห์ตรัส​กับโยชูวาว่า 2 “จงพูด​กับลูกหลานอิสราเอล​ว่า ‘จงกำหนด​เมือง​ลี้​ภัย​ตาม​ที่​เรา​พูด​กับ​พวก​เจ้า​ผ่านโมเสส 3 เพื่อผู้ฆ่าคนโดย​อุบัติเหตุ​หรือ​โดย​ไม่​เจตนาจะหนีไปที่​นั่น​ได้ เมือง​เหล่า​นั้นจะเป็น​ที่​ลี้​ภัย​ให้​พวก​เจ้า​พ้น​จาก​ผู้ล้างแค้นแทน​ผู้​ตาย 4 ผู้ฆ่าคนนั้น​ต้อง​หนีไปยัง​เมืองใดเมือง​หนึ่ง​เหล่า​นั้น ยืน​ที่ทาง​เข้า​ประตู​เมือง และ​ชี้แจง​คดี​ของตนให้​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​เมือง​ฟัง พวก​เขาจะรับ​ตัว​เขา​เข้า​เมือง​และ​ให้​ที่พัก เพื่อ​เขาจะอาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา 5 ถ้า​ผู้ล้างแค้นแทน​ผู้​ตาย​ไล่​ตามมา ชาว​เมือง​ต้อง​ไม่​มอบผู้ฆ่าคนนั้น​ไว้ในมือ​ของ​เขา เพราะคนนี้​ทำให้​เพื่อน​บ้าน​ตาย​โดย​ไม่​เจตนา​และ​ไม่​เคย​เกลียด​ชังคนนั้นมาก่อน 6 เขา​ต้อง​อาศัย​อยู่ในเมือง​นั้น​จนกว่าจะยืนต่อหน้าชุมนุมชนเพื่อ​รับ​การ​พิพากษา และ​จนกว่ามหาปุโรหิตซึ่ง​ดำรง​ตำแหน่งในเวลา​นั้นจะ​สิ้น​ชีวิต หลัง​จาก​นั้นผู้ฆ่าคนจึง​กลับไปยัง​เมือง​และ​บ้าน​ของตน คือ​เมือง​ที่​เขา​หนี​จากมาได้’ ”

7 พวก​เขา​แยกเคเดชในกาลิลี ซึ่ง​อยู่ในเขตภูเขานัฟทาลี เชเคมในเขตภูเขาเอฟราอิม และคีริยาทอารบา ซึ่งก็คือเฮโบรน ในเขต​ภูเขายูดาห์ ไว้​เป็น​เมือง​ลี้​ภัย 8 ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดนตรง​ข้ามเยรีโค พวก​เขากำหนดเบเซอร์ในถิ่น​ทุรกันดารบนที่ราบ​จาก​เผ่ารูเบน ราโมทในกิเลอาดจาก​เผ่ากาด และโกลานในบาชานจาก​เผ่ามนัสเสห์ 9 เมือง​เหล่า​นี้​เป็น​เมือง​ที่​กำหนด​ไว้​สำหรับลูกหลานอิสราเอล​ทุกคนและคนต่าง​ชาติ​ที่​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา เพื่อ​ใคร​ก็ตาม​ที่​ฆ่าคนโดย​ไม่​เจตนาจะหนีไปที่​นั่น​ได้ และ​ไม่​ตาย​ด้วย​มือ​ของ​ผู้ล้างแค้นแทน​ผู้​ตาย จนกว่า​เขาจะยืนต่อหน้าชุมนุมชนเพื่อ​รับ​การ​พิจารณา​คดี

21

1 แล้ว​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่าย​บิดา​ของ​ชาวเลวีเข้ามาหาเอเลอาซาร์ปุโรหิต โยชูวาบุตรของนูน และ​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่าย​บิดา​ของ​เผ่าลูกหลานอิสราเอล 2 พวก​เขา​พูด​กับคนเหล่า​นั้น​ที่ชิโลห์ในแผ่น​ดินคานาอันว่า “พระยาห์เวห์ทรง​บัญชา​ผ่านโมเสสให้​มอบ​เมือง​แก่​พวก​เรา​เพื่อ​อยู่​อาศัย พร้อมทุ่งหญ้า​สำหรับ​ฝูง​สัตว์​ของ​พวก​เรา”

3 ลูกหลานอิสราเอล​จึง​มอบ​เมือง​เหล่า​นี้​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์​แก่​ชาวเลวีจาก​มรดก​ของ​พวก​เขา ตามพระบัญชา​ของพระยาห์เวห์ 4 สลากตกแก่​ตระกูล​ต่าง ๆ ของโคฮาท ลูกหลานอาโรนปุโรหิต​ซึ่ง​เป็นคนเลวี ได้​รับ​สิบ​สาม​เมือง​โดย​การ​จับ​สลาก​จาก​เผ่ายูดาห์ เผ่าสิเมโอน และ​เผ่าเบนยามิน 5 ลูกหลานโคฮาทที่​เหลือ​ได้​รับ​สิบ​เมือง​โดย​การ​จับ​สลาก​จาก​ตระกูล​ต่าง ๆ ในเผ่าเอฟราอิม เผ่าดาน และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า 6 ลูกหลานเกอร์โชนได้​รับ​สิบ​สาม​เมือง​โดย​การ​จับ​สลาก​จาก​ตระกูล​ต่าง ๆ ในเผ่าอิสสาคาร์ เผ่าอาเชอร์ เผ่านัฟทาลี และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่าในบาชาน 7 ลูกหลานเมรารีตาม​ตระกูล​ได้​รับ​สิบ​สอง​เมือง​จาก​เผ่ารูเบน เผ่ากาด และ​เผ่าเศบูลุน 8 ลูกหลานอิสราเอล​จับ​สลาก​มอบ​เมือง​เหล่า​นี้​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์​แก่​ชาวเลวี ตาม​ที่พระยาห์เวห์ทรง​บัญชา​ผ่านโมเสส 9 พวก​เขา​มอบ​เมือง​ต่อไปนี้​จาก​เผ่าลูกหลานยูดาห์และ​เผ่าลูกหลานสิเมโอน ซึ่ง​ระบุ​ชื่อ​ไว้​ดังนี้ 10 เมือง​เหล่า​นี้​เป็น​ของลูกหลานอาโรน จาก​ตระกูลโคฮาทในหมู่ลูกหลานเลวี เพราะ​สลาก​แรก​เป็น​ของ​พวก​เขา 11 พวก​เขา​มอบคีริยาทอารบา ซึ่ง​ตั้ง​ตาม​ชื่อ​บิดา​ของอานาคและก็คือเฮโบรน ในเขต​ภูเขายูดาห์ พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์​โดย​รอบ 12 แต่​พื้นที่​เพาะ​ปลูก​และ​หมู่บ้าน​ของ​เมือง​นั้น พวก​เขา​มอบ​ให้คาเลบบุตรเยฟุนเนห์เป็น​กรรมสิทธิ์ 13 พวก​เขา​มอบเฮโบรนพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์​แก่ลูกหลานอาโรนปุโรหิต ให้​เป็น​เมือง​ลี้​ภัย​สำหรับผู้ฆ่าคน และ​มอบลิบนาห์​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 14 ยัท​ทีร์​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ เอชเทโมอาพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 15 โฮโลน​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ เดบีร์​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 16 อาอิน​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ ยุต​ทาห์​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ และ​เบธเช​เมช​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวม​เก้า​เมือง​จาก​สอง​เผ่า​นั้น 17 จาก​เผ่าเบนยามิน มีกิเบโอนพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ เกบาพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 18 อานาโทท​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ และ​อัลโมนพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวมสี่เมือง 19 เมือง​ทั้งหมด​ของลูกหลานอาโรนผู้​เป็น​ปุโรหิต มีสิบ​สาม​เมือง​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์

20 ตระกูลต่าง ๆ ของลูกหลานโคฮาท​ที่​เหลือ ซึ่ง​เป็น​ชาวเลวี ได้​รับ​เมือง​จาก​เผ่าเอฟราอิมตาม​สลาก​ของ​พวก​เขา 21 พวก​เขา​มอบเชเคมพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ในเขตภูเขาเอฟราอิม ให้​เป็น​เมือง​ลี้​ภัย​สำหรับผู้ฆ่าคน และ​มอบเกเซอร์​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 22 คิบซาอิม​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ และเบธโฮโรนพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวมสี่เมือง 23 จากเผ่าดาน มีเอลเทเคพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ กิบเบโธนพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 24 อัยยาโลน​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ กัทริมโมนพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวมสี่เมือง 25 จากมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า มีทาอานาคพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ และกัทริมโมนพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวมสองเมือง 26 เมือง​ทั้งหมด​ของ​ตระกูลลูกหลานโคฮาทที่​เหลือ มีสิบ​เมือง​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์

27 พวก​เขา​มอบ​เมือง​จากมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​แก่ลูกหลานเกอร์โชนในตระ​กูลเลวี ได้แก่โกลานในบาชานพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ ให้​เป็น​เมือง​ลี้​ภัย​สำหรับผู้ฆ่าคน และเบเอชเทราห์​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวมสองเมือง 28 จาก​เผ่าอิสสาคาร์ มีคิชิโอน​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ ดาเบรัท​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 29 ยารมูท​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ เอน​กัน​นิม​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวมสี่เมือง 30 จาก​เผ่าอาเชอร์ มีมิชอัล​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ อับ​โดน​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 31 เฮลคัท​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ และ​เรโหบ​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวมสี่เมือง 32 จาก​เผ่านัฟทาลี มีเคเดชในกาลิลีพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ ให้​เป็น​เมือง​ลี้​ภัย​สำหรับผู้ฆ่าคน ฮัมโมทโดร์​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ และ​คาร์​ทาน​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวมสามเมือง 33 เมือง​ทั้งหมด​ของลูกหลานเกอร์โชนตาม​ตระกูล มีสิบ​สาม​เมือง​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์

34 สำหรับ​ตระกูลลูกหลานเมรารี ซึ่ง​เป็น​ชาวเลวีที่​เหลือ พวก​เขา​ได้​รับ​จาก​เผ่าเศบูลุน ได้แก่​โยก​เนอัมพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ คาร์​ทาห์​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 35 ดิมนาห์​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ และนาหะลาลพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวมสี่เมือง 36 จาก​เผ่ารูเบน มีเบเซอร์พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ ยาฮาสพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 37 เคเด​โมท​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ และเมฟาอัท​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวมสี่เมือง 38 จากเผ่ากาด มีราโมทในกิเลอาดพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ ให้​เป็น​เมือง​ลี้​ภัย​สำหรับผู้ฆ่าคน และมาหะนาอิมพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 39 เฮชโบนพร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ และยาเซอร์​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ รวม​สี่​เมือง​ทั้งหมด 40 เมือง​ทั้งหมด​เหล่า​นี้​เป็น​ของลูกหลานเมรารีตาม​ตระกูล ซึ่ง​เป็น​ตระกูล​ที่​เหลือ​ของ​ชาวเลวี สลาก​ของ​พวก​เขา​รวม​สิบ​สอง​เมือง

41 เมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาวเลวีซึ่ง​อยู่​ท่ามกลางดินแดนกรรมสิทธิ์​ของลูกหลานอิสราเอล มีสี่​สิบ​แปด​เมือง​พร้อมทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์ 42 เมือง​แต่ละ​เมืองมีทุ่งหญ้าเลี้ยง​สัตว์​อยู่​โดย​รอบ เมือง​ทั้งหมดก็เป็น​เช่น​นี้

43 ดัง​นั้นพระยาห์เวห์จึง​ประทาน​แผ่น​ดิน​ทั้งหมด​แก่​อิสราเอล​ตาม​ที่​พระองค์​ทรง​สาบาน​ว่าจะประทาน​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา พวก​เขา​เข้า​ครอบ​ครอง​และ​อาศัย​อยู่ในแผ่น​ดิน​นั้น 44 พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​พวก​เขา​ได้​พัก​สงบ​ทั่ว​ทุก​ด้าน ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทรง​สาบาน​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา ไม่มี​ศัตรูคนใดยืน​หยัดต่อหน้าพวก​เขา​ได้ พระยาห์เวห์ทรง​มอบ​ศัตรู​ทั้งหมด​ไว้ในมือ​ของ​พวก​เขา 45 ไม่มี​สิ่งดีใดเลย​ที่พระยาห์เวห์ตรัส​แก่​วงศ์​วาน​อิสราเอล​แล้ว​ไม่​เป็น​จริง ทุก​สิ่ง​เกิด​ขึ้น​ครบ​ถ้วน

22

1 แล้วโยชูวาเรียก​ชาวรูเบน ชาวกาด และคนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์มา 2 และ​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “พวก​ท่าน​ได้​ปฏิบัติ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่โมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่ง​ไว้ และ​เชื่อ​ฟัง​เรา​ทุก​เรื่อง​ที่​เรา​สั่ง​พวก​ท่าน 3 ตลอด​เวลา​ที่​ผ่าน​มา​จนถึง​วัน​นี้ พวก​ท่าน​ไม่​ได้​ทอด​ทิ้ง​พี่​น้อง​ของตน แต่​ได้ทำหน้าที่​ตามพระบัญชา​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​อย่าง​ครบ​ถ้วน 4 บัดนี้พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ประทาน​การ​พัก​สงบ​แก่​พี่​น้อง​ของ​พวก​ท่าน​ตาม​ที่​ตรัส​ไว้​แล้ว ดัง​นั้นจงกลับไปยัง​เต็นท์​ของ​พวก​ท่านในดินแดนกรรมสิทธิ์ ซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์มอบ​ให้​พวก​ท่าน​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน 5 เพียง​แต่จงเอาใจ​ใส่​อย่าง​ยิ่ง​ที่จะปฏิบัติ​ตามพระบัญชา​และธรรมบัญญัติซึ่งโมเสสผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์สั่ง​พวก​ท่าน​ไว้ คือ​ให้​รักพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​แนวทาง​ทั้งหมด​ของ​พระองค์ รักษาพระบัญญัติของ​พระองค์ ยึด​มั่นในพระองค์ และ​รับ​ใช้​พระองค์​ด้วย​สุดใจ​และ​สุด​ชีวิต​ของ​พวก​ท่าน”

6 แล้วโยชูวาอวยพร​และ​ส่ง​พวก​เขา​กลับไป พวก​เขา​จึง​กลับไปยัง​เต็นท์​ของตน 7 โมเสสได้​มอบ​มรดกในบาชานให้มนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​หนึ่ง ส่วน​อีก​ครึ่ง​เผ่า โยชูวามอบมรดก​ให้ท่ามกลาง​พี่​น้อง​ของ​พวก​เขา​ทาง​ฟาก​ตะวันตกของ​แม่น้ำจอร์แดน เมื่อโยชูวาส่ง​พวก​เขา​กลับไปยัง​เต็นท์ เขาก็อวยพร​พวก​เขา 8 และพูดว่า “จงกลับไปยัง​เต็นท์​ของ​พวก​ท่าน​พร้อม​กับ​ทรัพย์​สมบัติ​มากมาย ฝูง​สัตว์​จำนวน​มาก เงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก และ​เสื้อผ้า​จำนวน​มาก จงแบ่ง​ของ​ริบ​จาก​ศัตรู​ให้​พี่​น้อง​ของ​พวก​ท่าน​ด้วย”

9 ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​จึง​กลับไป พวก​เขา​ออก​จากลูกหลานอิสราเอล​ที่ชิโลห์ในแผ่น​ดินคานาอัน เพื่อไปยัง​แผ่น​ดินกิเลอาดซึ่ง​เป็นดินแดนกรรมสิทธิ์​ของ​พวก​เขา พวก​เขา​ได้​ครอบ​ครองดินแดนนั้น​ตามพระบัญชา​ของพระยาห์เวห์ผ่าน​ทางโมเสส 10 เมื่อมาถึง​บริเวณ​ใกล้​แม่น้ำจอร์แดนซึ่ง​อยู่ในแผ่น​ดินคานาอัน ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​ได้​สร้าง​แท่น​บูชา​ขนาด​ใหญ่โตสะดุดตาไว้​ที่​นั่น​ริม​แม่น้ำจอร์แดน 11 ลูกหลานอิสราเอล​ได้ยิน​ข่าว​ว่า “ลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​ได้​สร้าง​แท่น​บูชา​ไว้​ตรงชายแดนแผ่น​ดินคานาอัน ในบริเวณ​รอบ​แม่น้ำจอร์แดน ฝั่ง​ที่​เป็น​ของลูกหลานอิสราเอล” 12 เมื่อลูกหลานอิสราเอล​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ ชุมนุมชนทั้งหมด​ของลูกหลานอิสราเอลก็มารวม​ตัว​กัน​ที่ชิโลห์ เพื่อจะยกทัพไปทำสงคราม​กับ​พวก​เขา 13 ลูกหลานอิสราเอลส่งฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิตไปหาลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่าในแผ่น​ดินกิเลอาด 14 ผู้นำ​สิบคนไปพร้อม​กับ​เขา เป็น​ผู้นำ​ตระกูล​ฝ่าย​บิดา​เผ่าละคนจาก​เผ่า​ต่าง ๆ ของอิสราเอล แต่ละคนเป็น​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่าย​บิดาในหน่วยนับ​พัน​ของ​อิสราเอล 15 พวก​เขาไปหาลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่าในแผ่น​ดินกิเลอาด แล้ว​พูด​กับคนเหล่า​นั้น​ว่า 16 “ชุมนุมชนทั้งหมด​ของพระยาห์เวห์กล่าว​ดังนี้ ‘เหตุ​ใด​พวก​ท่าน​จึง​ล่วง​ละเมิด​ต่อ​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​เช่น​นี้? วัน​นี้​พวก​ท่าน​หันไปจาก​การ​ติดตามพระยาห์เวห์ โดย​สร้าง​แท่น​บูชา​สำหรับ​ตนเอง​และ​กบฏ​ต่อพระยาห์เวห์ 17 ความผิดบาปที่เปโอร์​ยัง​ไม่​มากพอสำหรับ​พวก​เรา​อีก​หรือ? จนถึง​วัน​นี้​พวก​เรา​ยัง​ชำระ​ตัว​ให้​พ้น​จาก​ความ​ผิด​นั้น​ไม่​ได้ ทั้ง​ที่​เกิด​โรค​ระบาด​ขึ้น​กับชุมนุมชนของพระยาห์เวห์ 18 แล้ว​วัน​นี้​พวก​ท่าน​ยังจะหันไปจาก​การ​ติดตามพระยาห์เวห์อีก​หรือ? ถ้า​วัน​นี้​พวก​ท่าน​กบฏ​ต่อพระยาห์เวห์ พรุ่ง​นี้​พระองค์จะกริ้วชุมนุมชนทั้งหมด​ของ​อิสราเอล 19 อย่างไร​ก็ตาม ถ้าดินแดนกรรมสิทธิ์​ของ​พวก​ท่านมีมลทิน ก็จงข้าม​มายังดินแดนกรรมสิทธิ์​ของพระยาห์เวห์ ซึ่ง​พลับพลา​ของพระยาห์เวห์ตั้ง​อยู่ และ​รับ​กรรมสิทธิ์​ท่ามกลาง​พวก​เรา แต่​อย่า​กบฏ​ต่อพระยาห์เวห์หรือ​กบฏ​ต่อ​พวก​เรา ด้วย​การ​สร้าง​แท่น​บูชา​อื่น​นอก​เหนือ​จาก​แท่น​บูชา​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​เรา 20 อาคานบุตรเศ​ราห์​ไม่​ได้​ล่วง​ละเมิด​เรื่อง​สิ่งของ​ที่​ถวาย​เพื่อ​ทำลาย​หรือ? แล้ว​ความ​กริ้วก็ตกแก่ชุมนุมชนทั้งหมด​ของ​อิสราเอล ชายคนนั้น​ไม่​ได้​พินาศ​เพียงคนเดียว​เพราะความผิดบาปของ​เขา’ ”

21 แล้วลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และมนัสเสห์ครึ่ง​เผ่า​ตอบ​บรรดา​หัวหน้า​หน่วยนับ​พัน​ของ​อิสราเอล​ว่า 22 “องค์​ผู้ทรง​ฤทธิ์ พระเจ้า พระยาห์เวห์! องค์​ผู้ทรง​ฤทธิ์ พระเจ้า พระยาห์เวห์! พระองค์​ทรง​ทราบ และ​อิสราเอลก็จะได้​รู้ ถ้า​พวก​เราทำไปเพราะ​คิด​กบฏ​หรือ​ทำการ​ล่วง​ละเมิด​ต่อพระยาห์เวห์ ก็ขออย่า​ให้​พระองค์​ช่วย​พวก​เรา​ให้​รอดในวัน​นี้​เลย 23 ถ้า​พวก​เรา​สร้าง​แท่น​บูชา​สำหรับ​ตนเอง​เพื่อ​หันไปจาก​การ​ติดตามพระยาห์เวห์ หรือ​เพื่อ​ถวายเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว เครื่องธัญบูชา หรือ​เครื่อง​สันติ​บูชาบนแท่น​นั้น ก็ขอให้พระยาห์เวห์เอง​ทรง​เอาผิด​พวก​เรา

24 “แต่​ที่​พวก​เราทำเช่น​นี้​ก็​เพราะ​กังวล​ว่า ในอนาคตลูกหลานของ​พวก​ท่าน​อาจ​พูด​กับลูกหลานของ​พวก​เรา​ว่า ‘พวก​เจ้ามีส่วน​เกี่ยวข้อง​อะไร​กับพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล? 25 เพราะพระยาห์เวห์ทรง​กำหนด​ให้​แม่น้ำจอร์แดนเป็น​เขตแดน​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เจ้า ลูกหลานรูเบนและลูกหลานกาด พวก​เจ้า​ไม่มี​ส่วนในพระยาห์เวห์’ แล้วลูกหลานของ​พวก​ท่าน​อาจ​ทำให้ลูกหลานของ​พวก​เรา​เลิก​ยำเกรงพระยาห์เวห์

26 “ดัง​นั้น​พวก​เรา​จึง​กล่าว​ว่า ‘มาเถิด ให้​เรา​เตรียม​สร้าง​แท่น​บูชา​สำหรับ​พวก​เรา ไม่ใช่​เพื่อ​ถวายเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​หรือเครื่องบูชาอื่น 27 แต่​ให้​แท่น​นี้​เป็น​พยาน​ระหว่าง​พวก​เรา​กับ​พวก​ท่าน และ​ระหว่างลูกหลานรุ่น​ต่อ ๆ ไปของ​พวก​เรา​ทั้ง​สอง​ฝ่าย ว่า​พวก​เราจะ​ทำ​หน้าที่​รับ​ใช้พระยาห์เวห์ต่อ​หน้า​พระองค์ ด้วยเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว เครื่องบูชา และ​เครื่อง​สันติ​บูชา​ของ​เรา’ เพื่อในอนาคตลูกหลานของ​พวก​ท่านจะไม่​พูด​กับลูกหลานของ​พวก​เรา​ว่า ‘พวก​เจ้า​ไม่มี​ส่วนในพระยาห์เวห์’

28 “พวก​เรา​จึง​กล่าว​ว่า ‘ถ้าในอนาคต​พวก​เขา​พูด​เช่น​นี้​กับ​พวก​เรา​หรือลูกหลานของ​พวก​เรา เราจะตอบว่า “ดูเถิด นี่​คือ​รูป​แบบ​ของ​แท่น​บูชา​ของพระยาห์เวห์ซึ่ง​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ได้​สร้าง​ไว้ ไม่ใช่​เพื่อ​ถวายเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​หรือเครื่องบูชาอื่น แต่​เป็น​พยาน​ระหว่าง​พวก​เรา​กับ​พวก​ท่าน” ’

29 “ไม่มี​ทาง​ที่​พวก​เราจะกบฏ​ต่อพระยาห์เวห์และ​หันไปจาก​การ​ติดตามพระยาห์เวห์ในวัน​นี้ ด้วย​การ​สร้าง​แท่น​บูชา​สำหรับ​ถวายเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว เครื่องธัญบูชา หรือเครื่องบูชาอื่น นอก​เหนือ​จาก​แท่น​บูชา​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​เรา​ซึ่ง​อยู่​หน้า​พลับพลา​ของ​พระองค์!”

30 เมื่อฟีเนหัสปุโรหิต​กับ​บรรดา​ผู้นำ​ของชุมนุมชน คือ​บรรดา​หัวหน้า​หน่วยนับ​พัน​ของ​อิสราเอล​ที่​อยู่​กับ​เขา ได้ยิน​ถ้อยคำ​ของลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และลูกหลานมนัสเสห์ พวก​เขาก็พอใจ 31 ฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิต​พูด​กับลูกหลานรูเบน ลูกหลานกาด และลูกหลานมนัสเสห์ว่า “วัน​นี้​พวก​เรา​รู้​แล้ว​ว่าพระยาห์เวห์ทรง​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เรา เพราะ​พวก​ท่าน​ไม่​ได้​กระทำ​การ​ล่วง​ละเมิด​ต่อพระยาห์เวห์ บัดนี้​พวก​ท่าน​ได้​ช่วยลูกหลานอิสราเอล​ให้​พ้น​จาก​การ​ลงโทษ​ของพระยาห์เวห์” 32 แล้วฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์ปุโรหิต​กับ​บรรดา​ผู้นำ​กลับ​จากลูกหลานรูเบนและลูกหลานกาดในแผ่น​ดินกิเลอาด ไปยังลูกหลานอิสราเอลในแผ่น​ดินคานาอัน และนำข่าว​กลับไปบอก​พวก​เขา 33 ลูกหลานอิสราเอล​พอใจ​เรื่อง​นี้ พวก​เขา​สรรเสริญ​พระเจ้า และ​ไม่​พูด​ถึง​การยกทัพไปทำสงคราม​กับ​ชาวรูเบนและ​ชาวกาด เพื่อ​ทำลาย​แผ่น​ดิน​ที่คนเหล่า​นั้น​อาศัย​อยู่​อีก​ต่อไป 34 ชาวรูเบนและ​ชาวกาดตั้ง​ชื่อ​แท่น​บูชา​นั้น​ว่า “พยาน​ระหว่าง​พวก​เรา​ว่าพระยาห์เวห์ทรง​เป็น​พระเจ้า”

23

1 หลัง​จาก​ผ่านไปนาน เมื่อพระยาห์เวห์ประทาน​ให้​อิสราเอล​ได้​พัก​สงบ​จาก​ศัตรู​รอบ​ด้าน​แล้ว โยชูวาก็ชรา​มาก 2 โยชูวาเรียก​อิสราเอล​ทั้งหมด รวม​ทั้ง​ผู้​อาวุโส หัวหน้า ผู้พิพากษา และ​เจ้า​หน้าที่ แล้ว​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ข้าพเจ้า​ชรา​มาก​แล้ว 3 พวก​ท่าน​ได้​เห็น​ทุก​สิ่ง​ที่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ทรงทำแก่​ชนชาติ​ทั้งหมด​เหล่า​นี้​เพื่อ​พวก​ท่าน เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​เอง​ทรง​ต่อสู้​เพื่อ​พวก​ท่าน 4 ดูเถิด ข้าพเจ้า​ได้​จับ​สลาก​แบ่ง​แผ่น​ดิน​ของ​ชนชาติ​เหล่า​นี้​ที่​ยัง​เหลือ​อยู่​ให้​เป็น​มรดก​แก่​เผ่า​ของ​พวก​ท่าน ตั้งแต่​แม่น้ำจอร์แดน รวม​ทั้ง​แผ่น​ดิน​ของ​ชนชาติ​ทั้งหมด​ที่​ข้าพเจ้า​ได้​กำจัดไป จนถึง​ทะเล​ใหญ่​ทาง​ทิศ​ตะวัน​ตก 5 พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่านจะทรง​ผลักไส​ชนชาติ​เหล่า​นั้น​ออกไปต่อหน้าพวก​ท่าน และ​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ให้​พ้น​สายตา พวก​ท่านจะยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา ตาม​ที่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ตรัส​ไว้

6 “ดัง​นั้นจงเข้ม​แข็ง​และ​กล้า​หาญ​ยิ่ง​นัก ที่จะเอาใจ​ใส่​และทำตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติของโมเสส อย่า​หันเห​จากธรรมบัญญัตินั้นไปทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย 7 เพื่อ​พวก​ท่านจะไม่​เข้าไป​คลุกคลี​กับ​ชนชาติ​เหล่า​นี้​ที่​ยัง​หลง​เหลือ​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​ท่าน อย่า​เอ่ย​ชื่อ​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา อย่า​ทำให้​ใคร​สาบาน​โดย​อ้าง​ชื่อ​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น อย่า​รับ​ใช้​หรือ​กราบ​ไหว้​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น 8 แต่จงยึด​มั่นในพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน เหมือน​ที่​พวก​ท่าน​ได้ทำมาจนถึง​วัน​นี้

9 “เพราะพระยาห์เวห์ทรง​ขับ​ไล่​ชนชาติ​ที่​ยิ่ง​ใหญ่​และ​เข้ม​แข็ง​ออกไปต่อหน้าพวก​ท่าน ส่วน​พวก​ท่าน​นั้น จนถึง​วัน​นี้​ยัง​ไม่มี​ใคร​ยืน​หยัดต่อหน้าพวก​ท่าน​ได้ 10 คนหนึ่งในพวก​ท่านจะไล่​ศัตรู​ได้​หนึ่ง​พันคน เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ทรง​ต่อสู้​เพื่อ​พวก​ท่าน ตาม​ที่​พระองค์​ตรัส​ไว้ 11 ดัง​นั้นจงเอาใจ​ใส่​อย่าง​ยิ่ง​ที่จะรักพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน

12 “แต่​ถ้า​พวก​ท่าน​หัน​กลับไปจริง ๆ และ​ยึด​ติด​กับ​ชนชาติ​ที่​ยัง​หลง​เหลือ​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​ท่าน แต่งงาน​เกี่ยว​ดอง​กับ​พวก​เขา และ​ไป​มาหาสู่​กัน​ทั้ง​สอง​ฝ่าย 13 ก็จงรู้​แน่​ว่า พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่านจะไม่​ทรง​ขับ​ไล่​ชนชาติ​เหล่า​นี้​ให้​พ้น​สายตา​ของ​พวก​ท่าน​อีก​ต่อไป แต่​พวก​เขาจะเป็น​บ่วง​และ​กับ​ดัก เป็น​แส้​เฆี่ยน​สีข้าง​และ​เป็น​หนามในดวงตา​ของ​พวก​ท่าน จนพวก​ท่าน​พินาศไปจาก​แผ่น​ดิน​อันดีนี้​ซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ประทาน​ให้

14 “ดูเถิด วัน​นี้​ข้าพเจ้า​กำลังจะจาก​โลก​นี้ไปเช่น​เดียว​กับ​มนุษย์​ทุกคน พวก​ท่าน​รู้​อยู่​ด้วย​สุด​หัวใจ​และ​สุด​ชีวิต​ว่า ไม่มี​สิ่งดีแม้แต่​สิ่ง​เดียว​จาก​ทุก​สิ่ง​ที่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ตรัส​เกี่ยว​กับ​พวก​ท่าน​แล้ว​ไม่​เกิด​ขึ้น ทุก​สิ่ง​เกิด​ขึ้น​กับ​พวก​ท่าน​ครบ​ถ้วน ไม่มี​แม้แต่​สิ่ง​เดียว​ที่​ไม่​เกิด​ขึ้น 15 สิ่งดีทุก​อย่าง​ที่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ตรัส​ไว้​เกิด​ขึ้น​กับ​พวก​ท่าน​อย่างไร พระยาห์เวห์ก็จะทรงนำสิ่ง​ร้าย​ทุก​อย่างมาสู่​พวก​ท่าน​อย่าง​นั้น จนพระองค์​ทรง​ทำลาย​พวก​ท่าน​ให้​หมดไปจาก​แผ่น​ดิน​อันดีนี้​ซึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ประทาน​ให้ 16 เมื่อ​พวก​ท่าน​ฝ่าฝืน​พันธ​สัญญา​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน​ซึ่ง​พระองค์​ทรง​บัญชา​ไว้ แล้วไป​รับ​ใช้​เทพเจ้า​อื่น​และ​ก้ม​ลง​กราบ​ไหว้​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น ความ​กริ้ว​ของพระยาห์เวห์จะลุก​โชน​ต่อ​พวก​ท่าน และ​พวก​ท่านจะพินาศไปจาก​แผ่น​ดิน​อันดีที่​พระองค์​ประทาน​ให้​อย่าง​รวดเร็ว”

24

1 โยชูวารวบรวม​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอลมาที่เชเคม และ​เรียก​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล หัวหน้า ผู้พิพากษา และ​เจ้า​หน้าที่ พวก​เขามาปรากฏ​ตัว​ต่อ​หน้า​พระเจ้า 2 โยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ตรัส​ดังนี้ ‘ในอดีต บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ ได้แก่เทราห์​บิดา​ของอับราฮัมและนาโฮร์ พวก​เขา​รับ​ใช้​เทพเจ้า​อื่น 3 เรานำอับราฮัมบรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​ออกมาจาก​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ และนำเขาไปทั่ว​แผ่น​ดินคานาอัน เรา​เพิ่มพูน​เชื้อ​สาย​ของ​เขา* และมอบอิสอัคให้​เขา 4 เรา​มอบยาโคบและเอซาว​ให้อิสอัค และ​มอบ​ภูเขาเสอีร์​ให้เอซาว​เป็น​กรรมสิทธิ์ ส่วนยาโคบกับลูกหลานลงไปยังอียิปต์

5 “ ‘เรา​ส่งโมเสสกับอาโรนไป และนำภัย​พิบัติมาสู่อียิปต์ตาม​สิ่ง​ที่​เรา​ทำท่ามกลาง​พวก​เขา หลัง​จาก​นั้น​เรานำพวก​เจ้า​ออกมา 6 เรานำบรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า​ออก​จากอียิปต์ แล้ว​พวก​เจ้ามาถึง​ทะเล ชาวอียิปต์​พร้อม​รถศึก​และ​ทหารม้า​ไล่​ตาม​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้าไปถึง​ทะเลแดง 7 เมื่อ​พวก​เขา​ร้อง​ทูลพระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ทำให้​ความ​มืด​คั่น​กลาง​ระหว่าง​พวก​เจ้า​กับ​ชาวอียิปต์ แล้ว​ทรงนำทะเลมาท่วม​และ​ปกคลุมคนเหล่า​นั้น ตาของ​พวก​เจ้า​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​เราทำในอียิปต์ จาก​นั้น​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่ในถิ่น​ทุรกันดาร​เป็น​เวลา​นาน

8 “ ‘เรานำพวก​เจ้า​เข้าไปในแผ่น​ดิน​ของ​ชาวอาโมไรต์ที่​อาศัย​อยู่​ทาง​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน พวก​เขา​ต่อสู้​กับ​พวก​เจ้า และ​เรา​มอบ​พวก​เขา​ไว้ในมือ​พวก​เจ้า พวก​เจ้า​ยึด​ครอง​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา และ​เรา​ทำลาย​พวก​เขา​ให้​พ้น​หน้า​พวก​เจ้า 9 ต่อมาบาลาคบุตรศิป​โปร์ กษัตริย์แห่งโมอับ ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​กับ​อิสราเอล เขา​ส่งคนไปเรียกบาลาอัม​บุตรเบโอร์มาเพื่อ​สาป​แช่ง​พวก​เจ้า 10 แต่​เรา​ไม่​ยอม​ฟังบาลาอัม เขา​จึง​กลับ​อวยพร​พวก​เจ้า เรา​ช่วย​พวก​เจ้า​ให้​พ้น​มือ​ของบาลาค

11 “ ‘พวก​เจ้า​ข้าม​แม่น้ำจอร์แดนและมาถึงเยรีโค ชาวเยรีโคต่อสู้​กับ​พวก​เจ้า รวม​ทั้ง​ชาวอาโมไรต์ ชาวเปริสซี ชาวคานาอัน ชาวฮิตไทต์ ชาวเกอร์กาชี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส แต่​เรา​มอบ​พวก​เขา​ไว้ในมือ​พวก​เจ้า 12 เรา​ส่ง​แตนไปล่วงหน้าพวก​เจ้า ซึ่ง​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออกไปต่อหน้าพวก​เจ้า รวม​ทั้งกษัตริย์ชาวอาโมไรต์สอง​องค์ ไม่ใช่​ด้วย​ดาบ​หรือ​คัน​ธนู​ของ​พวก​เจ้า 13 เรา​มอบ​แผ่น​ดิน​ที่​พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ลงแรง​ให้ และ​มอบ​เมือง​ที่​พวก​เจ้า​ไม่​ได้​สร้าง พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่ในเมือง​เหล่า​นั้น และ​กินผลจาก​สวน​องุ่น​กับ​สวน​มะกอก​ที่​พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ปลูก’

14 “ดัง​นั้น​บัดนี้จงยำเกรงพระยาห์เวห์ และ​รับ​ใช้​พระองค์​ด้วยใจจริง​และ​ซื่อตรง จงกำจัด​เทพเจ้า​ต่าง ๆ ซึ่ง​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​ท่าน​เคย​รับ​ใช้​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ​และในอียิปต์ แล้วจงรับ​ใช้พระยาห์เวห์ 15 ถ้า​พวก​ท่าน​เห็น​ว่าการ​รับ​ใช้พระยาห์เวห์เป็น​สิ่ง​ไม่ดี ก็จงเลือก​เสีย​วัน​นี้​ว่า​พวก​ท่านจะรับ​ใช้​ใคร จะรับ​ใช้​เทพเจ้า​ต่าง ๆ ที่​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​ท่าน​เคย​รับ​ใช้​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ หรือ​เทพเจ้า​ของ​ชาวอาโมไรต์ซึ่ง​พวก​ท่าน​อาศัย​อยู่ในแผ่น​ดิน​ของ​พวก​เขา แต่​ข้าพเจ้า​กับ​ครอบครัว​ของ​ข้าพเจ้าจะรับ​ใช้พระยาห์เวห์”

16 ประชาชน​ตอบ​ว่า “ไม่มี​ทาง​ที่​พวก​เราจะละทิ้งพระยาห์เวห์ไปรับ​ใช้​เทพเจ้า​อื่น 17 เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​เรา​เอง​ทรงนำพวก​เรา​กับ​บรรพบุรุษ​ขึ้นมาจาก​แผ่น​ดินอียิปต์ จากดินแดนแห่ง​การ​เป็น​ทาส พระองค์​ทรงทำการ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​เป็น​สัญญาณ​ต่อหน้าต่อตา​พวก​เรา ทรง​คุ้มครอง​พวก​เรา​ตลอด​เส้น​ทาง​ที่​เดินไป และ​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ทั้งหมด​ที่​พวก​เรา​เดิน​ผ่าน 18 พระยาห์เวห์ทรง​ขับ​ไล่​ชนชาติ​ทั้งหมด​ออกไปต่อหน้าพวก​เรา รวม​ทั้ง​ชาวอาโมไรต์ที่​อาศัย​อยู่ในแผ่น​ดิน​นี้ เพราะ​ฉะนั้น​พวก​เราจะรับ​ใช้พระยาห์เวห์ด้วย เพราะ​พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เรา”

19 โยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​ว่า “พวก​ท่าน​ไม่​อาจ​รับ​ใช้พระยาห์เวห์ได้ เพราะ​พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ผู้​บริสุทธิ์ และ​เป็น​พระเจ้า​ผู้​หวงแหน พระองค์จะไม่​ทรง​ให้​อภัย​การ​ไม่​เชื่อ​ฟัง​หรือ​บาป​ของ​พวก​ท่าน 20 ถ้า​พวก​ท่าน​ละทิ้งพระยาห์เวห์และ​รับ​ใช้​เทพเจ้า​ของชนต่าง​ชาติ พระองค์จะหันมานำภัยมาสู่​พวก​ท่าน​และ​ทำให้​พวก​ท่าน​หมด​สิ้น หลัง​จาก​ที่​พระองค์​ทรงทำดีต่อ​พวก​ท่าน​แล้ว”

21 ประชาชน​ตอบโยชูวาว่า “ไม่! พวก​เราจะรับ​ใช้พระยาห์เวห์” 22 โยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​ว่า “พวก​ท่าน​เป็น​พยาน​เอาผิด​ตนเอง เพราะ​พวก​ท่าน​เอง​ได้​เลือกพระยาห์เวห์เพื่อ​รับ​ใช้​พระองค์”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “พวก​เรา​เป็น​พยาน”

23 “ดัง​นั้น​บัดนี้จงกำจัด​เทพเจ้า​ของชนต่าง​ชาติ​ที่​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​ท่าน และ​โน้มใจไปหาพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​อิสราเอล”

24 ประชาชน​พูด​กับโยชูวาว่า “พวก​เราจะรับ​ใช้พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวก​เรา และจะเชื่อ​ฟัง​เสียง​ของ​พระองค์”

25 วัน​นั้นโยชูวาทำพันธ​สัญญา​กับ​ประชาชน และ​วางกฎเกณฑ์​กับ​ข้อ​กำหนด​ให้​พวก​เขา​ที่เชเคม 26 โยชูวาเขียน​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ไว้ในหนังสือธรรมบัญญัติของ​พระเจ้า แล้วนำหิน​ก้อน​ใหญ่มาตั้ง​ไว้​ที่​นั่น ใต้​ต้น​โอ๊ก​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​สถาน​บริสุทธิ์​ของพระยาห์เวห์ 27 โยชูวาพูด​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ว่า “ดูเถิด หิน​ก้อน​นี้จะเป็น​พยาน​เอาผิด​พวก​เรา เพราะ​หิน​ก้อน​นี้​ได้ยิน​ทุก​ถ้อยคำ​ที่พระยาห์เวห์ตรัส​กับ​พวก​เรา ดัง​นั้น​หิน​ก้อน​นี้​จะเป็น​พยาน​เอาผิด​พวก​ท่าน เพื่อ​พวก​ท่านจะไม่​ปฏิเสธ​พระเจ้า​ของ​พวก​ท่าน” 28 แล้วโยชูวาส่ง​ประชาชน​กลับไป แต่ละคนกลับไปยัง​มรดก​ของตน

29 หลัง​จาก​เหตุการณ์​เหล่า​นี้ โยชูวาบุตรของนูน ผู้รับใช้ของพระยาห์เวห์ สิ้น​ชีวิต​เมื่อ​อายุ​หนึ่ง​ร้อย​สิบปี 30 พวก​เขา​ฝังศพโยชูวาไว้​ภายใน​เขต​มรดก​ของ​เขา​ที่ทิมนัทเสราห์ ซึ่ง​อยู่ในเขตภูเขาเอฟราอิม ทาง​เหนือ​ของภูเขากาอัช 31 อิสราเอล​รับ​ใช้พระยาห์เวห์ตลอด​ชีวิต​ของโยชูวา และ​ตลอด​ชีวิต​ของ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ซึ่งมีชีวิต​อยู่​ต่อ​จากโยชูวา และ​ได้​รู้​เห็น​การ​งาน​ทั้งหมด​ที่พระยาห์เวห์ทรงทำเพื่อ​อิสราเอล 32 พวก​เขา​ฝัง​กระดูก​ของโยเซฟซึ่งลูกหลานอิสราเอลนำขึ้นมาจากอียิปต์ไว้​ที่เชเคม ในที่ดิน​แปลง​หนึ่ง​ซึ่งยาโคบซื้อ​จากลูกหลานฮาโมร์บิดาของเชเคมเป็น​เงิน​หนึ่ง​ร้อย​ชิ้น† ที่ดิน​นั้น​กลาย​เป็น​มรดก​ของลูกหลานโยเซฟ 33 เอเลอาซาร์บุตรอาโรนสิ้น​ชีวิต พวก​เขา​ฝังศพเขา​ไว้บนเนิน​เขา​ของฟีเนหัสบุตร​ของ​เขา ซึ่ง​มอบ​ให้​แก่ฟีเนหัสในเขตภูเขาเอฟราอิม

* 1:1 1:1 ในข้อความ​ต้นทาง​ภาษา​อังกฤษ เมื่อคำที่​หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” เขียน​ด้วย​ตัว​พิมพ์​ใหญ่​ทั้งหมด คำนั้น​เป็นคำแปล​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้าในภาษา​ฮีบรู​ว่า “יהוה” ซึ่ง​โดย​ทั่วไป​ออก​เสียง​ว่า ยาห์เวห์

† 1:9 1:9 คำภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” หรือ เอโลฮิม

* 2:2 2:2 คำ​ต้นฉบับ​ที่​ใช้​เปิด​คำ​แจ้ง​ข่าว​คือ “הִנֵּה” ตาม​ตัว​อักษร​ว่า “ดูเถิด” หมายถึง ให้ดู ให้สังเกต จงมอง หรือ​จับตา​มอง และ​มัก​ใช้​เป็นคำอุทาน

* 3:4 3:4 หนึ่ง​ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​ผู้ชาย หรือประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร ดัง​นั้น​สอง​พัน​ศอก​จึง​เท่ากับ​ประมาณ 920 เมตร

† 3:11 3:11 คำที่แปลว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า” คือ “อาโดนาย”

‡ 3:13 3:13 ในข้อความ​ต้นทาง​ภาษา​อังกฤษ เมื่อคำที่​หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” เขียน​ด้วย​ตัว​พิมพ์​ใหญ่​ทั้งหมด คำนั้น​เป็นคำแปล​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้าในภาษา​ฮีบรู​ว่า “יהוה” ซึ่ง​โดย​ทั่วไป​ออก​เสียง​ว่า ยาห์เวห์

* 5:9 5:9 คำว่า “กิลกาล” มีเสียง​คล้ายคำภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “กลิ้ง”

* 7:21 7:21 หนึ่งเชเขลหนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือประมาณ 0.35 ออนซ์

* 9:9 9:9 ในข้อความ​ต้นทาง​ภาษา​อังกฤษ เมื่อคำที่​หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” เขียน​ด้วย​ตัว​พิมพ์​ใหญ่​ทั้งหมด คำนั้นมาจากคำภาษา​ฮีบรู “יהוה” หรือ ยาห์เวห์ เว้น​แต่มีหมายเหตุ​ระบุ​ว่ามาจาก​รูป​ย่อ “יה” หรือ ยาห์

* 24:3 24:3 หรือ “เมล็ดพันธุ์”

† 24:32 24:32 ภาษา​ฮีบรู​ว่า เกสิตาห์ ซึ่ง​เป็น​เหรียญ​เงิน​ชนิด​หนึ่ง

ผู้​วินิจฉัย

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

หนังสือ

ผู้​วินิจฉัย

1

1 หลัง​จาก​โย​ชู​วา​เสีย​ชีวิต ชาว​อิสราเอล​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์* ว่า “ใคร​ใน​พวก​เรา​ควร​ขึ้น​ไป​สู้​กับ​ชาว​คานาอัน​ก่อน?”

2 พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “ยูดาห์​จะ​ขึ้น​ไป ดู​สิ† เรา​มอบ​แผ่นดิน​นั้น​ให้​เขา​ครอบครอง​แล้ว”

3 ยูดาห์​พูด​กับ​สิ​เม​โอน​พี่น้อง​ของ​ตน​ว่า “ขึ้น​ไป​กับ​เรา​ใน​ดินแดน​ส่วน​ที่​เรา​ได้​รับ​เถอะ เพื่อ​เรา​จะ​ได้​สู้​กับ​ชาว​คานาอัน แล้ว​เรา​จะ​ไป​กับ​เจ้า​ใน​ดินแดน​ส่วน​ที่​เจ้า​ได้​รับ​ด้วย” สิ​เม​โอน​จึง​ไป​กับ​เขา 4 ยูดาห์​จึง​ขึ้น​ไป และ​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​ชาว​คานาอัน​กับ​ชาว​เปริส​ซี​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​พวก​เขา พวก​เขา​ปราบ​คน​ที่​เบเซก​ได้​หนึ่ง​หมื่น​คน 5 พวก​เขา​พบ​อา​โด​นีเบเซกที่เบเซก​และ​ต่อสู้​กับ​เขา แล้ว​ปราบ​ชาว​คานาอัน​กับ​ชาว​เปริสซี 6 แต่​อา​โด​นีเบเซกหนีไป พวก​เขา​ไล่​ตาม จับ​ตัว​เขา​ได้ แล้ว​ตัด​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​และ​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า​ของ​เขา 7 อา​โด​นีเบ​เซ​กก​ล่า​วว่า “กษัตริย์​เจ็ด​สิบ​พระองค์​ที่​ถูก​ตัด​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​และ​นิ้ว​หัว​แม่​เท้า เคย​เก็บ​เศษ​อาหาร​อยู่​ใต้​โต๊ะ​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ทำ​กับ​พวก​เขา​อย่างไร พระเจ้า‡ ก็​ทรง​ทำ​กับ​ข้าพเจ้า​อย่าง​นั้น” พวก​เขา​พา​เขา​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม และ​เขา​เสีย​ชีวิต​ที่​นั่น 8 ชาว​ยูดาห์​สู้​รบ​กับ​เยรูซาเล็ม ยึด​เมือง​ได้ สังหาร​ชาว​เมือง​ด้วย​ดาบ แล้ว​จุด​ไฟ​เผา​เมือง

9 หลัง​จาก​นั้น ชาว​ยูดาห์​ลง​ไป​สู้​กับ​ชาว​คานาอัน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แถบ​ภูเขา ดินแดน​ทาง​ใต้ และ​ที่ราบ​เชิง​เขา 10 ยูดาห์​ยก​ไป​โจมตี​ชาว​คานาอัน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เฮโบรน (เดิม​เฮโบรน​ชื่อ​คีริยาทอารบา) พวก​เขา​ปราบ​เชชัย อา​หิมาน และ​ทัลมัย

11 จาก​ที่​นั่น ยูดาห์​ไป​โจมตี​ชาว​เมือง​เด​บีร์ (เดิม​เด​บีร์ชื่อคีริยาทเสเฟอร์) 12 คา​เลบกล่าวว่า “ใคร​โจมตี​และ​ยึด​คีริยาทเสเฟอร์ได้ เรา​จะ​ยก​อัคสาห์​ลูกสาว​ของ​เรา​ให้​เป็น​ภรรยา” 13 โอ​ทนีเอลบุตรเคนัส น้อง​ชาย​ของ​คา​เลบ ยึด​เมือง​ได้ คา​เลบจึงยกอัคสาห์​ลูกสาว​ให้​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา

14 เมื่อ​อัคสาห์มาถึง นาง​ชักชวน​สามี​ให้​ขอ​ที่ดิน​จาก​บิดา​ของ​นาง แล้ว​นาง​ลง​จาก​ลา คา​เลบถามว่า “ลูก​ต้องการ​อะไร?”

15 นาง​ตอบ​ว่า “ขอ​พ่อ​มอบ​ของ​ให้​ลูก​สัก​อย่าง ใน​เมื่อ​พ่อ​ให้​ลูก​อยู่​ใน​ดินแดน​ทาง​ใต้ ก็​ขอ​น้ำพุ​ให้​ลูก​ด้วย” คา​เลบ​จึง​ยก​น้ำพุ​ตอน​บน​และ​น้ำพุ​ตอน​ล่าง​ให้​นาง 16 ลูกหลาน​ของ​ชาว​เคไนต์​ซึ่ง​เป็น​ญาติ​ฝ่าย​ภรรยา​ของ​โมเสส ออก​จาก​เมือง​ต้น​อินทผลัม​ไป​พร้อม​กับ​ชาว​ยูดาห์ พวก​เขา​ไป​ยัง​ถิ่น​ทุรกันดาร​ยูดาห์​ทาง​ใต้​ของ​อา​ราด แล้ว​อาศัย​อยู่​ร่วม​กับ​คน​ที่​นั่น 17 ยูดาห์​ไป​กับ​สิ​เม​โอน​พี่น้อง​ของ​ตน พวก​เขา​โจมตี​ชาว​คานาอัน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​เศฟัท​และ​ทำลาย​เมือง​จน​หมด​สิ้น เมือง​นั้น​จึง​มี​ชื่อ​ว่า​โฮ​รมาห์ 18 ยูดาห์​ยัง​ยึด​กาซา​กับ​เขต​แดน อัชเคโลน​กับ​เขต​แดน และ​เอ​โค​รน​กับ​เขต​แดน​ด้วย 19 พระยาห์เวห์​สถิต​กับ​ยูดาห์ ยูดาห์​จึง​ขับ​ไล่​ชาว​แถบ​ภูเขา​ออก​ไป​ได้ แต่​ไม่​สามารถ​ขับ​ไล่​ชาว​หุบเขา​ได้ เพราะ​คน​เหล่า​นั้น​มี​รถ​รบ​เหล็ก 20 พวก​เขา​ยก​เฮโบรน​ให้​คา​เลบตามที่​โมเสส​กล่าว​ไว้ และ​คา​เลบ​ขับ​ไล่​บุตร​ทั้ง​สาม​ของ​อา​นาค​ออก​จาก​ที่​นั่น 21 ชาว​เบนยามิน​ไม่​ได้​ขับ​ไล่​ชาว​เยบุส​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม ชาว​เยบุส​จึง​อาศัย​อยู่​ร่วม​กับ​ชาว​เบนยามิน​ใน​เยรูซาเล็ม​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้

22 พงศ์พันธุ์​โย​เซฟ​ยก​ไป​โจมตี​เบธเอล​ด้วย และ​พระยาห์เวห์​สถิต​กับ​พวก​เขา 23 พงศ์พันธุ์​โย​เซฟ​ส่ง​คน​ไป​สอดแนม​เบธเอล (เดิม​เมือง​นั้น​ชื่อ​ลูส) 24 คน​สอดแนม​เห็น​ชาย​คน​หนึ่ง​ออก​มา​จาก​เมือง จึง​บอก​เขา​ว่า “โปรด​ชี้​ทาง​เข้า​เมือง​ให้​เรา แล้ว​เรา​จะ​เมตตา​เจ้า” 25 ชาย​คน​นั้น​ชี้​ทาง​เข้า​เมือง​ให้ พวก​เขา​จึง​สังหาร​ชาว​เมือง​ด้วย​ดาบ แต่​ปล่อย​ชาย​คน​นั้น​กับ​ครอบครัว​ทั้งหมด​ของ​เขา​ไป 26 ชาย​คน​นั้น​ไป​ยัง​ดินแดน​ของ​ชาว​ฮิต​ไทต์ สร้าง​เมืองขึ้น​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​ลูส ซึ่ง​ยัง​คง​เป็น​ชื่อ​เมือง​นั้น​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้

27 มนัสเสห์​ไม่​ได้​ขับ​ไล่​ชาว​เมือง​เบธ​ชาน​และ​เมือง​บริวาร ชาว​เมือง​ทาอานาค​และ​เมือง​บริวาร ชาว​เมือง​โดร์​และ​เมือง​บริวาร ชาว​เมือง​อิบเลอัม​และ​เมือง​บริวาร หรือ​ชาว​เมือง​เมกิดโด​และ​เมือง​บริวาร ชาว​คานาอัน​จึง​ยัง​คง​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​นั้น 28 เมื่อ​อิสราเอล​มี​กำลัง​เข้มแข็ง​ขึ้น พวก​เขา​เกณฑ์​ชาว​คานาอัน​ให้​เป็น​แรงงาน แต่​ไม่​ได้​ขับ​ไล่ออก​ไป​จน​หมด 29 เอฟราอิม​ไม่​ได้​ขับ​ไล่​ชาว​คานาอัน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เก​เซอร์ ชาว​คานาอัน​จึง​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา​ใน​เก​เซอร์ 30 เศบูลุน​ไม่​ได้​ขับ​ไล่​ชาว​เมือง​คิทโรน​หรือ​ชาว​เมือง​นา​หะ​โลล ชาว​คานาอัน​จึง​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา​และ​ถูก​เกณฑ์​ให้​เป็น​แรงงาน 31 อาเชอร์​ไม่​ได้​ขับ​ไล่​ชาว​เมือง​อัคโค ชาว​เมือง​ไซดอน หรือ​ชาว​เมือง​อา​หลับ อัคซิบ เฮ​ลบาห์ อา​ฟีก และ​เร​โหบ 32 ชาว​อาเชอร์​กลับ​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​ชาว​คานาอัน​ซึ่ง​เป็น​ชาว​พื้นเมือง เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ได้​ขับ​ไล่​คน​เหล่า​นั้น​ออก​ไป 33 นัฟทาลี​ไม่​ได้​ขับ​ไล่​ชาว​เมือง​เบธเชเมช​หรือ​ชาว​เมือง​เบธอานัท แต่​กลับ​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​ชาว​คานาอัน​ซึ่ง​เป็น​ชาว​พื้นเมือง ถึง​อย่าง​นั้น ชาว​เมือง​เบธเชเมชและเบธอานัท​ก็​ถูก​เกณฑ์​ให้​เป็น​แรงงาน 34 ชาว​อาโมไรต์​บีบ​บังคับ​ชาว​ดาน​ให้​อยู่​ใน​แถบ​ภูเขา ไม่​ยอม​ให้​พวก​เขา​ลง​มา​ยัง​หุบเขา 35 ชาว​อาโมไรต์​ยัง​คง​อาศัย​อยู่​ที่​ภูเขา​เฮเรส อัยยาโลน และ​ชา​อัลบิม แต่​เมื่อ​พงศ์พันธุ์​โย​เซฟ​มี​อำนาจ​เหนือ​กว่า พวก​เขา​ก็​ถูก​เกณฑ์​ให้​เป็น​แรงงาน 36 เขต​แดน​ของ​ชาว​อาโมไรต์​เริ่ม​จาก​ทาง​ขึ้น​อัครับบิม จาก​โขด​หิน​เรื่อย​ขึ้น​ไป

2

1 ทูตของพระยาห์เวห์​ขึ้น​จาก​กิล​กาล​ไป​ยัง​โบ​คิม เขา​กล่าว​ว่า “เรา​นำ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​อียิปต์​และ​พา​มา​ยัง​แผ่นดิน​ที่​เรา​สาบาน​ว่า​จะ​มอบ​ให้​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เจ้า เรา​กล่าว​ไว้​ว่า ‘เรา​จะ​ไม่​มี​วัน​ละเมิด​พันธสัญญา​ที่​ทำ​กับ​พวก​เจ้า 2 พวก​เจ้า​ต้อง​ไม่​ทำ​พันธสัญญา​กับ​ชาว​แผ่นดิน​นี้ และ​ต้อง​รื้อ​แท่น​บูชา​ของ​พวก​เขา’ แต่​พวก​เจ้า​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​เรา ทำไม​จึง​ทำ​เช่น​นี้? 3 เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จึง​กล่าว​ว่า ‘เรา​จะ​ไม่​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออก​ไป​ให้​พ้น​จาก​พวก​เจ้า พวก​เขา​จะ​เป็น​เสี้ยนหนาม​ข้าง​กาย และ​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา​จะ​เป็น​บ่วง​ดัก​พวก​เจ้า’ ”

4 เมื่อ​ทูตของพระยาห์เวห์​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​แก่​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด ประชาชน​ก็​ส่งเสียง​ร้องไห้ 5 พวก​เขา​ตั้ง​ชื่อ​สถานที่​นั้น​ว่า​โบ​คิม* และ​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​ที่​นั่น 6 เมื่อ​โย​ชู​วา​ให้​ประชาชน​แยกย้าย​กัน​ไป ชาว​อิสราเอล​แต่ละ​คน​ก็​ไป​ยัง​มรดก​ของ​ตน​เพื่อ​เข้า​ครอบครอง​แผ่นดิน 7 ประชาชน​รับใช้​พระยาห์เวห์​ตลอด​ชีวิต​ของ​โย​ชู​วา​และ​ตลอด​ชีวิต​ของ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​หลัง​โย​ชู​วา คน​เหล่า​นี้​ได้​เห็น​กิจการ​อัน​ยิ่งใหญ่​ทั้งหมด​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​เพื่อ​อิสราเอล 8 โย​ชู​วา​บุตร​นูน ผู้​รับใช้​ของ​พระยาห์เวห์ เสีย​ชีวิต​เมื่อ​อายุ​หนึ่ง​ร้อย​สิบ​ปี 9 พวก​เขา​ฝัง​ศพ​เขา​ไว้​ใน​เขต​มรดก​ของ​เขา​ที่​ทิม​นาท​เฮเรส บน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม ทาง​เหนือ​ของ​ภูเขา​กา​อัช 10 เมื่อ​คน​รุ่น​นั้น​ทั้งหมด​ไป​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ​แล้ว คน​อีก​รุ่น​หนึ่ง​ก็​เกิด​ขึ้น​ภายหลัง พวก​เขา​ไม่​รู้จัก​พระยาห์เวห์​และ​ไม่​รู้​ถึง​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​เพื่อ​อิสราเอล 11 ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ปรนนิบัติ​บรรดา​พระบาอัล 12 พวก​เขา​ละทิ้ง​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ ผู้​ทรง​นำ​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์ แล้ว​หัน​ไป​นับถือ​เทพเจ้า​อื่น​ของ​ชน​ชาติ​ต่างๆ ที่​อยู่​รอบ​ข้าง กราบ​ไหว้​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น และ​ยั่วยุ​ให้​พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว 13 พวก​เขา​ละทิ้ง​พระยาห์เวห์ แล้ว​ปรนนิบัติ​พระบาอัล​และ​บรรดา​พระอัชทาโรท 14 พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว​อิสราเอล พระองค์​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​ผู้​ปล้น​ที่​เข้า​ปล้นสะดม และ​ทรง​ปล่อย​ให้​พวก​เขา​ตก​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ศัตรู​รอบ​ด้าน จน​พวก​เขา​ไม่​อาจ​ต้านทาน​ศัตรู​ได้​อีก 15 ทุก​ครั้ง​ที่​พวก​เขา​ออก​ไป​รบ พระยาห์เวห์​ทรง​ต่อต้าน​และ​ทำให้​พวก​เขา​ประสบ​ภัย ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​และ​ทรง​สาบาน​ไว้ พวก​เขา​จึง​ทุกข์​ยาก​อย่าง​ยิ่ง 16 พระยาห์เวห์​ทรง​ตั้ง​ผู้​วินิจฉัย​ขึ้น​มา​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ผู้​ปล้น 17 แต่​พวก​เขา​ไม่​ฟัง​ผู้​วินิจฉัย กลับ​นอกใจ​ไป​หา​เทพเจ้า​อื่น​และ​กราบ​ไหว้​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น พวก​เขา​รีบ​หัน​ออก​จาก​หนทาง​ที่​บรรพบุรุษ​เคย​ดำเนิน คือ​การ​เชื่อฟัง​พระบัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ไม่​ทำ​ตาม​แบบอย่าง​นั้น 18 เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ตั้ง​ผู้​วินิจฉัย​ขึ้น พระองค์​สถิต​กับ​ผู้​วินิจฉัย​คน​นั้น​และ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ศัตรู​ตลอด​ชีวิต​ของ​เขา เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​สงสาร​เมื่อ​ได้ยิน​พวก​เขา​คร่ำครวญ​เนื่อง​จาก​ถูก​กดขี่​ข่มเหง 19 แต่​เมื่อ​ผู้​วินิจฉัย​เสีย​ชีวิต พวก​เขา​ก็​กลับ​ไป​ประพฤติ​เสื่อมทราม​ยิ่ง​กว่า​บรรพบุรุษ นับถือ​เทพเจ้า​อื่น ปรนนิบัติ​และ​กราบ​ไหว้​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น พวก​เขา​ไม่​เลิก​การ​กระทำ​หรือ​วิถี​อัน​ดื้อรั้น​ของ​ตน 20 พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว​อิสราเอล​และ​ตรัส​ว่า “เพราะ​ชน​ชาติ​นี้​ละเมิด​พันธสัญญา​ที่​เรา​บัญชา​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา และ​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​เรา 21 เรา​จะ​ไม่​ขับ​ไล่​ชน​ชาติ​ใดๆ ที่​โย​ชู​วา​ทิ้ง​ไว้​เมื่อ​เขา​เสีย​ชีวิต​ให้​ออก​ไป​พ้น​จาก​พวก​เขา​อีก​ต่อ​ไป 22 เรา​จะ​ใช้​ชน​ชาติ​เหล่า​นั้น​ทดสอบ​อิสราเอล​ว่า​จะ​รักษา​หนทาง​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ดำเนิน​ตาม​เหมือน​บรรพบุรุษ​หรือ​ไม่” 23 ดังนั้น​พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ปล่อย​ชน​ชาติ​เหล่า​นั้น​ไว้ ไม่​ได้​รีบ​ขับ​ไล่ และ​ไม่​ได้​มอบ​พวก​เขา​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​โย​ชู​วา

3

1 ต่อ​ไป​นี้​คือ​ชน​ชาติ​ต่างๆ ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปล่อย​ไว้​เพื่อ​ทดสอบ​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ที่​ไม่​เคย​ผ่าน​สงคราม​ใดๆ ใน​คานาอัน 2 ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​ชาว​อิสราเอล​รุ่น​หลัง โดย​เฉพาะ​ผู้​ที่​ไม่​เคย​ผ่าน​สงคราม​มา​ก่อน ได้​เรียนรู้​การ​รบ 3 ได้แก่ ผู้ปกครอง​ทั้ง​ห้า​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย ชาว​คานาอัน​ทั้งหมด ชาว​ไซดอน และ​ชาว​ฮีไวต์​ที่​อาศัย​อยู่​บน​ภูเขา​เลบานอน ตั้งแต่​ภูเขา​บาอัล​เฮอร์โมน​ไป​จน​ถึง​ทาง​เข้า​เมือง​ฮา​มัท 4 ชน​ชาติ​เหล่า​นี้​ถูก​ปล่อย​ไว้​เพื่อ​ใช้​ทดสอบ​อิสราเอล จะ​ได้​รู้​ว่า​พวก​เขา​จะ​เชื่อฟัง​พระบัญญัติ​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา​แก่​บรรพบุรุษ​ผ่าน​ทาง​โมเสส​หรือ​ไม่ 5 ชาว​อิสราเอล​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​ชาว​คานาอัน ชาว​ฮิต​ไทต์ ชาว​อาโมไรต์ ชาว​เปริสซี ชาว​ฮีไวต์ และ​ชาว​เยบุส 6 พวก​เขา​รับ​บุตร​สาว​ของ​คน​เหล่า​นั้น​มา​เป็น​ภรรยา และ​ยก​บุตร​สาว​ของ​ตน​ให้​บุตร​ชาย​ของ​คน​เหล่า​นั้น แล้ว​ปรนนิบัติ​เทพเจ้า​ของ​พวก​เขา 7 ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ ลืม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน แล้ว​ปรนนิบัติ​บรรดา​พระบาอัล​และ​บรรดา​อาเชโรท 8 พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​กริ้ว​อิสราเอล​และ​ปล่อย​ให้​พวก​เขา​ตก​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม กษัตริย์​แห่ง​เมโสโปเตเมีย ชาว​อิสราเอล​ต้อง​รับใช้​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม​เป็น​เวลา​แปด​ปี 9 เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ตั้ง​ผู้​กอบ​กู้​ขึ้น​มา​ให้​ชาว​อิสราเอล และ​ผู้​กอบ​กู้​คน​นั้น​ช่วย​พวก​เขา​ให้​รอด​พ้น คือ​โอ​ทนีเอลบุตรเคนัส น้อง​ชาย​ของ​คา​เลบ 10 พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​ทรง​เข้า​มา​ทำงาน​ใน​ตัว​เขา เขา​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล แล้ว​ออก​ไป​ทำ​สงคราม พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม กษัตริย์​แห่ง​เมโสโปเตเมีย ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​เขา เขา​จึง​มี​ชัย​เหนือ​คู​ชัน​ริ​ชา​ธาอิม 11 แผ่นดิน​สงบ​อยู่​สี่​สิบ​ปี แล้ว​โอ​ทนีเอลบุตรเคนัส​ก็​เสีย​ชีวิต

12 ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์​อีก​ครั้ง พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​เสริม​กำลัง​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ​ให้​ต่อสู้​อิสราเอล เพราะ​พวก​เขา​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ 13 เอก​โลน​รวบรวม​ชาว​อัมโมน​และ​ชาว​อามาเลข​เข้า​กับ​ตน แล้ว​ยก​ไป​โจมตี​อิสราเอล​และ​ยึด​เมือง​ต้น​อินทผลัม 14 ชาว​อิสราเอล​ต้อง​รับใช้​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ​เป็น​เวลา​สิบ​แปด​ปี 15 แต่​เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ตั้ง​ผู้​กอบ​กู้​ขึ้น​มา​ช่วย​พวก​เขา คือ​เอ​ฮูด​บุตร​เก​รา ชาว​เบนยามิน​ผู้​ถนัด​มือ​ซ้าย ชาว​อิสราเอล​ฝาก​เครื่อง​บรรณาการ​ไป​ถวาย​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ​ทาง​เขา 16 เอ​ฮูด​ทำ​ดาบ​สอง​คม​ยาว​หนึ่ง​ศอก* แล้ว​คาด​ไว้​ใต้​เสื้อ​ผ้า​ตรง​ต้น​ขา​ขวา 17 เขา​นำ​เครื่อง​บรรณาการ​ไป​ถวาย​เอก​โลน​กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ เอก​โลน​เป็น​คน​อ้วน​มาก 18 เมื่อ​ถวาย​เครื่อง​บรรณาการ​เสร็จ เอ​ฮูด​ให้​คน​ที่​หาม​เครื่อง​บรรณาการ​กลับ​ไป 19 แต่​ตัว​เขา​เอง​ย้อน​กลับ​มา​จาก​รูป​เคารพ​หิน​ซึ่ง​อยู่​ใกล้​กิลกาล แล้ว​ทูล​ว่า “ข้าพเจ้า​มี​เรื่อง​ลับ​จะ​กราบ​ทูล​ฝ่า​บาท”

กษัตริย์​ตรัส​ว่า “เงียบ​ไว้!” ทุก​คน​ที่​เฝ้า​อยู่​จึง​ออก​ไป​จาก​พระองค์

20 เอ​ฮูด​เข้า​ไป​หา​เอก​โลน​ซึ่ง​ประทับ​อยู่​ตาม​ลำพัง​ใน​ห้อง​ชั้น​บน​ที่​เย็น​สบาย เอ​ฮูดทูลว่า “ข้าพเจ้า​มี​สาร​จาก​พระเจ้า​มา​ถึง​พระองค์” เอก​โลน​จึง​ลุก​จาก​ที่​ประทับ 21 เอ​ฮูด​ยื่น​มือ​ซ้าย​ชัก​ดาบ​จาก​ต้น​ขา​ขวา แล้ว​แทง​เข้า​ไป​ใน​ร่าง​ของ​กษัตริย์ 22 ด้าม​ดาบ​จม​ตาม​คม​ดาบ​เข้า​ไป​ด้วย ไขมัน​หุ้ม​คม​ดาบ​ไว้ เพราะ​เอ​ฮูด​ไม่​ได้​ดึง​ดาบ​ออก​จาก​ร่าง แล้ว​มัน​ก็​ออก​มา​ทาง​ด้าน​หลัง 23 จาก​นั้น​เอ​ฮูด​ออก​ไป​ทาง​เฉลียง ปิด​ประตู​ห้อง​ชั้น​บน​ไว้​แล้ว​ลง​กลอน

24 หลัง​จาก​เอ​ฮูดออกไป พวก​ข้า​ราช​บริพาร​มา​ถึง​และ​เห็น​ว่า​ประตู​ห้อง​ชั้น​บน​ลง​กลอน​ไว้ จึง​พูด​กัน​ว่า “พระองค์​คง​กำลัง​ทรง​ปิด​พระ​บาท† อยู่​ใน​ห้อง​ชั้น​บน” 25 พวก​เขา​รอ​จน​รู้สึก​กระอักกระอ่วน แต่​กษัตริย์​ก็​ยัง​ไม่​เปิด​ประตู​ห้อง​ชั้น​บน พวก​เขา​จึง​นำ​กุญแจ​มา​เปิด และ​เห็น​กษัตริย์​ของ​ตน​นอน​สิ้น​พระ​ชนม์​อยู่​บน​พื้น

26 ระหว่าง​ที่​พวก​เขา​รอ​อยู่​นั้น เอ​ฮูดหนีไป ผ่าน​พ้น​รูป​เคารพ​หิน​และ​หนี​ไป​ถึง​เส​อี​ราห์ 27 เมื่อ​ไป​ถึง เขา​เป่า​แตร​ใน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม ชาว​อิสราเอล​ลง​จาก​แถบ​ภูเขา​ไป​กับ​เขา และ​เขา​นำ​หน้า​พวก​เขา

28 เขา​กล่าว​ว่า “ตาม​เรา​มา เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​ชาว​โม​อับ​ศัตรู​ของ​พวก​เจ้า​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​พวก​เจ้า​แล้ว” พวก​เขา​จึง​ตาม​เขา​ไป ยึด​ท่า​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​เพื่อ​สกัด​ชาว​โม​อับ และ​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ข้าม​ไป​ได้ 29 ครั้ง​นั้น​พวก​เขา​สังหาร​ชาย​ชาว​โม​อับ​ประมาณ​หนึ่ง​หมื่น​คน ล้วน​เป็น​คน​แข็งแรง​และ​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ ไม่​มี​ใคร​หนี​รอด​ไป​ได้ 30 วัน​นั้น​โม​อับ​จึง​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​อิสราเอล แล้ว​แผ่นดิน​สงบ​อยู่​แปด​สิบ​ปี

31 ต่อ​จาก​เขา​คือ​ชัมการ์​บุตร​อานาท ผู้​ใช้​ปฏัก​วัว​สังหาร​ชาว​ฟีลิสเตีย​หก​ร้อย​คน เขา​ช่วย​อิสราเอล​ให้​รอด​พ้น​ด้วย

4

1 หลัง​จาก​เอ​ฮูดเสียชีวิต ชาว​อิสราเอล​ก็​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์​อีก​ครั้ง 2 พระยาห์เวห์​ทรง​ปล่อย​ให้​พวก​เขา​ตก​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ยา​บิน​กษัตริย์​แห่ง​คานาอัน ผู้​ครอง​ราชย์​ใน​ฮา​โซร์ แม่ทัพ​ของ​ยา​บิน​คือ​สิเสรา ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ที่​ฮา​โร​เชท​ของ​ชน​ต่าง​ชาติ 3 ชาว​อิสราเอล​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์ เพราะ​เขา​มี​รถ​รบ​เหล็ก​เก้า​ร้อย​คัน และ​กดขี่​ชาว​อิสราเอล​อย่าง​หนัก​เป็น​เวลา​ยี่​สิบ​ปี 4 ใน​เวลา​นั้น เดโบราห์ หญิง​ผู้​เผย​สาร​จาก​พระเจ้า ภรรยา​ของ​ลัปปิโดท ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล 5 นาง​อยู่​ใต้​ต้น​อินทผลัม​ของ​เดโบราห์ ระหว่าง​รามาห์​กับ​เบธเอล​ใน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม ชาว​อิสราเอล​พา​กัน​ขึ้น​ไป​หา​นาง​เพื่อ​ให้​นาง​ตัดสิน​คดี 6 นาง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​บาราค​บุตร​อาบีโนอัม​จาก​เค​เดช​นัฟทาลี แล้ว​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ทรง​บัญชา​ไว้​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า ‘จง​ไป​ยัง​ภูเขา​ทาโบร์​และ​นำ​ชาย​ชาว​นัฟทาลี​กับ​ชาว​เศบูลุน​หนึ่ง​หมื่น​คน​ไป​ด้วย 7 เรา​จะ​ล่อ​สิเสรา​แม่ทัพ​ของ​ยา​บิน พร้อม​รถ​รบ​และ​ไพร่พล​ของ​เขา​มา​หา​เจ้าที่​แม่น้ำ​คีโชน แล้ว​เรา​จะ​มอบ​เขา​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​เจ้า’ ”

8 บาราค​ตอบ​นาง​ว่า “ถ้า​ท่าน​ไป​กับ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ไป แต่​ถ้า​ท่าน​ไม่​ไป​ด้วย ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไม่​ไป”

9 นาง​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​จะ​ไป​กับ​ท่าน​แน่นอน แต่​การ​เดินทาง​ครั้ง​นี้​จะ​ไม่​นำ​เกียรติ​มา​สู่​ท่าน เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ปล่อย​ให้​สิเสรา​ตก​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ผู้หญิง​คน​หนึ่ง” แล้ว​เดโบราห์​ก็​ลุก​ขึ้น​ไป​เค​เดช​กับ​บาราค

10 บาราค​เรียก​ชาว​เศบูลุน​และ​ชาว​นัฟทาลี​มา​รวม​กัน​ที่​เค​เดช ชาย​หนึ่ง​หมื่น​คน​ติดตาม​เขา​ไป และ​เดโบราห์​ก็​ขึ้น​ไป​กับ​เขา​ด้วย 11 เฮเบอร์​ชาว​เคไนต์​แยก​ตัว​ออก​จาก​ชาว​เคไนต์​คน​อื่นๆ ซึ่ง​เป็น​ลูกหลาน​ของ​โฮ​บับ ญาติ​ฝ่าย​ภรรยา​ของ​โมเสส เขา​กาง​เต็นท์​อยู่​ไกล​ออก​ไป​ถึง​ต้น​โอ๊ก​ที่​ศาอานันนิม ซึ่ง​อยู่​ใกล้​เค​เดช 12 มี​คน​บอก​สิเสรา​ว่า​บาราค​บุตร​อาบีโนอัม​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​ทาโบร์​แล้ว 13 สิเสรา​จึง​รวบรวม​รถ​รบ​เหล็ก​ทั้งหมด​เก้า​ร้อย​คัน พร้อม​ทั้ง​กำลัง​พล​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา จาก​ฮา​โร​เชท​ของ​ชน​ต่าง​ชาติ​ไป​ยัง​แม่น้ำ​คีโชน

14 เดโบราห์​พูด​กับ​บาราค​ว่า “ไป​เลย วัน​นี้​แหละ​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​สิเสรา​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​ท่าน พระยาห์เวห์​ทรง​ออก​ไป​นำ​หน้า​ท่าน​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ?” บาราค​จึง​ลง​จาก​ภูเขา​ทาโบร์ โดย​มี​ชาย​หนึ่ง​หมื่น​คน​ตาม​เขา​ไป 15 พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​ฝ่าย​สิเสรา​พร้อม​รถ​รบ​และ​กองทัพ​ทั้งหมด​แตกตื่น​พ่าย​แพ้​ใน​การ​รบ​ด้วย​ดาบ​ต่อ​หน้า​บาราค สิเสรา​จึง​ทิ้ง​รถ​รบ​และ​วิ่ง​หนี​ไป 16 บาราค​ไล่​ตาม​รถ​รบ​และ​กองทัพ​ไป​จน​ถึง​ฮา​โร​เชท​ของ​ชน​ต่าง​ชาติ กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​สิเสรา​ถูก​สังหาร​ด้วย​ดาบ ไม่​เหลือ​รอด​แม้​แต่​คน​เดียว

17 แต่​สิเสรา​วิ่ง​หนี​ไป​ยัง​เต็นท์​ของ​ยาเอล​ภรรยา​เฮเบอร์​ชาว​เคไนต์ เพราะ​ยา​บิน​กษัตริย์​แห่ง​ฮา​โซร์​มี​ไมตรี​กับ​ครอบครัว​ของ​เฮเบอร์​ชาว​เคไนต์ 18 ยาเอล​ออก​ไป​รับ​สิเสรา​และ​พูด​ว่า “เชิญ​เข้า​มา​หา​ข้าพเจ้า​เถอะ นาย​ท่าน เชิญ​เข้า​มา ไม่​ต้อง​กลัว” เขา​จึง​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​ของ​นาง แล้ว​นาง​ใช้​ผ้าห่ม​คลุม​ตัว​เขา

19 เขา​พูด​กับ​นาง​ว่า “ขอ​น้ำ​ให้​ข้า​ดื่ม​สัก​หน่อย ข้า​กระหาย​น้ำ”

นาง​จึง​เปิด​ถุง​หนัง​ใส่​นม ให้​เขา​ดื่ม แล้ว​คลุม​ตัว​เขา​ไว้

20 เขา​บอก​นาง​ว่า “ยืน​อยู่​ตรง​ประตู​เต็นท์ ถ้า​มี​ใคร​มา​ถาม​ว่า ‘มี​ผู้ชาย​อยู่​ที่​นี่​ไหม?’ ให้​ตอบ​ว่า ‘ไม่​มี’ ”

21 แล้ว​ยาเอล​ภรรยา​ของ​เฮเบอร์​หยิบ​หลัก​เต็นท์​และ​ถือ​ค้อน ค่อยๆ ย่อง​เข้า​ไป​หา​เขา ตอก​หลัก​ทะลุ​ขมับ​จน​ปัก​ลง​ไป​ใน​ดิน ขณะ​นั้น​เขา​หลับ​สนิท เขา​จึง​หมด​สติ​และ​สิ้น​ใจ 22 ขณะ​ที่​บาราค​ไล่​ตาม​สิเสรา ยาเอล​ออก​มา​รับ​บาราค​และ​กล่าว​ว่า “เข้า​มา​สิ ข้าพเจ้า​จะ​ให้​ท่าน​ดู​ชาย​ที่​ท่าน​ตาม​หา” เมื่อ​บาราค​เข้า​ไป​ก็​เห็น​สิเสรา​นอน​ตาย​อยู่ โดย​มี​หลัก​เต็นท์​ปัก​อยู่​ที่​ขมับ 23 วัน​นั้น​พระเจ้า​ทรง​ปราบ​ยา​บิน​กษัตริย์​แห่ง​คานาอัน​ต่อ​หน้า​ชาว​อิสราเอล 24 ชาว​อิสราเอล​มี​อำนาจ​เหนือ​ยา​บิน​กษัตริย์​แห่ง​คานาอัน​มาก​ขึ้น​เรื่อยๆ จน​ทำลาย​ยา​บิน​กษัตริย์​แห่ง​คานาอัน​สิ้น

5

1 วัน​นั้น​เดโบราห์​กับ​บาราค​บุตร​อาบีโนอัม​ร้อง​เพลง​ว่า

2 “เมื่อ​บรรดา​ผู้นำ​ใน​อิสราเอล​กล้า​ออก​นำ​ทัพ

เมื่อ​ประชาชน​พร้อมใจ​กัน​อาสา

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

3 “กษัตริย์​ทั้งหลาย จง​ฟัง!

บรรดา​ผู้​ครอง​แคว้น จง​เงี่ยหู​ฟัง!

ข้าพเจ้า​เอง​จะ​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระยาห์เวห์

จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล

4 “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ เมื่อ​พระองค์​ออก​จาก​เสอีร์

เมื่อ​พระองค์​เคลื่อน​จาก​ทุ่ง​เอโดม

แผ่นดิน​ก็​สั่น​สะเทือน ท้อง​ฟ้า​ก็​หลั่ง​ฝน

เมฆ​เท​น้ำ​ลง​มา

5 ภูเขา​ทั้งหลาย​สั่น​ไหว​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์

แม้​แต่​ซีนาย​ก็​สั่น​ไหว​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล

6 “ใน​สมัย​ชัมการ์​บุตร​อานาท

ใน​สมัย​ยาเอล ถนน​หลวง​ไร้​ผู้คน

ผู้​เดินทาง​ต้อง​ใช้​ทาง​เล็ก​ทาง​น้อย

7 บรรดา​ผู้ปกครอง​หมด​ไป​จาก​อิสราเอล

พวก​เขา​หมด​ไป จน​กระทั่ง​ข้าพเจ้า เดโบราห์ ลุก​ขึ้น

จน​กระทั่ง​ข้าพเจ้า​ลุก​ขึ้น​เป็น​แม่​ของ​อิสราเอล

8 พวก​เขา​เลือก​เทพเจ้า​องค์​ใหม่ๆ

แล้ว​สงคราม​ก็​มา​ถึง​ประตู​เมือง

ใน​หมู่​ชาว​อิสราเอล​สี่​หมื่น​คน มี​ใคร​เห็น​โล่​หรือ​หอก​บ้าง​ไหม?

9 ใจ​ของ​ข้าพเจ้า​อยู่​กับ​บรรดา​ผู้ปกครอง​อิสราเอล

ผู้​พร้อมใจ​กัน​อาสา​ท่ามกลาง​ประชาชน

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

10 “จง​บอก​เล่า พวก​ท่าน​ที่​ขี่​ลา​ขาว

พวก​ท่าน​ที่นั่ง​บน​พรม​อย่าง​ดี

และ​พวก​ท่าน​ที่​เดิน​ตาม​ทาง

11 ณ ที่​ตัก​น้ำ ไกล​จาก​เสียง​ของ​นัก​ยิง​ธนู

ที่​นั่น​พวก​เขา​จะ​เล่า​ถึง​กิจการ​อัน​ชอบธรรม​ของ​พระยาห์เวห์

กิจการ​อัน​ชอบธรรม​ใน​การ​ปกครอง​อิสราเอล​ของ​พระองค์

“แล้ว​ประชาชน​ของ​พระยาห์เวห์​ลง​ไป​ยัง​ประตู​เมือง

12 ‘ตื่น​ขึ้น ตื่น​ขึ้น เดโบราห์!

ตื่น​ขึ้น ตื่น​ขึ้น ร้อง​เพลง​ขึ้น​มา!

ลุก​ขึ้น บาราค จง​นำ​เชลย​ของ​เจ้า​ไป บุตร​อาบีโนอัม​เอ๋ย’

13 “แล้ว​ผู้​ที่​เหลือ​อยู่​ใน​หมู่​ขุนนาง​กับ​ประชาชน​ก็​ลง​มา

พระยาห์เวห์​เสด็จ​ลง​มา​เพื่อ​ข้าพเจ้า ต่อสู้​กับ​ผู้​มี​อำนาจ

14 ผู้​มี​รากเหง้า​อยู่​ใน​อามาเลข​ออก​มา​จาก​เอฟราอิม

เบนยามิน​ตาม​เจ้า​มา​ท่ามกลาง​หมู่​ชน​ของ​เจ้า

บรรดา​ผู้ปกครอง​ลง​มา​จาก​มาคีร์

ผู้​ถือ​ไม้เท้า​ของ​แม่ทัพ​ออก​มา​จาก​เศบูลุน

15 บรรดา​ผู้นำ​ของ​อิสสาคาร์​อยู่​กับ​เดโบราห์

อิสสาคาร์​เป็น​เช่น​ไร บาราค​ก็​เป็น​เช่น​นั้น

พวก​เขา​พุ่ง​ลง​หุบเขา​ตาม​เขา​ไป

ริม​ลำธาร​ของ​รูเบน

มี​ความ​มุ่งมั่น​อย่าง​แรง​กล้า​ใน​ใจ

16 ทำไม​เจ้า​จึง​นั่ง​อยู่​ท่ามกลาง​คอก​แกะ

คอย​ฟัง​เสียง​ผิว​ปาก​เรียก​ฝูง​สัตว์?

ริม​ลำธาร​ของ​รูเบน

มี​การ​ใคร่ครวญ​อย่าง​หนัก​ใน​ใจ

17 กิเลอาด​อาศัย​อยู่​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน

ทำไม​ดาน​จึง​ยัง​อยู่​กับ​เรือ​ของ​ตน?

อาเชอร์​นั่ง​นิ่ง​อยู่​ที่​ท่า​เรือ​ริม​ทะเล

และ​อาศัย​อยู่​ตาม​อ่าว​ของ​ตน

18 เศบูลุน​เป็น​ชน​ชาติ​ที่​เสี่ยง​ชีวิต​จน​ถึง​ความ​ตาย

นัฟทาลี​ก็​เช่น​กัน บน​ที่​สูง​กลาง​ทุ่ง

19 “กษัตริย์​ทั้งหลาย​ยก​มา​สู้​รบ

กษัตริย์​แห่ง​คานาอัน​สู้​รบ​ที่​ทาอานาค ริม​ธาร​น้ำ​เมกิดโด

แต่​พวก​เขา​ไม่​ได้​เงิน​เป็น​ของ​ริบ​เลย

20 ดวง​ดาว​ทั้งหลาย​ต่อสู้​จาก​ฟาก​ฟ้า

จาก​วิถี​โคจร ดวง​ดาว​เหล่า​นั้น​ต่อสู้​กับ​สิเสรา

21 แม่น้ำ​คีโชน​พัด​กวาด​พวก​เขา​ไป

แม่น้ำ​เก่า​แก่​สาย​นั้น คือ​แม่น้ำ​คีโชน

จิตใจ​ของ​ข้า​เอ๋ย จง​ก้าว​ต่อ​ไป​อย่าง​เข้มแข็ง

22 แล้ว​กีบ​ม้า​ก็​กระทืบ​ดัง​สนั่น

เพราะ​ม้า​ศึก​ของ​พวก​เขา​ควบ​ทะยาน

23 ‘จง​สาปแช่ง​เมโรส’ ทูตของพระยาห์เวห์​กล่าว

‘จง​สาปแช่ง​ชาว​เมือง​นั้น​อย่าง​หนัก

เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ได้​มา​ช่วย​พระยาห์เวห์

มา​ช่วย​พระยาห์เวห์​ต่อสู้​กับ​ผู้​มี​อำนาจ’

24 “ยาเอล​จะ​ได้​รับ​พร​มาก​กว่า​หญิง​ทั้งหลาย

ภรรยา​ของ​เฮเบอร์​ชาว​เคไนต์

นาง​จะ​ได้​รับ​พร​มาก​กว่า​หญิง​ที่​อยู่​ใน​เต็นท์

25 เขา​ขอ​น้ำ

นาง​ให้​นม

นาง​นำ​เนย​มา​ให้​ใน​ชาม​ชั้น​ดี

26 นาง​เอื้อม​มือ​ไป​หยิบ​หลัก​เต็นท์

มือ​ขวา​หยิบ​ค้อน​ของ​ช่าง

นาง​ใช้​ค้อน​ทุบ​สิเสรา

ทุบ​ศีรษะ​ของ​เขา​จน​ทะลุ

ใช่​แล้ว นาง​เจาะ​ขมับ​และ​ตอก​จน​ทะลุ

27 ที่​เท้า​ของ​นาง เขา​ทรุด​ลง ล้ม​ลง และ​นอน​อยู่

ที่​เท้า​ของ​นาง เขา​ทรุด​ลง​และ​ล้ม​ลง

เขา​ทรุด​ลง​ตรง​ไหน ก็​ตาย​อยู่​ตรง​นั้น

28 “นาง​มอง​ออก​ไป​ทาง​หน้าต่าง​และ​ร้อง​เรียก

มารดา​ของ​สิเสรา​มอง​ผ่าน​ช่อง​ตาข่าย

‘ทำไม​รถ​รบ​ของ​เขา​จึง​มา​ช้า​นัก?

ทำไม​ยัง​ไม่​ได้ยิน​เสียง​ล้อ​รถ​รบ​ของ​เขา?’

29 บรรดา​หญิง​ผู้​มี​ปัญญา​ของ​นาง​ตอบ

และ​นาง​ก็​ตอบ​ตัวเอง​ว่า

30 ‘พวก​เขา​คง​พบ​ของ​ที่​ริบ​มา​และ​กำลัง​แบ่ง​กัน​อยู่​ไม่​ใช่​หรือ?

ชาย​แต่ละ​คน​ได้​หญิง​หนึ่ง​คน​หรือ​สอง​คน

สิเสรา​ได้​เสื้อ​ผ้า​ย้อม​สี​เป็น​ของ​ที่​ริบ​มา

ได้​เสื้อ​ผ้า​ย้อม​สี​ปัก​ลวดลาย

เสื้อ​ผ้า​ย้อม​สี​ปัก​ลาย​ทั้ง​สอง​ด้าน สำหรับ​คล้อง​คอ เป็น​ของ​ที่​ริบ​มา’

31 “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ขอ​ให้​ศัตรู​ทั้งสิ้น​ของ​พระองค์​พินาศ​เช่น​นี้

แต่​ขอ​ให้​ผู้​ที่​รัก​พระองค์​เป็น​เหมือน​ดวง​อาทิตย์​เมื่อ​ขึ้น​เต็ม​กำลัง”

แล้ว​แผ่นดิน​สงบ​อยู่​สี่​สิบ​ปี

6

1 ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ให้​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ชาว​มีเดียน​เป็น​เวลา​เจ็ด​ปี 2 ชาว​มีเดียน​มี​อำนาจ​เหนือ​อิสราเอล ชาว​อิสราเอล​จึง​ทำ​ที่​หลบ​ภัย​ตาม​ภูเขา ทั้ง​โพรง ถ้ำ และ​ที่มั่น 3 ทุก​ครั้ง​ที่​อิสราเอล​หว่าน​พืช ชาว​มีเดียน ชาว​อามาเลข และ​ชน​ชาว​ตะวัน​ออก​จะ​ยก​มา​โจมตี 4 พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​สู้​กับ​อิสราเอล​และ​ทำลาย​ผล​ผลิต​ของ​แผ่นดิน​ไป​จน​ถึง​กาซา ไม่​เหลือ​เสบียง​อาหาร​ไว้​ใน​อิสราเอล ทั้ง​ไม่​เหลือ​แกะ วัว หรือ​ลา 5 เพราะ​พวก​เขา​ยก​มา​กับ​ฝูง​สัตว์​และ​เต็นท์ มี​จำนวน​มากมาย​ราว​กับ​ฝูง​ตั๊กแตน ทั้ง​ผู้คน​และ​อูฐ​นับ​ไม่​ถ้วน พวก​เขา​เข้า​มา​ใน​แผ่นดิน​เพื่อ​ทำลาย​แผ่นดิน​นั้น 6 อิสราเอล​ยากแค้น​อย่าง​ยิ่ง​เพราะ​ชาว​มีเดียน ชาว​อิสราเอล​จึง​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์

7 เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​เพราะ​ชาว​มีเดียน 8 พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​ผู้​เผย​สาร​จาก​พระเจ้า​คน​หนึ่ง​มา​หา​ชาว​อิสราเอล เขา​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ตรัส​ดังนี้ ‘เรา​นำ​พวก​เจ้า​ขึ้น​มา​จาก​อียิปต์ และ​นำ​ออก​จาก​แดน​ทาส 9 เรา​ช่วย​พวก​เจ้า​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ชาว​อียิปต์​และ​ทุก​คน​ที่​กดขี่​พวก​เจ้า เรา​ขับ​ไล่​พวก​เขา​ออก​ไป​จาก​พวก​เจ้า​และ​มอบ​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา​ให้​พวก​เจ้า 10 เรา​บอก​พวก​เจ้า​ว่า “เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า อย่า​เกรงกลัว​เทพเจ้า​ของ​ชาว​อาโมไรต์​ซึ่ง​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา” แต่​พวก​เจ้า​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​เรา’ ”

11 ทูตของพระยาห์เวห์​มา​นั่ง​ใต้​ต้น​โอ๊ก​ที่​โอฟราห์ ซึ่ง​เป็น​ของ​โยอาช​ชาว​อาบีเอเซอร์ กิเดโอน​บุตร​ของ​เขา​กำลัง​นวด​ข้าว​สาลี​ใน​บ่อ​ย่ำ​องุ่น​เพื่อ​ซ่อน​จาก​ชาว​มีเดียน 12 ทูตของพระยาห์เวห์​ปรากฏ​แก่​เขา​และ​กล่าว​ว่า “นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ​เอ๋ย พระยาห์เวห์​สถิต​กับ​เจ้า!”

13 กิเดโอน​ตอบ​ว่า “นาย​ท่าน ถ้า​พระยาห์เวห์​สถิต​กับ​เรา เหตุ​ใด​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​จึง​เกิด​ขึ้น​กับ​เรา? การ​อัศจรรย์​ทั้งสิ้น​ของ​พระองค์​ที่​บรรพบุรุษ​เล่า​ให้​เรา​ฟัง​อยู่​ที่ไหน? พวก​เขา​กล่าว​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ทรง​นำ​เรา​ขึ้น​มา​จาก​อียิปต์​ไม่​ใช่​หรือ?’ แต่​บัดนี้​พระยาห์เวห์​ทรง​ทอดทิ้ง​เรา และ​มอบ​เรา​ให้​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ชาว​มีเดียน”

14 พระยาห์เวห์​หัน​มา​มอง​เขา​และ​ตรัส​ว่า “จง​ไป​ด้วย​กำลัง​ที่​เจ้า​มี​และ​ช่วย​อิสราเอล​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ชาว​มีเดียน เรา​เป็น​ผู้​ส่ง​เจ้า​ไป​ไม่​ใช่​หรือ?”

15 เขา​ทูล​ว่า “ข้า​แต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้า* ข้าพเจ้า​จะ​ช่วย​อิสราเอล​ได้​อย่างไร? ตระกูล​ของ​ข้าพเจ้า​ยากจน​ที่สุด​ใน​มนัสเสห์ และ​ข้าพเจ้า​ก็​ต่ำต้อย​ที่สุด​ใน​บ้าน​ของ​บิดา”

16 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “เรา​จะ​อยู่​กับ​เจ้า​อย่าง​แน่นอน และ​เจ้า​จะ​ตี​ชาว​มีเดียน​ทั้งหมด​ได้​เหมือน​ตี​คน​เพียง​คน​เดียว”

17 เขา​ทูล​ว่า “ถ้า​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​ใน​สายตา​ของ​ท่าน โปรด​ให้​หมาย​สำคัญ​แก่​ข้าพเจ้า​ว่า​ท่าน​เอง​เป็น​ผู้​พูด​กับ​ข้าพเจ้า 18 โปรด​อย่า​ไป​จาก​ที่​นี่​จน​กว่า​ข้าพเจ้า​จะ​กลับ​มา​หา​ท่าน นำ​ของ​กำนัล​ออก​มา​วาง​ต่อ​หน้า​ท่าน”

ท่าน​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​รอ​จน​กว่า​เจ้า​จะ​กลับ​มา”

19 กิเดโอน​เข้า​ไป​เตรียม​ลูก​แพะ​หนึ่ง​ตัว​กับ​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ​จาก​แป้ง​หนึ่ง​เอฟาห์† เขา​ใส่​เนื้อ​ใน​ตะกร้า ใส่​น้ำ​แกง​ใน​หม้อ แล้ว​นำ​ออก​มา​ให้​ท่าน​ใต้​ต้น​โอ๊ก

20 ทูต​ของ​พระเจ้า​บอก​เขา​ว่า “จง​นำ​เนื้อ​กับ​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ​วาง​บน​ก้อน​หิน​นี้ แล้ว​เท​น้ำ​แกง​ราด​ลง​ไป”

เขา​ก็​ทำ​ตาม 21 ทูตของพระยาห์เวห์​ยื่น​ปลาย​ไม้เท้า​ใน​มือ​แตะ​เนื้อ​กับ​ขนม​ปัง​ไร้​เชื้อ ไฟ​ก็​พุ่ง​ขึ้น​จาก​ก้อน​หิน​เผา​ผลาญ​เนื้อ​กับ​ขนม​ปัง​จน​หมด แล้ว​ทูตของพระยาห์เวห์​ก็​หาย​ไป​จาก​สายตา​ของ​เขา

22 กิเดโอน​จึง​รู้​ว่า​ผู้​นั้น​คือ​ทูตของพระยาห์เวห์ เขา​ร้อง​ว่า “โอ้ ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า! ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​ทูตของพระยาห์เวห์​ซึ่ง​หน้า​แล้ว!”

23 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “สันติสุข​จง​มี​แก่​เจ้า อย่า​กลัว​เลย เจ้า​จะ​ไม่​ตาย”

24 กิเดโอน​จึง​สร้าง​แท่น​บูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ที่​นั่น และ​เรียก​ว่า “พระยาห์เวห์​คือ​สันติสุข”‡ จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้​แท่น​นั้น​ยัง​อยู่​ที่​โอฟราห์​ของ​ชาว​อาบีเอเซอร์

25 คืน​เดียวกัน​นั้น พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “จง​นำ​โค​ของ​บิดา คือ​โค​ตัว​ที่​สอง​อายุ​เจ็ด​ปี ไป​รื้อ​แท่น​บูชา​พระบาอัล​ของ​บิดา และ​โค่น​เสา​อาเชราห์​ที่​อยู่​ข้างๆ 26 แล้ว​สร้าง​แท่น​บูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เจ้า​บน​ยอด​ที่มั่น​นี้​โดย​วาง​เรียง​ให้​เป็น​ระเบียบ จง​นำ​โค​ตัว​ที่​สอง​มา​ถวาย​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา ใช้​ไม้​จาก​เสา​อาเชราห์​ที่​เจ้า​โค่น​เป็น​ฟืน”

27 กิเดโอน​นำ​คน​รับใช้​สิบ​คน​ไป​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส แต่​เพราะ​เขา​กลัว​ครอบครัว​ของ​บิดา​และ​ชาว​เมือง จึง​ไม่​กล้า​ทำ​ใน​เวลา​กลางวัน แต่​ทำ​ใน​เวลา​กลางคืน

28 เมื่อ​ชาว​เมือง​ตื่น​ขึ้น​แต่​เช้า ก็​เห็น​ว่า​แท่น​บูชา​พระบาอัล​ถูก​รื้อ เสา​อาเชราห์​ข้าง​แท่น​ถูก​โค่น และ​โค​ตัว​ที่​สอง​ถูก​ถวาย​บน​แท่น​บูชา​ที่​สร้าง​ขึ้น​ใหม่ 29 พวก​เขา​ถาม​กัน​ว่า “ใคร​ทำ​เรื่อง​นี้?”

เมื่อ​สืบ​ถาม​แล้ว มี​คน​บอก​ว่า “กิเดโอน​บุตร​โยอาช​เป็น​คน​ทำ”

30 ชาว​เมือง​จึง​บอก​โยอาช​ว่า “นำ​ลูกชาย​ของ​เจ้า​ออก​มา เขา​ต้อง​ตาย เพราะ​เขา​รื้อ​แท่น​บูชา​พระบาอัล​และ​โค่น​เสา​อาเชราห์​ที่​อยู่​ข้าง​แท่น” 31 โยอาช​ตอบ​ทุก​คน​ที่​ยืน​คัดค้าน​เขา​ว่า “พวก​เจ้า​จะ​สู้​คดี​แทน​พระบาอัล​หรือ? จะ​ช่วย​เขา​ให้​รอด​หรือ? ใคร​สู้​คดี​แทน​เขา ผู้​นั้น​ต้อง​ตาย​ก่อน​รุ่งเช้า! ถ้า​พระบาอัล​เป็น​เทพเจ้า ก็​ให้​เขา​สู้​คดี​เพื่อ​ตัวเอง เพราะ​มี​คน​รื้อ​แท่น​บูชา​ของ​เขา!” 32 วัน​นั้น​โยอาช​จึง​ตั้ง​ชื่อ​กิเดโอน​ว่า​เยรุบบาอัล§ โดย​กล่าว​ว่า “ให้​พระบาอัล​สู้​คดี​กับ​เขา เพราะ​เขา​รื้อ​แท่น​บูชา​ของ​พระบาอัล”

33 ชาว​มีเดียน ชาว​อามาเลข และ​ชน​ชาว​ตะวัน​ออก​ทั้งหมด​มา​รวม​ตัว​กัน ข้าม​มา​และ​ตั้ง​ค่าย​ใน​หุบเขา​ยิสเรเอล 34 พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​ทรง​เข้า​มา​ทำงาน​ใน​ตัว​กิเดโอน เขา​เป่า​แตร และ​ชาว​อาบีเอเซอร์​ก็​มา​รวม​ตัว​ติดตาม​เขา 35 เขา​ส่ง​ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​ทั่ว​มนัสเสห์ คน​เหล่า​นั้น​ก็​มา​รวม​ตัว​ติดตาม​เขา​ด้วย เขา​ส่ง​ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​หา​อาเชอร์ เศบูลุน และ​นัฟทาลี พวก​เขา​จึง​ขึ้น​มา​สมทบ

36 กิเดโอน​ทูล​พระเจ้า​ว่า “ถ้า​พระองค์​จะ​ทรง​ช่วย​อิสราเอล​ผ่าน​ทาง​ข้าพเจ้า​ตาม​ที่​ตรัส​ไว้ 37 ข้าพเจ้า​จะ​วาง​ขน​แกะ​ไว้​บน​ลาน​นวด​ข้าว ถ้า​มี​น้ำค้าง​เฉพาะ​บน​ขน​แกะ แต่​พื้น​ดิน​รอบๆ แห้ง ข้าพเจ้า​ก็​จะ​รู้​ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​ช่วย​อิสราเอล​ผ่าน​ทาง​ข้าพเจ้า​ตาม​ที่​ตรัส​ไว้”

38 แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น เช้า​วัน​รุ่งขึ้น​เขา​ตื่น​แต่​เช้า บีบ​ขน​แกะ​และ​รีด​น้ำค้าง​ออก​มา​ได้​เต็ม​ชาม

39 กิเดโอน​ทูล​พระเจ้า​ว่า “ขอ​อย่า​ทรง​กริ้ว​ข้าพเจ้า​เลย ขอ​ให้​ข้าพเจ้า​พูด​อีก​เพียง​ครั้ง​เดียว โปรด​ให้​ข้าพเจ้า​ทดลอง​ด้วย​ขน​แกะ​อีก​ครั้ง ขอ​ให้​ครั้ง​นี้​เฉพาะ​ขน​แกะ​แห้ง แต่​พื้น​ดิน​รอบๆ มี​น้ำค้าง”

40 คืน​นั้น​พระเจ้า​ทรง​ทำให้​เป็น​ไป​ตาม​นั้น เฉพาะ​ขน​แกะ​แห้ง ส่วน​พื้น​ดิน​รอบๆ มี​น้ำค้าง

7

1 เยรุบบาอัล​คือ​กิเดโอน​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​ตื่น​แต่​เช้า​และ​ตั้ง​ค่าย​ข้าง​ตา​น้ำ​ฮาโรด ค่าย​ของ​ชาว​มีเดียน​อยู่​ทาง​เหนือ​ของ​พวก​เขา ใกล้​เนิน​เขา​โมเรห์​ใน​หุบเขา 2 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​กิเดโอน​ว่า “คน​ที่​อยู่​กับ​เจ้า​มี​มาก​เกิน​กว่า​ที่​เรา​จะ​มอบ​ชาว​มีเดียน​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​พวก​เขา มิ​ฉะนั้น​อิสราเอล​จะ​โอ้อวด​ต่อ​เรา​ว่า ‘เรา​เอง​ช่วย​ตัว​เรา​ให้​รอด’ 3 บัดนี้​จง​ประกาศ​ให้​ประชาชน​ได้ยิน​ว่า ‘ใคร​กลัว​และ​ตัว​สั่น ให้​กลับ​ไป​จาก​ภูเขา​กิเลอาด’ ” ประชาชน​จึง​กลับ​ไป​สอง​หมื่น​สอง​พัน​คน เหลือ​อยู่​หนึ่ง​หมื่น​คน

4 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​กิเดโอน​ว่า “ประชาชน​ยัง​มี​มาก​เกิน​ไป จง​พา​พวก​เขา​ลง​ไป​ที่​น้ำ แล้ว​เรา​จะ​ทดสอบ​พวก​เขา​ให้​เจ้าที่​นั่น เมื่อ​เรา​บอก​เจ้า​ว่า ‘คน​นี้​จะ​ไป​กับ​เจ้า’ เขา​ก็​จะ​ไป และ​เมื่อ​เรา​บอก​ว่า ‘คน​นี้​จะ​ไม่​ไป​กับ​เจ้า’ เขา​ก็​จะ​ไม่​ไป” 5 กิเดโอน​จึง​พา​ประชาชน​ลง​ไป​ที่​น้ำ พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ทุก​คน​ที่​ใช้​ลิ้น​เลีย​น้ำ​เหมือน​สุนัข ให้​แยก​ไว้​กลุ่ม​หนึ่ง และ​ทุก​คน​ที่​คุกเข่า​ลง​ดื่ม​น้ำ​ก็​ให้​แยก​ไว้​อีก​กลุ่ม​หนึ่ง” 6 คน​ที่​ใช้​มือ​วัก​น้ำ​ขึ้น​มา​เลีย​มี​สาม​ร้อย​คน ส่วน​คน​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​คุกเข่า​ลง​ดื่ม​น้ำ 7 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​กิเดโอน​ว่า “เรา​จะ​ช่วย​เจ้า​ให้​รอด​ด้วย​ชาย​สาม​ร้อย​คน​ที่​เลีย​น้ำ และ​จะ​มอบ​ชาว​มีเดียน​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​เจ้า ให้​ประชาชน​ที่​เหลือ​ทุก​คน​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน”

8 คน​เหล่า​นั้น​รับ​เสบียง​กับ​แตร​ไว้​ใน​มือ กิเดโอน​ส่ง​ชาย​อิสราเอล​ที่​เหลือก​ลับ​เต็นท์​ของ​ตน แต่​ให้​ชาย​สาม​ร้อย​คน​อยู่​กับ​เขา ค่าย​มีเดียน​อยู่​ต่ำ​กว่า​เขา​ใน​หุบเขา 9 คืน​นั้น​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ลุก​ขึ้น ลง​ไป​ยัง​ค่าย เพราะ​เรา​มอบ​ค่าย​นั้น​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​เจ้า​แล้ว 10 แต่​ถ้า​เจ้า​กลัว​ที่​จะ​ลง​ไป ก็​ให้​ปูราห์​คน​รับใช้​ของ​เจ้า​ลง​ไป​ยัง​ค่าย​กับ​เจ้า 11 เจ้า​จะ​ได้ยิน​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​พูด หลัง​จาก​นั้น​เจ้า​จะ​มี​กำลังใจ​กล้า​ขึ้น​ที่​จะ​ลง​ไป​ยัง​ค่าย” เขา​จึง​ลง​ไป​กับ​ปูราห์​คน​รับใช้​ของ​เขา​ถึง​ชาย​ขอบ​กอง​ทหาร​ที่​อยู่​ใน​ค่าย

12 ชาว​มีเดียน ชาว​อามาเลข และ​ชน​ชาว​ตะวัน​ออก​ทั้งหมด​กระจาย​อยู่​ทั่ว​หุบเขา​มากมาย​ราว​กับ​ฝูง​ตั๊กแตน อูฐ​ของ​พวก​เขา​ก็​นับ​ไม่​ถ้วน มากมาย​เหมือน​เม็ด​ทราย​ริม​ทะเล

13 เมื่อ​กิเดโอน​มา​ถึง ก็​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​กำลัง​เล่า​ความ​ฝัน​ให้​เพื่อน​ฟัง เขา​กล่าว​ว่า “ฟัง​นะ เรา​ฝัน​ว่า จู่ๆ ขนม​ปัง​ข้าว​บาร์เลย์​ก้อน​หนึ่ง​กลิ้ง​เข้า​มา​ใน​ค่าย​มีเดียน กระแทก​เต็นท์​จน​ล้ม​และ​พลิก​คว่ำ เต็นท์​จึง​แบน​ราบ​ไป​กับ​พื้น”

14 เพื่อน​ของ​เขา​ตอบ​ว่า “นี่​ไม่​ใช่​อื่น​ใด​นอกจาก​ดาบ​ของ​กิเดโอน​บุตร​โยอาช ชาย​ชาว​อิสราเอล พระเจ้า​ทรง​มอบ​มีเดียน​กับ​กองทัพ​ทั้งหมด​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​เขา​แล้ว”

15 เมื่อ​กิเดโอน​ได้ยิน​เรื่อง​ความ​ฝัน​และ​คำ​แปล​ความ เขา​ก็​กราบ​นมัสการ แล้ว​กลับ​ไป​ยัง​ค่าย​อิสราเอล​และ​กล่าว​ว่า “ลุก​ขึ้น เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​กองทัพ​มีเดียน​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​พวก​ท่าน​แล้ว!”

16 เขา​แบ่ง​ชาย​สาม​ร้อย​คน​ออก​เป็น​สาม​กอง มอบ​แตร​และ​เหยือก​เปล่า​ให้​ทุก​คน โดย​ใส่​คบเพลิง​ไว้​ใน​เหยือก

17 เขา​บอก​พวก​เขา​ว่า “จง​มอง​เรา​และ​ทำ​ตาม เมื่อ​เรา​ไป​ถึง​ชาย​ขอบ​ค่าย เรา​ทำ​อย่างไร พวก​เจ้า​ก็​จง​ทำ​อย่าง​นั้น 18 เมื่อ​เรา​และ​ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​เรา​เป่า​แตร พวก​เจ้าที่​อยู่​รอบ​ค่าย​ก็​จง​เป่า​แตร​และ​ตะโกน​ว่า ‘เพื่อ​พระยาห์เวห์​และ​เพื่อ​กิเดโอน!’ ”

19 กิเดโอน​กับ​ชาย​หนึ่ง​ร้อย​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​มา​ถึง​ชาย​ขอบ​ค่าย​ตอน​เริ่ม​ยาม​กลาง หลัง​จาก​เพิ่ง​ผลัด​ยาม พวก​เขา​เป่า​แตร​และ​ทุบ​เหยือก​ใน​มือ​ให้​แตก 20 ทั้ง​สาม​กอง​เป่า​แตร​และ​ทุบ​เหยือก พวก​เขา​ถือ​คบเพลิง​ด้วย​มือ​ซ้าย ถือ​แตร​ที่​จะ​เป่า​ด้วย​มือ​ขวา แล้ว​ตะโกน​ว่า “ดาบ​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ของ​กิเดโอน!” 21 แต่ละ​คน​ยืน​ประจำ​ที่​รอบ​ค่าย กองทัพ​ศัตรู​ทั้งหมด​ก็​วิ่ง​หนี คน​ของ​กิเดโอน​ร้อง​ตะโกน​จน​พวก​เขา​แตก​พ่าย​ไป 22 เมื่อ​แตร​ทั้ง​สาม​ร้อย​อัน​ดัง​ขึ้น พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​คน​ใน​กองทัพ​ใช้​ดาบ​ฟัน​กันเอง กองทัพ​หนี​ไป​ไกล​ถึง​เบธชิททาห์​ทาง​เศเรราห์ และ​ถึง​ชาย​แดน​อาเบลเมโฮลาห์​ใกล้​ทับบาท 23 ชาย​อิสราเอล​จาก​นัฟทาลี อาเชอร์ และ​ทั่ว​มนัสเสห์​มา​รวม​ตัว​กัน​ไล่​ตาม​ชาว​มีเดียน 24 กิเดโอน​ส่ง​ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​ทั่ว​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม บอก​ว่า “ลง​มา​สู้​กับ​ชาว​มีเดียน​และ​ยึด​แหล่ง​น้ำ​ดัก​หน้า​พวก​เขา ไป​จน​ถึง​เบธบาราห์​และ​แม่น้ำ​จอร์แดน!” ชาย​ชาว​เอฟราอิม​ทั้งหมด​จึง​มา​รวม​ตัว​กัน​และ​ยึด​แหล่ง​น้ำ​ไว้​จน​ถึง​เบธบาราห์​และ​แม่น้ำ​จอร์แดน 25 พวก​เขา​จับ​โอเรบ​กับ​เศเอบ ผู้ปกครอง​สอง​คน​ของ​มีเดียน​ได้ แล้ว​ฆ่า​โอเรบ​ที่​โขด​หิน​โอเรบ และ​ฆ่า​เศเอบ​ที่​บ่อ​ย่ำ​องุ่น​เศเอบ ขณะ​ไล่​ตาม​ชาว​มีเดียน จาก​นั้น​พวก​เขา​นำ​ศีรษะ​ของ​โอเรบ​กับ​เศเอบ​ไป​ให้​กิเดโอน​ที่​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน

8

1 ชาย​ชาว​เอฟราอิม​ต่อว่า​กิเดโอน​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​ทำ​กับ​เรา​เช่น​นี้ ไม่​เรียก​เรา​ไป​ด้วย​ตอน​ที่​ท่าน​ออก​ไป​รบ​กับ​ชาว​มีเดียน?” พวก​เขา​ตำหนิ​เขา​อย่าง​รุนแรง 2 เขา​ตอบ​ว่า “สิ่ง​ที่​เรา​ทำ​จะ​เทียบ​กับ​พวก​ท่าน​ได้​อย่างไร? องุ่น​ที่​เอฟราอิม​เก็บตก​ยัง​ดี​กว่า​องุ่น​ที่​อาบีเอเซอร์​เก็บ​ได้​ทั้ง​ฤดู​ไม่​ใช่​หรือ? 3 พระเจ้า​ทรง​มอบ​โอเรบ​กับ​เศเอบ ผู้ปกครอง​ของ​มีเดียน ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​พวก​ท่าน​แล้ว เรา​ทำ​อะไร​เทียบ​กับ​พวก​ท่าน​ได้​เล่า?” เมื่อ​เขา​พูด​เช่น​นั้น ความ​โกรธ​ของ​พวก​เขา​ที่​มี​ต่อ​เขา​ก็​คลาย​ลง

4 กิเดโอน​มา​ถึง​แม่น้ำ​จอร์แดน​และ​ข้าม​ไป​พร้อม​กับ​ชาย​สาม​ร้อย​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา แม้​เหนื่อย​อ่อน​ก็​ยัง​ไล่​ตาม​ต่อ​ไป 5 เขา​พูด​กับ​ชาว​สุคคท​ว่า “โปรด​ให้​ขนม​ปัง​แก่​คน​ที่​ติดตาม​เรา เพราะ​พวก​เขา​เหนื่อย​อ่อน และ​เรา​กำลัง​ไล่​ตาม​เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา กษัตริย์​แห่ง​มีเดียน”

6 บรรดา​ผู้ปกครอง​ของ​สุคคท​ตอบ​ว่า “ตอน​นี้​เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา​ตก​อยู่​ใน​เงื้อมมือ​ท่าน​แล้ว​หรือ เรา​จึง​ควร​ให้​อาหาร​แก่​กองทัพ​ของ​ท่าน?”

7 กิเดโอน​ตอบ​ว่า “เพราะ​เหตุ​นี้ เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา​ให้​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​เรา เรา​จะ​ใช้​หนาม​จาก​ถิ่น​ทุรกันดาร​และ​พุ่ม​หนาม​คราด​เนื้อ​พวก​เจ้า”

8 จาก​ที่​นั่น​เขา​ขึ้น​ไป​เปนูเอล​และ​ขอ​เช่น​เดียวกัน ชาว​เปนูเอล​ก็​ตอบ​เขา​เหมือน​ชาว​สุคคท 9 เขา​จึง​บอก​ชาว​เปนูเอล​ว่า “เมื่อ​เรา​กลับ​มา​อย่าง​ปลอดภัย เรา​จะ​พัง​หอคอย​นี้”

10 เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา​อยู่​ที่​คาร์โคร์​กับ​กองทัพ​ประมาณ​หนึ่ง​หมื่น​ห้า​พัน​คน คือ​คน​ที่​เหลือ​ทั้งหมด​จาก​กองทัพ​ของ​ชน​ชาว​ตะวัน​ออก เพราะ​นักรบ​ผู้​ชัก​ดาบ​สู้​ล้ม​ตาย​ไป​หนึ่ง​แสน​สอง​หมื่น​คน​แล้ว 11 กิเดโอน​ขึ้น​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ผู้​ที่​อาศัย​ใน​เต็นท์ ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​โนบาห์​กับ​โยกเบฮาห์ แล้ว​โจมตี​กองทัพ​ขณะ​ที่​พวก​เขา​ไม่​ทัน​ระวัง​ตัว 12 เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา​หนี​ไป กิเดโอน​ก็​ไล่​ตาม จับ​กษัตริย์​ทั้ง​สอง​แห่ง​มีเดียน​คือ​เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา​ได้ และ​ทำให้​กองทัพ​ทั้งหมด​แตกตื่น 13 กิเดโอน​บุตร​โยอาช​กลับ​จาก​การ​รบ​ทาง​ขึ้น​เฮเรส 14 เขา​จับ​ชาย​หนุ่ม​ชาว​สุคคท​คน​หนึ่ง​มา​สอบถาม ชาย​หนุ่ม​บอก​รายละเอียด​เกี่ยว​กับ​บรรดา​ผู้ปกครอง​และ​ผู้​อาวุโส​ของ​สุคคท​ให้​เขา รวม​เจ็ด​สิบ​เจ็ด​คน 15 กิเดโอน​มา​หา​ชาว​สุคคท​และ​กล่าว​ว่า “ดู​เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา​นี่​สิ พวก​เจ้า​หยาม​เรา​ถึง​พวก​เขา​ว่า ‘ตอน​นี้​เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา​ตก​อยู่​ใน​เงื้อมมือ​ท่าน​แล้ว​หรือ เรา​จึง​ควร​ให้​อาหาร​แก่​คน​เหนื่อย​อ่อน​ของ​ท่าน?’ ” 16 เขา​จับ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​เมือง แล้ว​ใช้​หนาม​จาก​ถิ่น​ทุรกันดาร​และ​พุ่ม​หนาม​สั่งสอน​ชาว​สุคคท 17 เขา​พัง​หอคอย​เปนูเอล​และ​ฆ่า​ชาว​เมือง

18 จาก​นั้น​เขา​ถาม​เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา​ว่า “คน​ที่​พวก​เจ้า​ฆ่า​ที่​ทาโบร์​มี​ลักษณะ​อย่างไร?”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “เหมือน​ท่าน ทุก​คน​มี​รูปร่าง​เหมือน​บุตร​ของ​กษัตริย์”

19 เขา​กล่าว​ว่า “คน​เหล่า​นั้น​เป็น​พี่น้อง​ร่วม​มารดา​ของ​เรา พระยาห์เวห์​ทรง​พระ​ชนม์​อยู่​แน่​ฉัน​ใด ถ้า​พวก​เจ้า​ไว้​ชีวิต​พวก​เขา เรา​ก็​จะ​ไม่​ฆ่า​พวก​เจ้า​แน่​ฉัน​นั้น”

20 แล้ว​เขา​บอก​เยเธอร์​บุตร​หัว​ปี​ว่า “ลุก​ขึ้น​ฆ่า​พวก​เขา!” แต่​ชาย​หนุ่ม​ไม่​ชัก​ดาบ เพราะ​ยัง​เด็ก​และ​กลัว

21 เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา​จึง​บอก​ว่า “ท่าน​ลุก​ขึ้น​ฆ่า​เรา​เอง เพราะ​ชาย​ผู้ใหญ่​ย่อม​มี​กำลัง​พอ​จะ​ลงมือ” กิเดโอน​จึง​ลุก​ขึ้น​ฆ่า​เศบาห์​กับ​ศัลมุนนา แล้ว​เอา​เครื่องประดับ​รูป​จันทร์​เสี้ยว​ที่​คอ​อูฐ​ของ​พวก​เขา​ไป

22 ชาย​อิสราเอล​พูด​กับ​กิเดโอน​ว่า “ขอ​ท่าน​ปกครอง​เรา ทั้ง​ตัว​ท่าน บุตร และ​หลาน​ของ​ท่าน เพราะ​ท่าน​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ชาว​มีเดียน”

23 กิเดโอน​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​ไม่​ปกครอง​พวก​ท่าน และ​บุตร​ของ​เรา​ก็​จะ​ไม่​ปกครอง​พวก​ท่าน พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ปกครอง​พวก​ท่าน” 24 แล้ว​กิเดโอน​กล่าว​ว่า “เรา​มี​เรื่อง​หนึ่ง​จะ​ขอ ขอ​ให้​พวก​ท่าน​แต่ละ​คน​มอบ​ตุ้มหู​จาก​ของ​ที่​ริบ​มา​ให้​เรา” (คน​เหล่า​นั้น​มี​ตุ้มหู​ทองคำ​เพราะ​เป็น​ชาว​อิชมาเอล)

25 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “เรา​ยินดี​มอบ​ให้” แล้ว​ปู​เสื้อ​คลุม​ลง แต่ละ​คน​โยน​ตุ้มหู​จาก​ของ​ที่​ริบ​มา​ไว้​บน​นั้น 26 ตุ้มหู​ทองคำ​ที่​กิเดโอน​ขอ​มี​น้ำหนัก​หนึ่ง​พัน​เจ็ด​ร้อย​เชเขล* นอกเหนือ​จาก​เครื่องประดับ​รูป​จันทร์​เสี้ยว จี้ เสื้อ​ผ้า​สี​ม่วง​ที่​กษัตริย์​แห่ง​มีเดียน​สวม และ​สร้อย​ที่​คอ​อูฐ 27 กิเดโอน​นำ​ทองคำ​นั้น​ไป​ทำ​เป็น​เอโฟด​และ​ตั้ง​ไว้​ใน​เมือง​โอฟราห์​ของ​ตน ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​นอกใจ​พระเจ้า​และ​หัน​ไป​กราบ​ไหว้​เอโฟด​นั้น​ที่​นั่น มัน​จึง​กลาย​เป็น​บ่วง​ดัก​กิเดโอน​กับ​ครอบครัว​ของ​เขา 28 ชาว​มีเดียน​ถูก​ปราบ​ต่อ​หน้า​ชาว​อิสราเอล​และ​ไม่​อาจ​เงย​หน้า​ขึ้น​ได้​อีก แผ่นดิน​สงบ​อยู่​สี่​สิบ​ปี​ใน​สมัย​กิเดโอน

29 เยรุบบาอัล​บุตร​โยอาช​กลับ​ไป​อาศัย​ใน​บ้าน​ของ​ตน 30 กิเดโอน​มี​บุตร​ชาย​ที่​เกิด​จาก​เขา​เอง​เจ็ด​สิบ​คน เพราะ​เขา​มี​ภรรยา​หลาย​คน 31 ภรรยา​น้อย​ของ​เขา​ที่​อยู่​ใน​เชเคม​ก็​คลอด​บุตร​ชาย​ให้​เขา​คน​หนึ่ง เขา​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​อาบีเมเลค 32 กิเดโอน​บุตร​โยอาช​เสีย​ชีวิต​เมื่อ​แก่​ชรา​และ​มี​อายุ​ยืน แล้ว​ถูก​ฝัง​ไว้​ใน​สุสาน​ของ​โยอาช​บิดา​ของ​เขา​ที่​โอฟราห์​ของ​ชาว​อาบีเอเซอร์

33 ทันที​ที่​กิเดโอน​เสีย​ชีวิต ชาว​อิสราเอล​ก็​หัน​กลับ​ไป​นอกใจ​พระเจ้า​และ​นับถือ​บรรดา​พระบาอัล แล้ว​ตั้ง​พระบาอัลเบรีท​เป็น​เทพเจ้า​ของ​ตน 34 ชาว​อิสราเอล​ไม่​ได้​ระลึก​ถึง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน ผู้​ทรง​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ศัตรู​รอบ​ด้าน 35 และ​ไม่​ได้​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​ครอบครัว​ของ​เยรุบบาอัล​คือ​กิเดโอน ให้​สม​กับ​ความ​ดี​ทั้งหมด​ที่​เขา​เคย​ทำ​แก่​อิสราเอล

9

1 อาบีเมเลค​บุตร​เยรุบบาอัล​ไป​หา​เหล่า​พี่น้อง​ของ​มารดา​ที่​เชเคม และ​พูด​กับ​พวก​เขา​และ​ทุก​คน​ใน​ตระกูล​ทาง​ฝ่าย​ตา​ของ​เขา​ว่า 2 “โปรด​พูด​ให้​ชาว​เชเคม​ทุก​คน​ฟัง​ว่า ‘อย่าง​ไหน​ดี​กว่า​สำหรับ​พวก​ท่าน จะ​ให้​บุตร​ทั้ง​เจ็ด​สิบ​คน​ของ​เยรุบบาอัล​ปกครอง หรือ​ให้​คน​คน​เดียว​ปกครอง?’ และ​ขอ​ให้​จำ​ไว้​ว่า ข้าพเจ้า​เป็น​สายเลือด​เดียว​กับ​พวก​ท่าน”

3 พี่น้อง​ของ​มารดา​จึง​นำ​ความ​ทั้งหมด​นี้​ไป​บอก​ชาว​เชเคม จิตใจ​ของ​พวก​เขา​ก็​เอนเอียง​ไป​ติดตาม​อาบีเมเลค เพราะ​พูด​กัน​ว่า “เขา​เป็น​พี่น้อง​ของ​เรา” 4 พวก​เขา​นำ​เงิน​เจ็ด​สิบ​แผ่น​จาก​เทวสถาน​พระบาอัลเบรีท​มอบ​ให้​อาบีเมเลค เขา​ใช้​เงิน​นั้น​จ้าง​คน​ไร้​ค่า​และ​บ้าบิ่น​ให้​ติดตาม​ตน 5 เขา​ไป​ยัง​บ้าน​บิดา​ที่​โอฟราห์ แล้ว​ฆ่า​พี่น้อง​คือ​บุตร​ชาย​เจ็ด​สิบ​คน​ของ​เยรุบบาอัล​บน​ก้อน​หิน​ก้อน​เดียว แต่​โยธาม​บุตร​คน​เล็ก​ของ​เยรุบบาอัล​รอดชีวิต​เพราะ​ซ่อน​ตัว​อยู่ 6 ชาว​เชเคม​ทั้งหมด​กับ​คน​ทั้งหมด​ใน​บ้าน​มิลโล​มา​ชุมนุม​กัน แล้ว​ตั้ง​อาบีเมเลค​เป็น​กษัตริย์​ที่​ต้น​โอ๊ก​ข้าง​เสา​หิน​ใน​เชเคม 7 เมื่อ​มี​คน​บอก​โยธาม เขา​ก็​ขึ้น​ไป​ยืน​บน​ยอด​ภูเขา​เกริซิม ร้อง​เสียง​ดัง​บอก​พวก​เขา​ว่า “ชาว​เชเคม​เอ๋ย จง​ฟัง​ข้าพเจ้า เพื่อ​พระเจ้า​จะ​ทรง​ฟัง​พวก​ท่าน 8 ครั้ง​หนึ่ง​ต้นไม้​ทั้งหลาย​ออก​ไป​เจิม​ตั้ง​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​มัน พวก​มัน​บอก​ต้น​มะกอก​ว่า ‘มา​ปกครอง​พวก​เรา​เถอะ’

9 “แต่​ต้น​มะกอก​ตอบ​ว่า ‘เรา​ควร​เลิก​ผลิต​น้ำมัน​ซึ่ง​ผู้คน​ใช้​ให้​เกียรติ​พระเจ้า​และ​มนุษย์ แล้ว​ไป​เป็น​ใหญ่​เหนือ​ต้นไม้​อื่น​หรือ?’

10 “ต้นไม้​ทั้งหลาย​จึง​บอก​ต้น​มะเดื่อ​ว่า ‘มา​ปกครอง​พวก​เรา​เถอะ’

11 “แต่​ต้น​มะเดื่อ​ตอบ​ว่า ‘เรา​ควร​ทิ้ง​ความ​หวาน​และ​ผล​อัน​ดี​ของ​เรา แล้ว​ไป​เป็น​ใหญ่​เหนือ​ต้นไม้​อื่น​หรือ?’

12 “ต้นไม้​ทั้งหลาย​จึง​บอก​เถา​องุ่น​ว่า ‘มา​ปกครอง​พวก​เรา​เถอะ’

13 “เถา​องุ่น​ตอบ​ว่า ‘เรา​ควร​ทิ้ง​เหล้า​องุ่น​ใหม่​ของ​เรา ซึ่ง​ทำให้​พระเจ้า​และ​มนุษย์​ชื่นบาน แล้ว​ไป​เป็น​ใหญ่​เหนือ​ต้นไม้​อื่น​หรือ?’

14 “จาก​นั้น​ต้นไม้​ทั้งหมด​บอก​พุ่ม​หนาม​ว่า ‘มา​ปกครอง​พวก​เรา​เถอะ’

15 “พุ่ม​หนาม​ตอบ​ต้นไม้​ทั้งหลาย​ว่า ‘ถ้า​พวก​เจ้า​ตั้งใจ​จะ​เจิม​เรา​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​เจ้า​จริงๆ ก็​มา​หลบ​ภัย​ใต้​ร่ม​เงา​ของ​เรา แต่​ถ้า​ไม่​เช่น​นั้น ขอ​ให้​ไฟ​พุ่ง​ออก​จาก​พุ่ม​หนาม​มา​เผา​ผลาญ​ต้น​สน​สี​ดาร์แห่ง​เลบานอน’

16 “บัดนี้ ถ้า​พวก​ท่าน​ได้​กระทำ​ด้วย​ความ​จริงใจ​และ​ชอบธรรม​ใน​การ​ตั้ง​อาบีเมเลค​เป็น​กษัตริย์ ถ้า​พวก​ท่าน​ได้​ทำ​ดี​ต่อ​เยรุบบาอัล​และ​ครอบครัว และ​ตอบแทน​เขา​สม​กับ​ความ​ดี​ที่​เขา​ทำ​ไว้ 17 เพราะ​บิดา​ของ​ข้าพเจ้า​สู้​รบ​เพื่อ​พวก​ท่าน เสี่ยง​ชีวิต และ​ช่วย​พวก​ท่าน​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ชาว​มีเดียน 18 แต่​วัน​นี้​พวก​ท่าน​กลับ​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​ครอบครัว​ของ​บิดา​ข้าพเจ้า ฆ่า​บุตร​ชาย​เจ็ด​สิบ​คน​ของ​เขา​บน​ก้อน​หิน​ก้อน​เดียว และ​ตั้ง​อาบีเมเลค บุตร​ชาย​ของ​หญิง​รับใช้​ของ​เขา เป็น​กษัตริย์​เหนือ​ชาว​เชเคม เพียง​เพราะ​เขา​เป็น​พี่น้อง​ของ​พวก​ท่าน 19 ถ้า​วัน​นี้​พวก​ท่าน​กระทำ​ต่อ​เยรุบบาอัล​และ​ครอบครัว​ด้วย​ความ​จริงใจ​และ​ชอบธรรม ก็​จง​ชื่นชม​ยินดี​กับ​อาบีเมเลค และ​ให้​อาบีเมเลค​ชื่นชม​ยินดี​กับ​พวก​ท่าน 20 แต่​ถ้า​ไม่​เป็น​เช่น​นั้น ขอ​ให้​ไฟ​ออก​จาก​อาบีเมเลค​มา​เผา​ผลาญ​ชาว​เชเคม​กับ​บ้าน​มิลโล และ​ให้​ไฟ​ออก​จาก​ชาว​เชเคม​กับ​บ้าน​มิลโล​มา​เผา​ผลาญ​อาบีเมเลค”

21 แล้ว​โยธาม​ก็​วิ่ง​หนี​ไป​ยัง​เบเออร์* และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น เพราะ​กลัว​อาบีเมเลค​พี่​ชาย​ของ​ตน

22 อาบีเมเลค​เป็น​ผู้ปกครอง​อิสราเอล​อยู่​สาม​ปี 23 แล้ว​พระเจ้า​ทรง​ส่ง​วิญญาณ​ชั่ว​มา​ระหว่าง​อาบีเมเลค​กับ​ชาว​เชเคม ชาว​เชเคม​จึง​ทรยศ​อาบีเมเลค 24 เหตุการณ์​นี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​ความ​รุนแรง​ที่​ทำ​แก่​บุตร​ชาย​เจ็ด​สิบ​คน​ของ​เยรุบบาอัล​ได้​รับ​การ​ตอบแทน และ​ให้​ความ​ผิด​จาก​การ​หลั่ง​เลือด​ของ​พวก​เขา​ตก​อยู่​กับ​อาบีเมเลค​พี่​ชาย​ผู้​ฆ่า​พวก​เขา กับ​ชาว​เชเคม​ผู้​หนุน​กำลัง​ให้​เขา​ฆ่า​พี่น้อง 25 ชาว​เชเคม​วาง​กำลัง​ซุ่ม​ดัก​อาบีเมเลค​บน​ยอด​เขา คน​เหล่า​นั้น​ปล้น​ทุก​คน​ที่​ผ่าน​มา​ทาง​นั้น และ​มี​ผู้​รายงาน​เรื่อง​นี้​แก่​อาบีเมเลค

26 กาอัล​บุตร​เอเบด​กับ​พี่น้อง​เดินทาง​มา​ยัง​เชเคม ชาว​เชเคม​ก็​ไว้ใจ​เขา 27 พวก​เขา​ออก​ไป​เก็บ​ผล​องุ่น​ใน​ไร่ ย่ำ​องุ่น แล้ว​จัด​งาน​ฉลอง จาก​นั้น​เข้า​ไป​ใน​เทวสถาน​แห่ง​เทพเจ้า​ของ​ตน กิน ดื่ม และ​สาปแช่ง​อาบีเมเลค 28 กาอัล​บุตร​เอเบด​กล่าว​ว่า “อาบีเมเลค​เป็น​ใคร และ​เชเคม​เป็น​ใคร เรา​จึง​ต้อง​รับใช้​เขา? เขา​เป็น​บุตร​เยรุบบาอัล​ไม่​ใช่​หรือ? เศบูล​เป็น​ผู้แทน​ของ​เขา​ไม่​ใช่​หรือ? ไป​รับใช้​คน​ของ​ฮาโมร์​บิดา​ของ​เชเคม​สิ ทำไม​เรา​ต้อง​รับใช้​เขา? 29 ถ้า​ชนก​ลุ่ม​นี้​อยู่​ใต้​การ​ปกครอง​ของ​เรา​เสียที! เรา​จะ​กำจัด​อาบีเมเลค​เสีย” แล้ว​เขา​ท้า​อาบีเมเลค​ว่า “จง​เพิ่ม​กำลัง​กองทัพ​แล้ว​ออก​มา​สู้​กัน!”

30 เมื่อ​เศบูล​ผู้ปกครอง​เมือง​ได้ยิน​คำ​พูด​ของ​กาอัล​บุตร​เอเบด ก็​โกรธ​จัด 31 เขา​แอบ​ส่ง​ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​หา​อาบีเมเลค​ว่า “กาอัล​บุตร​เอเบด​กับ​พี่น้อง​มา​ถึง​เชเคม​แล้ว และ​พวก​เขา​กำลัง​ปลุกระดม​ชาว​เมือง​ให้​ต่อต้าน​ท่าน 32 บัดนี้​ให้​ท่าน​กับ​คน​ที่​อยู่​ด้วย​ยก​มา​ตอน​กลางคืน แล้ว​ซุ่ม​อยู่​ใน​ทุ่ง 33 พอ​รุ่งเช้า​เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น ให้​ท่าน​ลุก​แต่​เช้าตรู่​เข้า​โจมตี​เมือง เมื่อ​เขา​กับ​คน​ของ​เขา​ออก​มา​ต่อสู้ ท่าน​ก็​ทำ​กับ​พวก​เขา​ตาม​แต่​โอกาส​จะ​อำนวย”

34 อาบีเมเลค​กับ​คน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ด้วย​จึง​ลุก​ขึ้น​ใน​เวลา​กลางคืน แบ่ง​เป็น​สี่​กอง​ซุ่ม​โจมตี​เชเคม 35 กาอัล​บุตร​เอเบด​ออก​มา​ยืน​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง อาบีเมเลค​กับ​คน​ที่​อยู่​ด้วย​ก็​ลุก​ออก​จาก​ที่​ซุ่ม

36 เมื่อ​กาอัล​เห็น​คน​เหล่า​นั้น เขา​พูด​กับ​เศบูล​ว่า “ดู​สิ! มี​คน​กำลัง​ลง​มา​จาก​ยอด​เขา”

เศบูล​ตอบ​ว่า “ท่าน​เห็น​เงา​ภูเขา​เป็น​คน​ไป​เอง”

37 กาอัล​พูด​อีก​ว่า “ดู​สิ! มี​คน​กำลัง​ลง​มา​จาก​ตอน​กลาง​ของ​แผ่นดิน และ​กอง​หนึ่ง​กำลัง​มา​ตาม​ทาง​ต้น​โอ๊ก​เมโอเนนิม”

38 เศบูล​จึง​พูด​กับ​เขา​ว่า “ปาก​ที่​เคย​พูด​ว่า ‘อาบีเมเลค​เป็น​ใคร เรา​จึง​ต้อง​รับใช้​เขา?’ อยู่​ที่ไหน​เสีย​แล้ว? คน​เหล่า​นี้​ไม่​ใช่​หรือ​ที่​ท่าน​ดูหมิ่น? ตอน​นี้​ออก​ไป​สู้​กับ​พวก​เขา​สิ”

39 กาอัล​จึง​นำ​ชาว​เชเคม​ออก​ไป​สู้​กับ​อาบีเมเลค 40 อาบีเมเลค​ไล่​ตาม กาอัล​ก็​หนี​ไป มี​คน​บาดเจ็บ​ล้ม​ลง​มากมาย​จน​ถึง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง 41 อาบีเมเลค​พัก​อยู่​ที่​อารูมาห์ ส่วน​เศบูล​ขับ​ไล่​กาอัล​กับ​พี่น้อง​ไม่​ให้​อาศัย​อยู่​ใน​เชเคม 42 วัน​รุ่งขึ้น​ประชาชน​ออก​ไป​ใน​ทุ่ง และ​มี​คน​รายงาน​แก่​อาบีเมเลค 43 เขา​จึง​นำ​คน​ของ​ตน​แบ่ง​เป็น​สาม​กอง ซุ่ม​อยู่​ใน​ทุ่ง เมื่อ​เห็น​ประชาชน​ออก​มา​จาก​เมือง เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​โจมตี​และ​สังหาร​พวก​เขา 44 อาบีเมเลค​กับ​กอง​ที่​อยู่​ด้วย​พุ่ง​ไป​ยืน​ที่​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง ส่วน​อีก​สอง​กอง​พุ่ง​เข้า​หา​ทุก​คน​ใน​ทุ่ง​และ​สังหาร​พวก​เขา 45 อาบีเมเลค​สู้​รบ​กับ​เมือง​นั้น​ตลอด​ทั้ง​วัน ยึด​เมือง​ได้​และ​ฆ่า​ประชาชน​ใน​เมือง เขา​รื้อ​เมือง​จน​ราบ​แล้ว​หว่าน​เกลือ​ไว้

46 เมื่อ​คน​ทั้งหมด​ใน​หอคอย​เชเคม​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ ก็​เข้า​ไป​ใน​ที่มั่น​ของ​เทวสถาน​เอลเบรีท 47 มี​คน​รายงาน​อาบีเมเลค​ว่า​คน​ใน​หอคอย​เชเคม​มา​รวม​ตัว​กัน​หมด​แล้ว 48 อาบีเมเลค​กับ​คน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ด้วย​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​ศัลโมน เขา​หยิบ​ขวาน​มา​ตัด​กิ่ง​ไม้ ยก​ขึ้น​พาด​บ่า แล้ว​บอก​คน​ที่​อยู่​ด้วย​ว่า “พวก​เจ้า​เห็น​เรา​ทำ​อะไร ก็​รีบ​ทำ​ตาม​นั้น!” 49 ทุก​คน​จึง​ตัด​กิ่ง​ไม้​ของ​ตน​ตาม​อาบีเมเลค แล้ว​นำ​ไป​วาง​ชิด​ฐาน​ที่มั่น​และ​จุด​ไฟ​เผา​ที่มั่น​ขณะ​ที่​คน​เหล่า​นั้น​อยู่​ข้าง​ใน คน​ใน​หอคอย​เชเคม​จึง​ตาย​ทั้งหมด​ประมาณ​หนึ่ง​พัน​คน ทั้ง​ชาย​และ​หญิง 50 จาก​นั้น​อาบีเมเลค​ไป​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​เมือง​เธเบศ​และ​ยึด​เมือง​ได้ 51 แต่​มี​หอคอย​แข็งแรง​อยู่​กลาง​เมือง ชาย​หญิง​ทุก​คน​ใน​เมือง​หนี​เข้า​ไป ปิด​ประตู​และ​ขัง​ตัวเอง​ไว้​ข้าง​ใน แล้ว​ขึ้น​ไป​บน​ดาดฟ้า​ของ​หอคอย 52 อาบีเมเลค​เข้า​มา​สู้​รบ​กับ​หอคอย และ​เข้า​ใกล้​ประตู​เพื่อ​จะ​จุด​ไฟ​เผา 53 หญิง​คน​หนึ่ง​โยน​หิน​โม่​ท่อน​บน​ลง​บน​ศีรษะ​อาบีเมเลค​จน​กะโหลก​แตก

54 เขา​รีบ​เรียก​ชาย​หนุ่ม​ผู้​ถือ​อาวุธ​ของ​เขา​มาบ​อก​ว่า “ชัก​ดาบ​ออก​ฆ่า​เรา​เสีย จะ​ได้​ไม่​มี​ใคร​พูด​ว่า ‘ผู้หญิง​ฆ่า​เขา’ ” ชาย​หนุ่ม​แทง​เขา​ทะลุ และ​เขา​ก็​ตาย

55 เมื่อ​ชาย​อิสราเอล​เห็น​ว่า​อาบีเมเลค​ตาย​แล้ว ต่าง​คน​ก็​ต่าง​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน 56 ดังนี้​พระเจ้า​ทรง​ตอบแทน​ความ​ชั่ว​ร้าย​ที่​อาบีเมเลค​ทำ​ต่อ​บิดา​โดย​ฆ่า​พี่น้อง​เจ็ด​สิบ​คน 57 และ​พระเจ้า​ทรง​ให้​ความ​ชั่ว​ร้าย​ทั้งหมด​ของ​ชาว​เชเคม​ตก​บน​ศีรษะ​ของ​พวก​เขา คำ​สาปแช่ง​ของ​โยธาม​บุตร​เยรุบบาอัล​จึง​ตก​ต้อง​พวก​เขา

10

1 หลัง​จาก​อาบีเมเลค โทลา​บุตร​ปูวาห์ บุตร​โดโด ชาว​อิสสาคาร์ ลุก​ขึ้น​ช่วย​อิสราเอล​ให้​รอด​พ้น เขา​อาศัย​อยู่​ที่​ชามีร์​ใน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม 2 เขา​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล​ยี่​สิบ​สาม​ปี แล้ว​เสีย​ชีวิต​และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ที่​ชามีร์

3 ต่อ​จาก​เขา ยาอีร์​ชาว​กิเลอาด​ลุก​ขึ้น เขา​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล​ยี่​สิบ​สอง​ปี 4 เขา​มี​บุตร​ชาย​สาม​สิบ​คน​ซึ่ง​ขี่​ลูก​ลา​สาม​สิบ​ตัว บุตร​ชาย​เหล่า​นั้น​มี​เมือง​สาม​สิบ​เมือง​ซึ่ง​เรียก​ว่า​ฮาวโวทยาอีร์​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ เมือง​เหล่า​นั้น​อยู่​ใน​แผ่นดิน​กิเลอาด 5 ยาอีร์​เสีย​ชีวิต​และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ที่​คาโมน

6 ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์​อีก​ครั้ง พวก​เขา​ปรนนิบัติ​บรรดา​พระบาอัล บรรดา​พระอัชทาโรท เทพเจ้า​ของ​ซีเรีย เทพเจ้า​ของ​ไซดอน เทพเจ้า​ของ​โม​อับ เทพเจ้า​ของ​ชาว​อัมโมน และ​เทพเจ้า​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย พวก​เขา​ละทิ้ง​พระยาห์เวห์​และ​ไม่​ปรนนิบัติ​พระองค์ 7 พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว​อิสราเอล และ​ทรง​ปล่อย​พวก​เขา​ให้​ตก​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​กับ​ชาว​อัมโมน 8 ใน​ปี​นั้น​คน​เหล่า​นี้​บีบคั้น​และ​กดขี่​ชาว​อิสราเอล พวก​เขา​กดขี่​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ที่​อยู่​ฟาก​ตะวัน​ออก​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน ใน​แผ่นดิน​ของ​ชาว​อาโมไรต์​คือ​กิเลอาด เป็น​เวลา​สิบ​แปด​ปี 9 ชาว​อัมโมน​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​สู้​กับ​ยูดาห์ เบนยามิน และ​พงศ์พันธุ์​เอฟราอิม​ด้วย อิสราเอล​จึง​ทุกข์​ยาก​อย่าง​ยิ่ง 10 ชาว​อิสราเอล​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “พวก​ข้าพเจ้า​ทำบาป​ต่อ​พระองค์ เพราะ​ละทิ้ง​พระองค์​ไป​ปรนนิบัติ​บรรดา​พระบาอัล”

11 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ชาว​อิสราเอล​ว่า “เรา​ไม่​ได้​ช่วย​พวก​เจ้า​ให้​พ้น​จาก​ชาว​อียิปต์ ชาว​อาโมไรต์ ชาว​อัมโมน และ​ชาว​ฟีลิสเตีย​หรือ? 12 ชาว​ไซดอน ชาว​อามาเลข และ​ชาว​มาโอน​ก็​กดขี่​พวก​เจ้า พวก​เจ้า​ร้อง​ทูล​เรา และ​เรา​ช่วย​พวก​เจ้า​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​พวก​เขา 13 แต่​พวก​เจ้า​กลับ​ละทิ้ง​เรา​ไป​ปรนนิบัติ​เทพเจ้า​อื่น เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จะ​ไม่​ช่วย​พวก​เจ้า​อีก 14 ไป​สิ จง​ร้อง​หา​เทพเจ้า​ที่​พวก​เจ้า​เลือก ให้​เทพเจ้า​เหล่า​นั้น​ช่วย​พวก​เจ้า​ใน​ยาม​ทุกข์​ยาก!”

15 ชาว​อิสราเอล​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “พวก​ข้าพเจ้า​ทำบาป​แล้ว ขอ​ทรง​ทำ​กับ​พวก​ข้าพเจ้า​ตาม​ที่​ทรง​เห็น​ว่า​ดี เพียง​แต่​วัน​นี้​โปรด​ช่วย​กู้​พวก​ข้าพเจ้า​ด้วย” 16 พวก​เขา​กำจัด​เทพเจ้า​ต่าง​ชาติ​ออก​จาก​ท่ามกลาง​ตน​และ​ปรนนิบัติ​พระยาห์เวห์ พระองค์​จึง​ทรง​เวทนา​อิสราเอล​ที่​กำลัง​ทุกข์​ยาก

17 ชาว​อัมโมน​รวมพล​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​กิเลอาด ชาว​อิสราเอล​ก็​มา​รวม​ตัว​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​มิสปาห์ 18 ประชาชน​กับ​บรรดา​ผู้นำ​แห่ง​กิเลอาด​พูด​กัน​ว่า “ชาย​คน​ใด​จะ​เป็น​ผู้​เริ่ม​ต่อสู้​กับ​ชาว​อัมโมน? คน​นั้น​จะ​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​ผู้​อาศัย​ทั้งหมด​ใน​กิเลอาด”

11

1 เยฟธาห์​ชาว​กิเลอาด​เป็น​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ เขา​เป็น​บุตร​ของ​หญิง​โสเภณี กิเลอาด​เป็น​บิดา​ของ​เยฟธาห์ 2 ภรรยา​ของ​กิเลอาด​คลอด​บุตร​ชาย​หลาย​คน เมื่อ​บุตร​เหล่า​นั้น​โต​ขึ้น พวก​เขา​ขับ​ไล่​เยฟธาห์​และ​พูด​ว่า “เจ้า​จะ​ไม่​มี​ส่วน​มรดก​ใน​ตระกูล​ของ​บิดา​เรา เพราะ​เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​หญิง​อื่น” 3 เยฟธาห์​จึง​หนี​จาก​พี่น้อง​ไป​อาศัย​ใน​แผ่นดิน​โทบ กลุ่ม​คน​นอก​กฎหมาย​มา​รวม​ตัว​กับ​เยฟธาห์ และ​ออก​ไป​กับ​เขา

4 ต่อ​มา​ไม่​นาน ชาว​อัมโมน​ทำ​สงคราม​กับ​อิสราเอล 5 เมื่อ​ชาว​อัมโมน​ทำ​สงคราม​กับ​อิสราเอล บรรดา​ผู้​อาวุโส​แห่ง​กิเลอาด​ไป​รับ​เยฟธาห์​จาก​แผ่นดิน​โทบ 6 พวก​เขา​พูด​กับ​เยฟธาห์​ว่า “มา​เป็น​แม่ทัพ​ของ​เรา​เถอะ เพื่อ​เรา​จะ​ได้​สู้​กับ​ชาว​อัมโมน”

7 เยฟธาห์​ตอบ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​แห่ง​กิเลอาด​ว่า “พวก​ท่าน​เกลียด​ข้าพเจ้า​และ​ขับ​ไล่​ข้าพเจ้า​ออก​จาก​บ้าน​บิดา​ไม่​ใช่​หรือ? แล้ว​ทำไม​ตอน​นี้​เมื่อ​พวก​ท่าน​ตก​ทุกข์​จึง​มา​หา​ข้าพเจ้า?”

8 บรรดา​ผู้​อาวุโส​ตอบ​ว่า “นี่แหละ​เป็น​เหตุ​ให้​ตอน​นี้​เรา​กลับ​มา​หา​ท่าน เพื่อ​ให้​ท่าน​ไป​กับ​เรา​และ​สู้​กับ​ชาว​อัมโมน ท่าน​จะ​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​ผู้​อาศัย​ทั้งหมด​ใน​กิเลอาด”

9 เยฟธาห์​ถาม​ว่า “ถ้า​พวก​ท่าน​พา​ข้าพเจ้า​กลับ​บ้าน​ไป​สู้​กับ​ชาว​อัมโมน และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​พวก​เขา​พ่าย​แพ้​แก่​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ได้​เป็น​ผู้นำ​ของ​พวก​ท่าน​หรือ?”

10 บรรดา​ผู้​อาวุโส​แห่ง​กิเลอาด​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​พยาน​ระหว่าง​เรา เรา​จะ​ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​พูด​อย่าง​แน่นอน”

11 เยฟธาห์​จึง​ไป​กับ​บรรดา​ผู้​อาวุโส​แห่ง​กิเลอาด ประชาชน​ตั้ง​เขา​เป็น​ผู้นำ​และ​แม่ทัพ​เหนือ​พวก​เขา เยฟธาห์​กล่าว​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของ​ตน​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ที่​มิสปาห์

12 เยฟธาห์​ส่ง​ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​ยัง​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อัมโมน​ว่า “ท่าน​มี​เรื่อง​อะไร​กับ​ข้าพเจ้า จึง​ยก​มา​ต่อสู้​กับ​แผ่นดิน​ของ​ข้าพเจ้า?”

13 กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อัมโมน​ตอบ​ผู้​ส่ง​ข่าว​ของ​เยฟธาห์​ว่า “เพราะ​ตอน​อิสราเอล​ขึ้น​มา​จาก​อียิปต์ เขา​ยึด​แผ่นดิน​ของ​เรา​ตั้งแต่​แม่น้ำ​อารโนน​ถึง​แม่น้ำ​ยับบอก​และ​แม่น้ำ​จอร์แดน บัดนี้​จง​คืน​ดินแดน​นั้น​มา​อย่าง​สันติ”

14 เยฟธาห์​ส่ง​ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​ยัง​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อัมโมน​อีก​ครั้ง 15 และ​กล่าว​ว่า “เยฟธาห์​กล่าว​ดังนี้ อิสราเอล​ไม่​ได้​ยึด​แผ่นดิน​ของ​โม​อับ​หรือ​แผ่นดิน​ของ​ชาว​อัมโมน 16 แต่​เมื่อ​พวก​เขา​ขึ้น​มา​จาก​อียิปต์ อิสราเอล​เดิน​ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ไป​ถึง​ทะเล​แดง แล้ว​มา​ถึง​คาเดช 17 อิสราเอล​ส่ง​ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​หา​กษัตริย์​เอโดม​ว่า ‘โปรด​ให้​เรา​ผ่าน​แผ่นดิน​ของ​ท่าน’ แต่​กษัตริย์​เอโดม​ไม่​ฟัง อิสราเอล​ส่ง​คน​ไป​หา​กษัตริย์​โม​อับ​เช่น​กัน แต่​กษัตริย์​โม​อับ​ก็​ปฏิเสธ อิสราเอล​จึง​พัก​อยู่​ที่​คาเดช 18 จาก​นั้น​พวก​เขา​เดิน​ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร อ้อม​แผ่นดิน​เอโดม​และ​แผ่นดิน​โม​อับ มา​ถึง​ด้าน​ตะวัน​ออก​ของ​แผ่นดิน​โม​อับ และ​ตั้ง​ค่าย​อยู่​อีก​ฟาก​ของ​แม่น้ำ​อารโนน พวก​เขา​ไม่​ได้​ล่วง​เข้า​ไป​ใน​เขต​แดน​โม​อับ เพราะ​แม่น้ำ​อารโนน​เป็น​พรมแดน​โม​อับ 19 อิสราเอล​ส่ง​ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​หา​สิโหน​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อาโมไรต์ กษัตริย์​แห่ง​เฮชโบน และ​กล่าว​ว่า ‘โปรด​ให้​เรา​ผ่าน​แผ่นดิน​ของ​ท่าน​ไป​ยัง​ที่​ของ​เรา’ 20 แต่​สิโหน​ไม่​ไว้​วางใจ​ให้​อิสราเอล​ผ่าน​เขต​แดน เขา​รวบรวม​ประชาชน​ทั้งหมด ตั้ง​ค่าย​ที่​ยาฮาส และ​สู้​รบ​กับ​อิสราเอล 21 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ทรง​ทำให้​สิโหน​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​พ่าย​แพ้​แก่​อิสราเอล พวก​เขา​จึง​สังหาร​คน​เหล่า​นั้น และ​อิสราเอล​ก็​เข้า​ครอบครอง​แผ่นดิน​ทั้งหมด​ของ​ชาว​อาโมไรต์​ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​นั้น 22 พวก​เขา​ครอบครอง​เขต​แดน​ทั้งหมด​ของ​ชาว​อาโมไรต์ ตั้งแต่​แม่น้ำ​อารโนน​ถึง​แม่น้ำ​ยับบอก และ​จาก​ถิ่น​ทุรกันดาร​ถึง​แม่น้ำ​จอร์แดน 23 บัดนี้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ทรง​ขับ​ไล่​ชาว​อาโมไรต์​ออก​ไป​ให้​พ้น​จาก​ประชาชน​อิสราเอล​ของ​พระองค์​แล้ว แล้ว​ท่าน​จะ​เข้า​ครอบครอง​ดินแดน​ของ​พวก​เขา​หรือ? 24 ท่าน​ย่อม​ครอบครอง​ดินแดน​ที่​เคโมช​เทพเจ้า​ของ​ท่าน​มอบ​ให้​มิ​ใช่​หรือ? ดังนั้น​ชน​ชาติ​ใด​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​ขับ​ไล่ออก​ไป​ต่อ​หน้า​เรา เรา​ก็​จะ​ครอบครอง​ดินแดน​ของ​ชน​ชาติ​นั้น 25 บัดนี้​ท่าน​คิด​ว่า​ตน​เหนือ​กว่า​บาลาค​บุตร​ศิปโปร์ กษัตริย์​แห่ง​โม​อับ​หรือ? เขา​เคย​มี​ข้อ​พิพาท​กับ​อิสราเอล หรือ​เคย​ทำ​สงคราม​กับ​พวก​เขา​หรือ? 26 อิสราเอล​อาศัย​อยู่​ใน​เฮชโบน​กับ​เมือง​บริวาร อาโรเออร์​กับ​เมือง​บริวาร และ​เมือง​ทั้งหมด​ตาม​ริม​แม่น้ำ​อารโนน​มา​สาม​ร้อย​ปี​แล้ว ทำไม​ท่าน​ไม่​เอา​คืน​ภายใน​เวลา​นั้น? 27 เพราะ​ฉะนั้น​ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​ทำ​ผิด​หรือ​ล่วงเกิน​ท่าน แต่​ท่าน​ทำ​ผิด​ต่อ​ข้าพเจ้า​ด้วย​การ​มา​รบ ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​ผู้พิพากษา​ทรง​พิพากษา​ระหว่าง​ชาว​อิสราเอล​กับ​ชาว​อัมโมน​ใน​วัน​นี้”

28 แต่​กษัตริย์​แห่ง​ชาว​อัมโมน​ไม่​ฟัง​ถ้อยคำ​ที่​เยฟธาห์​ส่ง​ไป 29 แล้ว​พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​ทรง​เข้า​มา​ทำงาน​ใน​ตัว​เยฟธาห์ เขา​เดิน​ผ่าน​กิเลอาด​กับ​มนัสเสห์ ผ่าน​มิสปาห์​แห่ง​กิเลอาด และ​จาก​มิสปาห์​แห่ง​กิเลอาด​ข้าม​ไป​ยัง​ชาว​อัมโมน

30 เยฟธาห์​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า “ถ้า​พระองค์​ทรง​ทำให้​ชาว​อัมโมน​พ่าย​แพ้​แก่​ข้าพเจ้า​อย่าง​แน่นอน 31 เมื่อ​ข้าพเจ้า​กลับ​จาก​ชาว​อัมโมน​อย่าง​ปลอดภัย สิ่ง​ใด​ก็​ตาม​ที่​ออก​จาก​ประตู​บ้าน​มา​ต้อนรับ​ข้าพเจ้า สิ่ง​นั้น​จะ​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ข้าพเจ้า​จะ​ถวาย​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา”

32 เยฟธาห์​ข้าม​ไป​สู้​กับ​ชาว​อัมโมน และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​พวก​เขา​พ่าย​แพ้​แก่​เขา 33 เขา​สังหาร​พวก​เขา​ตั้งแต่​อาโรเออร์​ไป​จน​ถึง​มินนิท รวม​ยี่​สิบ​เมือง และ​ไป​จน​ถึง​อาเบลเครามิม เป็น​การ​สังหาร​ครั้ง​ใหญ่​ยิ่ง ชาว​อัมโมน​จึง​ถูก​ปราบ​ต่อ​หน้า​ชาว​อิสราเอล

34 เมื่อ​เยฟธาห์​กลับ​ถึง​บ้าน​ที่​มิสปาห์ ทันใด​นั้น​บุตร​สาว​ของ​เขา​ออก​มา​ต้อนรับ​พร้อม​กับ​ตี​รำมะนา​และ​เต้นรำ นาง​เป็น​บุตร​คน​เดียว​ของ​เขา นอกจาก​นาง​แล้ว เขา​ไม่​มี​บุตร​ชาย​หรือ​บุตร​สาว​อีก 35 เมื่อ​เห็น​นาง เขา​ก็​ฉีก​เสื้อ​ผ้า​และ​ร้อง​ว่า “โธ่ ลูกสาว​ของ​พ่อ! ลูก​ทำให้​พ่อ​ตก​อยู่​ใน​ความ​ทุกข์​อย่าง​ยิ่ง และ​ลูก​ทำให้​พ่อ​ปวดร้าว​ใจ เพราะ​พ่อ​ได้​เอ่ย​ปาก​ปฏิญาณ​ต่อ​พระยาห์เวห์​แล้ว จะ​กลับ​คำ​ไม่​ได้”

36 นาง​ตอบ​ว่า “พ่อ เมื่อ​พ่อ​ได้​เอ่ย​ปาก​ต่อ​พระยาห์เวห์​แล้ว ก็​จง​ทำ​กับ​ลูก​ตาม​ที่​พ่อ​เอ่ย​ออก​มา เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​แก้​แค้น​ชาว​อัมโมน​ศัตรู​ของ​พ่อ​ให้​แล้ว” 37 แล้ว​นาง​พูด​กับ​บิดา​ว่า “ขอ​ให้​พ่อ​ทำ​สิ่ง​หนึ่ง​ให้​ลูก ปล่อย​ลูก​ไป​สอง​เดือน ให้​ลูก​กับ​เพื่อน​หญิง​ลง​ไป​ตาม​ภูเขา​เพื่อ​คร่ำครวญ​ที่​ลูก​จะ​ไม่​มี​โอกาส​แต่งงาน”

38 เขา​ตอบ​ว่า “ไป​ได้” แล้ว​ปล่อย​นาง​ไป​สอง​เดือน นาง​กับ​เพื่อน​หญิง​ไป​ตาม​ภูเขา​และ​คร่ำครวญ​ที่​นาง​จะ​ไม่​มี​โอกาส​แต่งงาน 39 เมื่อ​ครบ​สอง​เดือน นาง​กลับ​มา​หา​บิดา เขา​ก็​ทำ​กับ​นาง​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​ที่​ให้​ไว้ นาง​เป็น​สาว​พรหมจารี เรื่อง​นี้​กลาย​เป็น​ธรรมเนียม​ใน​อิสราเอล 40 คือ​ทุก​ปี​บุตร​สาว​ชาว​อิสราเอล​จะ​ออก​ไป​ยกย่อง​บุตร​สาว​ของ​เยฟธาห์​ชาว​กิเลอาด ปี​ละ​สี่​วัน

12

1 ชาย​ชาว​เอฟราอิม​มา​รวม​ตัว​กัน​และ​ข้าม​ไป​ทาง​เหนือ พวก​เขา​พูด​กับ​เยฟธาห์​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​ข้าม​ไป​สู้​กับ​ชาว​อัมโมน​โดย​ไม่​เรียก​เรา​ไป​ด้วย? เรา​จะ​เผา​บ้าน​ของ​ท่าน​พร้อม​กับ​ตัว​ท่าน!”

2 เยฟธาห์​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​กับ​ประชาชน​ของ​ข้าพเจ้า​ต่อสู้​อย่าง​หนัก​กับ​ชาว​อัมโมน เมื่อ​ข้าพเจ้า​เรียก​พวก​ท่าน พวก​ท่าน​ก็​ไม่​ได้​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​พวก​เขา 3 เมื่อ​เห็น​ว่า​พวก​ท่าน​ไม่​ช่วย ข้าพเจ้า​จึง​เสี่ยง​ชีวิต​ข้าม​ไป​สู้​กับ​ชาว​อัมโมน และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​พวก​เขา​พ่าย​แพ้​แก่​ข้าพเจ้า แล้ว​ทำไม​วัน​นี้​พวก​ท่าน​จึง​ขึ้น​มา​สู้​กับ​ข้าพเจ้า?”

4 เยฟธาห์​จึง​รวบรวม​ชาย​ชาว​กิเลอาด​ทั้งหมด​และ​สู้​กับ​เอฟราอิม ชาว​กิเลอาด​สังหาร​ชาว​เอฟราอิม เพราะ​ชาว​เอฟราอิม​กล่าว​ว่า “พวก​เจ้า​ชาว​กิเลอาด​เป็น​พวก​หนี​มา​จาก​เอฟราอิม อยู่​ท่ามกลาง​เอฟราอิม​และ​ท่ามกลาง​มนัสเสห์” 5 ชาว​กิเลอาด​ยึด​ท่า​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไว้​เพื่อ​สกัด​ชาว​เอฟราอิม เมื่อ​ผู้​หลบ​หนี​ชาว​เอฟราอิม​คน​ใด​บอก​ว่า “ขอ​ให้​ข้า​ข้าม​ไป” ชาย​ชาว​กิเลอาด​จะ​ถาม​ว่า “เจ้า​เป็น​ชาว​เอฟราอิม​หรือ?” ถ้า​เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่” 6 พวก​เขา​จะ​บอก​ว่า “ลอง​พูด​คำ​ว่า ‘ชิบโบเลท’ ” แต่​คน​นั้น​จะ​พูด​ว่า “ซิบโบเลท” เพราะ​ออก​เสียง​ให้​ถูก​ไม่​ได้ พวก​เขา​ก็​จับ​และ​ฆ่า​เขา​ที่​ท่า​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน ครั้ง​นั้น​ชาว​เอฟราอิม​ล้ม​ตาย​สี่​หมื่น​สอง​พัน​คน

7 เยฟธาห์​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล​หก​ปี แล้ว​เยฟธาห์​ชาว​กิเลอาด​ก็​เสีย​ชีวิต และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ใน​เมือง​ต่างๆ ของ​กิเลอาด

8 ต่อ​จาก​เขา อิบซาน​ชาว​เบธเลเฮม​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล 9 เขา​มี​บุตร​ชาย​สาม​สิบ​คน ส่ง​บุตร​สาว​สาม​สิบ​คน​ไป​แต่งงาน​นอก​ตระกูล และ​รับ​หญิง​สาว​สาม​สิบ​คน​จาก​นอก​ตระกูล​มา​ให้​บุตร​ชาย เขา​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล​เจ็ด​ปี 10 อิบซาน​เสีย​ชีวิต​และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ที่​เบธเลเฮม

11 ต่อ​จาก​เขา เอโลน​ชาว​เศบูลุน​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล​สิบ​ปี 12 เอโลน​ชาว​เศบูลุน​เสีย​ชีวิต​และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ที่​อัยยาโลน​ใน​แผ่นดิน​เศบูลุน

13 ต่อ​จาก​เขา อับโดน​บุตร​ฮิลเลล ชาว​ปิราโธน ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล 14 เขา​มี​บุตร​ชาย​สี่​สิบ​คน​และ​หลาน​ชาย​สาม​สิบ​คน ซึ่ง​ขี่​ลูก​ลา​เจ็ด​สิบ​ตัว เขา​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล​แปด​ปี 15 อับโดน​บุตร​ฮิลเลล ชาว​ปิราโธน เสีย​ชีวิต​และ​ถูก​ฝัง​ไว้​ที่​ปิราโธน​ใน​แผ่นดิน​เอฟราอิม บน​แถบ​ภูเขา​ของ​ชาว​อามาเลข

13

1 ชาว​อิสราเอล​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์​อีก​ครั้ง พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ปล่อย​พวก​เขา​ให้​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​สี่​สิบ​ปี

2 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​เมือง​โศราห์​ใน​ตระกูล​ชาว​ดาน ชื่อ​มาโนอาห์ ภรรยา​ของ​เขา​เป็น​หมัน ไม่​มี​บุตร 3 ทูตของพระยาห์เวห์​ปรากฏ​แก่​หญิง​นั้น​และ​กล่าว​ว่า “แม้​เจ้า​จะ​เป็น​หมัน​และ​ไม่​มี​บุตร แต่​เจ้า​จะ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย 4 บัดนี้​จง​ระวัง อย่า​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​ของ​มึนเมา และ​อย่า​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​มลทิน 5 เพราะ​เจ้า​จะ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย มีดโกน​จะ​ต้อง​ไม่​แตะ​ศีรษะ​เขา เพราะ​เด็ก​คน​นี้​จะ​เป็น​นาศีร์​ของ​พระเจ้า​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์ เขา​จะ​เริ่ม​ช่วย​อิสราเอล​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย”

6 หญิง​นั้น​มาบ​อก​สามี​ว่า “คน​ของ​พระเจ้า​มา​หา​ฉัน ใบหน้า​ของ​เขา​เหมือน​ใบหน้า​ทูต​ของ​พระเจ้า น่า​เกรงขาม​มาก ฉัน​ไม่​ได้​ถาม​ว่า​เขา​มา​จาก​ไหน และ​เขา​ก็​ไม่​ได้​บอก​ชื่อ 7 แต่​เขา​บอก​ฉัน​ว่า ‘เจ้า​จะ​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​บุตร​ชาย บัดนี้​อย่า​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​ของ​มึนเมา และ​อย่า​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​มลทิน เพราะ​เด็ก​คน​นี้​จะ​เป็น​นาศีร์​ของ​พระเจ้า​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์​จน​ถึง​วัน​ตาย’ ”

8 มาโนอาห์​จึง​วิงวอน​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้า​แต่​องค์​พระผู้เป็นเจ้า โปรด​ให้​คน​ของ​พระเจ้า​ที่​พระองค์​ทรง​ส่ง​มาก​ลับ​มา​หา​พวก​ข้าพเจ้า​อีก เพื่อ​สอน​ว่า​ควร​ทำ​อย่างไร​กับ​เด็ก​ที่​จะ​เกิด​มา”

9 พระเจ้า​ทรง​ฟัง​เสียง​ของ​มาโนอาห์ ทูต​ของ​พระเจ้า​กลับ​มา​หา​หญิง​นั้น​ขณะ​นาง​นั่ง​อยู่​ใน​ทุ่ง แต่​มาโนอาห์​สามี​ไม่​ได้​อยู่​ด้วย 10 หญิง​นั้น​รีบ​วิ่ง​ไป​บอก​สามี​ว่า “ชาย​ที่​มา​หา​ฉัน​วัน​นั้น​ปรากฏ​ตัว​อีก​แล้ว”

11 มาโนอาห์​ลุก​ขึ้น​ตาม​ภรรยา​ไป​หา​ชาย​คน​นั้น และ​ถาม​ว่า “ท่าน​คือ​คน​ที่​พูด​กับ​ภรรยา​ของ​ข้าพเจ้า​หรือ?”

เขา​ตอบ​ว่า “เรา​เอง”

12 มาโนอาห์​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​ถ้อยคำ​ของ​ท่าน​เป็น​จริง เด็ก​คน​นี้​ควร​ดำเนิน​ชีวิต​อย่างไร และ​ควร​ทำ​หน้าที่​อะไร?”

13 ทูตของพระยาห์เวห์​ตอบ​มาโนอาห์​ว่า “ให้​นาง​ระวัง​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​บอก​ไว้ 14 นาง​ต้อง​ไม่​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​มา​จาก​เถา​องุ่น ไม่​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​ของ​มึนเมา และ​ไม่​กิน​สิ่ง​ใด​ที่​เป็น​มลทิน ให้​นาง​ปฏิบัติ​ตาม​ทุก​อย่าง​ที่​เรา​บัญชา”

15 มาโนอาห์​พูด​กับ​ทูตของพระยาห์เวห์​ว่า “โปรด​อยู่​กับ​พวก​เรา​ก่อน เพื่อ​พวก​เรา​จะ​เตรียม​ลูก​แพะ​ให้​ท่าน”

16 ทูตของพระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า “ถึง​เจ้า​จะ​รั้ง​เรา​ไว้ เรา​ก็​จะ​ไม่​กิน​อาหาร​ของ​เจ้า แต่​ถ้า​เจ้า​จะ​เตรียม​เครื่อง​เผา​บูชา ต้อง​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์” มาโนอาห์​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​ผู้​นั้น​เป็น​ทูตของพระยาห์เวห์

17 มาโนอาห์​จึง​ถาม​ทูตของพระยาห์เวห์​ว่า “ท่าน​ชื่อ​อะไร เมื่อ​ถ้อยคำ​ของ​ท่าน​เป็น​จริง พวก​เรา​จะ​ได้​ให้​เกียรติ​ท่าน?”

18 ทูตของพระยาห์เวห์​ตอบ​ว่า “ทำไม​จึง​ถาม​ชื่อ​ของ​เรา ใน​เมื่อ​ชื่อ​นั้น​เกิน​ความ​เข้าใจ*?”

19 มาโนอาห์​นำ​ลูก​แพะ​กับ​ธัญ​บูชา​ไป​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​บน​ก้อน​หิน แล้ว​ทูต​ผู้​นั้น​ทำ​สิ่ง​มหัศจรรย์​ขณะ​ที่​มาโนอาห์​กับ​ภรรยา​มอง​ดู​อยู่ 20 เมื่อ​เปลว​ไฟ​จาก​แท่น​บูชา​พุ่ง​ขึ้น​สู่​ท้อง​ฟ้า ทูตของพระยาห์เวห์​ก็​ขึ้น​ไป​ใน​เปลว​ไฟ​นั้น มาโนอาห์​กับ​ภรรยา​มอง​ดู​แล้ว​ซบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น 21 ทูตของพระยาห์เวห์​ไม่​ปรากฏ​แก่​มาโนอาห์​หรือ​ภรรยา​อีก มาโนอาห์​จึง​รู้​ว่า​ผู้​นั้น​เป็น​ทูตของพระยาห์เวห์ 22 มาโนอาห์​พูด​กับ​ภรรยา​ว่า “เรา​ต้อง​ตาย​แน่ เพราะ​เรา​ได้​เห็น​พระเจ้า”

23 แต่​ภรรยา​ตอบ​ว่า “ถ้า​พระยาห์เวห์​ทรง​ประสงค์​จะ​ฆ่า​เรา พระองค์​คง​ไม่​ทรง​รับ​เครื่อง​เผา​บูชา​กับ​ธัญ​บูชา​ที่​เรา​ถวาย ไม่​ทรง​สำแดง​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​แก่​เรา และ​ไม่​ทรง​บอก​เรื่อง​เช่น​นี้​แก่​เรา​ใน​เวลา​นี้” 24 หญิง​นั้น​คลอด​บุตร​ชาย​และ​ตั้ง​ชื่อ​ว่า​แซมสัน เด็ก​นั้น​เติบ​โต​ขึ้น​และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​พร​แก่​เขา 25 พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​เริ่ม​เร้า​ใจ​เขา​ที่​มาหะเนห์ดาน ระหว่าง​โศราห์​กับ​เอชทาโอล

14

1 แซมสัน​ลง​ไป​ทิมนาห์ และ​เห็น​หญิง​คน​หนึ่ง​ใน​ทิมนาห์​ซึ่ง​เป็น​บุตร​สาว​ชาว​ฟีลิสเตีย 2 เขา​กลับ​ขึ้น​มาบ​อก​บิดา​มารดา​ว่า “ลูก​เห็น​หญิง​ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​หนึ่ง​ที่​ทิมนาห์ โปรด​ไป​สู่ขอ​นาง​มา​เป็น​ภรรยา​ให้​ลูก”

3 บิดา​มารดา​พูด​กับ​เขา​ว่า “ไม่​มี​หญิง​คน​ใด​ใน​หมู่​บุตร​สาว​ของ​พี่น้อง​ร่วม​ชน​ชาติ​ของ​เจ้า หรือ​ใน​ชน​ชาติ​ของ​เรา​เลย​หรือ เจ้า​จึง​ต้อง​ไป​สู่ขอ​หญิง​ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​มา​เป็น​ภรรยา?”

แซมสัน​ตอบ​บิดา​ว่า “โปรด​ไป​สู่ขอ​นาง​มา​เป็น​ภรรยา​ให้​ลูก เพราะ​นาง​ถูกใจ​ลูก”

4 บิดา​มารดา​ไม่​รู้​ว่า​สิ่ง​นี้​มา​จาก​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ทรง​หา​โอกาส​ต่อสู้​ชาว​ฟีลิสเตีย ใน​เวลา​นั้น​ชาว​ฟีลิสเตีย​ปกครอง​อิสราเอล​อยู่

5 แซมสัน​ลง​ไป​ทิมนาห์​กับ​บิดา​มารดา เมื่อ​มา​ถึง​ไร่​องุ่น​ของ​ทิมนาห์ ทันใด​นั้น​สิงโต​หนุ่ม​ตัว​หนึ่ง​คำราม​เข้า​ใส่​เขา 6 พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​ทรง​เข้า​มา​ทำงาน​ใน​ตัว​เขา​อย่าง​ทรง​พลัง เขา​ฉีก​สิงโต​ด้วย​มือเปล่า​เหมือน​ฉีก​ลูก​แพะ แต่​ไม่​ได้​บอก​บิดา​มารดา​ว่า​ทำ​อะไร​ลง​ไป 7 เขา​ลง​ไป​พูด​คุย​กับ​หญิง​นั้น และ​นาง​ถูกใจ​แซมสัน 8 ต่อ​มา​เมื่อ​เขา​กลับ​ไป​รับ​นาง เขา​แวะ​ไป​ดู​ซาก​สิงโต ก็​พบ​ว่า​มี​ฝูง​ผึ้ง​กับ​น้ำผึ้ง​อยู่​ใน​ซาก​นั้น 9 เขา​หยิบ​น้ำผึ้ง​ใส่​มือ​แล้ว​เดิน​กิน​ไป​เรื่อยๆ เมื่อ​มา​ถึง​บิดา​มารดา​ก็​แบ่ง​ให้​กิน แต่​ไม่​ได้​บอก​ว่า​นำ​มา​จาก​ซาก​สิงโต 10 บิดา​ของ​เขา​ลง​ไป​หา​หญิง​นั้น และ​แซมสัน​จัด​งาน​เลี้ยง​ที่​นั่น​ตาม​ธรรมเนียม​ที่​ชาย​หนุ่ม​ทำ​กัน 11 เมื่อ​คน​เหล่า​นั้น​เห็น​เขา ก็​พา​เพื่อน​เจ้าบ่าว​สาม​สิบ​คน​มา​อยู่​ด้วย

12 แซมสัน​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ตอน​นี้​เรา​จะ​ตั้ง​ปริศนา​ให้​พวก​ท่าน​ทาย ถ้า​พวก​ท่าน​หา​คำ​ตอบ​และ​บอก​เรา​ได้​ภายใน​เจ็ด​วัน​ของ​งาน​เลี้ยง เรา​จะ​มอบ​เสื้อ​ผ้าป่าน​สาม​สิบ​ชุด​กับ​เสื้อ​ผ้า​สำหรับ​เปลี่ยน​สาม​สิบ​ชุด​ให้ 13 แต่​ถ้า​ตอบ​ไม่​ได้ พวก​ท่าน​ต้อง​มอบ​เสื้อ​ผ้าป่าน​สาม​สิบ​ชุด​กับ​เสื้อ​ผ้า​สำหรับ​เปลี่ยน​สาม​สิบ​ชุด​ให้​เรา”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “บอก​ปริศนา​มา​ให้​เรา​ฟัง​สิ”

14 เขา​จึง​กล่าว​ว่า

“อาหาร​ออก​มา​จาก​ผู้​กิน

ความ​หวาน​ออก​มา​จาก​ผู้​แข็งแรง”

ผ่าน​ไป​สาม​วัน พวก​เขา​ยัง​ไข​ปริศนา​ไม่​ได้ 15 ใน​วัน​ที่​เจ็ด พวก​เขา​พูด​กับ​ภรรยา​ของ​แซมสัน​ว่า “จง​ล่อ​ให้​สามี​บอก​คำ​ตอบ​แก่​เรา มิ​ฉะนั้น​เรา​จะ​เผา​เจ้า​กับ​บ้าน​บิดา​ของ​เจ้า เจ้า​เชิญ​เรา​มา​ที่​นี่​เพื่อ​ทำให้​เรา​หมด​ตัว​ใช่​ไหม?”

16 ภรรยา​ของ​แซมสัน​ร้องไห้​ต่อ​หน้า​เขา​และ​พูด​ว่า “คุณ​เกลียด​ฉัน ไม่​ได้​รัก​ฉัน​เลย คุณ​ตั้ง​ปริศนา​ให้​คน​ใน​ชน​ชาติ​ของ​ฉัน แต่​ไม่​บอก​คำ​ตอบ​แก่​ฉัน”

เขา​ตอบ​ว่า “ผม​ยัง​ไม่​ได้​บอก​บิดา​หรือ​มารดา แล้ว​ทำไม​ผม​ต้อง​บอก​คุณ?”

17 นาง​ร้องไห้​ต่อ​หน้า​เขา​ตลอด​เจ็ด​วัน​ที่​มี​งาน​เลี้ยง ใน​วัน​ที่​เจ็ด​เขา​ยอม​บอก เพราะ​นาง​รบเร้า​อย่าง​หนัก แล้ว​นาง​ก็​นำ​คำ​ตอบ​ไป​บอก​คน​ใน​ชน​ชาติ​ของ​ตน 18 ก่อน​ดวง​อาทิตย์​ตก​ใน​วัน​ที่​เจ็ด ชาย​ชาว​เมือง​ตอบ​เขา​ว่า “อะไร​หวาน​กว่า​น้ำผึ้ง? อะไร​แข็งแรง​กว่า​สิงโต?”

เขา​ตอบ​ว่า

“ถ้า​พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ใช้​วัว​สาว​ของ​เรา​ไถ​นา

ก็​คง​ไข​ปริศนา​ของ​เรา​ไม่​ได้”

19 พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​ทรง​เข้า​มา​ทำงาน​ใน​ตัว​เขา​อย่าง​ทรง​พลัง เขา​ลง​ไป​อัชเคโลน สังหาร​คน​ของ​พวก​เขา​สาม​สิบ​คน ริบ​สิ่งของ​แล้ว​นำ​เสื้อ​ผ้า​สำหรับ​เปลี่ยน​ไป​ให้​คน​ที่​ตอบ​ปริศนา​ได้ เขา​โกรธ​จัด​และ​กลับ​ขึ้น​ไป​บ้าน​บิดา 20 ส่วน​ภรรยา​ของ​แซมสัน​ถูก​ยก​ให้​เพื่อน​เจ้าบ่าว​ซึ่ง​เป็น​เพื่อน​ของ​เขา

15

1 ต่อ​มา​ใน​ฤดู​เกี่ยว​ข้าว​สาลี แซมสัน​นำ​ลูก​แพะ​ไป​หา​ภรรยา เขา​กล่าว​ว่า “ผม​จะ​เข้า​ไป​หา​ภรรยา​ใน​ห้อง​ของ​นาง”

แต่​บิดา​ของ​นาง​ไม่​ยอม​ให้​เข้า​ไป 2 บิดา​ของ​นาง​พูด​ว่า “ฉัน​คิด​แน่​ว่า​เจ้า​เกลียด​นาง​อย่าง​ยิ่ง จึง​ยก​นาง​ให้​เพื่อน​ของ​เจ้า น้อง​สาว​ของ​นาง​สวย​กว่า​นาง​ไม่​ใช่​หรือ? โปรด​รับ​น้อง​สาว​แทน​เถอะ”

3 แซมสัน​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ครั้ง​นี้​ถ้า​เรา​ทำร้าย​ชาว​ฟีลิสเตีย เรา​จะ​ไม่​มี​ความ​ผิด” 4 แซมสัน​ไป​จับ​สุนัข​จิ้งจอก​สาม​ร้อย​ตัว นำ​คบเพลิง​มา​ผูก​หาง​เป็น​คู่ๆ แล้ว​ผูก​คบเพลิง​ไว้​ตรง​กลาง​ระหว่าง​หาง​แต่ละ​คู่ 5 เขา​จุด​คบเพลิง​และ​ปล่อย​พวก​มัน​เข้า​ไป​ใน​ทุ่ง​ข้าว​สาลี​ที่​กำลัง​ออก​รวง​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย เผา​ทั้ง​กอง​ฟ่อน​ข้าว​สาลี ข้าว​สาลี​ใน​ทุ่ง และ​สวน​มะกอก

6 ชาว​ฟีลิสเตีย​ถาม​ว่า “ใคร​ทำ​เรื่อง​นี้?”

มี​คน​ตอบ​ว่า “แซมสัน​ลูกเขย​ของ​ชาว​ทิมนาห์ เพราะ​พ่อตา​เอา​ภรรยา​ของ​เขา​ไป​ยก​ให้​เพื่อน” ชาว​ฟีลิสเตีย​จึง​ขึ้น​มา​เผา​นาง​กับ​บิดา​ด้วย​ไฟ

7 แซมสัน​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า “ใน​เมื่อ​พวก​เจ้า​ทำ​เช่น​นี้ เรา​จะ​แก้​แค้น​พวก​เจ้า​ให้​ได้ แล้ว​จึง​จะ​หยุด” 8 เขา​ฟาด​ฟัน​พวก​เขา​จน​ราบคาบ เป็น​การ​สังหาร​ครั้ง​ใหญ่ แล้ว​ลง​ไป​อาศัย​ใน​ถ้ำ​ที่​โขด​หิน​เอตาม 9 ชาว​ฟีลิสเตีย​ยก​ขึ้น​มา​ตั้ง​ค่าย​ใน​ยูดาห์ และ​กระจาย​กำลัง​ที่​เลฮี

10 ชาย​ชาว​ยูดาห์​ถาม​ว่า “ทำไม​พวก​ท่าน​จึง​ยก​มา​โจมตี​เรา?”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “เรา​มา​จับ​มัด​แซมสัน เพื่อ​ทำ​กับ​เขา​เหมือน​ที่​เขา​ทำ​กับ​เรา”

11 ชาย​ชาว​ยูดาห์​สาม​พัน​คน​จึง​ลง​ไป​ยัง​ถ้ำ​ที่​โขด​หิน​เอตาม และ​พูด​กับ​แซมสัน​ว่า “ท่าน​ไม่​รู้​หรือ​ว่า​ชาว​ฟีลิสเตีย​ปกครอง​เรา​อยู่? แล้ว​เหตุ​ใด​ท่าน​จึง​ทำ​เช่น​นี้​กับ​พวก​เรา?”

เขา​ตอบ​ว่า “พวก​เขา​ทำ​กับ​เรา​อย่างไร เรา​ก็​ทำ​กับ​พวก​เขา​อย่าง​นั้น”

12 พวก​เขา​กล่าว​ว่า “เรา​ลง​มา​เพื่อ​มัด​ท่าน​และ​มอบ​ท่าน​ให้​ชาว​ฟีลิสเตีย”

แซมสัน​ตอบ​ว่า “จง​สาบาน​กับ​เรา​ว่า​พวก​ท่าน​จะ​ไม่​ลงมือ​ทำร้าย​เรา​ด้วย​ตัวเอง”

13 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ทำ เรา​จะ​มัด​ท่าน​ให้​แน่น​และ​มอบ​ท่าน​ให้​พวก​เขา แต่​จะ​ไม่​ฆ่า​ท่าน​อย่าง​แน่นอน” พวก​เขา​ใช้​เชือก​ใหม่​สอง​เส้น​มัด​เขา​และ​พา​ขึ้น​มา​จาก​โขด​หิน

14 เมื่อ​เขา​มา​ถึง​เลฮี ชาว​ฟีลิสเตีย​ก็​โห่​ร้อง​เข้า​มา​หา​เขา พระวิญญาณของพระยาห์เวห์​ทรง​เข้า​มา​ทำงาน​ใน​ตัว​เขา​อย่าง​ทรง​พลัง เชือก​ที่​แขน​จึง​เป็น​เหมือน​ป่าน​ถูก​ไฟ​เผา เครื่อง​พันธนาการ​หลุด​ออก​จาก​มือ 15 เขา​พบ​กระดูก​ขา​กรรไกร​ลา​ที่​ยัง​สด​อยู่​ชิ้น​หนึ่ง จึง​เอื้อม​มือ​หยิบ​มา​ใช้​สังหาร​ชาย​หนึ่ง​พัน​คน 16 แซมสัน​กล่าว​ว่า “ด้วย​ขา​กรรไกร​ลา กอง​แล้ว​กอง​เล่า ด้วย​ขา​กรรไกร​ลา เรา​สังหาร​คน​หนึ่ง​พัน​คน” 17 เมื่อ​พูด​จบ เขา​โยน​กระดูก​ขา​กรรไกร​ออก​จาก​มือ สถานที่​นั้น​จึง​เรียก​ว่า​รามัทเลฮี*

18 เขา​กระหาย​น้ำ​อย่าง​ยิ่ง จึง​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “พระองค์​ประทาน​การ​ช่วย​กู้​ครั้ง​ยิ่งใหญ่​นี้​โดย​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์ บัดนี้​ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​ตาย​เพราะ​กระหาย​น้ำ และ​ตก​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​คน​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​หรือ?”

19 พระเจ้า​ทรง​แยก​แอ่ง​ที่​เลฮี​ให้​น้ำ​ไหล​ออก​มา เมื่อ​เขา​ดื่ม​แล้ว เขา​ก็​กลับ​มี​เรี่ยวแรง​และ​ฟื้น​ขึ้น สถานที่​นั้น​จึง​เรียก​ว่า​เอนฮักโคเร ซึ่ง​อยู่​ที่​เลฮี​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ 20 แซมสัน​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล​ยี่​สิบ​ปี​ใน​สมัย​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย

16

1 แซมสัน​ไป​กาซา เห็น​หญิง​โสเภณี​คน​หนึ่ง​ที่​นั่น และ​เข้า​ไป​หา​นาง 2 มี​คน​บอก​ชาว​กาซา​ว่า “แซมสัน​อยู่​ที่​นี่!” พวก​เขา​จึง​ล้อม​เขา​ไว้​และ​ซุ่ม​รอ​ตลอด​คืน​ที่​ประตู​เมือง พวก​เขา​อยู่​อย่าง​เงียบๆ ตลอด​คืน โดย​พูด​กัน​ว่า “รอ​จน​รุ่งเช้า แล้ว​เรา​จะ​ฆ่า​เขา” 3 แซมสัน​นอน​จน​ถึง​เที่ยงคืน แล้ว​ลุก​ขึ้น​จับ​บาน​ประตู​เมือง​ทั้ง​สอง​พร้อม​เสา​ประตู ถอน​ออก​ทั้ง​ดาล​ประตู แบก​ขึ้น​บ่า​ไป​ไว้​บน​ยอด​เขา​ที่​อยู่​ตรง​ข้าม​เฮโบรน

4 ต่อ​มา​เขา​รัก​หญิง​คน​หนึ่ง​ใน​หุบเขา​โสเรก ชื่อ​เดลิลา 5 บรรดา​ผู้ปกครอง​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​มา​หา​นาง​และ​พูด​ว่า “จง​ล่อ​เขา​และ​สืบ​ดู​ว่า​กำลัง​มหาศาล​ของ​เขา​มา​จาก​ไหน แล้ว​เรา​จะ​เอา​ชนะ มัด และ​ทำให้​เขา​สิ้น​ฤทธิ์​ได้​อย่างไร จาก​นั้น​พวก​เรา​แต่ละ​คน​จะ​ให้​เงิน​แก่​เจ้า​หนึ่ง​พัน​หนึ่ง​ร้อย​แผ่น”

6 เดลิลา​ถาม​แซมสัน​ว่า “โปรด​บอก​ฉัน​หน่อย​ว่า​กำลัง​มหาศาล​ของ​คุณ​มา​จาก​ไหน และ​จะ​ใช้​อะไร​มัด​คุณ​ให้​สิ้น​ฤทธิ์​ได้?”

7 แซมสัน​ตอบ​ว่า “ถ้า​ใช้​เชือก​ดิบ​เจ็ด​เส้น​ที่​ยัง​ไม่​แห้ง​มัด​ผม ผม​จะ​อ่อน​แรง​เหมือน​คน​ทั่วไป”

8 บรรดา​ผู้ปกครอง​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​นำ​เชือก​ดิบ​เจ็ด​เส้น​ที่​ยัง​ไม่​แห้ง​มา​ให้​นาง และ​นาง​ใช้​มัด​เขา 9 มี​คน​ซุ่ม​รอ​อยู่​ใน​ห้อง​ชั้น​ใน นาง​ร้อง​ว่า “แซมสัน! พวก​ฟีลิสเตีย​บุก​มา​แล้ว!” เขา​กระชาก​เชือก​ดิบ​ขาด​เหมือน​ด้าย​ป่าน​ขาด​เมื่อ​ถูก​ไฟ จึง​ไม่​มี​ใคร​รู้​ว่า​กำลัง​ของ​เขา​มา​จาก​ไหน

10 เดลิลา​พูด​กับ​แซมสัน​ว่า “คุณ​หลอก​ฉัน​และ​โกหก​ฉัน บัดนี้​บอก​ฉัน​หน่อย​ว่า​ต้อง​ใช้​อะไร​มัด​คุณ”

11 เขา​ตอบ​ว่า “ถ้า​ใช้​เชือก​ใหม่​ที่​ยัง​ไม่​เคย​ใช้งาน​มัด​ผม ผม​จะ​อ่อน​แรง​เหมือน​คน​ทั่วไป”

12 เดลิลา​จึง​ใช้​เชือก​ใหม่​มัด​เขา แล้ว​ร้อง​ว่า “แซมสัน! พวก​ฟีลิสเตีย​บุก​มา​แล้ว!” คน​ซุ่ม​รอ​อยู่​ใน​ห้อง​ชั้น​ใน แต่​เขา​กระชาก​เชือก​ที่​แขน​ขาด​เหมือน​ด้าย

13 เดลิลา​พูด​กับ​แซมสัน​ว่า “จน​ถึง​ตอน​นี้​คุณ​ยัง​หลอก​และ​โกหก​ฉัน บอก​มา​สิ​ว่า​ต้อง​ใช้​อะไร​มัด​คุณ”

เขา​ตอบ​ว่า “ถ้า​คุณ​ทอ​ปอย​ผม​ทั้ง​เจ็ด​บน​ศีรษะ​ของ​ผม​เข้า​กับ​ผืน​ผ้า​บน​กี่​ทอ​ผ้า”

14 นาง​ใช้​หมุด​ยึด​ไว้ แล้ว​ร้อง​ว่า “แซมสัน! พวก​ฟีลิสเตีย​บุก​มา​แล้ว!” เขา​ตื่น​ขึ้น​และ​กระชาก​หมุด​ของ​กี่​กับ​ผืน​ผ้า​หลุด​ออก

15 นาง​พูด​ว่า “คุณ​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า ‘ผม​รัก​คุณ’ ใน​เมื่อ​ใจ​ของ​คุณ​ไม่​ได้​อยู่​กับ​ฉัน? คุณ​หลอก​ฉัน​สาม​ครั้ง​แล้ว แต่​ยัง​ไม่​บอก​ว่า​กำลัง​มหาศาล​ของ​คุณ​มา​จาก​ไหน”

16 นาง​ใช้​คำ​พูด​รบเร้า​และ​บีบคั้น​เขา​ทุก​วัน จน​เขา​ทุกข์​ใจ​แทบ​ตาย 17 เขา​จึง​เผย​ความ​ใน​ใจ​ทั้งหมด​แก่​นาง​ว่า “ไม่​เคย​มี​มีดโกน​แตะ​ศีรษะ​ผม เพราะ​ผม​เป็น​นาศีร์​ของ​พระเจ้า​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์​มารดา ถ้า​โกน​ผม กำลัง​จะ​จาก​ผม​ไป ผม​จะ​อ่อน​แรง​เหมือน​คน​ทั่วไป”

18 เมื่อ​เดลิลา​เห็น​ว่า​เขา​เผย​ความ​ใน​ใจ​ทั้งหมด​แล้ว นาง​ก็​ส่ง​คน​ไป​เรียก​บรรดา​ผู้ปกครอง​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ว่า “ขึ้น​มา​ได้​แล้ว เพราะ​เขา​เผย​ความ​ใน​ใจ​ทั้งหมด​แก่​ฉัน​แล้ว” พวก​เขา​จึง​ขึ้น​มา​หา​นาง​พร้อม​กับ​นำ​เงิน​มา​ด้วย 19 นาง​ให้​เขา​นอน​หลับ​บน​ตัก เรียก​ชาย​คน​หนึ่ง​มา​โกน​ปอย​ผม​ทั้ง​เจ็ด​บน​ศีรษะ แล้ว​นาง​ก็​เริ่ม​กำราบ​เขา กำลัง​ของ​เขา​จาก​ไป 20 นาง​ร้อง​ว่า “แซมสัน! พวก​ฟีลิสเตีย​บุก​มา​แล้ว!”

เขา​ตื่น​ขึ้น​และ​พูด​ว่า “ผม​จะ​ออก​ไป​เหมือน​ครั้ง​ก่อนๆ แล้ว​สลัด​ตัว​ให้​เป็น​อิสระ” แต่​เขา​ไม่​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​จาก​เขา​ไป​แล้ว 21 ชาว​ฟีลิสเตีย​จับ​เขา ควัก​ตา​ทั้ง​สอง แล้ว​พา​ลง​ไป​กาซา ใช้​ตรวน​ทองสัมฤทธิ์​ล่าม​ไว้ และ​ให้​โม่​แป้ง​อยู่​ใน​เรือนจำ 22 แต่​ผม​บน​ศีรษะ​เริ่ม​งอก​ขึ้น​อีก​หลัง​จาก​ที่​ถูก​โกน

23 บรรดา​ผู้ปกครอง​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​มา​รวม​ตัว​กัน​เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​ครั้ง​ใหญ่​แด่​พระดาโกน​เทพเจ้า​ของ​ตน​และ​เฉลิม​ฉลอง เพราะ​พวก​เขา​กล่าว​ว่า “เทพเจ้า​ของ​เรา​ได้​มอบ​แซมสัน​ผู้​เป็น​ศัตรู​ให้​แก่​เรา​แล้ว” 24 เมื่อ​ประชาชน​เห็น​เขา ก็​สรรเสริญ​เทพเจ้า​ของ​ตน​ว่า “เทพเจ้า​ของ​เรา​ได้​มอบ​ศัตรู​ผู้​ทำลาย​แผ่นดิน​ของ​เรา​และ​ฆ่า​พวก​เรา​ไป​มากมาย​ให้​แก่​เรา​แล้ว”

25 เมื่อ​พวก​เขา​รื่นเริง จึง​พูด​ว่า “เรียก​แซมสัน​มา​แสดง​ให้​พวก​เรา​ดู” พวก​เขา​เรียก​แซมสัน​ออก​จาก​เรือนจำ เขา​แสดง​ต่อ​หน้า​พวก​เขา แล้ว​พวก​เขา​ให้​เขา​ยืน​ระหว่าง​เสา 26 แซมสัน​บอก​เด็ก​ชาย​ที่​จูง​มือ​เขา​ว่า “ให้​เรา​คลำ​หา​เสา​ที่​ค้ำ​อาคาร เพื่อ​เรา​จะ​ได้​พิง​เสา​เหล่า​นั้น” 27 อาคาร​นั้น​เต็ม​ไป​ด้วย​ชาย​หญิง บรรดา​ผู้ปกครอง​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ทั้งหมด​อยู่​ที่​นั่น และ​บน​หลังคา​มี​ชาย​หญิง​ประมาณ​สาม​พัน​คน​มอง​ดู​แซมสัน​แสดง 28 แซมสัน​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า โปรด​ระลึก​ถึง​ข้าพเจ้า ข้า​แต่​พระเจ้า โปรด​เสริม​กำลัง​ข้าพเจ้า​อีก​เพียง​ครั้ง​เดียว เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​แก้​แค้น​ชาว​ฟีลิสเตีย​ใน​ครั้ง​เดียว​ให้​สาสม​กับ​ดวงตา​ทั้ง​สอง​ข้าง​ของ​ข้าพเจ้า” 29 แซมสัน​จับ​เสา​กลาง​สอง​ต้น​ที่​ค้ำ​อาคาร มือ​ขวา​จับ​ต้น​หนึ่ง มือ​ซ้าย​จับ​อีก​ต้น แล้ว​พิง​เสา​ไว้ 30 เขา​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​เรา​ตาย​พร้อม​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย!” แล้ว​โถม​กาย​ลง​สุด​กำลัง อาคาร​ก็​ถล่ม​ทับ​บรรดา​ผู้ปกครอง​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ภายใน ดังนั้น​คน​ที่​เขา​ฆ่า​ตอน​ตาย​จึง​มาก​กว่า​คน​ที่​เขา​ฆ่า​ตลอด​ชีวิต

31 พี่น้อง​กับ​ทุก​คน​ใน​ครอบครัว​บิดา​ลง​มา​รับ​ศพ นำ​ขึ้น​ไป​ฝัง​ไว้​ระหว่าง​โศราห์​กับ​เอชทาโอล ใน​ที่​ฝัง​ศพ​ของ​มาโนอาห์​บิดา​ของ​เขา เขา​ปกครอง​และ​วินิจฉัย​อิสราเอล​ยี่​สิบ​ปี

17

1 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม​ชื่อ​มีคาห์ 2 เขา​พูด​กับ​มารดา​ว่า “เงิน​หนึ่ง​พัน​หนึ่ง​ร้อย​แผ่น​ที่​มี​คน​เอา​ไป​จาก​แม่ ซึ่ง​แม่​ได้​กล่าว​คำ​สาปแช่ง​ให้​ลูก​ได้ยิน​นั้น เงิน​อยู่​กับ​ลูก ลูก​เป็น​คน​เอา​ไป​เอง”

มารดา​กล่าว​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​พร​แก่​ลูก​ของ​แม่!”

3 เขา​คืน​เงิน​หนึ่ง​พัน​หนึ่ง​ร้อย​แผ่น​แก่​มารดา แล้ว​มารดา​พูด​ว่า “แม่​ขอ​อุทิศ​เงิน​นี้​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​อย่าง​แน่นอน เพื่อ​นำ​ไป​ทำ​รูป​แกะ​สลัก​กับ​รูป​หล่อ​ให้​ลูก บัดนี้​แม่​จะ​คืน​เงิน​ให้​ลูก”

4 เมื่อ​เขา​คืน​เงิน​แก่​มารดา นาง​นำ​เงิน​สอง​ร้อย​แผ่น​ไป​ให้​ช่าง​เงิน ซึ่ง​ทำ​เป็น​รูป​แกะ​สลัก​กับ​รูป​หล่อ​จาก​เงิน​นั้น รูป​เหล่า​นั้น​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​มีคาห์

5 มีคาห์​คน​นี้​มี​สถาน​บูชา​เทพเจ้า เขา​ทำ​เอโฟด​กับ​เทราฟิม* และ​แต่งตั้ง​บุตร​ชาย​คน​หนึ่ง​ให้​เป็น​ปุโรหิต​ของ​ตน 6 ใน​สมัย​นั้น​อิสราเอล​ไม่​มี​กษัตริย์ ทุก​คน​ต่าง​ทำ​สิ่ง​ที่​เห็น​ว่า​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของ​ตนเอง 7 มี​ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​จาก​เบธเลเฮม​ยูดาห์ อยู่​ใน​ตระกูล​ยูดาห์ เขา​เป็น​คน​เลวี​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น 8 ชาย​คน​นั้น​ออก​จาก​เมือง​เบธเลเฮม​ยูดาห์​เพื่อ​หา​ที่​อาศัย ระหว่าง​เดินทาง​ก็​มา​ถึง​บ้าน​มีคาห์​ใน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม 9 มีคาห์​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​มา​จาก​ไหน?”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เป็น​คน​เลวี​จาก​เบธเลเฮม​ยูดาห์ กำลัง​หา​ที่​อาศัย”

10 มีคาห์​พูด​ว่า “มา​อยู่​กับ​เรา​เถอะ เป็น​เหมือน​บิดา​และ​เป็น​ปุโรหิต​ให้​เรา แล้ว​เรา​จะ​ให้​เงิน​ปี​ละ​สิบ​แผ่น เสื้อ​ผ้า​หนึ่ง​ชุด และ​อาหาร​แก่​ท่าน” คน​เลวี​จึง​เข้า​ไป​อยู่​กับ​เขา 11 คน​เลวี​พอใจ​ที่​จะ​อยู่​กับ​มีคาห์ ชาย​หนุ่ม​เป็น​เหมือน​บุตร​คน​หนึ่ง​ของ​มีคาห์ 12 มีคาห์​แต่งตั้ง​คน​เลวี ชาย​หนุ่ม​จึง​เป็น​ปุโรหิต​ของ​เขา​และ​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​มีคาห์ 13 มีคาห์​กล่าว​ว่า “บัดนี้​เรา​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​จะ​ประทาน​สิ่ง​ดี​แก่​เรา เพราะ​เรา​มี​คน​เลวี​เป็น​ปุโรหิต”

18

1 ใน​สมัย​นั้น​อิสราเอล​ไม่​มี​กษัตริย์ ใน​เวลา​นั้น​เผ่า​ดาน​กำลัง​หา​ดินแดน​มรดก​เพื่อ​เข้า​อาศัย เพราะ​จน​ถึง​วัน​นั้น พวก​เขา​ยัง​ไม่​ได้​รับ​มรดก​ท่ามกลาง​เผ่า​ต่างๆ ของ​อิสราเอล 2 ชาว​ดาน​ส่ง​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ​ห้า​คน​จาก​ตระกูล​ของ​ตน ซึ่ง​คัดเลือก​จาก​คน​ทั้งหมด คน​เหล่า​นี้​มา​จาก​โศราห์​กับ​เอชทาโอล เพื่อ​ไป​สอดแนม​และ​สำรวจ​แผ่นดิน พวก​เขา​บอก​คน​ทั้ง​ห้า​ว่า “จง​ไป​สำรวจ​แผ่นดิน!”

คน​เหล่า​นั้น​มา​ถึง​บ้าน​มีคาห์​ใน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม​และ​พัก​อยู่​ที่​นั่น 3 เมื่อ​อยู่​ใกล้​บ้าน​มีคาห์ พวก​เขา​จำ​เสียง​ของ​ชาย​หนุ่ม​คน​เลวี​ได้ จึง​เข้า​ไป​ถาม​ว่า “ใคร​พา​ท่าน​มา​ที่​นี่? ท่าน​ทำ​อะไร​อยู่​ที่​นี่? ท่าน​มี​อะไร​อยู่​ที่​นี่​บ้าง?”

4 เขา​ตอบ​ว่า “มีคาห์​ปฏิบัติ​ต่อ​ข้าพเจ้า​เช่น​นี้ เขา​จ้าง​ข้าพเจ้า และ​ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​ปุโรหิต​ของ​เขา”

5 พวก​เขา​พูด​ว่า “โปรด​ทูล​ถาม​พระเจ้า​ว่า​การ​เดินทาง​ของ​พวก​เรา​จะ​สำเร็จ​หรือ​ไม่”

6 ปุโรหิต​ตอบ​ว่า “เดินทาง​ไป​โดย​สวัสดิภาพ หนทาง​ที่​พวก​ท่าน​กำลัง​ไป​นั้น​อยู่​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์”

7 ชาย​ทั้ง​ห้า​จาก​ไป​ถึง​เมือง​ลาอิช พวก​เขา​เห็น​ว่า​ประชาชน​ที่​นั่น​ใช้​ชีวิต​อย่าง​ปลอดภัย​ตาม​แบบ​ชาว​ไซดอน สงบ​และ​ไม่​ระแวง​ภัย ไม่​มี​ผู้​มี​อำนาจ​ใน​แผ่นดิน​ที่​จะ​ทำให้​พวก​เขา​อับอาย​ใน​เรื่อง​ใด พวก​เขา​อยู่​ห่าง​จาก​ชาว​ไซดอน​และ​ไม่​ติดต่อ​กับ​คน​อื่น 8 ชาย​ทั้ง​ห้า​กลับ​ไป​หา​พี่น้อง​ที่​โศราห์​กับ​เอชทาโอล พี่น้อง​ถาม​ว่า “พวก​ท่าน​มี​ข่าว​อะไร?”

9 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ลุก​ขึ้น ไป​โจมตี​คน​เหล่า​นั้น​กัน​เถอะ เพราะ​เรา​เห็น​แผ่นดิน​แล้ว แผ่นดิน​นั้น​ดี​มาก พวก​ท่าน​จะ​อยู่​นิ่ง​ทำไม? อย่า​รีรอ​ที่​จะ​ไป​เข้า​ครอบครอง​แผ่นดิน​นั้น 10 เมื่อ​ไป​ถึง พวก​ท่าน​จะ​พบ​ประชาชน​ที่​ไม่​ระแวง​ภัย​และ​แผ่นดิน​กว้าง​ใหญ่ เพราะ​พระเจ้า​ทรง​มอบ​แผ่นดิน​นั้น​ให้​พวก​ท่าน​แล้ว เป็น​สถานที่​ซึ่ง​ไม่​ขาด​สิ่ง​ใด​ใน​โลก”

11 ชาว​ดาน​ตระกูล​นั้น​จึง​ออก​จาก​โศราห์​กับ​เอชทาโอล มี​ชาย​ติด​อาวุธ​สำหรับ​สงคราม​หก​ร้อย​คน 12 พวก​เขา​ขึ้น​ไป​ตั้ง​ค่าย​ที่​คีริยาทเยอาริม​ใน​ยูดาห์ สถานที่​นั้น​จึง​เรียก​ว่า​มาหะเนห์ดาน​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ สถานที่​นั้น​อยู่​ด้าน​หลัง​คีริยาทเยอาริม 13 จาก​ที่​นั่น​พวก​เขา​เดิน​ผ่าน​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม​มา​ถึง​บ้าน​มีคาห์

14 ชาย​ห้า​คน​ที่​ไป​สอดแนม​ดินแดน​ลาอิช​บอก​พี่น้อง​ว่า “พวก​ท่าน​รู้​หรือ​ไม่​ว่า​ใน​บ้าน​เหล่า​นี้​มี​เอโฟด เทราฟิม* รูป​แกะ​สลัก และ​รูป​หล่อ? บัดนี้​จง​คิด​ดู​ว่า​ควร​ทำ​อย่างไร” 15 พวก​เขา​แวะ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ชาย​หนุ่ม​คน​เลวี คือ​บ้าน​มีคาห์ และ​ถาม​สารทุกข์​สุกดิบ 16 ชาย​ชาว​ดาน​หก​ร้อย​คน​ซึ่ง​ติด​อาวุธ​สำหรับ​สงคราม​ยืน​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู 17 ชาย​ห้า​คน​ที่​ไป​สอดแนม​แผ่นดิน​ขึ้น​ไป​และ​เข้า​ไป​ข้าง​ใน เอา​รูป​แกะ​สลัก เอโฟด เทราฟิม และ​รูป​หล่อ ขณะ​ปุโรหิต​ยืน​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู​กับ​ชาย​ติด​อาวุธ​หก​ร้อย​คน

18 เมื่อ​คน​เหล่า​นั้น​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​มีคาห์​และ​เอา​รูป​แกะ​สลัก เอโฟด เทราฟิม และ​รูป​หล่อ ปุโรหิต​ถาม​ว่า “พวก​ท่าน​กำลัง​ทำ​อะไร?”

19 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “เงียบ​เสีย เอา​มือ​ปิด​ปาก​ไว้ แล้ว​ไป​กับ​เรา มา​เป็น​เหมือน​บิดา​และ​เป็น​ปุโรหิต​ให้​เรา อย่าง​ไหน​ดี​กว่า​สำหรับ​ท่าน เป็น​ปุโรหิต​ให้​ครัว​เรือน​ของ​ชาย​เพียง​คน​เดียว หรือ​เป็น​ปุโรหิต​ให้​เผ่า​กับ​ตระกูล​หนึ่ง​ใน​อิสราเอล?”

20 ปุโรหิต​ดีใจ จึง​หยิบ​เอโฟด เทราฟิม และ​รูป​แกะ​สลัก แล้ว​ไป​กับ​ประชาชน 21 พวก​เขา​หัน​กลับ​ออก​เดินทาง โดย​ให้​เด็ก​เล็ก ฝูง​สัตว์ และ​ทรัพย์สิน​ไป​ข้าง​หน้า 22 เมื่อ​พวก​เขา​ไป​ไกล​จาก​บ้าน​มีคาห์​พอสมควร ชาย​ที่​อยู่​ตาม​บ้าน​ใกล้​เรือน​เคียง​ของ​มีคาห์​ก็​มา​รวม​ตัว​กัน​และ​ตาม​ชาว​ดาน​ทัน 23 เมื่อ​พวก​เขา​ร้อง​เรียก​ชาว​ดาน คน​เหล่า​นั้น​หัน​มา​ถาม​มีคาห์​ว่า “ท่าน​เป็น​อะไร จึง​พา​คน​มา​มากมาย​เช่น​นี้?”

24 เขา​ตอบ​ว่า “พวก​ท่าน​เอา​เทพเจ้า​ที่​เรา​สร้าง​ไว้​และ​เอา​ปุโรหิต​ไป​แล้ว เรา​ยัง​เหลือ​อะไร​อีก? แล้ว​จะ​ถาม​ได้​อย่างไร​ว่า ‘ท่าน​เป็น​อะไร?’ ”

25 ชาว​ดาน​ตอบ​เขา​ว่า “อย่า​ให้​เรา​ได้ยิน​เสียง​ของ​ท่าน มิ​ฉะนั้น​คน​ใจ​ร้อน​อาจ​เข้า​โจมตี แล้ว​ท่าน​กับ​คน​ใน​ครอบครัว​จะ​เสีย​ชีวิต”

26 ชาว​ดาน​เดินทาง​ต่อ​ไป เมื่อ​มีคาห์​เห็น​ว่า​พวก​เขา​มี​กำลัง​เหนือ​กว่า​ตน จึง​หัน​กลับ​บ้าน 27 ชาว​ดาน​นำ​สิ่ง​ที่​มีคาห์​สร้าง​ขึ้น​และ​พา​ปุโรหิต​ของ​เขา​ไป​ด้วย แล้ว​มา​ถึง​เมือง​ลาอิช​ซึ่ง​มี​ประชาชน​สงบ​และ​ไม่​ระแวง​ภัย พวก​เขา​สังหาร​คน​เหล่า​นั้น​ด้วย​ดาบ​และ​จุด​ไฟ​เผา​เมือง 28 ไม่​มี​ผู้​ใด​มา​ช่วย​กู้ เพราะ​เมือง​อยู่​ไกล​จาก​ไซดอน​และ​ไม่​ติดต่อ​กับ​คน​อื่น เมือง​นั้น​อยู่​ใน​หุบเขา​ใกล้​เบธเรโหบ ชาว​ดาน​สร้าง​เมืองขึ้น​ใหม่​และ​อาศัย​อยู่​ใน​นั้น 29 พวก​เขา​ตั้ง​ชื่อ​เมือง​ว่า​ดาน ตาม​ชื่อ​ดาน​บรรพบุรุษ​ซึ่ง​เกิด​แก่​อิสราเอล แต่​เดิม​เมือง​นั้น​ชื่อ​ลาอิช 30 ชาว​ดาน​ตั้ง​รูป​แกะ​สลัก​ไว้​สำหรับ​ตน โยนาธาน​บุตร​เกอร์โชม บุตร​โมเสส กับ​บุตร​ชาย​ของ​เขา​เป็น​ปุโรหิต​ประจำ​เผ่า​ดาน​จน​ถึง​วัน​ที่​ชาว​แผ่นดิน​ถูก​กวาด​ต้อน​เป็น​เชลย 31 พวก​เขา​ตั้ง​รูป​แกะ​สลัก​ที่​มีคาห์​ทำ​ไว้​สำหรับ​ตน และ​รูป​นั้น​อยู่​ตลอด​เวลา​ที่​พระ​นิเวศ​ของ​พระเจ้า​ตั้ง​อยู่​ใน​ชิโลห์

19

1 ใน​สมัย​นั้น เมื่อ​อิสราเอล​ไม่​มี​กษัตริย์ มี​คน​เลวี​คน​หนึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​ส่วน​ที่​ห่าง​ไกล​ของ​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม เขา​รับ​หญิง​คน​หนึ่ง​จาก​เบธเลเฮม​ยูดาห์​มา​เป็น​ภรรยา​น้อย 2 ภรรยา​น้อย​นอกใจ​เขา แล้ว​จาก​ไป​ยัง​บ้าน​บิดา​ที่​เบธเลเฮม​ยูดาห์​และ​อยู่​ที่​นั่น​สี่​เดือน 3 สามี​จึง​ออก​เดินทาง​ตาม​ไป​เพื่อ​พูด​อย่าง​อ่อนโยน​และ​พา​นาง​กลับ​มา เขา​พา​คน​รับใช้​กับ​ลา​สอง​ตัว​ไป​ด้วย นาง​พา​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​บิดา เมื่อ​บิดา​ของ​หญิง​สาว​เห็น​เขา​ก็​ดีใจ​ที่​ได้​พบ 4 พ่อตา​ของ​เขา​คือ​บิดา​ของ​หญิง​สาว​รั้ง​เขา​ไว้ เขา​จึง​อยู่​ด้วย​สาม​วัน พวก​เขา​กิน ดื่ม และ​พัก​อยู่​ที่​นั่น

5 วัน​ที่​สี่​พวก​เขา​ตื่น​แต่​เช้า ชาย​คน​นั้น​ลุก​ขึ้น​จะ​ออก​เดินทาง บิดา​ของ​หญิง​สาว​พูด​กับ​ลูกเขย​ว่า “กิน​ขนม​ปัง​สัก​หน่อย​ให้​มี​กำลัง​ก่อน แล้ว​ค่อย​เดินทาง​ต่อ” 6 ทั้ง​สอง​จึง​นั่ง​กิน​และ​ดื่ม​ด้วย​กัน แล้ว​บิดา​ของ​หญิง​สาว​พูด​กับ​ชาย​คน​นั้น​ว่า “โปรด​ค้างคืน​และ​พัก​ให้​สำราญ​ใจ” 7 ชาย​คน​นั้น​ลุก​ขึ้น​จะ​เดินทาง แต่​พ่อตา​รบเร้า เขา​จึง​พัก​อยู่​ที่​นั่น​อีก 8 วัน​ที่​ห้า​เขา​ตื่น​แต่​เช้า​จะ​ออก​เดินทาง บิดา​ของ​หญิง​สาว​พูด​ว่า “โปรด​กิน​อะไร​ให้​มี​กำลัง​และ​รอ​จน​บ่าย​คล้อย” ทั้ง​สอง​จึง​กิน​ด้วย​กัน

9 เมื่อ​ชาย​คน​นั้น​กับ​ภรรยา​น้อย​และ​คน​รับใช้​ลุก​ขึ้น​จะ​ออก​เดินทาง พ่อตา​คือ​บิดา​ของ​หญิง​สาว​พูด​ว่า “ตอน​นี้​ใกล้​ค่ำ​แล้ว โปรด​ค้างคืน วัน​กำลัง​จะ​สิ้น​แล้ว อยู่​ที่​นี่​ให้​สำราญ​ใจ พรุ่งนี้​เช้า​ค่อย​ออก​เดินทาง​กลับ​บ้าน” 10 แต่​ชาย​คน​นั้น​ไม่​ยอม​ค้างคืน เขา​ลุก​ขึ้น​เดินทาง​มา​ถึง​บริเวณ​ใกล้​เยบุส ซึ่ง​เรียก​อีก​ชื่อ​ว่า​เยรูซาเล็ม มี​ลา​สอง​ตัว​ผูก​อาน​และ​ภรรยา​น้อย​ไป​กับ​เขา

11 เมื่อ​พวก​เขา​อยู่​ใกล้​เยบุส เวลา​ก็​ล่วง​ไป​มาก คน​รับใช้​พูด​กับ​นาย​ว่า “มา​เถอะ ให้​เรา​เข้า​ไป​พัก​ใน​เมือง​ของ​ชาว​เยบุส​นี้​กัน”

12 นาย​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​ไม่​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ของ​คน​ต่าง​ชาติ​ซึ่ง​ไม่​ใช่​ชาว​อิสราเอล แต่​จะ​เดิน​ต่อ​ไป​ยัง​กิเบอาห์” 13 เขา​บอก​คน​รับใช้​ว่า “มา​เถอะ ให้​เรา​เข้า​ไป​ใกล้​เมือง​ใด​เมือง​หนึ่ง​ใน​แถบ​นี้ แล้ว​พัก​ค้างคืน​ที่​กิเบอาห์​หรือ​รามาห์” 14 พวก​เขา​จึง​เดินทาง​ต่อ​ไป ดวง​อาทิตย์​ตก​ขณะ​อยู่​ใกล้​กิเบอาห์​ซึ่ง​เป็น​เมือง​ของ​เผ่า​เบนยามิน 15 พวก​เขา​แวะ​เข้า​ไป​ใน​กิเบอาห์​เพื่อ​พัก​ค้างคืน ชาย​คน​นั้น​นั่ง​อยู่​บน​ถนน​ใน​เมือง เพราะ​ไม่​มี​ใคร​รับ​พวก​เขา​เข้า​พัก​ใน​บ้าน

16 ตอน​เย็น​มี​ชาย​ชรา​คน​หนึ่ง​กลับ​จาก​ทำงาน​ใน​ทุ่ง เขา​มา​จาก​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม​และ​อาศัย​อยู่​ใน​กิเบอาห์ แต่​ชาว​เมือง​นั้น​เป็น​ชาว​เบนยามิน 17 เขา​เงย​หน้า​ขึ้น​เห็น​ผู้​เดินทาง​นั่ง​อยู่​บน​ถนน​ใน​เมือง จึง​ถาม​ว่า “ท่าน​กำลัง​จะ​ไป​ไหน และ​มา​จาก​ไหน?”

18 ชาย​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “เรา​กำลัง​เดินทาง​จาก​เบธเลเฮม​ยูดาห์​ไป​ยัง​ส่วน​ที่​ห่าง​ไกล​ของ​แถบ​ภูเขา​เอฟราอิม ข้าพเจ้า​เป็น​คน​จาก​ที่​นั่น​และ​เพิ่ง​ไป​เบธเลเฮม​ยูดาห์​มา บัดนี้​กำลัง​ไป​ยัง​พระ​นิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์ แต่​ไม่​มี​ใคร​รับ​ข้าพเจ้า​เข้า​บ้าน 19 เรา​มี​ทั้ง​ฟาง​และ​อาหาร​สำหรับ​ลา มี​ขนม​ปัง​กับ​เหล้า​องุ่น​สำหรับ​ข้าพเจ้า ผู้​รับใช้​ของ​ท่าน และ​ชาย​หนุ่ม​ที่​อยู่​กับ​ผู้​รับใช้​ของ​ท่าน เรา​ไม่​ขาด​สิ่ง​ใด”

20 ชาย​ชรา​ตอบ​ว่า “สันติสุข​จง​มี​แก่​ท่าน ให้​ข้าพเจ้า​จัด​หา​ทุก​สิ่ง​ที่​ท่าน​ต้องการ แต่​อย่า​นอน​บน​ถนน​ใน​เมือง​เลย” 21 เขา​จึง​พา​ชาย​คน​นั้น​เข้า​บ้าน​และ​ให้​อาหาร​ลา พวก​เขา​ล้าง​เท้า กิน​และ​ดื่ม 22 ขณะ​ที่​กำลัง​รื่นเริง ชาย​ชาว​เมือง​กลุ่ม​หนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​คน​ชั่ว​ร้าย​มา​ล้อม​บ้าน ทุบ​ประตู และ​พูด​กับ​ชาย​ชรา​ผู้​เป็น​เจ้าของ​บ้าน​ว่า “ส่ง​ผู้ชาย​ที่​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ของ​เจ้า​ออก​มา​ให้​เรา​ร่วมเพศ​กับ​เขา!”

23 เจ้าของ​บ้าน​ออก​ไป​หา​พวก​เขา​และ​พูด​ว่า “อย่า​เลย พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​อย่า​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย​เช่น​นี้ ใน​เมื่อ​ชาย​คน​นี้​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า​แล้ว อย่า​ทำ​เรื่อง​เลว​ทราม​นี้​เลย 24 ข้าพเจ้า​มี​บุตร​สาว​พรหมจารี และ​ชาย​คน​นี้​มี​ภรรยา​น้อย ข้าพเจ้า​จะ​พา​พวก​นาง​ออก​มา พวก​ท่าน​จะ​ข่มเหง​และ​ทำ​กับ​พวก​นาง​ตาม​ที่​เห็น​ว่า​ดี​ก็​ได้ แต่​อย่า​ทำ​เรื่อง​เลว​ทราม​เช่น​นี้​กับ​ชาย​คน​นี้”

25 แต่​ชาย​เหล่า​นั้น​ไม่​ยอม​ฟัง คน​เลวี​จึง​จับ​ภรรยา​น้อย​ของ​ตน​พา​ออก​ไป​ให้​พวก​เขา พวก​เขา​ข่มขืน​และ​ทารุณ​นาง​ตลอด​คืน​จน​ถึง​เช้า พอ​ฟ้า​เริ่ม​สาง​จึง​ปล่อย​นาง​ไป 26 ตอน​รุ่งสาง หญิง​นั้น​มา​ล้ม​ลง​ตรง​ประตู​บ้าน​ที่​ผู้​เป็น​นาย​ของ​นาง​พัก​อยู่ และ​อยู่​ตรง​นั้น​จน​สว่าง 27 ตอน​เช้า ผู้​เป็น​นาย​ของ​นาง​ลุก​ขึ้น เปิด​ประตู​บ้าน และ​ออก​มา​จะ​เดินทาง​ต่อ ภรรยา​น้อย​ของ​เขา​ล้ม​อยู่​ตรง​ประตู​บ้าน มือ​ทั้ง​สอง​วาง​อยู่​บน​ธรณี​ประตู

28 เขา​พูด​กับ​นาง​ว่า “ลุก​ขึ้น ไป​กัน​เถอะ!” แต่​ไม่​มี​เสียง​ตอบ เขา​จึง​ยก​นาง​ขึ้น​บน​หลัง​ลา แล้ว​ออก​เดินทาง​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน

29 เมื่อ​กลับ​ถึง​บ้าน เขา​หยิบ​มีด​มา​ตัด​ร่าง​ภรรยา​น้อย แยก​ออก​ที​ละ​ส่วน​เป็น​สิบ​สอง​ชิ้น แล้ว​ส่ง​ชิ้น​ส่วน​ไป​ทั่ว​ทุก​เขต​แดน​ของ​อิสราเอล 30 ทุก​คน​ที่​เห็น​ต่าง​พูด​ว่า “การ​กระทำ​เช่น​นี้​ไม่​เคย​เกิด​ขึ้น​หรือ​มี​ใคร​เคย​พบ​เห็น ตั้งแต่​วัน​ที่​ชาว​อิสราเอล​ขึ้น​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​จน​ถึง​วัน​นี้! จง​พิจารณา​เรื่อง​นี้ ปรึกษา​กัน แล้ว​บอก​ความเห็น​ของ​พวก​ท่าน”

20

1 ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ออก​มา ชุมนุมชน​มา​รวม​ตัว​เป็น​หนึ่ง​เดียว ตั้งแต่​ดาน​ถึง​เบเออร์เชบา รวม​ทั้ง​แผ่นดิน​กิเลอาด มา​ชุมนุม​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​ที่​มิสปาห์ 2 บรรดา​หัวหน้า​ของ​ประชาชน​ทุก​เผ่า​ใน​อิสราเอล​มา​ร่วม​ชุมนุม​กับ​ประชาชน​ของ​พระเจ้า มี​ทหาร​ราบ​ถือ​ดาบ​สี่​แสน​คน 3 (ชาว​เบนยามิน​ได้ยิน​ว่า​ชาว​อิสราเอล​ขึ้น​ไป​มิสปาห์​แล้ว) ชาว​อิสราเอล​กล่าว​ว่า “จง​บอก​เรา​ว่า​เรื่อง​ชั่ว​ร้าย​นี้​เกิด​ขึ้น​ได้​อย่างไร?”

4 คน​เลวี​ซึ่ง​เป็น​สามี​ของ​หญิง​ที่​ถูก​ฆ่า​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​กับ​ภรรยา​น้อย​เข้า​ไป​พัก​ค้างคืน​ที่​กิเบอาห์​ของ​เบนยามิน 5 ชาย​ชาว​กิเบอาห์​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​ข้าพเจ้า ล้อม​บ้าน​ใน​เวลา​กลางคืน พวก​เขา​ตั้งใจ​จะ​ฆ่า​ข้าพเจ้า และ​ข่มขืน​ภรรยา​น้อย​ของ​ข้าพเจ้า แล้ว​นาง​ก็​ตาย 6 ข้าพเจ้า​จึง​นำ​ภรรยา​น้อย​มา​ตัด​เป็น​ชิ้นๆ แล้ว​ส่ง​ไป​ทั่ว​ดินแดน​มรดก​ของ​อิสราเอล เพราะ​พวก​เขา​ทำ​สิ่ง​ลามก​และ​เรื่อง​เลว​ทราม​ใน​อิสราเอล 7 ชาว​อิสราเอล​ทั้งหลาย ขอ​ทุก​คน​เสนอ​ความเห็น​และ​ปรึกษา​กัน​ที่​นี่”

8 ประชาชน​ทั้งหมด​ลุก​ขึ้น​เป็น​หนึ่ง​เดียว​และ​กล่าว​ว่า “พวก​เรา​จะ​ไม่​มี​ใคร​กลับ​เต็นท์​หรือ​บ้าน​ของ​ตน 9 บัดนี้​เรา​จะ​ทำ​กับ​กิเบอาห์​ดังนี้ เรา​จะ​จับ​ฉลาก​กัน​ขึ้น​ไป​โจมตี​เมือง​นั้น 10 เรา​จะ​เลือก​ชาย​สิบ​คน​จาก​ทุก​หนึ่ง​ร้อย​คน​ทั่ว​ทุก​เผ่า​อิสราเอล หนึ่ง​ร้อย​คน​จาก​ทุก​หนึ่ง​พัน​คน และ​หนึ่ง​พัน​คน​จาก​ทุก​หนึ่ง​หมื่น​คน เพื่อ​จัด​หา​เสบียง​ให้​ประชาชน เมื่อ​ประชาชน​ไป​ถึง​กิเบอาห์​ของ​เบนยามิน จะ​ได้​จัดการ​กับ​กิเบอาห์​ตาม​ที่​ควร​แก่​เรื่อง​เลว​ทราม​ทั้งหมด​ที่​ชาว​เมือง​ทำ​ใน​อิสราเอล” 11 ชาย​อิสราเอล​ทั้งหมด​จึง​รวม​ตัว​ต่อต้าน​เมือง​นั้น เป็น​อัน​หนึ่ง​อัน​เดียวกัน

12 เผ่า​ต่างๆ ของ​อิสราเอล​ส่ง​คน​ไป​ทั่ว​เผ่า​เบนยามิน บอก​ว่า “เรื่อง​ชั่ว​ร้าย​ที่​เกิด​ขึ้น​ท่ามกลาง​พวก​ท่าน​คือ​อะไร? 13 บัดนี้​จง​ส่ง​ตัว​ชาย​ชั่ว​เหล่า​นั้น​ใน​กิเบอาห์​มา​ให้​เรา เพื่อ​จะ​ประหาร​และ​กำจัด​ความ​ชั่ว​ออก​จาก​อิสราเอล”

แต่​เบนยามิน​ไม่​ยอม​ฟัง​เสียง​ของ​ชาว​อิสราเอล​พี่น้อง​ของ​ตน 14 ชาว​เบนยามิน​ออก​จาก​เมือง​ต่างๆ มา​รวม​ตัว​กัน​ที่​กิเบอาห์ เพื่อ​ออก​ไป​สู้​รบ​กับ​ชาว​อิสราเอล 15 วัน​นั้น​นับ​ชาย​ชาว​เบนยามิน​ที่​ออก​จาก​เมือง​ต่างๆ และ​ถือ​ดาบ​ได้​สอง​หมื่น​หก​พัน​คน นอกเหนือ​จาก​ชาว​กิเบอาห์​ซึ่ง​มี​ทหาร​คัดเลือก​เจ็ด​ร้อย​คน 16 ใน​กองทัพ​ทั้งหมด​นี้​มี​ชาย​ถนัด​มือ​ซ้าย​ที่​คัดเลือก​ไว้​เจ็ด​ร้อย​คน ทุก​คนใช้​สาย​เหวี่ยง​หิน​ได้​แม่นยำ แม้​เล็ง​ที่​เส้น​ผม​ก็​ไม่​พลาด 17 นับ​ชาย​อิสราเอล​ที่​ถือ​ดาบ​โดย​ไม่​นับ​เบนยามิน​ได้​สี่​แสน​คน ทุก​คน​เป็น​นักรบ

18 ชาว​อิสราเอล​ลุก​ขึ้น​ไป​เบธเอล​และ​ทูล​ถาม​พระเจ้า พวก​เขา​ถาม​ว่า “ใคร​ควร​ขึ้น​ไป​สู้​กับ​ชาว​เบนยามิน​ก่อน?”

พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “ยูดาห์​ก่อน”

19 ชาว​อิสราเอล​ตื่น​แต่​เช้า​และ​ตั้ง​ค่าย​สู้​กับ​กิเบอาห์ 20 ชาย​อิสราเอล​ออก​ไป​สู้​รบ​กับ​เบนยามิน และ​จัด​แนวรบ​เผชิญหน้า​กับ​พวก​เขา​ที่​กิเบอาห์ 21 ชาว​เบนยามิน​ออก​จาก​กิเบอาห์ และ​วัน​นั้น​สังหาร​ชาย​อิสราเอล​ไป​สอง​หมื่น​สอง​พัน​คน 22 แต่​ประชาชน​คือ​ชาย​อิสราเอล​เสริม​กำลังใจ และ​จัด​แนวรบ​อีก​ครั้ง ณ ที่​เดียว​กับ​ที่​จัด​ใน​วัน​แรก 23 ชาว​อิสราเอล​ขึ้น​ไป​ร้องไห้​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​จน​ถึง​เย็น และ​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพเจ้า​ควร​เข้า​ไป​สู้​รบ​กับ​ชาว​เบนยามิน​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า​อีก​หรือ?”

พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “จง​ขึ้น​ไป​สู้​กับ​เขา”

24 วัน​ที่​สอง ชาว​อิสราเอล​เข้า​ไป​ต่อสู้​กับ​ชาว​เบนยามิน 25 วัน​ที่​สอง เบนยามิน​ออก​จาก​กิเบอาห์​มา​สู้​กับ​พวก​เขา และ​สังหาร​ชาว​อิสราเอล​ไป​อีก​หนึ่ง​หมื่น​แปด​พัน​คน ทุก​คน​เป็น​ผู้​ถือ​ดาบ

26 แล้ว​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ขึ้น​ไป​เบธเอล พวก​เขา​ร้องไห้ นั่ง​อยู่​ที่​นั่น​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ และ​อด​อาหาร​ใน​วัน​นั้น​จน​ถึง​เย็น แล้ว​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​กับ​เครื่อง​สันติ​บูชา​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ 27 ชาว​อิสราเอล​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์ (ใน​สมัย​นั้น​หีบ​พันธสัญญา​ของ​พระเจ้า​ตั้ง​อยู่​ที่​นั่น 28 และ​ฟีเนหัส​บุตร​เอเลอาซาร์ บุตร​อาโรน ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​หีบ) ว่า “ข้าพเจ้า​ควร​ออก​ไป​สู้​กับ​ชาว​เบนยามิน​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า​อีก หรือ​ควร​หยุด?”

พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “จง​ขึ้น​ไป เพราะ​พรุ่งนี้​เรา​จะ​ทำให้​เขา​พ่าย​แพ้​แก่​เจ้า”

29 อิสราเอล​วาง​คน​ซุ่ม​ไว้​รอบ​กิเบอาห์ 30 วัน​ที่​สาม ชาว​อิสราเอล​ขึ้น​ไป​ต่อสู้​กับ​ชาว​เบนยามิน และ​จัด​แนวรบ​เผชิญ​กิเบอาห์​เหมือน​ครั้ง​ก่อนๆ 31 ชาว​เบนยามิน​ออก​มา​ต่อสู้​และ​ถูก​ล่อ​ให้​ออก​ห่าง​จาก​เมือง พวก​เขา​เริ่ม​โจมตี​และ​ฆ่า​ประชาชน​ตาม​ถนน​หลวง​เหมือน​ครั้ง​ก่อน ถนน​สาย​หนึ่ง​ขึ้น​ไป​เบธเอล อีก​สาย​หนึ่ง​ไป​กิเบอาห์ พวก​เขา​ฆ่า​ชาย​อิสราเอล​ใน​ทุ่ง​ประมาณ​สาม​สิบ​คน

32 ชาว​เบนยามิน​พูด​ว่า “พวก​เขา​กำลัง​พ่าย​แพ้​ต่อ​เรา​เหมือน​ครั้ง​แรก” แต่​ชาว​อิสราเอล​พูด​ว่า “ให้​เรา​หนี​และ​ล่อ​พวก​เขา​ออก​จาก​เมือง​ไป​ตาม​ถนน​หลวง”

33 ชาย​อิสราเอล​ทั้งหมด​ลุก​จาก​ที่​ของ​ตน​และ​จัด​แนวรบ​ที่​บาอัลทามาร์ แล้ว​คน​ซุ่ม​ของ​อิสราเอล​ก็​พุ่ง​ออก​จาก​ที่​ซุ่ม​ที่​มาอาเรห์เกบา 34 ทหาร​คัดเลือก​หนึ่ง​หมื่น​คน​จาก​ทั่ว​อิสราเอล​เข้า​ประชิด​กิเบอาห์ การ​ต่อสู้​รุนแรง แต่​ชาว​เบนยามิน​ไม่​รู้​ว่า​ภัย​พิบัติ​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 35 พระยาห์เวห์​ทรง​ตี​เบนยามิน​ให้​พ่าย​แพ้​ต่อ​หน้า​อิสราเอล วัน​นั้น​ชาว​อิสราเอล​สังหาร​ชาย​เบนยามิน​สอง​หมื่น​ห้า​พัน​หนึ่ง​ร้อย​คน ทุก​คน​เป็น​ผู้​ถือ​ดาบ 36 ชาว​เบนยามิน​จึง​รู้​ว่า​ตน​พ่าย​แพ้ ชาย​อิสราเอล​ถอย​ร่น​ต่อ​หน้า​เบนยามิน เพราะ​พวก​เขา​วางใจ​ใน​กอง​ซุ่ม​ที่​ตั้ง​ไว้​รอบ​กิเบอาห์ 37 คน​ซุ่ม​รีบ​พุ่ง​เข้า​โจมตี​กิเบอาห์ แล้ว​กระจาย​กำลัง​สังหาร​คน​ทั้ง​เมือง​ด้วย​ดาบ 38 สัญญาณ​ที่​ชาย​อิสราเอล​นัดหมาย​กับ​คน​ซุ่ม​ไว้​คือ ให้​ก่อ​ควัน​กลุ่ม​ใหญ่​ลอย​ขึ้น​จาก​เมือง 39 เมื่อ​ชาย​อิสราเอล​หัน​กลับ​ใน​การ​รบ เบนยามิน​เริ่ม​โจมตี​และ​ฆ่า​ชาย​อิสราเอล​ประมาณ​สาม​สิบ​คน เพราะ​พวก​เขา​พูด​ว่า “พวก​เขา​กำลัง​พ่าย​แพ้​ต่อ​เรา​เหมือน​การ​รบ​ครั้ง​แรก​แน่นอน” 40 แต่​เมื่อ​กลุ่ม​ควัน​เริ่ม​ลอย​ขึ้น​จาก​เมือง​เป็น​เสา​ควัน ชาว​เบนยามิน​หัน​กลับ​ไป​มอง ควัน​ไฟ​จาก​เมือง​ทั้ง​เมือง​พุ่ง​ขึ้น​สู่​ท้อง​ฟ้า 41 ชาย​อิสราเอล​หัน​กลับ​มา ชาย​เบนยามิน​ก็​ขวัญ​เสีย เพราะ​เห็น​ว่า​ภัย​พิบัติ​มา​ถึง​ตน​แล้ว 42 พวก​เขา​จึง​หัน​หลัง​หนี​ชาย​อิสราเอล​ไป​ตาม​ทาง​สู่​ถิ่น​ทุรกันดาร แต่​การ​รบ​ไล่​ติดตาม​อย่าง​กระชั้น​ชิด และ​คน​ที่​ออก​มา​จาก​เมือง​ต่างๆ ก็​เข้า​มา​สังหาร​พวก​เขา​ท่ามกลาง​การ​รบ 43 ชาว​อิสราเอล​ล้อม​และ​ไล่​ตาม​ชาว​เบนยามิน บด​ขยี้​พวก​เขา​ตรง​บริเวณ​ที่​พัก ไป​จน​ถึง​ใกล้​กิเบอาห์​ทาง​ตะวัน​ออก 44 ชาย​เบนยามิน​ล้ม​ตาย​หนึ่ง​หมื่น​แปด​พัน​คน ทุก​คน​เป็น​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ 45 พวก​เขา​หัน​หนี​ไป​ยัง​ถิ่น​ทุรกันดาร มุ่งหน้า​ศิลาริมโมน ชาว​อิสราเอล​ไล่​ตาม​สังหาร​ผู้​ที่​แตก​กระจัด​กระจาย​ตาม​ถนน​อีก​ห้า​พัน​คน และ​ไล่​ตาม​อย่าง​กระชั้น​ชิด​ไป​ถึง​กิโดม ฆ่า​อีก​สอง​พัน​คน 46 ดังนั้น​วัน​นั้น​ชาย​เบนยามิน​ผู้​ถือ​ดาบ​ล้ม​ตาย​ทั้งหมด​สอง​หมื่น​ห้า​พัน​คน ทุก​คน​เป็น​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ 47 แต่​ชาย​หก​ร้อย​คน​หัน​หนี​ไป​ยัง​ถิ่น​ทุรกันดาร มุ่งหน้า​ศิลาริมโมน และ​พัก​อยู่​ที่​นั่น​สี่​เดือน 48 ชาย​อิสราเอล​หัน​กลับ​ไป​โจมตี​ชาว​เบนยามิน สังหาร​ด้วย​ดาบ ทั้งคน​ใน​เมือง​ทั้งหมด ฝูง​สัตว์ และ​ทุก​สิ่ง​ที่​พบ แล้ว​จุด​ไฟ​เผา​ทุก​เมือง​ที่​พบ​ด้วย

21

1 ชาย​อิสราเอล​ได้​สาบาน​ไว้​ที่​มิสปาห์​ว่า “พวก​เรา​จะ​ไม่​มี​ใคร​ยก​บุตร​สาว​ให้​ชาย​เบนยามิน​เป็น​ภรรยา” 2 ประชาชน​ไป​เบธเอล​และ​นั่ง​อยู่​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​จน​ถึง​เย็น พวก​เขา​ส่งเสียง​ร้องไห้​อย่าง​หนัก 3 พวก​เขา​กล่าว​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล ทำไม​เรื่อง​นี้​จึง​เกิด​ขึ้น​ใน​อิสราเอล วัน​นี้​อิสราเอล​จึง​ขาด​ไป​หนึ่ง​เผ่า?”

4 วัน​รุ่งขึ้น ประชาชน​ตื่น​แต่​เช้า สร้าง​แท่น​บูชา​ที่​นั่น และ​ถวาย​เครื่อง​เผา​บูชา​กับ​เครื่อง​สันติ​บูชา 5 ชาว​อิสราเอล​ถาม​ว่า “มี​ใคร​จาก​เผ่า​ใด​ใน​อิสราเอล​ที่​ไม่​ได้​ขึ้น​มา​ร่วม​ชุมนุม​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์?” เพราะ​พวก​เขา​ได้​สาบาน​อย่าง​จริงจัง​เกี่ยว​กับ​ผู้​ที่​ไม่​ได้​ขึ้น​มา​หา​พระยาห์เวห์​ที่​มิสปาห์​ว่า “ผู้​นั้น​ต้อง​ตาย​อย่าง​แน่นอน” 6 ชาว​อิสราเอล​โศกเศร้า​เรื่อง​เบนยามิน​พี่น้อง​ของ​ตน​และ​กล่าว​ว่า “วัน​นี้​เผ่า​หนึ่ง​ถูก​ตัด​ออก​จาก​อิสราเอล 7 เรา​จะ​หา​ภรรยา​ให้​คน​ที่​เหลือ​อยู่​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​เรา​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า​จะ​ไม่​ยก​บุตร​สาว​ของ​เรา​ให้​เป็น​ภรรยา?” 8 พวก​เขา​ถาม​ว่า “มี​เผ่า​ใด​ใน​อิสราเอล​ที่​ไม่​ได้​ขึ้น​มา​หา​พระยาห์เวห์​ที่​มิสปาห์?” ไม่​มี​ใคร​จาก​ยาเบชกิเลอาด​มา​ยัง​ค่าย​เพื่อ​ร่วม​ชุมนุม​เลย 9 เมื่อ​นับ​ประชาชน ก็​ไม่​พบ​ชาว​ยาเบชกิเลอาด​อยู่​ที่​นั่น​แม้​แต่​คน​เดียว 10 ชุมนุมชน​จึง​ส่ง​นักรบ​ผู้​กล้า​หาญ​ที่สุด​หนึ่ง​หมื่น​สอง​พัน​คน​ไป​ที่​นั่น และ​บัญชา​ว่า “จง​ไป​สังหาร​ชาว​ยาเบชกิเลอาด​ด้วย​ดาบ รวม​ทั้ง​ผู้หญิง​กับ​เด็ก​เล็ก 11 จง​ทำ​ดังนี้ จง​ฆ่า​ผู้ชาย​ทุก​คน​และ​ผู้หญิง​ทุก​คน​ที่​เคย​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ผู้ชาย​ให้​หมด​สิ้น” 12 พวก​เขา​พบ​หญิง​สาว​พรหมจารี​สี่​ร้อย​คน​ใน​หมู่​ชาว​ยาเบชกิเลอาด ซึ่ง​ยัง​ไม่​เคย​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ผู้ชาย แล้ว​พา​ไป​ยัง​ค่าย​ที่​ชิโลห์​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน

13 ชุมนุมชน​ทั้งหมด​ส่ง​คน​ไป​พูด​กับ​ชาว​เบนยามิน​ที่​ศิลาริมโมน และ​ประกาศ​สันติ​แก่​พวก​เขา 14 เวลา​นั้น​เบนยามิน​กลับ​มา และ​ชาว​อิสราเอล​ยก​หญิง​จาก​ยาเบชกิเลอาด​ที่​ไว้​ชีวิต​ให้ แต่​ยัง​มี​ไม่​พอ 15 ประชาชน​โศกเศร้า​เรื่อง​เบนยามิน เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​เผ่า​ต่างๆ ของ​อิสราเอล​ขาด​ไป​เผ่า​หนึ่ง 16 บรรดา​ผู้​อาวุโส​ของ​ชุมนุมชน​ถาม​ว่า “เรา​จะ​หา​ภรรยา​ให้​คน​ที่​เหลือ​อยู่​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​ผู้หญิง​ของ​เบนยามิน​ถูก​ทำลาย​ไป​หมด​แล้ว?” 17 พวก​เขา​กล่าว​ว่า “ผู้​หลบ​หนี​จาก​เบนยามิน​ต้อง​มี​มรดก เพื่อ​เผ่า​หนึ่ง​จะ​ไม่​ถูก​ลบ​ออก​จาก​อิสราเอล 18 แต่​เรา​จะ​ยก​บุตร​สาว​ของ​เรา​ให้​เป็น​ภรรยา​ไม่​ได้ เพราะ​ชาว​อิสราเอล​ได้​สาบาน​ว่า ‘ผู้​ใด​ยก​ภรรยา​ให้​เบนยามิน ผู้​นั้น​ต้อง​ถูก​สาปแช่ง’ ” 19 แล้ว​พวก​เขา​กล่าว​ว่า “มี​เทศกาล​ของ​พระยาห์เวห์​ทุก​ปี​ที่​ชิโลห์ ซึ่ง​อยู่​ทาง​เหนือ​ของ​เบธเอล อยู่​ด้าน​ตะวัน​ออก​ของ​ถนน​หลวง​ที่​ขึ้น​จาก​เบธเอล​ไป​เชเคม และ​อยู่​ทาง​ใต้​ของ​เลโบนาห์” 20 พวก​เขา​บัญชา​ชาว​เบนยามิน​ว่า “ไป​ซุ่ม​อยู่​ใน​สวน​องุ่น 21 คอย​ดู​ให้​ดี เมื่อ​บุตร​สาว​ชาว​ชิโลห์​ออก​มา​เต้นรำ​เป็น​หมู่ ให้​พวก​เจ้า​ออก​จาก​สวน​องุ่น แต่ละ​คน​ฉุด​หญิง​ชาว​ชิโลห์​คน​หนึ่ง​ไป​เป็น​ภรรยา แล้ว​ไป​ยัง​แผ่นดิน​เบนยามิน 22 เมื่อ​บิดา​หรือ​พี่น้อง​ชาย​ของ​พวก​นาง​มา​ร้องทุกข์​ต่อ​เรา เรา​จะ​พูด​กับ​พวก​เขา​ว่า ‘โปรด​เมตตา​ยก​พวก​นาง​ให้​แก่​เรา เพราะ​ใน​สงคราม​เรา​ไม่​ได้​ชิง​ตัว​หญิง​มา​ให้​ชาย​แต่ละ​คน​เป็น​ภรรยา และ​พวก​ท่าน​ก็​ไม่​ได้​เป็น​ผู้​ยก​พวก​นาง​ให้ มิ​ฉะนั้น​เวลา​นี้​พวก​ท่าน​คง​มี​ความ​ผิด’ ”

23 ชาว​เบนยามิน​ทำ​ตาม พวก​เขา​ฉุด​หญิง​ที่​ออก​มา​เต้นรำ​ไป​เป็น​ภรรยา​ตาม​จำนวน​ของ​ตน แล้ว​กลับ​ไป​ยัง​มรดก สร้าง​เมืองขึ้น​ใหม่​และ​อาศัย​อยู่​ใน​นั้น 24 เวลา​นั้น​ชาว​อิสราเอล​แยกย้าย​จาก​ที่​นั่น ทุก​คน​กลับ​ไป​ยัง​เผ่า​และ​ตระกูล​ของ​ตน ต่าง​คน​ต่าง​กลับ​ไป​ยัง​มรดก​ของ​ตน 25 ใน​สมัย​นั้น​อิสราเอล​ไม่​มี​กษัตริย์ ทุก​คน​ต่าง​ทำ​สิ่ง​ที่​เห็น​ว่า​ถูกต้อง​ใน​สายตา​ของ​ตนเอง

* 1:1 1:1 ใน​ต้นฉบับ​ภาษา​อังกฤษ เมื่อ​คำ​ที่​แปล​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” เขียน​ด้วย​อักษร​ตัว​ใหญ่​ทั้งหมด คำ​นั้น​ใช้​แปล​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดย​ทั่วไป​ออก​เสียง​ว่า ยาห์เวห์)

† 1:2 1:2 คำ​ว่า “ดู​สิ” มา​จาก​คำ​ว่า “הִנֵּה” หมาย​ถึง ให้​มอง​ดู ใส่ใจ สังเกต หรือ​เพ่ง​มอง และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

‡ 1:7 1:7 คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอ​โลฮิม)

* 2:5 2:5 “โบ​คิม” หมาย​ถึง “ผู้​ร้องไห้”

* 3:16 3:16 หนึ่ง​ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อ​ศอก​ของ​ผู้ชาย หรือ​ประมาณ 46 เซนติเมตร หรือ 18 นิ้ว

† 3:24 3:24 หรือ “กำลัง​ทรง​ปลดทุกข์”

* 6:15 6:15 คำ​ที่​แปล​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า” คือ “อาโดนาย”

† 6:19 6:19 หนึ่ง​เอฟาห์​ประมาณ 22 ลิตร หรือ​ประมาณ​สอง​ใน​สาม​บุเชล

‡ 6:24 6:24 หรือ “ชาโลม”

§ 6:32 6:32 “เยรุบบาอัล” หมาย​ถึง “ให้​พระบาอัล​สู้​คดี”

* 8:26 8:26 หนึ่ง​เชเขล​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.32 ทรอย​ออนซ์ ดังนั้น 1,700 เชเขล​จึง​ประมาณ 17 กิโลกรัม หรือ 37.4 ปอนด์

* 9:21 9:21 “เบเออร์” เป็น​ภาษา​ฮีบรู แปล​ว่า “บ่อ​น้ำ” คือ​หมู่บ้าน​ที่​ได้​ชื่อ​ตาม​บ่อ​น้ำ​ของ​ตน

* 13:18 13:18 หรือ “มหัศจรรย์”

* 15:17 15:17 “รา​มัท” หมาย​ถึง “เนิน​เขา” และ “เลฮี” หมาย​ถึง “ขา​กรรไกร”

* 17:5 17:5 เทราฟิม​เป็น​รูป​เคารพ​ประจำ​ครัว​เรือน ซึ่ง​อาจ​เกี่ยวข้อง​กับ​สิทธิ​รับ​มรดก​ทรัพย์สิน​ของ​ครัว​เรือน

* 18:14 18:14 เทราฟิม​เป็น​รูป​เคารพ​ประจำ​ครัว​เรือน ซึ่ง​อาจ​เกี่ยวข้อง​กับ​สิทธิ​รับ​มรดก​ทรัพย์สิน​ของ​ครัว​เรือน

รูธ

1

2

3

4

หนังสือ

รูธ

1

1 ใน​สมัย​ที่​บรรดา​ผู้วินิจฉัย​ปกครอง​แผ่นดิน เกิด​ความ​อดอยาก​ขึ้น ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​เบธเลเฮม​ใน​ยูดาห์​จึง​ไป​อาศัย​อยู่​ใน​ดินแดน​โมอับ พร้อม​กับ​ภรรยา​และ​ลูกชาย​สอง​คน 2 ชาย​คน​นั้น​ชื่อ​เอลีเมเลค ภรรยา​ชื่อ​นาโอมี ส่วน​ลูกชาย​สอง​คน​ชื่อ​มาห์โลน​กับ​คิลโยน พวก​เขา​เป็น​ชาว​เอฟราธาห์​จาก​เบธเลเฮม​ใน​ยูดาห์ พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​ดินแดน​โมอับ​และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น 3 ต่อ​มา​เอลีเมเลค​สามี​ของ​นาโอมี​เสีย​ชีวิต นาง​จึง​เหลือ​อยู่​กับ​ลูกชาย​สอง​คน 4 ลูกชาย​ทั้ง​สอง​แต่งงาน​กับ​หญิง​ชาว​โมอับ คน​หนึ่ง​ชื่อ​โอรปาห์ อีก​คน​ชื่อ​รูธ พวก​เขา​อยู่​ที่​นั่น​ประมาณ​สิบ​ปี 5 แล้ว​มาห์โลน​กับ​คิลโยน​ก็​เสีย​ชีวิต​ทั้ง​คู่ นาโอมี​จึง​สูญเสีย​ทั้ง​ลูก​สอง​คน​และ​สามี 6 นาโอมี​พร้อม​กับ​ลูกสะใภ้​ทั้ง​สอง​จึง​เตรียม​ตัว​กลับ​จาก​ดินแดน​โมอับ เพราะ​ขณะ​อยู่​ที่​นั่น​นาง​ได้ยิน​ว่า​พระยาห์เวห์* ทรง​เหลียวแล​ประชาชน​ของ​พระองค์​โดย​ประทาน​อาหาร​ให้​พวก​เขา 7 นาง​ออก​จาก​ที่​ที่​เคย​อาศัย​อยู่​พร้อม​กับ​ลูกสะใภ้​ทั้ง​สอง แล้ว​พา​กัน​เดินทาง​กลับ​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ยูดาห์ 8 นาโอมี​พูด​กับ​ลูกสะใภ้​ทั้ง​สอง​ว่า “ลูก​ทั้ง​สอง​กลับ​ไป​บ้าน​แม่​ของ​ตน​เถิด ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​เมตตา​ลูก​ทั้ง​สอง เหมือน​ที่​ลูก​ทั้ง​สอง​ได้​เมตตา​ต่อ​ผู้​ตาย​และ​ต่อ​แม่ 9 ขอ​พระยาห์เวห์​โปรด​ให้​ลูก​แต่ละ​คน​ได้​พบ​ความ​มั่นคง​ใน​บ้าน​ของ​สามี​ตน”

แล้ว​นาโอมี​ก็​จูบ​ลา​พวก​นาง ทั้ง​สอง​ส่งเสียง​ร้องไห้ 10 และ​พูด​กับ​นาโอมี​ว่า “ไม่ เรา​จะ​กลับ​ไป​กับ​แม่ ไป​ยัง​ชน​ชาติ​ของ​แม่”

11 นาโอมี​ตอบ​ว่า “กลับ​ไป​เถิด ลูกๆ ของ​แม่ จะ​ไป​กับ​แม่​ทำไม แม่​ยัง​มี​ลูกชาย​อยู่​ใน​ครรภ์​ที่​จะ​มา​เป็น​สามี​ให้​ลูก​ได้​อีก​หรือ 12 กลับ​ไป​เถิด ลูกๆ ของ​แม่ ต่าง​คน​ต่าง​กลับ​ไป​เถิด เพราะ​แม่​แก่​เกิน​กว่า​จะ​มี​สามี​แล้ว ถึงแม้​แม่​จะ​บอก​ว่า ‘แม่​ยัง​มี​หวัง’ และ​คืนนี้​จะ​มี​สามี แล้ว​คลอด​ลูกชาย​ได้​อีก 13 จะ​รอ​จน​พวก​เขา​โต​หรือ แล้ว​จะ​ไม่​แต่งงาน​กับ​ใคร​เพราะ​รอ​พวก​เขา​หรือ ไม่​เลย ลูกๆ ของ​แม่ แม่​ทุกข์ใจ​เพราะ​พวก​ลูก​เหลือ​เกิน เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​หัน​มา​ต่อต้าน​แม่”

14 พวก​นาง​ส่งเสียง​ร้องไห้​อีก​ครั้ง แล้ว​โอรปาห์​ก็​จูบ​ลา​แม่​สามี แต่​รูธ​ยัง​คง​อยู่​กับ​นาโอมี 15 นาโอมี​จึง​พูด​ว่า “ดู​สิ† สะใภ้​อีก​คน​กลับ​ไป​หา​ชน​ชาติ​และ​เทพเจ้า​ของ​นาง​แล้ว จง​กลับ​ตาม​นาง​ไป​เถิด”

16 แต่​รูธ​ตอบ​ว่า “อย่า​คะยั้นคะยอ​ให้​ฉัน​ทิ้ง​แม่​หรือ​หัน​กลับ​ไป​จาก​แม่​เลย แม่​จะ​ไป​ไหน ฉัน​จะ​ไป​ด้วย แม่​จะ​พัก​ที่ไหน ฉัน​จะ​พัก​ที่​นั่น ชน​ชาติ​ของ​แม่​จะ​เป็น​ชน​ชาติ​ของ​ฉัน และ​พระเจ้า​ของ​แม่‡ จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​ฉัน 17 แม่​จะ​ตาย​ที่ไหน ฉัน​จะ​ตาย​ที่​นั่น และ​จะ​ถูก​ฝัง​ที่​นั่น​ด้วย ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ลงโทษ​ฉัน​เช่น​นี้​และ​หนัก​ยิ่ง​กว่า​นี้ หาก​มี​สิ่ง​อื่น​นอกจาก​ความ​ตาย​มา​พราก​เรา​สอง​คน​จาก​กัน”

18 เมื่อ​นาโอมี​เห็น​ว่า​รูธ​ตั้งใจ​แน่วแน่​จะ​ไป​ด้วย นาง​ก็​เลิก​เกลี้ยกล่อม

19 ทั้ง​สอง​เดินทาง​ต่อ​ไป​จน​ถึง​เบธเลเฮม เมื่อ​มา​ถึง คน​ทั้ง​เมือง​ก็​พา​กัน​ตื่นเต้น​เมื่อ​เห็น​พวก​นาง และ​ถาม​กัน​ว่า “นี่​นาโอมี​หรือ”

20 นาโอมี​ตอบ​พวก​นาง​ว่า “อย่า​เรียก​ฉัน​ว่า​นาโอมี§ เลย เรียก​ฉัน​ว่า​มารา* เถิด เพราะ​องค์ผู้ทรงฤทธานุภาพ​ทรง​ทำให้​ชีวิต​ฉัน​ขม​ขื่น​อย่าง​ยิ่ง 21 ตอน​ฉัน​ออก​ไป ฉัน​มี​ทุก​อย่าง แต่​พระยาห์เวห์​ทรง​พา​ฉัน​กลับ​มา​ตัว​เปล่า แล้ว​ทำไม​ยัง​เรียก​ฉัน​ว่า​นาโอมี ใน​เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​พยาน​กล่าวโทษ​ฉัน และ​องค์ผู้ทรงฤทธานุภาพ​ทรง​นำ​ความ​ทุกข์​มา​สู่​ฉัน” 22 ดังนั้น​นาโอมี​จึง​กลับ​มา พร้อม​กับ​รูธ​หญิง​ชาว​โมอับ​ลูกสะใภ้​ของ​นาง ผู้​กลับ​มา​จาก​ดินแดน​โมอับ ทั้ง​สอง​มา​ถึง​เบธเลเฮม​ใน​ช่วง​เริ่มต้น​ฤดู​เก็บเกี่ยว​ข้าว​บาร์เลย์

2

1 นาโอมี​มี​ญาติ​ฝ่าย​สามี​คน​หนึ่ง เป็น​คน​ใน​ตระกูล​ของ​เอลีเมเลค ชื่อ​โบอาส เขา​เป็น​ชาย​มั่งคั่ง​และ​มี​ฐานะ 2 รูธ​หญิง​ชาว​โมอับ​พูด​กับ​นาโอมี​ว่า “ขอ​ให้​ฉัน​ออก​ไป​ที่​ทุ่ง​นา เก็บ​รวง​ข้าว​ตาม​หลัง​คน​เกี่ยว​ใน​นา​ของ​คน​ที่​เอ็นดู​ฉัน​เถิด”

นาโอมี​ตอบ​ว่า “ไป​เถิด ลูก” 3 รูธ​จึง​ออก​ไป​เก็บ​รวง​ข้าว​ตาม​หลัง​คน​เกี่ยว และ​บังเอิญ​เข้า​ไป​ใน​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ทุ่ง​ที่​เป็น​ของ​โบอาส ซึ่ง​เป็น​คน​ใน​ตระกูล​ของ​เอลีเมเลค

4 ขณะ​นั้น​โบอาส​มา​จาก​เบธเลเฮม เขา​พูด​กับ​คน​เกี่ยว​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​พวก​เจ้า”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​ท่าน”

5 โบอาส​ถาม​คน​รับใช้​ที่​คุม​คน​เกี่ยว​ว่า “หญิง​สาว​คน​นี้​เป็น​คน​ของ​บ้าน​ไหน”

6 คน​รับใช้​ที่​คุม​คน​เกี่ยว​ตอบ​ว่า “เป็น​หญิง​ชาว​โมอับ​ที่​กลับ​มา​กับ​นาโอมี​จาก​ดินแดน​โมอับ 7 นาง​ขอ​ว่า ‘โปรด​ให้​ฉัน​เก็บ​และ​รวบรวม​รวง​ข้าว​ตาม​หลัง​คน​เกี่ยว​ท่ามกลาง​ฟ่อน​ข้าว​ด้วย’ นาง​มา​แต่​เช้า​และ​ทำงาน​อยู่​จน​ถึง​ตอน​นี้ นอกจาก​เข้า​ไป​พัก​ใน​เรือนพัก​เพียง​ครู่​เดียว”

8 โบอาส​จึง​พูด​กับ​รูธ​ว่า “ฟัง​นะ ลูก อย่า​ไป​เก็บ​รวง​ข้าว​ใน​นา​อื่น และ​อย่า​ไป​จาก​ที่​นี่ จง​อยู่​ใกล้ๆ กับ​หญิง​รับใช้​ของ​ฉัน 9 คอย​ดู​ว่า​พวก​เขา​กำลัง​เกี่ยว​ข้าว​อยู่​แปลง​ไหน แล้ว​ตาม​หญิง​เหล่า​นั้น​ไป ฉัน​ได้​สั่ง​พวก​ชาย​หนุ่ม​ไว้​แล้ว​ไม่​ให้​แตะ​ต้อง​เจ้า เมื่อ​หิว​น้ำ​ก็​ไป​ที่​ภาชนะ แล้ว​ดื่ม​น้ำ​ที่​พวก​ชาย​หนุ่ม​ตัก​ไว้”

10 รูธ​จึง​กราบ​ซบหน้า​ลง​กับ​พื้น แล้ว​ถาม​ว่า “เหตุ​ใด​ท่าน​จึง​เอ็นดู​และ​เอาใจ​ใส่​ฉัน ทั้ง​ที่​ฉัน​เป็น​คน​ต่าง​ชาติ”

11 โบอาส​ตอบ​ว่า “ฉัน​ได้ยิน​มา​หมด​แล้ว​ว่า หลัง​จาก​สามี​ของ​เจ้า​เสีย​ชีวิต เจ้า​ได้​ทำ​อะไร​ให้​แม่​สามี​บ้าง และ​เจ้า​ได้​ละ​พ่อ แม่ และ​แผ่นดิน​เกิด​ของ​เจ้า มา​หา​ชน​ชาติ​ที่​เจ้า​ไม่​เคย​รู้จัก​มา​ก่อน 12 ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ตอบแทน​การ​กระทำ​ของ​เจ้า และ​ขอ​ให้​เจ้า​ได้​รับ​รางวัล​อย่าง​เต็ม​เปี่ยม​จาก​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล ผู้​ซึ่ง​เจ้า​เข้า​มา​หลบ​ภัย​อยู่​ใต้​ปีก​ของ​พระองค์”

13 รูธ​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​ท่าน​ยัง​เอ็นดู​ฉัน​เช่น​นี้​ต่อ​ไป นาย​ท่าน เพราะ​ท่าน​ปลอบ​ใจ​ฉัน​และ​พูด​กับ​หญิง​รับใช้​ของ​ท่าน​อย่าง​กรุณา ทั้ง​ที่​ฉัน​ยัง​ไม่​เทียบเท่า​หญิง​รับใช้​คน​หนึ่ง​ของ​ท่าน​ด้วย​ซ้ำ”

14 เมื่อ​ถึง​เวลา​อาหาร โบอาส​พูด​กับ​นาง​ว่า “มา​นี่​เถิด กิน​ขนม​ปัง​บ้าง แล้ว​จิ้ม​ชิ้น​ขนม​ปัง​ลง​ใน​น้ำส้มสายชู”

นาง​จึง​นั่ง​ข้าง​คน​เกี่ยว พวก​เขา​ยื่น​เมล็ด​ข้าว​คั่ว​ให้​นาง นาง​กิน​จน​อิ่ม​และ​ยัง​เหลือ​อีก 15 เมื่อ​นาง​ลุก​ไป​เก็บ​รวง​ข้าว โบอาส​สั่ง​พวก​ชาย​หนุ่ม​ว่า “ปล่อย​ให้​นาง​เก็บ​แม้​แต่​ท่ามกลาง​ฟ่อน​ข้าว อย่า​ทำให้​นาง​อับอาย 16 และ​จง​ดึง​รวง​ข้าว​ออก​จาก​มัด​ให้​บ้าง แล้ว​ทิ้ง​ไว้​ให้​นาง​เก็บ อย่า​ตำหนิ​นาง”

17 รูธ​เก็บ​รวง​ข้าว​อยู่​ใน​นา​จน​เย็น แล้ว​นวด​สิ่ง​ที่​เก็บ​มา​ได้ ได้​ข้าว​บาร์เลย์​ประมาณ​หนึ่ง​เอฟาห์* 18 นาง​ยก​ข้าว​นั้น​กลับ​เข้า​เมือง แม่​สามี​เห็น​สิ่ง​ที่​นาง​เก็บ​มา​ได้ รูธ​ยัง​เอา​อาหาร​ที่​เหลือ​จาก​ตอน​ที่​กิน​อิ่ม​แล้ว​ออก​มา​ให้​นาโอมี​ด้วย

19 แม่​สามี​ถาม​ว่า “วัน​นี้​เจ้า​ไป​เก็บ​รวง​ข้าว​ที่ไหน ไป​ทำงาน​ที่ไหน​มา ขอ​ให้​คน​ที่​เอาใจ​ใส่​เจ้า​ได้​รับ​พร”

รูธ​จึง​เล่า​ให้​แม่​สามี​ฟัง​ว่า​นาง​ทำงาน​กับ​ใคร แล้ว​บอก​ว่า “ชาย​ที่​ฉัน​ไป​ทำงาน​ด้วย​วัน​นี้​ชื่อ​โบอาส” 20 นาโอมี​พูด​กับ​ลูกสะใภ้​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​เขา พระองค์​ไม่​ทรง​ละทิ้ง​ความ​เมตตา​ที่​มี​ต่อ​คน​เป็น​และ​คน​ตาย” แล้ว​นาโอมี​บอก​นาง​ว่า “ชาย​คน​นี้​เป็น​ญาติ​ใกล้ชิด​ของ​เรา เป็น​หนึ่ง​ใน​ญาติ​ผู้​มี​สิทธิ์​ไถ่​คืน​ให้​เรา”

21 รูธ​หญิง​ชาว​โมอับ​พูด​ว่า “เขา​ยัง​บอก​ฉัน​ด้วย​ว่า ‘จง​อยู่​ใกล้​พวก​ชาย​หนุ่ม​ของ​ฉัน​จน​กว่า​พวก​เขา​จะ​เก็บเกี่ยว​ทั้งหมด​ของ​ฉัน​เสร็จ’ ”

22 นาโอมี​จึง​พูด​กับ​รูธ​ลูกสะใภ้​ว่า “ดี​แล้ว ลูก ที่​เจ้า​ออก​ไป​กับ​หญิง​รับใช้​ของ​เขา จะ​ได้​ไม่​มี​ใคร​ทำร้าย​เจ้า​ใน​นา​อื่น” 23 รูธ​จึง​อยู่​ใกล้​หญิง​รับใช้​ของ​โบอาส เก็บ​รวง​ข้าว​ไป​จน​สิ้น​ฤดู​เก็บเกี่ยว​ข้าว​บาร์เลย์​และ​ข้าว​สาลี และ​นาง​ยัง​อาศัย​อยู่​กับ​แม่​สามี

3

1 นาโอมี​แม่​สามี​พูด​กับ​รูธ​ว่า “ลูก แม่​ควร​หา​ความ​มั่นคง​ให้​ลูก​ไม่​ใช่​หรือ เพื่อ​จะ​ได้​อยู่​ดี​มี​สุข 2 โบอาส ญาติ​ของ​เรา ซึ่ง​เจ้า​เคย​อยู่​กับ​พวก​หญิง​รับใช้​ของ​เขา คืนนี้​เขา​จะ​ฝัด​ข้าว​บาร์เลย์​ที่​ลาน​นวด​ข้าว 3 เพราะ​ฉะนั้น​จง​อาบ​น้ำ ชโลม​น้ำมัน แต่ง​ตัว แล้ว​ลง​ไป​ที่​ลาน​นวด​ข้าว แต่​อย่า​ให้​ชาย​คน​นั้น​รู้​ว่า​เจ้า​อยู่​ที่​นั่น จน​กว่า​เขา​จะ​กิน​และ​ดื่ม​เสร็จ 4 เมื่อ​เขา​นอน​ลง ให้​สังเกต​ที่​ที่​เขา​นอน แล้ว​เข้า​ไป​เปิด​ผ้าคลุม​เท้า​ของ​เขา​ออก​และ​นอน​ลง​ที่​นั่น จาก​นั้น​เขา​จะ​บอก​เจ้า​เอง​ว่า​ควร​ทำ​อะไร”

5 รูธ​ตอบ​ว่า “ทุก​อย่าง​ที่​แม่​บอก ฉัน​จะ​ทำ” 6 นาง​จึง​ลง​ไป​ที่​ลาน​นวด​ข้าว และ​ทำ​ทุก​อย่าง​ตาม​ที่​แม่​สามี​สั่ง 7 เมื่อ​โบอาส​กิน​และ​ดื่ม​แล้ว ใจ​ของ​เขา​เบิกบาน เขา​ก็​ไป​นอน​ที่​ปลาย​กอง​ข้าว รูธ​ค่อยๆ เข้า​ไป เปิด​ผ้าคลุม​เท้า​ของ​เขา​ออก แล้ว​นอน​ลง 8 ตอน​เที่ยงคืน ชาย​คน​นั้น​สะดุ้ง​และ​พลิก​ตัว แล้ว​พบ​ว่า​มี​หญิง​คน​หนึ่ง​นอน​อยู่​ที่​เท้า​ของ​เขา 9 เขา​ถาม​ว่า “เจ้า​เป็น​ใคร”

นาง​ตอบ​ว่า “ฉัน​คือ​รูธ หญิง​รับใช้​ของ​ท่าน โปรด​กาง​ชาย​ผ้าคลุม​ของ​ท่าน​คลุม​หญิง​รับใช้​ของ​ท่าน​ด้วย เพราะ​ท่าน​เป็น​ญาติ​ผู้​มี​สิทธิ์​ไถ่​คืน”

10 โบอาส​ตอบ​ว่า “ลูก ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​เจ้า น้ำใจ​ที่​เจ้า​แสดง​ใน​ครั้ง​หลัง​นี้​ยิ่ง​กว่า​ครั้ง​แรก เพราะ​เจ้า​ไม่​ได้​ไป​สนใจ​ชาย​หนุ่ม​คน​ไหน ไม่​ว่า​จะ​ยากจน​หรือ​ร่ำรวย 11 เพราะ​ฉะนั้น ลูก อย่า​กลัว​เลย ทุก​อย่าง​ที่​เจ้า​ขอ ฉัน​จะ​ทำให้ เพราะ​คน​ทั้ง​เมือง​ของ​ฉัน​รู้​ว่า​เจ้า​เป็น​หญิง​ที่​น่า​นับถือ 12 เป็น​ความ​จริง​ที่​ฉัน​เป็น​ญาติ​ผู้​มี​สิทธิ์​ไถ่​คืน แต่​ยัง​มี​ญาติ​ที่​ใกล้​ชิด​กว่า​ฉัน​อีก​คน​หนึ่ง 13 คืนนี้​พัก​ที่​นี่​ก่อน พอ​เช้า ถ้า​เขา​ยอม​ทำ​หน้าที่​ญาติ​ผู้​มี​สิทธิ์​ไถ่​คืน​ให้​เจ้า ก็​ดี ให้​เขา​ทำ​เถิด แต่​ถ้า​เขา​ไม่​ยอม​ทำ​หน้าที่​นั้น​ให้​เจ้า ฉัน​ขอ​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทรง​พระ​ชนม์​อยู่​ว่า ฉัน​จะ​ทำ​หน้าที่​นั้น​ให้​เจ้า​เอง นอน​ต่อ​ไป​จน​ถึง​เช้า​เถิด”

14 รูธ​นอน​อยู่​ที่​เท้า​ของ​เขา​จน​ถึง​เช้า แล้ว​ลุก​ขึ้น​ก่อน​ฟ้า​จะ​สว่าง​พอ​ให้​จำหน้า​กัน​ได้ เพราะ​โบอาส​พูด​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​รู้​ว่า​หญิง​คน​หนึ่ง​มา​ที่​ลาน​นวด​ข้าว” 15 เขา​พูด​ว่า “เอา​ผ้าคลุม​ที่​เจ้า​ใส่​อยู่​มา​กาง​ไว้” นาง​กาง​ออก เขา​ตวง​ข้าว​บาร์เลย์​ให้​หก​ตวง แล้ว​วาง​ข้าว​นั้น​ให้​นาง​แบก จาก​นั้น​เขา​ก็​เข้า​เมือง

16 เมื่อ​รูธ​กลับ​มา​ถึง​แม่​สามี นาโอมี​ถาม​ว่า “เป็น​อย่างไร​บ้าง ลูก”

รูธ​ก็​เล่า​ทุก​อย่าง​ที่​ชาย​คน​นั้น​ทำให้​นาง 17 และ​พูด​ว่า “เขา​ให้​ข้าว​บาร์เลย์​หก​ตวง​นี้​แก่​ฉัน เพราะ​เขา​บอก​ว่า ‘อย่า​กลับ​ไป​หา​แม่​สามี​มือเปล่า’ ”

18 นาโอมี​จึง​พูด​ว่า “รอ​อยู่​ก่อน ลูก จน​กว่า​จะ​รู้​ว่า​เรื่อง​นี้​จะ​ลงเอย​อย่างไร เพราะ​ชาย​คน​นั้น​จะ​ไม่​พัก​จน​กว่า​เขา​จะ​จัดการ​เรื่อง​นี้​ให้​เสร็จ​ใน​วัน​นี้”

4

1 โบอาส​ขึ้น​ไป​ที่​ประตู​เมือง​และ​นั่ง​ลง​ที่​นั่น ขณะ​นั้น​ญาติ​ผู้​มี​สิทธิ์​ไถ่​คืน​ที่​โบอาส​พูด​ถึง​เดิน​ผ่าน​มา โบอาส​จึง​เรียก​ว่า “เชิญ​มา​นี่​สักครู่​ท่าน แล้ว​นั่ง​ตรง​นี้” ชาย​คน​นั้น​ก็​เข้า​มา​นั่ง 2 แล้ว​โบอาส​เรียก​ผู้​อาวุโส​ของ​เมือง​มา​สิบ​คน​และ​พูด​ว่า “เชิญ​นั่ง​ตรง​นี้” พวก​เขา​ก็​นั่ง​ลง 3 โบอาส​พูด​กับ​ญาติ​ผู้​มี​สิทธิ์​ไถ่​คืน​ว่า “นาโอมี​ซึ่ง​กลับ​มา​จาก​ดินแดน​โมอับ​กำลัง​ขาย​ที่ดิน​แปลง​หนึ่ง​ซึ่ง​เคย​เป็น​ของ​เอลีเมเลค ญาติ​พี่น้อง​ของ​เรา 4 ฉัน​จึง​คิด​ว่า​ควร​บอก​ท่าน​ว่า ‘จง​ซื้อ​ไว้​ต่อ​หน้า​คน​ที่นั่ง​อยู่​ที่​นี่ และ​ต่อ​หน้า​ผู้​อาวุโส​ของ​ชน​ชาติ​เรา’ ถ้า​ท่าน​จะ​ไถ่​คืน ก็​จง​ไถ่​คืน​เถิด แต่​ถ้า​ท่าน​ไม่​ไถ่​คืน ก็​ขอ​ให้​บอก​ฉัน เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​รู้ เพราะ​นอกจาก​ท่าน​แล้ว​ไม่​มี​ใคร​มี​สิทธิ์​ไถ่​คืน และ​สิทธิ์​ของ​ฉัน​อยู่​ลำดับ​ถัด​จาก​ท่าน”

ชาย​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “ฉัน​จะ​ไถ่​คืน”

5 โบอาส​จึง​พูด​ว่า “ใน​วัน​ที่​ท่าน​ซื้อ​ที่ดิน​จาก​มือ​นาโอมี ท่าน​ต้อง​ซื้อ​ที่ดิน​นั้น​จาก​รูธ​หญิง​ชาว​โมอับ ภรรยา​ของ​ผู้​ตาย​ด้วย เพื่อ​รักษา​ชื่อ​ของ​ผู้​ตาย​ไว้​กับ​มรดก​ของ​เขา”

6 ญาติ​ผู้​มี​สิทธิ์​ไถ่​คืน​ตอบ​ว่า “ฉัน​ไถ่​คืน​เอง​ไม่​ได้ เพราะ​อาจ​ทำให้​มรดก​ของ​ฉัน​เสียหาย ท่าน​จง​รับ​สิทธิ์​ไถ่​คืน​ของ​ฉัน​ไป​เถิด เพราะ​ฉัน​ไถ่​คืน​ไม่​ได้”

7 ใน​สมัย​ก่อน​ของ​อิสราเอล เมื่อ​มี​การ​ไถ่​คืน​หรือ​แลกเปลี่ยน​เพื่อ​ยืนยัน​ข้อ​ตกลง​ทุก​อย่าง ชาย​คน​หนึ่ง​จะ​ถอด​รองเท้า​แตะ​ของ​ตน​ส่ง​ให้​อีก​ฝ่าย นี่​เป็น​วิธี​ยืนยัน​ข้อ​ตกลง​ใน​อิสราเอล 8 ดังนั้น​ญาติ​ผู้​มี​สิทธิ์​ไถ่​คืน​จึง​พูด​กับ​โบอาส​ว่า “ท่าน​ซื้อ​ไว้​เอง​เถิด” แล้ว​เขา​ก็​ถอด​รองเท้า​แตะ​ของ​ตน

9 โบอาส​พูด​กับ​ผู้​อาวุโส​และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ว่า “วัน​นี้​พวก​ท่าน​เป็น​พยาน​ว่า ข้า​ได้​ซื้อ​ทุก​สิ่ง​ที่​เคย​เป็น​ของ​เอลีเมเลค รวม​ทั้ง​ทุก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​คิลโยน​และ​มาห์โลน จาก​มือ​นาโอมี​แล้ว 10 นอกจาก​นี้ ข้า​ยัง​ได้​รูธ​หญิง​ชาว​โมอับ ภรรยา​ของ​มาห์โลน มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ข้า​ด้วย เพื่อ​รักษา​ชื่อ​ของ​ผู้​ตาย​ไว้​กับ​มรดก​ของ​เขา เพื่อ​ชื่อ​ของ​ผู้​ตาย​จะ​ไม่​ถูก​ตัดขาด​ไป​จาก​หมู่​พี่น้อง​ของ​เขา​และ​จาก​ประตู​เมือง​ของ​ถิ่น​เขา วัน​นี้​พวก​ท่าน​เป็น​พยาน”

11 ประชาชน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​ที่​ประตู​เมือง​และ​พวก​ผู้​อาวุโส​ตอบ​ว่า “เรา​เป็น​พยาน ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​หญิง​ที่​กำลัง​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ของ​ท่าน​เป็น​เหมือน​ราเชล​และ​เลอาห์ ซึ่ง​ทั้ง​สอง​เป็น​ผู้​สร้าง​วงศ์วาน​อิสราเอล ขอ​ให้​ท่าน​มีเกียรติ​ใน​เอฟราธาห์ และ​มี​ชื่อเสียง​ใน​เบธเลเฮม 12 ขอ​ให้​วงศ์วาน​ของ​ท่าน​เป็น​เหมือน​วงศ์วาน​ของ​เปเรศ ซึ่ง​ทามาร์​คลอด​ให้​ยูดาห์ โดย​เชื้อสาย* ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ประทาน​แก่​ท่าน​จาก​หญิง​สาว​คน​นี้”

13 โบอาส​จึง​รับ​รูธ​มา​เป็น​ภรรยา เขา​เข้า​ไป​หา​นาง และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​นาง​ตั้ง​ครรภ์ นาง​คลอด​บุตร​ชาย​คน​หนึ่ง 14 บรรดา​ผู้หญิง​พูด​กับ​นาโอมี​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ได้​รับ​การ​สรรเสริญ เพราะ​วัน​นี้​พระองค์​ไม่​ทรง​ปล่อย​ให้​เจ้า​ขาด​ญาติ​ใกล้ชิด ขอ​ให้​เขา​มี​ชื่อเสียง​ใน​อิสราเอล 15 เขา​จะ​ฟื้นฟู​ชีวิต​ของ​เจ้า​และ​เลี้ยงดู​เจ้า​ใน​ยาม​ชรา เพราะ​ลูกสะใภ้​ผู้​รัก​เจ้า​และ​ดี​กับ​เจ้า​ยิ่ง​กว่า​ลูกชาย​เจ็ด​คน ได้​คลอด​เขา” 16 นาโอมี​รับ​เด็ก​นั้น​มา​อุ้ม​ไว้​แนบ​อก​และ​เป็น​ผู้​เลี้ยงดู​เขา 17 บรรดา​ผู้หญิง​เพื่อนบ้าน​ตั้ง​ชื่อ​ให้​เด็ก​โดย​พูด​ว่า “นาโอมี​ได้​ลูกชาย​แล้ว” พวก​เขา​ตั้ง​ชื่อ​เด็ก​ว่า​โอเบด เขา​เป็น​พ่อ​ของ​เจสซี ผู้​เป็น​พ่อ​ของ​ดาวิด

18 ต่อ​ไป​นี้​เป็น​ประวัติ​เชื้อสาย​ของ​เปเรศ เปเรศ​เป็น​พ่อ​ของ​เฮสโรน 19 เฮสโรน​เป็น​พ่อ​ของ​ราม ราม​เป็น​พ่อ​ของ​อัมมีนาดับ 20 อัมมีนาดับ​เป็น​พ่อ​ของ​นาห์โชน นาห์โชน​เป็น​พ่อ​ของ​สัลโมน 21 สัลโมน​เป็น​พ่อ​ของ​โบอาส โบอาส​เป็น​พ่อ​ของ​โอเบด 22 โอเบด​เป็น​พ่อ​ของ​เจสซี และ​เจสซี​เป็น​พ่อ​ของ​ดาวิด

* 1:6 1:6 ใน​ฉบับ​ภาษา​อังกฤษ คำ​ภาษา​อังกฤษ​ที่​หมายถึง “องค์​พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” เมื่อ​เขียน​ด้วย​อักษร​ตัวใหญ่​ทั้งหมด ใช้​แทน​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดยทั่วไป​ออกเสียง​ว่า “ยาห์เวห์”)

† 1:15 1:15 คำ​ว่า “ดู​สิ” แปล​มา​จาก​คำ​ภาษา​ฮีบรู “הִנֵּה” มี​ความหมาย​ว่า ให้​มอง ให้​สังเกต ให้​ใส่ใจ หรือ​ให้​เห็น และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน​เรียก​ความ​สนใจ

‡ 1:16 1:16 คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

§ 1:20 1:20 “นาโอมี” หมาย​ถึง “น่า​ชื่น​ใจ”

* 1:20 1:20 “มารา” หมาย​ถึง “ขม​ขื่น”

* 2:17 2:17 หนึ่ง​เอฟาห์​ประมาณ​ยี่​สิบ​สอง​ลิตร หรือ​ประมาณ​สอง​ใน​สาม​ของ​บุชเชล

* 4:12 4:12 หรือ “เมล็ด​พันธุ์”

1 ซามูเอล

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

หนังสือ​ซามูเอล ฉบับ​ที่​หนึ่ง

1

1 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เอลคานาห์ อาศัย​อยู่​ที่​รามาธาอิมโซฟิม ใน​เขต​ภูเขา​ของ​เอฟราอิม เขา​เป็น​ชาว​เอฟราอิม เป็น​บุตร​ของ​เยโรฮัม หลาน​ของ​เอลีฮู เหลน​ของ​โทฮู และ​เป็น​เชื้อ​สาย​ของ​ศูฟ 2 เขา​มี​ภรรยา​สอง​คน คน​หนึ่ง​ชื่อ​ฮันนาห์ อีก​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เปนินนาห์ เปนินนาห์​มี​ลูก แต่​ฮันนาห์​ไม่มี​ลูก 3 ทุก​ปี​เอลคานาห์​จะ​เดินทาง​จาก​เมือง​ของ​ตน​ขึ้น​ไป​ที่​ชิโลห์ เพื่อ​นมัสการ​และ​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์*จอมทัพ ที่​นั่น​มี​โฮฟนี​และ​ฟีเนหัส บุตร​สอง​คน​ของ​เอลี เป็น​ปุโรหิต​ของ​พระยาห์เวห์ 4 ใน​วัน​ที่​เอลคานาห์​ถวาย​เครื่องบูชา เขา​จะ​แบ่ง​เนื้อ​ส่วน​หนึ่ง​ให้​เปนินนาห์​ภรรยา​ของ​เขา รวม​ทั้ง​ลูกชาย​ลูกสาว​ทุก​คน​ของ​นาง 5 แต่เขา​แบ่ง​ให้​ฮันนาห์​เป็น​สอง​เท่า เพราะ​เขา​รัก​นาง ทั้งที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​นาง​ไม่​อาจ​มี​ลูก 6 เปนินนาห์​ซึ่ง​เป็น​ภรรยา​อีก​คน​หนึ่ง​คอย​ยั่วเย้า​ฮันนาห์​อย่าง​หนัก​ให้​เจ็บใจ เพราะพระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​นาง​ไม่​อาจ​มี​ลูก 7 เป็น​อย่าง​นี้​ทุก​ปี เมื่อ​ฮันนาห์​ขึ้น​ไป​ยัง​พระนิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์ เปนินนาห์​ก็​ยั่วเย้า​นาง จน​นาง​ร้องไห้​และ​ไม่​ยอม​กิน​อาหาร 8 เอลคานาห์​สามี​จึง​ถาม​ว่า “ฮันนาห์ ทำไม​เธอ​ร้องไห้? ทำไม​ไม่​กิน​อาหาร? ทำไม​ถึง​เศร้า​ใจ? ฉัน​มี​ค่า​สำหรับ​เธอ​ยิ่ง​กว่า​ลูกชาย​สิบ​คน​ไม่ใช่​หรือ?”

9 หลัง​จาก​พวก​เขา​กิน​ดื่ม​กัน​ที่​ชิโลห์​แล้ว ฮันนาห์​ก็​ลุก​ขึ้น ขณะ​นั้น​เอลี​ปุโรหิต​นั่ง​อยู่​บน​เก้าอี้​ข้าง​เสา​ประตู​พระ​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 10 ฮันนาห์​ทุกข์​ใจ​มาก นาง​ร้องไห้​อย่าง​หนัก​และ​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ 11 นาง​ตั้ง​ปฏิญาณ​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​จอมทัพ หาก​พระองค์​ทรง​มอง​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ผู้รับ​ใช้​หญิง​คน​นี้​จริง ๆ ทรง​ระลึก​ถึง​ข้าพเจ้า ไม่​ทรง​ลืม​ข้าพเจ้า และ​ประทาน​ลูกชาย​แก่​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ถวาย​เขา​แด่​พระยาห์เวห์​ตลอด​ชีวิต​ของ​เขา และ​จะ​ไม่​ให้​มีดโกน​แตะ​ต้อง​ศีรษะ​ของ​เขา​เลย”

12 ขณะ​ที่​นาง​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​อยู่​นาน เอลี​มอง​ดู​ปาก​ของ​นาง 13 ฮันนาห์​พูด​อยู่​ใน​ใจ มี​เพียง​ริม​ฝีปาก​ที่​ขยับ แต่​ไม่มี​เสียง​ออก​มา เอลี​จึง​คิด​ว่า​นาง​เมา 14 เขา​พูด​กับ​นาง​ว่า “เธอ​จะ​เมา​อยู่​จน​เมื่อไร? เลิก​ดื่ม​เหล้า​เสีย!”

15 ฮันนาห์​ตอบ​ว่า “ไม่ใช่​อย่าง​นั้น​ค่ะ ท่าน ดิฉัน​เป็น​คน​ทุกข์​ใจ ดิฉัน​ไม่​ได้​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​หรือ​สุรา แต่​กำลัง​ระบาย​ความ​ใน​ใจ​ต่อ​พระยาห์เวห์ 16 อย่า​คิด​ว่า​ดิฉันเป็น​คน​ชั่วช้า​เลย​ค่ะ ที่​ดิฉัน​พูด​อยู่​นาน​ก็​เพราะ​ความ​ทุกข์​และ​ความ​เจ็บใจ​มี​มาก​เหลือ​เกิน”

17 เอลี​จึง​ตอบ​ว่า “ไป​เถิด ขอ​ให้​เธอ​ไป​อย่าง​สงบ และ​ขอ​พระเจ้า† แห่ง​อิสราเอล​ประทาน​สิ่ง​ที่​เธอ​ทูล​ขอ​จาก​พระองค์”

18 นาง​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​ท่าน​เมตตา​ดิฉัน​ด้วย​ค่ะ” แล้ว​นาง​ก็​เดิน​จาก​ไป กิน​อาหาร และสีหน้า​ไม่​เศร้า​อีก​ต่อไป

19 วัน​รุ่ง​ขึ้น​พวก​เขา​ตื่น​แต่​เช้า นมัสการ​พระยาห์เวห์ แล้ว​เดินทาง​กลับ​บ้าน​ที่​รามาห์ เอลคานาห์​หลับ​นอน​กับ​ฮันนาห์​ภรรยา​ของ​ตน และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ระลึก​ถึง​นาง

20 ต่อ​มา​ฮันนาห์​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​ลูกชาย นาง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​ซามูเอล‡ เพราะ​นาง​กล่าว​ว่า “ฉัน​ทูล​ขอ​เขา​จาก​พระยาห์เวห์”

21 เอลคานาห์​พร้อม​ทั้งคน​ใน​บ้าน​ขึ้น​ไป​ถวาย​เครื่องบูชา​ประจำ​ปี​และ​ทำ​ตาม​ปฏิญาณ​ของ​เขา​ต่อ​พระยาห์เวห์ 22 แต่​ฮันนาห์​ไม่​ได้​ไป นาง​บอก​สามี​ว่า “รอ​จน​ลูก​หย่านม​ก่อน แล้ว​ฉัน​จะ​พา​เขา​ไป​ปรากฏ​ตัว​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​ให้​อยู่​ที่​นั่น​ตลอด​ไป”

23 เอลคานาห์​สามี​ตอบ​ว่า “ทำ​ตาม​ที่​เธอ​เห็น​ว่า​ดี​เถิด รอ​จน​ลูก​หย่านม ขอ​เพียง​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​พระดำรัส​ของ​พระองค์​เป็น​จริง”

ฮันนาห์​จึง​อยู่​เลี้ยง​ลูก​จน​เขา​หย่านม 24 เมื่อ​เด็ก​หย่านม​แล้ว นาง​พา​เขา​ขึ้น​ไป​ยัง​พระนิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ชิโลห์ พร้อม​กับ​วัว​หนุ่ม​สาม​ตัว แป้ง​หนึ่ง​เอฟาห์§ และ​เหล้า​องุ่น​หนึ่ง​ภาชนะ ตอน​นั้น​เด็ก​ยัง​เล็ก 25 พวก​เขา​ฆ่า​วัว​หนุ่ม​ตัว​หนึ่ง แล้ว​พา​เด็ก​ไป​หา​เอลี 26 ฮันนาห์​กล่าว​ว่า “ท่าน​คะ ขอ​สาบาน​ต่อ​ชีวิต​ของ​ท่าน ดิฉัน​คือ​หญิง​ที่​เคย​ยืน​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​อยู่​ข้าง​ท่าน​ตรง​นี้ 27 ดิฉัน​อธิษฐาน​ขอ​ลูก​คน​นี้ และ​พระยาห์เวห์​ประทาน​สิ่ง​ที่​ดิฉัน​ทูล​ขอ 28 บัดนี้​ดิฉัน​จึง​มอบ​เขา​แด่​พระยาห์เวห์​ด้วย ตลอด​ชีวิต​ของ​เขา เขา​จะ​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์” แล้ว​เขา​ก็​นมัสการ​พระยาห์เวห์​ที่​นั่น

2

1 ฮันนาห์​อธิษฐาน​ว่า

“ใจ​ของ​ข้าพเจ้า​ชื่นชม​ยินดี​ใน​พระยาห์เวห์!

เขา​แห่ง​พลัง​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​การ​ชู​ขึ้น​ใน​พระยาห์เวห์

ข้าพเจ้า​พูด​ตอบ​ศัตรู​ได้​อย่าง​เต็ม​ปาก

เพราะ​ข้าพเจ้า​ชื่นชม​ยินดี​ใน​ความ​รอด​ที่​พระองค์​ประทาน

2 ไม่มี​ใคร​บริสุทธิ์​ศักดิ์สิทธิ์​เหมือน​พระยาห์เวห์

เพราะ​ไม่มี​ใคร​นอกจาก​พระองค์

ไม่มี​ศิลา​ใด​เหมือน​พระเจ้า​ของ​เรา

3 “อย่า​พูด​โอ้อวด​ไม่​หยุด

อย่า​ให้​คำ​เย่อ​หยิ่ง​ออก​จาก​ปาก

เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ผู้​รอบรู้

พระองค์​ทรง​ชั่ง​น้ำ​หนัก​การก​ระ​ทำ​ทั้ง​หลาย

4 “คัน​ธนู​ของ​นักรบ​ผู้​เกรียง​ไกร​ถูก​หัก

แต่​คน​ที่​เคย​ล้ม​กลับ​มี​กำลัง​เป็น​อาวุธ

5 คน​ที่​เคย​อิ่ม​ต้อง​รับจ้าง​ทำงาน​เพื่อ​แลก​ขนมปัง

แต่​คน​ที่​เคย​อดอยาก​กลับ​อิ่ม​หนำ

หญิง​ที่​เคย​เป็น​หมัน​คลอด​ลูก​ถึง​เจ็ด​คน

ส่วน​หญิง​ที่​มี​ลูก​มาก​กลับ​อ่อน​แรง

6 “พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​ตาย​และ​ให้​มี​ชีวิต

ทรง​นำ​ลง​ไป​ยัง​แดน​คน​ตาย* และ​ทรง​นำ​ขึ้น​มา

7 พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​ยากจน​และ​มั่งมี

ทรง​กด​ให้​ต่ำ​และ​ยก​ให้​สูง

8 ทรง​ยก​คน​ยากไร้​ขึ้น​จาก​ฝุ่น​ดิน

ทรง​พยุง​คน​ขัดสน​ขึ้น​จาก​กอง​มูล​สัตว์

ให้​นั่ง​ร่วม​กับ​เหล่า​เจ้า​นาย

และ​รับ​บัลลังก์​อัน​รุ่งโรจน์​เป็น​มรดก

เพราะ​เสา​หลัก​ของ​แผ่น​ดิน​โลก​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์

พระองค์​ทรง​วาง​โลก​ไว้​บน​เสา​เหล่า​นั้น

9 พระองค์​ทรง​คุ้มครอง​ย่าง​เท้า​ของ​คน​ที่​เป็น​ของ​พระองค์

แต่​คน​ชั่ว​จะ​ถูก​ทำให้​เงียบ​ใน​ความ​มืด

เพราะ​ไม่มี​ใคร​ชนะ​ได้​ด้วย​กำลัง​ของ​ตน

10 ผู้​ที่​ต่อสู้​กับ​พระยาห์เวห์​จะ​ถูก​บดขยี้

พระองค์​จะ​ทรง​ส่ง​เสียง​ฟ้าร้อง​ต่อสู้​กับ​พวก​เขา​จาก​ท้องฟ้า

“พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​พิพากษา​จน​สุด​ปลาย​แผ่น​ดิน​โลก

จะ​ประทาน​กำลัง​แก่​กษัตริย์​ของ​พระองค์

และ​ชู​เขา​ของ​ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​เจิม​ขึ้น”

11 เอลคานาห์​กลับ​บ้าน​ที่​รามาห์ ส่วน​เด็ก​ชาย​ซามูเอล​รับ​ใช้​พระยาห์เวห์​อยู่​ต่อ​หน้า​เอลี​ปุโรหิต

12 บุตร​ชาย​ของ​เอลี​เป็น​คน​ชั่ว พวก​เขา​ไม่รู้​จัก​พระยาห์เวห์ 13 เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​คน​ใด​ถวาย​เครื่องบูชา ปุโรหิต​มี​ธรรมเนียม​ให้​คน​รับ​ใช้​ถือ​ส้อม​สามง่าม​เข้า​มา​ขณะ​กำลัง​ต้ม​เนื้อ 14 เขา​จะ​แทง​ส้อม​ลง​ใน​กระทะ กา​ต้ม หม้อ​ใบ​ใหญ่ หรือ​หม้อ​อย่าง​ใด​อย่าง​หนึ่ง เนื้อ​ทุก​ชิ้น​ที่​ส้อม​เกี่ยว​ขึ้น​มา ปุโรหิต​จะ​เอา​ไว้​เอง พวก​เขา​ทำ​เช่น​นี้​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ที่มา​ที่​ชิโลห์ 15 ยิ่ง​กว่า​นั้น ก่อน​เผา​ไข​มัน คน​รับ​ใช้​ของ​ปุโรหิต​จะ​มาบ​อก​ผู้​ถวาย​เครื่องบูชา​ว่า “เอา​เนื้อ​ดิบ​มา​ให้​ปุโรหิต​ย่าง เขา​ไม่​รับ​เนื้อ​ต้ม​จาก​คุณ”

16 ถ้า​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​เผา​ไข​มัน​ก่อน แล้ว​ค่อย​เอา​เนื้อ​ไป​มาก​เท่า​ที่​ต้องการ” คน​รับ​ใช้​จะ​ตอบ​ว่า “ไม่​ได้ ต้อง​ให้​เดี๋ยว​นี้ ถ้า​ไม่​ให้ ฉัน​จะ​ใช้​กำลัง​เอา​ไป” 17 บาป​ของ​ชาย​หนุ่ม​เหล่า​นั้น​ร้าย​แรง​มาก​ใน​สาย​พระเนตร​พระยาห์เวห์ เพราะ​พวก​เขา​ดู​หมิ่น​เครื่องบูชา​ของ​พระยาห์เวห์ 18 ส่วน​ซามูเอล แม้​ยัง​เป็น​เด็ก ก็​รับ​ใช้​ต่อ​พระยาห์เวห์​โดย​สวม​เอโฟด​ผ้า​ลินิน 19 แม่​ของ​เขา​ตัด​เย็บ​เสื้อ​คลุม​ตัว​เล็ก​ให้​และ​นำ​มา​ให้​เขา​ทุก​ปี เมื่อ​นาง​มา​กับ​สามี​เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​ประจำ​ปี 20 เอลี​อวยพร​เอลคานาห์​กับ​ภรรยา​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ประทาน​ลูกหลาน† จาก​หญิง​คน​นี้​แก่​ท่าน​แทน​ลูก​ที่​นาง​ทูล​ขอ​ต่อ​พระยาห์เวห์” แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​กลับ​บ้าน 21 พระยาห์เวห์​ทรง​ดูแล​ฮันนาห์ นาง​ตั้ง​ครรภ์​และ​คลอด​ลูกชาย​อีก​สาม​คน​กับ​ลูกสาว​สอง​คน ส่วน​เด็ก​ชาย​ซามูเอล​เติบโต​ขึ้น​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์

22 เอลี​ชรา​มาก​แล้ว เขา​ได้ยิน​ทุก​เรื่อง​ที่​ลูกชาย​ทำ​ต่อ​ชาว​อิสราเอล รวม​ทั้ง​เรื่อง​ที่​พวก​เขา​หลับ​นอน​กับ​หญิง​ที่​รับ​ใช้​อยู่​ตรง​ทาง​เข้า​เต็นท์​นัด​พบ 23 เอลี​จึง​ถาม​ลูก ๆ ว่า “ทำไม​พวก​เจ้า​ทำ​เช่น​นี้? พ่อ​ได้ยิน​เรื่อง​ชั่ว​ที่​พวก​เจ้า​ทำ​จาก​คน​เหล่า​นี้ 24 ลูก​เอ๋ย เรื่อง​ที่​พ่อ​ได้ยิน​ไม่​ดี​เลย พวก​เจ้า​ทำให้ประชาชน​ของ​พระยาห์เวห์​ไม่​เชื่อ​ฟัง​พระองค์ 25 ถ้า​คน​หนึ่ง​ทำบาป​ต่อ​อีก​คน พระเจ้า​จะ​ทรง​ตัดสิน​เขา แต่​ถ้า​คน​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์ ใคร​จะ​ช่วย​วิงวอน​แทน​เขา​ได้?” แต่​ลูกชาย​ทั้ง​สอง​ไม่​ฟัง​พ่อ เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ตั้ง​พระทัย​จะ​ให้​พวก​เขา​ตาย

26 ส่วน​เด็ก​ชาย​ซามูเอล​เติบโต​ขึ้น และ​เป็น​ที่​โปรดปราน​ทั้ง​ต่อ​พระยาห์เวห์​และ​ต่อ​ผู้คน

27 คน​ของ​พระเจ้า​คน​หนึ่ง​มา​หา​เอลี​และ​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘เมื่อ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า​อยู่​ใน​อียิปต์​เป็น​ทาส​ของ​ราชวงศ์​ฟาโรห์ เรา​ได้​สำแดง​ตัว​แก่​ครอบครัว​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า​ไม่ใช่​หรือ? 28 เรา​เลือก​เขา​จาก​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอล​ให้​เป็น​ปุโรหิต​ของ​เรา ให้​ขึ้น​ไป​ยัง​แท่น​บูชา​ของ​เรา เผา​เครื่อง​หอม และ​สวม​เอโฟด​ต่อ​หน้า​เรา เรา​ให้​เครื่องบูชา​ทั้งหมด​ที่​ชาว​อิสราเอล​เผา​ถวาย​แก่​ครอบครัว​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า​ไม่ใช่​หรือ? 29 แล้ว​ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​เหยียบ​ย่ำ​เครื่องบูชา​และ​เครื่อง​ถวาย​ของ​เรา​ที่​เรา​สั่ง​ให้​ถวาย​ใน​ที่​ประทับ​ของ​เรา? ทำไม​เจ้า​จึง​ยกย่อง​ลูกชาย​มากกว่า​เรา จน​พวก​เจ้า​อ้วนพี​ด้วย​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุดจาก​เครื่องถวาย​ทั้งหมด​ของ​ชาว​อิสราเอล ผู้​เป็น​ประชากร​ของ​เรา?’ 30 “ดัง​นั้น​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​จึง​ตรัส​ว่า ‘เรา​เคย​กล่าว​ว่า​ครอบครัว​ของ​เจ้า​และ​ครอบครัว​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า​จะ​รับ​ใช้​ต่อ​หน้า​เรา​ตลอด​ไป’ แต่​บัดนี้​พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘จะ​ไม่​เป็น​เช่น​นั้น! เพราะ​เรา​จะ​ยกย่อง​ผู้​ที่​ยกย่อง​เรา ส่วน​ผู้​ที่​ดู​หมิ่น​เรา​จะ​ถูก​สาป​แช่ง 31 วัน​เวลา​จะ​มา​ถึง‡ เมื่อ​เรา​จะ​ตัด​กำลัง​เจ้า​และ​กำลัง​ครอบครัว​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า จน​ไม่มี​ผู้​ใด​ใน​ครอบครัว​เจ้า​มี​ชีวิต​ถึง​วัย​ชรา 32 เจ้า​จะ​เห็น​ความ​ทุกข์​ที่​เกิด​แก่​ที่​ประทับ​ของ​เรา ท่ามกลาง​ความ​มั่งคั่ง​ที่​เรา​ประทาน​แก่​อิสราเอล จะ​ไม่มี​คน​ชรา​ใน​ครอบครัว​เจ้า​อีก​ตลอด​ไป 33 ส่วน​คน​ของ​เจ้า​ที่​เรา​ไม่​ตัด​ออก​จาก​แท่น​บูชา​ของ​เรา จะ​ทำให้​เจ้า​มอง​ดู​จน​ปวด​ร้าว§ และ​เสียใจ​อย่าง​หนัก ลูกหลาน​ทุก​คนใน​ครอบครัว​เจ้า​จะ​ตาย​เมื่อ​ยัง​หนุ่ม 34 สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​แก่​โฮฟนี​และ​ฟีเนหัส ลูกชาย​ทั้ง​สอง​ของ​เจ้า จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​เจ้า คือ​ทั้ง​สอง​จะ​ตาย​ใน​วัน​เดียวกัน 35 เรา​จะ​ตั้ง​ปุโรหิต​ผู้​ซื่อสัตย์​ขึ้น​เพื่อ​เรา เขา​จะ​ทำ​ตามใจ​และ​ความ​ประสงค์​ของ​เรา เรา​จะ​สร้าง​ครอบครัว​ของ​เขา​ให้​มั่นคง และ​เขา​จะ​รับ​ใช้​ต่อ​หน้า​ผู้​ที่​เรา​เจิม​ไว้​ตลอด​ไป 36 ทุก​คน​ที่​เหลือ​อยู่​ใน​ครอบครัว​เจ้า​จะ​มา​ก้ม​กราบ​เขา​เพื่อ​ขอ​เงิน​สัก​เหรียญ​กับ​ขนมปัง​สัก​ก้อน และ​พูด​ว่า ‘โปรด​ให้​ข้าพเจ้า​ได้​ทำ​หน้าที่​ปุโรหิต​สัก​ตำแหน่ง เพื่อ​จะ​มี​ขนมปัง​สัก​คำ​กิน’ ” ’

3

1 เด็ก​ชาย​ซามูเอล​รับ​ใช้​พระยาห์เวห์​อยู่​ต่อ​หน้า​เอลี ใน​เวลา​นั้น​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​มี​มา​ไม่​บ่อย และ​นิมิต​ก็​มี​น้อย 2 คืน​หนึ่ง เอลี​นอน​อยู่​ใน​ที่​ของ​ตน ดวงตา​ของ​เขา​เริ่ม​ฝ้า​ฟาง​จน​มอง​ไม่​เห็น 3 ตะเกียง​ของ​พระเจ้า​ยัง​ไม่​ดับ ซามูเอล​นอน​อยู่​ใน​พระ​วิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​เป็น​ที่​ตั้ง​หีบ​ของ​พระเจ้า 4 พระยาห์เวห์​ทรง​เรียก​ซามูเอล เขา​ตอบ​ว่า “ครับ ผม​อยู่​นี่”

5 แล้ว​เขา​วิ่ง​ไป​หา​เอลี พูด​ว่า “ผม​อยู่​นี่​ครับ ท่าน​เรียก​ผม”

เอลี​ตอบ​ว่า “ฉัน​ไม่​ได้​เรียก กลับ​ไป​นอน​เถอะ”

ซามูเอล​จึง​กลับ​ไป​นอน 6 พระยาห์เวห์​ทรง​เรียก​อีก​ว่า “ซามูเอล!”

เขา​ลุก​ไป​หา​เอลี​และ​พูด​ว่า “ผม​อยู่​นี่​ครับ ท่าน​เรียก​ผม”

เอลี​ตอบ​ว่า “ฉัน​ไม่​ได้​เรียก​หรอก ลูก​เอ๋ย กลับ​ไป​นอน​เถอะ” 7 ตอน​นั้น​ซามูเอล​ยัง​ไม่รู้​จัก​พระยาห์เวห์ และ​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​ยัง​ไม่​เคย​สำแดง​แก่​เขา 8 พระยาห์เวห์​ทรง​เรียก​ซามูเอล​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม เขา​ลุก​ไป​หา​เอลี​และ​พูด​ว่า “ผม​อยู่​นี่​ครับ ท่าน​เรียก​ผม”

เอลี​จึง​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​เรียก​เด็ก​คน​นี้ 9 เอลี​บอก​ซามูเอล​ว่า “กลับ​ไป​นอน​เถอะ ถ้า​พระองค์​เรียก​อีก ให้​ตอบ​ว่า ‘ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ โปรด​ตรัส​เถิด ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์​กำลัง​ฟัง​อยู่’ ” ซามูเอล​จึง​กลับ​ไป​นอน​ใน​ที่​ของ​ตน 10 พระยาห์เวห์​เสด็จ​มา​ยืน​และ​ทรง​เรียก​เหมือน​ครั้ง​ก่อน ๆ ว่า “ซามูเอล! ซามูเอล!”

ซามูเอล​ตอบ​ว่า “โปรด​ตรัส​เถิด ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์​กำลัง​ฟัง​อยู่”

11 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ซามูเอล​ว่า “เรา​กำลัง​จะ​ทำ​สิ่ง​หนึ่ง​ใน​อิสราเอล ซึ่ง​จะ​ทำให้​ทุก​คน​ที่​ได้ยิน​หู​ทั้ง​สอง​ข้าง​อื้อ 12 ใน​วัน​นั้น เรา​จะ​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​เรา​เคย​กล่าว​ไว้​เกี่ยว​กับ​ครอบครัว​ของ​เอลี​ให้​เกิด​ขึ้น​กับ​เขา​ตั้งแต่​ต้น​จน​จบ 13 เรา​บอก​เขา​แล้ว​ว่า​เรา​จะ​พิพากษา​ครอบครัว​ของ​เขา​ตลอด​ไป​เพราะ​ความ​ผิด​ที่​เขา​รู้​ดี ลูกชาย​ของ​เขา​ทำให้​ตัว​เอง​ถูก​สาป แต่​เขา​ไม่​ได้​ห้าม​ปราม 14 เพราะ​ฉะนั้น เรา​จึง​สาบาน​ต่อ​ครอบครัว​ของ​เอลี​ว่า ความ​ผิด​ของ​ครอบครัว​เขา​จะ​ไม่มี​วัน​ลบล้าง​ได้​ด้วย​เครื่องบูชา​หรือ​เครื่อง​ถวาย”

15 ซามูเอล​นอน​ต่อ​จน​เช้า แล้ว​จึง​เปิด​ประตู​พระนิเวศ​ของ​พระยาห์เวห์ เขา​กลัว​ที่​จะ​บอก​เอลี​ถึง​นิมิต​นั้น 16 เอลี​เรียก​ซามูเอล​ว่า “ซามูเอล ลูก​เอ๋ย!”

เขา​ตอบ​ว่า “ครับ ผม​อยู่​นี่”

17 เอลี​ถาม​ว่า “พระองค์​ตรัส​อะไร​กับ​เธอ? อย่า​ปิดบัง​ฉัน​เลย ถ้า​เธอ​ปิดบัง​แม้แต่​เรื่อง​เดียว​จาก​ทุก​สิ่ง​ที่​พระองค์​ตรัส​กับ​เธอ ขอ​พระเจ้า​ทำ​แก่​เธอ​อย่าง​นั้น​และ​ยิ่ง​กว่า​นั้น”

18 ซามูเอล​จึง​เล่า​ทุก​อย่าง​ให้​เอลี​ฟัง ไม่​ปิดบัง​อะไร​เลย

เอลี​กล่าว​ว่า “เรื่อง​นี้​มา​จาก​พระยาห์เวห์ ก็​ให้​พระองค์​ทรง​ทำ​ตาม​ที่​ทรง​เห็น​ว่า​ดี​เถิด”

19 ซามูเอล​เติบโต​ขึ้น พระยาห์เวห์​ทรง​สถิต​กับ​เขา และ​ไม่​ทรง​ปล่อย​ให้​ถ้อยคำ​ใด​ของ​ซามูเอล​ตก​ไป​โดย​ไม่​เป็น​จริง 20 ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ตั้งแต่​ดาน​ถึง​เบเออร์เชบา​รู้​แน่​แล้ว​ว่า​ซามูเอล​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์ 21 พระยาห์เวห์​ทรง​ปรากฏ​อีก​ครั้ง​ที่​ชิโลห์ เพราะ​ที่​นั่น​พระองค์​ทรง​สำแดง​พระองค์​แก่​ซามูเอล​ผ่าน​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์

4

1 ถ้อยคำ​ของ​ซามูเอล​แพร่​ไป​ทั่ว​อิสราเอล

ต่อ​มา​ชาว​อิสราเอล​ออก​ไป​สู้​รบ​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย พวก​เขา​ตั้ง​ค่าย​ใกล้​เอเบนเอเซอร์ ส่วน​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตั้ง​ค่าย​ที่​อาเฟก 2 ชาว​ฟีลิสเตีย​จัด​ทัพ​เข้า​สู้​กับ​อิสราเอล เมื่อ​ปะทะ​กัน อิสราเอล​พ่าย​แพ้ และ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ฆ่า​ทหาร​ใน​สนามรบ​ราว​สี่​พัน​คน 3 เมื่อ​ทหาร​กลับ​มา​ถึง​ค่าย พวก​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​กล่าว​ว่า “ทำไม​วัน​นี้​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​เรา​พ่าย​แพ้​ต่อ​ชาว​ฟีลิสเตีย? ให้​เรา​ไป​นำ​หีบ​แห่ง​พันธ​สัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​จาก​ชิโลห์​มา​ไว้​ท่ามกลาง​เรา เพื่อ​หีบ​นั้น​จะ​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​เงื้อม​มือ​ศัตรู”

4 พวก​เขา​จึง​ส่ง​คน​ไป​ชิโลห์​และ​นำ​หีบ​แห่ง​พันธ​สัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​จอมทัพ ผู้​ประ​ทับ​เหนือ​เค​รูบ มา​จาก​ที่​นั่น โฮฟนี​กับ​ฟีเนหัส บุตร​สอง​คน​ของ​เอลี อยู่​กับ​หีบ​แห่ง​พันธ​สัญญา​ของ​พระเจ้า​ด้วย 5 เมื่อ​หีบ​แห่ง​พันธ​สัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​ค่าย ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​โห่​ร้อง​เสียง​ดัง​จน​แผ่น​ดิน​สะเทือน 6 ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้ยิน​เสียง​นั้น​จึง​ถาม​ว่า “ทำไม​ใน​ค่าย​ของ​ชาว​ฮีบรู​ถึง​โห่​ร้อง​กัน​ดัง​ขนาด​นี้?” แล้ว​พวก​เขา​ก็​รู้​ว่า​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​ค่าย​แล้ว 7 พวก​เขา​กลัว​และ​พูด​กัน​ว่า “พระเจ้า​มา​ถึง​ค่าย​แล้ว! แย่​แล้ว! ไม่​เคย​มี​เรื่อง​อย่าง​นี้​มา​ก่อน 8 แย่​แล้ว! ใคร​จะ​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​เงื้อม​มือ​เทพเจ้า​ผู้ทรง​ฤทธิ์​เหล่า​นี้? เทพเจ้า​เหล่า​นี้​แหละ​ที่​ทำให้​ชาว​อียิปต์​ประสบ​ภัย​พิบัติ​ทุก​ชนิด​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร 9 ชาว​ฟีลิสเตีย​เอ๋ย จง​เข้ม​แข็ง​และ​ทำตัว​ให้​สมชาย​ชาตรี จะ​ได้​ไม่​ต้อง​เป็น​ทาส​ชาว​ฮีบรู​เหมือน​ที่​พวก​เขา​เคย​เป็น​ทาส​เรา จง​รวบรวม​กำลัง​ใจ​แล้ว​สู้!” 10 ชาว​ฟีลิสเตีย​เข้า​ต่อสู้​และ​อิสราเอล​พ่าย​แพ้ แต่ละ​คน​หนี​กลับ​เต็นท์​ของ​ตน การ​สังหาร​ครั้ง​นั้น​รุนแรง​มาก ทหาร​ราบ​อิสราเอล​ตาย​สาม​หมื่น​คน 11 หีบ​ของ​พระเจ้า​ถูก​ยึด​ไป ส่วน​โฮฟนี​กับ​ฟีเนหัส บุตร​สอง​คน​ของ​เอลี ถูก​ฆ่า​ตาย

12 ชาย​ชาว​เบนยามิน​คน​หนึ่ง​วิ่ง​จาก​สนามรบ​มา​ถึง​ชิโลห์​ใน​วัน​เดียวกัน เสื้อ​ของ​เขา​ฉีก​ขาด​และ​มี​ดิน​อยู่​บน​ศีรษะ 13 ขณะ​นั้น​เอลี​นั่ง​อยู่​บน​เก้าอี้​ข้าง​ถนน คอย​มอง​ดู​อยู่​ด้วย​ใจ​หวั่น​ไหว​เพราะ​เป็น​ห่วง​หีบ​ของ​พระเจ้า เมื่อ​ชาย​คน​นั้น​เข้าไป​แจ้ง​ข่าว​ใน​เมือง คน​ทั้ง​เมือง​ก็​ส่ง​เสียง​ร้อง 14 เอลี​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​จึง​ถาม​ว่า “เสียง​เอะอะ​นั้น​เกิด​จาก​อะไร?”

ชาย​คน​นั้น​รีบ​มาบ​อก​เอลี 15 ตอน​นั้น​เอลี​อายุ​เก้า​สิบ​แปด​ปี สายตา​ของ​เขา​ฝ้า​ฟาง​จน​มอง​ไม่​เห็น 16 ชาย​คน​นั้น​บอก​ว่า “ผม​เพิ่ง​หนี​จาก​สนามรบ​มา​วัน​นี้”

เอลี​ถาม​ว่า “เกิด​อะไร​ขึ้น​บ้าง ลูก​เอ๋ย?”

17 ชาย​ผู้​ส่ง​ข่าว​ตอบ​ว่า “อิสราเอล​หนี​ทัพ​ชาว​ฟีลิสเตีย มี​คน​ของ​เรา​ถูก​ฆ่า​ตาย​มาก ลูกชาย​สอง​คน​ของ​ท่าน โฮฟนี​กับ​ฟีเนหัส ก็​ตาย​แล้ว และ​หีบ​ของ​พระเจ้า​ถูก​ยึด​ไป”

18 พอ​ชาย​คน​นั้น​พูด​ถึง​หีบ​ของ​พระเจ้า เอลี​ก็​หงาย​หลัง​ตก​จาก​เก้าอี้​ข้าง​ประตู คอ​หัก​และ​ตาย เพราะ​เขา​แก่​และ​ตัว​หนัก เขา​เคย​เป็น​ผู้​วินิจฉัย​อิสราเอล​อยู่​สี่​สิบ​ปี

19 ลูก​สะใภ้​ของ​เอลี​ซึ่ง​เป็น​ภรรยา​ของ​ฟีเนหัส​กำลัง​ตั้ง​ครรภ์​ใกล้​คลอด เมื่อ​ได้ยิน​ว่า​หีบ​ของ​พระเจ้า​ถูก​ยึด​ไป ทั้ง​พ่อ​สามี​และ​สามี​ก็​ตาย นาง​ก้ม​ตัว​ลง​และ​คลอด​ลูก เพราะ​เจ็บ​ท้อง​คลอด​ขึ้น​มา 20 ขณะ​ที่​นาง​ใกล้​ตาย ผู้​หญิง​ที่​ยืน​อยู่​ข้าง ๆ บอก​ว่า “อย่า​กลัว​เลย เธอ​คลอด​ลูกชาย” แต่​นาง​ไม่​ตอบ​และ​ไม่​สนใจ 21 นาง​ตั้ง​ชื่อ​ลูก​ว่า​อีคาโบด* และ​กล่าว​ว่า “สง่า​ราศี​จาก​อิสราเอล​ไป​แล้ว!” ทั้งนี้​เพราะ​หีบ​ของ​พระเจ้า​ถูก​ยึด​ไป และ​เพราะ​พ่อ​สามี​กับ​สามี​ของ​นาง​ตาย 22 นาง​กล่าว​อีก​ว่า “สง่า​ราศี​จาก​อิสราเอล​ไป​แล้ว เพราะ​หีบ​ของ​พระเจ้า​ถูก​ยึด​ไป”

5

1 ชาว​ฟีลิสเตีย​ยึด​หีบ​ของ​พระเจ้า​ได้​แล้ว ก็​นำ​จาก​เอเบนเอเซอร์​ไป​ยัง​อัชโดด 2 พวก​เขา​นำ​หีบ​เข้าไป​ไว้​ใน​วิหาร​ของ​ดาโกน ตั้ง​ไว้​ข้าง​รูป​ดาโกน 3 เช้า​วัน​ต่อ​มา ชาว​อัชโดด​เห็น​ดาโกน​ล้ม​หน้า​คว่ำ​อยู่​บน​พื้น​ต่อ​หน้า​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์ พวก​เขา​จึง​ยก​รูป​นั้น​ขึ้น​ตั้ง​ไว้​ที่​เดิม 4 เช้า​ถัด​มา ดาโกน​ล้ม​หน้า​คว่ำ​อยู่​บน​พื้น​ต่อ​หน้า​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​อีก แต่​คราว​นี้​ศีรษะ​และ​ฝ่ามือ​ทั้ง​สอง​ข้าง​ของ​ดาโกน​ถูก​ตัดขาด​อยู่​บน​ธรณี​ประตู เหลือ​เพียง​ลำ​ตัว​ที่​ยัง​สมบูรณ์ 5 ด้วย​เหตุ​นี้ จนถึง​ทุก​วัน​นี้​ปุโรหิต​ของ​ดาโกน​และ​ทุก​คน​ที่​เข้าไป​ใน​วิหาร​ดาโกน​ที่​อัชโดด​จึง​ไม่​เหยียบ​ธรณี​ประตู​นั้น 6 พระหัตถ์​ของ​พระยาห์เวห์​กด​ทับ​ชาว​อัชโดด​อย่าง​หนัก ทรง​ทำลาย​พวก​เขา​และ​ให้​เกิด​เนื้อ​งอก​ทั้ง​ใน​เมือง​อัชโดด​และ​เขต​โดย​รอบ

7 เมื่อ​ชาว​อัชโดด​เห็น​เช่น​นั้น​ก็​พูด​ว่า “หีบ​ของ​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​อยู่​กับ​เรา​ต่อ​ไป​ไม่​ได้ เพราะ​พระหัตถ์​ของ​พระองค์​กด​ทับ​ทั้ง​เรา​และ​ดาโกน​เทพเจ้า​ของ​เรา​อย่าง​หนัก” 8 พวก​เขา​จึง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​เจ้า​เมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​มา​ประชุม​และ​ถาม​ว่า “เรา​จะ​ทำ​อย่างไร​กับ​หีบ​ของ​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล?”

พวก​เจ้า​เมือง​ตอบ​ว่า “ส่ง​หีบ​ของ​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ไป​เมือง​กัท” พวก​เขา​จึง​ส่ง​หีบ​ไป​ที่​นั่น 9 แต่​หลัง​จาก​นำ​หีบ​ไป พระหัตถ์​ของ​พระยาห์เวห์​ลง​หนัก​ต่อ​เมือง​กัท​จน​เกิด​ความ​แตก​ตื่น​อย่าง​หนัก และ​ทรง​ทำให้​คนใน​เมือง​ทั้งคน​เล็ก​คน​ใหญ่​เป็น​เนื้อ​งอก 10 พวก​เขา​จึง​ส่ง​หีบ​ของ​พระเจ้า​ไป​เอโครน

เมื่อ​หีบ​มา​ถึง ชาว​เอโครน​ร้อง​ว่า “พวก​เขา​นำ​หีบ​ของ​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​มา​หา​เรา​เพื่อ​ฆ่า​เรา​และ​คน​ของ​เรา!” 11 พวก​เขา​จึง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​เจ้า​เมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​มา​ประชุม และ​กล่าว​ว่า “ส่ง​หีบ​ของ​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​กลับ​ไป​ที่​เดิม​เถอะ มิฉะนั้น​หีบ​นั้น​จะ​ทำให้​เรา​และ​คน​ของ​เรา​ตาย” ทั้ง​เมือง​แตก​ตื่น​ด้วย​ความ​กลัว​ตาย เพราะ​พระหัตถ์​ของ​พระเจ้า​กด​ทับที่​นั่น​อย่าง​หนัก 12 คน​ที่​ไม่​ตาย​ก็​เป็น​เนื้อ​งอก เสียง​ร้อง​ของ​ชาวเมือง​ดัง​ขึ้น​ไป​ถึง​สวรรค์

6

1 หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​ใน​ดิน​แดน​ชาว​ฟีลิสเตีย​เจ็ด​เดือน 2 ชาว​ฟีลิสเตีย​เรียก​พวก​ปุโรหิต​และ​ผู้​ทำนาย​มา​ถาม​ว่า “เรา​จะ​ทำ​อย่างไร​กับ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์? บอก​เรา​ที​ว่า​จะ​ส่ง​หีบ​กลับ​ไป​ที่​เดิม​อย่างไร”

3 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ถ้า​จะ​ส่ง​หีบ​ของ​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​กลับ​ไป อย่า​ส่ง​ไป​เปล่า ๆ ต้อง​ถวาย​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด​คืน​แด่​พระองค์​ด้วย แล้ว​พวก​ท่าน​จะ​หาย และ​จะ​รู้​ว่า​ทำไม​พระองค์ยัง​ไม่​ทรง​ถอน​พระหัตถ์​จาก​พวก​ท่าน”

4 ชาว​ฟีลิสเตีย​ถาม​ว่า “เรา​ควร​ส่ง​อะไร​ไป​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด?”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “เนื้อ​งอก​ทองคำ​ห้า​ชิ้น​กับ​หนู​ทองคำ​ห้า​ตัว ตาม​จำนวน​เจ้า​เมือง​ฟีลิสเตีย​ทั้ง​ห้า เพราะ​ภัย​พิบัติ​เดียวกัน​เกิด​แก่​พวก​ท่าน​ทุก​คน​รวม​ทั้ง​เจ้า​เมือง​ด้วย 5 จง​ทำ​รูป​เนื้อ​งอก​ของ​พวก​ท่าน​กับ​รูป​หนู​ที่​ทำลาย​แผ่น​ดิน และ​ถวาย​เกียรติ​แด่​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล บางที​พระองค์​จะ​ทรง​ถอน​พระหัตถ์​จาก​พวก​ท่าน เทพเจ้า​ของ​พวก​ท่าน และ​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​ท่าน 6 ทำไม​พวก​ท่าน​จึง​จะ​มี​ใจแข็ง​กระด้าง​เหมือน​ชาว​อียิปต์​กับ​ฟาโรห์? เมื่อ​พระองค์​ทรง​แสดง​ฤทธิ์​เดช​ท่ามกลาง​พวก​เขา​แล้ว พวก​เขา​ก็​ปล่อย​ประชาชน​ให้​เดินทาง​ออก​ไป​ไม่ใช่​หรือ?

7 “ทีนี้​จง​จัด​เตรียม​เกวียน​ใหม่​คัน​หนึ่ง​กับ​แม่​วัว​สอง​ตัว​ที่​กำลัง​ให้​นม​ลูก​และ​ไม่​เคย​เทียม​แอก ผูก​แม่​วัว​เข้า​กับ​เกวียน แล้ว​นำ​ลูกวัว​แยก​กลับ​บ้าน 8 นำ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​วาง​บน​เกวียน ส่วน​ของ​ทองคำ​ที่​ส่ง​คืน​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด จง​ใส่​กล่อง​แล้ว​วาง​ไว้​ข้าง​หีบ​ของ​พระองค์ แล้ว​ปล่อย​เกวียน​ไป 9 คอย​ดู ถ้า​แม่วัว​เดิน​ขึ้น​ไป​ตาม​ทาง​สู่​ชายแดน​ของ​เบธเชเมช พระองค์​เอง​ก็​ทรง​ทำให้​เรา​เดือด​ร้อน​หนัก​ครั้ง​นี้ แต่​ถ้า​ไม่​ไป เรา​ก็​จะ​รู้​ว่า​ไม่ใช่​พระหัตถ์​ของ​พระองค์​ที่​ลงโทษ​เรา สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​เป็น​เพียง​เรื่อง​บังเอิญ”

10 พวก​เขา​ทำ​ตาม​นั้น นำ​แม่​วัว​ที่​ให้​นม​ลูก​สอง​ตัว​มา​เทียม​เกวียน และ​ขัง​ลูก​ของ​มัน​ไว้​ที่​บ้าน 11 พวก​เขา​วาง​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​บน​เกวียน พร้อม​กล่อง​ที่​ใส่​หนู​ทองคำ​และ​รูป​เนื้อ​งอก 12 แม่​วัว​เดิน​ตรง​ไป​ตาม​ถนน​สาย​เบธเชเมช ส่ง​เสียง​ร้อง​ไป​ตลอด​ทาง ไม่​เลี้ยว​ซ้าย​หรือ​ขวา เจ้า​เมือง​ทั้ง​ห้า​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​เดิน​ตาม​ไป​จนถึง​ชายแดน​ของ​เบธเชเมช 13 ตอน​นั้น​ชาว​เบธเชเมช​กำลัง​เก็บ​เกี่ยว​ข้าว​สาลี​ใน​หุบเขา พวก​เขา​เงย​หน้า​ขึ้น​เห็น​หีบ​และ​ดีใจ 14 เกวียน​เข้า​มา​ใน​ทุ่ง​ของ​โย​ชู​วา​ชาว​เบธเชเมช​และ​หยุด​ข้าง​ก้อน​หิน​ใหญ่ พวก​เขา​ผ่า​ไม้​เกวียน แล้ว​นำ​แม่​วัว​มา​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​แด่​พระยาห์เวห์ 15 ชาวเล​วี​ยก​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์และ​กล่อง​ที่​บรรจุ​ของ​ทองคำ​ลง​จาก​เกวียน วาง​ไว้​บน​ก้อน​หิน​ใหญ่ วัน​เดียวกัน​นั้น​ชาว​เบธเชเมช​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​เครื่องบูชา​อื่น ๆ แด่​พระยาห์เวห์ 16 เมื่อ​เจ้า​เมือง​ฟีลิสเตีย​ทั้ง​ห้า​เห็น​เหตุการณ์​แล้ว ก็​กลับ​เอโครน​ใน​วัน​เดียวกัน 17 เนื้อ​งอก​ทองคำ​ที่​ชาว​ฟีลิสเตีย​ส่ง​คืน​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​ความ​ผิด​แด่​พระยาห์เวห์​มี​ดังนี้ สำหรับ​อัชโดด​หนึ่ง​ชิ้น กาซา​หนึ่ง​ชิ้น อัชเคโลน​หนึ่ง​ชิ้น กัท​หนึ่ง​ชิ้น และ​เอโครน​หนึ่ง​ชิ้น 18 ส่วน​จำนวน​หนู​ทองคำ​เท่ากับ​จำนวน​เมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​ขึ้น​กับ​เจ้า​เมือง​ทั้ง​ห้า ทั้ง​เมือง​ที่​มี​กำแพง​และ​หมู่บ้าน​ใน​ชนบท เรื่อย​ไป​จน​ถึง​ก้อน​หิน​ใหญ่​ที่​พวก​เขา​วาง​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​ไว้ ก้อน​หิน​นั้น​ยัง​อยู่​ใน​ทุ่ง​ของ​โย​ชู​วา​ชาว​เบธเชเมช​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ 19 พระองค์​ทรง​ลงโทษ​ชาว​เบธเชเมช​เพราะ​พวก​เขา​มอง​เข้าไป​ใน​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์ ทรง​ฆ่า​พวก​เขา​ห้า​หมื่น​เจ็ด​สิบ​คน ประชาชน​พา​กัน​ไว้​ทุกข์ เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ฆ่า​คน​จำนวน​มาก 20 ชาว​เบธเชเมช​กล่าว​ว่า “ใคร​จะ​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ผู้​บริสุทธิ์​องค์​นี้​ได้? แล้ว​พระองค์​จะ​จาก​พวก​เรา​ขึ้น​ไป​หา​ใคร?”

21 พวก​เขา​จึง​ส่ง​คน​ไป​บอก​ชาว​คีริยาทเยอาริม​ว่า “ชาว​ฟีลิสเตีย​ส่ง​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​กลับ​มา​แล้ว ลง​มา​รับ​หีบ​ขึ้น​ไป​ไว้​กับ​พวก​ท่าน​เถิด”

7

1 ชาว​คีริยาทเยอาริม​จึง​มา​รับ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์ นำ​ไป​ไว้​ใน​บ้าน​ของ​อาบีนาดับ​บน​เนิน​เขา และ​แยก​เอเลอาซาร์​บุตร​ชาย​ของ​เขา​ไว้​สำหรับ​ดูแล​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์ 2 ตั้งแต่​หีบ​มา​อยู่​ที่​คีริยาทเยอาริม เวลา​ก็​ผ่าน​ไป​นาน​ถึง​ยี่สิบ​ปี ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​คร่ำครวญ​หา​พระยาห์เวห์ 3 ซามูเอล​กล่าว​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ว่า “ถ้า​พวก​คุณ​กลับ​มา​หา​พระยาห์เวห์​อย่าง​สุดใจ ก็​จง​กำจัด​เทพเจ้า​ต่าง​ชาติ​และ​อัชทาโรทออก​จาก​ท่ามกลาง​พวก​คุณ ตั้งใจ​มุ่ง​หา​พระยาห์เวห์​และ​รับ​ใช้​พระองค์​ผู้​เดียว แล้ว​พระองค์​จะ​ทรง​ช่วย​พวก​คุณ​ให้​พ้น​เงื้อม​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย” 4 ชาว​อิสราเอล​จึง​กำจัดเทพ​บาอัล​ทั้งหลาย​และ​อัชทาโรท แล้ว​รับ​ใช้​พระยาห์เวห์​ผู้​เดียว 5 ซามูเอล​กล่าว​ว่า “จง​รวบรวม​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​ที่​มิส​ปาห์ แล้ว​ฉัน​จะ​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​เพื่อ​พวก​คุณ” 6 พวก​เขา​มา​รวม​กัน​ที่​มิส​ปาห์ ตัก​น้ำ​มา​เท​ออก​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์ อด​อาหาร​ใน​วัน​นั้น และ​สารภาพ​ว่า “เรา​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์” ซามูเอล​ทำ​หน้าที่​ผู้​วินิจฉัย​ชาว​อิสราเอล​ที่​มิส​ปาห์

7 เมื่อ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้ยิน​ว่า​ชาว​อิสราเอล​มา​รวม​กัน​ที่​มิส​ปาห์ บรรดา​เจ้า​เมือง​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ก็​ยก​ทัพ​ขึ้น​มา​สู้​อิสราเอล ชาว​อิสราเอล​ได้​ข่าว​ก็​กลัว 8 พวก​เขา​บอก​ซามูเอล​ว่า “อย่า​หยุด​ร้อง​ทูล​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​เพื่อ​พวก​เรา ขอ​ให้​พระองค์​ทรง​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​เงื้อม​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย” 9 ซามูเอล​นำ​ลูก​แกะ​ที่​ยัง​ไม่​หย่านม​มา​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​แด่​พระยาห์เวห์ แล้ว​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​เพื่อ​อิสราเอล พระองค์​ทรง​ตอบ​เขา 10 ขณะ​ซามูเอล​กำลัง​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว ชาว​ฟีลิสเตีย​ก็​เข้า​มา​ใกล้​เพื่อ​สู้​รบ​กับ​อิสราเอล แต่​วัน​นั้น​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​เกิด​เสียง​ฟ้าร้อง​กึกก้อง​เหนือ​ชาว​ฟีลิสเตีย​จน​พวก​เขา​สับสน​และ​ถูก​ตี​แตก​ต่อ​หน้า​ชาว​อิสราเอล 11 ชาย​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​มิส​ปาห์ ไล่​ตาม​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​โจมตี​พวก​เขา​ไป​จนถึง​บริเวณ​ใต้​เบธ​คาร์

12 แล้ว​ซามูเอล​นำ​ก้อน​หิน​มา​ตั้ง​ไว้​ระหว่าง​มิส​ปาห์​กับ​เชน ตั้ง​ชื่อ​ว่า​เอเบนเอเซอร์* และ​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​เรา​มา​จนถึง​บัดนี้” 13 ดัง​นั้น​ชาว​ฟีลิสเตีย​จึง​ถูก​ปราบ​และ​หยุด​บุกรุก​เขตแดน​อิสราเอล พระหัตถ์​ของ​พระยาห์เวห์​ต่อ​ต้าน​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตลอด​สมัย​ของ​ซามูเอล

14 เมือง​ที่​ชาว​ฟีลิสเตีย​เคย​ยึด​จาก​อิสราเอล​ก็​กลับ​มา​เป็น​ของ​อิสราเอล ตั้งแต่​เอโครน​ไป​จนถึง​กัท อิสราเอล​ได้​เขตแดน​ของ​ตน​คืน​จาก​ชาว​ฟีลิสเตีย และ​อิสราเอล​ก็​อยู่​อย่าง​สงบ​กับ​ชาว​อา​โม​ไรต์

15 ซามูเอล​ทำ​หน้าที่​ผู้​วินิจฉัย​อิสราเอล​ตลอด​ชีวิต 16 ทุก​ปี​เขา​เดินทาง​เป็น​วง​รอบ​ไป​ยัง​เบธเอล กิลกาล และ​มิส​ปาห์ ทำ​หน้าที่​ผู้​วินิจฉัย​อิสราเอล​ใน​ทุก​แห่ง​นั้น 17 จาก​นั้น​เขา​กลับ​มา​รามาห์ ซึ่ง​เป็น​ที่​ตั้ง​บ้าน​ของ​เขา และ​ทำ​หน้าที่​ผู้​วินิจฉัย​อิสราเอล​ที่​นั่น​ด้วย เขา​สร้าง​แท่น​บูชา​แด่​พระยาห์เวห์​ที่​นั่น

8

1 เมื่อ​ซามูเอล​ชรา​ลง เขา​ตั้ง​ลูกชาย​ให้​เป็น​ผู้​วินิจฉัย​อิสราเอล 2 ลูกชาย​คน​โต​ชื่อ​โยเอล คน​รอง​ชื่อ​อาบียาห์ ทั้ง​สอง​ทำ​หน้าที่​ผู้​วินิจฉัย​ที่​เบเออร์เชบา 3 แต่​ลูกชาย​ของ​เขา​ไม่​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​พ่อ พวก​เขา​แสวงหา​ผล​ประโยชน์​ที่​ไม่​สุจริต รับ​สินบน​และ​บิดเบือน​ความ​ยุติธรรม

4 ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​จึง​มา​รวม​ตัว​กัน แล้วไป​หา​ซามูเอล​ที่​รามาห์ 5 พวก​เขา​กล่าว​ว่า “ท่าน​ชรา​แล้ว ลูกชาย​ของ​ท่าน​ก็​ไม่​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​ท่าน ขอ​ให้​ท่าน​ตั้ง​กษัตริย์​มาปก​ครอง​และ​ตัดสิน​คดี​ให้​เรา​เหมือน​ชนชาติ​อื่น ๆ” 6 คำขอ​ที่​ว่า “ตั้ง​กษัตริย์​มา​ตัดสิน​คดี​ให้​เรา” ทำให้​ซามูเอล​ไม่​พอใจ

ซามูเอล​จึง​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ 7 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ซามูเอล​ว่า “จง​ฟัง​ทุก​สิ่ง​ที่​ประชาชน​บอก​เจ้า เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ได้​ปฏิเสธ​เจ้า แต่​ปฏิเสธ​เรา​ไม่​ให้​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​เขา 8 ตั้งแต่​วัน​ที่​เรา​นำ​พวก​เขา​ออก​จาก​อียิปต์​จนถึง​วัน​นี้ พวก​เขา​ทอด​ทิ้ง​เรา​ไป​รับ​ใช้​เทพเจ้า​อื่น​อย่างไร บัดนี้​ก็​ทำ​กับ​เจ้า​อย่าง​นั้น 9 ฉะนั้น​จง​ฟัง​พวก​เขา แต่​เจ้า​ต้อง​เตือน​พวก​เขา​อย่าง​จริงจัง และ​บอก​ให้​รู้​ว่า​กษัตริย์​ที่​จะ​ปกครอง​พวก​เขา​จะ​ทำ​อะไร​บ้าง”

10 ซามูเอล​จึง​บอก​พระดำรัส​ทั้งหมด​ของ​พระยาห์เวห์​แก่​ประชาชน​ที่​ขอ​กษัตริย์ 11 เขา​กล่าว​ว่า “กษัตริย์​ที่​จะ​ปกครอง​พวก​คุณ​จะ​ทำ​ดังนี้ เขา​จะ​เอา​ลูกชาย​ของ​พวก​คุณ​ไป​เป็น​คน​รับ​ใช้​ประจำ​รถ​รบ​และ​เป็น​ทหาร​ม้า ให้​พวก​เขา​วิ่ง​นำ​หน้า​รถ​รบ 12 เขา​จะ​ตั้ง​บาง​คน​เป็น​หัวหน้า​ทหาร​พัน​คน​และ​บาง​คน​เป็น​หัวหน้า​ทหาร​ห้า​สิบ​คน ให้​บาง​คน​ไถ​และ​เก็บ​เกี่ยว​ใน​ที่ดิน​ของ​เขา หรือ​ทำ​อาวุธ​และ​อุปกรณ์​สำหรับ​รถ​รบ​ของ​เขา 13 เขา​จะ​เอา​ลูกสาว​ของ​พวก​คุณ​ไป​ทำ​เครื่อง​หอม ทำ​อาหาร และ​ทำ​ขนมปัง 14 เขา​จะ​ยึด​ทุ่ง​นา สวน​องุ่น และ​สวน​มะกอก​ที่​ดี​ที่สุด​ของ​พวก​คุณ​ไป​ให้​คน​รับ​ใช้​ของ​เขา 15 เขา​จะ​เก็บ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​เมล็ด​พืช​และ​ผล​จาก​สวน​องุ่น​ของ​พวก​คุณ​ไป​ให้​เจ้า​หน้าที่​และ​คน​รับ​ใช้​ของ​เขา 16 เขา​จะ​เอา​คน​รับ​ใช้​ชาย​หญิง ชาย​หนุ่ม​ที่​ดี​ที่สุด และ​ลา​ของ​พวก​คุณ​ไป​ทำงาน​ให้​เขา 17 เขา​จะ​เอา​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​ฝูง​สัตว์​ของ​พวก​คุณ แล้ว​พวก​คุณ​เอง​ก็​จะ​เป็น​คน​รับ​ใช้​ของ​เขา 18 เมื่อ​ถึง​วัน​นั้น พวก​คุณ​จะ​ร้องขอ​ความ​ช่วย​เหลือ​เพราะ​กษัตริย์​ที่​พวก​คุณ​เลือก​เอง แต่​พระยาห์เวห์​จะ​ไม่​ทรง​ตอบ​พวก​คุณ​ใน​วัน​นั้น”

19 ถึง​กระนั้น​ประชาชน​ก็​ไม่​ยอม​ฟัง​ซามูเอล พวก​เขา​กล่าว​ว่า “ไม่! เรา​ต้อง​มี​กษัตริย์​ปกครอง​เรา 20 เรา​จะ​ได้​เป็น​เหมือน​ชนชาติ​อื่น ๆ ให้​กษัตริย์​ตัดสิน​คดี ออก​นำ​หน้า​เรา และ​ทำ​ศึก​ให้​เรา”

21 ซามูเอล​ฟัง​ทุก​คำ​ของ​ประชาชน แล้ว​นำ​ไป​ทูล​พระยาห์เวห์ 22 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ซามูเอล​ว่า “จง​ฟัง​พวก​เขา​และ​ตั้ง​กษัตริย์​ให้​พวก​เขา”

ซามูเอล​จึง​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า “ทุก​คน​กลับ​เมือง​ของ​ตน​เถิด”

9

1 มี​ชาย​ชาว​เบนยามิน​คน​หนึ่ง​ชื่อ​คีช เป็น​บุตร​ของ​อาบีเอล อาบีเอล​เป็น​บุตร​ของ​เศโรร์ เศโรร์​เป็น​บุตร​ของ​เบโครัท เบโครัท​เป็น​บุตร​ของ​อาฟียาห์ และ​อาฟียาห์​เป็น​บุตร​ของ​ชาย​ชาว​เบนยามิน​คน​หนึ่ง คีช​เป็น​คน​กล้า​หาญ​มี​ฝีมือ 2 เขา​มี​ลูกชาย​ชื่อ​ซาอูล เป็น​ชาย​หนุ่ม​รูป​ร่าง​สง่า ไม่มี​ใคร​ใน​อิสราเอล​หน้าตา​ดี​กว่า​เขา และ​เขา​สูง​กว่า​ทุก​คน​ตั้งแต่​ช่วง​บ่า​ขึ้น​ไป

3 วัน​หนึ่ง​ลา​ของ​คีช พ่อ​ของ​ซาอูล หาย​ไป คีช​จึง​บอก​ลูก​ว่า “พา​คน​รับ​ใช้​ไป​ด้วย​คน​หนึ่ง แล้ว​ออก​ตาม​หา​ลา” 4 ซาอูล​เดิน​ผ่าน​เขต​ภูเขา​เอฟราอิม​และ​ดิน​แดน​ชาลิชาห์ แต่​ทั้ง​สอง​ไม่​พบ​ลา พวก​เขา​ผ่าน​ดิน​แดน​ชาอาลิม​ก็​ไม่​พบ แล้ว​ผ่าน​ดิน​แดน​เบนยามิน​ก็​ยัง​ไม่​พบ

5 เมื่อ​มา​ถึง​ดิน​แดน​ศูฟ ซาอูล​บอก​คน​รับ​ใช้​ที่มา​ด้วย​ว่า “กลับ​กัน​เถอะ เดี๋ยว​พ่อ​จะ​เลิก​ห่วง​ลา​แล้ว​มา​ห่วง​เรา​แทน”

6 คน​รับ​ใช้​ตอบ​ว่า “ใน​เมือง​นี้​มี​คน​ของ​พระเจ้า​คน​หนึ่ง ผู้คน​เคารพ​นับถือ​เขา สิ่ง​ที่​เขา​พูด​ก็​เกิด​ขึ้น​จริง​ทุก​อย่าง ลอง​ไป​หา​เขา​เถอะ บางที​เขา​จะ​บอก​ได้​ว่า​เรา​ควร​ไป​ทาง​ไหน”

7 ซาอูล​ถาม​คน​รับ​ใช้​ว่า “ถ้า​ไป​หา​เขา เรา​จะ​เอา​อะไร​ไป​ให้? ขนมปัง​ใน​ย่าม​ก็​หมด​แล้ว ไม่มี​ของ​ขวัญ​ให้​คน​ของ​พระเจ้า เรา​มี​อะไร​เหลือ​บ้าง?”

8 คน​รับ​ใช้​ตอบ​ซาอูล​ว่า “ผม​มี​เงิน​หนึ่ง​ใน​สี่​เชเขล* จะ​เอา​ไป​ให้​คน​ของ​พระเจ้า​เพื่อ​ให้​เขา​บอก​ทาง​เรา” 9 (ใน​สมัย​ก่อน เมื่อ​คน​อิสราเอล​ต้องการ​ทูล​ถาม​พระเจ้า เขา​จะ​พูด​ว่า “ไป​หา​ผู้​เห็น​นิมิต​กัน​เถอะ” เพราะ​คน​ที่​ปัจจุบัน​เรียก​ว่า​ผู้เผยพระวจนะ สมัย​ก่อน​เรียก​ว่า​ผู้​เห็น​นิมิต)

10 ซาอูล​บอก​คน​รับ​ใช้​ว่า “ดี ไป​กัน​เถอะ” ทั้ง​สอง​จึง​ไป​ยัง​เมือง​ที่​คน​ของ​พระเจ้า​อยู่ 11 ขณะ​เดิน​ขึ้น​ทาง​ลาด​เข้า​สู่​เมือง พวก​เขา​พบ​หญิง​สาว​ที่​ออก​มา​ตัก​น้ำ จึง​ถาม​ว่า “ผู้​เห็น​นิมิต​อยู่​ที่​นี่​ไหม?”

12 หญิง​สาว​ตอบ​ว่า “อยู่​ค่ะ เขา​อยู่​ข้าง​หน้า​พวก​ท่าน รีบ​ไป​เถอะ วัน​นี้​เขา​เพิ่ง​เข้า​เมือง​มา เพราะ​ชาวเมือง​มี​เครื่องบูชา​บน​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง 13 พอ​เข้า​เมือง พวก​ท่าน​จะ​พบ​เขา​ก่อน​ขึ้น​ไป​กิน​อาหาร​บน​ที่​สูง ผู้คน​จะ​ยัง​ไม่​กิน​จนกว่า​เขา​จะ​มา เพราะ​เขา​ต้อง​อวยพร​เครื่องบูชา​ก่อน แล้ว​แขก​ที่​เชิญ​มา​จึง​จะ​กิน รีบ​ขึ้น​ไป​ตอน​นี้​ก็​จะ​พบ​เขา”

14 ทั้ง​สอง​จึง​ขึ้น​ไป​ยัง​เมือง พอ​เข้า​เขต​เมือง ซามูเอล​ก็​เดิน​ออก​มาส​วน​ทาง​กับ​พวก​เขา​เพื่อ​ขึ้น​ไป​ยัง​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง

15 วัน​ก่อน​ซาอูล​มา​ถึง พระยาห์เวห์​ทรง​เปิด​เผย​แก่​ซามูเอล​ว่า 16 “พรุ่ง​นี้​เวลา​ประมาณ​นี้ เรา​จะ​ส่ง​ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​ดิน​แดน​เบนยามิน​มา​หา​เจ้า จง​เจิม​เขา​ให้​เป็นผู้นำ​เหนือ​อิสราเอล ซึ่ง​เป็น​ประชากร​ของ​เรา เขา​จะ​ช่วย​ประชากร​ของ​เรา​ให้​พ้น​เงื้อม​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย เพราะ​เรา​ได้​ทอด​พระเนตร​ประชากร​ของ​เรา​และ​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา​แล้ว”

17 เมื่อ​ซามูเอล​เห็น​ซาอูล พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “นี่​คือ​ชาย​ที่​เรา​บอก​เจ้า เขา​จะ​ปกครอง​ประชากร​ของ​เรา”

18 ซาอูล​เข้าไป​หา​ซามูเอล​ที่​ประตู​เมือง​และ​ถาม​ว่า “ช่วย​บอก​หน่อย​ได้​ไหม​ครับ​ว่า​บ้าน​ผู้​เห็น​นิมิต​อยู่​ที่ไหน?”

19 ซามูเอล​ตอบ​ว่า “ฉัน​เอง​คือ​ผู้​เห็น​นิมิต ขึ้น​ไป​ยัง​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​ก่อน​ฉัน​เถอะ วัน​นี้​เธอ​จะ​กิน​อาหาร​กับ​ฉัน พรุ่ง​นี้​เช้า​ฉัน​จะ​ให้​เธอ​กลับ แล้ว​บอก​ทุก​เรื่อง​ที่​อยู่​ใน​ใจ​เธอ 20 ส่วน​ลา​ที่​หาย​ไป​สาม​วัน​ก่อน ไม่​ต้อง​ห่วง มี​คน​พบ​แล้ว ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​ปวง​ปรารถนา​ผู้​ใด​เล่า? ไม่ใช่​เธอ​กับ​ครอบครัว​พ่อ​ของ​เธอ​หรือ?”

21 ซาอูล​ตอบ​ว่า “ผม​เป็น​คน​เบนยามิน​จาก​เผ่า​ที่​เล็ก​ที่สุด​ใน​อิสราเอล​ไม่ใช่​หรือ? ครอบครัว​ผม​ก็​เล็ก​ที่สุด​ใน​บรรดา​ครอบครัว​ของ​เผ่า​เบนยามิน แล้ว​ทำไม​ท่าน​จึง​พูด​กับ​ผม​อย่าง​นี้?”

22 ซามูเอล​พา​ซาอูล​กับ​คน​รับ​ใช้​เข้าไป​ใน​ห้อง​รับแขก ให้​พวก​เขา​นั่ง​ใน​ที่​นั่ง​สำคัญ​ที่สุด​ท่ามกลาง​แขก​รับ​เชิญ​ราว​สามสิบ​คน 23 ซามูเอล​บอก​พ่อ​ครัว​ว่า “เอา​เนื้อ​ส่วน​ที่​ฉัน​ให้​แยก​ไว้​มา ที่​ฉัน​บอก​ว่า ‘เก็บ​ส่วน​นี้​ไว้’ ” 24 พ่อ​ครัว​นำ​เนื้อ​สะโพก​พร้อม​ส่วน​ที่​ติด​อยู่​มา​วาง​ต่อ​หน้า​ซาอูล ซามูเอล​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​ส่วน​ที่​เก็บ​ไว้​สำหรับ​เธอ วาง​ไว้​ตรง​หน้า​แล้ว​กิน​เถอะ ฉัน​เก็บ​ไว้​ให้​เธอ​สำหรับ​เวลา​นี้ เพราะ​ฉัน​บอก​ไว้​แล้ว​ว่า ‘ฉัน​เชิญ​คน​มา’ ” วัน​นั้น​ซาอูล​จึง​กิน​อาหาร​กับ​ซามูเอล

25 เมื่อ​พวก​เขา​ลง​จาก​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​เข้า​เมือง ซามูเอล​พูด​คุย​กับ​ซาอูล​บน​ดาดฟ้า​บ้าน 26 ทั้ง​สอง​ตื่น​แต่​เช้า พอ​รุ่ง​สาง​ซามูเอล​เรียก​ซาอูล​ที่​อยู่​บน​ดาดฟ้า​ว่า “ลุก​เถอะ ฉัน​จะ​ให้​เธอ​ออก​เดินทาง” ซาอูล​ลุก​ขึ้น​แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​ออก​ไป​ด้วย​กัน 27 ขณะ​ที่​พวก​เขา​เดิน​ลง​มา​ถึง​ชาย​เมือง ซามูเอล​บอก​ซาอูล​ว่า “ให้​คน​รับ​ใช้​เดิน​ล่วง​หน้า​ไป​ก่อน” คน​รับ​ใช้​ก็​เดิน​นำ​ไป แล้ว​ซามูเอล​กล่าว​ว่า “แต่​เธอ​หยุด​อยู่​ตรง​นี้​ก่อน ฉัน​จะ​ให้​เธอ​ฟัง​ถ้อยคำ​จาก​พระเจ้า”

10

1 ซามูเอล​นำ​ขวด​น้ำมัน​มา​เท​ลง​บน​ศีรษะ​ซาอูล จูบ​เขา แล้ว​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม​เธอ​ให้​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​มรดก​ของ​พระองค์​แล้ว​ไม่ใช่​หรือ? 2 วัน​นี้​เมื่อ​จาก​ฉัน​ไป เธอ​จะ​พบ​ชาย​สอง​คน​ข้าง​หลุม​ศพ​ราเชล​ที่​เศล​ซาห์ ตรง​ชายแดน​เบนยามิน พวก​เขา​จะ​บอก​ว่า ‘พบ​ลา​ที่​เธอ​ตาม​หา​แล้ว พ่อ​ของ​เธอ​เลิก​ห่วง​ลา แต่​กำลัง​ห่วง​เธอ พูด​ว่า “ฉัน​จะ​ทำ​อะไร​เพื่อ​ลูกชาย​ได้​บ้าง?” ’

3 “จาก​นั้น​เดิน​ต่อ​ไป​ถึง​ต้น​โอ๊ก​แห่ง​ทาโบร์ เธอ​จะ​พบ​ชาย​สาม​คน​กำลัง​ขึ้น​ไป​หา​พระเจ้า​ที่​เบธเอล คน​หนึ่ง​อุ้ม​ลูก​แพะ​สาม​ตัว คน​หนึ่ง​ถือ​ขนมปัง​สาม​ก้อน อีก​คน​ถือ​เหล้า​องุ่น​หนึ่ง​ภาชนะ 4 พวก​เขา​จะ​ทักทาย​และ​ให้​ขนมปัง​สอง​ก้อน​แก่​เธอ จง​รับ​ไว้

5 “ต่อ​ไป​เธอ​จะ​ถึง​เนิน​เขา​ของ​พระเจ้า ที่​นั่น​มี​กอง​ทหาร​ชาว​ฟีลิสเตีย​ประจำ​อยู่ เมื่อ​เข้า​เมือง เธอ​จะ​พบ​กลุ่ม​ผู้เผยพระวจนะ​ลง​มา​จาก​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง มี​คน​ถือพิณ​ลูต กลอง​รำมะนา ปี่ และ​พิณ​ฮาร์ป​เดิน​นำ​หน้า​พวก​เขา พวก​เขา​จะ​กำลัง​เผย​พระวจนะ 6 แล้ว​พระวิญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​เสด็จ​ลง​มา​เหนือ​เธอ​อย่าง​ทรง​พลัง เธอ​จะ​เผย​พระวจนะ​ร่วม​กับ​พวก​เขา​และ​กลาย​เป็น​คน​อีก​คน​หนึ่ง 7 เมื่อ​หมาย​สำคัญ​เหล่า​นี้​เกิด​ขึ้น​กับ​เธอ จง​ทำ​สิ่ง​ที่​เหมาะ​กับ​โอกาส​นั้น เพราะ​พระเจ้า​ทรง​อยู่​กับ​เธอ

8 “จง​ลง​ไป​กิลกาล​ก่อน​ฉัน ฉัน​จะ​ตาม​ลง​ไป​เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และเครื่องบูชา​แห่ง​สันติ เธอ​ต้อง​รอ​เจ็ด​วัน​จนกว่า​ฉัน​จะ​มา​และ​บอก​ว่า​จะ​ต้อง​ทำ​อะไร” 9 เมื่อ​ซาอูล​หัน​หลัง​เดิน​จาก​ซามูเอล พระเจ้า​ประทาน​จิตใจ​ใหม่​แก่​เขา และ​หมาย​สำคัญ​ทั้งหมด​นั้น​ก็​เกิด​ขึ้น​ใน​วัน​เดียวกัน 10 เมื่อ​พวก​เขา​มา​ถึง​เนิน​เขา กลุ่ม​ผู้เผยพระวจนะ​มาพบ​ซาอูล พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ก็​เสด็จ​ลง​มา​เหนือ​เขา​อย่าง​ทรง​พลัง เขา​จึง​เผย​พระวจนะ​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา 11 คน​ที่​เคย​รู้จัก​ซาอูล​เห็น​เขา​เผย​พระวจนะ​ร่วม​กับ​ผู้เผยพระวจนะ ต่าง​พูด​กัน​ว่า “เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​ลูกชาย​ของ​คีช? ซาอูล​ก็​เป็น​หนึ่ง​ใน​ผู้เผยพระวจนะ​ด้วย​หรือ?”

12 ชาย​คน​หนึ่ง​ใน​ที่​นั้น​ตอบ​ว่า “แล้ว​ใคร​เป็น​พ่อ​ของ​พวก​เขา​เล่า?” ด้วย​เหตุ​นี้​จึง​มี​คำ​กล่าว​ว่า “ซาอูล​ก็​เป็น​หนึ่ง​ใน​ผู้เผยพระวจนะ​ด้วย​หรือ?” 13 เมื่อ​ซาอูล​เผย​พระวจนะ​เสร็จ เขา​ก็​ขึ้น​ไป​ยัง​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง

14 ลุง​ของ​ซาอูล​ถาม​เขา​กับ​คน​รับ​ใช้​ว่า “พวก​เธอ​ไป​ไหน​มา?”

ซาอูล​ตอบ​ว่า “ไป​ตาม​หา​ลา พอ​หาไม่​พบ​ก็​ไป​หา​ซามูเอล”

15 ลุง​ถาม​ว่า “ซามูเอล​บอก​อะไร​เธอ เล่า​ให้​ฟัง​หน่อย”

16 ซาอูล​ตอบ​ลุง​ว่า “เขา​บอก​ชัด​ว่า​พบ​ลา​แล้ว” แต่​ซาอูล​ไม่​ได้​บอก​เรื่อง​ราช​อาณาจักร​ที่​ซามูเอล​พูด​กับ​เขา

17 ซามูเอล​เรียก​ประชาชน​มา​ประชุม​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์​ที่​มิส​ปาห์ 18 แล้ว​กล่าว​แก่​ชาว​อิสราเอล​ว่า “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ตรัส​ว่า ‘เรา​นำ​อิสราเอล​ขึ้น​จาก​อียิปต์ ช่วย​พวก​เจ้า​ให้​พ้น​เงื้อม​มือ​ชาว​อียิปต์​และ​อาณาจักร​ทั้ง​หลาย​ที่​กดขี่​พวก​เจ้า’ 19 แต่​วัน​นี้พวก​คุณ​ปฏิเสธ​พระเจ้า​ของ​ตน ผู้ทรงช่วย​พวก​คุณ​ให้​พ้น​จาก​ภัย​พิบัติ​และ​ความ​ทุกข์​ยาก​ทั้ง​ปวง พวก​คุณ​กลับ​บอก​พระองค์​ว่า ‘ไม่! ตั้ง​กษัตริย์​ปกครอง​เรา​เถิด!’ บัดนี้​จง​เข้า​มา​ยืน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ตาม​เผ่า​และ​ตาม​หน่วย​พันของ​พวก​คุณ”

20 ซามูเอล​ให้​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอล​เข้า​มา และ​เผ่า​เบนยามิน​ก็​ถูก​เลือก 21 เขา​ให้​ครอบครัว​ต่าง ๆ ของ​เผ่า​เบนยามิน​เข้า​มา ครอบ​ครัว​มัต​รี​ถูก​เลือก แล้ว​ซาอูล​บุตร​คีช​ถูก​เลือก แต่​เมื่อ​คน​ไป​หา​เขา​ก็​ไม่​พบ 22 พวก​เขา​จึง​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​อีก​ว่า “ชาย​คน​นั้น​มา​ที่​นี่​หรือ​ยัง?”

พระยาห์เวห์​ตรัส​ตอบ​ว่า “เขา​ซ่อน​อยู่​ท่ามกลาง​สัมภาระ”

23 พวก​เขา​วิ่ง​ไป​พา​ซาอูล​ออก​มา เมื่อ​เขา​ยืน​อยู่​ท่ามกลาง​ประชาชน เขา​สูง​กว่า​ทุก​คน​ตั้งแต่​ช่วง​บ่า​ขึ้น​ไป 24 ซามูเอล​กล่าว​แก่​ประชาชน​ว่า “เห็น​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เลือก​ไหม? ใน​หมู่​ประชาชน​ไม่มี​ใคร​เหมือน​เขา”

ประชาชน​ทั้งหมด​จึง​โห่​ร้อง​ว่า “ขอ​ให้​กษัตริย์​ทรง​พระ​เจริญ!”

25 ซามูเอล​บอก​ประชาชน​ถึง​กฎ​เกณฑ์​ของ​ราช​อาณาจักร เขียน​ลง​ใน​หนังสือ​แล้ว​นำ​ไป​วาง​ไว้​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ จาก​นั้น​ส่ง​ทุก​คน​กลับ​บ้าน 26 ซาอูล​ก็​กลับ​บ้าน​ที่​กิเบอาห์​ด้วย มี​ทหาร​ที่​พระเจ้า​ทรง​ดลใจ​ไป​กับ​เขา 27 แต่​คน​อันธพาล​บาง​คน​พูด​ว่า “คน​นี้​จะ​ช่วย​เรา​ได้​อย่างไร?” พวก​เขา​ดู​หมิ่น​ซาอูล​และ​ไม่​ได้​นำ​ของ​บรรณาการ​มา​ให้ แต่​ซาอูล​นิ่ง​เงียบ

11

1 นาหาช ชาว​อัมโมน​ยก​ทัพ​มา​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​ยาเบชกิเลอาด ชาย​ทุก​คนใน​เมือง​ยาเบช​บอก​เขา​ว่า “ทำ​พันธ​สัญญา​กับ​เรา​เถอะ แล้ว​เรา​จะ​รับ​ใช้​ท่าน”

2 นาหาช​ตอบ​ว่า “ฉัน​จะ​ทำ​พันธ​สัญญา​กับ​พวก​แก​โดย​มี​เงื่อนไข​ว่า ต้อง​ให้​ควัก​ตา​ขวา​ของ​พวก​แก​ทุก​คน​ออก ฉัน​จะ​ทำให้​อิสราเอล​ทั้ง​ปวง​อับอาย”

3 ผู้​อาวุโส​เมือง​ยาเบช​ตอบ​ว่า “ขอ​เวลา​เจ็ด​วัน​ให้​เรา​ส่ง​คน​ไป​ทั่ว​เขตแดน​อิสราเอล ถ้า​ไม่มี​ใคร​มา​ช่วย เรา​จะ​ออก​ไป​หา​ท่าน” 4 ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​ถึง​กิเบอาห์​ของ​ซาอูล​และ​บอก​เรื่อง​นี้​แก่​ประชาชน ทุก​คน​ต่าง​ร้องไห้​เสียง​ดัง

5 ขณะ​นั้น​ซาอูล​กำลัง​เดิน​ตาม​ฝูง​วัว​กลับ​จาก​ทุ่ง เขา​ถาม​ว่า “เกิด​อะไร​ขึ้น ทำไม​ทุก​คน​ร้องไห้?” พวก​เขา​จึง​เล่า​เรื่อง​ที่​คน​เมือง​ยาเบช​พูด 6 เมื่อ​ซาอูล​ได้​ฟัง พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ก็​เสด็จ​ลง​มา​เหนือ​เขา​อย่าง​ทรง​พลัง เขา​โกรธ​จัด 7 เขา​นำ​วัว​หนึ่ง​คู่​มา​หั่น​เป็น​ชิ้น ส่ง​ชิ้น​ส่วน​ไป​ทั่ว​เขตแดน​อิสราเอล​โดย​ผู้​ส่ง​ข่าว พร้อม​คำ​ประกาศ​ว่า “ใคร​ไม่​ออก​ไป​รบ​ตาม​ซาอูล​และ​ซามูเอล วัว​ของ​คน​นั้น​ก็​จะ​ถูก​หั่น​เป็น​ชิ้น​อย่าง​นี้” ความ​เกรง​กลัว​พระยาห์เวห์​เข้า​ครอบงำ​ประชาชน พวก​เขา​จึง​ออก​มา​กัน​พร้อม​เพรียง 8 ซาอูล​นับ​กำลัง​พล​ที่​เบ​เซก ได้​ชาว​อิสราเอล​สาม​แสน​คน และ​ชาว​ยูดาห์​สาม​หมื่น​คน 9 พวก​เขา​บอก​ผู้​ส่ง​ข่าว​ว่า “ไป​บอก​คน​เมือง​ยาเบชกิเลอาด​ว่า ‘พรุ่ง​นี้​เมื่อ​แดด​ร้อน พวก​คุณ​จะ​ได้​รับ​การ​ช่วย​เหลือ’ ” ผู้​ส่ง​ข่าว​ไป​บอก​คน​เมือง​ยาเบช พวก​เขา​ก็​ดีใจ 10 คน​เมือง​ยาเบช​จึง​บอก​นาหาช​ว่า “พรุ่ง​นี้​เรา​จะ​ออก​ไป​หา​พวก​ท่าน แล้ว​พวก​ท่าน​จะ​ทำ​กับ​เรา​อย่างไร​ก็ได้​ตามใจ” 11 เช้า​วัน​ต่อ​มา ซาอูล​แบ่ง​ทหาร​เป็น​สาม​กอง พวก​เขา​บุก​เข้า​กลาง​ค่าย​ชาว​อัมโมน​ใน​ช่วง​ยาม​เช้า​มืด​และ​โจมตี​ไป​จนถึง​เวลา​ที่​แดด​ร้อน คน​ที่​เหลือ​หนี​กระจัดกระจาย ไม่มี​แม้​สอง​คน​อยู่​ด้วย​กัน

12 ประชาชน​พูด​กับ​ซามูเอล​ว่า “ใคร​พูด​ว่า ‘ซาอูล​จะ​ปกครอง​เรา​หรือ?’ เอา​คน​เหล่า​นั้น​มา เรา​จะ​ฆ่า​พวก​เขา!”

13 แต่​ซาอูล​กล่าว​ว่า “วัน​นี้​จะ​ไม่มี​ใคร​ถูก​ฆ่า เพราะ​วัน​นี้​พระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​อิสราเอล​ไว้”

14 ซามูเอล​จึง​บอก​ประชาชน​ว่า “ไป​กิลกาล​กัน​เถอะ ไป​ยืนยัน​การ​ปกครอง​แบบ​กษัตริย์​กัน​อีก​ครั้ง​ที่​นั่น” 15 ประชาชน​ทั้งหมด​ไป​กิลกาล​และ​ตั้ง​ซาอูล​เป็น​กษัตริย์​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์​ที่​นั่น พวก​เขา​ถวายเครื่องบูชา​แห่ง​สันติ​ต่อ​พระยาห์เวห์ ซาอูล​และ​ชาย​อิสราเอล​ทั้งหมด​ต่าง​ชื่นชม​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง

12

1 ซามูเอล​กล่าว​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ว่า “ฉัน​ฟัง​ทุก​อย่าง​ที่​พวก​คุณ​บอก​และ​ได้​ตั้ง​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​คุณ​แล้ว 2 บัดนี้​กษัตริย์​เป็น​ผู้นำ​พวก​คุณ ส่วน​ฉัน​แก่​จน​ผม​หงอก ลูกชาย​ของ​ฉัน​ก็​อยู่​กับ​พวก​คุณ ฉัน​เป็น​ผู้นำ​พวก​คุณ​มา​ตั้งแต่​หนุ่ม​จนถึง​วัน​นี้ 3 ฉัน​ยืน​อยู่​ตรง​นี้ จง​ให้การ​ต่อ​หน้า​พระยาห์เวห์​และ​ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​เจิม​ว่า​ฉัน​เคย​เอา​วัว​ของ​ใคร​ไป? เอา​ลา​ของ​ใคร​ไป? โกง​หรือ​กดขี่​ใคร? รับ​สินบน​จาก​ใคร​จน​หลับตา​ต่อ​ความ​จริง? ถ้า​มี​ก็​จะ​คืนให้”

4 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ท่าน​ไม่​เคย​โกง​หรือ​กดขี่​เรา และ​ไม่​เคย​เอา​อะไร​จาก​ใคร”

5 ซามูเอล​กล่าว​ว่า “วัน​นี้​พระยาห์เวห์​และ​ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​เจิม​เป็น​พยาน​ว่า​พวก​คุณ​ไม่​พบ​สิ่ง​ใด​ใน​มือ​ฉัน”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “พระองค์​ทรง​เป็น​พยาน” 6 ซามูเอล​กล่าว​แก่​ประชาชน​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​ตั้ง​โมเสส​กับ​อาโรน​และ​นำ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ​ขึ้น​มา​จาก​อียิปต์ 7 บัดนี้​จง​ยืน​ฟัง ฉัน​จะ​ว่า​ความ​กับ​พวก​คุณ​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ โดย​ทบทวน​การก​ระ​ทำ​อัน​ชอบ​ธรรม​ทั้ง​หลาย​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​แก่​พวก​คุณ​และ​บรรพบุรุษ

8 “เมื่อ​ยาโคบ​เข้าไป​ใน​อียิปต์ บรรพบุรุษ​ของ​พวก​คุณ​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์ พระองค์​จึง​ส่ง​โมเสส​กับ​อาโรน​มา​นำ​พวก​เขา​ออก​จาก​อียิปต์​และ​ให้​มา​อยู่​ใน​ที่​แห่ง​นี้ 9 แต่​พวก​เขา​ลืม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ตน พระองค์​จึง​ขาย​พวก​เขา​ให้​ตก​อยู่​ใน​เงื้อม​มือ​ของ​สิ​เส​รา แม่ทัพ​แห่ง​ฮา​โซร์ เงื้อม​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย และ​เงื้อม​มือ​กษัตริย์​โมอับ คน​เหล่า​นั้น​ก็​รบ​กับ​พวก​เขา 10 พวก​เขา​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า ‘เรา​ทำบาป เพราะ​เรา​ทอด​ทิ้ง​พระยาห์เวห์​ไป​รับ​ใช้เทพ​บาอัล​ทั้งหลาย​และ​อัชทาโรท บัดนี้​ขอ​ทรง​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​เงื้อม​มือ​ศัตรู แล้ว​เรา​จะ​รับ​ใช้​พระองค์’ 11 พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​เยรุบบาอัล เบดาน เยฟธาห์ และ​ซามูเอล​มา​ช่วย​พวก​คุณ​ให้​พ้น​เงื้อม​มือ​ศัตรู​รอบ​ด้าน พวก​คุณ​จึง​อยู่​อย่าง​ปลอดภัย

12 “เมื่อ​พวก​คุณ​เห็น​นาหาช​กษัตริย์​ของ​ชาว​อัมโมน​ยก​ทัพ​มา พวก​คุณ​บอก​ฉัน​ว่า ‘ไม่ เรา​ต้อง​มี​กษัตริย์​ปกครอง’ ทั้ง​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ​ทรง​เป็น​กษัตริย์​อยู่​แล้ว 13 บัดนี้​ดู​สิ นี่​คือ​กษัตริย์​ที่​พวก​คุณ​เลือก​และ​ร้องขอ พระยาห์เวห์​ทรง​ตั้ง​กษัตริย์​ปกครอง​พวก​คุณ​แล้ว 14 ถ้า​พวก​คุณ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์ รับ​ใช้​และ​เชื่อ​ฟัง​พระองค์ ไม่​ขัดขืน​พระ​บัญชา​ของ​พระยาห์เวห์ ทั้ง​พวก​คุณ​และ​กษัตริย์​ผู้​ปกครอง​ก็​จะ​ติดตาม​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​คุณ 15 แต่​ถ้า​พวก​คุณ​ไม่​เชื่อ​ฟัง​พระยาห์เวห์​และ​ขัดขืน​พระ​บัญชา​ของ​พระองค์ พระหัตถ์​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​ต่อ​ต้าน​พวก​คุณ เหมือน​ที่​เคย​ต่อ​ต้าน​บรรพบุรุษ

16 “บัดนี้​จง​ยืน​ดู​สิ่ง​ยิ่ง​ใหญ่​ที่​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำ​ต่อ​หน้า​พวก​คุณ 17 วัน​นี้​เป็น​ฤดู​เก็บ​เกี่ยว​ข้าว​สาลี​ไม่ใช่​หรือ? ฉัน​จะ​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​ให้​ทรง​ส่ง​ฟ้าร้อง​กับ​ฝน​มา แล้ว​พวก​คุณ​จะ​รู้​และ​เห็น​ว่าการ​ร้องขอ​กษัตริย์​เป็น​ความ​ชั่ว​ใหญ่​หลวง​ใน​สาย​พระเนตร​พระยาห์เวห์”

18 ซามูเอล​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์ และ​วัน​นั้น​พระองค์​ทรง​ส่ง​ฟ้าร้อง​กับ​ฝน​มา ประชาชน​ทั้งหมด​จึง​เกรง​กลัว​พระยาห์เวห์​และ​ซามูเอล​อย่าง​ยิ่ง

19 พวก​เขา​บอก​ซามูเอล​ว่า “โปรด​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​เพื่อ​พวก​เรา​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​ด้วย อย่า​ให้​เรา​ตาย​เลย เพราะเรา​ได้​ทำ​ชั่ว​อีก​อย่าง​เพิ่ม​จาก​บาป​ทั้งหมด​ของ​เรา นั่น​คือ​การ​ขอ​กษัตริย์”

20 ซามูเอล​ตอบ​ว่า “อย่า​กลัว​เลย พวก​คุณ​ทำ​ชั่ว​ทั้งหมด​นี้​จริง แต่​จง​อย่า​เลิก​ติดตาม​พระยาห์เวห์ จง​รับ​ใช้​พระองค์​อย่าง​สุดใจ 21 อย่า​หัน​ไป​ตาม​สิ่ง​ไร้​ค่า เพราะ​สิ่ง​เหล่า​นั้น​ช่วย​หรือ​ให้​ประโยชน์​ไม่​ได้ มัน​ไร้​ค่า​จริง ๆ 22 พระยาห์เวห์​จะ​ไม่​ทรง​ทอด​ทิ้ง​ประชากร​ของ​พระองค์ เพราะ​เห็น​แก่​พระนาม​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​พระองค์ และ​เพราะ​พระองค์​พอ​พระทัย​ที่​จะ​ให้​พวก​คุณ​เป็น​ประชากร​ของ​พระองค์ 23 ส่วน​ฉัน​เอง ไม่มี​ทาง​ที่​ฉัน​จะ​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​ด้วย​การ​หยุด​อธิษฐาน​เพื่อ​พวก​คุณ ฉัน​จะ​สอน​ให้​พวก​คุณ​รู้​ทาง​ที่​ดี​และ​ถูก​ต้อง 24 ขอ​เพียง​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​และ​รับ​ใช้​พระองค์​อย่าง​สัตย์​จริง​ด้วย​สุดใจ จง​พิจารณา​สิ่ง​ยิ่ง​ใหญ่​ที่​พระองค์​ทรง​ทำ​เพื่อ​พวก​คุณ 25 แต่​ถ้า​พวก​คุณ​ยัง​ทำ​ชั่ว​ต่อ​ไป ทั้ง​พวก​คุณ​และ​กษัตริย์​จะ​ถูก​กวาดล้าง”

13

1 ซาอูล​อายุ​สามสิบ​ปี​เมื่อ​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ และ​ครอง​ราชย์​เหนือ​อิสราเอล​สี่​สิบ​สอง​ปี*

2 ซาอูล​คัด​เลือก​ชาย​อิสราเอล​สาม​พัน​คน​ไว้​กับ​ตน สอง​พัน​คน​อยู่​กับ​ซาอูล​ที่​มิคมาช​และ​ภูเขา​เบธเอล อีก​หนึ่ง​พัน​คน​อยู่​กับ​โยนาธาน​ที่​กิเบอาห์​ใน​เบนยามิน ส่วน​คน​ที่​เหลือ​ซาอูล​ส่ง​กลับ​เต็นท์​ของ​ตน 3 โยนาธาน​โจมตี​กอง​ทหาร​ฟีลิสเตีย​ที่​ประจำ​อยู่​ที่​เกบา ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้​ข่าว ซาอูล​จึง​ให้​เป่า​แตร​ไป​ทั่ว​แผ่น​ดิน​พร้อม​ประกาศ​ว่า “ให้​ชาว​ฮีบรู​ได้ยิน!” 4 ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ได้ยิน​ข่าว​ว่า​ซาอูล​โจมตี​กอง​ทหาร​ฟีลิสเตีย และ​อิสราเอล​กลาย​เป็น​ที่​รังเกียจ​ของ​พวก​เขา ประชาชน​จึง​มา​รวม​ตัว​ตาม​ซาอูล​ที่​กิลกาล 5 ชาว​ฟีลิสเตีย​รวม​พล​มา​สู้​กับ​อิสราเอล มี​รถ​รบ​สาม​หมื่น​คัน ทหาร​ม้า​หก​พัน​คน และ​ทหาร​จำนวน​มาก​ราว​เม็ด​ทราย​ริม​ทะเล พวก​เขา​ขึ้น​มา​ตั้ง​ค่าย​ที่​มิคมาช ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​เบธ​อา​เวน 6 เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​เห็น​ว่า​ตน​ตก​อยู่​ใน​ความ​คับขัน พวก​เขา​ก็​ซ่อน​ตัว​ใน​ถ้ำ พุ่ม​ไม้ ซอก​หิน สุสาน และ​หลุม 7 ชาว​ฮีบรู​บาง​คน​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​ยัง​ดิน​แดน​กาด​และ​กิ​เลอ​าด ส่วน​ซาอูล​ยัง​อยู่​ที่​กิลกาล คน​ที่​ติดตาม​เขา​ต่าง​ตัว​สั่น​ด้วย​ความ​กลัว 8 ซาอูล​รอ​เจ็ด​วัน​ตาม​เวลา​ที่​ซามูเอล​กำหนด แต่​ซามูเอล​ไม่​มา​ที่​กิลกาล ประชาชน​ก็​เริ่ม​แยก​ย้าย​จาก​เขา 9 ซาอูล​จึง​สั่ง​ว่า “เอา​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​กับเครื่องบูชา​แห่ง​สันติ​มา​ให้​ฉัน” แล้ว​เขา​ก็​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว

10 พอ​ซาอูล​ถวาย​เสร็จ ซามูเอล​ก็​มา​ถึง ซาอูล​ออก​ไป​ทักทาย​เขา 11 ซามูเอล​ถาม​ว่า “ท่าน​ทำ​อะไร​ลง​ไป?”

ซาอูล​ตอบ​ว่า “ฉัน​เห็น​ประชาชน​แยก​ย้าย​จาก​ฉัน ท่าน​ก็​ไม่​มา​ตาม​วัน​ที่​กำหนด​ไว้ ขณะ​ที่​ชาว​ฟีลิสเตีย​รวม​ทัพ​กัน​ที่​มิคมาช 12 ฉัน​จึง​คิด​ว่า ‘พวก​ฟีลิสเตีย​กำลัง​จะ​ลง​มา​โจมตี​ฉัน​ที่​กิลกาล แต่​ฉัน​ยัง​ไม่​ได้​ทูล​ขอ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระยาห์เวห์’ ฉัน​เลย​ฝืน​ใจ​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว”

13 ซามูเอล​กล่าว​กับ​ซาอูล​ว่า “ท่าน​ทำ​อย่าง​โง่​เขลา ท่าน​ไม่​รักษา​พระ​บัญชา​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ทรง​สั่ง หาก​รักษา พระยาห์เวห์​คง​ทรง​ตั้ง​ราช​อาณาจักร​ของ​ท่าน​เหนือ​อิสราเอล​ให้​มั่นคง​ตลอด​ไป 14 แต่​บัดนี้ราชอาณาจักร​ของ​ท่าน​จะ​ไม่​ดำรง​อยู่​ต่อไป พระยาห์เวห์​ทรง​หา​ชาย​ที่​ตรง​ตาม​พระทัย​ของ​พระองค์ และ​ตั้ง​เขา​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​ประชากร เพราะ​ท่าน​ไม่​รักษา​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​สั่ง”

15 ซามูเอล​ลุก​ขึ้น​จาก​กิลกาล​ไป​ยัง​กิเบอาห์​แห่ง​เบนยามิน ซาอูล​นับ​คน​ที่​ยัง​อยู่​กับ​เขา​ได้​ราว​หก​ร้อย​คน 16 ซาอูล โยนาธาน​บุตร​ชาย และ​คน​ที่​อยู่​กับ​ทั้ง​สอง​พัก​อยู่​ที่​เกบา​ใน​เบนยามิน ส่วน​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตั้ง​ค่าย​ที่​มิคมาช 17 กอง​ปล้น​สะดม​ออก​จาก​ค่าย​ฟีลิสเตีย​เป็น​สาม​กอง กอง​หนึ่ง​ไป​ตาม​ทาง​สู่​ออฟ​ราห์​ใน​ดิน​แดน​ชู​อาล 18 อีก​กอง​ไป​ทาง​เบธ​โฮ​โรน และ​กอง​ที่​สาม​ไป​ตาม​ทาง​ชายแดน​ที่​มอง​ลง​ไป​เห็น​หุบเขา​เศโบอิม มุ่ง​ไป​ทาง​ถิ่น​ทุรกันดาร 19 ใน​ดิน​แดน​อิสราเอล​ไม่มี​ช่าง​ตี​เหล็ก​เลย เพราะ​ชาว​ฟีลิสเตีย​พูด​ว่า “อย่า​ให้​ชาว​ฮีบรู​ทำ​ดาบ​หรือ​หอก​ใช้​เอง” 20 ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​จึง​ต้อง​ลง​ไป​หา​ชาว​ฟีลิสเตีย​เพื่อ​ลับ​ผาล​ไถ จอบ ขวาน และ​เคียว​ของ​ตน 21 ค่า​ลับ​จอบ ผาล​ไถ คราด ขวาน และ​เหล็ก​ปลาย​แหลม​ไล่​วัว อย่าง​ละ​หนึ่ง​ปา​ยิม† 22 ดัง​นั้น​ใน​วัน​รบ ไม่มี​คน​ที่​อยู่​กับ​ซาอูล​และ​โยนาธาน​คน​ใด​ถือ​ดาบ​หรือ​หอก มี​เพียง​ซาอูล​กับ​โยนาธาน​บุตร​ชาย​เท่านั้น​ที่​มี

23 กอง​ทหาร​ชาว​ฟีลิสเตีย​ออก​ไป​ยัง​ช่องเขา​มิคมาช

14

1 วัน​หนึ่ง​โยนาธาน​บุตร​ซาอูล​บอก​ชาย​หนุ่ม​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ให้​ว่า “ไป​กัน​เถอะ ข้าม​ไป​ยัง​กอง​ทหาร​ฟีลิสเตีย​ที่​ประจำ​อยู่​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง” แต่​เขา​ไม่​ได้​บอก​พ่อ 2 ซาอูล​อยู่​ที่​ชาย​ขอบ​กิเบอาห์​ใต้​ต้น​ทับทิม​ที่​มิกรอน มี​คน​อยู่​กับ​เขา​ราว​หก​ร้อย​คน 3 ใน​จำนวน​นั้น​มี​อาหิยาห์ ผู้​สวม​เอโฟด เขา​เป็น​บุตร​ของ​อาหิทูบ​ผู้​เป็น​พี่​น้อง​กับ​อีคาโบด อาหิทูบ​เป็น​บุตร​ของ​ฟีเนหัส หลาน​ของ​เอลี​ปุโรหิต​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ชิโลห์ ประชาชน​ไม่รู้​ว่า​โยนาธาน​ไป​แล้ว

4 สอง​ข้าง​ช่องเขา​ที่​โยนาธาน​ตั้งใจ​ใช้​ข้าม​ไป​หาก​อง​ทหาร​ฟีลิสเตีย​มีหน้า​ผา​หิน​ข้าง​ละ​แห่ง แห่ง​หนึ่ง​ชื่อ​โบเซส อีก​แห่ง​ชื่อ​เสเนห์ 5 หน้าผา​ด้าน​หนึ่ง​อยู่​ทาง​เหนือ​หัน​หน้า​หา​มิคมาช อีก​ด้าน​อยู่​ทาง​ใต้​หัน​หน้า​หา​เกบา 6 โยนาธาน​บอก​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ว่า “ข้าม​ไป​หาก​อง​ทหาร​ของ​พวก​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​กัน​เถอะ บางที​พระยาห์เวห์​อาจ​ทรง​ช่วย​เรา เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​ให้​รอด​ได้ ไม่​ว่า​จะ​ใช้​คน​มาก​หรือ​คน​น้อย”

7 ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ตอบ​ว่า “ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​ตั้งใจ​เถอะ ไป​เถอะ ผม​พร้อม​ไป​กับ​ท่าน”

8 โยนาธาน​กล่าว​ว่า “เรา​จะ​ข้าม​ไป​ให้​พวก​เขา​เห็น​ตัว 9 ถ้า​พวก​เขา​บอก​ว่า ‘รอ​อยู่​นั่น​จนกว่า​เรา​จะ​ไป​หา’ เรา​ก็​จะ​ยืน​อยู่​ที่​เดิม ไม่​ขึ้น​ไป 10 แต่​ถ้า​พวก​เขา​บอก​ว่า ‘ขึ้น​มา​หา​เรา’ เรา​จะ​ขึ้น​ไป เพราะ​นั่น​เป็น​หมาย​สำคัญ​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​เรา​แล้ว”

11 ทั้ง​สอง​จึง​เผย​ตัว​ต่อ​กอง​ทหาร​ฟีลิสเตีย ชาว​ฟีลิสเตีย​พูด​ว่า “ดูสิ ชาว​ฮีบรู​ออก​มา​จาก​หลุม​ที่​ซ่อน​ตัว​แล้ว!” 12 ทหาร​กอง​นั้น​ตะโกน​บอก​โยนาธาน​กับ​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ว่า “ขึ้น​มา​หา​เรา​สิ แล้ว​เรา​จะ​ให้​พวก​เจ้า​ดู​อะไร​บาง​อย่าง!”

โยนาธาน​บอก​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ว่า “ตาม​ฉัน​ขึ้น​มา พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​อิสราเอล​แล้ว” 13 โยนาธาน​ใช้​มือ​กับ​เท้า​ปีน​ขึ้น​ไป ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ตาม​ไป ศัตรู​ล้ม​ลง​ต่อ​หน้า​โยนาธาน แล้ว​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ก็​ฆ่า​พวก​เขา​ตาม​หลัง 14 การ​โจมตี​ครั้ง​แรก​ของ​โยนาธาน​กับ​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ทำให้​ตาย​ราว​ยี่สิบ​คน ใน​บริเวณ​พื้นที่​ขนาด​ประมาณ​ครึ่ง​ร่อง​ไถ​ของ​ทุ่ง​หนึ่ง​เอเคอร์

15 คน​ทั้ง​ค่าย​และ​ใน​ทุ่ง​ต่าง​ตัว​สั่น​ด้วย​ความ​กลัว ทั้ง​กอง​ทหาร​ประจำ​การ​และ​กอง​ปล้น​สะดม​ก็​กลัว แผ่น​ดิน​ยัง​สั่น​สะเทือน เกิด​ความ​ตื่น​ตระหนก​อย่าง​ยิ่ง 16 คน​เฝ้า​ยาม​ของ​ซาอูล​ที่​กิเบอาห์​ใน​เบนยามิน​มอง​ไป เห็น​กองทัพ​ฟีลิสเตีย​แตก​กระจัดกระจาย 17 ซาอูล​บอก​คน​ที่​อยู่​ด้วย​ว่า “นับ​ดู​ว่า​ใคร​หาย​ไป” เมื่อ​นับ​แล้ว​ก็​พบ​ว่า​โยนาธาน​กับ​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ไม่​อยู่

18 ซาอูล​บอก​อาหิยาห์​ว่า “นำ​หีบ​ของ​พระเจ้า​มา​ที่​นี่” เพราะ​เวลา​นั้น​หีบ​ของ​พระเจ้า​อยู่​กับ​ชาว​อิสราเอล 19 ขณะ​ซาอูล​กำลัง​พูด​กับ​ปุโรหิต เสียง​อึกทึก​ใน​ค่าย​ฟีลิสเตีย​ก็​ดัง​ขึ้น​เรื่อย ๆ ซาอูล​จึง​บอก​ปุโรหิต​ว่า “ชัก​มือ​กลับ​เถอะ!”

20 ซาอูล​กับ​คน​ที่​อยู่​ด้วย​รวม​ตัว​กัน​แล้ว​เข้า​สู่​สนามรบ เห็น​ชาว​ฟีลิสเตีย​ใช้​ดาบ​ฟัน​กันเอง​ท่ามกลาง​ความ​โกลาหล 21 ชาว​ฮีบรู​ที่​ก่อน​หน้า​นี้​อยู่​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ติดตาม​พวก​เขา​เข้า​ค่าย​จาก​รอบ​ด้าน ก็​เปลี่ยน​มา​เข้า​กับ​ชาว​อิสราเอล​ที่​อยู่​กับ​ซาอูล​และ​โยนาธาน 22 ชาย​อิสราเอล​ทั้งหมด​ที่​ซ่อน​ตัว​ใน​เขต​ภูเขา​เอฟราอิม​ก็ได้​ยิน​ว่า​ชาว​ฟีลิสเตีย​หนี จึง​ออก​มา​ไล่​ตาม​อย่าง​กระชั้น​ชิด​ใน​การ​รบ 23 วัน​นั้น​พระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​อิสราเอล และ​การ​รบ​ลาม​เลย​เบธ​อา​เวน​ไป

24 วัน​นั้น​ทหาร​อิสราเอล​ลำบาก​มาก เพราะ​ซาอูล​ให้​ประชาชน​อยู่​ใต้​คำ​สาบาน​ว่า “ใคร​กิน​อาหาร​ก่อน​ค่ำ​ขอ​ให้​ถูก​สาป ฉัน​จะ​ต้อง​แก้​แค้น​ศัตรู​ให้​ได้​ก่อน” จึง​ไม่มี​ใคร​กิน​อะไร​เลย

25 ทุก​คน​เข้าไป​ใน​ป่า ที่​นั่น​มี​น้ำ​ผึ้ง​อยู่​ตาม​พื้น 26 เมื่อ​เข้าไป พวก​เขา​เห็น​น้ำ​ผึ้ง​หยด​อยู่ แต่​ไม่มี​ใคร​แตะ​กิน เพราะ​กลัว​คำ​สาบาน 27 โยนาธาน​ไม่​ได้ยิน​ตอน​พ่อ​สั่ง​ให้​ประชาชน​สาบาน เขา​จึง​ยื่น​ปลาย​ไม้​เท้า​ไป​จุ่ม​รวง​ผึ้ง แล้ว​เอา​มือ​แตะ​ปาก​กิน ดวงตา​ของ​เขา​ก็​สดใส​ขึ้น 28 ชาย​คน​หนึ่ง​บอก​ว่า “พ่อ​ของ​ท่าน​สั่ง​ประชาชน​อย่าง​เคร่งครัด​ภาย​ใต้​คำ​สาบาน​ว่า ‘ใคร​กิน​อะไร​วัน​นี้​ขอ​ให้​ถูก​สาป’ ” ประชาชน​จึง​อ่อน​แรง

29 โยนาธาน​กล่าว​ว่า “พ่อ​ของ​ฉัน​ทำให้​แผ่น​ดิน​ลำบาก ดูสิ แค่​ชิม​น้ำ​ผึ้ง​นิด​เดียว ตา​ฉัน​ก็​สว่าง​ขึ้น​แล้ว 30 ถ้า​วัน​นี้​ประชาชน​ได้​กิน​ของ​ที่​ยึด​จาก​ศัตรู​อย่าง​เต็ม​ที่ จะ​ฆ่า​ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้​มาก​เพียง​ใด! แต่​ตอน​นี้​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไม่​ได้​ถูก​สังหาร​มาก​นัก” 31 วัน​นั้น​พวก​เขา​โจมตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตั้งแต่​มิคมาช​จนถึง​อัยยาโลน ประชาชน​อ่อน​แรง​มาก 32 จึง​กรู​กัน​ไป​แย่ง​ของ​ที่​ยึด​ได้ นำ​แกะ วัว และ​ลูกวัว​มา​ฆ่า​บน​พื้น แล้ว​กิน​เนื้อ​พร้อม​เลือด 33 มี​คน​บอก​ซาอูล​ว่า “ประชาชน​กำลัง​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​ด้วย​การ​กิน​เนื้อ​พร้อม​เลือด”

ซาอูล​กล่าว​ว่า “พวก​เจ้า​ทำ​ผิด​ร้าย​แรง กลิ้ง​หิน​ก้อน​ใหญ่​มา​หา​ฉัน​เดี๋ยว​นี้!” 34 แล้ว​เขา​สั่ง​ว่า “ไป​บอก​ประชาชน​ทุก​คน​ให้​เอา​วัว​และ​แกะ​ของ​ตน​มา​ฆ่า​ที่​นี่​แล้ว​กิน อย่า​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​ด้วย​การ​กิน​เนื้อ​พร้อม​เลือด” คืน​นั้น​ทุก​คน​จึง​นำ​วัว​ของ​ตน​มา​ฆ่า​ที่​นั่น

35 ซาอูล​สร้าง​แท่น​บูชา​แด่​พระยาห์เวห์ นี่​เป็น​แท่น​บูชา​แห่ง​แรก​ที่​เขา​สร้าง​แด่​พระองค์ 36 ซาอูล​กล่าว​ว่า “คืน​นี้​ลง​ไป​ไล่​ตาม​ชาว​ฟีลิสเตีย​กัน ยึด​ของ​จาก​พวก​เขา​จน​รุ่ง​เช้า อย่า​ให้​เหลือ​สัก​คน”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​ว่า​ดี​เถิด”

แต่​ปุโรหิต​กล่าว​ว่า “เรา​มา​ทูล​ถาม​พระเจ้า​กัน​ก่อน”

37 ซาอูล​ทูล​ถาม​พระเจ้า​ว่า “ข้าพเจ้า​ควร​ลง​ไป​ไล่​ตาม​ชาว​ฟีลิสเตีย​หรือ? พระองค์​จะ​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​อิสราเอล​ไหม?” แต่​วัน​นั้น​พระองค์​ไม่​ทรง​ตอบ 38 ซาอูล​จึง​กล่าว​ว่า “หัวหน้า​ประชาชน​ทั้งหมด จง​เข้า​มา​ใกล้ ให้​เรา​สืบ​รู้​ว่า​บาป​นี้​เกิด​จาก​ใคร​ใน​วัน​นี้ 39 พระยาห์เวห์​ผู้ทรง​ช่วย​อิสราเอล​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด แม้​ผู้​ทำ​ผิด​จะ​เป็น​โยนาธาน​ลูก​ฉัน เขา​ก็​ต้อง​ตาย​แน่” แต่​ไม่มี​ใคร​ตอบ​เขา 40 เขา​บอก​ชาว​อิสราเอล​ว่า “พวก​เจ้า​อยู่​ฝั่ง​หนึ่ง ฉัน​กับ​โยนาธาน​ลูก​ฉัน​จะ​อยู่​อีก​ฝั่ง”

ประชาชน​ตอบ​ว่า “ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​ว่า​ดี​เถิด”

41 ซาอูล​จึง​ทูล​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ว่า “โปรด​ชี้​ให้​เห็น​คำ​ตอบ​ที่​ถูก​ต้อง”

ซาอูล​กับ​โยนาธาน​ถูก​เลือก ส่วน​ประชาชน​พ้น​ไป

42 ซาอูล​กล่าว​ว่า “จับ​สลาก​ระหว่าง​ฉัน​กับ​โยนาธาน​ลูก​ฉัน”

สลาก​ตก​แก่​โยนาธาน

43 ซาอูล​ถาม​โยนาธาน​ว่า “บอก​มา​ว่า​เจ้า​ทำ​อะไร”

โยนาธาน​ตอบ​ว่า “ผม​เอา​ปลาย​ไม้​เท้า​จุ่ม​น้ำ​ผึ้ง​ชิม​ไป​นิด​เดียว และ​นี่​ผม​ต้อง​ตาย​แล้ว”

44 ซาอูล​กล่าว​ว่า “ขอ​พระเจ้า​ลงโทษ​ฉัน​อย่าง​หนัก​และ​หนัก​ยิ่ง​กว่า โยนาธาน เจ้า​ต้อง​ตาย​แน่”

45 แต่​ประชาชน​พูด​กับ​ซาอูล​ว่า “โยนาธาน​ผู้​ทำให้​อิสราเอล​ได้​รับ​ชัยชนะ​ยิ่ง​ใหญ่​นี้​จะ​ต้อง​ตาย​หรือ? ไม่​ได้​เด็ด​ขาด! พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด แม้​เส้นผม​บน​ศีรษะ​เขา​ก็​จะ​ไม่​ตก​ถึง​พื้น เพราะ​วัน​นี้​เขา​ได้​ร่วม​กับ​พระเจ้า​ช่วย​อิสราเอล” ประชาชน​จึง​ช่วย​โยนาธาน​ไว้ เขา​ไม่​ตาย 46 ซาอูล​เลิก​ไล่​ตาม​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ยก​กลับ​ขึ้น​ไป ส่วน​พวก​เขา​ก็​กลับ​ไป​ดิน​แดน​ของ​ตน

47 เมื่อ​ซาอูล​ได้​ปกครอง​อิสราเอล​แล้ว เขา​รบ​กับ​ศัตรู​ทุก​ทิศทาง ทั้ง​โมอับ ชาว​อัมโมน เอโดม กษัตริย์​ทั้ง​หลาย​แห่ง​โศ​บาห์ และ​ชาว​ฟีลิสเตีย ไม่​ว่า​หัน​ไป​รบ​ทาง​ใด เขา​ก็​ชนะ 48 เขา​รบ​อย่าง​กล้า​หาญ โจมตี​ชาว​อามาเลข​และ​ช่วย​อิสราเอล​ให้​พ้น​มือ​ผู้​ปล้น​สะดม 49 ลูกชาย​ของ​ซาอูล​คือ​โยนาธาน อิชวี และ​มัลคีชูอา ลูกสาว​สอง​คน คน​โต​ชื่อ​เมรับ คน​น้อง​ชื่อ​มีคาล 50 ภรรยา​ของ​ซาอูล​ชื่อ​อาหิโนอัม เป็น​บุตร​สาว​ของ​อาหิมาอัส แม่ทัพ​ของ​เขา​ชื่อ​อับเนอร์ เป็น​บุตร​ของ​เนอร์​ผู้​เป็น​ลุง​ของ​ซาอูล 51 คีช​เป็น​พ่อ​ของ​ซาอูล ส่วน​เนอร์​พ่อ​ของ​อับเนอร์​เป็น​บุตร​ของ​อาบีเอล

52 ซาอูล​ทำ​สงคราม​หนัก​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตลอด​สมัย​ของ​เขา เมื่อ​เห็น​ชาย​แข็งแกร่ง​หรือ​กล้า​หาญ​คน​ใด ก็​นำ​เข้า​มา​รับ​ใช้​ตน

15

1 ซามูเอล​กล่าว​กับ​ซาอูล​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​ฉัน​มา​เจิม​ท่าน​เป็น​กษัตริย์เหนือ​อิสราเอล ซึ่ง​เป็น​ประชากร​ของ​พระองค์ บัดนี้​จง​ฟัง​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ 2 พระยาห์เวห์​จอมทัพ​ตรัส​ว่า ‘เรา​ระลึก​ถึง​สิ่ง​ที่​อามาเลข​ทำ​ต่อ​อิสราเอล ตอน​ที่​อิสราเอล​เดินทาง​ออก​จาก​อียิปต์ อามาเลข​ตั้ง​ตน​เป็น​ปฏิปักษ์​ต่อ​พวก​เขา​ระหว่าง​ทาง 3 บัดนี้​จง​ไป​โจมตี​อามาเลข ทำลาย​ทุก​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​มี​ให้​สิ้น อย่า​ไว้​ชีวิต​ใคร จง​ฆ่า​ทั้ง​ชาย​หญิง ทารก​และ​เด็ก​ที่​ยัง​กิน​นม​แม่ รวม​ทั้ง​วัว แกะ อูฐ และ​ลา’ ”

4 ซาอูล​เรียก​ระดม​พล​และ​นับ​ที่​เท​ลา​อิม ได้​ทหาร​ราบ​สอง​แสน​คน​กับ​ชาย​ยูดาห์​อีก​หนึ่ง​หมื่น​คน 5 เขา​มา​ถึง​เมือง​อามาเลข แล้ววาง​กำลัง​ซุ่ม​โจมตี​ใน​หุบเขา 6 ซาอูล​บอก​ชาว​เคไนต์​ว่า “ไป​เสีย ออก​ห่าง​จาก​ชาว​อามาเลข มิ​ฉะนั้น​ฉัน​จะ​ทำลาย​พวก​ท่าน​ไป​พร้อม​กับ​พวก​เขา เพราะ​พวก​ท่าน​เคย​เมตตา​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ตอน​ที่​ออก​จาก​อียิปต์” ชาว​เคไนต์​จึง​แยก​ออก​จาก​ชาว​อามาเลข

7 ซาอูล​โจมตี​ชาว​อามาเลข​ตั้งแต่​ฮา​วิ​ลาห์​ไป​จนถึง​ชูร์​ทาง​ด้าน​อียิปต์ 8 เขา​จับ​อา​กัก​กษัตริย์​ชาว​อามาเลข​ไว้​เป็น ๆ และ​ฆ่า​ชาว​อามาเลข​ทั้งหมด​ด้วย​คม​ดาบ 9 แต่​ซาอูล​กับ​ประชาชน​ไว้​ชีวิต​อา​กัก​และ​เก็บ​ส่วน​ที่​ดี​ที่สุด​ของ​ฝูง​แกะ ฝูง​วัว ลูกวัว​อ้วน ลูก​แกะ และ​สิ่ง​ดี​อื่น ๆ ไว้ ไม่​ยอม​ทำลาย​สิ่ง​เหล่า​นี้​ให้​สิ้น ส่วน​ของ​ที่​ไร้​ค่า​และ​ใช้​ไม่​ได้ พวก​เขา​กลับ​ทำลาย​หมด

10 พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​ซามูเอล​ว่า 11 “เรา​เสียใจ​ที่​ตั้ง​ซาอูล​เป็น​กษัตริย์ เพราะ​เขา​หัน​หลัง​จาก​การ​ติดตาม​เรา​และ​ไม่​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​เรา” ซามูเอล​โกรธ และ​ร้อง​ทูล​พระยาห์เวห์​ตลอด​คืน

12 เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น​ซามูเอล​ตื่น​แต่​เช้า​เพื่อ​ไป​พบ​ซาอูล มี​คน​บอก​ว่า “ซาอูล​ไป​คารเมล สร้าง​อนุสาวรีย์​ให้​ตัว​เอง​ที่​นั่น แล้ว​เดินทาง​ลง​ไป​ยัง​กิลกาล”

13 เมื่อ​ซามูเอล​มา​ถึง ซาอูล​กล่าว​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​อวยพร​ท่าน! ฉัน​ทำ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​พระยาห์เวห์​แล้ว”

14 ซามูเอล​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น​เสียง​แกะ​ร้อง​กับ​เสียง​วัว​ร้อง​ที่​ฉัน​ได้ยิน​นี่​คือ​อะไร?”

15 ซาอูล​ตอบ​ว่า “พวก​เขา​นำ​มา​จาก​ชาว​อามาเลข ประชาชน​เก็บ​แกะ​และ​วัว​ที่​ดี​ที่สุด​ไว้​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน ส่วน​ที่​เหลือ​เรา​ทำลาย​หมด​แล้ว”

16 ซามูเอล​กล่าว​ว่า “หยุด​ก่อน ฉัน​จะ​บอก​ว่า​พระยาห์เวห์​ตรัส​อะไร​กับ​ฉัน​เมื่อ​คืน”

ซาอูล​ตอบ​ว่า “พูด​มา​เถอะ”

17 ซามูเอล​กล่าว​ว่า “แม้​ท่าน​เคย​มอง​ว่า​ตัว​เอง​ต่ำต้อย แต่​ท่าน​ก็ได้​เป็น​หัวหน้า​ของ​เผ่า​ต่าง ๆ ใน​อิสราเอล​ไม่ใช่​หรือ? พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม​ท่าน​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล 18 พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​ท่าน​ไป​พร้อม​คำ​สั่ง​ว่า ‘ไป​ทำลาย​ชาว​อามาเลข​ผู้​ทำบาป​ให้​สิ้น รบ​กับ​พวก​เขา​จน​หมด​สิ้น’ 19 แล้ว​ทำไม​ท่าน​ไม่​เชื่อ​ฟัง​พระยาห์เวห์ กลับ​พุ่ง​เข้าหา​ของ​ที่​ยึด​มา​ได้ และ​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ใน​สาย​พระเนตร​พระองค์?”

20 ซาอูล​ตอบ​ซามูเอล​ว่า “ฉัน​เชื่อ​ฟัง​พระยาห์เวห์​แล้ว เดินทาง​ไป​ตาม​ที่​ทรง​ส่ง จับ​อา​กัก​กษัตริย์​อามาเลข​มา และ​ทำลาย​ชาว​อามาเลข​หมด​แล้ว 21 แต่​ประชาชน​เอา​แกะ​กับ​วัว​ที่​ดี​ที่สุด​จาก​สิ่ง​ที่​ต้อง​ถูก​ทำลาย​มา เพื่อ​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ที่​กิลกาล”

22 ซามูเอล​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​พอ​พระทัย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​และ​เครื่องบูชา​อื่น ๆ เท่ากับ​การ​เชื่อ​ฟัง​พระดำรัส​ของ​พระองค์​หรือ? การ​เชื่อ​ฟัง​ดี​กว่า​เครื่องบูชา การ​ฟัง​ดี​กว่าไขมัน​ของ​แกะ​ตัว​ผู้ 23 เพราะ​การ​กบฏ​เป็น​บาป​เช่น​เดียว​กับ​การ​ใช้​เวทมนตร์ และ​ความ​ดื้อ​รั้น​ก็​เหมือน​การ​ไหว้​รูป​เคารพ​กับ​เทราฟิม* เพราะ​ท่าน​ปฏิเสธ​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ พระองค์​จึง​ปฏิเสธ​ไม่​ให้​ท่าน​เป็น​กษัตริย์”

24 ซาอูล​บอก​ซามูเอล​ว่า “ฉัน​ทำบาป​แล้ว ฉัน​ละเมิด​พระ​บัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​และ​คำ​สั่ง​ของ​ท่าน เพราะ​กลัว​ประชาชน​และ​เชื่อ​ฟัง​พวก​เขา 25 บัดนี้​โปรด​ยก​โทษ​ให้​ฉัน​และ​กลับ​ไป​กับ​ฉัน เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​นมัสการ​พระยาห์เวห์”

26 ซามูเอล​ตอบ​ว่า “ฉัน​จะ​ไม่​กลับ​ไป​กับ​ท่าน เพราะ​ท่าน​ปฏิเสธ​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ พระองค์​ก็​ทรง​ปฏิเสธ​ท่าน​จาก​การ​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล​แล้ว” 27 ขณะ​ซามูเอล​หัน​หลัง​จะ​ไป ซาอูล​คว้า​ชาย​เสื้อ​คลุม​ของ​ซามูเอล​ไว้​จน​ขาด 28 ซามูเอล​กล่าว​ว่า “วัน​นี้​พระยาห์เวห์​ทรง​ฉีก​อาณาจักร​อิสราเอล​ไป​จาก​ท่าน และ​มอบ​ให้คน​ร่วมชาติ​คน​หนึ่ง​ที่​ดี​กว่า​ท่าน 29 พระ​ผู้​เป็น​กำลัง​ของ​อิสราเอล​จะ​ไม่​ทรง​โกหก​หรือ​เปลี่ยน​พระทัย เพราะ​พระองค์​ไม่ใช่​มนุษย์​ที่​จะ​เปลี่ยน​ใจ”

30 ซาอูล​กล่าว​ว่า “ฉัน​ทำบาป​แล้ว แต่​ตอน​นี้​โปรด​ให้​เกียรติ​ฉัน​ต่อ​หน้า​ผู้​อาวุโส​ของ​ประชาชน​และ​ต่อ​หน้า​อิสราเอล กลับ​ไป​กับ​ฉัน​เถอะ เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​นมัสการ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน”

31 ซามูเอล​จึง​กลับ​ไป​กับ​ซาอูล และ​ซาอูล​นมัสการ​พระยาห์เวห์ 32 แล้ว​ซามูเอล​สั่ง​ว่า “พา​อา​กัก​กษัตริย์​ชาว​อามาเลข​มา​หา​ฉัน”

อา​กัก​เดิน​เข้า​มา​อย่าง​ร่าเริง​และ​พูด​ว่า “ความ​ขมขื่น​แห่ง​ความ​ตาย​คง​ผ่าน​ไป​แล้ว”

33 ซามูเอล​กล่าว​ว่า “ดาบ​ของ​เจ้า​ทำให้​หญิง​ทั้ง​หลาย​ไร้​ลูก​ฉันใด แม่​ของ​เจ้า​ก็​จะ​ไร้​ลูก​ท่ามกลาง​หญิง​ทั้ง​หลาย​ฉัน​นั้น” แล้ว​ซามูเอล​สับ​อา​กัก​เป็น​ชิ้น ๆ ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์​ที่​กิลกาล

34 ซามูเอล​กลับ​รามาห์ ส่วน​ซาอูล​กลับ​บ้าน​ที่​กิเบอาห์​ของ​ซาอูล 35 ซามูเอล​ไม่​ได้​ไป​พบ​ซาอูล​อีก​เลย​จน​วัน​ตาย แต่​ซามูเอล​ยัง​ไว้ทุกข์​ให้​ซาอูล พระยาห์เวห์​ทรง​เสีย​พระทัย​ที่​ตั้ง​ซาอูล​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล

16

1 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ซามูเอล​ว่า “เจ้า​จะ​ไว้​ทุกข์​ให้​ซาอูล​อีก​นาน​เท่าไร ใน​เมื่อ​เรา​ปฏิเสธ​ไม่​ให้​เขา​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล​แล้ว? จง​เติม​น้ำมัน​ลง​ใน​เขา​สัตว์​แล้ว​ออก​เดินทาง เรา​จะ​ส่ง​เจ้า​ไป​หา​เจสซี​ชาว​เบธเลเฮม เพราะ​เรา​เลือก​บุตร​คน​หนึ่ง​ของ​เขา​ไว้​เป็น​กษัตริย์​ของ​เรา”

2 ซามูเอล​ทูล​ว่า “ข้าพเจ้า​จะ​ไป​ได้​อย่างไร? ถ้า​ซาอูล​รู้ เขา​จะ​ฆ่า​ข้าพเจ้า”

พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “จง​พา​ลูกวัว​ตัว​เมีย​ไป​ด้วย แล้ว​บอก​ว่า ‘ข้า​มา​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์’ 3 เชิญ​เจสซี​มา​ร่วม​ถวาย​เครื่องบูชา แล้ว​เรา​จะ​บอก​ว่า​เจ้า​ต้อง​ทำ​อะไร จง​เจิม​คน​ที่​เรา​ระบุ​ให้​เจ้า”

4 ซามูเอล​ทำ​ตาม​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​และ​มา​ถึง​เบธเลเฮม ผู้​อาวุโส​ใน​เมือง​ออก​มา​ต้อนรับ​ด้วย​ความ​หวาด​กลัว ถาม​ว่า “ท่าน​มา​อย่าง​สันติ​หรือ?”

5 เขา​ตอบ​ว่า “มา​อย่าง​สันติ ฉัน​มา​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์ จง​ชำระ​ตัว​ให้​บริสุทธิ์​แล้ว​มา​ร่วม​ถวาย​เครื่องบูชา​กับ​ฉัน” ซามูเอล​ชำระ​เจสซี​กับ​ลูกชาย​ของ​เขา​ให้​บริสุทธิ์ และ​เชิญ​มา​ร่วม​ถวาย​เครื่องบูชา 6 เมื่อ​พวก​เขา​มา​ถึง ซามูเอล​มอง​เอลีอับ​แล้ว​คิด​ว่า “ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม​คง​ยืน​อยู่​ตรง​หน้า​พระองค์​แน่”

7 แต่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ซามูเอล​ว่า “อย่า​ดู​หน้าตา​หรือ​ความ​สูง​ของ​เขา เพราะ​เรา​ปฏิเสธ​เขา​แล้ว เรา​ไม่​มอง​อย่าง​ที่​มนุษย์​มอง มนุษย์​ดู​รูป​ลักษณ์​ภายนอก แต่​พระยาห์เวห์​ทรง​ดู​จิตใจ”

8 เจสซี​จึง​เรียก​อาบีนาดับ​ให้​เดิน​ผ่าน​ซามูเอล ซามูเอล​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​เลือก​คน​นี้​เหมือน​กัน” 9 เจสซี​ให้​ชัมมาห์​เดิน​ผ่าน​มา ซามูเอล​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ก็​ไม่​ได้​เลือก​คน​นี้” 10 เจสซี​ให้ลูกชาย​เจ็ด​คน​เดิน​ผ่าน​ซามูเอล แต่​ซามูเอล​บอก​เขา​ว่า “พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​เลือก​คน​เหล่า​นี้” 11 ซามูเอล​ถาม​เจสซี​ว่า “ลูก​ของ​ท่าน​มี​แค่​นี้​หรือ?”

เจสซี​ตอบ​ว่า “ยัง​เหลือ​คน​สุด​ท้อง เขา​กำลัง​เลี้ยง​แกะ​อยู่”

ซามูเอล​บอก​ว่า “ส่ง​คน​ไป​ตาม​มา เรา​จะ​ไม่​นั่ง​ลง​จนกว่า​เขา​จะ​มา​ถึง”

12 เจสซี​จึง​ส่ง​คน​ไป​รับ​เขา​มา เด็ก​หนุ่ม​มี​ผิว​อม​แดง หน้าตา​ดี​และ​รูป​ร่าง​งดงาม พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “ลุก​ขึ้น​เจิม​เขา​เถอะ คน​นี้​แหละ”

13 ซามูเอล​นำ​เขา​สัตว์​ใส่​น้ำมัน​มา​เจิม​เขา​ท่ามกลาง​พี่​น้อง ตั้งแต่​วัน​นั้น​พระวิญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์​เสด็จ​ลง​มา​เหนือ​ดาวิด​อย่าง​ทรง​พลัง แล้ว​ซามูเอล​ก็​กลับ​รามาห์ 14 แต่​พระวิญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์​จาก​ซาอูล​ไป และ​วิญญาณ​ชั่ว​จาก​พระยาห์เวห์​มาร​บก​วน​เขา 15 คน​รับ​ใช้​ของ​ซาอูล​กล่าว​ว่า “วิญญาณ​ชั่ว​จาก​พระเจ้า​กำลัง​รบกวน​ท่าน 16 ขอ​ท่าน​สั่ง​คน​รับ​ใช้​ที่​อยู่​ต่อ​หน้า​ท่าน​ให้หา​คน​เล่น​พิณ​เก่ง ๆ เมื่อ​วิญญาณ​ชั่ว​จาก​พระเจ้า​มา​ถึง​ท่าน เขา​จะ​บรรเลง แล้ว​ท่าน​จะ​ดี​ขึ้น”

17 ซาอูล​บอก​คน​รับ​ใช้​ว่า “หา​คน​เล่น​พิณ​เก่ง ๆ มา​ให้​ฉัน”

18 ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​กล่าว​ว่า “ผม​เคย​เห็น​ลูกชาย​คน​หนึ่ง​ของ​เจสซี​ชาว​เบธเลเฮม เขา​เล่น​พิณ​เก่ง เป็น​ชาย​กล้า​หาญ​มี​ฝีมือ เป็น​นักรบ พูดจา​รอบคอบ หน้าตา​ดี และ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​เขา”

19 ซาอูล​จึง​ส่ง​คน​ไป​บอก​เจสซี​ว่า “ส่ง​ดาวิด​ลูกชาย​ของ​ท่าน​ที่​เลี้ยง​แกะ​อยู่​มา​หา​ฉัน”

20 เจสซี​เตรียม​ลา​ที่​บรรทุก​ขนมปัง พร้อม​เหล้าองุ่น​หนึ่ง​ภาชนะ​และ​ลูกแพะ​หนึ่ง​ตัว แล้ว​ให้​ดาวิด​ลูกชาย​ของ​เขา​นำ​ไป​ถวาย​ซาอูล 21 ดาวิด​มาหา​ซาอูล​และ​รับ​ใช้​ต่อ​หน้า​เขา ซาอูล​รัก​ดาวิด​มาก และ​ดาวิด​ก็​เป็น​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ให้​ซาอูล 22 ซาอูล​ส่ง​ข่าว​ถึง​เจสซี​ว่า “ขอ​ให้​ดาวิด​อยู่​รับ​ใช้​ฉัน เพราะ​ฉัน​พอใจ​เขา” 23 เมื่อ​วิญญาณ​จาก​พระเจ้า​มา​ถึง​ซาอูล ดาวิด​จะ​หยิบ​พิณ​มา​บรรเลง ซาอูล​ก็​รู้สึก​สดชื่น​และ​ดี​ขึ้น วิญญาณ​ชั่ว​ก็​จาก​เขา​ไป

17

1 ชาว​ฟีลิสเตีย​รวม​ทัพ​เพื่อ​ทำ​สง​คราม​ที่​โส​โคห์​ใน​ดิน​แดน​ยูดาห์ แล้ว​ตั้ง​ค่าย​ระ​หว่าง​โส​โคห์​กับ​อา​เซ​คาห์​ที่​เอ​เฟส​ดัม​มิม 2 ซาอูล​กับ​ชาย​อิสราเอล​รวม​ทัพ​ตั้ง​ค่าย​ใน​หุบเขา​เอลาห์ และ​จัด​กำลัง​รบ​เผชิญ​หน้า​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย 3 ชาว​ฟีลิสเตีย​ยืน​อยู่​บน​ภูเขา​ฝั่ง​หนึ่ง ชาว​อิสราเอล​อยู่​อีก​ฝั่ง มี​หุบเขา​คั่น​กลาง 4 นักรบ​ตัวแทน​จาก​ค่าย​ฟีลิสเตีย​ชื่อ​โกลิอัท ชาวเมือง​กัท ผู้​สูง​หก​ศอก​กับ​อีก​หนึ่ง​คืบ* ออก​มา 5 เขา​สวม​หมวกเหล็ก​ทอง​สัมฤทธิ์​และ​เสื้อ​เกราะ​ถัก​ทอง​สัมฤทธิ์​หนัก​ห้า​พัน​เชเขล† 6 เขา​มีสนับแข้ง​ทองสัมฤทธิ์ และ​มี​หอกซัด​ทอง​สัมฤทธิ์​อยู่​ระหว่าง​บ่า 7 ด้าม​หอก​ของ​เขา​ใหญ่​เหมือน​ไม้​คาน​เครื่อง​ทอ​ผ้า ปลาย​หอก​ทำ​ด้วย​เหล็ก​หนัก​หก​ร้อย​เชเขล‡ มี​คน​ถือ​โล่​เดิน​นำ​หน้า​เขา 8 โกลิอัท​ยืน​ตะโกน​ใส่​กองทัพ​อิสราเอล​ว่า “ทำไม​พวก​เจ้า​ต้อง​ออก​มา​จัด​ทัพ​รบ? ฉัน​เป็น​ชาว​ฟีลิสเตีย ส่วน​พวก​เจ้า​เป็น​คน​รับ​ใช้​ซาอูล​ไม่ใช่​หรือ? เลือก​คน​หนึ่ง​ลง​มา​สู้​กับ​ฉัน​สิ 9 ถ้า​เขา​สู้​ชนะ​และ​ฆ่า​ฉัน​ได้ เรา​จะ​เป็น​คน​รับ​ใช้​พวก​เจ้า แต่​ถ้า​ฉัน​ชนะ​และ​ฆ่า​เขา​ได้ พวก​เจ้า​ต้อง​เป็น​คน​รับ​ใช้​เรา” 10 เขา​กล่าว​อีก​ว่า “วัน​นี้​ฉัน​ท้าทาย​กองทัพ​อิสราเอล ส่ง​คน​มา​สู้​กับ​ฉัน!”

11 ซาอูล​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ได้ยิน​ก็​เสีย​ขวัญ​และ​กลัว​มาก 12 ดาวิด​เป็น​ลูก​ของ​เจสซี ชาว​เอฟราธาห์​จาก​เบธเลเฮม​ใน​ยูดาห์ เจสซี​มี​ลูกชาย​แปด​คน และ​ใน​สมัย​ซาอูล​เขา​ก็​แก่​ชรา​แล้ว 13 ลูกชาย​สาม​คน​โต​ของ​เจสซี​ตาม​ซาอูล​ไป​สนามรบ ได้แก่ เอลีอับ​คนโต อาบีนาดับ​คน​รอง และ​ชัมมาห์​คน​ที่​สาม 14 ดาวิด​เป็น​คน​สุด​ท้อง ส่วน​พี่​ชาย​สาม​คน​โต​ตาม​ซาอูล​ไป 15 ดาวิด​ไป ๆ มา ๆ ระหว่าง​ซาอูล​กับ​เบธเลเฮม เพื่อ​เลี้ยง​แกะ​ของ​พ่อ

16 ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​นั้น​ออก​มา​แสดง​ตัว​เช้า​และ​เย็น​ตลอด​สี่​สิบ​วัน

17 เจสซี​บอก​ดาวิด​ว่า “รีบ​เอา​ข้าว​คั่ว​หนึ่ง​เอฟาห์§ กับ​ขนมปัง​สิบ​ก้อน​นี้​ไป​ให้​พี่ ๆ ที่​ค่าย 18 และ​นำ​เนย​แข็ง​สิบ​ก้อน​นี้​ไป​ให้หัวหน้า​ทหาร​พัน​คน​ด้วย ดู​ว่า​พี่ ๆ เป็น​อย่างไร แล้ว​นำ​ข่าว​กลับ​มา” 19 ตอน​นั้น​ซาอูล พี่​ชาย​ของ​ดาวิด และ​ทหาร​อิสราเอล​ทั้งหมด​อยู่​ใน​หุบเขา​เอลาห์ กำลัง​สู้​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย

20 เช้า​ตรู่ ดาวิด​ฝาก​แกะ​ไว้​กับ​คน​ดูแล แล้ว​นำ​เสบียง​ออก​ไป​ตาม​ที่​เจสซี​สั่ง เมื่อ​มา​ถึง​บริเวณ​ที่​จอด​เกวียน กองทัพ​กำลัง​โห่​ร้อง​ออก​สู่​สนามรบ 21 อิสราเอล​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​จัด​ทัพ​เผชิญ​หน้า​กัน 22 ดาวิด​ฝาก​สัมภาระ​ไว้​กับ​คน​ดูแล แล้ว​วิ่ง​ไป​หา​พี่​ชาย​ใน​กองทัพ​เพื่อ​ทักทาย 23 ระหว่าง​พูด​คุย โกลิอัท​นักรบ​ตัวแทน​จาก​เมือง​กัท​ก็​ออก​จาก​แนว​ทัพ​ฟีลิสเตีย​มา​พูด​ท้าทาย​เหมือน​เดิม ดาวิด​ได้ยิน 24 ชาย​อิสราเอล​ทั้งหมด​พอ​เห็น​เขา​ก็​หนี​ด้วย​ความ​หวาด​กลัว 25 พวก​เขา​พูด​กัน​ว่า “เห็น​คน​ที่​ออก​มา​หรือ​ยัง? เขา​มา​ท้าทาย​อิสราเอล กษัตริย์​จะ​ให้​ทรัพย์​สมบัติ​มากมาย​แก่​คน​ที่​ฆ่า​เขา ยก​ลูกสาว​ให้​แต่งงาน​ด้วย และ​ยกเว้น​ภาษี​ให้​ครอบครัว​พ่อ​ของ​คน​นั้น​ใน​อิสราเอล”

26 ดาวิด​ถาม​คน​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้​ว่า “คน​ที่​ฆ่า​ชาว​ฟีลิสเตีย​ผู้​นี้​และ​ลบ​ความ​อัปยศ​จาก​อิสราเอล​จะ​ได้​อะไร? ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​คน​นี้​เป็น​ใคร จึง​กล้า​ท้าทาย​กองทัพ​ของ​พระเจ้า​ผู้ทรง​พระชนม์?”

27 พวก​เขา​ก็​ตอบ​ดาวิด​ซ้ำ​ว่า “คน​ที่​ฆ่า​เขา​จะ​ได้​สิ่ง​เหล่า​นั้น”

28 เอลีอับ​พี่​ชาย​คน​โต​ได้ยิน​ดาวิด​พูด​กับ​คน​เหล่า​นั้น​ก็​โกรธ​จัด​และ​ว่า “เจ้า​ลง​มา​ทำไม? ฝาก​แกะ​ไม่​กี่​ตัว​ไว้​กับ​ใคร​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร? ฉัน​รู้​ว่า​เจ้า​หยิ่ง​และ​ใจ​ชั่ว เจ้า​ลง​มา​เพียง​เพื่อ​ดู​การ​รบ!”

29 ดาวิด​ตอบ​ว่า “ฉัน​ทำ​อะไร​ผิด​อีก? ไม่มี​เหตุ​ให้​ฉัน​พูด​หรือ?” 30 เขา​หัน​ไป​ถาม​คน​อื่น​เรื่อง​เดิม และ​ได้​รับคำ​ตอบ​เหมือน​เดิม 31 มี​คน​ได้ยิน​คำ​พูด​ของ​ดาวิด​แล้ว​นำ​ไป​บอก​ซาอูล ซาอูล​จึง​เรียก​เขา​มา 32 ดาวิด​บอก​ซาอูล​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​เสีย​ขวัญ​เพราะ​ชาย​คน​นั้น​เลย ผม​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​จะ​ไป​สู้​กับ​เขา”

33 ซาอูล​ตอบ​ว่า “เจ้า​ไป​สู้​เขา​ไม่​ไหว เจ้า​ยัง​เป็น​เด็ก​หนุ่ม แต่​เขา​เป็น​นักรบ​มา​ตั้งแต่​หนุ่ม”

34 ดาวิด​กล่าว​ว่า “ผม​เคย​เลี้ยง​แกะ​ให้​พ่อ เมื่อ​สิงโต​หรือ​หมี​มา​คาบ​ลูก​แกะ​ไป​จาก​ฝูง 35 ผม​ก็​ไล่​ตาม ตี​มัน และ​ช่วย​ลูก​แกะ​ออก​จาก​ปาก​มัน ถ้า​มัน​หัน​มา​ทำร้าย ผม​จะ​คว้า​เครา​ของ​มัน ตี​จน​ตาย 36 ผม​ฆ่า​ทั้ง​สิงโต​และ​หมี​มา​แล้ว ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​คน​นี้​ก็​จะ​เป็น​เหมือน​พวก​มัน เพราะ​เขา​ท้าทาย​กองทัพ​ของ​พระเจ้า​ผู้ทรง​พระชนม์” 37 ดาวิด​กล่าว​อีก​ว่า “พระยาห์เวห์​ผู้ทรง​ช่วย​ผม​ให้​พ้น​อุ้งเท้า​สิงโต​และ​หมี จะ​ทรง​ช่วย​ให้​พ้น​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​นี้”

ซาอูล​บอก​ว่า “ไป​เถอะ ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​เจ้า”

38 ซาอูล​ให้​ดาวิด​สวม​เสื้อผ้า​ของ​ตน สวม​หมวกเหล็ก​ทอง​สัมฤทธิ์​และ​เสื้อ​เกราะ​ถัก​ให้ 39 ดาวิด​คาด​ดาบ​ทับ​เสื้อ​แล้ว​ลอง​เดิน​ดู แต่​เขา​ยัง​ไม่​เคย​ลอง​ใช้​อุปกรณ์​เหล่า​นี้ เขา​จึง​บอก​ซาอูล​ว่า “ผม​ใส่​ของ​พวก​นี้​ไป​ไม่​ได้ เพราะ​ยัง​ไม่​เคย​ลอง​ใช้” แล้ว​ถอด​ออก

40 ดาวิด​ถือ​ไม้​เท้า เลือก​ก้อน​หิน​เรียบ​ห้า​ก้อน​จาก​ลำธาร ใส่​ใน​กระเป๋า​ย่าม​ของ​คน​เลี้ยง​แกะ ถือ​สาย​เหวี่ยง​หิน​ไว้​ใน​มือ​แล้ว​เดิน​เข้าไป​หา​ชาว​ฟีลิสเตีย 41 โกลิอัท​เดิน​เข้า​มา​หา​ดาวิด โดย​มี​คน​ถือ​โล่​เดิน​นำ 42 เขา​มอง​ดาวิด​แล้ว​ดู​หมิ่น เพราะ​เห็น​เป็น​เพียง​เด็ก​หนุ่ม​ผิว​อม​แดง​หน้าตา​ดี 43 โกลิอัท​พูด​ว่า “ฉัน​เป็น​หมา​หรือ เจ้า​ถึง​ถือ​ไม้​มา​ใส่​ฉัน?” แล้ว​เขา​สาป​แช่ง​ดาวิด​ใน​นาม​เทพเจ้า​ของ​ตน 44 เขา​กล่าว​ว่า “เข้า​มา​สิ ฉัน​จะ​เอา​เนื้อ​เจ้า​ให้​ฝูง​นก​บน​ฟ้า​และ​สัตว์​ใน​ทุ่ง​กิน”

45 ดาวิด​ตอบ​ว่า “เจ้า​มา​หา​ฉัน​ด้วย​ดาบ หอก และ​หอกซัด แต่​ฉัน​มา​หา​เจ้า​ใน​พระนาม​พระยาห์เวห์​จอมทัพ พระเจ้า​ของกอง​ทัพ​อิสราเอล​ที่​เจ้า​ท้าทาย 46 วัน​นี้​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​มอบ​เจ้า​ไว้​ใน​มือ​ฉัน ฉัน​จะ​โจมตี​เจ้า​และ​ตัด​หัว​เจ้า ฉัน​จะ​เอา​ศพ​ทหาร​ฟีลิสเตีย​ให้​ฝูง​นก​บน​ฟ้า​และ​สัตว์​ป่า​บน​แผ่น​ดิน​กิน เพื่อ​คน​ทั้ง​โลก​จะ​รู้​ว่า​มี​พระเจ้า​ใน​อิสราเอล 47 และ​ทุก​คน​ที่​ชุมนุม​กัน​จะ​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​ช่วย​ให้​รอด​ด้วย​ดาบ​หรือ​หอก เพราะ​สงคราม​นี้​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์ พระองค์​จะ​ทรง​มอบ​พวก​เจ้า​ไว้​ใน​มือ​เรา”

48 เมื่อ​โกลิอัท​เดิน​เข้า​มา​หา ดาวิด​รีบ​วิ่ง​ไป​ยัง​แนว​ทัพ​เพื่อ​สู้​กับ​เขา 49 ดาวิด​ล้วง​ย่าม หยิบ​ก้อน​หิน​ใส่​สาย​เหวี่ยง แล้ว​ยิง​ถูก​หน้าผาก​โกลิอัท หิน​ฝัง​เข้าไป​ใน​หน้า​ผาก เขา​ล้ม​หน้า​คว่ำ​ลง​กับ​พื้น 50 ดัง​นั้น​ดาวิด​จึง​ชนะ​ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​นั้นด้วย​สาย​เหวี่ยง​และ​ก้อน​หิน ยิง​เขา​จน​ตาย ทั้ง​ที่​ใน​มือ​ดาวิด​ไม่มี​ดาบ 51 ดาวิด​วิ่ง​ไป​ยืน​เหนือ​ร่าง​โกลิอัท ชัก​ดาบ​ของ​เขา​ออก​จาก​ฝัก ฆ่า​เขา​และ​ใช้​ดาบ​นั้น​ตัด​หัว

เมื่อ​ชาว​ฟีลิสเตีย​เห็น​ว่า​นักรบ​ตัวแทน​ของ​ตน​ตาย​แล้ว​ก็​หนี 52 ชาย​อิสราเอล​และ​ยูดาห์​ลุก​ขึ้น​โห่​ร้อง​ไล่​ตาม​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไป​จนถึง​กา​อี​และ​ประตู​เมือง​เอโครน ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​บาด​เจ็บ​ล้ม​ลง​ตาม​ทาง​ไป​ชา​อา​รา​อิม จนถึง​เมือง​กัท​และ​เอโครน 53 ชาว​อิสราเอล​กลับ​จาก​การ​ไล่​ตาม แล้ว​เข้า​ปล้น​ค่าย​ฟีลิสเตีย 54 ดาวิด​นำ​ศีรษะ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไป​เยรูซาเล็ม แต่​เก็บ​ชุด​เกราะ​ของ​เขา​ไว้​ใน​เต็นท์​ของ​ตน 55 เมื่อ​ซาอูล​เห็น​ดาวิด​ออก​ไป​สู้​กับ​โกลิอัท เขา​ถาม​อับเนอร์​แม่ทัพ​ว่า “อับเนอร์ เด็ก​หนุ่ม​คน​นั้น​เป็น​ลูก​ใคร?”

อับเนอร์​ตอบ​ว่า “ขอ​สาบาน​ต่อ​ชีวิต​ของ​ฝ่า​บาท ข้าพเจ้า​ไม่​ทราบ”

56 กษัตริย์​สั่ง​ว่า “ไป​สืบ​มา​ว่า​เขา​เป็น​ลูก​ใคร”

57 เมื่อ​ดาวิด​กลับ​จาก​การ​ฆ่า​โกลิอัท อับเนอร์​พา​เขา​ไป​เฝ้า​ซาอูล ดาวิด​ยัง​ถือ​ศีรษะ​ของ​โกลิอัท​อยู่ 58 ซาอูล​ถาม​ว่า “หนุ่ม​น้อย เจ้า​เป็น​ลูก​ใคร?”

ดาวิด​ตอบ​ว่า “ผม​เป็น​ลูก​ของ​เจสซี​ชาว​เบธเลเฮม ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน”

18

1 เมื่อ​ดาวิด​พูด​กับ​ซาอูล​จบ จิตใจ​โยนาธาน​ก็​ผูกพัน​กับ​จิตใจ​ดาวิด เขา​รัก​ดาวิด​เหมือน​รัก​ชีวิต​ตนเอง 2 วัน​นั้น​ซาอูล​ให้​ดาวิด​อยู่​กับ​ตน ไม่​ยอม​ให้​กลับ​ไป​บ้าน​พ่อ​อีก 3 โยนาธาน​กับ​ดาวิด​ทำ​พันธ​สัญญา​กัน เพราะ​โยนาธาน​รัก​ดาวิด​เหมือน​รัก​ชีวิต​ตนเอง 4 โยนาธาน​ถอด​เสื้อ​คลุม​ของ​ตน​ให้​ดาวิด พร้อม​ทั้ง​เสื้อผ้า ดาบ คัน​ธนู และ​เข็มขัด

5 ไม่​ว่า​ซาอูล​ส่ง​ดาวิด​ไป​ที่​ใด เขา​ก็​ทำ​หน้าที่​อย่าง​มี​ปัญญา ซาอูล​จึง​ตั้ง​เขา​เป็น​ผู้นำ​ทหาร ประชาชน​กับ​คน​รับ​ใช้​ของ​ซาอูล​ต่าง​เห็น​ชอบ

6 เมื่อ​กองทัพ​กลับ​มา​หลัง​ดาวิด​ฆ่า​ชาว​ฟีลิสเตีย ผู้​หญิง​จาก​ทุก​เมือง​ของ​อิสราเอล​ออก​มา​ร้อง​เพลง​เต้นรำ​ต้อนรับ​กษัตริย์​ซาอูล พวก​นาง​ถือ​รำมะนา​และ​เครื่อง​ดนตรี​ด้วย​ความ​ยินดี 7 พวก​นาง​ร้อง​รับ​กัน​ขณะ​เล่น​ดนตรี​ว่า

“ซาอูล​ฆ่า​คน​เป็น​พัน

ดาวิด​ฆ่า​คน​เป็น​หมื่น”

8 ซาอูล​โกรธ​มาก​และ​ไม่​พอใจ​คำร้อง​นั้น เขา​คิด​ว่า “พวก​นาง​ให้​ดาวิด​เป็น​หมื่น แต่​ให้​ฉัน​แค่​พัน เขา​ยัง​จะ​ได้​อะไร​อีก​นอกจาก​ราช​อาณาจักร?” 9 ตั้งแต่​วัน​นั้น​ซาอูล​ก็​เฝ้า​ระแวง​ดาวิด 10 วัน​ต่อ​มา วิญญาณ​ชั่ว​จาก​พระเจ้า​มา​ถึง​ซาอูล​อย่าง​รุนแรง เขา​เผย​พระวจนะ​อยู่​กลาง​บ้าน ส่วน​ดาวิด​เล่น​พิณ​ตาม​ปกติ ซาอูล​ถือ​หอก​อยู่​ใน​มือ 11 ซาอูล​ขว้าง​หอก​พลาง​คิด​ว่า “จะ​ตรึง​ดาวิด​ติด​กำแพง!” แต่​ดาวิด​หลบ​พ้น​เขา​ได้​ถึง​สอง​ครั้ง 12 ซาอูล​กลัว​ดาวิด เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​ดาวิด​แต่​ได้​จาก​ซาอูล​ไป​แล้ว 13 ซาอูล​จึง​ให้​ดาวิด​ออก​จาก​ที่​อยู่​ใกล้​ตน แล้ว​ตั้ง​เขา​เป็น​หัวหน้า​ทหาร​พัน​คน ดาวิด​ออก​นำ​ประชาชน​ไป​และ​กลับ​มา

14 ดาวิด​ทำ​ทุก​อย่าง​อย่าง​มี​ปัญญา และ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​เขา 15 ซาอูล​เห็น​ดาวิด​ประสบ​ความ​สำเร็จ​อย่าง​มาก ก็​ยิ่ง​เกรง​เขา 16 แต่​ชาว​อิสราเอล​และ​ยูดาห์​ทั้งหมด​รัก​ดาวิด เพราะ​เขา​ออก​นำ​พวก​เขา​ไป​และ​กลับ​มา 17 ซาอูล​บอก​ดาวิด​ว่า “เมรับ​ลูกสาว​คน​โต​ของ​ฉัน​อยู่​ที่​นี่ ฉัน​จะ​ยก​ให้​เจ้า​เป็น​ภรรยา ขอ​เพียง​เจ้า​กล้า​หาญ​และ​สู้​รบ​ใน​สงคราม​ของ​พระยาห์เวห์​เพื่อ​ฉัน” แต่​ซาอูล​คิด​ว่า “ฉัน​ไม่​ต้อง​ลงมือ​เอง ให้​ชาว​ฟีลิสเตีย​ลงมือ​กับ​เขา”

18 ดาวิด​ตอบ​ว่า “ผม​เป็น​ใคร? ชีวิต​ผม​และ​ครอบครัว​พ่อ​มี​ฐานะ​อะไร​ใน​อิสราเอล จึง​จะ​เป็น​ลูกเขย​กษัตริย์​ได้?”

19 แต่​เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​เมรับ​ลูกสาว​ซาอูล​ควร​ได้​รับ​การ​ยก​ให้​ดาวิด นาง​กลับ​ถูก​ยก​ให้​อาดรีเอล​ชาว​เม​โหล​าห์​เป็น​ภรรยา

20 มีคาล​ลูกสาว​ซาอูล​รัก​ดาวิด เมื่อ​มี​คน​บอก​ซาอูล เขา​ก็​พอใจ 21 ซาอูล​คิด​ว่า “ฉัน​จะ​ยก​นาง​ให้​เขา นาง​จะ​ได้​เป็น​กับ​ดัก แล้ว​ชาว​ฟีลิสเตีย​จะ​ได้​เล่น​งาน​เขา” ซาอูล​จึง​บอก​ดาวิด​อีก​ครั้ง​ว่า “วัน​นี้​เจ้า​จะ​ได้​เป็น​ลูกเขย​ของ​ฉัน”

22 ซาอูล​สั่ง​คน​รับ​ใช้​ว่า “ไป​พูด​กับ​ดาวิด​เป็นการ​ส่วน​ตัว​ว่า ‘กษัตริย์​ทรง​พอใจ​ท่าน คน​รับ​ใช้​ทุก​คน​ก็​รัก​ท่าน มา​เป็น​ลูกเขย​กษัตริย์​เถอะ’ ”

23 คน​รับ​ใช้​ไป​บอก​ดาวิด ดาวิด​ตอบ​ว่า “พวก​ท่าน​คิด​ว่าการ​เป็น​ลูกเขย​กษัตริย์​เป็น​เรื่อง​เล็ก​หรือ? ฉัน​เป็น​คน​ยากจน ไม่มี​ใคร​รู้จัก”

24 คน​รับ​ใช้​กลับ​ไป​เล่า​คำ​พูด​ของ​ดาวิด​ให้​ซาอูล​ฟัง

25 ซาอูล​กล่าว​ว่า “บอก​ดาวิด​ว่า ‘กษัตริย์​ไม่​ต้องการ​สินสอด นอกจาก​หนัง​หุ้ม​ปลาย​อวัยวะ​เพศ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​หนึ่ง​ร้อย​คน เพื่อ​แก้​แค้น​ศัตรู​ของ​กษัตริย์’ ” ซาอูล​ตั้งใจ​ให้​ดาวิด​ตาย​ด้วย​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย 26 เมื่อ​คน​รับ​ใช้​บอก​ดาวิด เขา​ก็​ยินดี​ที่​จะ​เป็น​ลูกเขย​กษัตริย์ ก่อน​ครบ​กำหนด​เวลา 27 ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ออก​ไป​ฆ่า​ชาย​ฟีลิสเตีย​สอง​ร้อย​คน เขา​นำ​หนัง​หุ้ม​ปลาย​อวัยวะ​เพศ​ของ​คน​เหล่า​นั้น​มา​ถวาย​กษัตริย์​ครบ​จำนวน เพื่อ​จะ​ได้​เป็น​ลูกเขย แล้ว​ซาอูล​ก็ยก​มีคาล​ลูกสาว​ให้​เขา​เป็น​ภรรยา 28 ซาอูล​เห็น​และ​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​ดาวิด และ​มีคาล​ลูกสาว​ของ​เขา​ก็​รัก​ดาวิด 29 ซาอูล​จึง​กลัว​ดาวิด​ยิ่ง​ขึ้น และ​เป็น​ศัตรู​กับ​ดาวิด​ตลอด​มา

30 ทุก​ครั้ง​ที่​บรรดา​ผู้นำ​ฟีลิสเตีย​ยก​ออก​มา ดาวิด​ทำ​หน้าที่​อย่าง​มี​ปัญญา​ยิ่ง​กว่า​คน​รับ​ใช้​ทุก​คน​ของ​ซาอูล ชื่อ​เสียง​ของ​เขา​จึง​เป็น​ที่​ยกย่อง​มาก

19

1 ซาอูล​บอก​โยนาธาน​ลูกชาย​และ​คน​รับ​ใช้​ทั้งหมด​ให้​ฆ่า​ดาวิด แต่​โยนาธาน​ลูก​ของ​ซาอูล​รัก​ใคร่​ดาวิด​มาก 2 โยนาธาน​เตือน​ดาวิด​ว่า “ซาอูล​พ่อ​ของ​ฉัน​อยาก​ฆ่า​เจ้า พรุ่ง​นี้​เช้า​จง​ระวัง​ตัว ไป​ซ่อน​ใน​ที่​ลับ 3 ฉัน​จะ​ออก​ไป​ยืน​ข้าง​พ่อ​ใน​ทุ่ง​ที่​เจ้า​ซ่อน​อยู่ แล้ว​พูด​เรื่อง​เจ้า​กับ​เขา หาก​รู้​อะไร​จะ​บอก​เจ้า”

4 โยนาธาน​พูด​ถึง​ดาวิด​ใน​ทาง​ดี​ให้​ซาอูล​พ่อ​ฟัง​ว่า “อย่า​ให้​กษัตริย์​ทำบาป​ต่อ​ดาวิด​คน​รับ​ใช้​ของ​ท่าน​เลย เขา​ไม่​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​ท่าน และ​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ​ก็​เป็น​ประโยชน์​อย่าง​ยิ่ง​ต่อ​ท่าน 5 เขา​เสี่ยง​ชีวิต​ฆ่า​ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​นั้น พระยาห์เวห์​ทรง​นำ​ชัยชนะ​ยิ่ง​ใหญ่​มา​สู่​อิสราเอล ท่าน​เห็น​กับ​ตา​และ​เคย​ยินดี แล้ว​ทำไม​จะ​ทำบาป​ด้วย​การ​ฆ่า​คน​บริสุทธิ์​อย่าง​ดาวิด​โดย​ไม่มี​เหตุ?”

6 ซาอูล​ฟัง​โยนาธาน​แล้ว​สาบาน​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด ดาวิด​ก็​จะ​ไม่​ถูก​ฆ่า​ฉันนั้น”

7 โยนาธาน​เรียก​ดาวิด​มา​เล่า​เรื่อง​ทั้งหมด แล้ว​พา​ไป​หา​ซาอูล ดาวิด​จึง​กลับ​ไป​อยู่​ต่อ​หน้า​เขา​เหมือน​ก่อน

8 เกิด​สงคราม​อีก ดาวิด​ออก​ไป​สู้​ชาว​ฟีลิสเตีย ฆ่า​พวก​เขา​จำนวน​มาก​จน​ต้อง​หนี​ไป

9 วิญญาณ​ชั่ว​จาก​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​ซาอูล​ขณะ​เขา​นั่ง​ถือ​หอก​อยู่​ใน​บ้าน และ​ดาวิด​กำลัง​เล่น​ดนตรี 10 ซาอูล​พยายาม​ใช้​หอก​ตรึง​ดาวิด​ติด​กำแพง แต่​ดาวิด​หลบ​พ้น หอก​จึง​ปัก​กำแพง ดาวิด​หนี​รอด​ไป​ใน​คืน​นั้น 11 ซาอูล​ส่ง​คน​ไป​เฝ้า​บ้าน​ดาวิด เพื่อ​จะ​ฆ่า​เขา​ตอน​เช้า มีคาล​ภรรยา​ของ​ดาวิด​เตือน​ว่า “ถ้า​คืน​นี้​เธอ​ไม่​หนี​เอา​ชีวิต​รอด พรุ่ง​นี้​เธอ​จะ​ถูก​ฆ่า” 12 มีคาล​จึง​หย่อน​ดาวิด​ลง​ทาง​หน้าต่าง เขา​หนี​รอด​ไป 13 มีคาล​นำ​เทราฟิม* มา​วาง​บน​เตียง เอา​หมอน​ที่​ทำ​จาก​ขน​แพะ​วาง​ตรง​ส่วน​หัว แล้ว​คลุม​ด้วย​เสื้อผ้า 14 เมื่อ​คน​ของ​ซาอูล​มา​จับ​ดาวิด นาง​บอก​ว่า “เขา​ป่วย”

15 ซาอูล​สั่ง​คน​ไป​ดู​ดาวิด​อีก​ว่า “หาม​เขา​มา​หา​ฉัน​ทั้ง​เตียง ฉัน​จะ​ฆ่า​เขา” 16 เมื่อ​คน​เหล่า​นั้น​เข้าไป ก็​เห็น​เทราฟิม​บน​เตียง มี​หมอน​ขน​แพะ​อยู่​ตรง​ส่วน​หัว

17 ซาอูล​ถาม​มีคาล​ว่า “ทำไม​เจ้า​หลอก​ฉัน ปล่อย​ศัตรู​ของ​ฉัน​หนี​ไป?”

มีคาล​ตอบ​พ่อ​ว่า “เขา​บอก​ดิฉัน​ว่า ‘ปล่อย​ฉัน​ไป! จะ​ให้​ฉัน​ฆ่า​เธอ​หรือ?’ ”

18 ดาวิด​หนี​มา​หา​ซามูเอล​ที่​รามาห์ เล่า​เรื่อง​ที่​ซาอูล​ทำ​กับ​ตน​ให้​ฟัง แล้ว​ทั้ง​สอง​ไป​อยู่​ที่​นาโยท 19 มี​คน​บอก​ซาอูล​ว่า “ดาวิด​อยู่​ที่​นาโยท​ใน​รามาห์”

20 ซาอูล​ส่ง​คน​ไป​จับ​ดาวิด แต่​เมื่อ​พวก​เขา​เห็น​กลุ่ม​ผู้เผยพระวจนะ​กำลัง​เผย​พระวจนะ และ​ซามูเอล​ยืน​เป็น​ผู้นำ​อยู่ พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ก็​เสด็จ​มา​เหนือ​คน​ของ​ซาอูล พวก​เขา​จึง​เผย​พระวจนะ​ด้วย 21 ซาอูล​ได้​ข่าว​ก็​ส่ง​คน​กลุ่ม​ที่​สอง​ไป พวก​เขา​ก็​เผย​พระวจนะ​เช่น​กัน ส่ง​กลุ่ม​ที่​สาม​ไป พวก​เขา​ก็​เผย​พระวจนะ​อีก 22 ซาอูล​จึง​ไป​ยัง​รามาห์​ด้วย​ตนเอง พอ​มา​ถึง​บ่อน้ำ​ใหญ่​ที่​เส​คู เขา​ถาม​ว่า “ซามูเอล​กับ​ดาวิด​อยู่​ที่ไหน?”

คน​หนึ่ง​ตอบ​ว่า “อยู่​ที่​นาโยท​ใน​รามาห์”

23 เขา​จึง​ไป​ที่​นาโยท​ใน​รามาห์ พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​เสด็จ​มา​เหนือ​เขา​ด้วย เขา​เผย​พระวจนะ​ไป​ตลอด​ทาง​จนถึง​นาโยท 24 ซาอูล​ถอด​เสื้อผ้า​ออก เผย​พระวจนะ​ต่อ​หน้า​ซามูเอล และ​นอน​เปลือย​อยู่​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน จึง​เกิด​คำ​พูด​ว่า “ซาอูล​ก็​เป็น​หนึ่ง​ใน​ผู้เผยพระวจนะ​ด้วย​หรือ?”

20

1 ดาวิด​หนี​จาก​นาโยท​ใน​รามาห์​มาหา​โยนาธาน​และ​ถาม​ว่า “ฉัน​ทำ​อะไร​ผิด? ฉัน​มี​ความ​ผิด​หรือ​ทำบาป​อะไร​ต่อ​พ่อ​ของ​เจ้า เขา​จึง​ตาม​เอา​ชีวิต​ฉัน?”

2 โยนาธาน​ตอบ​ว่า “ไม่มี​ทาง! เจ้า​จะ​ไม่​ตาย พ่อ​ฉัน​ไม่​ทำ​อะไร​ไม่​ว่า​เรื่อง​ใหญ่​หรือ​เล็ก​โดย​ไม่​บอก​ฉัน​ก่อน ทำไม​จะ​ปิดบัง​เรื่อง​นี้? ไม่​จริง​หรอก”

3 แต่​ดาวิด​ยืนยัน​ด้วย​คำ​สาบาน​ว่า “พ่อ​เจ้า​รู้​ว่า​ฉัน​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​เจ้า เขา​คง​คิด​ว่า ‘อย่า​ให้​โยนาธาน​รู้ เดี๋ยว​เขา​จะ​เสียใจ’ แต่​ขอ​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทรง​พระชนม์​และ​ต่อ​ชีวิต​ของ​เจ้า​ว่า ฉัน​อยู่​ห่าง​จาก​ความ​ตาย​เพียง​ก้าว​เดียว”

4 โยนาธาน​กล่าว​ว่า “ไม่​ว่า​เจ้า​ต้องการ​อะไร ฉัน​จะ​ทำให้”

5 ดาวิด​บอก​ว่า “พรุ่ง​นี้​เป็น​วัน​ขึ้น​เดือน​ใหม่ ฉัน​ควร​ไป​ร่วม​กิน​อาหาร​กับ​กษัตริย์​ตาม​ปกติ แต่​ขอ​ให้​ฉัน​ไป​ซ่อน​ใน​ทุ่ง​จนถึง​เย็น​วัน​ที่​สาม 6 ถ้า​พ่อ​เจ้า​สังเกต​ว่า​ฉัน​ไม่​อยู่ ให้​บอก​ว่า ‘ดาวิด​ขอ​อนุญาต​ฉัน​อย่าง​จริงจัง​เพื่อ​รีบ​กลับ​เบธเลเฮม​เมือง​ของ​เขา เพราะ​ครอบครัว​ทั้งหมด​มี​การ​ถวาย​เครื่องบูชา​ประจำ​ปี​ที่​นั่น’ 7 ถ้า​เขา​ตอบ​ว่า ‘ดีแล้ว’ ฉัน​ผู้รับ​ใช้​ของ​เจ้า​ก็​ปลอดภัย แต่​ถ้า​เขา​โกรธ ให้​รู้​ว่า​เขา​ตั้งใจ​ทำร้าย​ฉัน 8 โปรด​เมตตา​ฉัน​ผู้รับ​ใช้​ของ​เจ้า เพราะ​เจ้า​นำ​ฉัน​เข้า​สู่​พันธ​สัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​กับ​เจ้า แต่​ถ้า​ฉัน​ผิด​จริง เจ้า​ฆ่า​ฉัน​เอง​เถอะ จะ​พา​ไป​หา​พ่อ​เจ้า​ทำไม?”

9 โยนาธาน​ตอบ​ว่า “ฉัน​ไม่มี​วัน​ทำ​อย่าง​นั้น ถ้า​ฉัน​รู้​แน่​ว่า​พ่อ​ตั้งใจ​ทำร้าย​เจ้า ฉัน​จะ​ไม่​บอก​เจ้า​หรือ?”

10 ดาวิด​ถาม​ว่า “ถ้า​พ่อ​เจ้า​ตอบ​อย่าง​เกรี้ยว​กราด ใคร​จะ​มาบ​อก​ฉัน?”

11 โยนาธาน​บอก​ว่า “ไป​คุย​กัน​ใน​ทุ่ง​เถอะ” ทั้ง​สอง​จึง​ออก​ไป​ใน​ทุ่ง 12 โยนาธาน​กล่าว​กับ​ดาวิด​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​เป็น​พยาน พรุ่ง​นี้​เวลา​ประมาณ​นี้​หรือ​วัน​ที่​สาม ฉัน​จะ​หยั่ง​ดู​ท่าที​พ่อ ถ้า​เขา​มี​เจตนา​ดี​ต่อ​ดาวิด ฉัน​จะ​ส่ง​ข่าว​ให้​เจ้า​รู้​แน่ 13 แต่​ถ้า​พ่อ​คิด​ทำร้าย​เจ้า​แล้ว​ฉัน​ไม่​บอก​หรือ​ไม่​ส่ง​เจ้า​ไป​อย่าง​ปลอดภัย ขอ​พระยาห์เวห์​ลงโทษ​โยนาธาน​อย่าง​หนัก​และ​หนัก​ยิ่ง​กว่า ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​เจ้า​อย่าง​ที่​เคย​ทรง​อยู่​กับ​พ่อ​ของ​ฉัน 14 ขอ​เจ้า​แสดง​ความ​เมตตา​ของ​พระยาห์เวห์​แก่​ฉัน​ขณะ​ยัง​มี​ชีวิต เพื่อ​ฉัน​จะ​ไม่​ตาย 15 และ​อย่า​ตัด​ความ​เมตตา​จาก​ครอบครัว​ฉัน​ตลอด​ไป แม้​เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​กำจัด​ศัตรู​ของ​ดาวิด​ทั้งหมด​ไป​จาก​แผ่น​ดิน” 16 โยนาธาน​จึง​ทำ​พันธ​สัญญา​กับ​ครอบครัว​ของ​ดาวิด​และ​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทวงถาม​เรื่อง​นี้​จาก​ศัตรู​ของ​ดาวิด”

17 โยนาธาน​ให้​ดาวิด​สาบาน​อีก​ครั้ง​เพราะ​รัก​เขา​เหมือน​รัก​ชีวิต​ตนเอง 18 แล้ว​โยนาธาน​กล่าว​ว่า “พรุ่ง​นี้​เป็น​วัน​ขึ้น​เดือน​ใหม่ เจ้า​จะ​ถูก​ถาม​หา​เพราะ​ที่​นั่ง​ว่าง 19 พอ​ถึง​วัน​ที่​สาม จง​รีบ​ลง​ไป​ยัง​ที่​ซ่อน​เดิม​ตอน​เรื่อง​นี้​เริ่ม​ขึ้น และ​อยู่​ข้าง​ก้อน​หิน​เอ​เซล 20 ฉัน​จะ​ยิง​ธนู​สาม​ดอก​ไป​ด้าน​ข้าง​ราวกับ​กำลัง​ยิง​เป้า 21 แล้ว​ส่ง​เด็ก​ไป​เก็บ​ลูก​ธนู ถ้า​ฉัน​บอก​เขา​ว่า ‘ลูก​ธนู​อยู่​ทาง​นี้​ของ​เจ้า เก็บ​มา’ เจ้า​ก็​กลับ​มา​ได้ พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด เจ้า​ก็​ปลอดภัย​ไม่​มี​อันตราย​ฉันนั้น 22 แต่​ถ้า​ฉัน​บอก​เด็ก​ว่า ‘ลูก​ธนู​อยู่​เลย​เจ้า​ไป’ เจ้า​จง​ไป​ตาม​ทาง​ของ​เจ้า เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​เจ้า​ไป 23 ส่วน​เรื่อง​ที่​เรา​คุย​กัน พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​ระหว่าง​เจ้า​และ​ฉัน​ตลอด​ไป”

24 ดาวิด​จึง​ซ่อน​ตัว​ใน​ทุ่ง เมื่อ​ถึง​วัน​ขึ้น​เดือน​ใหม่ กษัตริย์​นั่ง​ลง​กิน​อาหาร 25 ซาอูล​นั่ง​ประจำ​ที่​ข้าง​กำแพง​เหมือน​ทุก​ครั้ง โยนาธาน​ลุก​ขึ้น​ยืน อับเนอร์​นั่ง​ข้าง​ซาอูล แต่​ที่​ของ​ดาวิด​ว่าง 26 วัน​นั้น​ซาอูล​ไม่​พูด​อะไร คิด​ว่า “คง​มี​เรื่อง​เกิด​ขึ้น​กับ​เขา เขา​ไม่​สะอาด​ตาม​พิธี แน่​ละ เขา​คง​ไม่​สะอาด”

27 วัน​ถัด​จาก​วัน​ขึ้น​เดือน​ใหม่ ซึ่ง​เป็น​วัน​ที่​สอง ที่​ของ​ดาวิด​ยัง​ว่าง ซาอูล​จึง​ถาม​โยนาธาน​ว่า “ทำไม​ลูก​ของ​เจสซี​ไม่​มา​กิน​อาหาร​ทั้ง​เมื่อ​วาน​และ​วัน​นี้?”

28 โยนาธาน​ตอบ​ซาอูล​ว่า “ดาวิด​ขอ​อนุญาต​ผม​อย่าง​จริงจัง​ให้​ไป​เบธเลเฮม 29 เขา​บอก​ว่า ‘ขอ​ให้​ฉัน​ไป​เถอะ ครอบครัว​เรา​มี​การ​ถวาย​เครื่องบูชา​ใน​เมือง พี่​ชาย​สั่ง​ให้​ฉัน​ไป ถ้า​เจ้า​พอใจ​ฉัน ขอ​ให้​ฉัน​ไป​พบ​พี่​น้อง’ เขา​จึง​ไม่​ได้​มา​กิน​อาหาร​กับ​กษัตริย์”

30 ซาอูล​โกรธ​โยนาธาน​จัด​และ​พูด​ว่า “ไอ้​ลูก​ของ​หญิง​ดื้อ​รั้น​วิปริต! ข้า​รู้​ว่า​เจ้า​เลือก​เข้า​ข้าง​ลูก​ของ​เจสซี ทำให้​ตัวเอง​อับอาย และ​ทำให้​แม่​เจ้า​ขายหน้า​ราว​กับ​ถูก​เปลื้อง​ผ้า 31 ตราบ​ใด​ที่​ลูก​ของ​เจสซี​ยัง​มี​ชีวิต ตัว​เจ้า​กับ​ราช​อาณาจักร​ของ​เจ้า​จะ​ไม่​มั่นคง ไป​จับ​ตัว​เขา​มา เขา​ต้อง​ตาย!”

32 โยนาธาน​ถาม​พ่อ​ว่า “ทำไม​ต้อง​ฆ่า​เขา? เขา​ทำ​อะไร​ผิด?”

33 ซาอูล​ขว้าง​หอก​ใส่​โยนาธาน​เพื่อ​แทง​เขา โยนาธาน​จึง​รู้​ว่า​พ่อ​ตั้งใจ​จะ​ฆ่า​ดาวิด 34 โยนาธาน​ลุก​จาก​โต๊ะ​ด้วย​ความ​โกรธ​จัด ไม่​กิน​อาหาร​ใน​วัน​ที่​สอง​ของ​เดือน เพราะ​เสียใจ​แทน​ดาวิด​ที่​พ่อ​ทำให้​เขา​อับอาย

35 เช้า​วัน​ต่อ​มา โยนาธาน​ออก​ไป​ยัง​ทุ่ง​ตาม​เวลา​ที่​นัด​กับ​ดาวิด มี​เด็ก​ชาย​คน​หนึ่ง​ไป​ด้วย 36 เขา​บอก​เด็ก​ว่า “วิ่ง​ไป​หา​ลูก​ธนู​ที่​ฉัน​ยิง” ขณะ​เด็ก​วิ่ง เขา​ยิง​ลูก​ธนู​เลย​ตัว​เด็ก​ไป 37 เมื่อ​เด็ก​ไป​ถึง​บริเวณ​ที่​ลูก​ธนู​ตก โยนาธาน​ตะโกน​ตาม​หลัง​ว่า “ลูก​ธนู​อยู่​เลย​เจ้า​ไป​ไม่ใช่​หรือ?” 38 แล้ว​ตะโกน​ว่า “เร็ว​เข้า รีบ​ไป อย่า​ช้า!” เด็ก​เก็บ​ลูก​ธนู​กลับ​มา​หา​เขา 39 เด็ก​ไม่รู้​เรื่อง​อะไร มี​แต่​โยนาธาน​กับ​ดาวิด​ที่​รู้​ความ​หมาย 40 โยนาธาน​ส่ง​อาวุธ​ให้​เด็ก​แล้ว​บอก​ว่า “นำ​กลับ​เข้า​เมือง”

41 เมื่อ​เด็ก​ไป​แล้ว ดาวิด​ลุก​ออก​มา​จาก​ทาง​ใต้ ก้ม​หน้า​ลง​ถึง​พื้น​คำนับ​สาม​ครั้ง ทั้ง​สอง​จูบ​กัน​และ​ร้องไห้​ด้วย​กัน ดาวิด​ร้องไห้​หนัก​กว่า 42 โยนาธาน​กล่าว​กับ​ดาวิด​ว่า “ไป​อย่าง​สงบ​เถอะ เรา​ทั้ง​สอง​สาบาน​ใน​พระนาม​พระยาห์เวห์​แล้ว​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​ระหว่าง​ฉัน​กับ​เจ้า และ​ระหว่าง​ลูกหลาน​ฉัน​กับ​ลูกหลาน​เจ้า ตลอด​ไป’ ” ดาวิด​ลุก​จาก​ไป ส่วน​โยนาธาน​กลับ​เข้า​เมือง

21

1 ดาวิด​มาหาอาหิเมเลค ปุโรหิต​ที่​เมือง​โนบ อาหิเมเลค​ออก​มา​ต้อนรับ​ด้วย​ความ​หวาดหวั่น​และ​ถาม​ว่า “ทำไม​ท่าน​มา​คน​เดียว ไม่มี​ใคร​มา​ด้วย?” 2 ดาวิด​ตอบอาหิเมเลค ปุโรหิต​ว่า “กษัตริย์​ทรง​มอบ​หมาย​งาน​ให้​ฉัน และ​ตรัส​ว่า ‘อย่า​ให้​ใคร​รู้​เรื่อง​ที่​เรา​ใช้​เจ้า​ไป​ทำ​หรือ​คำ​สั่ง​ที่​เรา​มอบ​ให้​เจ้า เรา​ให้​ชาย​หนุ่ม​ไป​ยัง​สถาน​ที่​แห่ง​หนึ่ง​แล้ว’ 3 ตอน​นี้​ท่าน​มี​อะไร​อยู่​บ้าง? ขอ​ขนมปัง​ห้า​ก้อน หรือ​อะไร​ก็ได้​ที่​ท่าน​มี​อยู่”

4 ปุโรหิต​ตอบ​ดาวิด​ว่า “ฉัน​ไม่มี​ขนมปัง​ธรรมดา มี​แต่​ขนมปัง​บริสุทธิ์ ถ้า​ชาย​หนุ่ม​เหล่า​นั้น​ไม่​ได้​ร่วม​หลับ​นอน​กับ​ผู้​หญิง​ก็​ให้​ได้”

5 ดาวิด​ตอบ​ปุโรหิต​ว่า “แน่นอน เรา​ไม่​ได้​อยู่​กับ​ผู้​หญิง​มา​สาม​วัน​แล้ว​ตาม​ที่​เคย​ปฏิบัติ เมื่อ​ฉัน​ออก​เดินทาง ร่างกาย​ของ​ชายหนุ่ม​ก็​บริสุทธิ์ แม้​เป็นการ​เดินทาง​ธรรมดา วัน​นี้​ร่างกาย​ของ​พวก​เขา​ยิ่ง​ต้อง​บริสุทธิ์​กว่า​เดิม​แน่” 6 ปุโรหิต​จึง​ให้​ขนมปัง​บริสุทธิ์​แก่​เขา เพราะ​ที่​นั่น​ไม่มี​ขนมปัง​อื่น​นอกจาก​ขนมปัง​ถวาย​ต่อ​พระพักตร์ ซึ่ง​ยก​ออก​จาก​เบื้อง​พระพักตร์​พระยาห์เวห์​เพื่อ​แทนที่​ด้วย​ขนมปัง​ร้อน​ใน​วัน​ที่​ยก​ออก

7 วัน​นั้น​คน​รับ​ใช้​คน​หนึ่ง​ของ​ซาอูล​อยู่​ที่​นั่น ถูก​กัก​ไว้​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ เขา​ชื่อ​โดเอก​ชาว​เอโดม เป็น​คน​เลี้ยง​สัตว์​ที่​เก่ง​ที่สุด​ของ​ซาอูล

8 ดาวิด​ถาม​อาหิเมเลค​ว่า “ท่าน​มี​หอก​หรือ​ดาบ​อยู่​บ้าง​ไหม? ฉัน​ไม่​ได้​เอา​ดาบ​หรือ​อาวุธ​ติดตัว​มา เพราะ​งาน​ของ​กษัตริย์​เร่ง​ด่วน”

9 ปุโรหิต​ตอบ​ว่า “ดาบ​ของ​โกลิอัท​ชาว​ฟีลิสเตีย​ที่​ท่าน​ฆ่า​ใน​หุบเขา​เอลาห์​อยู่​ที่​นี่ ห่อ​ผ้า​ไว้​หลัง​เอโฟด ถ้า​ท่าน​ต้องการ​ก็​เอา​ไป​เถอะ เพราะ​ที่​นี่​ไม่มี​ดาบ​อื่น​อีก”

ดาวิด​กล่าว​ว่า “ไม่มี​ดาบ​ไหน​เหมือน​เล่ม​นั้น ส่ง​มา​ให้​ฉัน​เถอะ”

10 วัน​นั้น​ดาวิด​ลุก​ขึ้น​หนี​เพราะ​กลัว​ซาอูล ไปหา​อาคีช​กษัตริย์​เมือง​กัท 11 คน​รับ​ใช้​ของ​อาคีช​พูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “นี่​ดาวิด​กษัตริย์​ของ​แผ่น​ดิน​นั้น​ไม่ใช่​หรือ? พวก​เขา​ร้อง​เพลง​โต้ตอบ​กัน​ขณะ​เต้นรำ​ถึง​เขา​ว่า

‘ซาอูล​ฆ่า​คน​เป็น​พัน

ดาวิด​ฆ่า​คน​เป็น​หมื่น’ ไม่ใช่​หรือ?”

12 ดาวิด​เก็บ​คำ​พูด​เหล่า​นี้​ไว้​ใน​ใจ​และ​กลัว​อาคีช​กษัตริย์​เมือง​กัท​มาก 13 เขา​จึง​เปลี่ยน​ท่าที​ต่อ​หน้า​คน​เหล่า​นั้น แสร้ง​ทำ​เป็น​เสีย​สติ​ขณะ​อยู่​ใน​ความ​ควบคุม​ของ​พวก​เขา ขีด​เขียน​บน​ประตู​เมือง​และ​ปล่อย​น้ำลาย​ไหล​เปื้อน​เครา 14 อาคีช​บอก​คน​รับ​ใช้​ว่า “ดูสิ คน​นี้​เสีย​สติ พา​เขา​มา​หา​ฉัน​ทำไม? 15 ฉัน​ขาด​คน​บ้า​หรือ​อย่างไร พวก​เจ้า​ถึง​พา​คน​นี้​มา​แสดง​อาการ​บ้า​ต่อ​หน้า​ฉัน? จะ​ให้​คน​นี้​เข้า​บ้าน​ฉัน​หรือ?”

22

1 ดาวิด​ออก​จาก​ที่​นั่น​หนี​ไป​ยัง​ถ้ำ​อาดุลลัม เมื่อ​พี่​น้อง​และ​ทุก​คนใน​ครอบครัว​พ่อ​ของ​เขา​ทราบ​ข่าว ก็​ลง​ไป​หา​เขา​ที่​นั่น 2 คน​ที่​เดือด​ร้อน คน​ที่​เป็น​หนี้ และ​คน​ที่​ไม่​พอใจ​ต่าง​มา​รวม​ตัว​กับ​เขา ดาวิด​เป็น​หัวหน้า​ของ​พวก​เขา มี​คน​อยู่​กับ​เขา​ประมาณ​สี่​ร้อย​คน 3 ดาวิด​เดินทาง​จาก​ที่​นั่น​ไป​มิส​ปาห์​ใน​โมอับ และ​ทูล​กษัตริย์​โมอับ​ว่า “ขอ​ให้​พ่อ​กับ​แม่​ของ​ข้าพเจ้า​มา​อยู่​กับ​ท่าน จนกว่า​ข้าพเจ้า​จะ​รู้​ว่าพระเจ้า​จะ​ทรง​ทำ​อะไร​เพื่อ​ข้าพเจ้า” 4 ดาวิด​พา​พ่อ​แม่​เข้า​เฝ้า​กษัตริย์​โมอับ ทั้ง​สอง​อยู่​กับ​กษัตริย์​ตลอด​เวลา​ที่​ดาวิด​อยู่​ใน​ที่​มั่น 5 ผู้เผยพระวจนะ​กาด​บอก​ดาวิด​ว่า “อย่า​อยู่​ใน​ที่​มั่น จง​ออก​ไป​ยัง​ดิน​แดน​ยูดาห์”

ดาวิด​จึง​ออก​เดินทาง​ไป​ยัง​ป่า​เฮเรท

6 ซาอูล​ได้ยิน​ว่า​มี​คน​พบ​ดาวิด​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา เวลา​นั้น​ซาอูล​นั่ง​อยู่​ใต้​ต้น​ทามาริสก์​ที่​รามาห์​ใน​กิเบอาห์ ถือ​หอก​อยู่​ใน​มือ และ​คน​รับ​ใช้​ทุก​คน​ยืน​ล้อม​เขา 7 ซาอูล​พูด​กับ​คน​รับ​ใช้​ที่​ยืน​อยู่​รอบ ๆ ว่า “ฟัง​นะ ชาว​เบนยามิน! ลูกชาย​เจสซี​จะ​ให้​ไร่​นา​และ​สวน​องุ่น​แก่​พวก​เจ้า​ทุก​คน​หรือ? จะ​ตั้ง​พวก​เจ้า​ทุก​คน​เป็นหัวหน้า​ทหาร​พัน​คน​และ​หัวหน้า​ทหาร​ร้อย​คน​หรือ? 8 พวก​เจ้า​ถึง​ได้​ร่วม​กัน​คิด​ร้าย​ต่อ​ฉัน ไม่มี​ใคร​บอก​ฉัน​ว่า​ลูกชาย​ฉัน​ทำ​พันธ​สัญญา​กับ​ลูกชาย​เจสซี ไม่มี​ใคร​เห็นใจ​ฉัน​หรือ​บอก​ฉัน​ว่า​ลูกชาย​ฉัน​ยุ​ให้​คน​รับ​ใช้​ของ​ฉัน​ซุ่ม​ทำร้าย​ฉัน​อย่าง​ที่​เป็น​อยู่​วัน​นี้”

9 โดเอก​ชาว​เอโดม​ซึ่ง​ยืน​อยู่​ข้าง​คน​รับ​ใช้​ของ​ซาอูล​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เห็น​ลูกชาย​เจสซี​มาหา​อาหิเมเลค​ลูกชาย​อาหิทูบ​ที่​เมือง​โนบ 10 อาหิเมเลค​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ให้​เขา ให้​อาหาร​เขา และ​มอบ​ดาบ​ของ​โกลิอัท​ชาว​ฟีลิสเตีย​ให้​เขา”

11 กษัตริย์​จึง​ส่ง​คน​ไป​เรียกอาหิเมเลค ปุโรหิต​ลูกชาย​ของ​อาหิทูบ พร้อม​กับ​ทุก​คนใน​ครอบครัว​พ่อ​ของ​เขา​ที่​เป็น​ปุโรหิต​อยู่​ใน​เมือง​โนบ พวก​เขา​ทั้งหมด​มา​เข้า​เฝ้า 12 ซาอูล​ตรัส​ว่า “ฟัง​นะ ลูกชาย​อาหิทูบ”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​อยู่​นี่ ฝ่า​บาท”

13 ซาอูล​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ทำไม​เจ้า​กับ​ลูกชาย​เจสซี​ร่วม​กัน​คิด​ร้าย​ต่อ​ฉัน? เจ้า​ให้​ขนมปัง​กับ​ดาบ​แก่​เขา และ​ทูล​ถาม​พระเจ้า​ให้​เขา เพื่อ​ให้​เขา​ลุก​ขึ้น​ซุ่ม​ทำร้าย​ฉัน​อย่าง​ที่​เป็น​อยู่​วัน​นี้”

14 อาหิเมเลค​ทูล​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “ใน​บรรดา​คน​รับ​ใช้​ของ​ฝ่า​บาท ใคร​ซื่อสัตย์​เท่า​ดาวิด​ผู้​เป็น​ราชบุตร​เขย ผู้​บัญชาการ​องครักษ์​ของ​ฝ่า​บาท และ​เป็น​ที่​ยกย่อง​ใน​ราช​สำนัก? 15 วัน​นี้​เป็น​ครั้ง​แรก​หรือ​ที่​ข้าพเจ้า​ทูล​ถาม​พระเจ้า​ให้​เขา? ขอ​อย่า​ให้​เป็น​เช่น​นั้น! ขอ​ฝ่า​บาท​อย่า​ทรง​กล่าว​โทษ​ข้าพเจ้า​ผู้รับ​ใช้​หรือ​ครอบครัว​พ่อ​ของ​ข้าพเจ้า เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่รู้​อะไร​เลย​เกี่ยว​กับ​เรื่อง​นี้ ไม่​ว่า​มาก​หรือ​น้อย”

16 กษัตริย์​ตรัส​ว่า “อาหิเมเลค เจ้า​กับ​ทุก​คนใน​ครอบครัว​พ่อ​ต้อง​ตาย​แน่” 17 กษัตริย์​สั่ง​ทหาร​ยาม​ที่​ยืน​ล้อม​อยู่​ว่า “หัน​ไป​ฆ่า​ปุโรหิต​ของ​พระยาห์เวห์ เพราะ​พวก​เขา​เข้า​ข้าง​ดาวิด รู้​ว่า​เขา​หนี​ไป​แต่​ไม่​บอก​ฉัน” แต่​คน​รับ​ใช้​ของ​กษัตริย์​ไม่​ยอม​ลงมือ​ฆ่า​ปุโรหิต​ของ​พระยาห์เวห์

18 กษัตริย์​จึง​สั่ง​โดเอก​ว่า “หัน​ไป​โจมตี​ปุโรหิต​เหล่า​นั้น!”

โดเอก​ชาว​เอโดม​หัน​ไป​โจมตี​ปุโรหิต วัน​นั้น​เขา​ฆ่า​คน​ที่​สวม​เอโฟด​ผ้า​ลินิน​แปด​สิบ​ห้า​คน 19 เขา​ใช้​คม​ดาบ​ฆ่า​คนใน​เมือง​โนบ​ซึ่ง​เป็น​เมือง​ของ​ปุโรหิต ทั้ง​ชาย​หญิง เด็ก​เล็ก​และ​ทารก​ที่​ยัง​ดูด​นม รวม​ทั้ง​วัว ลา และ​แกะ ล้วน​ถูก​คม​ดาบ​ฆ่า 20 อาบียาธาร์ ลูกชาย​คน​หนึ่ง​ของ​อาหิเมเลค​และ​หลาน​ของ​อาหิทูบ​หนี​รอด​ไป​หา​ดาวิด 21 อาบียาธาร์​บอก​ดาวิด​ว่า​ซาอูล​ฆ่า​ปุโรหิต​ของ​พระยาห์เวห์​แล้ว

22 ดาวิด​บอก​อาบียาธาร์​ว่า “วัน​นั้น​เมื่อ​เห็น​โดเอก​ชาว​เอโดม​อยู่​ที่​นั่น ฉัน​รู้​ว่า​เขา​จะ​บอก​ซาอูล​แน่ ฉัน​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​การ​ตาย​ของ​ทุก​คนใน​ครอบครัว​พ่อ​ของ​ท่าน 23 อยู่​กับ​ฉัน​เถอะ อย่า​กลัว​เลย เพราะ​คน​ที่​ตาม​เอา​ชีวิต​ฉัน​ก็ตาม​เอา​ชีวิต​ท่าน​ด้วย เมื่อ​อยู่​กับ​ฉัน​ท่าน​จะ​ปลอดภัย”

23

1 มี​คน​มาบ​อก​ดาวิด​ว่า “ชาว​ฟีลิสเตีย​กำลัง​รบ​กับ​เมือง​เคอีลาห์ และ​ปล้น​ลาน​นวด​ข้าว”

2 ดาวิด​จึง​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพเจ้า​ควร​ไป​โจมตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​เหล่า​นี้​หรือ?”

พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ดาวิด​ว่า “จง​ไป​โจมตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ช่วย​เมือง​เคอีลาห์”

3 แต่​คน​ของ​ดาวิด​บอก​ว่า “ขนาด​อยู่​ที่​นี่​ใน​ยูดาห์​พวก​เรา​ยัง​กลัว แล้ว​ถ้า​ไป​เคอีลาห์​สู้​กับ​กองทัพ​ฟีลิสเตีย​จะ​ยิ่ง​กลัว​เพียง​ใด?”

4 ดาวิด​จึง​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​อีก​ครั้ง พระยาห์เวห์​ตรัส​ตอบ​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น​ลง​ไป​ยัง​เคอีลาห์ เพราะ​เรา​จะ​มอบ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไว้​ใน​มือ​เจ้า”

5 ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ไป​เคอีลาห์ สู้​รบ​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย ยึด​ฝูง​สัตว์​ของ​พวก​เขา​มา และ​ฆ่า​พวก​เขา​เป็น​จำนวน​มาก ดาวิด​จึง​ช่วย​ชาวเมือง​เคอีลาห์​ไว้

6 เมื่อ​อาบียาธาร์​ลูกชาย​อาหิเมเลค​หนี​มา​หา​ดาวิด​ที่​เมือง​เคอีลาห์ เขา​ถือ​เอโฟด​ติดมือ​มา​ด้วย

7 มี​คน​บอก​ซาอูล​ว่า​ดาวิด​เข้าไป​ใน​เคอีลาห์​แล้ว ซาอูล​กล่าว​ว่า “พระเจ้า​มอบ​เขา​ไว้​ใน​มือ​ฉัน​แล้ว เพราะเขา​เข้า​ไป​ติด​อยู่​ใน​เมือง​ที่​มี​ประตู​และ​ดาล” 8 ซาอูล​ระดม​คน​ทั้งหมด​ไป​ทำ​สงคราม เพื่อ​ลง​ไป​ล้อม​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ที่​เคอีลาห์ 9 ดาวิด​รู้​ว่า​ซาอูล​กำลัง​วางแผน​ร้าย​ต่อ​เขา จึง​บอก​อาบียาธาร์ ปุโรหิต​ว่า “นำ​เอโฟด​มา​ที่​นี่” 10 แล้ว​ดาวิด​ทูล​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์​ได้ยิน​แน่ชัด​ว่า​ซาอูล​ต้องการ​มา​ที่​เคอีลาห์​เพื่อ​ทำลาย​เมือง​เพราะ​ข้าพเจ้า 11 ชาว​เคอีลาห์​จะ​มอบ​ข้าพเจ้า​ให้​เขา​หรือ? ซาอูล​จะ​ลง​มา​ตาม​ที่​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์​ได้ยิน​หรือ? ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล โปรด​บอก​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์​ด้วย”

พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “เขา​จะ​ลง​มา”

12 ดาวิด​จึง​ทูล​ถาม​ว่า “ชาว​เคอีลาห์​จะ​มอบ​ข้าพเจ้า​กับ​คน​ของ​ข้าพเจ้า​ไว้​ใน​มือ​ซาอูล​หรือ?”

พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “พวก​เขา​จะ​มอบ​ให้”

13 ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ประมาณ​หก​ร้อย​คน​จึง​ลุก​ขึ้น​ออก​จาก​เคอีลาห์ ไป​ยัง​ที่​ใด​ก็​ตาม​ที่​พอ​ไป​ได้ เมื่อ​มี​คน​บอก​ซาอูล​ว่า​ดาวิด​หนี​จาก​เคอีลาห์​แล้ว ซาอูล​ก็​เลิก​ไป​ที่​นั่น 14 ดาวิด​อาศัย​อยู่​ตาม​ที่​มั่น​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร และ​อยู่​ใน​เขต​ภูเขา​แห่ง​ถิ่น​ทุรกันดาร​ศิฟ ซาอูล​ตาม​หา​เขา​ทุก​วัน แต่​พระเจ้า​ไม่​ทรง​มอบ​เขา​ไว้​ใน​มือ​ซาอูล 15 ดาวิด​รู้​ว่า​ซาอูล​ออก​มา​ตาม​เอา​ชีวิต​เขา ขณะ​นั้น​ดาวิด​อยู่​ใน​ป่า​แห่ง​ถิ่น​ทุรกันดาร​ศิฟ

16 โยนาธาน ลูกชาย​ของ​ซาอูล​ลุก​ขึ้น​ไป​หา​ดาวิด​ใน​ป่า และ​ช่วย​ให้​เขา​มี​กำลัง​ใจ​ใน​พระเจ้า 17 เขา​บอก​ดาวิด​ว่า “อย่า​กลัว​เลย พ่อ​ของ​ฉัน​คือ​ซาอูล​จะ​จับ​เจ้า​ไม่​ได้ เจ้า​จะ​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล ส่วน​ฉัน​จะ​เป็น​รอง​จาก​เจ้า พ่อ​ของ​ฉัน​ก็​รู้​เรื่อง​นี้” 18 ทั้ง​สอง​ทำ​พันธ​สัญญา​กัน​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ แล้ว​ดาวิด​อยู่​ใน​ป่า​ต่อ​ไป ส่วน​โยนาธาน​กลับ​บ้าน

19 ชาว​ศิฟ​ขึ้น​ไป​หา​ซาอูล​ที่​กิเบอาห์ กล่าว​ว่า “ดาวิด​ซ่อน​อยู่​กับ​เรา​ตาม​ที่​มั่น​ใน​ป่า บน​เนิน​เขา​ฮาคีลาห์​ทาง​ใต้​ของ​เขต​กันดาร​มิใช่​หรือ? 20 ดัง​นั้น​ขอ​เชิญ​ฝ่า​บาท​เสด็จ​ลง​มา​ตามพ​ระ​ประสงค์ ส่วน​พวก​ข้าพเจ้า​จะ​มอบ​เขา​ไว้​ใน​พระหัตถ์​ของ​ฝ่า​บาท”

21 ซาอูล​ตรัส​ว่า “พวก​เจ้า​ได้​รับ​พร​จาก​พระยาห์เวห์ เพราะ​พวก​เจ้า​เห็นใจ​ฉัน 22 ไป​ตรวจ​สอบ​ให้​แน่ชัด​อีก​ว่า​เขา​อยู่​ที่ไหน ใคร​เห็น​เขา​ที่​นั่น เพราะ​มี​คน​บอก​ฉัน​ว่า​เขา​เจ้า​เล่ห์​มาก 23 จง​สำรวจ​ให้​รู้​ทุก​ที่​ที่​เขา​ซ่อน​ตัว แล้วก​ลับ​มาบ​อก​ฉัน​ให้​แน่ชัด ฉัน​จะ​ไป​กับ​พวก​เจ้า ถ้า​เขา​อยู่​ใน​ดิน​แดน​นี้ ฉัน​จะ​ค้นหา​เขา​ใน​ทุก​กลุ่ม​พัน​คน​ของ​ยูดาห์”

24 พวก​เขา​ลุก​ขึ้น​ไป​ศิฟ​ก่อน​ซาอูล แต่​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​มาโอน ใน​ที่ราบ​อาราบาห์​ทาง​ใต้​ของ​เขต​กันดาร 25 ซาอูล​กับ​คน​ของ​เขา​ออก​ไป​ตาม​หา​ดาวิด เมื่อ​ดาวิด​ทราบ​ข่าว​ก็​ลง​ไป​ยัง​โขด​หิน​และ​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​มาโอน เมื่อ​ซาอูล​ทราบ​ก็​ไล่​ตาม​ดาวิด​ไป​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​มาโอน 26 ซาอูล​อยู่​ด้าน​หนึ่ง​ของ​ภูเขา ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​อยู่​อีก​ด้าน ดาวิด​รีบ​หนี​เพราะ​กลัว​ซาอูล เพราะ​ซาอูล​กับ​คน​ของ​เขา​กำลัง​ล้อม​เข้า​มา​เพื่อ​จับ​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา 27 แต่​ผู้​ส่ง​ข่าว​คน​หนึ่ง​มา​หา​ซาอูล​กล่าว​ว่า “รีบ​มา​เถอะ ชาว​ฟีลิสเตีย​บุก​ปล้น​แผ่น​ดิน​แล้ว!” 28 ซาอูล​จึง​เลิก​ตาม​ดาวิด​และ​กลับ​ไป​สู้​ชาว​ฟีลิสเตีย ที่​นั้น​จึง​มีชื่อ​ว่า​เสลาฮัมมาเลโคท*

29 ดาวิด​ขึ้น​จาก​ที่​นั่น​ไป​อยู่​ตาม​ที่​มั่น​ใน​เอนเกดี

24

1 เมื่อ​ซาอูล​กลับ​จาก​ไล่​ตาม​ชาว​ฟีลิสเตีย มี​คน​มาบ​อก​ว่า “ดาวิด​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​เอนเกดี” 2 ซาอูล​จึง​เลือก​ทหาร​สาม​พัน​คน​จาก​ทั่ว​อิสราเอล ไป​ตาม​หา​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ตาม​โขด​หิน​ที่​แพะ​ป่า​อาศัย​อยู่ 3 เขา​มา​ถึง​คอก​แกะ​ข้าง​ทาง ซึ่ง​มี​ถ้ำ​อยู่ ซาอูล​เข้าไป​ใน​ถ้ำ​เพื่อ​ถ่าย​ทุกข์ ส่วน​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​อยู่​ใน​ส่วน​ลึก​สุด​ของ​ถ้ำ 4 คน​ของ​ดาวิด​บอก​เขา​ว่า “วัน​นี้​แหละ​ที่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ท่าน​ว่า ‘เรา​จะ​มอบ​ศัตรู​ของ​เจ้า​ไว้​ใน​มือ​เจ้า แล้ว​เจ้า​จะ​ทำ​กับ​เขา​ตาม​ที่​เจ้า​เห็นดี’ ” ดาวิด​จึง​ลุก​ขึ้น​ไป​แอบ​ตัด​ชาย​เสื้อ​คลุม​ของ​ซาอูล 5 ต่อ​มา​ดาวิด​รู้สึก​ผิด​ที่​ตัด​ชาย​เสื้อ​คลุม​ของ​ซาอูล 6 เขา​บอก​คน​ของ​เขา​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ห้าม​ฉัน​ทำ​เช่น​นี้​กับ​เจ้า​นาย​ของ​ฉัน ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม ฉัน​จะ​ไม่​ยื่น​มือ​ทำร้าย​เขา เพราะ​เขา​เป็น​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม” 7 ดาวิด​ใช้​คำ​พูด​เหล่า​นี้​ห้าม​คน​ของ​เขา ไม่​ยอม​ให้​พวก​เขา​ลุก​ขึ้น​ไป​ทำร้าย​ซาอูล ซาอูล​จึง​ลุก​ขึ้น​ออก​จาก​ถ้ำ​แล้ว​เดิน​ต่อ​ไป 8 ต่อ​มา​ดาวิด​ลุก​ขึ้น​ออก​จาก​ถ้ำ​และ​ร้อง​เรียก​ซาอูล​ว่า “ฝ่า​บาท​ผู้​เป็น​เจ้า​นาย​ของ​ข้าพเจ้า!”

เมื่อ​ซาอูล​หัน​กลับ​มา ดาวิด​ก้ม​กราบ​ลง​จน​หน้า​ถึง​พื้น​เพื่อ​แสดง​ความ​เคารพ 9 ดาวิด​ทูล​ซาอูล​ว่า “ทำไม​ฝ่า​บาท​ทรง​ฟัง​คน​ที่​พูด​ว่า ‘ดาวิด​คิด​จะ​ทำร้าย​ฝ่า​บาท’? 10 วัน​นี้​ฝ่า​บาท​ทรง​เห็น​ด้วย​ตา​แล้ว​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​ฝ่า​บาท​ไว้​ใน​มือ​ข้าพเจ้า​ใน​ถ้ำ มี​คน​ยุ​ให้​ข้าพเจ้า​ฆ่า​ฝ่า​บาท แต่​ข้าพเจ้า​ไว้​ชีวิต​ฝ่า​บาท ข้าพเจ้า​คิด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ยื่น​มือ​ทำร้าย​เจ้า​นาย​ของ​ข้าพเจ้า เพราะ​พระองค์​เป็น​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม’ 11 ดูเถิด พ่อ​ของ​ข้าพเจ้า ดู​ชาย​เสื้อ​คลุม​ของ​ฝ่า​บาท​ใน​มือ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ตัด​ชาย​เสื้อ​คลุม​แต่​ไม่​ได้​ฆ่า​ฝ่า​บาท จึง​ทรง​รู้​และ​เห็น​ได้​ว่า​ใน​มือ​ข้าพเจ้า​ไม่มี​ความ​ชั่ว​หรือ​การ​ฝ่าฝืน และ​ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​ฝ่า​บาท ถึง​กระนั้น​ฝ่า​บาท​ยัง​ตาม​ล่า​เอา​ชีวิต​ข้าพเจ้า 12 ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​พิพากษา​ระหว่าง​ข้าพเจ้า​กับ​ฝ่า​บาท และ​ทรง​แก้​แค้น​ฝ่า​บาท​แทน​ข้าพเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ยื่น​มือ​ทำร้าย​ฝ่า​บาท 13 ดัง​สุภาษิต​โบราณ​ที่​ว่า ‘ความ​ชั่ว​มา​จาก​คน​ชั่ว’ แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ยื่น​มือ​ทำร้าย​ฝ่า​บาท 14 กษัตริย์​อิสราเอล​เสด็จ​ออก​มา​ไล่​ตาม​ใคร? ฝ่า​บาท​ทรง​ไล่​ตาม​สุนัข​ตายตัว​หนึ่ง​หรือ? หมัด​ตัว​หนึ่ง​หรือ? 15 ดัง​นั้น​ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​ผู้​พิพากษา ตัดสิน​ระหว่าง​ข้าพเจ้า​กับ​ฝ่า​บาท ทอด​พระเนตร​และ​ว่า​ความ​ให้​ข้าพเจ้า และ​ทรง​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​พระหัตถ์​ของ​ฝ่า​บาท”

16 เมื่อ​ดาวิด​กล่าว​จบ ซาอูล​ตรัส​ว่า “นั่น​เสียง​เจ้า​หรือ ดาวิด​ลูก​พ่อ?” แล้ว​ซาอูล​ก็​ร้องไห้​เสียง​ดัง 17 ซาอูล​ตรัส​กับ​ดาวิด​ว่า “เจ้า​ชอบ​ธรรม​กว่า​ฉัน เพราะ​เจ้า​ทำ​ดี​ต่อ​ฉัน แต่​ฉัน​ทำ​ชั่ว​ต่อ​เจ้า 18 วัน​นี้​เจ้า​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เจ้า​ทำ​ดี​ต่อ​ฉัน​อย่างไร เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​ฉัน​ไว้​ใน​มือ​เจ้า เจ้า​ก็​ไม่​ฆ่า​ฉัน 19 ถ้า​คน​หนึ่ง​พบ​ศัตรู​ของ​ตน เขา​จะ​ปล่อย​ศัตรู​ไป​โดย​ไม่​ทำร้าย​หรือ? ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ตอบแทน​ความ​ดี​ที่​เจ้า​ทำ​ต่อ​ฉัน​วัน​นี้ 20 ตอน​นี้​ฉัน​รู้​ว่า​เจ้า​จะ​ได้​เป็น​กษัตริย์​อย่าง​แน่นอน และ​อาณาจักร​อิสราเอล​จะ​มั่นคง​อยู่​ใน​มือ​เจ้า 21 ดัง​นั้น​จง​สาบาน​กับ​ฉัน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า​เจ้า​จะ​ไม่​กำจัด​ลูกหลาน​ที่​จะ​สืบ​ต่อ​จาก​ฉัน และ​จะ​ไม่​ลบ​ชื่อ​ฉัน​จาก​ครอบครัว​พ่อ​ของ​ฉัน”

22 ดาวิด​ก็​สาบาน​ต่อ​ซาอูล ซาอูล​กลับ​บ้าน ส่วน​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ขึ้น​ไป​ยัง​ที่​มั่น

25

1 ซามูเอล​สิ้น​ชีวิต ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​รวม​ตัว​กัน​ไว้​ทุกข์​ให้​เขา และ​ฝัง​เขา​ไว้​ที่​บ้าน​ของ​เขา​ใน​รามาห์

จาก​นั้น​ดาวิด​ออก​เดินทาง​ลง​ไป​ยัง​ถิ่น​ทุรกันดาร​ปาราน 2 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​อยู่​ที่​มาโอน ทรัพย์สิน​ของ​เขา​อยู่​ใน​คารเมล เขา​มั่งคั่ง​มาก มี​แกะ​สาม​พัน​ตัว​และ​แพะ​หนึ่ง​พัน​ตัว ขณะ​นั้น​เขา​กำลัง​ตัด​ขน​แกะ​ที่​คารเมล 3 ชาย​คน​นั้น​ชื่อ​นาบาล ภรรยา​ชื่อ​อาบีกายิล นาง​มี​ไหว​พริบ​และ​หน้าตา​สวยงาม แต่​สามี​เป็น​คน​หยาบ​กระด้าง​และ​ประพฤติ​ชั่ว เขา​เป็น​คนใน​ตระกูล​คาเลบ 4 ดาวิด​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร ได้ยิน​ว่า​นาบาล​กำลัง​ตัด​ขน​แกะ 5 จึง​ส่ง​ชาย​หนุ่ม​สิบ​คน​ไป โดย​บอก​ว่า “ขึ้น​ไป​คารเมล หา​นาบาล​และ​ทักทาย​เขา​ใน​นาม​ของ​ฉัน 6 บอก​เขา​ว่า ‘ขอ​ให้​ท่าน​มีอายุ​ยืน ขอ​ให้ท่า​นอ​ยู่​เป็นสุข ขอ​ให้​ครอบครัว​ของ​ท่าน​อยู่​เป็นสุข ขอ​ให้​ทุก​สิ่ง​ที่​ท่าน​มี​อยู่ดี 7 ฉัน​ได้ยิน​ว่า​ท่าน​มี​คน​กำลัง​ตัด​ขน​แกะ คน​เลี้ยง​แกะ​ของ​ท่าน​อยู่​กับ​พวก​เรา พวก​เรา​ไม่​ได้​ทำร้าย​พวก​เขา และ​ตลอด​เวลา​ที่​อยู่​ใน​คารเมล​ก็​ไม่มี​อะไร​ของ​พวก​เขา​หาย​ไป 8 ลอง​ถาม​คน​หนุ่ม​ของ​ท่าน​ดู พวก​เขา​จะ​บอก​ท่าน​เอง ขอ​ให้​ท่าน​เมตตา​คน​หนุ่ม​เหล่า​นี้ เพราะ​เรา​มา​ใน​วัน​ดี​เช่น​นี้ ขอ​โปรด​แบ่ง​สิ่ง​ที่​ท่าน​มี​ให้​คน​รับ​ใช้​ของ​ท่าน​และ​ดาวิด​ลูกชาย​ของ​ท่าน​ด้วย’ ”

9 คน​หนุ่ม​ของ​ดาวิด​ไป​บอก​นาบาล​ตาม​คำ​ของ​ดาวิด​ทุก​ประการ แล้ว​รอ​คำ​ตอบ

10 นาบาล​ตอบ​คน​รับ​ใช้​ของ​ดาวิด​ว่า “ดาวิด​เป็น​ใคร? ลูกชาย​เจสซี​เป็น​ใคร? เดี๋ยว​นี้​คน​รับ​ใช้​ที่​หนี​จาก​นาย​มี​อยู่​มากมาย 11 จะ​ให้​ฉัน​เอา​ขนมปัง น้ำ และ​เนื้อ​จาก​สัตว์​ที่​ฉัน​ฆ่า​ไว้​สำหรับ​คน​ตัด​ขน​แกะ ไป​ให้​คน​ที่​ไม่รู้​ว่า​มา​จาก​ไหน​หรือ?”

12 คน​หนุ่ม​ของ​ดาวิด​จึง​กลับ​ไป​ตาม​ทาง และ​รายงาน​คำ​ตอบ​ทั้งหมด​ให้​ดาวิด​ฟัง

13 ดาวิด​สั่ง​คน​ของ​เขา​ว่า “ทุก​คน​คาด​ดาบ!”

ทุก​คน​ก็​คาด​ดาบ ดาวิด​เอง​ก็​คาด​ดาบ มี​ชาย​ประมาณ​สี่​ร้อย​คน​ตาม​ดาวิด​ไป ส่วน​อีก​สอง​ร้อย​คน​อยู่​เฝ้า​สัมภาระ

14 แต่​คน​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​ไป​บอก​อาบีกายิล ภรรยา​ของ​นาบาล​ว่า “ดาวิด​ส่ง​คน​จาก​ถิ่น​ทุรกันดาร​มา​ทักทาย​นาย​ของ​เรา แต่​นายก​ลับ​ด่าทอ​พวก​เขา 15 คน​เหล่า​นั้น​ดี​ต่อ​พวก​เรา​มาก ไม่​เคย​ทำร้าย​เรา และ​ตลอด​เวลา​ที่​เรา​ไป​กับ​พวก​เขา​ใน​ทุ่ง​ก็​ไม่มี​อะไร​หาย​ไป​เลย 16 พวก​เขา​เป็น​เหมือน​กำแพง​ป้องกัน​เรา​ทั้ง​กลาง​วัน​กลาง​คืน ตลอด​เวลา​ที่​เรา​อยู่​กับ​พวก​เขา​ขณะ​เลี้ยง​แกะ 17 ตอน​นี้​ท่าน​คิด​ดูเถอะ​ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร เพราะ​ภัย​ร้าย​กำลัง​จะ​มา​ถึง​นาย​ของ​เรา​และ​ทุก​คนใน​บ้าน เขา​เป็น​คน​พาล​จน​ไม่มี​ใคร​พูด​กับ​เขา​ได้”

18 อาบีกายิล​รีบ​นำ​ขนมปัง​สอง​ร้อย​ก้อน เหล้า​องุ่น​สอง​ภาชนะ แกะ​ห้า​ตัว​ที่​ชำแหละ​เตรียม​ไว้​แล้ว ข้าว​คั่ว​ห้า​เซอาห์* ลูกเกด​หนึ่ง​ร้อย​พวง และ​ขนม​มะเดื่อ​สอง​ร้อย​ก้อน บรรทุก​บน​หลัง​ลา 19 นาง​บอก​คน​หนุ่ม​ของ​นาง​ว่า “นำ​หน้า​ไป​ก่อน ฉัน​จะ​ตาม​ไป” แต่​นาง​ไม่​ได้​บอก​นาบาล​สามี 20 ขณะ​ที่​นาง​ขี่​ลา​ลง​มา​ตาม​ทาง​ลับ​สายตา​หลัง​ภูเขา ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ก็​ลง​มา​ทาง​นั้น​และ​พบ​กับ​นาง

21 ก่อน​หน้า​นั้น​ดาวิด​พูด​ว่า “ฉัน​เสีย​แรง​เปล่า​ที่​คอย​ปกป้อง​ทุก​สิ่งของ​ชาย​คน​นี้​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร ไม่​ให้​อะไร​ของ​เขา​หาย​ไป​เลย เขา​กลับ​ตอบแทน​ความ​ดี​ของ​ฉัน​ด้วย​ความ​ชั่ว 22 ขอ​พระเจ้า​ทรง​ลงโทษ​ศัตรู​ของ​ดาวิด​อย่าง​หนัก​ยิ่ง หาก​ก่อน​รุ่ง​เช้า​ฉัน​ยัง​ปล่อย​ให้​ผู้​ที่​ปัสสาวะ​รด​กำแพง​สัก​คนใน​บรรดา​คน​ของ​เขา​มี​ชีวิต​อยู่”†

23 เมื่อ​อาบีกายิล​เห็น​ดาวิด นาง​รีบ​ลง​จาก​ลา หมอบ​ลง​ต่อ​หน้า​ดาวิด​จน​หน้า​ถึง​พื้น 24 นาง​หมอบ​แทบ​เท้า​ของ​เขา​และ​กล่าว​ว่า “เจ้า​นาย​ของ​ดิฉัน ขอ​ให้​ความ​ผิด​ตก​อยู่​ที่​ดิฉัน​เถอะ ขอ​ให้​ผู้รับ​ใช้​คน​นี้​ได้​พูด​กับ​ท่าน โปรด​ฟัง​คำ​ของ​ดิฉัน 25 ขอ​เจ้า​นาย​อย่า​ใส่ใจ​นาบาล​คน​พาล​ผู้​นี้ ชื่อ​ของ​เขา​บอก​นิสัย​ของ​เขา นาบาล‡ เป็น​ชื่อ​ของ​เขา และ​เขา​ก็​โง่​เขลา​จริง ๆ ส่วน​ดิฉัน​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​ไม่​เห็น​คน​หนุ่ม​ที่​ท่าน​ส่ง​มา 26 ดัง​นั้น​เจ้า​นาย​ของ​ดิฉัน พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่ และ​ท่าน​ก็​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​แน่ เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ยับยั้ง​ท่าน​ไม่​ให้​มีความ​ผิด​จาก​การ​ทำให้​นองเลือด และ​ไม่​ให้​แก้​แค้น​ด้วย​มือ​ตนเอง ขอ​ให้​ศัตรู​ของ​ท่าน​และ​คน​ที่​คิด​ร้าย​ต่อ​ท่าน​เป็น​เหมือน​นาบาล 27 ขอ​ให้​ของ​ขวัญ​ที่​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​นำ​มา​นี้​มอบ​ให้​ชาย​หนุ่ม​ที่​ติดตาม​เจ้า​นาย​ของ​ดิฉัน 28 โปรด​ยก​โทษ​ความ​ผิด​ของ​ดิฉัน​ด้วย พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำให้​วงศ์​วาน​ของ​ท่าน​มั่นคง​แน่ เพราะ​ท่าน​ทำ​ศึก​ของ​พระยาห์เวห์ และ​จะ​ไม่​พบ​ความ​ชั่ว​ใน​ตัว​ท่าน​ตลอด​ชีวิต 29 แม้​มี​คน​ลุก​ขึ้น​ไล่​ตาม​และ​เอา​ชีวิต​ท่าน ชีวิต​ของ​ท่าน​จะ​ถูก​รวบ​ไว้​ใน​ห่อ​แห่ง​ชีวิต​กับ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน แต่​พระองค์​จะ​เหวี่ยง​ชีวิต​ศัตรู​ของ​ท่าน​ออก​ไปราว​กับ​สิ่ง​ที่​พุ่ง​จาก​กระเปาะ​ของ​สาย​เหวี่ยง​หิน 30 เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำความ​ดี​ทุก​อย่าง​ที่​ตรัส​ไว้​เกี่ยว​กับ​ท่าน และ​ทรง​ตั้ง​ท่าน​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​อิสราเอล 31 ท่าน​จะ​ไม่​ต้อง​เสียใจ​หรือ​รู้สึก​ผิด​ใน​ใจ​ที่​ฆ่า​คน​โดย​ไม่มี​เหตุ​หรือ​แก้​แค้น​ด้วย​ตนเอง เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​ดี​ต่อ​ท่าน​แล้ว โปรด​ระลึก​ถึง​ผู้รับ​ใช้​คน​นี้​ด้วย”

32 ดาวิด​ตอบ​อาบีกายิล​ว่า “สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล ผู้ทรง​ส่ง​ท่าน​มา​พบ​ฉัน​วัน​นี้! 33 ความ​รอบคอบ​ของ​ท่าน​น่า​สรรเสริญ และ​ขอ​ให้​ท่าน​ได้​รับ​พร เพราะ​วัน​นี้​ท่าน​ยับยั้ง​ฉัน​ไม่​ให้​มีความ​ผิด​จาก​การ​ทำให้​นองเลือด และ​ไม่​ให้​แก้​แค้น​ด้วย​มือ​ตนเอง 34 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ผู้ทรง​ยับยั้ง​ฉัน​ไม่​ให้​ทำร้าย​ท่าน​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่ หาก​ท่าน​ไม่​รีบ​มา​พบ​ฉัน ก่อน​รุ่ง​เช้า​คง​ไม่มี​ผู้​ที่​ปัสสาวะ​รด​กำแพง​สัก​คนใน​บรรดา​คน​ของ​นาบาล​เหลือ​อยู่”§

35 ดาวิด​รับ​สิ่ง​ที่​นาง​นำ​มา​แล้ว​กล่าว​ว่า “กลับ​บ้าน​ไป​อย่าง​สงบ​เถอะ ฉัน​ฟัง​คำ​ของ​ท่าน​และ​รับคำ​ขอ​ของ​ท่าน​แล้ว”

36 อาบีกายิล​กลับ​ไป​หา​นาบาล เขา​กำลัง​จัด​งาน​เลี้ยง​ที่​บ้าน​อย่าง​งาน​เลี้ยง​ของ​กษัตริย์ เขา​รื่นเริง​มาก​เพราะ​เมา​หนัก นาง​จึง​ไม่​บอก​อะไร​เขา​จน​รุ่ง​เช้า 37 เช้า​วัน​ต่อ​มา เมื่อ​นาบาล​สร่าง​เมา ภรรยา​จึง​เล่า​เรื่อง​เหล่า​นี้​ให้​เขา​ฟัง ใจ​ของ​เขา​เหมือน​ตาย​ไป และ​ตัว​เขา​ก็​นิ่ง​ราวกับ​ก้อน​หิน 38 ราว​สิบ​วัน​ต่อ​มา พระยาห์เวห์​ทรง​ลงโทษ​นาบาล เขา​จึง​ตาย 39 เมื่อ​ดาวิด​ได้ยิน​ว่า​นาบาล​ตาย​แล้ว เขา​กล่าว​ว่า “สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ ผู้ทรง​ว่า​ความ​ให้​ฉัน​พ้น​จาก​ความ​อัปยศ​ที่​นาบาล​ก่อ และ​ทรง​ยับยั้ง​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์​ไม่​ให้​ทำ​ชั่ว พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​ความ​ชั่ว​ของ​นาบาล​ตกลง​บน​หัว​เขา​เอง”

แล้ว​ดาวิด​ส่ง​คน​ไป​พูด​เรื่อง​แต่งงาน​กับ​อาบีกายิล เพื่อ​รับ​นาง​มา​เป็น​ภรรยา 40 คน​รับ​ใช้​ของ​ดาวิด​มาหา​อาบีกายิล​ที่​คารเมล กล่าว​ว่า “ดาวิด​ส่ง​พวก​เรา​มา​รับ​ท่าน​ไป​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา”

41 นาง​ลุก​ขึ้น​หมอบ​กราบ​จน​หน้า​ถึง​พื้น​แล้ว​กล่าว​ว่า “ดิฉัน​ผู้รับ​ใช้​ยินดี​เป็น​คน​รับ​ใช้ คอย​ล้าง​เท้า​ให้​คน​รับ​ใช้​ของ​เจ้า​นาย” 42 อาบีกายิล​รีบ​ลุก​ขึ้น​ขี่​ลา โดย​มี​สาว​ใช้​ห้า​คน​ติดตาม นาง​ตาม​คน​ของ​ดาวิด​ไป​และ​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา 43 ดาวิด​รับ​อาหิโนอัม​ชาว​ยิสเรเอล​เป็น​ภรรยา​ด้วย ทั้ง​สอง​จึง​เป็น​ภรรยา​ของ​เขา

44 ส่วน​ซาอูล​ยก​มีคาล​ลูกสาว​ของ​ตน​ซึ่ง​เป็น​ภรรยา​ของ​ดาวิดให้​ปัลที ลูกชาย​ของ​ลาอิช ชาว​กัลลิม

26

1 ชาว​ศิฟ​มาหา​ซาอูล​ที่​กิเบอาห์ กล่าว​ว่า “ดาวิด​ซ่อน​อยู่​บน​เนิน​เขา​ฮาคีลาห์​ตรง​ข้าม​เขต​กันดาร​มิใช่​หรือ?” 2 ซาอูล​จึง​ออก​เดินทาง​ลง​ไป​ยัง​ถิ่น​ทุรกันดาร​ศิฟ พร้อม​ทหาร​อิสราเอล​ที่​คัด​เลือก​มา​สาม​พัน​คน เพื่อ​ตาม​หา​ดาวิด​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ศิฟ 3 ซาอูล​ตั้ง​ค่าย​บน​เนิน​เขา​ฮาคีลาห์​ริม​ทาง ตรง​ข้าม​เขต​กันดาร ส่วน​ดาวิด​ยัง​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร และ​เห็น​ว่า​ซาอูล​ตาม​เขา​มา​ที่​นั่น 4 ดาวิด​จึง​ส่ง​คน​ไป​สอดแนม​และ​รู้​แน่​ว่า​ซาอูล​มา​จริง 5 ดาวิด​ลุก​ขึ้น​ไป​ยัง​ที่​ตั้ง​ค่าย​ของ​ซาอูล และ​เห็น​ที่​ที่​ซาอูล​นอน​อยู่​กับอับเนอร์ ลูกชาย​ของ​เนอร์ ผู้​เป็น​แม่ทัพ ซาอูล​นอน​อยู่​กลาง​วง​เกวียน ส่วน​ทหาร​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​รอบ

6 ดาวิด​ถาม​อาหิเมเลค​ชาว​ฮิต​ไทต์​และอาบีชัย ลูกชาย​ของ​เศรุยาห์ และ​น้องชาย​ของ​โยอาบ​ว่า “ใคร​จะ​ลง​ไป​ใน​ค่าย​ของ​ซาอูล​กับ​ฉัน?”

อาบีชัย​ตอบ​ว่า “ฉัน​จะ​ลง​ไป​กับ​ท่าน” 7 คืน​นั้น​ดาวิด​กับ​อาบีชัย​เข้าไป​ใน​ค่าย ซาอูล​นอน​หลับ​อยู่​กลาง​วง​เกวียน มี​หอก​ปัก​ดิน​อยู่​ข้าง​ศีรษะ ส่วน​อับเนอร์​กับ​ทหาร​นอน​ล้อม​รอบ 8 อาบีชัย​บอก​ดาวิด​ว่า “วัน​นี้​พระเจ้า​มอบ​ศัตรู​ไว้​ใน​มือ​ท่าน​แล้ว ขอ​ให้​ฉัน​ใช้​หอก​แทง​เขา​ติด​ดิน​ที​เดียว ไม่​ต้อง​แทง​ซ้ำ​อีก”

9 แต่​ดาวิด​บอก​อาบีชัย​ว่า “อย่า​ฆ่า​เขา ใคร​ยื่น​มือ​ทำร้าย​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม​แล้ว​จะ​ไม่มี​ความ​ผิด​ได้?” 10 ดาวิด​กล่าว​ต่อว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่ พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ลงโทษ​เขา​เอง หรือ​วัน​ตาย​ของ​เขา​จะ​มา​ถึง หรือ​เขา​จะ​ลง​ไป​รบ​แล้ว​ตาย 11 ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ห้าม​ฉัน​ยื่น​มือ​ทำร้าย​ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​เจิม ตอน​นี้​เอา​หอก​ที่​อยู่​ข้าง​ศีรษะ​เขา​กับ​เหยือก​น้ำ​ไป แล้ว​เรา​กลับ​กัน​เถอะ”

12 ดาวิด​หยิบ​หอก​กับ​เหยือก​น้ำ​จาก​ข้าง​ศีรษะ​ซาอูล​แล้ว​ทั้ง​สอง​ก็​จาก​ไป ไม่มี​ใคร​เห็น ไม่มี​ใคร​รู้ และ​ไม่มี​ใคร​ตื่น เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​พวก​เขา​หลับ​สนิท 13 ดาวิด​ข้าม​ไป​อีก​ด้าน​หนึ่ง แล้ว​ยืน​บน​ยอด​เขา​ไกล​ออก​ไป มี​ระยะ​ห่าง​มาก​ระหว่าง​พวก​เขา 14 เขา​ตะโกน​เรียก​ทหาร​กับอับเนอร์ ลูกชาย​ของ​เนอร์​ว่า “อับเนอร์ ไม่​ตอบ​หน่อย​หรือ?”

อับเนอร์​ตอบ​ว่า “เจ้า​เป็น​ใคร​ถึง​มา​เรียก​กษัตริย์?”

15 ดาวิด​พูด​กับ​อับเนอร์​ว่า “เจ้า​เป็น​ผู้ชาย​ไม่ใช่​หรือ? ใคร​ใน​อิสราเอล​จะ​เทียบ​เจ้า​ได้? ทำไม​ไม่​คุ้ม​กัน​เจ้า​นาย​ของ​เจ้า ผู้​เป็น​กษัตริย์? เพราะ​มี​คน​หนึ่ง​เข้า​มา​เพื่อ​ฆ่า​เจ้า​นาย​ของ​เจ้า 16 สิ่ง​ที่​เจ้า​ทำ​ไม่​ดี​เลย พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่ พวก​เจ้า​สมควร​ตาย เพราะ​ไม่​คุ้ม​กัน​เจ้า​นาย​ของ​เจ้า ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม ดู​สิ​ว่า​หอก​ของ​กษัตริย์​กับ​เหยือก​น้ำ​ที่​อยู่​ข้าง​ศีรษะ​พระองค์​ไป​ไหน​แล้ว”

17 ซาอูล​จำ​เสียง​ดาวิด​ได้​และ​ถาม​ว่า “นั่น​เสียง​เจ้า​หรือ ดาวิด​ลูก​พ่อ?”

ดาวิด​ตอบ​ว่า “เป็น​เสียง​ข้าพเจ้า ฝ่า​บาท​ผู้​เป็น​เจ้า​นาย​ของ​ข้าพเจ้า” 18 เขา​กล่าว​ต่อว่า “ทำไม​ฝ่า​บาท​ทรง​ไล่​ตาม​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์? ข้าพเจ้า​ทำ​อะไร​ผิด? ใน​มือ​ข้าพเจ้า​มี​ความ​ชั่ว​อะไร? 19 ขอ​ฝ่า​บาท​ทรง​ฟัง​คำ​ของ​ผู้รับ​ใช้ หาก​พระยาห์เวห์​ทรง​กระตุ้น​ฝ่า​บาท​ให้​ต่อ​ต้าน​ข้าพเจ้า ก็​ขอ​ให้​พระองค์​ทรง​รับ​เครื่อง​ถวาย แต่​ถ้า​มนุษย์​ทำ​เช่น​นั้น ขอ​ให้​พวก​เขา​ถูก​สาป​แช่ง​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ เพราะ​วัน​นี้​พวก​เขา​ขับ​ไล่​ข้าพเจ้า ไม่​ให้​ยึด​มั่น​ใน​มรดก​ของ​พระยาห์เวห์ ราวกับ​บอก​ว่า ‘ไป​ปรนนิบัติ​เทพเจ้า​อื่น​เสีย!’ 20 ขอ​อย่า​ให้​เลือด​ของ​ข้าพเจ้า​ตก​บน​แผ่น​ดิน​ไกล​จาก​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ เพราะ​กษัตริย์​อิสราเอล​เสด็จ​ออก​มาตา​มหา​หมัด​ตัว​หนึ่ง เหมือน​คน​ล่าน​กก​ระทา​บน​ภูเขา”

21 ซาอูล​ตรัส​ว่า “ฉัน​ทำบาป​แล้ว กลับ​มา​เถอะ ดาวิด​ลูก​พ่อ ฉัน​จะ​ไม่​ทำร้าย​เจ้า​อีก เพราะ​วัน​นี้​เจ้า​เห็น​ว่า​ชีวิต​ฉัน​มี​ค่า​สำหรับ​เจ้า ฉัน​ทำ​เรื่อง​โง่​เขลา​และ​ผิด​พลาด​อย่าง​ยิ่ง”

22 ดาวิด​ตอบ​ว่า “นี่​หอก​ของ​ฝ่า​บาท ให้​คน​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​ข้าม​มา​รับ​ไป​เถอะ 23 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ตอบแทน​แต่ละ​คน​ตาม​ความ​ชอบ​ธรรม​และ​ความ​ซื่อสัตย์​ของ​เขา เพราะ​วัน​นี้​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​ฝ่า​บาท​ไว้​ใน​มือ​ข้าพเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​ไม่​ยื่น​มือ​ทำร้าย​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม 24 วัน​นี้​ข้าพเจ้า​เห็น​ว่า​ชีวิต​ฝ่า​บาท​มี​ค่า​อย่างไร ก็​ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​ทรง​เห็น​ว่า​ชีวิต​ข้าพเจ้า​มี​ค่า​อย่าง​นั้น และ​ทรง​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​การ​กดขี่​ทั้ง​ปวง”

25 ซาอูล​ตรัส​กับ​ดาวิด​ว่า “ขอ​ให้​เจ้า​ได้​รับ​พร ดาวิด​ลูก​พ่อ เจ้า​จะ​ทำ​สิ่ง​ใหญ่​และ​ประสบ​ความ​สำเร็จ​แน่นอน”

แล้ว​ดาวิด​ก็​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ตน ส่วน​ซาอูล​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน

27

1 ดาวิด​คิด​ใน​ใจ​ว่า “สัก​วัน​ฉัน​คง​ตาย​ด้วย​มือ​ซาอูล ทาง​ที่​ดี​ที่สุด​คือ​หนี​ไป​ยัง​ดิน​แดน​ฟีลิสเตีย ซาอูล​จะ​เลิก​หวัง​ที่​จะ​ตาม​หา​ฉัน​ทั่ว​ดิน​แดน​อิสราเอล ฉัน​จะ​ได้​หนี​พ้น​มือ​เขา” 2 ดาวิด​จึง​ลุก​ขึ้น​ข้าม​ไป​พร้อม​กับ​คน​ของ​เขา​หก​ร้อย​คน ไปหาอาคีช ลูกชาย​ของ​มาโอค ผู้​เป็น​กษัตริย์​เมือง​กัท 3 ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​อยู่​กับ​อาคีช​ใน​เมือง​กัท ทุก​คน​พา​ครอบครัว​มา​ด้วย ดาวิด​พา​ภรรยา​สอง​คน คือ​อาหิโนอัม​ชาว​ยิสเรเอล และอาบีกายิล ชาว​คารเมล ภรรยา​ของ​นาบาล 4 เมื่อ​ซาอูล​ได้​ข่าว​ว่า​ดาวิด​หนี​ไป​เมือง​กัท เขา​ก็​เลิก​ตาม​หา

5 ดาวิด​บอก​อาคีช​ว่า “ถ้า​ข้าพเจ้า​เป็น​ที่​โปรดปราน​ของ​ท่าน ขอ​ให้​จัด​ที่​ใน​เมือง​ชนบท​แห่ง​หนึ่ง​ให้​ข้าพเจ้า​อยู่ เหตุ​ใด​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​จึง​ต้อง​อยู่​กับ​ท่าน​ใน​เมือง​หลวง?” 6 วัน​นั้น​อาคีช​จึง​ยก​ศิกลาก​ให้​ดาวิด เมือง​ศิกลาก​จึง​ตก​เป็น​ของ​กษัตริย์​ยูดาห์​มา​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ 7 ดาวิด​อยู่​ใน​ดิน​แดน​ฟีลิสเตีย​เป็น​เวลา​หนึ่ง​ปี​เต็ม​กับ​อีก​สี่​เดือน

8 ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ยก​กำลัง​ขึ้น​ไป​โจมตี​ชาว​เกชูร์ ชาว​กิร์ซี และ​ชาว​อามาเลข คน​เหล่า​นี้​อาศัย​อยู่​ใน​ดิน​แดน​นั้น​มา​แต่​โบราณ ตาม​ทาง​ไป​ชูร์​จนถึง​แผ่น​ดิน​อียิปต์ 9 ดาวิด​โจมตี​ดิน​แดน​นั้น ไม่​ไว้​ชีวิต​ชาย​หรือ​หญิง​สัก​คน และ​ยึด​แกะ วัว ลา อูฐ และ​เสื้อผ้า แล้วก​ลับ​มา​หา​อาคีช

10 อาคีช​ถาม​ว่า “วัน​นี้​พวก​เจ้า​ไป​โจมตี​ใคร​มา?”

ดาวิด​ตอบ​ว่า “ทาง​ใต้​ของ​ยูดาห์ ทาง​ใต้​ของ​ชาว​เย​รา​เม​เอล และ​ทาง​ใต้​ของ​ชาว​เคไนต์” 11 ดาวิด​ไม่​ไว้​ชีวิต​ชาย​หรือ​หญิง​สัก​คน​ที่​จะ​นำ​กลับ​เมือง​กัท เพราะ​คิด​ว่า “พวก​เขา​อาจ​บอก​เรื่อง​ของ​เรา​ว่า ‘ดาวิด​ทำ​อย่าง​นี้’ และ​บอก​ว่า​เขา​ทำ​เช่น​นี้​มา​ตลอด​เวลา​ที่​อยู่​ใน​ดิน​แดน​ฟีลิสเตีย”

12 อาคีช​เชื่อ​ดาวิด​และ​คิด​ว่า “เขา​ทำให้​ชาว​อิสราเอล​ซึ่ง​เป็น​ชนชาติ​ของ​เขา​รังเกียจ​เขา​อย่าง​ยิ่ง ดัง​นั้น​เขา​จะ​เป็น​คน​รับ​ใช้​ของ​ฉัน​ตลอด​ไป”

28

1 ใน​เวลา​นั้น​ชาว​ฟีลิสเตีย​ระดม​กองทัพ​เพื่อ​ทำ​สงคราม​กับ​อิสราเอล อาคีช​บอก​ดาวิด​ว่า “เจ้า​กับ​คน​ของ​เจ้า​จะ​ต้อง​ออก​ไป​รบ​พร้อม​กับ​ฉัน จง​รู้​ไว้​ให้​แน่”

2 ดาวิด​ตอบ​อาคีช​ว่า “แล้ว​ท่าน​จะ​ได้​เห็น​ว่า​คน​รับ​ใช้​ของ​ท่าน​ทำ​อะไร​ได้​บ้าง”

อาคีช​บอก​ดาวิด​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น​ฉัน​จะ​ตั้ง​เจ้า​เป็น​องครักษ์​ของ​ฉัน​ตลอด​ไป”

3 ซามูเอล​ตาย​แล้ว ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ไว้​ทุกข์​ให้​เขา​และ​ฝัง​เขา​ไว้​ใน​เมือง​ของ​เขา​ที่​รามาห์ ซาอูล​ได้​ขับ​ไล่​คนทรง​วิญญาณ​และ​หมอผี​ออก​จาก​แผ่น​ดิน

4 ชาว​ฟีลิสเตีย​รวม​พล​มา​ตั้ง​ค่าย​ที่​ชูเนม ส่วน​ซาอูล​ระดม​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​ตั้ง​ค่าย​ที่​กิลโบอา 5 เมื่อ​ซาอูล​เห็น​กองทัพ​ฟีลิสเตีย​ก็​กลัว ใจ​สั่น​สะท้าน​อย่าง​ยิ่ง 6 ซาอูล​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์ แต่​พระยาห์เวห์​ไม่​ทรง​ตอบ​เขา ไม่​ว่า​ทาง​ความ​ฝัน อู​ริม หรือ​ผู้เผยพระวจนะ 7 ซาอูล​จึง​สั่ง​คน​รับ​ใช้​ว่า “หา​ผู้​หญิง​ที่​ทรง​วิญญาณ​ให้​ฉัน ฉัน​จะ​ไป​ถาม​นาง”

คน​รับ​ใช้​ตอบ​ว่า “มี​ผู้​หญิง​ที่​ทรง​วิญญาณ​อยู่​ที่​เอนโดร์”

8 ซาอูล​ปลอม​ตัว​เปลี่ยน​เสื้อผ้า แล้วไป​กับ​ชาย​อีก​สอง​คน พวก​เขา​มา​หา​ผู้​หญิง​คน​นั้น​ตอน​กลาง​คืน ซาอูล​กล่าว​ว่า “ขอ​ทำนาย​ให้​ฉัน​ด้วย​วิญญาณ​ที่​เจ้า​ใช้ และ​เรียกคน​ที่​ฉัน​บอก​ชื่อ​ให้​ขึ้น​มา”

9 นาง​ตอบ​ว่า “ท่าน​ก็​รู้​ว่า​ซาอูล​ทำ​อะไร เขา​กำจัด​คนทรง​วิญญาณ​กับ​หมอผี​ออก​จาก​แผ่น​ดิน ทำไม​ท่าน​วาง​กับ​ดัก​เอา​ชีวิต​ฉัน​ให้​ฉัน​ต้อง​ตาย?”

10 ซาอูล​สาบาน​ต่อ​นาง​โดย​อ้าง​พระยาห์เวห์​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่ เจ้า​จะ​ไม่​ถูก​ลงโทษ​เพราะ​เรื่อง​นี้”

11 นาง​ถาม​ว่า “จะ​ให้​ฉัน​เรียก​ใคร​ขึ้น​มา?”

เขา​ตอบ​ว่า “เรียก​ซามูเอล​ขึ้น​มา​ให้​ฉัน”

12 เมื่อ​ผู้​หญิง​คน​นั้น​เห็น​ซามูเอล นาง​ก็​ร้อง​เสียง​ดัง​และ​พูด​กับ​ซาอูล​ว่า “ท่าน​หลอก​ฉัน​ทำไม? ท่าน​คือ​ซาอูล!”

13 กษัตริย์​ตรัส​กับ​นาง​ว่า “อย่า​กลัว​เลย เจ้า​เห็น​อะไร?”

นาง​ตอบ​ซาอูล​ว่า “ฉัน​เห็น​เทพ​องค์​หนึ่ง​ขึ้น​มา​จาก​ใต้ดิน”

14 เขา​ถาม​ว่า “รูป​ร่าง​เป็น​อย่างไร?”

นาง​ตอบ​ว่า “เป็น​ชาย​ชรา​คน​หนึ่ง​กำลัง​ขึ้น​มา เขา​สวม​เสื้อ​คลุม” ซาอูล​เข้าใจ​ว่า​เป็น​ซามูเอล จึง​ก้ม​กราบ​จน​หน้า​ถึง​พื้น​เพื่อ​แสดง​ความ​เคารพ

15 ซามูเอล​พูด​กับ​ซาอูล​ว่า “เจ้า​รบกวน​ฉัน เรียก​ฉัน​ขึ้น​มา​ทำไม?”

ซาอูล​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เดือด​ร้อน​หนัก ชาว​ฟีลิสเตีย​ทำ​สงคราม​กับ​ข้าพเจ้า พระเจ้า​ทรง​จาก​ข้าพเจ้า​ไป​และ​ไม่​ทรง​ตอบ​อีก​เลย ไม่​ว่า​จะ​ทาง​ผู้เผยพระวจนะ​หรือ​ความ​ฝัน ข้าพเจ้า​จึง​เรียก​ท่าน​มา​เพื่อ​ให้​บอก​ว่า​ควร​ทำ​อย่างไร”

16 ซามูเอล​ตอบ​ว่า “เจ้า​จะ​ถาม​ฉัน​ทำไม ใน​เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​จาก​เจ้า​ไป​และ​กลาย​เป็น​ศัตรู​ของ​เจ้า​แล้ว? 17 พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​ต่อ​เจ้า​ตาม​ที่​ตรัส​ผ่าน​ฉัน พระองค์​ทรง​ฉีก​อาณาจักร​จาก​มือ​เจ้า​แล้ว​มอบ​ให้คน​ร่วม​ชาติ​ของ​เจ้า คือ​ดาวิด 18 เพราะ​เจ้า​ไม่​เชื่อ​ฟัง​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ ไม่​ลงโทษ​ชาว​อามาเลข​ตามพ​ระ​พิโรธ​รุนแรง​ของ​พระองค์ พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ทำ​เช่น​นี้​กับ​เจ้า​วัน​นี้ 19 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​มอบ​อิสราเอล​พร้อม​กับ​เจ้า​ไว้​ใน​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย พรุ่ง​นี้​เจ้า​กับ​ลูกชาย​จะ​อยู่​กับ​ฉัน พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​มอบ​กองทัพ​อิสราเอล​ไว้​ใน​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ด้วย”

20 ซาอูล​ล้ม​ตัว​เหยียด​ยาว​ลง​กับ​พื้น​ทันที​ด้วย​ความ​หวาด​กลัว​คำ​ของ​ซามูเอล เขา​ไม่มี​แรง เพราะ​ไม่​ได้​กิน​อะไร​เลย​ตลอด​วัน​และ​คืน​ที่​ผ่าน​มา

21 ผู้​หญิง​คน​นั้น​เข้า​มา​หา​ซาอูล เห็น​ว่า​เขา​ทุกข์​ใจ​มาก จึง​กล่าว​ว่า “ดิฉัน​ผู้รับ​ใช้​ของ​ท่าน​ฟัง​คำ​ท่าน​แล้ว ยอม​เสี่ยง​ชีวิต​ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​บอก 22 บัดนี้​ขอ​ท่าน​ฟัง​คำ​ของ​ดิฉัน​บ้าง ให้​ดิฉัน​นำ​ขนมปัง​สัก​เล็ก​น้อย​มา​ให้​ท่าน​กิน เพื่อ​จะ​มี​แรง​เดินทาง​ต่อ”

23 แต่​ซาอูล​ปฏิเสธ​ว่า “ฉัน​จะ​ไม่​กิน” คน​รับ​ใช้​ของ​เขา​กับ​ผู้​หญิง​คน​นั้น​ช่วย​กัน​คะยั้นคะยอ เขา​จึง​ยอม​ฟัง ลุก​จาก​พื้น​มา​นั่ง​บน​เตียง 24 ผู้​หญิง​คน​นั้น​มี​ลูกวัว​ขุน​อยู่​ใน​บ้าน นาง​รีบ​ฆ่า​มัน แล้ว​นำ​แป้ง​มา​นวด​และ​อบ​เป็น​ขนมปัง​ไร้​เชื้อ 25 นาง​ยก​อาหาร​มา​ให้​ซาอูล​กับ​คน​รับ​ใช้ พวก​เขา​กิน​แล้ว​ลุก​ขึ้น​ออก​ไป​ใน​คืน​นั้น

29

1 ชาว​ฟีลิสเตีย​รวม​กองทัพ​ทั้งหมด​ที่​อาเฟก ส่วน​ชาว​อิสราเอล​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ข้าง​น้ำพุ​ที่​ยิสเรเอล 2 บรรดา​เจ้าเมือง​ชาว​ฟีลิสเตีย​เดิน​นำ​กองทัพ​ที่​จัด​เป็น​กอง​ละ​ร้อย​คน​และ​กอง​ละ​พัน​คน ส่วน​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​เดิน​ท้าย​ขบวน​ไป​กับ​อาคีช

3 เจ้าเมือง​ชาว​ฟีลิสเตีย​ถาม​ว่า “ชาว​ฮีบรู​พวก​นี้​มา​ทำ​อะไร?”

อาคีช​ตอบ​พวก​เขา​ว่า “นี่ดาวิด คนรับใช้​ของ​ซาอูล กษัตริย์​อิสราเอล ผู้​ที่​อยู่​กับ​ฉัน​มา​หลาย​วัน​หรือ​แม้แต่​หลาย​ปี​ไม่ใช่​หรือ? ตั้งแต่​เขา​แปร​พักตร์​มา​หา​ฉัน​จนถึง​วัน​นี้ ฉัน​ไม่​พบ​ความ​ผิด​อะไร​ใน​ตัว​เขา”

4 แต่เจ้าเมือง​ชาว​ฟีลิสเตีย​โกรธ​อาคีช พวก​เขา​บอก​ว่า “ให้​ชาย​คน​นี้​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ที่​ท่าน​จัด​ให้​เขา​อยู่ อย่า​ให้​เขา​ลง​ไป​รบ​กับ​เรา มิ​ฉะนั้น​เขา​อาจ​หัน​มา​เป็น​ศัตรู​ระหว่าง​รบ เขา​จะ​คืนดี​กับ​เจ้า​นาย​เดิม​ด้วย​อะไร ถ้า​ไม่ใช่​ศีรษะ​ของ​คน​เหล่า​นี้? 5 นี่​ไม่ใช่​ดาวิด​ที่​พวก​เขา​ร้อง​เพลง​โต้ตอบ​กัน​ขณะ​เต้นรำ​ว่า

‘ซาอูล​ฆ่า​คน​เป็น​พัน

ดาวิด​ฆ่า​คน​เป็น​หมื่น’ หรอก​หรือ?”

6 อาคีช​จึง​เรียก​ดาวิด​มาบ​อก​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่ เจ้า​เป็น​คน​ซื่อตรง ใน​สายตา​ฉัน การ​ที่​เจ้า​ร่วม​ทัพ​ออก​ไป​และ​กลับ​มา​กับ​ฉัน​เป็น​เรื่อง​ดี เพราะ​ตั้งแต่​เจ้า​มา​หา​ฉัน​จน​วัน​นี้​ฉัน​ไม่​พบ​ความ​ชั่ว​ใน​ตัว​เจ้า แต่​บรรดา​เจ้าเมือง​ไม่​พอ​ใจ​เจ้า 7 บัดนี้​จง​กลับ​ไป​อย่าง​สงบ อย่า​ทำให้เจ้าเมือง​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไม่​พอใจ”

8 ดาวิด​ถาม​อาคีช​ว่า “ข้าพเจ้า​ทำ​อะไร​ผิด? ตั้งแต่​ข้าพเจ้า​อยู่​ต่อ​หน้า​ท่าน​มา​จน​วัน​นี้ ท่าน​พบ​ความ​ผิด​อะไร​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า​หรือ จึง​ไม่​ให้​ข้าพเจ้า​ออก​ไป​รบ​กับ​ศัตรู​ของ​ฝ่า​บาท​ผู้​เป็น​เจ้า​นาย​ของ​ข้าพเจ้า?”

9 อาคีช​ตอบ​ดาวิด​ว่า “ฉัน​รู้​ว่า​ใน​สายตา​ฉัน​เจ้า​เป็น​คน​ดี​เหมือน​ทูต​สวรรค์​ของ​พระเจ้า แต่เจ้าเมือง​ชาว​ฟีลิสเตีย​บอก​ว่า ‘เขา​จะ​ไป​รบ​กับ​เรา​ไม่​ได้’ 10 พรุ่ง​นี้​เช้า​จง​ลุก​แต่​เช้า พร้อม​คน​รับ​ใช้​ของ​เจ้า​นาย​ของ​เจ้า​ที่มา​กับ​เจ้า พอ​มี​แสง​สว่าง​ก็​ออก​เดินทาง”

11 ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​ลุก​แต่​เช้า​ออก​เดินทาง​กลับ​ดิน​แดน​ฟีลิสเตีย ส่วน​ชาว​ฟีลิสเตีย​ขึ้น​ไป​ยัง​ยิสเรเอล

30

1 วัน​ที่​สาม​เมื่อ​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​กลับ​มา​ถึง​ศิกลาก ชาว​อามาเลข​ได้​บุก​ดิน​แดน​ใต้​และ​ศิกลาก โจมตี​และ​เผา​เมือง​ศิกลาก 2 จับ​ผู้​หญิง​และ​ทุก​คนใน​เมือง​ไป​เป็น​เชลย​ทั้ง​เด็ก​และ​ผู้ใหญ่ แต่​ไม่​ได้​ฆ่า​ใคร​เลย พวก​เขา​พา​คน​เหล่า​นั้น​ไป​แล้ว​จาก​ไป 3 เมื่อ​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​มา​ถึง​เมือง ก็​เห็น​ว่า​เมือง​ถูก​เผา ส่วน​ภรรยา ลูกชาย และ​ลูกสาว​ของ​พวก​เขา​ถูก​จับ​ไป​เป็น​เชลย 4 ดาวิด​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ต่าง​ร้องไห้​เสียง​ดัง​จน​ไม่มี​แรง​จะ​ร้อง​อีก 5 ภรรยา​สอง​คน​ของ​ดาวิด​ก็​ถูก​จับ​ไป คือ​อาหิโนอัม​ชาว​ยิสเรเอล และอาบีกายิล ภรรยา​ของ​นาบาล ชาว​คารเมล 6 ดาวิด​ทุกข์​ใจ​มาก เพราะ​คน​ของ​เขา​พูด​ว่า​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​เขา​ให้​ตาย ทุก​คน​เศร้า​โศก​ถึง​ลูกชาย​ลูกสาว​ของ​ตน แต่​ดาวิด​เรียก​กำลังใจ​ขึ้น​จาก​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เขา 7 ดาวิด​บอกอาบียาธาร์ ปุโรหิต​ลูกชาย​ของ​อาหิเมเลค ว่า “ขอนำ​เอโฟด​มา​ให้​ฉัน”

อาบียาธาร์​นำ​เอโฟด​มา​ให้​ดาวิด 8 ดาวิด​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ถ้า​ข้าพเจ้า​ไล่​ตาม​กอง​โจร​นี้ จะ​ตาม​ทัน​หรือ​ไม่?”

พระองค์​ตรัส​ตอบ​ว่า “จง​ไล่​ตาม เจ้า​จะ​ตาม​ทัน​แน่​และ​นำ​ทุก​คน​กับ​ทุก​สิ่ง​กลับ​คืน​มา​ได้​แน่นอน”

9 ดาวิด​กับ​คน​หก​ร้อย​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ออก​เดินทาง​มา​ถึง​ลำธาร​เบโสร์ ที่​นั่น​คน​ที่​อยู่​ข้าง​หลัง​ก็​หยุด​พัก 10 ดาวิด​กับ​ชาย​สี่​ร้อย​คน​ไล่​ตาม​ต่อ ส่วน​อีก​สอง​ร้อย​คน​เหนื่อย​ล้า​เกิน​กว่า​จะ​ข้าม​ลำธาร​เบโสร์ จึง​อยู่​ที่​นั่น 11 พวก​เขา​พบ​ชาว​อียิปต์​คน​หนึ่ง​กลาง​ทุ่ง​และ​พา​มา​หา​ดาวิด ให้​ขนมปัง​เขา​กิน​และ​ให้​น้ำ​ดื่ม 12 พวก​เขา​ให้​ขนม​มะเดื่อ​ชิ้น​หนึ่ง​กับ​ลูกเกด​สอง​พวง เมื่อ​กิน​แล้ว​เขา​ก็​ฟื้น​กำลัง เพราะ​ตลอด​สาม​วัน​สาม​คืน​เขา​ไม่​ได้​กิน​ขนมปัง​หรือ​ดื่ม​น้ำ​เลย 13 ดาวิด​ถาม​ว่า “เจ้า​เป็น​คน​ของ​ใคร? มา​จาก​ไหน?”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เป็น​ชาย​หนุ่ม​ชาว​อียิปต์ เป็น​คน​รับ​ใช้​ชาว​อามาเลข​คน​หนึ่ง นาย​ทิ้ง​ข้าพเจ้า​ไว้​เพราะ​ข้าพเจ้า​ป่วย​เมื่อ​สาม​วัน​ก่อน 14 พวก​เรา​บุก​ดิน​แดน​ใต้​ของ​ชาว​เคเรธี พื้นที่​ของ​ยูดาห์ และ​ดิน​แดน​ใต้​ของ​คาเลบ ทั้ง​ยัง​เผา​ศิกลาก​ด้วย”

15 ดาวิด​ถาม​เขา​ว่า “เจ้า​จะ​พา​ฉัน​ลง​ไป​หาก​อง​โจร​นี้​ได้​ไหม?”

เขา​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​ท่าน​สาบาน​ต่อ​พระเจ้า​ว่า​จะ​ไม่​ฆ่า​ข้าพเจ้า​หรือ​ส่ง​ข้าพเจ้า​คืนให้​นาย แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​พา​ท่าน​ลง​ไป​หา​พวก​เขา”

16 เมื่อ​เขา​พา​ดาวิด​ลงไป ก็​เห็น​คน​เหล่า​นั้น​กระจาย​กัน​อยู่​ทั่ว​บริเวณ กิน ดื่ม และ​เต้นรำ เพราะ​ของ​ที่​ยึด​มา​ได้​มากมาย​จาก​ดิน​แดน​ฟีลิสเตีย​และ​ดิน​แดน​ยูดาห์ 17 ดาวิด​โจมตี​พวก​เขา​ตั้งแต่​พลบค่ำ​จนถึง​เย็น​วัน​รุ่ง​ขึ้น ไม่มี​ใคร​รอด​ไป​ได้ นอกจาก​ชาย​หนุ่ม​สี่​ร้อย​คน​ที่​ขี่​อูฐ​หนี​ไป 18 ดาวิด​เอา​ทุก​สิ่ง​ที่​ชาว​อามาเลข​ยึด​ไป​กลับ​คืน​มา และ​ช่วย​ภรรยา​ทั้ง​สอง​ของ​เขา​ด้วย 19 ไม่มี​สิ่ง​ใด​ของ​พวก​เขา​ขาด​ไป ทั้งคน​เล็ก​คน​ใหญ่ ลูกชาย​ลูกสาว ของ​ที่​ถูก​ปล้น หรือ​สิ่ง​อื่น​ใด​ที่​ถูก​ยึด​ไป ดาวิด​นำ​ทุก​สิ่ง​กลับ​มา 20 ดาวิด​ยึด​ฝูง​แกะ​และ​ฝูง​วัว​ทั้งหมด คน​ของ​ดาวิด​ต้อน​สัตว์​เหล่า​นี้​นำ​หน้า​ฝูง​สัตว์​อื่น แล้ว​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​ของ​ที่​ดาวิด​ยึด​มา​ได้”

21 ดาวิด​กลับ​มา​หา​ชาย​สอง​ร้อย​คน​ที่​เหนื่อย​จน​ตาม​ไป​ไม่​ได้ ซึ่ง​พวก​เขา​ให้​พัก​อยู่​ที่​ลำธาร​เบโสร์ คน​เหล่า​นั้น​ออก​มา​ต้อนรับ​ดาวิด​และ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา ดาวิด​เข้าไป​ทักทาย​พวก​เขา 22 แต่​คน​ชั่ว​และ​คน​พาล​ทั้งหมด​ใน​หมู่​คน​ที่​ไป​กับ​ดาวิด​พูด​ว่า “พวก​เขา​ไม่​ได้​ไป​กับ​เรา เรา​จะ​ไม่​แบ่ง​ของ​ที่​เอา​คืน​มา​ให้​พวก​เขา นอกจาก​ภรรยา​และ​ลูก​ของ​แต่ละ​คน ให้​พา​ไป​แล้ว​แยก​ย้าย​กัน​เสีย”

23 ดาวิด​ตอบ​ว่า “พี่​น้อง​ของ​ฉัน อย่า​ทำ​อย่าง​นั้น​กับ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ประทาน​ให้​เรา พระองค์​ทรง​คุ้มครอง​เรา​และ​มอบ​กอง​โจร​ที่​บุก​เรา​มา​ไว้​ใน​มือ​เรา 24 ใคร​จะ​ฟัง​พวก​เจ้า​เรื่อง​นี้? คน​ที่​ลง​ไป​รบ​จะ​ได้​ส่วน​แบ่ง​เท่ากับ​คน​ที่​อยู่​เฝ้า​สัมภาระ ให้​แบ่ง​เท่า​กัน” 25 ตั้งแต่​วัน​นั้น​เป็นต้น​มา ดาวิด​กำหนด​เรื่อง​นี้​เป็น​กฎ​และ​ข้อ​ปฏิบัติ​ใน​อิสราเอล​สืบ​มา​จนถึง​ทุก​วัน​นี้

26 เมื่อ​ดาวิด​กลับ​มา​ถึง​ศิกลาก เขา​ส่ง​ของ​ที่​ยึด​มา​ได้​บาง​ส่วน​ไป​ให้​ผู้​อาวุโส​แห่ง​ยูดาห์​ซึ่ง​เป็น​สหาย​ของ​เขา พร้อม​ข้อความ​ว่า “นี่​เป็น​ของ​ขวัญ​สำหรับ​พวก​ท่านจาก​สิ่ง​ที่​ยึด​ได้​จาก​ศัตรู​ของ​พระยาห์เวห์” 27 เขา​ส่ง​ให้​คนใน​เบธเอล ราโมท​แห่ง​ดิน​แดน​ใต้ และ​ยัททีร์ 28 คนใน​อาโรเออร์ สิฟโมท และ​เอชเทโมอา 29 คนใน​ราคาล เมือง​ต่าง ๆ ของ​ชาว​เย​รา​เม​เอล และ​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ชาว​เคไนต์ 30 คนใน​โฮรมาห์ โบรอาชาน และ​อาธาค 31 คนใน​เฮโบรน และ​ทุก​แห่ง​ที่​ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​เคย​พัก​อาศัย

31

1 ชาว​ฟีลิสเตีย​สู้​รบ​กับ​อิสราเอล ชาย​อิสราเอล​หนี​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ถูก​ฆ่า​ตาย​บน​ภูเขา​กิลโบอา 2 ชาว​ฟีลิสเตีย​ไล่​ทัน​ซาอูล​กับ​ลูกชาย และ​ฆ่า​โยนาธาน อาบีนาดับ และ​มัลคีชูอา ลูกชาย​ทั้ง​สาม​ของ​ซาอูล 3 การ​รบ​หนัก​หน่วง​ขึ้น​รอบ​ซาอูล นัก​ธนู​ไล่​ทัน​เขา เขา​ทุกข์​ทรมาน​อย่าง​ยิ่ง​เพราะ​นัก​ธนู​เหล่า​นั้น 4 ซาอูล​บอก​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ว่า “ชัก​ดาบ​แทง​ฉัน​เสีย อย่า​ให้​พวก​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​มา​แทง​และ​ทำ​ทารุณ​ต่อ​ฉัน” แต่​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​ไม่​ยอม เพราะ​กลัว​มาก ซาอูล​จึง​หยิบ​ดาบ​ของ​ตน​แล้ว​ทิ้ง​ตัว​ลง​บน​คม​ดาบ 5 เมื่อ​ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ​เห็น​ว่า​ซาอูล​ตาย​แล้ว เขา​ก็​ทิ้ง​ตัว​ลง​บน​คม​ดาบ​ของ​ตน​และ​ตาย​พร้อม​ซาอูล 6 วัน​นั้น​ซาอูล ลูกชาย​ทั้ง​สาม ผู้​ถือ​เครื่อง​อาวุธ และ​คน​ของ​เขา​ทั้งหมด​ตาย​พร้อม​กัน

7 เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​ที่​อยู่​อีก​ฟาก​ของ​หุบเขา​และ​คน​ที่​อยู่​อีก​ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน​เห็น​ว่า​ทหาร​อิสราเอล​หนี และ​ซาอูล​กับ​ลูกชาย​ตาย​แล้ว พวก​เขา​ก็​ทิ้ง​เมือง​หนี​ไป ชาว​ฟีลิสเตีย​จึง​เข้า​มา​อยู่​ใน​เมือง​เหล่า​นั้น 8 วัน​รุ่ง​ขึ้น​ชาว​ฟีลิสเตีย​มา​ปลด​เอา​สิ่งของ​จาก​ศพ​คน​ตาย พบ​ซาอูล​กับ​ลูกชาย​ทั้ง​สาม​นอน​ตาย​บน​ภูเขา​กิลโบอา 9 พวก​เขา​ตัด​ศีรษะ​ซาอูล ถอด​ชุด​เกราะ​ของ​เขา แล้ว​ส่ง​คน​ไป​ทั่ว​ดิน​แดน​ฟีลิสเตีย​เพื่อ​ประกาศ​ข่าว​ใน​วิหาร​รูป​เคารพ​และ​แก่​ประชาชน 10 พวก​เขา​นำ​ชุด​เกราะ​ไป​ไว้​ใน​วิหาร​อัชทาโรท และ​ตรึง​ศพ​ซาอูล​ไว้​ที่​กำแพง​เมือง​เบธชาน 11 เมื่อ​ชาว​ยาเบชกิเลอาด​ได้ยิน​เรื่อง​ที่​ชาว​ฟีลิสเตีย​ทำ​กับ​ซาอูล 12 ชาย​กล้า​หาญ​ทั้งหมด​ก็​ลุก​ขึ้น เดินทาง​ตลอด​คืน ไป​นำ​ศพ​ซาอูล​กับ​ศพ​ลูกชาย​ลง​มา​จาก​กำแพง​เมือง​เบธชาน กลับ​มา​ยาเบช​แล้ว​เผา​ศพ​เหล่า​นั้น​ที่​นั่น 13 พวก​เขา​นำ​กระดูก​ไป​ฝัง​ใต้​ต้น​ทามาริสก์* ใน​เมือง​ยาเบช แล้ว​อด​อาหาร​เจ็ด​วัน

* 1:3 1:3 ใน​ฉบับ​ภาษา​ไทย​นี้ “พระยาห์เวห์” ใช้​แทน​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า​ใน​ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดย​ทั่วไป​ออก​เสียง​ว่า “ยาห์เวห์” ส่วน​ต้นฉบับ​ภาษา​อังกฤษ​ใช้​คำ​ที่​มี​ความ​หมาย​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” โดย​พิมพ์​ด้วย​อักษร​ตัว​ใหญ่​ทั้งหมด​แทน​พระนาม​นี้

† 1:17 1:17 คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” ใน​ข้อ​นี้​คือ “אֱלֹהִ֑ים” หรือ “เอ​โล​ฮิม”

‡ 1:20 1:20 ชื่อ “ซามูเอล” มี​เสียง​คล้าย​คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​หมาย​ถึง “พระเจ้า​ทรง​ได้ยิน”

§ 1:24 1:24 หนึ่งเอฟาห์มีปริมาตรประมาณ 22 ลิตร หรือประมาณ 2/3 ของหนึ่งบุชเชล

* 2:6 2:6 คำ​ภาษา​ฮีบรู “เชโอล” หมาย​ถึง “แดน​คน​ตาย” ที่​ใช้​แปล​ใน​ข้อ​นี้

† 2:20 2:20 หรือ “เชื้อ​สาย”

‡ 2:31 2:31 ต้นฉบับ​ภาษา​ฮีบรู​เริ่ม​ข้อความ​นี้​ด้วย “הִנֵּה” ซึ่ง​เป็น​คำ​อุทาน​เรียก​ให้​สนใจ หมาย​ถึง “ดูเถิด” “จง​สังเกต” หรือ “จง​มอง” ข้อความ​ภาษา​ไทย​นี้​ไม่​ได้​แปล​คำ​ดังกล่าว​แยก​ออก​มา

§ 2:33 2:33 หรือ “ร้องไห้​จน​น้ำตา​บดบัง​สายตา”

* 4:21 4:21 “อีคาโบด” หมาย​ถึง “ไม่มี​สง่า​ราศี”

* 7:12 7:12 “เอเบนเอเซอร์” หมาย​ถึง “ศิลา​แห่ง​ความ​ช่วย​เหลือ”

* 9:8 9:8 หนึ่ง​เชเขล​มี​น้ำหนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์ ดังนั้น​หนึ่ง​ใน​สี่​เชเขล​จึง​เป็น​เหรียญ​เล็ก ๆ หนัก​ประมาณ 2.5 กรัม

* 13:1 13:1 ต้นฉบับ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​สืบทอด​กัน​มา​ไม่มี​คำ​ว่า “สามสิบ” และ​ส่วน​ที่​หมาย​ถึง “สี่​สิบ” ของ​จำนวน​ปี​ที่​ครอง​ราชย์ ข้อความ​นี้​เติม​ส่วน​ที่​ขาด​จาก​ต้นฉบับ​กรีก​ฉบับ​เซปตัวจินต์​บาง​สำเนา

† 13:21 13:21 หนึ่ง​ปา​ยิม หรือ​พิม เท่ากับ​เงิน​สอง​ใน​สาม​เชเขล ประมาณ 0.26 ออนซ์ หรือ 7.6 กรัม

* 15:23 15:23 เทราฟิม​เป็น​รูป​เคารพ​ประจำ​บ้าน ซึ่ง​อาจ​เกี่ยวข้อง​กับ​สิทธิ​รับ​มรดก​ทรัพย์สิน​ของ​ครัว​เรือน

* 17:4 17:4 หนึ่ง​ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​ผู้ชาย ประมาณ 18 นิ้ว​หรือ 46 เซนติเมตร หนึ่ง​คืบ​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​หัว​แม่​มือ​ถึง​ปลาย​นิ้ว​ก้อย​เมื่อ​กาง​มือ ประมาณ​ครึ่ง​ศอก คือ 9 นิ้ว​หรือ 22.8 เซนติเมตร ดัง​นั้น​โกลิอัท​สูงประมาณ 9 ฟุต 9 นิ้ว หรือ 2.97 เมตร

† 17:5 17:5 หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ 0.35 ออนซ์ ดังนั้น 5,000 เชเขล​หนัก​ประมาณ 50 กิโลกรัม หรือ 110 ปอนด์

‡ 17:7 17:7 หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ 0.35 ออนซ์ ดังนั้น 600 เชเขล​หนัก​ประมาณ 6 กิโลกรัม หรือ​ประมาณ 13 ปอนด์

§ 17:17 17:17 หนึ่ง​เอฟาห์​มี​ปริมาตรประมาณ 22 ลิตร หรือ​ราว 2/3 ของ​หนึ่ง​บุชเชล

* 19:13 19:13 เทราฟิม​เป็น​รูป​เคารพ​ประจำ​บ้าน ซึ่ง​อาจ​เกี่ยวข้อง​กับ​สิทธิ​รับ​มรดก​ทรัพย์สิน​ของ​ครัว​เรือน

* 23:28 23:28 ชื่อ​นี้​หมาย​ถึง “โขด​หิน​แห่ง​การ​แยก​จาก​กัน”

* 25:18 25:18 หนึ่ง​เซอาห์​มี​ปริมาตรประมาณ 7 ลิตร หรือ 1.9 แกลลอน หรือ 0.8 เพ็ก

† 25:22 25:22 หรือ “ผู้ชาย”

‡ 25:25 25:25 ชื่อ​นี้​หมาย​ถึง “โง่​เขลา”

§ 25:34 25:34 หรือ “ผู้ชาย​สัก​คน”

* 31:13 31:13 หรือ “ต้น​ซอลต์ซีดาร์”

2 ซามูเอล

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

หนังสือ​ซามูเอล เล่ม​ที่​สอง

1

1 หลัง​จาก​ซาอูล​สิ้น​ชีวิต ดาวิด​กลับ​มา​จาก​การ​สังหาร​ชาว​อามาเลข และ​พัก​อยู่​ที่​ศิกลาก​สอง​วัน 2 ใน​วัน​ที่​สาม ปรากฏ​ว่า* มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มา​จาก​ค่าย​ของ​ซาอูล เสื้อผ้า​ของ​เขา​ฉีก​ขาด​และ​มี​ดิน​บน​ศีรษะ เมื่อ​มา​ถึง​ดาวิด เขา​ก็​หมอบ​ลง​กับ​พื้น​เพื่อ​แสดง​ความ​เคารพ

3 ดาวิด​ถาม​เขา​ว่า “เจ้า​มา​จาก​ไหน?”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้า​หนี​มา​จาก​ค่าย​ของ​อิสราเอล”

4 ดาวิด​ถาม​ว่า “เกิด​อะไร​ขึ้น? เล่า​ให้​ข้า​ฟัง​เถิด”

เขา​ตอบ​ว่า “ผู้คน​หนี​จาก​การ​รบ และ​ผู้คน​จำนวน​มาก​ล้ม​ตาย ซาอูล​กับ​โยนาธาน​บุตร​ของ​ท่าน​ก็​ตาย​ด้วย”

5 ดาวิด​ถาม​ชายหนุ่ม​ที่​นำ​ข่าว​มา​ว่า “เจ้า​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​ซาอูล​กับ​โยนาธาน​บุตร​ของ​ท่าน​ตาย​แล้ว?”

6 ชายหนุ่ม​ตอบ​ว่า “ข้า​บังเอิญ​ไป​ถึง​ภูเขา​กิลโบอา เห็น​ซาอูล​กำลัง​พิง​หอก​อยู่ และ​รถ​รบ​กับ​พล​ม้า​กำลัง​ไล่​ตาม​ท่าน​มา​ติด ๆ 7 เมื่อ​ท่าน​หัน​มา​เห็น​ข้า ท่าน​ก็​เรียก ข้า​จึง​ตอบ​ว่า ‘ข้า​อยู่​นี่’ 8 ท่าน​ถาม​ว่า ‘เจ้า​เป็น​ใคร?’ ข้า​ตอบ​ว่า ‘ข้า​เป็น​ชาว​อามาเลข’ 9 ท่าน​จึง​บอก​ข้า​ว่า ‘มา​ยืน​ข้าง​ข้า​แล้ว​ฆ่า​ข้า​เสีย​เถิด ความ​ทุกข์​ทรมาน​กำลัง​ครอบงำ​ข้า เพราะ​ชีวิต​ข้า​ยัง​ไม่​สิ้น’ 10 ข้า​จึง​เข้าไป​ยืน​ข้าง​ท่าน​แล้ว​ฆ่า​ท่าน เพราะ​แน่ใจ​ว่า​หลัง​จาก​ท่าน​ล้ม​ลง​แล้ว ท่าน​คง​ไม่​รอด ข้า​ถอด​มงกุฎ​จาก​ศีรษะ​และ​กำไล​จาก​แขน​ของ​ท่าน แล้ว​นำ​มา​มอบ​ให้​นาย​ของ​ข้า​ที่​นี่”

11 ดาวิด​จับ​เสื้อ​ของ​ตน​ฉีก​ออก คน​ทั้ง​หลาย​ที่​อยู่​กับ​เขา​ก็​ทำ​เช่น​เดียวกัน 12 พวก​เขา​ไว้​ทุกข์ ร้องไห้ และ​อด​อาหาร​จนถึง​เย็น​ให้​แก่​ซาอูล โยนาธาน​บุตร​ของ​ท่าน ประชาชน​ของ​พระยาห์เวห์† และ​วงศ์​วาน​อิสราเอล เพราะ​พวก​เขา​ล้ม​ตาย​ด้วย​คม​ดาบ

13 ดาวิด​ถาม​ชายหนุ่ม​ที่​นำ​ข่าว​มา​ว่า “เจ้า​เป็น​คน​ที่ไหน?”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้า​เป็น​บุตร​ของ​คน​ต่าง​ถิ่น เป็น​ชาว​อามาเลข”

14 ดาวิด​ถาม​ว่า “เจ้า​ไม่​กลัว​หรือ​ที่​กล้า​ลงมือ​ทำลาย​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม?” 15 ดาวิด​เรียก​ชายหนุ่ม​คน​หนึ่ง​มา​สั่ง​ว่า “เข้า​มา​ฆ่า​เขา​เสีย!” ชายหนุ่ม​คน​นั้น​ฟัน​เขา​จน​ตาย 16 ดาวิด​พูด​กับ​เขา​ว่า “โลหิต​ของ​เจ้า​จง​ตก​อยู่​บน​ศีรษะ​ของ​เจ้า​เอง เพราะ​ปาก​ของ​เจ้า​เป็น​พยาน​ปรักปรำ​เจ้า​เอง​ว่า ‘ข้า​ฆ่า​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม​ไว้’ ”

17 ดาวิด​แต่ง​บท​คร่ำครวญ​นี้​ไว้อาลัย​ให้​ซาอูล​และ​โยนาธาน​บุตร​ของ​ท่าน 18 และ​สั่ง​ให้​สอน​เพลง​ธนู​นี้​แก่​ชาว​ยูดาห์ เพลง​นี้​บันทึก​ไว้​ใน​หนังสือ​ยา​ชาร์

19 “โอ อิสราเอล เกียรติภูมิ​ของ​เจ้า​ถูก​สังหาร​บน​ที่​สูง​ของ​เจ้า!

เหล่า​ผู้​กล้า​ล้ม​ลง​ได้​อย่างไร!

20 อย่า​บอก​เรื่อง​นี้​ใน​เมือง​กัท

อย่า​ประกาศ​ตาม​ถนน​ใน​เมือง​อัชเค​โลน

มิ​ฉะนั้น​บุตร​สาว​ชาว​ฟีลิสเตีย​จะ​ยินดี

บุตร​สาว​ของ​พวก​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​จะ​โห่​ร้อง​ด้วย​ชัยชนะ

21 โอ ภูเขา​กิลโบอา

ขอ​อย่า​ให้​มี​น้ำค้าง​หรือ​ฝน​ตก​บน​เจ้า และ​อย่า​ให้​มี​ทุ่ง​ที่​ให้​ผล​เป็น​ของ​ถวาย

เพราะ​ที่​นั่น​โล่​ของ​เหล่า​ผู้​กล้า​แปด​เปื้อน​และ​ถูก​ทิ้ง​ไว้

โล่​ของ​ซาอูล​มิได้​ถูก​ชโลม​ด้วย​น้ำมัน

22 จาก​โลหิต​ของ​ผู้​ถูก​สังหาร

จาก​ไข​มัน​ของ​เหล่า​ผู้​กล้า

ธนู​ของ​โยนาธาน​ไม่​เคย​ถอย​กลับ

ดาบ​ของ​ซาอูล​ก็​ไม่​เคย​กลับ​มา​เปล่า

23 ซาอูล​กับ​โยนาธาน​เป็น​ที่รัก​และ​ชื่นชม​เมื่อ​ยัง​มี​ชีวิต

แม้​ใน​ความ​ตาย ทั้ง​สอง​ก็​ไม่​แยก​จาก​กัน

พวก​เขา​รวดเร็ว​กว่า​นก​อินทรี

แข็ง​แรง​กว่า​สิงโต

24 บุตร​สาว​อิสราเอล​เอ๋ย จง​ร้องไห้​ให้​ซาอูล

ผู้​ให้​พวก​เจ้า​สวม​เสื้อผ้า​สี​แดง​เข้ม​อย่าง​งดงาม

ผู้​ประดับ​เสื้อผ้า​ของ​พวก​เจ้า​ด้วย​ทองคำ

25 เหล่า​ผู้​กล้า​ล้ม​ลง​กลาง​สนามรบ​ได้​อย่างไร!

โยนาธาน​ถูก​สังหาร​บน​ที่​สูง​ของ​เจ้า

26 โยนาธาน พี่​น้อง​ของ​ข้า ข้า​ทุกข์​ใจ​เพราะ​เจ้า

เจ้า​เป็น​ที่​ชื่น​ใจ​ยิ่ง​สำหรับ​ข้า

ความ​รัก​ที่​เจ้า​มี​ต่อ​ข้า​ช่าง​อัศจรรย์

ยิ่ง​กว่า​ความ​รัก​ของ​สตรี

27 เหล่า​ผู้​กล้า​ล้ม​ลง​ได้​อย่างไร

อาวุธ​สงคราม​สูญ​สิ้น​ไป​แล้ว!”

2

1 หลัง​จาก​นั้น ดาวิด​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพระองค์​ควร​ขึ้น​ไป​ยัง​เมือง​ใด​เมือง​หนึ่ง​ของ​ยูดาห์​หรือ​ไม่?”

พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “จง​ขึ้น​ไป”

ดาวิด​ทูล​ถาม​ว่า “ข้าพระองค์​ควร​ขึ้น​ไป​ที่ไหน?”

พระองค์​ตรัส​ว่า “ที่​เฮโบรน”

2 ดาวิด​จึง​ขึ้น​ไป​ที่​นั่น​พร้อม​ภรรยา​ทั้ง​สอง คือ​อาหิโนอัม​ชาว​ยิสเรเอล และ​อาบีกายิล​ภรรยา​ของ​นาบาล​ชาว​คารเมล 3 ดาวิด​พา​คน​ของ​เขา​ขึ้น​ไป​ด้วย แต่ละ​คน​พา​ครอบครัว​ไป พวก​เขา​อาศัย​อยู่​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ใน​เขต​เฮโบรน 4 ชาว​ยูดาห์​มา​ที่​นั่น​และ​เจิม​ดาวิด​ให้​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​วงศ์​วาน​ยูดาห์ มี​คน​บอก​ดาวิด​ว่า “ชาว​ยาเบชกิเลอาด​เป็น​ผู้​ฝัง​ศพ​ซาอูล” 5 ดาวิด​จึง​ส่ง​คน​ไป​หา​ชาว​ยาเบชกิเลอาด พร้อม​ข้อความ​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​พวก​ท่าน เพราะ​พวก​ท่าน​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​ซาอูล​ผู้​เป็น​นาย​ของ​พวก​ท่าน โดย​ฝัง​ศพ​ท่าน 6 บัดนี้​ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​แสดง​ความ​เมตตา​และ​ความ​ซื่อสัตย์​ต่อ​พวก​ท่าน ข้า​จะ​ตอบแทน​ความ​เมตตา​ที่​พวก​ท่าน​แสดง​นี้​ด้วย เพราะ​พวก​ท่าน​ได้​ทำ​เช่น​นั้น 7 ดัง​นั้น​จง​เข้ม​แข็ง​และ​กล้า​หาญ​เถิด ซาอูล​นาย​ของ​พวก​ท่าน​ตาย​แล้ว และ​วงศ์​วาน​ยูดาห์​ก็​เจิม​ข้า​ให้​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​พวก​เขา”

8 ฝ่าย​อับเนอร์​บุตร​เนอร์ ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​ของ​ซาอูล พา​อิชโบเชท​บุตร​ของ​ซาอูล​ข้าม​ไป​ยัง​มาหะนาอิม 9 และ​ตั้ง​เขา​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​กิเลอาด ชาว​อาชูร์ ยิสเรเอล เอฟราอิม เบนยามิน และ​อิสราเอล​ทั้งหมด 10 อิชโบเชท​บุตร​ซาอูล​มีอายุ​สี่​สิบ​ปี​เมื่อ​เริ่ม​ครอง​ราชย์​เหนือ​อิสราเอล และ​ครอง​ราชย์​สอง​ปี แต่​วงศ์​วาน​ยูดาห์​ติดตาม​ดาวิด 11 ดาวิด​ครอง​ราชย์​เหนือ​วงศ์​วาน​ยูดาห์​ที่​เฮโบรน​เจ็ด​ปี​กับ​หก​เดือน

12 อับเนอร์​บุตร​เนอร์​กับ​คน​ของ​อิชโบเชท​บุตร​ซาอูล​ออก​จาก​มาหะนาอิม​ไป​กิเบโอน 13 โยอาบ​บุตร​นาง​เศรุยาห์​กับ​คน​ของ​ดาวิด​ออก​ไป​พบ​พวก​เขา​ที่​สระ​น้ำ​กิเบโอน ทั้ง​สอง​ฝ่าย​นั่ง​คนละ​ฝั่ง​ของ​สระ 14 อับเนอร์​พูด​กับ​โยอาบ​ว่า “ให้​พวก​หนุ่ม ๆ ลุก​ขึ้น​ประลอง​กัน​ต่อ​หน้า​เรา​เถิด”

โยอาบ​ตอบ​ว่า “ให้​พวก​เขา​ลุก​ขึ้น​สิ” 15 พวก​เขา​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​ข้าม​ไป​ตาม​จำนวน ฝ่าย​เบนยามิน​และ​อิชโบเชท​บุตร​ซาอูล​มี​สิบ​สอง​คน ฝ่าย​คน​ของ​ดาวิด​ก็​มี​สิบ​สอง​คน 16 แต่ละ​คน​จับ​ศีรษะ​คู่​ต่อสู้​แล้ว​แทง​ดาบ​เข้า​ที่​สีข้าง​ของ​อีก​ฝ่าย ต่าง​ก็​ล้ม​ตาย​พร้อม​กัน จึง​เรียก​สถาน​ที่​นั้น​ใน​กิเบโอน​ว่า เฮ​ลคัทฮัส​ซู​ริม* 17 วัน​นั้น​การ​ต่อสู้​ดุ​เดือด​มาก อับเนอร์​กับ​คน​อิสราเอล​พ่าย​แพ้​ต่อ​คน​ของ​ดาวิด 18 บุตร​ชาย​สาม​คน​ของ​นาง​เศรุยาห์​อยู่​ที่​นั่น คือ​โยอาบ อาบีชัย และ​อาสาเฮล อาสาเฮล​วิ่ง​เร็ว​ราวกับ​ละมั่ง​ป่า 19 อาสาเฮล​ไล่​ตาม​อับเนอร์ ไม่​เบี่ยง​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย​เลย

20 อับเนอร์​หัน​มา​ถาม​ว่า “นั่น​เจ้า​ใช่​ไหม อาสาเฮล?”

เขา​ตอบ​ว่า “ใช่”

21 อับเนอร์​บอก​เขา​ว่า “หัน​ไป​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย​เสีย เลือก​จับ​ชายหนุ่ม​คน​หนึ่ง​แล้ว​เอา​ชุด​เกราะ​ของ​เขา​ไป” แต่​อาสาเฮล​ไม่​ยอม​เลิก​ไล่​ตาม 22 อับเนอร์​บอก​อาสาเฮล​อีก​ว่า “เลิก​ตาม​ข้า​เถิด ทำไม​ข้า​ต้อง​ตี​เจ้า​จน​ล้ม​ลง? แล้ว​ข้า​จะ​มอง​หน้า​โยอาบ​พี่​ชาย​ของ​เจ้า​ได้​อย่างไร?” 23 แต่​อาสาเฮล​ไม่​ยอม​เลิก อับเนอร์​จึง​ใช้​ปลาย​ด้าม​หอก​แทง​เข้า​ที่​ลำ​ตัว​ของ​เขา​จน​หอก​ทะลุ​ออก​ด้าน​หลัง เขา​ล้ม​ลง​และ​ตาย​ตรง​นั้น ทุก​คน​ที่มา​ถึง​จุด​ที่​อาสาเฮล​ล้ม​ตาย​ต่าง​ก็​หยุด​อยู่​ตรง​นั้น

24 แต่​โยอาบ​กับ​อาบีชัย​ยัง​ไล่​ตาม​อับเนอร์​ต่อ​ไป เมื่อ​พวก​เขา​มา​ถึง​เนิน​เขา​อัม​มาห์​ซึ่ง​อยู่​หน้า​กี​อาห์ ริม​ทาง​ไป​ถิ่น​ทุรกันดาร​กิเบโอน ดวง​อาทิตย์​ก็​ตก 25 ชาว​เบนยามิน​รวม​ตัว​กัน​ตาม​หลัง​อับเนอร์​เป็น​กอง​เดียว และ​ยืน​อยู่​บน​ยอด​เนิน​เขา 26 อับเนอร์​ร้อง​บอก​โยอาบ​ว่า “ดาบ​จะ​กลืน​กิน​ไป​ตลอด​หรือ? เจ้า​ไม่รู้​หรือ​ว่า​ท้าย​ที่สุด​จะ​เหลือ​แต่​ความ​ขมขื่น? อีก​นาน​เท่าไร​เจ้า​จึง​จะ​สั่ง​คน​ของ​เจ้า​ให้​เลิก​ไล่​ตาม​พี่​น้อง​ของ​ตน?”

27 โยอาบ​ตอบ​ว่า “พระเจ้า​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด† ถ้า​เจ้า​ไม่​พูด​เช่น​นั้น พอ​ถึง​เช้า​พวก​ทหาร​คง​แยก​ย้าย​ไป ไม่​ไล่​ตาม​พี่​น้อง​ของ​ตน​ต่อ​แน่​ฉัน​นั้น” 28 โยอาบ​เป่า​แตร ทุก​คน​ก็​หยุด ไม่​ไล่​ตาม​ชาว​อิสราเอล​อีก และ​ไม่สู้​รบ​ต่อ 29 อับเนอร์​กับ​คน​ของ​เขา​เดิน​ผ่าน​อาราบาห์​ตลอด​คืน​นั้น ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน ผ่า​นบิธ​โร​นทั้ง​หมด แล้ว​มา​ถึง​มาหะนาอิม

30 โยอาบ​กลับ​จาก​การ​ไล่​ตาม​อับเนอร์ เมื่อ​รวบรวม​คน​ทั้งหมด​แล้ว พบ​ว่า​คน​ของ​ดาวิด​หาย​ไป​สิบ​เก้า​คน นอก​เหนือ​จาก​อาสาเฮล 31 แต่​คน​ของ​ดาวิด​ฆ่า​ชาว​เบนยามิน​และ​คน​ของ​อับเนอร์​ตาย​สาม​ร้อย​หก​สิบ​คน 32 พวก​เขา​นำ​ศพ​อาสาเฮล​ไป​ฝัง​ใน​ที่​ฝัง​ศพ​ของ​บิดา​ที่​เบธเลเฮม โยอาบ​กับ​คน​ของ​เขา​เดิน​ทาง​ตลอด​คืน และ​พอ​รุ่ง​สาง​พวก​เขา​ก็​อยู่​ที่​เฮโบรน

3

1 สงคราม​ระหว่าง​วงศ์​วาน​ซาอูล​กับ​วงศ์​วาน​ดาวิด​ยืด​เยื้อ ดาวิด​เข้ม​แข็ง​ขึ้น​เรื่อย ๆ ส่วน​วงศ์​วาน​ซาอูล​อ่อน​กำลัง​ลง​เรื่อย ๆ 2 ดาวิด​มี​บุตร​ชาย​เกิด​ที่​เฮโบรน บุตร​คน​แรก​คือ​อัมโนน เกิด​จาก​อาหิโนอัม​ชาว​ยิสเรเอล 3 คน​ที่​สอง​คือ​คิเลอาบ เกิด​จาก​อาบีกายิล​ภรรยา​ของ​นาบาล​ชาว​คารเมล คน​ที่​สาม​คือ​อับซาโลม เกิด​จาก​มาอาคาห์​บุตร​สาว​ของ​ทัลมัย​กษัตริย์​แห่ง​เกชูร์ 4 คน​ที่​สี่​คือ​อาโดนียาห์ เกิด​จาก​ฮักกีท คน​ที่​ห้า​คือ​เชฟาทิยาห์ เกิด​จาก​อาบีทัล 5 คน​ที่​หก​คือ​อิทเรอัม เกิด​จาก​เอกลาห์​ภรรยา​ของ​ดาวิด ทั้งหมด​นี้​เป็น​บุตร​ชาย​ของ​ดาวิด​ที่​เกิด​ใน​เฮโบรน

6 ระหว่าง​ที่​วงศ์​วาน​ซาอูล​กับ​วงศ์​วาน​ดาวิด​ทำ​สงคราม​กัน อับเนอร์​ก็​เพิ่ม​อำนาจ​ของ​ตน​ใน​วงศ์​วาน​ซาอูล 7 ซาอูล​มี​นาง​สนม​ชื่อ​ริสปาห์ บุตร​สาว​ของ​อัยยาห์ อิชโบเชท​ถาม​อับเนอร์​ว่า “ทำไม​เจ้า​ถึง​ไป​หลับ​นอน​กับ​นาง​สนม​ของ​พ่อ​ข้า?”

8 อับเนอร์​โกรธ​มาก​ที่​อิชโบเชท​พูด​อย่าง​นั้น เขา​ตอบ​ว่า “ข้า​เป็น​หัว​สุนัข​ของ​ยูดาห์​หรือ​อย่างไร? ทุก​วัน​นี้​ข้า​ยัง​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​วงศ์​วาน​ของ​ซาอูล​ผู้​เป็น​พ่อ​ของ​เจ้า ต่อ​พี่​น้อง​และ​มิตร​สหาย​ของ​ซาอูล ไม่​ได้​ส่งตัว​เจ้า​ให้​ดาวิด แต่​วัน​นี้​เจ้า​กลับ​กล่าว​หา​ข้า​เรื่อง​ผู้​หญิง​คน​นี้! 9 ขอ​ให้​พระเจ้า​ลงโทษ​อับเนอร์ และ​เพิ่ม​โทษ​ให้​หนัก​ยิ่ง​ขึ้น หาก​ข้า​ไม่​ทำให้​ดาวิด​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​สาบาน​ไว้​กับ​เขา 10 คือ​ย้าย​อาณาจักร​จาก​วงศ์​วาน​ซาอูล และ​ตั้ง​บัลลังก์​ของ​ดาวิด​เหนือ​อิสราเอล​กับ​ยูดาห์ ตั้งแต่​ดาน​จนถึง​เบเออร์เชบา”

11 อิชโบเชท​ไม่​กล้า​ตอบ​อับเนอร์​อีก​แม้แต่​คำ​เดียว เพราะ​กลัว​เขา

12 อับเนอร์​ส่ง​คน​ไป​หา​ดาวิด​ใน​นาม​ของ​ตน พร้อม​ข้อความ​ว่า “แผ่น​ดิน​นี้​เป็น​ของ​ใคร?” แล้ว​บอก​ว่า “ทำ​พันธมิตร​กับ​ข้า​เถิด แล้ว​ข้า​จะ​ช่วย​นำ​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​อยู่​ฝ่าย​ท่าน”

13 ดาวิด​ตอบ​ว่า “ดี ข้า​จะ​ทำ​ข้อ​ตกลง​กับ​เจ้า แต่​มี​ข้อแม้​อย่าง​หนึ่ง คือ​เมื่อ​เจ้า​มา​พบ​ข้า เจ้า​ต้อง​พา​มีคาล​บุตร​สาว​ของ​ซาอูล​มา​ด้วย มิ​ฉะนั้น​ข้า​จะ​ไม่​พบ​เจ้า” 14 ดาวิด​ส่ง​คน​ไป​หา​อิชโบเชท​บุตร​ของ​ซาอูล​ด้วย​ว่า “ส่ง​มีคาล​ภรรยา​ของ​ข้า​คืน​มา ข้า​ได้​นาง​มา​เป็น​ภรรยา​ด้วย​หนัง​หุ้ม​ปลาย​อวัยวะ​เพศ​ของ​ชาว​ฟีลิสเตีย​หนึ่ง​ร้อย​ชิ้น”

15 อิชโบเชท​จึง​ส่ง​คน​ไป​รับ​นาง​มา​จาก​พัล​ที​เอ​ลบุ​ตรลา​อิช สามี​ของ​นาง 16 สามี​ของ​นาง​เดิน​ร้องไห้​ตาม​นาง​ไป​จน​ถึง​บา​ฮู​ริม อับเนอร์​จึง​บอก​เขา​ว่า “กลับ​ไป​เสีย!” เขา​ก็​กลับ​ไป

17 อับเนอร์​พูด​กับ​ผู้​อาวุโส​ของ​อิสราเอล​ว่า “ก่อน​หน้า​นี้​พวก​ท่าน​อยาก​ให้​ดาวิด​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​พวก​ท่าน 18 บัดนี้​จง​ทำ​เถิด เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัส​ถึง​ดาวิด​ว่า ‘เรา​จะ​ช่วย​ประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา​ให้​พ้น​จาก​เงื้อม​มือ​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา โดย​มือ​ของ​ดาวิด​ผู้รับใช้​ของ​เรา’ ”

19 อับเนอร์​ยัง​พูด​กับ​ชาว​เบนยามิน​ด้วย แล้วไป​พบ​ดาวิด​ที่​เฮโบรน เล่า​ทุก​สิ่ง​ที่​อิสราเอล​และ​วงศ์​วาน​เบนยามิน​เห็น​ชอบ 20 อับเนอร์​มาหา​ดาวิด​ที่​เฮโบรน​พร้อม​ชาย​ยี่สิบ​คน ดาวิด​จัด​งาน​เลี้ยง​ให้​เขา​และ​คน​ที่มา​ด้วย 21 อับเนอร์​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า “ข้า​จะ​ไป​เรียก​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​หา​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​ทำ​พันธสัญญา​กับ​ท่าน แล้ว​ท่าน​จะ​ได้​ครอง​ราชย์​เหนือ​ทุก​สิ่ง​ที่​ท่าน​ปรารถนา” ดาวิด​ส่ง​อับเนอร์​กลับ​ไป และ​เขา​จาก​ไป​โดย​สันติ

22 ขณะ​นั้น​โยอาบ​กับ​คน​ของ​ดาวิด​กลับ​มา​จาก​การ​จู่โจม พร้อม​ของ​ที่​ปล้น​มา​ได้​มาก อับเนอร์​ไม่​ได้​อยู่​กับ​ดาวิด​ที่​เฮโบรน​แล้ว เพราะ​ดาวิด​ส่ง​เขา​กลับ​ไป และ​เขา​ก็​จาก​ไป​โดย​สันติ 23 เมื่อ​โยอาบ​กับ​กอง​ทหาร​ทั้งหมด​ที่มา​กับ​เขา​กลับ​มา มี​คน​บอก​โยอาบ​ว่า “อับเนอร์​บุตร​เนอร์​มา​พบ​กษัตริย์ และ​กษัตริย์​ส่ง​เขา​กลับ​ไป เขา​จาก​ไป​โดย​สันติ”

24 โยอาบ​เข้าไป​หา​กษัตริย์​แล้ว​ถาม​ว่า “ท่าน​ทำ​อะไร​ลง​ไป? อับเนอร์​มา​หา​ท่าน แล้ว​ทำไม​ท่าน​ถึง​ปล่อย​ให้​เขา​กลับ​ไป? 25 ท่าน​ก็​รู้จัก​อับเนอร์​บุตร​เนอร์ เขา​มา​เพื่อ​หลอก​ท่าน สืบ​ว่า​ท่าน​ไป​ไหน​มา​ไหน และ​รู้​ทุก​อย่าง​ที่​ท่าน​ทำ”

26 เมื่อ​โยอาบ​ออก​จาก​ดาวิด เขา​ส่ง​คน​ไป​ตาม​อับเนอร์ พวก​เขา​พา​ตัว​อับเนอร์​กลับ​จาก​บ่อน้ำ​สิ​ราห์ แต่​ดาวิด​ไม่รู้​เรื่อง​นี้ 27 เมื่อ​อับเนอร์​กลับ​มา​ถึง​เฮโบรน โยอาบ​พา​เขา​แยก​ไป​กลาง​ประตู​เมือง เพื่อ​พูด​กัน​ตาม​ลำพัง แล้ว​แทง​เขา​ที่​ลำ​ตัว​จน​ตาย เพื่อ​แก้​แค้น​ที่​อับเนอร์​ทำให้​อาสาเฮล​น้อง​ชาย​ของ​โยอาบ​ตาย 28 ต่อ​มา​เมื่อ​ดาวิด​ทราบ​ข่าว เขา​กล่าว​ว่า “ข้า​และ​อาณาจักร​ของ​ข้า​ไม่มี​ความ​ผิด​ใน​สาย​พระเนตร​พระยาห์เวห์​ตลอด​ไป​ใน​เรื่อง​โลหิต​ของ​อับเนอร์​บุตร​เนอร์ 29 ขอ​ให้​ความ​ผิด​นี้​ตก​อยู่​บน​ศีรษะ​โยอาบ​และ​วงศ์​วาน​บิดา​ของ​เขา​ทั้งหมด ขอ​อย่า​ให้​วงศ์​วาน​โยอาบ​ขาด​คน​ที่​มี​ของเหลว​ไหล​จาก​ร่างกาย หรือ​คน​เป็น​โรค​เรื้อน หรือ​คน​ที่​เดิน​พยุง​ไม้​เท้า หรือ​คน​ที่​ตาย​ด้วย​คม​ดาบ หรือ​คน​ที่​ขาดแคลน​อาหาร” 30 โยอาบ​กับ​อาบีชัย​น้อง​ชาย​ฆ่า​อับเนอร์ เพราะ​อับเนอร์​ได้​ฆ่า​อาสาเฮล​น้อง​ชาย​ของ​พวก​เขา​ใน​ศึก​ที่​กิเบโอน

31 ดาวิด​สั่ง​โยอาบ​กับ​ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ว่า “จง​ฉีก​เสื้อผ้า สวม​ผ้า​กระสอบ และ​เดิน​ไว้​ทุกข์​นำ​หน้า​ศพ​อับเนอร์” กษัตริย์​ดาวิด​เดิน​ตาม​แคร่​หาม​ศพ 32 พวก​เขา​ฝัง​ศพ​อับเนอร์​ที่​เฮโบรน กษัตริย์​ร้องไห้​เสียง​ดัง​ที่​หลุม​ศพ​อับเนอร์ ทุก​คน​ก็​ร้องไห้​ด้วย 33 กษัตริย์​คร่ำครวญ​ถึง​อับเนอร์​ว่า “อับเนอร์​ควร​ตาย​อย่าง​คน​โง่​หรือ? 34 มือ​ของ​เจ้า​ไม่​ได้​ถูก​มัด เท้า​ของ​เจ้า​ไม่​ได้​ถูก​ล่าม เจ้า​ล้ม​ลง​เหมือน​คน​ที่​ล้ม​ต่อ​หน้า​คน​ชั่ว”

ทุก​คน​ก็​ร้องไห้​ให้​เขา​อีก 35 ทุก​คน​มา​ขอ​ให้​ดาวิด​กิน​อาหาร​ขณะ​ที่​ยัง​เป็น​เวลา​กลาง​วัน แต่​ดาวิด​สาบาน​ว่า “ขอ​พระเจ้า​ลงโทษ​ข้า​อย่าง​หนัก หาก​ข้า​กิน​ขนมปัง​หรือ​สิ่ง​ใด​ก่อน​ดวง​อาทิตย์​ตก”

36 ทุก​คน​สังเกต​เห็น​เช่น​นั้น​และ​พอใจ ไม่​ว่า​กษัตริย์​จะ​ทำ​อะไร ประชาชน​ทุก​คน​ก็​พอใจ 37 วัน​นั้น​ประชาชน​ทุก​คน​และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​จึง​เข้าใจ​ว่า กษัตริย์​ไม่​ได้​มี​ส่วน​ใน​การ​ฆ่า​อับเนอร์​บุตร​เนอร์ 38 กษัตริย์​พูด​กับ​คน​ของ​เขา​ว่า “พวก​เจ้า​ไม่รู้​หรือ​ว่า​วัน​นี้​ผู้นำ​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​คน​หนึ่ง​ล้ม​ลง​ใน​อิสราเอล? 39 วัน​นี้​ข้า​อ่อน​กำลัง แม้​ได้​รับ​การ​เจิม​เป็น​กษัตริย์​แล้ว ส่วน​บุตร​ชาย​ของ​นาง​เศรุยาห์​เหล่า​นี้​เกิน​กำลัง​ที่​ข้า​จะ​รับมือ​ได้ ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ตอบแทน​ผู้​ทำ​ชั่ว​ตาม​ความ​ชั่ว​ของ​เขา”

4

1 เมื่อ​บุตร​ชาย​ของ​ซาอูล​ได้ยิน​ว่า​อับเนอร์​ตาย​ที่​เฮโบรน มือ​ของ​เขา​ก็​อ่อน​แรง​ลง และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ก็​ตื่น​ตระหนก 2 บุตร​ชาย​ของ​ซาอูล​มี​หัวหน้า​กอง​กำลัง​จู่โจม​อยู่​สอง​คน คน​หนึ่ง​ชื่อ​บาอานาห์ อีก​คน​ชื่อ​เรคาบ ทั้ง​สอง​เป็น​บุตร​ของ​ริมโมน​ชาว​เบเอโรท ซึ่ง​เป็น​ชาว​เบนยามิน เพราะ​เมือง​เบเอโรท​ก็​นับ​ว่า​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​เบนยามิน 3 ชาว​เบเอโรท​หนี​ไป​ยัง​เมือง​กิททาอิม และ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น​ใน​ฐานะ​คน​ต่าง​ถิ่น​จนถึง​ทุก​วัน​นี้

4 โยนาธาน​บุตร​ของ​ซาอูล​มี​บุตร​ชาย​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ขา​พิการ เขา​อายุ​ห้า​ขวบ​เมื่อ​ข่าว​เรื่อง​ซาอูล​กับ​โยนาธาน​มา​จาก​ยิสเรเอล พี่​เลี้ยง​อุ้ม​เขา​หนี แต่​ขณะ​รีบ​หนี เขา​ตกลง​มา​จน​ขา​พิการ เด็ก​คน​นี้​ชื่อ​เมฟีโบเชท

5 เรคาบ​กับ​บาอานาห์​บุตร​ของ​ริมโมน​ชาว​เบเอโรท ออก​เดิน​ทาง​มา​ถึง​บ้าน​อิชโบเชท​ตอน​แดด​ร้อน​จัด ขณะ​ที่​เขา​กำลัง​พัก​ผ่อน​ตอน​เที่ยง 6 ทั้ง​สอง​เข้าไป​ถึง​กลาง​บ้าน​ทำ​ที​ว่า​จะ​ไป​เอา​ข้าว​สาลี แล้ว​แทง​อิชโบเชท​ที่​ลำ​ตัว จาก​นั้น​เรคาบ​กับ​บาอานาห์​น้อง​ชาย​ก็​หนี​ไป 7 เมื่อ​ทั้ง​สอง​เข้าไป​ใน​บ้าน อิชโบเชท​นอน​อยู่​บน​เตียง​ใน​ห้อง​นอน พวก​เขา​เข้า​ทำร้าย​และ​ฆ่า​เขา ตัด​ศีรษะ แล้ว​นำ​ศีรษะ​ติดตัว​ไป เดิน​ทาง​ผ่าน​อาราบาห์​ตลอด​คืน 8 พวก​เขา​นำ​ศีรษะ​ของ​อิชโบเชท​มาหา​ดาวิด​ที่​เฮโบรน และ​ทูล​กษัตริย์​ว่า “นี่​คือ​ศีรษะ​ของ​อิชโบเชท​บุตร​ซาอูล ศัตรู​ของ​ท่าน​ผู้​หมาย​เอา​ชีวิต​ท่าน วัน​นี้​พระยาห์เวห์​ทรง​แก้​แค้น​ซาอูล​กับ​ลูก​หลาน​ของ​เขา* ให้​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​แล้ว”

9 ดาวิด​ตอบ​เรคาบ​กับ​บาอานาห์​น้อง​ชาย ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​ริมโมน​ชาว​เบเอโรท​ว่า “พระยาห์เวห์​ผู้ทรง​ช่วย​ชีวิต​ข้า​ให้​พ้น​จาก​ความ​ทุกข์​ยาก​ทั้ง​ปวง​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่​ฉันใด 10 เมื่อ​มี​คน​มาบ​อก​ข้า​ว่า ‘ซาอูล​ตาย​แล้ว’ และ​คิด​ว่า​นำ​ข่าวดี​มา ข้า​กลับ​จับ​เขา​ฆ่า​ที่​ศิกลาก นั่น​คือ​รางวัล​ที่​ข้า​ให้​เขา​สำหรับ​ข่าว​นั้น 11 แล้ว​เมื่อ​คน​ชั่ว​ฆ่า​คน​ชอบ​ธรรม​ใน​บ้าน​ของ​เขา​เอง​ขณะ​นอน​บน​เตียง ข้า​จะ​ไม่​เรียก​ร้อง​ให้​พวก​เจ้า​ชดใช้​ด้วย​ชีวิต และ​กำจัด​พวก​เจ้า​ไป​จาก​แผ่น​ดิน​หรือ?” 12 ดาวิด​สั่ง​ชายหนุ่ม​ของ​เขา พวก​เขา​จึง​ฆ่า​คน​ทั้ง​สอง ตัด​มือ​และ​เท้า​ของ​คน​ทั้ง​สอง แล้ว​แขวน​ร่าง​ไว้​ข้าง​สระ​น้ำ​ใน​เฮโบรน ส่วน​ศีรษะ​ของ​อิชโบเชท พวก​เขา​นำ​ไป​ฝัง​ใน​ที่​ฝัง​ศพ​ของ​อับเนอร์​ที่​เฮโบรน

5

1 จาก​นั้น​ชน​เผ่า​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​มาหา​ดาวิด​ที่​เฮโบรน และ​กล่าว​ว่า “พวก​เรา​เป็น​เลือด​เนื้อ​เดียว​กับ​ท่าน 2 ใน​อดีต แม้​ซาอูล​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​เรา ท่าน​ก็​เป็น​ผู้นำ​อิสราเอล​ออก​ไป​และ​กลับ​มา พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ท่าน​ว่า ‘เจ้า​จะ​เป็น​ผู้​เลี้ยง​แกะ​ให้​ประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา และ​เจ้า​จะ​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​อิสราเอล’ ” 3 ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​จึง​มา​พบ​กษัตริย์​ที่​เฮโบรน กษัตริย์​ดาวิด​ทำ​พันธสัญญา​กับ​พวก​เขา​ที่​นั่น​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ แล้ว​พวก​เขา​เจิม​ดาวิด​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล

4 ดาวิด​มีอายุ​สามสิบ​ปี​เมื่อ​เริ่ม​ครอง​ราชย์ และ​ครอง​ราชย์​สี่​สิบ​ปี 5 ท่าน​ครอง​ราชย์​เหนือ​ยูดาห์​ที่​เฮโบรน​เจ็ด​ปี​กับ​หก​เดือน และ​ครอง​ราชย์​เหนือ​อิสราเอล​กับ​ยูดาห์​ทั้งหมด​ที่​เยรูซาเล็ม​สามสิบ​สาม​ปี

6 กษัตริย์​กับ​คน​ของ​ท่าน​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​สู้​กับ​ชาว​เยบุส​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​นั้น ชาว​เยบุส​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า “แม้แต่​คน​ตาบอด​กับ​คน​ขา​พิการ​ก็​กัน​เจ้า​ไม่​ให้​เข้า​มา​ได้” เพราะ​คิด​ว่า​ดาวิด​ไม่มี​ทาง​เข้าไป​ได้ 7 แต่​ดาวิด​ยึด​ป้อม​ปราการ​ศิโยน​ได้ ที่​นั่น​คือ​เมือง​ของ​ดาวิด 8 วัน​นั้น​ดาวิด​กล่าว​ว่า “ใคร​จะ​โจมตี​ชาว​เยบุส ให้​ขึ้น​ไป​ทาง​รางน้ำ​แล้ว​โจมตี​คน​ขา​พิการ​และ​คน​ตาบอด​เหล่า​นั้น​ที่​ดาวิด​เกลียด​ชัง” ด้วย​เหตุ​นี้​จึง​มี​คำ​กล่าว​ว่า “คน​ตาบอด​กับ​คน​ขา​พิการ​เข้าไป​ใน​บ้าน​ไม่​ได้”

9 ดาวิด​อาศัย​อยู่​ใน​ป้อม​ปราการ​และ​เรียก​ที่​นั่น​ว่า​เมือง​ของ​ดาวิด ท่าน​สร้าง​สิ่ง​ก่อสร้าง​โดย​รอบ จาก​มิลโล​เข้าไป​ด้าน​ใน 10 ดาวิด​ยิ่ง​ใหญ่​ขึ้น​เรื่อย ๆ เพราะ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​กองทัพ​สถิต​กับ​ท่าน 11 ฮีราม​กษัตริย์​เมือง​ไทระ​ส่ง​ทูต​มา​หา​ดาวิด พร้อม​ไม้​สน​ซี​ดาร์ ช่างไม้ และ​ช่าง​ก่อ​หิน พวก​เขา​สร้าง​บ้าน​ให้​ดาวิด 12 ดาวิด​ตระหนัก​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​ตั้ง​ท่าน​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล และ​ทรง​ยก​อาณาจักร​ของ​ท่าน​ให้​สูง​ขึ้น​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​ประชาชน​อิสราเอล​ของ​พระองค์

13 หลัง​จาก​ดาวิด​ย้าย​จาก​เฮโบรน​มา​เยรูซาเล็ม ท่าน​รับ​นาง​สนม​และ​ภรรยา​เพิ่ม​อีก​จาก​เยรูซาเล็ม และ​ท่าน​มี​บุตร​ชาย​และ​บุตร​สาว​เพิ่ม​อีก 14 บุตร​ของ​ท่าน​ที่​เกิด​ใน​เยรูซาเล็ม​มีชื่อ​ดังนี้ ชัมมู​อา โชบับ นาธัน โซโลมอน 15 อิบ​ฮาร์ เอ​ลี​ชู​อา เนเฟก ยา​เฟีย 16 เอ​ลี​ชา​มา เอ​ลี​ยาดา และ​เอลีเฟเลท

17 เมื่อ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้ยิน​ว่า​ดาวิด​ได้​รับ​การ​เจิม​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล พวก​เขา​ทั้งหมด​ก็​ยก​ทัพ​ขึ้น​ไป​ตาม​หา​ดาวิด ดาวิด​ทราบ​ข่าว​จึง​ลง​ไป​ยัง​ป้อม​ปราการ 18 ชาว​ฟีลิสเตีย​มา​ถึง​และ​กระจาย​กำลัง​อยู่​ใน​หุบเขา​เรฟาอิม 19 ดาวิด​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพระองค์​ควร​ยก​ทัพ​ขึ้น​ไป​สู้​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​หรือ​ไม่? พระองค์​จะ​ทรง​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​ข้าพระองค์​หรือ?”

พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​ดาวิด​ว่า “จง​ขึ้น​ไป เรา​จะ​มอบ​ชาว​ฟีลิสเตีย​ไว้​ใน​มือ​เจ้า​แน่นอน”

20 ดาวิด​ไป​ถึง​บา​อัล​เปรา​ซิม​และ​โจมตี​พวก​เขา​ที่​นั่น ท่าน​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​ทะลวง​ศัตรู​ของ​ข้า​ต่อ​หน้า​ข้า ราวกับ​น้ำ​ที่​ทะลัก​ผ่าน​ช่อง​แตก” ท่าน​จึง​เรียก​ที่​นั่น​ว่า​บา​อัล​เปรา​ซิม* 21 ชาว​ฟีลิสเตีย​ทิ้ง​รูป​เคารพ​ไว้​ที่​นั่น ดาวิด​กับ​คน​ของ​เขา​จึง​นำ​รูป​เหล่า​นั้น​ไป

22 ชาว​ฟีลิสเตีย​ยก​ทัพ​ขึ้น​มา​อีก​ครั้ง และ​กระจาย​กำลัง​อยู่​ใน​หุบเขา​เรฟาอิม 23 เมื่อ​ดาวิด​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์ พระองค์​ตรัส​ว่า “อย่า​ขึ้น​ไป จง​อ้อม​ไป​ด้าน​หลัง​พวก​เขา แล้ว​เข้า​โจมตี​ทาง​ด้าน​หน้า​ต้น​หม่อน 24 เมื่อ​เจ้า​ได้ยิน​เสียง​ย่าง​เท้า​บน​ยอด​ต้น​หม่อน จง​รีบ​ลงมือ เพราะ​เมื่อ​นั้น​พระยาห์เวห์​ได้​ออก​ไป​นำ​หน้า​เจ้า​แล้ว​เพื่อ​โจมตี​กองทัพ​ชาว​ฟีลิสเตีย”

25 ดาวิด​ทำ​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา และ​โจมตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตั้งแต่​เกบา​ไป​จนถึง​เกเซอร์

6

1 ดาวิด​รวบรวม​ทหาร​ที่​คัด​เลือก​แล้ว​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​อีก​ครั้ง จำนวน​สาม​หมื่น​คน 2 ดาวิด​กับ​ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ออก​จาก​บาอาเลยูดาห์ เพื่อ​อัญเชิญ​หีบ​ของ​พระเจ้า​จาก​ที่​นั่น หีบ​นี้​เรียก​ขาน​ด้วย​พระนาม คือ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์​จอมทัพ ผู้​ประทับ​เหนือ​เครูบ 3 พวก​เขา​วาง​หีบ​ของ​พระเจ้า​บน​เกวียน​ใหม่ แล้ว​นำ​ออก​จาก​บ้าน​อาบีนาดับ​ที่​ตั้ง​อยู่​บน​เนิน​เขา อุสซาห์​กับ​อาหิโย​บุตร​ชาย​ของ​อาบีนาดับ​เป็น​ผู้​ขับ​เกวียน​ใหม่​นั้น 4 พวก​เขา​นำ​หีบ​ของ​พระเจ้า​ออก​จาก​บ้าน​อาบีนาดับ​บน​เนิน​เขา โดย​อาหิโย​เดิน​นำ​หน้า​หีบ 5 ดาวิด​กับ​วงศ์​วาน​อิสราเอล​ทั้งหมด​บรรเลง​ดนตรี​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ ด้วย​เครื่อง​ดนตรี​ทุก​ชนิด​ที่​ทำ​จาก​ไม้​สน​ไซเปรส ทั้ง​พิณ เครื่อง​สาย รำมะนา กรับ และ​ฉาบ

6 เมื่อ​มา​ถึง​ลาน​นวด​ข้าว​ของ​นา​โคน วัว​สะดุด อุสซาห์​จึง​ยื่น​มือ​ไป​จับ​หีบ​ของ​พระเจ้า​ไว้ 7 พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว​อุสซาห์ และ​พระเจ้า​ทรง​ตี​เขา​ที่​นั่น​เพราะ​ความ​ผิด​ของ​เขา เขา​จึง​ตาย​ข้าง​หีบ​ของ​พระเจ้า 8 ดาวิด​ขุ่น​เคือง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ปะทุ​พระพิโรธ​ต่อ​อุสซาห์ จึง​เรียก​สถาน​ที่​นั้น​ว่า​เปเรศอุสซาห์* ซึ่ง​ยัง​เรียก​กัน​เช่น​นี้​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ 9 วัน​นั้น​ดาวิด​กลัว​พระยาห์เวห์​และ​กล่าว​ว่า “หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​มา​อยู่​กับ​ข้า​ได้​อย่างไร?” 10 ดาวิด​จึง​ไม่​ยอม​นำ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​ไป​ไว้​กับ​ท่าน​ใน​เมือง​ของ​ดาวิด แต่​ดาวิด​นำ​หีบ​ไป​ไว้​ที่​บ้าน​โอเบดเอโดม​ชาว​กัท 11 หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​ที่​บ้าน​โอเบดเอโดม​ชาว​กัท​สาม​เดือน พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​โอเบดเอโดม​และ​ทุก​คนใน​บ้าน​ของ​เขา 12 มี​คน​ทูล​กษัตริย์​ดาวิด​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​ครอบครัว​โอเบดเอโดม​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​มี เพราะ​หีบ​ของ​พระเจ้า”

ดาวิด​จึง​ไป​รับ​หีบ​ของ​พระเจ้า​จาก​บ้าน​โอเบดเอโดม แล้ว​นำ​ขึ้น​มายัง​เมือง​ของ​ดาวิด​ด้วย​ความ​ยินดี 13 เมื่อ​คน​หาม​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​เดิน​ไป​ได้​หก​ก้าว ดาวิด​ก็​ถวาย​วัว​ตัว​หนึ่ง​กับ​ลูกวัว​ที่​ขุน​ไว้​เป็น​เครื่องบูชา 14 ดาวิด​เต้นรำ​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์​สุด​กำลัง โดย​สวม​เอ​โฟด​ผ้า​ลินิน 15 ดาวิด​กับ​วงศ์​วาน​อิสราเอล​ทั้งหมด​นำ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​ขึ้น​มา พร้อม​เสียง​โห่​ร้อง​และ​เสียง​แตร

16 ขณะ​ที่​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​เข้า​มา​ใน​เมือง​ของ​ดาวิด มีคาล​บุตร​สาว​ของ​ซาอูล​มอง​ออก​มา​ทาง​หน้าต่าง นาง​เห็น​กษัตริย์​ดาวิด​กระโดด​โลด​เต้น​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ แล้ว​ก็​ดู​หมิ่น​ท่าน​อยู่​ใน​ใจ 17 พวก​เขา​นำ​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​เข้า​มา​และ​ตั้ง​ไว้​ตรง​ที่​จัด​ไว้​กลาง​กระโจม​ที่​ดาวิด​กาง​ไว้​สำหรับ​หีบ จาก​นั้น​ดาวิด​ถวาย​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​และ​เครื่องบูชาแห่งสันติ​ต่อ​พระยาห์เวห์ 18 เมื่อ​ดาวิด​ถวาย​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​และ​เครื่องบูชาแห่งสันติ​เสร็จ​แล้ว ท่าน​ให้​พร​ประชาชน​ใน​พระนาม​พระยาห์เวห์​จอมทัพ 19 ท่าน​แจก​ขนมปัง อินทผลัม และ​ลูกเกด​ให้​ประชาชน​อิสราเอล​ทั้งหมด ทั้ง​ชาย​และ​หญิง คนละ​ส่วน จาก​นั้น​ทุก​คน​ก็​กลับ​บ้าน​ของ​ตน

20 ดาวิด​กลับ​ไป​ให้​พร​แก่​ครอบครัว​ของ​ตน มีคาล​บุตร​สาว​ซาอูล​ออก​มา​พบ​ท่าน​แล้ว​พูด​ว่า “วัน​นี้​กษัตริย์​อิสราเอล​ช่าง​ดู​มี​เกียรติ​เสีย​จริง! ท่าน​เปิด​เผย​ร่างกาย​ต่อ​หน้า​สาว​ใช้​ของ​บรรดา​ข้า​รับ​ใช้​ของ​ท่าน ราวกับ​คน​ไร้​ค่า​เปิด​เผย​ร่างกาย​อย่าง​ไม่​อาย!”

21 ดาวิด​ตอบ​มีคาล​ว่า “ข้า​ทำ​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ ผู้ทรง​เลือก​ข้า​มากกว่า​พ่อ​ของ​เจ้า​และ​วงศ์​วาน​ทั้งหมด​ของ​เขา ให้​ข้า​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​ประชาชน​ของ​พระยาห์เวห์ คือ​เหนือ​อิสราเอล ข้า​จะ​เฉลิม​ฉลอง​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ 22 ข้า​จะ​ยอม​ให้​ตัว​เอง​ดู​ไร้​เกียรติ​ยิ่ง​กว่า​นี้ และ​จะ​เห็น​ว่า​ตน​ต่ำต้อย แต่​สาว​ใช้​ที่​เจ้า​พูด​ถึง​จะ​ให้​เกียรติ​ข้า”

23 มีคาล​บุตร​สาว​ของ​ซาอูล​ไม่มี​บุตร​จนถึง​วัน​ตาย

7

1 เมื่อ​กษัตริย์​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ตน และ​พระยาห์เวห์​ประทาน​ความ​สงบ​จาก​ศัตรู​รอบ​ด้าน​ให้​ท่าน​แล้ว 2 กษัตริย์​พูด​กับ​นาธัน​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า “ข้า​อยู่​ใน​บ้าน​ที่​สร้าง​ด้วย​ไม้​สน​ซี​ดาร์ แต่​หีบ​ของ​พระเจ้า​กลับ​อยู่ภายใน​ม่าน​กระโจม”

3 นาธัน​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “ท่าน​คิด​จะ​ทำ​อะไร​ก็​ทำ​เถิด เพราะ​พระยาห์เวห์​สถิต​กับ​ท่าน”

4 แต่​ใน​คืน​นั้น​เอง พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​นาธัน​ว่า 5 “จง​ไป​บอก​ดาวิด​ผู้รับใช้​ของ​เรา​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้ “เจ้า​จะ​สร้าง​บ้าน​ให้​เรา​อาศัย​หรือ? 6 ตั้งแต่​วัน​ที่​เรา​พา​ชาว​อิสราเอล​ขึ้น​มา​จาก​อียิปต์​จนถึง​วัน​นี้ เรา​ไม่​เคย​อาศัย​ใน​บ้าน แต่เดินทาง​อยู่​ใน​กระโจม​และ​พลับพลา 7 ตลอด​ทุก​แห่ง​ที่​เรา​เดิน​ทาง​ไป​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด เรา​เคย​พูด​กับ​ผู้​ใด​จาก​ชน​เผ่า​อิสราเอล​ที่​เรา​สั่ง​ให้​เลี้ยง​ดูประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา​สัก​คำ​ไหม​ว่า ‘ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​ไม่​สร้าง​บ้าน​ไม้​สน​ซี​ดาร์​ให้​เรา?’ ” ’ 8 ฉะนั้น​จง​บอก​ดาวิด​ผู้รับใช้​ของ​เรา​ว่า ‘พระยาห์เวห์​จอมทัพ​ตรัส​ดังนี้ “เรา​นำ​เจ้า​มา​จาก​คอก​แกะ ขณะ​เจ้า​เดิน​ตาม​ฝูง​แกะ ให้​เป็น​ผู้นำ​เหนือประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา 9 เรา​อยู่​กับ​เจ้า​ทุก​แห่ง​ที่​เจ้า​ไป และ​กำจัด​ศัตรู​ทั้งหมด​ให้​พ้น​หน้า​เจ้า เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​มีชื่อ​เสียง​ยิ่ง​ใหญ่​เทียบ​เท่า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​บน​แผ่น​ดิน​โลก 10 เรา​จะ​กำหนด​ที่​ให้ประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา​และให้​พวกเขา​หยั่งราก​อยู่​ที่นั่น เพื่อ​ให้​พวก​เขา​อาศัย​อยู่​ใน​ที่​ของ​ตน ไม่​ต้อง​ถูก​ย้าย​ไป​อีก คน​ชั่ว​จะ​ไม่​ข่มเหง​พวก​เขา​เหมือน​แต่​ก่อน​อีก 11 และ​อย่าง​ที่​เคย​เกิด​ขึ้น​ตั้งแต่​สมัย​ที่​เรา​แต่ง​ตั้ง​ผู้​วินิจฉัย​ให้​ปกครองประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา เรา​จะ​ให้​เจ้า​พัก​จาก​ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​เจ้า ยิ่ง​กว่า​นั้นพระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เจ้า​ว่า พระยาห์เวห์​จะ​สร้าง​วงศ์​วาน​ให้​เจ้า 12 เมื่อ​วัน​เวลา​ของ​เจ้า​ครบ​แล้ว​และ​เจ้า​นอน​หลับ​ไป​กับ​บรรพบุรุษ เรา​จะ​ตั้งผู้สืบเชื้อสาย​ที่​เกิด​จาก​ตัว​เจ้า​เอง​ให้​สืบ​ต่อ และ​จะ​สถาปนา​อาณาจักร​ของ​เขา 13 เขา​จะ​สร้าง​บ้าน​สำหรับ​นาม​ของ​เรา และ​เรา​จะ​สถาปนา​บัลลังก์​แห่ง​อาณาจักร​ของ​เขา​ไว้​ตลอด​ไป 14 เรา​จะ​เป็น​พ่อ​ของ​เขา และ​เขา​จะ​เป็น​ลูก​ของ​เรา ถ้า​เขา​ทำ​ผิด เรา​จะ​ตี​สอน​เขา​ด้วย​ไม้​เรียว​ของ​มนุษย์​และ​การ​เฆี่ยน​ตีจาก​มนุษย์ 15 แต่​ความ​เมตตา​ของ​เรา​จะ​ไม่​จาก​เขา​ไป เหมือน​ที่​เรา​ถอน​ความ​เมตตา​จาก​ซาอูล ผู้​ที่​เรา​ปลด​ออก​ไป​ให้​พ้น​หน้า​เจ้า 16 วงศ์​วาน​และ​อาณาจักร​ของ​เจ้า​จะ​มั่นคง​อยู่​ต่อ​หน้า​เจ้า​ตลอด​ไป บัลลังก์​ของ​เจ้า​จะ​ตั้ง​มั่น​ตลอด​ไป” ’ ” 17 นาธัน​บอก​ดาวิด​ทุก​ถ้อยคำ​ตาม​นิมิต​ทั้งหมด​นี้

18 กษัตริย์​ดาวิด​เข้าไป​นั่ง​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ แล้ว​กล่าว​ว่า “ข้าพระองค์​เป็น​ใคร​เล่า ข้าแต่​องค์เจ้า* พระยาห์เวห์ และ​วงศ์​วาน​ของ​ข้าพระองค์​เป็น​อะไร พระองค์​จึง​ทรง​พา​ข้าพระองค์​มา​ถึง​ขั้น​นี้? 19 เรื่อง​นี้​ยัง​เป็น​เรื่อง​เล็ก​น้อย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระองค์ ข้าแต่​องค์เจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์​ยัง​ตรัส​ถึง​วงศ์​วาน​ของ​ผู้รับใช้​พระองค์​ใน​อนาคต​อีก​ยาวนาน นี่​เป็น​เรื่อง​ของ​มนุษย์​ด้วย​หรือ ข้าแต่​องค์เจ้า พระยาห์เวห์! 20 ดาวิด​จะ​ทูล​อะไร​ต่อ​พระองค์​ได้​อีก? พระองค์​ทรง​รู้จัก​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​อยู่​แล้ว ข้าแต่​องค์เจ้า พระยาห์เวห์ 21 เพื่อ​เห็น​แก่​พระดำรัส​ของ​พระองค์ และ​ตามพ​ระ​ประสงค์​ของ​พระองค์ พระองค์​ทรง​ทำ​สิ่ง​ยิ่ง​ใหญ่​ทั้งหมด​นี้​ให้​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​รู้ 22 ฉะนั้น​พระองค์​ทรง​ยิ่ง​ใหญ่ พระยาห์เวห์​พระเจ้า ตาม​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​ได้ยิน​ด้วย​หู​ของ​เรา​เอง ไม่มี​ใคร​เหมือน​พระองค์ และ​ไม่มี​พระเจ้า​อื่น​นอกจาก​พระองค์ 23 มี​ชนชาติ​ใด​ใน​โลก​เหมือนประชาชน​อิสราเอล​ของ​พระองค์ ที่​พระเจ้า​ทรง​ไป​ไถ่​ไว้​เป็นประชาชน​ของ​พระองค์​เอง เพื่อ​สร้าง​พระนาม​ให้​เป็น​ที่​รู้จัก และ​ทรง​ทำ​สิ่ง​ยิ่ง​ใหญ่​เพื่อ​พระองค์​กับ​สิ่ง​น่า​เกรง​ขาม​เพื่อ​แผ่น​ดิน​ของ​พระองค์ ต่อหน้า​ประชาชน​ของ​พระองค์​ซึ่ง​พระองค์​ทรง​ไถ่​ออก​จาก​อียิปต์ จาก​บรรดา​ชนชาติ​และ​พระ​ของ​พวก​เขา? 24 พระองค์​ทรง​สถาปนา​อิสราเอล​ให้​เป็นประชาชน​ของ​พระองค์​เอง​ตลอด​ไป และ​พระองค์ พระยาห์เวห์ ก็​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา

25 “บัดนี้ พระยาห์เวห์​พระเจ้า ขอ​ทรง​ยืนยัน​พระดำรัส​ที่​ตรัส​ถึง​ผู้รับใช้​และ​วงศ์​วาน​ของ​ผู้รับใช้​พระองค์​ไว้​ตลอด​ไป และ​ทรง​ทำ​ตาม​ที่​ตรัส 26 เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์​จะ​ได้​รับ​การ​ยกย่อง​ตลอด​ไป และ​คน​ทั้ง​หลาย​จะ​กล่าว​ว่า ‘พระยาห์เวห์​จอมทัพ​ทรง​เป็น​พระเจ้า​เหนือ​อิสราเอล และ​วงศ์​วาน​ของ​ดาวิด​ผู้รับใช้​พระองค์​จะ​มั่นคง​ต่อ​พระพักตร์​พระองค์’ 27 เพราะ​พระองค์ พระยาห์เวห์​จอมทัพ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล ทรง​เปิด​เผย​แก่​ผู้รับใช้​พระองค์​ว่า ‘เรา​จะ​สร้าง​วงศ์​วาน​ให้​เจ้า’ ผู้รับใช้​ของ​พระองค์จึง​กล้า​ทูล​คำ​วิงวอน​นี้​ต่อ​พระองค์

28 “บัดนี้ ข้าแต่​องค์เจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้า พระดำรัส​ของ​พระองค์​เป็น​ความ​จริง และ​พระองค์​ทรง​สัญญา​สิ่ง​ดี​นี้​แก่​ผู้รับใช้​พระองค์ 29 ขอ​พระองค์​ทรง​ยินดี​ประทาน​พร​แก่​วงศ์วาน​ของ​ผู้รับใช้​พระองค์ ให้​ดำรง​อยู่​ต่อ​พระพักตร์​พระองค์​ตลอด​ไป เพราะ​พระองค์ องค์เจ้า พระยาห์เวห์ ได้​ตรัส​ไว้​แล้ว ขอ​ให้​วงศ์​วาน​ผู้รับใช้​พระองค์​ได้​รับ​พร​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป”

8

1 หลัง​จาก​นั้น​ดาวิด​โจมตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ปราบ​พวก​เขา ท่าน​ชิง​อำนาจ​ควบคุม​นคร​หลัก​จาก​ชาว​ฟีลิสเตีย 2 ท่าน​ปราบ​ชาว​โมอับ ให้​พวก​เขา​นอน​ลง​กับ​พื้น แล้ว​ใช้​เชือก​วัด​พวกเขา​เป็น​ช่วง ๆ วัด​สอง​ช่วง​ให้​ประหาร อีก​หนึ่ง​ช่วง​เต็ม​ให้​ไว้ชีวิต ชาว​โมอับ​กลาย​เป็น​ข้า​รับ​ใช้​ของ​ดาวิด​และ​นำ​เครื่อง​บรรณาการ​มา​ถวาย

3 ดาวิด​ยัง​โจมตี​ฮาดัดเอเซอร์​บุตร​เรโหบ กษัตริย์​แห่ง​โศบาห์ ขณะ​ที่​เขา​กำลัง​ไป​กอบ​กู้​เขต​อำนาจ​ของ​ตน​ที่​แม่น้ำ 4 ดาวิด​จับ​พล​ม้า​ของ​เขา​ได้​หนึ่ง​พัน​เจ็ด​ร้อย​คน และ​ทหาร​ราบ​สอง​หมื่น​คน ดาวิด​ตัด​เอ็น​ขา​หลัง​ม้า​ลาก​รถ​รบ แต่​เหลือ​ไว้​พอ​สำหรับ​รถ​รบ​หนึ่ง​ร้อย​คัน 5 เมื่อ​ชาว​ซีเรีย​จาก​ดามัสกัส​มา​ช่วย​ฮาดัดเอเซอร์กษัตริย์​แห่ง​โศบาห์ ดาวิด​ฆ่า​ชาว​ซีเรีย​สอง​หมื่น​สอง​พัน​คน 6 ดาวิด​ตั้ง​กอง​ทหาร​ประจำ​การ​ใน​ซีเรีย​แถบ​ดามัสกัส ชาว​ซีเรีย​กลาย​เป็น​ข้า​รับ​ใช้​ของ​ดาวิด​และ​นำ​เครื่อง​บรรณาการ​มา​ถวาย พระยาห์เวห์​ประทาน​ชัยชนะ​แก่​ดาวิด​ทุก​แห่ง​ที่​ท่าน​ไป 7 ดาวิด​นำ​โล่​ทองคำ​ที่​ข้า​รับ​ใช้​ของ​ฮาดัดเอเซอร์​ถือ​มา​ไว้​ที่​เยรูซาเล็ม 8 กษัตริย์​ดาวิด​ยัง​นำ​ทองสัมฤทธิ์​จำนวน​มาก​มา​จาก​เบทาห์​และ​เบโรทัย เมือง​ของ​ฮาดัดเอเซอร์

9 เมื่อโทอิ กษัตริย์​แห่ง​ฮามัท​ได้ยิน​ว่า​ดาวิด​โจมตี​กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​ฮาดัดเอเซอร์ 10 โทอิ​จึง​ส่ง​โยรัม​บุตร​ชาย​ไป​หา​กษัตริย์​ดาวิด เพื่อ​ทักทาย​และ​อวยพร​ท่าน​ที่​ได้​ต่อสู้​และ​ชนะ​ฮาดัดเอเซอร์ เพราะ​ฮาดัดเอเซอร์​ทำ​สงคราม​กับ​โทอิ โยรัม​นำ​ภาชนะ​เงิน ภาชนะ​ทองคำ และ​ภาชนะ​ทองสัมฤทธิ์​มา​ด้วย 11 กษัตริย์​ดาวิด​ถวาย​สิ่ง​เหล่า​นี้​แด่​พระยาห์เวห์ พร้อม​เงิน​และ​ทองคำ​ที่​ท่าน​ถวาย​จาก​ทุก​ชนชาติ​ที่​ท่าน​ปราบ​ได้ 12 คือ​จาก​ซีเรีย โมอับ ชาว​อัมโมน ชาว​ฟีลิสเตีย อามาเลข และ​จาก​ของ​ที่​ปล้น​มา​จาก​ฮาดัดเอเซอร์บุตร​เรโหบ กษัตริย์​แห่ง​โศบาห์

13 ดาวิด​มีชื่อ​เสียง​เมื่อ​กลับ​จาก​การ​ฆ่า​ชาว​ซีเรีย​หนึ่ง​หมื่น​แปด​พัน​คนใน​หุบเขา​เกลือ 14 ท่าน​ตั้ง​กอง​ทหาร​ประจำ​การ​ใน​เอโดม และ​ตั้ง​กอง​ทหาร​ประจำ​การ​ทั่ว​เอโดม ชาว​เอโดม​ทั้งหมด​กลาย​เป็น​ข้า​รับ​ใช้​ของ​ดาวิด พระยาห์เวห์​ประทาน​ชัยชนะ​แก่​ดาวิด​ทุก​แห่ง​ที่​ท่าน​ไป

15 ดาวิด​ครอง​ราชย์​เหนือ​อิสราเอล​ทั้งหมด และ​ปกครอง​ประชาชน​ของ​ท่าน​ทุก​คน​ด้วยความ​ยุติธรรม​และ​ความ​ถูกต้อง 16 โยอาบ​บุตร​นาง​เศรุยาห์​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ เย​โฮ​ชา​ฟัท​บุตร​อาหิลูด​เป็น​ผู้​บันทึก​เหตุการณ์ 17 ศาโดก​บุตร​อาหิทูบ​กับ​อาหิเมเลค​บุตร​อาบียาธาร์​เป็น​ปุโรหิต เส​ไร​ยาห์​เป็น​อาลักษณ์ 18 เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา​เป็น​ผู้​บังคับ​บัญชา​ชาว​เคเรธี​และ​ชาว​เปเลธี ส่วน​บุตร​ชาย​ของ​ดาวิด​เป็น​เจ้า​หน้าที่​ชั้น​ผู้ใหญ่

9

1 ดาวิด​ถาม​ว่า “วงศ์​วาน​ซาอูล​ยัง​เหลือ​ใคร​อยู่​บ้าง​หรือ​ไม่? ข้า​อยาก​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​เขา​เพราะ​เห็น​แก่​โยนาธาน” 2 วงศ์​วาน​ซาอูล​มี​คนรับใช้​ชื่อ​ศิบา จึง​มี​คน​เรียก​เขา​มา​พบ​ดาวิด กษัตริย์​ถาม​ว่า “เจ้า​คือ​ศิบา​หรือ?”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เอง ผู้รับใช้​ของ​ท่าน”

3 กษัตริย์​ถาม​ว่า “วงศ์​วาน​ซาอูล​ยัง​เหลือ​ใคร​อีก​หรือ​ไม่? ข้า​จะ​ได้​แสดง​ความ​เมตตา​ของ​พระเจ้า​ต่อ​เขา”

ศิบา​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “โยนาธาน​ยัง​มี​บุตร​ชาย​คน​หนึ่ง ขา​ของ​เขา​พิการ”

4 กษัตริย์​ถาม​ว่า “เขา​อยู่​ที่ไหน?”

ศิบา​ตอบ​ว่า “เขา​อยู่​ที่บ้าน​มาคีร์ บุตร​อัมมีเอล ใน​โลเด​บาร์”

5 กษัตริย์​ดาวิด​จึง​ส่ง​คน​ไป​รับ​เขา​จากบ้าน​มาคีร์ บุตร​อัมมีเอล​ที่​โลเด​บาร์ 6 เมฟีโบเชท บุตร​ของ​โยนาธาน ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ซาอูล​มาหา​ดาวิด หมอบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น​แสดง​ความ​เคารพ ดาวิด​เรียก “เมฟีโบเชท?”

เขา​ตอบ​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​อยู่​นี่!”

7 ดาวิด​พูด​กับ​เขา​ว่า “อย่า​กลัว​เลย ข้า​จะ​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​เจ้า​อย่าง​แน่นอน​เพราะ​เห็น​แก่​โยนาธาน​พ่อ​ของ​เจ้า ข้า​จะ​คืน​ที่ดิน​ทั้งหมด​ของ​ซาอูล​ผู้​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า​ให้​เจ้า และ​เจ้า​จะ​กิน​อาหาร​ที่​โต๊ะ​ของ​ข้า​เป็น​ประจำ”

8 เมฟีโบเชท​ก้ม​ลง​กล่าว​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​เป็น​ใคร​เล่า ท่าน​จึง​ใส่ใจ​สุนัข​ตาย​อย่าง​ข้าพเจ้า?”

9 กษัตริย์​เรียก​ศิบา​คนรับใช้​ของ​ซาอูล​มา​แล้ว​บอก​ว่า “ทุก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​ซาอูล​และ​วงศ์​วาน​ของ​เขา ข้า​ยก​ให้​ลูก​หลาน​ของ​นาย​เจ้า​แล้ว 10 เจ้า บุตร​ชาย​ของ​เจ้า และ​คนรับใช้​ของ​เจ้า จง​เพาะ​ปลูก​ที่ดิน​นั้น​ให้​เขา แล้ว​นำ​ผลผลิต​มา​เพื่อ​ให้​ลูก​หลาน​ของ​นาย​เจ้า​มี​อาหาร​กิน แต่​เมฟีโบเชท​ลูก​หลาน​ของ​นาย​เจ้า​จะ​กิน​อาหาร​ที่​โต๊ะ​ของ​ข้า​เสมอ”

ศิบา​มี​บุตร​ชาย​สิบ​ห้า​คน​และ​คนรับใช้​ยี่สิบ​คน 11 ศิบา​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​จะ​ทำ​ทุก​อย่าง​ตาม​ที่​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​สั่ง” เมฟีโบเชท​จึง​กิน​อาหาร​ที่​โต๊ะ​ของ​กษัตริย์​เหมือน​บุตร​ชาย​คน​หนึ่ง​ของ​กษัตริย์ 12 เมฟีโบเชท​มีบุตรชาย​วัยเยาว์​ชื่อ​มีคา ทุก​คน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​ศิบา​เป็น​คนรับใช้​ของ​เมฟีโบเชท 13 เมฟีโบเชท​อาศัย​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม เพราะ​เขา​กิน​อาหาร​ที่​โต๊ะ​ของ​กษัตริย์​เป็น​ประจำ ขา​ทั้ง​สอง​ข้าง​ของ​เขา​พิการ

10

1 ต่อ​มา​กษัตริย์​ของ​ชาว​อัมโมน​สิ้น​ชีวิต ฮานูน​บุตร​ชาย​จึง​ขึ้น​ครอง​ราชย์​แทน 2 ดาวิด​กล่าว​ว่า “ข้า​จะ​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​ฮานูน​บุตร​นาหาช เหมือน​ที่​พ่อ​ของ​เขา​เคย​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​ข้า” ดาวิด​จึง​ส่ง​คนรับใช้​ไป​ปลอบ​ใจ​ฮานูน​เรื่อง​พ่อ​ของ​เขา คน​ของ​ดาวิด​เดิน​ทาง​เข้า​สู่​ดิน​แดน​ชาว​อัมโมน

3 แต่​บรรดา​ผู้นำ​ของ​ชาว​อัมโมน​พูด​กับ​ฮานูน​ผู้​เป็น​นาย​ว่า “ท่าน​คิด​ว่า​ดาวิด​ส่ง​คน​มา​ปลอบ​ใจ​เพราะ​ต้องการ​ให้​เกียรติ​พ่อ​ของ​ท่าน​จริง​หรือ? เขา​ส่ง​คน​มา​สำรวจ​เมือง สอดแนม และ​หา​ทาง​ทำลาย​เมือง​มิใช่​หรือ?”

4 ฮานูน​จึง​จับ​คน​ของ​ดาวิด โกน​เครา​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​แต่ละ​คน ตัด​เสื้อผ้า​ตรง​กลางจนถึง​บั้นท้าย แล้ว​ปล่อย​พวก​เขา​ไป 5 เมื่อ​มี​คน​บอก​ดาวิด ท่าน​ส่ง​คน​ไป​พบ​พวก​เขา เพราะ​ชาย​เหล่า​นั้น​อับอาย​มาก กษัตริย์​สั่ง​ว่า “อยู่​ที่​เยรีโค​จนกว่า​เครา​จะ​งอก​ขึ้น​ใหม่ แล้ว​ค่อย​กลับ​มา”

6 เมื่อ​ชาว​อัมโมน​รู้​ว่า​ตน​เป็น​ที่​ชิงชัง​ของ​ดาวิด พวก​เขา​จึง​ส่ง​คน​ไป​จ้าง​ทหาร​ราบ​ชาว​ซีเรีย​จาก​เบธเรโหบ​และ​โศบาห์​สอง​หมื่น​คน กษัตริย์​แห่ง​มาอาคาห์​พร้อม​คน​หนึ่ง​พัน​คน และ​คน​จาก​โท​บอีก​หนึ่ง​หมื่น​สอง​พัน​คน 7 ดาวิด​ทราบ​ข่าว​จึง​ส่ง​โยอาบ​กับ​กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​เหล่า​นักรบ​ผู้​กล้า​ออก​ไป 8 ชาว​อัมโมน​ออก​มา​ตั้ง​แนวรบ​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง ส่วน​ชาว​ซีเรีย​จาก​โศบาห์​และ​เรโหบ รวม​ทั้งคน​จาก​โทบ​และ​มาอาคาห์ ตั้ง​กำลัง​แยก​กัน​อยู่​ใน​ทุ่ง 9 โยอาบ​เห็น​ว่า​มี​ข้าศึก​ทั้ง​ด้าน​หน้า​และ​ด้าน​หลัง จึง​เลือก​ทหาร​ชั้น​ยอด​ของ​อิสราเอล​มา​จัด​แนวรบ​สู้​กับ​ชาว​ซีเรีย 10 ส่วน​ทหาร​ที่​เหลือ โยอาบ​มอบ​ให้​อาบีชัย​น้อง​ชาย​บัญชาการ​เพื่อ​ตั้ง​แนวรบ​สู้​กับ​ชาว​อัมโมน 11 โยอาบ​บอก​อาบีชัย​ว่า “ถ้า​ชาว​ซีเรีย​มี​กำลัง​มากกว่า​ข้า เจ้า​จง​มา​ช่วย​ข้า แต่​ถ้า​ชาว​อัมโมน​มี​กำลัง​มากกว่า​เจ้า ข้า​จะ​ไป​ช่วย​เจ้า 12 จง​กล้า​หาญ​และ​เข้ม​แข็ง​เพื่อ​ประชาชน​ของ​เรา​และ​เมือง​ต่าง ๆ ของ​พระเจ้า​ของ​เรา ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทรง​เห็น​ว่า​ดี” 13 โยอาบ​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​เข้า​โจมตี​ชาว​ซีเรีย ชาว​ซีเรีย​จึง​หนี​ไป​ต่อหน้า​โยอาบ 14 เมื่อ​ชาว​อัมโมน​เห็น​ว่า​ชาว​ซีเรีย​หนี​แล้ว พวก​เขา​ก็​หนี​อาบีชัย​เข้าไป​ใน​เมือง​เช่น​กัน โยอาบ​จึง​ถอน​ทัพ​จาก​ชาว​อัมโมน​และ​กลับ​เยรูซาเล็ม

15 เมื่อ​ชาว​ซีเรีย​เห็น​ว่า​ตน​พ่าย​แพ้​แก่​อิสราเอล พวก​เขา​ก็​รวม​กำลัง​กัน​อีก 16 ฮาดัดเอเซอร์​ส่ง​คน​ไป​เรียก​ชาว​ซีเรีย​ที่​อยู่​ฟาก​โน้น​ของ​แม่น้ำ​มา พวก​เขา​มา​ถึง​เฮ​ลาม โดย​มี​โชบัค​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​ของ​ฮาดัดเอเซอร์​นำ​ทัพ 17 เมื่อ​ดาวิด​ทราบ​ข่าว ท่าน​รวบรวม​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​ถึง​เฮ​ลาม ชาว​ซีเรีย​ตั้ง​แนวรบ​สู้​กับ​ดาวิด และ​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​ก็​รบ​กัน 18 ชาว​ซีเรีย​หนี​ไป​ต่อ​หน้า​อิสราเอล ดาวิด​ฆ่า​คน​ขับ​รถ​รบ​ชาว​ซีเรีย​เจ็ด​ร้อย​คน และ​พล​ม้า​สี่​หมื่น​คน ท่าน​ยัง​โจมตี​โชบัค​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​จน​เขา​ตาย​ที่​นั่น 19 เมื่อ​กษัตริย์​ทั้ง​หลาย​ที่​เป็น​ข้า​รับ​ใช้​ของ​ฮาดัดเอเซอร์​เห็น​ว่า​ตน​พ่าย​แพ้​แก่​อิสราเอล พวก​เขา​ก็​ทำ​สันติภาพ​กับ​อิสราเอล​และ​รับ​ใช้​อิสราเอล ชาว​ซีเรีย​จึง​ไม่​กล้า​ช่วย​ชาว​อัมโมน​อีก

11

1 เมื่อ​เวียน​มา​ถึง​ช่วง​เวลา​ของ​ปี​ที่​บรรดา​กษัตริย์​ออก​ไป​รบ ดาวิด​ส่ง​โยอาบ​พร้อม​คน​ของ​ท่าน​และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ออก​ไป พวก​เขา​ทำลาย​ชาว​อัมโมน​และ​ล้อม​เมือง​รับบาห์ แต่​ดาวิด​ยัง​อยู่​ที่​เยรูซาเล็ม 2 เย็น​วัน​หนึ่ง ดาวิด​ลุก​จาก​เตียง​แล้ว​เดิน​บน​หลังคา​วัง จาก​หลังคา​นั้น​ท่าน​เห็น​ผู้​หญิง​คน​หนึ่ง​กำลัง​อาบ​น้ำ นาง​งดงาม​มาก 3 ดาวิด​ส่ง​คน​ไป​ถาม​เรื่อง​นาง มี​คน​ตอบ​ว่า “นั่นบัทเชบา บุตรสาว​ของ​เอลีอัม ภรรยา​ของ​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​มิใช่​หรือ?”

4 ดาวิด​ส่ง​คน​ไป​พา​ตัว​นาง​มา นาง​มา​หา​ท่าน และ​ท่าน​ก็​หลับ​นอน​กับ​นาง (เพราะ​นาง​ได้​ชำระ​ตัว​ให้​พ้น​จาก​ความ​ไม่​สะอาด​แล้ว) จาก​นั้น​นาง​กลับ​บ้าน 5 นาง​ตั้ง​ครรภ์ จึง​ส่ง​ข่าว​ไป​บอก​ดาวิด​ว่า “ข้า​ตั้ง​ครรภ์”

6 ดาวิด​ส่ง​คำ​สั่ง​ถึง​โยอาบ​ว่า “ส่ง​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​มา​หา​ข้า” โยอาบ​จึง​ส่ง​อุรียาห์​มาหา​ดาวิด 7 เมื่อ​อุรียาห์​มา​ถึง ดาวิด​ถาม​ว่า​โยอาบ​เป็น​อย่างไร ผู้คน​เป็น​อย่างไร และ​สงคราม​คืบ​หน้า​อย่างไร 8 ดาวิด​บอก​อุรียาห์​ว่า “กลับ​บ้าน​ไป​ล้าง​เท้า​เถิด” อุรียาห์​ออก​จาก​วัง และ​กษัตริย์​ส่ง​ของ​กำนัล​ตาม​ไป​ให้​เขา 9 แต่​อุรียาห์​นอน​ที่ทาง​เข้า​วัง​กับ​คนรับใช้​ทั้งหมด​ของ​นาย ไม่​ได้​กลับ​บ้าน​ของ​ตน 10 มี​คน​ทูล​ดาวิด​ว่า “อุรียาห์​ไม่​ได้​กลับ​บ้าน” ดาวิด​จึง​ถาม​อุรียาห์​ว่า “เจ้า​เพิ่ง​กลับ​จาก​เดิน​ทาง​มิใช่​หรือ? ทำไม​ไม่​กลับ​บ้าน?”

11 อุรียาห์​ตอบ​ดาวิด​ว่า “หีบ อิสราเอล​และ​ยูดาห์ยัง​อยู่​ใน​กระโจม โยอาบ​นาย​ของ​ข้า​กับ​คน​ของ​ท่าน​ยัง​ตั้ง​ค่าย​ใน​ทุ่ง​โล่ง แล้ว​ข้า​จะ​กลับ​บ้าน​ไป​กิน​ดื่ม​และ​หลับ​นอน​กับ​ภรรยา​หรือ? ข้า​ขอ​สาบาน​ต่อ​ชีวิต​และ​ดวง​จิต​ของ​ท่าน​ว่า ข้า​จะ​ไม่​ทำ​เช่น​นั้น​แน่!”

12 ดาวิด​บอก​อุรียาห์​ว่า “อยู่​ที่​นี่​อีก​วัน​นี้​เถิด พรุ่ง​นี้​ข้า​จะ​ให้​เจ้า​กลับ​ไป” อุรียาห์​จึง​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม​วัน​นั้น​และ​วัน​ถัด​มา 13 ดาวิด​เรียก​อุรียาห์​มา​กิน​ดื่ม​ต่อ​หน้า​ท่าน และ​ทำให้​เขา​เมา พอ​ตก​เย็น​อุรียาห์​ออก​ไป​นอน​บน​ที่นอน​กับ​คนรับใช้​ของ​นาย แต่​ไม่​กลับ​บ้าน 14 เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น ดาวิด​เขียน​จดหมาย​ถึง​โยอาบ​และ​ฝาก​ไป​กับ​อุรียาห์ 15 ใน​จดหมาย​มี​คำ​สั่ง​ว่า “ให้​อุรียาห์​ไป​อยู่​แนว​หน้า​ตรง​ที่​การ​รบ​ดุ​เดือด​ที่สุด แล้ว​ถอน​กำลัง​ทิ้ง​เขา​ไว้ เพื่อ​ให้​เขา​ถูก​โจมตี​จน​ตาย”

16 ขณะ​ที่​โยอาบ​เฝ้า​ดู​เมือง เขา​จัด​ให้​อุรียาห์​อยู่​ตรง​จุด​ที่​รู้​ว่า​มี​นักรบ​ผู้​กล้า​ของ​ฝ่าย​ศัตรู 17 ทหาร​จาก​เมือง​ออก​มา​สู้​กับ​โยอาบ คน​ฝ่าย​ดาวิด​บาง​คน​ล้ม​ตาย รวม​ทั้ง​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​ด้วย 18 โยอาบ​ส่ง​ข่าว​ให้​ดาวิด​ทราบ​เรื่อง​สงคราม​ทั้งหมด 19 และสั่ง​ผู้นำสาร​ว่า “เมื่อ​เจ้า​รายงาน​เรื่อง​สงคราม​ทั้งหมด​ให้​กษัตริย์​ทราบ​แล้ว 20 ถ้า​กษัตริย์​กริ้ว​และ​ถาม​ว่า ‘ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​เข้าไป​สู้​ใกล้​เมือง? ไม่รู้​หรือ​ว่า​พวก​เขา​จะ​ยิง​ลง​มา​จาก​กำแพง? 21 ใคร​เป็น​คน​ฆ่า​อาบี​เม​เล​คบุตรเย​รุบเบเชท? ไม่ใช่​ผู้​หญิง​คน​หนึ่ง​โยน​หิน​โม่​ท่อน​บน​ลง​มา​จาก​กำแพง​ใส่​เขา​จน​เขา​ตาย​ที่​เธ​เบส​หรือ? ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​เข้าไป​ใกล้​กำแพง?’ เจ้า​จง​ตอบ​ว่า ‘อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ก็​ตาย​ด้วย’ ”

22 ผู้นำสาร​จึง​ไป​หา​ดาวิด และ​รายงาน​ทุก​เรื่อง​ตาม​ที่​โยอาบ​สั่ง​ให้​บอก 23 เขา​ทูล​ดาวิด​ว่า “คน​ของ​เมือง​มี​กำลัง​เหนือ​กว่า​เรา พวก​เขา​ออก​มา​สู้​กับ​เรา​ใน​ทุ่ง แต่​เรา​ตีโต้​จน​ไป​ถึง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง 24 แล้ว​พล​ธนู​บน​กำแพง​ก็​ยิง​ใส่​คน​ของ​ท่าน คน​ของ​กษัตริย์​บาง​คน​ตาย อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ก็​ตาย​ด้วย”

25 ดาวิด​บอก​ผู้นำสาร​ว่า “ไป​บอก​โยอาบ​ว่า ‘อย่า​ให้​เรื่อง​นี้​ทำให้​เจ้า​ขุ่นใจ เพราะ​ดาบ​กลืนกิน​คน​นี้​หรือ​คน​นั้น​ไม่​ต่างกัน จง​เร่ง​โจมตี​เมือง​ให้​หนัก​ขึ้น​และ​ทำลาย​เมือง​เสีย’ จง​ให้​กำลัง​ใจ​เขา”

26 เมื่อ​ภรรยา​ของ​อุรียาห์ได้ยิน​ว่า​อุรียาห์​สามี​ของ​นาง​ตาย​แล้ว นาง​ก็​ไว้​ทุกข์​ให้​เขา 27 หลัง​สิ้น​ระยะ​ไว้​ทุกข์ ดาวิด​ส่ง​คน​ไป​รับ​นาง​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ของ​ท่าน นาง​เป็น​ภรรยา​ของ​ท่าน​และ​คลอด​บุตร​ชาย แต่​สิ่ง​ที่​ดาวิด​ทำ​ไม่​เป็น​ที่​พอ​พระทัย​ของ​พระยาห์เวห์

12

1 พระยาห์เวห์​ส่ง​นาธัน​ไปหา​ดาวิด นาธัน​มา​ถึง​และ​เล่า​ว่า “ใน​เมือง​หนึ่ง​มี​ชาย​สอง​คน คน​หนึ่ง​มั่งมี อีก​คน​ยากจน 2 ชาย​มั่งมี​มี​แกะ​และ​วัว​มากมาย 3 ส่วน​ชาย​ยากจน​ไม่มี​อะไร​เลย​นอกจาก​ลูก​แกะ​ตัว​เมีย​ตัว​เล็ก ๆ หนึ่ง​ตัว​ที่​เขา​ซื้อ​มา​เลี้ยง มัน​เติบโต​มากับ​เขา​และ​ลูก ๆ ของ​เขา มัน​กิน​อาหาร​ของ​เขา​เอง ดื่ม​จาก​ถ้วย​ของ​เขา และ​นอน​ใน​อ้อมอก​เขา มัน​เป็น​เหมือน​ลูกสาว​ของ​เขา 4 วัน​หนึ่ง​มี​คน​เดิน​ทาง​มา​หา​ชาย​มั่งมี เขา​ไม่​อยาก​นำ​แกะ​หรือ​วัว​ของ​ตน​มา​ทำ​อาหาร​ให้​แขก จึง​เอา​ลูก​แกะ​ของ​ชาย​ยากจน​มา​ทำ​อาหาร​ให้​คน​ที่มา​หา”

5 ดาวิด​โกรธ​ชาย​คน​นั้น​อย่าง​มาก และ​พูด​กับ​นาธัน​ว่า “ข้า​ขอ​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทรง​พระชนม์​ว่า ชาย​ที่​ทำ​เช่นนี้​สมควร​ตาย! 6 เขา​ต้อง​ชดใช้​แกะ​สี่​เท่า เพราะ​เขา​ทำ​เช่น​นั้น​และ​ไม่มี​ความ​เมตตา!”

7 นาธัน​พูด​กับ​ดาวิด​ว่า “ท่าน​นั่น​แหละ​คือ​ชาย​คน​นั้น! พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ตรัส​ดังนี้ ‘เรา​เจิม​เจ้า​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล และ​ช่วย​เจ้า​ให้​พ้น​จาก​มือ​ซาอูล 8 เรา​มอบ​วงศ์วาน​ของ​นาย​เจ้า รวมทั้ง​ภรรยา​ของ​เขา​ให้​แก่​เจ้า และ​มอบ​วงศ์​วาน​อิสราเอล​กับ​ยูดาห์​ให้​เจ้า หาก​ยัง​น้อย​ไป เรา​ก็​จะ​ให้​เจ้า​มากกว่า​นี้​อีก 9 ทำไม​เจ้า​จึง​ดู​หมิ่น​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ โดย​ทำ​สิ่ง​ชั่ว​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระองค์? เจ้า​ใช้​ดาบ​สังหาร​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์ เอา​ภรรยา​ของ​เขา​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​เจ้า และ​ฆ่า​เขา​ด้วย​ดาบ​ของ​ชาว​อัมโมน 10 ดัง​นั้น​ดาบ​จะ​ไม่​ห่าง​จาก​วงศ์​วาน​ของ​เจ้า​เลย เพราะ​เจ้า​ได้​ดู​หมิ่น​เรา​และ​เอา​ภรรยา​ของ​อุรียาห์​ชาว​ฮิตไทต์​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​เจ้า’

11 “พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้ ‘เรา​จะ​ทำให้​ความ​ชั่ว​ร้าย​เกิด​ขึ้น​แก่​เจ้า​จาก​ใน​วงศ์​วาน​ของ​เจ้า​เอง เรา​จะ​เอา​ภรรยา​ของ​เจ้า​ไป​ต่อ​หน้า​ต่อตา​เจ้า​และ​ยก​ให้​คน​ใกล้​ตัว​เจ้า เขา​จะ​หลับ​นอน​กับ​ภรรยา​ของ​เจ้า​ท่ามกลาง​แสงแดด​นี้ 12 เจ้า​ทำ​เรื่อง​นี้​อย่าง​ลับ ๆ แต่​เรา​จะ​ทำ​เรื่อง​นี้​ต่อ​หน้า​อิสราเอล​ทั้งหมด​และ​ต่อ​หน้า​ดวง​อาทิตย์’ ”

13 ดาวิด​พูด​กับ​นาธัน​ว่า “ข้า​ทำบาป​ต่อ​พระยาห์เวห์​แล้ว”

นาธัน​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​ยกโทษ​บาป​ของ​ท่าน​แล้ว ท่าน​จะ​ไม่​ตาย 14 แต่​เพราะ​การก​ระ​ทำ​นี้​ของ​ท่าน​เปิด​โอกาส​อย่าง​มาก​ให้​ศัตรู​ของ​พระยาห์เวห์​กล่าว​หมิ่น​ประมาท บุตร​ของ​ท่าน​ที่​เพิ่ง​เกิด​มา​จะ​ต้อง​ตาย​แน่” 15 แล้ว​นาธัน​ก็​กลับ​บ้าน

พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​บุตร​ที่​ภรรยา​ของ​อุรียาห์​คลอด​ให้​ดาวิด​ล้มป่วย​หนัก 16 ดาวิด​วิงวอน​พระเจ้า​เพื่อ​เด็ก​คน​นั้น ท่าน​อด​อาหาร​และ​เข้าไป​นอน​บน​พื้น​ดิน​ตลอด​คืน 17 ผู้​อาวุโส​ใน​บ้าน​ของ​ท่าน​เข้า​มา​ยืน​ข้าง ๆ เพื่อ​พยุง​ท่าน​ขึ้น​จาก​พื้น แต่​ท่าน​ไม่​ยอม และ​ไม่​กิน​อาหาร​กับ​พวก​เขา 18 วัน​ที่​เจ็ด​เด็ก​ก็​ตาย คนรับใช้​ของ​ดาวิด​ไม่​กล้า​บอก เพราะ​พูด​กัน​ว่า “ตอน​เด็ก​ยัง​มี​ชีวิต เรา​พูด​กับ​ท่าน ท่าน​ก็​ไม่​ยอม​ฟัง หาก​บอก​ว่า​เด็ก​ตาย​แล้ว ท่าน​อาจ​ทำร้าย​ตนเอง​ก็ได้”

19 แต่​ดาวิด​เห็น​คนรับใช้​กระซิบ​กระซาบ​กัน จึง​รู้​ว่า​เด็ก​ตาย​แล้ว ท่าน​ถาม​พวก​เขา​ว่า “เด็ก​ตาย​แล้ว​หรือ?”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “ตาย​แล้ว”

20 ดาวิด​จึง​ลุก​ขึ้น​จาก​พื้น อาบ​น้ำ ชโลม​น้ำมัน และ​เปลี่ยน​เสื้อผ้า แล้วเข้า​ไป​ใน​ที่​ประทับ​ของ​พระยาห์เวห์​เพื่อ​นมัสการ จาก​นั้น​ท่าน​กลับ​บ้าน​ของ​ตน ขอ​อาหาร คนรับใช้​จึง​ยก​มา​ให้ และ​ท่าน​ก็​กิน 21 คนรับใช้​ถาม​ว่า “ทำไม​ท่าน​ทำ​อย่าง​นี้? ตอน​เด็ก​ยัง​มี​ชีวิต ท่าน​อด​อาหาร​และ​ร้องไห้ แต่​พอ​เด็ก​ตาย ท่าน​กลับ​ลุก​ขึ้น​กิน​อาหาร”

22 ดาวิด​ตอบ​ว่า “ตอน​เด็ก​ยัง​มี​ชีวิต ข้า​อด​อาหาร​และ​ร้องไห้ เพราะ​คิด​ว่า ‘ใคร​จะ​รู้? พระยาห์เวห์​อาจ​ทรง​เมตตา​ข้า​ให้​เด็ก​มี​ชีวิต​อยู่​ก็ได้’ 23 แต่​ตอน​นี้​เขา​ตาย​แล้ว ข้า​จะ​อด​อาหาร​ไป​ทำไม? ข้า​พา​เขา​กลับ​มา​ได้​หรือ? วัน​หนึ่ง​ข้า​จะ​ไป​หา​เขา แต่​เขา​จะ​ไม่​กลับ​มา​หา​ข้า”

24 ดาวิดปลอบใจ​บัทเชบา​ผู้​เป็น​ภรรยา แล้ว​เข้าไป​หลับ​นอน​กับ​นาง นาง​คลอด​บุตร​ชาย และ​ดาวิด​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​โซโลมอน พระยาห์เวห์​ทรง​รัก​เด็ก​คน​นี้ 25 พระองค์​จึง​ส่ง​ข่าว​ผ่าน​นาธัน​ผู้เผยพระวจนะ และ​ตั้ง​ชื่อ​เด็ก​ว่า​เยดีดิยาห์* เพราะ​เห็น​แก่​พระยาห์เวห์

26 ฝ่าย​โยอาบ​สู้​รบ​กับ​เมือง​รับบาห์​ของ​ชาว​อัมโมน และ​ยึด​นครหลวง​ได้ 27 โยอาบ​ส่ง​ผู้นำสาร​ไป​หา​ดาวิด​พร้อม​ข้อความ​ว่า “ข้า​สู้​รบ​กับ​เมือง​รับบาห์​และ​ยึด​เมือง​ที่​มี​แหล่ง​น้ำ​ได้​แล้ว 28 บัดนี้​จง​รวบรวม​ผู้คน​ที่​เหลือ มา​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​เมือง​และ​ยึด​เมือง​เสีย มิ​ฉะนั้น​ข้า​จะ​ยึด​เมือง​เอง แล้ว​เมือง​นี้​จะ​ถูก​เรียก​ตาม​ชื่อ​ข้า”

29 ดาวิด​รวบรวม​คน​ทั้งหมด​ไป​ยัง​รับบาห์ ต่อสู้​และ​ยึด​เมือง​ได้ 30 ท่าน​ถอด​มงกุฎ​จาก​ศีรษะ​กษัตริย์​ของ​พวก​เขา มงกุฎ​นั้น​หนัก​หนึ่ง​ตะ​ลัน​ต์† ทำ​ด้วย​ทองคำ​และ​ประดับ​อัญมณี แล้ว​มี​ผู้​นำ​มา​สวม​บน​ศีรษะ​ของ​ดาวิด ท่าน​นำ​ของ​ที่​ปล้น​ได้​จำนวน​มาก​ออก​จาก​เมือง 31 ท่าน​นำ​คนใน​เมือง​ออก​มา​และ​ให้​ทำงาน​ด้วย​เลื่อย เหล็ก​แหลม และ​ขวาน​เหล็ก ทั้ง​ยัง​ให้​ทำงาน​ที่​เตา​เผา​อิฐ ท่าน​ทำ​เช่น​นี้​กับ​เมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาว​อัมโมน จาก​นั้น​ดาวิด​กับ​คน​ทั้งหมด​กลับ​เยรูซาเล็ม

13

1 ต่อ​มาอับซาโลม บุตร​ของ​ดาวิด มี​น้อง​สาว​คน​งาม​ชื่อ​ทามาร์ และอัมโนน บุตร​ของ​ดาวิด รัก​นาง 2 อัมโนน​ทุกข์​ใจ​เพราะ​ทามาร์​น้อง​สาว​จน​ล้ม​ป่วย นาง​ยัง​เป็น​หญิง​พรหมจารี และอัมโนน​คิด​ว่า​เป็น​เรื่อง​ยาก​ที่​จะ​ล่วงเกิน​นาง 3 อัมโนน​มี​เพื่อน​ชื่อ​โยนาดับ เป็น​บุตร​ของ​ชิเมอาห์​ผู้​เป็น​พี่​น้อง​กับ​ดาวิด โยนาดับ​เป็น​คน​เจ้า​เล่ห์​มาก 4 โยนาดับ​ถาม​เขา​ว่า “เจ้า​เป็น​บุตร​กษัตริย์ ทำไม​ถึง​เศร้า​หมอง​อยู่​ทุก​วัน? เล่า​ให้​ข้า​ฟังได้​ไหม?”

อัมโนน​ตอบ​ว่า “ข้า​รัก​ทามาร์ น้อง​สาว​ของ​อับซาโลม​ผู้​เป็น​พี่​น้อง​กับ​ข้า”

5 โยนาดับ​บอก​ว่า “ไป​นอน​บน​เตียง​แล้ว​แกล้ง​ป่วย เมื่อ​พ่อ​เจ้า​มา​เยี่ยม จง​บอก​ว่า ‘โปรด​ให้​ทามาร์​น้อง​สาว​ข้า​นำ​ขนมปัง​มา​ให้​ข้า​กิน และ​เตรียม​อาหาร​ต่อ​หน้า​ข้า เพื่อ​ข้า​จะ​ได้​เห็น​และ​กิน​จาก​มือ​ของ​นาง’ ”

6 อัมโนน​จึง​นอน​แกล้ง​ป่วย เมื่อ​กษัตริย์​มา​เยี่ยม เขา​ทูล​ว่า “โปรด​ให้​ทามาร์​น้อง​สาว​ข้า​มา​ทำ​ขนม​สัก​สอง​ชิ้น​ต่อ​หน้า​ข้า เพื่อ​ข้า​จะ​ได้​กิน​จาก​มือ​ของ​นาง”

7 ดาวิด​ส่ง​คำ​สั่ง​ไป​หา​ทามาร์​ที่​บ้าน​ว่า “ไป​บ้าน​อัมโนน​พี่​ชาย​เจ้า​และ​ทำ​อาหาร​ให้​เขา​เถิด” 8 ทามาร์​จึง​ไป​บ้าน​อัมโนน​พี่​ชาย ขณะ​นั้น​เขา​นอน​อยู่ นาง​นำ​แป้ง​มา​นวด ปั้น​เป็น​ขนม​ต่อ​หน้า​เขา แล้ว​อบ 9 นาง​ยก​กระทะ​มา​เท​ขนม​ให้​เขา แต่​เขา​ไม่​ยอม​กิน อัมโนน​สั่ง​ว่า “ให้​ทุก​คน​ออก​ไป​จาก​ห้อง​ข้า” ทุก​คน​จึง​ออก​ไป 10 อัมโนน​บอก​ทามาร์​ว่า “เอา​อาหาร​เข้า​มา​ใน​ห้อง ข้า​จะ​กิน​จาก​มือ​เจ้า” ทามาร์​จึง​นำ​ขนม​ที่​ทำ​ไว้​เข้าไป​ให้​อัมโนน​พี่​ชาย​ใน​ห้อง 11 เมื่อ​นาง​ยื่น​ขนม​ให้​เขา​กิน เขา​กลับ​จับ​ตัวนาง​และ​พูด​ว่า “น้อง​สาว มา​เถิด มา​หลับ​นอน​กับ​ข้า!”

12 นาง​ตอบ​ว่า “อย่า​เลย พี่​ชาย อย่า​บังคับ​ข้า! เรื่อง​อย่าง​นี้​ไม่​ควร​เกิด​ขึ้น​ใน​อิสราเอล อย่า​ทำ​เรื่อง​โง่​เขลา​เช่น​นี้! 13 แล้ว​ข้า​จะ​เอา​ความ​อับอาย​ไป​ไว้​ที่ไหน? ส่วน​พี่​ก็​จะ​กลาย​เป็น​คน​โง่​เขลา​คน​หนึ่ง​ใน​อิสราเอล ขอ​ให้​ไป​ทูล​กษัตริย์​เถิด ท่าน​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​ที่​จะ​ยก​ข้า​ให้​พี่”

14 แต่​อัมโนน​ไม่​ฟัง​นาง เขา​มี​กำลัง​มากกว่า จึง​ใช้​กำลัง​ข่มขืน​นาง 15 จาก​นั้น​อัมโนน​เกลียด​นาง​อย่าง​รุนแรง ความ​เกลียด​ชัง​ที่​เขา​มี​ต่อ​นาง​มากกว่า​ความ​รัก​ที่​เคย​มี เขา​พูด​กับ​นาง​ว่า “ลุก​ขึ้น ออก​ไป!”

16 นาง​ตอบ​ว่า “ไม่​ได้! การ​ไล่​ข้า​ออก​ไป​อย่าง​นี้​เป็น​ความ​ผิด​ที่​ร้าย​แรง​กว่า​สิ่ง​ที่​พี่​ทำ​กับ​ข้า​เสีย​อีก!”

แต่​เขา​ไม่​ยอม​ฟัง 17 เขา​เรียก​คนรับใช้​ที่​คอย​ปรนนิบัติ​มา​สั่ง​ว่า “ไล่​ผู้​หญิง​คน​นี้​ออก​ไป​จาก​ข้า แล้ว​ลงกลอน​ประตู​ตาม​หลัง​นาง”

18 ทามาร์​สวม​เสื้อ​คลุม​หลาก​สี ซึ่ง​เป็น​เสื้อ​ที่​บรรดา​บุตร​สาว​กษัตริย์​ที่​ยัง​เป็น​หญิง​พรหมจารี​สวม​กัน คนรับใช้​ของ​อัมโนน​จึง​พา​นาง​ออก​ไป​และ​ลงกลอน​ประตู 19 ทามาร์​เอา​ขี้​เถ้า​โรย​ศีรษะ ฉีก​เสื้อ​คลุม​หลาก​สี​ที่​สวม​อยู่ เอา​มือ​กุม​ศีรษะ แล้ว​เดิน​ร้องไห้​เสียง​ดัง​ไป​ตาม​ทาง 20 อับซาโลม​พี่​ชาย​ถาม​นาง​ว่า “อัมโนน​พี่ชาย​ล่วงเกิน​เจ้า​แล้ว​หรือ? ตอน​นี้​เงียบ​ไว้​ก่อน​นะ​น้อง เขา​ก็​เป็น​พี่​ชาย​ของ​เจ้า อย่า​ใส่ใจ​เรื่อง​นี้”

ทามาร์​จึง​อยู่​ใน​บ้าน​อับซาโลม​พี่​ชาย​อย่าง​โดด​เดี่ยว 21 เมื่อ​กษัตริย์​ดาวิด​ทราบ​เรื่อง​ทั้งหมด ท่าน​โกรธ​มาก 22 อับซาโลม​ไม่​พูด​กับ​อัมโนน​ทั้ง​ดี​และ​ร้าย เพราะ​เขา​เกลียด​อัมโนน​ที่​ข่มขืน​ทามาร์​น้อง​สาว​ของ​ตน

23 สอง​ปี​เต็ม​ต่อ​มา อับซาโลม​จัด​งาน​ตัด​ขน​แกะ​ที่​บาอัลฮาโซร์​ใกล้​เอฟราอิม และ​เชิญ​บุตร​ชาย​ทุก​คน​ของ​กษัตริย์​ไป 24 อับซาโลม​เข้า​เฝ้า​กษัตริย์​แล้ว​ทูล​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​กำลัง​จัด​งาน​ตัด​ขน​แกะ ขอ​เชิญ​กษัตริย์​กับ​คน​ของ​ท่าน​ไป​ด้วย”

25 กษัตริย์​ตอบ​อับซาโลม​ว่า “อย่า​เลย ลูก​เอ๋ย ถ้า​พวก​เรา​ไป​กัน​หมด จะ​เป็น​ภาระ​ให้​เจ้า” อับซาโลม​รบเร้า แต่​กษัตริย์​ไม่​ยอม​ไป เพียงแต่​ให้พร​เขา

26 อับซาโลม​จึง​ทูล​ว่า “ถ้า​เช่น​นั้น ขอ​ให้​อัมโนน​พี่​ชาย​ข้า​ไป​กับ​พวก​เรา​ด้วย”

กษัตริย์​ถาม​ว่า “ทำไม​เขา​ต้อง​ไป​กับ​เจ้า?”

27 แต่​อับซาโลม​รบเร้า​จน​กษัตริย์​ยอม​ให้​อัมโนน​กับ​บุตร​ชาย​ทุก​คน​ของ​กษัตริย์​ไป​ด้วย 28 อับซาโลม​สั่ง​คนรับใช้​ว่า “คอย​ดู​ให้​ดี เมื่อ​อัมโนน​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​จน​ร่าเริง และ​ข้า​บอก​ว่า ‘จง​ฟัน​อัมโนน’ พวก​เจ้า​ก็​ฆ่า​เขา อย่า​กลัว ข้า​เอง​เป็น​คน​สั่ง​มิใช่​หรือ? จง​กล้า​หาญ​และ​เข้ม​แข็ง!”

29 คนรับใช้​ของ​อับซาโลม​ทำ​กับ​อัมโนน​ตาม​คำ​สั่ง บุตร​ชาย​กษัตริย์​ทุก​คน​จึง​ลุก​ขึ้น ขึ้น​ล่อ​ของ​ตน​และ​หนี​ไป

30 ระหว่าง​ที่​พวก​เขา​ยัง​เดิน​ทาง มี​ข่าว​มา​ถึง​ดาวิด​ว่า “อับซาโลม​ฆ่า​บุตร​ชาย​ของ​กษัตริย์​ทุก​คน​แล้ว ไม่มี​ใคร​รอด​เลย!”

31 กษัตริย์​ลุก​ขึ้น​ฉีก​เสื้อผ้า​และ​นอน​ลง​บน​พื้น คนรับใช้​ทุก​คน​ก็​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ โดย​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน​ด้วย 32 โยนาดับ บุตร​ของ​ชิเมอาห์ ผู้​เป็น​พี่​น้อง​กับ​ดาวิด​ทูล​ว่า “นาย​ของ​ข้า​อย่า​เพิ่ง​คิด​ว่า​บุตร​ชาย​ของ​กษัตริย์​ทุก​คน​ถูก​ฆ่า มี​เพียง​อัมโนน​ที่​ตาย อับซาโลม​วางแผน​เรื่อง​นี้​ไว้​ตั้งแต่​วัน​ที่​อัมโนน​ข่มขืน​ทามาร์​น้อง​สาว​ของ​เขา 33 ดัง​นั้น​ขอ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​อย่า​คิด​ว่า​บุตร​ชาย​ทุก​คน​ตาย มี​เพียง​อัมโนน​ที่​ตาย​เท่านั้น” 34 ฝ่าย​อับซาโลม​หนี​ไป ชายหนุ่ม​ที่​เฝ้า​ยาม​เงย​หน้า​ขึ้น​มอง เห็น​คน​จำนวน​มาก​กำลัง​มา​ตาม​ทาง​ลาด​ของ​เนิน​เขา​ด้าน​หลัง​เขา 35 โยนาดับ​จึง​ทูล​กษัตริย์​ว่า “บุตร​ชาย​ของ​กษัตริย์​กลับ​มา​แล้ว! เป็น​อย่าง​ที่​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​บอก” 36 ทันที​ที่​เขา​พูด​จบ บุตร​ชาย​กษัตริย์​ก็​มา​ถึง ร้องไห้​เสียง​ดัง กษัตริย์​กับ​คนรับใช้​ทุก​คน​ก็​ร้องไห้​อย่าง​หนัก

37 อับซาโลม​หนี​ไป​หาทัลมัย บุตร​อัมมีฮูร์ กษัตริย์​แห่ง​เกชูร์ ดาวิด​ไว้​ทุกข์​ให้​บุตร​ชาย​ทุก​วัน 38 อับซาโลม​หนี​ไป​เกชูร์​และ​อยู่​ที่​นั่น​สาม​ปี 39 กษัตริย์​ดาวิด​คิดถึง​อับซาโลม​และ​อยาก​ไป​หา เพราะ​ท่าน​คลาย​ความ​เศร้า​เรื่อง​อัมโนน​ที่​ตาย​ไป​แล้ว

14

1 โยอาบ บุตร​นาง​เศรุยาห์​สังเกต​ว่า​กษัตริย์​มี​ใจ​คิดถึง​อับซาโลม 2 โยอาบ​จึง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​หญิง​ฉลาด​คน​หนึ่ง​จาก​เทโคอา แล้ว​บอก​นาง​ว่า “จง​ทำ​ที​เป็น​คน​ไว้​ทุกข์ สวม​เสื้อผ้า​ไว้​ทุกข์ อย่า​ชโลม​น้ำมัน ทำตัว​เหมือน​หญิง​ที่​ไว้​ทุกข์​ให้​ผู้​ตาย​มา​นาน 3 เข้าไป​หา​กษัตริย์ แล้ว​พูด​ตาม​ที่​ข้า​จะ​บอก” โยอาบ​จึง​บอก​ถ้อยคำ​ที่​นาง​ต้อง​พูด

4 หญิง​ชาว​เทโคอา​เข้า​เฝ้า​กษัตริย์ หมอบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น​แสดง​ความ​เคารพ แล้ว​ร้อง​ว่า “กษัตริย์​เจ้าข้า โปรด​ช่วย​ด้วย!”

5 กษัตริย์​ถาม​นาง​ว่า “เจ้า​มี​เรื่อง​อะไร?”

นาง​ตอบ​ว่า “ข้า​เป็น​หญิง​ม่าย สามี​ของ​ข้า​ตาย​แล้ว 6 ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​มี​บุตร​ชาย​สอง​คน วัน​หนึ่ง​พวก​เขา​ทะเลาะ​กัน​ใน​ทุ่ง ไม่มี​ใคร​แยก​ออก คน​หนึ่ง​จึง​ทำร้าย​อีก​คนจน​ตาย 7 ตอน​นี้​ญาติ​ทั้ง​ครอบครัว​ลุก​ขึ้น​ต่อ​ต้าน​ข้า พวก​เขา​บอก​ว่า ‘ส่ง​คน​ที่​ฆ่า​พี่​น้อง​มา เรา​จะ​ฆ่า​เขา​ชดใช้​ชีวิต​พี่​น้อง​ที่​เขา​ฆ่า และ​จะ​กำจัด​ทายาท​คน​นั้น​ด้วย’ ถ้า​ทำ​อย่าง​นั้น​ก็​เท่ากับ​ดับ​ถ่าน​ไฟ​ก้อน​สุดท้าย​ที่​เหลือ​อยู่​ของ​ข้า ไม่​ให้​สามี​ของ​ข้า​มี​ทั้ง​ชื่อ​และ​ลูก​หลาน​เหลือ​อยู่​บน​แผ่น​ดิน”

8 กษัตริย์​บอก​นาง​ว่า “กลับ​บ้าน​ไป​เถิด ข้า​จะ​ออก​คำ​สั่ง​เรื่อง​ของ​เจ้า”

9 หญิง​ชาว​เทโคอา​ทูล​กษัตริย์​ว่า “นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ ขอ​ให้​ความ​ผิด​ตก​อยู่​กับ​ข้า​และ​วงศ์​วาน​พ่อ​ของ​ข้า ส่วน​กษัตริย์​กับ​บัลลังก์​ของ​ท่าน​ขอ​ให้​ปราศจาก​ความ​ผิด”

10 กษัตริย์​ตรัส​ว่า “ใคร​พูด​อะไร​กับ​เจ้า ก็​พา​เขา​มา​หา​ข้า เขา​จะ​ไม่​รบกวน​เจ้า​อีก”

11 นาง​ทูล​ว่า “ขอ​กษัตริย์​ทรง​ระลึก​ถึง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน เพื่อ​ผู้​ล้าง​แค้น​เลือด​จะ​ไม่​ทำลาย​อีก มิ​ฉะนั้น​พวก​เขา​จะ​ฆ่า​ลูกชาย​ของ​ข้า”

กษัตริย์​ตอบ​ว่า “ข้า​ขอ​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทรง​พระชนม์​ว่า เส้น​ผม​ของ​ลูก​เจ้า​จะ​ไม่​ตก​ถึง​พื้น​แม้แต่​เส้น​เดียว”

12 นาง​ทูล​ว่า “ขอ​ให้​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​พูด​กับ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​อีก​สัก​คำ”

ท่าน​ตอบ​ว่า “พูด​มา”

13 นาง​จึง​ทูล​ว่า “เหตุ​ใด​ท่าน​จึง​วางแผน​ทำ​เช่น​นี้​ต่อประชาชน​ของ​พระเจ้า? เมื่อ​กษัตริย์​ตรัส​เช่น​นั้น ท่าน​ก็​เหมือน​ผู้​มี​ความ​ผิด เพราะ​ไม่​พา​คน​ที่​ถูก​ขับ​ไล่​กลับ​บ้าน 14 เรา​ทุก​คน​ต้อง​ตาย เหมือน​น้ำ​ที่​หก​ลงพื้น​แล้ว​เก็บ​คืน​ไม่​ได้ พระเจ้า​ไม่​ได้​ทรง​เอา​ชีวิต​ไป แต่​ทรง​หา​ทาง​ไม่​ให้​คน​ที่​ถูก​ขับ​ไล่​ต้อง​ถูก​ตัดขาด​จาก​พระองค์ 15 ที่​ข้า​มา​พูด​เรื่อง​นี้​กับ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ ก็​เพราะ​ผู้คน​ทำให้​ข้า​กลัว ข้า​จึง​คิด​ว่า ‘ข้า​จะ​ลอง​ทูล​กษัตริย์ บางที​ท่าน​อาจ​ทำ​ตาม​คำร้อง​ขอ​ของ​ผู้รับใช้’ 16 เพราะ​กษัตริย์​จะ​ทรง​ฟัง​และ​ช่วย​ข้า​พ้น​จาก​มือ​คน​ที่​คิด​จะ​กำจัดข้า​กับ​บุตรชาย​ของ​ข้า​ให้​หมด​ไป​จาก​มรดก​ซึ่ง​เป็น​ของ​พระเจ้า 17 ข้า​คิด​ว่า ‘ขอ​ให้​คำ​ตรัส​ของ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​นำ​ความ​สงบ​มา เพราะ​นาย​ของ​ข้า​แยกแยะ​ดี​ชั่ว​ได้​เหมือน​ทูต​สวรรค์​ของ​พระเจ้า ขอ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​สถิต​กับ​ท่าน’ ”

18 กษัตริย์​ตรัส​กับ​หญิง​นั้น​ว่า “ข้า​จะ​ถาม​อะไร​เจ้า​อย่าง​หนึ่ง อย่า​ปิดบัง​ข้า”

นาง​ตอบ​ว่า “เชิญ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​ตรัส​เถิด”

19 กษัตริย์​ถาม​ว่า “โยอาบ​อยู่​เบื้อง​หลัง​เรื่อง​นี้​ทั้งหมด​ใช่​ไหม?”

นาง​ตอบ​ว่า “ข้า​ขอ​สาบาน​ต่อ​ชีวิต​ของ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ ไม่มี​ใคร​บ่ายเบี่ยง​จาก​สิ่ง​ที่​ท่าน​ตรัส​ได้​เลย โยอาบ​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​เป็น​ผู้​ขอ​ให้​ข้า​ทำ และ​สอน​ให้​ข้า​พูด​ทุก​คำ​นี้ 20 โยอาบ​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ทำ​เช่น​นี้​เพื่อ​ให้ท่า​นม​อง​เรื่อง​นี้​ใน​อีก​แง่​หนึ่ง นาย​ของ​ข้า​ฉลาด​เหมือน​ทูต​สวรรค์​ของ​พระเจ้า รู้​ทุก​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​บน​แผ่น​ดิน”

21 กษัตริย์​บอก​โยอาบ​ว่า “ข้า​ตกลง​ตาม​คำขอ​แล้ว ไปพา​อับซาโลม​ชายหนุ่ม​นั้น​กลับ​มา”

22 โยอาบ​หมอบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น​แสดง​ความ​เคารพ​และให้พร​แก่​กษัตริย์ แล้ว​กล่าว​ว่า “วัน​นี้​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​รู้​ว่า​ข้า​เป็น​ที่​โปรดปราน​ใน​สายตา​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ เพราะ​ท่าน​ทำ​ตาม​คำขอ​ของ​ผู้รับใช้”

23 โยอาบ​จึง​ไป​เกชูร์​และ​พา​อับซาโลม​กลับ​เยรูซาเล็ม 24 แต่​กษัตริย์​สั่ง​ว่า “ให้​เขา​กลับ​ไป​อยู่​บ้าน​ของ​ตน อย่า​ให้​มา​เห็น​หน้า​ข้า” อับซาโลม​จึง​กลับ​บ้าน​และ​ไม่​ได้​พบ​หน้า​กษัตริย์ 25 ทั่ว​อิสราเอล​ไม่มี​ใคร​ได้​รับคำ​ชม​เรื่อง​รูป​โฉม​มาก​เท่า​อับซาโลม ตั้งแต่​ฝ่าเท้า​ถึง​ศีรษะ เขา​ไม่มี​ตำหนิ​เลย 26 เมื่อ​อับซาโลม​ตัด​ผม (เขา​ตัด​ทุก​ปลาย​ปี​เพราะ​ผม​หนัก) เขา​ชั่ง​ผม​ที่​ตัด​ได้​สอง​ร้อย​เชเขล* ตาม​มาตรา​ชั่ง​ของ​กษัตริย์ 27 อับซาโลม​มี​บุตร​ชาย​สาม​คน และ​บุตร​สาว​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ทามาร์ นาง​มี​ใบหน้า​งดงาม 28 อับซาโลม​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม​สอง​ปี​เต็ม​โดย​ไม่​ได้​พบ​หน้า​กษัตริย์ 29 เขา​ส่ง​คน​ไป​เรียก​โยอาบ​เพื่อ​จะ​ให้​โยอาบ​ไป​หา​กษัตริย์ แต่​โยอาบ​ไม่​ยอม​มา เขา​ส่ง​คน​ไป​อีก​ครั้ง โยอาบ​ก็​ยัง​ไม่​ยอม​มา 30 อับซาโลม​จึง​สั่ง​คนรับใช้​ว่า “ทุ่ง​ของ​โยอาบ​อยู่​ข้าง​ทุ่ง​ข้า เขา​ปลูก​ข้าว​บาร์เลย์​ไว้ ไป​จุด​ไฟ​เผา​เสีย” คนรับใช้​ของ​อับซาโลม​จึง​เผา​ทุ่ง​นั้น

31 โยอาบ​จึง​มา​หา​อับซาโลม​ที่​บ้าน​แล้ว​ถาม​ว่า “ทำไม​คน​ของ​เจ้า​จึง​เผา​ทุ่ง​ของ​ข้า?”

32 อับซาโลม​ตอบ​ว่า “ข้า​เรียก​เจ้า​มา​เพื่อ​จะ​ให้​ไป​บอก​กษัตริย์​ว่า ‘ข้า​กลับ​มา​จาก​เกชูร์​ทำไม? อยู่​ที่​นั่น​ยัง​จะ​ดี​กว่า ตอน​นี้​ขอ​ให้​ข้า​ได้​พบ​หน้า​กษัตริย์ และ​ถ้า​ข้า​มี​ความ​ผิด ก็​ให้​ท่าน​ฆ่า​ข้า​เสีย’ ”

33 โยอาบ​ไป​บอก​กษัตริย์ เมื่อ​กษัตริย์​เรียก​อับซาโลม​มา เขา​ก็​เข้า​เฝ้า​และ​หมอบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น​ต่อ​หน้า​กษัตริย์ กษัตริย์​จูบ​อับซาโลม

15

1 หลัง​จาก​นั้น​อับซาโลม​จัดหา​รถ​รบ​และ​ม้า​ไว้​ใช้​เอง พร้อม​ชาย​ห้า​สิบ​คน​วิ่ง​นำ​หน้า 2 เขา​ตื่น​แต่​เช้า​ไป​ยืน​ข้าง​ทาง​ที่​ประตู​เมือง เมื่อ​ใคร​มี​คดี​จะ​ไป​ขอ​ให้​กษัตริย์​ตัดสิน อับซาโลม​ก็​เรียก​มา​ถาม​ว่า “เจ้า​มา​จาก​เมือง​ไหน?”

คน​นั้น​ตอบ​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​มา​จาก​ชน​เผ่า​หนึ่ง​ใน​อิสราเอล”

3 อับซาโลม​บอก​เขา​ว่า “เรื่อง​ของ​เจ้ามี​เหตุผล​และ​ถูกต้อง แต่​กษัตริย์​ไม่​ได้​ตั้ง​ใคร​มา​รับ​ฟัง​คดี​ของ​เจ้า” 4 แล้ว​อับซาโลม​ก็​พูด​ว่า “ถ้า​มี​ใคร​ตั้ง​ข้า​เป็น​ผู้​พิพากษา​ใน​แผ่น​ดิน​ก็​ดี​สิ ทุก​คน​ที่​มี​คดี​หรือ​ข้อ​พิพาท​จะ​ได้​มา​หา​ข้า และ​ข้า​จะ​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​เขา!” 5 เมื่อ​ใคร​เข้า​มา​ใกล้​เพื่อ​จะ​ก้ม​คำนับ​เขา อับซาโลม​ก็​ยื่น​มือ​ไป​จับ​ตัว​แล้ว​จูบ​คน​นั้น 6 อับซาโลม​ทำ​อย่าง​นี้​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​ที่มา​ขอ​ให้​กษัตริย์​ตัดสิน​คดี เขา​จึง​ชิง​ใจ​ชาว​อิสราเอล​ไป

7 เมื่อ​ครบ​สี่​สิบ​ปี อับซาโลม​ทูล​กษัตริย์​ว่า “ขอ​ให้​ข้า​ไป​ที่​เฮโบรน​เพื่อ​ทำ​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​ที่​ข้า​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 8 ตอน​อยู่​ที่​เกชูร์​ใน​ซีเรีย ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ปฏิญาณ​ไว้​ว่า ‘ถ้า​พระยาห์เวห์​ทรง​นำ​ข้า​กลับ​เยรูซาเล็ม ข้า​จะ​ปรนนิบัติ​พระยาห์เวห์’ ”

9 กษัตริย์​ตอบ​ว่า “ไป​โดย​สันติ​เถิด”

อับซาโลม​จึง​ไป​เฮโบรน 10 แต่​อับซาโลม​ส่ง​สายลับ​ไป​ตาม​ชน​เผ่า​ต่าง ๆ ทั่ว​อิสราเอล พร้อม​คำ​สั่ง​ว่า “พอได้​ยิน​เสียง​แตร ให้​ประกาศ​ว่า ‘อับซาโลม​เป็น​กษัตริย์​ที่​เฮโบรน​แล้ว!’ ”

11 ชาย​สอง​ร้อย​คน​ที่​อับซาโลม​เชิญ​จาก​เยรูซาเล็ม​เดิน​ทาง​ไป​กับ​เขา​โดย​ไม่​ระแวง​อะไร และ​ไม่รู้​เรื่อง​แผนการ 12 อับซาโลม​ส่ง​คน​ไป​ตาม​อาหิโธเฟล​ชาว​กิโลห์ ที่​ปรึกษา​ของ​ดาวิด​จาก​เมือง​กิโลห์ ขณะ​กำลัง​ถวาย​เครื่องบูชา การ​กบฏ​มี​กำลัง​มาก​ขึ้น เพราะ​มี​คน​เข้า​ร่วม​ฝ่าย​อับซาโลม​เพิ่ม​ขึ้น​เรื่อย ๆ 13 ผู้นำสาร​มา​บอก​ดาวิด​ว่า “ชาว​อิสราเอล​หัน​ใจ​ไป​หา​อับซาโลม​แล้ว”

14 ดาวิด​จึง​สั่ง​คนรับใช้​ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​ใน​เยรูซาเล็ม​ว่า “ลุก​ขึ้น​หนี​เถิด มิ​ฉะนั้น​พวก​เรา​จะ​ไม่มี​ใคร​รอดพ้น​จาก​อับซาโลม รีบ​ไป​ก่อน​เขา​จะ​ไล่​ทัน นำ​ภัย​มา​ถึง​เรา และ​ใช้​คม​ดาบ​โจมตี​เมือง”

15 คนรับใช้​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​พร้อม​ทำ​ทุก​อย่าง​ที่​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​เห็น​ว่า​ดี”

16 กษัตริย์​ออก​จาก​เมือง​โดย​มี​คนใน​บ้าน​ทั้งหมด​ตาม​ไป แต่​กษัตริย์​ให้​นาง​สนม​สิบ​คน​อยู่​ดูแล​บ้าน 17 กษัตริย์​ออก​ไป​พร้อม​ผู้คน​ที่​ตาม​ท่าน แล้ว​หยุด​อยู่​ที่​เบธ​เม​อร์​ฮัก 18 คนรับใช้​ทั้งหมด​เดิน​ผ่าน​ข้าง​ท่าน ชาว​เคเรธี​และ​ชาว​เปเลธี​ทั้งหมด รวม​ถึง​ชาว​กัท​หก​ร้อย​คน​ที่​ติดตาม​ท่าน​มา​จาก​กัท ก็​เดิน​ผ่าน​หน้า​กษัตริย์

19 กษัตริย์​ถาม​อิททัย​ชาว​กัท​ว่า “เจ้า​จะ​มา​กับ​พวก​เรา​ทำไม? กลับ​ไป​อยู่​กับ​กษัตริย์​เถิด เจ้า​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​และ​เป็น​ผู้​ลี้​ภัย จง​กลับ​ถิ่น​ของ​เจ้า 20 เจ้า​เพิ่ง​มา​ถึง​เมื่อ​วาน วัน​นี้​ข้า​ควร​ให้​เจ้าร่อนเร่​ไปมา​กับ​เรา​หรือ ใน​เมื่อ​ข้า​เอง​ก็​ไม่รู้​จะ​ไป​ไหน? กลับ​ไป​และ​พา​พี่​น้อง​ของ​เจ้า​กลับ​ด้วย ขอ​ให้​ความ​เมตตา​และ​ความ​ซื่อสัตย์​อยู่​กับ​เจ้า”

21 อิททัย​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “ข้า​ขอ​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทรง​พระชนม์ และ​ต่อ​ชีวิต​ของ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​ว่า ไม่​ว่า​ท่าน​จะ​อยู่​ที่​ใด จะ​ตาย​หรือ​จะ​มี​ชีวิต ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​จะ​อยู่​ที่นั่น​ด้วย”

22 ดาวิด​บอก​อิททัย​ว่า “ไป​เถิด ข้าม​ไป” อิททัย​ชาว​กัท​จึง​ข้าม​ไป​พร้อม​คน​ของ​เขา​ทั้งหมด และ​เด็ก​เล็ก​ทุก​คน​ที่มา​ด้วย 23 คน​ทั่ว​แผ่น​ดิน​ร้องไห้​เสียง​ดัง​ขณะ​ผู้คน​ข้าม​ไป กษัตริย์​เอง​ก็​ข้าม​ลำ​ธาร​ขิด​โรน ทุก​คน​ข้าม​ไป​ทาง​ถิ่น​ทุรกันดาร 24 ศาโดก​มา​ที่​นั่น​พร้อม​ชาวเล​วี​ทั้งหมด​ที่​หาม​หีบ​พันธสัญญา​ของ​พระเจ้า พวก​เขา​วาง​หีบ​ของ​พระเจ้า​ลง อาบียาธาร์​ก็​ขึ้น​ไป ขณะ​ที่​ประชาชน​ทั้งหมด​ข้าม​ออก​จาก​เมือง​จน​หมด 25 กษัตริย์​สั่ง​ศาโดก​ว่า “นำ​หีบ​ของ​พระเจ้า​กลับ​เข้า​เมือง หาก​ข้า​เป็น​ที่​โปรดปราน​ใน​สาย​พระเนตร​พระยาห์เวห์ พระองค์​จะ​ทรง​พา​ข้า​กลับ​มา ให้​ข้า​ได้​เห็น​ทั้ง​หีบ​และ​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์​อีก 26 แต่​ถ้า​พระองค์​ตรัส​ว่า ‘เรา​ไม่​พอใจ​เจ้า’ ข้า​ก็​อยู่​ที่​นี่​แล้ว ขอ​พระองค์​ทรง​ทำ​กับ​ข้า​ตาม​ที่​เห็น​ว่า​ดี” 27 กษัตริย์​พูด​กับ​ศาโดก​ปุโรหิต​อีก​ว่า “เจ้า​เป็น​ผู้​หยั่ง​รู้​มิใช่​หรือ? จง​กลับ​เข้า​เมือง​โดย​สันติ พร้อม​บุตร​ชาย​ของ​เจ้า​สอง​คน คือ​อาหิมาอัส​บุตร​ของ​เจ้า และ​โยนาธาน​บุตร​ของ​อาบียาธาร์ 28 ข้า​จะ​รอ​อยู่​ตรง​ท่า​ข้าม​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร จนกว่า​เจ้า​จะ​ส่ง​ข่าว​มาบ​อก” 29 ศาโดก​กับ​อาบียาธาร์​จึง​นำ​หีบ​ของ​พระเจ้า​กลับ​เยรูซาเล็ม และ​อยู่​ที่​นั่น 30 ดาวิด​ขึ้น​ทาง​ลาด​ภูเขา​มะกอก​เทศ​พร้อม​ร้องไห้ คลุม​ศีรษะ​และ​เดิน​เท้า​เปล่า ทุก​คน​ที่​ไป​กับ​ท่าน​ก็​คลุม​ศีรษะ ร้องไห้​ขณะ​เดิน​ขึ้น​ไป

31 มี​คน​มาบ​อก​ดาวิด​ว่า “อาหิโธเฟล​เข้า​ร่วม​ฝ่าย​กบฏ​กับ​อับซาโลม​แล้ว”

ดาวิด​จึง​ทูล​ว่า “พระยาห์เวห์ ขอ​ทรง​ทำให้​คำ​ปรึกษา​ของ​อาหิโธเฟล​กลาย​เป็น​ความ​โง่​เขลา​ด้วย​เถิด”

32 เมื่อ​ดาวิด​ขึ้น​ถึง​ยอด​เขา​ซึ่ง​เป็น​ที่​นมัสการ​พระเจ้า หุชัย​ชาว​อารคี​มา​พบ​ท่าน​โดย​ฉีก​เสื้อ​คลุม​และ​มี​ดิน​บน​ศีรษะ 33 ดาวิด​บอก​เขา​ว่า “ถ้า​เจ้า​มา​กับ​ข้า เจ้า​จะ​เป็น​ภาระ​แก่​ข้า 34 แต่​ถ้า​เจ้า​กลับ​เข้า​เมือง​แล้ว​บอก​อับซาโลม​ว่า ‘ข้า​จะ​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน กษัตริย์​เจ้าข้า ใน​อดีต​ข้า​เคย​รับ​ใช้​พ่อ​ของ​ท่าน บัดนี้​ข้า​จะ​รับ​ใช้​ท่าน’ เจ้า​ก็​จะ​ช่วย​ข้า​ทำลาย​คำ​ปรึกษา​ของ​อาหิโธเฟล​ได้ 35 ศาโดก​กับ​อาบียาธาร์​ปุโรหิต​อยู่​กับ​เจ้า​ที่​นั่น​มิใช่​หรือ? ไม่​ว่า​เจ้า​จะ​ได้ยิน​อะไร​จาก​วัง​กษัตริย์ จง​บอก​ศาโดก​กับ​อาบียาธาร์ 36 บุตร​ชาย​สอง​คน​ของ​พวก​เขา​ก็​อยู่​ที่​นั่น คือ​อาหิมาอัส​บุตร​ศาโดก และ​โยนาธาน​บุตร​อาบียาธาร์ จง​ส่ง​ทุก​เรื่อง​ที่​เจ้า​ได้ยิน​มา​ถึง​ข้า​ทาง​พวก​เขา”

37 หุชัย​สหาย​ของ​ดาวิด​จึง​เข้า​เมือง ส่วน​อับซาโลม​ก็​มา​ถึง​เยรูซาเล็ม

16

1 เมื่อ​ดาวิด​เลย​ยอด​เขา​ไป​เล็ก​น้อย ศิบา​คนรับใช้​ของ​เมฟีโบเชท​มา​พบ​ท่าน พร้อม​ลา​สอง​ตัว​ที่​ใส่​อาน​และ​บรรทุก​ขนมปัง​สอง​ร้อย​ก้อน ลูกเกด​หนึ่ง​ร้อย​พวง ผล​ไม้​ฤดู​ร้อน​หนึ่ง​ร้อย​ผล และ​เหล้า​องุ่น​หนึ่ง​ภาชนะ 2 กษัตริย์​ถาม​ศิบา​ว่า “ของ​เหล่า​นี้​มี​ไว้​ทำไม?”

ศิบา​ตอบ​ว่า “ลา​ให้​คนใน​บ้าน​กษัตริย์​ขี่ ขนมปัง​กับ​ผล​ไม้​ให้​พวก​หนุ่ม ๆ กิน ส่วน​เหล้า​องุ่น​ให้​คน​ที่​หมด​แรง​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ดื่ม”

3 กษัตริย์​ถาม​ว่า “ลูก​หลาน​ของ​นาย​เจ้า​อยู่​ไหน?”

ศิบา​ตอบ​ว่า “เขา​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม เพราะ​เขา​พูด​ว่า ‘วัน​นี้​วงศ์​วาน​อิสราเอล​จะ​คืน​อาณาจักร​ของ​บรรพบุรุษ​ข้า​ให้​ข้า’ ”

4 กษัตริย์​จึง​บอก​ศิบา​ว่า “ทุก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​เมฟีโบเชท บัดนี้​เป็น​ของ​เจ้า”

ศิบา​ตอบ​ว่า “ข้า​ขอ​ก้ม​คำนับ ขอ​ให้​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​โปรดปราน​ข้า”

5 เมื่อ​กษัตริย์​ดาวิด​มา​ถึง​บา​ฮู​ริม ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​วงศ์​วาน​ซาอูล​ชื่อชิเมอี บุตร​ของ​เกรา ออก​มา​สาป​แช่ง​ท่าน​ตลอด​ทาง 6 เขา​ขว้าง​หิน​ใส่​ดาวิด​และ​คนรับใช้​ทั้งหมด​ของ​กษัตริย์ ทั้ง​ที่​ผู้คน​กับ​เหล่า​นักรบ​ผู้​กล้า​อยู่​ข้าง​ขวา​และ​ข้าง​ซ้าย​ของ​ดาวิด 7 ชิเมอี​สาป​แช่ง​ว่า “ไป​เสีย ไป​เสีย เจ้า​คน​มือ​เปื้อน​เลือด เจ้า​คน​ชั่ว! 8 พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​เจ้า​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​โลหิต​ทั้งหมด​ของ​วงศ์​วาน​ซาอูล ซึ่ง​เจ้า​ขึ้น​ครอง​ราชย์​แทน! พระยาห์เวห์​ทรง​มอบ​อาณาจักร​ให้​อับซาโลม​บุตร​ชาย​เจ้า​แล้ว เห็น​ไหม ความ​ชั่ว​ของ​เจ้า​กลับ​มา​ทำร้าย​เจ้า​แล้ว เพราะ​เจ้า​เป็น​คน​มือ​เปื้อน​เลือด!”

9 อาบีชัย​บุตร​นาง​เศรุยาห์​ทูล​กษัตริย์​ว่า “ทำไม​สุนัข​ตายตัว​นี้​ถึง​สาป​แช่ง​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์? ขอ​ให้​ข้า​ข้าม​ไป​ตัด​หัวมัน​เถิด” 10 กษัตริย์​ตอบ​ว่า “พวก​เจ้า​บุตร​นาง​เศรุยาห์ เกี่ยว​อะไร​กับ​ข้า? ใน​เมื่อ​เขา​สาป​แช่ง และ​พระยาห์เวห์​ตรัส​สั่ง​เขา​ว่า ‘จง​สาป​แช่ง​ดาวิด’ ใคร​จะ​ถาม​ได้​ว่า ‘เจ้า​ทำ​อย่าง​นี้​ทำไม?’ ”

11 ดาวิด​พูด​กับ​อาบีชัย​และ​คนรับใช้​ทั้งหมด​ว่า “แม้แต่​บุตร​ชาย​แท้ ๆ ของ​ข้า​ยัง​หมาย​เอา​ชีวิต​ข้า แล้ว​จะ​นับประสา​อะไร​กับ​ชาว​เบนยามิน​คน​นี้? ปล่อย​เขา​ให้​สาป​แช่ง​เถิด เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​เรียก​ให้​เขา​ทำ 12 บางที​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​เห็น​ความ​อยุติธรรม​ที่​ข้า​ได้​รับ และ​ตอบแทน​ข้า​ด้วย​สิ่ง​ดี​แทน​คำ​สาป​แช่ง​ใน​วัน​นี้” 13 ดาวิด​กับ​คน​ของ​ท่าน​เดิน​ไป​ตาม​ทาง ส่วน​ชิเมอี​เดิน​บน​ไหล่​เขา​ฝั่ง​ตรง​ข้าม​พร้อม​สาป​แช่ง ขว้าง​หิน​และ​โปรย​ฝุ่น​ใส่​ท่าน 14 กษัตริย์​กับ​ทุก​คน​ที่​ไป​ด้วย​มา​ถึง​อย่าง​อ่อน​ล้า และ​ท่าน​พัก​ฟื้น​กำลัง​ที่​นั่น

15 อับซาโลม​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​ถึง​เยรูซาเล็ม อาหิโธเฟล​ก็​มา​กับ​เขา​ด้วย 16 เมื่อหุชัย​ชาว​อารคี สหาย​ดาวิด​มาพบ​อับซาโลม เขา​ร้อง​ว่า “ขอ​ให้​กษัตริย์​ทรง​พระ​เจริญ! ขอ​ให้​กษัตริย์​ทรง​พระ​เจริญ!”

17 อับซาโลม​ถาม​หุชัย​ว่า “นี่​หรือ​ความ​เมตตา​ที่​เจ้า​มี​ต่อ​สหาย? ทำไม​เจ้า​ไม่​ไป​กับ​สหาย​ของ​เจ้า?”

18 หุชัย​ตอบ​ว่า “ไม่​เลย ข้า​จะ​เป็น​คน​ของ​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์ ประชาชน​นี้ และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​เลือก ข้า​จะ​อยู่​กับ​เขา 19 อีก​อย่าง ข้า​ควร​รับ​ใช้​ใคร​ถ้า​ไม่ใช่​บุตร​ชาย​ของ​เขา? ข้า​เคย​รับ​ใช้​ต่อ​หน้า​พ่อ​ของ​ท่าน​อย่างไร ก็​จะ​รับ​ใช้​ต่อ​หน้า​ท่าน​อย่าง​นั้น”

20 อับซาโลม​จึง​ถาม​อาหิโธเฟล​ว่า “บอก​มา​ว่า​เรา​ควร​ทำ​อย่างไร”

21 อาหิโธเฟล​บอก​อับซาโลม​ว่า “จง​เข้าไป​หลับ​นอน​กับ​นาง​สนม​ของ​พ่อ​เจ้า​ที่​เขา​ให้​อยู่​ดูแล​บ้าน แล้ว​อิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​ได้ยิน​ว่า​เจ้า​เป็น​ที่​ชิงชัง​ของ​พ่อ คน​ที่​อยู่​ฝ่าย​เจ้า​จะ​มี​กำลัง​ใจ​มาก​ขึ้น”

22 พวก​เขา​จึงกาง​กระโจม​ให้​อับซาโลม​บน​หลังคา​บ้าน อับซาโลม​เข้าไป​หลับ​นอน​กับ​นาง​สนม​ของ​พ่อ​ต่อ​หน้า​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด

23 ใน​สมัย​นั้น คำ​ปรึกษา​ของ​อาหิโธเฟล​เปรียบ​เสมือน​คำ​ตอบ​ที่​ได้​จาก​การ​ทูล​ถาม​พระเจ้า​ใน​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​ชั้น​ใน คำ​ปรึกษา​ทั้งหมด​ของ​อาหิโธเฟล​เป็น​เช่น​นี้​ทั้ง​ต่อ​ดาวิด​และ​อับซาโลม

17

1 อาหิโธเฟล​พูด​กับ​อับซาโลม​อีก​ว่า “ขอ​ให้​ข้า​เลือก​ทหาร​หนึ่ง​หมื่น​สอง​พัน​คน​แล้ว​ออก​ไล่​ตาม​ดาวิด​คืน​นี้ 2 ข้า​จะ​จู่โจม​ตอน​เขา​เหนื่อย​และ​หมด​แรง ทำให้​เขา​หวาด​กลัว คน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​จะ​หนี​ไป ข้า​จะ​ฆ่า​กษัตริย์​เพียง​คน​เดียว 3 แล้ว​จะ​พา​คน​ทั้งหมด​กลับ​มา​หา​ท่าน เมื่อ​จัดการ​คน​ที่​ท่าน​ตาม​หา​ได้ ก็​เหมือน​ได้​ทุก​คน​กลับ​มา ทุก​คน​จะ​อยู่​กัน​อย่าง​สงบ”

4 อับซาโลม​กับ​ผู้​อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​เห็น​ชอบ​กับ​แผน​นี้ 5 แต่​อับซาโลม​กล่าว​ว่า “เรียก​หุชัย​ชาว​อารคี​มา​ด้วย เรา​จะ​ฟัง​ว่า​เขา​คิด​อย่างไร”

6 เมื่อ​หุชัย​มา​ถึง อับซาโลม​เล่า​แผน​ของ​อาหิโธเฟล​ให้​ฟัง แล้ว​ถาม​ว่า “เรา​ควร​ทำ​ตาม​หรือ​ไม่? ถ้า​ไม่ เจ้า​ก็​บอก​มา”

7 หุชัย​ตอบ​ว่า “ครั้ง​นี้​คำ​ปรึกษา​ของ​อาหิโธเฟล​ไม่​ดี” 8 เขา​กล่าว​ต่อว่า “ท่าน​ก็​รู้​ว่า​พ่อ​ของ​ท่าน​กับ​คน​ของ​เขา​เป็น​นักรบ​กล้า และ​ตอน​นี้​ดุร้าย​ราวกับ​แม่​หมี​ที่​ถูก​แย่ง​ลูก​ใน​ทุ่ง พ่อ​ของ​ท่าน​ชำนาญ​ศึก จะ​ไม่​พัก​ค้าง​คืน​อยู่​กับ​กอง​ทหาร 9 บัดนี้​เขา​คง​ซ่อน​อยู่​ใน​หลุม​หรือ​ที่​อื่น​สัก​แห่ง ถ้า​คน​ของ​เรา​บาง​คน​ล้ม​ตาย​ใน​การ​โจมตี​ครั้ง​แรก ผู้​ได้ยิน​ข่าว​จะ​พูด​ว่า ‘คน​ที่​ติดตาม​อับซาโลม​ถูก​ฆ่า​เสีย​แล้ว!’ 10 แม้แต่​นักรบ​ใจ​กล้า​อย่าง​สิงโต ก็​จะ​ขวัญ​หนี​ดีฝ่อ เพราะ​ทั่ว​อิสราเอล​รู้​ว่า​พ่อ​ของ​ท่าน​เป็น​นักรบ​กล้า และ​คน​ของ​เขา​ก็​กล้า​หาญ 11 ข้า​จึง​เสนอ​ให้​รวบรวม​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​หา​ท่าน ตั้งแต่​ดาน​จนถึง​เบเออร์เชบา มากมาย​เหมือน​ทราย​ริม​ทะเล และ​ให้ท่า​นอ​อก​นำ​ทัพ​เอง 12 แล้ว​เรา​จะ​ไป​โจมตี​เขา ณ ที่​ซึ่ง​พบ​ตัว เรา​จะ​เข้า​ประชิด​ราวกับ​น้ำค้าง​ที่​ปกคลุม​พื้น​ดิน จะ​ไม่​เหลือ​เขา​หรือ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​แม้แต่​คน​เดียว 13 ถ้า​เขา​เข้าไป​ใน​เมือง ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​นำ​เชือก​มา​ลาก​เมือง​นั้น​ลง​แม่น้ำ จน​ไม่​เหลือ​แม้แต่​ก้อน​หิน​เล็ก ๆ”

14 อับซาโลม​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​พูด​ว่า “คำ​ปรึกษา​ของ​หุชัย​ชาว​อารคี​ดี​กว่า​ของ​อาหิโธเฟล” เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​กำหนด​ให้​คำ​ปรึกษา​ที่​ดี​ของ​อาหิโธเฟล​ถูก​ล้ม​เลิก เพื่อ​พระองค์​จะ​นำ​ภัย​มา​สู่​อับซาโลม

15 หุชัย​จึง​บอก​ศาโดก​กับ​อาบียาธาร์​ปุโรหิต​ว่า “อาหิโธเฟล​เสนอ​แผน​อย่าง​นั้น​แก่​อับซาโลม​และ​ผู้​อาวุโส​อิสราเอล ส่วน​ข้า​เสนอ​แผน​อย่าง​นี้ 16 บัดนี้​รีบ​ส่ง​ข่าว​ถึง​ดาวิด​ว่า ‘คืน​นี้​อย่า​พัก​ที่​ท่า​ข้าม​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร จง​ข้าม​ไป​ให้​พ้น มิ​ฉะนั้น​กษัตริย์​กับ​คน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​อาจ​ถูก​กวาดล้าง’ ”

17 โยนาธาน​กับ​อาหิมาอัส​รอ​อยู่​ข้าง​น้ำพุ​เอน​โร​เกล คนรับใช้​หญิง​คน​หนึ่ง​คอย​ไป​บอก​ข่าว​แก่​พวก​เขา แล้ว​ทั้ง​สอง​จึง​ไป​ทูล​กษัตริย์​ดาวิด เพราะ​พวก​เขา​ไม่​อาจ​เสี่ยง​ให้​ใคร​เห็น​ขณะ​เข้า​เมือง 18 แต่​เด็ก​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​เห็น​ทั้ง​สอง​และ​ไป​บอก​อับซาโลม โยนาธาน​กับ​อาหิมาอัส​จึง​รีบ​ไป​ที่​บ้าน​ชาย​คน​หนึ่ง​ใน​บา​ฮู​ริม ซึ่ง​มี​บ่อน้ำ​ใน​ลาน​บ้าน แล้ว​ลง​ไป​ใน​บ่อ 19 หญิง​คน​นั้น​เอา​ผ้า​คลุม​ปากบ่อ แล้ว​โปรย​เมล็ด​ข้าว​บด​ไว้​ข้าง​บน จึง​ไม่มี​ใคร​รู้​เรื่อง 20 คน​ของ​อับซาโลม​มา​ถึง​บ้าน​และ​ถาม​นาง​ว่า “อาหิมาอัส​กับ​โยนาธาน​อยู่​ไหน?”

นาง​ตอบ​ว่า “พวก​เขา​ข้าม​ลำธาร​ไป​แล้ว”

คน​เหล่า​นั้น​ตาม​หา​แต่​ไม่​พบ จึง​กลับ​เยรูซาเล็ม 21 เมื่อ​พวก​เขา​ไป​แล้ว ทั้ง​สอง​ก็​ขึ้น​จาก​บ่อ​ไป​ทูล​กษัตริย์​ดาวิด​ว่า “ลุก​ขึ้น​รีบ​ข้าม​น้ำ​ไป เพราะ​อาหิโธเฟล​เสนอ​แผน​โจมตี​ท่าน​เช่น​นี้”

22 ดาวิด​กับ​ทุก​คน​ที่​อยู่​ด้วย​ลุก​ขึ้น​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน พอ​รุ่ง​เช้า​ไม่มี​ใคร​เหลือ​อยู่​ฝั่ง​เดิม​เลย

23 เมื่อ​อาหิโธเฟล​เห็น​ว่า​ไม่มี​ใคร​ทำ​ตาม​คำ​ปรึกษา​ของ​ตน เขา​ก็​ผูก​อาน​ลา ขี่​กลับ​เมือง​ของ​ตน จัดการ​เรื่อง​บ้าน​ให้​เรียบร้อย แล้ว​ผูก​คอ​ตาย เขา​ถูก​ฝัง​ในที่​ฝังศพ​ของ​พ่อ

24 ดาวิด​มา​ถึง​มาหะนาอิม ส่วน​อับซาโลม​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​เขา​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน 25 อับซาโลม​ตั้ง​อามาสา​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​แทน​โยอาบ อามาสา​เป็น​บุตร​ของ​ชาย​ชื่ออิธรา ชาว​อิสราเอล อิธรา​ได้​หลับ​นอน​กับ​อาบีกายิล​บุตร​สาว​ของ​นาหาช ซึ่ง​เป็น​พี่​น้อง​กับ​นาง​เศรุยาห์​แม่​ของ​โยอาบ 26 อิสราเอล​กับ​อับซาโลม​ตั้ง​ค่าย​ใน​แผ่น​ดิน​กิเลอาด

27 เมื่อ​ดาวิด​มา​ถึง​มาหะนาอิม โชบี บุตร​ของ​นาหาช จาก​เมือง​รับบาห์​ของ​ชาว​อัมโมน มาคีร์ บุตร​ของ​อัมมีเอล จาก​โลเด​บาร์ และ​บารซิลลัย​ชาว​กิเลอาด​จาก​โร​เก​ลิม 28 นำ​เตียง อ่าง ภาชนะ​ดิน​เผา ข้าว​สาลี ข้าว​บาร์เลย์ แป้ง ข้าว​คั่ว ถั่ว ถั่ว​เลน​ทิล ธัญพืช​คั่ว 29 น้ำ​ผึ้ง เนย แกะ และ​เนย​แข็ง​จาก​ฝูง​วัว มา​ให้​ดาวิด​กับ​คน​ของ​ท่าน​กิน เพราะ​พวก​เขา​กล่าว​ว่า “ผู้คน​หิว เหนื่อย และ​กระหาย​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร”

18

1 ดาวิด​นับ​จำนวน​คน​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​และ​ตั้ง​ผู้​บังคับ​บัญชา​กองพัน​กับ​กองร้อย 2 ท่าน​แบ่ง​ทหาร​ออก​เป็น​สาม​ส่วน ส่วน​หนึ่ง​อยู่​ใต้​บังคับ​บัญชา​โยอาบ ส่วน​หนึ่ง​อยู่​ใต้​บังคับ​บัญชา​อาบีชัย​บุตร​นาง​เศรุยาห์​น้อง​ชาย​โยอาบ และ​อีก​ส่วน​หนึ่ง​อยู่​ใต้​บังคับ​บัญชา​อิททัย​ชาว​กัท กษัตริย์​บอก​ทหาร​ว่า “ข้า​จะ​ออก​ไป​รบ​กับ​พวก​เจ้า​ด้วย”

3 แต่​ทหาร​ทูล​ว่า “ท่าน​อย่า​ออก​ไป​เลย ถ้า​พวก​เรา​หนี ศัตรู​จะ​ไม่​สนใจ​พวก​เรา ต่อ​ให้​พวก​เรา​ตาย​ไป​ครึ่ง​หนึ่ง พวก​เขา​ก็​ไม่​สนใจ แต่​ท่าน​มี​ค่า​เท่ากับ​พวก​เรา​หนึ่ง​หมื่น​คน ท่าน​อยู่​ใน​เมือง​พร้อม​จะ​ช่วย​พวกเรา​ดีกว่า”

4 กษัตริย์​ตอบ​ว่า “ข้า​จะ​ทำ​ตาม​ที่​พวก​เจ้า​เห็น​ว่า​ดี”

ท่าน​ยืน​ข้าง​ประตู​เมือง ขณะ​ทหาร​ออก​ไป​เป็น​กองร้อย​และ​กองพัน 5 กษัตริย์​สั่ง​โยอาบ อาบีชัย และ​อิททัย​ว่า “เห็น​แก่​ข้า จง​ปฏิบัติ​ต่อ​อับซาโลม​ชายหนุ่ม​อย่าง​อ่อน​โยน” ทหาร​ทุก​คน​ได้ยิน​ตอน​กษัตริย์​สั่ง​ผู้​บังคับ​บัญชา​ทั้งหมด​เรื่อง​อับซาโลม

6 ทหาร​ออก​ไป​สู้​กับ​อิสราเอล​ใน​ทุ่ง การ​รบ​เกิด​ขึ้น​ใน​ป่า​เอฟราอิม 7 คน​อิสราเอล​พ่าย​แพ้​ต่อ​คน​ของ​ดาวิด วัน​นั้น​มี​คน​ถูก​ฆ่า​จำนวน​มาก​ถึง​สอง​หมื่น​คน 8 การ​รบ​กระจาย​ไป​ทั่ว​แผ่น​ดิน​บริเวณ​นั้น วัน​นั้น​ป่า​กลืน​กิน​ผู้คน​มากกว่า​ดาบ​เสีย​อีก

9 อับซาโลม​บังเอิญ​พบ​คน​ของ​ดาวิด ขณะ​เขา​ขี่​ล่อ ล่อ​วิ่ง​ลอด​กิ่ง​หนา​ทึบ​ของ​ต้น​โอ๊ก​ใหญ่ ศีรษะ​ของ​อับซาโลม​ติด​อยู่​กับ​ต้น​โอ๊ก ตัว​เขา​จึง​ห้อย​อยู่​ระหว่าง​ฟ้า​กับ​ดิน ส่วน​ล่อ​วิ่ง​เลย​ไป 10 ชาย​คน​หนึ่ง​เห็น​เข้า​จึง​บอก​โยอาบ​ว่า “ข้า​เห็น​อับซาโลม​ห้อย​อยู่​กับ​ต้น​โอ๊ก”

11 โยอาบ​ถาม​ชาย​ที่มา​บอก​ว่า “เจ้า​เห็น​แล้ว ทำไม​ไม่​ตี​เขา​ให้​ล้ม​ลง​ตรง​นั้น? ข้า​จะ​ให้เงิน​สิบ​ชิ้น​กับ​เข็มขัด​แก่​เจ้า”

12 ชาย​คน​นั้น​ตอบ​โยอาบ​ว่า “ถึง​จะ​มี​คน​ให้เงิน​ข้า​พัน​ชิ้น ข้า​ก็​จะ​ไม่​ลงมือ​กับ​บุตร​ชาย​กษัตริย์ เพราะ​พวก​เรา​ได้ยิน​กษัตริย์​สั่ง​ท่าน อาบีชัย และ​อิททัย​ว่า ‘ระวัง อย่า​ให้​ใคร​แตะ​ต้อง​อับซาโลม​ชายหนุ่ม’ 13 หาก​ข้า​ฆ่า​เขา​อย่าง​ทรยศ ไม่มี​เรื่อง​ใด​ปิดบัง​กษัตริย์​ได้ แล้ว​ท่าน​เอง​ก็​คง​หัน​มา​ต่อ​ต้าน​ข้า”

14 โยอาบ​ตอบ​ว่า “ข้า​จะ​ไม่​เสีย​เวลา​รอ​เจ้า​อีก” เขา​หยิบ​หลาว​สาม​เล่ม​แทง​เข้าที่​หัวใจ​ของ​อับซาโลม ขณะ​ที่​อับซาโลม​ยัง​มี​ชีวิต​ห้อย​อยู่​กลาง​ต้น​โอ๊ก 15 ชายหนุ่ม​สิบ​คน​ผู้​ถือ​เครื่อง​เกราะ​ให้​โยอาบ​ล้อม​อับซาโลม รุม​โจมตี​และ​ฆ่า​เขา 16 โยอาบ​เป่า​แตร ทหาร​จึง​หยุด​ไล่​ตาม​อิสราเอล เพราะ​โยอาบ​สั่ง​ให้​หยุด 17 พวก​เขา​นำ​ศพ​อับซาโลม​โยน​ลง​หลุม​ใหญ่​ใน​ป่า และ​กอง​หิน​ทับ​ไว้​สูง​มาก ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ต่าง​หนี​กลับ​กระโจม​ของ​ตน

18 ครั้ง​ยัง​มี​ชีวิต อับซาโลม​ตั้ง​เสา​หิน​ของ​ตน​ไว้​ใน​หุบเขา​กษัตริย์ เพราะ​เขา​คิด​ว่า “ข้า​ไม่มี​บุตร​ชาย​ที่​จะ​สืบ​ชื่อ​ของ​ข้า” เขา​ตั้ง​ชื่อ​เสา​หิน​ตาม​ชื่อ​ตนเอง ผู้คน​เรียก​เสา​นั้น​ว่า​อนุสรณ์​อับซาโลม​จนถึง​ทุก​วัน​นี้

19 อาหิมาอัส บุตร​ของ​ศาโดก พูด​ว่า “ขอ​ให้​ข้า​วิ่ง​ไป​ทูล​ข่าว​กษัตริย์​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​แก้​แค้น​ศัตรู​ให้​ท่าน​แล้ว”

20 โยอาบ​บอก​เขา​ว่า “วัน​นี้​เจ้า​อย่า​เป็น​ผู้นำ​ข่าว​ไป​บอก ไว้​วัน​อื่น​ค่อย​นำ​ข่าว วัน​นี้​อย่า​ไป เพราะ​บุตร​ชาย​กษัตริย์​ตาย​แล้ว”

21 โยอาบ​สั่ง​ชาย​ชาว​คูช​คน​หนึ่ง​ว่า “ไป​ทูล​กษัตริย์​ตาม​ที่​เจ้า​เห็น!” ชาย​ชาว​คูช​ก้ม​คำนับ​โยอาบ​แล้ว​วิ่ง​ไป

22 อาหิมาอัส บุตร​ของ​ศาโดก รบเร้า​โยอาบ​อีก​ว่า “ไม่​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น ขอ​ให้​ข้า​วิ่ง​ตาม​ชาย​ชาว​คูช​ไป​ด้วย”

โยอาบ​ตอบ​ว่า “ลูก​เอ๋ย เจ้า​จะ​วิ่ง​ไป​ทำไม ใน​เมื่อ​เจ้า​จะ​ไม่​ได้​รางวัล​จาก​ข่าว​นี้?”

23 เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น ข้า​จะ​วิ่ง​ไป”

โยอาบ​จึง​บอก​ว่า “วิ่ง​ไป​เถิด” อาหิมาอัส​วิ่ง​ไป​ตาม​ทาง​ที่ราบ​และ​แซง​ชาย​ชาว​คูช

24 ดาวิด​นั่ง​อยู่​ระหว่าง​ประตู​เมือง​สอง​ชั้น คน​เฝ้า​ยาม​ขึ้น​ไป​บน​หลังคา​ประตู​ตรง​กำแพง มอง​ออก​ไป​เห็น​ชาย​คน​หนึ่ง​วิ่ง​มา​เพียง​ลำพัง 25 เขา​ตะโกน​บอก​กษัตริย์ กษัตริย์​พูด​ว่า “ถ้า​เขา​มา​คน​เดียว คง​มี​ข่าว​มาบ​อก” ชาย​คน​นั้น​วิ่ง​เข้า​มา​ใกล้​เรื่อย ๆ

26 คน​เฝ้า​ยาม​เห็น​ชาย​อีก​คน​วิ่ง​มา จึง​ตะโกน​บอก​คน​เฝ้า​ประตู​ว่า “มี​ชาย​อีก​คน​วิ่ง​มา​คน​เดียว!”

กษัตริย์​พูด​ว่า “เขา​ก็​นำ​ข่าว​มา​เหมือน​กัน”

27 คน​เฝ้า​ยาม​บอก​ว่า “ดู​ท่า​วิ่ง​ของ​คน​แรก​เหมือนอาหิมาอัส บุตร​ของ​ศาโดก”

กษัตริย์​พูด​ว่า “เขา​เป็น​คน​ดี คง​นำ​ข่าวดี​มา”

28 อาหิมาอัส​ตะโกน​ทูล​กษัตริย์​ว่า “ทุก​อย่าง​เรียบร้อย​ดี” เขา​หมอบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น​ต่อ​หน้า​กษัตริย์ แล้ว​ทูล​ว่า “สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน ผู้ทรง​มอบ​คน​ที่​ลุก​ขึ้น​ต่อ​ต้าน​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​ไว้​ใน​มือ​ท่าน!”

29 กษัตริย์​ถาม​ว่า “อับซาโลม​ชายหนุ่ม​ปลอดภัย​หรือ?”

อาหิมาอัส​ตอบ​ว่า “ตอน​โยอาบ​ส่ง​ข้า​ผู้​เป็น​คนรับใช้​ของ​ท่าน​มา ข้า​เห็น​ความ​วุ่นวาย​มาก แต่​ไม่รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น”

30 กษัตริย์​บอก​ว่า “มา​ยืน​ตรง​นี้​ก่อน” เขา​จึง​มา​ยืน​รอ

31 ชาย​ชาว​คูช​มา​ถึง​แล้ว​ทูล​ว่า “ข้า​มี​ข่าวดี​ให้​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ วัน​นี้​พระยาห์เวห์​ทรง​แก้​แค้น​คน​ทั้งหมด​ที่​ลุก​ขึ้น​ต่อ​ต้าน​ท่าน​แล้ว”

32 กษัตริย์​ถาม​ชาย​ชาว​คูช​ว่า “อับซาโลม​ชายหนุ่ม​ปลอดภัย​หรือ?”

ชาย​ชาว​คูช​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​ศัตรู​ของ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ และ​ทุก​คน​ที่​ลุก​ขึ้น​ทำร้าย​ท่าน​มี​ชะตา​เหมือน​ชายหนุ่ม​คน​นั้น”

33 กษัตริย์​สะเทือน​ใจ​มาก จึง​ขึ้น​ไป​ยัง​ห้อง​เหนือ​ประตู​เมือง​และ​ร้องไห้ ระหว่าง​เดิน​ท่าน​คร่ำครวญ​ว่า “อับซาโลม​ลูก​พ่อ! ลูก​พ่อ อับซาโลม​ลูก​พ่อ! พ่อ​อยาก​ตาย​แทน​เจ้า อับซาโลม​ลูก​พ่อ ลูก​พ่อ!”

19

1 มี​คน​บอก​โยอาบ​ว่า “กษัตริย์​ร้องไห้​ไว้​ทุกข์​ให้​อับซาโลม” 2 วัน​นั้น​ชัยชนะ​กลับ​กลาย​เป็น​ความ​โศก​เศร้า​ของ​ผู้คน​ทั้งหมด เพราะ​พวก​เขา​ได้ยิน​ว่า “กษัตริย์​เสียใจ​เรื่อง​ลูกชาย”

3 วัน​นั้น​ผู้คน​แอบ​เข้า​เมืองราวกับ​คน​ที่​หนีศึก​กลับ​มา​อย่าง​อับอาย 4 กษัตริย์​ปิด​หน้า​และ​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “อับซาโลม​ลูก​พ่อ! อับซาโลม ลูก​พ่อ ลูก​พ่อ!”

5 โยอาบ​เข้าไป​หา​กษัตริย์​ใน​บ้าน​แล้ว​พูด​ว่า “วัน​นี้​ท่าน​ทำให้​คนรับใช้​ทุก​คน​ที่​ช่วย​ชีวิต​ท่าน ชีวิต​บุตร​ชาย​บุตร​สาว ภรรยา​และ​นาง​สนม​ของ​ท่าน ต้อง​อับอาย 6 เพราะ​ท่าน​รัก​คน​ที่​เกลียด​ท่าน และ​เกลียด​คน​ที่รัก​ท่าน วัน​นี้​ท่าน​แสดง​ชัด​ว่า​บรรดา​ผู้นำ​กับ​คนรับใช้​ไม่มี​ความ​หมาย​สำหรับ​ท่าน ข้า​เห็น​แล้ว​ว่า ถ้า​อับซาโลม​ยัง​มี​ชีวิต และ​วัน​นี้​พวกเรา​ทุก​คน​ตาย ท่าน​คง​พอใจ 7 บัดนี้​ลุก​ขึ้น​ออก​ไป​พูด​ปลอบ​คน​ของ​ท่าน​เถิด ข้า​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า ถ้า​ท่าน​ไม่​ออก​ไป คืน​นี้​จะ​ไม่มี​ใคร​อยู่​กับ​ท่าน​เลย และ​เรื่อง​นั้น​จะ​เลว​ร้าย​ยิ่ง​กว่า​ภัย​ทุก​อย่าง​ที่​ท่าน​ประสบ​มา​ตั้งแต่​หนุ่ม​จนถึง​บัดนี้”

8 กษัตริย์​จึง​ลุก​ขึ้น​ไป​นั่ง​ที่​ประตู​เมือง มี​คน​บอก​ทุก​คน​ว่า “กษัตริย์​นั่ง​อยู่​ที่​ประตู​เมือง​แล้ว” คน​ทั้งหมด​จึง​มา​เข้า​เฝ้า ส่วน​ชาว​อิสราเอล​ต่าง​หนี​กลับ​กระโจม​ของ​ตน 9 ผู้คน​จาก​ทุก​ชน​เผ่า​ของ​อิสราเอล​โต้​เถียง​กัน​ว่า “กษัตริย์​เคย​ช่วย​เรา​จาก​ศัตรู​และ​ชาว​ฟีลิสเตีย บัดนี้​ท่าน​หนี​อับซาโลม​ออก​จาก​แผ่น​ดิน 10 ส่วน​อับซาโลม​ที่​เรา​เจิม​ให้​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​เรา ก็​ตาย​ใน​สนามรบ​แล้ว ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​ไม่​พูด​เรื่อง​รับ​กษัตริย์​กลับ​มา?”

11 กษัตริย์​ดาวิด​ส่ง​คำ​ถึง​ศาโดก​กับ​อาบียาธาร์​ปุโรหิต​ว่า “ไป​บอกบรรดา​ผู้ใหญ่​ของ​ยูดาห์​ว่า ‘ทำไม​พวก​ท่าน​เป็นก​ลุ่ม​สุดท้าย​ที่​จะ​รับ​กษัตริย์​กลับ​บ้าน ทั้ง​ที่​คำ​พูด​ของ​อิสราเอล​ทั้งหมด​เรื่อง​รับ​ท่าน​กลับ​มา​ถึง​กษัตริย์​แล้ว? 12 พวก​ท่าน​เป็น​พี่​น้อง เป็น​เลือด​เนื้อ​เดียว​กับ​ข้า ทำไม​จึง​เป็นก​ลุ่ม​สุดท้าย​ที่​จะ​รับ​กษัตริย์​กลับ​มา?’ 13 แล้ว​จง​บอก​อามาสา​ว่า ‘เจ้า​เป็น​เลือด​เนื้อ​เดียว​กับ​ข้า​มิใช่​หรือ? ขอ​ให้​พระเจ้า​ลงโทษ​ข้า และ​เพิ่ม​โทษ​ให้​หนัก​ยิ่ง​ขึ้น หาก​เจ้า​จะ​ไม่​ได้​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​ของ​ข้า​แทน​โยอาบ​ตลอด​ไป’ ” 14 ดาวิด​โน้ม​น้าว​ใจ​ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด​ให้​เป็น​น้ำ​หนึ่ง​ใจ​เดียว พวก​เขา​จึง​ส่ง​คำ​ถึง​กษัตริย์​ว่า “ขอ​ท่าน​กับ​คนรับใช้​ทั้งหมด​กลับ​มา”

15 กษัตริย์​จึง​กลับ​มา​ถึง​แม่น้ำ​จอร์แดน ชาว​ยูดาห์​มา​ที่​กิลกาล​เพื่อ​ต้อนรับ​และ​พา​กษัตริย์​ข้าม​แม่น้ำ 16 ชิเมอี บุตร​ของ​เกรา ชาว​เบนยามิน​จา​กบาฮู​ริม​รีบ​ลง​มา​พร้อม​ชาว​ยูดาห์​เพื่อ​ต้อนรับ​กษัตริย์​ดาวิด 17 มี​ชาว​เบนยามิน​หนึ่ง​พัน​คน​มา​กับ​เขา ศิบา​คนรับใช้​วงศ์​วาน​ซาอูล​ก็​มา​ด้วย พร้อม​บุตร​ชาย​สิบ​ห้า​คน​และ​คนรับใช้​ยี่สิบ​คน พวก​เขา​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ต่อ​หน้า​กษัตริย์ 18 มี​เรือ​ข้าม​ฟาก​มา​รับ​คนใน​บ้าน​กษัตริย์​ข้าม​ฝั่ง และ​ทำ​ตาม​ที่​กษัตริย์​เห็น​ว่า​ดี

ชิเมอี บุตร​ของ​เกรา​หมอบ​ลง​ต่อ​หน้า​กษัตริย์​เมื่อ​ท่าน​ข้าม​แม่น้ำ​มา 19 เขา​ทูล​ว่า “ขอ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​อย่า​ถือ​โทษ​หรือ​จดจำ​ความ​ผิด​ที่​ผู้รับใช้​ทำ​ใน​วัน​ที่​ท่าน​ออก​จาก​เยรูซาเล็ม ขอ​อย่า​เก็บ​เรื่อง​นั้น​ไว้​ใน​ใจ 20 ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​รู้​ว่า​ข้า​ทำบาป วัน​นี้​ข้า​จึง​เป็น​คน​แรก​จาก​วงศ์​วาน​โย​เซฟ​ที่​ลง​มา​ต้อนรับ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์”

21 แต่อาบีชัย บุตร​นาง​เศรุยาห์​ทูล​ว่า “ชิเมอี​ควร​ถูก​ประหาร​มิใช่​หรือ เพราะ​เขา​สาป​แช่ง​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม?”

22 ดาวิด​ตอบ​ว่า “พวกเจ้า​บุตร​นาง​เศรุยาห์ เหตุใด​วัน​นี้​จึง​มาทำ​ตัว​เป็น​ศัตรู​กับ​ข้า? วัน​นี้​ควร​มี​ใคร​ถูก​ประหาร​ใน​อิสราเอล​หรือ? ข้า​รู้​อยู่​แล้ว​มิใช่​หรือ​ว่า​วัน​นี้​ข้า​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล?” 23 กษัตริย์​บอก​ชิเมอี​ว่า “เจ้า​จะ​ไม่​ตาย” และ​สาบาน​รับรอง​แก่​เขา

24 เมฟีโบเชท​ลูก​หลาน​ของ​ซาอูล​ลง​มา​พบ​กษัตริย์ ตั้งแต่​วัน​ที่​กษัตริย์​จาก​ไป​จน​วัน​ที่​กลับ​มา​โดย​สันติ เขา​ไม่​ได้​ดูแล​เท้า ไม่​เล็ม​เครา และ​ไม่​ซัก​เสื้อผ้า 25 เมื่อ​เขา​มา​ถึง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​เข้า​เฝ้า​กษัตริย์ กษัตริย์​ถาม​ว่า “เมฟีโบเชท ทำไม​เจ้า​ไม่​ไป​กับ​ข้า?”

26 เขา​ตอบ​ว่า “นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ คนรับใช้​ของ​ข้า​หลอก​ข้า เพราะ​ข้า​พูด​ว่า ‘ข้า​จะ​ผูก​อาน​ลา​ไว้​ขี่​ไป​กับ​กษัตริย์’ เพราะ​ข้า​ขา​พิการ 27 แต่​เขา​กลับ​ใส่​ร้าย​ข้า​ต่อ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ ท่าน​เป็น​เหมือน​ทูต​สวรรค์​ของ​พระเจ้า โปรด​ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​ว่า​ดี 28 วงศ์วาน​ของ​พ่อ​ข้า​ทั้งหมด​ก็​ไม่​ต่าง​จาก​คน​ตาย​ต่อหน้า​ท่าน แต่​ท่าน​กลับ​ให้​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ร่วม​โต๊ะ​อาหาร ข้า​มี​สิทธิ์​อะไร​จะ​ร้องขอ​กษัตริย์​อีก?”

29 กษัตริย์​ตอบ​เขา​ว่า “จะ​พูด​เรื่อง​ของ​เจ้า​อีก​ทำไม? ข้า​ตัดสิน​แล้ว​ว่า​เจ้า​กับ​ศิบา​แบ่ง​ที่ดิน​กัน”

30 เมฟีโบเชท​ทูล​ว่า “ให้​เขา​เอา​ไป​ทั้งหมด​ก็ได้ เพราะ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​กลับ​ถึง​บ้าน​ของ​ท่าน​โดย​สันติ​แล้ว”

31 บารซิลลัย​ชาว​กิเลอาด​ลง​มา​จาก​โร​เก​ลิม และ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​กับ​กษัตริย์​เพื่อ​ส่ง​ท่าน​ข้าม​ฝั่ง 32 บารซิลลัย​ชรา​มาก อายุ​แปด​สิบ​ปี เขา​เคย​จัดหา​อาหาร​ให้​กษัตริย์​ตอน​พัก​ที่​มาหะนาอิม เพราะ​เขา​เป็น​คน​มี​ฐานะ​มาก 33 กษัตริย์​บอก​บารซิลลัย​ว่า “ข้าม​ไป​กับ​ข้า​เถิด ข้า​จะ​เลี้ยง​ดู​เจ้า​ที่​เยรูซาเล็ม”

34 บารซิลลัย​ตอบ​ว่า “ชีวิต​ข้า​เหลือ​อีก​กี่​ปี ถึง​จะ​ขึ้น​ไป​เยรูซาเล็ม​กับ​กษัตริย์? 35 วัน​นี้​ข้า​อายุ​แปด​สิบ​ปี​แล้ว ยัง​แยกแยะ​ดี​ชั่ว​ได้​หรือ? ยัง​รู้​รส​อาหาร​หรือ​เครื่อง​ดื่ม​หรือ? ยัง​ได้ยิน​เสียง​ชาย​หญิง​ร้อง​เพลง​หรือ? ทำไม​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​จะ​ต้อง​เป็น​ภาระ​แก่​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์? 36 ข้า​ข้าม​แม่น้ำ​ไป​ส่ง​กษัตริย์​อีก​นิด​เดียว เหตุ​ใด​ท่าน​จะ​ต้อง​ตอบแทน​มากมาย? 37 ขอ​ให้​ข้า​กลับ​ไป​ตาย​ที่​เมือง​ของ​ตน ใกล้​หลุม​ศพ​พ่อ​แม่ แต่​คิมฮาม​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​อยู่​ที่​นี่ ให้​เขา​ข้าม​ไป​กับ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​เถิด แล้ว​ท่าน​จะ​ปฏิบัติ​ต่อ​เขา​อย่างไร​ก็ได้​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​ว่า​ดี”

38 กษัตริย์​ตอบ​ว่า “คิมฮาม​จะ​ข้าม​ไป​กับ​ข้า ข้า​จะ​ทำ​กับ​เขา​ตาม​ที่​เจ้า​ปรารถนา และ​จะ​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​เจ้า​ขอ​จาก​ข้า”

39 ผู้คน​ทั้งหมด​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน กษัตริย์​ก็​ข้าม​ไป​ด้วย ท่านจูบ​และ​ให้พร​บารซิลลัย แล้ว​บารซิลลัย​กลับ​ถิ่น​ของ​ตน 40 กษัตริย์​ข้าม​ไป​กิลกาล​โดย​มี​คิมฮาม​ไป​ด้วย ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ครึ่ง​หนึ่ง​เป็น​ผู้​พา​กษัตริย์​ข้าม 41 ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​ถาม​กษัตริย์​ว่า “ทำไม​พี่​น้อง​ชาว​ยูดาห์​ของ​เรา​จึง​ชิง​พา​ท่าน​ไป พา​กษัตริย์ คนใน​บ้าน และ​คน​ของ​ดาวิด​ทั้งหมด​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน?”

42 ชาว​ยูดาห์​ตอบ​ชาว​อิสราเอล​ว่า “เพราะ​กษัตริย์​เป็น​ญาติ​ใกล้​ชิด​ของ​เรา พวก​เจ้า​จะ​โกรธ​ทำไม? เรา​ได้​กิน​อาหาร​จาก​กษัตริย์​หรือ​ได้​รับ​ของ​ขวัญ​อะไร​จาก​ท่าน​หรือ?”

43 ชาว​อิสราเอล​ตอบ​ชาว​ยูดาห์​ว่า “เรา​มี​ส่วน​ใน​กษัตริย์​สิบ​ส่วน เรา​จึง​มี​สิทธิ์​ใน​ดาวิด​มากกว่า​พวก​เจ้า ทำไม​พวก​เจ้า​ดู​หมิ่น​เรา ไม่​ถาม​ความ​เห็น​เรา​ก่อน​เรื่อง​รับ​กษัตริย์​ของ​เรา​กลับ​มา?” ชาว​ยูดาห์​ตอบโต้​ด้วย​ถ้อยคำ​รุนแรง​กว่า​ชาว​อิสราเอล

20

1 ที่​นั่น​มี​คน​ชั่ว​ชื่อเชบา บุตร​บิครี เป็น​ชาว​เบนยามิน เขา​เป่า​แตร​แล้ว​ร้อง​ว่า “เรา​ไม่มี​ส่วน​ใน​ดาวิด ไม่มี​มรดก​ใน​บุตร​ของ​เจสซี! ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน กลับ​กระโจม​ของ​ตน​เถิด!”

2 ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​จึง​เลิก​ติดตาม​ดาวิด หัน​ไป​ตามเชบา บุตร​บิครี แต่​ชาว​ยูดาห์​ยัง​ติดตาม​กษัตริย์​ของ​ตน​ตั้งแต่​แม่น้ำ​จอร์แดน​จนถึง​เยรูซาเล็ม

3 ดาวิด​กลับ​ถึง​บ้าน​ที่​เยรูซาเล็ม กษัตริย์​นำ​นาง​สนม​สิบ​คน​ที่​ให้​อยู่​ดูแล​บ้าน​มา​กัก​ให้​อยู่​ต่าง​หาก​และ​จัด​อาหาร​ให้ แต่​ไม่​หลับ​นอน​กับ​พวก​นาง พวก​นาง​ถูก​กัก​ไว้​จน​ตาย ใช้​ชีวิต​อย่าง​หญิง​ม่าย

4 กษัตริย์​สั่ง​อามาสา​ว่า “ภายใน​สาม​วัน จง​รวบรวม​ชาว​ยูดาห์​มา​หา​ข้า แล้ว​เจ้า​ต้อง​อยู่​ที่​นี่​ด้วย”

5 อามาสา​ออก​ไป​รวบรวม​ชาว​ยูดาห์ แต่​ใช้​เวลา​เกิน​กำหนด 6 ดาวิด​จึง​บอก​อาบีชัย​ว่า “ตอน​นี้เชบา บุตร​บิครี​จะ​ทำร้าย​เรา​หนัก​กว่า​อับซาโลม จง​พา​คน​ของ​นาย​เจ้า​ไป​ไล่​ตาม​เขา ก่อน​เขา​จะ​ได้​เมือง​ที่​มี​ป้อม​ปราการ​และ​หลบ​หนี​เรา​ไป”

7 คน​ของ​โยอาบ​ออก​จาก​เยรูซาเล็ม​ตาม​อาบีชัย​ไป พร้อม​ชาว​เคเรธี ชาว​เปเลธี และ​นักรบ​ผู้​กล้า​ทั้งหมด เพื่อ​ไล่​ตามเชบา บุตร​บิครี 8 เมื่อ​มา​ถึง​หิน​ก้อน​ใหญ่​ที่​กิเบโอน อามาสา​มา​พบ​พวก​เขา โยอาบ​สวม​ชุด​รบ มี​เข็มขัด​คาด​ดาบ​ซึ่ง​อยู่​ใน​ฝัก​ไว้​ที่​เอว ขณะ​เดิน​ดาบ​ก็​หลุด​ออก​มา 9 โยอาบ​ถาม​อามาสา​ว่า “พี่​น้อง​ของ​ข้า สบาย​ดี​หรือ?” แล้ว​ใช้​มือขวา​จับ​เครา​อามาสา​เพื่อ​จะ​จูบ​เขา 10 อามาสา​ไม่ทัน​ระวัง​ดาบ​ใน​มือ​โยอาบ โยอาบ​จึง​แทง​ท้อง​เขา​จน​ไส้​ทะลัก​ลงพื้น โดย​ไม่​ต้อง​แทง​ซ้ำ อามาสา​ก็​ตาย จาก​นั้น​โยอาบ​กับ​อาบีชัย​น้อง​ชาย​ก็​ไล่​ตามเชบา บุตร​บิครี​ต่อ​ไป 11 ชายหนุ่ม​คน​หนึ่ง​ของ​โยอาบ​ยืน​อยู่​ข้าง​ศพ​แล้ว​ร้อง​ว่า “ใคร​อยู่​ฝ่าย​โยอาบ​และ​ดาวิด จง​ตาม​โยอาบ​ไป!”

12 อามาสา​นอน​จม​กอง​เลือด​กลาง​ถนน ชาย​คน​นั้น​เห็น​ผู้คน​ทุก​คน​หยุด​มอง จึง​ลาก​ศพ​ออก​จาก​ถนน​ไป​ยัง​ทุ่งแล้ว​เอา​ผ้า​คลุม​ทับ เพราะ​ใคร​เดิน​ผ่าน​ก็​มา​หยุด​อยู่​ตรง​นั้น 13 เมื่อ​ย้าย​ศพ​พ้น​ถนน​แล้ว ทุก​คน​ก็​เดิน​ตาม​โยอาบ​ไป​ไล่​ตามเชบา บุตร​บิครี 14 เชบา​เดิน​ทาง​ผ่าน​ชน​เผ่า​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​ไป​ถึง​อาเบล เบธมาอาคาห์ และ​ชาว​เบรี​ทุก​คน คน​เหล่า​นั้น​รวม​ตัว​และ​ติดตาม​เขา​ไป​ด้วย 15 กอง​ทหาร​ของ​โยอาบ​มา​ล้อม​เชบา​ที่​อาเบล​แห่ง​เบธมาอาคาห์ พวก​เขา​ก่อ​เนิน​ดิน​ล้อม​เมือง​จนถึง​กำแพง​ดิน ผู้คน​ทั้งหมด​ที่​อยู่​กับ​โยอาบ​ทุบ​กำแพง​เพื่อ​ให้​พัง​ลง

16 หญิง​ฉลาด​คน​หนึ่ง​ร้อง​ออก​มา​จาก​เมือง​ว่า “ฟัง​ก่อน ฟัง​ก่อน! โปรด​บอก​โยอาบ​ให้​เข้า​มา​ใกล้ ข้า​จะ​พูด​กับ​เขา” 17 โยอาบ​เข้าไป​ใกล้ นาง​ถาม​ว่า “ท่าน​คือ​โยอาบ​หรือ?”

เขา​ตอบ​ว่า “ใช่”

นาง​บอก​ว่า “ขอ​ให้​ฟัง​คำ​ของ​ผู้รับใช้”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้า​ฟัง​อยู่”

18 นาง​กล่าว​ว่า “แต่​ก่อน​มี​คำ​พูด​ว่า ‘ไป​ขอ​คำ​ปรึกษา​ที่​อาเบล​เถิด’ แล้ว​เรื่อง​ต่าง ๆ ก็​ยุติ​ลง 19 ข้า​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​อิสราเอล​ที่รัก​สันติ​และ​ซื่อสัตย์ ท่าน​กำลัง​จะ​ทำลาย​เมือง​ซึ่ง​เป็น​ดั่ง​แม่​ใน​อิสราเอล เหตุ​ใด​จะ​กลืน​กิน​มรดก​ของ​พระยาห์เวห์?”

20 โยอาบ​ตอบ​ว่า “ไม่มี​ทาง ไม่มี​ทาง​ที่​ข้า​จะ​กลืน​กิน​หรือ​ทำลาย 21 เรื่อง​ไม่ใช่​อย่าง​นั้น มี​ชาย​จาก​เขต​ภูเขา​เอฟราอิม​ชื่อเชบา บุตร​บิครี เขา​ลุก​ขึ้น​ต่อ​ต้าน​กษัตริย์​ดาวิด เพียง​ส่งตัว​เขา​มา ข้า​ก็​จะ​ถอน​ทัพ​จาก​เมือง”

นาง​บอก​โยอาบ​ว่า “ศีรษะ​ของ​เขา​จะ​ถูก​โยน​ข้าม​กำแพง​มา​ให้​ท่าน”

22 หญิง​นั้น​ใช้​ปัญญา​ไป​พูด​กับ​คน​ทั้ง​เมือง พวก​เขา​จึง​ตัด​ศีรษะเชบา บุตร​บิครี​โยน​ข้าม​กำแพง​ให้​โยอาบ โยอาบ​เป่า​แตร คน​เหล่า​นั้น​ก็​แยก​ย้าย​จาก​เมือง​กลับ​กระโจม​ของ​ตน ส่วน​โยอาบ​กลับ​เยรูซาเล็ม​ไป​หา​กษัตริย์

23 โยอาบ​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล เบไนยาห์ บุตร​เยโฮยาดา บัญชาการ​ชาว​เคเรธี​และ​ชาว​เปเลธี 24 อา​โด​รัม​ดูแล​คน​ที่​ถูก​เกณฑ์​ไป​ใช้​แรงงาน เยโฮชาฟัท บุตร​อาหิลูด เป็น​ผู้​บันทึก​เหตุการณ์ 25 เช​วา​เป็น​อาลักษณ์ ศาโดก​กับ​อาบียาธาร์​เป็น​ปุโรหิต 26 ส่วน​อิรา​ชาว​ยาอีร์​เป็น​เจ้า​หน้าที่​ชั้น​ผู้ใหญ่​ของ​ดาวิด

21

1 ใน​สมัย​ดาวิด​เกิด​การ​กันดาร​อาหาร​ติดต่อ​กัน​สาม​ปี ดาวิด​จึง​แสวงหา​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “เรื่อง​นี้​เกิด​เพราะซาอูล​และ​วงศ์วาน​ของ​เขา​มี​เลือด​เปื้อน​มือ เพราะ​ซาอูล​ฆ่า​ชาว​กิเบโอน”

2 กษัตริย์​เรียก​ชาว​กิเบโอน​มาพบ ชาว​กิเบโอน​ไม่ใช่​ชาว​อิสราเอล แต่​เป็น​ชน​ที่​เหลือ​จาก​ชาว​อาโมไรต์ ชาว​อิสราเอล​เคย​สาบาน​ต่อ​พวก​เขา แต่​ซาอูล​พยายาม​ฆ่า​พวก​เขาด้วย​ความ​หวงแหน​ชาว​อิสราเอล​และ​ยูดาห์ 3 ดาวิด​ถาม​ชาว​กิเบโอน​ว่า “ข้า​ควร​ทำ​อะไร​ให้​พวก​ท่าน? ข้า​จะ​ชดใช้​ความ​ผิด​นี้​อย่างไร พวก​ท่าน​จึง​จะให้พร​แก่​มรดก​ของ​พระยาห์เวห์?”

4 ชาว​กิเบโอน​ตอบ​ว่า “เรื่อง​ระหว่าง​เรา​กับ​ซาอูล​และ​วงศ์​วาน​ของ​เขา​ไม่ใช่​เรื่อง​เงิน​ทอง และ​เรา​ไม่มี​สิทธิ์​ประหาร​ใคร​ใน​อิสราเอล”

ดาวิด​ตอบ​ว่า “พวก​ท่าน​บอก​มา​เถิด ข้า​จะ​ทำให้”

5 พวก​เขา​ทูล​กษัตริย์​ว่า “ชาย​ที่​ทำลาย​พวก​เรา​และ​วางแผน​จะ​กำจัด​พวก​เรา​ไม่​ให้​เหลือ​ใน​เขตแดน​อิสราเอล​นั้น 6 ขอ​ให้​มอบ​ลูก​หลาน​ชาย​ของ​เขา​เจ็ด​คน​แก่​เรา เรา​จะ​แขวน​พวก​เขา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ที่​กิเบอาห์​ของ​ซาอูล ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เลือก”

กษัตริย์​ตอบ​ว่า “ข้า​จะ​มอบ​ให้”

7 แต่​กษัตริย์​ไว้​ชีวิต​เมฟีโบเชท บุตร​ของ​โยนาธาน ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ซาอูล เพราะ​คำ​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ระหว่าง​ดาวิด​กับ​โยนาธาน บุตร​ของ​ซาอูล 8 กษัตริย์​นำ​อารโมนี​กับ​เมฟีโบเชท บุตร​ชาย​สอง​คน​ที่​ริสปาห์ บุตร​สาว​ของ​อัยยาห์ คลอด​ให้​ซาอูล และ​บุตร​ชาย​ห้า​คน​ของ​เมราบ บุตร​สาว​ของ​ซาอูล ที่​นาง​คลอด​ให้​อาดรีเอล บุตร​ของ​บารซิลลัย ชาว​เมโหลาห์ 9 ส่ง​ให้​ชาว​กิเบโอน พวก​เขา​แขวน​ชาย​ทั้ง​เจ็ด​บน​ภูเขา​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ ทั้ง​เจ็ด​ตาย​พร้อม​กัน​ใน​วัน​แรก ๆ ของ​ฤดู​เก็บ​เกี่ยว ตอน​เริ่ม​เก็บ​ข้าว​บาร์เลย์

10 ริสปาห์​บุตร​สาว​อัยยาห์​เอา​ผ้า​กระสอบ​ปู​ไว้​บน​โขด​หิน​สำหรับ​ตน ตั้งแต่​เริ่ม​ฤดู​เก็บ​เกี่ยว​จน​ฝน​จาก​ฟ้า​ตกลง​บน​ร่าง​เหล่า​นั้น กลาง​วัน​นาง​ไม่​ยอม​ให้​นก​เกาะ​ร่าง​พวก​เขา กลาง​คืน​ก็​ไม่​ให้​สัตว์​ป่า​เข้า​มา 11 มี​คน​บอก​ดาวิด​ถึง​สิ่ง​ที่​ริสปาห์​บุตร​สาว​อัยยาห์ นาง​สนม​ของ​ซาอูล​ทำ 12 ดาวิด​จึง​ไป​รับ​กระดูก​ของ​ซาอูล​และ​โยนาธาน​บุตร​ชาย​จาก​ชาว​ยาเบชกิเลอาด ผู้​เคย​ลอบ​นำ​กระดูก​เหล่า​นั้น​มา​จาก​ถนน​ใน​เมือง​เบธชาน ซึ่ง​ชาว​ฟีลิสเตีย​แขวน​ศพ​ทั้ง​สอง​ไว้​ใน​วัน​ที่​ฆ่า​ซาอูล​ที่​กิลโบอา 13 ดาวิด​นำ​กระดูก​ของ​ซาอูล​กับ​โยนาธาน​กลับ​มา พวก​เขา​ยัง​รวบรวม​กระดูก​ของ​ชาย​ที่​ถูก​แขวน​ด้วย 14 แล้ว​นำ​กระดูก​ของ​ซาอูล​กับ​โยนาธาน​ไป​ฝัง​ใน​ดิน​แดน​เบนยามิน​ที่​เศ​ลา ใน​ที่​ฝังศพ​ของ​คีช บิดา​ซาอูล พวก​เขา​ทำ​ตาม​ที่​กษัตริย์​สั่ง​ทุก​อย่าง หลัง​จาก​นั้นพระเจ้า​ทรง​ตอบรับ​คำ​วิงวอน​เพื่อ​แผ่นดิน

15 ชาว​ฟีลิสเตีย​ทำ​สงคราม​กับ​อิสราเอล​อีก ดาวิด​ลง​ไป​รบ​พร้อม​คน​ของ​ท่าน แต่​ดาวิด​หมด​แรง 16 อิชบีเบโนบ​ซึ่ง​เป็น​ลูก​หลาน​ของ​ยักษ์ ถือ​หอก​ที่​มี​น้ำ​หนัก​ทองสัมฤทธิ์​สาม​ร้อย​เชเขล​และ​มี​ดาบ​ใหม่ คิด​จะ​ฆ่า​ดาวิด 17 แต่​อาบีชัย​บุตร​นาง​เศรุยาห์​มา​ช่วย​ดาวิด ตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​นั้น​จน​ตาย แล้ว​คน​ของ​ดาวิด​สาบาน​กับ​ท่าน​ว่า “ท่าน​อย่า​ออก​ไป​รบ​กับ​เรา​อีก​เลย มิ​ฉะนั้น​ประทีป​แห่ง​อิสราเอล​จะ​ดับ”

18 ต่อ​มา​มี​สงคราม​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​อีก​ที่​โกบ สิบเบคัย​ชาว​หุชาห์​ฆ่า​สัฟ ลูก​หลาน​ของ​ยักษ์ 19 มี​สงคราม​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​อีก​ที่​โกบ เอลฮานัน บุตร​ยาอาเรโอเรกิม ชาว​เบธเลเฮม ฆ่า​ชาย​ผู้​เป็น​พี่น้อง​กับ​โกลิอัท​ชาว​กัท ซึ่ง​ด้าม​หอก​ของ​เขา​ใหญ่​เท่า​คาน​เครื่อง​ทอ​ผ้า 20 มี​สงคราม​อีก​ที่​กัท ชาย​ร่าง​ใหญ่​คน​หนึ่ง​มี​นิ้ว​มือ​ข้าง​ละ​หก​นิ้ว และ​นิ้ว​เท้า​ข้าง​ละ​หก​นิ้ว รวม​ยี่สิบ​สี่​นิ้ว เขา​ก็​เป็น​ลูก​หลาน​ของ​ยักษ์​ด้วย 21 เมื่อ​เขา​ท้าทาย​อิสราเอล โยนาธาน บุตร​ของ​ชิเมอี ผู้​เป็น​พี่​น้อง​กับ​ดาวิด​ก็​ฆ่า​เขา 22 ชาย​ทั้ง​สี่​นี้​เป็น​ลูก​หลาน​ของ​ยักษ์​ที่​กัท พวก​เขา​ล้ม​ตาย​ด้วย​มือ​ดาวิด​และ​คน​ของ​ท่าน

22

1 ดาวิด​ขับ​ร้อง​บทเพลง​นี้​ถวาย​พระยาห์เวห์​ใน​วัน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​ท่าน​ให้​พ้น​จาก​มือ​ศัตรู​ทั้งหมด​และ​จาก​มือ​ซาอูล 2 ดาวิด​กล่าว​ว่า

“พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​ศิลา​ของ​ข้า

เป็น​ป้อม​ปราการ​ของ​ข้า

และ​เป็น​ผู้​ช่วย​ข้า​ให้​พ้น​ภัย

3 พระเจ้า​ทรง​เป็น​ศิลา​ที่​ข้า​ลี้​ภัย

เป็น​โล่​และ​เขา​สัตว์​แห่ง​ความ​รอด​ของ​ข้า

เป็น​หอคอย​สูง​และ​ที่​ลี้​ภัย​ของ​ข้า

พระองค์​ทรง​เป็น​พระ​ผู้​ช่วย​ให้​รอด ทรง​ช่วย​ข้า​จาก​ความ​รุนแรง

4 ข้า​ร้อง​เรียก​พระยาห์เวห์​ผู้​สมควร​รับ​การ​สรรเสริญ

แล้ว​ข้า​ก็​รอดพ้น​จาก​ศัตรู

5 คลื่น​แห่ง​ความ​ตาย​ล้อม​ข้า​ไว้

กระแส​แห่ง​ความ​อธรรม​ทำให้​ข้า​หวาด​กลัว

6 เชือก​แห่ง​เชโอล​พัน​รอบ​ตัว​ข้า*

กับ​ดัก​แห่ง​ความ​ตาย​จับ​ข้า​ไว้

7 ใน​ความ​ทุกข์​ยาก ข้า​ร้อง​เรียก​พระยาห์เวห์

ข้า​ร้อง​ทูล​ต่อ​พระเจ้า​ของ​ข้า

จาก​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์ พระองค์​ทรง​ได้ยิน​เสียง​ข้า

เสียง​ร้อง​ของ​ข้า​ไป​ถึง​พระกรรณ

8 แผ่น​ดิน​สั่น​สะเทือน

รากฐาน​สวรรค์​ไหว​หวั่น

เพราะ​พระองค์​ทรง​กริ้ว

9 ควัน​พลุ่ง​จาก​พระนาสิก

ไฟ​เผา​ผลาญ​พุ่ง​จาก​พระโอษฐ์

ถ่าน​ติดไฟ​ลุก​โชน​เพราะ​ไฟ​นั้น

10 พระองค์​ทรง​โน้ม​ท้องฟ้า​แล้ว​ลง​มา

ใต้​พระบาท​มี​ความ​มืด​ทึบ

11 พระองค์​ทรง​ขี่​เครูบ​แล้ว​เหาะ​ไป

ปรากฏ​พระองค์​บน​ปีก​แห่ง​สายลม

12 พระองค์​ทรง​ให้​ความ​มืด​เป็น​ที่​กำบัง​รอบ​พระองค์

พร้อม​มวล​น้ำ​และ​เมฆ​หนา​ทึบ​บน​ฟ้า

13 จาก​แสง​สว่าง​เบื้อง​พระพักตร์

ถ่าน​ไฟ​ก็​ลุก​โชน

14 พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​เสียง​ฟ้าร้อง​จาก​สวรรค์

องค์​ผู้​สูงสุด​เปล่ง​พระ​สุรเสียง

15 พระองค์​ทรง​ยิง​ลูก​ธนู​ให้​พวก​เขา​กระจัดกระจาย

ทรง​ส่ง​สายฟ้า​ทำให้​พวก​เขา​สับสน

16 ร่อง​น้ำ​ใน​ทะเล​ปรากฏ​ขึ้น

รากฐาน​โลก​ถูก​เปิด​เผยเมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ตำหนิ

ด้วย​ลม​แรง​จาก​ลม​หายใจ​ทาง​พระนาสิก

17 พระองค์​ทรง​เอื้อม​จาก​เบื้อง​บน​มา​รับ​ข้า

ทรง​ดึง​ข้า​ขึ้น​จาก​น้ำ​มากมาย

18 ทรง​ช่วย​ข้า​จาก​ศัตรู​ที่​แข็งแกร่ง

จาก​คน​ที่​เกลียด​ข้า เพราะ​พวก​เขา​มี​กำลัง​เหนือ​ข้า

19 พวก​เขา​จู่โจม​ข้า​ใน​วัน​แห่ง​ภัย​พิบัติ

แต่​พระยาห์เวห์​ทรง​ค้ำจุน​ข้า

20 พระองค์​ทรง​นำ​ข้า​ออก​สู่​ที่​กว้าง

ทรง​ช่วย​ข้า เพราะ​พระองค์​ทรง​พอ​พระทัย​ข้า

21 พระยาห์เวห์​ทรง​ตอบแทน​ข้า​ตาม​ความ​ชอบ​ธรรม

ทรง​ตอบแทน​ข้า​ตาม​ความ​สะอาด​ของ​มือ​ข้า

22 เพราะ​ข้า​รักษา​ทาง​ของ​พระยาห์เวห์

ไม่​ได้​ละทิ้ง​พระเจ้า​ของ​ข้า​อย่าง​ชั่ว​ร้าย

23 พระ​บัญญัติ​ทั้งหมด​ของ​พระองค์​อยู่​ต่อ​หน้า​ข้า

ข้า​ไม่​หัน​จาก​กฎ​เกณฑ์​ของ​พระองค์

24 ข้า​ประพฤติ​อย่าง​ไร้​ตำหนิ​ต่อ​พระองค์

ข้า​รักษา​ตน​ให้​พ้น​จาก​ความ​ผิด​ของ​ข้า

25 พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ตอบแทน​ข้า​ตาม​ความ​ชอบ​ธรรม

ตาม​ความ​สะอาด​ของ​ข้า​ใน​สาย​พระเนตร

26 ต่อ​ผู้​มี​เมตตา พระองค์​ทรง​แสดง​ความ​เมตตา

ต่อ​ผู้​ไร้​ตำหนิ พระองค์​ทรง​แสดง​ความ​ไร้​ตำหนิ

27 ต่อ​ผู้​บริสุทธิ์ พระองค์​ทรง​แสดง​ความ​บริสุทธิ์

ต่อ​ผู้​คดโกง พระองค์​ทรง​รู้ทัน​เล่ห์เหลี่ยม

28 พระองค์​ทรง​ช่วย​คน​ทุกข์​ยาก

แต่​ทอด​พระเนตร​คน​เย่อ​หยิ่ง​เพื่อ​กด​เขา​ลง

29 พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​เป็น​ประทีป​ของ​ข้า

พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้​ความ​มืด​ของ​ข้า​สว่าง​ขึ้น

30 ด้วย​กำลัง​จาก​พระองค์ ข้า​วิ่ง​เข้า​ชน​กอง​ทหาร

ด้วย​พระเจ้า​ของ​ข้า ข้า​กระโดด​ข้าม​กำแพง

31 ทาง​ของ​พระเจ้า​สมบูรณ์​พร้อม

พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​ผ่าน​การ​พิสูจน์​แล้ว

พระองค์​ทรง​เป็น​โล่​ของ​ทุก​คน​ที่​ลี้​ภัย​ใน​พระองค์

32 ใคร​เป็น​พระเจ้า​นอกจาก​พระยาห์เวห์?

ใคร​เป็น​ศิลา​นอกจาก​พระเจ้า​ของ​เรา?

33 พระเจ้า​ทรง​เป็น​ป้อม​ปราการ​อัน​แข็งแกร่ง​ของ​ข้า

พระองค์​ทรง​ทำให้​ทาง​ของ​ข้า​สมบูรณ์

34 พระองค์​ทรง​ทำให้​เท้า​ของ​เขา​เหมือน​เท้า​กวาง​ตัว​เมีย

และ​ทรง​ตั้ง​ข้า​ไว้​บน​ที่​สูง​ของ​ข้า

35 พระองค์​ทรง​ฝึก​มือ​ข้าให้​รู้จัก​การ​รบ

จน​แขน​ข้า​โก่ง​คัน​ธนู​ทองสัมฤทธิ์​ได้

36 พระองค์​ประทาน​โล่​แห่ง​ความ​รอด​ให้​ข้า

ความ​อ่อน​โยน​ของ​พระองค์​ทำให้​ข้า​ยิ่ง​ใหญ่

37 พระองค์​ทรง​ขยาย​ทาง​ใต้เท้า​ข้า

เท้า​ของ​ข้า​จึง​ไม่​ลื่น​ไถล

38 ข้า​ไล่​ตาม​ศัตรู​และ​ทำลาย​พวก​เขา

ไม่​หัน​กลับ​จนกว่า​จะ​กำจัด​หมด

39 ข้า​กำจัด​พวก​เขา

แทง​พวก​เขา​ทะลุ

จน​ลุก​ขึ้น​ไม่​ได้

พวก​เขา​ล้ม​อยู่​ใต้เท้า​ข้า

40 พระองค์​ทรง​ให้​ข้า​มี​กำลัง​สำหรับ​สงคราม

ทรง​ทำให้​คน​ที่​ลุก​ขึ้น​สู้​ข้า​สยบ​ใต้​ข้า

41 พระองค์​ทรง​ให้​ศัตรู​หัน​หลัง​หนี​ข้า

เพื่อ​ข้า​จะ​กำจัด​คน​ที่​เกลียด​ข้า

42 พวก​เขา​มอง​หา​ผู้​ช่วย แต่​ไม่มี​ใคร

แม้​ร้อง​เรียก​พระยาห์เวห์ พระองค์​ก็​ไม่​ตอบ

43 ข้า​บด​พวก​เขา​จน​ละเอียด​เหมือน​ฝุ่น​ดิน

เหยียบ​ย่ำ​เหมือน​โคลน​บน​ถนน แล้วก​วาด​กระจาย​ไป

44 พระองค์​ทรง​ช่วย​ข้า​จาก​การ​วิวาท​ของ​ประชาชน​ของ​ข้า

ทรง​รักษา​ข้า​ไว้​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​ชนชาติ​ต่าง ๆ

คน​ที่​ข้า​ไม่​เคย​รู้จัก​จะ​มา​รับ​ใช้​ข้า

45 คน​ต่าง​ชาติ​จะ​ยอม​จำนน​ต่อ​ข้า

พอได้​ยิน​เรื่อง​ข้า​ก็​เชื่อ​ฟัง

46 คน​ต่าง​ชาติ​จะ​อ่อน​กำลัง​ลง

และ​ออก​จาก​ที่​มั่น​อย่าง​ตัว​สั่น

47 พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่!

ขอ​ให้​ศิลา​ของ​ข้า​ได้​รับ​การ​สรรเสริญ!

ขอ​พระเจ้า​ผู้​เป็น​ศิลา​แห่ง​ความ​รอด​ของ​ข้า​ได้​รับ​การ​ยกย่อง

48 พระเจ้า​ผู้ทรง​แก้​แค้น​ให้​ข้า

ผู้ทรง​ทำให้​ชนชาติ​ต่าง ๆ สยบ​ใต้​ข้า

49 ผู้ทรง​พา​ข้า​พ้น​จาก​ศัตรู

พระองค์​ทรง​ยก​ข้า​ให้​สูง​เหนือ​ผู้​ที่​ลุก​ขึ้น​สู้​ข้า

ทรง​ช่วย​ข้า​จาก​คนใช้​ความ​รุนแรง

50 ดังนั้น พระยาห์เวห์ ข้า​จะ​ขอบพระคุณ​พระองค์​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ต่าง ๆ

และ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระนาม

51 พระองค์​ประทาน​การ​ช่วย​กู้​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​แก่​กษัตริย์​ของ​พระองค์

และ​ทรง​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​ผู้​ที่​ทรง​เจิม​ไว้

ต่อ​ดาวิด​และ​เชื้อ​สาย​ของ​เขา​ตลอด​ไป”

23

1 ต่อ​ไป​นี้​เป็น​ถ้อยคำ​สุดท้าย​ของ​ดาวิด

ดาวิด บุตร​เจสซี กล่าว​ว่า

ชาย​ผู้​ได้​รับ​การ​ยก​ขึ้น​สูง​กล่าว​ว่า

ผู้​ที่​พระเจ้า​ของ​ยา​โค​บท​รง​เจิม

ผู้​ขับ​บทเพลง​ไพเราะ​แห่ง​อิสราเอล​กล่าว​ว่า

2 “พระวิญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์​ตรัส​ผ่าน​ข้า

พระดำรัส​ของ​พระองค์​อยู่​บน​ลิ้น​ข้า

3 พระเจ้า​ของ​อิสราเอล​ตรัส

ศิลา​แห่ง​อิสราเอล​ตรัส​กับ​ข้า​ว่า

‘ผู้​ที่​ปกครอง​มนุษย์​อย่าง​ชอบ​ธรรม

ผู้​ปกครอง​ด้วย​ความ​ยำเกรง​พระเจ้า

4 จะ​เป็น​เหมือน​แสง​ยาม​เช้า​เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น

เช้า​ที่​ไร้​เมฆ

เมื่อ​หญ้า​อ่อน​งอก​ขึ้น​จาก​ดิน

ท่ามกลาง​แสงแดด​สดใส​หลัง​ฝน’

5 วงศ์​วาน​ของ​ข้า​ไม่​ได้​เป็น​เช่น​นี้​ต่อ​พระเจ้า​หรือ?

พระองค์​ทรง​ทำ​พันธสัญญา​ที่​คง​อยู่​ตลอด​ไป​กับ​ข้า

จัด​เตรียม​ทุก​สิ่ง​และ​ทำให้​มั่นคง

เพราะ​พันธสัญญา​นั้น​เป็น​ความ​รอด​ทั้งหมด​และ​ความ​ปรารถนา​ทั้งหมด​ของ​ข้า

พระองค์​จะ​ไม่​ทรง​ทำให้​มัน​เจริญ​ขึ้น​หรือ?

6 แต่​คนอธรรม​ทั้งหมด​จะ​เป็น​เหมือนหนาม​ที่​ต้อง​ปัด​ทิ้ง

เพราะ​มือ​เปล่า​จับ​ไม่​ได้

7 ผู้​จะ​แตะ​ต้อง​มัน​ต้อง​ใช้​เหล็ก​และ​ด้าม​หอก

หนาม​เหล่า​นั้น​จะ​ถูก​เผา​จน​หมด​ใน​ที่​ของ​มัน”

8 นี่​คือ​ราย​ชื่อ​นักรบ​ผู้​กล้า​ของ​ดาวิด โยเชบบัสเชเบท ชาว​ทัคเคโมนี เป็น​หัวหน้า​บรรดา​ผู้​บัญชาการ เขา​ยัง​มีชื่อ​ว่าอาดีโน ชาว​เอสนี ผู้​ฆ่า​คน​แปด​ร้อย​คนใน​คราว​เดียว 9 ถัด​มา​คือเอเลอาซาร์ บุตร​โดดัย ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ชาว​อาโฮห์ เขา​เป็น​หนึ่ง​ใน​นักรบ​ผู้​กล้า​สาม​คน​ที่​อยู่​กับ​ดาวิด​เมื่อ​พวก​เขา​ท้าทาย​ชาว​ฟีลิสเตีย​ซึ่ง​รวม​พล​มา​รบ​ที่​นั่น และ​คน​อิสราเอล​ถอย​หนี​ไป 10 เขา​ยืน​หยัด​โจมตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​จน​มือ​อ่อน​แรง​และ​เกร็ง​ติด​ดาบ วัน​นั้น​พระยาห์เวห์​ประทาน​ชัยชนะ​ใหญ่​หลวง ประชาชน​กลับ​มา​ตาม​เขา​เพียง​เพื่อ​เก็บ​ของ​ที่​ปล้น​ได้ 11 ถัด​มา​คือชัมมาห์ บุตร​อาเก ชาว​ฮาราร์ ชาว​ฟีลิสเตีย​รวม​พล​ที่​ทุ่ง​ถั่ว​เลน​ทิล​แห่ง​หนึ่ง ผู้คน​หนี​จาก​พวก​เขา 12 แต่​ชัมมาห์ยืน​อยู่​กลาง​ทุ่ง ป้องกัน​ทุ่ง​นั้น​ไว้​และ​ฆ่า​ชาว​ฟีลิสเตีย พระยาห์เวห์​ทรง​ประทาน​ชัยชนะ​ใหญ่​หลวง

13 ใน​ฤดู​เก็บ​เกี่ยว นักรบ​สาม​คน​จาก​หัวหน้า​สามสิบ​คน​ลง​ไป​หา​ดาวิด​ที่​ถ้ำ​อดุล​ลัม ขณะ​กอง​ทหาร​ฟีลิสเตีย​ตั้ง​ค่าย​ใน​หุบเขา​เรฟาอิม 14 ตอน​นั้น​ดาวิด​อยู่​ใน​ป้อม​ปราการ ส่วน​กอง​ทหาร​ฟีลิสเตีย​ประจำ​อยู่​ที่​เบธเลเฮม 15 ดาวิด​พูด​ด้วย​ความ​คิดถึง​ว่า “ใคร​จะ​เอา​น้ำ​จาก​บ่อ​ข้าง​ประตู​เมือง​เบธเลเฮม​มา​ให้​ข้า​ดื่ม​บ้าง!”

16 นักรบ​ผู้​กล้า​สาม​คน​นั้น​ฝ่า​แนว​ทหาร​ฟีลิสเตีย ไป​ตัก​น้ำ​จาก​บ่อ​ข้าง​ประตู​เมือง​เบธเลเฮม​และ​นำ​มา​ให้​ดาวิด แต่​ท่าน​ไม่​ดื่ม กลับ​เท​น้ำ​นั้น​ถวาย​พระยาห์เวห์ 17 ท่าน​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์ ขอ​อย่า​ให้​ข้า​ทำ​เช่น​นั้น​เลย! น้ำ​นี้​เปรียบ​เสมือน​โลหิต​ของ​คน​ที่​เสี่ยง​ชีวิต​ไป​ตัก​มา​ไม่ใช่​หรือ?” ท่าน​จึง​ไม่​ดื่ม นักรบ​ผู้​กล้า​สาม​คน​ได้​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้

18 อาบีชัย บุตร​นาง​เศรุยาห์ น้อง​ชาย​โยอาบ เป็น​หัวหน้า​ของ​กลุ่ม​สาม​คน เขา​ยก​หอก​สู้​คน​สาม​ร้อย​คน​และ​ฆ่า​พวก​เขา จึง​มีชื่อ​เสียง​ใน​หมู่​กลุ่ม​สาม​คน 19 เขา​ได้​รับ​เกียรติ​สูงสุด​ใน​หมู่​กลุ่ม​สาม​คน​มิใช่​หรือ? เขา​จึง​เป็น​หัวหน้า​ของ​พวก​เขา แต่​ไม่​ได้​นับ​เป็น​หนึ่ง​ใน​สาม​คน​นั้น

20 เบไนยาห์ บุตร​เยโฮยาดา เป็น​บุตร​ของ​นักรบ​ผู้​กล้า​จาก​คับเซเอล ผู้​ทำความ​กล้า​หาญ​หลาย​ครั้ง เขา​ฆ่า​บุตร​ชาย​สอง​คน​ของ​อารีเอล​ชาว​โมอับ อีก​ทั้ง​ลง​ไป​ฆ่า​สิงโต​กลาง​หลุม​ใน​วัน​ที่​หิมะ​ตก 21 เขา​ยัง​ฆ่า​ชาว​อียิปต์​ร่าง​ใหญ่​คน​หนึ่ง ชาว​อียิปต์​มี​หอก​ใน​มือ แต่​เบไนยาห์​เข้าไป​หา​โดย​ถือ​ไม้​เท้า แย่ง​หอก​จาก​มือ​เขา​แล้ว​ใช้​หอก​นั้น​ฆ่า​เขา 22 เบไนยาห์ บุตร​เยโฮยาดา​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้ จึง​มีชื่อ​เสียง​ใน​หมู่​นักรบ​ผู้​กล้า​สาม​คน 23 เขา​มี​เกียรติ​มากกว่า​กลุ่ม​สามสิบ​คน แต่​ไม่​ถึง​ชั้น​สาม​คน ดาวิด​ตั้ง​เขา​เป็น​ผู้​บัญชาการ​องครักษ์

24 อาสาเฮล น้องชาย​ของ​โยอาบ เป็น​หนึ่ง​ใน​กลุ่ม​สามสิบ​คน และเอลฮานัน บุตร​โดโด ชาว​เบธเลเฮม 25 ชัมมาห์ ชาว​ฮาโรด เอลีคา ชาว​ฮาโรด 26 เฮเลส ชาว​ปัลที อิรา บุตร​อิกเคช ชาว​เทโคอา 27 อาบีเอเซอร์ ชาว​อานาโธท เมบุนนัย ชาว​หุชาห์ 28 ศัลโมน ชาว​อาโฮห์ มาฮารัย ชาว​เนโทฟาห์ 29 เฮเลบ บุตร​บาอานาห์ ชาว​เนโทฟาห์ อิททัย บุตร​รีบัย จาก​กิเบอาห์​ของ​ชาว​เบนยามิน 30 เบไนยาห์ ชาว​ปิราโธน ฮิดดัย จาก​ลำธาร​กาอัช 31 อาบีอัลโบน ชาว​อารบาห์ อัสมาเวท ชาว​บารฮูม 32 เอลียาบ ชาว​ชาอัลโบน บรรดา​บุตร​ชาย​ของ​ยาเชน โยนาธาน 33 ชัมมาห์ ชาว​ฮาราร์ อาหิอัม บุตร​ชาราร์ ชาว​อาราร์ 34 เอลีเฟเลท บุตร​อาหัสบัย ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ชาว​มาอาคาห์ เอลีอัม บุตร​อาหิโธเฟล ชาว​กิโลห์ 35 เฮสโร ชาว​คารเมล ปาอารัย ชาว​อาร์บ 36 อิกาล บุตร​นาธัน ชาว​โศบาห์ บานี ชาว​กาด 37 เศเลก ชาว​อัมโมน นาหะรัย ชาว​เบเอโรท ทั้ง​สอง​เป็น​ผู้​ถือ​เครื่อง​เกราะ​ให้โยอาบ บุตร​นาง​เศรุยาห์ 38 อิรา ชาว​อิธรี กาเรบ ชาว​อิธรี 39 และอุรียาห์ ชาว​ฮิตไทต์ รวม​ทั้งหมด​สามสิบ​เจ็ด​คน

24

1 พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้ว​อิสราเอล​อีก​ครั้ง และ​ทรง​กระตุ้น​ดาวิด​ให้​ทำ​สิ่ง​ที่​เป็น​โทษ​แก่​พวก​เขา โดย​ตรัส​ว่า “ไป​นับ​จำนวน​ชาว​อิสราเอล​กับ​ยูดาห์” 2 กษัตริย์​สั่ง​โยอาบ​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​ว่า “จง​ไป​ทั่ว​ทุก​ชน​เผ่า​ของ​อิสราเอล ตั้งแต่​ดาน​ถึง​เบเออร์เชบา แล้ว​นับ​จำนวน​ประชาชน เพื่อ​ข้า​จะ​รู้​ยอด​ทั้งหมด”

3 โยอาบ​ทูล​กษัตริย์​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ทรง​เพิ่ม​ประชาชน​อีก​หนึ่ง​ร้อย​เท่า ไม่​ว่า​ขณะ​นี้​จะ​มี​เท่าไร และ​ขอ​ให้​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​ได้​เห็น​ด้วย​ตา​ตนเอง แต่​เหตุ​ใด​ท่าน​จึง​พอใจ​กับ​เรื่อง​นี้?”

4 อย่างไร​ก็ตาม คำ​สั่ง​ของ​กษัตริย์​มี​น้ำ​หนัก​เหนือ​คำ​คัดค้าน​ของ​โยอาบ​และ​บรรดา​ผู้​บัญชาการ​ทหาร พวก​เขา​จึง​ออก​จาก​กษัตริย์​ไป​นับ​ประชาชน​อิสราเอล 5 พวก​เขา​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​และ​ตั้ง​ค่าย​ที่​อาโรเออร์ ทาง​ขวา​ของ​เมือง​ซึ่ง​อยู่​กลาง​หุบเขา​กาด แล้วไป​ยา​เซอร์ 6 จาก​นั้น​ไป​กิเลอาด​และ​แผ่น​ดิน​ทาห์ทิมโฮดชี ไป​ดานยาอัน แล้ว​อ้อม​ไป​ไซดอน 7 ต่อ​ไป​ยัง​ป้อม​ปราการ​ไทระ และ​เมือง​ทั้งหมด​ของ​ชาว​ฮีไวต์​กับ​ชาว​คานาอัน แล้ว​ลง​ใต้​ไป​ยัง​เบเออร์เชบา​ใน​ยูดาห์ 8 เมื่อ​เดิน​ทาง​ไป​ทั่ว​แผ่น​ดิน​แล้ว พวก​เขา​กลับ​เยรูซาเล็ม​หลัง​ผ่าน​ไป​เก้า​เดือน​กับ​ยี่สิบ​วัน 9 โยอาบ​รายงาน​ยอด​สำรวจ​ต่อ​กษัตริย์ อิสราเอล​มี​นักรบ​กล้า​ถือ​ดาบ​แปด​แสน​คน ส่วน​ยูดาห์​มี​ชาย​ห้า​แสน​คน

10 หลัง​จาก​นับ​ประชาชน ดาวิด​รู้สึก​ผิด​ใน​ใจ ท่าน​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพระองค์​ทำบาป​อย่าง​ยิ่ง​ใน​เรื่อง​นี้ บัดนี้ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​ยกโทษ​ความ​ผิด​ของ​ผู้รับใช้​ด้วย​เถิด ข้าพระองค์​ทำ​สิ่ง​โง่​เขลา​มาก”

11 เช้า​วัน​รุ่ง​ขึ้น พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึงกาด​ผู้เผยพระวจนะ ผู้หยั่งรู้​ของ​ดาวิด​ว่า 12 “ไป​บอก​ดาวิด​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้ “เรา​มี​สาม​อย่าง​ให้​เจ้า​เลือก จง​เลือก​อย่าง​หนึ่ง แล้ว​เรา​จะ​ทำ​กับ​เจ้า” ’ ”

13 กาด​มาหา​ดาวิด​แล้ว​ทูล​ว่า “ท่าน​จะ​ยอม​ให้​แผ่น​ดิน​ของ​ท่าน​กันดาร​อาหาร​เจ็ด​ปี หรือ​หนี​ศัตรู​ที่​ไล่​ตาม​ท่าน​สาม​เดือน หรือ​ให้​เกิด​โรค​ระบาด​ใน​แผ่น​ดิน​สาม​วัน? โปรด​คิด​และ​ตอบ เพื่อ​ข้า​จะ​นำ​คำ​ตอบ​กลับ​ไป​บอก​ผู้​ที่​ส่ง​ข้า​มา”

14 ดาวิด​ตอบ​กาด​ว่า “ข้า​ทุกข์​ใจ​ยิ่ง​นัก ขอ​ให้​เรา​ตก​อยู่​ใน​พระหัตถ์​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระเมตตา​ของ​พระองค์​ยิ่ง​ใหญ่ ขอ​อย่า​ให้​ข้า​ตก​อยู่​ใน​มือ​มนุษย์”

15 พระยาห์เวห์​จึง​ส่ง​โรค​ระบาด​มา​ใน​อิสราเอล ตั้งแต่​เช้า​จนถึง​เวลา​ที่​กำหนด ประชาชน​ตั้งแต่​ดาน​ถึง​เบเออร์เชบา​ตาย​เจ็ด​หมื่น​คน 16 เมื่อ​ทูต​สวรรค์​ยื่น​มือ​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ทำลาย​เมือง พระยาห์เวห์​ทรง​เปลี่ยน​พระทัย​เรื่อง​ภัย​พิบัติ​นั้น​และ​ตรัส​กับ​ทูต​ผู้​กำลัง​ทำลาย​ประชาชน​ว่า “พอแล้ว จง​หยุด​มือ” ขณะ​นั้น​ทูต​สวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​ข้าง​ลาน​นวด​ข้าว​ของ​อาราวนาห์​ชาว​เยบุส

17 เมื่อ​ดาวิด​เห็น​ทูต​สวรรค์​ผู้​ตี​ประชาชน ท่าน​ทูล​พระยาห์เวห์​ว่า “ข้าพระองค์​ทำบาป​และ​ทำ​ชั่ว แต่​แกะ​เหล่า​นี้​ทำ​อะไร​ผิด? ขอ​พระองค์​ลงโทษ​ข้าพระองค์​กับ​วงศ์​วาน​พ่อ​ของ​ข้าพระองค์​เถิด”

18 วัน​นั้น​กาด​มาหา​ดาวิด​และ​บอก​ว่า “จง​ขึ้น​ไป​สร้าง​แท่น​บูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​บน​ลาน​นวด​ข้าว​ของ​อาราวนาห์​ชาว​เยบุส”

19 ดาวิด​จึง​ขึ้น​ไป​ตาม​คำ​ของ​กาด ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​บัญชา 20 อาราวนาห์​มอง​เห็น​กษัตริย์​กับ​คนรับใช้​กำลัง​มา​หา จึง​ออก​ไป​หมอบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น​ต่อ​หน้า​กษัตริย์ 21 อาราวนาห์​ถาม​ว่า “นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​มา​หา​ผู้รับใช้​ด้วย​เหตุ​ใด?”

ดาวิด​ตอบ​ว่า “ข้า​จะ​ซื้อ​ลาน​นวด​ข้าว​ของ​เจ้า​เพื่อ​สร้าง​แท่น​บูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์ ให้​โรค​ระบาด​หยุด​ทำร้าย​ประชาชน”

22 อาราวนาห์​บอก​ดาวิด​ว่า “ขอ​ให้​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​นำ​ไป​ถวาย​ตาม​ที่​เห็น​ว่า​ดี วัว​เหล่า​นี้​ใช้​เป็น​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​ได้ ส่วน​เลื่อน​นวด​ข้าว​กับ​แอก​วัว​ใช้​เป็น​ฟืน 23 ทั้งหมด​นี้​ข้า อาราวนาห์ ขอม​อบ​แก่​กษัตริย์” แล้ว​เขา​ทูล​ว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ทรง​รับ​ท่าน”

24 แต่​กษัตริย์​ตอบ​อาราวนาห์​ว่า “ไม่​ได้ ข้า​จะ​จ่าย​เงิน​ซื้อ​จาก​เจ้า ข้า​จะ​ไม่​ถวาย​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้า​โดย​ไม่​เสีย​อะไร​เลย” ดาวิด​จึง​ซื้อ​ลาน​นวด​ข้าว​กับ​วัว​ด้วย​เงิน​หนัก​ห้า​สิบ​เชเขล* 25 ดาวิด​สร้าง​แท่น​บูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ที่​นั่น และ​ถวาย​เครื่องบูชาเผาทั้งตัว​กับ​เครื่องบูชาแห่งสันติ พระยาห์เวห์​จึงทรง​ตอบรับ​คำ​วิงวอน​เพื่อ​แผ่นดิน และ​โรค​ระบาด​ใน​อิสราเอล​ก็​หยุด​ลง

* 1:2 1:2 ใน​ที่​นี้ “ปรากฏ​ว่า” ใช้​ถ่ายทอด​คำ​อุทาน​ภาษา​ฮีบรู “הִנֵּה” ซึ่ง​ชวน​ให้​มอง​ดู สังเกต พิจารณา หรือ​เพ่ง​ดู​สิ่ง​ที่​กำลัง​กล่าว​ถึง

† 1:12 1:12 ใน​ฉบับ​ภาษา​ไทย​นี้ “พระยาห์เวห์” ใช้​แทน​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​ใน​ภาษา​ฮีบรู​เขียน​ว่า “יהוה” และ​มัก​ออก​เสียง​ว่า “ยาห์เวห์” ส่วน​ฉบับ​ภาษา​อังกฤษ​พิมพ์​คำ​ที่​หมาย​ถึง “องค์​พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วย​อักษร​ตัว​ใหญ่​ทั้งหมด​เมื่อ​ใช้​แทน​พระนาม​นี้

* 2:16 2:16 “เฮ​ลคัทฮัส​ซู​ริม” หมาย​ถึง “ทุ่ง​แห่ง​กริช”

† 2:27 2:27 คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอ​โล​ฮิม)

* 4:8 4:8 หรือ​แปล​ว่า “เชื้อ​สาย”

* 5:20 5:20 “บา​อัล​เปรา​ซิม” หมาย​ถึง “เจ้า​นาย​ผู้​ทะลวง​ออก”

* 6:8 6:8 “เปเรศอุสซาห์” หมาย​ถึง “การ​ปะทุ​พระพิโรธ​ต่อ​อุสซาห์”

* 7:18 7:18 คำ​ว่า “องค์เจ้า” ใน​ที่นี้​แปล​จาก​คำ​ภาษาฮีบรู “อาโดนาย” หมายถึง “เจ้านาย”

* 12:25 12:25 “เยดีดิยาห์” หมาย​ถึง “ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​พระยาห์เวห์”

† 12:30 12:30 หนึ่ง​ตะ​ลัน​ต์​หนัก​ประมาณ​สามสิบ​กิโลกรัม หรือ​หก​สิบ​หก​ปอนด์ หรือ​เก้า​ร้อย​หก​สิบ​ห้า​ทรอ​ยอ​อนซ์

* 14:26 14:26 หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ​สิบ​กรัม หรือ​ราว ๐.๓๕ ออนซ์ ดัง​นั้น​สอง​ร้อย​เชเขล​จึง​หนัก​ประมาณ​สอง​กิโลกรัม หรือ​ราว ๔.๔ ปอนด์

* 22:6 22:6 เชโอล​เป็น​แดน​ของ​ผู้​ตาย

* 24:24 24:24 หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ​สิบ​กรัม หรือ​ราว ๐.๓๕ ออนซ์ ดัง​นั้น​ห้า​สิบ​เชเขล​หนัก​ประมาณ ๐.๕ กิโลกรัม หรือ ๑.๑ ปอนด์

1 พงศ์กษัตริย์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

พงศ์กษัตริย์ ฉบับที่หนึ่ง

1

1 เมื่อกษัตริย์​ดาวิด​ชรามากแล้ว แม้คนจะเอาเสื้อผ้าคลุมพระองค์ พระองค์​ก็ยังไม่อบอุ่น 2 เหล่าข้ารับใช้จึงทูลว่า “ขอให้หาหญิงสาวพรหมจารีคนหนึ่งมาถวายกษัตริย์​ผู้เป็นนายของเรา ให้นางคอยรับใช้และดูแลพระองค์ และนอนแนบอกพระองค์​เพื่อให้ทรงอบอุ่น” 3 พวกเขาจึงค้นหาหญิงสาวหน้าตาดีทั่วดินแดนอิสราเอล พบอาบีชากชาวชูเนม แล้วพานางมาหากษัตริย์ 4 หญิงสาวคนนี้งดงามมาก นางดูแลและรับใช้กษัตริย์ แต่กษัตริย์​ไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางเพศกับนาง

5 ฝ่ายอาโดนียาห์​บุตร​ฮักกีทยกตนขึ้นและพูดว่า “ข้าจะเป็นกษัตริย์” เขาจึงจัดเตรียมรถรบ พลม้า และคนห้าสิบคนให้วิ่งนำหน้า 6 ดาวิด​บิดาของเขาไม่เคยขัดใจเขาด้วยการถามว่า “ทำไมเจ้าจึงทำอย่างนั้น?” อาโดนียาห์​เป็นชายรูปงาม และเป็นบุตร​ที่เกิดถัดจากอับซาโลม 7 เขาปรึกษากับโยอาบบุตร​เศรุยาห์และอาบียาธาร์​ปุโรหิต ทั้งสองเข้าร่วมฝ่ายอาโดนียาห์​และสนับสนุนเขา 8 แต่ศาโดกปุโรหิต เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา นาธันผู้เผยพระวจนะ ชิเมอี เรอี และนักรบผู้กล้าของดาวิด​ไม่ได้อยู่ฝ่ายอาโดนียาห์

9 อาโดนียาห์​ฆ่าแกะ วัว และสัตว์ขุนไว้ที่ก้อนหินโซเฮเลทใกล้เอนโรเกล แล้วเชิญพี่น้องทุกคนซึ่งเป็นโอรสของกษัตริย์ และชาวยูดาห์ทุกคนที่เป็นข้ารับใช้กษัตริย์ 10 แต่เขาไม่ได้เชิญนาธันผู้เผยพระวจนะ เบไนยาห์ เหล่านักรบผู้กล้า หรือโซโลมอน​น้องชายของตน

11 นาธันจึงพูดกับบัทเชบา​มารดาของโซโลมอน​ว่า “ท่านไม่ได้ยินหรือว่าอาโดนียาห์​บุตร​ฮักกีทขึ้นครองราชย์แล้ว โดยดาวิด​เจ้านายของเราไม่รู้เรื่อง? 12 โปรดมาฟังคำแนะนำของข้า เพื่อท่านจะได้รักษาชีวิตของท่านและชีวิตโซโลมอน​บุตร​ของท่านไว้ 13 จงเข้าไปหากษัตริย์​ดาวิด​แล้วทูลว่า ‘กษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า พระองค์​ไม่ได้สาบานต่อข้าพเจ้า​หรือว่า “โซโลมอน​บุตร​ของเจ้าจะขึ้นครองราชย์ต่อจากเรา และจะนั่งบนบัลลังก์​ของเรา”? แล้วเหตุใดอาโดนียาห์​จึงขึ้นครองราชย์?’ 14 ดูเถิด* ขณะที่ท่านยังพูดกับกษัตริย์​อยู่ ข้าจะตามเข้าไปยืนยันคำของท่าน”

15 บัทเชบา​จึงเข้าไปหากษัตริย์​ในห้องของพระองค์ กษัตริย์​ชรามากแล้ว และอาบีชากชาวชูเนมกำลังรับใช้พระองค์​อยู่ 16 บัทเชบา​ก้มคำนับแสดงความเคารพ กษัตริย์​ถามว่า “เจ้าต้องการอะไร?”

17 นางทูลว่า “เจ้านายของข้าพเจ้า พระองค์​ทรงสาบานต่อข้าพเจ้า​โดยอ้างพระยาห์เวห์† พระเจ้า​ของพระองค์‡ ว่า ‘โซโลมอน​บุตร​ของเจ้าจะขึ้นครองราชย์ต่อจากเรา และจะนั่งบนบัลลังก์​ของเรา’ 18 แต่บัดนี้อาโดนียาห์​ขึ้นครองราชย์แล้ว โดยพระองค์​ผู้เป็นกษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​ไม่ทรงทราบ 19 เขาฆ่าวัว สัตว์ขุน และแกะเป็นจำนวนมาก แล้วเชิญโอรสทุกคนของกษัตริย์ อาบียาธาร์​ปุโรหิต และโยอาบแม่ทัพ แต่ไม่ได้เชิญโซโลมอน​ผู้รับใช้ของพระองค์ 20 กษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า ชาวอิสราเอล​ทุกคนกำลังจับตาดูพระองค์ เพื่อพระองค์​จะทรงบอกพวกเขาว่าใครจะนั่งบนบัลลังก์​ของพระองค์​ต่อจากพระองค์ 21 มิฉะนั้น เมื่อกษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​ล่วงลับไป ข้าพเจ้า​และโซโลมอน​บุตร​ของข้าพเจ้า​จะถูกถือว่าเป็นอาชญากร”

22 ขณะที่นางยังพูดกับกษัตริย์ นาธันผู้เผยพระวจนะ​ก็เข้ามา 23 มีคนทูลกษัตริย์​ว่า “นาธันผู้เผยพระวจนะ​มาแล้ว”

นาธันเข้าเฝ้าและก้มกราบลงจนหน้าติดพื้น 24 นาธันทูลว่า “กษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า พระองค์​ตรัสไว้หรือว่า ‘อาโดนียาห์​จะขึ้นครองราชย์ต่อจากเรา และจะนั่งบนบัลลังก์​ของเรา’? 25 วันนี้เขาลงไปฆ่าวัว สัตว์ขุน และแกะมากมาย และเชิญโอรสทุกคนของกษัตริย์ เหล่าแม่ทัพ และอาบียาธาร์​ปุโรหิต บัดนี้พวกเขากำลังกินดื่มอยู่ต่อหน้าเขาและร้องว่า ‘ขอกษัตริย์​อาโดนียาห์​ทรงพระเจริญ!’ 26 แต่เขาไม่ได้เชิญข้าพเจ้า​ผู้รับใช้ของพระองค์ ศาโดกปุโรหิต เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา และโซโลมอน​ผู้รับใช้ของพระองค์ 27 เรื่องนี้เกิดขึ้นตามพระบัญชาของกษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​หรือ โดยพระองค์​ไม่ได้แจ้งเหล่าข้ารับใช้ว่าใครจะนั่งบนบัลลังก์​ต่อจากพระองค์?”

28 กษัตริย์​ดาวิด​จึงตรัสว่า “ไปเรียกบัทเชบา​มาหาเรา” นางก็เข้ามายืนต่อหน้ากษัตริย์ 29 กษัตริย์​ทรงสาบานว่า “พระยาห์เวห์​ผู้ทรงช่วยชีวิตเราให้พ้นจากความทุกข์ยากทั้งสิ้นทรงมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด 30 เราเคยสาบานต่อเจ้าโดยอ้างพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ว่า ‘โซโลมอน​บุตร​ของเจ้าจะขึ้นครองราชย์ต่อจากเรา และจะนั่งบนบัลลังก์​แทนเรา’ วันนี้เราจะทำตามนั้นอย่างแน่นอนฉันนั้น”

31 บัทเชบา​ก้มกราบลงจนหน้าติดพื้นแสดงความเคารพ แล้วทูลว่า “ขอกษัตริย์​ดาวิด​เจ้านายของข้าพเจ้า​ทรงพระเจริญตลอดไป!”

32 กษัตริย์​ดาวิด​ตรัสว่า “เรียกศาโดกปุโรหิต นาธันผู้เผยพระวจนะ และเบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดามาหาเรา” พวกเขาจึงมาเข้าเฝ้า 33 กษัตริย์​ตรัสกับพวกเขาว่า “จงพาข้ารับใช้ของเจ้านายพวกเจ้าไปด้วย ให้โซโลมอน​บุตร​ของเราขี่ล่อของเราเอง แล้วพาเขาลงไปที่กีโฮน 34 ให้ศาโดกปุโรหิต​กับนาธันผู้เผยพระวจนะ​เจิมเขาเป็นกษัตริย์​เหนืออิสราเอล​ที่นั่น แล้วเป่าแตรร้องว่า ‘ขอกษัตริย์​โซโลมอน​ทรงพระเจริญ!’ 35 จากนั้นจงขึ้นมาตามเขา ให้เขามานั่งบนบัลลังก์​ของเราและเป็นกษัตริย์​แทนเรา เราแต่งตั้งเขาเป็นผู้นำเหนืออิสราเอล​และยูดาห์”

36 เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดาทูลตอบกษัตริย์​ว่า “อาเมน! ขอพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของกษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​รับรองเช่นนั้น 37 พระยาห์เวห์​ทรงอยู่กับกษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​อย่างไร ก็ขอทรงอยู่กับโซโลมอน​อย่างนั้น และทรงทำให้บัลลังก์​ของเขายิ่งใหญ่กว่าบัลลังก์​ของกษัตริย์​ดาวิด​เจ้านายของข้าพเจ้า”

38 ศาโดกปุโรหิต นาธันผู้เผยพระวจนะ เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา ชาวเคเรธีและชาวเปเลธีจึงลงไป พวกเขาให้โซโลมอน​ขี่ล่อของกษัตริย์​ดาวิด​และพาไปยังกีโฮน 39 ศาโดกปุโรหิต​นำเขาสัตว์ที่บรรจุน้ำมันมาจากเต็นท์ แล้วเจิมโซโลมอน พวกเขาเป่าแตร และประชาชน​ทั้งหมดร้องว่า “ขอกษัตริย์​โซโลมอน​ทรงพระเจริญ!”

40 ประชาชน​ทั้งหมดขึ้นมาตามโซโลมอน เป่าขลุ่ยและโห่ร้องด้วยความยินดีอย่างยิ่ง จนพื้นดินสะเทือนด้วยเสียงของพวกเขา 41 อาโดนียาห์​และแขกทุกคนได้ยินเสียงนั้นเมื่อกินอาหารเสร็จ โยอาบได้ยินเสียงแตรจึงถามว่า “เหตุใดเมืองจึงส่งเสียงอึกทึกอย่างนี้?”

42 ขณะที่เขายังพูดอยู่ โยนาธานบุตร​อาบียาธาร์​ปุโรหิต​ก็มาถึง อาโดนียาห์​พูดว่า “เข้ามาเถิด เจ้าเป็นคนดี คงนำข่าวดีมา”

43 โยนาธานตอบอาโดนียาห์​ว่า “ความจริงคือ กษัตริย์​ดาวิด​เจ้านายของเราได้ตั้งโซโลมอน​เป็นกษัตริย์​แล้ว 44 กษัตริย์​ส่งศาโดกปุโรหิต นาธันผู้เผยพระวจนะ เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา ชาวเคเรธีและชาวเปเลธีไปกับเขา พวกเขาให้เขาขี่ล่อของกษัตริย์ 45 ศาโดกปุโรหิต​กับนาธันผู้เผยพระวจนะ​เจิมเขาเป็นกษัตริย์​ที่กีโฮน แล้วพวกเขาก็ขึ้นมาจากที่นั่นด้วยความยินดีจนทั้งเมืองส่งเสียงกึกก้อง นั่นคือเสียงที่พวกท่านได้ยิน 46 อีกทั้งโซโลมอน​นั่งบนบัลลังก์​แห่งราชอาณาจักรแล้ว 47 ข้ารับใช้ของกษัตริย์​ยังมาถวายพรแก่กษัตริย์​ดาวิด​เจ้านายของเราว่า ‘ขอพระเจ้า​ของพระองค์​ทรงทำให้ชื่อของโซโลมอน​ยิ่งใหญ่กว่าชื่อของพระองค์ และบัลลังก์​ของเขายิ่งใหญ่กว่าบัลลังก์​ของพระองค์’ กษัตริย์​ทรงก้มคำนับอยู่บนเตียง 48 แล้วกษัตริย์​ตรัสว่า ‘ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล ผู้ทรงให้มีคนหนึ่งนั่งบนบัลลังก์​ของเราวันนี้ และให้เราได้เห็นกับตา’ ”

49 แขกทุกคนของอาโดนียาห์​ตกใจกลัว ต่างลุกขึ้นแยกย้ายกันไป 50 อาโดนียาห์​กลัวโซโลมอน จึงลุกไปจับเขาของแท่นบูชาไว้ 51 มีคนทูลโซโลมอน​ว่า “อาโดนียาห์​กลัวกษัตริย์​โซโลมอน เขากำลังจับเขาของแท่นบูชาไว้และพูดว่า ‘ขอให้กษัตริย์​โซโลมอน​สาบานกับข้าก่อนว่าจะไม่ประหารผู้รับใช้คนนี้ด้วยดาบ’ ”

52 โซโลมอน​ตรัสว่า “ถ้าเขาแสดงตนเป็นคนดี แม้เส้นผมของเขาสักเส้นก็จะไม่ตกถึงพื้น แต่ถ้าพบความชั่วในตัวเขา เขาจะต้องตาย”

53 กษัตริย์​โซโลมอน​จึงส่งคนไปรับเขาลงมาจากแท่นบูชา อาโดนียาห์​มาก้มคำนับกษัตริย์​โซโลมอน และโซโลมอน​ตรัสกับเขาว่า “กลับบ้านไปเถิด”

2

1 เมื่อดาวิด​ใกล้จะสิ้นชีวิต พระองค์​ทรงสั่งโซโลมอน​บุตร​ของตนว่า 2 “พ่อกำลังจะจากโลกนี้ไปเหมือนมนุษย์ทุกคน เพราะฉะนั้นจงเข้มแข็งและทำตัวให้สมเป็นชาย 3 จงรักษาคำสั่งของพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเจ้า ดำเนินตามทางของพระองค์ รักษากฎเกณฑ์ พระบัญญัติ ข้อกำหนด และคำพยานของพระองค์ ตามที่เขียนไว้ในธรรมบัญญัติของโมเสส เพื่อเจ้าจะประสบความสำเร็จในทุกสิ่งที่ทำและทุกแห่งที่ไป 4 แล้วพระยาห์เวห์​จะทรงทำตามพระดำรัส​ที่ตรัสเกี่ยวกับพ่อว่า ‘ถ้าบุตร​หลานของเจ้าระมัดระวังทางที่ตนดำเนิน และดำเนินต่อหน้าเราด้วยความสัตย์จริงสุดจิตสุดใจ เจ้าจะไม่ขาดผู้สืบเชื้อสายนั่งบนบัลลังก์​อิสราเอล’

5 “เจ้ารู้อยู่แล้วว่าโยอาบบุตร​เศรุยาห์ทำอะไรกับพ่อ เขาฆ่าอับเนอร์บุตร​เนอร์และอามาสาบุตร​เยเธอร์ ซึ่งเป็นแม่ทัพสองคนของอิสราเอล เขาหลั่งเลือดอย่างในสงครามทั้งที่เป็นยามสงบ และทำให้เลือดนั้นเปื้อนสายคาดเอวและรองเท้าของเขา 6 ดังนั้น จงใช้ปัญญาจัดการกับเขา อย่าปล่อยให้เขาแก่ตายและลงไปยังเชโอล* อย่างสงบ 7 แต่จงแสดงความเมตตาต่อบุตร​ทั้งหลายของบาร์ซิลลัยชาวกิเลอาด ให้พวกเขาร่วมกินอาหารที่โต๊ะของเจ้า เพราะพวกเขามาหาพ่อเมื่อพ่อหนีอับซาโลมพี่ชายของเจ้า

8 “ชิเมอีบุตร​เกราซึ่งเป็นชาวเบนยามินจากบาฮูริมอยู่กับเจ้า เขาสาปแช่งพ่ออย่างรุนแรงในวันที่พ่อไปมาหะนาอิม แต่เขาลงมาพบพ่อที่แม่น้ำจอร์แดน พ่อจึงสาบานต่อเขาโดยอ้างพระยาห์เวห์​ว่า ‘เราจะไม่ฆ่าเจ้าด้วยดาบ’ 9 แต่เจ้าอย่าถือว่าเขาไม่มีความผิด เจ้าเป็นคนมีปัญญาและรู้ว่าควรทำอย่างไรกับเขา จงทำให้เขาลงไปยังเชโอล† ในวัยชราด้วยความตายที่นองเลือด”

10 ดาวิด​ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และมีคนนำพระศพไปฝังในนครดาวิด 11 ดาวิด​ครองราชย์เหนืออิสราเอล​สี่สิบปี คือที่เฮโบรนเจ็ดปี และที่เยรูซาเล็มสามสิบสามปี 12 โซโลมอน​ขึ้นนั่งบนบัลลังก์​ของดาวิด​บิดาของตน และอาณาจักรของพระองค์​ก็มั่นคง

13 ต่อมาอาโดนียาห์​บุตร​ฮักกีทมาหาบัทเชบา​มารดาของโซโลมอน นางถามว่า “เจ้ามาด้วยเจตนาดีหรือ?”

เขาตอบว่า “ข้ามาด้วยเจตนาดี 14 ข้ามีเรื่องจะพูดกับท่าน”

นางบอกว่า “พูดมาเถิด”

15 เขาพูดว่า “ท่านก็รู้ว่าเดิมอาณาจักรเป็นของข้า และชาวอิสราเอล​ทั้งหมดมุ่งหวังให้ข้าครองราชย์ แต่แล้วอาณาจักรกลับตกเป็นของน้องชายข้า เพราะพระยาห์เวห์​ทรงกำหนดให้อาณาจักรเป็นของเขา 16 ตอนนี้ข้ามีคำขออย่างหนึ่ง ขอท่านอย่าปฏิเสธ”

นางตอบว่า “พูดมาเถิด”

17 เขาพูดว่า “ขอท่านกราบทูลกษัตริย์​โซโลมอน​ให้ยกอาบีชากชาวชูเนมเป็นภรรยาแก่ข้า เพราะพระองค์​คงไม่ปฏิเสธท่าน”

18 บัทเชบา​ตอบว่า “ได้ ข้าจะพูดกับกษัตริย์​แทนเจ้า”

19 บัทเชบา​จึงไปหากษัตริย์​โซโลมอน​เพื่อทูลแทนอาโดนียาห์ กษัตริย์​ทรงลุกขึ้นต้อนรับและก้มคำนับนาง แล้วนั่งบนบัลลังก์ พระองค์​ทรงให้จัดที่นั่งสำหรับพระมารดา และนางนั่งทางขวามือของพระองค์ 20 นางทูลว่า “แม่มีเรื่องเล็กน้อยจะขอ ขอเจ้าอย่าปฏิเสธ”

กษัตริย์​ตอบว่า “ขอมาเถิดแม่ ลูกจะไม่ปฏิเสธ”

21 นางจึงทูลว่า “ขอยกอาบีชากชาวชูเนมเป็นภรรยาแก่อาโดนียาห์​พี่ชายของเจ้า”

22 กษัตริย์​โซโลมอน​ตอบพระมารดาว่า “ทำไมแม่จึงขออาบีชากชาวชูเนมให้อาโดนียาห์? ขออาณาจักรให้เขาไปเลยสิ เพราะเขาเป็นพี่ชายของลูก! ขอให้เขา ทั้งอาบียาธาร์​ปุโรหิต​และโยอาบบุตร​เศรุยาห์ด้วย!” 23 แล้วกษัตริย์​โซโลมอน​ทรงสาบานโดยอ้างพระยาห์เวห์​ว่า “ขอพระเจ้า​ทรงลงโทษเราอย่างหนัก หากคำที่อาโดนียาห์​พูดนี้ไม่ได้ทำให้เขาต้องเสียชีวิต 24 พระยาห์เวห์​ผู้ทรงตั้งเราไว้บนบัลลังก์​ของดาวิด​บิดาของเรา และทรงสร้างราชวงศ์​ให้เราตามที่ทรงสัญญาไว้ทรงมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด วันนี้อาโดนียาห์​จะต้องตายแน่ฉันนั้น”

25 กษัตริย์​โซโลมอน​จึงส่งเบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดาไป เขาลงมือฆ่าอาโดนียาห์ 26 กษัตริย์​ตรัสกับอาบียาธาร์​ปุโรหิต​ว่า “จงกลับไปยังที่ดินของเจ้าในอานาโธท เจ้ามีโทษสมควรตาย แต่เวลานี้เราจะไม่ฆ่าเจ้า เพราะเจ้าเคยหามหีบขององค์พระผู้เป็นเจ้า‡ พระยาห์เวห์​อยู่ต่อหน้าดาวิด​บิดาของเรา และเจ้าร่วมทุกข์กับบิดาของเราในทุกเรื่องที่ท่านทุกข์” 27 โซโลมอน​จึงปลดอาบียาธาร์​จากตำแหน่งปุโรหิต​ของพระยาห์เวห์ เป็นการทำให้พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​เรื่องวงศ์วานเอลีที่ชิโลห์สำเร็จ

28 เมื่อโยอาบได้ข่าวนี้ เขาซึ่งเคยเข้าฝ่ายอาโดนียาห์​แต่ไม่ได้เข้าฝ่ายอับซาโลม ก็หนีไปยังเต็นท์ของพระยาห์เวห์​และจับเขาของแท่นบูชาไว้ 29 มีคนทูลกษัตริย์​โซโลมอน​ว่า “โยอาบหนีไปยังเต็นท์ของพระยาห์เวห์ ตอนนี้เขาอยู่ข้างแท่นบูชา” โซโลมอน​จึงสั่งเบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดาว่า “ไปฆ่าเขา”

30 เบไนยาห์​ไปยังเต็นท์ของพระยาห์เวห์​และบอกโยอาบว่า “กษัตริย์​รับสั่งให้ออกมา!”

โยอาบตอบว่า “ไม่ ข้าจะตายที่นี่”

เบไนยาห์​จึงกลับไปทูลกษัตริย์​ว่าโยอาบพูดและตอบเขาอย่างไร

31 กษัตริย์​ตรัสกับเขาว่า “จงทำตามที่เขาพูด ฆ่าเขาแล้วฝังเสีย เพื่อเจ้านำความผิดฐานฆ่าคนโดยไม่มีเหตุของโยอาบออกไปจากเราและราชวงศ์​ของบิดาเรา 32 พระยาห์เวห์​จะทรงให้ความผิดฐานฆ่าคนกลับมาสนองเขา เพราะเขาลงมือฆ่าชายสองคนที่ชอบธรรมและดีกว่าเขาด้วยดาบ โดยดาวิด​บิดาของเราไม่รู้เรื่อง คืออับเนอร์บุตร​เนอร์ แม่ทัพอิสราเอล กับอามาสาบุตร​เยเธอร์ แม่ทัพยูดาห์ 33 ความผิดฐานฆ่าพวกเขาจึงจะกลับมาสนองโยอาบและลูกหลาน§ ของเขาตลอดไป แต่ดาวิด ลูกหลาน ราชวงศ์ และบัลลังก์​ของท่านจะได้รับสันติสุขจากพระยาห์เวห์​ตลอดไป”

34 เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดาจึงขึ้นไปฆ่าโยอาบ แล้วมีคนนำศพไปฝังที่บ้านของโยอาบในถิ่นทุรกันดาร 35 กษัตริย์​แต่งตั้งเบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดาเป็นแม่ทัพแทนโยอาบ และแต่งตั้งศาโดกปุโรหิต​แทนอาบียาธาร์

36 กษัตริย์​ส่งคนไปเรียกชิเมอีมาตรัสว่า “จงสร้างบ้านอยู่ในเยรูซาเล็ม และอย่าออกไปที่อื่น 37 จงรู้ไว้แน่นอนว่าในวันที่เจ้าออกไปข้ามลำธารขิดโรน เจ้าจะต้องตาย ความรับผิดชอบต่อการตายของเจ้าจะตกอยู่กับตัวเจ้าเอง”

38 ชิเมอีทูลว่า “พระดำรัส​ของพระองค์​ดีแล้ว ผู้รับใช้จะทำตามที่กษัตริย์​เจ้านายของข้าพเจ้า​ตรัส” ชิเมอีจึงอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มเป็นเวลานาน

39 สามปีต่อมา ทาสสองคนของชิเมอีหนีไปหาอาคีชบุตร​มาอาคาห์ กษัตริย์​แห่งกัท มีคนบอกชิเมอีว่า “ทาสของเจ้าอยู่ที่กัท”

40 ชิเมอีจึงลุกขึ้นผูกอานลาและไปหาอาคีชที่กัทเพื่อตามทาสของตน แล้วพาพวกเขากลับมาจากกัท 41 มีคนทูลโซโลมอน​ว่าชิเมอีออกจากเยรูซาเล็มไปกัทแล้วกลับมา

42 กษัตริย์​จึงส่งคนไปเรียกชิเมอีมาตรัสว่า “เราไม่ได้ให้เจ้าสาบานโดยอ้างพระยาห์เวห์​และเตือนเจ้าหรือว่า ‘จงรู้ไว้แน่นอนว่าในวันที่เจ้าออกไปที่อื่น เจ้าจะต้องตาย’? เจ้าตอบเราว่า ‘คำที่ข้าได้ยินนั้นดีแล้ว’ 43 แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่รักษาคำสาบานต่อพระยาห์เวห์​และคำสั่งที่เราให้ไว้?” 44 กษัตริย์​ตรัสต่อชิเมอีว่า “เจ้ารู้อยู่แก่ใจว่าตนทำชั่วต่อดาวิด​บิดาของเรามากเพียงใด พระยาห์เวห์​จึงจะทรงให้ความชั่วนั้นกลับมาสนองเจ้า 45 แต่กษัตริย์​โซโลมอน​จะได้รับพระพร และบัลลังก์​ของดาวิด​จะตั้งมั่นอยู่ต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์​ตลอดไป” 46 กษัตริย์​จึงสั่งเบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดา เขาออกไปฆ่าชิเมอี อาณาจักรก็ตั้งมั่นอยู่ในมือของโซโลมอน

3

1 โซโลมอน​ทำสัญญาไมตรีด้วยการแต่งงานกับราชวงศ์​ของฟาโรห์กษัตริย์​อียิปต์ พระองค์​รับธิดาของฟาโรห์มาอยู่ในนครดาวิด ระหว่างที่ยังสร้างวังของพระองค์ พระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ และกำแพงรอบเยรูซาเล็มไม่เสร็จ 2 แต่ประชาชน​ยังถวายเครื่องบูชา​ตามสถานบูชาบนที่สูง เพราะยังไม่ได้สร้างพระวิหาร​สำหรับพระนามของพระยาห์เวห์ 3 โซโลมอน​รักพระยาห์เวห์​และดำเนินตามกฎเกณฑ์ของดาวิด​บิดาของพระองค์ เว้นแต่พระองค์​ยังถวายเครื่องบูชา​และเผาเครื่องหอมตามสถานบูชาบนที่สูง 4 กษัตริย์​เสด็จไปถวายเครื่องบูชา​ที่กิเบโอน เพราะที่นั่นเป็นสถานบูชาบนที่สูงแห่งสำคัญ โซโลมอน​ถวายเครื่องบูชา​เผาทั้งตัวหนึ่งพันตัวบนแท่นบูชานั้น 5 ที่กิเบโอน พระยาห์เวห์​ทรงปรากฏแก่โซโลมอน​ในความฝันเวลากลางคืน พระเจ้า​ตรัสว่า “จงขอสิ่งที่เจ้าต้องการให้เรามอบแก่เจ้า”

6 โซโลมอน​ทูลว่า “พระองค์​ทรงแสดงความเมตตาอันยิ่งใหญ่ต่อดาวิด​บิดาของข้าพระองค์​ผู้รับใช้ของพระองค์ เพราะท่านดำเนินต่อพระพักตร์พระองค์​ด้วยความสัตย์จริง ความชอบธรรม และความซื่อตรงต่อพระองค์​สุดหัวใจ พระองค์​ยังทรงรักษาความเมตตาอันยิ่งใหญ่นี้ต่อท่าน ด้วยการประทานบุตร​ให้ขึ้นนั่งบนบัลลังก์​ของท่านดังที่เป็นอยู่วันนี้ 7 บัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของข้าพระองค์ พระองค์​ทรงตั้งข้าพระองค์​ผู้รับใช้ของพระองค์​เป็นกษัตริย์​แทนดาวิด​บิดาของข้าพระองค์ แต่ข้าพระองค์​ยังเป็นเหมือนเด็กเล็ก ไม่รู้ว่าจะทำหน้าที่นำประชาชน​อย่างไร 8 ข้าพระองค์​ผู้รับใช้ของพระองค์​อยู่ท่ามกลางประชาชน​ที่พระองค์​ทรงเลือก พวกเขามีจำนวนมากจนไม่อาจนับหรือคำนวณได้ 9 ขอประทานใจที่รู้จักไตร่ตรองแก่ข้าพระองค์​ผู้รับใช้ของพระองค์ เพื่อจะปกครองและตัดสินคดีของประชาชน​ของพระองค์ แยกแยะความดีและความชั่วได้ เพราะใครจะตัดสินคดีให้ประชาชน​มากมายของพระองค์​ได้?”

10 องค์พระผู้เป็นเจ้า​พอพระทัยที่โซโลมอน​ทูลขอสิ่งนี้ 11 พระเจ้า​ตรัสกับพระองค์​ว่า “เพราะเจ้าขอสิ่งนี้ ไม่ได้ขอให้ตนเองอายุยืนหรือร่ำรวย ไม่ได้ขอให้ศัตรูของเจ้าต้องตาย แต่ขอความเข้าใจเพื่อแยกแยะว่าอะไรยุติธรรม 12 เราจึงทำตามที่เจ้าขอ เรามอบใจที่มีปัญญาและความเข้าใจแก่เจ้า จนไม่เคยมีใครเหมือนเจ้ามาก่อน และจะไม่มีใครเหมือนเจ้าในภายหลัง 13 นอกจากนี้ เรายังให้สิ่งที่เจ้าไม่ได้ขอด้วย คือทรัพย์สมบัติและเกียรติยศ ตลอดชีวิตของเจ้าจะไม่มีกษัตริย์​องค์ใดเสมอเจ้า 14 ถ้าเจ้าดำเนินตามทางของเรา รักษากฎเกณฑ์และพระบัญญัติของเราอย่างดาวิด​บิดาของเจ้าทำ เราจะให้เจ้ามีอายุยืน”

15 โซโลมอน​ตื่นขึ้นและรู้ว่าเป็นความฝัน พระองค์​จึงเสด็จไปเยรูซาเล็ม ยืนต่อหน้าหีบพันธสัญญา​ของพระยาห์เวห์ ถวายเครื่องบูชา​เผาทั้งตัวและเครื่องบูชา​สันติสุข แล้วจัดงานเลี้ยงให้ข้ารับใช้ทั้งหมด

16 ต่อมาหญิงโสเภณีสองคนมาเข้าเฝ้ากษัตริย์ 17 หญิงคนหนึ่งทูลว่า “เจ้านายของข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​กับหญิงคนนี้อาศัยในบ้านเดียวกัน ข้าพเจ้า​คลอดลูกขณะที่นางอยู่ในบ้าน 18 หลังข้าพเจ้า​คลอดได้สามวัน นางก็คลอดลูกด้วย เราอยู่ด้วยกัน ในบ้านไม่มีคนอื่นนอกจากเราสองคน 19 คืนหนึ่งลูกของนางตาย เพราะนางนอนทับเขา 20 กลางดึกนางลุกขึ้นเอาลูกชายของข้าพเจ้า​ที่นอนอยู่ข้างตัวไป ขณะที่ข้าพเจ้า​ผู้รับใช้ของพระองค์​หลับอยู่ นางเอาลูกข้าพเจ้า​ไปไว้ในอ้อมอกของตน แล้วเอาลูกที่ตายแล้วของนางมาไว้ในอ้อมอกข้าพเจ้า 21 เมื่อข้าพเจ้า​ตื่นมาให้นมลูกในตอนเช้า ก็เห็นว่าเด็กตายแล้ว แต่พอพิจารณาดูอีกที ก็รู้ว่าไม่ใช่ลูกที่ข้าพเจ้า​คลอด”

22 หญิงอีกคนพูดว่า “ไม่จริง! คนที่ยังมีชีวิตเป็นลูกของข้า คนที่ตายเป็นลูกของเจ้า”

หญิงคนแรกตอบว่า “ไม่จริง! คนที่ตายเป็นลูกของเจ้า คนที่ยังมีชีวิตเป็นลูกของข้า” ทั้งสองโต้เถียงกันต่อหน้ากษัตริย์

23 กษัตริย์​ตรัสว่า “คนหนึ่งบอกว่า ‘คนที่ยังมีชีวิตเป็นลูกของข้า คนที่ตายเป็นลูกของเจ้า’ อีกคนบอกว่า ‘ไม่ คนที่ตายเป็นลูกของเจ้า คนที่ยังมีชีวิตเป็นลูกของข้า’ ”

24 แล้วกษัตริย์​ตรัสว่า “เอาดาบมาให้เรา” พวกเขาจึงนำดาบมาถวาย

25 กษัตริย์​ตรัสว่า “จงผ่าเด็กที่ยังมีชีวิตเป็นสองส่วน ให้คนละส่วนแก่หญิงทั้งสอง”

26 หญิงที่เป็นแม่ของเด็กที่ยังมีชีวิตสงสารลูกของตนจับใจ จึงทูลกษัตริย์​ว่า “เจ้านายของข้าพเจ้า โปรดยกเด็กที่ยังมีชีวิตให้นางเถิด อย่าฆ่าเขาเลย!”

แต่อีกคนพูดว่า “เขาจะไม่เป็นของข้าหรือของเจ้า ผ่าเขาเลย”

27 กษัตริย์​จึงตรัสว่า “จงยกเด็กที่ยังมีชีวิตให้หญิงคนแรก อย่าฆ่าเขาเป็นอันขาด นางเป็นแม่ของเด็ก”

28 ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดได้ยินคำตัดสินของกษัตริย์ ต่างก็ยำเกรงพระองค์ เพราะเห็นว่าปัญญาของพระเจ้า​อยู่ในพระองค์​เพื่อให้ตัดสินคดีอย่างยุติธรรม

4

1 กษัตริย์​โซโลมอน​ครองราชย์เหนืออิสราเอล​ทั้งหมด 2 ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ของพระองค์​มีดังนี้ อาซาริยาห์บุตร​ศาโดกเป็นปุโรหิต 3 เอลีโฮเรฟกับอาหิยาห์บุตร​ชิชาเป็นเลขานุการ เยโฮชาฟัทบุตร​อาหิลูดเป็นผู้บันทึกเหตุการณ์ 4 เบไนยาห์​บุตร​เยโฮยาดาเป็นแม่ทัพ ศาโดกกับอาบียาธาร์​เป็นปุโรหิต 5 อาซาริยาห์บุตร​นาธันดูแลเหล่าข้าราชการ ศาบูดบุตร​นาธันเป็นที่ปรึกษาคนสำคัญและสหายของกษัตริย์ 6 อาหิชาร์ดูแลราชสำนัก และอาโดนีรัมบุตร​อับดาดูแลการเกณฑ์แรงงาน

7 โซโลมอน​มีข้าราชการสิบสองคนประจำทั่วอิสราเอล ทำหน้าที่จัดหาอาหารให้กษัตริย์​และราชสำนัก แต่ละคนรับผิดชอบจัดหาอาหารปีละหนึ่งเดือน 8 ชื่อและเขตของพวกเขามีดังนี้ เบนฮูร์ประจำเขตภูเขาเอฟราอิม 9 เบนเดเคอร์ประจำมาคัส ชาอัลบิม เบธเชเมช และเอโลนเบธฮานัน 10 เบนเฮเสดประจำอารุบโบท โดยมีโสโคห์และดินแดนเฮเฟอร์ทั้งหมดอยู่ในเขตของเขา 11 เบนอาบีนาดับประจำที่ราบสูงโดร์ทั้งหมด เขาแต่งงานกับทาฟัท ธิดาของโซโลมอน 12 บาอานาบุตร​อาหิลูดประจำทาอานาคและเมกิดโด รวมทั้งเบธชานทั้งหมดซึ่งอยู่ข้างศาเรธาน ใต้ยิสเรเอล จากเบธชานถึงอาเบลเมโฮลาห์ ไปจนเลยโยกเมอัม 13 เบนเกเบอร์ประจำราโมทกิเลอาด เมืองต่าง ๆ ของยาอีร์บุตร​มนัสเสห์ในกิเลอาดอยู่ในเขตของเขา รวมทั้งแคว้นอาร์โกบในบาชาน ซึ่งมีเมืองใหญ่หกสิบเมืองพร้อมกำแพงและดาลประตู​ทองสัมฤทธิ์ 14 อาหินาดับบุตร​อิดโดประจำมาหะนาอิม 15 อาหิมาอัสประจำนัฟทาลี เขาแต่งงานกับบาเสมัท ธิดาของโซโลมอน​ด้วย 16 บาอานาบุตร​หูชัยประจำอาเชอร์และเบอาโลท 17 เยโฮชาฟัทบุตร​ปารูอาห์ประจำอิสสาคาร์ 18 ชิเมอีบุตร​เอลาประจำเบนยามิน 19 เกเบอร์บุตร​อูรีประจำดินแดนกิเลอาด ซึ่งเคยเป็นดินแดนของสิโหน กษัตริย์​ชาวอาโมไรต์และโอก กษัตริย์​แห่งบาชาน เขาเป็นข้าราชการคนเดียวที่ประจำอยู่ในดินแดนนั้น

20 ชาวยูดาห์และชาวอิสราเอล​มีจำนวนมากเหมือนเม็ดทรายริมทะเล พวกเขากินดื่มและรื่นเริง 21 โซโลมอน​ปกครองอาณาจักรทั้งหมดตั้งแต่แม่น้ำไปจนถึงดินแดนฟีลิสเตียและชายแดนอียิปต์ อาณาจักรเหล่านั้นส่งบรรณาการและรับใช้โซโลมอน​ตลอดพระชนม์ชีพ 22 อาหารที่โซโลมอน​ต้องใช้แต่ละวันคือแป้งละเอียดสามสิบโคร์* และแป้งหยาบหกสิบหน่วยตวง 23 วัวขุนสิบตัว วัวจากทุ่งหญ้ายี่สิบตัว และแกะหนึ่งร้อยตัว นอกจากนั้นยังมีกวาง เนื้อทราย กวางโรบัก และสัตว์ปีกขุน 24 โซโลมอน​มีอำนาจเหนือดินแดนทั้งหมดทางด้านนี้ของแม่น้ำ ตั้งแต่ทิฟสาห์ถึงกาซา เหนือกษัตริย์​ทุกองค์ทางด้านนี้ของแม่น้ำ และมีความสงบสุขรอบด้าน 25 ตลอดรัชสมัยของโซโลมอน ชาวยูดาห์และชาวอิสราเอล​อยู่กันอย่างปลอดภัย ทุกคนอยู่ใต้เถาองุ่นและต้นมะเดื่อของตน ตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบา 26 โซโลมอน​มีคอกม้าสำหรับรถรบสี่หมื่นคอก และพลม้าหนึ่งหมื่นสองพันคน 27 ข้าราชการเหล่านั้นแต่ละคนจัดหาอาหารให้กษัตริย์​โซโลมอน​และทุกคนที่ร่วมโต๊ะอาหารของพระองค์ ตามเดือนที่ตนรับผิดชอบ ไม่ให้ขาดสิ่งใด 28 พวกเขายังนำข้าวบาร์เลย์และฟางสำหรับม้าและม้าวิ่งเร็วไปยังสถานที่ประจำของข้าราชการ แต่ละคนทำตามหน้าที่ที่ได้รับ 29 พระเจ้า​ประทานปัญญา ความเข้าใจ และความคิดอันกว้างขวางให้โซโลมอน​อย่างมากมาย ดุจเม็ดทรายริมทะเล 30 ปัญญาของโซโลมอน​เหนือกว่าปัญญาของคนทั้งหลายทางตะวันออกและปัญญาทั้งหมดของอียิปต์ 31 พระองค์​มีปัญญาเหนือกว่ามนุษย์ทุกคน เหนือกว่าเอธานชาวเอสราห์ เฮมาน คัลโคล และดาร์ดา ซึ่งเป็นบุตร​ของมาโฮล ชื่อเสียงของพระองค์​เลื่องลือไปทั่วชนชาติโดยรอบ 32 พระองค์​กล่าวสุภาษิตสามพันบท และบทเพลงของพระองค์​มีจำนวนหนึ่งพันห้าบทเพลง 33 พระองค์​กล่าวถึงต้นไม้ ตั้งแต่ต้นซีดาร์​แห่งเลบานอนจนถึงต้นหุสบที่งอกจากกำแพง และกล่าวถึงสัตว์ นก สัตว์เลื้อยคลาน และปลา 34 ผู้คนจากทุกชนชาติมาฟังปัญญาของโซโลมอน กษัตริย์​ทั้งหลายทั่วโลกที่ได้ยินเรื่องปัญญาของพระองค์​ส่งพวกเขามา

5

1 ฮีรามกษัตริย์​แห่งไทระส่งข้ารับใช้มาหาโซโลมอน เพราะได้ยินว่าคนทั้งหลายเจิมโซโลมอน​เป็นกษัตริย์​แทนบิดา ฮีรามรักดาวิด​มาโดยตลอด 2 โซโลมอน​จึงส่งข่าวถึงฮีรามว่า 3 “ท่านรู้ว่าดาวิด​บิดาของข้าสร้างพระวิหาร​ถวายแด่พระนามของพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของดาวิด​ไม่ได้ เพราะมีสงครามรอบด้าน จนกว่าพระยาห์เวห์​จะทรงทำให้ศัตรูของดาวิด​อยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา 4 แต่บัดนี้พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของข้าประทานความสงบแก่ข้าทุกด้าน ไม่มีศัตรูหรือเหตุร้ายใด ๆ 5 ข้าตั้งใจสร้างพระวิหาร​ถวายแด่พระนามของพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของข้า ตามที่พระยาห์เวห์​ตรัสกับดาวิด​บิดาของข้าว่า ‘บุตร​ของเจ้าซึ่งเราจะให้ขึ้นนั่งบนบัลลังก์​แทนเจ้า จะสร้างพระวิหาร​ถวายแด่พระนามของเรา’ 6 ดังนั้น โปรดสั่งให้ตัดไม้ซีดาร์​จากเลบานอนให้ข้า คนของข้าจะทำงานร่วมกับคนของท่าน และข้าจะจ่ายค่าแรงให้คนของท่านตามที่ท่านกำหนด เพราะท่านรู้ว่าในหมู่พวกเราไม่มีใครชำนาญการตัดไม้เท่าชาวไซดอน”

7 เมื่อฮีรามได้ยินคำของโซโลมอน​ก็ยินดีมากและกล่าวว่า “วันนี้ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์ ผู้ประทานบุตร​ที่มีปัญญาแก่ดาวิด​ให้ปกครองประชาชน​มากมายนี้” 8 ฮีรามส่งข่าวตอบโซโลมอน​ว่า “ข้าได้รับสารของท่านแล้ว ข้าจะทำทุกอย่างตามที่ท่านต้องการเกี่ยวกับไม้ซีดาร์​และไม้ไซเปรส 9 คนของข้าจะขนไม้จากเลบานอนลงสู่ทะเล ข้าจะผูกไม้เป็นแพล่องไปตามทะเลยังที่ที่ท่านระบุ แล้วให้แกะแพที่นั่น ท่านจึงรับไม้ไป ส่วนท่านก็ให้สิ่งที่ข้าต้องการ คืออาหารสำหรับคนในวังของข้า”

10 ฮีรามจึงส่งไม้ซีดาร์​และไม้ไซเปรสให้โซโลมอน​ตามที่พระองค์​ต้องการ 11 โซโลมอน​ให้ข้าวสาลีสองหมื่นโคร์* เป็นอาหารสำหรับคนในวังของฮีราม และให้น้ำมันบริสุทธิ์ยี่สิบโคร์† โซโลมอน​ให้สิ่งเหล่านี้แก่ฮีรามทุกปี 12 พระยาห์เวห์​ประทานปัญญาแก่โซโลมอน​ตามที่ทรงสัญญา ฮีรามกับโซโลมอน​อยู่ร่วมกันอย่างสันติ และทั้งสองทำสัญญาไมตรีต่อกัน

13 กษัตริย์​โซโลมอน​เกณฑ์ชายสามหมื่นคนจากทั่วอิสราเอล 14 พระองค์​ส่งพวกเขาไปเลบานอนผลัดละหนึ่งหมื่นคนต่อเดือน แต่ละคนอยู่ที่เลบานอนหนึ่งเดือนแล้วอยู่บ้านสองเดือน อาโดนีรัมเป็นผู้ดูแลการเกณฑ์แรงงาน 15 โซโลมอน​มีคนหาบขนของเจ็ดหมื่นคน และช่างตัดหินบนภูเขาแปดหมื่นคน 16 นอกจากนั้นยังมีหัวหน้างานของโซโลมอน​อีกสามพันสามร้อยคน ควบคุมคนที่ทำงานก่อสร้าง 17 กษัตริย์​ทรงสั่งให้ตัดหินก้อนใหญ่ราคาแพง เป็นหินที่แต่งแล้วสำหรับวางรากฐานพระวิหาร 18 ช่างก่อสร้างของโซโลมอน ช่างของฮีราม และชาวเกบาลช่วยกันตัดหิน พร้อมทั้งเตรียมไม้และหินสำหรับสร้างพระวิหาร

6

1 ในปีที่สี่ร้อยแปดสิบหลังจากชาวอิสราเอล​ออกจากอียิปต์ ซึ่งเป็นปีที่สี่แห่งรัชกาลโซโลมอน​เหนืออิสราเอล ในเดือนศิฟซึ่งเป็นเดือนที่สอง โซโลมอน​เริ่มสร้างพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ 2 พระวิหาร​ที่กษัตริย์​โซโลมอน​สร้างถวายพระยาห์เวห์​ยาวหกสิบศอก* กว้างยี่สิบศอก และสูงสามสิบศอก 3 โถงด้านหน้าตัวพระวิหาร​ยาวยี่สิบศอกตามแนวกว้างของพระวิหาร และยื่นออกไปด้านหน้าเป็นระยะสิบศอก 4 พระองค์​ทำหน้าต่างติดตะแกรงถาวรสำหรับพระวิหาร 5 พระองค์​สร้างชั้นรอบผนังพระวิหาร​ทั้งส่วนหน้าของพระวิหาร​และห้องชั้นใน และทำห้องด้านข้างไว้โดยรอบ 6 ชั้นล่างกว้างห้าศอก ชั้นกลางกว้างหกศอก และชั้นที่สามกว้างเจ็ดศอก พระองค์​ทำแนวผนังด้านนอกเป็นชั้นลดหลั่นรอบพระวิหาร เพื่อไม่ต้องสอดคานเข้าไปในผนังพระวิหาร 7 ขณะสร้างพระวิหาร มีการใช้หินที่แต่งไว้แล้ว ณ เหมืองหิน จึงไม่มีเสียงค้อน ขวาน หรือเครื่องมือเหล็กใด ๆ ในพระวิหาร​ระหว่างก่อสร้าง 8 ประตู​สู่ห้องด้านข้างชั้นกลางอยู่ทางด้านขวาของพระวิหาร มีบันไดวนขึ้นไปชั้นกลาง แล้วขึ้นต่อจากชั้นกลางไปชั้นที่สาม 9 โซโลมอน​สร้างพระวิหาร​จนเสร็จ และปิดหลังคาด้วยคานและแผ่นไม้ซีดาร์ 10 พระองค์​สร้างชั้นต่าง ๆ ตลอดแนวพระวิหาร แต่ละชั้นสูงห้าศอก โดยยึดเข้ากับพระวิหาร​ด้วยไม้ซีดาร์

11 พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงโซโลมอน​ว่า 12 “สำหรับพระวิหาร​ที่เจ้ากำลังสร้างนี้ ถ้าเจ้าดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา ทำตามข้อกำหนดของเรา และรักษาพระบัญญัติทุกข้อของเราโดยดำเนินตามนั้น เราจะทำตามคำที่เราพูดไว้กับดาวิด​บิดาของเจ้า 13 เราจะอยู่ท่ามกลางชาวอิสราเอล และจะไม่ทอดทิ้งประชาชน​อิสราเอล​ของเรา”

14 โซโลมอน​สร้างพระวิหาร​จนเสร็จ 15 พระองค์​กรุผนังภายในพระวิหาร​ด้วยแผ่นไม้ซีดาร์​ตั้งแต่พื้นจนถึงผนังส่วนเพดาน และปูพื้นด้วยแผ่นไม้ไซเปรส 16 พระองค์​กั้นด้านหลังพระวิหาร​เป็นระยะยี่สิบศอกด้วยแผ่นไม้ซีดาร์​จากพื้นถึงเพดาน ทำเป็นห้องชั้นใน คือห้องบริสุทธิ์ที่สุด 17 ส่วนห้องโถงพระวิหาร​ที่อยู่หน้าห้องชั้นในยาวสี่สิบศอก 18 ไม้ซีดาร์​ที่กรุอยู่ภายในพระวิหาร​มีลายแกะสลักดอกตูมและดอกบาน ทุกส่วนเป็นไม้ซีดาร์ ไม่เห็นหินเลย 19 พระองค์​จัดเตรียมห้องชั้นในภายในพระวิหาร​เพื่อวางหีบพันธสัญญา​ของพระยาห์เวห์ 20 ห้องชั้นในยาวยี่สิบศอก กว้างยี่สิบศอก และสูงยี่สิบศอก พระองค์​บุห้องนี้ด้วยทองคำบริสุทธิ์ และหุ้มแท่นบูชาด้วยไม้ซีดาร์ 21 โซโลมอน​บุภายในพระวิหาร​ด้วยทองคำบริสุทธิ์ ขึงโซ่ทองคำขวางหน้าห้องชั้นใน และบุห้องนั้นด้วยทองคำ 22 พระองค์​บุพระวิหาร​ทั้งหลังด้วยทองคำจนเสร็จ และบุแท่นบูชาทั้งแท่นที่อยู่ประจำห้องชั้นในด้วยทองคำ

23 ในห้องชั้นในพระองค์​ทำเครูบ† สองตนจากไม้มะกอกเทศ แต่ละตนสูงสิบศอก 24 ปีกข้างหนึ่งของเครูบตัวหนึ่งยาวห้าศอก และอีกข้างยาวห้าศอก ระยะจากปลายปีกข้างหนึ่งถึงปลายปีกอีกข้างจึงเท่ากับสิบศอก 25 เครูบอีกตัวก็มีระยะกางปีกสิบศอก เครูบทั้งสองมีขนาดและรูปร่างเหมือนกัน 26 เครูบตัวหนึ่งสูงสิบศอก อีกตัวก็สูงสิบศอก 27 พระองค์​ตั้งเครูบไว้ในห้องชั้นใน ปีกของทั้งสองกางออก ปีกของตัวหนึ่งแตะผนังด้านหนึ่ง ปีกของอีกตัวแตะผนังอีกด้านหนึ่ง และปีกด้านในของทั้งสองแตะกันกลางห้อง 28 พระองค์​บุเครูบทั้งสองด้วยทองคำ

29 พระองค์​แกะสลักรูปเครูบ ต้นอินทผลัม และดอกไม้บานบนผนังพระวิหาร​ทั่วทั้งด้านในและด้านนอก 30 และบุพื้นพระวิหาร​ด้วยทองคำทั้งด้านในและด้านนอก 31 พระองค์​ทำบานประตู​ทางเข้าห้องชั้นในจากไม้มะกอกเทศ ขื่อประตู​และเสาประตู​มีขนาดหนึ่งในห้าของผนัง 32 บานประตู​ไม้มะกอกเทศ​สองบานมีภาพแกะสลักเครูบ ต้นอินทผลัม และดอกไม้บาน พระองค์​บุด้วยทองคำ โดยแผ่ทองคำทับรูปเครูบและต้นอินทผลัม 33 ทางเข้าห้องโถงพระวิหาร​มีเสาประตู​ไม้มะกอกเทศ​ขนาดหนึ่งในสี่ของผนัง 34 และมีประตู​ไม้ไซเปรสสองบาน แต่ละบานแบ่งเป็นสองส่วนที่พับได้ 35 พระองค์​แกะสลักรูปเครูบ ต้นอินทผลัม และดอกไม้บาน แล้วบุด้วยทองคำให้แนบตามรอยแกะสลัก 36 พระองค์​สร้างลานชั้นในด้วยหินสกัดสามชั้น สลับกับคานไม้ซีดาร์​หนึ่งชั้น

37 พระองค์​วางรากฐานพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์​ในปีที่สี่ เดือนศิฟ 38 และสร้างพระวิหาร​เสร็จทุกส่วนตามแบบแผนทั้งหมดในปีที่สิบเอ็ด เดือนบูล ซึ่งเป็นเดือนที่แปด พระองค์​ใช้เวลาสร้างเจ็ดปี

7

1 โซโลมอน​ใช้เวลาสร้างวังของพระองค์​สิบสามปี แล้ววังทั้งหลังก็เสร็จ 2 พระองค์​สร้างอาคารพระราชวังที่เรียกว่า “บ้านป่าเลบานอน” ยาวหนึ่งร้อยศอก* กว้างห้าสิบศอก สูงสามสิบศอก ตั้งอยู่บนเสาไม้ซีดาร์​สี่แถว และมีคานไม้ซีดาร์​วางบนเสา 3 ด้านบนมุงด้วยไม้ซีดาร์​เหนือคานสี่สิบห้าท่อนที่วางบนเสา แถวละสิบห้าท่อน 4 มีคานสามแถว และหน้าต่างอยู่ตรงข้ามหน้าต่างเป็นสามชั้น 5 ประตูและวงกบทั้งหมดทำเป็นสี่เหลี่ยมด้วยคาน หน้าต่างอยู่ตรงข้ามหน้าต่างเป็นสามชั้น 6 พระองค์​สร้างโถงเสา ยาวห้าสิบศอก กว้างสามสิบศอก ด้านหน้ามีมุขพร้อมเสาและธรณีประตู 7 พระองค์​สร้างโถงบัลลังก์​สำหรับพิพากษาคดี คือโถงพิพากษา กรุด้วยไม้ซีดาร์​ตั้งแต่พื้นจรดเพดาน 8 ส่วนวังที่พระองค์​ประทับอยู่ในลานชั้นในถัดจากโถง และมีลักษณะก่อสร้างเช่นเดียวกัน พระองค์​ยังสร้างวังให้ธิดาของฟาโรห์​ซึ่งทรงรับมาเป็นภรรยา ให้มีลักษณะเหมือนโถงนี้ 9 อาคารทั้งหมดนี้สร้างด้วยหินราคาแพง ตัดตามขนาดและเลื่อยแต่งทั้งด้านในและด้านนอก ตั้งแต่รากฐานถึงขอบบน รวมทั้งภายนอกไปถึงลานใหญ่ 10 รากฐานเป็นหินราคาแพงก้อนใหญ่ บางก้อนยาวสิบศอก บางก้อนแปดศอก 11 ส่วนที่อยู่เหนือรากฐานก็เป็นหินราคาแพงที่ตัดตามขนาด และไม้ซีดาร์ 12 ลานใหญ่โดยรอบมีกำแพงหินสกัดสามชั้นและคานไม้ซีดาร์​หนึ่งชั้น เหมือนลานชั้นในของพระวิหาร​พระยาห์เวห์​และมุขของพระวิหาร

13 กษัตริย์​โซโลมอน​ส่งคนไปนำฮีรามจากไทระมา 14 ฮีรามเป็นบุตรของหญิงม่ายเผ่านัฟทาลี บิดาของเขาเป็นชาวไทระที่ทำงานทองสัมฤทธิ์ เขามีปัญญา ความเข้าใจ และความชำนาญในงานทองสัมฤทธิ์​ทุกชนิด เมื่อมาหากษัตริย์​โซโลมอน​แล้ว เขาก็ทำงานทุกอย่างให้พระองค์ 15 เขาหล่อเสาทองสัมฤทธิ์​สองต้น แต่ละต้นสูงสิบแปดศอก และต้องใช้เชือกยาวสิบสองศอกวัดรอบแต่ละต้น 16 เขาหล่อหัวเสาทองสัมฤทธิ์​สองอันสำหรับวางบนยอดเสา แต่ละอันสูงห้าศอก 17 เขาทำตาข่ายลายสานและลายพวงโซ่ประดับหัวเสา เป็นลายเจ็ดชุดสำหรับหัวเสาแต่ละหัว 18 เขาทำเสาและประดับผลทับทิมสองแถวล้อมรอบตาข่ายชุดหนึ่งเพื่อคลุมหัวเสาบนยอดเสา และทำเช่นเดียวกันกับหัวเสาอีกหัว 19 หัวเสาบนเสาที่มุขมีลวดลายดอกลิลลีสูงสี่ศอก 20 บนเสาทั้งสองยังมีหัวเสาอยู่เหนือส่วนนูนข้างตาข่าย รอบหัวเสาอีกหัวหนึ่งมีผลทับทิมสองร้อยผลเรียงเป็นแถว 21 เขาตั้งเสาไว้ที่มุขพระวิหาร เสาด้านขวาชื่อยาคีน ส่วนเสาด้านซ้ายชื่อโบอาส 22 ยอดเสามีลายดอกลิลลี งานสร้างเสาจึงเสร็จสิ้น

23 เขาหล่ออ่างใหญ่ที่เรียกว่า “ทะเล” เป็นทรงกลม วัดจากขอบด้านหนึ่งถึงอีกด้านได้สิบศอก สูงห้าศอก และวัดรอบได้สามสิบศอก 24 ใต้ขอบอ่างโดยรอบมีลายดอกตูมล้อมอ่างตามระยะสิบศอก ลายดอกตูมนี้เรียงสองแถว หล่อขึ้นพร้อมกับตัวอ่าง 25 อ่างตั้งอยู่บนรูปวัวสิบสองตัว สามตัวหันหน้าไปทางเหนือ สามตัวหันไปทางตะวันตก สามตัวหันไปทางใต้ และสามตัวหันไปทางตะวันออก ส่วนท้ายของวัวทุกตัวหันเข้าด้านใน 26 ผนังอ่างหนาหนึ่งฝ่ามือ ขอบทำเหมือนขอบถ้วย มีรูปทรงคล้ายดอกลิลลี อ่างจุน้ำได้สองพันบัท

27 เขาทำฐานทองสัมฤทธิ์​สิบฐาน แต่ละฐานยาวสี่ศอก กว้างสี่ศอก และสูงสามศอก 28 ฐานเหล่านั้นมีแผงด้านข้างอยู่ระหว่างกรอบนูน 29 บนแผงระหว่างกรอบนูนมีรูปสิงโต วัว และเครูบ เหนือกรอบนูนมีฐานรอง และใต้รูปสิงโตกับวัวมีลายพวงห้อย 30 แต่ละฐานมีล้อทองสัมฤทธิ์​สี่ล้อและเพลาทองสัมฤทธิ์ ขาทั้งสี่มีที่รองรับซึ่งหล่อไว้ใต้อ่าง พร้อมลายพวงที่ด้านข้างแต่ละข้าง 31 ช่องเปิดภายในหัวฐานด้านบนกว้างหนึ่งศอก ช่องเปิดนี้กลมเหมือนงานฐานรอง มีขนาดหนึ่งศอกครึ่ง รอบช่องเปิดมีลายแกะสลัก แต่แผงด้านข้างเป็นสี่เหลี่ยม ไม่ใช่วงกลม 32 ล้อสี่ล้ออยู่ใต้แผงข้าง เพลาล้อติดอยู่กับฐาน แต่ละล้อสูงหนึ่งศอกครึ่ง 33 ล้อทำอย่างล้อรถรบ ทั้งเพลา ขอบล้อ ซี่ล้อ และดุมล้อเป็นโลหะหล่อทั้งหมด 34 ที่มุมทั้งสี่ของแต่ละฐานมีที่รองรับสี่อัน ซึ่งหล่อเป็นส่วนเดียวกับฐาน 35 ด้านบนของฐานมีขอบกลมสูงครึ่งศอก และที่รองรับกับแผงด้านบนของฐานเป็นส่วนเดียวกันกับฐาน 36 เขาแกะสลักรูปเครูบ สิงโต และต้นอินทผลัมบนแผ่นที่รองรับและบนแผง แต่ละรูปอยู่ในที่ของตน พร้อมลายพวงโดยรอบ 37 เขาทำฐานทั้งสิบด้วยวิธีนี้ ทุกฐานหล่อเป็นแบบเดียวกัน มีขนาดและรูปทรงเหมือนกัน 38 เขาทำอ่างทองสัมฤทธิ์​สิบใบ ใบหนึ่งจุน้ำได้สี่สิบบัท† อ่างแต่ละใบวัดได้สี่ศอก และวางบนฐานหนึ่งฐานในบรรดาฐานทั้งสิบ 39 เขาวางฐานห้าฐานทางขวาของพระวิหาร และอีกห้าฐานทางซ้าย ส่วนอ่างใหญ่ที่เรียกว่า “ทะเล” วางทางขวาของพระวิหาร​ทางตะวันออกค่อนไปทางใต้

40 ฮีรามทำหม้อ พลั่ว และอ่าง เขาจึงทำงานทั้งหมดที่รับทำให้กษัตริย์​โซโลมอน​ในพระวิหาร​พระยาห์เวห์​เสร็จ คือ 41 เสาสองต้น หัวเสารูปชามสองหัวบนยอดเสา และตาข่ายสองชุดที่คลุมหัวเสารูปชาม 42 ผลทับทิมสี่ร้อยผลสำหรับตาข่ายสองชุด ชุดละสองแถว เพื่อคลุมหัวเสารูปชามบนยอดเสา 43 ฐานสิบฐานและอ่างสิบใบบนฐาน 44 อ่างใหญ่ที่เรียกว่า “ทะเล” หนึ่งใบ กับรูปวัวสิบสองตัวรองรับอ่าง 45 หม้อ พลั่ว และอ่าง ภาชนะทุกชิ้นที่ฮีรามทำถวายกษัตริย์​โซโลมอน​สำหรับพระวิหาร​พระยาห์เวห์​ทำจากทองสัมฤทธิ์​ขัดเงา 46 กษัตริย์​ให้หล่อสิ่งเหล่านี้ที่พื้นราบลุ่มแม่น้ำจอร์แดน ในดินเหนียวระหว่างสุคคทกับศาเรธาน 47 โซโลมอน​ไม่ได้ชั่งน้ำหนักภาชนะทั้งหมด เพราะมีมากเหลือเกิน จึงไม่ทราบน้ำหนักทองสัมฤทธิ์

48 โซโลมอน​ทรงทำเครื่องใช้ทุกชิ้นในพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ คือแท่นบูชาทองคำ และโต๊ะทองคำสำหรับวางขนมปังที่ตั้งถวาย 49 เชิงตะเกียงทองคำบริสุทธิ์ห้าคันทางขวาและห้าคันทางซ้ายหน้าห้องชั้นใน ดอกไม้ประดับ ตะเกียง และคีมทองคำ 50 ถ้วย กรรไกรตัดไส้ตะเกียง อ่าง ช้อน และกระถางไฟ ทำจากทองคำบริสุทธิ์ รวมทั้งบานพับประตูห้องชั้นในคือห้องบริสุทธิ์ที่สุด และบานพับประตูห้องโถงพระวิหาร​ก็ทำจากทองคำ

51 เมื่องานทั้งหมดที่กษัตริย์​โซโลมอน​ทำในพระวิหาร​พระยาห์เวห์​เสร็จ พระองค์​นำเงิน ทอง และภาชนะที่ดาวิดบิดาของพระองค์​อุทิศไว้เข้าไปเก็บในคลังของพระวิหาร​พระยาห์เวห์

8

1 ต่อมาโซโลมอน​ทรงเรียกประชุมผู้อาวุโสของอิสราเอล หัวหน้าเผ่าทุกเผ่า และผู้นำตระกูลของชาวอิสราเอล ให้มาเฝ้ากษัตริย์​โซโลมอน​ที่เยรูซาเล็ม เพื่ออัญเชิญหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์​ขึ้นมาจากนครดาวิด คือศิโยน 2 ชายอิสราเอล​ทุกคนมาชุมนุมกับกษัตริย์​โซโลมอน​ในเทศกาลที่จัดในเดือนเอธานิม ซึ่งเป็นเดือนที่เจ็ด 3 เมื่อผู้อาวุโสของอิสราเอล​ทุกคนมาถึง เหล่าปุโรหิต​ก็ยกหีบขึ้น 4 พวกเขานำหีบของพระยาห์เวห์ เต็นท์แห่งการชุมนุม และเครื่องใช้ศักดิ์สิทธิ์ทุกชิ้นที่อยู่ในเต็นท์ขึ้นมา ปุโรหิต​และชาวเลวีเป็นผู้นำสิ่งเหล่านี้ขึ้นมา 5 กษัตริย์​โซโลมอน​กับชาวอิสราเอล​ทั้งหมดที่มาชุมนุมกับพระองค์​อยู่ต่อหน้าหีบ ถวายแกะและวัวเป็นเครื่องบูชา​มากมายจนนับไม่ถ้วน 6 เหล่าปุโรหิต​นำหีบพันธสัญญาของพระยาห์เวห์​เข้าไปวางในที่ของมัน คือห้องชั้นในของพระวิหาร ห้องบริสุทธิ์ที่สุด ใต้ปีกของเครูบ 7 เครูบ​กางปีกเหนือที่วางหีบ ปีกของมันคลุมหีบและคานหามจากด้านบน 8 คานหามยาวจนเห็นปลายคานได้จากสถานที่บริสุทธิ์ซึ่งอยู่หน้าห้องชั้นใน แต่มองไม่เห็นจากภายนอก คานเหล่านั้นยังอยู่ที่นั่นจนถึงทุกวันนี้ 9 ภายในหีบไม่มีสิ่งใดนอกจากแผ่นศิลาสองแผ่นที่โมเสสใส่ไว้ ณ โฮเรบ เมื่อพระยาห์เวห์​ทรงทำพันธสัญญากับชาวอิสราเอล​ในคราวที่พวกเขาออกจากอียิปต์ 10 เมื่อปุโรหิต​ออกมาจากสถานที่บริสุทธิ์ เมฆก็เต็มพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ 11 จนเหล่าปุโรหิต​ยืนปฏิบัติหน้าที่ไม่ได้เพราะเมฆนั้น เนื่องจากพระสิริของพระยาห์เวห์​เต็มพระวิหาร

12 แล้วโซโลมอน​ตรัสว่า “พระยาห์เวห์​ตรัสว่าจะทรงประทับในความมืดทึบ 13 ข้าพระองค์​สร้างพระวิหาร​เป็นที่ประทับถวายพระองค์​แล้ว เป็นสถานที่ให้พระองค์​ประทับตลอดไป”

14 กษัตริย์​ทรงหันมาให้พรที่ประชุมชาวอิสราเอล​ทั้งหมด ขณะนั้นทุกคนยืนอยู่ 15 พระองค์​ตรัสว่า “ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล ผู้ตรัสกับดาวิดบิดาของพวกท่านด้วยพระโอษฐ์ และทรงทำให้สำเร็จด้วยพระหัตถ์ของพระองค์​ว่า 16 ‘ตั้งแต่วันที่เรานำประชาชน​อิสราเอล​ของเราออกจากอียิปต์ เราไม่เคยเลือกเมืองใดจากเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล​เพื่อสร้างพระวิหาร​ให้พระนามของเราอยู่ที่นั่น แต่เราเลือกดาวิดให้ปกครองประชาชน​อิสราเอล​ของเรา’

17 “ดาวิดบิดาของข้าเคยตั้งใจสร้างพระวิหาร​ถวายแด่พระนามของพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล 18 แต่พระยาห์เวห์​ตรัสกับดาวิดบิดาของข้าว่า ‘การที่เจ้าตั้งใจสร้างพระวิหาร​ถวายแด่พระนามของเรานั้นเป็นเรื่องดี 19 ถึงกระนั้นเจ้าจะไม่ได้สร้างพระวิหาร บุตรที่สืบสายเลือดของเจ้าเองจะเป็นผู้สร้างพระวิหาร​ถวายแด่พระนามของเรา’ 20 พระยาห์เวห์​ทรงทำตามพระดำรัส​ของพระองค์​แล้ว ข้าได้ขึ้นมาแทนดาวิดบิดาของข้า นั่งบนบัลลังก์​อิสราเอล​ตามที่พระยาห์เวห์​ทรงสัญญา และสร้างพระวิหาร​ถวายแด่พระนามของพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล 21 ข้าได้จัดที่ไว้สำหรับหีบซึ่งบรรจุพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ ที่พระองค์​ทรงทำกับบรรพบุรุษของเราเมื่อนำพวกเขาออกจากอียิปต์”

22 โซโลมอน​ทรงยืนต่อหน้าแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ โดยมีที่ประชุมชาวอิสราเอล​ทั้งหมดอยู่ด้วย และชูพระหัตถ์ขึ้นสู่ฟ้า 23 พระองค์​ทูลว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล ไม่มีพระเจ้า​องค์ใดเหมือนพระองค์ ทั้งในฟ้าเบื้องบนหรือบนแผ่นดินเบื้องล่าง พระองค์​ทรงรักษาพันธสัญญาและความเมตตาต่อผู้รับใช้ที่ดำเนินต่อพระพักตร์พระองค์​อย่างสุดใจ 24 พระองค์​ทรงรักษาสัญญาที่ประทานแก่ดาวิดบิดาของข้าพระองค์​ผู้รับใช้ของพระองค์ พระองค์​ตรัสด้วยพระโอษฐ์และทรงทำให้สำเร็จด้วยพระหัตถ์ ดังที่เห็นในวันนี้ 25 บัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล ขอทรงรักษาสัญญาที่ประทานแก่ดาวิดบิดาของข้าพระองค์​ว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดผู้สืบเชื้อสายนั่งบนบัลลังก์​อิสราเอล​ต่อหน้าเรา ถ้าบุตรหลานของเจ้าระวังทางที่ตนดำเนิน โดยดำเนินต่อหน้าเราเหมือนที่เจ้าได้ดำเนิน’

26 “บัดนี้ ข้าแต่พระเจ้า​แห่งอิสราเอล ขอให้พระดำรัส​ที่พระองค์​ตรัสกับดาวิดบิดาของข้าพระองค์​ผู้รับใช้ของพระองค์​เป็นจริง 27 แต่พระเจ้า​จะทรงประทับบนแผ่นดินโลกจริงหรือ? แม้ฟ้าและฟ้าสูงสุดยังรองรับพระองค์​ไม่ได้ แล้วพระวิหาร​ที่ข้าพระองค์​สร้างนี้จะรองรับพระองค์​ได้อย่างไร! 28 ถึงอย่างนั้น ข้าแต่พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของข้าพระองค์ ขอทรงใส่พระทัยคำอธิษฐานและคำวิงวอนของผู้รับใช้ของพระองค์ ฟังเสียงร้องและคำอธิษฐานที่ผู้รับใช้ทูลต่อพระองค์​วันนี้ 29 ขอพระเนตรของพระองค์​เฝ้าดูพระวิหาร​นี้ทั้งกลางวันและกลางคืน คือสถานที่ที่พระองค์​ตรัสว่า ‘พระนามของเราจะอยู่ที่นั่น’ เพื่อฟังคำอธิษฐานที่ผู้รับใช้ทูลโดยหันมายังที่แห่งนี้ 30 ขอทรงฟังคำวิงวอนของผู้รับใช้และประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์​เมื่อพวกเขาอธิษฐานโดยหันมายังที่แห่งนี้ ขอทรงฟังจากฟ้าซึ่งเป็นที่ประทับของพระองค์ และเมื่อทรงฟังแล้วก็โปรดให้อภัย

31 “ถ้าคนหนึ่งทำบาปต่อเพื่อนบ้าน แล้วถูกกำหนดให้ต้องสาบาน เขาจึงมาสาบานต่อหน้าแท่นบูชาของพระองค์​ในพระวิหาร​นี้ 32 ขอทรงฟังจากฟ้า ลงมือพิพากษาผู้รับใช้ของพระองค์ ให้คนชั่วรับผลแห่งการกระทำของตนเอง และให้คนชอบธรรมพ้นผิดโดยได้รับตามความชอบธรรมของเขา

33 “เมื่อประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์​พ่ายแพ้แก่ศัตรูเพราะทำบาปต่อพระองค์ หากพวกเขาหันกลับมาหาพระองค์ ยอมรับพระนามของพระองค์ อธิษฐานและวิงวอนต่อพระองค์​ในพระวิหาร​นี้ 34 ขอทรงฟังจากฟ้า ให้อภัยบาปของประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์ และนำพวกเขากลับสู่ดินแดนที่พระองค์​ประทานแก่บรรพบุรุษ

35 “เมื่อท้องฟ้าปิด ไม่มีฝนเพราะพวกเขาทำบาปต่อพระองค์ หากพวกเขาอธิษฐานโดยหันมายังที่แห่งนี้ ยอมรับพระนามของพระองค์ และหันกลับจากบาปเมื่อพระองค์​ทรงทำให้พวกเขาทุกข์ยาก 36 ขอทรงฟังจากฟ้า ให้อภัยบาปของผู้รับใช้และประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์ สอนพวกเขาให้รู้ทางที่ดีซึ่งควรดำเนิน แล้วส่งฝนลงบนแผ่นดินที่พระองค์​ประทานให้ประชาชน​เป็นมรดก

37 “ถ้าเกิดการกันดารอาหารในแผ่นดิน เกิดโรคระบาด พืชเหี่ยวแห้ง โรคราน้ำค้าง ตั๊กแตนหรือหนอนกัดกินพืช หรือศัตรูล้อมเมืองใด ๆ ในดินแดนของพวกเขา ไม่ว่าจะเกิดภัยพิบัติหรือโรคใด 38 เมื่อคนใดคนหนึ่งหรือประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์​ทั้งหมด ซึ่งแต่ละคนรู้ความทุกข์ในใจของตน อธิษฐานและวิงวอนโดยชูมือมาทางพระวิหาร​นี้ 39 ขอทรงฟังจากฟ้าซึ่งเป็นที่ประทับของพระองค์ ให้อภัย ลงมือช่วย และตอบแทนแต่ละคนตามการกระทำทุกอย่างของเขา พระองค์​ทรงรู้จักใจของเขา เพราะมีเพียงพระองค์​เท่านั้นที่ทรงรู้จักใจของมนุษย์ทุกคน 40 เพื่อพวกเขาจะยำเกรงพระองค์​ตลอดเวลาที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินที่พระองค์​ประทานแก่บรรพบุรุษของเรา

41 “ส่วนคนต่างชาติซึ่งไม่ใช่ประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์ เมื่อเขามาจากแดนไกลเพราะพระนามของพระองค์ 42 เพราะผู้คนจะได้ยินถึงพระนามอันยิ่งใหญ่ พระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ และพระกรที่เหยียดออกของพระองค์ เมื่อคนต่างชาตินั้นมาอธิษฐานโดยหันมายังพระวิหาร​นี้ 43 ขอทรงฟังจากฟ้าซึ่งเป็นที่ประทับของพระองค์ และทำตามทุกสิ่งที่คนต่างชาติทูลขอ เพื่อชนทุกชาติบนแผ่นดินโลกจะรู้จักพระนามและยำเกรงพระองค์​อย่างประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์ และรู้ว่าพระวิหาร​ที่ข้าพระองค์​สร้างนี้ได้ชื่อว่าเป็นของพระองค์

44 “หากประชาชน​ของพระองค์​ออกไปรบกับศัตรูตามทางที่พระองค์​ทรงส่งพวกเขาไป และพวกเขาอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์​โดยหันมายังเมืองที่พระองค์​ทรงเลือกและพระวิหาร​ที่ข้าพระองค์​สร้างถวายแด่พระนามของพระองค์ 45 ขอทรงฟังคำอธิษฐานและคำวิงวอนของพวกเขาจากฟ้า และทรงรักษาความเป็นธรรมให้แก่พวกเขา 46 หากพวกเขาทำบาปต่อพระองค์ เพราะไม่มีมนุษย์คนใดไม่ทำบาป แล้วพระองค์​ทรงกริ้วและมอบพวกเขาให้ศัตรูจนถูกกวาดต้อนเป็นเชลยไปยังดินแดนของศัตรู ไม่ว่าไกลหรือใกล้ 47 แต่ถ้าในดินแดนที่ถูกกวาดต้อนไปนั้น พวกเขาสำนึกผิด หันกลับมา และวิงวอนต่อพระองค์​ในดินแดนของผู้จับพวกเขาไป โดยพูดว่า ‘พวกเราได้ทำบาป ทำผิด และประพฤติชั่ว’ 48 ถ้าพวกเขาหันกลับมาหาพระองค์​ด้วยสุดใจสุดจิตในดินแดนของศัตรูที่กวาดต้อนพวกเขาไป และอธิษฐานต่อพระองค์​โดยหันมายังดินแดนที่พระองค์​ประทานแก่บรรพบุรุษ เมืองที่พระองค์​ทรงเลือก และพระวิหาร​ที่ข้าพระองค์​สร้างถวายแด่พระนามของพระองค์ 49 ขอทรงฟังคำอธิษฐานและคำวิงวอนของพวกเขาจากฟ้าซึ่งเป็นที่ประทับของพระองค์ และทรงรักษาความเป็นธรรมให้แก่พวกเขา 50 ขอทรงให้อภัยประชาชน​ของพระองค์​ที่ทำบาปต่อพระองค์ และให้อภัยการละเมิดทุกอย่างของพวกเขา ขอทรงให้ผู้ที่กวาดต้อนพวกเขาไปเกิดความเมตตาต่อพวกเขา 51 เพราะพวกเขาเป็นประชาชน​และมรดกของพระองค์ ที่พระองค์​นำออกจากอียิปต์ ออกจากเตาหลอมเหล็ก 52 ขอพระเนตรของพระองค์​เฝ้าดูคำวิงวอนของผู้รับใช้และประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์ และทรงฟังทุกครั้งที่พวกเขาร้องทูล 53 เพราะพระองค์​ทรงแยกพวกเขาออกจากชนทุกชาติบนแผ่นดินโลกให้เป็นมรดกของพระองค์ ตามที่ตรัสผ่านโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ เมื่อนำบรรพบุรุษของเราออกจากอียิปต์ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์”

54 เมื่อโซโลมอน​อธิษฐานและวิงวอนต่อพระยาห์เวห์​จนจบ พระองค์​ทรงลุกขึ้นจากท่าคุกเข่ากางพระหัตถ์สู่ฟ้าต่อหน้าแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ 55 พระองค์​ยืนขึ้นและให้พรที่ประชุมชาวอิสราเอล​ทั้งหมดด้วยเสียงดังว่า 56 “ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์ ผู้ประทานความสงบแก่ประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์​ตามที่ทรงสัญญาไว้ พระสัญญาอันดีทุกคำที่ตรัสผ่านโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์​สำเร็จทั้งหมด ไม่มีคำใดล้มเหลว 57 ขอพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเราทรงอยู่กับเราเหมือนที่ทรงอยู่กับบรรพบุรุษของเรา ขออย่าทรงจากไปหรือทอดทิ้งเรา 58 ขอทรงทำให้ใจของเราหันมาหาพระองค์ เพื่อดำเนินตามทางทุกอย่างของพระองค์ และรักษาพระบัญญัติ กฎเกณฑ์ และข้อกำหนดที่พระองค์​ทรงสั่งบรรพบุรุษของเรา 59 ขอให้คำวิงวอนที่ข้ากล่าวต่อพระยาห์เวห์​นี้อยู่เบื้องพระพักตร์พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเราทั้งกลางวันและกลางคืน เพื่อพระองค์​จะทรงรักษาความเป็นธรรมให้แก่ผู้รับใช้ของพระองค์​และประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์​ตามความจำเป็นในแต่ละวัน 60 เพื่อชนทุกชาติบนแผ่นดินโลกจะรู้ว่าพระยาห์เวห์​คือพระเจ้า ไม่มีพระเจ้า​อื่นอีก

61 “ดังนั้นจงมีใจภักดีต่อพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเราอย่างเต็มเปี่ยม ดำเนินตามกฎเกณฑ์และรักษาพระบัญญัติของพระองค์​เหมือนที่ทำในวันนี้”

62 กษัตริย์​และชาวอิสราเอล​ทั้งหมดที่อยู่กับพระองค์​ถวายเครื่องบูชา​ต่อพระยาห์เวห์ 63 โซโลมอน​ถวายวัวสองหมื่นสองพันตัวและแกะหนึ่งแสนสองหมื่นตัวเป็นเครื่องบูชา​สันติสุขแด่พระยาห์เวห์ กษัตริย์​และชาวอิสราเอล​ทั้งหมดจึงถวายพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์​ให้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ 64 ในวันนั้นกษัตริย์​ทรงทำให้บริเวณกลางลานหน้าพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์​เป็นที่ศักดิ์สิทธิ์ เพราะพระองค์​ถวายเครื่องบูชา​เผาทั้งตัว เครื่องธัญบูชา และไขมันของเครื่องบูชา​สันติสุขที่นั่น เนื่องจากแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์​ต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์​เล็กเกินกว่าจะรองรับเครื่องบูชา​เหล่านั้น

65 ครั้งนั้นโซโลมอน​และชาวอิสราเอล​ทั้งหมดซึ่งเป็นที่ประชุมใหญ่ ตั้งแต่ทางเข้าเมืองฮามัทจนถึงลำธารอียิปต์ จัดเทศกาลต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเราเจ็ดวันและอีกเจ็ดวัน รวมเป็นสิบสี่วัน 66 ในวันที่แปดพระองค์​ส่งประชาชน​กลับ พวกเขาถวายพรแก่กษัตริย์​แล้วกลับไปยังเต็นท์ของตนด้วยความยินดีและเบิกบานใจ เพราะความดีทุกอย่างที่พระยาห์เวห์​ทรงทำต่อดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์​และต่อประชาชน​อิสราเอล​ของพระองค์

9

1 เมื่อโซโลมอน​สร้างพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ วังของกษัตริย์ และทุกสิ่งที่พระองค์​ตั้งใจจะทำจนเสร็จ 2 พระยาห์เวห์​ทรงปรากฏแก่โซโลมอน​เป็นครั้งที่สอง เหมือนที่เคยปรากฏแก่พระองค์​ที่กิเบโอน 3 พระยาห์เวห์​ตรัสว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวิงวอนที่เจ้าทูลต่อเราแล้ว เราทำให้พระวิหาร​ที่เจ้าสร้างนี้ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อให้พระนามของเราอยู่ที่นั่นตลอดไป ตาและใจของเราจะอยู่ที่นั่นเสมอ 4 ส่วนเจ้า ถ้าเจ้าดำเนินต่อหน้าเราอย่างดาวิดบิดาของเจ้า ด้วยใจซื่อตรงและความเที่ยงธรรม ทำตามทุกสิ่งที่เราสั่งเจ้า และรักษากฎเกณฑ์กับข้อกำหนดของเรา 5 เราจะทำให้บัลลังก์​แห่งอาณาจักรของเจ้าเหนืออิสราเอล​มั่นคงตลอดไป ตามที่เราสัญญากับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดผู้สืบเชื้อสายนั่งบนบัลลังก์​อิสราเอล’ 6 แต่ถ้าเจ้าหรือบุตรหลานของเจ้าเลิกติดตามเรา ไม่รักษาพระบัญญัติและกฎเกณฑ์ที่เราวางไว้ต่อหน้าเจ้า แล้วไปรับใช้และกราบไหว้พระอื่น 7 เราจะตัดอิสราเอล​ออกจากแผ่นดินที่เราประทานแก่พวกเขา และจะขับพระวิหาร​ที่เราทำให้ศักดิ์สิทธิ์สำหรับพระนามของเราให้พ้นจากสายตาเรา อิสราเอล​จะกลายเป็นคำเปรียบและคำเยาะเย้ยในหมู่ชนทุกชาติ 8 แม้พระวิหาร​นี้จะสูงเด่น แต่ทุกคนที่ผ่านไปจะตกตะลึงและส่งเสียงเยาะ แล้วถามว่า ‘ทำไมพระยาห์เวห์​จึงทรงทำเช่นนี้ต่อแผ่นดินและพระวิหาร​นี้?’ 9 คนทั้งหลายจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาทอดทิ้งพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของตน ผู้ทรงนำบรรพบุรุษออกจากอียิปต์ แล้วไปยึดถือพระอื่น กราบไหว้และรับใช้พระเหล่านั้น พระยาห์เวห์​จึงทรงนำภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาสู่พวกเขา’ ”

10 เมื่อครบยี่สิบปีที่โซโลมอน​สร้างอาคารสองหลัง คือพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์​และวังของกษัตริย์ 11 ฮีรามกษัตริย์​แห่งไทระได้จัดหาไม้ซีดาร์ ไม้ไซเปรส และทองคำให้โซโลมอน​ตามที่พระองค์​ต้องการ กษัตริย์​โซโลมอน​จึงยกเมืองยี่สิบเมืองในแคว้นกาลิลีให้ฮีราม 12 ฮีรามออกจากไทระไปดูเมืองที่โซโลมอน​ยกให้ แต่ไม่พอใจเมืองเหล่านั้น 13 เขาพูดว่า “พี่น้องของข้า เมืองที่ท่านให้ข้านี้เป็นเมืองอย่างไรกัน?” เขาจึงเรียกเมืองเหล่านั้นว่าดินแดนคาบูล* ซึ่งยังเรียกเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้ 14 ฮีรามส่งทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบทาเลนต์† ให้กษัตริย์

15 กษัตริย์​โซโลมอน​เกณฑ์แรงงานเพื่อสร้างพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ วังของพระองค์ มิลโล กำแพงเยรูซาเล็ม ฮาโซร์ เมกิดโด และเกเซอร์ 16 ฟาโรห์​กษัตริย์​แห่งอียิปต์​เคยยกทัพขึ้นไปยึดเกเซอร์ เผาเมือง และฆ่าชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ที่นั่น แล้วมอบเมืองนี้เป็นของขวัญแต่งงานแก่ธิดาซึ่งเป็นภรรยาของโซโลมอน 17 โซโลมอน​ทรงสร้างเกเซอร์ เบธโฮโรนล่าง 18 บาอาลัท และทามาร์ในถิ่นทุรกันดาร 19 รวมทั้งเมืองคลังเก็บเสบียงทั้งหมดของพระองค์ เมืองสำหรับรถรบ เมืองสำหรับพลม้า และสิ่งก่อสร้างที่โซโลมอน​ทรงปรารถนาจะสร้างเพื่อความพอพระทัยในเยรูซาเล็ม เลบานอน และทั่วดินแดนที่พระองค์​ปกครอง 20 ประชาชน​ที่เหลืออยู่จากชาวอาโมไรต์ ชาวฮิตไทต์ ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ซึ่งไม่ใช่ชาวอิสราเอล 21 คือบุตรหลานของคนเหล่านั้นที่ยังอยู่ในแผ่นดิน และชาวอิสราเอล​ไม่สามารถทำลายจนหมด โซโลมอน​เกณฑ์คนเหล่านี้เป็นแรงงานทาส ซึ่งยังเป็นเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้ 22 แต่โซโลมอน​ไม่ได้ทำให้ชาวอิสราเอล​เป็นแรงงานทาส พวกเขาเป็นทหาร ผู้รับใช้ ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ แม่ทัพ และผู้บัญชาการรถรบกับพลม้า 23 หัวหน้างานของโซโลมอน​ที่ควบคุมแรงงานก่อสร้างมีห้าร้อยห้าสิบคน

24 ธิดาของฟาโรห์​ย้ายจากนครดาวิดขึ้นไปอยู่ในวังที่โซโลมอน​สร้างให้นาง หลังจากนั้นพระองค์​จึงสร้างมิลโล

25 โซโลมอน​ถวายเครื่องบูชา​เผาทั้งตัวและเครื่องบูชา​สันติสุขบนแท่นบูชาที่พระองค์​สร้างถวายพระยาห์เวห์​ปีละสามครั้ง และเผาเครื่องหอมร่วมกับเครื่องบูชา​บนแท่นบูชาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ ดังนี้พระองค์​ก็ทรงทำพระวิหาร​จนเสร็จ

26 กษัตริย์​โซโลมอน​สร้างกองเรือที่เอซีโอนเกเบอร์ใกล้เอโลท บนชายฝั่งทะเลแดงในดินแดนเอโดม 27 ฮีรามส่งข้ารับใช้ของตนซึ่งเป็นลูกเรือชำนาญทะเลไปกับกองเรือร่วมกับข้ารับใช้ของโซโลมอน 28 พวกเขาไปโอฟีร์ ขนทองคำสี่ร้อยยี่สิบทาเลนต์‡ จากที่นั่นมาถวายกษัตริย์​โซโลมอน

10

1 เมื่อราชินีแห่งเชบาได้ยินชื่อเสียงของโซโลมอน​ซึ่งเกี่ยวข้องกับพระนามของพระยาห์เวห์ นางจึงมาทดสอบพระองค์​ด้วยคำถามยาก ๆ 2 นางมายังเยรูซาเล็ม​พร้อมขบวนใหญ่ มีอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวนมาก และอัญมณี เมื่อเข้าเฝ้าโซโลมอน นางก็สนทนากับพระองค์​ถึงทุกเรื่องที่อยู่ในใจ 3 โซโลมอน​ทรงตอบทุกคำถามของนาง ไม่มีเรื่องใดซ่อนเร้นจากกษัตริย์ พระองค์​ทรงอธิบายให้นางฟังทุกเรื่อง 4 เมื่อราชินีแห่งเชบาได้เห็นปัญญาทั้งหมดของโซโลมอน และวังที่พระองค์​สร้าง 5 อาหารบนโต๊ะ ที่นั่งของข้ารับใช้ การปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการกับเครื่องแต่งกายของพวกเขา คนรินเครื่องดื่ม และทางขึ้นที่พระองค์​ใช้เสด็จไปยังพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์ นางก็ตะลึงจนแทบหมดลมหายใจ 6 นางทูลกษัตริย์​ว่า “ข่าวที่ข้าพเจ้าได้ยินในประเทศของตนเรื่องผลงานและปัญญาของพระองค์​เป็นความจริง 7 แต่ข้าพเจ้าไม่เชื่อจนได้มาเห็นกับตา สิ่งที่มีคนเล่าให้ข้าพเจ้าฟังยังไม่ถึงครึ่ง! ปัญญาและความเจริญรุ่งเรืองของพระองค์​ยิ่งใหญ่กว่าชื่อเสียงที่ข้าพเจ้าได้ยิน 8 คนของพระองค์​ช่างมีความสุข ข้ารับใช้ที่ยืนรับใช้พระองค์​เสมอและได้ฟังปัญญาของพระองค์​ก็มีความสุข 9 ขอสรรเสริญพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของพระองค์ ผู้ทรงพอพระทัยในพระองค์​จนตั้งพระองค์​บนบัลลังก์​อิสราเอล เพราะพระยาห์เวห์​ทรงรักอิสราเอล​ตลอดไป จึงทรงตั้งพระองค์​เป็นกษัตริย์​ให้ปกครองด้วยความยุติธรรมและความชอบธรรม” 10 นางถวายทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบทาเลนต์ เครื่องเทศจำนวนมาก และอัญมณีแก่กษัตริย์ หลังจากนั้นไม่เคยมีเครื่องเทศจำนวนมากเท่าที่ราชินีแห่งเชบาถวายกษัตริย์​โซโลมอน​อีกเลย

11 กองเรือของฮีรามที่ขนทองคำจากโอฟีร์ก็นำไม้แอลมัก* จำนวนมากและอัญมณีมาจากโอฟีร์ด้วย 12 กษัตริย์​ใช้ไม้แอลมักทำเสาสำหรับพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์​และวังของกษัตริย์ รวมทั้งพิณและเครื่องสายสำหรับนักร้อง จนถึงทุกวันนี้ไม่เคยมีใครนำไม้แอลมักอย่างนี้มาอีก และไม่มีใครเห็นอีกเลย

13 กษัตริย์​โซโลมอน​ประทานทุกสิ่งที่ราชินีแห่งเชบาทูลขอ นอกเหนือจากของที่พระองค์​ทรงมอบให้ด้วยพระทัยกว้างขวางอย่างกษัตริย์ แล้วนางกับข้ารับใช้ก็เดินทางกลับประเทศของตน

14 ทองคำที่โซโลมอน​ได้รับในแต่ละปีมีน้ำหนักหกร้อยหกสิบหกทาเลนต์† 15 ยังไม่รวมสิ่งที่พ่อค้าเดินทางนำมา รายได้จากการค้าของพ่อค้า ตลอดจนที่ได้จากกษัตริย์​ของกลุ่มชนที่อยู่ปะปนกันและเจ้าเมืองต่าง ๆ 16 กษัตริย์​โซโลมอน​ทำโล่ขนาดเล็กสองร้อยอันจากทองคำตีแผ่น โล่หนึ่งอันใช้ทองคำหกร้อยเชเขล‡ 17 พระองค์​ทรงทำโล่อีกสามร้อยอันจากทองคำตีแผ่น แต่ละอันใช้ทองคำสามมินา§ แล้วนำไปไว้ในบ้านป่าเลบานอน 18 กษัตริย์​ยังทรงทำบัลลังก์​งาช้างขนาดใหญ่และบุด้วยทองคำชั้นเยี่ยม 19 บัลลังก์​มีบันไดหกขั้น ด้านหลังส่วนบนของบัลลังก์​โค้งมน มีที่วางแขนสองข้างข้างที่นั่ง และมีรูปสิงโตสองตัวตั้งอยู่ข้างที่วางแขน 20 รูปสิงโตอีกสิบสองตัวตั้งอยู่สองข้างของบันไดทั้งหกขั้น ไม่มีอาณาจักรใดเคยทำสิ่งเช่นนี้ 21 ภาชนะสำหรับดื่มของกษัตริย์​โซโลมอน​ทั้งหมดทำจากทองคำ และเครื่องใช้ทั้งหมดในบ้านป่าเลบานอนทำจากทองคำบริสุทธิ์ ไม่มีเครื่องเงิน เพราะในสมัยโซโลมอน​ถือว่าเงินมีค่าเพียงเล็กน้อย 22 กษัตริย์​มีกองเรือทาร์ชิชออกทะเลร่วมกับกองเรือของฮีราม ทุกสามปีกองเรือทาร์ชิชกลับมาพร้อมทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และนกยูง

23 กษัตริย์​โซโลมอน​จึงมั่งคั่งและมีปัญญาเหนือกษัตริย์​ทุกองค์บนแผ่นดินโลก 24 ผู้คนทั่วโลกต้องการเข้าเฝ้าโซโลมอน​เพื่อฟังปัญญาที่พระเจ้า​ประทานไว้ในใจพระองค์ 25 ปีแล้วปีเล่าแต่ละคนนำของบรรณาการมา ทั้งภาชนะเงิน ภาชนะทอง เสื้อผ้า อาวุธ เครื่องเทศ ม้า และล่อ

26 โซโลมอน​รวบรวมรถรบและพลม้า พระองค์​มีรถรบหนึ่งพันสี่ร้อยคันกับพลม้าหนึ่งหมื่นสองพันคน ประจำไว้ในเมืองสำหรับรถรบและกับกษัตริย์​ที่เยรูซาเล็ม 27 กษัตริย์​ทำให้เงินในเยรูซาเล็ม​มีมากราวกับก้อนหิน และไม้ซีดาร์​มีมากราวกับต้นมะเดื่อป่าตามที่ลุ่ม 28 ม้าของโซโลมอน​นำเข้าจากอียิปต์ พ่อค้าของกษัตริย์​ซื้อเป็นฝูง แต่ละฝูงมีราคากำหนดไว้ 29 รถรบหนึ่งคันนำเข้าจากอียิปต์​ราคาเงินหกร้อยเชเขล* และม้าหนึ่งตัวราคาหนึ่งร้อยห้าสิบเชเขล พวกเขาส่งรถรบและม้าเหล่านั้นต่อไปยังกษัตริย์​ของชาวฮิตไทต์และกษัตริย์​แห่งซีเรีย

11

1 กษัตริย์​โซโลมอน​รักหญิงต่างชาติมากมาย นอกจากธิดาของฟาโรห์​แล้ว ยังมีหญิงชาวโมอับ อัมโมน เอโดม ไซดอน และฮิตไทต์ 2 หญิงเหล่านี้มาจากชนชาติที่พระยาห์เวห์​ตรัสกับชาวอิสราเอล​ว่า “อย่าเข้าไปอยู่ท่ามกลางพวกเขา และอย่าให้พวกเขาเข้ามาอยู่ท่ามกลางพวกเจ้า เพราะพวกเขาจะชักนำใจของพวกเจ้าให้ไปติดตามพระของตนอย่างแน่นอน” แต่โซโลมอน​ผูกพันกับหญิงเหล่านี้ด้วยความรัก 3 พระองค์​มีภรรยาซึ่งเป็นเจ้าหญิงเจ็ดร้อยคน และนางสนมสามร้อยคน ภรรยาเหล่านั้นชักนำใจพระองค์​ให้หันไป 4 เมื่อโซโลมอน​ชรา ภรรยาของพระองค์​ชักนำใจพระองค์​ให้ติดตามพระอื่น ใจของพระองค์​ไม่ซื่อตรงต่อพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของตนอย่างใจของดาวิดบิดา 5 โซโลมอน​ติดตามอัชโทเรท เทพีของชาวไซดอน และมิลโคม สิ่งน่ารังเกียจของชาวอัมโมน 6 โซโลมอน​ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ และไม่ติดตามพระยาห์เวห์​อย่างเต็มที่เหมือนดาวิดบิดา 7 โซโลมอน​สร้างสถานบูชาบนที่สูงสำหรับเคโมช สิ่งน่ารังเกียจของชาวโมอับ บนภูเขาที่อยู่ตรงข้ามเยรูซาเล็ม และสร้างสำหรับโมเลค สิ่งน่ารังเกียจของชาวอัมโมนด้วย 8 พระองค์​ทำเช่นนี้ให้ภรรยาต่างชาติทุกคน ซึ่งเผาเครื่องหอมและถวายเครื่องบูชา​แก่พระของตน 9 พระยาห์เวห์​ทรงกริ้วโซโลมอน เพราะใจพระองค์​หันไปจากพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล ผู้เคยปรากฏแก่พระองค์​สองครั้ง 10 และทรงสั่งเรื่องนี้ไว้แล้วว่าอย่าติดตามพระอื่น แต่โซโลมอน​ไม่รักษาพระบัญชาของพระยาห์เวห์ 11 พระยาห์เวห์​จึงตรัสกับโซโลมอน​ว่า “เพราะเจ้าทำเช่นนี้และไม่รักษาพันธสัญญากับกฎเกณฑ์ที่เราสั่งไว้ เราจะฉีกอาณาจักรออกจากเจ้าอย่างแน่นอน แล้วมอบให้ผู้รับใช้ของเจ้า 12 ถึงกระนั้น เพื่อเห็นแก่ดาวิดบิดาของเจ้า เราจะไม่ทำในสมัยของเจ้า แต่จะฉีกอาณาจักรออกจากมือบุตรของเจ้า 13 อย่างไรก็ดี เราจะไม่ฉีกอาณาจักรทั้งหมด เราจะให้บุตรของเจ้าหนึ่งเผ่า เพื่อเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเยรูซาเล็ม​ที่เราเลือกไว้”

14 พระยาห์เวห์​ทรงทำให้มีศัตรูขึ้นต่อต้านโซโลมอน คือฮาดัดชาวเอโดม เขาเป็นเชื้อสายกษัตริย์​แห่งเอโดม 15 ก่อนหน้านั้น เมื่อดาวิดอยู่ในเอโดม โยอาบแม่ทัพขึ้นไปฝังศพผู้ถูกฆ่า แล้วฆ่าชายทุกคนในเอโดม 16 โยอาบและชาวอิสราเอล​ทั้งหมดอยู่ที่นั่นหกเดือนจนเขากำจัดชายทุกคนในเอโดม 17 แต่ฮาดัดซึ่งยังเป็นเด็กเล็กหนีไปอียิปต์​พร้อมชาวเอโดมบางคนที่เป็นข้ารับใช้ของบิดา 18 พวกเขาออกจากมีเดียนไปถึงปาราน รับคนจากปารานไปด้วย แล้วไปอียิปต์​หาฟาโรห์​กษัตริย์​แห่งอียิปต์ ฟาโรห์​จัดบ้าน อาหาร และที่ดินให้ฮาดัด 19 ฮาดัดเป็นที่โปรดปรานของฟาโรห์​มาก จนฟาโรห์​ยกน้องสาวของภรรยาตน ซึ่งเป็นน้องสาวของราชินีทาห์เปเนสให้เป็นภรรยาของเขา 20 น้องสาวของทาห์เปเนสให้กำเนิดเกนูบัทบุตรของฮาดัด ทาห์เปเนสเป็นผู้เลี้ยงดูเกนูบัทจนหย่านมในวังฟาโรห์ เกนูบัทจึงอยู่ในวังฟาโรห์​ท่ามกลางบรรดาโอรสของฟาโรห์ 21 เมื่อฮาดัดได้ข่าวในอียิปต์​ว่าดาวิดล่วงลับไปแล้วและโยอาบแม่ทัพตายแล้ว เขาจึงทูลฟาโรห์​ว่า “โปรดอนุญาตให้ข้าพเจ้าเดินทางกลับประเทศของข้าพเจ้า”

22 ฟาโรห์​ถามว่า “เจ้ายังขาดสิ่งใดเมื่ออยู่กับเรา จึงอยากกลับประเทศของตน?”

ฮาดัดตอบว่า “ไม่ขาดสิ่งใด แต่ขอให้ข้าพเจ้าไปเถิด”

23 พระเจ้า​ทรงทำให้มีศัตรูอีกคนขึ้นต่อต้านโซโลมอน คือเรโซนบุตรเอลียาดา ซึ่งเคยหนีจากฮาดัดเอเซอร์ กษัตริย์​แห่งโศบาห์เจ้านายของตน 24 เมื่อดาวิดฆ่าคนของโศบาห์ เรโซนรวบรวมคนเป็นกองกำลังและเป็นหัวหน้า พวกเขาไปอยู่ที่ดามัสกัสและขึ้นปกครองที่นั่น 25 เรโซนเป็นศัตรูของอิสราเอล​ตลอดรัชสมัยโซโลมอน เพิ่มจากความเดือดร้อนที่ฮาดัดก่อ เขาเกลียดอิสราเอล​และปกครองซีเรีย

26 เยโรโบอัม​บุตรเนบัท ชาวเอฟราอิมจากเศเรดาห์ เป็นข้ารับใช้ของโซโลมอน มารดาของเขาชื่อเศรูอาห์เป็นหญิงม่าย เขาก็ลุกขึ้นต่อต้านกษัตริย์​ด้วย 27 สาเหตุที่เขาลุกขึ้นต่อต้านกษัตริย์​คือ โซโลมอน​สร้างมิลโล และซ่อมช่องที่พังในกำแพงนครดาวิดบิดาของพระองค์ 28 เยโรโบอัม​เป็นชายกล้าหาญ โซโลมอน​ทรงเห็นว่าชายหนุ่มคนนี้ขยัน จึงแต่งตั้งเขาให้ดูแลแรงงานทั้งหมดของวงศ์วานโยเซฟ 29 ขณะที่เยโรโบอัม​ออกจากเยรูซาเล็ม อาหิยาห์ผู้เผยพระวจนะ​ชาวชิโลห์พบเขาระหว่างทาง อาหิยาห์สวมเสื้อคลุมตัวใหม่ และทั้งสองอยู่กันตามลำพังในทุ่ง 30 อาหิยาห์จับเสื้อคลุมตัวใหม่ที่ตนสวมอยู่ ฉีกออกเป็นสิบสองชิ้น 31 แล้วบอกเยโรโบอัม​ว่า “จงหยิบไปสิบชิ้น เพราะพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ตรัสว่า ‘เราจะฉีกอาณาจักรออกจากมือโซโลมอน​และมอบสิบเผ่าให้เจ้า 32 แต่เขาจะยังมีหนึ่งเผ่า เพื่อเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเรา และเยรูซาเล็ม เมืองที่เราเลือกจากทุกเผ่าของอิสราเอล 33 เพราะพวกเขาทอดทิ้งเราและกราบไหว้อัชโทเรท เทพีของชาวไซดอน เคโมช พระของชาวโมอับ และมิลโคม พระของชาวอัมโมน พวกเขาไม่ได้ดำเนินตามทางของเรา ไม่ได้ทำสิ่งถูกต้องในสายตาเรา และไม่ได้รักษากฎเกณฑ์กับข้อกำหนดของเราเหมือนดาวิดบิดาของเขา

34 “ ‘ถึงอย่างนั้น เราจะไม่เอาอาณาจักรทั้งหมดออกจากมือโซโลมอน แต่จะให้เขาเป็นผู้นำตลอดชีวิต เพื่อเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของเราที่เราเลือกไว้ ผู้รักษาพระบัญญัติและกฎเกณฑ์ของเรา 35 เราจะเอาอาณาจักรออกจากมือบุตรของเขาแล้วมอบสิบเผ่าให้เจ้า 36 เราจะให้บุตรของเขาหนึ่งเผ่า เพื่อดาวิดผู้รับใช้ของเราจะมีดวงประทีปส่องอยู่ต่อหน้าเราเสมอในเยรูซาเล็ม เมืองที่เราเลือกเป็นที่ตั้งพระนามของเรา 37 ส่วนเจ้า เราจะรับเจ้าไว้ให้ครองราชย์ตามที่ใจเจ้าปรารถนา และเป็นกษัตริย์​เหนืออิสราเอล 38 หากเจ้าฟังทุกสิ่งที่เราสั่ง ดำเนินตามทางของเรา ทำสิ่งถูกต้องในสายตาเรา และรักษากฎเกณฑ์กับพระบัญญัติของเราเหมือนดาวิดผู้รับใช้ของเรา เราจะอยู่กับเจ้า สร้างราชวงศ์​ที่มั่นคงให้เจ้าเหมือนที่เราสร้างให้ดาวิด และมอบอิสราเอล​ให้เจ้า 39 เพราะเรื่องนี้เราจะทำให้เชื้อสายดาวิดทุกข์ยาก แต่ไม่ตลอดไป’ ”

40 โซโลมอน​จึงพยายามฆ่าเยโรโบอัม แต่เยโรโบอัม​หนีไปหาชิชัก กษัตริย์​แห่งอียิปต์ และอยู่ที่อียิปต์​จนโซโลมอน​สิ้นชีวิต

41 เรื่องอื่น ๆ ของโซโลมอน ทั้งพระราชกิจและปัญญาของพระองค์ ไม่ได้เขียนไว้ในหนังสือเรื่องพระราชกิจของโซโลมอน​หรือ? 42 โซโลมอน​ครองราชย์เหนืออิสราเอล​ทั้งหมดในเยรูซาเล็ม​สี่สิบปี 43 โซโลมอน​ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และมีคนนำพระศพไปฝังในนครดาวิดบิดาของพระองค์ แล้วเรโหโบอัมบุตรของพระองค์​ขึ้นครองราชย์แทน

12

1 เรโหโบอัมไปเชเคม เพราะชาวอิสราเอล​ทั้งหมดมาที่นั่นเพื่อแต่งตั้งพระองค์​เป็นกษัตริย์ 2 เมื่อเยโรโบอัม​บุตรเนบัทได้ยินเรื่องนี้ ขณะนั้นเขายังอยู่ในอียิปต์​ซึ่งเขาหนีกษัตริย์​โซโลมอน​ไปอาศัยอยู่ 3 ประชาชน​ก็ส่งคนไปเรียกเขากลับมา เยโรโบอัม​กับที่ประชุมชาวอิสราเอล​ทั้งหมดจึงเข้าเฝ้าเรโหโบอัมและทูลว่า 4 “บิดาของพระองค์​บังคับให้พวกข้าพเจ้ารับภาระหนัก บัดนี้ขอทรงผ่อนงานหนักและแอกที่บิดาของพระองค์​วางไว้บนพวกข้าพเจ้า แล้วพวกข้าพเจ้าจะรับใช้พระองค์”

5 เรโหโบอัมตรัสว่า “กลับไปก่อน อีกสามวันค่อยมาหาเรา”

ประชาชน​จึงกลับไป

6 กษัตริย์​เรโหโบอัมทรงปรึกษาผู้อาวุโสที่เคยรับใช้โซโลมอน​บิดาของพระองค์​เมื่อยังมีชีวิต ตรัสว่า “พวกท่านแนะนำให้เราตอบประชาชน​อย่างไร?”

7 พวกเขาทูลว่า “ถ้าวันนี้พระองค์​ยอมเป็นผู้รับใช้ของประชาชน ดูแลพวกเขา และตอบด้วยถ้อยคำที่ดี พวกเขาจะเป็นผู้รับใช้ของพระองค์​ตลอดไป”

8 แต่พระองค์​ละทิ้งคำแนะนำของผู้อาวุโส แล้วไปปรึกษาคนหนุ่มที่เติบโตมาพร้อมกับพระองค์​และรับใช้พระองค์ 9 พระองค์​ตรัสกับพวกเขาว่า “พวกเจ้าจะแนะนำให้เราตอบคนที่ขอให้ผ่อนแอกซึ่งบิดาของเราวางไว้บนพวกเขาอย่างไร?”

10 คนหนุ่มเหล่านั้นทูลว่า “จงตอบคนที่พูดว่า ‘บิดาของพระองค์​วางแอกหนักบนเรา ขอทรงผ่อนให้เบาลง’ ดังนี้ ‘นิ้วก้อยของเรายังหนากว่าเอวของบิดาเรา 11 บิดาของเราให้พวกเจ้ารับแอกหนัก แต่เราจะเพิ่มน้ำหนักของแอกนั้น บิดาของเราตีพวกเจ้าด้วยแส้ แต่เราจะตีด้วยแมงป่อง’ ”

12 ในวันที่สาม เยโรโบอัม​กับประชาชน​ทั้งหมดกลับมาหาเรโหโบอัมตามที่กษัตริย์​ตรัสว่า “กลับมาหาเราในวันที่สาม” 13 กษัตริย์​ตอบประชาชน​อย่างแข็งกร้าว พระองค์​ละทิ้งคำแนะนำของผู้อาวุโส 14 และตรัสตามคำแนะนำของคนหนุ่มว่า “บิดาของเราให้พวกเจ้ารับแอกหนัก แต่เราจะเพิ่มน้ำหนักของแอกนั้น บิดาของเราตีพวกเจ้าด้วยแส้ แต่เราจะตีด้วยแมงป่อง”

15 กษัตริย์​จึงไม่ฟังประชาชน เพราะเหตุการณ์นี้มาจากพระยาห์เวห์ เพื่อให้พระดำรัส​ที่พระองค์​ตรัสผ่านอาหิยาห์ชาวชิโลห์แก่เยโรโบอัม​บุตรเนบัทสำเร็จ 16 เมื่อชาวอิสราเอล​ทั้งหมดเห็นว่ากษัตริย์​ไม่ฟัง พวกเขาตอบว่า “พวกเรามีส่วนอะไรกับราชวงศ์​ดาวิด? พวกเราไม่มีมรดกในบุตรเจสซี! ชาวอิสราเอล​เอ๋ย จงกลับเต็นท์ของพวกเจ้าเถิด! ดาวิดเอ๋ย จงดูแลราชวงศ์​ของเจ้าเอง!” ชาวอิสราเอล​จึงกลับเต็นท์

17 แต่เรโหโบอัมยังทรงปกครองชาวอิสราเอล​ที่อาศัยอยู่ในเมืองต่าง ๆ ของยูดาห์ 18 กษัตริย์​เรโหโบอัมส่งอาโดรัมผู้ดูแลคนที่ถูกเกณฑ์ให้ทำงานไป ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดขว้างก้อนหินใส่เขาจนตาย กษัตริย์​เรโหโบอัมรีบขึ้นรถรบหนีไปเยรูซาเล็ม 19 อิสราเอล​จึงกบฏต่อราชวงศ์​ดาวิด และยังเป็นเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้

20 เมื่อชาวอิสราเอล​ทั้งหมดได้ยินว่าเยโรโบอัม​กลับมา พวกเขาส่งคนไปเชิญเขาเข้าที่ประชุม แล้วแต่งตั้งเป็นกษัตริย์​เหนืออิสราเอล​ทั้งหมด ไม่มีใครติดตามราชวงศ์​ดาวิดนอกจากเผ่ายูดาห์เท่านั้น

21 เมื่อเรโหโบอัมมาถึงเยรูซาเล็ม พระองค์​รวบรวมคนทั้งวงศ์วานยูดาห์และเผ่าเบนยามิน เป็นทหารที่คัดเลือกแล้วหนึ่งแสนแปดหมื่นคน เพื่อทำสงครามกับวงศ์วานอิสราเอล​และยึดอาณาจักรคืนให้เรโหโบอัมบุตรโซโลมอน 22 แต่พระดำรัส​ของพระเจ้า​มาถึงเชไมยาห์คนของพระเจ้า​ว่า 23 “จงบอกเรโหโบอัมบุตรโซโลมอน กษัตริย์​ยูดาห์ คนทั้งวงศ์วานยูดาห์และเบนยามิน และประชาชน​ที่เหลือว่า 24 ‘พระยาห์เวห์​ตรัสดังนี้ “อย่าขึ้นไปทำสงครามกับพี่น้องของเจ้า คือชาวอิสราเอล ทุกคนจงกลับบ้าน เพราะเรื่องนี้มาจากเรา” ’ ” พวกเขาจึงเชื่อฟังพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​และกลับไปตามที่พระองค์​ตรัส

25 เยโรโบอัม​สร้างเมืองเชเคมในเขตภูเขาเอฟราอิมและอาศัยอยู่ที่นั่น ต่อมาจากที่นั่นพระองค์​ไปสร้างเมืองเปนูเอล 26 เยโรโบอัม​คิดในใจว่า “อาณาจักรอาจกลับไปหาราชวงศ์​ดาวิด 27 ถ้าประชาชน​นี้ขึ้นไปถวายเครื่องบูชา​ในพระวิหาร​ของพระยาห์เวห์​ที่เยรูซาเล็ม ใจของพวกเขาจะกลับไปหากษัตริย์​เรโหโบอัมแห่งยูดาห์ซึ่งเป็นเจ้านายของตน พวกเขาจะฆ่าเราและกลับไปหาเรโหโบอัม” 28 กษัตริย์​จึงปรึกษาหารือแล้วทำรูปวัวทองคำสองตัว และบอกประชาชน​ว่า “พวกท่านไม่ต้องลำบากขึ้นไปเยรูซาเล็ม​อีก อิสราเอล​เอ๋ย นี่คือพระของพวกท่านผู้พาท่านออกมาจากอียิปต์!” 29 พระองค์​ตั้งตัวหนึ่งไว้ที่เบธเอล อีกตัวหนึ่งไว้ที่ดาน 30 การกระทำนี้กลายเป็นบาป เพราะประชาชน​ไปไกลถึงดานเพื่อกราบไหว้ต่อหน้ารูปนั้น 31 พระองค์​สร้างอาคารสำหรับสถานบูชาบนที่สูง และตั้งคนจากประชาชน​ทั่วไปซึ่งไม่ใช่บุตรหลานเลวีให้เป็นปุโรหิต 32 เยโรโบอัม​กำหนดเทศกาลในเดือนที่แปด วันที่สิบห้าของเดือน คล้ายเทศกาลในยูดาห์ และขึ้นไปยังแท่นบูชา ที่เบธเอลพระองค์​ถวายเครื่องบูชา​แก่รูปวัวที่ทำขึ้น และแต่งตั้งปุโรหิต​ของสถานบูชาบนที่สูงไว้ที่นั่น 33 พระองค์​ขึ้นไปยังแท่นบูชาที่สร้างในเบธเอลในวันที่สิบห้าของเดือนที่แปด ซึ่งเป็นเดือนที่พระองค์​คิดกำหนดขึ้นเอง พระองค์​จัดเทศกาลให้ชาวอิสราเอล แล้วขึ้นไปยังแท่นบูชาเพื่อเผาเครื่องหอม

13

1 ขณะเยโรโบอัม​ยืนอยู่ข้างแท่นบูชาเพื่อเผาเครื่องหอม คนของพระเจ้า​คนหนึ่งมาจากยูดาห์ถึงเบธเอลตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ 2 เขาร้องประกาศต่อแท่นบูชาตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ว่า “แท่นบูชาเอ๋ย แท่นบูชาเอ๋ย! พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘จะมีบุตรคนหนึ่งเกิดในราชวงศ์​ดาวิดชื่อโยสิยาห์ เขาจะนำปุโรหิต​แห่งสถานบูชาบนที่สูง ผู้เผาเครื่องหอมบนเจ้า มาสังเวยบนเจ้า และจะเผากระดูกมนุษย์บนเจ้า’ ” 3 วันเดียวกันนั้นเขาให้สัญญาณยืนยันว่า “นี่คือสัญญาณที่พระยาห์เวห์​ตรัสไว้ แท่นบูชาจะแตกออก และเถ้าถ่านที่อยู่บนนั้นจะหกลงมา”

4 เมื่อกษัตริย์​เยโรโบอัม​ได้ยินคนของพระเจ้า​ร้องกล่าวโทษแท่นบูชาที่เบธเอล พระองค์​ยื่นพระหัตถ์จากแท่นบูชาแล้วสั่งว่า “จับเขา!” พระหัตถ์ที่ยื่นชี้ไปยังเขาก็ลีบแห้ง จนชักกลับมาไม่ได้ 5 แท่นบูชาแตกออกและเถ้าถ่านหกจากแท่น ตามสัญญาณที่คนของพระเจ้า​ให้ไว้โดยพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ 6 กษัตริย์​ตรัสกับคนของพระเจ้า​ว่า “ขอท่านทูลขอความกรุณาจากพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของท่าน และอธิษฐานเผื่อเราให้มือกลับเป็นปกติ”

คนของพระเจ้า​จึงวิงวอนพระยาห์เวห์ พระหัตถ์ของกษัตริย์​กลับเป็นปกติเหมือนเดิม

7 กษัตริย์​ตรัสกับเขาว่า “กลับบ้านกับเราเถิด ไปพักและกินอาหาร แล้วเราจะให้รางวัล”

8 คนของพระเจ้า​ทูลว่า “ต่อให้พระองค์​ยกทรัพย์สินครึ่งหนึ่งในวังให้ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าก็จะไม่เข้าไปกับพระองค์ และจะไม่กินขนมปังหรือดื่มน้ำในที่แห่งนี้ 9 เพราะพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​สั่งข้าพเจ้าไว้ว่า ‘อย่ากินขนมปัง อย่าดื่มน้ำ และอย่ากลับไปตามทางเดิมที่เจ้ามา’ ” 10 เขาจึงออกไปอีกทางหนึ่ง ไม่กลับทางที่เขาเดินทางมาเบธเอล

11 ในเบธเอลมีผู้เผยพระวจนะ​ชราคนหนึ่งอาศัยอยู่ บุตรชายคนหนึ่งมาบอกบิดาถึงทุกสิ่งที่คนของพระเจ้า​ทำในเบธเอลวันนั้น บุตรชายทั้งหลายยังเล่าให้บิดาฟังถึงคำที่เขาพูดกับกษัตริย์

12 บิดาถามพวกเขาว่า “เขาไปทางไหน?” บุตรชายเหล่านั้นเห็นแล้วว่าคนของพระเจ้า​จากยูดาห์ไปทางใด 13 เขาจึงบอกบุตรชายว่า “ผูกอานลาให้พ่อ” พวกเขาผูกอานให้ แล้วเขาขี่ลาออกไป 14 เขาตามคนของพระเจ้า​ไป พบเขานั่งอยู่ใต้ต้นโอ๊ก จึงถามว่า “ท่านคือคนของพระเจ้า​ที่มาจากยูดาห์หรือ?”

เขาตอบว่า “ใช่”

15 ผู้เผยพระวจนะ​ชราบอกว่า “กลับบ้านกับข้าเถิด ไปกินอาหารกัน”

16 คนของพระเจ้า​ตอบว่า “ข้ากลับหรือเข้าไปกับท่านไม่ได้ ข้าจะไม่กินขนมปังหรือดื่มน้ำกับท่านในที่แห่งนี้ 17 เพราะพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​บอกข้าว่า ‘อย่ากินขนมปังหรือดื่มน้ำที่นั่น และอย่ากลับไปตามทางเดิมที่เจ้ามา’ ”

18 ผู้เผยพระวจนะ​ชราบอกว่า “ข้าก็เป็นผู้เผยพระวจนะ​เหมือนท่าน ทูตสวรรค์องค์หนึ่งพูดกับข้าตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ว่า ‘พาเขากลับบ้านกับเจ้า ให้เขากินขนมปังและดื่มน้ำ’ ” แต่เขาพูดเท็จต่อคนของพระเจ้า

19 คนของพระเจ้า​จึงกลับไปกับเขา กินขนมปังและดื่มน้ำในบ้าน 20 ขณะทั้งสองนั่งอยู่ที่โต๊ะ พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงผู้เผยพระวจนะ​ที่พาเขากลับมา 21 ผู้เผยพระวจนะ​ชราจึงร้องบอกคนของพระเจ้า​ที่มาจากยูดาห์ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘เพราะเจ้าไม่เชื่อฟังพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ ไม่รักษาคำสั่งที่พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของเจ้าสั่งไว้ 22 แต่กลับมา กินขนมปังและดื่มน้ำในที่ที่พระองค์​บอกเจ้าว่า “อย่ากินขนมปังหรือดื่มน้ำ” ศพของเจ้าจะไม่ได้อยู่ในสุสานบรรพบุรุษ’ ”

23 หลังจากคนของพระเจ้า​กินและดื่มแล้ว ผู้เผยพระวจนะ​ชราก็ผูกอานลาให้ผู้เผยพระวจนะ​จากยูดาห์ที่ตนพากลับมา 24 เมื่อคนนั้นออกไป สิงโตตัวหนึ่งพบเขาระหว่างทางและฆ่าเขา ศพถูกทิ้งอยู่บนทาง ลายืนอยู่ข้างศพ และสิงโตก็ยืนอยู่ข้างศพด้วย 25 คนที่ผ่านมาพบศพอยู่บนทางและเห็นสิงโตยืนข้างศพ จึงไปบอกข่าวในเมืองที่ผู้เผยพระวจนะ​ชราอาศัยอยู่ 26 เมื่อผู้เผยพระวจนะ​ที่พาเขากลับมาได้ยิน ก็พูดว่า “นั่นคือคนของพระเจ้า​ที่ไม่เชื่อฟังพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​จึงทรงมอบเขาให้สิงโตทำร้ายและฆ่า ตามพระดำรัส​ที่ตรัสกับเขา” 27 เขาบอกบุตรชายว่า “ผูกอานลาให้พ่อ” พวกเขาก็ทำตาม 28 เขาไปพบศพนอนอยู่บนทาง โดยมีลาและสิงโตยืนอยู่ข้างศพ สิงโตไม่ได้กินศพหรือทำร้ายลา 29 ผู้เผยพระวจนะ​ชรายกศพคนของพระเจ้า​ขึ้นวางบนหลังลาและพากลับเมืองของตน เพื่อไว้ทุกข์และฝังศพ 30 เขาวางศพไว้ในสุสานของตน แล้วพวกเขาร้องคร่ำครวญว่า “โธ่ พี่น้องของข้า!”

31 หลังฝังศพ เขาบอกบุตรชายว่า “เมื่อพ่อตาย จงฝังพ่อในสุสานเดียวกับคนของพระเจ้า วางกระดูกของพ่อไว้ข้างกระดูกของเขา 32 เพราะคำที่เขาร้องประกาศตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ต่อแท่นบูชาในเบธเอล และต่ออาคารของสถานบูชาบนที่สูงทั้งหมดในเมืองต่าง ๆ ของสะมาเรีย จะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน”

33 หลังเหตุการณ์นี้ เยโรโบอัม​ก็ไม่หันกลับจากทางชั่ว แต่ยังตั้งคนจากประชาชน​ทั่วไปเป็นปุโรหิต​ของสถานบูชาบนที่สูงอีก ใครอยากเป็น กษัตริย์​ก็ประกอบพิธีแต่งตั้งคนนั้นเป็นปุโรหิต 34 การกระทำนี้กลายเป็นบาปของราชวงศ์​เยโรโบอัม จนทำให้ราชวงศ์​ถูกตัดขาดและทำลายจนหมดจากแผ่นดินโลก

14

1 ในเวลานั้นอาบียาห์บุตรของเยโรโบอัม​ป่วย 2 เยโรโบอัม​บอกภรรยาว่า “จงปลอมตัวเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่าเจ้าเป็นภรรยาของเยโรโบอัม แล้วไปชิโลห์ อาหิยาห์ผู้เผยพระวจนะ​อยู่ที่นั่น เขาเคยบอกว่าเราจะเป็นกษัตริย์​เหนือประชาชน​นี้ 3 จงนำขนมปังสิบก้อน ขนมเล็ก ๆ และน้ำผึ้งหนึ่งไหไปหาเขา เขาจะบอกเจ้าว่าเด็กจะเป็นอย่างไร”

4 ภรรยาเยโรโบอัม​ทำตาม นางไปชิโลห์ถึงบ้านอาหิยาห์ อาหิยาห์มองไม่เห็นเพราะตาของเขามัวลงเพราะชรา 5 พระยาห์เวห์​ตรัสกับอาหิยาห์ว่า “ภรรยาเยโรโบอัม​กำลังมาถามเจ้าเรื่องบุตรชายที่ป่วย จงบอกนางตามที่เราสั่ง เมื่อมาถึงนางจะแกล้งทำเป็นหญิงอื่น”

6 พออาหิยาห์ได้ยินเสียงฝีเท้านางที่ประตู เขาก็พูดว่า “เข้ามาเถิด ภรรยาเยโรโบอัม! ทำไมต้องแกล้งเป็นคนอื่น? ข้าได้รับคำสั่งให้นำข่าวร้ายมาแจ้งเจ้า 7 จงไปบอกเยโรโบอัม​ว่า ‘พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ตรัสว่า “เราได้ยกเจ้าขึ้นจากประชาชน ตั้งให้เป็นผู้นำเหนือประชาชน​อิสราเอล​ของเรา 8 ฉีกอาณาจักรจากราชวงศ์​ดาวิดและมอบให้เจ้า แต่เจ้าไม่เหมือนดาวิดผู้รับใช้ของเรา ผู้รักษาพระบัญญัติและติดตามเราสุดใจ ทำแต่สิ่งถูกต้องในสายตาเรา 9 เจ้ากลับทำชั่วร้ายยิ่งกว่าทุกคนก่อนเจ้า ไปสร้างพระอื่นและรูปหล่อสำหรับตน ยั่วให้เราโกรธ และหันหลังให้เรา 10 เพราะฉะนั้นเราจะนำภัยมาสู่ราชวงศ์​เยโรโบอัม และกำจัดทุกคนของเยโรโบอัม​ที่ปัสสาวะรดกำแพง* ทั้งคนที่ถูกกักไว้และคนที่ยังเป็นอิสระในอิสราเอล เราจะกวาดล้างราชวงศ์​เยโรโบอัม เหมือนคนกวาดมูลสัตว์จนเกลี้ยง 11 คนของเยโรโบอัม​ที่ตายในเมือง สุนัขจะกินศพ ส่วนคนที่ตายในทุ่ง นกบนฟ้าจะกินศพ เพราะพระยาห์เวห์​ตรัสแล้ว” ’ 12 ดังนั้นจงกลับบ้าน เมื่อเจ้าก้าวเข้าเมือง เด็กจะตาย 13 ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดจะไว้ทุกข์และฝังศพเขา ในบรรดาคนของเยโรโบอัม มีเพียงเขาที่จะได้ฝังในสุสาน เพราะในตัวเขามีความดีต่อพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​อยู่ 14 พระยาห์เวห์​จะทรงตั้งกษัตริย์​องค์หนึ่งเหนืออิสราเอล​เพื่อพระองค์​เอง กษัตริย์​องค์นั้นจะตัดขาดราชวงศ์​เยโรโบอัม วันนั้นมาถึงแล้ว! อันที่จริง บัดนี้เอง 15 พระยาห์เวห์​จะทรงตีอิสราเอล​ให้สั่นเหมือนต้นอ้อในน้ำ ถอนอิสราเอล​ออกจากแผ่นดินดีที่ประทานแก่บรรพบุรุษ แล้วกระจัดกระจายไปอีกฟากของแม่น้ำ† เพราะพวกเขาสร้างเสาอาเชราห์ยั่วให้พระยาห์เวห์​ทรงกริ้ว 16 พระองค์​จะทรงละทิ้งอิสราเอล​เพราะบาปของเยโรโบอัม ซึ่งเขาทำเองและชักนำอิสราเอล​ให้ทำ”

17 ภรรยาเยโรโบอัม​ลุกกลับไปถึงทีรซาห์ เมื่อก้าวถึงธรณีประตูบ้าน เด็กก็ตาย 18 ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดฝังศพและไว้ทุกข์ให้เขา ตามพระดำรัส​ที่พระยาห์เวห์​ตรัสผ่านอาหิยาห์ผู้เผยพระวจนะ​ผู้รับใช้ของพระองค์

19 เรื่องอื่น ๆ ของเยโรโบอัม ทั้งการทำสงครามและการครองราชย์ มีเขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์​อิสราเอล​ไม่ใช่หรือ? 20 เยโรโบอัม​ครองราชย์ยี่สิบสองปี แล้วล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ นาดับบุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน

21 เรโหโบอัมบุตรโซโลมอน​ครองราชย์ในยูดาห์ พระองค์​มีพระชนมายุสี่สิบเอ็ดปีเมื่อขึ้นครองราชย์ และครองราชย์ที่เยรูซาเล็ม​สิบเจ็ดปี เยรูซาเล็ม​คือเมืองที่พระยาห์เวห์​ทรงเลือกจากทุกเผ่าอิสราเอล​ให้เป็นที่ตั้งพระนามของพระองค์ มารดาของเรโหโบอัมชื่อนาอามาห์ เป็นชาวอัมโมน 22 ยูดาห์ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ บาปที่พวกเขาทำยั่วให้พระองค์​ทรงหึงหวงยิ่งกว่าสิ่งที่บรรพบุรุษเคยทำ 23 พวกเขาสร้างสถานบูชาบนที่สูง เสาศักดิ์สิทธิ์ และเสาอาเชราห์บนเนินเขาสูงทุกแห่งและใต้ต้นไม้เขียวทุกต้น 24 ในแผ่นดินยังมีชายค้าประเวณีด้วย พวกเขาทำตามสิ่งน่ารังเกียจทุกอย่างของชนชาติที่พระยาห์เวห์​ทรงขับไล่ต่อหน้าชาวอิสราเอล

25 ในปีที่ห้าแห่งรัชกาลเรโหโบอัม ชิชัก กษัตริย์​แห่งอียิปต์​ยกทัพมาโจมตีเยรูซาเล็ม 26 เขานำทรัพย์ในพระวิหาร​พระยาห์เวห์​และในวังของกษัตริย์​ไปจนหมด รวมทั้งโล่ทองคำทั้งหมดที่โซโลมอน​ทำไว้ 27 กษัตริย์​เรโหโบอัมจึงทำโล่ทองสัมฤทธิ์​แทน มอบให้เหล่าหัวหน้าองครักษ์ที่เฝ้าประตูวังเก็บรักษา 28 ทุกครั้งที่กษัตริย์​เสด็จเข้าพระวิหาร​พระยาห์เวห์ องครักษ์จะถือโล่ตามเสด็จแล้วนำกลับห้ององครักษ์

29 เรื่องอื่น ๆ ของเรโหโบอัมและทุกสิ่งที่พระองค์​ทำ มีเขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์​ยูดาห์ไม่ใช่หรือ? 30 เรโหโบอัมกับเยโรโบอัม​ทำสงครามกันอยู่เสมอ 31 เรโหโบอัมล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังกับบรรพบุรุษในนครดาวิด มารดาของพระองค์​ชื่อนาอามาห์ชาวอัมโมน อาบียัมบุตรของพระองค์​ขึ้นครองราชย์แทน

15

1 ในปีที่สิบแปดแห่งรัชกาลกษัตริย์​เยโรโบอัม​บุตรเนบัท อาบียัมขึ้นครองราชย์เหนือยูดาห์ 2 พระองค์​ครองราชย์ที่เยรูซาเล็ม​สามปี มารดาของพระองค์​ชื่อมาอาคาห์บุตรสาวอาบีชาโลม 3 พระองค์​ดำเนินตามบาปทุกอย่างที่บิดาทำไว้ก่อนหน้า ใจพระองค์​ไม่ซื่อตรงต่อพระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของพระองค์​เหมือนใจของดาวิดบรรพบุรุษ 4 ถึงกระนั้น เพื่อเห็นแก่ดาวิด พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของพระองค์​ยังประทานดวงประทีปแก่พระองค์​ในเยรูซาเล็ม โดยตั้งบุตรขึ้นสืบราชย์และทำให้เยรูซาเล็ม​มั่นคง 5 เพราะดาวิดทำสิ่งถูกต้องในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ ตลอดชีวิตท่านไม่หันจากสิ่งใดที่พระยาห์เวห์​สั่ง เว้นแต่เรื่องอูรีอาห์ชาวฮิตไทต์ 6 เรโหโบอัมกับเยโรโบอัม​ทำสงครามกันตลอดชีวิตของเรโหโบอัม 7 เรื่องอื่น ๆ ของอาบียัมและทุกสิ่งที่พระองค์​ทำ มีเขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์​ยูดาห์ไม่ใช่หรือ? อาบียัมกับเยโรโบอัม​ทำสงครามกัน 8 อาบียัมล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังในนครดาวิด อาสาบุตรของพระองค์​ขึ้นครองราชย์แทน

9 ในปีที่ยี่สิบแห่งรัชกาลเยโรโบอัม กษัตริย์​อิสราเอล อาสาขึ้นครองราชย์เหนือยูดาห์ 10 พระองค์​ครองราชย์ที่เยรูซาเล็ม​สี่สิบเอ็ดปี มารดาของพระองค์​ชื่อมาอาคาห์บุตรสาวอาบีชาโลม 11 อาสาทำสิ่งถูกต้องในสายพระเนตรพระยาห์เวห์​เหมือนดาวิดบรรพบุรุษ 12 พระองค์​ขับไล่ชายค้าประเวณีออกจากแผ่นดิน และกำจัดรูปเคารพทั้งหมดที่บรรพบุรุษทำไว้ 13 พระองค์​ยังปลดมาอาคาห์มารดาออกจากตำแหน่งราชินี เพราะนางทำรูปน่ารังเกียจสำหรับอาเชราห์ อาสาโค่นรูปนั้นลงแล้วเผาที่ลำธารขิดโรน 14 แต่สถานบูชาบนที่สูงยังคงตั้งอยู่ ถึงอย่างนั้นใจอาสาก็ซื่อตรงต่อพระยาห์เวห์​ตลอดชีวิต 15 พระองค์​นำเงิน ทอง และเครื่องใช้ที่บิดาถวายไว้กับที่พระองค์​ถวายเองเข้าไปในพระวิหาร​พระยาห์เวห์

16 อาสากับบาอาชา กษัตริย์​อิสราเอล​ทำสงครามกันตลอดชีวิตของทั้งสอง 17 บาอาชา กษัตริย์​อิสราเอล​ยกทัพโจมตียูดาห์ และสร้างรามาห์เพื่อไม่ให้ใครเดินทางออกจากหรือเข้าไปหาอาสา กษัตริย์​ยูดาห์ได้ 18 อาสานำเงินและทองทั้งหมดที่เหลือในคลังพระวิหาร​พระยาห์เวห์​และคลังวัง ส่งผ่านข้ารับใช้ของพระองค์​ไปให้เบนฮาดัดบุตรทาบริมโมน ผู้เป็นบุตรเฮซิโอน กษัตริย์​ซีเรียที่ประทับในดามัสกัส พร้อมสารว่า 19 “ขอให้มีสัญญาไมตรีระหว่างข้ากับท่านเหมือนที่เคยมีระหว่างบิดาของเราทั้งสอง ข้าส่งเงินและทองมาเป็นของกำนัล ขอท่านยกเลิกสัญญาไมตรีกับบาอาชา กษัตริย์​อิสราเอล เพื่อเขาจะถอยจากข้า”

20 เบนฮาดัดยอมทำตามกษัตริย์​อาสา ส่งแม่ทัพไปโจมตีเมืองต่าง ๆ ของอิสราเอล โจมตีอีโยน ดาน อาเบลเบธมาอาคาห์ คินเนโรททั้งหมด และดินแดนนัฟทาลีทั้งหมด 21 เมื่อบาอาชา​ได้ข่าวก็หยุดสร้างรามาห์และไปอยู่ที่ทีรซาห์ 22 กษัตริย์​อาสาประกาศให้คนทั้งยูดาห์ออกไป ไม่มีใครได้รับยกเว้น พวกเขาขนหินและไม้ที่บาอาชา​ใช้สร้างรามาห์ออกไป แล้วกษัตริย์​อาสานำไปสร้างเกบาแห่งเบนยามินและมิสปาห์ 23 เรื่องอื่น ๆ ทั้งหมดของอาสา ความเข้มแข็ง สิ่งที่พระองค์​ทำ และเมืองที่สร้าง มีเขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์​ยูดาห์ไม่ใช่หรือ? เมื่อชราลง พระองค์​ทรงป่วยที่พระบาททั้งสองข้าง 24 อาสาล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังกับบรรพบุรุษในนครของดาวิดผู้เป็นบรรพบุรุษของพระองค์ เยโฮชาฟัทบุตรของพระองค์​ขึ้นครองราชย์แทน

25 นาดับบุตรเยโรโบอัม​ขึ้นครองราชย์เหนืออิสราเอล​ในปีที่สองแห่งรัชกาลอาสา กษัตริย์​ยูดาห์ และครองราชย์สองปี 26 เขาทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ ดำเนินตามทางและบาปของบิดาซึ่งชักนำอิสราเอล​ให้ทำบาป 27 บาอาชา​บุตรอาหิยาห์จากวงศ์วานอิสสาคาร์วางแผนต่อต้านและจู่โจมนาดับที่กิบเบโธนของชาวฟีลิสเตีย ขณะนาดับกับชาวอิสราเอล​ทั้งหมดกำลังล้อมเมืองนั้น 28 บาอาชา​ฆ่านาดับในปีที่สามแห่งรัชกาลอาสา กษัตริย์​ยูดาห์ และขึ้นครองราชย์แทน 29 พอขึ้นครองราชย์ บาอาชา​ก็ฆ่าคนทั้งราชวงศ์​เยโรโบอัม ไม่เหลือผู้มีลมหายใจแม้แต่คนเดียวจนกำจัดหมด ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่ตรัสผ่านอาหิยาห์ชาวชิโลห์ผู้รับใช้ของพระองค์ 30 เพราะบาปที่เยโรโบอัม​ทำและชักนำอิสราเอล​ให้ทำ ซึ่งยั่วให้พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ทรงกริ้ว

31 เรื่องอื่น ๆ ของนาดับและทุกสิ่งที่เขาทำ มีเขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์​อิสราเอล​ไม่ใช่หรือ? 32 อาสากับบาอาชา กษัตริย์​อิสราเอล​ทำสงครามกันตลอดชีวิตของทั้งสอง

33 ในปีที่สามแห่งรัชกาลอาสา กษัตริย์​ยูดาห์ บาอาชา​บุตรอาหิยาห์ขึ้นครองราชย์ที่ทีรซาห์เหนืออิสราเอล​ทั้งหมด เป็นเวลายี่สิบสี่ปี 34 เขาทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ ดำเนินตามทางของเยโรโบอัม​และตามบาปที่เยโรโบอัม​ใช้ชักนำอิสราเอล​ให้ทำ

16

1 พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเยฮูบุตรฮานานีให้กล่าวโทษบาอาชา​ว่า 2 “เราได้ยกเจ้าขึ้นจากผงดิน ตั้งให้เป็นผู้นำเหนือประชาชน​อิสราเอล​ของเรา แต่เจ้าดำเนินตามทางของเยโรโบอัม ชักนำประชาชน​อิสราเอล​ของเราให้ทำบาป จนยั่วให้เราโกรธด้วยบาปของพวกเขา 3 เราจะกวาดล้างบาอาชา​และราชวงศ์​ของเขาให้สิ้นไป และทำให้ราชวงศ์​ของเจ้าเหมือนราชวงศ์​เยโรโบอัม​บุตรเนบัท 4 ลูกหลานของบาอาชา​ที่ตายในเมือง สุนัขจะกินศพ ส่วนคนของเขาที่ตายในทุ่ง นกบนฟ้าจะกินศพ”

5 เรื่องอื่น ๆ ของบาอาชา สิ่งที่เขาทำ และความเข้มแข็งของเขา มีเขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์​อิสราเอล​ไม่ใช่หรือ? 6 บาอาชา​ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังที่ทีรซาห์ เอลาห์บุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน

7 พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ยังมาผ่านเยฮูบุตรฮานานีผู้เผยพระวจนะ​ให้กล่าวโทษบาอาชา​และราชวงศ์​ของเขา เพราะความชั่วทั้งหมดที่เขาทำในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ ยั่วให้พระองค์​กริ้วด้วยผลงานของตนจนเป็นเหมือนราชวงศ์​เยโรโบอัม และเพราะเขาจู่โจมผู้นั้น

8 ในปีที่ยี่สิบหกแห่งรัชกาลอาสา กษัตริย์​ยูดาห์ เอลาห์บุตรบาอาชา​ขึ้นครองราชย์เหนืออิสราเอล​ที่ทีรซาห์ และครองราชย์สองปี 9 ศิมรีผู้รับใช้ของเอลาห์และผู้บัญชาการรถรบครึ่งหนึ่งสมคบคิดต่อต้านเขา ขณะเอลาห์อยู่ที่ทีรซาห์ ดื่มจนเมาในบ้านอาร์ซาผู้ดูแลราชสำนักที่นั่น 10 ศิมรีเข้าไปจู่โจมและฆ่าเอลาห์ในปีที่ยี่สิบเจ็ดแห่งรัชกาลอาสา กษัตริย์​ยูดาห์ แล้วขึ้นครองราชย์แทน

11 ทันทีที่ขึ้นครองราชย์และนั่งบนบัลลังก์ ศิมรีโจมตีราชวงศ์​บาอาชา​ทั้งหมด ไม่เหลือแม้แต่คนเดียวที่ปัสสาวะรดกำแพง* ไม่ว่าในหมู่ญาติหรือเพื่อนของเขา 12 ศิมรีทำลายราชวงศ์​บาอาชา​ทั้งหมด ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่ตรัสกล่าวโทษบาอาชา​ผ่านเยฮูผู้เผยพระวจนะ 13 เพราะบาปทั้งหมดของบาอาชา​และเอลาห์บุตรของเขา ที่ทั้งสองทำเองและชักนำอิสราเอล​ให้ทำ จนยั่วให้พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ทรงกริ้วด้วยสิ่งไร้ค่าของพวกเขา 14 เรื่องอื่น ๆ ของเอลาห์และทุกสิ่งที่เขาทำ มีเขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์​อิสราเอล​ไม่ใช่หรือ?

15 ในปีที่ยี่สิบเจ็ดแห่งรัชกาลอาสา กษัตริย์​ยูดาห์ ศิมรีครองราชย์ที่ทีรซาห์เจ็ดวัน ขณะนั้นกองทัพอิสราเอล​ตั้งค่ายล้อมกิบเบโธนของชาวฟีลิสเตีย 16 เมื่อกองทัพที่ตั้งค่ายได้ยินว่าศิมรีสมคบคิดและฆ่ากษัตริย์​แล้ว ในวันนั้นชาวอิสราเอล​ทั้งหมดในค่ายจึงแต่งตั้งอมรีแม่ทัพเป็นกษัตริย์​เหนืออิสราเอล 17 อมรียกทัพจากกิบเบโธนพร้อมชาวอิสราเอล​ทั้งหมดไปล้อมทีรซาห์ 18 เมื่อศิมรีเห็นว่าเมืองถูกยึด เขาเข้าไปในส่วนป้อมของวังแล้วจุดไฟเผาวังทับตัวเองจนตาย 19 เพราะเขาทำบาป ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ ดำเนินตามทางของเยโรโบอัม​และบาปที่เยโรโบอัม​ทำเพื่อชักนำอิสราเอล​ให้ทำบาป 20 เรื่องอื่น ๆ ของศิมรีและการกบฏของเขา มีเขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์​อิสราเอล​ไม่ใช่หรือ?

21 เวลานั้นประชาชน​อิสราเอล​แบ่งเป็นสองฝ่าย ครึ่งหนึ่งติดตามทิบนีบุตรกีนัทเพื่อแต่งตั้งเขาเป็นกษัตริย์ อีกครึ่งหนึ่งติดตามอมรี 22 แต่ฝ่ายที่ติดตามอมรีมีชัยเหนือฝ่ายทิบนีบุตรกีนัท ทิบนีจึงตาย แล้วอมรีขึ้นครองราชย์ 23 ในปีที่สามสิบเอ็ดแห่งรัชกาลอาสา กษัตริย์​ยูดาห์ อมรีเริ่มครองราชย์เหนืออิสราเอล​เป็นเวลาสิบสองปี โดยหกปีแรกครองราชย์ที่ทีรซาห์ 24 เขาซื้อเนินเขาสะมาเรียจากเชเมอร์ด้วยเงินสองทาเลนต์† แล้วสร้างเมืองบนเนินเขานั้น ตั้งชื่อเมืองว่าสะมาเรียตามชื่อเชเมอร์เจ้าของเนินเขา 25 อมรีทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ และชั่วร้ายยิ่งกว่าทุกคนก่อนหน้า 26 เขาดำเนินตามทางและบาปทุกอย่างของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท ซึ่งชักนำอิสราเอล​ให้ทำบาป ยั่วให้พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ทรงกริ้วด้วยสิ่งไร้ค่าของพวกเขา 27 เรื่องอื่น ๆ ที่อมรีทำและความเข้มแข็งที่แสดง มีเขียนไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์​อิสราเอล​ไม่ใช่หรือ? 28 อมรีล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังในสะมาเรีย อาหับ​บุตรของเขาขึ้นครองราชย์แทน

29 ในปีที่สามสิบแปดแห่งรัชกาลอาสา กษัตริย์​ยูดาห์ อาหับ​บุตรอมรีขึ้นครองราชย์เหนืออิสราเอล และครองราชย์ในสะมาเรียยี่สิบสองปี 30 อาหับ​บุตรอมรีทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์​ยิ่งกว่าทุกคนก่อนหน้า 31 ราวกับว่าการดำเนินตามบาปของเยโรโบอัม​บุตรเนบัทเป็นเรื่องเล็กน้อย เขายังรับเยเซเบลบุตรสาวเอทบาอัล กษัตริย์​ของชาวไซดอนเป็นภรรยา แล้วไปรับใช้และกราบไหว้พระบาอัล 32 เขาสร้างแท่นบูชาพระบาอัลในวิหารพระบาอัลที่เขาสร้างในสะมาเรีย 33 อาหับ​ทำเสาอาเชราห์ด้วย เขาทำให้พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ทรงกริ้วยิ่งกว่ากษัตริย์​อิสราเอล​ทุกองค์ก่อนหน้า 34 ในสมัยของเขา ฮีเอลชาวเบธเอลสร้างเมืองเยรีโค เขาวางรากฐานเมืองโดยต้องสูญเสียอาบีรัมบุตรหัวปี และตั้งประตูเมืองโดยต้องสูญเสียเสกูบบุตรคนสุดท้อง ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่ตรัสผ่านโยชูวาบุตรนูน

17

1 เอลียาห์​ชาวทิชบีซึ่งอาศัยอยู่ในกิเลอาดพูดกับอาหับ​ว่า “ข้าขอสาบานโดยพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ผู้ทรงมีชีวิตอยู่ ผู้ซึ่งข้ายืนรับใช้อยู่ต่อพระพักตร์ว่า ในปีเหล่านี้จะไม่มีน้ำค้างหรือฝนตก เว้นแต่ตามคำของข้า”

2 แล้วพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเขาว่า 3 “จงออกจากที่นี่ไปทางตะวันออก ซ่อนตัวข้างลำธารเครีททางฝั่งแม่น้ำจอร์แดน 4 เจ้าจะดื่มน้ำจากลำธาร เราสั่งอีกาให้หาอาหารให้เจ้าที่นั่นแล้ว” 5 เอลียาห์​จึงทำตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ ไปอาศัยข้างลำธารเครีททางฝั่งแม่น้ำจอร์แดน 6 อีกานำขนมปังและเนื้อมาให้เขาในตอนเช้าและตอนเย็น เขาดื่มน้ำจากลำธาร 7 ต่อมาลำธารแห้งเพราะไม่มีฝนตกในแผ่นดิน

8 พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเขาว่า 9 “ลุกขึ้นไปศาเรฟัทในเขตไซดอนและอาศัยที่นั่น เราสั่งหญิงม่ายคนหนึ่งที่นั่นให้เลี้ยงดูเจ้าแล้ว”

10 เขาจึงไปศาเรฟัท เมื่อถึงประตูเมืองก็พบหญิงม่ายคนหนึ่งกำลังเก็บฟืน เขาเรียกนางว่า “ขอน้ำในเหยือกสักหน่อยให้ข้าดื่มได้ไหม?”

11 ขณะที่นางเดินไปตักน้ำ เขาเรียกตามหลังว่า “ขอขนมปังสักชิ้นติดมือมาด้วย”

12 นางตอบว่า “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของท่านทรงมีชีวิตอยู่ ข้าไม่มีขนมปังที่อบแล้ว มีเพียงแป้งกำมือหนึ่งในไหและน้ำมันเล็กน้อยในเหยือก ข้ากำลังเก็บฟืนสองท่อนเพื่อกลับไปทำอาหารให้ข้ากับลูกชายกิน แล้วเราก็คงตาย”

13 เอลียาห์​พูดกับนางว่า “อย่ากลัวเลย ไปทำตามที่เจ้าพูด แต่จงทำขนมแผ่นเล็ก ๆ ให้ข้าก่อนและนำมาให้ข้า แล้วค่อยทำสำหรับเจ้ากับลูกชาย 14 เพราะพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ตรัสว่า ‘แป้งในไหจะไม่หมด และน้ำมันในเหยือกจะไม่พร่อง จนถึงวันที่พระยาห์เวห์​ส่งฝนลงบนแผ่นดิน’ ”

15 นางไปทำตามคำของเอลียาห์ นาง เอลียาห์ และคนในบ้านของนางมีอาหารกินหลายวัน 16 แป้งในไหไม่หมด น้ำมันในเหยือกไม่พร่อง ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่ตรัสผ่านเอลียาห์

17 ต่อมาบุตรชายของหญิงเจ้าของบ้านป่วยหนัก จนสิ้นลมหายใจ 18 นางพูดกับเอลียาห์​ว่า “คนของพระเจ้า ข้ากับท่านมีเรื่องอะไรกัน? ท่านมาหาข้าเพื่อให้ความผิดของข้าถูกระลึกถึงและฆ่าลูกชายข้าหรือ?”

19 เอลียาห์​บอกนางว่า “ส่งลูกชายของเจ้ามาให้ข้า” เขารับเด็กจากอ้อมอกนาง อุ้มขึ้นไปยังห้องที่ตนพัก แล้ววางบนเตียงของตน 20 เขาร้องทูลพระยาห์เวห์​ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของข้าพระองค์ พระองค์​ทรงนำภัยมาสู่หญิงม่ายที่ให้ข้าพระองค์​พักอาศัยด้วย โดยทำให้บุตรชายของนางตายด้วยหรือ?”

21 เขาทอดตัวทับเด็กสามครั้งและร้องทูลพระยาห์เวห์​ว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของข้าพระองค์ ขอให้วิญญาณของเด็กคนนี้กลับเข้าไปในตัวเขาอีกครั้ง”

22 พระยาห์เวห์​ทรงฟังเสียงเอลียาห์ วิญญาณของเด็กกลับเข้าไปในตัวเขา และเขาก็ฟื้นขึ้นมา 23 เอลียาห์​อุ้มเด็กลงจากห้องไปในบ้าน ส่งคืนให้มารดา แล้วพูดว่า “ลูกชายของเจ้ายังมีชีวิตอยู่”

24 หญิงคนนั้นพูดกับเอลียาห์​ว่า “บัดนี้ข้ารู้แล้วว่าท่านเป็นคนของพระเจ้า และพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​จากปากท่านเป็นความจริง”

18

1 ผ่านไปหลายวัน ในปีที่สาม พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเอลียาห์​ว่า “จงไปพบอาหับ เราจะส่งฝนลงบนแผ่นดิน”

2 เอลียาห์​จึงไปพบอาหับ ขณะนั้นการกันดารอาหารรุนแรงมากในสะมาเรีย 3 อาหับ​เรียกโอบาดียาห์ผู้ดูแลราชสำนักมา โอบาดียาห์ยำเกรงพระยาห์เวห์​อย่างยิ่ง 4 เมื่อเยเซเบลกำจัดผู้เผยพระวจนะ​ของพระยาห์เวห์ โอบาดียาห์พาผู้เผยพระวจนะ​หนึ่งร้อยคนไปซ่อนในถ้ำ ถ้ำละห้าสิบคน และจัดขนมปังกับน้ำให้พวกเขา 5 อาหับ​บอกโอบาดียาห์ว่า “จงไปทั่วแผ่นดินตามตาน้ำและลำธารทุกแห่ง เผื่อเราจะพบหญ้าไว้เลี้ยงม้ากับล่อให้รอด จะได้ไม่สูญเสียสัตว์ทั้งหมด”

6 ทั้งสองแบ่งเขตกันออกสำรวจ อาหับ​ไปทางหนึ่งตามลำพัง โอบาดียาห์ไปอีกทางตามลำพัง 7 ระหว่างทางโอบาดียาห์พบเอลียาห์ เขาจำได้ จึงหมอบกราบแล้วถามว่า “ท่านเอลียาห์​เจ้านายของข้า ใช่ท่านหรือ?”

8 เอลียาห์​ตอบว่า “ใช่ข้าเอง ไปบอกเจ้านายของเจ้าว่า ‘เอลียาห์​อยู่ที่นี่’ ”

9 โอบาดียาห์ตอบว่า “ข้าทำผิดอะไร ท่านจึงส่งข้าผู้รับใช้ไปให้อาหับ​ฆ่า? 10 พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของท่านทรงมีชีวิตอยู่ ไม่มีชนชาติหรืออาณาจักรใดที่เจ้านายของข้าไม่ได้ส่งคนไปตามหาท่าน เมื่อพวกเขาตอบว่า ‘เขาไม่อยู่ที่นี่’ เจ้านายก็ให้ชนชาติหรืออาณาจักรนั้นสาบานว่าหาท่านไม่พบจริง 11 แต่ตอนนี้ท่านบอกให้ข้าไปบอกเจ้านายว่า ‘เอลียาห์​อยู่ที่นี่’ 12 พอข้าออกจากท่าน พระวิญญาณ​ของพระยาห์เวห์​อาจพาท่านไปที่ไหนก็ไม่รู้ เมื่อข้าทูลอาหับ​แล้วเขาหาท่านไม่พบ เขาจะฆ่าข้า ทั้งที่ข้าผู้รับใช้ยำเกรงพระยาห์เวห์​มาตั้งแต่หนุ่ม 13 ไม่มีใครเล่าให้ท่านฟังหรือว่าข้าทำอะไรตอนเยเซเบลฆ่าผู้เผยพระวจนะ​ของพระยาห์เวห์? ข้าซ่อนพวกเขาหนึ่งร้อยคนไว้ในถ้ำ ถ้ำละห้าสิบ และเลี้ยงด้วยขนมปังกับน้ำ 14 แล้วท่านยังบอกให้ข้าไปทูลเจ้านายว่า ‘เอลียาห์​อยู่ที่นี่’ เขาจะฆ่าข้าแน่”

15 เอลียาห์​ตอบว่า “ข้าขอสาบานโดยพระยาห์เวห์​แห่งกองทัพผู้ทรงมีชีวิตอยู่ ผู้ซึ่งข้ายืนรับใช้อยู่ต่อพระพักตร์ว่า วันนี้ข้าจะไปพบอาหับ​อย่างแน่นอน” 16 โอบาดียาห์จึงไปพบอาหับ​และเล่าให้ฟัง อาหับ​ก็ไปพบเอลียาห์

17 พออาหับ​เห็นเอลียาห์​ก็ถามว่า “เจ้านั่นเองหรือ ผู้ทำให้อิสราเอล​เดือดร้อน?”

18 เอลียาห์​ตอบว่า “ข้าไม่ได้ทำให้อิสราเอล​เดือดร้อน ท่านกับราชวงศ์​บิดาของท่านต่างหากที่ทำ เพราะพวกท่านละทิ้งพระบัญญัติของพระยาห์เวห์​และติดตามบาอัลทั้งหลาย 19 บัดนี้จงส่งคนไปรวบรวมชาวอิสราเอล​ทั้งหมดมาหาข้าที่ภูเขาคารเมล พร้อมผู้เผยพระวจนะ​ของบาอัลสี่ร้อยห้าสิบคน และผู้เผยพระวจนะ​ของอาเชราห์สี่ร้อยคนที่กินอาหารจากโต๊ะของเยเซเบล”

20 อาหับ​ส่งข่าวไปทั่วอิสราเอล​และรวบรวมผู้เผยพระวจนะ​มาที่ภูเขาคารเมล 21 เอลียาห์​เข้าไปหาประชาชน​ทั้งหมดแล้วพูดว่า “พวกท่านจะลังเลอยู่ระหว่างสองฝ่ายอีกนานเท่าไร? ถ้าพระยาห์เวห์​เป็นพระเจ้า จงติดตามพระองค์ แต่ถ้าเป็นบาอัล ก็จงติดตามเขา”

ประชาชน​ไม่ตอบสักคำ

22 เอลียาห์​จึงพูดกับประชาชน​ว่า “มีเพียงข้าเท่านั้นที่ยังเหลือเป็นผู้เผยพระวจนะ​ของพระยาห์เวห์ ส่วนผู้เผยพระวจนะ​ของบาอัลมีสี่ร้อยห้าสิบคน 23 ขอให้พวกเขานำวัวตัวผู้สองตัวมาให้เรา พวกเขาเลือกตัวหนึ่ง หั่นเป็นชิ้นแล้ววางบนฟืน แต่อย่าจุดไฟ ส่วนข้าจะเตรียมอีกตัว วางบนฟืนโดยไม่จุดไฟ 24 พวกท่านเรียกพระนามของพระของตน ส่วนข้าจะเรียกพระนามของพระยาห์เวห์ พระองค์​ใดตอบด้วยไฟ ให้ถือว่าพระองค์​นั้นเป็นพระเจ้า”

ประชาชน​ทั้งหมดตอบว่า “ตกลงตามนั้น”

25 เอลียาห์​พูดกับผู้เผยพระวจนะ​ของบาอัลว่า “พวกท่านมีจำนวนมาก จงเลือกวัวตัวผู้ตัวหนึ่งและเตรียมก่อน แล้วเรียกพระนามของพระของพวกท่าน แต่อย่าจุดไฟ”

26 พวกเขานำวัวตัวผู้ที่ได้รับมาเตรียมไว้ แล้วร้องเรียกชื่อบาอัลตั้งแต่เช้าจนเที่ยงว่า “บาอัล โปรดตอบพวกเราด้วย!” แต่ไม่มีเสียง ไม่มีใครตอบ พวกเขากระโดดโลดเต้นรอบแท่นบูชาที่สร้างไว้

27 พอเที่ยง เอลียาห์​ก็เยาะเย้ยพวกเขาว่า “ร้องให้ดังสิ เพราะเขาเป็นพระเจ้า บางทีเขากำลังครุ่นคิด หรือออกไปที่ไหน หรือเดินทางอยู่ หรืออาจหลับและต้องปลุกให้ตื่น”

28 พวกเขาจึงร้องดังขึ้น และใช้มีดกับหอกกรีดตัวเองตามธรรมเนียมของพวกเขาจนเลือดไหลอาบ 29 เมื่อเลยเที่ยงไป พวกเขายังคงเผยพระวจนะต่อไปจนถึงเวลาถวายเครื่องบูชา​ตอนเย็น แต่ไม่มีเสียง ไม่มีคำตอบ และไม่มีใครสนใจ

30 เอลียาห์​พูดกับประชาชน​ทั้งหมดว่า “เข้ามาหาข้า” ประชาชน​ทั้งหมดก็เข้ามาหาเขา เขาซ่อมแท่นบูชาของพระยาห์เวห์​ที่ถูกทำลายลง 31 เอลียาห์​นำหินสิบสองก้อนมาตามจำนวนเผ่าของลูกหลานยาโคบ ผู้ที่ได้รับพระดำรัส​จากพระยาห์เวห์​ว่า “เจ้าจะมีชื่อว่าอิสราเอล” 32 เขาใช้หินเหล่านั้นสร้างแท่นบูชาในพระนามของพระยาห์เวห์ และขุดร่องรอบแท่นบูชาให้ใหญ่พอที่จะบรรจุเมล็ดพืชสองเซอาห์* 33 เขาจัดเรียงฟืน หั่นวัวตัวผู้เป็นชิ้น ๆ แล้ววางบนฟืน จากนั้นพูดว่า “เติมน้ำใส่ไหสี่ใบให้เต็ม แล้วเทลงบนเครื่องบูชา​เผาและบนฟืน” 34 เขาพูดว่า “ทำอีกเป็นครั้งที่สอง” พวกเขาก็ทำเป็นครั้งที่สอง เขาพูดว่า “ทำอีกเป็นครั้งที่สาม” พวกเขาก็ทำเป็นครั้งที่สาม 35 น้ำไหลไปรอบแท่นบูชา และเขายังเติมน้ำลงในร่องจนเต็ม

36 เมื่อถึงเวลาถวายเครื่องบูชา​ตอนเย็น เอลียาห์​ผู้เผยพระวจนะ​เดินเข้ามาแล้วอธิษฐานว่า “ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของอับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล ขอให้วันนี้เป็นที่ประจักษ์ว่าพระองค์​ทรงเป็นพระเจ้า​ในอิสราเอล ข้าพระองค์​เป็นผู้รับใช้ของพระองค์ และข้าพระองค์​ทำทุกสิ่งนี้ตามพระดำรัส​ของพระองค์ 37 ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดตอบข้าพระองค์ โปรดตอบข้าพระองค์ เพื่อประชาชน​นี้จะได้รู้ว่าพระองค์ พระยาห์เวห์ ทรงเป็นพระเจ้า และพระองค์​ทรงนำใจของพวกเขากลับมาหาพระองค์​อีกครั้ง”

38 แล้วไฟจากพระยาห์เวห์​ก็ตกลงมา เผาผลาญเครื่องบูชา​เผา ฟืน หิน และฝุ่นดิน ทั้งยังเลียน้ำที่อยู่ในร่องจนหมด 39 เมื่อประชาชน​ทั้งหมดเห็นดังนั้น พวกเขาก็ซบหน้าลงกับพื้นและร้องว่า “พระยาห์เวห์​ทรงเป็นพระเจ้า! พระยาห์เวห์​ทรงเป็นพระเจ้า!”

40 เอลียาห์​สั่งพวกเขาว่า “จับผู้เผยพระวจนะ​ของบาอัลไว้! อย่าให้หนีไปได้แม้แต่คนเดียว!”

พวกเขาจับคนเหล่านั้นไว้ เอลียาห์​พาพวกเขาลงไปที่ลำธารคีโชนและฆ่าพวกเขาที่นั่น

41 เอลียาห์​พูดกับอาหับ​ว่า “ลุกขึ้นไปกินและดื่มเถิด เพราะข้าได้ยินเสียงฝนที่กำลังจะตกอย่างหนัก”

42 อาหับ​จึงขึ้นไปกินและดื่ม ส่วนเอลียาห์​ขึ้นไปบนยอดเขาคารเมล ก้มลงกับพื้นและซบหน้าระหว่างหัวเข่า 43 เขาพูดกับคนรับใช้ว่า “ขึ้นไปดูทางทะเลเดี๋ยวนี้”

คนรับใช้ขึ้นไปดูแล้วตอบว่า “ไม่มีอะไรเลย”

เอลียาห์​พูดว่า “กลับไปดูอีก” เขาสั่งเช่นนี้เจ็ดครั้ง

44 ครั้งที่เจ็ด คนรับใช้รายงานว่า “ดูสิ มีเมฆก้อนเล็ก ๆ ขนาดเท่าฝ่ามือคนลอยขึ้นมาจากทะเล”

เอลียาห์​จึงพูดว่า “ขึ้นไปบอกอาหับ​ว่า ‘เตรียมรถแล้วลงไปเถิด อย่าให้ฝนขวางทางท่าน’ ”

45 ไม่นานท้องฟ้าก็มืดครึ้มด้วยเมฆและลม แล้วฝนก็ตกหนัก อาหับ​ขึ้นรถม้าไปยังยิสเรเอล 46 พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์​อยู่เหนือเอลียาห์ เขารวบเสื้อคลุมเหน็บเอวแล้ววิ่งนำหน้าอาหับ​ไปจนถึงทางเข้ายิสเรเอล

19

1 อาหับ​เล่าให้เยเซเบลฟังทุกสิ่งที่เอลียาห์​ทำ รวมทั้งเรื่องที่เขาฆ่าผู้เผยพระวจนะ​ทั้งหมดด้วยดาบ 2 เยเซเบลจึงส่งคนไปบอกเอลียาห์​ว่า “ขอให้บรรดาพระเจ้า​ลงโทษข้าอย่างหนัก หากพรุ่งนี้เวลานี้ข้ายังไม่ได้ทำให้ชีวิตของเจ้าเป็นเหมือนชีวิตของคนเหล่านั้น!”

3 เมื่อเอลียาห์​เห็นเช่นนั้น เขาก็ลุกขึ้นหนีเอาชีวิตรอด ไปถึงเบเออร์เชบาที่อยู่ในยูดาห์ แล้วให้คนรับใช้พักอยู่ที่นั่น 4 ส่วนเขาเดินเข้าไปในถิ่นทุรกันดารอีกหนึ่งวัน แล้วนั่งใต้ต้นจูนิเปอร์ เขาอธิษฐานขอให้ตนตาย โดยพูดว่า “พอแล้ว พระยาห์เวห์ บัดนี้โปรดเอาชีวิตข้าพระองค์​ไป เพราะข้าพระองค์​ไม่ได้ดีกว่าบรรพบุรุษของข้าพระองค์”

5 เขานอนหลับใต้ต้นจูนิเปอร์ ทันใดนั้น ทูตสวรรค์องค์หนึ่งแตะตัวเขาแล้วพูดว่า “ลุกขึ้นกินเถิด”

6 เขามองดู เห็นขนมปังแผ่นที่อบบนถ่านกับเหยือกน้ำวางอยู่ข้างศีรษะ เขากินและดื่มแล้วนอนลงอีก 7 ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์​กลับมาเป็นครั้งที่สอง แตะตัวเขาแล้วพูดว่า “ลุกขึ้นกินเถิด เพราะการเดินทางไกลเกินกำลังของเจ้า”

8 เขาลุกขึ้นกินและดื่ม อาหารนั้นทำให้เขามีกำลังเดินทางสี่สิบวันสี่สิบคืนไปถึงโฮเรบ ภูเขาของพระเจ้า 9 เขาเข้าไปพักในถ้ำแห่งหนึ่งที่นั่น แล้วพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเขาว่า “เอลียาห์ เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”

10 เขาตอบว่า “ข้าพระองค์​มีใจร้อนรนอย่างยิ่งเพื่อพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งกองทัพ เพราะชาวอิสราเอล​ละทิ้งพันธสัญญาของพระองค์ ทำลายแท่นบูชาของพระองค์ และฆ่าผู้เผยพระวจนะ​ของพระองค์​ด้วยดาบ เหลือแต่ข้าพระองค์​คนเดียว และพวกเขากำลังตามเอาชีวิตข้าพระองค์”

11 พระองค์​ตรัสว่า “ออกไปยืนบนภูเขาต่อหน้าพระยาห์เวห์”

แล้วพระยาห์เวห์​เสด็จผ่านไป ลมแรงจัดพัดกระหน่ำจนภูเขาแยกและหินแตกต่อหน้าพระยาห์เวห์ แต่พระยาห์เวห์​ไม่ได้อยู่ในลมนั้น หลังลมมีแผ่นดินไหว แต่พระยาห์เวห์​ไม่ได้อยู่ในแผ่นดินไหวนั้น 12 หลังแผ่นดินไหวมีไฟ แต่พระยาห์เวห์​ไม่ได้อยู่ในไฟนั้น หลังไฟมีเสียงเบาแผ่วสงบ 13 เมื่อเอลียาห์​ได้ยิน เขาก็เอาเสื้อคลุมปิดหน้า ออกไปยืนที่ปากถ้ำ แล้วมีเสียงมาถึงเขาว่า “เอลียาห์ เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”

14 เขาตอบว่า “ข้าพระองค์​มีใจร้อนรนอย่างยิ่งเพื่อพระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งกองทัพ เพราะชาวอิสราเอล​ละทิ้งพันธสัญญาของพระองค์ ทำลายแท่นบูชาของพระองค์ และฆ่าผู้เผยพระวจนะ​ของพระองค์​ด้วยดาบ เหลือแต่ข้าพระองค์​คนเดียว และพวกเขากำลังตามเอาชีวิตข้าพระองค์”

15 พระยาห์เวห์​ตรัสกับเขาว่า “ไปเถิด กลับไปตามทางของเจ้า ไปยังถิ่นทุรกันดารแห่งดามัสกัส เมื่อไปถึง จงเจิมฮาซาเอลเป็นกษัตริย์​เหนือซีเรีย 16 จงเจิมเยฮูบุตรนิมชีเป็นกษัตริย์​เหนืออิสราเอล และเจิมเอลีชาบุตรชาฟัทจากอาเบลเมโฮลาห์เป็นผู้เผยพระวจนะ​แทนเจ้า 17 ผู้ใดรอดจากดาบของฮาซาเอล เยฮูจะฆ่าผู้นั้น และผู้ใดรอดจากดาบของเยฮู เอลีชาจะฆ่าผู้นั้น 18 แต่เราเก็บคนไว้ในอิสราเอล​เจ็ดพันคน คือผู้ที่ไม่คุกเข่าลงต่อบาอัลและไม่จูบเขา”

19 เอลียาห์​จึงออกจากที่นั่นและพบเอลีชาบุตรชาฟัทกำลังไถนา มีวัวเทียมแอกสิบสองคู่อยู่ข้างหน้า และเขาอยู่กับคู่ที่สิบสอง เอลียาห์​เดินเข้าไปหาแล้วเอาเสื้อคลุมวางบนตัวเขา 20 เอลีชาทิ้งวัว วิ่งตามเอลียาห์​ไปแล้วพูดว่า “ขอให้ข้ากลับไปจูบลาพ่อกับแม่ก่อน แล้วข้าจะตามท่านไป”

เอลียาห์​ตอบว่า “กลับไปเถิด ข้าได้ทำอะไรกับเจ้าไว้?”

21 เอลีชาจึงกลับไปจากเอลียาห์ นำวัวคู่ที่เทียมแอกอยู่มาฆ่า ใช้อุปกรณ์เทียมวัวเป็นฟืนต้มเนื้อ แจกให้ประชาชน​กิน แล้วเขาก็ลุกขึ้นตามเอลียาห์​ไปและรับใช้เขา

20

1 เบนฮาดัด กษัตริย์​ซีเรียรวบรวมกองทัพทั้งหมด มีกษัตริย์​อีกสามสิบสององค์พร้อมม้าและรถรบร่วมด้วย เขายกทัพขึ้นมาล้อมสะมาเรียและโจมตีเมือง 2 เขาส่งทูตเข้าเมืองไปหาอาหับ กษัตริย์​อิสราเอล​พร้อมข้อความว่า “เบนฮาดัด​กล่าวว่า 3 ‘เงินและทองของเจ้าเป็นของเรา ภรรยาและลูก ๆ ที่ดีที่สุดของเจ้าก็เป็นของเรา’ ”

4 กษัตริย์​อิสราเอล​ตอบว่า “เป็นไปตามคำของท่าน ข้าแต่กษัตริย์​ผู้เป็นเจ้านาย ข้าพเจ้าและทุกสิ่งที่ข้าพเจ้ามีเป็นของท่าน”

5 ทูตกลับมาอีกและพูดว่า “เบนฮาดัด​กล่าวว่า ‘ก่อนหน้านี้เราสั่งให้เจ้ามอบเงิน ทอง ภรรยาและลูก ๆ ให้เรา 6 แต่พรุ่งนี้เวลานี้เราจะส่งคนของเราไปค้นบ้านของเจ้าและบ้านของข้าราชการเจ้า สิ่งใดที่เจ้าหวงแหน พวกเขาจะหยิบเอาไป’ ”

7 กษัตริย์​อิสราเอล​จึงเรียกบรรดาผู้อาวุโสในแผ่นดินมาและพูดว่า “ดูเถิด ชายคนนี้หาเรื่องทำร้ายเรา เขาเรียกร้องภรรยา ลูก ๆ เงินและทองของเรา และเราก็ไม่ได้ปฏิเสธเขา”

8 ผู้อาวุโสและประชาชน​ทั้งหมดตอบว่า “อย่าฟังและอย่ายอม”

9 กษัตริย์​จึงบอกทูตของเบนฮาดัด​ว่า “จงทูลเจ้านายของข้าพเจ้าว่า ‘ทุกอย่างที่ท่านเรียกร้องจากผู้รับใช้ของท่านครั้งแรก ข้าพเจ้าจะทำ แต่เรื่องใหม่นี้ข้าพเจ้าทำไม่ได้’ ”

ทูตจากไปและนำคำตอบกลับไปแจ้ง 10 เบนฮาดัด​ส่งข่าวกลับมาว่า “ขอให้บรรดาพระเจ้า​ลงโทษเราอย่างหนัก หากฝุ่นดินในสะมาเรียยังมีพอให้คนที่ตามเรามาแต่ละคนหยิบได้เต็มกำมือ”

11 กษัตริย์​อิสราเอล​ตอบว่า “บอกเขาว่า ‘คนที่เพิ่งสวมเกราะอย่าโอ้อวดเหมือนคนที่ถอดเกราะหลังรบ’ ”

12 เมื่อเบนฮาดัด​ได้ยินคำตอบนั้น เขากับกษัตริย์​องค์อื่นกำลังดื่มกันอยู่ในพลับพลา เขาจึงสั่งคนของเขาว่า “เตรียมโจมตี!” พวกเขาก็เตรียมโจมตีเมือง

13 ผู้เผยพระวจนะ​คนหนึ่งเข้ามาหาอาหับ กษัตริย์​อิสราเอล​และพูดว่า “พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘เจ้าเห็นกองทัพใหญ่โตนี้ไหม? วันนี้เราจะมอบพวกเขาไว้ในมือเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’ ”

14 อาหับ​ถามว่า “โดยใคร?”

ผู้เผยพระวจนะ​ตอบว่า “พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘โดยคนหนุ่มของบรรดาผู้ปกครองมณฑล’ ”

อาหับ​ถามว่า “ใครจะเริ่มรบ?”

เขาตอบว่า “ท่าน”

15 อาหับ​จึงนับกำลังคนหนุ่มของบรรดาผู้ปกครองมณฑลได้สองร้อยสามสิบสองคน จากนั้นนับกำลังชาวอิสราเอล​ทั้งหมดที่ตามมาได้เจ็ดพันคน 16 พวกเขาออกไปตอนเที่ยง ขณะนั้นเบนฮาดัด​กับกษัตริย์​สามสิบสององค์ที่ช่วยเขากำลังดื่มจนเมาอยู่ในพลับพลา 17 คนหนุ่มของบรรดาผู้ปกครองมณฑลออกไปก่อน เบนฮาดัด​ส่งคนออกไปสอดแนม แล้วพวกเขารายงานว่า “มีคนออกมาจากสะมาเรีย”

18 เขาสั่งว่า “ไม่ว่าพวกเขาจะออกมาเพื่อสันติหรือเพื่อรบ จงจับเป็น”

19 คนหนุ่มของบรรดาผู้ปกครองมณฑลจึงออกจากเมืองพร้อมกองทัพที่ตามมา 20 แต่ละคนฆ่าศัตรูที่เผชิญหน้า ชาวซีเรียหนีไป ชาวอิสราเอล​ก็ไล่ตาม เบนฮาดัด กษัตริย์​ซีเรียหนีรอดไปบนหลังม้าพร้อมพลม้า 21 กษัตริย์​อิสราเอล​ออกมาทำลายม้าและรถรบ และฆ่าชาวซีเรียเป็นจำนวนมาก 22 ผู้เผยพระวจนะ​เข้ามาหากษัตริย์​อิสราเอล​และพูดว่า “ไปเถิด จงเสริมกำลังและวางแผนว่าจะทำอย่างไร เพราะพอถึงปีหน้า กษัตริย์​ซีเรียจะยกทัพมารบกับท่านอีก”

23 ข้าราชการของกษัตริย์​ซีเรียพูดกับเขาว่า “พระเจ้า​ของพวกเขาเป็นพระเจ้า​แห่งภูเขา พวกเขาจึงแข็งแกร่งกว่าเรา แต่ถ้าเราสู้กันในที่ราบ เราจะเหนือกว่าพวกเขาแน่ 24 จงปลดกษัตริย์​แต่ละองค์ออกจากตำแหน่ง แล้วตั้งผู้บัญชาการแทน 25 จงรวบรวมกองทัพใหม่ให้เท่ากับกองทัพที่เสียไป ทั้งม้าเท่าจำนวนม้าและรถรบเท่าจำนวนรถรบ แล้วเราจะสู้กับพวกเขาในที่ราบและจะเหนือกว่าพวกเขาแน่”

เขาฟังคำแนะนำและทำตาม 26 พอถึงปีหน้า เบนฮาดัด​ก็รวบรวมชาวซีเรียยกทัพขึ้นไปยังอาเฟกเพื่อรบกับอิสราเอล 27 ชาวอิสราเอล​ถูกรวบรวมกำลังและได้รับเสบียง แล้วออกไปเผชิญหน้ากับพวกเขา ชาวอิสราเอล​ตั้งค่ายต่อหน้าศัตรู ดูเหมือนลูกแพะสองฝูงเล็ก ๆ ส่วนชาวซีเรียมีเต็มแผ่นดิน 28 คนของพระเจ้า​คนหนึ่งเข้ามาพูดกับกษัตริย์​อิสราเอล​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘เพราะชาวซีเรียกล่าวว่า “พระยาห์เวห์​เป็นพระเจ้า​แห่งภูเขา แต่ไม่ใช่พระเจ้า​แห่งหุบเขา” เราจึงจะมอบกองทัพใหญ่โตนี้ไว้ในมือเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์’ ”

29 ทั้งสองฝ่ายตั้งค่ายประจันหน้ากันเจ็ดวัน วันที่เจ็ดก็เริ่มรบ ชาวอิสราเอล​ฆ่าทหารราบชาวซีเรียหนึ่งแสนคนในวันเดียว 30 คนที่เหลือหนีเข้าเมืองอาเฟก แต่กำแพงเมืองพังทับคนที่เหลืออยู่สองหมื่นเจ็ดพันคน เบนฮาดัด​หนีเข้าเมืองไปซ่อนในห้องชั้นใน 31 ข้าราชการของเขาพูดว่า “เราได้ยินว่าบรรดากษัตริย์​แห่งอิสราเอล​มีเมตตา ขอให้เราเอาผ้ากระสอบพันตัวและเอาเชือกพันศีรษะ แล้วไปหากษัตริย์​อิสราเอล บางทีเขาอาจไว้ชีวิตท่าน”

32 พวกเขาจึงเอาผ้ากระสอบพันตัวและเชือกพันศีรษะ ไปหากษัตริย์​อิสราเอล​แล้วพูดว่า “เบนฮาดัด​ผู้รับใช้ของท่านขอว่า ‘โปรดไว้ชีวิตข้า’ ”

กษัตริย์​ถามว่า “เขายังมีชีวิตอยู่หรือ? เขาเป็นพี่น้องของเรา”

33 คนเหล่านั้นจับคำพูดนี้ไว้ทันทีและรีบตอบรับว่า “ใช่ เบนฮาดัด​พี่น้องของท่าน”

กษัตริย์​พูดว่า “ไปพาเขามา”

เบนฮาดัด​ออกมาหา แล้วกษัตริย์​ก็ให้เขาขึ้นรถรบ 34 เบนฮาดัด​พูดว่า “เมืองที่บิดาของข้ายึดไปจากบิดาของท่าน ข้าจะคืนให้ ท่านจะมีถนนของตนในดามัสกัส เหมือนที่บิดาของข้าเคยมีในสะมาเรีย”

อาหับ​ตอบว่า “เราจะทำสัญญานี้กับท่านแล้วปล่อยท่านไป” เขาจึงทำสัญญากับเบนฮาดัด​และปล่อยเขาไป

35 คนหนึ่งในกลุ่มผู้เผยพระวจนะ​พูดกับเพื่อนตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ว่า “โปรดตีข้า”

แต่คนนั้นไม่ยอมตี 36 ผู้เผยพระวจนะ​จึงบอกว่า “เพราะเจ้าไม่เชื่อฟังพระสุรเสียงของพระยาห์เวห์ พอเจ้าแยกจากข้า สิงโตจะฆ่าเจ้า” เมื่อเขาแยกจากไป สิงโตก็พบและฆ่าเขา

37 ผู้เผยพระวจนะ​พบอีกคนและพูดว่า “โปรดตีข้า”

คนนั้นตีจนเขาบาดเจ็บ 38 ผู้เผยพระวจนะ​จึงไปคอยกษัตริย์​ข้างทางโดยเอาผ้าคาดศีรษะปิดตาไว้เพื่อปลอมตัว 39 เมื่อกษัตริย์​ผ่านมา เขาร้องเรียกแล้วพูดว่า “ผู้รับใช้ของท่านเข้าไปร่วมรบ มีชายคนหนึ่งพาคนมาให้ข้าและสั่งว่า ‘จงเฝ้าคนนี้ไว้ ถ้าเขาหายไป ชีวิตของเจ้าจะต้องชดใช้ชีวิตเขา มิฉะนั้นต้องจ่ายเงินหนึ่งทาเลนต์*’ 40 ระหว่างผู้รับใช้ของท่านวุ่นอยู่กับงานโน้นงานนี้ เขาก็หายไป”

กษัตริย์​อิสราเอล​ตอบว่า “คำตัดสินของเจ้าก็เป็นอย่างนั้น เจ้าเองเป็นคนตัดสิน”

41 เขารีบเอาผ้าคาดศีรษะออกจากตา กษัตริย์​อิสราเอล​จึงจำได้ว่าเขาเป็นผู้เผยพระวจนะ​คนหนึ่ง 42 เขาพูดกับกษัตริย์​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘เพราะเจ้าปล่อยคนที่เรากำหนดให้ถูกทำลายให้พ้นมือเจ้า ชีวิตของเจ้าจะต้องชดใช้ชีวิตเขา และประชาชน​ของเจ้าจะต้องชดใช้ประชาชน​ของเขา’ ”

43 กษัตริย์​อิสราเอล​กลับไปบ้านที่สะมาเรียด้วยความขุ่นเคืองและโกรธ

21

1 หลังจากนั้น นาโบทชาวยิสเรเอลมีสวนองุ่นแห่งหนึ่งในยิสเรเอล อยู่ติดกับพระราชวังของอาหับ กษัตริย์​แห่งสะมาเรีย 2 อาหับ​พูดกับนาโบทว่า “ยกสวนองุ่นของเจ้าให้เราเป็นสวนผักเถิด เพราะอยู่ใกล้บ้านเรา เราจะให้สวนองุ่นที่ดีกว่าแก่เจ้าแทน หรือถ้าเจ้าพอใจ เราจะจ่ายเงินตามมูลค่า”

3 นาโบทตอบอาหับ​ว่า “ขอพระยาห์เวห์​ทรงห้ามไม่ให้ข้ายกมรดกของบรรพบุรุษให้ท่าน!”

4 อาหับ​กลับบ้านด้วยความขุ่นเคืองและโกรธ เพราะนาโบทชาวยิสเรเอลบอกว่า “ข้าจะไม่ยกมรดกของบรรพบุรุษให้ท่าน” เขานอนบนเตียง หันหน้าหนีและไม่ยอมกินอาหาร 5 เยเซเบล ภรรยาของเขาเข้ามาถามว่า “ทำไมท่านถึงเศร้าใจจนไม่ยอมกินอาหาร?”

6 เขาตอบว่า “เราไปพูดกับนาโบทชาวยิสเรเอลว่า ‘ขายสวนองุ่นของเจ้าให้เรา หรือถ้าเจ้าพอใจ เราจะให้สวนองุ่นอีกแห่งแทน’ แต่เขาตอบว่า ‘ข้าจะไม่ยกสวนองุ่นให้ท่าน’ ”

7 เยเซเบล ภรรยาของเขาพูดว่า “ท่านปกครองอาณาจักรอิสราเอล​อยู่ไม่ใช่หรือ? ลุกขึ้นกินอาหารและทำใจให้รื่นเริงเถิด ข้าจะยกสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลให้ท่าน” 8 นางจึงเขียนจดหมายในนามอาหับ ประทับตราของเขา แล้วส่งไปยังผู้อาวุโสและขุนนางในเมืองของนาโบทซึ่งอาศัยอยู่ร่วมกับเขา 9 ในจดหมายนางสั่งว่า “จงประกาศให้ถืออดอาหารและจัดให้นาโบทนั่งในที่เด่นต่อหน้าประชาชน 10 จัดคนชั่วสองคนให้นั่งตรงข้ามเขาและเป็นพยานกล่าวหาว่า ‘เจ้าสาปแช่งพระเจ้า​และกษัตริย์!’ แล้วพาเขาออกไปขว้างหินให้ตาย”

11 ชาวเมืองของนาโบท ทั้งผู้อาวุโสและขุนนางที่อยู่ในเมืองนั้น ทำตามคำสั่งในจดหมายที่เยเซเบลส่งมา 12 พวกเขาประกาศให้ถืออดอาหารและจัดให้นาโบทนั่งในที่เด่นต่อหน้าประชาชน 13 คนชั่วสองคนนั้นมานั่งตรงข้ามนาโบท และเป็นพยานต่อหน้าประชาชน​กล่าวหาว่า “นาโบทสาปแช่งพระเจ้า​และกษัตริย์!” แล้วพวกเขาพานาโบทออกนอกเมืองและขว้างหินจนตาย 14 พวกเขาส่งข่าวถึงเยเซเบลว่า “นาโบทถูกขว้างหินตายแล้ว”

15 เมื่อเยเซเบลได้ยินว่านาโบทถูกขว้างหินตาย นางก็บอกอาหับ​ว่า “ลุกขึ้นไปยึดสวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลที่เขาไม่ยอมขายให้ท่านเถิด เพราะนาโบทตายแล้ว”

16 เมื่ออาหับ​ได้ยินว่านาโบทตายแล้ว เขาก็ลุกขึ้นไปที่สวนองุ่นของนาโบทชาวยิสเรเอลเพื่อยึดไว้

17 พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเอลียาห์​ชาวทิชบีว่า 18 “ลุกขึ้นไปพบอาหับ กษัตริย์​อิสราเอล​ผู้พำนักในสะมาเรีย เขาอยู่ในสวนองุ่นของนาโบทและกำลังยึดสวนนี้ 19 จงบอกเขาว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัสว่า “เจ้าฆ่าเขาแล้วยังยึดทรัพย์ของเขาอีกหรือ?” ’ แล้วบอกอีกว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัสว่า “ตรงที่สุนัขเลียเลือดของนาโบท สุนัขจะเลียเลือดของเจ้าเอง” ’ ”

20 อาหับ​พูดกับเอลียาห์​ว่า “เจ้าพบเราแล้วหรือ ศัตรูของเรา?”

เอลียาห์​ตอบว่า “ข้าพบท่านแล้ว เพราะท่านขายตัวเองให้ทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ 21 ดูเถิด เราจะนำภัยมาเหนือเจ้า กวาดล้างเจ้าให้หมดสิ้น และกำจัดทุกคนในราชวงศ์​อาหับ​ที่ปัสสาวะรดกำแพง* ไม่ว่าจะถูกกักไว้หรือเป็นอิสระในอิสราเอล 22 เราจะทำให้ราชวงศ์​ของเจ้าเป็นเหมือนราชวงศ์​เยโรโบอัม​บุตรเนบัท และเหมือนราชวงศ์​บาอาชา​บุตรอาหิยาห์ เพราะเจ้าทำให้เราโกรธและทำให้อิสราเอล​ทำบาป” 23 พระยาห์เวห์​ตรัสถึงเยเซเบลด้วยว่า “สุนัขจะกินเยเซเบลข้างกำแพงเมืองยิสเรเอล 24 คนของอาหับ​ที่ตายในเมือง สุนัขจะกิน ส่วนคนที่ตายในทุ่ง นกในท้องฟ้าจะกิน”

25 ไม่เคยมีใครเหมือนอาหับ​ที่ขายตัวเองให้ทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ โดยมีเยเซเบลผู้เป็นภรรยาคอยยุยง 26 เขาทำสิ่งน่ารังเกียจอย่างยิ่งโดยติดตามรูปเคารพ เหมือนชาวอาโมไรต์ที่พระยาห์เวห์​ทรงขับไล่ออกไปต่อหน้าชาวอิสราเอล

27 เมื่ออาหับ​ได้ยินถ้อยคำเหล่านั้น เขาฉีกเสื้อผ้า สวมผ้ากระสอบ อดอาหาร นอนโดยสวมผ้ากระสอบ และเดินไปมาอย่างเศร้าสลด

28 พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​มาถึงเอลียาห์​ชาวทิชบีว่า 29 “เห็นไหมว่าอาหับ​ถ่อมตัวต่อเรา? เพราะเขาถ่อมตัวต่อเรา เราจะไม่นำภัยมาในสมัยของเขา แต่จะนำภัยมาสู่ราชวงศ์​ของเขาในสมัยบุตรชาย”

22

1 ซีเรียกับอิสราเอล​ไม่มีสงครามกันเป็นเวลาสามปี 2 ในปีที่สาม เยโฮชาฟัท กษัตริย์​ยูดาห์เดินทางลงมาหากษัตริย์​อิสราเอล 3 กษัตริย์​อิสราเอล​พูดกับข้าราชการว่า “พวกเจ้ารู้ไหมว่าราโมทกิเลอาดเป็นของเรา แต่เรากลับไม่ทำอะไรเพื่อยึดคืนจากกษัตริย์​ซีเรีย?” 4 แล้วเขาถามเยโฮชาฟัท​ว่า “ท่านจะไปรบที่ราโมทกิเลอาดกับเราหรือไม่?”

เยโฮชาฟัท​ตอบกษัตริย์​อิสราเอล​ว่า “ข้าเป็นฝ่ายเดียวกับท่าน ประชาชน​ของข้าก็เหมือนประชาชน​ของท่าน ม้าของข้าก็เหมือนม้าของท่าน” 5 เยโฮชาฟัท​พูดกับกษัตริย์​อิสราเอล​ว่า “โปรดทูลถามพระยาห์เวห์​เพื่อขอพระดำรัส​ก่อน”

6 กษัตริย์​อิสราเอล​จึงรวบรวมผู้เผยพระวจนะ​ประมาณสี่ร้อยคนและถามว่า “เราควรไปรบที่ราโมทกิเลอาดหรือควรงด?”

พวกเขาตอบว่า “ขึ้นไปเถิด เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้า​จะมอบเมืองนั้นไว้ในมือกษัตริย์”

7 แต่เยโฮชาฟัท​ถามว่า “ที่นี่ไม่มีผู้เผยพระวจนะ​ของพระยาห์เวห์​ให้เราทูลถามอีกหรือ?”

8 กษัตริย์​อิสราเอล​ตอบเยโฮชาฟัท​ว่า “ยังมีอีกคนที่เราทูลถามพระยาห์เวห์​ผ่านเขาได้ คือมีคายาห์บุตรอิมลาห์ แต่เราเกลียดเขา เพราะเขาไม่เคยเผยพระวจนะเรื่องดีเกี่ยวกับเรา มีแต่เรื่องร้าย”

เยโฮชาฟัท​ตอบว่า “กษัตริย์​อย่าตรัสเช่นนั้นเลย”

9 กษัตริย์​อิสราเอล​จึงเรียกข้าราชการคนหนึ่งและสั่งว่า “รีบไปพามีคายาห์บุตรอิมลาห์มา”

10 ขณะนั้นกษัตริย์​อิสราเอล​กับเยโฮชาฟัท กษัตริย์​ยูดาห์สวมเสื้อคลุมกษัตริย์ นั่งบนบัลลังก์​ของแต่ละคนที่ลานโล่งตรงทางเข้าประตูเมืองสะมาเรีย ผู้เผยพระวจนะ​ทั้งหมดกำลังเผยพระวจนะต่อหน้าพวกเขา 11 เศเดคียาห์บุตรเคนาอานาห์ทำเขาเหล็กไว้ แล้วพูดว่า “พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘ท่านจะใช้เขาเหล่านี้ขวิดชาวซีเรียจนพวกเขาพินาศ’ ” 12 ผู้เผยพระวจนะ​ทุกคนก็เผยพระวจนะเช่นเดียวกันว่า “ขึ้นไปที่ราโมทกิเลอาดเถิด ท่านจะได้รับชัยชนะ เพราะพระยาห์เวห์​จะมอบเมืองนั้นไว้ในมือกษัตริย์”

13 ทูตที่ไปเรียกมีคายาห์พูดกับเขาว่า “ดูเถิด ผู้เผยพระวจนะ​ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่ากษัตริย์​จะได้รับสิ่งดี โปรดพูดให้เหมือนพวกเขาและบอกเรื่องดี”

14 มีคายาห์ตอบว่า “ข้าขอสาบานโดยพระยาห์เวห์​ผู้ทรงมีชีวิตอยู่ พระยาห์เวห์​ตรัสอะไรกับข้า ข้าก็จะพูดตามนั้น”

15 เมื่อเขามาถึง กษัตริย์​ถามว่า “มีคายาห์ เราควรไปรบที่ราโมทกิเลอาดหรือควรงด?”

เขาตอบว่า “ขึ้นไปเถิด ท่านจะได้รับชัยชนะ พระยาห์เวห์​จะมอบเมืองนั้นไว้ในมือกษัตริย์”

16 กษัตริย์​พูดกับเขาว่า “เราต้องให้เจ้าสาบานอีกกี่ครั้งว่าเจ้าจะพูดกับเราแต่ความจริงในพระนามของพระยาห์เวห์?”

17 มีคายาห์จึงพูดว่า “ข้าเห็นชาวอิสราเอล​ทั้งหมดกระจัดกระจายบนภูเขา เหมือนแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘คนเหล่านี้ไม่มีเจ้านาย ให้แต่ละคนกลับบ้านอย่างสันติ’ ”

18 กษัตริย์​อิสราเอล​พูดกับเยโฮชาฟัท​ว่า “เราบอกท่านแล้วไม่ใช่หรือว่าเขาจะไม่เผยพระวจนะเรื่องดีเกี่ยวกับเรา มีแต่เรื่องร้าย?”

19 มีคายาห์พูดต่อว่า “เพราะฉะนั้นจงฟังพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ ข้าเห็นพระยาห์เวห์​ประทับบนบัลลังก์ กองทัพสวรรค์ทั้งหมดยืนข้างพระองค์​ทั้งขวาและซ้าย 20 พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘ใครจะล่อให้อาหับ​ยกทัพขึ้นไปและล้มตายที่ราโมทกิเลอาด?’ บ้างก็เสนออย่างหนึ่ง บ้างก็เสนออีกอย่างหนึ่ง

21 แล้ววิญญาณตนหนึ่งออกมายืนต่อหน้าพระยาห์เวห์​และพูดว่า ‘ข้าจะล่อเขา’

22 พระยาห์เวห์​ตรัสถามว่า ‘อย่างไร?’

วิญญาณตอบว่า ‘ข้าจะออกไปเป็นวิญญาณแห่งการโกหกในปากผู้เผยพระวจนะ​ทุกคนของเขา’

พระองค์​ตรัสว่า ‘เจ้าจะล่อเขาได้และจะสำเร็จ ไปทำตามนั้น’ 23 ฉะนั้นบัดนี้ พระยาห์เวห์​ทรงให้วิญญาณแห่งการโกหกอยู่ในปากผู้เผยพระวจนะ​ทั้งหมดของท่าน และพระยาห์เวห์​ได้ตรัสถึงภัยที่จะเกิดแก่ท่าน”

24 เศเดคียาห์บุตรเคนาอานาห์เข้ามาตบแก้มมีคายาห์แล้วถามว่า “พระวิญญาณ​ของพระยาห์เวห์​ออกจากข้าไปทางไหนจึงไปพูดกับเจ้า?”

25 มีคายาห์ตอบว่า “ท่านจะรู้ในวันที่ท่านเข้าไปซ่อนในห้องชั้นใน”

26 กษัตริย์​อิสราเอล​สั่งว่า “จับมีคายาห์ส่งกลับไปหาอาโมนผู้ปกครองเมืองกับโยอาชบุตรของกษัตริย์ 27 บอกว่า ‘กษัตริย์​สั่งให้ขังคนนี้ไว้ และให้กินขนมปังกับน้ำอย่างคนทุกข์ยากจนกว่าเราจะกลับมาโดยสวัสดิภาพ’ ”

28 มีคายาห์พูดว่า “ถ้าท่านกลับมาโดยสวัสดิภาพจริง พระยาห์เวห์​ไม่ได้ตรัสผ่านข้า” แล้วเขาพูดว่า “ประชาชน​ทุกคน จงฟัง!”

29 กษัตริย์​อิสราเอล​กับเยโฮชาฟัท กษัตริย์​ยูดาห์จึงยกทัพขึ้นไปที่ราโมทกิเลอาด 30 กษัตริย์​อิสราเอล​บอกเยโฮชาฟัท​ว่า “เราจะปลอมตัวเข้ารบ ส่วนท่านสวมเสื้อคลุมกษัตริย์​ไว้” กษัตริย์​อิสราเอล​จึงปลอมตัวเข้ารบ

31 กษัตริย์​ซีเรียได้สั่งผู้บัญชาการรถรบทั้งสามสิบสองคนว่า “อย่ารบกับใครไม่ว่าจะมีตำแหน่งต่ำหรือสูง จงมุ่งรบกับกษัตริย์​อิสราเอล​เท่านั้น”

32 เมื่อผู้บัญชาการรถรบเห็นเยโฮชาฟัท พวกเขาก็พูดว่า “นี่ต้องเป็นกษัตริย์​อิสราเอล​แน่!” แล้วมุ่งเข้าไปโจมตี เยโฮชาฟัท​จึงร้องตะโกน 33 พอผู้บัญชาการรถรบเห็นว่าเขาไม่ใช่กษัตริย์​อิสราเอล ก็เลิกไล่ตาม 34 ชายคนหนึ่งยิงธนูไปโดยไม่เล็ง ลูกธนูถูกกษัตริย์​อิสราเอล​ตรงรอยต่อของเกราะ เขาจึงสั่งคนขับรถรบว่า “หันรถกลับ พาเราออกจากสนามรบ เราบาดเจ็บหนัก” 35 วันนั้นการรบยิ่งดุเดือดขึ้น กษัตริย์​ถูกพยุงให้ยืนอยู่ในรถรบหันหน้าไปทางชาวซีเรีย และสิ้นชีวิตตอนเย็น เลือดจากบาดแผลไหลลงไปที่พื้นรถรบ 36 พอใกล้ตะวันตกดิน มีเสียงร้องประกาศไปทั่วกองทัพว่า “ทุกคนกลับเมืองของตน กลับแผ่นดินของตน!”

37 กษัตริย์​สิ้นชีวิตและถูกนำกลับไปสะมาเรีย พวกเขาฝังเขาไว้ที่นั่น 38 พวกเขาล้างรถรบที่สระน้ำสะมาเรีย สุนัขเลียเลือดของเขาตรงที่หญิงโสเภณีอาบน้ำ ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่ตรัสไว้

39 ส่วนเรื่องราวอื่น ๆ ของอาหับ ทั้งสิ่งที่เขาทำ พระราชวังงาช้างที่เขาสร้าง และเมืองต่าง ๆ ที่เขาสร้าง มีบันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษัตริย์​อิสราเอล​ไม่ใช่หรือ? 40 อาหับ​ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ อาหัสยาห์บุตรชายขึ้นครองราชย์แทน

41 เยโฮชาฟัท​บุตรอาสาเริ่มครองราชย์เหนือยูดาห์ในปีที่สี่แห่งรัชกาลอาหับ กษัตริย์​อิสราเอล 42 เยโฮชาฟัท​อายุสามสิบห้าปีเมื่อเริ่มครองราชย์ และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม​ยี่สิบห้าปี มารดาของเขาชื่ออาซูบาห์บุตรสาวชิลฮี 43 เขาดำเนินตามทางของอาสาบิดาทุกประการ ไม่หันเหจากทางนั้น และทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ แต่สถานบูชาบนที่สูงยังคงตั้งอยู่ ประชาชน​ยังคงถวายเครื่องบูชา​และเผาเครื่องหอมที่นั่น 44 เยโฮชาฟัท​ทำสันติภาพกับกษัตริย์​อิสราเอล

45 ส่วนเรื่องราวอื่น ๆ ของเยโฮชาฟัท ทั้งความกล้าหาญและการศึกของเขา มีบันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษัตริย์​ยูดาห์ไม่ใช่หรือ? 46 เขากำจัดชายค้าประเวณีที่ยังเหลืออยู่จากสมัยอาสาบิดาออกจากแผ่นดิน 47 ขณะนั้นเอโดมไม่มีกษัตริย์ มีผู้ว่าการปกครองแทน 48 เยโฮชาฟัท​ต่อเรือทาร์ชิชเพื่อไปนำทองจากโอฟีร์ แต่เรือไม่ได้ออกเดินทาง เพราะอับปางที่เอซีโอนเกเบอร์ 49 อาหัสยาห์บุตรอาหับ​พูดกับเยโฮชาฟัท​ว่า “ให้คนของข้าไปกับคนของท่านในเรือเถิด” แต่เยโฮชาฟัท​ไม่ยอม 50 เยโฮชาฟัท​ล่วงลับไปอยู่กับบรรพบุรุษและถูกฝังกับพวกเขาในนครของดาวิดบรรพบุรุษของเขา เยโฮรัมบุตรชายขึ้นครองราชย์แทน

51 อาหัสยาห์บุตรอาหับ​เริ่มครองราชย์เหนืออิสราเอล​ในสะมาเรียในปีที่สิบเจ็ดแห่งรัชกาลเยโฮชาฟัท กษัตริย์​ยูดาห์ และครองราชย์เหนืออิสราเอล​สองปี 52 เขาทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ ดำเนินตามทางของบิดา มารดา และเยโรโบอัม​บุตรเนบัท ผู้ทำให้อิสราเอล​ทำบาป 53 เขารับใช้และนมัสการบาอัล ทำให้พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ทรงโกรธ เช่นเดียวกับทุกสิ่งที่บิดาของเขาทำ

* 1:14 1:14 คำที่ฉบับภาษาอังกฤษแปลว่า “ดูเถิด” มาจากคำฮีบรู ฮินเนห์ หมายถึง ดู สังเกต เฝ้าดู มอง หรือจ้องดู และมักใช้เป็นคำอุทาน

† 1:17 1:17 ในฉบับภาษาอังกฤษ คำว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ที่พิมพ์ด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมดใช้แทนพระนามเฉพาะของพระเจ้า​ในภาษาฮีบรู ยฮวฮ ซึ่งโดยทั่วไปออกเสียงว่า “ยาห์เวห์”

‡ 1:17 1:17 คำภาษาฮีบรูที่แปลว่า “พระเจ้า” คือ เอโลฮิม

* 2:6 2:6 เชโอลคือแดนของผู้ตาย

† 2:9 2:9 เชโอลคือแดนของผู้ตาย

‡ 2:26 2:26 คำที่แปลว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า” คือ “อาโดไน”

§ 2:33 2:33 หรือ “เชื้อสาย”

* 4:22 4:22 หนึ่งโคร์เท่ากับหนึ่งโฮเมอร์ หรือประมาณสองร้อยสิบเอ็ดลิตร เทียบได้กับประมาณห้าสิบห้าจุดเก้าแกลลอนของสหรัฐสำหรับของเหลว หรือหกบุเชล

* 5:11 5:11 สองหมื่นโคร์เท่ากับประมาณหนึ่งแสนสองหมื่นบุเชล หรือประมาณสี่จุดสองเมกะลิตรของข้าวสาลี ซึ่งมีน้ำหนักประมาณสามพันสองร้อยเจ็ดสิบเมตริกตัน

† 5:11 5:11 ยี่สิบโคร์เท่ากับประมาณหนึ่งพันหนึ่งร้อยแกลลอน หรือประมาณสี่พันสองร้อยยี่สิบลิตร

* 6:2 6:2 หนึ่งศอกคือระยะจากปลายนิ้วกลางถึงข้อศอกของคนคนหนึ่ง หรือประมาณสิบแปดนิ้ว หรือสี่สิบหกเซนติเมตร

† 6:23 6:23 คำภาษาอังกฤษที่ใช้ในข้อนี้เป็นรูปพหูพจน์ของคำว่า “เครูบ” ซึ่งหมายถึงสิ่งมีชีวิตจำพวกทูตสวรรค์

* 7:2 7:2 หนึ่งศอกคือระยะจากปลายนิ้วกลางถึงข้อศอกของคนคนหนึ่ง หรือประมาณสิบแปดนิ้ว หรือสี่สิบหกเซนติเมตร

† 7:38 7:38 หนึ่งบัทเท่ากับหนึ่งในสิบของหนึ่งโคร์ หรือประมาณห้าจุดหกแกลลอนสหรัฐ หรือยี่สิบเอ็ดลิตร ดังนั้นสี่สิบบัทจึงเท่ากับประมาณสองร้อยยี่สิบสี่แกลลอน หรือแปดร้อยสี่สิบลิตร

* 9:13 9:13 ชื่อ “คาบูล” ออกเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่หมายถึง “ไร้ค่า”

† 9:14 9:14 หนึ่งทาเลนต์หนักประมาณสามสิบกิโลกรัม หรือหกสิบหกปอนด์ หรือเก้าร้อยหกสิบห้าทรอยออนซ์ ดังนั้นหนึ่งร้อยยี่สิบทาเลนต์จึงหนักประมาณสามจุดหกเมตริกตัน

‡ 9:28 9:28 หนึ่งทาเลนต์หนักประมาณสามสิบกิโลกรัม หรือหกสิบหกปอนด์ หรือเก้าร้อยหกสิบห้าทรอยออนซ์ ดังนั้นสี่ร้อยยี่สิบทาเลนต์จึงหนักประมาณสิบสองจุดหกเมตริกตัน

* 10:11 10:11 อาจเป็นไม้จันทน์ชนิดหนึ่งจากอินเดีย มีลายไม้สวยและกลิ่นหอม เหมาะสำหรับงานไม้

† 10:14 10:14 หนึ่งทาเลนต์หนักประมาณสามสิบกิโลกรัม หรือหกสิบหกปอนด์ หรือเก้าร้อยหกสิบห้าทรอยออนซ์ ดังนั้นหกร้อยหกสิบหกทาเลนต์จึงหนักประมาณยี่สิบเมตริกตัน

‡ 10:16 10:16 หนึ่งเชเขลหนักประมาณสิบกรัม หรือศูนย์จุดสามสองทรอยออนซ์ ดังนั้นหกร้อยเชเขลจึงหนักประมาณหกกิโลกรัม หรือสิบสามจุดสองปอนด์ หรือหนึ่งร้อยเก้าสิบสองทรอยออนซ์

§ 10:17 10:17 หนึ่งมินาหนักประมาณหกร้อยกรัม หรือหนึ่งจุดสามปอนด์สหรัฐ

* 10:29 10:29 หนึ่งเชเขลหนักประมาณสิบกรัม หรือประมาณศูนย์จุดสามห้าออนซ์

* 14:10 14:10 หรือ “ผู้ชาย”

† 14:15 14:15 หมายถึงแม่น้ำยูเฟรติส

* 16:11 16:11 หรือ “ผู้ชาย”

† 16:24 16:24 หนึ่งทาเลนต์หนักประมาณสามสิบกิโลกรัม หรือหกสิบหกปอนด์

* 18:32 18:32 หนึ่งเซอาห์มีปริมาตรประมาณเจ็ดลิตร หรือหนึ่งจุดเก้าแกลลอน หรือศูนย์จุดแปดเพ็ก

* 20:39 20:39 หนึ่งทาเลนต์หนักประมาณสามสิบกิโลกรัม หรือหกสิบหกปอนด์

* 21:21 21:21 หรือ “ผู้ชาย”

2พงศ์​กษัตริย์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

พงศ์​กษัตริย์ เล่มสอง

1

1 โมอับ​กบฏ​ต่ออิสราเอลหลังจากอาหับ​สิ้นชีวิต

2 อาหัสยาห์พลัดตก​ผ่านช่องตาข่าย​ในห้องชั้นบน​ที่สะ​มาเรีย และล้มป่วย เขา​จึง​ส่งผู้นำสาร​ไป​สั่ง​ว่า “จง​ไป​ถามบาอัลเซบูบ เทพเจ้าแห่งเอโครน​ว่า เรา​จะหาย​จากความเจ็บป่วยนี้​หรือ​ไม่”

3 แต่ทูตสวรรค์​ของพระยาห์เวห์* กล่าว​แก่เอลียาห์ชาวทิชบี​ว่า “จง​ไป​พบผู้นำสาร​ของ​กษัตริย์แห่งสะ​มาเรีย และ​บอก​พวกเขา​ว่า ‘พวกเจ้า​ไป​ถามบาอัลเซบูบ เทพเจ้าแห่งเอโครน เพราะไม่มีพระเจ้า† ในอิสราเอล​หรือ? 4 เพราะฉะนั้น พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “เจ้า​จะ​ไม่​ลง​มา​จากเตียง​ที่​เจ้า​ขึ้น​ไปนอน แต่​เจ้า​จะต้องตายอย่างแน่นอน” ’ ” แล้วเอลียาห์​ก็​จาก​ไป

5 ผู้นำสาร​กลับ​มาหา​กษัตริย์ เขา​จึง​ถาม​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกเจ้า​กลับ​มา?”

6 พวกเขา​ตอบ​ว่า “มีชายคนหนึ่ง​มา​พบ​พวกเรา​และ​บอก​ว่า ‘จง​กลับ​ไปหา​กษัตริย์ผู้ส่ง​พวกเจ้า​มา และ​บอก​เขา​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘เจ้า​ส่งคน​ไป​ถามบาอัลเซบูบ เทพเจ้าแห่งเอโครน เพราะไม่มีพระเจ้า​ในอิสราเอล​หรือ? เพราะฉะนั้น เจ้า​จะ​ไม่​ลง​มา​จากเตียง​ที่​เจ้า​ขึ้น​ไปนอน แต่​เจ้า​จะต้องตายอย่างแน่นอน’ ” ’ ”

7 กษัตริย์​ถาม​พวกเขา​ว่า “ชายที่มา​พบ​พวกเจ้า​และพูดอย่างนี้มีลักษณะอย่างไร?”

8 พวกเขา​ตอบ​ว่า “เขา​เป็นชายมีขนดก และคาดเข็มขัดหนังรอบเอว”

กษัตริย์​จึงพูด​ว่า “นั่น​คือเอลียาห์ชาวทิชบี”

9 แล้ว​กษัตริย์​ส่งนายกองพร้อมทหารห้าสิบคน​ไปหาเอลียาห์ เขา​ขึ้น​ไปหาเอลียาห์ และดูสิ‡ เอลียาห์กำลังนั่ง​อยู่บนยอดเนิน​เขา หัวหน้าทหารพูด​กับ​เขา​ว่า “คนของพระเจ้า กษัตริย์​สั่ง​ว่า ‘ลงมา!’ ”

10 เอลียาห์​ตอบนายกองคนนั้น​ว่า “ถ้าข้าพเจ้า​เป็นคนของพระเจ้า ก็ขอ​ให้ไฟ​ลง​มา​จากฟ้าเผาผลาญ​ท่าน​กับทหารห้าสิบคนของ​ท่าน!” แล้วไฟ​ก็​ลง​มา​จากฟ้า​และเผาผลาญ​เขา​กับทหารห้าสิบคน

11 กษัตริย์​ส่งนายกองอีกคนหนึ่งพร้อมทหารห้าสิบคน​ไปหาเอลียาห์อีก เขาพูด​กับเอลียาห์​ว่า “คนของพระเจ้า กษัตริย์​สั่ง​ว่า ‘รีบ​ลง​มา!’ ”

12 เอลียาห์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ถ้าข้าพเจ้า​เป็นคนของพระเจ้า ก็ขอ​ให้ไฟ​ลง​มา​จากฟ้าเผาผลาญ​ท่าน​กับทหารห้าสิบคนของ​ท่าน!” แล้วไฟ​ของพระเจ้า​ก็​ลง​มา​จากฟ้า​และเผาผลาญ​เขา​กับทหารห้าสิบคน

13 กษัตริย์​ส่งนายกองคน​ที่สามพร้อมทหารห้าสิบคน​ไปอีก นายกองคน​ที่สาม​ขึ้น​ไปคุกเข่า​ต่อหน้าเอลียาห์ วิงวอน​เขา​ว่า “คนของพระเจ้า โปรด​เห็น​แก่ชีวิต​ของข้าพเจ้า​และชีวิต​ของผู้รับใช้​ของ​ท่านห้าสิบคนนี้ด้วย 14 ดูสิ ไฟ​ลง​มา​จากฟ้า​และเผาผลาญนายกองสองคนก่อนหน้านี้พร้อม​กับทหารห้าสิบคนของ​พวกเขา แต่ตอนนี้โปรด​เห็น​แก่ชีวิต​ของข้าพเจ้าด้วย”

15 ทูตสวรรค์​ของพระยาห์เวห์​กล่าว​แก่เอลียาห์​ว่า “ลง​ไป​กับ​เขาเถิด อย่ากลัว​เขา”

เอลียาห์​จึงลุก​ขึ้น​ลง​ไป​กับ​เขาหา​กษัตริย์ 16 เขาพูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘เพราะ​เจ้า​ได้​ส่งผู้นำสาร​ไป​ถามบาอัลเซบูบ เทพเจ้าแห่งเอโครน เป็น​เพราะไม่มีพระเจ้า​ในอิสราเอล​ให้​เจ้าทูล​ถามพระดำรัส​ของพระองค์​หรือ? เพราะฉะนั้น เจ้า​จะ​ไม่​ลง​มา​จากเตียง​ที่​เจ้า​ขึ้น​ไปนอน แต่​เจ้า​จะต้องตายอย่างแน่นอน’ ”

17 อาหัสยาห์​จึง​ตายตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่เอลียาห์​กล่าวไว้ เยโฮรัม​ขึ้นครองราชย์แทน​เขา​ในปี​ที่สองแห่งรัชกาลเยโฮรัม​บุตรเยโฮชาฟัท​กษัตริย์แห่งยูดาห์ เพราะอาหัสยาห์ไม่มี​บุตรชาย 18 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลอาหัสยาห์​และทุกสิ่ง​ที่​เขา​ทำ​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​หรือ?

2

1 เมื่อพระยาห์เวห์กำลัง​จะ​รับเอลียาห์​ขึ้นสู่สวรรค์ด้วยลมหมุน เอลียาห์​กับเอลีชา​ออกจากกิลกาลด้วยกัน 2 เอลียาห์พูด​กับเอลีชา​ว่า “โปรด​อยู่​ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์​ส่งข้าพเจ้า​ไป​ถึงเบธเอล”

เอลีชาตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรงพระชนม์​อยู่จริง และ​ท่าน​ก็มีชีวิต​อยู่จริง ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​จาก​ท่าน​ไป” แล้ว​ทั้งสอง​ก็​ลง​ไป​ยังเบธเอล

3 เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะ​ที่เบธเอลออกมาหาเอลีชา​และพูด​กับ​เขา​ว่า “ท่านรู้​หรือ​ไม่​ว่า วันนี้พระยาห์เวห์​จะ​รับอาจารย์​ของ​ท่าน​ไป​จาก​ท่าน?”

เขา​ตอบ​ว่า “รู้ ข้าพเจ้ารู้​แล้ว เงียบไว้เถิด”

4 เอลียาห์พูด​กับ​เขา​ว่า “เอลีชา โปรด​อยู่​ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์​ส่งข้าพเจ้า​ไปเยรีโค”

เขา​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรงพระชนม์​อยู่จริง และ​ท่าน​ก็มีชีวิต​อยู่จริง ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​จาก​ท่าน​ไป” แล้ว​ทั้งสอง​ก็​มา​ถึงเยรีโค

5 เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะ​ที่เยรีโค​เข้า​มาหาเอลีชา​และพูด​กับ​เขา​ว่า “ท่านรู้​หรือ​ไม่​ว่า วันนี้พระยาห์เวห์​จะ​รับอาจารย์​ของ​ท่าน​ไป​จาก​ท่าน?”

เขา​ตอบ​ว่า “รู้ ข้าพเจ้ารู้​แล้ว เงียบไว้เถิด”

6 เอลียาห์พูด​กับ​เขา​ว่า “โปรด​อยู่​ที่นี่เถิด เพราะพระยาห์เวห์​ส่งข้าพเจ้า​ไปแม่น้ำจอร์แดน”

เขา​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรงพระชนม์​อยู่จริง และ​ท่าน​ก็มีชีวิต​อยู่จริง ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​จาก​ท่าน​ไป” แล้ว​ทั้งสอง​ก็เดิน​ต่อ​ไป 7 ชายห้าสิบคน​จากเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะตาม​ไป​และยืน​อยู่ห่าง ๆ ตรงข้าม​กับ​ทั้งสองคน ส่วนเอลียาห์​กับเอลีชายืน​อยู่ริมแม่น้ำจอร์แดน 8 เอลียาห์เอาเสื้อคลุม​ของตน​มาม้วน แล้วฟาด​ลงบนผิวน้ำ น้ำ​ก็แยก​ออก​ไปคนละด้าน ทั้งสอง​จึงข้าม​ไปบนพื้นแห้ง 9 เมื่อข้าม​ไป​แล้ว เอลียาห์พูด​กับเอลีชา​ว่า “จงขอ​มาเถิด​ว่าอยาก​ให้ข้าพเจ้า​ทำอะไร​ให้​เจ้า ก่อน​ที่ข้าพเจ้า​จะถูก​รับ​ไป​จาก​เจ้า”

เอลีชาตอบ​ว่า “ขอ​ให้ข้าพเจ้า​ได้​รับส่วนแบ่ง​จากจิตวิญญาณ​ของ​ท่าน​เป็นสองเท่า”

10 เอลียาห์​ตอบ​ว่า “เจ้าขอสิ่ง​ที่ยาก หาก​เจ้า​เห็นข้าพเจ้าตอน​ที่ข้าพเจ้าถูก​รับ​ไป​จาก​เจ้า เจ้า​จะ​ได้​รับตาม​ที่ขอ แต่​ถ้า​เจ้า​ไม่​เห็น ก็​จะ​ไม่​ได้”

11 ขณะ​ที่​ทั้งสองเดิน​และพูดคุยกัน​ต่อ​ไป ดูสิ มีรถรบเพลิงคันหนึ่ง​กับม้าเพลิง​มาแยก​ทั้งสองคน​ออก​จากกัน แล้วเอลียาห์​ก็​ขึ้นสู่สวรรค์ด้วยลมหมุน 12 เอลีชา​เห็นเหตุการณ์นั้น​จึงร้อง​ว่า “บิดา​ของข้าพเจ้า บิดา​ของข้าพเจ้า รถรบ​ของอิสราเอล​และพลม้า​ของอิสราเอล!”

แล้ว​เขา​ก็​ไม่​เห็นเอลียาห์อีก เอลีชา​จึงจับเสื้อผ้า​ของตนฉีก​ออก​เป็นสองชิ้น 13 เขาหยิบเสื้อคลุม​ของเอลียาห์​ที่ตกลง​มา​จากตัวเอลียาห์​ขึ้น แล้วกลับ​ไปยืน​ที่ริมแม่น้ำจอร์แดน 14 เขาเอาเสื้อคลุม​ของเอลียาห์​ที่ตกลง​มานั้นฟาด​ลงบนผิวน้ำ แล้วพูด​ว่า “พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของเอลียาห์ อยู่ที่ไหน?” น้ำ​ก็แยก​ออก​จากกัน และเอลีชา​ก็ข้าม​ไป

15 เมื่อเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะ​ที่เยรีโค​ซึ่ง​อยู่ฝั่งตรงข้าม​เห็น​เขา พวกเขาพูด​ว่า “จิตวิญญาณ​ของเอลียาห์​มา​อยู่​กับเอลีชา​แล้ว” แล้ว​พวกเขา​ก็​มา​พบเอลีชา​และก้มกราบ​ลง​กับพื้น​ต่อหน้า​เขา 16 พวกเขาพูด​กับ​เขา​ว่า “ดูสิ ในหมู่ผู้รับใช้​ของ​ท่านมีชายแข็งแรงห้าสิบคน โปรด​ให้​พวกเขา​ไปตามหาอาจารย์​ของ​ท่านเถิด บางทีพระวิญญาณ​ของพระยาห์เวห์อาจยก​เขา​ขึ้น​แล้ววางไว้บนภูเขาลูกใดลูกหนึ่ง​หรือ​ในหุบเขาแห่งใดแห่งหนึ่ง”

เขา​ตอบ​ว่า “อย่า​ส่ง​ไปเลย”

17 แต่​พวกเขารบเร้า​เขาจนเอลีชารู้สึกกระดากใจ เขา​จึงพูด​ว่า “ส่ง​ไปเถิด”

พวกเขา​จึง​ส่งชายห้าสิบคน​ไปค้นหา​อยู่สามวัน แต่​ก็​ไม่​พบเอลียาห์ 18 พวกเขา​กลับ​มาหาเอลีชาขณะ​ที่​เขา​ยัง​อยู่​ที่เยรีโค เขา​จึงพูด​ว่า “ข้าพเจ้า​บอก​แล้วไม่ใช่​หรือ​ว่า ‘อย่า​ไป’?”

19 ชาวเมืองพูด​กับเอลีชา​ว่า “ดูสิ ทำเล​ของเมืองนี้ดีอย่าง​ที่​ท่าน​เห็น แต่น้ำ​ไม่ดี​และแผ่นดิน​ไม่​เกิดผล”

20 เขาพูด​ว่า “เอาโถใบใหม่​มา​ให้ข้าพเจ้า แล้วใส่เกลือ​ลง​ไป” พวกเขา​จึง​นำ​มา​ให้ 21 เอลีชา​ออก​ไป​ที่ตาน้ำ โยนเกลือ​ลง​ไป แล้วพูด​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘เรา​ได้รักษาน้ำนี้​แล้ว จากนี้​ไปน้ำนี้​จะ​ไม่ทำให้มีคน​ตาย​หรือทำให้แผ่นดิน​ไม่​เกิดผลอีก’ ” 22 น้ำนั้น​จึง​ได้​รับการรักษาจนถึงทุกวันนี้ ตามคำ​ที่เอลีชา​กล่าวไว้

23 เอลีชา​ขึ้น​จาก​ที่นั่น​ไป​ยังเบธเอล ขณะ​ที่กำลังเดิน​ขึ้น​ไปตามทาง มีเด็กหนุ่มบางคน​ออก​มา​จากเมือง​และเยาะเย้ย​เขา​ว่า “ขึ้น​ไปสิ เจ้าหัวล้าน! ขึ้น​ไปสิ เจ้าหัวล้าน!” 24 เขาหัน​กลับ​ไปมอง​พวกนั้น​และสาปแช่ง​พวกเขา​ในพระนาม​ของพระยาห์เวห์ แล้วมีหมีตัวเมียสองตัว​ออก​มา​จากป่า​และขย้ำเด็กหนุ่มเหล่านั้นสี่สิบสองคน 25 เอลีชา​ไป​จาก​ที่นั่น​ยังภู​เขาคารเมล แล้ว​จาก​ที่นั่น​ก็​กลับ​ไปสะ​มาเรีย

3

1 เยโฮรัม​บุตรอาหับ​เริ่มครองราชย์เหนืออิสราเอล​ในสะ​มาเรีย ในปี​ที่สิบแปดแห่งรัชกาลเยโฮชาฟัท​กษัตริย์แห่งยูดาห์ และครองราชย์สิบสองปี 2 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ แต่​ไม่เหมือนบิดา​และมารดา​ของ​เขา เพราะ​เขารื้อเสาบูชาบาอัล​ที่บิดา​ของ​เขาสร้างไว้​ออก​ไป 3 ถึงกระนั้น เขา​ยังคงยึดติด​กับบาป​ของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป เขา​ไม่​ได้หัน​จากบาปเหล่านั้น

4 เมชา​กษัตริย์แห่งโมอับ​เป็นผู้เลี้ยงแกะ เขา​ส่งลูกแกะหนึ่งแสนตัว​และขนแกะผู้หนึ่งแสนตัว​ให้​กษัตริย์แห่งอิสราเอล 5 แต่​เมื่ออาหับ​สิ้นชีวิต กษัตริย์แห่งโมอับ​ก็​กบฏ​ต่อ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล 6 ในเวลานั้น​กษัตริย์เยโฮรัม​ออก​จากสะ​มาเรีย​และรวบรวมกำลังพลอิสราเอลทั้งหมด 7 เขา​ส่งข่าว​ไปหาเยโฮชาฟัท​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ว่า “กษัตริย์แห่งโมอับ​กบฏ​ต่อข้า​แล้ว ท่าน​จะ​ไป​กับข้า​เพื่อรบ​กับโมอับ​หรือ​ไม่?”

เยโฮชาฟัท​ตอบ​ว่า “ข้า​จะ​ไป ข้า​กับ​ท่าน​เป็น​พวกเดียวกัน ประชาชน​ของข้า​กับ​ประชาชน​ของ​ท่าน​ก็เช่นกัน ม้า​ของข้า​กับม้า​ของ​ท่าน​ก็เช่นกัน” 8 แล้วเยโฮชาฟัท​ถาม​ว่า “เรา​จะ​ขึ้น​ไปทางไหน?”

เยโฮรัม​ตอบ​ว่า “ทางถิ่นทุรกันดารแห่งเอโดม”

9 กษัตริย์แห่งอิสราเอล​จึง​ไป​กับ​กษัตริย์แห่งยูดาห์​และ​กษัตริย์แห่งเอโดม พวกเขาเดินทัพอ้อม​เป็นเวลาเจ็ดวัน แต่ไม่มีน้ำสำหรับกองทัพ​หรือสัตว์​ที่​ไป​กับกองทัพ 10 กษัตริย์แห่งอิสราเอลพูด​ว่า “แย่​แล้ว! พระยาห์เวห์เรียก​กษัตริย์​ทั้งสามนี้​มารวมกัน​เพื่อ​ให้​อยู่​ในอำนาจ​ของโมอับ”

11 แต่เยโฮชาฟัท​ถาม​ว่า “ที่นี่ไม่มีผู้เผยพระวจนะ​ของพระยาห์เวห์สักคน​หรือ เพื่อ​เรา​จะ​ได้ทูล​ถามพระยาห์เวห์​ผ่าน​เขา?”

ผู้รับใช้คนหนึ่ง​ของ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ตอบ​ว่า “เอลีชา​บุตรชาฟัท ผู้เคยคอยเทน้ำล้างมือ​ให้เอลียาห์​อยู่​ที่นี่”

12 เยโฮชาฟัทพูด​ว่า “พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​อยู่​กับ​เขา” ดังนั้น​กษัตริย์แห่งอิสราเอล เยโฮชาฟัท และ​กษัตริย์แห่งเอโดม​จึง​ลง​ไปหาเอลีชา

13 เอลีชาพูด​กับ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ว่า “ข้าพเจ้าเกี่ยวอะไร​กับ​ท่าน? ไปหา​พวกผู้เผยพระวจนะ​ของบิดา​ท่าน​และ​พวกผู้เผยพระวจนะ​ของมารดา​ท่านเถิด”

กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ตอบ​ว่า “ไม่ เพราะพระยาห์เวห์เรียก​กษัตริย์​ทั้งสามนี้​มารวมกัน​เพื่อ​ให้​อยู่​ในอำนาจ​ของโมอับ”

14 เอลีชาพูด​ว่า “พระยาห์เวห์จอมทัพผู้ทรงพระชนม์​อยู่ ซึ่งข้าพเจ้ายืน​อยู่​ต่อหน้าพระองค์ ถ้าไม่ใช่​เพราะข้าพเจ้า​ให้เกียรติเยโฮชาฟัท​กษัตริย์แห่งยูดาห์ ข้าพเจ้า​จะ​ไม่มองหน้า​ท่าน​หรือเหลียวแล​ท่านเลย 15 แต่ตอนนี้จง​นำนักดนตรี​มา​ให้ข้าพเจ้า” เมื่อนักดนตรีบรรเลง อำนาจ​ของพระยาห์เวห์​ก็​มาเหนือเอลีชา 16 เขาพูด​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘จงทำให้หุบเขานี้เต็ม​ไปด้วยร่องน้ำ’ 17 เพราะพระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘พวกเจ้า​จะ​ไม่​เห็นลม​และ​จะ​ไม่​เห็นฝน แต่หุบเขานี้​จะเต็ม​ไปด้วยน้ำ พวกเจ้า​จะ​ได้ดื่ม ทั้ง​พวกเจ้าเอง ฝูงปศุสัตว์ และสัตว์อื่น ๆ ของ​พวกเจ้า 18 สำหรับพระยาห์เวห์​แล้ว เรื่องนี้​เป็นเรื่องง่าย พระองค์​จะมอบชาวโมอับ​ให้​อยู่​ในอำนาจ​ของ​พวกท่านด้วย 19 พวกท่าน​จะโจมตีเมือง​ที่มีป้อมปราการทุกเมือง​และเมืองชั้นดีทุกแห่ง โค่นต้นไม้ดีทุกต้น อุดตาน้ำทุกแห่ง และทำลายที่ดินดีทุกแปลงด้วยก้อนหิน’ ”

20 ในตอนเช้า ประมาณเวลา​ถวายเครื่องบูชา ดูสิ น้ำไหล​มา​จากทางเอโดม และแผ่นดินแถบนั้น​ก็เต็ม​ไปด้วยน้ำ

21 เมื่อชาวโมอับทั้งหมดได้ยิน​ว่า​กษัตริย์​ทั้งหลายยกทัพ​มารบ​กับ​พวกเขา พวกเขา​ก็รวมตัวกัน ทุกคน​ที่สามารถสวมเกราะ​ออกรบ​ได้ ตั้งแต่คนหนุ่มจนถึงคน​แก่ และยืนประจำ​อยู่​ที่ชายแดน 22 พวกเขาลุก​ขึ้น​แต่เช้า แสงอาทิตย์ส่องบนผิวน้ำ และชาวโมอับ​ที่​อยู่ฝั่งตรงข้าม​เห็นน้ำนั้นแดงเหมือนเลือด 23 พวกเขาพูด​ว่า “นี่​คือเลือด! กษัตริย์เหล่านั้นคงถูกทำลาย​แล้ว และ​พวกเขาคงฆ่าฟันกันเอง ตอนนี้ชาวโมอับเอ๋ย ไปเอา​ของปล้นกันเถิด!”

24 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึงค่ายอิสราเอล ชาวอิสราเอล​ก็ลุก​ขึ้นโจมตีชาวโมอับจน​พวกเขาหนี​ไป ชาวอิสราเอลรุกเข้าไป​ในแผ่นดิน​และโจมตีชาวโมอับ​ต่อ​ไป 25 พวกเขาทำลายเมืองต่าง ๆ และแต่ละคนโยนก้อนหิน​ลง​ในที่ดินดีทุกแปลงจนเต็ม พวกเขา​ยังอุดตาน้ำทุกแห่ง​และโค่นต้นไม้ดีทั้งหมด จน​ในคีร์ฮาเรเชทเหลือเพียงก้อนหิน แต่​พวกนักเหวี่ยงหิน​ยัง​เข้าโอบรอบ​และโจมตีเมืองนั้น 26 เมื่อ​กษัตริย์แห่งโมอับ​เห็นว่าการรบรุนแรงเกินกำลัง เขา​จึง​นำทหารถือดาบเจ็ดร้อยคนพยายามตีฝ่า​ไป​ยัง​กษัตริย์แห่งเอโดม แต่​ทำ​ไม่สำเร็จ 27 แล้ว​เขา​นำ​บุตรชายคนโต​ซึ่ง​จะ​ขึ้นครองราชย์แทน มา​ถวาย​เป็นเครื่องเผาบูชาบนกำแพงเมือง เกิดความโกรธแค้นอย่างรุนแรง​ต่ออิสราเอล พวกเขา​จึงถอนทัพ​ออก​จาก​เขา​และ​กลับ​ไป​ยังแผ่นดิน​ของตน

4

1 หญิงคนหนึ่ง​ในบรรดาภรรยา​ของเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะร้องทุกข์​ต่อเอลีชา​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​คือสามี​ของดิฉัน​ตาย​แล้ว ท่าน​ก็รู้​ว่าผู้รับใช้​ของ​ท่านยำเกรงพระยาห์เวห์ แต่ตอนนี้​เจ้าหนี้​มา​เพื่อ​จะเอาลูก​ทั้งสองคนของดิฉัน​ไป​เป็นทาส”

2 เอลีชา​ถามนาง​ว่า “ข้า​จะช่วยอะไร​เจ้า​ได้? บอกข้า​มา​ว่า​ในบ้าน​เจ้ามีอะไรบ้าง?”

นาง​ตอบ​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่านไม่มีอะไร​ในบ้านเลยนอกจากน้ำมันหนึ่งไห”

3 เขา​จึง​บอก​ว่า “ไปขอยืมภาชนะเปล่า​จากเพื่อนบ้านทุกคน อย่าขอยืม​มาเพียง​ไม่กี่ใบ 4 แล้วเข้าไป​ในบ้าน ปิดประตู​ให้เหลือเพียง​เจ้า​กับลูกชาย​ทั้งสอง​ของ​เจ้า จากนั้นเทน้ำมัน​ลง​ในภาชนะเหล่านั้นทั้งหมด ใบไหนเต็ม แล้ว​ก็ยก​ออก​ไปไว้ต่าง​หาก”

5 นาง​จึง​ไป​จาก​เขา แล้วปิดประตู​อยู่​กับลูกชาย​ทั้งสอง ลูก ๆ นำภาชนะ​มา​ให้นาง ส่วนนาง​ก็เทน้ำมันใส่ 6 เมื่อภาชนะเต็มหมด​แล้ว นางพูด​กับลูกชาย​ว่า “เอาภาชนะ​มา​ให้อีกใบหนึ่ง”

เขา​ตอบ​ว่า “ไม่มีภาชนะเหลือ​แล้ว” แล้วน้ำมัน​ก็หยุดไหล

7 นาง​จึง​ไป​บอกคนของพระเจ้า เขา​กล่าว​ว่า “ไปขายน้ำมัน​แล้วใช้หนี้เสีย ส่วนเงิน​ที่เหลือ​ให้​เจ้า​กับลูกชายใช้ดำรงชีวิต”

8 วันหนึ่งเอลีชาเดินทาง​ไปชูเนม ที่นั่นมีหญิงผู้มีฐานะคนหนึ่ง นางคะยั้นคะยอ​ให้​เขา​รับประทานอาหาร ต่อ​มา​เมื่อใด​ที่​เขา​ผ่าน​มา​เขา​ก็​จะแวะเข้าไปกินอาหาร​ที่นั่น 9 นางพูด​กับสามี​ว่า “ฉันรู้​ว่าชายผู้นี้​ที่​ผ่าน​เรา​ไป​มาเสมอ​เป็นคนบริสุทธิ์​ของพระเจ้า 10 เรา​มา​ทำห้องเล็กๆบนดาดฟ้า​ให้​เขาเถิด แล้วเอาเตียง โต๊ะ เก้าอี้ และเชิงตะเกียงไว้​ในห้อง เมื่อ​เขา​มาหา​เรา​ก็​จะ​ได้พัก​ที่นั่น”

11 วันหนึ่ง เมื่อเอลีชา​มา​ถึง เขา​ขึ้น​ไป​ในห้องนั้น และนอนพัก 12 เขาพูด​กับเกหะซีผู้รับใช้​ว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมคนนั้น​มา” เมื่อเกหะซีเรียกนาง​มา นาง​ก็​มายืน​อยู่​ต่อหน้า​เขา 13 เอลีชาพูด​กับเกหะซี​ว่า “บอกนาง​ว่า ‘เจ้าลำบากดูแล​พวกเรามากมายอย่างนี้ เรา​จะ​ทำอะไร​ให้​เจ้า​ได้บ้าง? เจ้าต้องการ​ให้​เราพูด​กับ​กษัตริย์​หรือผู้บัญชาการกองทัพ​ให้​หรือ​ไม่?’ ”

นาง​ตอบ​ว่า “ดิฉัน​อยู่ท่ามกลางคนของดิฉันเอง”

14 เอลีชา​ถาม​ว่า “ถ้าอย่างนั้น​เรา​จะ​ทำอะไร​ให้นาง​ได้?”

เกหะซี​ตอบ​ว่า “นางไม่มีลูกชายแน่นอน และสามี​ของนาง​ก็​แก่​แล้ว”

15 เอลีชา​จึง​บอก​ว่า “เรียกนาง​มา” เมื่อเกหะซีเรียก นาง​ก็​มายืน​ที่ประตู 16 เอลีชาพูด​ว่า “ประมาณเวลานี้​ในปีหน้า​เจ้า​จะ​ได้อุ้มลูกชาย”

นาง​ตอบ​ว่า “อย่าเลย นาย​ของดิฉัน คนของพระเจ้า โปรดอย่าหลอกผู้รับใช้​ของ​ท่านเลย”

17 หญิงนั้นตั้งครรภ์ และ​เมื่อเวียน​มา​ถึงช่วงเวลาเดียวกัน​ในปีถัด​มา นาง​ก็คลอดลูกชายตาม​ที่เอลีชา​ได้​บอกไว้ 18 เมื่อเด็กโต​ขึ้น วันหนึ่ง​เขา​ออก​ไปหาพ่อ​ซึ่ง​อยู่​กับคนเกี่ยวข้าว 19 เด็กพูด​กับพ่อ​ว่า “ปวดหัว! ปวดหัว!”

พ่อ​จึง​สั่งผู้รับใช้​ว่า “อุ้ม​เขา​ไปหาแม่”

20 ผู้รับใช้อุ้มเด็ก​ไปหาแม่ เด็กนั่ง​อยู่บนตักนางจนถึงเที่ยง แล้ว​ก็​ตาย 21 นาง​ขึ้น​ไปวาง​เขาไว้บนเตียง​ของคนของพระเจ้า ปิดประตูไว้​แล้ว​ออก​มา 22 นางเรียกสามี​และพูด​ว่า “โปรด​ส่งผู้รับใช้คนหนึ่ง​กับลาตัวหนึ่ง​มา​ให้ฉัน ฉัน​จะรีบ​ไปหาคนของพระเจ้า แล้วกลับ​มา”

23 เขา​ถาม​ว่า “วันนี้​เจ้า​จะ​ไปหา​เขาทำไม? วันนี้ไม่ใช่วันเดือนใหม่​หรือวันสะบาโต”

นาง​ตอบ​ว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดี”

24 แล้วนาง​ก็ผูกอานลา​และพูด​กับผู้รับใช้​ว่า “ขับลา​ไปข้างหน้า อย่าชะลอฝีเท้า เพราะ​เห็น​แก่ฉัน เว้น​แต่ฉัน​จะ​บอก”

25 นาง​จึงเดินทาง​ไปหาคนของพระเจ้า​ที่ภู​เขาคารเมล เมื่อคนของพระเจ้า​เห็นนาง​แต่ไกล เขาพูด​กับเกหะซีผู้รับใช้​ว่า “ดูสิ นั่นหญิงชาวชูเนม 26 รีบวิ่ง​ไป​พบนาง​และ​ถาม​ว่า ‘เจ้า​เป็นอย่างไรบ้าง? สามี​ของ​เจ้า​เป็นอย่างไรบ้าง? ลูก​ของ​เจ้า​เป็นอย่างไรบ้าง?’ ”

นาง​ตอบ​ว่า “สบายดี”

27 เมื่อนาง​มา​ถึงคนของพระเจ้า​ที่เนิน​เขา นาง​ก็กุมเท้า​ของ​เขาไว้ เกหะซี​เข้า​มา​จะผลักนาง​ออก แต่คนของพระเจ้าพูด​ว่า “ปล่อยนางเถิด เพราะนางทุกข์ใจอย่างยิ่ง พระยาห์เวห์​ทรงปิดบังเรื่องนี้​จากข้า​และ​ไม่​ได้​บอกข้า”

28 แล้วนางพูด​ว่า “นาย​ของดิฉัน ดิฉันเคยขอลูกชาย​จาก​ท่าน​หรือ? ดิฉัน​ไม่​ได้​บอก​ท่าน​แล้ว​หรือ​ว่า ‘อย่าหลอกดิฉัน’?”

29 เอลีชา​จึงพูด​กับเกหะซี​ว่า “เหน็บชายเสื้อไว้​ที่เอว ถือไม้เท้า​ของข้า แล้วไปเถิด หาก​พบใครระหว่างทางอย่าทักทาย​เขา และ​ถ้ามีใครทักทาย​เจ้า​ก็อย่า​ตอบ แล้วเอาไม้เท้า​ของข้าวางบนหน้า​ของเด็ก”

30 แต่แม่​ของเด็กพูด​ว่า “ขอสาบาน​ต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์​อยู่​และ​ต่อชีวิต​ของ​ท่าน​ว่าดิฉัน​จะ​ไม่ทิ้ง​ท่าน”

เอลีชา​จึงลุก​ขึ้น​และตามนาง​ไป

31 เกหะซีไปล่วงหน้า​พวกเขา​และวางไม้เท้าบนหน้า​ของเด็ก แต่ไม่มีเสียง​หรือการ​ตอบสนอง เขา​จึง​กลับ​มา​พบเอลีชา​และ​บอก​ว่า “เด็ก​ยัง​ไม่ตื่น”

32 เมื่อเอลีชาเข้าไป​ในบ้าน ดูสิ เด็ก​ตาย​แล้ว และนอน​อยู่บนเตียง​ของคนของพระเจ้า 33 เขา​จึงเข้าไปปิดประตู​ให้เหลือเพียง​เขา​กับเด็ก แล้วอธิษฐาน​ต่อพระยาห์เวห์ 34 จากนั้น​เขา​ขึ้น​ไปนอนทาบบนตัวเด็ก เอาปาก​ของตนประกบปากเด็ก ตาต่อตา มือทาบมือ เขาเหยียดตัวทาบ​อยู่บนเด็ก แล้วเนื้อ​ของเด็ก​ก็​เริ่มอุ่น​ขึ้น 35 เอลีชา​ลง​มาเดิน​ไป​กลับ​ในบ้านหนึ่งรอบ แล้ว​ขึ้น​ไปเหยียดตัวทาบเด็กอีกครั้ง เด็กจามเจ็ดครั้ง แล้วลืมตา​ขึ้น 36 เอลีชาเรียกเกหะซี​และพูด​ว่า “ไปเรียกหญิงชาวชูเนมคนนั้น​มา!” เกหะซี​จึงเรียกนาง

เมื่อนาง​เข้า​มาหา เอลีชาพูด​ว่า “อุ้มลูก​ของ​เจ้า​ไปเถิด”

37 นาง​เข้ามาทรุด​ลง​ที่เท้า​ของ​เขา และก้มตัว​ลง​ถึงพื้น แล้ว​จึงอุ้มลูกชาย​ออก​ไป

38 เอลีชา​กลับ​ไป​ยังกิลกาล ขณะนั้น​เกิดการกันดารอาหาร​ในแผ่นดิน เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะกำลังนั่ง​อยู่​ต่อหน้า​เขา เขา​จึงพูด​กับผู้รับใช้​ว่า “ตั้งหม้อใบใหญ่ แล้วต้มแกง​ให้เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะ”

39 คนหนึ่ง​ออก​ไปเก็บพืช​ในทุ่ง เขา​พบเถาป่า​และเก็บลูกน้ำเต้าป่า​จากเถานั้นจนเต็มชายเสื้อ แล้วกลับ​มาหั่นใส่หม้ออาหาร โดยไม่รู้​ว่ามัน​คืออะไร 40 เมื่อ​พวกเขาตัก​ให้คนเหล่านั้นกิน พอกินอาหารนั้นเข้าไป​ก็ร้อง​ว่า “คนของพระเจ้า แกงหม้อนี้กิน​แล้ว​ตายแน่!” แล้ว​พวกเขา​ก็กิน​ต่อ​ไม่​ได้

41 เอลีชาพูด​ว่า “เอาแป้ง​มา” เขาใส่แป้ง​ลง​ในหม้อ แล้ว​สั่ง​ว่า “ตัก​ให้ทุกคนกินเถิด” และไม่มีสิ่ง​ที่​เป็นอันตราย​อยู่​ในหม้ออีก

42 มีชายคนหนึ่ง​มาจากบาอัลชาลิชาห์ เขา​นำขนมปัง​จากผลผลิตแรก​มามอบ​ให้คนของพระเจ้า​เป็นขนมปังข้าวบาร์เลย์ยี่สิบก้อน​กับรวงข้าวสด​ในถุง เอลีชาพูด​ว่า “เอา​ให้คนเหล่านี้กิน”

43 ผู้รับใช้​ของ​เขา​ถาม​ว่า “ของแค่นี้​จะ​ให้ข้าเอา​ไปเลี้ยงคนหนึ่งร้อยคน​หรือ?”

แต่เอลีชาพูด​ว่า “เอา​ให้คนเหล่านี้กิน เพราะพระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘พวกเขา​จะกิน​และ​ยังมีเหลือ’ ”

44 ผู้รับใช้​จึงวางอาหารไว้​ต่อหน้า​พวกเขา พวกเขากิน​และ​ยังมีเหลือตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์

5

1 นาอามานผู้บัญชาการกองทัพ​ของ​กษัตริย์แห่งซีเรีย​เป็นบุคคลสำคัญ​และ​ได้​รับความนับถือ​จากนาย เพราะพระยาห์เวห์​ทรง​ให้ซีเรียมีชัยชนะ​โดยอาศัย​เขา เขา​เป็นนักรบผู้กล้าหาญด้วย แต่​เป็นโรคเรื้อน 2 พวกซีเรียเคย​ออก​ไปเป็นกองโจร และจับเด็กหญิงตัวเล็กคนหนึ่ง​มา​จากแผ่นดินอิสราเอล นาง​มา​รับใช้ภรรยา​ของนาอามาน 3 เด็กหญิงพูด​กับนายหญิง​ว่า “ถ้านาย​ของดิฉัน​ได้​ไป​พบผู้เผยพระวจนะ​ที่​อยู่​ในสะ​มาเรียก็คงดี เขาคงรักษาโรคเรื้อน​ของนาย​ได้”

4 มีคน​ไป​บอกนาย​ของนาอามาน​ว่า “เด็กหญิง​จากแผ่นดินอิสราเอลพูดอย่างนี้”

5 กษัตริย์แห่งซีเรีย​กล่าว​ว่า “ไปเถิด ข้า​จะ​ส่งจดหมาย​ไป​ยัง​กษัตริย์แห่งอิสราเอลด้วย”

นาอามาน​จึง​ออกเดินทาง​โดย​นำเงินสิบตะลันต์* ทองคำหกพันชิ้น และเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสิบชุด​ไปด้วย 6 เขา​นำจดหมาย​ไป​ให้​กษัตริย์แห่งอิสราเอล มีใจความ​ว่า “เมื่อจดหมายนี้​มา​ถึง​ท่าน ดูสิ ข้า​ได้​ส่งนาอามานผู้รับใช้​ของข้า​มาหา​ท่าน​เพื่อ​ท่าน​จะรักษา​เขา​ให้หาย​จากโรคเรื้อน”

7 เมื่อ​กษัตริย์แห่งอิสราเอลอ่านจดหมาย​ก็ฉีกเสื้อผ้า​ของตน​และ​กล่าว​ว่า “ข้า​เป็นพระเจ้า​ที่​จะฆ่า​และทำให้มีชีวิต​หรืออย่างไร ชายคนนี้​จึง​ส่งคน​มา​ให้ข้ารักษาชายคนหนึ่ง​ให้หาย​จากโรคเรื้อน? ลองพิจารณาดูเถิด​ว่า​เขากำลังหาเรื่อง​กับข้าอย่างไร”

8 เมื่อเอลีชาคนของพระเจ้าได้ยิน​ว่า​กษัตริย์แห่งอิสราเอลฉีกเสื้อผ้า เขา​จึง​ส่งคน​ไป​บอก​กษัตริย์​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึงฉีกเสื้อผ้า? ให้ชายคนนั้น​มาหาข้าเถิด แล้ว​เขา​จะรู้​ว่ามีผู้เผยพระวจนะ​อยู่​ในอิสราเอล”

9 นาอามาน​จึง​มาพร้อม​กับม้า​และรถศึก​ของ​เขา แล้วหยุด​อยู่​ที่ประตูบ้านเอลีชา 10 เอลีชา​ส่งผู้นำสาร​ออก​ไป​บอก​เขา​ว่า “ไปชำระตัว​ในแม่น้ำจอร์แดนเจ็ดครั้ง แล้วเนื้อ​ของ​ท่าน​จะ​กลับ​เป็นปกติ​และ​ท่าน​จะสะอาด”

11 แต่นาอามานโกรธ​และ​จาก​ไป เขาพูด​ว่า “ดูสิ ข้าคิด​ว่า ‘เขาคงจะ​ออก​มาหาข้า ยืน​อยู่ตรงหน้า เรียกพระนามพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​เขา โบกมือเหนือบริเวณ​ที่​เป็นโรค​แล้วรักษาคนโรคเรื้อน​ให้หาย’ 12 แม่น้ำอาบานาห์​และฟารปาร์แห่งดามัสกัส​ไม่ดีกว่าน้ำทั้งหมด​ในอิสราเอล​หรือ? ข้า​จะชำระตัว​ในแม่น้ำเหล่านั้น​แล้วสะอาด​ไม่​ได้​หรือ?” เขา​จึงหันหลังจาก​ไปด้วยความโกรธจัด

13 ผู้รับใช้​ของ​เขา​เข้า​มาพูด​ว่า “ท่านพ่อ ถ้าผู้เผยพระวจนะ​สั่ง​ให้​ท่าน​ทำเรื่องยิ่งใหญ่ ท่านคง​ทำไม่ใช่​หรือ? ยิ่งกว่านั้นอีก เมื่อ​เขาเพียง​บอก​ท่าน​ว่า ‘ชำระตัว​แล้ว​จะสะอาด’ ”

14 นาอามาน​จึง​ลง​ไปจุ่มตัว​ในแม่น้ำจอร์แดนเจ็ดครั้งตามคำ​ของคนของพระเจ้า แล้วเนื้อ​ของ​เขา​ก็​กลับคืน​เป็นเหมือนเนื้อ​ของเด็กเล็ก​และ​เขา​ก็สะอาด 15 จากนั้นนาอามานพร้อมบริวารทั้งหมด​กลับ​มาหาคนของพระเจ้า เขา​มายืน​ต่อหน้าเอลีชา​และพูด​ว่า “ดูสิ ตอนนี้ข้ารู้​แล้ว​ว่าไม่มีพระเจ้าองค์ใด​ในทั่วโลกนอกจาก​ในอิสราเอล เพราะฉะนั้นโปรด​รับ​ของกำนัล​จากผู้รับใช้​ของ​ท่านด้วย”

16 แต่เอลีชาตอบ​ว่า “ขอสาบาน​ต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์​อยู่ผู้ซึ่งข้ายืน​อยู่​ต่อหน้าพระองค์​ว่าข้า​จะ​ไม่​รับอะไรเลย”

นาอามานคะยั้นคะยอ​ให้​เขา​รับ แต่เอลีชาปฏิเสธ 17 นาอามาน​จึงพูด​ว่า “ถ้าอย่างนั้นโปรดมอบดิน​ให้ผู้รับใช้​ของ​ท่านเท่า​ที่ล่อสองตัวบรรทุก​ได้ เพราะ​ต่อ​แต่นี้ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​จะ​ไม่​ถวายเครื่องเผาบูชา​หรือเครื่องบูชา​แก่พระอื่นอีก แต่​จะ​ถวายแด่พระยาห์เวห์เท่านั้น 18 แต่ขอพระยาห์เวห์​ทรงยกโทษผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ในเรื่องนี้​คือ เมื่อนาย​ของข้าเข้าไป​ในวิหาร​ของริมโมน​เพื่อ​นมัสการ​ที่นั่น และ​เขาพิงแขนข้า และข้า​ต้องก้มตัว​ในวิหาร​ของริมโมน เมื่อข้าก้มตัว​ในวิหาร​ของริมโมน ขอพระยาห์เวห์​ทรงยกโทษผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ในเรื่องนี้ด้วย”

19 เอลีชาพูด​กับ​เขา​ว่า “ไปอย่างสงบเถิด”

เมื่อนาอามานเดินทางออก​ไป​ได้ระยะหนึ่ง 20 เกหะซีผู้รับใช้​ของเอลีชาคนของพระเจ้าคิด​ว่า “ดูสิ นาย​ของข้าปล่อยนาอามานชาวซีเรียคนนี้​ไป​โดย​ไม่ยอมรับสิ่ง​ที่​เขา​นำ​มา ขอสาบาน​ต่อพระยาห์เวห์ผู้ทรงพระชนม์​อยู่​ว่าข้า​จะวิ่งตาม​เขา​ไปเอาอะไร​จาก​เขาบ้าง”

21 เกหะซี​จึงวิ่งตามนาอามาน​ไป เมื่อนาอามาน​เห็นคนวิ่งตาม​มา​ก็​ลง​จากรถศึก​มา​พบ​เขา​และ​ถาม​ว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดี​หรือ?”

22 เกหะซี​ตอบ​ว่า “เรียบร้อยดี นาย​ของข้า​ส่งข้ามาบอก​ว่า ‘ดูสิ เมื่อครู่นี้มีชายหนุ่มสองคน​จากเหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะ​มาหาข้า​จากแถบภู​เขาเอฟราอิม โปรด​ให้เงินหนึ่งตะลันต์† กับเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองชุด​แก่​พวกเขา’ ”

23 นาอามาน​ตอบ​ว่า “โปรด​รับสองตะลันต์เถิด” เขาคะยั้นคะยอ​แล้วผูกเงินสองตะลันต์ไว้​ในถุงสองใบ พร้อมเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนสองชุด มอบ​ให้ผู้รับใช้สองคนของ​เขาแบกเดิน​นำหน้าเกหะซี 24 เมื่อเกหะซี​มา​ถึงเนิน​เขา ก็​รับ​ของเหล่านั้น​จากมือ​พวกเขา​และเก็บไว้​ในบ้าน​แล้ว​ให้ชาย​ทั้งสอง​กลับ​ไป 25 จากนั้นเกหะซีเข้าไปยืน​ต่อหน้านาย​ของตน เอลีชา​ถาม​เขา​ว่า “เกหะซี เจ้า​ไปไหน​มา?”

เขา​ตอบ​ว่า “ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ไม่​ได้​ไปไหนเลย”

26 เอลีชาพูด​กับ​เขา​ว่า “ใจ​ของข้าตาม​เจ้า​ไปด้วยไม่ใช่​หรือ เมื่อชายคนนั้นหัน​กลับ​จากรถศึก​มา​พบ​เจ้า? นี่​เป็นเวลา​ที่​จะ​รับเงิน รับเสื้อผ้า สวนมะกอก สวนองุ่น แกะ โค ผู้รับใช้ชาย และผู้รับใช้หญิง​หรือ? 27 เพราะฉะนั้นโรคเรื้อน​ของนาอามาน​จะติด​อยู่​กับ​เจ้า​และลูกหลาน​ของ​เจ้า‡ ตลอด​ไป”

เกหะซี​ออก​จากหน้าเอลีชา​ไป เป็นโรคเรื้อนขาวราวกับหิมะ

6

1 เหล่าศิษย์ผู้เผยพระวจนะพูด​กับเอลีชา​ว่า “ดูสิ สถาน​ที่​ที่​พวกเราอาศัย​และประชุม​กับ​ท่านคับแคบเกิน​ไป 2 ขอ​ให้​พวกเรา​ไป​ที่แม่น้ำจอร์แดน ให้แต่ละคนเอาไม้ซุง​มาคนละท่อน แล้วสร้างที่พักสำหรับ​พวกเรา​ที่นั่น”

เอลีชาตอบ​ว่า “ไปเถิด”

3 คนหนึ่งพูด​ว่า “โปรด​ไป​กับผู้รับใช้​ของ​ท่านด้วย”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้า​จะ​ไป” 4 เอลีชา​จึง​ไป​กับ​พวกเขา เมื่อ​มา​ถึงแม่น้ำจอร์แดน พวกเขา​ก็โค่นต้นไม้ 5 ขณะ​ที่คนหนึ่งกำลังโค่นต้นไม้ หัวขวาน​ก็ตกลง​ไป​ในน้ำ เขาร้อง​ว่า “แย่​แล้ว นาย​ของข้า! ขวานนั้นยืม​เขา​มา”

6 คนของพระเจ้า​ถาม​ว่า “ตกตรงไหน?” เขา​ก็ชี้​ให้ดู เอลีชาตัดกิ่งไม้ โยน​ลง​ไปตรงนั้น​แล้วทำให้หัวขวานเหล็กลอย​ขึ้น​มา 7 เขาพูด​ว่า “หยิบ​ขึ้น​มา” ชายคนนั้น​จึงยื่นมือ​ไปหยิบ

8 กษัตริย์แห่งซีเรียกำลัง​ทำสงคราม​กับอิสราเอล เขาปรึกษา​กับเหล่าผู้รับใช้​ว่า “ข้า​จะตั้งค่าย​ที่ตรงนั้นตรงนี้”

9 คนของพระเจ้า​ส่งคน​ไป​บอก​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ว่า “ระวังอย่า​ผ่านสถาน​ที่นั้น เพราะชาวซีเรียกำลัง​ลง​มา​ที่นั่น” 10 กษัตริย์แห่งอิสราเอล​จึง​ส่งคน​ไป​ยังสถาน​ที่​ที่คนของพระเจ้า​บอก​และเตือนไว้​และ​กษัตริย์​ก็ระวังตัว​ที่นั่นไม่ใช่เพียงครั้งสองครั้ง 11 เรื่องนี้ทำให้​กษัตริย์แห่งซีเรียร้อนใจอย่างมาก เขาเรียกผู้รับใช้​มา​และ​ถาม​ว่า “พวกเจ้า​จะ​ไม่​บอกข้า​หรือ​ว่าใคร​ในหมู่​พวกเรา​อยู่ฝ่าย​กษัตริย์แห่งอิสราเอล?”

12 ผู้รับใช้คนหนึ่ง​ตอบ​ว่า “ไม่มีใครเลย ท่าน​กษัตริย์ นาย​ของข้า แต่เอลีชาผู้เผยพระวจนะ​ในอิสราเอล​บอก​กษัตริย์แห่งอิสราเอลแม้แต่คำ​ที่​ท่านพูด​อยู่​ในห้องนอน”

13 กษัตริย์​กล่าว​ว่า “ไปดู​ว่า​เขา​อยู่ที่ไหน ข้า​จะ​ได้​ส่งคน​ไปจับตัว​เขา”

มีคนมาบอก​ว่า “ดูสิ เขา​อยู่​ที่โดธาน”

14 กษัตริย์​จึง​ส่งม้า รถศึก และกองทัพใหญ่​มา​ที่นั่น พวกเขา​มา​ถึงตอนกลางคืน​และล้อมเมืองไว้ 15 เมื่อผู้รับใช้​ของคนของพระเจ้าตื่น​แต่เช้า​และ​ออก​ไป ดูสิ มีกองทัพพร้อมม้า​และรถศึกล้อมเมือง​อยู่ ผู้รับใช้พูด​ว่า “แย่​แล้ว นาย​ของข้า! เรา​จะ​ทำอย่างไรดี?”

16 เอลีชาตอบ​ว่า “อย่ากลัวเลย เพราะฝ่าย​เรามีมากกว่าฝ่าย​เขา” 17 แล้วเอลีชาอธิษฐาน​ว่า “พระยาห์เวห์โปรดเปิดตา​ของ​เขา​ให้มอง​เห็น” พระยาห์เวห์​ทรงเปิดตา​ของชายหนุ่ม เขา​ก็​เห็น ดูสิ ภูเขาเต็ม​ไปด้วยม้า​และรถศึกเพลิงล้อมรอบเอลีชา 18 เมื่อชาวซีเรีย​ลง​มาหาเอลีชา เขาอธิษฐาน​ต่อพระยาห์เวห์​ว่า “โปรดทำให้คนเหล่านี้ตาบอด”

พระองค์​จึง​ทรงทำให้​พวกเขาตาบอดตามคำ​ของเอลีชา

19 เอลีชาพูด​กับ​พวกเขา​ว่า “นี่ไม่ใช่ทาง​และนี่​ก็ไม่ใช่เมือง จงตามข้า​มา ข้า​จะพา​พวกท่าน​ไปหาชาย​ที่​พวกท่านตามหา” แล้ว​เขา​ก็​นำ​พวกเขา​ไป​ยังสะ​มาเรีย 20 เมื่อ​พวกเขาเข้าไป​ในสะ​มาเรีย แล้วเอลีชา​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์โปรดเปิดตาคนเหล่านี้​ให้มอง​เห็น”

พระยาห์เวห์​ทรงเปิดตา​พวกเขา​และ​พวกเขา​ก็​เห็น ดูสิ พวกเขา​อยู่กลางสะ​มาเรีย

21 เมื่อ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​เห็น​พวกเขา ก็​ถามเอลีชา​ว่า “ท่านพ่อ ให้ข้าฆ่า​พวกเขาไหม? ให้ข้าฆ่า​พวกเขาไหม?”

22 เอลีชาตอบ​ว่า “อย่าฆ่า​พวกเขาเลย ท่าน​จะฆ่าคน​ที่​ท่านจับ​เป็นเชลยด้วยดาบ​และคันธนู​ของ​ท่าน​หรือ? จงจัดขนมปัง​และน้ำไว้​ต่อหน้า​พวกเขา ให้​พวกเขากินดื่ม แล้วกลับ​ไปหานาย​ของ​พวกเขา”

23 กษัตริย์​จึงจัดงานเลี้ยงใหญ่​ให้​พวกเขา เมื่อกิน​และดื่ม​แล้ว​กษัตริย์​ก็​ส่ง​พวกเขา​กลับ​ไปหานาย​ของตน หลังจากนั้นกองโจร​ของซีเรีย​ก็หยุด​เข้าปล้นแผ่นดินอิสราเอล

24 ต่อ​มาเบนฮาดัด​กษัตริย์แห่งซีเรียรวบรวมกองทัพทั้งหมดยก​ขึ้น​มาล้อมสะ​มาเรีย 25 เกิดการกันดารอาหารอย่างหนัก​ในสะ​มาเรีย พวกเขาล้อมเมืองจนหัวลาตัวหนึ่งขายกัน​ถึงเงินแปดสิบชิ้น​และมูลนกพิราบหนึ่ง​ในสี่คับ* ขายกันเงินห้าชิ้น 26 ขณะ​ที่​กษัตริย์แห่งอิสราเอลกำลังเดิน​ผ่านบนกำแพงเมือง หญิงคนหนึ่งร้อง​ว่า “โปรดช่วยดิฉันด้วย​ท่าน​กษัตริย์ผู้เป็นนาย​ของดิฉัน!”

27 กษัตริย์​ตอบ​ว่า “ถ้าพระยาห์เวห์​ไม่ช่วย​เจ้า ข้า​จะเอาอะไร​ไปช่วย​เจ้า​ได้? จากลานนวดข้าว​หรือ​จากบ่อย่ำองุ่น​หรือ?” 28 แล้ว​กษัตริย์​ถามนาง​ว่า “เจ้ามีเรื่องอะไร?”

นาง​ตอบ​ว่า “หญิงคนนี้พูด​กับดิฉัน​ว่า ‘เอาลูกชาย​ของ​เจ้า​มา​ให้​พวกเรากินวันนี้ แล้วพรุ่งนี้​เรา​จะกินลูกชาย​ของฉัน’ 29 พวกเรา​จึงต้มลูกชาย​ของดิฉัน​และกินเสีย วันรุ่ง​ขึ้นดิฉันพูด​กับนาง​ว่า ‘เอาลูกชาย​ของ​เจ้า​มา​ให้​พวกเรากิน’ แต่นาง​กลับซ่อนลูกชายไว้”

30 เมื่อ​กษัตริย์ได้ยินคำ​ของหญิงนั้น​ก็ฉีกเสื้อผ้า​ของตน ขณะ​ที่​กษัตริย์เดิน​ผ่านบนกำแพง​ประชาชน​ก็​เห็น​ว่า​เขาสวมผ้ากระสอบแนบเนื้อ​อยู่ข้าง​ใน 31 แล้ว​กษัตริย์พูด​ว่า “ขอพระเจ้า​ทรงลงโทษข้า​และหนักยิ่งกว่านั้น​ถ้าวันนี้ศีรษะ​ของเอลีชา​บุตรชาฟัท​ยังติด​อยู่บนบ่า​ของ​เขา!”

32 ขณะนั้นเอลีชากำลังนั่ง​อยู่​ในบ้าน​ของตน​และ​พวกผู้อาวุโสนั่ง​อยู่​กับ​เขา กษัตริย์​ส่งชายคนหนึ่ง​มาหาเอลีชา แต่ก่อน​ที่ผู้นำสาร​จะ​มา​ถึง เอลีชาพูด​กับ​พวกผู้อาวุโส​ว่า “พวกท่าน​เห็นไหม​ว่าลูก​ของฆาตกรคนนี้​ส่งคน​มาตัดศีรษะข้า? ดูสิ เมื่อผู้นำสาร​มา​ถึง จงปิดประตู​และดันประตูไว้​ไม่​ให้​เขา​เข้า​มา เสียงฝีเท้านาย​ของ​เขาตามหลัง​มาไม่ใช่​หรือ?”

33 ขณะ​ที่เอลีชา​ยังพูด​กับ​พวกเขา ดูสิ ผู้นำสาร​ก็​มา​ถึง แล้ว​เขาพูด​ว่า “ดูสิ ภัยร้ายนี้​มา​จากพระยาห์เวห์ แล้วข้า​จะรอคอยพระยาห์เวห์​ต่อ​ไปทำไม?”

7

1 เอลีชาพูด​ว่า “จงฟังพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า ‘พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ แป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์* จะขายกันหนึ่งเชเขล† และข้าวบาร์เลย์สองเสอาห์​ก็หนึ่งเชเขล​ที่ประตูเมืองสะ​มาเรีย’ ”

2 นายทหารผู้คอยพยุง​กษัตริย์​ตอบคนของพระเจ้า​ว่า “ดูสิ ต่อ​ให้พระยาห์เวห์​ทรงเปิดหน้าต่างแห่งสวรรค์ เรื่องอย่างนี้​จะ​เกิด​ขึ้น​ได้​หรือ?”

เอลีชาตอบ​ว่า “ดูสิ ท่าน​จะ​เห็น​กับตา แต่​จะ​ไม่​ได้กิน”

3 มีชายโรคเรื้อนสี่คนนั่ง​อยู่ตรงทาง​เข้าประตูเมือง พวกเขาพูดกัน​ว่า “ทำไม​พวกเรานั่ง​อยู่​ที่นี่จน​ตาย? 4 ถ้า​เรา​บอก​ว่า ‘เข้าเมืองกันเถอะ’ ในเมือง​ก็มีการกันดารอาหาร พวกเรา​จะ​ตาย​ที่นั่น ถ้านั่ง​อยู่​ที่นี่​ก็​ตายเหมือนกัน เพราะฉะนั้น​ไปกันเถอะ มอบตัว​ต่อกองทัพซีเรีย ถ้า​พวกเขาไว้ชีวิต​เรา​ก็​จะมีชีวิต แต่​ถ้า​เขาฆ่า​เรา​เรา​ก็เพียง​ตายเท่านั้น”

5 พวกเขา​จึงลุก​ขึ้นตอนพลบค่ำ​และ​ไป​ยังค่าย​ของซีเรีย เมื่อ​มา​ถึงขอบค่าย ดูสิ ไม่มีใคร​อยู่​ที่นั่นเลย 6 เพราะองค์เจ้า‡ ทรงทำให้กองทัพซีเรียได้ยินเสียงรถศึก เสียงม้า และเสียงกองทัพใหญ่ พวกเขา​จึงพูดกัน​ว่า “ดูสิ กษัตริย์แห่งอิสราเอลจ้างบรรดา​กษัตริย์​ของชาวฮิตไทต์​กับบรรดา​กษัตริย์​ของชาวอียิปต์​มาโจมตี​เรา” 7 พวกเขา​จึงลุก​ขึ้นหนี​ในยามพลบค่ำ ทิ้งกระโจม ม้า และลาไว้ ทิ้งค่ายไว้ตามเดิม แล้วหนีเอาชีวิตรอด 8 เมื่อชายโรคเรื้อนเหล่านี้​มา​ถึงขอบค่าย พวกเขาเข้าไป​ในกระโจมหลังหนึ่ง กิน​และดื่ม แล้วเอาเงินทอง​และเสื้อผ้า​ออก​ไปซ่อนไว้ จากนั้น​ก็​กลับ​มา​เข้ากระโจมอีกหลัง เอา​ของ​ออก​ไปซ่อนอีก 9 แล้ว​พวกเขาพูดกัน​ว่า “สิ่ง​ที่​เรา​ทำ​อยู่นี้​ไม่ถูก วันนี้​เป็นวันแห่งข่าวดี แต่​เรา​กลับเงียบไว้ ถ้ารอจนรุ่งเช้าการลงโทษ​จะ​มา​ถึง​เรา เพราะฉะนั้น​ไปกันเถอะ ไป​บอกคนในวัง​ของ​กษัตริย์”

10 พวกเขา​จึง​มาร้องเรียกคนเฝ้าประตูเมือง​และ​บอก​ว่า “พวกเรา​ไป​ถึงค่ายซีเรีย​แล้ว ดูสิ ไม่มีใคร​อยู่​ที่นั่น ไม่มีแม้แต่เสียงคน มี​แต่ม้า​ที่ผูกไว้ ลา​ที่ผูกไว้ และกระโจม​ที่​ยัง​อยู่ตามเดิม”

11 คนเฝ้าประตูเมือง​จึงร้อง​บอกเข้าไป​ถึงคนในวัง​ของ​กษัตริย์

12 กษัตริย์ลุก​ขึ้นกลางดึก​และพูด​กับผู้รับใช้​ว่า “ข้า​จะ​บอก​ให้​พวกเจ้ารู้​ว่าชาวซีเรีย​ทำอะไร​กับ​พวกเรา พวกเขารู้​ว่า​พวกเราหิว​จึง​ออก​จากค่าย​ไปซ่อน​ในทุ่ง คิด​ว่า ‘เมื่อคนในเมือง​ออก​มา​เรา​จะจับ​เป็น​แล้วเข้าไปยึดเมือง’ ”

13 ผู้รับใช้คนหนึ่ง​ตอบ​ว่า “โปรด​ให้คนบางคนเอาม้าห้าตัว​ที่​ยังเหลือ​อยู่​ในเมือง​ไปเถิด ดูสิ พวกมัน​ก็เหมือนชาวอิสราเอลทั้งหมด​ที่​ยังเหลือ​อยู่​ในเมืองนี้ ดูสิ พวกมัน​ก็เหมือนชาวอิสราเอลทั้งหมด​ที่สูญ​สิ้น​ไป​แล้ว ให้​เรา​ส่งคน​ออก​ไปดู”

14 พวกเขา​จึงจัดรถศึกสองคันพร้อมม้า และ​กษัตริย์​ส่งคน​ออก​ไปตามดูกองทัพซีเรียพร้อม​สั่ง​ว่า “ไปดูเถิด”

15 พวกเขาตาม​ไปจนถึงแม่น้ำจอร์แดน ดูสิ ตลอดทางเต็ม​ไปด้วยเสื้อผ้า​และสัมภาระ​ที่ชาวซีเรียโยนทิ้งขณะเร่งหนี ผู้นำสาร​กลับ​มารายงาน​ต่อ​กษัตริย์ 16 ประชาชน​จึง​ออก​ไปปล้นค่ายซีเรีย แป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์§ ขายกันหนึ่งเชเขล​และข้าวบาร์เลย์สองหน่วยตวง ขายกันหนึ่งเชเขล* ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ 17 กษัตริย์แต่งตั้งนายทหารผู้คอยพยุง​กษัตริย์​ให้ดูแลประตูเมือง แต่​ประชาชนเหยียบ​เขา​ที่ประตูจน​ตายตาม​ที่คนของพระเจ้า​ได้​กล่าวไว้ เมื่อ​กษัตริย์​ลง​มาหา​เขา 18 เหตุการณ์​เป็น​ไปตาม​ที่คนของพระเจ้าพูด​กับ​กษัตริย์​ว่า “พรุ่งนี้เวลาประมาณนี้ ข้าวบาร์เลย์สองเสอาห์† จะขายกันหนึ่งเชเขล‡ และแป้งเนื้อละเอียดหนึ่งเสอาห์​ก็หนึ่งเชเขล​ที่ประตูเมืองสะ​มาเรีย” 19 นายทหารคนนั้นเคย​ตอบคนของพระเจ้า​ว่า “ดูสิ ต่อ​ให้พระยาห์เวห์​ทรงเปิดหน้าต่างแห่งสวรรค์ เรื่องอย่างนี้​จะ​เกิด​ขึ้น​ได้​หรือ?” และคนของพระเจ้า​ตอบ​ว่า “ดูสิ ท่าน​จะ​เห็น​กับตา แต่​จะ​ไม่​ได้กิน” 20 เหตุการณ์​ก็​เกิด​ขึ้น​กับ​เขาตามนั้น เพราะ​ประชาชนเหยียบ​เขา​ที่ประตูเมืองจน​ตาย

8

1 ก่อนหน้านี้ เอลีชา​ได้พูด​กับหญิง​ที่​เขาทำให้ลูกชาย​ของนาง​กลับมีชีวิต​ว่า “ลุก​ขึ้นเถิด เจ้า​กับครอบครัวจง​ออก​ไปพักอาศัยชั่วคราว​ที่ใดก็ตาม​ที่​อยู่​ได้ เพราะพระยาห์เวห์​ทรงเรียก​ให้​เกิดการกันดารอาหาร​และมัน​จะ​เกิด​ขึ้น​ในแผ่นดิน​เป็นเวลาเจ็ดปี”

2 หญิงนั้น​จึงลุก​ขึ้น​ทำตามคำ​ของคนของพระเจ้า นาง​กับครอบครัว​ไปอาศัย​อยู่​ในแผ่นดินฟีลิสเตียเจ็ดปี 3 เมื่อครบเจ็ดปี หญิงนั้น​ก็​กลับ​จากแผ่นดินฟีลิสเตีย แล้วไปวิงวอน​กษัตริย์ขอบ้าน​และที่ดิน​ของนางคืน 4 ขณะนั้น​กษัตริย์กำลังพูด​กับเกหะซีผู้รับใช้​ของคนของพระเจ้า​ว่า “โปรดเล่าเรื่องยิ่งใหญ่ทั้งหมด​ที่เอลีชาทำให้ข้าฟัง” 5 ขณะ​ที่เกหะซีกำลังเล่า​ให้​กษัตริย์ฟัง​ว่าเอลีชาทำให้คน​ตาย​กลับมีชีวิต​ได้อย่างไร ดูสิ หญิง​ที่เอลีชาทำให้ลูกชาย​ของนาง​กลับมีชีวิต​ก็​มาวิงวอน​กษัตริย์เรื่องบ้าน​และที่ดิน​ของนางพอดี เกหะซี​จึงพูด​ว่า “ท่าน​กษัตริย์ นาย​ของข้า นี่​คือหญิงคนนั้น​และนี่​คือลูกชาย​ของนาง​ที่เอลีชาทำให้​กลับมีชีวิต”

6 เมื่อ​กษัตริย์​ถาม หญิงนั้น​ก็เล่าเรื่อง​ให้ฟัง กษัตริย์​จึงแต่งตั้ง​เจ้าหน้าที่คนหนึ่ง​ให้ดูแลเรื่อง​ของนางพร้อม​สั่ง​ว่า “คืนทุกสิ่ง​ที่​เป็น​ของนาง รวม​ทั้งผลผลิตทั้งหมด​จากที่ดินตั้งแต่วัน​ที่นาง​ออก​จากแผ่นดินจนถึงวันนี้”

7 เอลีชา​ไปดามัสกัส ขณะนั้นเบนฮาดัด​กษัตริย์แห่งซีเรียกำลังป่วย มีคน​บอก​เขา​ว่า “คนของพระเจ้า​มา​ที่นี่​แล้ว”

8 กษัตริย์​กล่าว​กับฮาซาเอล​ว่า “นำ​ของกำนัลติดมือ​ไปด้วย ไป​พบคนของพระเจ้า แล้ว​ถามพระยาห์เวห์​ผ่าน​เขา​ว่า ‘ข้า​จะหาย​จากอาการป่วยนี้​หรือ​ไม่?’ ”

9 ฮาซาเอล​จึง​ไป​พบเอลีชา​โดย​นำ​ของกำนัล​ซึ่ง​เป็นของดีทุกอย่าง​จากดามัสกัสบรรทุกบนอูฐสี่สิบตัว​ไปด้วย เขา​มายืน​ต่อหน้าเอลีชา​และพูด​ว่า “เบนฮาดัด​กษัตริย์แห่งซีเรียผู้เป็น​บุตร​ของ​ท่าน​ส่งข้า​มา​ถาม​ว่า ‘ข้า​จะหาย​จากอาการป่วยนี้​หรือ​ไม่?’ ”

10 เอลีชาตอบ​ว่า “ไป​บอก​เขา​ว่า ‘ท่าน​จะหายอย่างแน่นอน’ แต่พระยาห์เวห์​ทรงสำแดง​แก่ข้า​ว่า​เขา​จะ​ตายอย่างแน่นอน” 11 เอลีชาจ้องฮาซาเอลอย่างแน่วแน่จน​เกิดความอึดอัด แล้วคนของพระเจ้า​ก็ร้องไห้

12 ฮาซาเอล​ถาม​ว่า “นาย​ของข้า ทำไม​ท่าน​จึงร้องไห้?”

เขา​ตอบ​ว่า “เพราะข้ารู้​ถึงความชั่วร้าย​ที่​เจ้า​จะ​ทำ​ต่อชาวอิสราเอล เจ้า​จะเผาป้อมปราการ​ของ​พวกเขา ฆ่าชายหนุ่มด้วยดาบ ทุบเด็กเล็กจนแหลก และผ่าท้องหญิงมีครรภ์”

13 ฮาซาเอลพูด​ว่า “แต่ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​เป็นเพียงสุนัข จะ​ทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้​ได้อย่างไร?”

เอลีชาตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรงสำแดง​แก่ข้า​ว่า​เจ้า​จะ​เป็น​กษัตริย์เหนือซีเรีย”

14 ฮาซาเอล​จึง​จากเอลีชา​และ​กลับ​ไปหานาย​ของตน กษัตริย์​ถาม​เขา​ว่า “เอลีชาพูดอะไร​กับ​เจ้า?”

เขา​ตอบ​ว่า “เขา​บอก​ว่า​ท่าน​จะหายอย่างแน่นอน”

15 วันรุ่ง​ขึ้นฮาซาเอลเอาผ้าหนา​ไปชุบน้ำ​แล้วคลุม​ลงบนใบหน้า​ของ​กษัตริย์จน​เขา​ตาย จากนั้นฮาซาเอล​ก็​ขึ้นครองราชย์แทน

16 ในปี​ที่ห้า​ของโยรัม​บุตรอาหับ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล ขณะ​ที่เยโฮชาฟัท​เป็น​กษัตริย์แห่งยูดาห์ เยโฮรัม​บุตรเยโฮชาฟัท​ขึ้นครองราชย์​เป็น​กษัตริย์แห่งยูดาห์ 17 เขามีอายุสามสิบสองปี เมื่อ​ขึ้นครองราชย์ และครองราชย์​ที่เยรูซาเล็มแปดปี 18 เขาดำเนินตามทาง​ของ​กษัตริย์แห่งอิสราเอลเช่นเดียว​กับวงศ์อาหับ เพราะ​เขาแต่งงาน​กับ​บุตรสาว​ของอาหับ เขา​ทำสิ่งชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ 19 แต่พระยาห์เวห์​ไม่​ทรงประสงค์​จะทำลายยูดาห์ เพราะ​เห็น​แก่ดาวิดผู้รับใช้​ของพระองค์ ตาม​ที่​ทรงสัญญา​ว่า​จะประทานตะเกียง​ให้ดาวิด​และลูกหลาน​ของ​เขาตลอด​ไป

20 ในสมัย​ของ​เขา เอโดม​กบฏ​ต่ออำนาจ​ของยูดาห์​และตั้ง​กษัตริย์​ของตนเอง 21 โยรัม​จึงข้าม​ไป​ยังซาอีร์พร้อมรถศึกทั้งหมด​ของ​เขา เขาลุก​ขึ้น​ในเวลากลางคืนพร้อม​กับบรรดาผู้บัญชาการรถศึก​แล้วโจมตีชาวเอโดม​ที่ล้อม​เขาไว้ คน​ทั้งหลาย​ก็หนี​กลับกระโจม​ของตน 22 เอโดม​จึง​กบฏ​ต่ออำนาจ​ของยูดาห์​มาจนถึงทุกวันนี้​และลิบนาห์​ก็​กบฏ​ในเวลาเดียวกัน 23 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลโยรัม​และทุกสิ่ง​ที่​เขา​ทำ​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 24 โยรัมล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ​และถูกฝังไว้​กับบรรพบุรุษ​ในนครดาวิด อาหัสยาห์​บุตร​ของ​เขา​ขึ้นครองราชย์แทน

25 ในปี​ที่สิบสอง​ของโยรัม​บุตรอาหับ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล อาหัสยาห์​บุตรเยโฮรัม​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ขึ้นครองราชย์ 26 อาหัสยาห์มีอายุยี่สิบสองปี เมื่อ​ขึ้นครองราชย์ และครองราชย์​ที่เยรูซาเล็มหนึ่งปี มารดา​ของ​เขาชื่ออาธาลิยาห์​บุตรสาว​ของอมรี​กษัตริย์แห่งอิสราเอล 27 เขาดำเนินตามทาง​ของวงศ์อาหับ​และ​ทำสิ่งชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์เช่นเดียว​กับวงศ์อาหับ เพราะ​เขา​เป็นเขย​ของวงศ์อาหับ

28 เขา​ไป​กับโยรัม​บุตรอาหับ​ทำสงคราม​กับฮาซาเอล​กษัตริย์แห่งซีเรีย​ที่ราโมทกิเลอาด และชาวซีเรียทำให้โยรัมบาดเจ็บ 29 กษัตริย์โยรัมกลับ​ไป​ยังยิสเรเอล​เพื่อรักษาบาดแผล​ที่ชาวซีเรียทำให้​เขา​ได้​รับ​ที่รามาห์ ขณะ​เขารบ​กับฮาซาเอล​กษัตริย์แห่งซีเรีย อาหัสยาห์​บุตรเยโฮรัม​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ลง​ไปเยี่ยมโยรัม​บุตรอาหับ​ที่ยิสเรเอล เพราะโยรัมป่วย

9

1 เอลีชาผู้เผยพระวจนะเรียกศิษย์ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง​มา​และพูด​กับ​เขา​ว่า “คาดเข็มขัด​ให้กระชับ เอาขวดน้ำมันนี้ถือไว้​ในมือ แล้วไป​ที่ราโมทกิเลอาด 2 เมื่อ​ไปถึงที่นั่น จงหาเยฮู​บุตรเยโฮชาฟัทผู้เป็น​บุตรนิมชี เข้าไปหา​เขา​ให้​เขาลุก​ออก​จากท่ามกลางพี่น้อง​ของ​เขา แล้วพา​เขาเข้าไป​ในห้องชั้น​ใน 3 จากนั้นเอาขวดน้ำมันเท​ลงบนศีรษะ​ของ​เขา แล้วพูด​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัสดังนี้ “เราเจิม​เจ้า​ให้​เป็น​กษัตริย์เหนืออิสราเอล​แล้ว” ’ แล้วเปิดประตูหนี​ไป อย่ารอ”

4 ชายหนุ่มผู้เผยพระวจนะ​จึง​ไปราโมทกิเลอาด 5 เมื่อ​เขา​ไป​ถึง ดูสิ บรรดาผู้บัญชาการกองทัพกำลังนั่งกัน​อยู่ เขาพูด​ว่า “ท่านผู้บัญชาการ ข้ามีสาร​มา​ถึง​ท่าน”

เยฮู​ถาม​ว่า “ถึงใคร​ใน​พวกเรา?”

เขา​ตอบ​ว่า “ถึง​ท่านผู้บัญชาการ” 6 เยฮูลุก​ขึ้น​และเข้าไป​ในบ้าน ชายหนุ่ม​ก็เทน้ำมัน​ลงบนศีรษะ​ของ​เขา แล้วพูด​ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ตรัสดังนี้‘เราเจิม​เจ้า​ให้​เป็น​กษัตริย์เหนือประชากร​ของพระยาห์เวห์​คือเหนืออิสราเอล 7 เจ้า​ต้องโจมตีวงศ์​ของอาหับนาย​ของ​เจ้า เพื่อ​เรา​จะแก้แค้น​ให้โลหิต​ของผู้รับใช้​ของ​เรา คือบรรดาผู้เผยพระวจนะ และโลหิต​ของผู้รับใช้ทั้งหมด​ของพระยาห์เวห์​ซึ่งเยเซเบล​เป็นผู้ทำให้หลั่ง 8 เพราะวงศ์​ของอาหับทั้งหมด​จะพินาศ เรา​จะกำจัดทุกคนของอาหับ​ที่ปัสสาวะใส่กำแพง* ทั้งคน​ที่ถูกกักไว้​และคน​ที่​ยัง​เป็นอิสระ​ในอิสราเอล 9 เรา​จะทำให้วงศ์​ของอาหับเหมือนวงศ์​ของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท​และเหมือนวงศ์​ของบาอาชา​บุตรอาหิยาห์ 10 สุนัข​จะกินเยเซเบลบนที่ดินผืนหนึ่ง​ในยิสเรเอล และ​จะไม่มีใครฝังศพนาง’ ” แล้วชายหนุ่ม​ก็เปิดประตูหนี​ไป

11 เมื่อเยฮู​ออก​มาหาบรรดาผู้รับใช้​ของนาย คนหนึ่ง​ก็​ถาม​เขา​ว่า “ทุกอย่างเรียบร้อยดี​หรือ? คนบ้าคนนี้​มาหา​ท่านทำไม?”

เขา​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ก็รู้จักชายคนนั้น​และรู้​ว่า​เขาพูดแบบไหน”

12 พวกเขาพูด​ว่า “ไม่จริง บอก​พวกเรา​มาเดี๋ยวนี้”

เยฮู​จึง​บอก​ว่า “เขาพูด​กับข้า​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัสดังนี้​เราเจิม​เจ้า​ให้​เป็น​กษัตริย์เหนืออิสราเอล​แล้ว’ ”

13 แล้ว​พวกเขา​ก็รีบเอาเสื้อคลุม​ของตน ปูรอง​เขาไว้บนขั้นสูงสุด​ของบันได แล้วเป่าแตรประกาศ​ว่า “เยฮู​เป็น​กษัตริย์​แล้ว”

14 เยฮู​บุตรเยโฮชาฟัทผู้เป็น​บุตรนิมชี​จึงคบคิด​กบฏ​ต่อโยรัม ขณะนั้นโยรัม​กับชาวอิสราเอลทั้งหมดกำลังป้องกันราโมทกิเลอาด​จากฮาซาเอล​กษัตริย์แห่งซีเรีย 15 แต่​กษัตริย์โยรัม​ได้​กลับ​มา​ที่ยิสเรเอล​เพื่อรักษาบาดแผล​ที่ชาวซีเรียทำให้​เขา​ได้​รับ​เมื่อ​เขารบ​กับฮาซาเอล​กษัตริย์แห่งซีเรีย เยฮูพูด​ว่า “ถ้า​พวกท่าน​เห็นชอบ ก็อย่า​ให้ใครหนี​ออก​จากเมือง​ไปแจ้งข่าว​ที่ยิสเรเอล” 16 เยฮู​จึง​ขึ้นรถศึกไปยิสเรเอล เพราะโยรัมพักรักษาตัว​อยู่​ที่นั่น และอาหัสยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ก็​ลง​มาเยี่ยมโยรัมด้วย 17 คนเฝ้ายามยืน​อยู่บนหอคอย​ที่ยิสเรเอล เขา​เห็นกองทหาร​ของเยฮูกำลัง​มา จึงพูด​ว่า “ข้า​เห็นกองทหารกำลัง​มา”

โยรัม​สั่ง​ว่า “ให้คนขี่ม้าคนหนึ่ง​ไป​พบ​พวกเขา และ​ถาม​ว่า ‘มาอย่างสันติ​หรือ?’ ”

18 คนขี่ม้า​จึง​ไป​พบเยฮู​และพูด​ว่า “กษัตริย์​ตรัส​ถาม​ว่า ‘มาอย่างสันติ​หรือ?’ ”

เยฮู​ตอบ​ว่า “เรื่องสันติเกี่ยวอะไร​กับ​เจ้า? จงตามหลังข้า​มา!”

คนเฝ้ายามรายงาน​ว่า “ผู้นำสาร​ไป​ถึง​พวกเขา​แล้ว แต่​ไม่​กลับ​มา”

19 โยรัม​จึง​ส่งคนขี่ม้าคน​ที่สอง​ออก​ไป เขา​ไป​ถึง​พวกเขา​และพูด​ว่า “กษัตริย์​ตรัส​ถาม​ว่า ‘มาอย่างสันติ​หรือ?’ ”

เยฮู​ตอบ​ว่า “เรื่องสันติเกี่ยวอะไร​กับ​เจ้า? จงตามหลังข้า​มา!”

20 คนเฝ้ายามรายงาน​ว่า “เขา​ไป​ถึง​พวกเขา​แล้ว และ​ไม่​กลับ​มา ลักษณะการขับรถศึกเหมือนเยฮู​บุตรนิมชี เพราะ​เขาขับอย่างบ้าระห่ำ”

21 โยรัม​สั่ง​ว่า “เตรียมรถศึก!”

พวกเขา​จึงเตรียมรถศึก​ให้​เขา แล้วโยรัม​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​กับอาหัสยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ก็​ออก​ไปคนละคัน​เพื่อ​พบเยฮู พวกเขา​พบ​เขา​ที่ที่ดิน​ของนาโบทชาวยิสเรเอล 22 เมื่อโยรัม​เห็นเยฮู เขา​ถาม​ว่า “เยฮูมาอย่างสันติ​หรือ?”

เยฮู​ตอบ​ว่า “จะมีสันติ​ได้อย่างไร ตราบใด​ที่การนอกใจเยี่ยงหญิงแพศยา​ของเยเซเบลมารดา​ของ​เจ้า​และเวทมนตร์คาถามากมาย​ของนาง​ยังมี​อยู่?”

23 โยรัมหันรถศึก​กลับหนี แล้วพูด​กับอาหัสยาห์​ว่า “อาหัสยาห์ นี่เป็นการทรยศ!”

24 เยฮูดึงคันธนูสุดกำลัง แล้วยิงโยรัมตรงระหว่างแขน​ทั้งสอง ลูกธนูทะลุ​ผ่านหัวใจ​ของ​เขา แล้ว​เขา​ก็ทรุด​ลง​ในรถศึก 25 แล้วเยฮูพูด​กับบิดคาร์ผู้บัญชาการ​ของ​เขา​ว่า “ยกศพ​เขา​ขึ้น​แล้วโยน​ลง​ในที่ดิน​ของนาโบทชาวยิสเรเอล จำ​ได้ไหมตอน​ที่​เจ้า​กับข้า​ไปด้วยกันตามหลังอาหับบิดา​ของ​เขา พระยาห์เวห์​ทรง​กล่าวถ้อยคำนี้เกี่ยว​กับ​เขา​ว่า 26 ‘เมื่อวานนี้​เรา​เห็นโลหิต​ของนาโบท​และโลหิต​ของ​บุตร​ของ​เขาอย่างแน่นอน’ พระยาห์เวห์​ตรัส ‘และ​เรา​จะตอบแทน​เจ้า​ในที่ดินผืนนี้’ พระยาห์เวห์​ตรัส ดังนั้นตอนนี้จงเอา​เขา​ไปโยน​ลง​ในที่ดินผืนนั้นตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์”

27 เมื่ออาหัสยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​เห็นเหตุการณ์นี้ เขาหนี​ไปทางบ้านสวน เยฮูไล่ตาม​เขา และ​สั่ง​ว่า “โจมตี​เขาบนรถศึกด้วย!” พวกเขา​จึงโจมตี​เขาตรงทาง​ขึ้นกูร์​ซึ่ง​อยู่ใกล้อิบเลอัม เขาหนี​ไปเมกิดโด และ​ตาย​ที่นั่น 28 ผู้รับใช้​ของ​เขา​นำศพ​ขึ้นรถศึก​ไปเยรูซาเล็ม และฝัง​เขาไว้​ใน​ที่ฝังศพ​ของ​เขาร่วม​กับบรรพบุรุษ​ในนครดาวิด 29 อาหัสยาห์​เริ่มครองราชย์เหนือยูดาห์​ในปี​ที่สิบเอ็ดแห่งรัชกาลโยรัม​บุตรอาหับ

30 เมื่อเยฮูมา​ถึงยิสเรเอล เยเซเบลได้ยินข่าว นาง​จึงแต่งขอบตา ประดับศีรษะ​และมอง​ออก​มาทางหน้าต่าง 31 เมื่อเยฮู​เข้า​มาทางประตูเมือง นางพูด​ว่า “เจ้า​มาอย่างสันติ​หรือ ซิมรีผู้ฆ่านาย​ของตัวเอง?”

32 เขาเงยหน้า​ขึ้น​ไป​ที่หน้าต่าง แล้วพูด​ว่า “ใคร​อยู่ฝ่ายข้า? ใคร?”

ขันทีสอง​หรือสามคนชะโงกหน้า​ออก​มามอง​เขา

33 เยฮู​สั่ง​ว่า “โยนนาง​ลง​มา!”

พวกเขา​จึงโยนนาง​ลง​มา เลือด​ของนางบางส่วนกระเด็นติดกำแพง​และม้า แล้วเยฮูก็เหยียบย่ำนาง 34 เมื่อเยฮูเข้าไปข้าง​ใน เขา​ก็กิน​และดื่ม แล้วพูด​ว่า “ไปดูแลหญิง​ต้องสาปคนนี้ และฝังนางเสีย เพราะนาง​เป็นธิดา​ของ​กษัตริย์”

35 พวกเขา​ไป​เพื่อฝังนาง แต่​พบเหลือเพียงกะโหลกศีรษะ เท้า และฝ่ามือ​ทั้งสองข้าง 36 พวกเขา​จึง​กลับ​มา​บอกเยฮู

เขาพูด​ว่า “นี่​คือพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ซึ่งพระองค์​ตรัส​ผ่านเอลียาห์ชาวทิชบีผู้รับใช้​ของพระองค์​ว่า ‘สุนัข​จะกินเนื้อ​ของเยเซเบลบนที่ดิน​ที่ยิสเรเอล 37 และศพ​ของเยเซเบล​จะเหมือนมูลสัตว์บนผิวดิน​ใน​ที่ดิน​ของยิสเรเอล จนไม่มีใครพูด​ได้​ว่า “นี่​คือเยเซเบล” ’ ”

10

1 อาหับมี​บุตรชายเจ็ดสิบคน​อยู่​ในสะ​มาเรีย เยฮูเขียนจดหมายหลายฉบับ​ส่ง​ไปสะ​มาเรีย ถึง​พวกผู้ปกครองเมืองยิสเรเอล คือ​พวกผู้อาวุโส และ​ถึงบรรดาผู้ที่เลี้ยงดู​บุตร​ของอาหับ​ว่า 2 “ทันที​ที่จดหมายฉบับนี้​ไป​ถึง​พวกท่าน ใน​เมื่อ​บุตร​ของนาย​ของ​พวกท่าน​อยู่​กับ​พวกท่าน​และ​พวกท่านมีรถศึก ม้า เมือง​ที่มีป้อมปราการ และเครื่องอาวุธ 3 จงเลือก​บุตร​ของนาย​พวกท่านคน​ที่ดีที่สุด​และเหมาะสมที่สุด ตั้ง​เขาบนบัลลังก์​ของบิดา แล้วต่อสู้​เพื่อวงศ์​ของนาย​พวกท่าน”

4 แต่​พวกเขากลัวอย่างยิ่ง และพูด​ว่า “ดูสิ กษัตริย์สององค์​ยังต้าน​เขา​ไม่​ได้ แล้ว​พวกเรา​จะต้าน​ได้อย่างไร?” 5 ผู้ดูแลวัง ผู้ดูแลเมือง พวกผู้อาวุโส​และผู้ที่เลี้ยงดู​บุตร​ของ​กษัตริย์ต่าง​ส่งข่าว​ไปหาเยฮู​ว่า “พวกเรา​เป็นผู้รับใช้​ของ​ท่าน และ​จะ​ทำทุกอย่าง​ที่​ท่าน​สั่ง พวกเรา​จะ​ไม่ตั้งใคร​เป็น​กษัตริย์ ขอ​ให้​ท่าน​ทำตาม​ที่​เห็นสมควร”

6 เยฮูเขียนจดหมาย​ถึง​พวกเขา​เป็นครั้ง​ที่สอง​ว่า “ถ้า​พวกท่าน​อยู่ฝ่ายข้า​และ​จะเชื่อฟังคำ​สั่ง​ของข้า จงเอาศีรษะ​ของ​บุตรชาย​ของนาย​พวกท่าน​มาหาข้า​ที่ยิสเรเอลพรุ่งนี้เวลานี้”

บุตร​ของ​กษัตริย์​ทั้งเจ็ดสิบคน​อยู่​กับคนสำคัญ​ของเมือง​ซึ่ง​เป็นผู้เลี้ยงดู​พวกเขา 7 เมื่อจดหมาย​ไป​ถึง​พวกเขา พวกเขา​ก็จับ​บุตร​ของ​กษัตริย์​ทั้งเจ็ดสิบคนฆ่าเสีย ใส่ศีรษะ​ของ​พวกเขา​ลง​ในตะกร้า แล้ว​ส่ง​ไป​ให้เยฮู​ที่ยิสเรเอล 8 ผู้นำสารคนหนึ่งมาบอก​เขา​ว่า “พวกเขา​นำศีรษะ​ของ​บุตร​กษัตริย์​มา​แล้ว”

เยฮู​สั่ง​ว่า “วาง​เป็นสองกองไว้ตรงทาง​เข้าประตูเมืองจนถึงเช้า” 9 ตอนเช้า​เขา​ออก​ไปยืน​และพูด​กับ​ประชาชนทั้งหมด​ว่า “พวกท่านไม่มีความผิด ดูสิ ข้าสมคบคิด​ต่อต้านนาย​ของข้า​และฆ่า​เขา แต่ใครฆ่าคนทั้งหมดเหล่านี้? 10 ดังนั้นจงรู้​ว่าพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่​ตรัสเกี่ยว​กับวงศ์​ของอาหับไม่มีสักคำเดียว​ที่​จะ​ไม่​เป็นจริง เพราะพระยาห์เวห์​ทรง​ทำสิ่ง​ที่พระองค์​ตรัส​ผ่านเอลียาห์ผู้รับใช้​ของพระองค์​แล้ว”

11 เยฮู​จึงฆ่าทุกคนในวงศ์​ของอาหับ​ที่​ยังเหลือ​อยู่​ในยิสเรเอล รวมทั้งคนสำคัญ คนสนิท และปุโรหิตทั้งหมด​ของวงศ์อาหับจน​ไม่เหลือใครเลย

12 แล้วเยฮูก็​ออกเดินทาง​ไปสะ​มาเรีย ขณะ​อยู่​ที่โรงเรือนตัดขนแกะ​ของคนเลี้ยงแกะระหว่างทาง 13 เยฮู​พบ​พวกพี่น้อง​ของอาหัสยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์ จึง​ถาม​ว่า “พวกเจ้า​เป็นใคร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “พวกเรา​เป็นพี่น้อง​ของอาหัสยาห์ กำลัง​ลง​ไปทักทาย​พวก​บุตร​ของ​กษัตริย์​และ​บุตร​ของราชินี”

14 เยฮู​สั่ง​ว่า “จับ​เป็น!”

พวกเขา​จึงจับคนเหล่านั้น​เป็น แล้วฆ่า​ที่บ่อ​ของโรงเรือนตัดขนแกะทั้งหมดสี่สิบสองคน เยฮู​ไม่ไว้ชีวิตสักคน

15 เมื่อเยฮู​ออก​จาก​ที่นั่น เขา​พบเยโฮนาดับ​บุตรเรคาบกำลัง​มา​พบ​เขา เยฮูทักทาย​เขา แล้ว​ถาม​ว่า “ใจ​ของ​เจ้าซื่อตรง​ต่อข้าเหมือน​ที่ใจ​ของข้าซื่อตรง​ต่อ​เจ้า​หรือ​ไม่?”

เยโฮนาดับ​ตอบ​ว่า “ซื่อตรง”

เยฮูพูด​ว่า “ถ้าอย่างนั้นยื่นมือ​ให้ข้า” เขายื่นมือ​ให้เยฮู และเยฮูก็ดึง​เขา​ขึ้น​มาบนรถศึก 16 เยฮูพูด​ว่า “มา​กับข้า​และดูความมุ่งมั่นแรงกล้า​ของข้า​ที่มี​ต่อพระยาห์เวห์” พวกเขา​จึง​ให้เยโฮนาดับนั่งรถศึก​ไป​กับเยฮู 17 เมื่อเยฮูมา​ถึงสะ​มาเรีย เขาฆ่าทุกคน​ที่​ยังเหลือ​อยู่​ของวงศ์อาหับ​ในสะ​มาเรีย จนทำลาย​พวกเขาหมดตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ซึ่งพระองค์​ตรัส​แก่เอลียาห์

18 เยฮูเรียก​ประชาชนทั้งหมด​มารวมกัน และพูด​กับ​พวกเขา​ว่า “อาหับ​รับใช้บาอัลเพียงเล็กน้อย แต่เยฮู​จะ​รับใช้​เขามาก 19 เพราะฉะนั้นตอนนี้จงเรียกผู้เผยพระวจนะของบาอัลทั้งหมด ผู้นมัสการ​เขาทั้งหมด และปุโรหิต​ของ​เขาทั้งหมด​มาหาข้า อย่า​ให้ขาดสักคน เพราะข้า​จะ​ถวายเครื่องบูชาครั้งใหญ่​แก่บาอัล ใคร​ที่​ไม่​มา​จะ​ไม่​ได้มีชีวิต​อยู่” แต่เยฮู​ทำเช่นนี้ด้วยอุบาย เพราะตั้งใจ​จะทำลายผู้นมัสการบาอัล

20 เยฮู​สั่ง​ว่า “จงจัดการชุมนุมศักดิ์สิทธิ์สำหรับบาอัล!”

พวกเขา​จึงประกาศ​ให้มีการชุมนุมนั้น 21 เยฮู​ส่งคน​ไปทั่วอิสราเอล ผู้นมัสการบาอัลทั้งหมด​ก็​มาจน​ไม่เหลือสักคน​ที่​ไม่​มา พวกเขาเข้าไป​ในวิหารบาอัล จนวิหารบาอัลเต็ม​จากด้านหนึ่ง​ถึงอีกด้านหนึ่ง 22 เยฮูพูด​กับผู้ดูแลคลังเสื้อผ้า​ว่า “เอาเสื้อคลุม​ออก​มา​ให้ผู้นมัสการบาอัลทุกคน!”

เขา​จึงเอาเสื้อคลุม​ออก​มา​ให้​พวกเขา 23 เยฮูกับเยโฮนาดับ​บุตรเรคาบเข้าไป​ในวิหารบาอัล แล้วเยฮูพูด​กับผู้นมัสการบาอัล​ว่า “ตรวจดู​ให้แน่ว่าที่นี่ไม่มีผู้รับใช้​ของพระยาห์เวห์​อยู่​กับ​พวกเจ้า มี​แต่ผู้นมัสการบาอัลเท่านั้น”

24 พวกเขา​จึงเข้าไป​ถวายเครื่องบูชา​และเครื่องเผาบูชา เยฮู​ได้จัดชายแปดสิบคนไว้ข้างนอก และ​สั่ง​ว่า “ถ้าคนใดคนหนึ่ง​ที่ข้ามอบ​ให้​พวกเจ้าดูแลหนี​ไป​ได้ คน​ที่ปล่อย​เขา​ไป​ต้องเอาชีวิต​ของตนแทนชีวิต​ของคนนั้น”

25 ทันที​ที่เยฮู​ถวายเครื่องเผาบูชาเสร็จ เขา​ก็​สั่งกองทหารรักษาการณ์​กับบรรดาผู้บัญชาการ​ว่า “เข้าไปฆ่า​พวกเขา อย่า​ให้ใครหนี​ไป​ได้!” พวกเขา​จึงฆ่าคนเหล่านั้นด้วยคมดาบ กองทหารรักษาการณ์​กับบรรดาผู้บัญชาการโยนศพ​ออก​ไป แล้วเข้าไป​ยังห้องชั้น​ใน​ของวิหารบาอัล 26 พวกเขา​นำเสาบูชา​ทั้งหลาย​ที่​อยู่​ในวิหารบาอัล​ออก​มา​และเผาเสีย 27 พวกเขาทุบเสาบูชาบาอัล​และรื้อวิหารบาอัล​ลง แล้วทำให้​เป็นส้วม​มาจนถึงทุกวันนี้ 28 ดังนั้นเยฮู​จึงกำจัดบาอัล​ออก​จากอิสราเอล

29 อย่างไร​ก็ตามเยฮู​ไม่​ได้หัน​จากบาป​ของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป คือ ลูกวัวทองคำ​ที่เบธเอล​และ​ที่ดาน 30 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับเยฮู​ว่า “เพราะ​เจ้า​ทำดี​โดย​ทำสิ่ง​ที่ถูก​ต้อง​ในสายตา​ของ​เรา และ​ได้​ทำ​ต่อวงศ์​ของอาหับตามทุกสิ่ง​ที่​อยู่​ในใจ​ของ​เรา ลูกหลาน​ของ​เจ้า​จะนั่งบนบัลลังก์แห่งอิสราเอล​ถึงชั่วอายุ​ที่สี่”

31 แต่เยฮู​ไม่​ได้เอาใจใส่​ที่​จะดำเนินตามบทบัญญัติ​ของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลด้วยสุดใจ เขา​ไม่​ได้หัน​จากบาป​ของเยโรโบอัม​ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป

32 ในวันเหล่านั้นพระยาห์เวห์​ทรง​เริ่มตัดดินแดนบางส่วน​ออก​จากอิสราเอล ฮาซาเอลโจมตี​พวกเขาตามชายแดนทั้งหมด​ของอิสราเอล 33 ตั้งแต่แม่น้ำจอร์แดน​ไปทางตะวัน​ออก คือแผ่นดินกิเลอาดทั้งหมด​ของชาวกาด ชาวรูเบน และชาวมนัสเสห์ ตั้งแต่อาโรเออร์​ซึ่ง​อยู่ข้างหุบ​เขาอารโนน รวม​ทั้งกิเลอาด​และบาชาน 34 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลเยฮู ทุกสิ่ง​ที่​เขา​ทำ​และกำลังอำนาจทั้งหมด​ของ​เขา ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​หรือ? 35 เยฮูล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ และ​พวกเขาฝัง​เขาไว้​ในสะ​มาเรีย เยโฮอาหาส​บุตร​ของ​เขา​ขึ้นครองราชย์แทน 36 เยฮูครองราชย์เหนืออิสราเอล​ที่สะ​มาเรีย​เป็นเวลายี่สิบแปดปี

11

1 เมื่ออาธาลิยาห์มารดา​ของอาหัสยาห์​เห็น​ว่า​บุตร​ของนาง​ตาย​แล้ว นาง​ก็ลุก​ขึ้นทำลายเชื้อสาย​ของ​กษัตริย์ทั้งหมด 2 แต่เยโฮเชบา ธิดา​ของ​กษัตริย์โยรัม และน้องสาว​ของอาหัสยาห์ พาโยอาช​บุตรอาหัสยาห์หนี​ออก​มา​จากบรรดา​บุตร​ของ​กษัตริย์​ที่ถูกฆ่า ทั้งตัว​เขา และแม่นม แล้วพา​ไปไว้​ในห้องนอน พวกเขาซ่อน​เขาจากอาธาลิยาห์ เขา​จึง​ไม่ถูกฆ่า 3 เขาหลบซ่อนตัว​อยู่​กับนางในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​เป็นเวลาหกปี ขณะ​ที่อาธาลิยาห์ครองราชย์เหนือแผ่นดิน

4 ในปี​ที่เจ็ด เยโฮยาดา​ส่งคน​ไปตามบรรดาหัวหน้ากองร้อย​ของชาวคารี และของกองทหารรักษาการณ์​ให้​มาหา​เขา​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ เขา​ทำพันธสัญญา​กับ​พวกเขา และ​ทำพันธสัญญา​กับ​พวกเขา​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ แล้ว​ให้​พวกเขา​เห็น​บุตร​ของ​กษัตริย์ 5 เขา​สั่ง​พวกเขา​ว่า “พวกท่าน​ต้อง​ทำดังนี้ หนึ่ง​ในสาม​ของ​พวกท่าน​ที่​เข้าเวร​ในวันสะบาโต​ให้เฝ้าพระราชวัง​ของ​กษัตริย์ 6 อีกหนึ่ง​ในสาม​อยู่​ที่ประตูซูร์ และอีกหนึ่ง​ในสาม​อยู่​ที่ประตูด้านหลังกองทหารรักษาการณ์ ดังนั้น​พวกท่านจงเฝ้าพระราชวัง และ​เป็นแนวกั้น 7 ส่วน​พวกท่านอีกสองกอง คือทุกคน​ที่​ออกเวร​ในวันสะบาโต​ให้เฝ้าพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์รอบ​กษัตริย์ 8 พวกท่านจงล้อม​กษัตริย์ไว้ ทุกคนถืออาวุธไว้​ในมือ ผู้ใด​เข้า​มา​ในแนวทหาร​ให้ฆ่าเสีย จง​อยู่​กับ​กษัตริย์​เมื่อ​เขา​ออก​ไป และ​เมื่อ​เขา​เข้า​มา”

9 บรรดานายทหารร้อยคน​ก็​ทำตามทุกสิ่ง​ที่เยโฮยาดาปุโรหิต​สั่งไว้ พวกเขาต่าง​นำคนของตน​ทั้ง​พวก​ที่​จะ​เข้าเวร​ในวันสะบาโต และ​พวก​ที่​จะ​ออกเวร​ในวันสะบาโต​มาหาเยโฮยาดาปุโรหิต 10 ปุโรหิต​จึงมอบหอก และโล่​ซึ่งเคย​เป็น​ของ​กษัตริย์ดาวิด และเก็บรักษาไว้​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​ให้​แก่บรรดานายทหารร้อยคน 11 กองทหารรักษาการณ์ต่างยืนประจำ​ที่ ทุกคนถืออาวุธไว้​ในมือตั้งแต่ด้านขวา​ของพระนิเวศ​ไปจนถึงด้านซ้าย​ของพระนิเวศเทียบ​ไปตามแท่นบูชา และพระนิเวศ​เพื่อล้อม​กษัตริย์ไว้รอบด้าน 12 แล้วเยโฮยาดา​นำ​บุตร​ของ​กษัตริย์​ออก​มาสวมมงกุฎ​ให้​เขา และมอบพันธสัญญา​ให้​เขา ตั้ง​เขา​เป็น​กษัตริย์ และเจิม​เขา แล้วตบมือร้อง​ว่า “ขอ​กษัตริย์จงเจริญ!”

13 เมื่ออาธาลิยาห์ได้ยินเสียงของกองทหารรักษาการณ์ และ​ของ​ประชาชน นาง​ก็​มาหา​ประชาชน​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 14 นางมองดู และดูสิ กษัตริย์ยืน​อยู่ข้างเสาตามธรรมเนียม บรรดาหัวหน้ากอง และคนเป่าแตร​อยู่ข้าง​กษัตริย์ ประชาชน​ทั้งแผ่นดินต่างยินดี และเป่าแตร อาธาลิยาห์ฉีกเสื้อผ้า และร้อง​ว่า “กบฏ! กบฏ!”

15 เยโฮยาดาปุโรหิต​สั่งบรรดานายทหารร้อยคน​ซึ่ง​เป็นผู้บังคับบัญชากองทัพ​ว่า “จง​นำตัวนาง​ออก​ไประหว่างแถวทหาร ผู้ใด​ที่ตามนาง​ไป​ก็จงฆ่าด้วยดาบเสีย” เพราะปุโรหิต​กล่าว​ว่า “อย่า​ให้นางถูกฆ่า​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์” 16 พวกเขา​จึงจับนางไว้ และนาง​ก็ถูก​นำตัว​ไปตามทาง​เข้า​ของม้า​ที่มุ่งสู่พระราชวัง​ของ​กษัตริย์ และนาง​ก็ถูกฆ่า​ที่นั่น

17 เยโฮยาดา​ได้​ทำพันธสัญญาระหว่างพระยาห์เวห์​กับ​กษัตริย์ และ​ประชาชน​ว่า​พวกเขา​จะ​เป็นประชากร​ของพระยาห์เวห์ และ​ทำพันธสัญญาระหว่าง​กษัตริย์​กับ​ประชาชนด้วย 18 ประชาชน​ทั้งแผ่นดิน​ไป​ยังวิหารของบาอัล และรื้อทำลายมัน พวกเขาทุบแท่นบูชา และรูปเคารพของบาอัลจนแตกละเอียด และฆ่ามัททันปุโรหิตของบาอัลตรงหน้าแท่นบูชา แล้วปุโรหิตแต่งตั้ง​เจ้าหน้าที่ดูแลพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 19 เยโฮยาดาพาบรรดาหัวหน้ากองร้อย ชาวคารี กองทหารรักษาการณ์ และ​ประชาชน​ทั้งแผ่นดินพา​กษัตริย์​ลง​มา​จากพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ แล้ว​เข้าพระราชวังทางประตูของกองทหารรักษาการณ์ กษัตริย์นั่งบนบัลลังก์​ของบรรดา​กษัตริย์ 20 ประชาชน​ทั้งแผ่นดิน​จึงยินดี และเมือง​ก็สงบ พวกเขาฆ่าอาธาลิยาห์ด้วยดาบ​ที่พระราชวัง​ของ​กษัตริย์

21 เยโฮอาชอายุเจ็ดปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์

12

1 เยโฮอาช​เริ่มครองราชย์​ในปี​ที่เจ็ดแห่งรัชกาลเยฮู และครองราชย์สี่สิบปี​ในเยรูซาเล็ม มารดา​ของ​เขาชื่อศิบยาห์ชาวเบเออร์เชบา 2 เยโฮอาช​ทำสิ่ง​ที่ถูก​ต้อง​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ตลอดเวลา​ที่เยโฮยาดาปุโรหิต​สั่งสอน​เขา 3 อย่างไรก็ตาม สถานบูชาบน​ที่สูง​ไม่​ได้ถูกรื้อ​ออก ประชาชน​ยังคง​ถวายเครื่องบูชา และเผาเครื่องหอมบนสถานบูชาบน​ที่สูง

4 เยโฮอาชพูด​กับบรรดาปุโรหิต​ว่า “เงินทั้งหมด​ที่​ถวาย​เป็นสิ่งบริสุทธิ์​ที่​นำ​เข้า​มา​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ ทั้งเงินตรา​ที่ใช้กัน​อยู่ เงิน​ของ​ประชาชน​ที่ประเมินไว้สำหรับแต่ละคน✡ และเงินทั้งหมด​ที่ใครมีใจอยาก​นำ​เข้า​มา​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 5 ให้ปุโรหิตแต่ละคน​รับเงิน​จากผู้บริจาค​ของตน แล้ว​นำ​ไปซ่อมแซมส่วน​ที่ชำรุด​ของพระนิเวศทุกแห่ง​ที่​พบความเสียหาย”

6 แต่นี่​คือสิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​ในปี​ที่ยี่สิบสามของกษัตริย์เยโฮอาช บรรดาปุโรหิต​ก็​ยัง​ไม่​ได้ซ่อมแซมส่วน​ที่ชำรุดทรุดโทรม​ของพระนิเวศ 7 กษัตริย์เยโฮอาช​จึงเรียกเยโฮยาดาปุโรหิต และปุโรหิตคนอื่นๆ​มา แล้วพูด​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกท่าน​ไม่ซ่อมแซมส่วน​ที่ชำรุด​ของพระนิเวศ? ต่อ​จากนี้อย่า​รับเงิน​จากผู้ดูแลเงิน​ของ​พวกท่านอีก แต่จงมอบเงินนั้นไว้สำหรับซ่อมแซมส่วน​ที่ชำรุด​ของพระนิเวศ”

8 บรรดาปุโรหิต​จึงตกลง​ว่า​จะ​ไม่​รับเงิน​จาก​ประชาชนอีก และ​จะ​ไม่​เป็นผู้ซ่อมแซมส่วน​ที่ชำรุดทรุดโทรม​ของพระนิเวศเอง 9 แต่เยโฮยาดาปุโรหิต​ได้​นำหีบใบหนึ่ง​มาเจาะรู​ที่ฝา แล้วตั้งไว้ข้างแท่นบูชาทางด้านขวามือ ขณะ​ที่มีคนเดิน​เข้า​มา​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ และบรรดาปุโรหิตผู้เฝ้าประตู​ก็​นำเงินทั้งหมด​ที่​นำ​เข้า​มา​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ใส่​ลง​ไป​ในนั้น 10 เมื่อ​พวกเขา​เห็น​ว่ามีเงิน​ในหีบมาก​แล้ว เสมียน​ของ​กษัตริย์​กับมหาปุโรหิต​ก็​ขึ้น​มาใส่เงิน​ที่​พบ​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​ลง​ในถุง และนับเงิน 11 พวกเขามอบเงิน​ที่ชั่ง​แล้ว​ให้​แก่ผู้ควบคุมงาน​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ คนเหล่านั้นจ่ายเงิน​ให้ช่างไม้ และช่างก่อสร้าง​ที่ทำงาน​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 12 และจ่าย​ให้​แก่ช่างก่ออิฐ และช่างตัดหิน และ​เป็นค่าซื้อไม้ และหินสกัด​เพื่อซ่อมแซมส่วน​ที่ชำรุดทรุดโทรม​ของพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ และสำหรับค่าใช้จ่ายทั้งหมด​ในการซ่อมแซมพระนิเวศ 13 แต่​ไม่​ได้มีการนำเงิน​ที่​นำ​เข้า​มา​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​มา​ทำ​เป็นถ้วยเงิน กรรไกรตัดไส้ตะเกียง ชามประพรม แตร ภาชนะทองคำ​หรือภาชนะเงินใดๆสำหรับพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 14 เพราะ​พวกเขา​ได้มอบเงินนั้น​ให้​แก่ผู้ควบคุมงาน และใช้มัน​เพื่อซ่อมแซมพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 15 พวกเขา​ไม่​ได้เรียก​ให้คน​ที่​รับเงิน​ไปจ่าย​แก่คนงาน​มาชี้แจงบัญชี เพราะคนเหล่านั้นทำงานอย่างซื่อสัตย์ 16 ส่วนเงินค่าเครื่องบูชาชดเชยความผิด และเงินค่าเครื่องบูชาลบล้างบาปนั้น​ไม่​ได้ถูก​นำ​เข้า​มา​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ เพราะ​เป็น​ของปุโรหิต

17 จากนั้นฮาซาเอล​กษัตริย์แห่งซีเรีย​ได้ยกทัพ​ขึ้น​มา และต่อสู้​กับเมืองกัท และยึดเมืองนั้น​ได้ แล้วฮาซาเอล​ก็มุ่งหน้า​จะ​ขึ้น​มาโจมตีเยรูซาเล็ม 18 เยโฮอาชกษัตริย์แห่งยูดาห์เอาสิ่งบริสุทธิ์​ทั้งหมด​ที่เยโฮชาฟัท เยโฮรัม และอาหัสยาห์บรรพบุรุษ​ของ​เขา​ซึ่ง​เป็น​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ได้​ถวายไว้ รวม​ทั้งสิ่งบริสุทธิ์​ของ​เขาเอง และทองคำทั้งหมด​ที่​พบ​ในคลังพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ และคลังพระราชวัง​ส่ง​ไป​ให้ฮาซาเอล​กษัตริย์แห่งซีเรีย ฮาซาเอล​จึง​ออก​ไป​จากเยรูซาเล็ม

19 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลโยอาช และทุกสิ่ง​ที่​เขา​ทำ​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 20 ผู้รับใช้​ของ​เขาลุก​ขึ้นคบคิด​กบฏ และโจมตีโยอาช​ที่ตำหนักมิลโลบนทาง​ที่​ลง​ไป​ยังสิลลา 21 โยซาคาร์​บุตรชิเมอัธ และเยโฮซาบาด​บุตรโชเมอร์ผู้รับใช้​ของ​เขาโจมตี​เขาจน​ตาย พวกเขาฝัง​เขาไว้​กับบรรพบุรุษ​ในนครดาวิด แล้วอา​มาซิยาห์​บุตร​ของ​เขา​ขึ้นครองราชย์แทน

13

1 ในปี​ที่ยี่สิบสามแห่งรัชกาลโยอาช​บุตรอาหัสยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์ เยโฮอาหาสบุตรเยฮู​เริ่มครองราชย์เหนืออิสราเอล​ที่สะ​มาเรีย​เป็นเวลาสิบเจ็ดปี 2 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ และดำเนินตามบาป​ของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท​ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป เขา​ไม่ละ​จากบาปนั้น 3 ความกริ้ว​ของพระยาห์เวห์พลุ่ง​ขึ้น​ต่ออิสราเอล พระองค์​จึงมอบ​พวกเขา​ให้​อยู่​ในอำนาจ​ของฮาซาเอล​กษัตริย์แห่งซีเรีย และเบนฮาดัด​บุตรฮาซาเอลอยู่เสมอ 4 เยโฮอาหาสวิงวอนพระยาห์เวห์ และพระยาห์เวห์​ทรงฟัง​เขา เพราะพระองค์​เห็น​ว่าอิสราเอลถูก​กษัตริย์แห่งซีเรียกดขี่อย่างไร 5 (พระยาห์เวห์ประทานผู้กอบกู้​ให้อิสราเอล พวกเขา​จึงพ้น​จากอำนาจ​ของซีเรีย และลูกหลานอิสราเอล​ได้อาศัย​อยู่​ในกระโจม​ของตนเหมือน​เมื่อก่อน 6 อย่างไรก็ตาม พวกเขา​ไม่ละ​จากบาป​ของราชวงศ์เยโรโบอัม​ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป แต่​ยังคงดำเนินตามบาปนั้น และอาเชราห์​ก็​ยังคงตั้ง​อยู่​ในสะ​มาเรียด้วย) 7 เยโฮอาหาสเหลือกำลังพลเพียงทหารม้าห้าสิบคน รถศึกสิบคัน และทหารราบหนึ่งหมื่นคน เพราะ​กษัตริย์แห่งซีเรียทำลาย​พวกเขา และทำให้​เป็นเหมือนฝุ่น​จากการนวดข้าว 8 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลเยโฮอาหาสทุกสิ่ง​ที่​เขา​ทำ และกำลังอำนาจ​ของ​เขา​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​หรือ? 9 เยโฮอาหาสล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ และ​พวกเขาฝัง​เขาไว้​ในสะ​มาเรีย โยอาช​บุตร​ของ​เขา​ขึ้นครองราชย์แทน

10 ในปี​ที่สามสิบเจ็ดแห่งรัชกาลโยอาชกษัตริย์แห่งยูดาห์เยโฮอาช​บุตรเยโฮอาหาส​เริ่มครองราชย์เหนืออิสราเอล​ที่สะ​มาเรีย​เป็นเวลาสิบหกปี 11 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ เขา​ไม่ละ​จากบาป​ทั้งหมด​ของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท​ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป แต่​ยังดำเนินตามบาปเหล่านั้น 12 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลโยอาชทุกสิ่ง​ที่​เขา​ทำ และกำลังอำนาจ​ที่​เขาใช้​ทำสงคราม​กับอา​มาซิยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​หรือ? 13 โยอาชล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ และเยโรโบอัมนั่งบนบัลลังก์​ของ​เขา โยอาชถูกฝังไว้​ในสะ​มาเรียร่วม​กับบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล

14 เอลีชาป่วยด้วยโรค​ที่​ในที่สุดทำให้​เขา​ตาย โยอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอล​ลง​มาหา​เขา ร้องไห้เหนือ​เขา และพูด​ว่า “บิดา​ของข้าพเจ้า บิดา​ของข้าพเจ้า รถรบ​ของอิสราเอล และพลม้า​ของอิสราเอล!”

15 เอลีชาพูด​กับ​เขา​ว่า “เอาคันธนู​กับลูกธนู​มา” กษัตริย์​จึงเอาคันธนู​กับลูกธนู​มา 16 เอลีชาพูด​กับ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ว่า “วางมือบนคันธนู” เขา​จึงวางมือบนคันธนู แล้วเอลีชาวางมือ​ของตนทับมือ​ของ​กษัตริย์ 17 เอลีชาพูด​ว่า “เปิดหน้าต่างทางทิศตะวัน​ออก” เขา​จึงเปิด แล้วเอลีชาพูด​ว่า “ยิง!” เขา​ก็ยิง เอลีชาพูด​ว่า “นี่​คือลูกธนูแห่งชัยชนะ​ของพระยาห์เวห์ คือลูกธนูแห่งชัยชนะเหนือซีเรีย เพราะ​ท่าน​จะโจมตีชาวซีเรีย​ที่อาเฟกจนทำลาย​พวกเขาเสีย​สิ้น”

18 เอลีชาพูด​ว่า “เอาลูกธนู​มา” เขา​จึงเอา​มา แล้วเอลีชาพูด​กับ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ว่า “ตี​ลงบนพื้น” เขาตีสามครั้ง​แล้วหยุด 19 คนของพระเจ้าโกรธ​เขา และพูด​ว่า “ท่านควรตีห้า​หรือหกครั้ง แล้ว​ท่าน​ก็​จะโจมตีซีเรียจนทำลายเสีย​สิ้น แต่ตอนนี้​ท่าน​จะโจมตีซีเรีย​ได้เพียงสามครั้ง”

20 เอลีชา​ตาย และ​พวกเขาฝัง​เขาไว้

ต่อ​มามีกองโจร​ของชาวโมอับ​เข้า​มา​ในแผ่นดิน​เมื่อย่าง​เข้าปีใหม่ 21 ขณะ​ที่​พวกเขากำลังฝังศพชายคนหนึ่ง ดูสิ พวกเขา​เห็นกองโจรกลุ่มหนึ่ง พวกเขา​จึงโยนศพชายคนนั้น​ลง​ไป​ใน​ที่ฝังศพ​ของเอลีชา ทันที​ที่ชายคนนั้นสัมผัส​กับกระดูก​ของเอลีชา เขา​ก็ฟื้นคืนชีวิต และลุก​ขึ้นยืนบนเท้า​ของตน

22 ฮาซาเอล​กษัตริย์แห่งซีเรีย​ได้กดขี่ข่มเหงอิสราเอลตลอดวันเวลา​ของเยโฮอาหาส 23 แต่พระยาห์เวห์​ทรงเมตตา​พวกเขา ทรงสงสาร​พวกเขา และ​ทรงโปรดปราน​พวกเขา เพราะพันธสัญญา​ของพระองค์​กับอับราฮัม อิสอัค และยาโคบ พระองค์​ไม่​ทรงประสงค์​จะทำลาย​พวกเขา และ​ยัง​ไม่​ทรงขับ​พวกเขา​ออก​ไป​จาก​ต่อหน้าพระองค์​ในเวลานั้น

24 เมื่อฮาซาเอล​กษัตริย์แห่งซีเรีย​ตาย เบนฮาดัด​บุตร​ก็​ขึ้นครองราชย์แทน 25 เยโฮอาช​บุตรเยโฮอาหาสยึดเมืองต่างๆคืน​จากเบนฮาดัด​บุตรฮาซาเอล เมืองเหล่านี้เบนฮาดัดเคยยึด​จากเยโฮอาหาสบิดา​ของ​เขา​ในสงคราม โยอาชโจมตี​เขาสามครั้ง และยึดเมือง​ของอิสราเอล​กลับคืน​มา

14

1 ในปี​ที่สองแห่งรัชกาลโยอาช​บุตรโยอาหาส​กษัตริย์แห่งอิสราเอล อา​มาซิยาห์​บุตรโยอาชกษัตริย์แห่งยูดาห์​เริ่มครองราชย์ 2 เขาอายุยี่สิบห้าปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และครองราชย์ยี่สิบเก้าปี​ในเยรูซาเล็ม มารดา​ของ​เขาชื่อเยโฮอัดดินชาวเยรูซาเล็ม 3 เขา​ทำสิ่ง​ที่ถูก​ต้อง​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ แต่​ไม่เหมือนดาวิดบรรพบุรุษ​ของ​เขา เขา​ทำตามทุกสิ่ง​ที่โยอาชบิดา​ของ​เขา​ทำ 4 อย่างไรก็ตาม สถานบูชาบน​ที่สูง​ไม่​ได้ถูกรื้อ​ออก ประชาชน​ยังคง​ถวายเครื่องบูชา และเผาเครื่องหอมบนสถานบูชาบน​ที่สูง 5 ทันที​ที่​เขาควบคุมอาณาจักร​ได้มั่นคง เขา​ก็ฆ่าผู้รับใช้​ที่ฆ่า​กษัตริย์ผู้เป็นบิดา​ของ​เขา 6 แต่​เขา​ไม่​ได้ฆ่า​บุตร​ของคนเหล่านั้นตาม​ที่เขียนไว้​ในหนังสือธรรมบัญญัติ​ของโมเสส​ซึ่งพระยาห์เวห์​ทรงบัญชา​ว่า “บิดา​จะ​ต้อง​ไม่ถูกฆ่า เพราะ​บุตร และ​บุตร​จะ​ต้อง​ไม่ถูกฆ่า เพราะบิดา แต่แต่ละคน​จะ​ต้อง​ตาย เพราะบาป​ของตนเอง”

7 เขาสังหารชาวเอโดมหนึ่งหมื่นคนในหุบเขาเกลือ และยึดเมืองเสลา​ได้​ในการ​ทำสงคราม และเปลี่ยนชื่อเมืองนั้น​ว่ายกเธเอลจนถึงทุกวันนี้ 8 แล้วอา​มาซิยาห์​ส่ง​พวกผู้นำสาร​ไปหาเยโฮอาช​บุตร​ของเยโฮอาหาสผู้เป็น​บุตร​ของเยฮูกษัตริย์แห่งอิสราเอล โดย​กล่าว​ว่า “มาเถิด ให้​เรา​มาประจันหน้ากัน”

9 เยโฮอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอล​ส่งข้อความ​ไปหาอา​มาซิยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ว่า “พุ่มหนาม​ในเลบานอน​ส่งข้อความ​ไปหาต้นซีดาร์​ในเลบานอน​ว่า ‘ยกลูกสาว​ของ​เจ้า​ให้​เป็นภรรยาลูกชาย​ของ​เรา’ แล้วสัตว์ป่า​ในเลบานอนเดิน​ผ่าน​มาเหยียบพุ่มหนามนั้น 10 ท่านโจมตีเอโดม​ได้จริง และใจ​ของ​ท่าน​ก็ผยอง​ขึ้น จงชื่นชมเกียรติยศนั้น และ​อยู่บ้านเถิด ทำไม​ท่านต้องหาเรื่อง​ให้ตัวเองเดือดร้อนจนล้ม​ลง​ทั้งตัว​ท่าน และยูดาห์พร้อม​กับ​ท่าน?”

11 แต่อา​มาซิยาห์​ไม่ยอมฟัง ดังนั้นเยโฮอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอล​จึง​ขึ้น​ไป และ​เขา​กับอา​มาซิยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ได้ประจันหน้ากัน​ที่เบธเชเมช​ซึ่ง​เป็น​ของยูดาห์ 12 ยูดาห์พ่ายแพ้​แก่อิสราเอล และต่าง​ก็เตลิดหนี​กลับ​ไป​ยังกระโจม​ของตน 13 เยโฮอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอลจับอา​มาซิยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​บุตรเยโฮอาชผู้เป็น​บุตรอาหัสยาห์​ได้​ที่เบธเชเมช แล้วมายังเยรูซาเล็ม และรื้อกำแพงเยรูซาเล็มตั้งแต่ประตูเอฟราอิม​ถึงประตูมุม​เป็นระยะสี่ร้อยศอก* 14 เขาเอาทองคำ เงิน และภาชนะทั้งหมด​ที่​พบ​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ และ​ในคลังพระราชวัง รวม​ทั้งตัวประกันแล้วกลับ​ไปสะ​มาเรีย

15 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลเยโฮอาชสิ่ง​ที่​เขา​ทำกำลังอำนาจ​ของ​เขา และการ​ที่​เขา​ทำสงคราม​กับอา​มาซิยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​หรือ? 16 เยโฮอาชล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้​ในสะ​มาเรียร่วม​กับบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล และเยโรโบอัม​บุตร​ของ​เขา​ก็​ขึ้นครองราชย์แทน

17 อา​มาซิยาห์​บุตรโยอาชกษัตริย์แห่งยูดาห์มีชีวิต​อยู่อีกสิบห้าปีหลังจากเยโฮอาช​บุตรเยโฮอาหาส​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ตาย 18 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลอา​มาซิยาห์​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 19 มีการคบคิดกัน​เป็น​กบฏ​ต่อ​เขา​ในเยรูซาเล็ม เขา​จึงหนี​ไป​ยังลาคีช แต่​พวกเขา​ส่งคนตาม​เขา​ไป​ที่ลาคีช และฆ่า​เขา​ที่นั่น 20 พวกเขา​นำศพ​ของ​เขาบรรทุกหลังม้า​กลับ​มา และ​เขาถูกฝังไว้​ที่เยรูซาเล็มร่วม​กับบรรพบุรุษ​ของ​เขา​ในเมือง​ของดาวิด

21 ประชาชนทั้งหมด​ของยูดาห์​จึง​นำอาซาริยาห์​ซึ่งมีอายุสิบหกปี​มาตั้ง​เป็น​กษัตริย์แทนอา​มาซิยาห์บิดา​ของ​เขา 22 เขาสร้างเมืองเอลัท และ​นำ​กลับคืน​มา​เป็น​ของยูดาห์หลังจาก​ที่​กษัตริย์ล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ​แล้ว

23 ในปี​ที่สิบห้าแห่งรัชกาลอา​มาซิยาห์​บุตรโยอาชกษัตริย์แห่งยูดาห์ เยโรโบอัม​บุตรโยอาชกษัตริย์แห่งอิสราเอล​เริ่มครองราชย์​ที่สะ​มาเรีย​เป็นเวลาสี่สิบเอ็ดปี 24 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ และ​ไม่ละ​จากบาป​ทั้งหมด​ของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท​ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป 25 เขาฟื้นฟูพรมแดน​ของอิสราเอลตั้งแต่ทาง​เข้าฮามัท​ถึงทะเลอาราบาห์ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ซึ่งพระองค์​ตรัส​ผ่านผู้รับใช้​ของพระองค์ คือโยนาห์​บุตรอามิททัยผู้เผยพระวจนะจากกัทเฮเฟอร์ 26 เพราะพระยาห์เวห์​ทรง​เห็นความทุกข์​ของอิสราเอล​ว่าขมขื่นอย่างยิ่งสำหรับทุกคน ทั้งทาส​และผู้เป็นไท และไม่มีผู้ช่วยอิสราเอล 27 พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ตรัส​ว่า​จะลบชื่อ​ของอิสราเอล​ออก​จากใต้ฟ้า พระองค์​จึงช่วย​พวกเขา​ให้รอด​ผ่านเยโรโบอัม​บุตรโยอาช 28 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลเยโรโบอัมทุกสิ่ง​ที่​เขา​ทำ กำลังอำนาจ​ของ​เขาการ​ทำสงคราม และการ​ที่​เขายึดดามัสกัส​กับฮามัท​ซึ่งเคย​เป็น​ของยูดาห์​กลับคืน​มา​ให้อิสราเอล​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​หรือ? 29 เยโรโบอัมล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ​คือร่วม​กับบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล และเศคาริยาห์​บุตร​ของ​เขา​ก็​ขึ้นครองราชย์แทน

15

1 ในปี​ที่ยี่สิบเจ็ดแห่งรัชกาลเยโรโบอัม​กษัตริย์แห่งอิสราเอล อาซาริยาห์​บุตรอา​มาซิยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​เริ่มครองราชย์ 2 เขาอายุสิบหกปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และครองราชย์ห้าสิบสองปี​ในเยรูซาเล็ม มารดา​ของ​เขาชื่อเยโคลียาห์ชาวเยรูซาเล็ม 3 เขา​ทำสิ่ง​ที่ถูก​ต้อง​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ตามทุกสิ่ง​ที่อา​มาซิยาห์บิดา​ของ​เขา​ทำ 4 อย่างไรก็ตาม สถานบูชาบน​ที่สูง​ไม่​ได้ถูกรื้อ​ออก ประชาชน​ยังคง​ถวายเครื่องบูชา และเผาเครื่องหอมบนสถานบูชาบน​ที่สูง 5 พระยาห์เวห์​ทรงทำให้​กษัตริย์​เป็นโรคเรื้อนจนถึงวัน​ที่​เขา​ตาย และ​เขาอาศัย​อยู่​ในบ้านแยกต่าง​หาก โยธาม​บุตร​ของ​กษัตริย์ดูแลราชสำนัก และปกครอง​ประชาชนแห่งแผ่นดิน 6 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลอาซาริยาห์ และทุกสิ่ง​ที่​เขา​ทำ​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 7 อาซาริยาห์ล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ และ​พวกเขา​ได้ฝัง​เขาไว้ร่วม​กับบรรพบุรุษ​ในเมือง​ของดาวิด และโยธาม​บุตร​ของ​เขา​ก็​ขึ้นครองราชย์แทน

8 ในปี​ที่สามสิบแปดแห่งรัชกาลอาซาริยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์ เศคาริยาห์​บุตรเยโรโบอัมครองราชย์เหนืออิสราเอล​ที่สะ​มาเรียหกเดือน 9 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์เหมือนบรรพบุรุษ​ของ​เขา และ​ไม่ละ​จากบาป​ของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท​ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป 10 ชัลลูม​บุตรยาเบชคบคิด​กบฏ​ต่อ​เขา โจมตี และฆ่า​เขา​ต่อหน้า​ประชาชน แล้ว​ขึ้นครองราชย์แทน 11 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลเศคาริยาห์ดูสิ มีเขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล 12 นี่​คือพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่พระองค์​ตรัส​กับเยฮู​ว่า “บุตร​ของ​เจ้าจนถึงชั่วอายุ​ที่สี่​จะ​ได้นั่งบนบัลลังก์แห่งอิสราเอล” และ​ก็​เป็นเช่นนั้น

13 ชัลลูม​บุตรยาเบช​เริ่มครองราชย์​ในปี​ที่สามสิบเก้าแห่งรัชกาลอุสซียาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์ และครองราชย์หนึ่งเดือน​ในสะ​มาเรีย 14 เมนาเฮม​บุตรกาดี​ขึ้น​มา​จากทีรซาห์​มา​ถึงสะ​มาเรีย โจมตีชัลลูม​บุตรยาเบช​ในสะ​มาเรียฆ่า​เขา และ​ขึ้นครองราชย์แทน 15 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลชัลลูม และการ​กบฏ​ที่​เขา​ได้ก่อ​ขึ้นนั้นดูสิ มีเขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล

16 ต่อ​มาเมนาเฮมโจมตีทิฟสาห์ และทุกคน​ที่​อยู่​ในเมืองนั้นรวม​ทั้งเขต​โดยรอบตั้งแต่ทีรซาห์ เขาโจมตีเมืองนั้น เพราะชาวเมือง​ไม่เปิดประตู​ให้​เขา และ​เขาผ่าท้องหญิงมีครรภ์ทุกคนในเมือง

17 ในปี​ที่สามสิบเก้าแห่งรัชกาลอาซาริยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์ เมนาเฮม​บุตรกาดี​เริ่มครองราชย์เหนืออิสราเอล​ที่สะ​มาเรีย​เป็นเวลาสิบปี 18 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ตลอดชีวิต เขา​ไม่ละ​จากบาป​ของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท​ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป 19 ปูล​กษัตริย์แห่งอัสซีเรียยกทัพมาตีแผ่นดิน และเมนาเฮมมอบเงินหนึ่งพันตะลันต์* ให้ปูล​เพื่อ​ให้ปูลอยู่ฝ่าย​เขา และช่วย​ให้อาณาจักรมั่นคง​อยู่​ในอำนาจ​ของ​เขา 20 เมนาเฮมเรียกเก็บเงิน​จากอิสราเอล​คือ​จากคนมั่งคั่งทุกคน คนละห้าสิบเชเขล† เพื่อมอบ​ให้​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​จึง​กลับ​ไป และ​ไม่​ได้​อยู่​ต่อ​ในแผ่นดิน 21 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลเมนาเฮม และสิ่ง​ทั้งปวง​ที่​เขากระทำนั้น​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​หรือ? 22 เมนาเฮมล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ และเปคาหิยาห์​บุตร​ของ​เขา​ก็​ขึ้นครองราชย์แทน

23 ในปี​ที่ห้าสิบ​ของอาซาริยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์ เปคาหิยาห์​บุตร​ของเมนาเฮม​ได้​เริ่มครองราชย์เหนืออิสราเอล​ในสะ​มาเรีย​เป็นเวลาสองปี 24 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ เขา​ไม่ละ​จากบาป​ของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท​ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป 25 เปคาห์​บุตรเร​มาลิยาห์ผู้บัญชาการ​ของ​เขาคบคิด​กบฏ​ต่อ​เขา และโจมตี​เขา​ในสะ​มาเรีย​ในป้อม​ของพระราชวังพร้อม​กับอารโกบ และอารีเอห์ และมีชาวกิเลอาดห้าสิบคน​อยู่​กับเปคาห์ เขาฆ่าเปคาหิยาห์ และ​ขึ้นครองราชย์แทน 26 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลเปคาหิยาห์ และสิ่ง​ทั้งปวง​ที่​เขากระทำดูสิ มีเขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล

27 ในปี​ที่ห้าสิบสอง​ของอาซาริยาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์ เปคาห์​บุตรเร​มาลิยาห์​ได้​เริ่มครองราชย์เหนืออิสราเอล​ในสะ​มาเรีย​เป็นเวลายี่สิบปี 28 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ เขา​ไม่ละ​จากบาป​ของเยโรโบอัม​บุตรเนบัท​ซึ่งทำให้อิสราเอลทำบาป 29 ในสมัยเปคาห์​กษัตริย์แห่งอิสราเอล ทิกลัทปิเลเสอร์​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​มา และยึดอิโยน อาเบลเบธมาอาคาห์ ยาโนอาห์ เคเดช ฮาโซร์ กิเลอาด กาลิลี และแผ่นดิน​ทั้งหมด​ของนัฟทาลี แล้วกวาดต้อน​ประชาชน​ไป​เป็นเชลย​ที่อัสซีเรีย 30 โฮเชยา​บุตรเอลาห์คบคิด​กบฏ​ต่อเปคาห์​บุตรเร​มาลิยาห์ โจมตี และฆ่า​เขา​แล้ว​ขึ้นครองราชย์แทน​ในปี​ที่ยี่สิบแห่งรัชกาลโยธาม​บุตรอุสซียาห์ 31 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลเปคาห์ และสิ่ง​ทั้งปวง​ที่​เขากระทำดูสิ มีเขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล

32 ในปี​ที่สองแห่งรัชกาลเปคาห์​บุตรเร​มาลิยาห์​กษัตริย์แห่งอิสราเอล โยธาม​บุตรอุสซียาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​เริ่มครองราชย์ 33 เขาอายุยี่สิบห้าปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และครองราชย์สิบหกปี​ในเยรูซาเล็ม มารดา​ของ​เขาชื่อเยรูชา​บุตรหญิง​ของศาโดก 34 เขา​ทำสิ่ง​ที่ถูก​ต้อง​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ตามทุกสิ่ง​ที่อุสซียาห์บิดา​ของ​เขา​ทำ 35 อย่างไรก็ตาม สถานบูชาบน​ที่สูง​ไม่​ได้ถูกรื้อ​ออก ประชาชน​ยังคง​ถวายเครื่องบูชา และเผาเครื่องหอมบนสถานบูชาบน​ที่สูง เขาสร้างประตูบน​ของพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 36 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลโยธาม และสิ่ง​ทั้งปวง​ที่​เขากระทำนั้น​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 37 ในสมัยนั้นพระยาห์เวห์​เริ่ม​ส่งเรซิน​กษัตริย์แห่งซีเรีย และเปคาห์​บุตรเร​มาลิยาห์​มาต่อสู้​กับยูดาห์ 38 โยธามล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้​กับบรรพบุรุษ​ในเมือง​ของดาวิดบรรพบุรุษ​ของ​เขา และอาหัส​บุตร​ของ​เขา​ก็​ขึ้นครองราชย์แทน

16

1 ในปี​ที่สิบเจ็ดแห่งรัชกาลเปคาห์​บุตรเร​มาลิยาห์ อาหัส​บุตรโยธามกษัตริย์แห่งยูดาห์​เริ่มครองราชย์ 2 อาหัสอายุยี่สิบปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และครองราชย์สิบหกปี​ในเยรูซาเล็ม เขา​ไม่​ได้​ทำสิ่ง​ที่ถูก​ต้อง​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​เขาเหมือนดาวิดบรรพบุรุษ​ของ​เขา 3 แต่​เขาดำเนินตามแบบ​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล และ​ถึง​กับ​ให้​บุตรชาย​ผ่านไฟตามสิ่งน่ารังเกียจ​ของบรรดาประชาชาติ​ที่พระยาห์เวห์​ทรงขับไล่​ไป​ให้พ้นหน้าลูกหลานอิสราเอล 4 เขา​ถวายเครื่องบูชา และเผาเครื่องหอมบนสถานบูชาบน​ที่สูงบนเนิน​เขา และใต้ต้นไม้เขียวสดทุกต้น

5 แล้วเรซิน​กษัตริย์แห่งซีเรีย และเปคาห์​บุตรเร​มาลิยาห์​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ได้ยกทัพ​ขึ้นมายังเยรูซาเล็ม​เพื่อ​ทำสงคราม พวกเขาปิดล้อมอาหัสไว้ แต่​ไม่สามารถเอาชนะ​เขา​ได้ 6 ในเวลานั้นเรซิน​กษัตริย์แห่งซีเรีย​ได้ยึดเมืองเอลัท​กลับคืน​มา​เป็น​ของซีเรีย และขับไล่ชาวยิว​ออก​ไป​จากเอลัท และชาวซีเรีย​ก็​เข้า​มา​ในเอลัท และอาศัย​อยู่​ที่นั่นจนถึงทุกวันนี้ 7 อาหัส​ส่งผู้นำสาร​ไปหาทิกลัทปิเลเสอร์​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ว่า “ข้า​เป็นผู้รับใช้ และ​เป็น​บุตร​ของ​ท่าน โปรด​ขึ้น​มาช่วยข้า​ให้พ้น​จากอำนาจ​ของ​กษัตริย์แห่งซีเรีย และ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ที่กำลังลุก​ขึ้นต่อสู้​กับข้า” 8 อาหัส​นำเงิน และทองคำ​ที่​พบ​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ และ​ในคลังพระราชวัง​ของ​กษัตริย์​ส่ง​ไป​เป็น​ของกำนัลแด่​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย 9 กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​รับฟัง​เขา และ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ได้​ขึ้น​ไปโจมตีดามัสกัส ยึดเมืองนั้น​ได้ และกวาดต้อน​ประชาชน​ไป​เป็นเชลย​ที่คีร์ และฆ่าเรซินเสีย

10 กษัตริย์อาหัส​ไปดามัสกัส​เพื่อ​พบทิกลัทปิเลเสอร์​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย เมื่อ​เห็นแท่นบูชา​ที่ดามัสกัส กษัตริย์อาหัส​ก็​ส่งภาพวาดแท่นบูชา และแบบแปลนสำหรับสร้างแท่นนั้น​ไป​ให้อุรียาห์ปุโรหิต 11 อุรียาห์ปุโรหิต​ก็สร้างแท่นบูชา​ขึ้น อุรียาห์ปุโรหิต​ได้สร้างแท่นบูชานั้นเตรียมไว้ก่อน​ที่​กษัตริย์อาหัส​จะ​กลับ​มา​จากดามัสกัสตามแบบทุกประการ​ที่​กษัตริย์อาหัส​ส่ง​มา​จากดามัสกัส 12 เมื่อ​กษัตริย์​กลับ​มา​จากดามัสกัส เขา​เห็นแท่นบูชา กษัตริย์เข้าไปใกล้แท่นบูชา และ​ถวายเครื่องบูชาบนนั้น 13 เขาเผาเครื่องเผาบูชา และเครื่องธัญบูชา​ของตนเทเครื่องดื่มบูชา และประพรมเลือด​ของเครื่องสันติบูชา​ลงบนแท่นบูชา 14 ส่วนแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์​ซึ่ง​อยู่​ต่อหน้าพระยาห์เวห์​เขาย้าย​จากหน้าพระนิเวศ​จากตำแหน่งระหว่างแท่นบูชาใหม่​ของ​เขา​กับพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​ไปตั้งไว้ทางด้านเหนือ​ของแท่นบูชา​ของ​เขา 15 กษัตริย์อาหัส​สั่งอุรียาห์ปุโรหิต​ว่า “บนแท่นบูชาใหญ่ จงเผาเครื่องเผาบูชาตอนเช้า เครื่องธัญบูชาตอนเย็น เครื่องเผาบูชา และเครื่องธัญบูชา​ของ​กษัตริย์พร้อม​กับเครื่องเผาบูชา​ของ​ประชาชน​ทั้งแผ่นดิน เครื่องธัญบูชา และเครื่องดื่มบูชา​ของ​พวกเขา จงประพรมเลือดทั้งหมด​ของเครื่องเผาบูชา และเลือดทั้งหมด​ของเครื่องบูชา​ลงบนนั้น ส่วนแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์​จะมีไว้​ให้ข้าใช้ทูล​ถาม” 16 อุรียาห์ปุโรหิต​ก็​ทำตามทุกสิ่ง​ที่​กษัตริย์อาหัสบัญชา

17 กษัตริย์อาหัสตัดแผงข้าง​ของฐาน​ออก ยกอ่างล้าง​ออก​จากฐานเหล่านั้น ยกอ่างใหญ่ทองสัมฤทธิ์​ที่เรียก​ว่า “ทะเล” ออก​จากวัวทองสัมฤทธิ์​ที่รองรับ​อยู่ และวางไว้บนพื้นหิน 18 เขารื้อทางเดินมีหลังคาสำหรับวันสะบาโต​ที่​พวกเขาสร้างไว้​ในพระนิเวศ และทาง​เข้าด้านนอก​ของ​กษัตริย์​ที่​ไป​ยังพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ เพราะ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย 19 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลอาหัส​ที่​เขากระทำนั้น​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 20 อาหัสล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้​กับบรรพบุรุษ​ของ​เขา​ในเมือง​ของดาวิด และเฮเซคียาห์​บุตร​ของ​เขา​ก็​ขึ้นครองราชย์แทน

17

1 ในปี​ที่สิบสองแห่งรัชกาลอาหัส​กษัตริย์แห่งยูดาห์ โฮเชยา​บุตรเอลาห์​เริ่มครองราชย์เหนืออิสราเอล​ที่สะ​มาเรีย​เป็นเวลาเก้าปี 2 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ แต่​ไม่เหมือนบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ที่​อยู่ก่อน​เขา 3 ชัล​มาเนเสอร์​กษัตริย์แห่งอัสซีเรียยกทัพ​มาโจมตี​เขา โฮเชยา​จึง​เป็นผู้รับใช้​ของ​เขา และ​ส่งเครื่องบรรณาการ​ให้​เขา 4 กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​พบ​ว่าโฮเชยาคบคิด​กบฏ เพราะ​เขา​ส่งผู้นำสาร​ไปหาโส กษัตริย์แห่งอียิปต์ และ​ไม่​ได้​ส่งเครื่องบรรณาการ​ให้​กษัตริย์แห่งอัสซีเรียเหมือนทุกปี กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​จึงจับ​เขา และขังไว้​ในคุก 5 แล้ว​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ก็ยกทัพ​ขึ้น​มาทั่ว​ทั้งแผ่นดิน​ขึ้น​ไป​ยังสะ​มาเรีย และปิดล้อมเมืองนั้นไว้สามปี 6 ในปี​ที่เก้าแห่งรัชกาลโฮเชยา กษัตริย์แห่งอัสซีเรียยึดสะ​มาเรีย​ได้ และกวาดต้อนคนอิสราเอล​ไปอัสซีเรีย​ให้​ไป​อยู่​ที่ฮาลาห์ ริมฮาโบร์ แม่น้ำแห่งโกซาน และ​ในเมืองต่างๆ​ของชาวมีเดีย

7 เหตุการณ์นี้​เกิด​ขึ้น เพราะลูกหลานอิสราเอลทำบาป​ต่อพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวกเขาผู้ทรง​นำ​พวกเขา​ขึ้น​มา​จากแผ่นดินอียิปต์​ให้พ้น​จากอำนาจ​ของฟาโรห์​กษัตริย์แห่งอียิปต์ และ​พวกเขายำเกรงพระอื่น 8 พวกเขาดำเนินตามกฎเกณฑ์​ของบรรดาประชาชาติ​ที่พระยาห์เวห์​ทรงขับไล่​ไป​ให้พ้นหน้าลูกหลานอิสราเอล และตามกฎเกณฑ์​ที่บรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอลตั้ง​ขึ้น 9 ลูกหลานอิสราเอลแอบ​ทำสิ่ง​ที่​ไม่ถูก​ต้อง​ต่อพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวกเขา และสร้างสถานบูชาบน​ที่สูงสำหรับตน​ในทุกเมือง ตั้งแต่หอคอย​ของคนเฝ้ายาม​ไปจนถึงเมือง​ที่มีป้อมปราการ 10 พวกเขาตั้งเสาต่างๆ และเสาอาเชราห์สำหรับตนบนเนิน​เขาสูงทุกแห่ง และใต้ต้นไม้เขียวสดทุกต้น 11 พวกเขาเผาเครื่องหอมบนสถานบูชาบน​ที่สูงทั้งหมดเหมือน​ที่บรรดาประชาชาติ​ซึ่งพระยาห์เวห์​ทรงกวาดต้อน​ไป​ให้พ้นหน้า​พวกเขาเคย​ทำ พวกเขา​ทำสิ่งชั่วร้าย​เพื่อยั่วยุพระยาห์เวห์​ให้กริ้ว 12 พวกเขา​รับใช้รูปเคารพ​ทั้ง​ที่พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกเจ้าอย่า​ทำสิ่งนี้” 13 พระยาห์เวห์​ทรงเตือนอิสราเอล และยูดาห์​ผ่านผู้เผยพระวจนะ และผู้ทำนายทุกคน​ว่า “จงหัน​กลับ​จากทางชั่ว​ของ​พวกเจ้า และรักษาบัญญัติ และกฎเกณฑ์​ของ​เราตามธรรมบัญญัติทั้งหมด​ที่​เรา​ได้บัญชา​แก่บรรพบุรุษ​ของ​พวกเจ้า และ​ส่งมายัง​พวกเจ้า​ผ่านบรรดาผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้​ของ​เรา” 14 แต่​พวกเขา​ไม่ยอมฟัง กลับดื้อรั้นเหมือนบรรพบุรุษ​ของตน​ที่​ไม่เชื่อ​ในพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวกเขา 15 พวกเขาปฏิเสธกฎเกณฑ์​ของพระองค์ พันธสัญญา​ที่พระองค์​ทำ​กับบรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา และคำเตือน​ที่พระองค์​ให้​แก่​พวกเขา พวกเขา​ติดตามสิ่งไร้ค่า และกลาย​เป็นคนไร้ค่า แล้ว​ติดตามประชาชาติรอบข้าง​ทั้ง​ที่พระยาห์เวห์​ทรงบัญชา​พวกเขา​ไม่​ให้​ทำเหมือนคนเหล่านั้น 16 พวกเขาละทิ้งบัญญัติทั้งหมด​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวกเขา หล่อรูปเคารพสำหรับตน​คือลูกวัวสองตัว สร้างเสาอาเชราห์ กราบไหว้ดวงดาว​ทั้งท้องฟ้า และ​รับใช้บาอัล 17 พวกเขา​ให้​บุตรชาย และ​บุตรหญิง​ผ่านไฟ ใช้การทำนาย และเวทมนตร์ และยอมตน​เป็นทาส​เพื่อ​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์​เพื่อยั่วยุพระองค์​ให้กริ้ว 18 เพราะฉะนั้นพระยาห์เวห์​ทรงกริ้วอิสราเอลอย่างยิ่ง และ​ทรงกำจัด​พวกเขา​ออก​ไป​จากสายตา​ของพระองค์​ไม่เหลือผู้ใดนอกจากเผ่ายูดาห์เท่านั้น

19 แม้แต่ยูดาห์​ก็​ไม่รักษาบัญญัติ​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวกเขา แต่ดำเนินตามกฎเกณฑ์​ของอิสราเอล​ที่​พวกเขาตั้ง​ขึ้น 20 พระยาห์เวห์​ทรงปฏิเสธเชื้อสายทั้งหมด​ของอิสราเอล ทรงทำให้​พวกเขาทุกข์ยาก และมอบ​พวกเขาไว้​ในอำนาจ​ของ​พวกปล้นสะดมจนพระองค์​ทรงขับ​พวกเขา​ออก​ไป​จากสายตา​ของพระองค์ 21 พระองค์​ทรงแยกอิสราเอล​ออก​จากราชวงศ์ดาวิด พวกเขาตั้งเยโรโบอัม​บุตรเนบัท​เป็น​กษัตริย์ เยโรโบอัมทำให้อิสราเอลหันเห​จากการ​ติดตามพระยาห์เวห์ และทำให้​พวกเขาทำบาปใหญ่หลวง 22 ลูกหลานอิสราเอลดำเนินตามบาป​ทั้งหมด​ที่เยโรโบอัม​ทำ และ​ไม่ละ​จากบาปเหล่านั้น 23 จนพระยาห์เวห์​ทรงกำจัดอิสราเอล​ออก​ไป​จากสายตา​ของพระองค์ตาม​ที่พระองค์​ตรัส​ผ่านผู้รับใช้​ของพระองค์​คือบรรดาผู้เผยพระวจนะ ดังนั้นอิสราเอล​จึงถูกกวาดต้อน​ออก​จากแผ่นดิน​ของตน​ไป​ยังอัสซีเรียจนถึงทุกวันนี้

24 กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​นำคน​จากบาบิโลน คูธาห์ อัฟวา ฮามัท และเสฟารวาอิม​มาไว้​ในเมืองต่างๆ​ของสะ​มาเรียแทนลูกหลานอิสราเอล คนเหล่านั้น​เข้าครอบครองสะ​มาเรีย และอาศัย​อยู่​ในเมืองต่างๆ​ของแคว้นนั้น 25 ในช่วงแรก​ที่​พวกเขา​เข้า​มาอาศัย​อยู่​ที่นั่น พวกเขา​ไม่ยำเกรงพระยาห์เวห์ ดังนั้นพระยาห์เวห์​จึง​ส่งสิงโต​เข้า​มาท่ามกลาง​พวกเขา และสิงโตฆ่า​พวกเขาบางคน 26 พวกเขา​จึงทูล​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ว่า “ประชาชาติ​ที่​ท่านกวาดต้อน​มา และ​ให้​อยู่​ในเมืองต่างๆ​ของสะ​มาเรีย ไม่รู้จักกฎ​ของพระแห่งแผ่นดินนั้น พระแห่งแผ่นดินนั้น​จึง​ส่งสิงโต​มาท่ามกลาง​พวกเขา และดูสิ สิงโตกำลังฆ่า​พวกเขา เพราะ​พวกเขาไม่รู้จักกฎ​ของพระแห่งแผ่นดินนั้น”

27 กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​จึงบัญชา​ว่า “จงพาปุโรหิตคนหนึ่ง​ที่​พวกเจ้ากวาดต้อน​มา​จาก​ที่นั่น​กลับ​ไป​ให้​เขา* ไปอาศัย​อยู่​ที่นั่น และ​ให้​เขาสอน​พวกเขา​ถึงกฎ​ของพระแห่งแผ่นดินนั้น”

28 ปุโรหิตคนหนึ่ง​ที่​พวกเขากวาดต้อน​มา​จากสะ​มาเรีย​จึง​กลับ​มาอาศัย​อยู่​ที่เบธเอล และสอน​พวกเขา​ว่าควรยำเกรงพระยาห์เวห์อย่างไร

29 แต่ละประชาชาติ​ยังสร้างพระ​ของตนเอง และ​นำ​ไปตั้งไว้​ในวิหาร​ของสถานบูชาบน​ที่สูง​ที่ชาวสะ​มาเรียสร้างไว้ แต่ละประชาชาติ​ทำเช่นนี้​ในเมือง​ที่ตนอาศัย​อยู่ 30 คนบาบิโลนสร้างสุคโคทเบโนท คนคูธสร้างเนอร์กัล และคนฮามัทสร้างอาชิ​มา 31 ชาวอัฟวาสร้างนิบฮัส และทาร์ทัก ส่วนชาวเสฟารวาอิมเผาลูกหลาน​ของตน​ในไฟ​ถวายแด่อัดรัมเมเลค และอานัมเมเลค พระ​ของเสฟารวาอิม 32 พวกเขายำเกรงพระยาห์เวห์ แต่​ก็ตั้งคน​จากท่ามกลาง​พวกเขาเอง​เป็นปุโรหิตประจำสถานบูชาบน​ที่สูง​เพื่อ​ถวายเครื่องบูชา​ให้​พวกเขา​ในวิหาร​ของสถานบูชาบน​ที่สูง 33 พวกเขายำเกรงพระยาห์เวห์ และ​ในเวลาเดียวกัน​ก็​รับใช้พระ​ของตนเองตามแบบ​ของประชาชาติ​ที่​พวกเขาถูกกวาดต้อน​มา 34 จนถึงทุกวันนี้ พวกเขา​ยัง​ทำตามแบบเดิม พวกเขา​ไม่ยำเกรงพระยาห์เวห์ และ​ไม่​ทำตามกฎเกณฑ์ ข้อกำหนด ธรรมบัญญัติ หรือพระบัญชา​ที่พระยาห์เวห์​ทรงบัญชาลูกหลาน​ของยาโคบผู้ที่พระองค์​ทรงตั้งชื่อ​ว่าอิสราเอล 35 พระยาห์เวห์​ทรง​ทำพันธสัญญา​กับ​พวกเขา และบัญชา​ว่า “พวกเจ้าอย่ายำเกรงพระอื่น อย่ากราบ​ลง​ต่อหน้าพระเหล่านั้น อย่า​รับใช้​หรือ​ถวายเครื่องบูชา​แก่พระเหล่านั้น 36 แต่​พวกเจ้าจงยำเกรงพระยาห์เวห์ผู้ทรง​นำ​พวกเจ้า​ขึ้น​จากแผ่นดินอียิปต์ด้วยฤทธานุภาพยิ่งใหญ่ และด้วยพระกร​ที่เหยียด​ออก พวกเจ้าจงกราบ​ลง​ต่อหน้าพระองค์ และ​ถวายเครื่องบูชาแด่พระองค์ 37 พวกเจ้า​ต้องระมัดระวัง​ทำตามกฎเกณฑ์ ข้อกำหนด ธรรมบัญญัติ และพระบัญชา​ซึ่งพระองค์​ทรงเขียนไว้สำหรับ​พวกเจ้าตลอด​ไป พวกเจ้าอย่ายำเกรงพระอื่น 38 พวกเจ้าอย่าลืมพันธสัญญา​ที่​เรา​ทำ​กับ​พวกเจ้า และอย่ายำเกรงพระอื่น 39 แต่จงยำเกรงพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวกเจ้า และพระองค์​จะ​ทรงช่วย​พวกเจ้า​ให้พ้น​จากอำนาจ​ของศัตรูทั้งหมด”

40 แต่​พวกเขา​ไม่ยอมฟัง และ​ยัง​ทำตามแบบเดิม 41 ประชาชาติเหล่านี้​จึงยำเกรงพระยาห์เวห์ และ​ในเวลาเดียวกัน​ก็​รับใช้รูปแกะสลัก​ของตน ลูกหลาน​ของ​พวกเขา​ก็​ทำเช่นเดียวกัน และลูกหลาน​ของลูกหลาน​ก็เช่นกัน พวกเขา​ทำตาม​ที่บรรพบุรุษ​ทำจนถึงทุกวันนี้

18

1 ในปี​ที่สามแห่งรัชกาลโฮเชยา​บุตรเอลาห์​กษัตริย์แห่งอิสราเอล เฮเซคียาห์​บุตรอาหัส​กษัตริย์แห่งยูดาห์​เริ่มครองราชย์ 2 เขามีอายุยี่สิบห้าปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และครองราชย์​ในเยรูซาเล็มยี่สิบเก้าปี มารดา​ของ​เขาชื่ออาบี​เป็น​บุตรสาว​ของเศคาริยาห์ 3 เขา​ทำสิ่ง​ที่ถูก​ต้อง​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ตามทุกอย่าง​ที่ดาวิดบรรพบุรุษ​ของ​เขา​ได้​ทำ 4 เขารื้อสถานบูชาบน​ที่สูงทุบเสาต่างๆ และโค่นเสาอาเชราห์ เขา​ยังทุบงูทองสัมฤทธิ์​ที่โมเสส​ทำไว้จนแตก เพราะ​ในสมัยนั้นชาวอิสราเอลเผาเครื่องหอม​ถวายงูนั้น เขาเรียกมัน​ว่าเนหุชทาน 5 เขาวางใจ​ในพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล จนไม่มีใครเหมือน​เขา​ในบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์ ไม่​ว่า​จะ​เป็นผู้ครองราชย์ก่อน​หรือหลัง​เขา 6 เพราะ​เขายึดมั่น​ในพระยาห์เวห์ ไม่หัน​ไป​จากการ​ติดตามพระองค์ แต่รักษาบัญญัติ​ที่พระยาห์เวห์​ทรงบัญชาโมเสส 7 พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​เขา ไม่​ว่า​เขา​ไปที่ไหน​ก็ประสบความสำเร็จ เขา​กบฏ​ต่อ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย และ​ไม่ยอมรับใช้​กษัตริย์นั้น 8 เขาโจมตีชาวฟีลิสเตีย​ไปจนถึงกาซา และเขตแดน​ของเมืองตั้งแต่หอคอยยาม​ไปจนถึงเมือง​ที่มีป้อม

9 ในปี​ที่สี่แห่งรัชกาล​กษัตริย์เฮเซคียาห์​ซึ่ง​เป็นปี​ที่เจ็ดแห่งรัชกาลโฮเชยา​บุตรเอลาห์​กษัตริย์แห่งอิสราเอล ชัล​มาเนเสอร์​กษัตริย์แห่งอัสซีเรียยกทัพ​มาโจมตีสะ​มาเรีย และล้อมเมือง 10 เมื่อครบสามปี พวกเขายึดเมือง​ได้ สะ​มาเรียถูกยึด​ในปี​ที่หกแห่งรัชกาลเฮเซคียาห์​ซึ่ง​เป็นปี​ที่เก้าแห่งรัชกาลโฮเชยา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล 11 กษัตริย์แห่งอัสซีเรียกวาดต้อนชาวอิสราเอล​ไป​ยังอัสซีเรีย และ​ให้​พวกเขา​อยู่​ที่ฮาลาห์ ริมฮาโบร์ แม่น้ำแห่งโกซาน และ​ในเมืองต่างๆ​ของชาวมีเดีย 12 เพราะ​พวกเขา​ไม่เชื่อฟังเสียง​ของพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวกเขา แต่ละเมิดพันธสัญญา​ของพระองค์​คือทุกสิ่ง​ที่โมเสสผู้รับใช้​ของพระยาห์เวห์​ได้บัญชา พวกเขา​ไม่ยอมฟัง​หรือปฏิบัติตาม

13 ในปี​ที่สิบสี่แห่งรัชกาล​กษัตริย์เฮเซคียาห์ เซนนาเคอริบกษัตริย์แห่งอัสซีเรียยกทัพ​มาโจมตีเมือง​ที่มีป้อมทั้งหมด​ของยูดาห์ และยึดเมืองเหล่านั้น 14 เฮเซคียาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ส่งข่าว​ไป​ยัง​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ที่ลาคีชว่า “ข้า​ทำผิด​ต่อ​ท่าน​แล้ว ขอถอนทัพ​ไป​จากข้า สิ่งใด​ที่​ท่านกำหนด​ให้ข้า ข้า​จะ​รับไว้” กษัตริย์แห่งอัสซีเรียกำหนด​ให้เฮเซคียาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์จ่ายเงินสามร้อยตะลันต์ และทองคำสามสิบตะลันต์* 15 เฮเซคียาห์มอบเงินทั้งหมด​ที่​พบ​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ และ​ในคลังพระราชวัง​ให้​เขา 16 เวลานั้นเฮเซคียาห์ตัดทองคำ​ออก​จากประตูพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ และ​จากเสา​ที่เฮเซคียาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ได้หุ้มทองไว้ แล้วมอบ​ให้​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย

17 กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ส่งทาร์ทาน รับสารีส และ​รับชาเคห์​จากลาคีชพร้อมกองทัพใหญ่​ไปหา​กษัตริย์เฮเซคียาห์​ที่เยรูซาเล็ม พวกเขายกทัพ​ขึ้น​มา​ถึงเยรูซาเล็ม และ​เมื่อ​มา​ถึง​ก็ยืน​อยู่ข้างท่อ​ส่งน้ำ​ของสระบน​ซึ่ง​อยู่ริมถนนไปทุ่งช่างซักผ้า 18 เมื่อ​พวกเขาร้องเรียก​กษัตริย์ เอลียาคิม​บุตรฮิลคียาห์ผู้ดูแลราชสำนัก เชบนา อาลักษณ์ และโยอาห์​บุตรอาสาฟ​เจ้าหน้าที่บันทึกเหตุการณ์ ก็​ออก​มา​พบ​พวกเขา 19 รับชาเคห์พูด​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ไป​บอกเฮเซคียาห์​ว่า ‘กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่​คือ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ตรัสดังนี้“เจ้าอาศัยความมั่นใจอะไร​อยู่ 20 เจ้าพูด​ว่า ‘เรามียุทธวิธี และกำลังสำหรับ​ทำสงคราม’ แต่นั่น​เป็นเพียงคำพูดโอ้อวด​ที่ไร้ผล บัดนี้​เจ้าวางใจใคร​จึงกล้า​กบฏ​ต่อข้า 21 ดูสิ​เจ้ากำลังวางใจอียิปต์​ซึ่ง​เป็นเหมือนไม้เท้าอ้อ​ที่ช้ำ ถ้าใครพิงมัน มัน​จะแทง​เข้ามือ​เขา ฟาโรห์​กษัตริย์แห่งอียิปต์​ก็​เป็นเช่นนี้​ต่อทุกคน​ที่วางใจ​เขา 22 แต่​ถ้า​พวกเจ้า​บอกข้า​ว่า ‘เราวางใจพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​เรา’ พระองค์ไม่ใช่​หรือ​ที่สถานบูชาบน​ที่สูง และแท่นบูชา​ของพระองค์ถูกเฮเซคียาห์รื้อ​ออก​แล้ว​เขา​สั่งยูดาห์ และเยรูซาเล็ม​ว่า ‘พวกเจ้า​ต้อง​นมัสการ​ที่หน้าแท่นบูชานี้​ในเยรูซาเล็ม’ 23 บัดนี้ลอง​ทำข้อตกลง​กับ​เจ้านาย​ของข้า​คือ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย ข้า​จะ​ให้ม้า​แก่​เจ้าสองพันตัว​ถ้าฝ่าย​เจ้าหาคนขี่ม้าเหล่านั้น​ได้ 24 แล้ว​เจ้า​จะต้านทานผู้บัญชาการเพียงคนเดียวแม้แต่คน​ที่ต่ำต้อยที่สุด​ในหมู่ข้า​รับใช้​ของ​เจ้านายข้า​ได้อย่างไร​ใน​เมื่อ​เจ้าวางใจอียิปต์เรื่องรถศึก และทหารม้า 25 ข้ายกทัพ​มาทำลาย​ที่แห่งนี้​โดยปราศจากพระยาห์เวห์​หรือ? พระยาห์เวห์​ตรัส​กับข้า​ว่า ‘จงยกทัพ​ขึ้น​ไปโจมตีแผ่นดินนี้ และทำลายมัน’ ” ’ ”

26 แล้วเอลียาคิม​บุตรฮิลคียาห์ เชบนา และโยอาห์พูด​กับ​รับชาเคห์​ว่า “กรุณาพูด​กับ​พวกผู้รับใช้​ของ​ท่าน​เป็นภาษาซีเรียเถิด เพราะ​พวกเราเข้าใจ อย่าพูด​กับ​เรา​เป็นภาษา​ของชาวยิว​ให้​ประชาชน​ที่​อยู่บนกำแพงได้ยิน”

27 แต่​รับชาเคห์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เจ้านาย​ของข้า​ส่งข้า​มาพูดถ้อยคำเหล่านี้​กับ​เจ้านาย​ของ​พวกเจ้า และ​กับ​พวกเจ้าเท่านั้น​หรือ? เขา​ไม่​ได้​ส่งข้า​มาพูด​กับคน​ที่นั่ง​อยู่บนกำแพงด้วย​หรือ? คนเหล่านั้น​จะ​ต้องกินอุจจาระ​ของตนเอง และดื่มปัสสาวะ​ของตนเองพร้อม​กับ​พวกเจ้า”

28 แล้ว​รับชาเคห์ยืน​ขึ้นร้องเสียงดัง​เป็นภาษา​ของชาวยิว​ว่า “จงฟังพระดำรัส​ของ​กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่​คือ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย 29 กษัตริย์​ตรัส​ว่า ‘อย่า​ให้เฮเซคียาห์หลอก​พวกเจ้า เพราะ​เขา​ไม่สามารถช่วย​พวกเจ้า​ให้พ้น​จากอำนาจ​ของ​เขา​ได้ 30 อย่า​ให้เฮเซคียาห์ทำให้​พวกเจ้าวางใจพระยาห์เวห์​โดยพูด​ว่า “พระยาห์เวห์​จะช่วย​เราอย่างแน่นอน และเมืองนี้​จะ​ไม่ถูกมอบไว้​ในอำนาจ​ของ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย” 31 อย่าฟังเฮเซคียาห์’ เพราะ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ตรัส​ว่า ‘จงขอสงบศึก​กับข้า และ​ออก​มาหาข้า แล้ว​พวกเจ้าทุกคน​จะ​ได้กินผล​จากเถาองุ่น​ของตน และ​จากต้นมะเดื่อ​ของตน และดื่มน้ำ​จากบ่อเก็บน้ำ​ของตน 32 จนกว่าข้า​จะ​มาพา​พวกเจ้า​ไป​ยังแผ่นดิน​ที่เหมือนแผ่นดิน​ของ​พวกเจ้า เป็นแผ่นดิน​ที่มีธัญพืช และเหล้าองุ่นใหม่ มีขนมปัง และสวนองุ่น มีต้นมะกอก และน้ำผึ้ง​เพื่อ​พวกเจ้า​จะมีชีวิต​ไม่​ตาย อย่าฟังเฮเซคียาห์​เมื่อ​เขาชักชวน​พวกเจ้า​ว่า “พระยาห์เวห์​จะช่วย​เรา” 33 มีเทพเจ้า​ของชนชาติใดเคยช่วยแผ่นดิน​ของตน​ให้พ้น​จากอำนาจ​ของ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรียบ้าง 34 เทพเจ้า​ของฮามัท และอารปัด​อยู่ที่ไหน เทพเจ้า​ของเสฟารวาอิม เฮนา และอิฟวาห์​อยู่ที่ไหน พวกเขาช่วยสะ​มาเรีย​ให้พ้น​จากอำนาจ​ของข้า​ได้​หรือ 35 ในบรรดาเทพเจ้าทั้งหมด​ของประเทศเหล่านี้มีองค์ใดช่วยประเทศ​ของตน​ให้พ้น​จากอำนาจ​ของข้า​ได้ แล้วพระยาห์เวห์​จะช่วยเยรูซาเล็ม​ให้พ้น​จากอำนาจ​ของข้า​ได้อย่างไร’ ”

36 แต่​ประชาชนนิ่งเงียบ ไม่​ตอบ​เขาแม้แต่คำเดียว เพราะ​กษัตริย์มีรับสั่ง​ว่า “อย่า​ตอบ​เขา” 37 แล้วเอลียาคิม​บุตรฮิลคียาห์ผู้ดูแลราชสำนัก เชบนา อาลักษณ์ และโยอาห์​บุตรอาสาฟ​เจ้าหน้าที่บันทึกเหตุการณ์ เข้าไปหาเฮเซคียาห์​โดยฉีกเสื้อผ้า​ของตน และเล่าถ้อยคำ​ของ​รับชาเคห์​ให้​เขาฟัง

19

1 เมื่อ​กษัตริย์เฮเซคียาห์ได้ยินเรื่องนั้น​ก็ฉีกเสื้อผ้า​ของตน เอาผ้ากระสอบคลุมตัว และเข้าไป​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 2 เขา​ส่งเอลียาคิมผู้ดูแลราชสำนัก เชบนา อาลักษณ์ และบรรดาผู้อาวุโส​ในหมู่ปุโรหิต​ซึ่งต่าง​ก็คลุมตัวด้วยผ้ากระสอบ​ไปหาอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ​บุตรอาโมส 3 พวกเขาพูด​กับอิสยาห์​ว่า “เฮเซคียาห์พูดดังนี้‘วันนี้​เป็นวันแห่งความทุกข์ การตำหนิ และการถูกปฏิเสธ ทารก​ถึงเวลาคลอด​แล้ว แต่มารดาไม่มีแรงเบ่งคลอด 4 บางทีพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​ท่านอาจ​ทรงได้ยินถ้อยคำทั้งหมด​ของ​รับชาเคห์ผู้ซึ่ง​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​เจ้านาย​ของ​เขา​ส่ง​มาท้าทายพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ และอาจ​ทรงตำหนิถ้อยคำ​ที่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​ท่าน​ทรงได้ยิน ดังนั้นขอ​ท่านอธิษฐานเผื่อคน​ที่เหลือ​อยู่ด้วย’ ”

5 บรรดาผู้รับใช้​ของ​กษัตริย์เฮเซคียาห์​จึง​มาหาอิสยาห์ 6 อิสยาห์พูด​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​บอก​เจ้านาย​ของ​พวกท่านดังนี้ ‘พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “อย่ากลัวถ้อยคำ​ที่​เจ้าได้ยิน​ซึ่ง​พวกผู้รับใช้​ของ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรียใช้หมิ่นประมาท​เรา 7 ดูสิ เรา​จะดลใจ​เขา เขา​จะได้ยินข่าว แล้วกลับ​ไป​ยังแผ่นดิน​ของตน และ​เรา​จะทำให้​เขาล้ม​ลงด้วยดาบ​ในแผ่นดิน​ของตน” ’ ”

8 รับชาเคห์​จึง​กลับ​ไป และ​พบ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรียกำลัง​ทำสงคราม​กับลิบนาห์ เพราะ​เขาได้ยิน​ว่า​กษัตริย์​ออก​จากลาคีช​แล้ว 9 เมื่อ​กษัตริย์ได้ยินข่าวเกี่ยว​กับทิรหาคาห์​กษัตริย์แห่งเอธิโอเปีย​ว่า “ดูสิ​เขายกทัพ​ออก​มาสู้​กับ​ท่าน” กษัตริย์​ก็​ส่งผู้นำสาร​ไปหาเฮเซคียาห์อีกครั้ง​ว่า 10 “จง​บอกเฮเซคียาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์ดังนี้ ‘อย่า​ให้พระเจ้า​ของ​เจ้า​ที่​เจ้าวางใจหลอก​เจ้า​ว่าเยรูซาเล็ม​จะ​ไม่ถูกมอบไว้​ในอำนาจ​ของ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย 11 ดูสิ​เจ้าได้ยิน​แล้ว​ว่าบรรดา​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ทำอะไร​กับแผ่นดิน​ทั้งปวง​คือทำลาย​พวกเขาจนหมด​สิ้น แล้ว​เจ้า​จะรอดพ้น​หรือ 12 เทพเจ้า​ของชนชาติ​ที่บรรพบุรุษ​ของข้าทำลาย​คือโกซาน ฮาราน เรเซฟ และลูกหลาน​ของเอเดน​ที่​อยู่​ในเทลอัสซาร์ช่วย​พวกเขา​ได้​หรือ 13 กษัตริย์แห่งฮามัทอยู่ที่ไหน กษัตริย์แห่งอารปัด และ​กษัตริย์แห่งเมืองเสฟารวาอิม เฮนา และอิฟวาห์​อยู่ที่ไหน’ ”

14 เฮเซคียาห์​รับจดหมาย​จากมือ​ของผู้นำสาร และอ่าน​แล้ว เฮเซคียาห์​ก็​ขึ้น​ไป​ยังพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ และคลี่จดหมายนั้น​ออก​ต่อหน้าพระยาห์เวห์ 15 เฮเซคียาห์อธิษฐาน​ต่อหน้าพระยาห์เวห์​ว่า “ข้า​แต่พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลผู้ประทับเหนือเครูบ พระองค์​ทรง​เป็นพระเจ้า​แต่เพียงพระองค์เดียวเหนืออาณาจักร​ทั้งปวงบนแผ่นดินโลก พระองค์​ทรงสร้างฟ้า และแผ่นดิน 16 ข้า​แต่พระยาห์เวห์โปรดเงี่ยหูฟังโปรดลืมตาดู และโปรดฟังถ้อยคำ​ของเซนนาเคอริบที่​เขา​ส่ง​มาท้าทายพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ 17 ข้า​แต่พระยาห์เวห์​เป็นความจริง​ที่บรรดา​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ได้ทำลายชนชาติต่างๆ และแผ่นดิน​ของ​พวกเขา 18 และ​ได้โยนเทพเจ้า​ของ​พวกเขา​ลง​ในไฟ เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่ใช่พระเจ้า แต่​เป็นผลงาน​จากมือมนุษย์​คือไม้ และหิน พวกเขา​จึงทำลายมัน​ได้ 19 บัดนี้ข้า​แต่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวกเราขอโปรดช่วย​พวกเรา​ให้พ้น​จากอำนาจ​ของ​เขา​เพื่ออาณาจักร​ทั้งปวงบนแผ่นดินโลก​จะ​ได้รู้​ว่าพระองค์พระยาห์เวห์​ทรง​เป็นพระเจ้า​แต่ผู้เดียว”

20 แล้วอิสยาห์​บุตรอาโมส​ส่งข่าว​ไป​ยังเฮเซคียาห์​ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ตรัส​ว่า ‘เรื่อง​ที่​เจ้าอธิษฐาน​ต่อ​เราเกี่ยว​กับเซนนาเคอริบกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย เราได้ยิน​แล้ว 21 นี่​คือพระดำรัส​ที่พระยาห์เวห์​ตรัสเกี่ยว​กับ​เขา​ว่า “ธิดาพรหมจารีแห่งศิโยน ดูหมิ่น และเยาะเย้ย​เจ้า ธิดาแห่งเยรูซาเล็มส่ายศีรษะเยาะเย้ย​เจ้า 22 เจ้าท้าทาย และหมิ่นประมาทใคร? เจ้า​ขึ้นเสียงใส่ใคร และเงยหน้ามองอย่างหยิ่งผยอง​ต่อใคร? ก็​ต่อองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล 23 เจ้าใช้ผู้นำสาร​ของ​เจ้าท้าทายองค์เจ้า และพูด​ว่า ‘ด้วยรถศึกจำนวนมาก​ของข้า ข้า​ขึ้น​ไป​ถึงยอดภูเขา​ถึงส่วนลึกที่สุด​ของเลบานอน ข้า​จะโค่นต้นซีดาร์สูง และต้นไซเปรสชั้นดี​ของมัน ข้า​จะเข้าไปถึงที่พักอันไกลที่สุด​ของมัน​ถึงป่าแห่งทุ่งอุดมสมบูรณ์​ของมัน 24 ข้าขุดบ่อ และดื่มน้ำ​ในดินแดนต่างถิ่น และข้า​จะทำให้แม่น้ำทั้งหมด​ของอียิปต์แห้งด้วยฝ่าเท้า​ของข้า’ 25 เจ้า​ไม่เคยได้ยิน​หรือ​ว่า​เรากำหนดเรื่องนี้ไว้นาน​แล้ว และวางรูปแบบไว้​แต่โบราณกาล บัดนี้​เราทำให้มัน​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​เจ้าทำลายเมือง​ที่มีป้อมจนกลายเป็นกองซากปรักหักพัง 26 เพราะฉะนั้นชาวเมืองเหล่านั้น​จึงมีกำลังน้อย พวกเขาหวาดกลัว และสับสน พวกเขา​เป็นเหมือนหญ้า​ในทุ่งเหมือนพืชเขียวเหมือนหญ้าบนหลังคา และเหมือนธัญพืช​ที่เหี่ยวแห้งก่อน​จะโตเต็ม​ที่ 27 แต่​เรารู้การนั่ง​ลง​ของ​เจ้า การ​ออก​ไป​และ​กลับ​มา​ของ​เจ้า และความเดือดดาล​ของ​เจ้า​ต่อ​เรา 28 เพราะ​เจ้าเดือดดาล​ต่อ​เรา และความหยิ่งยโส​ของ​เจ้า​ขึ้น​มา​ถึงหู​เรา ดังนั้น​เรา​จะเอาขอเกี่ยวจมูก​ของ​เจ้า และบังเหียนใส่ริมฝีปาก​ของ​เจ้า​แล้ว​เรา​จะพา​เจ้า​กลับ​ไปทางเดิม​ที่​เจ้า​มา”

29 “นี่​จะ​เป็นหมายสำคัญสำหรับ​เจ้า ปีนี้​พวกเจ้า​จะกินสิ่ง​ที่งอก​ขึ้นเอง ปี​ที่สอง​จะกินสิ่ง​ที่งอก​ต่อ​จากนั้น และ​ในปี​ที่สามจงหว่าน และเก็บเกี่ยวปลูกสวนองุ่น และกินผล​ของมัน 30 คน​ที่เหลือรอด​จากวงศ์ยูดาห์​จะหยั่งราก​ลงข้างล่างอีกครั้ง และ​ออกผลข้างบน 31 เพราะคน​ที่เหลือ​จะ​ออก​มา​จากเยรูซาเล็ม และคน​ที่รอดพ้น​จะ​ออก​มา​จากภู​เขาศิโยน ความมุ่งมั่นแรงกล้า​ของพระยาห์เวห์​จะทำให้สิ่งนี้สำเร็จ

32 “ดังนั้นพระยาห์เวห์​ตรัสเกี่ยว​กับ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ว่า ‘เขา​จะ​ไม่​เข้า​มา​ในเมืองนี้ และ​จะ​ไม่ยิงลูกธนู​เข้า​มา​ที่นี่ เขา​จะ​ไม่​เข้า​มาประชิดเมืองพร้อมโล่ และ​จะ​ไม่สร้างเนินล้อมเมือง 33 เขา​มาทางไหน​ก็​จะ​กลับ​ไปทางนั้น และ​จะ​ไม่​เข้า​มา​ในเมืองนี้’ พระยาห์เวห์​ตรัส 34 ‘เพราะ​เรา​จะป้องกันเมืองนี้​เพื่อช่วยเมืองนี้​ให้รอด เพราะ​เห็น​แก่ตัว​เราเอง และ​เพราะ​เห็น​แก่ดาวิดผู้รับใช้​ของ​เรา’ ”

35 คืนนั้นทูตสวรรค์​ของพระยาห์เวห์​ออก​ไป และสังหารคนหนึ่งแสนแปดหมื่นห้าพันคนในค่าย​ของชาวอัสซีเรีย เมื่อผู้คนตื่น​ขึ้น​แต่เช้า ดูสิคนเหล่านั้นกลาย​เป็นศพทั้งหมด 36 เซนนาเคอริบกษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​จึงถอนทัพ​กลับ​ไป และอาศัย​อยู่​ที่นีนะเวห์ 37 ขณะ​ที่​เขากำลัง​นมัสการ​ในวิหาร​ของนิสโรคเทพเจ้า​ของ​เขา อัดรัมเมเลค และชาเรเซอร์​ก็ฟัน​เขาด้วยดาบ​แล้วหนี​ไป​ยังแผ่นดินอารารัต เอสารฮัดโดน​บุตร​ของ​เขา​ขึ้นครองราชย์แทน

20

1 ในวันเหล่านั้นเฮเซคียาห์ป่วยหนักใกล้​ตาย อิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ​บุตรอาโมสมาหา​เขา และพูด​ว่า “พระยาห์เวห์​ตรัสดังนี้‘จงจัดการเรื่อง​ในบ้าน​ของ​เจ้า​ให้เรียบร้อย เพราะ​เจ้า​จะ​ตาย และ​จะไม่มีชีวิต​อยู่’ ”

2 แล้ว​เขาหันหน้า​เข้ากำแพง และอธิษฐาน​ต่อพระยาห์เวห์​ว่า 3 “ข้า​แต่พระยาห์เวห์ขอ​ทรงระลึก​ว่าข้า​ได้ดำเนิน​ต่อหน้าพระองค์ด้วยความซื่อสัตย์ และด้วยใจ​ที่ซื่อตรงอย่างเต็ม​ที่ และ​ได้​ทำสิ่ง​ที่ดี​ในสายพระเนตร​ของพระองค์” แล้วเฮเซคียาห์​ก็ร้องไห้อย่างขมขื่น

4 ก่อน​ที่อิสยาห์​จะ​ออกพ้นใจกลางเมือง พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ก็​มา​ถึง​เขา​ว่า 5 “จง​กลับ​ไป​บอกเฮเซคียาห์ผู้นำประชากร​ของ​เรา​ว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของดาวิดบรรพบุรุษ​ของ​เจ้า​ตรัสดังนี้“เราได้ยินคำอธิษฐาน​ของ​เจ้า​แล้ว เรา​เห็นน้ำตา​ของ​เจ้า​แล้ว ดูสิ​เรา​จะรักษา​เจ้า ในวัน​ที่สาม​เจ้า​จะ​ขึ้น​ไป​ยังพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 6 เรา​จะเพิ่มอายุ​ให้​เจ้าอีกสิบห้าปี เรา​จะช่วย​เจ้า และเมืองนี้​ให้พ้น​จากอำนาจ​ของ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย และ​เรา​จะป้องกันเมืองนี้ เพราะ​เห็น​แก่ตัว​เราเอง และ​เพราะ​เห็น​แก่ดาวิดผู้รับใช้​ของ​เรา” ’ ”

7 อิสยาห์พูด​ว่า “จงเอาก้อนมะเดื่ออัด​มา”

พวกเขา​จึงเอา​มาวางบนฝี แล้วเฮเซคียาห์​ก็หาย

8 เฮเซคียาห์​ถามอิสยาห์​ว่า “อะไร​จะ​เป็นหมายสำคัญ​ว่าพระยาห์เวห์​จะ​ทรงรักษาข้า และข้า​จะ​ขึ้น​ไป​ยังพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​ในวัน​ที่สาม”

9 อิสยาห์​ตอบ​ว่า “นี่​จะ​เป็นหมายสำคัญสำหรับ​ท่าน​จากพระยาห์เวห์​ว่าพระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำสิ่ง​ที่พระองค์​ตรัส เงาควรเคลื่อน​ไปข้างหน้าสิบขั้น​หรือย้อน​กลับสิบขั้น”

10 เฮเซคียาห์​ตอบ​ว่า “การ​ที่เงาเคลื่อน​ไปข้างหน้าสิบขั้น​เป็นเรื่องง่าย ไม่ใช่เช่นนั้น ขอ​ให้เงาย้อน​กลับสิบขั้น”

11 อิสยาห์ผู้เผยพระวจนะร้องทูล​ต่อพระยาห์เวห์ แล้วพระองค์​ทรงทำให้เงาย้อน​กลับสิบขั้นตามขั้น​ที่มันเคยเคลื่อน​ลงบนนาฬิกาแดด​ของอาหัส

12 เวลานั้นเบโรดัคบาลาดัน บุตรบาลาดัน กษัตริย์แห่งบาบิโลน​ส่งจดหมายหลายฉบับ และ​ของกำนัล​มา​ให้เฮเซคียาห์ เพราะ​เขาได้ยิน​ว่าเฮเซคียาห์ป่วย 13 เฮเซคียาห์ฟัง​พวกเขา และพา​พวกเขาดูคลังทรัพย์สินมีค่าทั้งหมด​ของ​เขา คือเงิน ทองคำ เครื่องเทศ น้ำมันมีค่า คลังอาวุธ และทุกสิ่ง​ที่​พบ​ในคลังทรัพย์​ของ​เขา ไม่มีสิ่งใด​ในพระราชวัง​หรือ​ในอาณาจักรทั้งหมด​ของ​เขา​ที่เฮเซคียาห์​ไม่​ให้​พวกเขาดู

14 แล้วอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ​มาหา​กษัตริย์เฮเซคียาห์ และ​ถาม​เขา​ว่า “คนเหล่านี้พูดอะไร​กับ​ท่าน พวกเขา​มาหา​ท่าน​จากที่ไหน”

เฮเซคียาห์​ตอบ​ว่า “พวกเขา​มา​จากแผ่นดินไกล คือ​จากบาบิโลน”

15 อิสยาห์​ถาม​ว่า “พวกเขา​เห็นอะไร​ในพระราชวัง​ของ​ท่าน”

เฮเซคียาห์​ตอบ​ว่า “พวกเขา​เห็นทุกสิ่ง​ที่​อยู่​ในพระราชวัง​ของข้า ไม่มีสิ่งใด​ในคลังทรัพย์​ของข้า​ที่ข้า​ไม่​ได้​ให้​พวกเขาดู”

16 อิสยาห์พูด​กับเฮเซคียาห์​ว่า “จงฟังพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์ 17 ‘ดูสิ วันเวลากำลัง​มา​ถึง​เมื่อทุกสิ่ง​ที่​อยู่​ในพระราชวัง​ของ​เจ้า และสิ่ง​ที่บรรพบุรุษ​ของ​เจ้าสะสมไว้จนถึงวันนี้​จะถูกขน​ไปบาบิโลน จะ​ไม่เหลืออะไรเลย’ พระยาห์เวห์​ตรัส 18 ‘พวกเขา​จะเอา​บุตรชายบางคน​ที่สืบเชื้อสาย​มา​จาก​เจ้า​ไป และ​พวกเขา​จะ​เป็นขันที​ในพระราชวัง​ของ​กษัตริย์แห่งบาบิโลน’ ”

19 แล้วเฮเซคียาห์พูด​กับอิสยาห์​ว่า “พระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่​ท่านพูดนั้นดี” เขา​ยังพูดอีก​ว่า “ก็ดีไม่ใช่​หรือ ถ้า​ในสมัย​ของข้า​จะมีสันติสุข​และความจริง”

20 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลเฮเซคียาห์ และกำลังอำนาจทั้งหมด​ของ​เขา รวม​ทั้งวิธี​ที่​เขาสร้างสระน้ำ และท่อ​ส่งน้ำ​เพื่อ​นำน้ำ​เข้าเมือง​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 21 เฮเซคียาห์ล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ​ของ​เขา และมนัสเสห์​บุตร​ของ​เขา​ขึ้นครองราชย์แทน

21

1 มนัสเสห์มีอายุสิบสองปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และ​เขาครองราชย์​ในเยรูซาเล็มห้าสิบห้าปี มารดา​ของ​เขาชื่อเฮฟซีบาห์ 2 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ตามสิ่งน่าเกลียดชัง​ของประชาชาติ​ที่พระยาห์เวห์​ทรงขับไล่​ออก​ไป​ต่อหน้าลูกหลานอิสราเอล 3 เพราะ​เขาสร้างสถานบูชาบน​ที่สูง​ขึ้นใหม่ ทั้ง​ที่เฮเซคียาห์บิดา​ของ​เขา​ได้รื้อถอนสถานบูชาเหล่านั้น​ไป​แล้ว เขาตั้งแท่นบูชาสำหรับบาอัล และสร้างเสาอาเชราห์ เช่นเดียว​กับ​ที่อาหับ​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ได้​ทำ เขากราบไหว้ดวงดาว​ทั้งท้องฟ้า และ​รับใช้สิ่งเหล่านั้น 4 เขาสร้างแท่นบูชา​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​ซึ่งพระยาห์เวห์​ตรัสถึงว่า “เรา​จะ​ให้นาม​ของ​เรา​อยู่​ในเยรูซาเล็ม” 5 เขาสร้างแท่นบูชาสำหรับดวงดาว​ทั้งท้องฟ้า​ในลาน​ทั้งสองแห่งพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ 6 เขา​ให้​บุตรชาย​ของ​เขา​ผ่านไฟ ใช้เวทมนตร์ ใช้คาถาอาคม และติดต่อ​กับคนทรงวิญญาณ​และหมอผี เขา​ทำสิ่งชั่วร้ายมากมาย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์​เพื่อยั่วยุ​ให้พระองค์​ทรงกริ้ว 7 เขาตั้งรูปแกะสลัก​ของอาเชราห์​ที่​เขา​ทำไว้​ในพระนิเวศ​ซึ่งพระยาห์เวห์​ตรัส​แก่ดาวิด และซาโลมอนบุตร​ของ​เขา​ว่า “ในพระนิเวศนี้ และ​ในเยรูซาเล็ม​ซึ่ง​เรา​ได้เลือก​จากเผ่าทั้งหมด​ของอิสราเอล เรา​จะ​ให้นาม​ของ​เรา​อยู่ตลอด​ไป 8 เรา​จะ​ไม่ทำให้อิสราเอล​ต้องพเนจร​ออก​จากแผ่นดิน​ที่​เรา​ให้​แก่บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขาอีก ถ้า​พวกเขาเพียง​แต่ระมัดระวังปฏิบัติตามทุกสิ่ง​ที่​เรา​ได้บัญชา​พวกเขา และตามธรรมบัญญัติทั้งหมด​ที่โมเสสผู้รับใช้​ของ​เราบัญชา​พวกเขา” 9 แต่​พวกเขา​ไม่ยอมฟัง มนัสเสห์ชักนำ​พวกเขา​ให้​ทำสิ่งชั่วร้ายยิ่งกว่าประชาชาติ​ที่พระยาห์เวห์​ทรงทำลาย​ต่อหน้าลูกหลานอิสราเอลเคย​ทำ

10 พระยาห์เวห์​ตรัส​ผ่านผู้รับใช้​ของพระองค์​คือบรรดาผู้เผยพระวจนะ​ว่า 11 “เพราะมนัสเสห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ได้​ทำสิ่งน่าเกลียดชังเหล่านี้ และ​ทำชั่วร้ายยิ่งกว่าทุกสิ่ง​ที่ชาวอาโมไรต์​ซึ่ง​อยู่ก่อน​เขา​ได้​ทำ ทั้ง​ยังทำให้ยูดาห์ทำบาปด้วยรูปเคารพ​ของ​เขา 12 เพราะฉะนั้นพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ตรัสดังนี้ ‘ดูสิ เรา​จะ​นำภัยร้าย​มาเหนือเยรูซาเล็ม และยูดาห์ จนทุกคน​ที่ได้ยินเรื่องนี้ หู​ทั้งสองข้าง​จะอื้อด้วยความตกตะลึง 13 เรา​จะขึงเชือกวัด​ของสะ​มาเรียเหนือเยรูซาเล็ม และใช้ลูกดิ่ง​ของราชวงศ์อาหับ เรา​จะเช็ดเยรูซาเล็มเหมือนคนเช็ดจาน คือเช็ด​แล้วคว่ำ​ลง 14 เรา​จะทอดทิ้งผู้ที่เหลือ​อยู่​ซึ่ง​เป็นมรดก​ของ​เรา และมอบ​พวกเขาไว้​ในอำนาจ​ของศัตรู พวกเขา​จะกลาย​เป็นเหยื่อ และ​ของปล้น​แก่ศัตรูทั้งหมด​ของ​พวกเขา 15 เพราะ​พวกเขา​ได้​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายตา​ของ​เรา และยั่วยุ​ให้​เราโกรธตั้งแต่วัน​ที่บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา​ออก​จากอียิปต์จนถึงวันนี้’ ”

16 ยิ่งกว่านั้นมนัสเสห์​ยังหลั่งเลือดผู้บริสุทธิ์มากมายจนเลือดเต็มเยรูซาเล็ม จากปลายด้านหนึ่ง​ถึงอีกด้านหนึ่ง นอกเหนือ​จากบาป​ที่​เขาทำให้ยูดาห์ทำบาป​โดย​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์

17 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลมนัสเสห์ทุกสิ่ง​ที่​เขา​ทำ และบาป​ที่​เขา​ทำนั้น​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 18 มนัสเสห์ล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้​ในสวน​ของบ้านตนเอง คือสวนอุสซา แล้วอาโมนบุตร​ของ​เขา​ขึ้นครองราชย์แทน

19 อาโมนมีอายุยี่สิบสองปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และ​เขาครองราชย์​ในเยรูซาเล็มสองปี มารดา​ของ​เขาชื่อเมชุลเลเมท​เป็น​บุตรสาว​ของฮารูสแห่งโยทบาห์ 20 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์เช่นเดียว​กับ​ที่มนัสเสห์บิดา​ของ​เขา​ได้​ทำ 21 เขาดำเนินตามทางทุกอย่าง​ที่บิดา​ของ​เขาดำเนิน และ​รับใช้รูปเคารพ​ที่บิดา​ของ​เขา​รับใช้​ทั้ง​ยังกราบไหว้รูปเหล่านั้น 22 เขาละทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้า​ของบรรพบุรุษ​ของ​เขา และ​ไม่ดำเนิน​ในทาง​ของพระยาห์เวห์ 23 บรรดาผู้รับใช้​ของอาโมนร่วมกัน​กบฏ​ต่อ​เขา และฆ่า​กษัตริย์​ในบ้าน​ของ​เขาเอง 24 แต่​ประชาชนแห่งแผ่นดินฆ่าทุกคน​ที่ร่วมกัน​กบฏ​ต่อ​กษัตริย์อาโมน แล้ว​ประชาชนแห่งแผ่นดินตั้งโยสิยาห์​บุตร​ของ​เขา​เป็น​กษัตริย์แทน 25 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลอาโมน​ซึ่ง​เขา​ได้​ทำนั้น​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 26 เขาถูกฝัง​ใน​ที่ฝังศพ​ของ​เขา​ที่สวนอุสซา แล้วโยสิยาห์​บุตร​ของ​เขา​ขึ้นครองราชย์แทน

22

1 โยสิยาห์มีอายุแปดปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และ​เขาครองราชย์​ในเยรูซาเล็มสามสิบเอ็ดปี มารดา​ของ​เขาชื่อเยดีดาห์​เป็น​บุตรสาว​ของอาดายาห์แห่งโบสคัท 2 เขา​ทำสิ่ง​ที่ถูก​ต้อง​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ และดำเนินตามทางทั้งหมด​ของดาวิดบรรพบุรุษ​ของ​เขา โดย​ไม่หัน​ไปทางขวา​หรือทางซ้าย

3 ในปี​ที่สิบแปดแห่งรัชกาล​กษัตริย์โยสิยาห์ กษัตริย์​ส่งชาฟาน​บุตรอาซาลิยาห์ผู้เป็น​บุตรเมชุลลัม​ซึ่ง​เป็นอาลักษณ์​ไป​ยังพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ โดย​สั่ง​ว่า 4 “จง​ขึ้น​ไปหาฮิลคียาห์มหาปุโรหิต ให้​เขาตรวจนับเงิน​ที่​นำ​มา​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​ซึ่งบรรดาผู้เฝ้าประตู​ได้รวบรวม​จาก​ประชาชน 5 ให้​พวกเขามอบเงินนั้นไว้​ในมือ​ของคนงานผู้ควบคุมงาน​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ และ​ให้คนเหล่านั้นจ่ายเงิน​แก่คนงาน​ที่ทำงาน​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​เพื่อซ่อมแซมส่วน​ที่ชำรุด​ของพระนิเวศ 6 คือ​แก่ช่างไม้ ช่างก่อสร้าง และช่างหิน และใช้ซื้อไม้​กับหินสกัด​เพื่อซ่อมแซมพระนิเวศ 7 แต่​ไม่​ต้องเรียกบัญชีเงิน​ที่มอบไว้​ในมือ​ของ​พวกเขา เพราะ​พวกเขาทำงานอย่างซื่อสัตย์”

8 ฮิลคียาห์มหาปุโรหิต​กล่าว​กับชาฟานอาลักษณ์​ว่า “ข้าพเจ้า​พบหนังสือธรรมบัญญัติ​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์” ฮิลคียาห์มอบหนังสือ​ให้ชาฟาน แล้วชาฟาน​ก็อ่าน 9 ชาฟานอาลักษณ์​กลับ​ไปหา​กษัตริย์ และรายงาน​แก่​กษัตริย์​ว่า “ผู้รับใช้​ของพระองค์​ได้​นำเงิน​ที่​พบ​ในพระนิเวศ​ออก​มา และมอบไว้​ในมือ​ของคนงานผู้ควบคุมงาน​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​แล้ว” 10 แล้วชาฟานอาลักษณ์ทูล​กษัตริย์​ว่า “ฮิลคียาห์ปุโรหิตมอบหนังสือเล่มหนึ่ง​ให้ข้าพระองค์” จากนั้นชาฟานอ่านหนังสือนั้น​ต่อหน้า​กษัตริย์

11 เมื่อ​กษัตริย์ได้ยินถ้อยคำ​ในหนังสือธรรมบัญญัติ เขา​ก็ฉีกเสื้อผ้า​ของตน 12 กษัตริย์​สั่งฮิลคียาห์ปุโรหิต อาหิคัม​บุตรชาฟาน อัคโบร์​บุตรมีคายาห์ ชาฟานอาลักษณ์ และอาสายาห์ผู้รับใช้​ของ​กษัตริย์​ว่า 13 “จง​ไปทูล​ถามพระยาห์เวห์​เพื่อ​เรา เพื่อ​ประชาชน และ​เพื่อยูดาห์ทั้งหมดเกี่ยว​กับถ้อยคำ​ในหนังสือ​ที่​พบนี้ เพราะพระพิโรธ​ของพระยาห์เวห์​ที่ลุกโชน​ต่อ​พวกเรานั้นรุนแรงยิ่ง เพราะบรรพบุรุษ​ของ​เรา​ไม่เชื่อฟังถ้อยคำ​ในหนังสือนี้ และ​ไม่ปฏิบัติตามทุกสิ่ง​ที่เขียนไว้เกี่ยว​กับ​พวกเรา”

14 ดังนั้นฮิลคียาห์ปุโรหิต อาหิคัม อัคโบร์ ชาฟาน และอาสายาห์​จึง​ไปหาฮุลดาห์ผู้เผยพระวจนะหญิง ภรรยา​ของชัลลูม​บุตรทิควาห์ผู้เป็น​บุตรฮารฮัสผู้ดูแลคลังเสื้อผ้า ขณะนั้นนางอาศัย​อยู่​ในเยรูซาเล็ม​ในย่าน​ที่สอง แล้ว​พวกเขาสนทนา​กับนาง 15 นาง​กล่าว​แก่​พวกเขา​ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ตรัสดังนี้ ‘จง​บอกชายผู้ที่​ส่ง​พวกเจ้า​มาหา​เรา​ว่า 16 “พระยาห์เวห์​ตรัสดังนี้ ‘ดูสิ​เรา​จะ​นำภัยร้าย​มาเหนือสถาน​ที่นี้ และเหนือผู้อาศัย​ใน​ที่นี่ คือทุกถ้อยคำ​ในหนังสือ​ที่​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ได้อ่าน 17 เพราะ​พวกเขาละทิ้ง​เรา และเผาเครื่องหอม​ถวายพระอื่น​เพื่อยั่วยุ​ให้​เราโกรธด้วยผลงานทั้งหมด​จากมือ​ของ​พวกเขา ดังนั้นความโกรธของ​เรา​จะลุกโชน​ต่อสถาน​ที่นี้ และ​จะ​ไม่ดับ​ลง’ ” 18 แต่จง​บอก​กษัตริย์แห่งยูดาห์ผู้ที่​ส่ง​พวกเจ้า​มาทูล​ถามพระยาห์เวห์​ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ตรัสดังนี้ ‘เกี่ยว​กับถ้อยคำ​ที่​เจ้าได้ยินนั้น 19 เพราะใจ​ของ​เจ้าอ่อน​ลง และ​เจ้าถ่อมตัว​ลง​ต่อหน้าพระยาห์เวห์​เมื่อได้ยินสิ่ง​ที่​เรา​ตรัส​ต่อสถาน​ที่นี้ และ​ต่อผู้อาศัย​ใน​ที่นี่​ว่า​พวกเขา​จะกลาย​เป็น​ที่รกร้าง​และ​เป็นคำสาป และ​เจ้า​ได้ฉีกเสื้อผ้า​ของ​เจ้า และร้องไห้​ต่อหน้า​เรา เราเองก็ได้ยิน​เจ้าเช่นกัน’ พระยาห์เวห์​ตรัส 20 ‘เพราะฉะนั้น ดูสิ เรา​จะรวบรวม​เจ้า​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ​ของ​เจ้า และ​เจ้า​จะถูก​นำ​ไป​ยัง​ที่ฝังศพ​ของ​เจ้าอย่างสงบ ดวงตา​ของ​เจ้า​จะ​ไม่​เห็นภัยร้ายทั้งหมด​ที่​เรา​จะ​นำ​มาเหนือสถาน​ที่นี้’ ” ’ ” แล้ว​พวกเขา​ก็​นำข้อความนี้​กลับ​ไปทูล​กษัตริย์

23

1 กษัตริย์​ส่งคน​ไป และ​พวกเขารวบรวมผู้ใหญ่ทั้งหมด​ของยูดาห์ และเยรูซาเล็ม​มาหา​เขา 2 กษัตริย์​ขึ้น​ไป​ยังพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์พร้อม​กับชายทั้งหมด​ของยูดาห์ และชาวเยรูซาเล็มทั้งหมด ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และ​ประชาชนทั้งหมดตั้งแต่ผู้น้อย​ถึงผู้ใหญ่ เขาอ่านถ้อยคำทั้งหมด​ในหนังสือพันธสัญญา​ที่​พบ​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​ให้​พวกเขาฟัง 3 กษัตริย์ยืนข้างเสา และ​ทำพันธสัญญา​ต่อหน้าพระยาห์เวห์​ว่า​จะดำเนินตามพระยาห์เวห์ และรักษาพระบัญชา ข้อกำหนด และกฎเกณฑ์​ของพระองค์ด้วยสุดใจ​และสุดจิต​เพื่อทำให้ถ้อยคำ​ของพันธสัญญานี้​ซึ่งเขียนไว้​ในหนังสือนี้มีผล และ​ประชาชนทั้งหมด​ก็​รับพันธสัญญานั้น

4 กษัตริย์​สั่งฮิลคียาห์มหาปุโรหิต ปุโรหิตลำดับรอง และบรรดาผู้เฝ้าประตู​ให้​นำภาชนะทั้งหมด​ที่​ทำ​ขึ้นสำหรับบาอัล สำหรับอาเชราห์ และสำหรับดวงดาว​ทั้งท้องฟ้า​ออก​จากพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ เขาเผาสิ่งเหล่านั้นนอกเยรูซาเล็ม​ในทุ่งริมลำธารขิดโรน และ​นำเถ้าถ่าน​ไป​ยังเบธเอล 5 เขาปลดปุโรหิต​ที่​รับใช้รูปเคารพ​ซึ่งบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ได้แต่งตั้ง​ให้เผาเครื่องหอม​ในสถานบูชาบน​ที่สูง​ในเมืองต่างๆ​ของยูดาห์ และ​ในบริเวณรอบเยรูซาเล็ม รวม​ทั้งผู้ที่เผาเครื่องหอม​ถวายบาอัล ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ดาวเคราะห์ และดวงดาว​ทั้งท้องฟ้า 6 เขา​นำอาเชราห์​ออก​จากพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​ไปนอกเยรูซาเล็ม​ถึงลำธารขิดโรน แล้วเผา​ที่ลำธารขิดโรน บดจน​เป็นผง และโปรยผงนั้นบนหลุมศพ​ของสามัญชน 7 เขารื้อบ้าน​ของโสเภณีชายประจำสถานบูชา​ที่​อยู่​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​ซึ่ง​เป็น​ที่​ที่บรรดาหญิงทอผ้าแขวนสำหรับอาเชราห์ 8 เขา​นำปุโรหิตทั้งหมด​ออก​จากเมืองต่างๆ​ของยูดาห์ และทำให้สถานบูชาบน​ที่สูง​ซึ่งปุโรหิตเคยเผาเครื่องหอม​เป็นมลทินตั้งแต่เกบา​ถึงเบเออร์เชบา เขารื้อสถานบูชาบน​ที่สูง​ที่ประตูเมือง​ซึ่ง​อยู่ตรงทาง​เข้าประตู​ของโยชูวาผู้ปกครองเมืองทางซ้ายมือ​ของผู้ที่​เข้าทางประตูเมือง 9 อย่างไรก็ตามปุโรหิต​ของสถานบูชาบน​ที่สูง​ไม่​ได้​ขึ้น​ไป​ยังแท่นบูชา​ของพระยาห์เวห์​ในเยรูซาเล็ม แต่​พวกเขากินขนมปังไร้เชื้อท่ามกลางพี่น้อง​ของตน 10 เขา​ทำ​ให้โทเฟท​ซึ่ง​อยู่​ในหุบเขา​ของลูกหลานฮินโนม​เป็นมลทิน​เพื่อ​ไม่​ให้ใคร​ให้​บุตรชาย​หรือ​บุตรสาว​ของตน​ผ่านไฟ​ถวายโมเลค 11 เขาเอาม้า​ที่บรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ได้​ถวายแด่ดวงอาทิตย์​ออก​ไป​จากทาง​เข้าพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ข้างห้อง​ของนาธันเมเลค​เจ้าหน้าที่ผู้ซึ่ง​อยู่​ในลาน แล้ว​เขาเผารถศึก​ของดวงอาทิตย์ด้วยไฟ 12 กษัตริย์รื้อแท่นบูชา​ที่​อยู่บนหลังคาห้องชั้นบน​ของอาหัส​ซึ่งบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​ได้สร้าง และแท่นบูชา​ที่มนัสเสห์​ได้สร้าง​ในลาน​ทั้งสองแห่งพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ เขาทุบแท่นเหล่านั้นจนแตก​ที่นั่น และทิ้งผงเหล่านั้น​ลง​ในลำธารขิดโรน 13 กษัตริย์ทำให้สถานบูชาบน​ที่สูง​ที่​อยู่หน้าเยรูซาเล็มทางขวามือ​ของภูเขาแห่งความเสื่อมทราม​เป็นมลทิน สถานบูชาเหล่านี้ซาโลมอนกษัตริย์แห่งอิสราเอล​ได้สร้างไว้สำหรับอัชโทเรทสิ่งน่าเกลียดชัง​ของชาวไซดอน สำหรับเคโมชสิ่งน่าเกลียดชัง​ของโมอับ และสำหรับมิลโคมสิ่งน่าเกลียดชัง​ของลูกหลานอัมโมน 14 เขาทุบเสาต่างๆจนแตก โค่นเสาอาเชราห์ และ​นำกระดูกมนุษย์​มาใส่จนเต็มบริเวณเหล่านั้น

15 ยิ่งกว่านั้นแท่นบูชา​ที่เบธเอล และสถานบูชาบน​ที่สูง​ซึ่งเยโรโบอัม​บุตรเนบัทผู้ทำให้อิสราเอลทำบาป​ได้สร้างไว้ คือ​ทั้งแท่นบูชา และสถานบูชาบน​ที่สูงนั้น เขารื้อ​ลง เขาเผาสถานบูชาบน​ที่สูง บดจน​เป็นผง และเผาอาเชราห์ 16 เมื่อโยสิยาห์หัน​ไป เขา​เห็น​ที่ฝังศพหลายแห่ง​ที่​อยู่บนภูเขา จึง​ส่งคน​ไป​นำกระดูก​ออก​จาก​ที่ฝังศพเหล่านั้น​มาเผาบนแท่นบูชา และทำให้แท่นนั้น​เป็นมลทินตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่คนของพระเจ้า​ได้ประกาศเรื่องเหล่านี้ไว้ 17 แล้ว​เขา​ถาม​ว่า “อนุสรณ์​ที่​เรา​เห็นนั่น​คืออะไร”

คนของเมืองทูลพระองค์​ว่า “นั่น​คือ​ที่ฝังศพ​ของคนของพระเจ้าผู้ที่มา​จากยูดาห์ และประกาศเรื่องเหล่านี้​ที่พระองค์​ทรง​ทำ​ต่อแท่นบูชาแห่งเบธเอล”

18 เขาพูด​ว่า “ปล่อย​เขาไว้ อย่า​ให้ใครย้ายกระดูก​ของ​เขา” ดังนั้น​พวกเขา​จึงปล่อยกระดูก​ของ​เขาไว้พร้อม​กับกระดูก​ของผู้เผยพระวจนะที่มา​จากสะ​มาเรีย 19 โยสิยาห์รื้อวิหารทั้งหมด​ของสถานบูชาบน​ที่สูง​ในเมืองต่างๆ​ของสะ​มาเรีย​ซึ่งบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล​ได้สร้างไว้​เพื่อยั่วยุ​ให้พระยาห์เวห์​ทรงกริ้ว และ​เขา​ทำ​กับสถาน​ที่เหล่านั้นเหมือนทุกอย่าง​ที่​ได้​ทำ​ที่เบธเอล 20 เขาฆ่าปุโรหิตทั้งหมด​ของสถานบูชาบน​ที่สูง​ที่​อยู่​ที่นั่นบนแท่นบูชา และเผากระดูกมนุษย์บนแท่นเหล่านั้น แล้ว​เขา​กลับเยรูซาเล็ม

21 กษัตริย์​สั่ง​ประชาชนทั้งหมด​ว่า “จงถือเทศกาลปัสกา​ถวายแด่พระยาห์เวห์พระเจ้า​ของ​พวกเจ้าตาม​ที่เขียนไว้​ในหนังสือพันธสัญญานี้” 22 แน่นอน​ว่า​ไม่เคยมีการถือเทศกาลปัสกาเช่นนี้ตั้งแต่สมัย​ของบรรดาผู้วินิจฉัย​ที่วินิจฉัยอิสราเอล​หรือตลอดสมัย​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งอิสราเอล และบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์ 23 แต่​ในปี​ที่สิบแปดแห่งรัชกาล​กษัตริย์โยสิยาห์​ได้มีการถือเทศกาลปัสกานี้​ถวายแด่พระยาห์เวห์​ในเยรูซาเล็ม

24 ยิ่งกว่านั้นโยสิยาห์กำจัดคนทรงวิญญาณ หมอผี เทราฟิม* รูปเคารพ และสิ่งน่าเกลียดชังทั้งหมด​ที่​พบ​ในแผ่นดินยูดาห์ และ​ในเยรูซาเล็ม เพื่อทำให้ถ้อยคำ​ของธรรมบัญญัติ​ซึ่งเขียนไว้​ในหนังสือ​ที่ฮิลคียาห์ปุโรหิต​พบ​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์มีผล 25 ก่อนหน้าโยสิยาห์​ไม่เคยมี​กษัตริย์ใดเหมือน​เขา ผู้ซึ่งหัน​กลับ​มาหาพระยาห์เวห์ด้วยสุดใจสุดจิต​และสุดกำลังตามธรรมบัญญัติทั้งหมด​ของโมเสส และหลังจาก​เขา​ก็​ไม่เคยมีผู้ใดเหมือน​เขา​ขึ้น​มาอีก 26 ถึงอย่างนั้นพระยาห์เวห์​ยัง​ไม่​ทรงหัน​จากพระพิโรธอันรุนแรงยิ่ง​ซึ่งลุกโชน​ต่อยูดาห์ เพราะการยั่วยุทั้งหมด​ที่มนัสเสห์​ได้ยั่วยุพระองค์ 27 พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “เรา​จะกำจัดยูดาห์​ออก​จากสายตา​ของ​เราเช่นเดียว​กับ​ที่​เรา​ได้กำจัดอิสราเอล และ​เรา​จะทอดทิ้งเมืองนี้​ซึ่ง​เรา​ได้เลือก คือเยรูซาเล็ม และพระนิเวศ​ซึ่ง​เรา​ได้​กล่าวถึงว่า ‘นาม​ของ​เรา​จะ​อยู่​ที่นั่น’ ”

28 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลโยสิยาห์ และทุกสิ่ง​ที่​เขา​ทำนั้น​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 29 ในสมัย​ของโยสิยาห์ฟาโรห์เนโค​กษัตริย์แห่งอียิปต์ยกทัพ​ขึ้น​ไปต่อสู้​กับ​กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย​ที่แม่น้ำยูเฟรติส แล้ว​กษัตริย์โยสิยาห์​ออก​ไปต่อสู้​กับ​เขา แต่ฟาโรห์เนโคฆ่า​เขา​ที่เมกิดโด​เมื่อ​ได้​เห็น​เขา 30 บรรดาผู้รับใช้​ของ​เขา​นำศพ​โดยรถศึก​จากเมกิดโด​มาเยรูซาเล็ม และฝัง​เขาไว้​ใน​ที่ฝังศพ​ของ​เขาเอง แล้ว​ประชาชนแห่งแผ่นดิน​นำเยโฮอาหาส​บุตรโยสิยาห์​มาเจิม และตั้ง​เขา​เป็น​กษัตริย์แทนบิดา

31 เยโฮอาหาสมีอายุยี่สิบสามปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และ​เขาครองราชย์​ในเยรูซาเล็มสามเดือน มารดา​ของ​เขาชื่อฮามูทัล​เป็น​บุตรสาว​ของเยเรมีย์แห่งลิบนาห์ 32 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ตามทุกอย่าง​ที่บรรพบุรุษ​ของ​เขา​ได้​ทำ 33 ฟาโรห์เนโคจับ​เขาใส่โซ่ตรวน​ที่ริบลาห์​ในแผ่นดินฮามัท​เพื่อ​ไม่​ให้​เขาครองราชย์​ในเยรูซาเล็ม และกำหนด​ให้แผ่นดินจ่ายบรรณาการ​เป็นเงินหนึ่งร้อยตะลันต์ และทองคำหนึ่งตะลันต์† 34 ฟาโรห์เนโคตั้งเอลียาคิม​บุตรโยสิยาห์​เป็น​กษัตริย์แทนโยสิยาห์บิดา​ของ​เขา และเปลี่ยนชื่อ​เขา​เป็นเยโฮยาคิม แต่ฟาโรห์​นำเยโฮอาหาส​ไป และ​เขา​ไป​ถึงอียิปต์ และ​ตาย​ที่นั่น 35 เยโฮยาคิมมอบเงิน และทองคำ​แก่ฟาโรห์ แต่​เขาเก็บภาษี​จากแผ่นดิน​เพื่อจ่ายเงินตามคำ​สั่ง​ของฟาโรห์ เขาเรียกเก็บเงิน และทองคำ​จาก​ประชาชนแห่งแผ่นดิน​จากแต่ละคนตามส่วน​ที่ถูกประเมิน​เพื่อมอบ​ให้ฟาโรห์เนโค 36 เยโฮยาคิมมีอายุยี่สิบห้าปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และ​เขาครองราชย์​ในเยรูซาเล็มสิบเอ็ดปี มารดา​ของ​เขาชื่อเศบิดาห์​เป็น​บุตรสาว​ของเปดายาห์แห่งรูมาห์ 37 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ตามทุกอย่าง​ที่บรรพบุรุษ​ของ​เขา​ได้​ทำ

24

1 ในสมัย​ของเยโฮยาคิมเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์แห่งบาบิโลนยกทัพ​ขึ้น​มา เยโฮยาคิมตก​เป็นข้า​รับใช้​ของ​เขา​อยู่สามปี แล้ว​จึงหัน​กลับ​มา​กบฏ​ต่อ​เขา 2 พระยาห์เวห์​ส่งกองโจรชาวเคลเดีย กองโจรชาวซีเรีย กองโจรชาวโมอับ และกองโจรชาวอัมโมนมาต่อสู้​กับ​เขา พระองค์​ส่ง​พวกเขา​มาต่อสู้​กับยูดาห์​เพื่อทำลายยูดาห์ตามพระดำรัส​ของพระยาห์เวห์​ที่​ตรัส​ผ่านบรรดาผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้​ของพระองค์ 3 เรื่องนี้​เกิด​ขึ้น​กับยูดาห์ตามพระบัญชา​ของพระยาห์เวห์อย่างแน่นอน​เพื่อขับ​พวกเขา​ออก​ไป​จากสายพระเนตร​ของพระองค์ เพราะบาป​ของมนัสเสห์ตามทุกสิ่ง​ที่​เขา​ได้​ทำ 4 และ​เพราะโลหิต​ของผู้บริสุทธิ์​ที่​เขาทำให้ไหล เขาทำให้เยรูซาเล็มเต็ม​ไปด้วยโลหิต​ของผู้บริสุทธิ์ และพระยาห์เวห์​ไม่ยอม​ให้อภัย 5 ส่วนเหตุการณ์อื่นๆ​ในรัชกาลเยโฮยาคิม และทุกสิ่ง​ที่​เขา​ได้​ทำ​ไม่​ได้เขียนไว้​ในหนังสือพงศาวดาร​ของบรรดา​กษัตริย์แห่งยูดาห์​หรือ? 6 เยโฮยาคิมล่วงลับ​ไป​อยู่​กับบรรพบุรุษ​ของ​เขา และเยโฮยาคีนบุตร​ของ​เขา​ขึ้นครองราชย์แทน

7 กษัตริย์แห่งอียิปต์​ไม่ยกทัพ​ออก​จากแผ่นดิน​ของตนอีก เพราะ​กษัตริย์แห่งบาบิโลนยึดดินแดนทั้งหมด​ที่เคย​เป็น​ของ​กษัตริย์แห่งอียิปต์ตั้งแต่ลำธารแห่งอียิปต์​ไปจนถึงแม่น้ำยูเฟรติส

8 เยโฮยาคีนมีอายุสิบแปดปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และ​เขาครองราชย์​ในเยรูซาเล็มสามเดือน มารดา​ของ​เขาชื่อเนหุชทา​เป็น​บุตรสาว​ของเอลนาธานแห่งเยรูซาเล็ม 9 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ตามทุกอย่าง​ที่บิดา​ของ​เขา​ได้​ทำ 10 ในเวลานั้นบรรดาผู้รับใช้​ของเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์แห่งบาบิโลนยกทัพ​ขึ้นมายังเยรูซาเล็ม และเมืองถูกล้อม 11 เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์แห่งบาบิโลน​มา​ถึงเมืองขณะ​ที่บรรดาผู้รับใช้​ของ​เขากำลังล้อมเมือง​อยู่ 12 เยโฮยาคีนกษัตริย์แห่งยูดาห์​ออกไปยอมจำนน​ต่อ​กษัตริย์แห่งบาบิโลน พร้อม​กับมารดา บรรดาผู้รับใช้ บรรดา​เจ้านาย และบรรดาข้าราชการ​ของ​เขา แล้ว​กษัตริย์แห่งบาบิโลนจับตัว​เขา​ในปี​ที่แปดแห่งรัชกาล​ของ​กษัตริย์แห่งบาบิโลน 13 กษัตริย์แห่งบาบิโลนขนทรัพย์สมบัติทั้งหมด​จากพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ และทรัพย์สมบัติ​จากพระราชวัง​ออก​ไป​จาก​ที่นั่น และตัดภาชนะทองคำทั้งหมด​ที่ซาโลมอนกษัตริย์แห่งอิสราเอล​ได้​ทำไว้​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์​ออก​เป็นชิ้นๆตาม​ที่พระยาห์เวห์​ได้​ตรัสไว้ 14 เขากวาดต้อนชาวเยรูซาเล็มทั้งหมด รวม​ทั้งบรรดา​เจ้านาย และนักรบผู้กล้าหาญทั้งหมดรวมเชลยหนึ่งหมื่นคน ตลอดจนช่างฝีมือ และช่างตีเหล็กทั้งหมด​ไป ไม่มีใครเหลือ​อยู่นอกจากคน​ที่ยากจนที่สุด​ของแผ่นดิน 15 เขากวาดต้อนเยโฮยาคีน​ไปบาบิโลนพร้อม​ทั้งมารดา​ของ​กษัตริย์ บรรดามเหสี ข้าราชการ และคนสำคัญ​ของแผ่นดิน เขากวาดต้อน​พวกเขา​เป็นเชลย​จากเยรูซาเล็ม​ไปบาบิโลน 16 กษัตริย์แห่งบาบิโลนกวาดต้อนนักรบผู้กล้าหาญเจ็ดพันคน และช่างฝีมือ​กับช่างตีเหล็กหนึ่งพันคน​ซึ่งทุกคนแข็งแรง และพร้อมรบ​ไป​เป็นเชลย​ที่บาบิโลน 17 กษัตริย์แห่งบาบิโลนตั้งมัทธานิยาห์ พี่น้องชาย​ของบิดาเยโฮยาคีน​เป็น​กษัตริย์แทน​เขา แล้วเปลี่ยนชื่อมัทธานิยาห์​เป็นเศเดคียาห์

18 เศเดคียาห์มีอายุยี่สิบเอ็ดปี​เมื่อ​เริ่มครองราชย์ และ​เขาครองราชย์​ในเยรูซาเล็มสิบเอ็ดปี มารดา​ของ​เขาชื่อฮามูทัล​เป็น​บุตรสาว​ของเยเรมีย์แห่งลิบนาห์ 19 เขา​ทำสิ่ง​ที่ชั่วร้าย​ในสายพระเนตร​ของพระยาห์เวห์ตามทุกอย่าง​ที่เยโฮยาคิม​ได้​ทำ 20 เพราะพระพิโรธ​ของพระยาห์เวห์ เรื่องเหล่านี้​จึง​เกิด​ขึ้น​ในเยรูซาเล็ม และยูดาห์จนพระองค์ขับ​พวกเขา​ออก​ไป​จากเบื้องพระพักตร์​ของพระองค์

แล้วเศเดคียาห์​กบฏ​ต่อ​กษัตริย์แห่งบาบิโลน

25

1 ในปี​ที่เก้าแห่งรัชกาล​ของเศเดคียาห์ ในเดือน​ที่สิบ วัน​ที่สิบ​ของเดือน เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์แห่งบาบิโลนยกทัพ​มาพร้อม​กับกองทัพทั้งหมด​ของ​เขา​เพื่อโจมตีเยรูซาเล็ม เขาตั้งค่ายล้อมเมือง และสร้างป้อมล้อมเมืองไว้​โดยรอบ 2 เมือง​จึงถูกล้อม​อยู่จนถึงปี​ที่สิบเอ็ดแห่งรัชกาล​กษัตริย์เศเดคียาห์ 3 ในวัน​ที่เก้า​ของเดือน​ที่สี่ การกันดารอาหาร​ในเมืองรุนแรงมากจน​ประชาชนแห่งแผ่นดินไม่มีอาหารกิน 4 แล้วกำแพงเมืองถูกเจาะ​เป็นช่อง ทหารทั้งหมดหนี​ออก​ไป​ในเวลากลางคืนทางประตู​ที่​อยู่ระหว่างกำแพงสองชั้นข้างสวน​ของ​กษัตริย์ ขณะนั้นชาวเคลเดียล้อมเมือง​อยู่​โดยรอบ แล้ว​กษัตริย์​ไปทางอาราบาห์ 5 แต่กองทัพชาวเคลเดียไล่ตาม​กษัตริย์ และตามทัน​เขา​ใน​ที่ราบเยรีโค กองทัพทั้งหมด​ของ​เขากระจัดกระจายหนี​ไป 6 พวกเขาจับ​กษัตริย์ และพา​เขา​ขึ้น​ไปหา​กษัตริย์แห่งบาบิโลน​ที่ริบลาห์ แล้ว​ที่นั่น​พวกเขาตัดสินโทษ​เขา 7 พวกเขาฆ่า​บุตรชาย​ของเศเดคียาห์​ต่อหน้าต่อตา​เขา แล้วทำให้ดวงตา​ทั้งสองข้าง​ของเศเดคียาห์บอด มัด​เขาด้วยโซ่ตรวน และพา​เขา​ไปบาบิโลน

8 ในเดือน​ที่ห้า วัน​ที่เจ็ด​ของเดือน​ซึ่ง​เป็นปี​ที่สิบเก้าแห่งรัชกาลเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์แห่งบาบิโลน เนบูซาราดานหัวหน้าทหารรักษาการณ์​ซึ่ง​เป็นผู้รับใช้​ของ​กษัตริย์แห่งบาบิโลน​มา​ถึงเยรูซาเล็ม 9 เขาเผาพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ พระราชวัง และบ้านเรือนทั้งหมด​ในเยรูซาเล็ม เขาเผาบ้านหลังใหญ่ทุกหลังด้วยไฟ 10 กองทัพชาวเคลเดียทั้งหมด​ที่​อยู่​กับหัวหน้าทหารรักษาการณ์พังกำแพงรอบเยรูซาเล็ม​ลง 11 เนบูซาราดานหัวหน้าทหารรักษาการณ์กวาดต้อน​ประชาชน​ที่เหลือ​อยู่​ในเมือง คน​ที่หนี​ไป​เข้า​กับ​กษัตริย์แห่งบาบิโลน และ​ประชาชน​ที่เหลือทั้งหมด​ไป​เป็นเชลย 12 แต่หัวหน้าทหารรักษาการณ์ทิ้งคน​ที่ยากจนที่สุดบางส่วน​ของแผ่นดินไว้​ให้​ทำสวนองุ่น และทำการเพาะปลูก

13 ชาวเคลเดียทุบเสาทองสัมฤทธิ์​ที่​อยู่​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ รวม​ทั้งฐานต่างๆ และอ่างใหญ่ทองสัมฤทธิ์​ที่เรียก​ว่า “ทะเล” ที่​อยู่​ในพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์ แล้วขนทองสัมฤทธิ์​ไปบาบิโลน 14 พวกเขา​นำหม้อ พลั่ว กรรไกรตัดไส้ตะเกียง ช้อน และภาชนะทองสัมฤทธิ์ทั้งหมด​ที่ใช้​ในการปรนนิบัติ​ไป 15 หัวหน้าทหารรักษาการณ์​นำกระถางไฟ อ่าง สิ่งของ​ที่​ทำด้วยทองคำ และสิ่งของ​ที่​ทำด้วยเงิน​ไป 16 ส่วนเสาสองต้น อ่างใหญ่หนึ่งใบ​ที่เรียก​ว่า “ทะเล” และฐานต่างๆ​ซึ่งซาโลมอน​ได้​ทำไว้สำหรับพระนิเวศ​ของพระยาห์เวห์นั้น ทองสัมฤทธิ์​ของภาชนะเหล่านี้​ไม่​ได้ถูกชั่งน้ำหนัก 17 เสาต้นหนึ่งสูงสิบแปดศอก* และมีหัวเสาทองสัมฤทธิ์​อยู่บนเสา หัวเสาสูงสามศอก มีตาข่าย และลูกทับทิมล้อมรอบหัวเสา ทั้งหมด​ทำด้วยทองสัมฤทธิ์ เสาต้น​ที่สองพร้อมตาข่าย​ก็เหมือนกัน

18 หัวหน้าทหารรักษาการณ์จับเสไรยาห์มหาปุโรหิต เศฟันยาห์ปุโรหิตลำดับรอง และผู้เฝ้าประตูสามคน 19 จาก​ในเมือง​เขาจับนายทหารคนหนึ่ง​ซึ่งควบคุมเหล่าทหาร คนห้าคนในบรรดาผู้เข้าเฝ้า​กษัตริย์​ซึ่ง​พบ​อยู่​ในเมือง อาลักษณ์ผู้เป็นผู้บัญชาการกองทัพ​ซึ่งเกณฑ์​ประชาชนแห่งแผ่นดิน และ​ประชาชนแห่งแผ่นดินอีกหกสิบคน​ซึ่ง​พบ​อยู่​ในเมือง 20 เนบูซาราดานหัวหน้าทหารรักษาการณ์จับ​พวกเขา และพา​ไปหา​กษัตริย์แห่งบาบิโลน​ที่ริบลาห์ 21 กษัตริย์แห่งบาบิโลนโจมตี​พวกเขา และประหาร​พวกเขา​ที่ริบลาห์​ในแผ่นดินฮามัท ดังนั้นยูดาห์​จึงถูกกวาดต้อน​ออก​จากแผ่นดิน​ของตน​ไป​เป็นเชลย

22 ส่วน​ประชาชน​ที่​ยังเหลือ​อยู่​ในแผ่นดินยูดาห์​ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์แห่งบาบิโลนทิ้งไว้นั้น เขาตั้งเกดาลิยาห์​บุตรอาหิคัม​บุตรชาฟาน​ให้​เป็นผู้ปกครอง​พวกเขา 23 เมื่อบรรดาผู้บัญชาการกองกำลังพร้อม​กับคนของ​พวกเขาได้ยิน​ว่า​กษัตริย์แห่งบาบิโลนตั้งเกดาลิยาห์​เป็นผู้ปกครอง พวกเขา​ก็​มาหาเกดาลิยาห์​ที่มิสปาห์ ได้แก่ อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์ โยฮานัน​บุตรคาเรอาห์ เสไรยาห์​บุตรทันหุเมทชาวเนโทฟาห์ และยาอาซันยาห์​บุตร​ของชาว​มาอาคาห์พร้อม​กับคนของ​พวกเขา 24 เกดาลิยาห์สาบาน​ต่อ​พวกเขา และคนของ​พวกเขา และพูด​ว่า “อย่ากลัวผู้รับใช้​ของชาวเคลเดียเลย จงอาศัย​อยู่​ในแผ่นดิน และ​รับใช้​กษัตริย์แห่งบาบิโลน แล้ว​พวกท่าน​จะอยู่ดี”

25 แต่​ในเดือน​ที่เจ็ด อิชมาเอลบุตรเนธานิยาห์​บุตรเอลีชา​มา ซึ่ง​เป็นเชื้อสาย​กษัตริย์​มาพร้อม​กับชายสิบคน และโจมตีเกดาลิยาห์จน​เขา​ตายพร้อม​ทั้งชาวยิว และชาวเคลเดีย​ที่​อยู่​กับ​เขา​ในมิสปาห์ 26 ประชาชนทั้งหมด ทั้งผู้น้อย และผู้ใหญ่รวม​ทั้งบรรดาผู้บัญชาการกองกำลังต่างลุก​ขึ้น และ​ไป​ยังอียิปต์ เพราะ​พวกเขากลัวชาวเคลเดีย 27 ในปี​ที่สามสิบเจ็ดแห่งการ​เป็นเชลย​ของเยโฮยาคีนกษัตริย์แห่งยูดาห์ ในเดือน​ที่สิบสอง วัน​ที่ยี่สิบเจ็ด​ของเดือน เอวิลเมโรดัค​กษัตริย์แห่งบาบิโลน ในปี​ที่​เขา​เริ่มครองราชย์​ได้ปล่อยเยโฮยาคีนกษัตริย์แห่งยูดาห์​ออก​จากคุก 28 เขาพูดกับเยโฮยาคีนอย่างเมตตา และตั้งบัลลังก์​ของ​เขาไว้สูงกว่าบัลลังก์​ของบรรดา​กษัตริย์​ที่​อยู่​กับ​เขา​ในบาบิโลน 29 กษัตริย์เปลี่ยนเสื้อผ้านักโทษ​ของเยโฮยาคีน แล้วเยโฮยาคีนก็กินอาหาร​ต่อหน้า​กษัตริย์​เป็นประจำตลอดชีวิต​ของ​เขา 30 ส่วนค่าเลี้ยงชีพ​ของ​เขา กษัตริย์จัดสรร​ให้​เขา​เป็นประจำทุกวันตามส่วน​ของแต่ละวันตลอดชีวิต​ของ​เขา

* 1:3 1:3 ในฉบับภาษาอังกฤษ เมื่อคำ​ที่หมาย​ถึง “องค์พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” พิมพ์ด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด คำนั้นแปลพระนามเฉพาะ​ของพระเจ้า (ภาษาฮีบรู “יהוה” ปกติ​ออกเสียง​ว่า ยาห์เวห์)

† 1:3 1:3 คำฮีบรู​ที่แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

‡ 1:9 1:9 คำ​ว่า “ดูสิ” มา​จากคำฮีบรู “הִנֵּה” มีความหมาย​ว่า มองดู สังเกต จงดู หรือเพ่งมอง และมักใช้​เป็นคำอุทาน

* 5:5 5:5 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม​หรือ 66 ปอนด์

† 5:22 5:22 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม​หรือ 66 ปอนด์

‡ 5:27 5:27 หรือ “เชื้อสาย”

* 6:25 6:25 หนึ่งคับมีประมาณ 2 ลิตร ดังนั้นหนึ่ง​ในสี่คับ​จึงมีประมาณ 500 มิลลิลิตร​หรือประมาณหนึ่งไพนต์

* 7:1 7:1 หนึ่งเสอาห์มีประมาณ 7 ลิตร​หรือ 1.9 แกลลอน​หรือ 0.8 เพ็ก

† 7:1 7:1 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม​หรือประมาณ 0.35 ออนซ์​ในบริบทนี้น่า​จะ​เป็นเหรียญเงิน​ที่มีน้ำหนักประมาณนี้

‡ 7:6 7:6 คำ​ที่แปล​ว่า “องค์เจ้า” คือ “อาโดนาย”

§ 7:16 7:16 หนึ่งเสอาห์มีประมาณ 7 ลิตร​หรือ 1.9 แกลลอน​หรือ 0.8 เพ็ก

* 7:16 7:16 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม​หรือประมาณ 0.35 ออนซ์​ในบริบทนี้น่า​จะ​เป็นเหรียญเงิน​ที่มีน้ำหนักประมาณนี้

† 7:18 7:18 หนึ่งเสอาห์มีประมาณ 7 ลิตร​หรือ 1.9 แกลลอน​หรือ 0.8 เพ็ก

‡ 7:18 7:18 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม​หรือประมาณ 0.35 ออนซ์​ในบริบทนี้น่า​จะ​เป็นเหรียญเงิน​ที่มีน้ำหนักประมาณนี้

* 9:8 9:8 หรือผู้ชาย

✡ 12:4 12:4 อพยพ 30:12

* 14:13 14:13 หนึ่งศอก​คือความยาว​จากปลายนิ้วกลาง​ถึงข้อศอก​ของแขนผู้ชาย​หรือประมาณ 18 นิ้ว​หรือ 46 เซนติเมตร

* 15:19 15:19 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม​หรือ 66 ปอนด์ดังนั้น 1,000 ตะลันต์​จึงเท่ากับประมาณ 30 เมตริกตัน

† 15:20 15:20 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม​หรือประมาณ 0.35 ออนซ์ดังนั้น 50 เชเขล​จึงเท่ากับประมาณ 0.5 กิโลกรัม​หรือ 1.1 ปอนด์

* 17:27 17:27 ภาษาฮีบรู:พวกเขา

* 18:14 18:14 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์

* 23:24 23:24 เทราฟิม คือรูปเคารพประจำครัวเรือน

† 23:33 23:33 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์

* 25:17 25:17 หนึ่งศอก​คือระยะ​จากปลายนิ้วกลาง​ถึงข้อศอก​ของแขนผู้ชาย หรือประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

1 พงศาวดาร

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

พงศาวดารฉบับที่หนึ่ง

1

1 อาดัม เสท เอโนช 2 เคนัน มาหะลาเลล ยาเรด 3 เอโนค เมธูเสลาห์ ลาเมค 4 โนอาห์ เชม ฮาม และ​ยาเฟท

5 บุตร​ของ​ยาเฟท ได้แก่ โกเมอร์ มาโกก มาดัย ยาวาน ทูบัล เมเชค และ​ทิราส 6 บุตร​ของ​โกเมอร์ ได้แก่ อัชเคนัส ดิฟัท และ​โทการมาห์ 7 บุตร​ของ​ยาวาน ได้แก่ เอลีชาห์ ทารชิช คิททิม และ​โรดานิม

8 บุตร​ของ​ฮาม ได้แก่ คูช มิสราอิม พูต และ​คานาอัน 9 บุตร​ของ​คูช ได้แก่ เสบา ฮาวิลาห์ สับทา ราอามา และ​สับเทคา ส่วนบุตร​ของ​ราอามาคือเชบา​และ​เดดาน 10 คูชมีบุตร​ชื่อนิมโรด เขาเริ่มมีอำนาจยิ่งใหญ่บนแผ่นดิน 11 มิสราอิม​เป็น​ต้น​ตระกูล​ของ​ลูดิม อานามิม เลหาบิม นัฟทูฮิม 12 ปัทรุสิม คัสลูฮิม (ชาวฟีลิสเตียมา​จาก​พวกนี้) และ​คัฟโทริม 13 คานาอันมีบุตรหัวปี​ชื่อไซดอน อีกคนคือเฮท 14 นอก​จาก​นี้ยัง​เป็น​ต้น​ตระกูล​ของ​ชาวเยบุส ชาวอาโมไรต์ ชาวเกอร์กาชี 15 ชาวฮีไวต์ ชาวอาร์คี ชาวสินี 16 ชาวอาร์วาด ชาวเศมาร์ และ​ชาวฮามัท

17 บุตร​ของ​เชม ได้แก่ เอลาม อัสชูร์ อาร์ปัคชาด ลูด อารัม อูส ฮูล เกเธอร์ และ​เมเชค 18 อาร์ปัคชาด​เป็น​บิดา​ของ​เชลาห์ และ​เชลาห์​เป็น​บิดา​ของ​เอเบอร์ 19 เอเบอร์มี​บุตรชาย 2 คน คนหนึ่ง​ชื่อเปเลก เพราะ​ในสมัย​ของ​เขาแผ่นดินถูกแบ่งออก อีกคน​ชื่อโยกทาน 20 โยกทาน​เป็น​บิดา​ของ​อัลโมดาด เชเลฟ ฮาซาร์มาเวท เยราห์ 21 ฮาโดราม อูซาล ดิคลา 22 เอบาล อาบีมาเอล เชบา 23 โอฟีร์ ฮาวิลาห์ และ​โยบับ ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตร​ของ​โยกทาน 24 เชม อาร์ปัคชาด เชลาห์ 25 เอเบอร์ เปเลก เรอู 26 เสรุก นาโฮร์ เทราห์ 27 อับราม ซึ่ง​มี​อีก​ชื่อว่าอับราฮัม

28 บุตร​ของ​อับราฮัมคืออิสอัค​และ​อิชมาเอล 29 เชื้อสาย​ของ​ทั้งสองมีดังนี้ อิชมาเอลมีบุตรหัวปี​ชื่อเนบาโยท ถัดมาคือเคดาร์ อัดเบเอล มิบบสัม 30 มิชมา ดูมาห์ มัสสา ฮาดัด เทมา 31 เยทูร์ นาฟิช และ​เคเดมาห์ คนเหล่านี้​เป็น​บุตร​ของ​อิชมาเอล

32 เคทูราห์ภรรยาน้อย​ของ​อับราฮัมมีบุตร​กับ​เขาคือศิมราน โยกชาน เมดาน มีเดียน อิชบาก และ​ชูอาห์ ส่วนบุตร​ของ​โยกชานคือเชบา​และ​เดดาน 33 บุตร​ของ​มีเดียน ได้แก่ เอฟาห์ เอเฟอร์ ฮาโนค อาบีดา และ​เอลดาอาห์ ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตร​ของ​เคทูราห์

34 อับราฮัม​เป็น​บิดา​ของ​อิสอัค อิสอัคมีบุตรคือเอซาว​กับ​อิสราเอล 35 บุตร​ของ​เอซาว ได้แก่ เอลีฟัส เรอูเอล เยอูช ยาลาม และ​โคราห์ 36 บุตร​ของ​เอลีฟัส ได้แก่ เทมาน โอมาร์ เศฟี กาทาม เคนัส ทิมนา และ​อามาเลข 37 บุตร​ของ​เรอูเอล ได้แก่ นาหัท เศราห์ ชัมมาห์ และ​มิสซาห์

38 บุตร​ของ​เสอีร์ ได้แก่ โลทาน โชบาล ศิเบโอน อานาห์ ดีโชน เอเซอร์ และ​ดีชาน 39 บุตร​ของ​โลทานคือโฮรี​กับ​โฮมาม ส่วนทิมนา​เป็น​พี่น้องหญิง​ของ​โลทาน 40 บุตร​ของ​โชบาล ได้แก่ อาลียาน มานาหัท เอบาล เชฟี และ​โอนาม บุตร​ของ​ศิเบโอนคืออัยยาห์​กับ​อานาห์ 41 บุตร​ของ​อานาห์คือดีโชน บุตร​ของ​ดีโชน ได้แก่ ฮัมราน เอชบาน อิทราน และ​เคราน 42 บุตร​ของ​เอเซอร์ ได้แก่ บิลฮาน ศาอาวาน และ​ยาอาคาน บุตร​ของ​ดีชานคืออูส​กับ​อาราน

43 ต่อไปนี้คือ​กษัตริย์ที่ครองแผ่นดินเอโดม​ก่อนที่​ชาวอิสราเอลจะมี​กษัตริย์ปกครอง เบลา บุตรเบโอร์ เมือง​ของ​เขา​ชื่อดินฮาบาห์ 44 เมื่อ​เบลาสิ้นชีวิต โยบับบุตรเศราห์​จาก​โบสราห์ขึ้นครองราชย์แทน 45 เมื่อ​โยบับสิ้นชีวิต ฮูชาม​จาก​ดินแดน​ของ​ชาวเทมานขึ้นครองราชย์แทน 46 เมื่อ​ฮูชามสิ้นชีวิต ฮาดัดบุตรเบดัดขึ้นครองราชย์แทน ฮาดัด​ผู้นี้โจมตี​ชาวมีเดียนในทุ่งโมอับ เมือง​ของ​เขา​ชื่ออาวิท 47 เมื่อ​ฮาดัดสิ้นชีวิต สัมลาห์​จาก​มัสเรคาห์ขึ้นครองราชย์แทน 48 เมื่อ​สัมลาห์สิ้นชีวิต ชาอูล​จาก​เรโหโบท ริมแม่น้ำ ขึ้นครองราชย์แทน 49 เมื่อ​ชาอูลสิ้นชีวิต บาอัลฮานันบุตรอัคโบร์ขึ้นครองราชย์แทน 50 เมื่อ​บาอัลฮานันสิ้นชีวิต ฮาดัดขึ้นครองราชย์แทน เมือง​ของ​เขา​ชื่อปาอี ภรรยา​ของ​เขา​ชื่อเมเหทาเบล นาง​เป็น​บุตรสาว​ของ​มัทเรด ผู้​เป็น​บุตรสาว​ของ​เมซาฮับ 51 ต่อมาฮาดัดก็สิ้นชีวิต บรรดา​หัวหน้า​เผ่าเอโดม ได้แก่ หัวหน้า​เผ่าทิมนา หัวหน้า​เผ่าอาลียาห์ หัวหน้า​เผ่าเยเทท 52 หัวหน้า​เผ่าโอโฮลีบามาห์ หัวหน้า​เผ่าเอลาห์ หัวหน้า​เผ่าปีโนน 53 หัวหน้า​เผ่าเคนัส หัวหน้า​เผ่าเทมาน หัวหน้า​เผ่ามิบซาร์ 54 หัวหน้า​เผ่ามักดีเอล และ​หัวหน้า​เผ่าอีราม คนเหล่านี้​เป็น​หัวหน้า​เผ่าเอโดม

2

1 บุตร​ของ​อิสราเอล ได้แก่ รูเบน สิเมโอน เลวี ยูดาห์ อิสสาคาร์ เศบูลุน 2 ดาน โยเซฟ เบนยามิน นัฟทาลี กาด และ​อาเชอร์

3 บุตร​ของ​ยูดาห์คือเอร์ โอนัน และ​เชลาห์ ทั้งสามเกิด​จาก​บุตรสาว​ของ​ชูอาห์​ซึ่ง​เป็น​ชาวคานาอัน เอร์บุตรหัวปี​ของ​ยูดาห์ทำสิ่งชั่วร้ายในสายตา​พระยาห์เวห์* พระองค์​จึง​ทรง​ประหารเขา 4 ทามาร์ลูกสะใภ้​ของ​ยูดาห์มีบุตร​กับ​เขาคือเปเรศ​และ​เศราห์ รวม​แล้ว​ยูดาห์มี​บุตรชาย 5 คน

5 บุตร​ของ​เปเรศคือเฮสโรน​กับ​ฮามูล 6 บุตร​ของ​เศราห์ ได้แก่ ศิมรี เอธาน เฮมาน คัลโคล และ​ดารา รวมทั้ง​หมด 5 คน 7 บุตร​ของ​คาร์มีคืออาคาร์ ผู้ทำให้อิสราเอลประสบความเดือดร้อน เพราะ​เขาทำผิดเกี่ยว​กับ​ของ​ที่ถูกกำหนดให้​เป็น​ของ​พระเจ้า 8 บุตร​ของ​เอธานคืออาซาริยาห์

9 เฮสโรนยังมี​บุตรชาย​ชื่อเยราเมเอล ราม และ​เคลูบัย 10 ราม​เป็น​บิดา​ของ​อัมมีนาดับ อัมมีนาดับ​เป็น​บิดา​ของ​นาโชน ผู้​เป็น​ผู้นำ​ชาวยูดาห์ 11 นาโชน​เป็น​บิดา​ของ​สัลมา สัลมา​เป็น​บิดา​ของ​โบอาส 12 โบอาส​เป็น​บิดา​ของ​โอเบด โอเบด​เป็น​บิดา​ของ​เจสซี 13 เจสซีมี​บุตรชาย​หัวปี​ชื่อเอลีอับ คนที่สอง​ชื่ออาบีนาดับ คนที่สาม​ชื่อชิเมอา 14 คนที่สี่​ชื่อนาธันเอล คนที่ห้า​ชื่อรัดดัย 15 คนที่หก​ชื่อโอเซม และ​คนที่เจ็ด​ชื่อดาวิด 16 พี่น้องหญิง​ของ​พวกเขาคือเศรุยาห์​กับ​อาบีกายิล บุตรชาย 3 คน​ของ​เศรุยาห์ ได้แก่ อาบีชัย โยอาบ และ​อาสาเฮล 17 อาบีกายิลให้กำเนิดอามาสา บิดา​ของ​อามาสาคือเยเธอร์​ชาวอิชมาเอล

18 คาเลบบุตรเฮสโรนมีบุตร​กับ​อาซูบาห์​ผู้​เป็น​ภรรยา และ​กับ​เยรีโอท บุตรชาย​ของ​นาง​ได้แก่​เยเชอร์ โชบับ และ​อาร์โดน 19 เมื่อ​อาซูบาห์เสียชีวิต คาเลบก็​แต่​งงาน​กับ​เอฟรัท นางให้กำเนิดฮูร์แก่เขา 20 ฮูร์​เป็น​บิดา​ของ​อูรี และ​อูรี​เป็น​บิดา​ของ​เบซาเลล

21 ต่อมา​เมื่อ​อายุ 60 ปี เฮสโรนรับ​บุตรสาว​ของ​มาคีร์​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​กิเลอาด​เป็น​ภรรยา​และ​อยู่กิน​กับ​นาง นางให้กำเนิดเสกุบแก่เขา 22 เสกุบ​เป็น​บิดา​ของ​ยาอีร์ ผู้มี​เมือง 23 เมืองในดินแดนกิเลอาด 23 ชาวเกชูร์​กับ​ชาวอารัมยึด​เมืองต่าง ๆ ของ​ยาอีร์ไป​จาก​พวกเขา รวมทั้ง​เคนาท​และ​หมู่บ้าน​โดย​รอบ รวม​เป็น 60 เมือง คน​ทั้งหมดนี้​เป็น​เชื้อสาย​ของ​มาคีร์​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​กิเลอาด 24 หลังจาก​เฮสโรนเสียชีวิตที่คาเลบเอฟราธาห์ อาบียาห์ภรรยา​ของ​เขาก็ให้กำเนิดอัชฮูร์แก่เขา อัชฮูร์​เป็น​บิดา​ของ​เทโคอา

25 เยราเมเอลบุตรหัวปี​ของ​เฮสโรนมี​บุตรชาย​คือรามบุตรหัวปี บูนาห์ โอเรน โอเซม และ​อาหิยาห์ 26 เยราเมเอลมีภรรยา​อีกคน​ชื่ออาทาราห์ นาง​เป็น​มารดา​ของ​โอนาม 27 รามบุตรหัวปี​ของ​เยราเมเอลมี​บุตรชาย​ชื่อมาอัส ยามิน และ​เอเคอร์ 28 บุตรชาย​ของ​โอนามคือชัมมัย​กับ​ยาดา ชัมมัยมี​บุตรชาย​ชื่อนาดับ​กับ​อาบีชูร์ 29 ภรรยา​ของ​อาบีชูร์​ชื่ออาบีฮายิล นางให้กำเนิดอัคบาน​กับ​โมลิดแก่เขา 30 บุตรชาย​ของ​นาดับคือเสเลด​กับ​อัปปาอิม แต่​เสเลดเสียชีวิต​โดย​ไม่มีบุตร 31 อัปปาอิม​เป็น​บิดา​ของ​อิชี อิชี​เป็น​บิดา​ของ​เชชาน และ​เชชาน​เป็น​บิดา​ของ​อัคลัย 32 ยาดา​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​ชัมมัยมี​บุตรชาย​ชื่อเยเธอร์​กับ​โยนาธาน เยเธอร์เสียชีวิต​โดย​ไม่มีบุตร 33 โยนาธานมี​บุตรชาย​ชื่อเปเลท​กับ​ศาซา คนเหล่านี้​เป็น​เชื้อสาย​ของ​เยราเมเอล 34 เชชานไม่มี​บุตรชาย มี​แต่​บุตรสาว เขามีคน​รับใช้​ชาวอียิปต์​ชื่อยาร์ฮา 35 เชชานยก​บุตรสาว​ของ​ตนให้ยาร์ฮาคน​รับใช้​เป็น​ภรรยา นางให้กำเนิดอัททัยแก่ยาร์ฮา 36 อัททัย​เป็น​บิดา​ของ​นาธาน นาธาน​เป็น​บิดา​ของ​ศาบาด 37 ศาบาด​เป็น​บิดา​ของ​เอฟลาล เอฟลาล​เป็น​บิดา​ของ​โอเบด 38 โอเบด​เป็น​บิดา​ของ​เยฮู เยฮู​เป็น​บิดา​ของ​อาซาริยาห์ 39 อาซาริยาห์​เป็น​บิดา​ของ​เฮเลศ เฮเลศ​เป็น​บิดา​ของ​เอเลอาสาห์ 40 เอเลอาสาห์​เป็น​บิดา​ของ​สิสมัย สิสมัย​เป็น​บิดา​ของ​ชัลลูม 41 ชัลลูม​เป็น​บิดา​ของ​เยคามิยาห์ เยคามิยาห์​เป็น​บิดา​ของ​เอลีชามา

42 คาเลบ​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เยราเมเอลมี​บุตรชาย​หัวปี​ชื่อเมชา ผู้​เป็น​บิดา​ของ​ศิฟ ส่วนมาเรชาห์​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​เฮโบรนก็มี​บุตรชาย 43 บุตรชาย​ของ​เฮโบรน ได้แก่ โคราห์ ทัปปูอาห์ เรเคม และ​เชมา 44 เชมา​เป็น​บิดา​ของ​ราฮัม ราฮัม​เป็น​บิดา​ของ​ยอร์เคอัม ส่วนเรเคม​เป็น​บิดา​ของ​ชัมมัย 45 ชัมมัยมี​บุตรชาย​ชื่อมาโอน และ​มาโอน​เป็น​บิดา​ของ​เบทซูร์ 46 เอฟาห์ภรรยาน้อย​ของ​คาเลบให้กำเนิดฮาราน โมซา และ​กาเซส ฮาราน​เป็น​บิดา​ของ​กาเซสด้วย 47 บุตรชาย​ของ​ยาห์ดัย ได้แก่ เรเกม โยธาม เกชาน เปเลท เอฟาห์ และ​ชาอัฟ 48 มาอาคาห์ภรรยาน้อย​ของ​คาเลบให้กำเนิดเชเบอร์​กับ​ทิรฮานาห์ 49 นางยังให้กำเนิดชาอัฟ​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​มัดมันนาห์ และ​เชวา​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​มัคเบนา​และ​กิเบอา ส่วนอัคสาห์​เป็น​บุตรสาว​ของ​คาเลบ

50 ฮูร์​เป็น​บุตรหัวปี​ของ​เอฟราธาห์ ส่วนคาเลบ​เป็น​บุตร​ของ​ฮูร์ บุตรชาย​ของ​คาเลบ ได้แก่ โชบาล​ผู้​เป็น​ต้น​ตระกูล​ชาวคีริยาทเยอาริม 51 สัลมา​ผู้​เป็น​ต้น​ตระกูล​ชาวเบธเลเฮม และ​ฮาเรฟ​ผู้​เป็น​ต้น​ตระกูล​ชาวเบธกาเดอร์ 52 โชบาล​ผู้​เป็น​ต้น​ตระกูล​ชาวคีริยาทเยอาริมมีบุตร ได้แก่ ฮาโรเอห์ และ​ชาวเมนูโหทครึ่งหนึ่ง 53 ตระกูลต่าง ๆ ของ​คีริยาทเยอาริม ได้แก่ ชาวอิทรี ชาวพูที ชาวชูมาที และ​ชาวมิชราอี จาก​พวกเขาสืบ​เชื้อสาย​เป็น​ชาวโศราห์​กับ​ชาวเอชทาโอล 54 บุตร​ของ​สัลมา ได้แก่ เบธเลเฮม ชาวเนโทฟาห์ อัทโรทเบทโยอาบ ครึ่งหนึ่ง​ของ​ชาวมานาหัท และ​ชาวโศรี 55 ตระกูล​ของ​ผู้จดบันทึกที่อาศัยอยู่ในยาเบส ได้แก่ ชาวทิราห์ ชาวชิเมอาห์ และ​ชาวสุคาห์ คนเหล่านี้​เป็น​ชาวเคไนต์ที่สืบ​เชื้อสาย​มา​จาก​ฮัมมัท ผู้​เป็น​บิดา​ของ​ตระกูลเรคาบ

3

1 บุตรชาย​ของ​ดาวิดที่เกิดในเฮโบรน ได้แก่ อัมโนนบุตรหัวปี ซึ่ง​เกิด​จาก​อาหิโนอัม หญิง​ชาวยิสเรเอล คนที่สองคือดาเนียล เกิด​จาก​อาบีกายิล หญิง​ชาวคารเมล 2 คนที่สามคืออับซาโลม บุตร​ของ​มาอาคาห์​ซึ่ง​เป็น​บุตรสาว​ของ​ทัลมัย​กษัตริย์แห่งเกชูร์ คนที่สี่คืออาโดนียาห์ บุตร​ของ​ฮักกีท 3 คนที่ห้าคือเชฟาทิยาห์ เกิด​จาก​อาบีทัล คนที่หกคืออิทเรอัม เกิด​จาก​เอกลาห์ภรรยา​ของ​ดาวิด 4 บุตรชาย​ทั้งหกเกิดแก่เขาที่เฮโบรน ดาวิดครองราชย์ที่นั่น 7 ปี 6 เดือน และ​ครองราชย์ที่เยรูซาเล็ม​อีก 33 ปี 5 ส่วนบุตรที่เกิดแก่เขาในเยรูซาเล็มคือชิเมอา โชบับ นาธาน และ​โซโลมอน ทั้งสี่เกิด​จาก​บัทชูอา​บุตรสาว​ของ​อัมมีเอล 6 แล้ว​ยังมีอิบฮาร์ เอลีชามา เอลีเฟเลท 7 โนกาห์ เนเฟก ยาเฟีย 8 เอลีชามา เอลียาดา และ​เอลีเฟเลท รวม 9 คน 9 คน​ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตรชาย​ของ​ดาวิด นอกเหนือ​จาก​บุตรชาย​ที่เกิด​จาก​ภรรยาน้อย และ​ทามาร์​เป็น​พี่น้องหญิง​ของ​พวกเขา

10 โซโลมอน​เป็น​บิดา​ของ​เรโหโบอัม เรโหโบอัม​เป็น​บิดา​ของ​อาบียาห์ อาบียาห์​เป็น​บิดา​ของ​อาสา อาสา​เป็น​บิดา​ของ​เยโฮชาฟัท 11 เยโฮชาฟัท​เป็น​บิดา​ของ​โยรัม โยรัม​เป็น​บิดา​ของ​อาหัสยาห์ อาหัสยาห์​เป็น​บิดา​ของ​โยอาช 12 โยอาช​เป็น​บิดา​ของ​อามาซิยาห์ อามาซิยาห์​เป็น​บิดา​ของ​อาซาริยาห์ อาซาริยาห์​เป็น​บิดา​ของ​โยธาม 13 โยธาม​เป็น​บิดา​ของ​อาหัส อาหัส​เป็น​บิดา​ของ​เฮเซคียาห์ เฮเซคียาห์​เป็น​บิดา​ของ​มนัสเสห์ 14 มนัสเสห์​เป็น​บิดา​ของ​อาโมน อาโมน​เป็น​บิดา​ของ​โยสิยาห์ 15 บุตรชาย​ของ​โยสิยาห์ ได้แก่ โยฮานันบุตรหัวปี เยโฮยาคิมคนที่สอง เศเดคียาห์คนที่สาม และ​ชัลลูมคนที่สี่ 16 บุตรชาย​ของ​เยโฮยาคิมคือเยโคนิยาห์​และ​เศเดคียาห์ 17 บุตรชาย​ของ​เยโคนิยาห์​ผู้ถูกจับไป​เป็น​เชลย ได้แก่ เชอัลทิเอล 18 มัลคีราม เปดายาห์ เชนัสซาร์ เยคามิยาห์ โฮชามา และ​เนดาบิยาห์ 19 บุตรชาย​ของ​เปดายาห์คือเศรุบบาเบล​กับ​ชิเมอี เศรุบบาเบลมี​บุตรชาย​ชื่อเมชุลลาม​กับ​ฮานานิยาห์ และ​มี​บุตรสาว​ชื่อเชโลมิท​ซึ่ง​เป็น​พี่น้องหญิง​ของ​ทั้งสอง 20 ยังมีฮาชูบาห์ โอเฮล เบเรคิยาห์ ฮาซาดิยาห์ และ​ยูชับเฮเสด อีก 5 คน 21 บุตรชาย​ของ​ฮานานิยาห์คือเปลาทิยาห์​กับ​เยชายาห์ นอก​จาก​นี้ยังมี​เชื้อสาย​ของ​เรฟายาห์ เชื้อสาย​ของ​อาร์นัน เชื้อสาย​ของ​โอบาดิยาห์ และ​เชื้อสาย​ของ​เชคานิยาห์ 22 บุตรชาย​ของ​เชคานิยาห์คือเชมายาห์ บุตรชาย​ของ​เชมายาห์ ได้แก่ ฮัททูช อิกาล บาริยาห์ เนอาริยาห์ และ​ชาฟัท รวม​เป็น 6 คน 23 บุตรชาย​ของ​เนอาริยาห์ ได้แก่ เอลีโอเอนัย ฮิสคิยาห์ และ​อัสรีคาม รวม 3 คน 24 บุตรชาย​ของ​เอลีโอเอนัย ได้แก่ โฮดาวิยาห์ เอลียาชิบ เปลายาห์ อัคคูบ โยฮานัน เดลายาห์ และ​อานานี รวม 7 คน

4

1 บุตร​ของ​ยูดาห์ ได้แก่ เปเรศ เฮสโรน คาร์มี ฮูร์ และ​โชบาล 2 เรอายาห์บุตรโชบาล​เป็น​บิดา​ของ​ยาฮัท ยาฮัท​เป็น​บิดา​ของ​อาหุมัย​กับ​ลาฮัด คนเหล่านี้​เป็น​ต้น​ตระกูล​ของ​ชาวโศราห์ 3 ผู้​เป็น​บิดาแห่งเอตามมี​บุตรชาย​ชื่อยิสเรเอล อิชมา และ​อิดบาช ส่วนฮัสเซเลลโพนี​เป็น​พี่น้อง​ผู้หญิง​ของ​พวกเขา 4 เปนูเอล​เป็น​ต้น​ตระกูล​ชาวเกโดร์ และ​เอเซอร์​เป็น​ต้น​ตระกูล​ชาวฮูชาห์ คนเหล่านี้​เป็น​บุตร​ของ​ฮูร์​ผู้​เป็น​บุตรหัวปี​ของ​เอฟราธาห์ และ​เป็น​ต้น​ตระกูล​ชาวเบธเลเฮม 5 อัชฮูร์​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​เทโคอามีภรรยา 2 คนคือเฮลาห์​กับ​นาอาราห์ 6 นาอาราห์ให้กำเนิดอาหุสซาม เฮเฟอร์ เทเมนี และ​ฮาอาฮัชทารีแก่เขา คนเหล่านี้​เป็น​บุตรชาย​ของ​นาอาราห์ 7 ส่วน​บุตรชาย​ของ​เฮลาห์ ได้แก่ เศเรท อิสฮาร์ และ​เอทนัน 8 ฮักโคส​เป็น​บิดา​ของ​อานูบ โศเบบาห์ และ​บรรดา​ตระกูล​ของ​อาหาร์เฮลบุตรฮารูม

9 ยาเบส​เป็น​คนมีเกียรติมากกว่าพี่น้อง​ของ​เขา มารดาตั้ง​ชื่อเขาว่ายาเบส* เพราะ​นาง​กล่าวว่า “ฉันคลอดเขาด้วยความทุกข์เจ็บ”

10 ยาเบสทูลขอต่อ​พระเจ้า† แห่งอิสราเอลว่า “ขอ​พระองค์​ประทานพรแก่ข้า​พระองค์​อย่างเต็มที่ และ​ขยายเขตแดนให้ข้า​พระองค์ ขอให้​พระหัตถ์​ของ​พระองค์​ค้ำจุนข้า​พระองค์ และ​ทรง​คุ้มครองข้า​พระองค์​จาก​สิ่งชั่วร้าย เพื่อ​ข้า​พระองค์​จะไม่ก่อให้เกิดความเจ็บปวด”

พระเจ้า​ประทานตามที่เขาทูลขอ

11 เคลูบ​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​ชูฮาห์​เป็น​บิดา​ของ​เมฮีร์ และ​เมฮีร์​เป็น​บิดา​ของ​เอชโทน 12 เอชโทน​เป็น​บิดา​ของ​เบทราฟา ปาเสอาห์ และ​เทฮินนาห์​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​อีร์นาหาช คนเหล่านี้​เป็น​ชาวเรคาห์ 13 บุตรชาย​ของ​เคนัสคือโอทนีเอล​กับ​เสไรยาห์ บุตรชาย​ของ​โอทนีเอลคือฮาทัท‡ 14 เมโอโนทัย​เป็น​บิดา​ของ​โอฟราห์ ส่วนเสไรยาห์​เป็น​บิดา​ของ​โยอาบ​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​เกฮาราชิม เพราะ​คนเหล่านั้น​เป็น​ช่างฝีมือ 15 บุตรชาย​ของ​คาเลบบุตรเยฟุนเนห์ ได้แก่ อีรู เอลาห์ และ​นาอาม เอลาห์มี​บุตรชาย​ชื่อเคนัส 16 บุตรชาย​ของ​เยฮัลเลเลล ได้แก่ ศิฟ ศิฟาห์ ทิริยา และ​อาสาเรล 17 บุตรชาย​ของ​เอสราห์ ได้แก่ เยเธอร์ เมเรด เอเฟอร์ และ​ยาโลน ภรรยา​ของ​เมเรดให้กำเนิดมิเรียม ชัมมัย และ​อิชบาห์​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​เอชเทโมอา 18 ภรรยา​ชาวยูดาห์​ของ​เขาให้กำเนิดเยเรด​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​เกโดร์ เฮเบอร์​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​โสโค และ​เยคูทิเอล​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​ศาโนอาห์ คนเหล่านี้​เป็น​บุตร​ของ​บิธิยาห์​บุตรสาว​ของ​ฟาโรห์ ซึ่ง​เมเรดรับมา​เป็น​ภรรยา 19 ภรรยา​ของ​โฮดิยาห์​เป็น​พี่น้องหญิง​ของ​นาฮัม บุตรชาย​ของ​นาง​เป็น​บิดา​ของ​เคอีลาห์​ชาวการ์มี​และ​เอชเทโมอา​ชาวมาอาคาห์ 20 บุตรชาย​ของ​ชิโมน ได้แก่ อัมโนน รินนาห์ เบนฮานัน และ​ทิโลน ส่วน​บุตรชาย​ของ​อิชีคือโศเฮท​กับ​เบนโศเฮท 21 บุตร​ของ​เชลาห์บุตรยูดาห์ ได้แก่ เอร์​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​เลคาห์ ลาอาดาห์​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​มาเรชาห์ และ​ตระกูลช่างทอผ้าลินินเนื้อละเอียดในวงศ์วานอัชเบอา 22 อีก​ทั้งโยคิม ชาวโคเซบา โยอาช​กับ​สาราฟ​ซึ่ง​ปกครองในโมอับ และ​ยาชูบิเลเฮม เรื่องเหล่านี้​เป็น​บันทึก​แต่​โบราณ 23 คนเหล่านี้​เป็น​ช่างปั้นหม้อ อาศัยอยู่ที่เนทาอิม​กับ​เกเดราห์ และ​อยู่ที่นั่น​เพื่อ​ทำงานให้​กษัตริย์

24 บุตรชาย​ของ​สิเมโอน ได้แก่ เนมูเอล ยามิน ยาริบ เศราห์ และ​ชาอูล 25 ชาอูล​เป็น​บิดา​ของ​ชัลลูม ชัลลูม​เป็น​บิดา​ของ​มิบสัม และ​มิบสัม​เป็น​บิดา​ของ​มิชมา 26 มิชมา​เป็น​บิดา​ของ​ฮัมมูเอล ฮัมมูเอล​เป็น​บิดา​ของ​ศักคูร์ และ​ศักคูร์​เป็น​บิดา​ของ​ชิเมอี 27 ชิเมอีมี​บุตรชาย 16 คน​และ​บุตรสาว 6 คน แต่​พี่น้อง​ของ​เขามีบุตรไม่มาก ตระกูล​ของ​พวกเขา​ทั้งหมด​จึง​ไม่ได้เพิ่มจำนวนเหมือน​ชาวยูดาห์ 28 พวกเขาอาศัยอยู่ที่เบเออร์เชบา โมลาดาห์ ฮาซาร์ชูอาล 29 บิลฮาห์ เอเซม โทลาด 30 เบธูเอล โฮรมาห์ ศิกลาก 31 เบทมาร์คาโบท ฮาซาร์ซูสิม เบทบิรี และ​ชาอาราอิม เมืองเหล่านี้​เป็น​ของ​พวกเขาจนถึงสมัยดาวิด 32 หมู่บ้าน​ของ​พวกเขาคือเอตาม อายิน ริมโมน โทเคน และ​อาชาน รวม​เป็น 5 เมือง 33 ยังมีหมู่บ้าน​ทั้งหมดรอบ​เมืองเหล่านี้ไปจนถึงบาอัล ที่เหล่านี้​เป็น​ถิ่นฐาน​ของ​พวกเขา และ​พวกเขาจดบันทึกลำดับ​เชื้อสาย​ไว้ 34 เมโชบับ ยัมเลค โยชาห์บุตรอามาซิยาห์ 35 โยเอล เยฮูบุตรโยชิบิยาห์ ซึ่ง​เป็น​บุตรเสไรยาห์ บุตรอาซีเอล 36 เอลีโอเอนัย ยาอาโคบาห์ เยโชฮายาห์ อาสายาห์ อาดีเอล เยสิมีเอล เบไนยาห์ 37 และ​ศิซาบุตรชิฟอี ผู้​เป็น​บุตรอัลโลน บุตรเยดายาห์ บุตรชิมรี บุตรเชมายาห์ 38 คนที่มีราย​ชื่อเหล่านี้​เป็น​ผู้นำใน​ตระกูล​ของ​ตน วงศ์วาน​ของ​บรรพบุรุษพวกเขาเพิ่มจำนวนขึ้นมาก

39 พวกเขาเดินทางไปทางเข้าเกโดร์จนถึงด้านตะวันออก​ของ​หุบเขา เพื่อ​หาทุ่งหญ้าให้ฝูงสัตว์ 40 พวกเขาพบทุ่งหญ้าอุดมสมบูรณ์ในดินแดนกว้างใหญ่ที่​ผู้คนอยู่อย่างเงียบสงบ​และ​สันติ เพราะ​ผู้ที่อยู่ที่นั่น​แต่​เดิมสืบ​เชื้อสาย​มา​จาก​ฮาม 41 คนที่มีราย​ชื่อบันทึกไว้เหล่านี้มาถึงในสมัยเฮเซคียาห์​กษัตริย์แห่งยูดาห์ พวกเขาโจมตีกระโจม​ของ​คนเหล่านั้น​และ​ชาวเมอูนิมที่อยู่ที่นั่น ทำลายล้างพวกเขาจนหมดสิ้น แล้ว​เข้าไปอาศัยอยู่แทนเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ เพราะ​ที่นั่นมีทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ 42 บางคนในหมู่พวกเขา​ซึ่ง​เป็น​เชื้อสาย​ของ​สิเมโอน จำนวน 500 คน ไปยังภูเขาเสอีร์ โดย​มีเปลาทิยาห์ เนอาริยาห์ เรฟายาห์ และ​อุสซีเอล บุตรชาย​ของ​อิชี เป็น​หัวหน้า 43 พวกเขาโจมตี​ชาวอามาเลขที่เหลือรอด แล้ว​อาศัยอยู่ที่นั่นมาจนถึงทุกวันนี้

5

1 รูเบน​เป็น​บุตรหัวปี​ของ​อิสราเอล แต่​เขาประพฤติผิดทางเพศจนทำให้ที่นอน​ของ​บิดาแปดเปื้อน สิทธิ​ของ​บุตรหัวปี​จึง​ตกแก่​บุตรชาย​ของ​โยเซฟบุตรอิสราเอล ด้วยเหตุนี้ การบันทึกลำดับ​เชื้อสาย​จึง​ไม่ได้เรียงตามสิทธิบุตรหัวปี 2 ยูดาห์มีอำนาจเหนือพี่น้อง​ของ​ตน และ​ผู้นำก็มา​จาก​เขา แต่​สิทธิบุตรหัวปี​เป็น​ของ​โยเซฟ 3 บุตรชาย​ของ​รูเบนบุตรหัวปี​ของ​อิสราเอล ได้แก่ ฮาโนค ปัลลู เฮสโรน และ​คาร์มี 4 เชื้อสาย​ของ​โยเอลเรียงตามสายบิดาถึงบุตรดังนี้ โยเอล​เป็น​บิดา​ของ​เชมายาห์ เชมายาห์​เป็น​บิดา​ของ​โกก โกก​เป็น​บิดา​ของ​ชิเมอี 5 ชิเมอี​เป็น​บิดา​ของ​มีคาห์ มีคาห์​เป็น​บิดา​ของ​เรอายาห์ เรอายาห์​เป็น​บิดา​ของ​บาอัล 6 บาอัล​เป็น​บิดา​ของ​เบเอราห์ ซึ่ง​ทิลกัทปิลเนเสอร์​กษัตริย์แห่งอัสซีเรียจับไป​เป็น​เชลย เบเอราห์​เป็น​ผู้นำ​ชาวรูเบน 7 เมื่อ​มีการบันทึกลำดับ​เชื้อสาย​ตาม​ตระกูล ญาติพี่น้อง​ของ​เขามีเยอีเอล​ผู้​เป็น​หัวหน้า และ​เศคาริยาห์ 8 อีกคนคือเบลาบุตรอาซัส ผู้​เป็น​บุตรเชมา บุตรโยเอล เบลาอาศัยอยู่ที่อาโรเออร์ไปจนถึงเนโบ​และ​บาอัลเมโอน 9 เขายังอาศัยอยู่ทางตะวันออกไปจนถึงทางเข้าถิ่นทุรกันดารทางด้านแม่น้ำยูเฟรทีส เพราะ​ฝูงสัตว์​ของ​พวกเขาเพิ่มจำนวนขึ้นในดินแดนกิเลอาด

10 ในสมัยซาอูล พวกเขาทำสงคราม​กับ​ชาวฮากรี​และ​ฆ่าคนเหล่านั้นได้ แล้ว​เข้าไปอาศัยในกระโจม​ของ​ชาวฮากรีทั่วดินแดนทางตะวันออก​ของ​กิเลอาด

11 ชาวกาดอาศัยอยู่ข้างพวกเขาในดินแดนบาชานไปจนถึงสาเลคาห์ 12 ในบาชานมีโยเอล​เป็น​หัวหน้า ชาฟาม​เป็น​คนรองลงมา แล้ว​มียาไน​กับ​ชาฟัท 13 พี่น้องใน​ตระกูล​ฝ่ายบิดา​ของ​พวกเขา ได้แก่ มีคาเอล เมชุลลาม เชบา โยรัย ยาคาน ศิยา และ​เอเบอร์ รวม 7 คน 14 คนเหล่านี้​เป็น​บุตร​ของ​อาบีฮายิล ผู้​เป็น​บุตรฮูรี บุตรยาโรอาห์ บุตรกิเลอาด บุตรมีคาเอล บุตรเยชิชัย บุตรยาโด บุตรบูส 15 อาฮีบุตรอับดีเอล ผู้​เป็น​บุตรกูนี เป็น​หัวหน้าวงศ์วาน​ของ​บรรพบุรุษพวกเขา 16 พวกเขาอาศัยอยู่ในกิเลอาด แถบบาชาน​และ​เมืองต่าง ๆ ของ​ที่นั่น ตลอดจนทุ่งหญ้าทั่วแคว้นชาโรนไปจนสุดเขตแดน 17 บันทึกลำดับ​เชื้อสาย​ของ​คน​ทั้งหมดนี้ไว้ในสมัยโยธาม​กษัตริย์แห่งยูดาห์​และ​สมัยเยโรโบอัม​กษัตริย์แห่งอิสราเอล

18 ชาวรูเบน ชาวกาด และ​คนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ มี​นักรบกล้าหาญที่ถือโล่เล็ก​และ​ดาบ ยิงธนูได้ และ​ชำนาญการรบ รวม​ผู้พร้อมออกศึก 44,760 คน 19 พวกเขาทำสงคราม​กับ​ชาวฮากรี รวมถึงเยทูร์ นาฟิช และ​โนดับ 20 พระเจ้า​ทรง​ช่วยพวกเขาในการรบ พวกเขา​จึง​ปราบ​ชาวฮากรี​และ​พวกพ้องได้ เพราะ​ขณะรบพวกเขาร้องทูลต่อ​พระเจ้า พระองค์​ทรง​ตอบคำทูล​เพราะ​พวกเขาวางใจใน​พระองค์ 21 พวกเขายึดฝูงสัตว์มา ได้แก่ อูฐ 50,000 ตัว แกะ 250,000 ตัว ลา 2,000 ตัว และ​จับคน 100,000 คน 22 มี​ผู้ล้มตาย​เป็น​จำนวนมาก เพราะ​พระเจ้า​ทรง​อยู่เบื้องหลังการศึกครั้งนี้ พวกเขาอาศัยอยู่ในดินแดน​ของ​คนเหล่านั้นจนถึงคราวถูกกวาดต้อนไป​เป็น​เชลย

23 คนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์อาศัยอยู่ในดินแดนนั้น พวกเขาเพิ่มจำนวน​และ​แผ่ไปตั้ง​แต่​บาชานจนถึงบาอัลเฮอร์โมน เสนีร์ และ​ภูเขาเฮอร์โมน 24 หัวหน้าวงศ์วาน​ของ​บรรพบุรุษพวกเขาคือเอเฟอร์ อิชี เอลีเอล อัสรีเอล เยเรมียาห์ โฮดาวิยาห์ และ​ยาดีเอล ทั้งเจ็ด​เป็น​นักรบกล้าหาญ มี​ชื่อเสียง และ​เป็น​หัวหน้าวงศ์วาน 25 แต่​พวกเขาล่วงละเมิดต่อ​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ แล้ว​หันไปหาพระ​ของ​ชนชาติในดินแดนนั้นอย่างคนคบชู้ ชนชาติเหล่านั้น​พระเจ้า​เคย​ทรง​ทำลายต่อหน้าพวกเขา 26 พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​จึง​ทรง​ดลใจปูล กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย และ​ทรง​ดลใจทิลกัทปิลเนเสอร์ กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย แล้ว​กษัตริย์อัสซีเรียก็กวาดต้อน​ชาวรูเบน ชาวกาด และ​คนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ไปยังฮาลาห์ ฮาโบร์ ฮารา และ​ริมแม่น้ำโกซาน พวกเขาอยู่ที่นั่นมาจนถึงทุกวันนี้

6

1 บุตรชาย​ของ​เลวี ได้แก่ เกอร์โชน โคฮาท และ​เมรารี 2 บุตรชาย​ของ​โคฮาท ได้แก่ อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และ​อุสซีเอล 3 ลูก​ของ​อัมรามคืออาโรน โมเสส และ​มิเรียม ส่วน​บุตรชาย​ของ​อาโรนคือนาดับ อาบีฮู เอเลอาซาร์ และ​อิธามาร์ 4 เอเลอาซาร์​เป็น​บิดา​ของ​ฟีเนหัส ฟีเนหัส​เป็น​บิดา​ของ​อาบีชูอา 5 อาบีชูอา​เป็น​บิดา​ของ​บุคคี บุคคี​เป็น​บิดา​ของ​อุสซี 6 อุสซี​เป็น​บิดา​ของ​เศราหิยาห์ เศราหิยาห์​เป็น​บิดา​ของ​เมราโยท 7 เมราโยท​เป็น​บิดา​ของ​อามาริยาห์ อามาริยาห์​เป็น​บิดา​ของ​อาหิทูบ 8 อาหิทูบ​เป็น​บิดา​ของ​ศาโดก ศาโดก​เป็น​บิดา​ของ​อาหิมาอัส 9 อาหิมาอัส​เป็น​บิดา​ของ​อาซาริยาห์ อาซาริยาห์​เป็น​บิดา​ของ​โยฮานัน 10 โยฮานัน​เป็น​บิดา​ของ​อาซาริยาห์ ผู้ทำหน้าที่​ปุโรหิตใน​พระวิหาร​ที่โซโลมอนสร้างขึ้นในเยรูซาเล็ม 11 อาซาริยาห์​เป็น​บิดา​ของ​อามาริยาห์ อามาริยาห์​เป็น​บิดา​ของ​อาหิทูบ 12 อาหิทูบ​เป็น​บิดา​ของ​ศาโดก ศาโดก​เป็น​บิดา​ของ​ชัลลูม 13 ชัลลูม​เป็น​บิดา​ของ​ฮิลคียาห์ ฮิลคียาห์​เป็น​บิดา​ของ​อาซาริยาห์ 14 อาซาริยาห์​เป็น​บิดา​ของ​เสไรยาห์ เสไรยาห์​เป็น​บิดา​ของ​เยโฮศาดัก 15 เยโฮศาดักถูกจับไป​เป็น​เชลย​เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​ใช้เนบูคัดเนสซาร์กวาดต้อน​ชาวยูดาห์​และ​ชาวเยรูซาเล็มไป

16 บุตรชาย​ของ​เลวี ได้แก่ เกอร์โชม โคฮาท และ​เมรารี 17 บุตรชาย​ของ​เกอร์โชม​ชื่อลิบนี​กับ​ชิเมอี 18 บุตรชาย​ของ​โคฮาทคืออัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และ​อุสซีเอล 19 บุตรชาย​ของ​เมรารีคือมาห์ลี​กับ​มูชี คนเหล่านี้​เป็น​ตระกูลเลวี แยกตามวงศ์วาน​ของ​บรรพบุรุษ 20 สาย​ของ​เกอร์โชมเริ่ม​จาก​ลิบนีบุตร​ของ​เขา ต่อ​จาก​ลิบนีคือยาฮัทบุตร​ของ​ลิบนี และ​ศิมมาห์บุตร​ของ​ยาฮัท 21 โยอาห์บุตร​ของ​ศิมมาห์ อิดโดบุตร​ของ​โยอาห์ เศราห์บุตร​ของ​อิดโด และ​เยอาเธรัยบุตร​ของ​เศราห์ 22 สาย​ของ​โคฮาทเริ่ม​จาก​อัมมีนาดับบุตร​ของ​เขา แล้ว​เป็น​โคราห์บุตร​ของ​อัมมีนาดับ อัสสีร์บุตร​ของ​โคราห์ 23 เอลคานาห์บุตร​ของ​อัสสีร์ เอบียาสาฟบุตร​ของ​เอลคานาห์ และ​อัสสีร์บุตร​ของ​เอบียาสาฟ 24 ทาหัทบุตร​ของ​อัสสีร์ อูรีเอลบุตร​ของ​ทาหัท อุสซิยาห์บุตร​ของ​อูรีเอล และ​ชาอูลบุตร​ของ​อุสซิยาห์ 25 บุตรชาย​ของ​เอลคานาห์คืออามาสัย​กับ​อาหิโมท 26 ส่วนสาย​ของ​เอลคานาห์นั้น โศฟัย​เป็น​บุตร​ของ​เขา นาหัท​เป็น​บุตร​ของ​โศฟัย 27 เอลีอับบุตร​ของ​นาหัท เยโรฮามบุตร​ของ​เอลีอับ และ​เอลคานาห์บุตร​ของ​เยโรฮาม 28 บุตรชาย​ของ​ซามูเอลคือโยเอลบุตรหัวปี และ​อาบียาห์คนที่สอง 29 สาย​ของ​เมรารีเริ่ม​จาก​มาห์ลี ต่อด้วยลิบนีบุตร​ของ​มาห์ลี ชิเมอีบุตร​ของ​ลิบนี และ​อุสซาห์บุตร​ของ​ชิเมอี 30 ชิเมอาบุตร​ของ​อุสซาห์ ฮักกิยาห์บุตร​ของ​ชิเมอา และ​อาสายาห์บุตร​ของ​ฮักกิยาห์

31 ต่อไปนี้คือคนที่ดาวิด​แต่​งตั้งให้รับผิดชอบงานขับร้องใน​สถานนมัสการ​ของ​พระยาห์เวห์ หลังจาก​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์​มาประดิษฐานอยู่ที่นั่น 32 พวกเขาขับร้อง​รับใช้​หน้าพลับพลา​ซึ่ง​เป็น​กระโจมแห่งการนัดพบ จนกระทั่งโซโลมอนสร้าง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ในเยรูซาเล็ม แล้ว​พวกเขาก็ปฏิบัติหน้าที่ตามลำดับที่กำหนดไว้ 33 ผู้​รับใช้​เหล่านี้พร้อม​ลูกหลาน​ของ​พวกเขามีดังนี้ ในหมู่​ลูกหลาน​โคฮาท มีเฮมานนักร้อง เป็น​บุตร​ของ​โยเอล โยเอล​เป็น​บุตร​ของ​ซามูเอล 34 ซามูเอล​เป็น​บุตร​ของ​เอลคานาห์ เอลคานาห์​เป็น​บุตร​ของ​เยโรฮาม เยโรฮาม​เป็น​บุตร​ของ​เอลีเอล และ​เอลีเอล​เป็น​บุตร​ของ​โทอาห์ 35 โทอาห์​เป็น​บุตร​ของ​ศูฟ ศูฟ​เป็น​บุตร​ของ​เอลคานาห์ เอลคานาห์​เป็น​บุตร​ของ​มาหัท และ​มาหัท​เป็น​บุตร​ของ​อามาสัย 36 อามาสัย​เป็น​บุตร​ของ​เอลคานาห์ เอลคานาห์​เป็น​บุตร​ของ​โยเอล โยเอล​เป็น​บุตร​ของ​อาซาริยาห์ และ​อาซาริยาห์​เป็น​บุตร​ของ​เศฟานิยาห์ 37 เศฟานิยาห์​เป็น​บุตร​ของ​ทาหัท ทาหัท​เป็น​บุตร​ของ​อัสสีร์ อัสสีร์​เป็น​บุตร​ของ​เอบียาสาฟ และ​เอบียาสาฟ​เป็น​บุตร​ของ​โคราห์ 38 โคราห์​เป็น​บุตร​ของ​อิสฮาร์ อิสฮาร์​เป็น​บุตร​ของ​โคฮาท โคฮาท​เป็น​บุตร​ของ​เลวี และ​เลวี​เป็น​บุตร​ของ​อิสราเอล 39 อาสาฟ​ญาติพี่น้อง​ของ​เฮมานยืนอยู่ทางขวา​ของ​เขา อาสาฟ​เป็น​บุตร​ของ​เบเรคิยาห์ เบเรคิยาห์​เป็น​บุตร​ของ​ชิเมอา 40 ชิเมอา​เป็น​บุตร​ของ​มีคาเอล มีคาเอล​เป็น​บุตร​ของ​บาอาเสยาห์ และ​บาอาเสยาห์​เป็น​บุตร​ของ​มัลคิยาห์ 41 มัลคิยาห์​เป็น​บุตร​ของ​เอทนี เอทนี​เป็น​บุตร​ของ​เศราห์ และ​เศราห์​เป็น​บุตร​ของ​อาดายาห์ 42 อาดายาห์​เป็น​บุตร​ของ​เอธาน เอธาน​เป็น​บุตร​ของ​ศิมมาห์ และ​ศิมมาห์​เป็น​บุตร​ของ​ชิเมอี 43 ชิเมอี​เป็น​บุตร​ของ​ยาฮัท ยาฮัท​เป็น​บุตร​ของ​เกอร์โชม และ​เกอร์โชม​เป็น​บุตร​ของ​เลวี 44 ส่วน​ญาติพี่น้อง​อีก​ฝ่ายหนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​ลูกหลาน​เมรารียืนทางซ้าย มีเอธานบุตร​ของ​คิชี คิชี​เป็น​บุตร​ของ​อับดี และ​อับดี​เป็น​บุตร​ของ​มัลลูค 45 มัลลูค​เป็น​บุตร​ของ​ฮาชาบิยาห์ ฮาชาบิยาห์​เป็น​บุตร​ของ​อามาซิยาห์ และ​อามาซิยาห์​เป็น​บุตร​ของ​ฮิลคียาห์ 46 ฮิลคียาห์​เป็น​บุตร​ของ​อัมซี อัมซี​เป็น​บุตร​ของ​บานี และ​บานี​เป็น​บุตร​ของ​เชเมอร์ 47 เชเมอร์​เป็น​บุตร​ของ​มาห์ลี มาห์ลี​เป็น​บุตร​ของ​มูชี มูชี​เป็น​บุตร​ของ​เมรารี และ​เมรารี​เป็น​บุตร​ของ​เลวี 48 ส่วนพี่น้อง​ชาวเลวี​ของ​พวกเขาได้รับมอบหมายงาน​รับใช้​ทุกอย่างในพลับพลา​ซึ่ง​เป็น​สถานนมัสการ​พระเจ้า 49 แต่​อาโรน​กับ​บุตรชาย​ทำหน้าที่​ถวาย​บูชาที่แท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว​และ​ที่แท่นเผาเครื่องหอม ตลอดจนงาน​ทั้งหมดในสถานที่บริสุทธิ์ที่สุด และ​ทำพิธีลบมลทินบาปให้​ชาวอิสราเอล ตามทุกสิ่งที่โมเสส​ผู้​รับใช้​ของ​พระเจ้า​สั่งไว้

50 บุตรชาย​ในสาย​ของ​อาโรน ได้แก่ เอเลอาซาร์บุตร​ของ​เขา ฟีเนหัสบุตร​ของ​เอเลอาซาร์ และ​อาบีชูอาบุตร​ของ​ฟีเนหัส 51 บุคคีบุตร​ของ​อาบีชูอา อุสซีบุตร​ของ​บุคคี และ​เศราหิยาห์บุตร​ของ​อุสซี 52 เมราโยทบุตร​ของ​เศราหิยาห์ อามาริยาห์บุตร​ของ​เมราโยท และ​อาหิทูบบุตร​ของ​อามาริยาห์ 53 ศาโดกบุตร​ของ​อาหิทูบ และ​อาหิมาอัสบุตร​ของ​ศาโดก 54 ต่อไปนี้คือถิ่นที่อยู่​ของ​พวกเขาตามที่ตั้งค่าย​และ​เขตแดน ตระกูลโคฮาทในสายอาโรนได้รับ​ส่วนแบ่งชุดแรกตามสลาก 55 พวกเขาได้รับ​เมืองเฮโบรนในดินแดนยูดาห์ พร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 56 แต่​ทุ่งนา​ของ​เมือง​และ​หมู่บ้าน​โดย​รอบตก​เป็น​ของ​คาเลบบุตรเยฟุนเนห์ 57 ลูกหลาน​อาโรนได้รับ​เมืองลี้ภัย คือเฮโบรน อีก​ทั้งลิบนาห์พร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง ยัททีร์ เอชเทโมอาพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 58 ฮีเลนพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง เดบีร์พร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 59 อาชานพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​เบทเชเมชพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 60 จาก​เผ่าเบนยามิน พวกเขายังได้รับเกบาพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง อัลเลเมทพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​อานาโททพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง เมือง​ทั้งหมด​ของ​พวกเขาใน​แต่​ละ​ตระกูลมี 13 เมือง

61 ลูกหลาน​โคฮาทที่เหลือได้รับ​เมือง 10 เมือง​โดย​การจับสลาก จาก​ตระกูลใน​เผ่า คือ​จาก​ครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ 62 ลูกหลาน​เกอร์โชมได้รับ​เมือง 13 เมืองตาม​ตระกูล จาก​เผ่าอิสสาคาร์ เผ่าอาเชอร์ เผ่านัฟทาลี และ​จาก​เผ่ามนัสเสห์ในบาชาน 63 ลูกหลาน​เมรารีได้รับ​เมือง 12 เมือง​โดย​การจับสลาก แยกตาม​ตระกูล จาก​เผ่ารูเบน เผ่ากาด และ​เผ่าเศบูลุน 64 ชาวอิสราเอลมอบ​เมืองพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมืองให้​ชาวเลวี 65 พวกเขาจับสลากแบ่ง​เมืองที่ระบุ​ชื่อไว้เหล่านี้​จาก​เผ่ายูดาห์ เผ่าสิเมโอน และ​เผ่าเบนยามิน

66 ตระกูลบาง​ส่วนในสายโคฮาทได้​เมือง​และ​เขตแดนใน​เผ่าเอฟราอิม 67 พวกเขาได้รับ​เมืองลี้ภัย คือเชเคมบนภูเขาในแผ่นดินเอฟราอิม พร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​เมืองเกเซอร์พร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 68 โยกเมอัมพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง เบทโฮโรนพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 69 อัยยาโลนพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​กัทริมโมนพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 70 ส่วน​จาก​ครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ ลูกหลาน​โคฮาทที่เหลือได้รับอาเนอร์พร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​บิเลอัมพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง

71 ลูกหลาน​เกอร์โชมได้รับโกลานในบาชานพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​อัชทาโรทพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง จาก​ตระกูลต่าง ๆ ของ​ครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ 72 จาก​เผ่าอิสสาคาร์ พวกเขาได้รับเคเดชพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​ดาเบรัทพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 73 ราโมทพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​อาเนมพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 74 จาก​เผ่าอาเชอร์ พวกเขาได้รับมาชาลพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​อับโดนพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 75 ฮูโคกพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​เรโหบพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 76 จาก​เผ่านัฟทาลี พวกเขาได้รับเคเดชในกาลิลีพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง ฮัมโมนพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​คีริยาทาอิมพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง

77 ชาวเลวีที่เหลือ คือ ลูกหลาน​เมรารี ได้รับริมโมโนพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​ทาโบร์พร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง จาก​เผ่าเศบูลุน 78 จาก​เผ่ารูเบนทางฟากตะวันออก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน ตรงข้าม​เมืองเยรีโค พวกเขาได้รับเบเซอร์ในถิ่นทุรกันดารพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​ยาฮ์ซาห์พร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 79 เคเดโมทพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​เมฟาอาทพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 80 จาก​เผ่ากาด พวกเขาได้รับราโมทในกิเลอาดพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​มาหะนาอิมพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง 81 เฮชโบนพร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง และ​ยาเซอร์พร้อมทุ่งหญ้ารอบ​เมือง

7

1 บุตรชาย​ของ​อิสสาคาร์ ได้แก่ โทลา ปูอาห์ ยาชูบ และ​ชิมโรน รวม 4 คน 2 บุตรชาย​ของ​โทลา ได้แก่ อุสซี เรฟายาห์ เยรีเอล ยาห์มัย อิบสัม และ​เชมูเอล พวกเขา​เป็น​หัวหน้าวงศ์วานในสายโทลา เป็น​นักรบกล้าหาญใน​แต่​ละชั่วอายุ สมัยดาวิดมีจำนวน 22,600 คน 3 อุสซีมี​บุตรชาย​ชื่ออิสราหิยาห์ ส่วน​บุตรชาย​ของ​อิสราหิยาห์คือมีคาเอล โอบาดิยาห์ โยเอล และ​อิชียาห์ รวม​เป็น 5 คน ทุกคน​เป็น​หัวหน้า 4 ตามลำดับ​เชื้อสาย​และ​วงศ์วาน​ของ​พวกเขา มีหน่วยทหารพร้อมทำศึกอยู่ด้วย 36,000 คน เพราะ​คนใน​ตระกูลเหล่านี้มีภรรยา​และ​บุตรชาย​มาก 5 ญาติพี่น้อง​จาก​ทุก​ตระกูล​ของ​อิสสาคาร์ที่ขึ้นทะเบียนตามลำดับ​เชื้อสาย​เป็น​นักรบกล้าหาญ รวม 87,000 คน

6 บุตรชาย​ของ​เบนยามินคือเบลา เบเคอร์ และ​เยดีอาเอล รวม 3 คน 7 บุตรชาย 5 คน​ของ​เบลา ได้แก่ เอสโบน อุสซี อุสซีเอล เยรีโมท และ​อีรี พวกเขา​เป็น​หัวหน้าวงศ์วาน​และ​นักรบกล้าหาญ จำนวน​ผู้ขึ้นทะเบียนตามลำดับ​เชื้อสาย​คือ 22,034 คน 8 บุตรชาย​ของ​เบเคอร์ ได้แก่ เศมีราห์ โยอาช เอลีเอเซอร์ เอลีโอเอนัย อมรี เยเรโมท อาบียาห์ อานาโทท และ​อาเลเมท คน​ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตรชาย​ของ​เบเคอร์ 9 ในลำดับ​เชื้อสาย​ตามรุ่น​ของ​พวกเขา หัวหน้าวงศ์วาน​ซึ่ง​เป็น​นักรบกล้าหาญมีจำนวน 20,200 คน 10 บุตรชาย​ของ​เยดีอาเอลคือบิลฮาน บิลฮานมี​บุตรชาย​ชื่อเยอูช เบนยามิน เอฮูด เคนาอานาห์ เศธาน ทารชิช และ​อาหิชาฮาร์ 11 คน​ทั้งหมดนี้​เป็น​ลูกหลาน​เยดีอาเอล แยกตาม​หัวหน้าวงศ์วาน เป็น​นักรบกล้าหาญที่พร้อมออกรบ 17,200 คน 12 ยังมีชุปปิม​กับ​ฮุปปิมบุตรอีร์ และ​ฮูชิมบุตรอาเฮอร์

13 บุตรชาย​ของ​นัฟทาลี ได้แก่ ยาห์ซีเอล กูนี เยเซอร์ ชัลลูม และ​บุตร​ของ​บิลฮาห์

14 มนัสเสห์มี​บุตรชาย​ชื่ออัสรีเอล เกิด​จาก​ภรรยาน้อย​ชาวอารัม​ของ​เขา นางยังให้กำเนิดมาคีร์​ผู้​เป็น​บิดา​ของ​กิเลอาด 15 มาคีร์รับหญิง​จาก​พวกฮุปปิม​กับ​ชุปปิม​เป็น​ภรรยา พี่น้องหญิง​ของ​พวกเขา​ชื่อมาอาคาห์ ส่วนคนที่สอง​ชื่อเศโลเฟหัด เศโลเฟหัดมี​บุตรสาว 16 มาอาคาห์ภรรยา​ของ​มาคีร์ให้กำเนิด​บุตรชาย​และ​ตั้ง​ชื่อว่าเปเรช พี่น้องชาย​ของ​เขา​ชื่อเชเรช ส่วน​บุตรชาย​ของ​เชเรชคืออูลาม​กับ​ราเคม 17 อูลามมี​บุตรชาย​ชื่อเบดาน คนเหล่านี้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​กิเลอาดบุตรมาคีร์ ผู้​เป็น​บุตรมนัสเสห์ 18 พี่น้องหญิง​ของ​เขา​ชื่อฮัมโมเลเคท นางให้กำเนิดอิชโฮด อาบีเอเซอร์ และ​มาห์ลาห์ 19 บุตรชาย​ของ​เชมิดา ได้แก่ อาหิยาน เชเคม ลิคฮี และ​อานีอัม

20 บุตรชาย​ของ​เอฟราอิมคือชูเธลาห์ ชูเธลาห์​เป็น​บิดา​ของ​เบเรด เบเรด​เป็น​บิดา​ของ​ทาหัท ทาหัท​เป็น​บิดา​ของ​เอเลอาดาห์ และ​เอเลอาดาห์​เป็น​บิดา​ของ​ทาหัท 21 ทาหัท​เป็น​บิดา​ของ​ศาบาด ศาบาด​เป็น​บิดา​ของ​ชูเธลาห์ ยังมีเอเซอร์​กับ​เอเลอาด ชาว​เมืองกัท​ซึ่ง​เกิดในดินแดนนั้นฆ่า​ทั้งสอง เพราะ​พวกเขาลงไปยึดฝูงสัตว์​ของ​ชาวกัท 22 เอฟราอิมบิดา​ของ​ทั้งสองไว้ทุกข์อยู่หลายวัน พี่น้อง​ของ​เขา​จึง​มาปลอบใจ 23 ต่อมาเอฟราอิมมีความสัมพันธ์​กับ​ภรรยา นางตั้งครรภ์​และ​คลอด​บุตรชาย เขาตั้ง​ชื่อบุตรว่าเบรีอาห์* เพราะ​ครอบครัว​ของ​เขาประสบเคราะห์ร้าย 24 บุตรสาว​ของ​เขา​ชื่อเชเอราห์ นางสร้างเบทโฮโรนตอนล่าง​และ​ตอนบน รวมทั้ง​อุสเซนเชเอราห์ 25 เรฟาห์​เป็น​บุตรชาย​ของ​เขา เรฟาห์​เป็น​บิดา​ของ​เรเชฟ เรเชฟ​เป็น​บิดา​ของ​เทลาห์ และ​เทลาห์​เป็น​บิดา​ของ​ทาฮาน 26 ทาฮาน​เป็น​บิดา​ของ​ลาดาน ลาดาน​เป็น​บิดา​ของ​อัมมีฮูด และ​อัมมีฮูด​เป็น​บิดา​ของ​เอลีชามา 27 เอลีชามา​เป็น​บิดา​ของ​นูน และ​นูน​เป็น​บิดา​ของ​โยชูวา 28 ที่ดิน​และ​ถิ่นฐาน​ของ​พวกเขา ได้แก่ เบธเอล​กับ​เมืองบริวาร ทางตะวันออกไปถึงนาอาราน ทางตะวันตกถึงเกเซอร์​กับ​เมืองบริวาร รวมทั้ง​เชเคม​กับ​เมืองบริวารไปจนถึงอัสซาห์​กับ​เมืองบริวาร 29 ตามแนวเขตแดน​ของ​ลูกหลาน​มนัสเสห์ยังมีเบทเชอาน​กับ​เมืองบริวาร ทาอานาค​กับ​เมืองบริวาร เมกิดโด​กับ​เมืองบริวาร และ​โดร์​กับ​เมืองบริวาร ลูกหลาน​ของ​โยเซฟบุตรอิสราเอลอาศัยอยู่ในที่เหล่านี้

30 บุตรชาย​ของ​อาเชอร์ ได้แก่ อิมนาห์ อิชวาห์ อิชวี และ​เบรีอาห์ พี่น้องหญิง​ของ​พวกเขา​ชื่อเสราห์ 31 บุตรชาย​ของ​เบรีอาห์คือเฮเบอร์​กับ​มัลคีเอล มัลคีเอล​เป็น​บิดา​ของ​บิร์ซาอิท 32 เฮเบอร์​เป็น​บิดา​ของ​ยาเฟลต โชเมอร์ โฮทาม และ​ชูอาห์พี่น้องหญิง​ของ​พวกเขา 33 บุตร​ของ​ยาเฟลต ได้แก่ ปาสัค บิมฮาล และ​อัชวัท คนเหล่านี้​เป็น​ลูก​ของ​ยาเฟลต 34 บุตรชาย​ของ​เชเมอร์ ได้แก่ อาฮี โรห์กาห์ เยฮุบบาห์ และ​อารัม 35 บุตรชาย​ของ​เฮเลมพี่น้องชาย​ของ​เขา ได้แก่ โศฟาห์ อิมนา เชเลช และ​อามาล 36 บุตรชาย​ของ​โศฟาห์ ได้แก่ ซูอาห์ ฮาร์เนเฟอร์ ชูอาล เบรี อิมราห์ 37 เบเซอร์ โฮด ชัมมา ชิลชาห์ อิทราน และ​เบเอรา 38 บุตรชาย​ของ​เยเธอร์ ได้แก่ เยฟุนเนห์ ปิสปา และ​อารา 39 บุตรชาย​ของ​อุลลา ได้แก่ อาราห์ ฮันนีเอล และ​ริสิยา 40 คน​ทั้งหมดนี้​เป็น​ลูกหลาน​อาเชอร์ เป็น​หัวหน้าวงศ์วาน นักรบที่คัดเลือก​แล้ว​และ​กล้าหาญ และ​เป็น​หัวหน้า​ของ​บรรดา​ผู้นำ เมื่อ​นับตามทะเบียน​เชื้อสาย ผู้พร้อมรับราชการทหารมี 26,000 คน

8

1 เบนยามินมี​บุตรชาย​คือเบลาบุตรหัวปี อัชเบลคนที่สอง และ​อาหะราห์คนที่สาม 2 โนฮาห์คนที่สี่ และ​ราฟาคนที่ห้า 3 เบลามี​บุตรชาย​ชื่ออัดดาร์ เกรา อาบีฮูด 4 อาบีชูอา นาอามาน อาโฮอาห์ 5 เกรา เชฟูฟาน และ​ฮูราม 6 ต่อไปนี้​เป็น​บุตร​ของ​เอฮูด พวกเขา​เป็น​หัวหน้าวงศ์วาน​ของ​ชาว​เมืองเกบา ซึ่ง​ถูกกวาดต้อนไปยังมานาหัท 7 ได้แก่ นาอามาน อาหิยาห์ และ​เกรา เกรา​เป็น​ผู้กวาดต้อนพวกเขาไป และ​เป็น​บิดา​ของ​อุสซา​กับ​อาหิฮูด

8 ชาหะราอิมมีบุตรในทุ่งโมอับ หลังจาก​เขาส่งภรรยา​ทั้งสองคือฮูชิม​กับ​บาอาราให้​จาก​ไป 9 โฮเดชภรรยา​ของ​เขาให้กำเนิดโยบับ ศิเบีย เมชา มัลคาม 10 เยอูส ชาคิยา และ​มิรมาห์แก่เขา บุตรชาย​เหล่านี้​เป็น​หัวหน้าวงศ์วาน 11 ส่วนฮูชิมให้กำเนิดอาบีทูบ​กับ​เอลปาอัลแก่เขา 12 บุตรชาย​ของ​เอลปาอัล ได้แก่ เอเบอร์ มิชาม และ​เชเมด เชเมดสร้าง​เมืองโอโน​กับ​เมืองโลด รวมทั้ง​เมืองบริวาร 13 ยังมีเบรีอาห์​กับ​เชมา ทั้งสอง​เป็น​หัวหน้าวงศ์วาน​ของ​ชาวอัยยาโลน และ​ขับไล่​ชาวกัทให้หนีไป 14 อาหิโอ ชาชัก เยเรโมท 15 เศบาดิยาห์ อาราด เอเดอร์ 16 มีคาเอล อิชปาห์ และ​โยฮา ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตร​ของ​เบรีอาห์ 17 เศบาดิยาห์ เมชุลลาม ฮิสคี เฮเบอร์ 18 อิชเมรัย อิสลิยาห์ และ​โยบับ ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตร​ของ​เอลปาอัล 19 ยาคิม ศิครี ศับดี 20 เอลีเอนัย ศิลเลทัย เอลีเอล 21 อาดายาห์ เบรายาห์ และ​ชิมรัท ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตร​ของ​ชิเมอี 22 อิชปาน เอเบอร์ เอลีเอล 23 อับโดน ศิครี ฮานัน 24 ฮานานิยาห์ เอลาม อันโททิยาห์ 25 อิฟเดยาห์ และ​เปนูเอล ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตร​ของ​ชาชัก 26 ชัมเชรัย เชฮาริยาห์ อาธาลิยาห์ 27 ยาอาเรชิยาห์ เอลียาห์ และ​ศิครี ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตร​ของ​เยโรฮาม 28 คนเหล่านี้​เป็น​หัวหน้าวงศ์วานตามลำดับ​เชื้อสาย เป็น​บุคคลสำคัญ และ​อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม

29 ผู้​เป็น​ต้น​ตระกูล​ชาวกิเบโอนอาศัยอยู่ที่กิเบโอน ภรรยา​ของ​เขา​ชื่อมาอาคาห์ 30 บุตรชาย​หัวปี​ชื่ออับโดน ถัดมาคือศูร์ คีช บาอัล นาดับ 31 เกโดร์ อาหิโอ เศเคอร์ 32 และ​มิคโลท มิคโลท​เป็น​บิดา​ของ​ชิเมอา พวกเขาพร้อมครอบครัวยังอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม ใกล้​กับ​ญาติ​ของ​ตน 33 เนอร์​เป็น​บิดา​ของ​คีช คีช​เป็น​บิดา​ของ​ซาอูล ซาอูลมี​บุตรชาย​ชื่อโยนาธาน มัลคีชูอา อาบีนาดับ และ​เอชบาอัล 34 โยนาธานมี​บุตรชาย​ชื่อเมรีบบาอัล เมรีบบาอัล​เป็น​บิดา​ของ​มีคาห์ 35 บุตรชาย​ของ​มีคาห์ ได้แก่ ปีโธน เมเลค ทาเรอา และ​อาหัส 36 อาหัส​เป็น​บิดา​ของ​เยโฮอัดดาห์ เยโฮอัดดาห์​เป็น​บิดา​ของ​อาเลเมท อัสมาเวท และ​ศิมรี ศิมรี​เป็น​บิดา​ของ​โมซา 37 โมซา​เป็น​บิดา​ของ​บิเนอา บิเนอา​เป็น​บิดา​ของ​ราฟาห์ ราฟาห์​เป็น​บิดา​ของ​เอเลอาสาห์ และ​เอเลอาสาห์​เป็น​บิดา​ของ​อาเซล 38 อาเซลมี​บุตรชาย 6 คน ได้แก่ อัสรีคาม โบเครู อิชมาเอล เชอาริยาห์ โอบาดิยาห์ และ​ฮานัน ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตรชาย​ของ​อาเซล 39 เอเชคพี่น้องชาย​ของ​เขามี​บุตรชาย​ชื่ออูลามบุตรหัวปี เยอูชคนที่สอง และ​เอลีเฟเลทคนที่สาม 40 บุตรชาย​ของ​อูลาม​เป็น​นักรบกล้าหาญ​และ​ยิงธนูเก่ง พวกเขามี​บุตรชาย​และ​หลานชายมาก รวม 150 คน คน​ทั้งหมดนี้​เป็น​ลูกหลาน​เบนยามิน

9

1 ชาวอิสราเอลทุกคนมีราย​ชื่อตามลำดับ​เชื้อสาย และ​ขอให้​สังเกตว่า* ราย​ชื่อเหล่านั้นอยู่ในหนังสือประวัติ​กษัตริย์อิสราเอล ส่วน​ชาวยูดาห์ถูกกวาดต้อนไปบาบิโลน​เพราะ​พวกเขาไม่เ​ชื่อฟัง 2 ผู้ตั้งถิ่นฐานกลุ่มแรกใน​เมือง​และ​ที่ดิน​ของ​ตน ได้แก่ ชาวอิสราเอล ปุโรหิต ชาวเลวี และ​คน​รับใช้​ประจำ​พระวิหาร 3 ผู้ที่อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็มมีคน​จาก​เผ่ายูดาห์ เบนยามิน เอฟราอิม และ​มนัสเสห์ ดังนี้ 4 อูทัยบุตรอัมมีฮูด ผู้​เป็น​บุตรอมรี บุตรอิมรี บุตรบานี เขา​เป็น​ลูกหลาน​ของ​เปเรศบุตรยูดาห์ 5 จาก​สายชิโล มีอาสายาห์บุตรหัวปี​และ​บุตรชาย​ของ​เขา 6 จาก​ลูกหลาน​เศราห์ มีเยอูเอล​กับ​ญาติพี่น้อง รวม​เป็น 690 คน 7 จาก​ลูกหลาน​เบนยามิน มีสัลลูบุตรเมชุลลาม ผู้​เป็น​บุตรโฮดาวิยาห์ บุตรฮัสเสนูอาห์ 8 และ​อิบเนยาห์บุตรเยโรฮาม เอลาห์บุตรอุสซี ผู้​เป็น​บุตรมิครี ตลอดจนเมชุลลามบุตรเชฟาทิยาห์ ผู้​เป็น​บุตรเรอูเอล บุตรอิบนิยาห์ 9 ญาติพี่น้อง​ของ​พวกเขาตามลำดับ​ตระกูลมี 956 คน คนเหล่านี้ล้วน​เป็น​หัวหน้าวงศ์วาน​ของ​บรรพบุรุษตน

10 ในกลุ่ม​ปุโรหิตมีเยดายาห์ เยโฮยาริบ ยาคิน 11 และ​อาซาริยาห์บุตรฮิลคียาห์ ผู้​เป็น​บุตรเมชุลลาม บุตรศาโดก บุตรเมราโยท บุตรอาหิทูบ อาซาริยาห์​เป็น​ผู้ดูแล​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า 12 อีก​ทั้งอาดายาห์บุตรเยโรฮาม ผู้​เป็น​บุตรปาชฮูร์ บุตรมัลคิยาห์ และ​มาอาสัยบุตรอาดีเอล ผู้​เป็น​บุตรยาห์เซราห์ บุตรเมชุลลาม บุตรเมชิลเลมิท บุตรอิมเมอร์ 13 ญาติพี่น้อง​ของ​พวกเขา​ซึ่ง​เป็น​หัวหน้าวงศ์วานมี 1,760 คน ล้วนมีความสามารถมากในการทำงาน​รับใช้​ที่​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า

14 ในกลุ่ม​ชาวเลวี มีเชมายาห์บุตรฮัชชุบ ผู้​เป็น​บุตรอัสรีคาม บุตรฮาชาบิยาห์ จาก​ลูกหลาน​เมรารี 15 และ​บักบักคาร์ เฮเรช กาลาล กับ​มัทธานิยาห์บุตรมีคา ผู้​เป็น​บุตรศิครี บุตรอาสาฟ 16 อีก​ทั้งโอบาดิยาห์บุตรเชมายาห์ ผู้​เป็น​บุตรกาลาล บุตรเยดูธูน และ​เบเรคิยาห์บุตรอาสา ผู้​เป็น​บุตรเอลคานาห์ ซึ่ง​อาศัยอยู่ในหมู่บ้าน​ของ​ชาวเนโทฟาห์

17 คนเฝ้าประตู ได้แก่ ชัลลูม อัคคูบ ทัลโมน อาหิมาน และ​ญาติพี่น้อง​ของ​พวกเขา โดย​ชัลลูม​เป็น​หัวหน้า 18 เมื่อ​ก่อนพวกเขาประจำที่ประตู​ของ​กษัตริย์ทางตะวันออก พวกเขา​เป็น​คนเฝ้าประตูประจำค่าย​ของ​ชาวเลวี 19 ชัลลูม​เป็น​บุตร​ของ​โคเร ผู้​เป็น​บุตรเอบียาสาฟ บุตรโคราห์ เขา​กับ​พี่น้องร่วมวงศ์วาน​ชาวโคราห์รับผิดชอบงานเฝ้าธรณีประตูกระโจม ส่วนบรรพบุรุษ​ของ​พวกเขาเคยรับผิดชอบค่าย​ของ​พระยาห์เวห์ และ​เฝ้าทางเข้า 20 ในสมัยก่อนฟีเนหัสบุตรเอเลอาซาร์​เป็น​หัวหน้า​ของ​พวกเขา และ​พระยาห์เวห์​สถิตอยู่​กับ​เขา 21 เศคาริยาห์บุตรเมเชเลมิยาห์​เป็น​คนเฝ้าประตูทางเข้ากระโจมแห่งการนัดพบ 22 ผู้ที่ได้รับเลือกให้เฝ้าธรณีประตูมี​ทั้งหมด 212 คน มีการบันทึกลำดับ​เชื้อสาย​ของ​พวกเขาตามหมู่บ้าน ดาวิด​กับ​ซามูเอล​ผู้หยั่งรู้ไว้วางใจ​และ​แต่​งตั้งให้พวกเขารับหน้าที่นี้ 23 พวกเขา​กับ​ลูกหลาน​จึง​รับผิดชอบเฝ้าประตู​สถานนมัสการ​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​เป็น​พลับพลา 24 คนเฝ้าประตูประจำอยู่​ทั้งสี่ด้าน คือด้านตะวันออก ตะวันตก เหนือ และ​ใต้ 25 ญาติพี่น้อง​ที่อยู่ตามหมู่บ้านต้องผลัดกันมาสมทบทุก 7 วัน 26 คนเฝ้าประตูระดับ​หัวหน้า​ทั้ง 4 คน​เป็น​ชาวเลวี มีหน้าที่ที่ได้รับความไว้วางใจให้ดูแลห้องต่าง ๆ และ​คลังสมบัติใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า 27 พวกเขาพักอยู่รอบ​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า เพราะ​ต้องเฝ้าดูแล​และ​เปิดประตูทุกเช้า

28 บางคนรับผิดชอบภาชนะที่ใช้ในงาน​รับใช้ เมื่อ​นำเข้า​หรือ​นำออกก็ต้องนับจำนวน 29 บางคนได้รับมอบหมายให้ดูแลเครื่องใช้​และ​ภาชนะ​ทั้งหมด​ของ​สถานนมัสการ รวมทั้ง​แป้งละเอียด เหล้าองุ่น น้ำมัน กำยาน และ​เครื่องเทศ

30 บุตรชาย​บางคน​ของ​ปุโรหิตทำหน้าที่ผสมเครื่องเทศ 31 มัททิธิยาห์​ชาวเลวี บุตรหัวปี​ของ​ชัลลูม​ชาวโคราห์ ได้รับความไว้วางใจให้ดูแล​ของ​ที่อบในกระทะ 32 ญาติพี่น้อง​บางคน​จาก​ลูกหลาน​โคฮาทดูแลขนมปังที่จัดวาง​ถวาย และ​เตรียมขนมปังนั้นทุกวันสะบาโต

33 คนเหล่านี้​เป็น​นักร้อง​และ​หัวหน้าวงศ์วาน​ชาวเลวี พวกเขาพักอยู่ตามห้องต่าง ๆ และ​ไม่ต้องทำงาน​รับใช้​อื่น เพราะ​ต้องทำงาน​ของ​ตน​ทั้งกลางวัน​และ​กลางคืน 34 คนเหล่านี้​เป็น​หัวหน้าวงศ์วาน​ชาวเลวีตามลำดับ​เชื้อสาย เป็น​บุคคลสำคัญ และ​อาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม

35 เยอีเอล​ผู้​เป็น​ต้น​ตระกูล​ชาวกิเบโอนอาศัยอยู่ที่กิเบโอน ภรรยา​ของ​เขา​ชื่อมาอาคาห์ 36 บุตรชาย​หัวปี​ชื่ออับโดน ถัดมาคือศูร์ คีช บาอัล เนอร์ นาดับ 37 เกโดร์ อาหิโอ เศคาริยาห์ และ​มิคโลท 38 มิคโลท​เป็น​บิดา​ของ​ชิเมอัม พวกเขา​กับ​ญาติยังอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม ใกล้ญาติคนอื่น​ของ​ตน 39 เนอร์​เป็น​บิดา​ของ​คีช คีช​เป็น​บิดา​ของ​ซาอูล ซาอูลมี​บุตรชาย​ชื่อโยนาธาน มัลคีชูอา อาบีนาดับ และ​เอชบาอัล 40 โยนาธานมี​บุตรชาย​ชื่อเมรีบบาอัล เมรีบบาอัล​เป็น​บิดา​ของ​มีคาห์ 41 บุตรชาย​ของ​มีคาห์ ได้แก่ ปีโธน เมเลค ทาห์เรอา และ​อาหัส 42 อาหัส​เป็น​บิดา​ของ​ยาราห์ ยาราห์​เป็น​บิดา​ของ​อาเลเมท อัสมาเวท และ​ศิมรี ศิมรี​เป็น​บิดา​ของ​โมซา 43 โมซา​เป็น​บิดา​ของ​บิเนอา บิเนอา​เป็น​บิดา​ของ​เรฟายาห์ เรฟายาห์​เป็น​บิดา​ของ​เอเลอาสาห์ และ​เอเลอาสาห์​เป็น​บิดา​ของ​อาเซล 44 อาเซลมี​บุตรชาย 6 คน ได้แก่ อัสรีคาม โบเครู อิชมาเอล เชอาริยาห์ โอบาดิยาห์ และ​ฮานัน ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตรชาย​ของ​อาเซล

10

1 ชาวฟีลิสเตียทำสงคราม​กับ​อิสราเอล ชาวอิสราเอลหนีทัพฟีลิสเตีย และ​มี​ผู้ถูกฆ่าตายบนภูเขากิลโบอา 2 ชาวฟีลิสเตียไล่ติดตามซาอูล​กับ​บุตรชาย​อย่างกระชั้นชิด และ​ฆ่าโยนาธาน อาบีนาดับ และ​มัลคีชูอา ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​ซาอูล 3 การรบโหมหนักใส่ซาอูล พลธนูไล่ทันจนเขาตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง 4 ซาอูลบอกคนถืออาวุธว่า “ชักดาบออกมาแทงข้าให้ตายเถอะ มิฉะนั้นพวกฟีลิสเตียที่ไม่ได้เข้าสุหนัตจะมาทำร้าย​และ​เหยียดหยามข้า”

แต่​คนถืออาวุธไม่ยอมทำ เพราะ​กลัวมาก ซาอูล​จึง​ใช้ดาบ​ของ​ตนแทงตัวเอง 5 เมื่อ​คนถืออาวุธเห็นว่าซาอูลตาย​แล้ว เขาก็ใช้ดาบ​ของ​ตนแทงตัวเองตายตาม 6 ซาอูล​กับ​บุตรชาย​ทั้งสามตายพร้อมกัน และ​คน​ทั้งวงศ์วาน​ของ​เขาก็ตายพร้อมกันด้วย 7 เมื่อ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดที่อยู่ในหุบเขาเห็นว่ากองทัพหนีไป​แล้ว และ​ซาอูล​กับ​บุตรชาย​ตาย​แล้ว พวกเขาก็ทิ้ง​เมืองหนีไป ชาวฟีลิสเตีย​จึง​เข้ามาอยู่แทน

8 วันรุ่งขึ้น​ชาวฟีลิสเตียออกมาปลดทรัพย์​จาก​ศพ​ผู้ตายในสนามรบ และ​พบซาอูล​กับ​บุตรชาย​ล้มอยู่บนภูเขากิลโบอา 9 พวกเขาปลดทรัพย์​จาก​ศพซาอูล ตัดศีรษะ​และ​เอาชุดเกราะ​ของ​เขาไป แล้ว​ส่งคนไปทั่วดินแดนฟีลิสเตีย​เพื่อ​แจ้งข่าวแก่รูปเคารพ​และ​ประชาชน​ของ​ตน 10 พวกเขานำชุดเกราะ​ของ​ซาอูลไปไว้ในสถานบูชา​ของ​บรรดาพระ​ของ​ตน และ​ตรึงศีรษะ​ของ​เขาไว้ในสถานบูชา​ของ​ดาโกน 11 เมื่อ​ชาวยาเบชกิเลอาดได้ยินเรื่อง​ทั้งหมดที่​ชาวฟีลิสเตียทำ​กับ​ซาอูล 12 นักรบกล้าหาญทุกคนก็ออกไปนำศพซาอูล​กับ​ศพ​บุตรชาย​กลับมายังยาเบช ฝังกระดูก​ของ​พวกเขาไว้ใต้ต้นโอ๊กในยาเบช แล้ว​อดอาหาร 7 วัน

13 ซาอูลตาย​เพราะ​ล่วงละเมิดต่อ​พระยาห์เวห์ เขาไม่เ​ชื่อฟังพระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ยังไปขอคำปรึกษา​จาก​คน​ทรง​เพื่อ​ถามเรื่องราว 14 ซาอูลไม่ได้ทูลถาม​พระยาห์เวห์ พระองค์​จึง​ทรง​ให้เขาตาย และ​ทรง​มอบราชอาณาจักรแก่ดาวิดบุตรเจสซี

11

1 ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดมารวมตัวกันหาดาวิดที่เฮโบรน​และ​กล่าวว่า “เรา​เป็น​เลือดเนื้อเชื้อไขเดียว​กับ​ท่าน 2 แม้​เมื่อ​ก่อนตอนซาอูล​เป็น​กษัตริย์ ท่านก็​เป็น​ผู้นำอิสราเอลออกศึก​และ​นำกลับมา พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่านตรัส​กับ​ท่านว่า ‘เจ้าจะเลี้ยงดูอิสราเอล ประชาชน​ของ​เรา อย่าง​ผู้เลี้ยงแกะ และ​เป็น​ผู้นำปกครองอิสราเอล ประชาชน​ของ​เรา’ ”

3 ผู้อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล​จึง​มาหาดาวิดที่เฮโบรน ดาวิดทำพันธสัญญา​กับ​พวกเขาต่อพระพักตร์​พระยาห์เวห์​ที่นั่น แล้ว​พวกเขาก็ทำพิธีเจิมดาวิด​เป็น​กษัตริย์เหนืออิสราเอล ตามพระดำรัสที่​พระยาห์เวห์​ตรัสผ่านซามูเอล

4 ดาวิด​กับ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดไปยังเยรูซาเล็ม ซึ่ง​เรียก​อีก​ชื่อว่าเยบุส ขณะนั้น​ชาวเยบุสอาศัยอยู่ที่นั่น 5 ชาวเยบุสบอกดาวิดว่า “เจ้าจะเข้ามาที่นี่ไม่ได้!” แต่​ดาวิดยึดป้อมศิโยนได้ ซึ่ง​ต่อมา​เรียกว่า​เมืองดาวิด 6 ดาวิดเคยประกาศว่า “ใครโจมตี​ชาวเยบุส​เป็น​คนแรก จะได้​เป็น​หัวหน้า​และ​ผู้บัญชาการ” โยอาบบุตรเศรุยาห์ขึ้นไปก่อนใคร จึง​ได้​เป็น​หัวหน้า 7 ดาวิดตั้งถิ่นฐานในป้อมนั้น ผู้คน​จึง​เรียกที่นั่นว่า​เมืองดาวิด 8 เขาสร้าง​เมือง​โดย​รอบตั้ง​แต่​มิลโล​เป็น​ต้นไป ส่วนโยอาบซ่อมแซมบริเวณอื่น​ของ​เมือง 9 ดาวิดยิ่งทวีอำนาจขึ้นเรื่อย ๆ เพราะ​พระยาห์เวห์​ผู้​ทรง​เป็น​จอมทัพสถิตอยู่​กับ​เขา

10 ต่อไปนี้คือ​หัวหน้า​นักรบกล้าหาญ​ของ​ดาวิด พวกเขาร่วม​กับ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดสนับสนุนเขาอย่างเต็มกำลังจนได้​เป็น​กษัตริย์ ตามพระดำรัสที่​พระยาห์เวห์​ตรัสไว้เกี่ยว​กับ​อิสราเอล

11 ราย​ชื่อ​นักรบกล้าหาญ​ของ​ดาวิดมีดังนี้ ยาโชเบอัมบุตร​ของ​ชาวฮัคโมนีคนหนึ่ง​เป็น​หัวหน้ากลุ่มสามสิบ เขาใช้หอกสังหารคน 300 คนในการรบครั้งเดียว 12 ถัด​จาก​เขาคือเอลีอาซาร์บุตรโดโด​ชาวอาโฮห์ หนึ่งใน​นักรบกล้าหาญสามคน 13 เขาอยู่​กับ​ดาวิดที่ปัสดัมมิม ตอนนั้น​ชาวฟีลิสเตียรวมพลเตรียมรบ ที่นั่นมีไร่ข้าวบาร์เลย์ผืนหนึ่ง ประชาชนพากันหนี​ชาวฟีลิสเตีย 14 แต่​พวกเขายืนหยัดอยู่กลางไร่ ปกป้องพื้นที่นั้น​และ​ฆ่า​ชาวฟีลิสเตีย พระยาห์เวห์​ประทานชัยชนะครั้งใหญ่แก่พวกเขา

15 ผู้นำสามคน​จาก​กลุ่มสามสิบลงไปยังโขดหิน​เพื่อ​พบดาวิดในถ้ำอดุลลัม ขณะกองทัพฟีลิสเตียตั้งค่ายอยู่ในหุบเขาเรฟาอิม 16 ตอนนั้นดาวิดอยู่ในป้อม ส่วนกองทหารฟีลิสเตียประจำอยู่ที่เบธเลเฮม 17 ดาวิดนึกอยากดื่มน้ำ​จึง​พูดว่า “อยากให้ใครสักคนตักน้ำ​จาก​บ่อข้างประตู​เมืองเบธเลเฮมมาให้ข้าดื่มเหลือเกิน”

18 นักรบ​ทั้งสามฝ่ากองทัพฟีลิสเตียเข้าไปตักน้ำ​จาก​บ่อข้างประตู​เมืองเบธเลเฮม แล้ว​นำมาให้ดาวิด แต่​เขาไม่ยอมดื่ม กลับเทน้ำนั้น​ถวาย​พระยาห์เวห์ 19 เขา​กล่าวว่า “พระเจ้า​ของ​ข้า ขออย่าให้ข้าทำเช่นนี้เลย! ข้าจะดื่มเลือด​ของ​คนที่ยอมเสี่ยงชีวิตไปเอาน้ำมาได้อย่างไร” เพราะ​พวกเขาเสี่ยงชีวิตนำน้ำนั้นมา ดาวิด​จึง​ไม่ยอมดื่ม นี่​เป็น​วีรกรรม​ของ​นักรบกล้าหาญ​ทั้งสาม

20 อาบีชัยพี่น้องชาย​ของ​โยอาบ​เป็น​หัวหน้ากลุ่มสามคน เขาใช้หอกสังหารคน 300 คน จึง​มี​ชื่อเสียงในหมู่สามคนนั้น 21 ในกลุ่มสามคน​ของ​เขา อาบีชัยมีเกียรติเหนือกว่า​อีกสองคน​และ​ได้​เป็น​หัวหน้า แต่​เขาไม่ได้อยู่ในกลุ่มสามคนแรกที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้

22 เบไนยาห์​เป็น​บุตร​ของ​เยโฮยาดา ส่วนเยโฮยาดา​เป็น​บุตร​ของ​นักรบกล้าหาญ​จาก​คับเซเอล เบไนยาห์ทำวีรกรรมหลายอย่าง เขาฆ่า​บุตรชาย 2 คน​ของ​อารีเอล​ชาวโมอับ อีก​ทั้งลงไปในบ่อ​แล้ว​ฆ่าสิงโตกลางบ่อในวันที่หิมะตก 23 เขายังฆ่า​ชาวอียิปต์รูปร่างใหญ่คนหนึ่ง สูง 5 ศอก* ชาวอียิปต์ถือหอกที่มีด้ามใหญ่เท่าคานเครื่องทอผ้า ส่วนเบไนยาห์ถือไม้เท้าเข้าไปหา แย่งหอก​จาก​มือ​ของ​เขา แล้ว​ใช้หอก​ของ​ชาวอียิปต์เองฆ่าเขา 24 เบไนยาห์บุตรเยโฮยาดาทำวีรกรรมเหล่านี้ จึง​มี​ชื่อเสียงในหมู่​นักรบกล้าหาญสามคน 25 เขามีเกียรติเหนือกว่ากลุ่มสามสิบ แต่​ยังไม่เทียบเท่ากลุ่มสามคน ดาวิด​จึง​แต่​งตั้งเขา​เป็น​หัวหน้าทหารรักษา​พระองค์

26 นักรบกล้าหาญในกองทัพยังมีอาสาเฮลพี่น้องชาย​ของ​โยอาบ เอลฮานันบุตรโดโด​จาก​เบธเลเฮม 27 ชัมโมท​ชาวฮาโรร์ เฮเลศ​ชาวเปโลน 28 อีราบุตรอิกเคช​ชาวเทโคอา อาบีเอเซอร์​ชาวอานาโทท 29 สิบเบคัย​ชาวฮูชา อิลัย​ชาวอาโฮห์ 30 มาฮารัย​ชาวเนโทฟาห์ เฮเลดบุตรบาอานาห์​ชาวเนโทฟาห์ 31 อิทัยบุตริบัย​จาก​กิเบอาห์ใน​เผ่าเบนยามิน เบไนยาห์​ชาวปิราโธน 32 ฮูรัย​จาก​ลำธารกาช อาบีเอล​ชาวอาร์บา 33 อัสมาเวท​ชาวบาฮารูม เอลียาบา​ชาวชาอัลโบน 34 บุตรชาย​ของ​ฮาเชม​ชาวกิโซน และ​โยนาธานบุตรชากี​ชาวฮาราร์ 35 อาหิยามบุตรสาคาร์​ชาวฮาราร์ เอลีฟัลบุตรอูร์ 36 เฮเฟอร์​ชาวเมเคอราห์ อาหิยาห์​ชาวเปโลน 37 เฮสโร​ชาวคารเมล นาอารัยบุตรเอสบัย 38 โยเอลพี่น้องชาย​ของ​นาธาน มิบฮาร์บุตรฮากรี 39 เศเลค​ชาวอัมโมน นาหะรัย​ชาวเบเอโรท ผู้ถืออาวุธให้โยอาบบุตรเศรุยาห์ 40 อีรา​ชาวอิทรี กาเรบ​ชาวอิทรี 41 อุรียาห์​ชาวฮิตไทต์ ศาบาดบุตรอัคลัย 42 อาดีนาบุตรชิซา​ชาวรูเบน ผู้​เป็น​หัวหน้า​ชาวรูเบน โดย​มีคนอยู่​กับ​เขา 30 คน 43 ฮานันบุตรมาอาคาห์ โยชาฟัท​ชาวมิทนี 44 อุสซิยาห์​ชาวอัชเทรา ชามา​กับ​เยอีเอล​บุตรชาย​ของ​โฮทาม​ชาวอาโรเออร์ 45 เยดีอาเอลบุตรชิมรี และ​โยฮาพี่น้องชาย​ของ​เขา​ชาวทิซี 46 เอลีเอล​ชาวมาฮาวี เยรีบัย​กับ​โย​ชาวิยาห์​บุตรชาย​ของ​เอลนาอัม และ​อิทมาห์​ชาวโมอับ 47 เอลีเอล โอเบด และ​ยาอาซีเอล​ชาวเมโศบาห์

12

1 ต่อไปนี้คือคนที่มาหาดาวิดที่ศิกลาก ขณะเขาหลบหนีซาอูลบุตรคีช พวกเขา​เป็น​นักรบกล้าหาญที่ช่วยดาวิดทำศึก 2 พวกเขาถือธนู ใช้ได้​ทั้งมือขวา​และ​มือซ้าย ไม่ว่าจะเหวี่ยงหินด้วยสายเหวี่ยง​หรือ​ยิงธนู คนเหล่านี้​เป็น​ญาติ​ของ​ซาอูล​จาก​เผ่าเบนยามิน 3 หัวหน้าคืออาหิเอเซอร์ ถัดมาคือโยอาช ทั้งสอง​เป็น​บุตร​ของ​เชมาอาห์​ชาวกิเบอาห์ ยังมีเยซีเอล​กับ​เปเลทบุตร​ของ​อัสมาเวท เบราคาห์ และ​เยฮู​ชาวอานาโทท 4 อิชมาอิยาห์​ชาวกิเบโอน นักรบกล้าหาญคนหนึ่งในกลุ่มสามสิบ​และ​เป็น​หัวหน้ากลุ่มนั้น เยเรมียาห์ ยาฮาซีเอล โยฮานัน และ​โยศาบาด​ชาวเกเดราห์ 5 เอลูซัย เยรีโมท เบอาลิยาห์ เชมาริยาห์ และ​เชฟาทิยาห์​ชาวฮารูฟ 6 เอลคานาห์ อิชียาห์ อาซาเรล โยเอเซอร์ และ​ยาโชเบอัม ทั้งห้า​เป็น​ชาวโคราห์ 7 กับ​โยเอลาห์​และ​เศบาดิยาห์บุตรเยโรฮาม​จาก​เกโดร์

8 ชาวกาดบางคนมาร่วม​กับ​ดาวิดในป้อมกลางถิ่นทุรกันดาร พวกเขา​เป็น​นักรบกล้าหาญ ผ่านการฝึกศึก ใช้โล่​กับ​หอกคล่อง ใบหน้าดุดันเหมือนสิงโต และ​ว่องไวเหมือนละมั่งบนภูเขา 9 เอเซอร์​เป็น​หัวหน้า โอบาดิยาห์คนที่สอง เอลีอับคนที่สาม 10 มิชมันนาห์คนที่สี่ เยเรมียาห์คนที่ห้า 11 อัททัยคนที่หก เอลีเอลคนที่เจ็ด 12 โยฮานันคนที่แปด เอลซาบาดคนที่เก้า 13 เยเรมียาห์คนที่สิบ และ​มัคบันนัยคนที่สิบเอ็ด 14 ชาวกาดเหล่านี้​เป็น​หัวหน้ากองทัพ แม้คนที่ด้อยที่สุดก็เทียบได้​กับ​คนร้อยคน ส่วนคนที่เก่งที่สุดเทียบได้​กับ​คนพันคน 15 พวกเขาข้ามแม่น้ำจอร์แดนในเดือนแรก ขณะน้ำล้นฝั่งทุกด้าน และ​ขับไล่คนที่อยู่ตามหุบเขาให้หนีไป​ทั้งทางตะวันออก​และ​ตะวันตก

16 ชาวเบนยามิน​กับ​ชาวยูดาห์บางคนมาหาดาวิดที่ป้อม 17 ดาวิดออกไปพบ​และ​พูดว่า “ถ้า​พวกท่านมาด้วยไมตรี​เพื่อ​ช่วยข้า ข้าก็พร้อมจะร่วมใจ​กับ​พวกท่าน แต่​ถ้า​มา​เพื่อ​หักหลังข้า ส่งข้าให้ศัตรู​ทั้งที่ข้าไม่ได้ทำผิดอะไร ขอ​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษเรา​ทรง​เห็น​และ​ทรง​ประณามการกระทำนี้” 18 แล้ว​พระวิญญาณมาสถิต​กับ​อามาสัย​หัวหน้ากลุ่มสามสิบ เขา​กล่าวว่า “ดาวิด เรา​เป็น​คน​ของ​ท่าน! บุตรเจสซี เราอยู่​ฝ่ายท่าน! ขอให้​ท่าน​เป็น​สุข ขอให้​ท่าน​เป็น​สุข และ​ขอให้​ผู้ช่วย​ของ​ท่าน​เป็น​สุข เพราะ​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ทรง​ช่วยท่านอยู่” ดาวิด​จึง​รับพวกเขาไว้​และ​แต่​งตั้งให้​เป็น​หัวหน้ากองกำลัง

19 ชาวมนัสเสห์บางคนมาร่วม​กับ​ดาวิดด้วย ตอนที่เขาไป​กับ​ชาวฟีลิสเตีย​เพื่อ​ทำศึก​กับ​ซาอูล แต่​พวกเขาไม่ได้ช่วย​ชาวฟีลิสเตีย เพราะ​บรรดา​ผู้นำฟีลิสเตียปรึกษากัน​แล้ว​ส่งดาวิดกลับ โดย​กล่าวว่า “เขาจะกลับไปเข้า​ฝ่ายซาอูลเจ้านาย​ของ​เขา แล้ว​เราก็ต้องเอาหัวไปเสี่ยง”

20 ขณะดาวิดเดินทางไปศิกลาก ชาวมนัสเสห์เหล่านี้มาร่วม​กับ​เขา ได้แก่ อัดนาห์ โยศาบาด เยดีอาเอล มีคาเอล โยศาบาด เอลีฮู และ​ศิลเลทัย พวกเขา​เป็น​ผู้บังคับบัญชากองพัน​ของ​ชาวมนัสเสห์ 21 พวกเขาช่วยดาวิดรบ​กับ​กลุ่มโจรปล้นสะดม เพราะ​ทุกคน​เป็น​นักรบกล้าหาญ​และ​เป็น​หัวหน้าในกองทัพ 22 วัน​แล้ว​วันเล่ามีคนมาช่วยดาวิดเพิ่มขึ้น จนเขามีกองทัพใหญ่โตเหมือนกองทัพ​ของ​พระเจ้า

23 ต่อไปนี้คือจำนวน​ผู้ติดอาวุธพร้อมรบที่มาหาดาวิด ณ เฮโบรน เพื่อ​มอบราชอาณาจักร​ของ​ซาอูลให้เขาตามพระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ 24 ชาวยูดาห์ที่ถือโล่​กับ​หอก พร้อมออกรบ มี 6,800 คน 25 ชาวสิเมโอนที่​เป็น​นักรบกล้าหาญ มี 7,100 คน 26 ชาวเลวีมี 4,600 คน 27 เยโฮยาดา​เป็น​ผู้นำวงศ์วานอาโรน มีคนมาพร้อมเขา 3,700 คน 28 ยังมีศาโดก นักรบหนุ่ม​ผู้กล้าหาญ กับ​หัวหน้า 22 คน​จาก​วงศ์วานบิดา​ของ​เขา 29 ญาติ​ของ​ซาอูลใน​เผ่าเบนยามินมี 3,000 คน เพราะ​จนถึงตอนนั้นคน​ส่วนใหญ่ยังภักดีต่อวงศ์วานซาอูล 30 ชาวเอฟราอิมมี 20,800 คน เป็น​นักรบกล้าหาญ​และ​มี​ชื่อเสียงในวงศ์วาน​ของ​ตน 31 คนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ที่มี​ชื่อระบุไว้ให้มาร่วมตั้งดาวิด​เป็น​กษัตริย์ มี 18,000 คน 32 ชาวอิสสาคาร์มี​หัวหน้า 200 คน พวกเขาเข้าใจสถานการณ์​และ​รู้ว่าอิสราเอลควรทำอย่างไร ญาติพี่น้อง​ทั้งหมดอยู่ใต้คำสั่ง​ของ​พวกเขา 33 ชาวเศบูลุนที่ออกรบได้​และ​จัดแนวรบด้วยอาวุธทุกชนิด มี 50,000 คน พวกเขาสั่งการได้​และ​มีใจแน่วแน่ไม่โลเล 34 ชาวนัฟทาลีมี​หัวหน้า 1,000 คน และ​ทหารที่ถือโล่​กับ​หอก​อีก 37,000 คน 35 ชาวดานที่จัดแนวรบได้มี 28,600 คน 36 ชาวอาเชอร์ที่ออกรบ​และ​จัดแนวรบได้มี 40,000 คน 37 ส่วนทางฟากโน้น​ของ​แม่น้ำจอร์แดน ชาวรูเบน ชาวกาด และ​คนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ที่ถืออาวุธทุกชนิดพร้อมรบ มี 120,000 คน

38 นักรบ​ทั้งหมดนี้จัดแนวรบได้ และ​มาที่เฮโบรนด้วยใจแน่วแน่​เพื่อ​ยกดาวิด​เป็น​กษัตริย์เหนืออิสราเอล​ทั้งสิ้น ชาวอิสราเอลที่เหลือก็มีใจ​เป็น​หนึ่งเดียวกันที่จะยกดาวิด​เป็น​กษัตริย์ 39 พวกเขาอยู่​กับ​ดาวิด 3 วัน กิน​และ​ดื่มด้วยกัน เพราะ​ญาติพี่น้อง​ได้จัดหาเสบียงไว้ให้ 40 คนที่อยู่ใกล้เคียง ไกลไปถึงอิสสาคาร์ เศบูลุน และ​นัฟทาลี บรรทุกขนมปังมาบนลา อูฐ ล่อ และ​วัว อีก​ทั้งนำแป้ง ขนมมะเดื่อ ลูกเกด​เป็น​พวง เหล้าองุ่น น้ำมัน วัว และ​แกะมามากมาย เพราะ​ทั่วอิสราเอลมีความยินดี

13

1 ดาวิดปรึกษา​บรรดา​ผู้บังคับบัญชากองพัน​และ​กองร้อย รวมทั้ง​ผู้นำทุกคน 2 เขากล่าวต่อที่ประชุม​ชาวอิสราเอลว่า “ถ้า​ทุกท่านเห็นชอบ และ​ถ้า​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​เห็นชอบด้วย ก็ให้เราส่งข่าวไปทั่วถึงพี่น้อง​ของ​เราที่ยังอยู่ในดินแดนอิสราเอล รวมทั้ง​ปุโรหิต​และ​ชาวเลวีตาม​เมืองที่มีทุ่งหญ้ารอบ​เมือง ให้พวกเขามารวมตัว​กับ​เรา 3 แล้ว​เราจะนำหีบ​ของ​พระเจ้า​กลับมาอยู่​กับ​เรา เพราะ​ในสมัยซาอูลเราไม่ได้ใส่ใจหีบนี้”

4 ทุกคนในที่ประชุมตอบตกลง เพราะ​ประชาชน​ทั้งหมดเห็นว่านี่​เป็น​สิ่งที่ควรทำ 5 ดาวิด​จึง​เรียก​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดมาตั้ง​แต่​แม่น้ำชิโฮร์แห่งอียิปต์จนถึงทางเข้าฮามัท เพื่อ​ไปรับหีบ​ของ​พระเจ้า​จาก​คีริยาทเยอาริม

6 ดาวิด​กับ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดขึ้นไปยังบาอาลาห์ หรือ​คีริยาทเยอาริมในดินแดนยูดาห์ เพื่อ​นำหีบ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า ผู้ประทับเหนือเครูบ ออกมา​จาก​ที่นั่น หีบนี้มี​ชื่อเรียกตามพระนาม​ของ​พระองค์ 7 พวกเขานำหีบ​ของ​พระเจ้า​จาก​บ้านอาบีนาดับขึ้นเกวียนใหม่ อุสซา​กับ​อาหิโอ​เป็น​ผู้ขับเกวียน 8 ดาวิด​กับ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดร้องเพลง​และ​บรรเลงดนตรีต่อหน้า​พระเจ้า​อย่างเต็มกำลัง ทั้งพิณ เครื่องสาย รำมะนา ฉาบ และ​แตร

9 เมื่อ​มาถึงลานนวดข้าว​ของ​คีโดน โคสะดุด อุสซา​จึง​ยื่นมือไปจับหีบไว้ 10 พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้วอุสซาที่เอามือแตะหีบ พระองค์​ทรง​ประหารเขา เขา​จึง​ตายที่นั่นต่อหน้า​พระเจ้า 11 ดาวิดไม่พอใจที่​พระยาห์เวห์​ทรง​สำแดงพระพิโรธต่ออุสซา เขา​จึง​เรียกที่นั่นว่าเปเรศอุสซา ซึ่ง​ยัง​เป็น​ชื่อมาจนทุกวันนี้ 12 วันนั้นดาวิดกลัว​พระเจ้า​และ​พูดว่า “ข้าจะนำหีบ​ของ​พระเจ้า​มาไว้​กับ​ข้าได้อย่างไร” 13 ดาวิด​จึง​ไม่ได้นำหีบไป​เมืองดาวิด​กับ​ตน แต่​ให้เปลี่ยนเส้นทางไปไว้ที่บ้านโอเบดเอโดม​ชาวกัท 14 หีบ​ของ​พระเจ้า​อยู่ในบ้าน​ของ​ครอบครัวโอเบดเอโดม 3 เดือน พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพรครอบครัว​ของ​เขา​และ​ทุกสิ่งที่เขามี

14

1 ฮีราม กษัตริย์​เมืองไทระ ส่งทูตมาหาดาวิด พร้อมไม้สนซีดาร์ ช่างก่อหิน และ​ช่างไม้ เพื่อ​สร้างวังให้ดาวิด 2 ดาวิดตระหนักว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​ตั้งเขา​เป็น​กษัตริย์เหนืออิสราเอล และ​ทรง​ยกอาณาจักร​ของ​เขาขึ้นอย่างสูง​เพื่อ​ประโยชน์แก่​ชาวอิสราเอล​ซึ่ง​เป็น​ประชาชน​ของ​พระองค์

3 ดาวิดรับภรรยาเพิ่มในเยรูซาเล็ม และ​มี​บุตรชาย​หญิงเพิ่มขึ้น 4 บุตรที่เกิดแก่เขาในเยรูซาเล็มมี​ชื่อดังนี้ ชัมมูอา โชบับ นาธาน โซโลมอน 5 อิบฮาร์ เอลีชูอา เอลเปเลท 6 โนกาห์ เนเฟก ยาเฟีย 7 เอลีชามา เบเอลียาดา และ​เอลีเฟเลท

8 เมื่อ​ชาวฟีลิสเตียได้ข่าวเรื่องการเจิมดาวิด​เป็น​กษัตริย์เหนืออิสราเอล​ทั้งหมด พวกเขาก็ยกทัพออกตามหาดาวิด ดาวิดรู้ข่าว​จึง​ออกไปรับศึก 9 ชาวฟีลิสเตียบุกปล้นในหุบเขาเรฟาอิม 10 ดาวิดทูลถาม​พระเจ้า​ว่า “ข้าควรยกทัพไปสู้​ชาวฟีลิสเตีย​หรือ​ไม่ พระองค์​จะ​ทรง​ให้ข้าชนะพวกเขา​หรือ”

พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เขาว่า “จง​ยกไป เราจะให้เจ้าชนะพวกเขา”

11 ดาวิด​กับ​พวกขึ้นไปยังบาอัลเปราซิม​และ​เอาชนะ​ชาวฟีลิสเตียที่นั่น ดาวิด​กล่าวว่า “พระเจ้า​ทรง​ให้ข้าตีข้าศึกจนแตกกระจาย เหมือนน้ำที่ทะลักออกมา” คน​จึง​เรียกที่นั่นว่าบาอัลเปราซิม* 12 ชาวฟีลิสเตียทิ้ง​บรรดาพระ​ของ​ตนไว้ที่นั่น ดาวิดสั่งให้เผาพระเหล่านั้น

13 ชาวฟีลิสเตียกลับมาบุกปล้นในหุบเขา​อีกครั้ง 14 ดาวิดทูลถาม​พระเจ้า​อีก พระองค์​ตรัสว่า “อย่ายกทัพตามหลังพวกเขา จง​อ้อมไป​และ​เข้าตี​จาก​ด้านตรงข้ามต้นหม่อน 15 เมื่อ​เจ้าได้ยินเสียงเหมือนกองทัพเดินอยู่บนยอดต้นหม่อน จง​ออกไปรบ เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ออกไปก่อนหน้าเจ้า​เพื่อ​โจมตีกองทัพฟีลิสเตีย”

16 ดาวิดทำตามที่​พระเจ้า​ทรง​บัญชา เขา​กับ​พวกโจมตีกองทัพฟีลิสเตียตั้ง​แต่​กิเบโอนไปจนถึงเกเซอร์ 17 ชื่อเสียง​ของ​ดาวิดแพร่ไปทั่วทุกดินแดน และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้ทุกชนชาติเกรงกลัวเขา

15

1 ดาวิดสร้างบ้านหลายหลังให้ตนเองใน​เมืองดาวิด แล้ว​เตรียมที่สำหรับหีบ​ของ​พระเจ้า​และ​ตั้งกระโจมให้หีบ 2 เขา​กล่าวว่า “คนที่หามหีบ​ของ​พระเจ้า​ได้มีเพียง​ชาวเลวี เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​เลือกพวกเขาให้หามหีบ​ของ​พระเจ้า​และ​รับใช้​พระองค์​ตลอดไป”

3 ดาวิดเรียก​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดมาชุมนุมกันในเยรูซาเล็ม เพื่อ​นำหีบ​ของ​พระยาห์เวห์​ไปยังที่ที่เขาจัดเตรียมไว้ 4 เขาเรียก​ลูกหลาน​อาโรน​และ​ชาวเลวีมาด้วย ได้แก่ 5 สายโคฮาท มีอูรีเอล​เป็น​หัวหน้า พร้อม​ญาติพี่น้อง 120 คน 6 สายเมรารี มีอาสายาห์​เป็น​หัวหน้า พร้อม​ญาติพี่น้อง 220 คน 7 สายเกอร์โชม มีโยเอล​เป็น​หัวหน้า พร้อม​ญาติพี่น้อง 130 คน 8 สายเอลีซาฟาน มีเชมายาห์​เป็น​หัวหน้า พร้อม​ญาติพี่น้อง 200 คน 9 สายเฮโบรน มีเอลีเอล​เป็น​หัวหน้า พร้อม​ญาติพี่น้อง 80 คน 10 สายอุสซีเอล มีอัมมีนาดับ​เป็น​หัวหน้า พร้อม​ญาติพี่น้อง 112 คน

11 ดาวิดเรียกศาโดก​กับ​อาบียาธาร์​ซึ่ง​เป็น​ปุโรหิต และ​ชาวเลวีคืออูรีเอล อาสายาห์ โยเอล เชมายาห์ เอลีเอล และ​อัมมีนาดับ 12 เขาบอกพวกเขาว่า “ท่าน​ทั้งหลาย​เป็น​หัวหน้าวงศ์วาน​ชาวเลวี จง​ชำระตนให้บริสุทธิ์ ทั้งตัวท่าน​และ​ญาติพี่น้อง เพื่อ​จะได้หามหีบ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอลขึ้นไปยังที่ที่ข้าเตรียมไว้ 13 ครั้งแรกพวกท่านไม่ได้หามหีบ พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​จึง​ทรง​สำแดงพระพิโรธต่อเรา เพราะ​เราไม่ได้เข้าหา​พระองค์​ตามข้อกำหนด”

14 ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี​จึง​ชำระตนให้บริสุทธิ์​เพื่อ​หามหีบ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอลขึ้นไป 15 ชาวเลวีใช้ไม้คานหามหีบ​ของ​พระเจ้า​บนบ่า โมเสสสั่งไว้เช่นนี้ตามพระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์

16 ดาวิดบอก​หัวหน้า​ชาวเลวีให้ตั้ง​ญาติพี่น้อง​เป็น​นักร้อง ใช้เครื่องสาย พิณ และ​ฉาบ บรรเลงให้กึกก้อง​และ​ร้องด้วยความยินดี 17 ชาวเลวี​จึง​ตั้งเฮมานบุตรโยเอล อาสาฟบุตรเบเรคิยาห์​จาก​ญาติพี่น้อง​ของ​เขา และ​เอธานบุตรคูชายาห์​จาก​ลูกหลาน​เมรารี​ผู้​เป็น​ญาติพี่น้อง 18 ยังมี​ญาติพี่น้อง​ลำดับรอง ได้แก่ เศคาริยาห์ เบน ยาอาซีเอล เชมีราโมท เยฮีเอล อุนนี เอลีอับ เบไนยาห์ มาอาเสยาห์ มัททิธิยาห์ เอลีเฟเลฮู มิคเนยาห์ โอเบดเอโดม และ​เยอีเอล โดย​โอเบดเอโดม​กับ​เยอีเอล​เป็น​คนเฝ้าประตู 19 เฮมาน อาสาฟ และ​เอธาน ซึ่ง​เป็น​นักร้อง ได้ฉาบทองสัมฤทธิ์สำหรับตีให้กึกก้อง 20 เศคาริยาห์ อาซีเอล เชมีราโมท เยฮีเอล อุนนี เอลีอับ มาอาเสยาห์ และ​เบไนยาห์ เล่นเครื่องสายตามทำนองอาลาโมท 21 ส่วนมัททิธิยาห์ เอลีเฟเลฮู มิคเนยาห์ โอเบดเอโดม เยอีเอล และ​อาซาซิยาห์ บรรเลงด้วยพิณที่เทียบเสียง​กับ​เครื่องสายแปดสาย เพื่อ​นำวง 22 เคนานิยาห์​หัวหน้า​ชาวเลวีรับผิดชอบการร้องเพลง เขาสอนนักร้อง​เพราะ​มีความชำนาญ 23 เบเรคิยาห์​กับ​เอลคานาห์ทำหน้าที่เฝ้าทางเข้าบริเวณที่ตั้งหีบ 24 ปุโรหิตเชบานิยาห์ โยชาฟัท เนธานเอล อามาสัย เศคาริยาห์ เบไนยาห์ และ​เอลีเอเซอร์เป่าแตรนำหน้าหีบ​ของ​พระเจ้า ส่วนโอเบดเอโดม​กับ​เยฮิยาห์ทำหน้าที่เฝ้าทางเข้าบริเวณที่ตั้งหีบ

25 ดาวิด ผู้อาวุโส​ของ​อิสราเอล และ​ผู้บังคับบัญชากองพัน ออกไปนำหีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​จาก​บ้านโอเบดเอโดมด้วยความยินดี 26 เมื่อ​พระเจ้า​ทรง​ช่วย​ชาวเลวีที่หามหีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์ พวกเขาก็​ถวาย​วัว​ผู้ 7 ตัว​กับ​แกะ​ผู้ 7 ตัว​เป็น​เครื่องบูชา 27 ดาวิดสวมเสื้อคลุมผ้าลินินเนื้อละเอียด เช่นเดียว​กับ​ชาวเลวี​ผู้หามหีบ นักร้อง และ​เคนานิยาห์​หัวหน้าคณะนักร้อง ดาวิดยังสวมเอโฟดผ้าลินินด้วย 28 ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด​จึง​นำหีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​ขึ้นมา พร้อมเสียงโห่ร้อง เสียงแตรงอน แตรยาว และ​ฉาบ ทั้งเสียงเครื่องสาย​และ​พิณที่บรรเลงกึกก้อง 29 เมื่อ​หีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​มาถึง​เมืองดาวิด มีคาล บุตรสาว​ซาอูล มองออกมาทางหน้าต่าง เห็น​กษัตริย์ดาวิดเต้นรำ​และ​รื่นเริง นางก็ดูหมิ่นเขาในใจ

16

1 พวกเขานำหีบ​ของ​พระเจ้า​เข้าไปตั้งไว้กลางกระโจมที่ดาวิดกางเตรียมไว้ แล้ว​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว​และ​เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติแด่​พระเจ้า 2 เมื่อ​ดาวิด​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว​และ​เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติเสร็จ เขาอวยพรประชาชนในพระนาม​พระยาห์เวห์ 3 ดาวิดแจกขนมปังคนละก้อน เนื้อคนละ​ส่วน และ​ขนมลูกเกดคนละชิ้นให้​ชาวอิสราเอลทุกคน ทั้งชาย​และ​หญิง

4 เขาตั้ง​ชาวเลวีบางคนให้​รับใช้​หน้าหีบ​ของ​พระยาห์เวห์ ทำหน้าที่รำลึกถึง​พระองค์ ขอบพระคุณ และ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล 5 อาสาฟ​เป็น​หัวหน้า เศคาริยาห์​เป็น​คนรองลงมา ต่อมาคือเยอีเอล เชมีราโมท เยฮีเอล มัททิธิยาห์ เอลีอับ เบไนยาห์ โอเบดเอโดม และ​เยอีเอล พวกเขาใช้เครื่องสาย​และ​พิณ ส่วนอาสาฟตีฉาบให้กึกก้อง 6 ปุโรหิตเบไนยาห์​กับ​ยาฮาซีเอลเป่าแตรอย่างต่อเนื่องหน้าหีบพันธสัญญา​ของ​พระเจ้า

7 วันนั้นดาวิดมอบหมายให้อาสาฟ​กับ​ญาติพี่น้อง​นำการขอบพระคุณ​พระยาห์เวห์​เป็น​ครั้งแรก

8 จง​ขอบพระคุณ​พระยาห์เวห์

จง​ร้องทูลเรียกพระนาม​ของ​พระองค์

จง​บอกชนชาติต่าง ๆ ถึงสิ่งที่​พระองค์​ทรง​ทำ

9 จง​ร้องเพลง​ถวาย​พระองค์

จง​ร้องเพลงสรรเสริญ​พระองค์

จง​เล่าถึงการอัศจรรย์​ทั้งหมดที่​ทรง​ทำ

10 จง​ชื่นชมในพระนามบริสุทธิ์​ของ​พระองค์

ขอให้​ผู้ที่แสวงหา​พระยาห์เวห์​ชื่นบานใจ

11 จง​แสวงหา​พระยาห์เวห์​และ​กำลัง​จาก​พระองค์

จง​แสวงหาที่จะอยู่ต่อหน้า​พระองค์​เสมอ

12 จง​ระลึกถึงการอัศจรรย์ที่​พระองค์​ทรง​ทำ

ทั้งสิ่งน่าพิศวง​และ​คำตัดสินที่​พระองค์​ตรัส

13 พวกเจ้า​ผู้​เป็น​ลูกหลาน* ของ​อิสราเอล​ผู้​รับใช้​พระองค์

พวกเจ้า​ลูกหลาน​ยาโคบที่​พระองค์​ทรง​เลือก

14 พระองค์​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา

คำตัดสิน​ของ​พระองค์​ครอบคลุมทั่วโลก

15 จง​ระลึกถึงพันธสัญญา​ของ​พระองค์​ตลอดไป

ถึงพระดำรัสที่​ทรง​บัญชาไว้ถึงพันชั่วอายุคน

16 คือพันธสัญญาที่​ทรง​ทำ​กับ​อับราฮัม

และ​คำสาบานที่​ทรง​ให้แก่อิสอัค

17 พระองค์​ทรง​ยืนยันพันธสัญญานี้​กับ​ยาโคบให้​เป็น​ข้อกำหนด

เป็น​พันธสัญญานิรันดร์แก่อิสราเอล

18 โดย​ตรัสว่า “เราจะให้ดินแดนคานาอันแก่เจ้า

เป็น​ส่วนมรดกที่แบ่งให้เจ้า”

19 ตอนนั้นพวกเจ้ายังมีจำนวนเพียงไม่กี่คน

น้อยนัก ทั้งยัง​เป็น​คนต่างถิ่นในดินแดนนั้น

20 พวกเขาย้าย​จาก​ชนชาติหนึ่งไป​อีกชนชาติหนึ่ง

จาก​อาณาจักรหนึ่งไปอาศัย​กับ​อีกประชาชนหนึ่ง

21 พระองค์​ไม่​ทรง​ยอมให้ใครทำร้ายพวกเขา

ทรง​ตักเตือนแม้​แต่​กษัตริย์​เพื่อ​ปกป้องพวกเขาว่า

22 “อย่าแตะต้อง​ผู้ที่เราเจิมไว้!

อย่าทำร้าย​ผู้เผยพระวจนะ​ของ​เรา!”

23 จง​ร้องเพลง​ถวาย​พระยาห์เวห์​เถิด ทั่ว​ทั้งโลก

จง​ประกาศความรอดที่​พระองค์​ประทานวัน​แล้ว​วันเล่า

24 จง​เล่าถึงพระเกียรติ​ของ​พระองค์​ท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลาย

เล่าถึงการอัศจรรย์​ของ​พระองค์​แก่ทุกประชาชน

25 เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ยิ่งใหญ่ สมควรได้รับคำสรรเสริญอย่างยิ่ง

ทรง​เป็น​ที่น่าเกรงขามยิ่งกว่าพระ​ทั้งปวง

26 พระ​ทั้งหมด​ของ​ชนชาติต่าง ๆ เป็น​รูปเคารพ

แต่​พระยาห์เวห์​ทรง​สร้างฟ้าสวรรค์

27 พระเกียรติ​และ​ความสง่างามอยู่เบื้องหน้า​พระองค์

พลัง​และ​ความยินดีอยู่ในที่ประทับ​ของ​พระองค์

28 บรรดา​ตระกูล​ของ​ชนชาติต่าง ๆ จง​ถวาย​พระเกียรติแด่​พระยาห์เวห์

จง​ถวาย​พระเกียรติ​และ​ยกย่องฤทธานุภาพ​ของ​พระยาห์เวห์

29 จง​ถวาย​พระเกียรติที่คู่ควร​กับ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์

จง​นำเครื่อง​ถวาย​มาเข้าเฝ้า​พระองค์

จง​สวมเครื่อง​แต่​งกายอันบริสุทธิ์มานมัสการ​พระยาห์เวห์

30 ทั่ว​ทั้งโลก จง​ตัวสั่นด้วยความยำเกรงต่อ​พระองค์

โลกตั้งมั่น​แล้ว ไม่อาจสั่นคลอนได้

31 ขอให้​ฟ้าสวรรค์ยินดี

ให้แผ่นดินโลกชื่นบาน

ให้​ผู้คนประกาศท่ามกลางชนชาติ​ทั้งหลายว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​ครองราชย์!”

32 ให้ทะเล​และ​ทุกสิ่งในทะเลส่งเสียงกึกก้อง

ให้ทุ่งนา​และ​ทุกสิ่งในนั้นชื่นบาน

33 แล้ว​ต้นไม้ในป่าจะส่งเสียงร้องยินดีต่อหน้า​พระยาห์เวห์

เพราะ​พระองค์​มา​เพื่อ​พิพากษาโลก

34 จง​ขอบพระคุณ​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ทรง​ดี

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรงอยู่ตลอดไป

35 จง​กล่าวว่า “ข้า​แต่​พระเจ้า​ผู้​ทรง​ช่วยเราให้รอด ขอ​ทรง​ช่วยเรา!

ขอ​ทรง​รวบรวมเรา​และ​ช่วยให้พ้น​จาก​ชนชาติต่าง ๆ

เพื่อ​เราจะได้ขอบพระคุณพระนามบริสุทธิ์​ของ​พระองค์

และ​ชื่นชมยินดีในการสรรเสริญ​พระองค์”

36 ขอให้​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอลได้รับคำสรรเสริญ

จาก​นิรันดร์กาลถึงนิรันดร์กาล

ประชาชน​ทั้งหมด​กล่าวว่า “อาเมน” แล้ว​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์

37 ดาวิดให้อาสาฟ​กับ​ญาติพี่น้อง​อยู่​รับใช้​หน้าหีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​อย่างต่อเนื่อง ตามงานที่ต้องทำใน​แต่​ละวัน 38 ยังมีโอเบดเอโดม​กับ​ญาติพี่น้อง 68 คน โอเบดเอโดมบุตรเยดูธูน​กับ​โฮสาห์ทำหน้าที่เฝ้าประตู 39 ส่วนศาโดก​กับ​พี่น้อง​ปุโรหิตอยู่หน้าพลับพลา​ของ​พระยาห์เวห์​ที่สถานบูชาบนที่สูงในกิเบโอน 40 เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัวแด่​พระยาห์เวห์​บนแท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัวอย่างสม่ำเสมอ​ทั้งเช้า​และ​เย็น ตามทุกสิ่งที่บันทึกไว้ใน​พระบัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์​ซึ่ง​พระองค์​ทรง​สั่งอิสราเอล 41 เฮมาน เยดูธูน และ​คนอื่น ๆ ที่ได้รับเลือก​และ​ระบุ​ชื่อไว้ก็อยู่​กับ​พวกเขาด้วย เพื่อ​ขอบพระคุณ​พระยาห์เวห์ เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรงอยู่ตลอดไป 42 เฮมาน​กับ​เยดูธูนอยู่ร่วม​กับ​พวกเขา มีแตร ฉาบที่ตีให้เสียงกึกก้อง และ​เครื่องดนตรีสำหรับบทเพลง​ถวาย​พระเจ้า ส่วน​บุตรชาย​ของ​เยดูธูนเฝ้าประตู 43 ประชาชนทุกคนแยกย้ายกลับบ้าน​ของ​ตน ดาวิดก็กลับไปอวยพรคนในครอบครัว

17

1 เมื่อ​ดาวิดอยู่ในวัง​ของ​ตน เขาพูด​กับ​นาธัน​ผู้เผยพระวจนะว่า “เราอยู่ในวังไม้ซีดาร์ แต่​หีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​กลับอยู่ในกระโจม”

2 นาธันตอบดาวิดว่า “ท่านคิดจะทำอะไรก็ทำเถิด เพราะ​พระเจ้า​ทรง​อยู่​กับ​ท่าน”

3 แต่​ในคืนนั้นเอง พระเจ้า​ตรัส​กับ​นาธันว่า 4 “ไปบอกดาวิด​ผู้​รับใช้​ของ​เราว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัสดังนี้ “เจ้าไม่ใช่​ผู้ที่จะสร้างที่ประทับให้เรา 5 ตั้ง​แต่​วันที่เรานำอิสราเอลออกมาจนถึงวันนี้ เราไม่เคยอยู่ในอาคาร แต่​ย้าย​จาก​กระโจมหนึ่งไป​อีกกระโจมหนึ่ง จาก​กระโจมนี้ไปกระโจมนั้น 6 ตลอดเวลาที่เราเดินไป​กับ​อิสราเอล​ทั้งปวง เราเคยถาม​ผู้วินิจฉัยคนใดที่เราสั่งให้ดูแลประชาชน​ของ​เราอย่าง​ผู้เลี้ยงแกะไหมว่า ‘ทำไมเจ้าไม่สร้างที่ประทับไม้ซีดาร์ให้เรา?’ ” ’

7 “บัดนี้​จง​บอกดาวิด​ผู้​รับใช้​ของ​เราว่า ‘พระยาห์เวห์​จอมทัพตรัสดังนี้ “เรานำเจ้า​จาก​คอกแกะ ขณะที่เจ้ากำลังเลี้ยงแกะ มาตั้ง​เป็น​ผู้นำ​ชาวอิสราเอล​ซึ่ง​เป็น​ประชาชน​ของ​เรา 8 ไม่ว่าเจ้าจะไปที่ไหน เราอยู่​กับ​เจ้า​และ​กำจัดศัตรูที่ขวางหน้าเจ้า เราจะทำให้เจ้ามี​ชื่อเสียงทัดเทียม​ผู้ยิ่งใหญ่ในโลก 9 เราจะกำหนดที่อยู่ให้​ชาวอิสราเอล​ซึ่ง​เป็น​ประชาชน​ของ​เรา และ​ให้พวกเขาตั้งหลักแหล่งอยู่ในถิ่น​ของ​ตน​โดย​ไม่ต้องถูกขับไล่​อีก คนชั่วจะไม่รุกรานพวกเขาอย่างในยุคแรก ๆ 10 รวมทั้ง​ในสมัยที่เราตั้ง​ผู้วินิจฉัยเหนือ​ชาวอิสราเอล​ซึ่ง​เป็น​ประชาชน​ของ​เรา เราจะปราบศัตรูทุกคน​ของ​เจ้าให้สงบ และ​เราขอบอกเจ้าด้วยว่า พระยาห์เวห์​จะสร้างราชวงศ์ให้เจ้า 11 เมื่อ​เจ้าสิ้นอายุขัย​และ​ไปอยู่​กับ​บรรพบุรุษ เราจะตั้งลูกชายคนหนึ่ง​ของ​เจ้าให้สืบตำแหน่งต่อ​จาก​เจ้า และ​จะทำให้อาณาจักร​ของ​เขามั่นคง 12 เขาจะสร้างที่ประทับให้เรา และ​เราจะตั้งบัลลังก์​ของ​เขาให้มั่นคงตลอดไป 13 เราจะ​เป็น​พ่อ​ของ​เขา และ​เขาจะ​เป็น​ลูก​ของ​เรา เราจะไม่ถอนความรักมั่นคง​จาก​เขาเหมือนที่ถอน​จาก​คนที่อยู่ก่อนเจ้า 14 แต่​เราจะให้เขาอยู่ในบ้าน​และ​อาณาจักร​ของ​เราตลอดไป บัลลังก์​ของ​เขาจะมั่นคงตลอดไป” ’ ” 15 นาธันเล่าถ้อยคำ​และ​นิมิต​ทั้งหมดนี้ให้ดาวิดฟัง

16 แล้ว​กษัตริย์ดาวิดเข้าไปนั่งต่อพระพักตร์​พระยาห์เวห์​และ​ทูลว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​องค์​พระเจ้า ข้าพเจ้า​เป็น​ใคร และ​ตระกูล​ของ​ข้าพเจ้าสำคัญอย่างไร พระองค์​จึง​นำข้าพเจ้ามาไกลถึงเพียงนี้? 17 ข้า​แต่​พระเจ้า พระองค์​ทรง​เห็นว่าสิ่งที่​ทรง​ทำ​เพื่อ​ข้าพเจ้า​แล้ว​เป็น​เพียงเรื่องเล็ก จึง​ตรัสถึงอนาคตอันไกล​ของ​ตระกูล​ผู้​รับใช้ และ​ทรง​ปฏิบัติต่อข้าพเจ้าราว​กับ​ข้าพเจ้า​เป็น​ผู้มีฐานะสูง ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​องค์​พระเจ้า 18 ดาวิดจะทูลอะไรเพิ่มได้​อีกเกี่ยว​กับ​เกียรติที่​พระองค์​ประทานแก่​ผู้​รับใช้? พระองค์​ทรง​รู้จัก​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​ดี 19 ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ทำสิ่งยิ่งใหญ่​ทั้งหมดนี้​เพื่อ​ผู้​รับใช้ ตามพระประสงค์​ของ​พระองค์​เอง และ​ทรง​เปิดเผยเรื่องยิ่งใหญ่เหล่านี้ 20 ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ จาก​ทุกสิ่งที่เราได้ยินมา ไม่มีใครเสมอเหมือน​พระองค์ และ​ไม่มี​พระเจ้า​อื่นนอก​จาก​พระองค์ 21 มีชนชาติใดในโลกเหมือน​ชาวอิสราเอล​ซึ่ง​เป็น​ประชาชน​ของ​พระองค์? พระเจ้า​ทรง​ไถ่พวกเขา​จาก​อียิปต์มา​เป็น​ประชาชน​ของ​พระองค์ ทรง​สร้าง​ชื่อให้​พระองค์​ด้วยการกระทำอันยิ่งใหญ่​และ​น่าเกรงขาม และ​ทรง​ขับไล่ชนชาติต่าง ๆ ให้พ้นทางพวกเขา 22 พระองค์​ทรง​ให้อิสราเอล​เป็น​ประชาชน​ของ​พระองค์​ตลอดไป และ​พระองค์ ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ก็​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกเขา 23 บัดนี้ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ขอให้​ถ้อยคำที่​พระองค์​ตรัสเกี่ยว​กับ​ผู้​รับใช้​และ​ตระกูล​ของ​เขา​เป็น​จริงตลอดไป ขอ​ทรง​ทำตามที่ตรัสไว้ 24 ขอให้​พระนาม​ของ​พระองค์​ตั้งมั่น​และ​ยิ่งใหญ่ตลอดไป จน​ผู้คน​กล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์​จอมทัพ​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล และ​อิสราเอลก็มี​พระองค์​เป็น​พระเจ้า​ของ​ตน’ และ​ขอให้​ราชวงศ์ดาวิด​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​มั่นคงต่อพระพักตร์ 25 เพราะ​พระองค์ พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า ทรง​เปิดเผยแก่​ผู้​รับใช้​ว่าจะ​ทรง​สร้างราชวงศ์ให้เขา ผู้​รับใช้​จึง​กล้าทูลอธิษฐานต่อ​พระองค์ 26 บัดนี้ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้า และ​ทรง​สัญญาสิ่งดีนี้แก่​ผู้​รับใช้ 27 พระองค์​ทรง​พอพระทัยอวยพรราชวงศ์​ผู้​รับใช้​ให้ดำรงอยู่ต่อพระพักตร์ตลอดไป พระยาห์เวห์​เจ้าข้า เมื่อ​พระองค์​ทรง​อวยพร​แล้ว พรนั้นก็ดำรงอยู่ตลอดไป”

18

1 ต่อมาดาวิดรบชนะ​ชาวฟีลิสเตีย​และ​ปราบพวกเขาได้ ทั้งยังยึด​เมืองกัท​กับ​เมืองบริวาร​จาก​ชาวฟีลิสเตีย 2 เขารบชนะ​ชาวโมอับด้วย ชาวโมอับ​จึง​ตก​เป็น​ข้า​รับใช้​ของ​ดาวิด​และ​ส่งเครื่องบรรณาการให้

3 ดาวิดรบชนะฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์แห่งโศบาห์ทางด้านฮามัท ขณะฮาดัดเอเซอร์ไปสถาปนาอำนาจ​ของ​ตนริมแม่น้ำยูเฟรติส 4 ดาวิดยึดรถรบ​จาก​เขาได้ 1,000 คัน ทหารม้า 7,000 คน และ​ทหารราบ 20,000 คน ดาวิดสั่งตัดเอ็นขาม้าลากรถรบ​ทั้งหมด เหลือไว้เพียงจำนวนที่ใช้​กับ​รถรบ 100 คัน 5 เมื่อ​ชาวซีเรีย​จาก​ดามัสกัสมาช่วยฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์แห่งโศบาห์ ดาวิดฆ่า​ชาวซีเรีย 22,000 คน 6 จากนั้น​ดาวิดตั้งกองทหารประจำการในเขตดามัสกัส​ของ​ซีเรีย ชาวซีเรีย​จึง​ตก​เป็น​ข้า​รับใช้​และ​ส่งเครื่องบรรณาการให้ดาวิด พระยาห์เวห์​ประทานชัยชนะแก่ดาวิดทุกแห่งที่เขาไป 7 ดาวิดนำโล่ทองคำ​ของ​ข้าราชการฮาดัดเอเซอร์ไปยังเยรูซาเล็ม 8 เขายังนำทองสัมฤทธิ์จำนวนมาก​จาก​ทิบหัท​และ​คูน เมือง​ของ​ฮาดัดเอเซอร์ ต่อมาโซโลมอนใช้ทองสัมฤทธิ์นี้ทำอ่างทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่ เสา และ​เครื่องใช้ทองสัมฤทธิ์ต่าง ๆ

9 เมื่อ​โทอู​กษัตริย์แห่งฮามัทได้ยินว่าดาวิดทำลายกองทัพ​ทั้งหมด​ของ​ฮาดัดเอเซอร์​กษัตริย์แห่งโศบาห์ 10 เขาส่งฮาโดรัม​บุตรชาย​ไปคำนับ​และ​กล่าวอวยพรแด่​กษัตริย์ดาวิดที่รบชนะฮาดัดเอเซอร์ เพราะ​โทอูเคยทำสงคราม​กับ​ฮาดัดเอเซอร์ ฮาโดรัมนำภาชนะทองคำ เงิน และ​ทองสัมฤทธิ์นานาชนิดไปด้วย 11 กษัตริย์ดาวิด​ถวาย​สิ่งเหล่านี้แด่​พระยาห์เวห์ พร้อม​กับ​เงิน​และ​ทองที่ยึดมา​จาก​ชนชาติต่าง ๆ ได้แก่ เอโดม โมอับ ชาวอัมโมน ชาวฟีลิสเตีย และ​อามาเลข

12 อาบีชัย​บุตรชาย​เศรุยาห์ฆ่า​ชาวเอโดม 18,000 คนในหุบเขาเกลือ 13 เขาตั้งกองทหารประจำการในเอโดม ชาวเอโดม​ทั้งหมด​จึง​ตก​เป็น​ข้า​รับใช้​ของ​ดาวิด พระยาห์เวห์​ประทานชัยชนะแก่ดาวิดทุกแห่งที่เขาไป

14 ดาวิดปกครองอิสราเอล​ทั้งหมด และ​ปฏิบัติต่อประชาชนทุกคนด้วยความยุติธรรม​และ​ความเที่ยงธรรม 15 โยอาบ​บุตรชาย​เศรุยาห์​เป็น​แม่ทัพ เยโฮชาฟัท​บุตรชาย​อาหิลูด​เป็น​เจ้าหน้าที่บันทึกเหตุการณ์ 16 ศาโดก​บุตรชาย​อาหิทูบ และ​อาบีเมเลค​บุตรชาย​อาบียาธาร์ เป็น​ปุโรหิต ส่วนชาฟชาทำหน้าที่​ผู้จดบันทึก 17 เบไนยาห์​บุตรชาย​เยโฮยาดาดูแล​ชาวเคเรธี​และ​ชาวเปเลธี ส่วน​บุตรชาย​ของ​ดาวิด​เป็น​ขุนนางคนสำคัญที่​รับใช้​กษัตริย์

19

1 ต่อมานาหาช กษัตริย์​ของ​ชาวอัมโมน สิ้นพระชนม์ บุตรชาย​ขึ้นครองราชย์แทน 2 ดาวิด​กล่าวว่า “ข้าจะแสดงความเมตตาต่อฮานูน​บุตรชาย​นาหาช เพราะ​บิดา​ของ​เขาเคยแสดงความเมตตาต่อข้า”

ดาวิด​จึง​ส่งคณะ​ผู้แทนไปแสดงความเสียใจต่อฮานูนเรื่องบิดา​ของ​เขา เมื่อ​พวกเขาเข้าดินแดน​ชาวอัมโมน ก็ไปหาฮานูน​เพื่อ​ปลอบใจ 3 แต่​บรรดา​ผู้นำ​ชาวอัมโมนพูด​กับ​ฮานูนว่า “ท่านคิดจริง​หรือ​ว่าดาวิดส่งคนมาปลอบใจ​เพราะ​ต้องการให้เกียรติพ่อ​ของ​ท่าน? คน​ของ​เขามา​เพื่อ​สำรวจแผ่นดิน หาทางทำลาย และ​สอดแนมต่าง​หาก” 4 ฮานูน​จึง​จับคน​ของ​ดาวิดมาโกนหนวดเครา ตัดเสื้อผ้า​ของ​พวกเขาตรงระดับบั้นท้ายจนเปิดเปลือย แล้ว​ปล่อยกลับไป 5 มีคนไปแจ้งดาวิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ดาวิด​จึง​ส่งคนไปรับพวกเขา เพราะ​พวกเขาอับอายมาก กษัตริย์สั่งว่า “อยู่ที่เยรีโคจนหนวดเครางอกใหม่ แล้ว​ค่อยกลับมา”

6 เมื่อ​ชาวอัมโมนรู้ว่าตนทำให้ดาวิดเกลียดชัง ฮานูน​กับ​ชาวอัมโมน​จึง​ส่งเงิน 1,000 ตะลันต์* ไปจ้างรถรบ​และ​ทหารม้า​จาก​เมโสโปเตเมีย อารัมมาอาคาห์ และ​โศบาห์ 7 พวกเขาจ้างรถรบ 32,000 คัน กษัตริย์แห่งมาอาคาห์ก็มาพร้อมกำลังพล และ​ตั้งค่ายใกล้เมเดบา ส่วน​ชาวอัมโมนก็รวบรวมกำลัง​จาก​เมืองต่าง ๆ ออกมารบ 8 เมื่อ​ดาวิดได้ข่าว เขาส่งโยอาบไปพร้อมกองทัพ​ทั้งหมด​ซึ่ง​มี​นักรบกล้าหาญ 9 ชาวอัมโมนตั้งแนวรบที่ประตู​เมือง ส่วน​บรรดา​กษัตริย์ที่มาช่วยแยกไปตั้งแนวรบในทุ่ง

10 โยอาบเห็นว่าศัตรูตั้งแนวรบขนาบหน้า​และ​หลัง จึง​เลือกทหารอิสราเอลที่เก่งที่สุด​ส่วนหนึ่งไปตั้งแนวรบ​กับ​ชาวซีเรีย 11 ทหารที่เหลือเขามอบให้อาบีชัยพี่น้อง​ของ​โยอาบคุม​เพื่อ​สู้​กับ​ชาวอัมโมน 12 โยอาบบอกว่า “ถ้า​ชาวซีเรียมีกำลังเหนือข้า เจ้า​จง​มาช่วยข้า แต่​ถ้า​ชาวอัมโมนมีกำลังเหนือเจ้า ข้าจะไปช่วยเจ้า 13 จง​กล้าหาญ​และ​เข้มแข็ง​เพื่อ​ประชาชน​ของ​เรา​และ​เมืองต่าง ๆ ของ​พระเจ้า​ของ​เรา ขอให้​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำตามที่​พระองค์​เห็นว่าดี”

14 โยอาบ​กับ​กองทหารเข้าประชิด​ชาวซีเรีย​เพื่อ​รบ ชาวซีเรียก็หนีไป 15 เมื่อ​ชาวอัมโมนเห็น​ชาวซีเรียหนี พวกเขาก็หนีอาบีชัยพี่น้อง​ของ​โยอาบกลับเข้า​เมือง แล้ว​โยอาบกลับเยรูซาเล็ม

16 ชาวซีเรียเห็นว่าตนแพ้อิสราเอล จึง​ส่งคนไปเรียก​ชาวซีเรียที่อยู่​อีกฟากแม่น้ำ† ออกมา โดย​มีโชฟัคแม่ทัพ​ของ​ฮาดัดเอเซอร์นำทัพ 17 เมื่อ​ดาวิดรู้ข่าว เขารวบรวม​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปหาศัตรู และ​ตั้งแนวรบ​กับ​พวกเขา เมื่อ​ดาวิดจัดทัพเข้าประจันหน้า​ชาวซีเรีย การรบก็เริ่มขึ้น 18 ชาวซีเรียหนีทัพอิสราเอล ดาวิดฆ่าคนขับรถรบ​ชาวซีเรีย 7,000 คน และ​ทหารราบ 40,000 คน ทั้งยังฆ่าโชฟัคแม่ทัพด้วย 19 เมื่อ​คน​ของ​ฮาดัดเอเซอร์เห็นว่าตนแพ้อิสราเอล ก็ทำสัญญาสงบศึก​กับ​ดาวิด​และ​รับใช้​เขา ตั้ง​แต่​นั้น​ชาวซีเรียไม่ช่วย​ชาวอัมโมน​อีก

20

1 พอถึงช่วงต้นปี​ซึ่ง​เป็น​ฤดูกาลที่​กษัตริย์ออกศึก โยอาบนำกองทัพไปทำลายดินแดน​ชาวอัมโมน แล้ว​ล้อม​เมืองรับบาห์ ส่วนดาวิดอยู่ในเยรูซาเล็ม โยอาบบุกตีรับบาห์​และ​ทำลาย​เมือง 2 ดาวิดถอดมงกุฎ​จาก​ศีรษะ​กษัตริย์​ของ​พวกเขา มงกุฎนั้นทำ​จาก​ทองคำหนัก 1 ตะลันต์* และ​ประดับด้วยอัญมณี มีคนนำมาสวมบนศีรษะดาวิด เขายังขนทรัพย์สินจำนวนมากออก​จาก​เมือง 3 ดาวิดนำ​ชาว​เมืองออกมา แล้ว​ให้ใช้เลื่อย จอบเหล็ก และ​ขวานตัดร่างพวกเขา ดาวิดทำอย่างเดียวกัน​กับ​ทุก​เมือง​ของ​ชาวอัมโมน จากนั้น​ดาวิด​กับ​ประชาชน​ทั้งหมดกลับเยรูซาเล็ม

4 ต่อมาเกิดสงคราม​กับ​ชาวฟีลิสเตียที่เกเซอร์ สิบเบคัย​ชาวฮูชาฆ่าสิปปัย​ผู้สืบ​เชื้อสาย​จาก​คนยักษ์ได้ ชาวฟีลิสเตีย​จึง​ถูกปราบ

5 เมื่อ​เกิดสงคราม​กับ​ชาวฟีลิสเตีย​อีก เอลฮานัน​บุตรชาย​ยาอีร์ฆ่าลาห์มีพี่น้อง​ของ​โกลิอัท​ชาวกัท ผู้มีด้ามหอกใหญ่เท่าคานเครื่องทอผ้า 6 ต่อมาเกิดสงคราม​อีกครั้งที่กัท ที่นั่นมีชายร่างใหญ่คนหนึ่ง มือ​แต่​ละข้างมีหกนิ้ว เท้า​แต่​ละข้างมีหกนิ้ว รวมนิ้วมือ​และ​นิ้วเท้า​ทั้งหมดได้ยี่สิบสี่นิ้ว เขาก็​เป็น​ลูกหลาน​ของ​คนยักษ์ด้วย 7 เมื่อ​เขาท้าทายอิสราเอล โยนาธาน​บุตรชาย​ของ​ชิเมอาก็ฆ่าเขา ชิเมอา​เป็น​พี่น้อง​กับ​ดาวิด 8 คนเหล่านี้สืบ​เชื้อสาย​จาก​คนยักษ์ในกัท และ​ล้มตายด้วยน้ำมือดาวิด​กับ​ทหาร​ของ​เขา

21

1 ซาตานลุกขึ้นต่อต้านอิสราเอล และ​ยุยงดาวิดให้สำรวจนับจำนวน​ชาวอิสราเอล 2 ดาวิดสั่งโยอาบ​กับ​บรรดา​ผู้นำประชาชนว่า “ไปนับ​ชาวอิสราเอลตั้ง​แต่​เบเออร์เชบาถึงดาน แล้ว​มารายงานเรา เราจะได้รู้จำนวนคน”

3 โยอาบทูลว่า “ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​เพิ่มประชาชน​ของ​พระองค์​ให้มากขึ้นร้อยเท่าเถิด แต่​กษัตริย์เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้า คนเหล่านี้ล้วน​เป็น​ข้า​รับใช้​ของ​ท่านอยู่​แล้ว ทำไมท่านต้องการให้ทำเรื่องนี้? ทำไมท่าน​จึง​จะนำความผิดมาสู่อิสราเอล?”

4 แต่​กษัตริย์ยืนกรานให้ทำตามคำสั่ง โยอาบ​จึง​ออกเดินทางไปทั่วอิสราเอล​แล้ว​กลับเยรูซาเล็ม 5 โยอาบรายงานจำนวนที่นับ​ได้แก่​ดาวิด ทั่วอิสราเอลมีชายที่ใช้ดาบได้ 1,100,000 คน และ​ในยูดาห์มี 470,000 คน 6 แต่​โยอาบไม่ได้นับ​เผ่าเลวี​กับ​เบนยามินรวมไว้ด้วย เพราะ​เขาชิงชังคำสั่ง​ของ​กษัตริย์

7 พระเจ้า​ไม่พอพระทัยเรื่องนี้ จึง​ทรง​ลงโทษอิสราเอล 8 ดาวิดทูล​พระเจ้า​ว่า “ข้าพเจ้าทำบาปหนักที่ทำเรื่องนี้ บัดนี้ขอ​ทรง​ยกโทษความผิด​ของ​ผู้​รับใช้​ด้วย เพราะ​ข้าพเจ้าทำเรื่องโง่เขลายิ่งนัก”

9 พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​กาด​ผู้หยั่งรู้​ของ​ดาวิดว่า 10 “ไปบอกดาวิดว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัสดังนี้ “เรามีทางเลือกให้เจ้าสามอย่าง เลือกอย่างหนึ่ง แล้ว​เราจะทำสิ่งนั้นแก่เจ้า” ’ ”

11 กาด​จึง​มาหาดาวิด​และ​บอกว่า “พระยาห์เวห์​ตรัสว่า ‘เลือกเอา 12 จะให้เกิดความอดอยาก 3 ปี หรือ​จะให้ศัตรูไล่ล่า​และ​ใช้ดาบสังหารเจ้า 3 เดือน หรือ​จะให้ดาบ​ของ​พระยาห์เวห์​ฟาดฟัน 3 วัน คือเกิดโรคระบาดในแผ่นดิน​และ​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ทำลายไปทั่วเขตแดนอิสราเอล จง​คิดดูว่าข้าพเจ้าควรนำคำตอบใดกลับไปบอก​พระองค์​ผู้ส่งข้าพเจ้ามา’ ”

13 ดาวิดตอบกาดว่า “เราทุกข์ใจมาก ขอให้​เราตกอยู่ในพระหัตถ์​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ทรง​เมตตาอย่างยิ่ง แต่​อย่าให้เราตกอยู่ในมือมนุษย์เลย”

14 พระยาห์เวห์​จึง​ส่งโรคระบาดมายังอิสราเอล ชาวอิสราเอลล้มตาย 70,000 คน 15 พระเจ้า​ส่งทูตสวรรค์ไปทำลายเยรูซาเล็ม แต่​ขณะทูตสวรรค์กำลังจะทำลาย​เมือง พระยาห์เวห์​ทอดพระเนตร​และ​ทรง​เปลี่ยนพระทัยเรื่องภัยพิบัตินั้น จึง​ตรัส​กับ​ทูตสวรรค์​ผู้ทำลายว่า “พอ​แล้ว ยั้งมือเดี๋ยวนี้” ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ขณะนั้นยืนอยู่ข้างลานนวดข้าว​ของ​โอรนัน​ชาวเยบุส 16 ดาวิดเงยหน้าขึ้นเห็นทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ยืนระหว่างแผ่นดิน​กับ​ท้องฟ้า ถือดาบที่ชักออก​แล้ว​ชี้ไปทางเยรูซาเล็ม

ดาวิด​กับ​ผู้อาวุโส​ซึ่ง​สวมเสื้อผ้ากระสอบ​จึง​หมอบคว่ำหน้าลง 17 ดาวิดทูล​พระเจ้า​ว่า “ข้าพเจ้าเองไม่ใช่​หรือ​ที่สั่งให้สำรวจนับประชาชน? ข้าพเจ้าเองที่ทำบาป​และ​ทำชั่วอย่างยิ่ง แต่​คนเหล่านี้​เป็น​เหมือนแกะ พวกเขาทำผิดอะไร? ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า ขอให้​พระหัตถ์​ของ​พระองค์​ลงโทษข้าพเจ้า​และ​ตระกูล​ของ​บิดาข้าพเจ้าเถิด แต่​อย่าให้ประชาชน​ของ​พระองค์​ต้องรับโรคระบาดเลย”

18 ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​สั่งกาดให้บอกดาวิดไปสร้างแท่นบูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​บนลานนวดข้าว​ของ​โอรนัน​ชาวเยบุส 19 ดาวิด​จึง​ขึ้นไปตามคำที่กาดบอกในพระนาม​พระยาห์เวห์

20 โอรนันหันกลับมาเห็นทูตสวรรค์ บุตรชาย 4 คนที่อยู่​กับ​เขาต่างหลบซ่อน ขณะนั้นโอรนันกำลังนวดข้าวสาลี 21 เมื่อ​ดาวิดมาถึง โอรนันเห็นเขา จึง​ออก​จาก​ลานนวดข้าว​และ​หมอบกราบดาวิดจนหน้าจดพื้น

22 ดาวิดบอกโอรนันว่า “ขายที่ลานนวดข้าวนี้ให้เราเถิด เราจะสร้างแท่นบูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ที่นี่ เราจะจ่ายเต็มราคา เพื่อ​โรคระบาดจะได้หยุดทำร้ายประชาชน”

23 โอรนันตอบดาวิดว่า “เชิญรับไปเถิด ขอให้​กษัตริย์เจ้านาย​ของ​ข้าพเจ้าทำตามที่เห็นควร ข้าพเจ้าขอมอบโคสำหรับ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว เครื่องมือนวดข้าวสำหรับทำฟืน และ​ข้าวสาลีสำหรับ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช ข้าพเจ้ามอบให้​ทั้งหมด”

24 แต่​กษัตริย์ดาวิดตอบโอรนันว่า “ไม่ได้ เราจะซื้อในราคาเต็ม เราจะไม่นำทรัพย์สิน​ของ​ท่านไป​ถวาย​พระยาห์เวห์ และ​จะไม่​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัวที่เราได้มา​โดย​ไม่ต้องจ่ายอะไร”

25 ดาวิด​จึง​ชั่งทองคำหนัก 600 เชเขล* จ่ายให้โอรนัน​เป็น​ค่าที่ดิน 26 ดาวิดสร้างแท่นบูชา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ที่นั่น ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว​และ​เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติ แล้ว​ร้องทูล​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ตอบเขาด้วยไฟ​จาก​ฟ้า​ซึ่ง​ลงมาบนแท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว

27 จากนั้น​พระยาห์เวห์​ตรัสสั่งทูตสวรรค์ ทูตสวรรค์​จึง​เก็บดาบเข้าฝัก

28 เมื่อ​ดาวิดเห็นว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​ตอบเขาที่ลานนวดข้าว​ของ​โอรนัน​ชาวเยบุส เขา​จึง​ถวาย​เครื่องบูชา​ที่นั่น 29 ส่วนพลับพลา​ของ​พระยาห์เวห์​ที่โมเสสสร้างในถิ่นทุรกันดาร และ​แท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัว ขณะนั้นตั้งอยู่บนสถานบูชาบนที่สูงที่กิเบโอน 30 แต่​ดาวิดไม่กล้าไปที่นั่น​เพื่อ​ทูลถาม​พระเจ้า เพราะ​เขากลัวดาบ​ของ​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์

22

1 ดาวิด​จึง​กล่าวว่า “ที่นี่คือ​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​องค์​พระเจ้า และ​ที่นี่คือแท่น​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัวสำหรับอิสราเอล”

2 ดาวิดสั่งให้รวบรวม​ชาวต่างชาติที่อยู่ในแผ่นดินอิสราเอล แล้ว​ตั้งช่างสกัดหินให้ตัด​แต่​งก้อนหินสำหรับสร้าง​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า 3 เขาจัดเตรียมเหล็กจำนวนมากไว้ทำตะปูสำหรับบานประตูใหญ่​และ​ชิ้น​ส่วนยึดต่าง ๆ เตรียมทองสัมฤทธิ์ไว้มากจนชั่งน้ำหนักไม่ไหว 4 และ​เตรียมไม้ซีดาร์นับไม่ถ้วน เพราะ​ชาวไซดอน​กับ​ชาวไทระนำไม้ซีดาร์จำนวนมากมาให้ดาวิด 5 ดาวิด​กล่าวว่า “โซโลมอนลูกชาย​ของ​ข้ายังอายุน้อย​และ​ไม่มีประสบการณ์ ส่วน​พระวิหาร​ที่จะสร้าง​ถวาย​พระยาห์เวห์​ต้องงดงามยิ่งใหญ่จนมี​ชื่อเสียง​และ​เป็น​ที่ยกย่องไปทั่วทุกแผ่นดิน ข้าจะเตรียมการไว้ให้เขา” ดาวิด​จึง​เตรียมสิ่ง​ของ​ไว้มากมายก่อนสิ้นชีวิต 6 แล้ว​ดาวิดเรียกโซโลมอน​บุตรชาย​มา กำชับให้สร้าง​พระวิหาร​ถวาย​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล 7 ดาวิดกล่าว​กับ​โซโลมอนว่า “ลูกเอ๋ย พ่อเคยตั้งใจจะสร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พ่อ 8 แต่​พระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​พ่อว่า ‘เจ้าทำให้โลหิตไหลนอง​และ​ก่อสงครามใหญ่หลายครั้ง เจ้าไม่ได้​เป็น​ผู้สร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนาม​ของ​เรา เพราะ​เจ้าทำให้โลหิตไหลนองมากมายบนแผ่นดินต่อหน้าเรา 9 ต่อไปเจ้าจะมีลูกชายคนหนึ่ง เขาจะ​เป็น​คนรักสงบ เราจะให้เขาพ้น​จาก​ศัตรูรอบด้าน ชื่อ​ของ​เขาคือโซโลมอน และ​ในสมัย​ของ​เขาเราจะให้อิสราเอลอยู่อย่างสงบสุข 10 เขาจะสร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนาม​ของ​เรา เขาจะ​เป็น​ลูก​ของ​เรา และ​เราจะ​เป็น​พ่อ​ของ​เขา เราจะตั้งบัลลังก์แห่งอาณาจักร​ของ​เขาเหนืออิสราเอลให้มั่นคงตลอดไป’ 11 บัดนี้ลูกเอ๋ย ขอ​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​ลูก​และ​ให้ลูกทำสำเร็จ ขอให้​ลูกสร้าง​พระวิหาร​ถวาย​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ลูก ตามที่​พระองค์​ตรัสไว้เกี่ยว​กับ​ลูก 12 ขอ​พระยาห์เวห์​ประทานวิจารณญาณ​และ​ความเข้าใจแก่ลูก ให้ลูกปกครองอิสราเอล​และ​รักษา​พระบัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ลูก 13 ถ้า​ลูกปฏิบัติตามข้อกำหนด​และ​กฎเกณฑ์ที่​พระยาห์เวห์​ประทานแก่โมเสสสำหรับอิสราเอล ลูกจะทำสำเร็จ จง​เข้มแข็ง​และ​กล้าหาญ อย่ากลัว​หรือ​ท้อใจ 14 ท่ามกลางความยากลำบาก พ่อเตรียมทองคำไว้สำหรับ​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 100,000 ตะลันต์* เงิน 1,000,000 ตะลันต์† ส่วนทองสัมฤทธิ์​และ​เหล็กมีมากจนชั่งน้ำหนักไม่ไหว พ่อเตรียมไม้​กับ​หินไว้ด้วย ลูกหาเพิ่มได้​อีก 15 ลูกมีช่างมากมาย ทั้งช่างสกัดหิน ช่างก่อหิน ช่างไม้ และ​ช่างฝีมือทุกประเภท 16 ทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ และ​เหล็กก็มีมากจนนับไม่ถ้วน จง​ลงมือทำเถิด และ​ขอ​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​ลูก”

17 ดาวิดยังสั่ง​ผู้นำ​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอลให้ช่วยโซโลมอน​บุตรชาย โดย​กล่าวว่า 18 “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกท่าน​ทรง​อยู่​กับ​พวกท่าน​และ​ให้พวกท่านสงบ​จาก​ศัตรูรอบด้านไม่ใช่​หรือ? พระองค์​ทรง​มอบ​ชาวแผ่นดินนี้ให้เราปราบ​แล้ว แผ่นดิน​จึง​อยู่ใต้อำนาจ​พระยาห์เวห์​และ​ประชาชน​ของ​พระองค์ 19 บัดนี้​จง​ตั้งใจหันมาหา​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกท่านอย่างสุดหัวใจ จง​ลงมือสร้าง​สถานนมัสการ​ของ​พระยาห์เวห์​องค์​พระเจ้า เพื่อ​จะนำหีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​และ​เครื่องใช้ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระเจ้า​ไปไว้ใน​พระวิหาร​ที่จะสร้าง​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์”

23

1 เมื่อ​ดาวิดชรามาก​และ​อายุยืนยาว​แล้ว เขาตั้งโซโลมอน​บุตรชาย​เป็น​กษัตริย์เหนืออิสราเอล 2 ดาวิดเรียก​บรรดา​ผู้นำอิสราเอล ปุโรหิต และ​ชาวเลวีมาชุมนุมกัน 3 มีการนับ​ชาวเลวีตั้ง​แต่​อายุ 30 ปีขึ้นไปทีละคน ได้ 38,000 คน 4 ดาวิด​กล่าวว่า “ในจำนวนนี้ ให้ 24,000 คนกำ​กับ​ดูแลงาน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 6,000 คน​เป็น​เจ้าหน้าที่​และ​ผู้พิพากษา 5 อีก 4,000 คนเฝ้าประตู และ 4,000 คนสรรเสริญ​พระยาห์เวห์​ด้วยเครื่องดนตรีที่เราทำไว้สำหรับการสรรเสริญ”

6 ดาวิดแบ่ง​ชาวเลวี​เป็น​หมวดตาม​เชื้อสาย​บุตรชาย​เลวี ได้แก่ เกอร์โชน โคฮาท และ​เมรารี

7 ฝ่าย​ชาวเกอร์โชนมีลาดาน​กับ​ชิเมอี 8 ลาดานมี​บุตรชาย 3 คน คือเยฮีเอล​ผู้​เป็น​หัวหน้า เศธาม และ​โยเอล 9 ชิเมอีมี​บุตรชาย 3 คน คือเชโลโมท ฮาซีเอล และ​ฮาราน คนเหล่านี้​เป็น​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายลาดาน 10 บุตรชาย​ของ​ชิเมอีมี​ชื่อว่ายาหัท ศินา เยอูช และ​เบรียาห์ ทั้ง 4 คนนี้​เป็น​บุตรชาย​ของ​ชิเมอี 11 ยาหัท​เป็น​หัวหน้า ศีซาห์​เป็น​คนที่สอง ส่วนเยอูช​กับ​เบรียาห์มี​บุตรชาย​ไม่มาก จึง​นับสองครอบครัวนี้รวม​เป็น​ตระกูลเดียว

12 โคฮาทมี​บุตรชาย 4 คน คืออัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และ​อุสซีเอล 13 อัมรามมี​บุตรชาย​คืออาโรน​กับ​โมเสส อาโรน​กับ​ลูกหลาน​ของ​เขาได้รับการแยกไว้ตลอดไป​เพื่อ​ประกอบพิธี​ถวาย​สิ่งบริสุทธิ์ที่สุด เผาเครื่องหอมต่อพระพักตร์​พระยาห์เวห์ รับใช้​พระองค์ และ​อวยพรในพระนาม​ของ​พระองค์ 14 ส่วน​บุตรชาย​ของ​โมเสสคน​ของ​พระเจ้า มีราย​ชื่ออยู่ใน​เผ่าเลวี 15 บุตรชาย​ของ​โมเสสคือเกอร์โชม​กับ​เอลีเอเซอร์ 16 บุตรชาย​ของ​เกอร์โชมคือเชบูเอล​ผู้​เป็น​หัวหน้า 17 เอลีเอเซอร์มี​บุตรชาย​เพียงคนเดียวคือเรหับยาห์​ผู้​เป็น​หัวหน้า แต่​เรหับยาห์มี​บุตรชาย​จำนวนมาก 18 บุตรชาย​ของ​อิสฮาร์คือเชโลมิท​ผู้​เป็น​หัวหน้า 19 เฮโบรนมี​บุตรชาย​คือเยรียาห์​ผู้​เป็น​หัวหน้า อามาริยาห์คนที่สอง ยาฮาซีเอลคนที่สาม และ​เยคาเมอัมคนที่สี่ 20 อุสซีเอลมี​บุตรชาย​คือมีคาห์​ผู้​เป็น​หัวหน้า กับ​อิสชีอาห์คนที่สอง

21 เมรารีมี​บุตรชาย​คือมาห์ลี​กับ​มูชี มาห์ลีมี​บุตรชาย​คือเอเลอาซาร์​กับ​คีช 22 เอเลอาซาร์ตาย​โดย​ไม่มี​บุตรชาย มี​แต่​บุตรสาว บุตรชาย​ของ​คีช​ซึ่ง​เป็น​ญาติ​แต่​งงาน​กับ​บุตรสาว​เหล่านั้น 23 มูชีมี​บุตรชาย 3 คน คือมาห์ลี เอเดอร์ และ​เยเรโมท

24 คนเหล่านี้​เป็น​ลูกหลาน​เลวี แยกตาม​ตระกูล​ของ​บรรพบุรุษ​และ​หัวหน้า​ตระกูล พวกเขามี​ชื่อในทะเบียน​เป็น​รายคน และ​ผู้ที่ทำงาน​รับใช้​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​มีอายุตั้ง​แต่ 20 ปีขึ้นไป 25 เพราะ​ดาวิด​กล่าวว่า “พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอลประทานความสงบแก่ประชาชน​ของ​พระองค์ และ​พระองค์​จะประทับในเยรูซาเล็มตลอดไป 26 ชาวเลวี​จึง​ไม่ต้องแบกพลับพลา​และ​เครื่องใช้สำหรับงานในพลับพลา​อีก” 27 ตามคำสั่งสุดท้าย​ของ​ดาวิด จึง​นับ​ชาวเลวีตั้ง​แต่​อายุ 20 ปีขึ้นไป 28 หน้าที่​ของ​พวกเขาคือช่วย​ลูกหลาน​อาโรนในงาน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ทั้งดูแลลาน ห้องต่าง ๆ การชำระสิ่งศักดิ์สิทธิ์​ทั้งหมด และ​งานอื่น ๆ ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า 29 พวกเขาดูแลขนมปังที่จัดวาง​ถวาย แป้งละเอียดสำหรับ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช แผ่นแป้งไร้เชื้อ ของ​ที่อบในกระทะ​และ​ของ​ที่ทำให้ชุ่ม รวมทั้ง​การตวงวัดปริมาณ​และ​ขนาดทุกอย่าง 30 พวกเขายืนขอบคุณ​และ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​ทุกเช้า​และ​ทุกเย็น 31 และ​ดูแลการ​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัวแด่​พระยาห์เวห์​ในวันสะบาโต วันขึ้นเดือนใหม่ และ​เทศกาลตามกำหนด ให้ครบจำนวนตามข้อกำหนดอย่างสม่ำเสมอต่อพระพักตร์​พระยาห์เวห์ 32 พวกเขารับผิดชอบงาน​ของ​กระโจมแห่งการนัดพบ งานในสถานศักดิ์สิทธิ์ และ​ช่วย​ลูกหลาน​อาโรนญาติ​ของ​ตนในงาน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์

24

1 การแบ่งหมวด​ลูกหลาน​อาโรนมีดังนี้ อาโรนมี​บุตรชาย​คือนาดับ อาบีฮู เอเลอาซาร์ และ​อิธามาร์ 2 นาดับ​กับ​อาบีฮูเสียชีวิตก่อนอาโรน​ผู้​เป็น​บิดา และ​ไม่มีบุตร เอเลอาซาร์​กับ​อิธามาร์​จึง​ทำหน้าที่​ปุโรหิต 3 ดาวิด​กับ​ศาโดก​จาก​เชื้อสาย​เอเลอาซาร์ และ​อาหิเมเลค​จาก​เชื้อสาย​อิธามาร์ แบ่งพวกเขา​เป็น​หมวดตามลำดับงาน​รับใช้ 4 เชื้อสาย​เอเลอาซาร์มี​หัวหน้ามากกว่า​เชื้อสาย​อิธามาร์ จึง​แบ่ง​เป็น​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายเอเลอาซาร์ 16 คน และ​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายอิธามาร์ 8 คน 5 ทั้งสอง​ฝ่ายจับสลากแบ่งหมวด​โดย​ไม่ลำเอียง เพราะ​ทั้ง​เชื้อสาย​เอเลอาซาร์​และ​อิธามาร์ต่างก็มี​ผู้นำงานในสถานศักดิ์สิทธิ์​และ​ผู้นำงาน​ของ​พระเจ้า 6 เชมายาห์​บุตรชาย​เนธันเอล​เป็น​ชาวเลวี​และ​ทำงาน​เป็น​ผู้จดบันทึก เขาเขียนราย​ชื่อพวกเขาต่อหน้า​กษัตริย์ บรรดา​ผู้นำ ศาโดก​ปุโรหิต อาหิเมเลค​บุตรชาย​อาบียาธาร์ และ​หัวหน้า​ตระกูล​ของ​ปุโรหิต​กับ​ชาวเลวี โดย​เลือก​ฝ่ายเอเลอาซาร์หนึ่ง​ตระกูล แล้ว​ฝ่ายอิธามาร์หนึ่ง​ตระกูล

7 สลากแรก​เป็น​ของ​เยโฮยาริบ สลากที่สอง​เป็น​ของ​เยดายาห์ 8 ที่สาม​ของ​ฮาริม ที่สี่​ของ​เสโอริม 9 ที่ห้า​ของ​มัลคิยาห์ ที่หก​ของ​มิยามิน 10 ที่เจ็ด​ของ​ฮักโขส ที่แปด​ของ​อาบียาห์ 11 ที่เก้า​ของ​เยชูอา ที่สิบ​ของ​เชคานิยาห์ 12 ที่สิบเอ็ด​ของ​เอลียาชิบ ที่สิบสอง​ของ​ยาคิม 13 ที่สิบสาม​ของ​ฮุปปาห์ ที่สิบสี่​ของ​เยเชเบอับ 14 ที่สิบห้า​ของ​บิลกาห์ ที่สิบหก​ของ​อิมเมอร์ 15 ที่สิบเจ็ด​ของ​เฮซีร์ ที่สิบแปด​ของ​ฮัปปิสเซส 16 ที่สิบเก้า​ของ​เปธาหิยาห์ ที่ยี่สิบ​ของ​เยเฮสเคล 17 ที่ยี่สิบเอ็ด​ของ​ยาคีน ที่ยี่สิบสอง​ของ​กามูล 18 ที่ยี่สิบสาม​ของ​เดลายาห์ และ​ที่ยี่สิบสี่​ของ​มาอาซิยาห์ 19 พวกเขาเข้าปฏิบัติงานใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ตามลำดับหมวดนี้ อาโรนบรรพบุรุษ​ของ​พวกเขาวางระเบียบไว้ตามที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอลตรัสสั่ง

20 สำหรับ​ลูกหลาน​เลวีที่เหลือ ฝ่าย​ลูกหลาน​อัมรามมีชูบาเอล และ​บุตรชาย​ของ​ชูบาเอลคือเยห์เดยาห์ 21 ฝ่ายเรหับยาห์ อิสชีอาห์​เป็น​หัวหน้า​บุตรชาย​ของ​เรหับยาห์ 22 ฝ่าย​ลูกหลาน​อิสฮาร์มีเชโลโมท และ​บุตรชาย​ของ​เชโลโมทคือยาหัท 23 บุตรชาย​ของ​เฮโบรนคือเยรียาห์ อามาริยาห์คนที่สอง ยาฮาซีเอลคนที่สาม และ​เยคาเมอัมคนที่สี่ 24 บุตรชาย​ของ​อุสซีเอลคือมีคาห์ และ​บุตรชาย​ของ​มีคาห์คือชามีร์ 25 อิสชีอาห์​เป็น​พี่น้อง​กับ​มีคาห์ ส่วน​บุตรชาย​ของ​อิสชีอาห์คือเศคาริยาห์ 26 บุตรชาย​ของ​เมรารีคือมาห์ลี​กับ​มูชี บุตรชาย​ของ​ยาอาซิยาห์คือเบโน 27 ลูกหลาน​เมรารีทางยาอาซิยาห์คือเบโน โชฮัม ศักคูร์ และ​อิบรี 28 ฝ่ายมาห์ลีมีเอเลอาซาร์ ซึ่ง​ไม่มี​บุตรชาย 29 คีชมี​บุตรชาย​ชื่อเยราห์เมเอล 30 บุตรชาย​ของ​มูชีคือมาห์ลี เอเดอร์ และ​เยรีโมท คนเหล่านี้​เป็น​ลูกหลาน​เลวีแยกตาม​ตระกูล​ของ​บรรพบุรุษ 31 พวกเขาจับสลากเช่นเดียว​กับ​ญาติ​ฝ่าย​ลูกหลาน​อาโรน ต่อหน้า​กษัตริย์ดาวิด ศาโดก อาหิเมเลค และ​หัวหน้า​ตระกูล​ของ​ปุโรหิต​กับ​ชาวเลวี ทั้ง​ตระกูล​ของ​หัวหน้า​และ​ตระกูล​ของ​น้องชายต่างเข้าร่วมอย่างเท่าเทียมกัน

25

1 ดาวิด​กับ​บรรดา​ผู้บัญชาการกองทัพคัดเลือก​ลูกหลาน​ของ​อาสาฟ เฮมาน และ​เยดูธูนบางคนมารับหน้าที่กล่าวคำเผยพระวจนะประกอบเสียงพิณ เครื่องสาย และ​ฉาบ ราย​ชื่อ​ผู้ทำงานตามหน้าที่มีดังนี้ 2 ฝ่าย​บุตรชาย​อาสาฟมีศักคูร์ โยเซฟ เนธานิยาห์ และ​อาชาเรลาห์ พวกเขาอยู่ในการดูแล​ของ​อาสาฟ​ผู้​เป็น​บิดา ซึ่ง​กล่าวคำเผยพระวจนะตามคำสั่ง​ของ​กษัตริย์ 3 ฝ่ายเยดูธูนมี​บุตรชาย 6 คน คือเกดาลิยาห์ เศรี เยชายาห์ ชิเมอี ฮาชาบิยาห์ และ​มัททิธิยาห์ พวกเขาอยู่ในการดูแล​ของ​เยดูธูน​ผู้​เป็น​บิดา ซึ่ง​เล่นพิณประกอบการกล่าวคำเผยพระวจนะ ขอบคุณ​และ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ 4 ฝ่ายเฮมานมี​บุตรชาย​คือบุคคิยาห์ มัททานิยาห์ อุสซีเอล เชบูเอล เยรีโมท ฮานานิยาห์ ฮานานี เอลีอาธาห์ กิดดัลที โรมัมทีเอเซอร์ โยชเบคาชาห์ มัลโลธี โฮธีร์ และ​มาฮาซีโอท 5 ทั้งหมดนี้​เป็น​บุตรชาย​ของ​เฮมาน​ผู้หยั่งรู้​ของ​กษัตริย์ ผู้กล่าวถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​เพื่อ​เชิดชูเกียรติ​และ​อำนาจ พระเจ้า​ประทาน​บุตรชาย 14 คน​และ​บุตรสาว 3 คนแก่เฮมาน 6 บุตรชาย​ทั้งหมดนี้ร้องเพลงใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ โดย​มีบิดา​ของ​แต่​ละกลุ่มดูแล พวกเขาใช้ฉาบ เครื่องสาย และ​พิณในการ​รับใช้​พระเจ้า ส่วนอาสาฟ เยดูธูน และ​เฮมานรับคำสั่ง​จาก​กษัตริย์ 7 เมื่อ​นับรวมญาติที่ฝึกฝนการร้องเพลง​ถวาย​พระยาห์เวห์ ทุกคนล้วนชำนาญ มี​ทั้งหมด 288 คน 8 ทุกคนจับสลากแบ่งหน้าที่อย่างเท่าเทียม ไม่ว่าจะ​เป็น​ผู้น้อย​หรือ​ผู้ใหญ่ ครู​หรือ​ศิษย์

9 สลากแรกตกแก่โยเซฟ​ฝ่ายอาสาฟ สลากที่สองตกแก่เกดาลิยาห์ เขา​กับ​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 10 ที่สามตกแก่ศักคูร์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 11 ที่สี่ตกแก่อิสรี พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 12 ที่ห้าตกแก่เนธานิยาห์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 13 ที่หกตกแก่บุคคิยาห์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 14 ที่เจ็ดตกแก่เยชาเรลาห์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 15 ที่แปดตกแก่เยชายาห์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 16 ที่เก้าตกแก่มัททานิยาห์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 17 ที่สิบตกแก่ชิเมอี พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 18 ที่สิบเอ็ดตกแก่อาซาเรล พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 19 ที่สิบสองตกแก่ฮาชาบิยาห์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 20 ที่สิบสามตกแก่ชูบาเอล พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 21 ที่สิบสี่ตกแก่มัททิธิยาห์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 22 ที่สิบห้าตกแก่เยเรโมท พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 23 ที่สิบหกตกแก่ฮานานิยาห์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 24 ที่สิบเจ็ดตกแก่โยชเบคาชาห์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 25 ที่สิบแปดตกแก่ฮานานี พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 26 ที่สิบเก้าตกแก่มัลโลธี พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 27 ที่ยี่สิบตกแก่เอลีอาธาห์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 28 ที่ยี่สิบเอ็ดตกแก่โฮธีร์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 29 ที่ยี่สิบสองตกแก่กิดดัลที พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 30 ที่ยี่สิบสามตกแก่มาฮาซีโอท พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน 31 ที่ยี่สิบสี่ตกแก่โรมัมทีเอเซอร์ พร้อม​บุตรชาย​และ​ญาติรวม 12 คน

26

1 หมวด​ผู้เฝ้าประตูมีดังนี้ ฝ่าย​ลูกหลาน​โคราห์มีเมเชเลมิยาห์​บุตรชาย​โคเร ซึ่ง​สืบ​เชื้อสาย​จาก​อาสาฟ 2 เมเชเลมิยาห์มี​บุตรชาย​คือเศคาริยาห์บุตรหัวปี เยดีเอลคนที่สอง เศบาดิยาห์คนที่สาม ยาธนีเอลคนที่สี่ 3 เอลามคนที่ห้า เยโฮฮานันคนที่หก และ​เอลีโฮเอนัยคนที่เจ็ด 4 โอเบดเอโดมมี​บุตรชาย​คือเชมายาห์บุตรหัวปี เยโฮซาบาดคนที่สอง โยอาห์คนที่สาม สาคาร์คนที่สี่ เนธันเอลคนที่ห้า 5 อัมมีเอลคนที่หก อิสสาคาร์คนที่เจ็ด และ​เปอุลเลธัยคนที่แปด พระเจ้า​ทรง​อวยพรโอเบดเอโดม 6 เชมายาห์​บุตรชาย​ของ​เขาก็มี​บุตรชาย พวกเขาปกครองวงศ์วาน​ของ​บิดา เพราะ​เป็น​นักรบกล้าหาญ 7 บุตรชาย​ของ​เชมายาห์คือโอธนี เรฟาเอล โอเบด และ​เอลซาบาด ญาติ​ของ​เอลซาบาดคือเอลีฮู​กับ​เสมาคิยาห์ ก็​เป็น​นักรบกล้าหาญเช่นกัน 8 ทั้งหมดนี้​เป็น​เชื้อสาย​โอเบดเอโดม เมื่อ​นับ​บุตรชาย​และ​ญาติ​ของ​พวกเขา มีคนแข็งแรง​และ​ทำงานได้ 62 คน 9 เมเชเลมิยาห์มี​บุตรชาย​และ​ญาติที่​เป็น​นักรบกล้าหาญ 18 คน 10 โฮสาห์​เชื้อสาย​เมรารีก็มี​บุตรชาย คือชิมรี​ผู้​เป็น​หัวหน้า แม้เขาไม่ใช่บุตรหัวปี บิดาก็ตั้งเขา​เป็น​หัวหน้า 11 ฮิลคิยาห์คนที่สอง เทบาลิยาห์คนที่สาม และ​เศคาริยาห์คนที่สี่ บุตรชาย​และ​ญาติ​ของ​โฮสาห์รวม 13 คน

12 บรรดา​หัวหน้าเหล่านี้แบ่ง​เป็น​หมวด​ผู้เฝ้าประตู และ​มีหน้าที่​รับใช้​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​เช่นเดียว​กับ​ญาติ​ของ​ตน 13 ทุกคนไม่ว่า​ผู้น้อย​หรือ​ผู้ใหญ่จับสลากตาม​ตระกูล เพื่อ​แบ่งประตูที่จะรับผิดชอบ 14 สลากประตูตะวันออกตกแก่เชเลมิยาห์ จากนั้น​จับสลากให้เศคาริยาห์​บุตรชาย​ของ​เขา​ซึ่ง​เป็น​ที่ปรึกษา​ผู้มีปัญญา สลาก​ของ​เศคาริยาห์ตกที่ประตูเหนือ 15 โอเบดเอโดมได้ประตูใต้ ส่วน​บุตรชาย​ของ​เขาได้ห้องคลัง 16 ชุปปิม​กับ​โฮสาห์ได้ประตูตะวันตกตรงประตูชัลเลเคทข้างทางลาดขึ้น โดย​มีคนเฝ้าประจำตรงข้ามกัน 17 ทางตะวันออกมี​ชาวเลวี 6 คน ทางเหนือวันละ 4 คน ทางใต้วันละ 4 คน ส่วนห้องคลังมี 2 คน​กับ​อีก 2 คน 18 ทางตะวันตกที่พาร์บาร์มี 4 คนตรงทางลาด​และ​อีก 2 คนที่พาร์บาร์ 19 ทั้งหมดนี้​เป็น​หมวด​ผู้เฝ้าประตู​จาก​เชื้อสาย​โคราห์​และ​เมรารี

20 ฝ่าย​ชาวเลวี อาหิยาห์ดูแลคลังประจำ​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​และ​คลังสิ่ง​ของ​ที่​ถวาย​แยกไว้ 21 ลาดานสืบ​เชื้อสาย​จาก​เกอร์โชน หัวหน้า​ตระกูลในสาย​ของ​เขาคือเยฮีเอลี 22 บุตรชาย​ของ​เยฮีเอลีคือเศธาม​กับ​โยเอล​ผู้​เป็น​พี่น้องกัน ทั้งสองดูแลคลังประจำ​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 23 ฝ่าย​ลูกหลาน​อัมราม อิสฮาร์ เฮโบรน และ​อุสซีเอล 24 เชบูเอล​เป็น​ผู้กำ​กับ​ดูแลคลัง เขา​เป็น​บุตรชาย​ของ​เกอร์โชม ซึ่ง​เป็น​บุตรชาย​ของ​โมเสส 25 ญาติ​ของ​เขาทางสายเอลีเอเซอร์มีดังนี้ เอลีเอเซอร์มีเรหับยาห์​เป็น​บุตรชาย สาย​บุตรชาย​สืบต่อ​จาก​เรหับยาห์ผ่านเยชายาห์ โยรัม และ​ศิครี จนถึงเชโลโมท 26 เชโลโมท​ผู้นี้​กับ​ญาติดูแลคลังสิ่ง​ของ​ทั้งหมดที่​กษัตริย์ดาวิด หัวหน้า​ตระกูล ผู้บัญชาการทหารระดับพัน​และ​ระดับร้อย และ​บรรดาแม่ทัพได้​ถวาย​แยกไว้ 27 พวกเขานำทรัพย์สินบาง​ส่วนที่ยึดมาได้​จาก​การรบมา​ถวาย เพื่อ​ซ่อมแซม​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 28 สิ่ง​ของ​ทั้งหมดที่ซามูเอล​ผู้หยั่งรู้ ซาอูล​บุตรชาย​คีช อับเนอร์​บุตรชาย​เนอร์ และ​โยอาบ​บุตรชาย​เศรุยาห์​ถวาย​ไว้ รวมทั้ง​สิ่งที่ใครก็ตาม​ถวาย​แยกไว้ ล้วนอยู่ในการดูแล​ของ​เชโลโมท​กับ​ญาติ

29 ฝ่าย​ลูกหลาน​อิสฮาร์ เคนานิยาห์​กับ​บุตรชาย​ได้รับมอบหมายงานภายนอก​สถานนมัสการ​สำหรับอิสราเอล เป็น​เจ้าหน้าที่​และ​ผู้พิพากษา 30 ฝ่าย​ลูกหลาน​เฮโบรน ฮาชาบิยาห์​กับ​ญาติ​ซึ่ง​เป็น​นักรบกล้าหาญ 1,700 คน ดูแลงาน​ทั้งหมด​ของ​พระยาห์เวห์​และ​งาน​ของ​กษัตริย์ในหมู่​ชาวอิสราเอลฝั่งตะวันตก​ของ​แม่น้ำจอร์แดน 31 เยรียาห์​เป็น​หัวหน้า​ลูกหลาน​เฮโบรนตามทะเบียน​ตระกูล​ของ​แต่​ละรุ่น ในปีที่ 40 แห่งรัชกาลดาวิด มีการค้นหาคนใน​ตระกูลนี้ และ​พบ​นักรบกล้าหาญที่​เมืองยาเซอร์ในกิเลอาด 32 ญาติ​ของ​เยรียาห์​อีก 2,700 คน​เป็น​นักรบกล้าหาญ​และ​หัวหน้า​ตระกูล กษัตริย์ดาวิดตั้งพวกเขาให้ดูแล​ชาวรูเบน ชาวกาด และ​คนครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ ทั้งงานที่เกี่ยว​กับ​พระเจ้า​และ​ราชการ​ของ​กษัตริย์

27

1 ต่อไปนี้​เป็น​ราย​ชื่อ​ชาวอิสราเอลที่แบ่ง​เป็น​กองประจำการ รวมทั้ง​หัวหน้า​ตระกูล ผู้บังคับบัญชาหน่วยพัน​และ​หน่วยร้อย และ​เจ้าหน้าที่​ซึ่ง​รับใช้​กษัตริย์ กองเหล่านี้ผลัดกันเข้าเวร​และ​ออกเวรทุกเดือนตลอดปี แต่​ละกองมี 24,000 คน

2 ยาโชเบอัม บุตรชาย​ของ​ศับดีเอล​เป็น​ผู้บังคับบัญชากองเดือนแรก กอง​ของ​เขามี 24,000 คน 3 เขาสืบ​เชื้อสาย​จาก​เปเรศ และ​เป็น​หัวหน้า​บรรดา​ผู้บังคับบัญชากองทัพสำหรับเดือนแรก 4 กองเดือนที่สองมีโดดัย ชาวอาโฮอาห์​เป็น​ผู้บังคับบัญชา โดย​มีมิคโลท​เป็น​ผู้นำ กองนี้มี 24,000 คน 5 ผู้บังคับบัญชากองเดือนที่สามคือเบไนยาห์ บุตรชาย​ของ​เยโฮยาดา ปุโรหิตใหญ่ กอง​ของ​เขามี 24,000 คน 6 เบไนยาห์​ผู้นี้​เป็น​นักรบกล้าหาญในกลุ่มสามสิบคน และ​เป็น​หัวหน้ากลุ่มนั้น อัมมีซาบาด​บุตรชาย​ของ​เขาอยู่ในกองนี้ด้วย 7 ผู้บังคับบัญชากองเดือนที่สี่คืออาสาเฮลพี่น้อง​ของ​โยอาบ ต่อมาเศบาดิยาห์​บุตรชาย​ของ​อาสาเฮลรับหน้าที่แทน กองนี้มี 24,000 คน 8 กองเดือนที่ห้ามีชัมฮูท​ชาวอิสราห์​เป็น​ผู้บังคับบัญชา มี 24,000 คน 9 กองเดือนที่หกมีอีรา​บุตรชาย​อิกเคช​ชาวเทโคอา​เป็น​ผู้บังคับบัญชา มี 24,000 คน 10 กองเดือนที่เจ็ดมีเฮเลศ​ชาวเปโลนี​จาก​เชื้อสาย​เอฟราอิม​เป็น​ผู้บังคับบัญชา มี 24,000 คน 11 กองเดือนที่แปดมีสิบเบคัย​ชาวฮูชา​จาก​เชื้อสาย​เศราห์​เป็น​ผู้บังคับบัญชา มี 24,000 คน 12 กองเดือนที่เก้ามีอาบีเอเซอร์​ชาวอานาโธท​จาก​เผ่าเบนยามิน​เป็น​ผู้บังคับบัญชา มี 24,000 คน 13 กองเดือนที่สิบมีมาฮารัย​ชาวเนโทฟาห์​จาก​เชื้อสาย​เศราห์​เป็น​ผู้บังคับบัญชา มี 24,000 คน 14 กองเดือนที่สิบเอ็ดมีเบไนยาห์​ชาวปิราโธน​จาก​เชื้อสาย​เอฟราอิม​เป็น​ผู้บังคับบัญชา มี 24,000 คน 15 กองเดือนที่สิบสองมีเฮลดัย​ชาวเนโทฟาห์​จาก​เชื้อสาย​โอทนีเอล​เป็น​ผู้บังคับบัญชา มี 24,000 คน

16 ผู้นำ​เผ่าอิสราเอลมีดังนี้ ฝ่ายรูเบนคือเอลีเอเซอร์​บุตรชาย​ศิครี ฝ่ายสิเมโอนคือเชฟาทิยาห์​บุตรชาย​มาอาคาห์ 17 ฝ่ายเลวีคือฮาชาบิยาห์​บุตรชาย​เคมูเอล ฝ่าย​ลูกหลาน​อาโรนคือศาโดก 18 ฝ่ายยูดาห์คือเอลีฮู​ผู้​เป็น​พี่น้องคนหนึ่ง​ของ​ดาวิด ฝ่ายอิสสาคาร์คืออมรี​บุตรชาย​มีคาเอล 19 ฝ่ายเศบูลุนคืออิชไมอาห์​บุตรชาย​โอบาดิยาห์ ฝ่ายนัฟทาลีคือเยเรโมท​บุตรชาย​อาซรีเอล 20 ฝ่ายเอฟราอิมคือโฮเชยา​บุตรชาย​อาซาซิยาห์ ฝ่ายครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์คือโยเอล​บุตรชาย​เปดายาห์ 21 ฝ่ายครึ่ง​เผ่ามนัสเสห์ที่กิเลอาดคืออิดโด​บุตรชาย​เศคาริยาห์ ฝ่ายเบนยามินคือยาอาซีเอล​บุตรชาย​อับเนอร์ 22 ฝ่ายดานคืออาซาเรล​บุตรชาย​เยโรฮัม คนเหล่านี้​เป็น​ผู้นำ​เผ่า​ของ​อิสราเอล 23 ดาวิดไม่ได้นับคนอายุ 20 ปีลงมา เพราะ​พระยาห์เวห์​ตรัสว่า​จะเพิ่มจำนวน​ชาวอิสราเอลให้มากเหมือนดวงดาวบนท้องฟ้า 24 โยอาบ​บุตรชาย​เศรุยาห์เริ่มสำรวจนับประชาชน แต่​ทำไม่เสร็จ เรื่องนี้นำพระพิโรธ​ของ​พระเจ้า​มาสู่อิสราเอล และ​ไม่มีการบันทึกยอดไว้ในพงศาวดาร​ของ​กษัตริย์ดาวิด

25 ผู้ดูแลคลัง​ส่วน​พระองค์​ของ​กษัตริย์คืออัสมาเวท​บุตรชาย​อาดีเอล ส่วนโยนาธาน​บุตรชาย​อุสซียาห์ดูแลคลังในทุ่งนา เมือง หมู่บ้าน และ​หอคอย 26 เอสรี​บุตรชาย​เคลูบดูแลคนทำไร่ไถนา 27 ชิเมอี​ชาวรามาห์ดูแลสวนองุ่น ส่วนศับดี​ชาวชิฟมาห์ดูแลผลผลิต​จาก​สวนองุ่นสำหรับห้องเก็บเหล้าองุ่น 28 บาอัลฮานัน​ชาวเกเดอร์ดูแลต้นมะกอก​กับ​ต้นมะเดื่อป่าในที่ราบต่ำ ส่วนโยอาชดูแลคลังน้ำมัน 29 ชิตรัย​ชาวชาโรนดูแลฝูงโคที่หากินในชาโรน ส่วนชาฟัท​บุตรชาย​อัดลัยดูแลฝูงโคในหุบเขา 30 โอบีล​ชาวอิชมาเอลดูแลฝูงอูฐ เยห์เดยาห์​ชาวเมโรโนทดูแลฝูงลา และ​ยาซีส​ชาวฮาการ์ดูแลฝูงแกะ 31 คน​ทั้งหมดนี้​เป็น​ผู้ดูแลทรัพย์สิน​ของ​กษัตริย์ดาวิด

32 โยนาธานลุง​ของ​ดาวิด​เป็น​ที่ปรึกษา มีความรอบรู้ และ​เป็น​ผู้จดบันทึก เยฮีเอล​บุตรชาย​ฮัคโมนีอยู่​กับ​บรรดา​บุตรชาย​ของ​กษัตริย์ 33 อาหิโธเฟล​เป็น​ที่ปรึกษา​ของ​กษัตริย์ หุชัย​ชาวอารคี​เป็น​สหาย​ของ​กษัตริย์ 34 ต่อ​จาก​อาหิโธเฟลมีเยโฮยาดา​บุตรชาย​เบไนยาห์​กับ​อาบียาธาร์ทำหน้าที่ที่ปรึกษา ส่วนโยอาบ​เป็น​แม่ทัพ​ของ​กษัตริย์

28

1 ดาวิดเรียก​ผู้นำทุก​ฝ่าย​ของ​อิสราเอลมาชุมนุมที่เยรูซาเล็ม ได้แก่ ผู้นำ​เผ่า ผู้บังคับบัญชากองที่ผลัดกัน​รับใช้​กษัตริย์ ผู้บังคับบัญชาหน่วยพัน​และ​หน่วยร้อย ผู้ดูแลทรัพย์สิน​ทั้งหมด​ของ​กษัตริย์​กับ​บุตรชาย​ของ​เขา ตลอดจนเจ้าหน้าที่​และ​นักรบกล้าหาญ​ทั้งหมด 2 กษัตริย์ดาวิดยืนขึ้น​และ​กล่าวว่า “พี่น้อง​และ​ประชาชน​ของ​เรา ฟังเราด้วย เราตั้งใจจะสร้างที่พักถาวรให้หีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​และ​แท่นรองพระบาท​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา เราเตรียมการก่อสร้างไว้​แล้ว 3 แต่​พระเจ้า​ตรัส​กับ​เราว่า ‘เจ้าไม่ใช่​ผู้ที่จะสร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนาม​ของ​เรา เพราะ​เจ้า​เป็น​นักรบ​และ​ทำให้โลหิตไหลนอง’ 4 ถึงอย่างนั้น พระยาห์เวห์​พระเจ้า​แห่งอิสราเอล​ทรง​เลือกเรา​จาก​คน​ทั้งวงศ์วาน​ของ​พ่อให้​เป็น​กษัตริย์เหนืออิสราเอลตลอดไป พระองค์​ทรง​เลือกยูดาห์ให้​เป็น​ผู้นำ แล้ว​ทรง​เลือก​ตระกูลพ่อ​ของ​เรา​จาก​เผ่ายูดาห์ และ​ใน​บรรดาลูกชาย​ของ​พ่อ พระองค์​พอพระทัยเลือกเราให้​เป็น​กษัตริย์เหนืออิสราเอล​ทั้งหมด 5 ใน​บรรดาลูกชายมากมายที่​พระยาห์เวห์​ประทานแก่เรา พระองค์​เลือกโซโลมอนลูกชาย​ของ​เราให้นั่งบนบัลลังก์แห่งอาณาจักร​ของ​พระยาห์เวห์​เหนืออิสราเอล 6 พระองค์​ตรัส​กับ​เราว่า ‘โซโลมอนลูกชาย​ของ​เจ้าจะสร้าง​พระวิหาร​และ​ลานต่าง ๆ ให้เรา เพราะ​เราเลือกเขา​เป็น​ลูก​ของ​เรา และ​เราจะ​เป็น​พ่อ​ของ​เขา 7 ถ้า​เขายึดมั่นปฏิบัติตาม​พระบัญญัติ​และ​กฎเกณฑ์​ของ​เราอย่างที่ทำอยู่ในวันนี้ เราจะตั้งอาณาจักร​ของ​เขาให้มั่นคงตลอดไป’

8 บัดนี้ ต่อหน้า​ชาวอิสราเอล​ทั้งปวง​ซึ่ง​เป็น​ชุมนุมชน​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ต่อพระพักตร์​พระเจ้า​ของ​เรา จง​ศึกษา​พระบัญญัติทุกข้อ​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกท่าน​และ​ปฏิบัติตาม แล้ว​พวกท่านจะครอบครองแผ่นดินอันดีนี้​และ​มอบ​เป็น​มรดกให้​ลูกหลาน​ตลอดไป

9 ส่วนลูก โซโลมอนเอ๋ย จง​รู้จัก​พระเจ้า​ของ​พ่อ​และ​รับใช้​พระองค์​ด้วยใจที่ซื่อตรง​และ​เต็มใจ เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ตรวจดูใจทุกคน และ​ทรง​เข้าใจทุกความคิด​และ​ความตั้งใจ หาก​ลูกแสวงหา​พระองค์ ลูกจะพบ​พระองค์ แต่​ถ้า​ลูกทอดทิ้ง​พระองค์ พระองค์​จะละทิ้งลูกตลอดไป 10 จง​ตระหนักว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​เลือกลูกให้สร้าง​พระวิหาร​สำหรับสถานศักดิ์สิทธิ์ จง​เข้มแข็ง​และ​ลงมือทำ”

11 แล้ว​ดาวิดมอบแบบแปลนให้โซโลมอน​บุตรชาย ทั้งมุขหน้าอาคาร ห้องต่าง ๆ ห้องคลัง ห้องชั้นบน ห้องด้านใน และ​บริเวณสำหรับฝาหีบ​ซึ่ง​เป็น​ที่ลบมลทินบาป 12 รวมทั้ง​แบบแปลนทุก​ส่วนที่เขาได้รับ​จาก​พระวิญญาณ ได้แก่ ลาน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ห้องรอบอาคาร คลัง​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า และ​คลังสิ่ง​ของ​ที่​ถวาย​แยกไว้ 13 ตลอดจนแผนแบ่งหมวด​ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี งาน​รับใช้​ทั้งหมดใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ และ​เครื่องใช้ทุกชนิดสำหรับงานนั้น 14 เขาระบุน้ำหนักทองคำสำหรับเครื่องใช้ทองคำ​แต่​ละชนิดตามงาน และ​ระบุน้ำหนักเงินสำหรับเครื่องใช้เงิน​แต่​ละชนิดตามงาน 15 ระบุน้ำหนักทองคำ​ของ​เชิงตะเกียงทอง​กับ​ตะเกียง​แต่​ละชุด และ​น้ำหนักเงิน​ของ​เชิงตะเกียงเงิน​กับ​ตะเกียง​แต่​ละชุด ตามการใช้งาน​ของ​แต่​ละเชิง 16 ระบุน้ำหนักทองคำสำหรับโต๊ะวางขนมปัง​ถวาย​แต่​ละตัว และ​เงินสำหรับโต๊ะเงิน​แต่​ละตัว 17 ระบุทองคำบริสุทธิ์สำหรับส้อม อ่าง และ​ถ้วย รวมทั้ง​น้ำหนักทองคำสำหรับชามทอง​แต่​ละใบ และ​น้ำหนักเงินสำหรับชามเงิน​แต่​ละใบ 18 ระบุน้ำหนักทองคำบริสุทธิ์สำหรับแท่นเผาเครื่องหอม และ​ทองคำสำหรับสร้างตามแบบรถศักดิ์สิทธิ์​และ​รูปเครูบ​ซึ่ง​กางปีกปกคลุมหีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์ 19 ดาวิด​กล่าวว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​ให้เราเข้าใจรายละเอียด​ทั้งหมด​ของ​แบบนี้​จาก​ข้อเขียนที่มา​จาก​พระหัตถ์​ของ​พระองค์”

20 ดาวิดกล่าว​กับ​โซโลมอน​บุตรชาย​ว่า “จง​เข้มแข็ง​และ​กล้าหาญ แล้ว​ลงมือทำ อย่ากลัว​หรือ​ท้อใจ เพราะ​พระยาห์เวห์​องค์​พระเจ้า พระเจ้า​ของ​พ่อ ทรง​อยู่​กับ​ลูก พระองค์​จะไม่ปล่อยให้ลูกล้มเหลว​หรือ​ทอดทิ้งลูก จนกว่างาน​รับใช้​ทุกอย่างใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​จะเสร็จสิ้น 21 หมวด​ปุโรหิต​กับ​ชาวเลวีพร้อมทำงาน​รับใช้​ทุกด้านใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า ผู้มีฝีมือ​และ​เต็มใจทำงานทุกชนิดจะช่วยลูก บรรดา​ผู้นำ​และ​ประชาชน​ทั้งหมดก็พร้อมทำตามคำสั่ง​ของ​ลูก”

29

1 กษัตริย์ดาวิดกล่าวต่อที่ชุมนุม​ทั้งหมดว่า “โซโลมอนลูกชาย​ของ​เรา​เป็น​คนเดียวที่​พระเจ้า​ทรง​เลือก เขายังอายุน้อย​และ​ไม่มีประสบการณ์ แต่​งานนี้ใหญ่หลวง เพราะ​พระราชวังที่จะสร้าง​ถวาย​พระยาห์เวห์​องค์​พระเจ้า​นี้ไม่ได้มีไว้ให้มนุษย์อยู่ 2 เราได้ใช้กำลัง​ทั้งหมดเตรียมสิ่ง​ของ​สำหรับ​พระวิหาร​ที่จะสร้าง​ถวาย​พระเจ้า​ของ​เรา ทั้งทองคำสำหรับงานทอง เงินสำหรับงานเงิน ทองสัมฤทธิ์สำหรับงานทองสัมฤทธิ์ เหล็กสำหรับงานเหล็ก และ​ไม้สำหรับงานไม้ ยังมีหินโอนิกซ์ หินสำหรับฝังประดับ หินหลากสีสำหรับงานประดับ อัญมณีทุกชนิด และ​หินอ่อนจำนวนมาก 3 เรารัก​พระวิหาร​ที่จะสร้าง​ถวาย​พระเจ้า​ของ​เรา จึง​นำทองคำ​และ​เงิน​จาก​ทรัพย์สิน​ส่วนตัวมา​ถวาย​เพิ่มเติม​จาก​สิ่ง​ทั้งหมดที่เตรียมไว้สำหรับ​พระวิหาร​อันศักดิ์สิทธิ์ 4 คือทองคำ​จาก​โอฟีร์ 3,000 ตะลันต์* และ​เงินบริสุทธิ์ 7,000 ตะลันต์† สำหรับบุผนังอาคารต่าง ๆ 5 ทองคำสำหรับงานทอง เงินสำหรับงานเงิน และ​งานทุกอย่างที่ช่างฝีมือจะทำ บัดนี้ใครเต็มใจ​ถวาย​ตัว​รับใช้​พระยาห์เวห์​บ้าง?”

6 บรรดา​หัวหน้า​ตระกูล ผู้นำ​เผ่าอิสราเอล ผู้บังคับบัญชาหน่วยพัน​และ​หน่วยร้อย พร้อม​ผู้ดูแลงาน​ของ​กษัตริย์ ต่างเต็มใจ​ถวาย​สิ่ง​ของ 7 พวกเขา​ถวาย​สำหรับงาน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า เป็น​ทองคำ 5,000 ตะลันต์‡ และ​เหรียญดาริก 10,000 เหรียญ§ เงิน 10,000 ตะลันต์ ทองสัมฤทธิ์ 18,000 ตะลันต์ และ​เหล็ก 100,000 ตะลันต์ 8 ใครมีอัญมณีก็นำมา​ถวาย​เข้าคลัง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ซึ่ง​อยู่ในการดูแล​ของ​เยฮีเอล​ชาวเกอร์โชน 9 ประชาชนชื่นชมยินดีที่ได้​ถวาย​ด้วยความเต็มใจ​และ​ด้วยใจจริงแด่​พระยาห์เวห์ กษัตริย์ดาวิดก็ยินดีอย่างยิ่ง

10 แล้ว​ดาวิดสรรเสริญ​พระยาห์เวห์​ต่อหน้าที่ชุมนุม​ทั้งหมดว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อิสราเอลบรรพบุรุษ​ของ​เรา ขอ​พระองค์​ทรง​เป็น​ที่สรรเสริญตลอดไป 11 ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ความยิ่งใหญ่ ฤทธิ์อำนาจ เกียรติสิริ ชัยชนะ และ​พระบารมี​เป็น​ของ​พระองค์ ทุกสิ่งในสวรรค์​และ​บนแผ่นดินโลก​เป็น​ของ​พระองค์ อาณาจักรก็​เป็น​ของ​พระองค์ พระยาห์เวห์​เจ้าข้า พระองค์​ทรง​เป็น​ประมุขเหนือทุกสิ่ง 12 ความมั่งคั่ง​และ​เกียรติมา​จาก​พระองค์ พระองค์​ทรง​ปกครองทุกสิ่ง พระหัตถ์​ของ​พระองค์​มีฤทธิ์​และ​กำลัง พระองค์​ทรง​ทำให้ใครยิ่งใหญ่​และ​ประทานกำลังแก่ทุกคนได้ 13 บัดนี้​พระเจ้า​ของ​เรา เราขอบคุณ​พระองค์​และ​สรรเสริญพระนามอันรุ่งโรจน์​ของ​พระองค์ 14 ข้าพเจ้า​เป็น​ใคร ประชาชน​ของ​ข้าพเจ้า​เป็น​ใคร พวกเรา​จึง​ถวาย​ด้วยความเต็มใจได้ถึงเพียงนี้? ทุกสิ่งมา​จาก​พระองค์ สิ่งที่เรา​ถวาย​ก็​เป็น​ของ​ที่​พระองค์​ประทานให้ก่อน​แล้ว 15 ต่อพระพักตร์​พระองค์ เรา​เป็น​เพียงคนต่างถิ่น​และ​คนที่มาอาศัยอยู่ เช่นเดียว​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา วันเวลาบนโลก​ของ​เราเหมือนเงาที่ผ่านไป ไม่มีสิ่งใดยั่งยืน 16 ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา ทรัพย์สิน​ทั้งหมดที่เราเตรียมไว้สร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนามอันศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์ ล้วนมา​จาก​พระหัตถ์​และ​เป็น​ของ​พระองค์​ทั้งสิ้น 17 พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้ารู้ว่า​พระองค์​ทรง​ตรวจสอบใจ​และ​พอพระทัยความซื่อตรง ข้าพเจ้า​จึง​ถวาย​สิ่ง​ทั้งหมดนี้ด้วยใจซื่อตรง​และ​เต็มใจ บัดนี้ข้าพเจ้ายินดีที่เห็นประชาชน​ของ​พระองค์​ซึ่ง​อยู่ที่นี่​ถวาย​แด่​พระองค์​ด้วยความเต็มใจ 18 ข้า​แต่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม อิสอัค และ​อิสราเอล บรรพบุรุษ​ของ​เรา ขอ​ทรง​รักษาความตั้งใจนี้ไว้ในใจประชาชน​ของ​พระองค์​ตลอดไป และ​ทำให้ใจ​ของ​พวกเขามุ่งตรงมาหา​พระองค์ 19 ขอประทานใจที่ซื่อตรงแก่โซโลมอนลูกชาย​ของ​ข้าพเจ้า เพื่อ​เขาจะรักษา​พระบัญญัติ คำสั่งสอน และ​ข้อกำหนด​ของ​พระองค์ ทำทุกสิ่งเหล่านี้ และ​สร้างพระราชวังสำหรับ​พระองค์​ที่ข้าพเจ้าเตรียมไว้”

20 แล้ว​ดาวิดกล่าวต่อที่ชุมนุม​ทั้งหมดว่า “บัดนี้​จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวกท่าน”

ทุกคนในที่ชุมนุม​จึง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ แล้ว​ก้มศีรษะ​และ​หมอบกราบต่อ​พระยาห์เวห์​และ​กษัตริย์ 21 วันรุ่งขึ้นพวกเขา​ถวาย​เครื่องบูชา​และ​เครื่องบูชา​เผา​ทั้งตัวแด่​พระยาห์เวห์ ได้แก่ วัว​ผู้ 1,000 ตัว แกะตัว​ผู้ 1,000 ตัว และ​ลูกแกะ 1,000 ตัว พร้อมเครื่องดื่มที่เท​ถวาย และ​เครื่องบูชา​อีกมากมายสำหรับอิสราเอล​ทั้งหมด 22 วันนั้นพวกเขากิน​และ​ดื่มต่อพระพักตร์​พระยาห์เวห์​ด้วยความชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง พวกเขาตั้งโซโลมอน​บุตรชาย​ดาวิด​เป็น​กษัตริย์ครั้งที่สอง และ​ทำพิธีเจิมเขาต่อพระพักตร์​พระยาห์เวห์​ให้​เป็น​ผู้นำ ทั้งเจิมศาโดกให้​เป็น​ปุโรหิต

23 โซโลมอนขึ้นนั่งบนบัลลังก์​ของ​พระยาห์เวห์​เป็น​กษัตริย์แทนดาวิด บิดา​ของ​เขา เขาทำการสำเร็จ และ​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมดเ​ชื่อฟังเขา 24 บรรดา​ผู้นำ นักรบกล้าหาญ และ​บุตรชาย​ทั้งหมด​ของ​กษัตริย์ดาวิดต่างยอมอยู่ใต้อำนาจ​กษัตริย์โซโลมอน 25 พระยาห์เวห์​ทรง​ยกโซโลมอนขึ้นสูงยิ่งต่อหน้า​ชาวอิสราเอล​ทั้งหมด และ​ประทานพระเกียรติแห่ง​กษัตริย์แก่เขาอย่างที่ไม่มี​กษัตริย์องค์ใดก่อนหน้าเขาในอิสราเอลเคยได้รับ

26 ดาวิด​บุตรชาย​เจสซีครองราชย์เหนืออิสราเอล​ทั้งหมด 27 เขาครองราชย์เหนืออิสราเอล 40 ปี คือที่เฮโบรน 7 ปี และ​ที่เยรูซาเล็ม 33 ปี 28 ดาวิดสิ้นชีวิต​เมื่อ​ชรามาก อายุยืนยาว มั่งคั่ง​และ​มีเกียรติ โซโลมอน บุตรชาย​ของ​เขาขึ้นครองราชย์แทน 29 เรื่องราว​ทั้งหมด​ของ​กษัตริย์ดาวิดตั้ง​แต่​ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในประวัติ​ของ​ซามูเอล​ผู้หยั่งรู้ ประวัติ​ของ​นาธัน​ผู้เผยพระวจนะ และ​ประวัติ​ของ​กาด​ผู้หยั่งรู้ 30 รวมทั้ง​เรื่องรัชกาล​และ​อำนาจ​ของ​ดาวิด เหตุการณ์ที่เกิดแก่เขา แก่อิสราเอล และ​แก่อาณาจักรต่าง ๆ ทั่วแผ่นดิน

* 2:3 2:3 “พระยาห์เวห์” ในฉบับนี้ใช้แทนพระนามเฉพาะ​ของ​พระเจ้า​ในภาษาฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดย​ทั่วไปออกเสียงว่า “ยาห์เวห์” ฉบับภาษาอังกฤษใช้คำที่หมายถึง “องค์​พระผู้เป็นเจ้า” หรือ “พระเจ้า” ด้วยตัวพิมพ์ใหญ่​ทั้งหมดแทนพระนามนี้

* 4:9 4:9 ชื่อ “ยาเบส” ออกเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่แปลว่า “ความเจ็บปวด”

† 4:10 4:10 คำภาษาฮีบรูที่แปลว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

‡ 4:13 4:13 ฉบับภาษากรีก​และ​ฉบับวัลเกตเพิ่มว่า “และ​เมโอโนทัย”

* 7:23 7:23 ชื่อ “เบรีอาห์” ออกเสียงคล้ายคำภาษาฮีบรูที่แปลว่า “เคราะห์ร้าย”

* 9:1 9:1 คำว่า “ขอให้​สังเกตว่า” ถ่ายทอดคำภาษาฮีบรู “הִנֵּה” ซึ่ง​ใช้ชวนให้ดู มอง สังเกต หรือ​เพ่งดู และ​มักใช้​เป็น​คำอุทาน

* 11:23 11:23 หนึ่งศอกยาว​จาก​ปลายนิ้วกลางถึงข้อศอก​ของ​แขน​ผู้ชาย ประมาณ 46 เซนติเมตร หรือ 18 นิ้ว ดังนั้น​ชาวอียิปต์คนนี้สูงประมาณ 2.28 เมตร หรือ 7 ฟุต 6 นิ้ว

* 14:11 14:11 ชื่อ “บาอัลเปราซิม” หมายถึง “องค์เจ้า​ผู้​ทรง​ทะลวงออกมา”

* 16:13 16:13 หรือ “เชื้อสาย”

* 19:6 19:6 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ ดังนั้น 1,000 ตะลันต์​จึง​หนักประมาณ 30 เมตริกตัน

† 19:16 19:16 หรือ แม่น้ำยูเฟรติส

* 20:2 20:2 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์

* 21:25 21:25 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.32 ทรอยออนซ์ ดังนั้น 600 เชเขล​จึง​หนักประมาณ 6 กิโลกรัม หรือ​ประมาณ 192 ทรอยออนซ์

* 22:14 22:14 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์ ดังนั้น 100,000 ตะลันต์​จึง​หนักประมาณ 3,000 เมตริกตัน

† 22:14 22:14 ประมาณ 30,000 เมตริกตัน

* 29:4 29:4 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์ ดังนั้น 3,000 ตะลันต์​จึง​หนักประมาณ 90 เมตริกตัน

† 29:4 29:4 ประมาณ 210 เมตริกตัน

‡ 29:7 29:7 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์ ดังนั้น 5,000 ตะลันต์​จึง​หนักประมาณ 150 เมตริกตัน

§ 29:7 29:7 ดาริก​เป็น​เหรียญทองคำที่​กษัตริย์เปอร์เซียออกใช้ หนักเหรียญละประมาณ 8.4 กรัม หรือ​ประมาณ 0.27 ทรอยออนซ์

2 พงศาวดาร

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

พงศาวดารเล่ม​ที่​สอง

1

1 โซโลมอน​บุตรชายดาวิดครองราชอาณาจักร​ของ​ตนอย่างมั่นคง พระยาห์เวห์* พระเจ้าของ​เขา† ทรง​อยู่​กับ​เขา​และ​ทรง​ทำให้​เขา​ยิ่งใหญ่​เป็น​พิเศษ

2 โซโลมอนเรียก​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​มา​ประชุม ทั้ง​ผู้บังคับบัญชาหน่วยพัน​และ​หน่วยร้อย ผู้พิพากษา ผู้นำ​ทุก​ฝ่าย และ​หัวหน้าวงศ์วาน 3 โซโลมอน​กับ​คน​ทั้งหมดที่มาพร้อม​เขา​ไป​ยัง​สถานบูชาบน​ที่​สูง​ใน​กิเบโอน เพราะ​กระโจมสำหรับพบพระเจ้าตั้ง​อยู่​ที่​นั่น โมเสสผู้รับใช้​ของ​พระยาห์เวห์​สร้าง​กระโจม​นี้​ขึ้น​ใน​ถิ่นทุรกันดาร 4 ส่วน​หีบ​ของ​พระเจ้า​นั้น ดาวิด​ได้​นำ​จาก​คีริยาทเยอาริม​ไป​ไว้​ใน​สถาน​ที่​ที่​เขา​จัดเตรียมไว้ โดย​กางกระโจมสำหรับหีบ​ใน​เยรูซาเล็ม 5 แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์​ที่​เบซาเลลบุตรอูรี หลานของฮูร์​สร้าง​ไว้ ตั้ง​อยู่​หน้ากระโจม​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​กิเบโอน โซโลมอน​กับ​คนใน​ที่​ประชุม​ไป​ทูล​ถาม​พระเจ้า​ที่​นั่น 6 โซโลมอน​ขึ้น​ไป​ยัง​แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์​ที่​ตั้ง​ต่อ​พระพักตร์พระยาห์เวห์ ณ กระโจมสำหรับพบพระเจ้า แล้ว​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัวบนแท่น​นั้น 1,000 ตัว

7 คืน​นั้น​พระเจ้า​ทรง​ปรากฏ​แก่​โซโลมอน​และ​ตรัส​ว่า “เจ้าปรารถนาสิ่งใด จงขอ​มา เรา​จะ​ให้​เจ้า”

8 โซโลมอนทูลพระเจ้า​ว่า “พระองค์​ทรง​แสดงความรักมั่นคงอย่างยิ่ง​ต่อ​ดาวิดบิดา​ของ​ข้า​พระองค์ และ​ทรง​ตั้งข้า​พระองค์​เป็น​กษัตริย์​แทน​เขา 9 บัดนี้ ข้า​แต่​พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า ขอ​ให้​พระสัญญา​ที่​ประทาน​แก่​ดาวิดบิดา​ของ​ข้า​พระองค์​เป็น​จริง พระองค์​ทรง​ตั้งข้า​พระองค์​ให้​ปกครองชนชาติ​ที่​มี​จำนวน​มาก​ราวกับฝุ่นบนแผ่นดิน 10 ขอประทานสติปัญญา​และ​ความรู้​แก่​ข้า​พระองค์ เพื่อ​ข้า​พระองค์​จะ​นำ​ประชาชน​เหล่า​นี้​ใน​ทุก​กิจการ เพราะ​ใครเล่า​จะ​พิพากษา​ประชาชน​ของ​พระองค์​ซึ่ง​มี​มากมายเช่น​นี้​ได้”

11 พระเจ้าตรัส​กับ​โซโลมอน​ว่า “เพราะ​เจ้า​มี​ความปรารถนาเช่น​นี้​ใน​ใจ เจ้า​ไม่​ได้​ขอทรัพย์สิน ความมั่งคั่ง เกียรติยศ ชีวิต​ของ​ผู้​ที่​เกลียดชังเจ้า หรือ​ขอ​ให้​ตนเองมีอายุยืน แต่​ขอสติปัญญา​และ​ความรู้​เพื่อ​พิพากษา​ประชาชน​ของ​เรา​ซึ่ง​เราตั้งเจ้า​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง 12 เรา​จึง​ประทานสติปัญญา​และ​ความรู้​แก่​เจ้า ทั้ง​จะ​ให้​ทรัพย์สิน ความมั่งคั่ง และ​เกียรติยศ​แก่​เจ้า​ด้วย มากกว่า​ที่​กษัตริย์​องค์ใด​ก่อน​เจ้าเคย​มี และ​จะ​ไม่มี​กษัตริย์​องค์ใด​หลัง​เจ้า​มี​เท่า”

13 โซโลมอน​กลับ​จาก​สถานบูชาบน​ที่​สูง​ใน​กิเบโอน ซึ่ง​เป็น​ที่​ตั้งกระโจมสำหรับพบพระเจ้า ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม และ​ปกครองอิสราเอล

14 โซโลมอนสะสมรถรบ​และ​ทหารม้า มี​รถรบ 1,400 คัน​กับ​ทหารม้า 12,000 คน เขา​ให้​ประจำ​อยู่​ตาม​เมือง​ที่​เก็บรถรบ​และ​อยู่​กับ​กษัตริย์​ใน​เยรูซาเล็ม 15 ใน​สมัย​ของ​กษัตริย์ เงิน​และ​ทองคำ​ใน​เยรูซาเล็ม​มี​มาก​จน​แทบ​ไม่​ต่าง​จาก​ก้อนหิน ส่วน​ไม้ซีดาร์​ก็​มี​มาก​พอ ๆ กับ​ต้นมะเดื่อป่า​ใน​ที่ราบต่ำ 16 ม้า​ของ​โซโลมอน​นำ​เข้า​จาก​อียิปต์​และ​คูเอ โดย​พ่อค้า​ของ​กษัตริย์​ซื้อม้า​จาก​คูเอ 17 พวกเขา​นำ​รถรบ​เข้า​มา​จาก​อียิปต์​แล้ว​ขาย​ต่อ คันละเงิน 600 ชิ้น และ​ขายม้าตัวละเงิน 150 ชิ้น‡ พ่อค้าเหล่า​นี้​ยัง​ขายรถรบ​และ​ม้า​ให้​กษัตริย์​ชาว​ฮิตไทต์​กับ​กษัตริย์​ชาว​ซีเรีย§ ด้วย

2

1 โซโลมอนตัดสินใจ​สร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์ และ​สร้าง​วังสำหรับปกครองราชอาณาจักร​ของ​ตน 2 เขา​คัด​คน​หาบหาม 70,000 คน ช่างสกัดหินบนภูเขา 80,000 คน และ​ผู้คุมงาน 3,600 คน

3 โซโลมอน​ส่ง​สารถึงฮูราม​กษัตริย์​เมือง​ไทระ​ว่า “ท่านเคย​ส่ง​ไม้ซีดาร์​ให้​ดาวิดบิดา​ของ​ข้า​เพื่อ​สร้าง​วัง​เป็น​ที่​อยู่​อาศัย ขอ​ให้​ท่านช่วยข้าเช่นเดียวกัน 4 บัดนี้* ข้ากำลัง​จะ​สร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ข้า และ​จะ​ถวาย​อาคาร​นี้​แด่​พระองค์ เพื่อ​เผาเครื่องหอม​ที่​มี​กลิ่นหอม​ต่อ​พระพักตร์​พระองค์ จัดขนมปัง​ถวาย​ไว้​เป็น​ประจำ และ​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​ทั้ง​เช้า​และ​เย็น ใน​วันสะบาโต วัน​ขึ้น​เดือนใหม่ และ​เทศกาล​ที่​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เรา​ทรง​กำหนดไว้ ข้อกำหนด​นี้​ให้​อิสราเอลถือปฏิบัติตลอด​ไป

5 “พระวิหาร​ที่​ข้า​จะ​สร้าง​ต้องใหญ่โต เพราะ​พระเจ้าของ​เรา​ทรง​ยิ่งใหญ่กว่าเทพเจ้า​ทั้ง​ปวง 6 แต่​ใคร​จะ​สร้าง​ที่​ประทับ​ให้​พระองค์​ได้ ใน​เมื่อ​แม้สวรรค์​และ​สวรรค์ชั้นสูงสุด​ยัง​รองรับ​พระองค์​ไม่​ได้ ข้า​เป็น​ใครเล่า​จึง​จะ​สร้าง​ที่​ประทับ​ถวาย​พระองค์​ได้ ที่​ข้า​จะ​สร้าง​ก็​เพื่อ​เผาเครื่องหอม​ต่อ​พระพักตร์​พระองค์​เท่านั้น

7 “ขอ​ส่ง​ช่างฝีมือ​ที่​ทำงานทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก และ​ผ้าสีม่วง สีแดงเข้ม สีฟ้า​ได้ ทั้ง​ชำนาญงานแกะสลัก ให้​มา​ร่วมงาน​กับ​ช่างฝีมือ​ใน​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็ม​ที่​ดาวิดบิดา​ของ​ข้าเตรียมไว้

8 “ขอ​ส่ง​ไม้ซีดาร์ ไม้สนไซเปรส และ​ไม้อัลกัม​จาก​เลบานอน​มา​ให้​ข้า​ด้วย ข้ารู้​ว่า​คน​ของ​ท่านชำนาญการตัดไม้​ที่​เลบานอน คน​ของ​ข้า​จะ​ไป​ช่วย​พวกเขา 9 เพื่อ​จัดหาไม้​ให้​ได้​มาก​พอสำหรับพระวิหารอันใหญ่โต​และ​งดงาม​ที่​ข้ากำลัง​จะ​สร้าง 10 ส่วน​ค่าจ้าง​คน​ของ​ท่าน​ที่​ตัดไม้ ข้า​จะ​ให้​ข้าวสาลี​ที่​นวด​แล้ว 20,000 โคร์† ข้าวบาร์เลย์ 20,000 บัท‡ เหล้าองุ่น 20,000 บัท และ​น้ำมัน 20,000 บัท”

11 ฮูราม​กษัตริย์​เมือง​ไทระ​ส่ง​คำ​ตอบ​เป็น​ลายลักษณ์อักษร​ถึง​โซโลมอน​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​รัก​ประชาชน​ของ​พระองค์ จึง​ทรง​ตั้งท่าน​เป็น​กษัตริย์​ปกครอง​พวกเขา” 12 ฮูราม​กล่าว​ต่อว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ทรง​สร้าง​ฟ้า​และ​แผ่นดิน ทรง​เป็น​ที่​สรรเสริญ พระองค์​ประทาน​บุตรชาย​ที่​มี​สติปัญญา รู้จักคิด​และ​เข้าใจสิ่งต่าง ๆ แก่​กษัตริย์​ดาวิด เพื่อ​เขา​จะ​สร้าง​พระวิหาร​ถวาย​พระยาห์เวห์​และ​สร้าง​วังสำหรับปกครองราชอาณาจักร​ของ​ตน

13 ข้า​ส่ง​ช่างฝีมือผู้​มี​ความรู้ความ​เข้า​ใจชื่อฮูรามอาบี§ มา​แล้ว 14 มารดา​ของ​เขา​เป็น​หญิง​ชาว​ดาน ส่วน​บิดา​เป็น​ชาว​เมือง​ไทระ เขา​ชำนาญงานทองคำ เงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก หิน ไม้ ผ้าสีม่วง สีฟ้า ผ้าลินินเนื้อละเอียด และ​ผ้าสีแดงเข้ม อีก​ทั้ง​แกะสลัก​และ​ออกแบบลวดลาย​ทุก​ชนิด ขอ​ให้​จัด​ที่​ให้​เขา​ทำงานร่วม​กับ​ช่างฝีมือ​ของ​ท่าน และ​ช่างฝีมือ​ของ​ดาวิดผู้​เป็น​บิดา​ของ​ท่าน​และ​เจ้านาย​ของ​ข้า

15 “บัดนี้ขอ​ให้​ท่าน​ส่ง​ข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ น้ำมัน และ​เหล้าองุ่น​ที่​ท่าน​กล่าว​ถึง​มา​ให้​คน​ของ​ข้า 16 เรา​จะ​ตัดไม้​จาก​เลบานอน​ให้​มาก​เท่า​ที่​ท่านต้องการ แล้ว​ล่องแพไม้​ไป​ตาม​ทะเล​ถึง​เมือง​ยัฟฟา จาก​นั้น​ท่าน​จึง​ขน​ขึ้น​ไป​เยรูซาเล็ม”

17 โซโลมอนสำรวจนับ​ชาว​ต่างชาติทั้งหมด​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดินอิสราเอล หลัง​จาก​ที่​ดาวิดบิดา​ของ​เขา​เคยสำรวจนับไว้ พบ 153,600 คน 18 เขา​ให้​คนในกลุ่ม​นี้ 70,000 คน​ทำงานหาบหาม 80,000 คน​สกัดหินบนภูเขา และ 3,600 คน​คุมงาน​และ​มอบหมายหน้าที่​แก่​คน​งาน

3

1 โซโลมอนเริ่ม​สร้าง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์บนภูเขาโมรียาห์​ใน​เยรูซาเล็ม ซึ่ง​พระยาห์เวห์เคย​ทรง​ปรากฏ​แก่​ดาวิดบิดา​ของ​เขา โซโลมอนเตรียมสถาน​ที่​ก่อสร้างบนลานนวดข้าว​ของ​โอรนัน​ชาว​เยบุส ตาม​ที่​ดาวิดกำหนดไว้ 2 เขา​เริ่มก่อสร้าง​ใน​วันที่ 2 เดือนที่ 2 ปี​ที่ 4 แห่งรัชกาล 3 ขนาดพระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ตาม​ฐานราก​ที่​โซโลมอนวางไว้ โดย​ใช้ศอก​ตาม​มาตราเดิม* คือ​ยาว 60 ศอก กว้าง 20 ศอก 4 มุขหน้าอาคารยาว 20 ศอก เท่ากับความกว้าง​ของ​พระวิหาร และ​สูง 120 ศอก ด้าน​ใน​มุขกรุ​ด้วย​ทองคำบริสุทธิ์ 5 ห้องโถงใหญ่กรุเพดาน​ด้วย​ไม้สนไซเปรส ปิดทับ​ด้วย​ทองคำเนื้อดี แล้ว​ประดับลายต้นอินทผลัม​กับ​ลายโซ่ 6 โซโลมอนประดับพระวิหาร​ด้วย​อัญมณี​ให้​งดงาม ทองคำ​ที่​ใช้​มา​จาก​ปารวาอิม 7 เขา​ปิดทองตัวอาคาร คาน ธรณีประตู ผนัง และ​บานประตู ทั้ง​สลักภาพเครูบไว้บนผนัง

8 เขา​สร้าง​ห้องบริสุทธิ์ที่สุด ยาว 20 ศอกเท่ากับความกว้าง​ของ​พระวิหาร และ​กว้าง 20 ศอก แล้วกรุ​ด้วย​ทองคำเนื้อดีหนัก 600 ตะลันต์† 9 ตะปูทองคำหนัก 50 เชเขล‡ เขา​ปิดทองห้องชั้นบน​ด้วย

10 ภายในห้องบริสุทธิ์ที่สุด เขา​ทำ​รูปเครูบแกะสลัก 2 ตน​แล้ว​ปิดทอง 11 ปีก​ของ​เครูบทั้งสองกาง​ออก​กว้างรวม 20 ศอก ปีกข้างหนึ่ง​ของ​เครูบตนแรกยาว 5 ศอก จรดผนังพระวิหาร ส่วน​ปีก​อีก​ข้างยาว 5 ศอก จรดปีก​ของ​เครูบอีกตน 12 ปีกข้างหนึ่ง​ของ​เครูบตน​ที่​สองยาว 5 ศอก จรดผนังพระวิหาร ส่วน​ปีก​อีก​ข้างยาว 5 ศอก จรดปีก​ของ​เครูบตนแรก 13 เครูบทั้งสองยืน​อยู่​บนเท้า กางปีกกว้างรวม 20 ศอก และ​หันหน้า​ไป​ทางตัวพระวิหาร 14 เขา​ทำ​ม่าน​จาก​ผ้าสีฟ้า สีม่วง สีแดงเข้ม และ​ผ้าลินินเนื้อละเอียด แล้ว​ประดับภาพเครูบบนม่าน

15 ด้านหน้าพระวิหาร เขา​สร้าง​เสา 2 ต้น สูงต้นละ 35 ศอก ส่วน​หัวเสา​ที่​อยู่​บนเสาแต่ละต้นสูง 5 ศอก 16 เขา​ทำ​โซ่ไว้​ใน​ห้องชั้น​ใน แล้ว​นำ​ไป​ติดบนยอดเสา และ​ทำ​ผลทับทิมประดับโซ่ 100 ผล 17 เขา​ตั้งเสา​ทั้ง​สองหน้าพระวิหาร เสาด้านขวาชื่อยาคีน ด้านซ้ายชื่อโบอาส

4

1 โซโลมอน​ทำ​แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ยาว 20 ศอก* กว้าง 20 ศอก และ​สูง 10 ศอก 2 เขา​หล่ออ่างทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่† เป็น​รูปวงกลม วัด​จาก​ขอบด้านหนึ่ง​ไป​อีก​ด้านหนึ่ง​ได้ 10 ศอก สูง 5 ศอก และ​วัดรอบวง​ได้ 30 ศอก 3 ใต้อ่าง​มี​รูปวัวเรียงล้อมรอบ​เป็น 2 แถวตลอดช่วง 10 ศอก รูปวัวเหล่า​นี้​หล่อ​ขึ้น​พร้อม​กับ​ตัวอ่าง 4 อ่างตั้ง​อยู่​บนรูปวัว 12 ตัว โดย​มี 3 ตัวหัน​ไป​ทางเหนือ 3 ตัวหัน​ไป​ทางตะวันตก 3 ตัวหัน​ไป​ทางใต้ และ 3 ตัวหัน​ไป​ทางตะวัน​ออก วัวทั้งหมดหัน​ส่วน​ท้ายเข้าหากัน อ่างวาง​อยู่​บน​หลัง​พวก​มัน 5 อ่างหนาหนึ่งฝ่ามือ ขอบอ่าง​ทำ​เป็น​รูปเหมือนปากถ้วย​และ​ดอกลิลลี่ จุน้ำ​ได้ 3,000 บัท‡ 6 เขา​ทำ​อ่างล้าง 10 ใบ ตั้งด้านขวา 5 ใบ ด้านซ้าย 5 ใบ เพื่อ​ใช้ล้างสิ่งของ​ที่​เกี่ยว​กับ​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว ส่วน​อ่างทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่​มี​ไว้​ให้​ปุโรหิตชำระล้างร่างกาย

7 เขา​ทำ​เชิงตะเกียงทองคำ 10 อัน​ตาม​แบบ​ที่​กำหนดไว้ แล้ว​ตั้ง​ใน​พระวิหารด้านขวา 5 อัน ด้านซ้าย 5 อัน 8 เขา​ทำ​โต๊ะ 10 ตัว ตั้ง​ใน​พระวิหารด้านขวา 5 ตัว ด้านซ้าย 5 ตัว และ​ทำ​อ่างทองคำ 100 ใบ 9 เขา​ยัง​สร้าง​ลานสำหรับปุโรหิต ลานใหญ่ และ​ประตูลาน โดย​หุ้มบานประตู​ด้วย​ทองสัมฤทธิ์ 10 เขา​ตั้งอ่างทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่ไว้ด้านขวา​ของ​พระวิหาร ทางตะวัน​ออก​เฉียงใต้

11 ฮูราม​ทำ​หม้อ พลั่ว และ​อ่างต่าง ๆ

งาน​ทั้ง​หมด​ที่​ฮูราม​ทำ​ถวาย​กษัตริย์​โซโลมอนสำหรับพระวิหาร​ของ​พระเจ้าเสร็จสิ้น​แล้ว ได้แก่ 12 เสา 2 ต้น ส่วน​ยอดรูปชาม 2 อัน หัวเสา 2 หัวบนยอดเสา และ​ตาข่าย 2 ผืน​ที่​คลุม​ส่วน​ยอดรูปชาม​ของ​หัวเสา​ทั้ง​สอง 13 ผลทับทิม 400 ผลสำหรับตาข่าย​ทั้ง​สองผืน โดย​แต่ละผืน​มี​ผลทับทิมเรียง​เป็น 2 แถว ตาข่ายเหล่า​นี้​คลุม​ส่วน​ยอดรูปชาม​ของ​หัวเสาบนยอดเสา 14 ฐานรอง​และ​อ่างล้างบนฐานเหล่า​นั้น 15 อ่างทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่ 1 ใบ และ​รูปวัว 12 ตัวรองรับอ่าง 16 หม้อ พลั่ว ส้อม และ​เครื่องใช้​ทุก​ชนิด ฮูรามอาบี§ ทำ​เครื่องใช้เหล่า​นี้​ด้วย​ทองสัมฤทธิ์ขัดเงา เพื่อ​ถวาย​กษัตริย์​โซโลมอนใช้​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 17 กษัตริย์​ให้​หล่อสิ่งเหล่า​นี้​ใน​ที่ราบลุ่มแม่น้ำจอร์แดน บนพื้นดินเหนียวระหว่าง​เมือง​สุคโคทกับเศเรดาห์ 18 โซโลมอน​ให้​ทำ​เครื่องใช้เหล่า​นี้​เป็น​จำนวน​มาก จน​ไม่​อาจชั่งน้ำหนักทองสัมฤทธิ์ทั้งหมด​ได้

19 โซโลมอน​ทำ​เครื่องใช้ทั้งหมด​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า ได้แก่ แท่นบูชาทองคำ โต๊ะวางขนมปัง​ถวาย 20 เชิงตะเกียง​กับ​ตะเกียงทองคำบริสุทธิ์ ซึ่ง​ต้องจุด​ตาม​ข้อกำหนด​ที่​หน้าห้องชั้น​ใน 21 ดอกไม้ประดับ ตะเกียง และ​คีมหนีบ​ซึ่ง​ทำ​จาก​ทองคำบริสุทธิ์อย่างยิ่ง 22 กรรไกรตัดไส้ตะเกียง อ่าง ช้อน และ​กระถางไฟ ล้วน​ทำ​จาก​ทองคำบริสุทธิ์ ส่วน​ทาง​เข้า​พระวิหาร ทั้ง​บานประตูชั้น​ใน​ของ​ห้องบริสุทธิ์ที่สุด​และ​บานประตูห้องโถงใหญ่​ของ​พระวิหาร​ทำ​ด้วย​ทองคำ

5

1 เมื่อ​งาน​ทุก​อย่าง​ที่​โซโลมอน​ทำ​สำหรับพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์เสร็จ​แล้ว เขา​นำ​สิ่ง​ที่​ดาวิดบิดา​ของ​เขา​ถวาย​แยกไว้ ทั้ง​เงิน ทองคำ และ​เครื่องใช้ทั้งหมด ไป​เก็บ​ใน​คลังพระวิหาร​ของ​พระเจ้า

2 จาก​นั้น​โซโลมอนเรียกผู้อาวุโส​ของ​อิสราเอล หัวหน้าเผ่า​ทุก​เผ่า และ​ผู้นำวงศ์วาน​ของ​ชาว​อิสราเอล​ให้​มา​ชุมนุมกัน​ที่​เยรูซาเล็ม เพื่อ​อัญเชิญหีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​จาก​นครดาวิด คือ​ศิโยน 3 ชาย​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​มา​ชุมนุม​กับ​กษัตริย์​ใน​เทศกาลเดือนที่ 7 4 เมื่อ​ผู้อาวุโส​ของ​อิสราเอล​มา​พร้อม​แล้ว ชาวเลวี​ก็​หามหีบ​ขึ้น 5 พวกเขา​นำ​หีบ กระโจมสำหรับพบพระเจ้า และ​เครื่องใช้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด​ใน​กระโจม​ขึ้น​มา โดย​ปุโรหิตชาวเลวี​เป็น​ผู้ขนสิ่งเหล่า​นี้ 6 กษัตริย์​โซโลมอน​กับ​ชาว​อิสราเอล​ที่​ชุมนุม​อยู่​กับ​เขา​ต่างยืนหน้าหีบ​และ​ถวาย​แกะ​กับ​โคมากมาย​จน​นับ​ไม่​ถ้วน 7 ปุโรหิต​นำ​หีบพันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์เข้าไปตั้ง​ใน​ที่​ของ​มัน คือ​ห้องชั้น​ใน​ของ​พระวิหาร​หรือ​ห้องบริสุทธิ์ที่สุด ใต้ปีกเครูบ 8 เครูบกางปีกคลุมบริเวณ​ที่​ตั้งหีบ ปีก​ของ​มันปกคลุมหีบ​และ​คานหาม​จาก​ด้านบน 9 คานหามยาว​จน​มอง​เห็น​ปลายคาน​ที่​ยื่น​ออก​มา​จาก​หีบ​ได้​เมื่อ​อยู่​หน้าห้องชั้น​ใน แต่​มอง​ไม่​เห็น​จาก​ภายนอก หีบ​ยัง​อยู่​ที่​นั่นจนถึง​ทุก​วัน​นี้ 10 ใน​หีบ​มี​เพียงแผ่นศิลา 2 แผ่น​ที่​โมเสสใส่ไว้​เมื่อ​อยู่​ที่​โฮเรบ ครั้ง​นั้น​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​พันธสัญญา​กับ​ชาว​อิสราเอล หลัง​จาก​พวกเขา​ออก​จาก​อียิปต์

11 เมื่อ​ปุโรหิต​ออก​จาก​สถานศักดิ์สิทธิ์ ปุโรหิต​ทุก​คน​ที่​อยู่​ที่​นั่น​ได้​ชำระตน​ให้​พร้อม​แล้ว​โดย​ไม่​แบ่ง​ตาม​หมวดเวร 12 ชาวเลวีผู้ขับร้องทั้งหมด ได้แก่ อาสาฟ เฮมาน เยดูธูน บุตรชาย​และ​ญาติพี่น้อง​ของ​พวกเขา สวมผ้าลินินเนื้อละเอียด ยืน​อยู่​ด้านตะวัน​ออก​ของ​แท่นบูชา พร้อมฉาบ เครื่องสาย และ​พิณ มี​ปุโรหิต 120 คน​เป่าแตร​อยู่​ด้วย 13 เมื่อ​คน​เป่าแตร​กับ​คน​ร้องเพลงประสานเสียง​เป็น​หนึ่งเดียว​เพื่อ​สรรเสริญ​และ​ขอบพระคุณพระยาห์เวห์ พวกเขา​เป่าแตร ตีฉาบ บรรเลงเครื่องดนตรี และ​ร้อง​ว่า

“พระองค์​ทรง​ดี

ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป”

แล้ว​เมฆ​ก็​เข้าปกคลุมพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 14 ปุโรหิตยืนปฏิบัติหน้าที่​ต่อ​ไม่​ได้​เพราะ​เมฆ​นั้น พระสิริ​ของ​พระยาห์เวห์เต็มพระวิหาร​ของ​พระเจ้า

6

1 โซโลมอน​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์ตรัส​ว่า​จะ​ประทับ​ใน​ความมืดทึบ 2 ข้า​พระองค์​ได้​สร้าง​พระวิหาร​ให้​เป็น​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์ เป็น​สถาน​ที่​ให้​พระองค์​ประทับตลอด​ไป”

3 แล้ว​กษัตริย์​หัน​ไป​ให้​พร​ชาว​อิสราเอลที่มารวมกันทั้งหมด ทุก​คน​ยืน​อยู่

4 เขา​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ทรง​เป็น​ที่​สรรเสริญ พระองค์​ตรัส​กับ​ดาวิดบิดา​ของ​ข้าไว้อย่างไร ก็​ทรง​ทำให้สำเร็จ​ด้วย​พระหัตถ์​ของ​พระองค์​ดังนี้ 5 ‘ตั้งแต่วันที่​เรา​นำ​ประชาชน​ของ​เรา​ออก​จาก​อียิปต์ เรา​ยัง​ไม่​เคยเลือก​เมือง​ใด​จาก​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอล​เป็น​ที่​สร้าง​พระวิหาร เพื่อ​ให้​นาม​ของ​เรา​อยู่​ที่​นั่น และ​ยัง​ไม่​เคยเลือกผู้ใด​ให้​เป็น​ผู้นำ​ประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา 6 แต่​บัดนี้เราเลือกเยรูซาเล็ม​ให้​เป็น​ที่​ตั้งพระนาม​ของ​เรา และ​เลือกดาวิด​ให้​ปกครอง​ประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา’ 7 ดาวิดบิดา​ของ​ข้าตั้งใจ​จะ​สร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล 8 แต่​พระยาห์เวห์ตรัส​กับ​เขา​ว่า ‘เจ้าตั้งใจ​สร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนาม​ของ​เรา ความตั้งใจ​นี้​ดีแล้ว 9 แต่​เจ้าไม่ใช่ผู้​ที่​จะ​สร้าง​พระวิหาร บุตรชาย​ที่​เกิด​จาก​เจ้าต่างหาก​จะ​สร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนาม​ของ​เรา’

10 “พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​ตามพระดำรัส​นั้น​แล้ว ข้า​ได้​ขึ้น​ครองราชย์แทนดาวิดบิดา​ของ​ข้า นั่งบนบัลลังก์แห่งอิสราเอล​ตาม​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​สัญญาไว้ และ​สร้าง​พระวิหาร​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล 11 ข้า​ได้​นำ​หีบ​มา​ประดิษฐานไว้​ใน​พระวิหาร หีบ​นี้​บรรจุพันธสัญญา​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​กับ​ชาว​อิสราเอล”

12 โซโลมอนยืน​ต่อ​หน้าแท่นบูชา​ของ​พระยาห์เวห์ ท่ามกลาง​ชาว​อิสราเอลที่มารวมกัน แล้ว​กางมือ​ออก 13 เขา​ได้​สร้าง​แท่นยืนทองสัมฤทธิ์ยาว 5 ศอก* กว้าง 5 ศอก สูง 3 ศอก และ​ตั้งไว้กลางลาน เขา​ยืนบนแท่น​นั้น แล้ว​คุกเข่า​ต่อ​หน้าที่ประชุมทั้งหมด กางมือ​ขึ้น​สู่ฟ้า 14 ทูล​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ไม่มีพระเจ้าองค์ใดเหมือน​พระองค์​ทั้ง​ใน​ฟ้า​หรือ​บนแผ่นดิน พระองค์​ทรง​รักษาพันธสัญญา​และ​แสดงความรักมั่นคง​ต่อ​ผู้รับใช้​ที่​ดำเนินชีวิต​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์​ด้วย​สุดใจ 15 พระองค์​ทรง​รักษาสัญญา​ที่​ประทาน​แก่​ดาวิดบิดา​ของ​ข้า​พระองค์​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ ทรง​ตรัสไว้​แล้ว​และ​ลง​พระหัตถ์ทำให้สำเร็จ ดัง​ที่​เห็น​ใน​วัน​นี้

16 “บัดนี้ ข้า​แต่​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ขอ​ทรง​รักษาพระสัญญา​ที่​ประทาน​แก่​ดาวิดบิดา​ของ​ข้า​พระองค์​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ว่า ‘จะ​มี​ลูกหลาน​ของ​เจ้านั่งบนบัลลังก์อิสราเอล​ต่อ​หน้าเราเสมอ หาก​บุตร​หลาน​ของ​เจ้าระมัดระวังการดำเนินชีวิต​ของ​ตน และ​ทำ​ตาม​กฎหมาย​ของ​เรา เช่นเดียว​กับ​ที่​เจ้าใช้ชีวิต​ต่อ​หน้าเรา’ 17 ข้า​แต่​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล ขอ​ให้​พระดำรัส​ที่​พระองค์​ตรัส​กับ​ดาวิดผู้รับใช้​ของ​พระองค์​เป็น​จริง

18 “แต่​พระเจ้า​จะ​ประทับ​กับ​มนุษย์บนแผ่นดินจริง​หรือ แม้สวรรค์​และ​สวรรค์ชั้นสูงสุด​ยัง​รองรับ​พระองค์​ไม่​ได้ พระวิหาร​ที่​ข้า​พระองค์​สร้าง​นี้​ยิ่งรองรับ​พระองค์​ไม่​ได้ 19 ถึง​อย่าง​นั้น ข้า​แต่​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ข้า​พระองค์ ขอ​ทรง​ใส่พระทัยคำอธิษฐาน​และ​คำวิงวอน​ของ​ผู้รับใช้ ขอ​ทรง​ฟังเสียงร้อง​และ​คำอธิษฐาน​ที่​ข้า​พระองค์​ทูล​ต่อ​พระพักตร์ 20 ขอ​ทรง​ทอดพระเนตรพระวิหาร​นี้​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน สถาน​ที่​ซึ่ง​พระองค์​ตรัส​ว่า​จะ​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​ประทับ​อยู่ และ​ขอ​ทรง​ฟัง​เมื่อ​ข้า​พระองค์​อธิษฐานหัน​มา​ทางสถาน​ที่​นี้ 21 เมื่อ​ข้า​พระองค์​กับ​ชาว​อิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์​อธิษฐานหัน​มา​ทาง​นี้ ขอ​ทรง​ฟังคำวิงวอน​ของ​พวกเรา โปรดสดับ​จาก​สวรรค์อัน​เป็น​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์ และ​เมื่อ​ทรง​ได้ยิน​แล้ว ขอ​ทรง​อภัย

22 “ถ้า​มี​คน​ทำ​ผิด​ต่อ​เพื่อนบ้าน และ​ถูกสั่ง​ให้​สาบาน​เพื่อ​พิสูจน์เรื่อง​นั้น แล้ว​เขา​มา​สาบาน​ต่อ​หน้าแท่นบูชา​ของ​พระองค์​ใน​พระวิหาร​นี้ 23 ขอ​ทรง​สดับ​จาก​สวรรค์​และ​ทรง​พิพากษาผู้รับใช้​ของ​พระองค์ ให้​คน​ผิด​ได้​รับผล​จาก​การกระ​ทำ​ของ​ตน และ​ให้​คน​ชอบธรรม​ได้​รับสิ่ง​ที่​สมควร​ตาม​ความชอบธรรม​ของ​ตน

24 “ถ้า​ชาว​อิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์​พ่ายแพ้ศัตรู​เพราะ​ทำบาป​ต่อ​พระองค์ แล้ว​พวกเขา​กลับ​มา​หา​พระองค์ ยอมรับพระนาม​ของ​พระองค์ อธิษฐาน​และ​วิงวอน​ต่อ​พระพักตร์​ใน​พระวิหาร​นี้ 25 ขอ​ทรง​สดับ​จาก​สวรรค์ อภัยบาป​ของ​ชาว​อิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์ และ​นำ​พวกเขา​กลับ​สู่แผ่นดิน​ที่​ประทาน​แก่​พวกเขา​และ​บรรพบุรุษ

26 “เมื่อ​ฟ้า​ไม่​เปิด​ให้​ฝนตก​เพราะ​พวกเขา​ทำบาป​ต่อ​พระองค์ หาก​พวกเขา​อธิษฐานหัน​มา​ทางสถาน​ที่​นี้ ยอมรับพระนาม​ของ​พระองค์ และ​หัน​จาก​บาป​เมื่อ​พระองค์​ทรง​ลงโทษ 27 ขอ​ทรง​สดับ​จาก​สวรรค์ อภัยบาป​ของ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ คือ​ชาว​อิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์ ขอ​ทรง​สอนทาง​ที่​ดี​ให้​พวกเขา​ดำเนิน และ​ประทานฝน​ลง​บนแผ่นดิน​ที่​พระองค์​ประทาน​เป็น​มรดก​แก่​ประชาชน​ของ​พระองค์

28 “หากเกิดการกันดารอาหาร โรคระบาด พืชเหี่ยวเฉา​หรือ​ขึ้น​รา ฝูงตั๊กแตน​หรือ​หนอนกัดกินพืช​ใน​แผ่นดิน หากศัตรู​มา​ล้อม​เมือง​ใด​ของ​พวกเขา หรือ​มี​ภัยพิบัติ​หรือ​โรคภัยอย่างอื่น 29 ไม่​ว่า​ใคร​คน​หนึ่ง​หรือ​ชาว​อิสราเอล​ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​อธิษฐานวิงวอน เมื่อ​แต่ละ​คน​รู้​ถึง​ภัย​และ​ความทุกข์​ของ​ตน​แล้ว​กางมือหัน​มา​ทางพระวิหาร​นี้ 30 ขอ​ทรง​สดับ​จาก​สวรรค์อัน​เป็น​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์ อภัย​และ​ตอบแทนแต่ละ​คน​ตาม​การกระ​ทำ​ของ​เขา เพราะ​พระองค์​ทรง​รู้ใจ​เขา มี​แต่​พระองค์​เท่านั้น​ที่​ทรง​รู้ใจมนุษย์​ทุก​คน 31 เพื่อ​พวกเขา​จะ​ยำเกรง​พระองค์​และ​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​พระองค์​ตลอดชีวิต​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ซึ่ง​พระองค์​ประทาน​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​เรา

32 “เมื่อ​ชาว​ต่างชาติ​ที่​ไม่ใช่​ประชาชน​อิสราเอล​ของ​พระองค์​เดินทาง​มา​จาก​แดนไกล​เพราะ​พระนามอันยิ่งใหญ่ พระหัตถ์อัน​ทรง​ฤทธิ์​และ​พระกร​ที่​เหยียด​ออก​ของ​พระองค์ แล้ว​อธิษฐานหัน​มา​ทางพระวิหาร​นี้ 33 ขอ​ทรง​สดับ​จาก​สวรรค์อัน​เป็น​ที่​ประทับ และ​ทรง​ทำ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​ชาว​ต่างชาติผู้​นั้น​ทูลขอ เพื่อ​ชนชาติ​ทั้ง​ปวงบนแผ่นดิน​จะ​รู้จักพระนาม​และ​ยำเกรง​พระองค์​เหมือน​ชาว​อิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์ ทั้ง​จะ​รู้​ว่า​พระวิหาร​ที่​ข้า​พระองค์​สร้าง​นี้​เป็น​ที่​เรียกขาน​ด้วย​พระนาม​ของ​พระองค์

34 “หาก​ประชาชน​ของ​พระองค์​ออก​ไป​รบ​กับ​ศัตรู​ตาม​ทาง​ที่​พระองค์​ทรง​ส่ง​พวกเขา​ไป และ​อธิษฐาน​ต่อ​พระองค์​โดย​หันหน้า​มา​ทาง​เมือง​ที่​พระองค์​ทรง​เลือก และ​พระวิหาร​ที่​ข้า​พระองค์​สร้าง​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ 35 ขอ​ทรง​สดับคำอธิษฐาน​และ​คำวิงวอน​จาก​สวรรค์ และ​ช่วย​ให้​พวกเขา​ได้​รับความ​เป็น​ธรรม

36 “หาก​พวกเขา​ทำบาป​ต่อ​พระองค์ เพราะ​ไม่มีใคร​ไม่​ทำบาป และ​พระองค์​ทรง​กริ้ว​จน​มอบ​พวกเขา​แก่​ศัตรู ซึ่ง​กวาดต้อน​พวกเขา​ไป​เป็น​เชลย​ใน​แดนใกล้​หรือ​ไกล 37 ถ้า​พวกเขา​ได้สติ​ใน​ดินแดน​ที่​ถูกกวาดต้อน​ไป กลับ​ใจ​และ​วิงวอน​ต่อ​พระองค์​ที่​นั่น​ว่า ‘พวกเราทำบาป ทำ​สิ่งผิด และ​ประพฤติชั่ว’ 38 ถ้า​พวกเขา​กลับ​มา​หา​พระองค์​ด้วย​สุดใจสุดจิต​ใน​ดินแดน​ที่​ตก​เป็น​เชลย และ​อธิษฐานหัน​มา​ทางแผ่นดิน​ที่​พระองค์​ประทาน​แก่​บรรพบุรุษ ทาง​เมือง​ที่​พระองค์​ทรง​เลือก และ​ทางพระวิหาร​ที่​ข้า​พระองค์​สร้าง​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ 39 ขอ​ทรง​สดับคำอธิษฐาน​และ​คำวิงวอน​จาก​สวรรค์อัน​เป็น​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์ ขอ​ทรง​ให้​พวกเขา​ได้​รับความ​เป็น​ธรรม และ​อภัยบาป​ของ​ประชาชน​ของ​พระองค์

40 “บัดนี้ ข้า​แต่​พระเจ้าของ​ข้า​พระองค์ ข้า​พระองค์​ขอวิงวอน ขอ​ทรง​ทอดพระเนตร​และ​สดับคำอธิษฐาน​ที่​ทูล​จาก​สถาน​ที่​นี้

41 “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า ขอ​ทรง​ลุก​ขึ้น​มายัง​ที่​ประทับอัน​เป็น​ที่พัก​ของ​พระองค์ พร้อมหีบ​ที่​แสดง​ถึง​พระฤทธานุภาพ​ของ​พระองค์ ขอ​ให้​ความรอดพ้นห่มคลุมปุโรหิต​ของ​พระองค์ และ​ให้​ผู้​ที่​เป็น​ของ​พระองค์​ชื่นชม​ใน​ความดี

42 “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า ขออย่า​ทรง​ปฏิเสธผู้​ที่​พระองค์​เจิมไว้ ขอ​ทรง​ระลึก​ถึง​ความรักมั่นคง​ที่​ทรง​มี​ต่อ​ดาวิดผู้รับใช้​ของ​พระองค์”

7

1 เมื่อ​โซโลมอนอธิษฐานเสร็จ ไฟตกลง​มา​จาก​ฟ้าเผาเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​กับ​เครื่องบูชาอื่น ๆ และ​พระสิริ​ของ​พระยาห์เวห์เต็มพระวิหาร 2 ปุโรหิตเข้าไป​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้ เพราะ​พระสิริ​ของ​พระยาห์เวห์เต็มพระวิหาร 3 ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​เห็น​ไฟ​ลง​มา​และ​เห็น​พระสิริ​ของ​พระยาห์เวห์เหนือพระวิหาร จึง​หมอบกราบหน้าจดพื้นบนลานหิน นมัสการ​และ​ขอบพระคุณพระยาห์เวห์​ว่า

“พระองค์​ทรง​ดี

ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป”

4 แล้ว​กษัตริย์​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​ถวาย​เครื่องบูชา​ต่อ​พระพักตร์พระยาห์เวห์ 5 กษัตริย์​โซโลมอน​ถวาย​โค 22,000 ตัว​และ​แกะ 120,000 ตัว​เป็น​เครื่องบูชา เขา​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​จึง​ทำ​พิธี​ถวาย​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า 6 ปุโรหิตยืนประจำหน้าที่ ส่วน​ชาวเลวีถือเครื่องดนตรี​ที่​กษัตริย์​ดาวิด​ทำ​ไว้สำหรับขอบพระคุณพระยาห์เวห์ เมื่อ​ดาวิด​ให้​พวกเขา​นำ​การสรรเสริญ​ว่า “ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป” ปุโรหิตเป่าแตร​อยู่​ข้างหน้า​พวกเขา และ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมดยืน​อยู่

7 โซโลมอนแยกพื้นที่กลางลานหน้าพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ให้​เป็น​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​และ​ไขมัน​ของ​เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติ​ที่​นั่น เพราะ​แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์​ที่​เขา​สร้าง​ไว้รองรับเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว เครื่องบูชาธัญพืช และ​ไขมันทั้งหมด​ไม่​พอ

8 โซโลมอน​กับ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมดฉลองเทศกาล 7 วัน มี​ผู้คน​มา​ร่วมกันมากมายตั้งแต่ทาง​เข้า​สู่ฮามัทจนถึงลำธารอียิปต์

9 วันที่ 8 พวกเขา​จัดพิธีชุมนุมอย่างเคร่งขรึม ก่อน​หน้า​นั้น​พวกเขา​ฉลองการ​ถวาย​แท่นบูชา 7 วัน​และ​เทศกาล​อีก 7 วัน 10 วันที่ 23 เดือนที่ 7 โซโลมอน​ให้​ประชาชน​กลับ​บ้าน​ของ​ตน ต่างชื่นชมยินดี​เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ดี​ต่อ​ดาวิด โซโลมอน และ​ชาว​อิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์

11 โซโลมอน​สร้าง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​วัง​ของ​กษัตริย์​จน​เสร็จ เขา​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​ตั้งใจไว้สำหรับพระวิหาร​และ​วัง​ของ​ตนสำเร็จ

12 คืน​นั้น​พระยาห์เวห์​ทรง​ปรากฏ​แก่​โซโลมอน​และ​ตรัส​ว่า “เราได้ยินคำอธิษฐาน​ของ​เจ้า และ​เลือกสถาน​ที่​นี้​เป็น​พระวิหารสำหรับ​ถวาย​เครื่องบูชา​แก่​เรา

13 “ถ้าเราทำให้ฟ้าแล้งไม่มีฝนตก หรือ​สั่งตั๊กแตน​มา​กัดกินแผ่นดิน หรือ​ส่ง​โรคระบาด​มา​ใน​หมู่​ประชาชน​ของ​เรา 14 หาก​ประชาชน​ของ​เรา​ที่​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​คน​ของ​เรา ถ่อมตน อธิษฐาน มุ่ง​มา​หาเรา และ​หัน​จาก​ทางชั่ว เรา​จะ​สดับ​จาก​สวรรค์ อภัยบาป และ​ฟื้นฟูแผ่นดิน​ของ​พวกเขา 15 บัดนี้เรา​จะ​ทอดตามอง​และ​เงี่ยหูฟังคำอธิษฐาน​ที่​ทูล​จาก​สถาน​ที่​นี้ 16 เราเลือก​และ​แยกพระวิหาร​นี้​เป็น​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​แล้ว เพื่อ​พระนาม​ของ​เรา​จะ​อยู่​ที่​นี่ตลอด​ไป เรา​จะ​เฝ้ามอง​และ​ใส่ใจสถาน​ที่​นี้​เสมอ

17 “ส่วน​เจ้า หากใช้ชีวิต​ต่อ​หน้าเราอย่างดาวิดบิดา​ของ​เจ้า ทำ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​เราสั่ง และ​รักษาข้อกำหนด​กับ​กฎหมาย​ของ​เรา 18 เรา​จะ​ตั้งบัลลังก์แห่งราชอาณาจักร​ของ​เจ้า​ให้​มั่นคง ตาม​พันธสัญญา​ที่​เรา​ทำ​กับ​ดาวิดบิดา​ของ​เจ้า​ว่า ‘จะ​มี​ลูกหลาน​ของ​เจ้าปกครองอิสราเอล​อยู่​เสมอ’

19 แต่​ถ้า​พวก​เจ้าหัน​หลัง​ให้​เรา ทอดทิ้งข้อกำหนด​และ​คำสั่ง​ที่​เราวางไว้ แล้วไปรับใช้​และ​นมัสการเทพเจ้าอื่น 20 เรา​จะ​ถอนรากถอนโคน​พวกเขา​จาก​แผ่นดิน​ที่​เราประทาน​ให้ ส่วน​พระวิหาร​ที่​เราแยกไว้​เป็น​สถาน​ที่​ศักดิ์สิทธิ์​เพื่อ​พระนาม​ของ​เรา เรา​จะ​ขับ​ให้​พ้นสายตาเรา และ​ทำให้ชนชาติ​ทั้ง​ปวงยก​มา​เปรียบเปรย​และ​เยาะเย้ย 21 พระวิหาร​ที่​สูงตระหง่าน​นี้​จะ​ทำให้​ทุก​คน​ที่​ผ่าน​ไป​มา​ตกตะลึง​และ​ถาม​ว่า ‘เหตุใดพระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ทำ​กับ​แผ่นดิน​และ​พระวิหาร​นี้​เช่น​นี้’ 22 ผู้คน​จะ​ตอบ​ว่า ‘เพราะ​พวกเขา​ทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ ผู้ทรง​นำ​พวกเขา​ออก​จาก​อียิปต์ แล้วไปยึดถือเทพเจ้าอื่น นมัสการ​และ​รับใช้เทพเจ้าเหล่า​นั้น พระองค์​จึง​ทรง​นำ​ภัยร้ายทั้งหมด​นี้​มา​สู่​พวกเขา’ ”

8

1 เมื่อ​ครบ 20 ปี​ที่​โซโลมอนใช้​สร้าง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​วัง​ของ​ตน 2 เขา​สร้าง​เมือง​ต่าง ๆ ที่​ฮูรามมอบ​ให้ แล้ว​ให้​ชาว​อิสราเอล​ไป​ตั้งถิ่นฐาน​ใน​เมือง​เหล่า​นั้น

3 โซโลมอนยก​ไป​ยัง​ฮามัทโศบาห์​และ​มี​ชัยเหนือ​เมือง​นั้น 4 เขา​สร้าง​เมือง​ทัดโมร์​ใน​ถิ่นทุรกันดาร และ​สร้าง​เมือง​เก็บเสบียงทั้งหมด​ใน​เขตฮามัท 5 เขา​สร้าง​เบธโฮโรนบน​และ​เบธโฮโรนล่าง​ให้​เป็น​เมือง​ป้อมปราการ มี​กำแพง ประตู และ​คานขวางประตู 6 ทั้ง​ยัง​สร้าง​บาอาลัท เมือง​เก็บเสบียงทั้งหมด เมือง​สำหรับรถรบ​และ​ทหารม้า ตลอด​จน​สิ่งอื่นใด​ที่​โซโลมอนปรารถนา​จะ​สร้าง​ตาม​ความพอใจ​ของ​ตน​ใน​เยรูซาเล็ม เลบานอน และ​ทั่วดินแดน​ที่​เขา​ปกครอง

7 ยัง​มี​ชาว​ฮิตไทต์ อาโมไรต์ เปริสซี ฮีไวต์ และ​เยบุสเหลือ​อยู่ คน​เหล่า​นี้​ไม่ใช่​ชาว​อิสราเอล 8 ลูกหลาน​ของ​พวกเขา​ที่​ยัง​อยู่​ใน​แผ่นดิน ซึ่ง​ชาว​อิสราเอล​ไม่​ได้​กำจัด​ให้​หมด โซโลมอนเกณฑ์​มา​เป็น​แรงงานบังคับ และ​ยัง​เป็น​เช่น​นั้น​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ 9 ส่วน​ชาว​อิสราเอล โซโลมอน​ไม่​เกณฑ์​พวกเขา​เป็น​แรงงานรับใช้ แต่​ให้​เป็น​ทหาร ผู้บังคับบัญชา และ​ผู้ควบคุมรถรบ​กับ​ทหารม้า 10 โซโลมอน​มี​เจ้าหน้าที่ระดับหัวหน้า 250 คน​คุม​ประชาชน

11 โซโลมอนพา​บุตรสาวฟาโรห์​ออก​จาก​นครดาวิด​ไป​อยู่​ใน​วัง​ที่​เขา​สร้าง​ให้​นาง เขา​กล่าว​ว่า “ภรรยา​ของ​ข้า​จะ​ไม่​อยู่​ใน​วัง​ของ​ดาวิด​กษัตริย์​แห่งอิสราเอล เพราะ​สถาน​ที่​ที่​หีบ​ของ​พระยาห์เวห์เคยเข้าไป​นั้น​ศักดิ์สิทธิ์”

12 โซโลมอน​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​แด่​พระยาห์เวห์บนแท่นบูชา​ของ​พระองค์​ที่​เขา​สร้าง​ไว้หน้ามุขพระวิหาร 13 เขา​ถวาย​ตาม​หน้าที่ประจำวัน​และ​ตาม​ที่​โมเสสสั่งไว้ ทั้ง​ใน​วันสะบาโต วัน​ขึ้น​เดือนใหม่ และ​เทศกาล​ที่​กำหนดปีละ 3 ครั้ง คือ​เทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เทศกาลสัปดาห์ และ​เทศกาล​อยู่​เพิง*

14 เขา​จัดหมวดปุโรหิต​ให้​ปฏิบัติหน้าที่ และ​จัดชาวเลวี​ให้​สรรเสริญพระเจ้า​และ​ช่วยงานปุโรหิต​ตาม​หน้าที่ประจำวัน ทั้ง​จัด​คน​เฝ้าประตู​เป็น​หมวด​ตาม​ประตูต่าง ๆ โดย​ทำ​ตาม​ระเบียบ​ที่​ดาวิดบิดา​ของ​เขา​ผู้​เป็น​คน​ของ​พระเจ้า​ได้​วางไว้ 15 พวกเขา​ไม่​เบี่ยงเบน​จาก​คำสั่ง​ของ​กษัตริย์​ที่​ให้​แก่​ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี ไม่​ว่า​เรื่องงานใด​หรือ​เรื่องคลังสมบัติ

16 งาน​ทุก​อย่าง​ของ​โซโลมอนดำเนินครบถ้วนตั้งแต่วันที่​วางฐานรากพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​จน​สร้าง​เสร็จ พระวิหาร​จึง​สำเร็จสมบูรณ์

17 ต่อ​มา​โซโลมอน​ไป​ยัง​เอซีโอนเกเบอร์​และ​เอโลท เมือง​ชายทะเล​ใน​แผ่นดินเอโดม 18 ฮูราม​ส่ง​เรือพร้อม​คน​ที่​ชำนาญการเดินเรือ​มา​ให้​โซโลมอน พวกเขา​เดินทาง​กับ​คน​ของ​โซโลมอน​ไป​ยัง​โอฟีร์ แล้ว​นำ​ทองคำ 450 ตะลันต์† จาก​ที่​นั่น​มา​ถวาย​กษัตริย์​โซโลมอน

9

1 เมื่อ​ราชินีแห่งเชบาได้ยินชื่อเสียง​ของ​โซโลมอน นาง​เดินทาง​ไป​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ทดสอบ​เขา​ด้วย​คำถามยาก ๆ มี​ขบวนผู้ติดตามมากมายพร้อมอูฐบรรทุกเครื่องเทศ ทองคำจำนวน​มาก และ​อัญมณี เมื่อ​เข้า​เฝ้าโซโลมอน นาง​ก็​สนทนา​กับ​เขา​ทุก​เรื่อง​ที่​อยู่​ใน​ใจ 2 โซโลมอน​ตอบ​ได้​ทุก​ข้อ ไม่มีเรื่องใด​ที่​ยากจน​เขา​อธิบาย​ให้​นาง​ฟัง​ไม่​ได้ 3 ราชินีแห่งเชบา​ได้​เห็น​สติปัญญา​ของ​โซโลมอน​และ​วัง​ที่​เขา​สร้าง 4 ได้​เห็น​อาหารบนโต๊ะ การจัด​ที่​นั่ง​ของ​ข้าราชการ คนรับใช้​ที่​คอยปรนนิบัติ​และ​เครื่องแต่งกาย​ของ​พวกเขา มหาดเล็กผู้​ถวาย​เครื่องดื่ม​และ​เครื่องแต่งกาย​ของ​พวกเขา รวม​ถึง​ทาง​ขึ้น​ที่​โซโลมอนใช้​ไป​ยัง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ นาง​ถึง​กับ​หมดคำพูด*

5 นาง​ทูล​กษัตริย์​ว่า “ข่าวเรื่องพระราชกิจ​และ​สติปัญญา​ของ​ฝ่าพระบาท​ที่​ข้าพเจ้าได้ยิน​ใน​แผ่นดิน​ของ​ตน​นั้น​เป็น​ความจริง 6 แต่​ข้าพเจ้า​ไม่​เชื่อ​จน​ได้​มา​เห็น​กับ​ตา สิ่ง​ที่​ผู้คนเล่า​ถึง​ความยิ่งใหญ่แห่งสติปัญญา​ของ​ฝ่าพระบาท​ยัง​ไม่​ถึง​ครึ่ง​ของ​ความจริง ฝ่าพระบาท​ทรง​ยิ่งใหญ่กว่าเสียงเล่าลือ​มาก 7 คน​ของ​ฝ่าพระบาทช่าง​มี​ความสุข ข้าราชการ​ที่​ได้​ยืน​ต่อ​หน้าฝ่าพระบาท​และ​ฟังถ้อยคำอันเปี่ยม​ด้วย​ปัญญา​ของ​ฝ่าพระบาท​อยู่​เสมอ​ก็​มี​ความสุข 8 ขอ​ให้​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ฝ่าพระบาท​ทรง​เป็น​ที่​สรรเสริญ พระองค์​ทรง​พอพระทัย​ใน​ฝ่าพระบาท​และ​ตั้งฝ่าพระบาท​ให้​นั่งบนบัลลังก์​ของ​พระองค์ เป็น​กษัตริย์​เพื่อ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ฝ่าพระบาท เพราะ​พระเจ้าของ​ฝ่าพระบาท​ทรง​รักอิสราเอล​และ​ทรง​ประสงค์​ให้​อิสราเอลมั่นคงตลอด​ไป พระองค์​จึง​ตั้งฝ่าพระบาทปกครอง​พวกเขา​เพื่อ​ให้​ความยุติธรรม​และ​ความเที่ยงธรรม”

9 ราชินี​ถวาย​ทองคำ 120 ตะลันต์† เครื่องเทศจำนวน​มาก และ​อัญมณี​แก่​กษัตริย์ ไม่​เคย​มี​ใคร​นำ​เครื่องเทศมากมายเช่น​ที่​ราชินีแห่งเชบา​ถวาย​โซโลมอน​มา​ก่อน

10 คน​ของ​ฮูราม​กับ​คน​ของ​โซโลมอน​ซึ่ง​นำ​ทองคำ​จาก​โอฟีร์ ยัง​นำ​ไม้อัลกัม‡ และ​อัญมณี​มา​ด้วย 11 กษัตริย์​ใช้ไม้อัลกัม​ทำ​ทางเดินยกระดับสำหรับพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​วัง​ของ​กษัตริย์ ทั้ง​ทำ​พิณ​และ​เครื่องสายสำหรับนักร้อง ไม่​เคย​มี​ใคร​เห็น​ของ​เช่น​นี้​ใน​แผ่นดินยูดาห์​มา​ก่อน 12 กษัตริย์​โซโลมอนประทาน​ทุก​สิ่ง​ที่​ราชินีแห่งเชบาปรารถนา​และ​ทูลขอ มากกว่าสิ่ง​ที่​นาง​นำ​มา​ถวาย​กษัตริย์ จาก​นั้น​นาง​กับ​ผู้ติดตาม​กลับ​แผ่นดิน​ของ​ตน

13 ใน​หนึ่งปีโซโลมอน​ได้​รับทองคำหนัก 666 ตะลันต์§ 14 ยัง​ไม่​นับทองคำ​ที่​พ่อค้า​และ​ผู้ค้าขาย​นำ​มา กษัตริย์​อาหรับ​ทุก​องค์​และ​ผู้ปกครองหัว​เมือง​ต่าง​นำ​ทองคำ​กับ​เงิน​มา​ถวาย​โซโลมอน 15 กษัตริย์​โซโลมอน​ทำ​โล่ขนาดใหญ่​จาก​ทองคำตีแผ่ 200 อัน แต่ละอันใช้ทองคำ 600 เชเขล* 16 เขา​ทำ​โล่​อีก 300 อัน​จาก​ทองคำตีแผ่ อันละ 300 เชเขล† แล้ว​นำ​ไป​เก็บ​ใน​วังป่าเลบานอน 17 กษัตริย์​ยัง​ทำ​บัลลังก์งาช้างขนาดใหญ่หุ้ม​ด้วย​ทองคำบริสุทธิ์ 18 บัลลังก์​มี​บันได 6 ขั้น มี​แท่นรองพระบาททองคำติด​กับ​บัลลังก์ มี​ที่​เท้าแขน​ทั้ง​สองข้าง และ​รูปสิงโต 2 ตัวยืนข้าง​ที่​เท้าแขน 19 บนบันได 6 ขั้น​ยัง​มี​รูปสิงโต​อีก 12 ตัว ยืนขนาบสองข้าง ไม่มีราชอาณาจักรใด​ทำ​บัลลังก์เช่น​นี้ 20 ภาชนะสำหรับดื่ม​ของ​กษัตริย์​โซโลมอนทั้งหมด​ทำ​ด้วย​ทองคำ เครื่องใช้​ทุก​ชิ้น​ใน​วังป่าเลบานอน​ก็​ทำ​ด้วย​ทองคำบริสุทธิ์ ใน​สมัย​ของ​โซโลมอนเงิน​ไม่​นับ​ว่า​มี​ค่าเลย 21 กษัตริย์​มี​เรือ​ที่​เดินทาง​ไป​ทารชิชพร้อม​คน​ของ​ฮูราม ทุก 3 ปีเรือ​จาก​ทารชิชกลับ​มา​พร้อมทองคำ เงิน งาช้าง ลิง และ​นกยูง

22 กษัตริย์​โซโลมอนมั่งคั่ง​และ​มี​สติปัญญาเหนือ​กษัตริย์​ทุก​องค์บนแผ่นดิน 23 กษัตริย์​ทั่วแผ่นดินต่าง​มา​เข้า​เฝ้าโซโลมอน​เพื่อ​ฟังสติปัญญา​ที่​พระเจ้าประทานไว้​ใน​ใจ​เขา 24 แต่ละองค์​นำ​ของ​บรรณาการ​มา​ทุก​ปี ได้แก่ ภาชนะเงิน ภาชนะทองคำ เสื้อผ้า เครื่องเกราะ เครื่องเทศ ม้า และ​ล่อ 25 โซโลมอน​มี​โรงเก็บรถรบ​และ​คอกม้ารวม 4,000 แห่ง และ​มี​ทหารม้า 12,000 คน​ประจำ​ตาม​เมือง​ที่​เก็บรถรบ​และ​อยู่​กับ​กษัตริย์​ใน​เยรูซาเล็ม 26 เขา​ปกครองเหนือ​กษัตริย์​ทั้ง​ปวงตั้งแต่แม่น้ำใหญ่​ไป​จนถึงแผ่นดิน​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ชายแดนอียิปต์ 27 กษัตริย์​ทำให้เงิน​ใน​เยรูซาเล็ม​มี​มาก​จน​แทบ​ไม่​ต่าง​จาก​ก้อนหิน และ​ไม้ซีดาร์​ก็​มี​มาก​พอ ๆ กับ​ต้นมะเดื่อป่า​ใน​ที่ราบต่ำ 28 มี​ผู้นำม้า​จาก​อียิปต์​และ​ทุก​แผ่นดิน​มา​ให้​โซโลมอน

29 ส่วน​เรื่องอื่น ๆ ของ​โซโลมอนตั้งแต่ต้น​จน​จบ มี​บันทึก​อยู่​ใน​ประวัติ​ของ​นาธันผู้เผยพระวจนะ ใน​คำพยากรณ์ของอาหิยาห์​ชาว​ชิโลห์ และ​ใน​นิมิต​ของ​อิดโดผู้หยั่งรู้เกี่ยว​กับ​เยโรโบอัม​บุตร​เนบัท มิใช่​หรือ 30 โซโลมอนครองราชย์เหนือ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​ที่​เยรูซาเล็ม 40 ปี 31 แล้ว​โซโลมอนสิ้นชีวิต​และ​ถูกฝัง​ใน​นครดาวิดบิดา​ของ​เขา เรโหโบอัม​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน

10

1 เรโหโบอัม​ไป​เมือง​เชเคม เพราะ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​มา​ที่​นั่น​เพื่อ​แต่งตั้ง​เขา​เป็น​กษัตริย์ 2 เยโรโบอัม​บุตร​เนบัทได้ยินข่าว ขณะ​นั้น​เขา​อยู่​ใน​อียิปต์​หลัง​จาก​หนี​กษัตริย์​โซโลมอน​ไป เขา​จึง​กลับ​จาก​อียิปต์ 3 มี​คน​ไป​เรียกเยโรโบอัม​มา เขา​กับ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​เข้า​เฝ้าเรโหโบอัม​และ​ทูล​ว่า 4 “บิดา​ของ​ฝ่าพระบาท​ให้​พวก​ข้าพระบาทแบกภาระหนัก ขอ​ทรง​ลดงานรับใช้​ที่​ยากลำบาก​และ​ภาระหนัก​ที่​พระบิดาวางไว้บน​พวก​ข้าพระบาท แล้ว​พวก​ข้าพระบาท​จะ​รับใช้ฝ่าพระบาท”

5 เรโหโบอัม​ตอบ​ว่า “อีก 3 วัน​กลับ​มา​หาเรา”

แล้ว​ประชาชน​ก็​จาก​ไป

6 กษัตริย์​เรโหโบอัมปรึกษาผู้อาวุโส​ที่​เคยรับใช้โซโลมอนบิดา​ของ​เขา​ขณะ​ยัง​มี​ชีวิต​ว่า “ท่าน​เห็น​ว่า​เราควร​ตอบ​ประชาชน​เหล่า​นี้​อย่างไร”

7 พวกเขา​ทูล​ว่า “หากฝ่าพระบาท​ทรง​เมตตา​ประชาชน​เหล่า​นี้ ทำให้​พวกเขา​พอใจ และ​ตรัส​กับ​พวกเขา​ด้วย​ถ้อยคำอ่อนโยน พวกเขา​จะ​รับใช้ฝ่าพระบาทตลอด​ไป”

8 แต่​เรโหโบอัม​ไม่​ฟังคำแนะนำ​ของ​ผู้อาวุโส กลับ​ไป​ปรึกษาชายหนุ่ม​ที่​เติบโต​มา​กับ​เขา​และ​รับใช้​เขา 9 เขา​ถาม​ว่า “พวก​เจ้า​จะ​แนะนำ​ให้​เรา​ตอบ​ประชาชน​อย่างไร พวกเขา​ขอ​ให้​เราลดภาระ​ที่​บิดาวางไว้บน​พวกเขา”

10 ชายหนุ่มเหล่า​นั้น​ตอบ​ว่า “ประชาชน​บอกฝ่าพระบาท​ว่า ‘บิดา​ของ​ท่าน​ให้​พวกเราแบกภาระหนัก ขอท่านลดภาระ​นั้น’ ขอฝ่าพระบาทตรัส​ตอบ​พวกเขา​ว่า ‘นิ้วก้อย​ของ​ข้า​ยัง​หนากว่าเอว​ของ​บิดา 11 บิดาข้า​ให้​พวก​เจ้าแบกภาระหนัก ข้า​จะ​เพิ่ม​ให้​หนัก​ขึ้น​อีก บิดาข้าลงโทษ​พวก​เจ้า​ด้วย​แส้ ส่วน​ข้า​จะ​ลงโทษ​ด้วย​แส้แมงป่อง’ ”

12 ครบ 3 วัน เยโรโบอัม​กับ​ประชาชน​ทั้งหมด​กลับ​มา​หาเรโหโบอัม​ตาม​ที่​กษัตริย์​นัดไว้ 13 กษัตริย์​ตอบ​พวกเขา​อย่างแข็งกร้าว ไม่​ฟังคำแนะนำ​ของ​ผู้อาวุโส 14 แต่​ทำ​ตาม​คำแนะนำ​ของ​ชายหนุ่ม​ว่า “บิดาข้า​ให้​พวก​เจ้าแบกภาระหนัก ข้า​จะ​เพิ่ม​ให้​หนัก​ขึ้น บิดาข้าลงโทษ​ด้วย​แส้ ส่วน​ข้า​จะ​ลงโทษ​ด้วย​แส้แมงป่อง”

15 กษัตริย์​จึง​ไม่​ฟัง​ประชาชน เหตุการณ์​นี้​เกิด​ขึ้น​โดย​พระเจ้า​ทรง​จัด​ให้​เป็น​ไป เพื่อ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำ​ตามพระดำรัส​ที่​ตรัสผ่านอาหิยาห์​ชาว​ชิโลห์​แก่​เยโรโบอัม​บุตร​เนบัท

16 เมื่อ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​เห็น​ว่า​กษัตริย์​ไม่​ฟัง จึง​ตอบ​ว่า “เรา​มี​ส่วน​อะไร​กับ​ดาวิด เราไม่มีมรดก​ใน​วงศ์​บุตร​เจสซี! ชาว​อิสราเอลเอ๋ย ต่าง​คน​ต่าง​กลับ​บ้านเถิด! ส่วน​ดาวิด​ก็​จงดูแลวงศ์วาน​ของ​ตนเอง!” แล้ว​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​ก็​กลับ​บ้าน

17 แต่​เรโหโบอัม​ยัง​ปกครอง​ชาว​อิสราเอล​ที่​อาศัย​อยู่​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์ 18 กษัตริย์​เรโหโบอัม​ส่ง​ฮาโดรัมผู้คุมแรงงานบังคับ​ไป ชาว​อิสราเอลเอาหินขว้าง​เขา​จน​ตาย เรโหโบอัมรีบ​ขึ้น​รถรบหนี​ไป​เยรูซาเล็ม 19 อิสราเอล​จึง​กบฏ​ต่อ​ราชวงศ์ดาวิด​มา​จนถึง​ทุก​วัน​นี้

11

1 เมื่อ​เรโหโบอัม​กลับ​ถึง​เยรูซาเล็ม เขา​เรียกระดมนักรบชั้นดี​จาก​ยูดาห์​และ​เบนยามิน 180,000 คน เพื่อ​ทำ​สงคราม​กับ​อิสราเอล​และ​นำ​ราชอาณาจักร​กลับ​มา​อยู่​ใต้อำนาจตน 2 แต่​พระยาห์เวห์ตรัส​แก่​เช​มา​ยาห์​คน​ของ​พระเจ้า​ว่า 3 “จงบอกเรโหโบอัม​บุตร​โซโลมอน กษัตริย์​แห่งยูดาห์ และ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​ใน​ยูดาห์​กับ​เบนยามินว่า 4 ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ พวก​เจ้าอย่า​ขึ้น​ไป​รบ​กับ​พี่น้อง​ของ​ตน จง​กลับ​บ้านกันเถิด เพราะ​เรื่อง​นี้​เกิด​จาก​เรา’ ” พวกเขา​เชื่อฟังพระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ จึง​กลับ​ไป​โดย​ไม่​รบ​กับ​เยโรโบอัม

5 เรโหโบอัมอาศัย​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม​และ​สร้าง​เมือง​ป้องกัน​ใน​ยูดาห์ 6 เขา​สร้าง​เบธเลเฮม เอ​ตาม เทโคอา 7 เบธศูร์ โสโค อาดุลลัม 8 กัท มา​เรชาห์ ศิฟ 9 อาโดราอิม ลาคีช อาเซคาห์ 10 โศราห์ อัยยาโลน และ​เฮโบรน เมือง​เหล่า​นี้​เป็น​เมือง​ป้อมปราการ​ใน​ยูดาห์​และ​เบนยามิน 11 เขา​เสริมกำลังป้อมปราการเหล่า​นั้น ตั้งผู้บังคับบัญชาประจำ​เมือง และ​สะสมอาหาร น้ำมัน และ​เหล้าองุ่น 12 ทุก​เมือง​มี​โล่​และ​หอก เขา​ทำให้​เมือง​เหล่า​นี้​แข็งแกร่ง​มาก ยูดาห์​กับ​เบนยามิน​จึง​อยู่​ใต้อำนาจ​เขา

13 ปุโรหิต​กับ​ชาวเลวี​จาก​ทั่วอิสราเอลต่าง​เข้า​มา​อยู่​ฝ่ายเรโหโบอัม 14 ชาวเลวีละทิ้งทุ่งเลี้ยงสัตว์​และ​ทรัพย์สิน​ของ​ตน แล้วไปยูดาห์​กับ​เยรูซาเล็ม เพราะเยโรโบอัม​กับ​บุตรชายปลด​พวกเขา​จาก​หน้าที่ปุโรหิต​ที่​รับใช้พระยาห์เวห์ 15 เยโรโบอัมแต่งตั้งปุโรหิต​ขึ้น​เอง​ให้​ประจำสถานบูชาบน​ที่​สูง และ​รับใช้รูปแพะตัวผู้​กับ​รูปวัว​ที่​เขา​สร้าง​ขึ้น 16 คน​จาก​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอล​ที่​ตั้งใจแสวงหาพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลก็ตามชาวเลวี​มา​เยรูซาเล็ม เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ 17 พวกเขา​ทำให้ราชอาณาจักรยูดาห์มั่นคง และ​เสริมกำลังเรโหโบอัม​บุตร​โซโลมอน​อยู่ 3 ปี เพราะ​ตลอด 3 ปี​นั้น​พวกเขา​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​ดาวิด​และ​โซโลมอน

18 เรโหโบอัมแต่งงาน​กับ​มา​หะลัท นาง​เป็น​บุตรสาว​ของ​เยรีโมท​กับ​อาบีฮาอิล เยรีโมท​เป็น​บุตรชาย​ของ​ดาวิด ส่วน​อาบีฮาอิล​เป็น​บุตรสาว​ของ​เอลีอับ​บุตรชาย​ของ​เจสซี 19 มา​หะลัท​มี​บุตรชาย​กับ​เขา​คือ​เยอูช เช​มา​ริยาห์ และ​ศาฮัม 20 ต่อ​มา​เขา​แต่งงาน​กับ​มา​อาคาห์ หลานสาว​ของ​อับซาโลม นาง​มี​บุตร​กับ​เขา​คือ​อาบียาห์ อัททัย ศีศา และ​เชโลมิท 21 เรโหโบอัมรัก​มา​อาคาห์หลานสาว​ของ​อับซาโลมมากกว่าภรรยา​และ​ภรรยาน้อยทั้งหมด เขา​มี​ภรรยา 18 คน ภรรยาน้อย 60 คน บุตรชาย 28 คน และ​บุตรสาว 60 คน 22 เรโหโบอัมตั้งอาบียาห์​บุตรชาย​ของ​มา​อาคาห์​ให้​เป็น​ผู้นำเหนือพี่น้อง เพราะ​เขา​ตั้งใจ​ให้​อาบียาห์​ขึ้น​ครองราชย์ 23 เขา​จัดการอย่างรอบคอบ โดย​กระจาย​บุตรชายบาง​คน​ไป​ทั่วดินแดนยูดาห์​กับ​เบนยามิน ตาม​เมือง​ป้อมปราการ​ทุก​แห่ง จัดเสบียง​ให้​มากมาย และ​หาภรรยาหลาย​คน​ให้​พวกเขา

12

1 เมื่อ​อำนาจ​ของ​เรโหโบอัมมั่นคง​แล้ว เขา​ทอดทิ้งกฎหมาย​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​ก็​ทำ​ตาม 2 ใน​ปี​ที่ 5 แห่งรัชกาลเรโหโบอัม ชิชัก​กษัตริย์​อียิปต์ยกทัพ​มา​โจมตีเยรูซาเล็ม เพราะ​พวกเขา​ทำ​ผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์ 3 เขา​มี​รถรบ 1,200 คัน ทหารม้า 60,000 คน และ​คน​อีก​นับ​ไม่​ถ้วน​จาก​อียิปต์ ทั้ง​ชาว​ลูบิม ชาวสุคคี และ​ชาว​เอธิโอเปีย 4 เขา​ยึด​เมือง​ป้อมปราการ​ของ​ยูดาห์ แล้ว​มา​ถึง​เยรูซาเล็ม 5 เช​มา​ยาห์ผู้เผยพระวจนะ​มา​เฝ้าเรโหโบอัม​กับ​ผู้นำยูดาห์ที่มารวมตัวกัน​ใน​เยรูซาเล็ม​เพราะ​ชิชัก แล้ว​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์ตรัส​ว่า ‘พวก​เจ้าทอดทิ้งเรา เรา​จึง​ปล่อย​ให้​ชิชัก​มี​อำนาจเหนือ​พวก​เจ้า’ ”

6 ผู้นำอิสราเอล​กับ​กษัตริย์​จึง​ถ่อมตน​และ​ยอมรับ​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​เที่ยงธรรม”

7 พระยาห์เวห์​ทรง​เห็น​ว่า​พวกเขา​ถ่อมตน จึง​ตรัส​กับ​เช​มา​ยาห์​ว่า “พวกเขา​ถ่อมตน​แล้ว เรา​จะ​ไม่​ทำลาย​พวกเขา แต่​เรา​จะ​ช่วย​ให้​พวกเขา​รอดพ้น​ได้​บ้าง และ​จะ​ไม่​ใช้ชิชักระบายความโกรธของเรา​ต่อ​เยรูซาเล็ม 8 ถึง​อย่าง​นั้น พวกเขา​จะ​ต้องรับใช้​เขา เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​รู้จัก​ทั้ง​การรับใช้เรา​และ​การรับใช้อาณาจักรต่างแดน”

9 ชิชัก​กษัตริย์​อียิปต์ยกทัพ​มา​เยรูซาเล็ม เอาทรัพย์สิน​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​วัง​ของ​กษัตริย์​ไป​จน​หมด ทั้ง​ยัง​เอาโล่ทองคำ​ที่​โซโลมอน​ทำ​ไว้​ไป​ด้วย 10 กษัตริย์​เรโหโบอัม​ทำ​โล่ทองสัมฤทธิ์​ขึ้น​แทน แล้ว​มอบ​ให้​ผู้บังคับบัญชาทหารรักษาการณ์​ที่​เฝ้าประตูวัง 11 ทุก​ครั้ง​ที่​กษัตริย์​เสด็จ​เข้า​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ทหารรักษาการณ์​จะ​มา​ถือโล่ แล้ว​นำ​กลับ​ไป​เก็บ​ใน​ห้อง​ของ​ตน 12 เมื่อ​เรโหโบอัมถ่อมตน พระพิโรธ​ของ​พระยาห์เวห์​ก็​หัน​ไป​จาก​เขา พระองค์​จึง​ไม่​ทรง​ทำลาย​เขา​จน​สิ้น อีก​ทั้ง​ยัง​มี​สิ่งดีบางอย่าง​ใน​ยูดาห์

13 กษัตริย์​เรโหโบอัมตั้งมั่น​และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม เขา​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 41 ปี และ​ครองราชย์ 17 ปี​ใน​เยรูซาเล็ม เมือง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เลือก​จาก​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอล​ให้​เป็น​ที่​ตั้งพระนาม​ของ​พระองค์ มารดา​ของ​เขา​ชื่อนาอามาห์ เป็น​ชาว​อัมโมน 14 เขา​ทำ​สิ่งชั่วร้าย เพราะ​ไม่​ได้​ตั้งใจแสวงหาพระยาห์เวห์

15 เรื่องราว​ของ​เรโหโบอัมตั้งแต่ต้น​จน​จบ​มี​บันทึกไว้​ใน​ประวัติ​ของ​เช​มา​ยาห์ผู้เผยพระวจนะ​และ​อิดโดผู้หยั่งรู้ ซึ่ง​อยู่​ใน​บันทึกลำดับวงศ์ตระกูล มิใช่​หรือ เรโหโบอัม​กับ​เยโรโบอัม​ทำ​สงครามกัน​อยู่​เสมอ 16 เรโหโบอัมสิ้นชีวิต​และ​ถูกฝัง​ใน​นครดาวิด อาบียาห์​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน

13

1 ใน​ปี​ที่ 18 แห่งรัชกาลเยโรโบอัม อาบียาห์​ขึ้น​ครองราชย์เหนือยูดาห์ 2 เขา​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 3 ปี มารดา​ของ​เขา​ชื่อ​มี​คายาห์ เป็น​บุตรสาว​ของ​อูรีเอลชาวกิเบอาห์ อาบียาห์​กับ​เยโรโบอัม​ทำ​สงครามกัน 3 อาบียาห์ยกนักรบกล้าหาญ​ที่​คัดเลือก​แล้ว 400,000 คน​ออก​สู้รบ เยโรโบอัมจัดทัพนักรบกล้าหาญ​ที่​คัดเลือก​แล้ว 800,000 คน​มา​ประจันหน้า 4 อาบียาห์ยืนบนภู​เขา​เศ​มา​ราอิม​ใน​แถบภูเขา​ของ​เอฟราอิม แล้ว​ประกาศ​ว่า “เยโรโบอัม​และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้ง​หลาย จงฟังข้า 5 พวกท่านย่อมรู้​ว่า​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ทรง​มอบอาณาจักรอิสราเอล​ให้​ดาวิด​และ​ลูกหลานปกครองตลอด​ไป ด้วย​พันธสัญญาแห่งเกลืออันยั่งยืน 6 แต่​เยโรโบอัม​บุตร​เนบัท ซึ่ง​เคยรับใช้โซโลมอน​บุตร​ดาวิด ลุก​ขึ้น​กบฏ​ต่อ​เจ้านาย 7 คน​ไร้ค่ากลุ่มหนึ่ง​มา​ร่วม​กับ​เขา คน​ชั่วเหล่า​นี้​ตั้งตัว​เป็น​ปฏิปักษ์​ต่อ​เรโหโบอัม​บุตร​โซโลมอน ขณะ​ที่​เรโหโบอัม​ยัง​หนุ่ม​และ​ใจ​ไม่​แข็งพอ​จะ​ต้านทาน​พวกเขา

8 “บัดนี้​พวกท่านคิด​จะ​ต่อสู้​กับ​อาณาจักร​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​อยู่​ใน​มือ​ของ​ลูกหลานดาวิด พวกท่าน​มี​คน​มากมาย และ​มี​ลูกวัวทองคำ​ที่​เยโรโบอัมทำให้​เป็น​เทพเจ้า​ของ​พวกท่าน 9 พวกท่านขับปุโรหิต​ของ​พระยาห์เวห์​ซึ่ง​เป็น​ลูกหลานอาโรนกับชาวเลวี​ออก​ไป แล้ว​ตั้งปุโรหิตกันเอง​ตาม​แบบชนชาติอื่น ใคร​นำ​ลูกโคตัวผู้หนึ่งตัว​กับ​แกะตัวผู้ 7 ตัว​มา​ทำ​พิธีรับตำแหน่ง ก็​เป็น​ปุโรหิต​ของ​สิ่ง​ที่​ไม่ใช่พระเจ้า​ได้

10 “ส่วน​เรา พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​พระเจ้าของ​เรา เรา​ยัง​ไม่​ทอดทิ้ง​พระองค์ ลูกหลานอาโรนทำหน้าที่ปุโรหิต​ถวาย​พระยาห์เวห์ และ​ชาวเลวี​ก็​ทำงาน​ของ​ตน 11 ทุก​เช้าเย็น​พวกเขา​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​และ​เผาเครื่องหอม​แด่​พระยาห์เวห์ จัดขนมปัง​ถวาย​บนโต๊ะสะอาด และ​ดูแลเชิงตะเกียงทองคำ​กับ​ตะเกียง​ให้​จุด​ทุก​เย็น เรา​ทำ​ตามพระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เรา แต่​พวกท่านทอดทิ้ง​พระองค์ 12 พระเจ้า​ทรง​นำ​ทัพเรา ปุโรหิต​ของ​พระองค์​ถือแตรเตรียมเป่าสัญญาณรบ​กับ​พวกท่าน ชาว​อิสราเอลเอ๋ย อย่ารบ​กับ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ เพราะ​พวกท่าน​จะ​ไม่มีทางชนะ”

13 ระหว่าง​นั้น​เยโรโบอัม​ส่ง​ทหาร​ไป​ซุ่มด้าน​หลัง​ยูดาห์ ขณะ​ที่​ทัพหลัก​ของ​เขา​อยู่​ด้านหน้า 14 เมื่อ​ชาว​ยูดาห์หัน​ไป​เห็น​ศัตรู​ทั้ง​ด้านหน้า​และ​ด้าน​หลัง พวกเขา​ร้องทูลพระยาห์เวห์ ปุโรหิต​ก็​เป่าแตร 15 นักรบยูดาห์โห่ร้อง​ขึ้น ขณะ​นั้น​พระเจ้า​ทรง​โจมตีเยโรโบอัม​กับ​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​ต่อ​หน้าอาบียาห์​และ​ยูดาห์ 16 ชาว​อิสราเอลหนีทัพยูดาห์ พระเจ้า​ทรง​มอบ​พวกเขา​ให้​อยู่​ใน​มือยูดาห์ 17 อาบียาห์​กับ​ทหารฆ่า​ชาว​อิสราเอล​เป็น​จำนวน​มาก นักรบชั้นดี​ของ​อิสราเอลล้มตาย 500,000 คน 18 คราว​นั้น​ชาว​อิสราเอลถูกปราบ ชาว​ยูดาห์​มี​ชัย​เพราะ​พึ่งพาพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ 19 อาบียาห์ไล่​ตาม​เยโรโบอัม​และ​ยึด​เมือง​จาก​เขา ได้แก่ เบธเอล เยชานาห์ และ​เอโฟรน พร้อมหมู่บ้าน​ที่​ขึ้น​กับ​แต่ละ​เมือง

20 เยโรโบอัม​ไม่​อาจฟื้นกำลัง​ได้​อีก​ใน​สมัยอาบียาห์ พระยาห์เวห์​ทรง​ลง​ทัณฑ์​เขา​จน​เสียชีวิต 21 ส่วน​อาบียาห์​มี​อำนาจยิ่ง​ขึ้น เขา​มี​ภรรยา 14 คน บุตรชาย 22 คน และ​บุตรสาว 16 คน 22 เรื่องอื่น ๆ ของอาบียาห์ ทั้ง​การดำเนินชีวิต​และ​คำพูด มี​บันทึกไว้​ใน​คำอธิบาย​ของ​อิดโดผู้เผยพระวจนะ

14

1 อาบียาห์สิ้นชีวิต​และ​ถูกฝัง​ใน​นครดาวิด อาสา​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน ใน​สมัย​ของ​อาสา แผ่นดินสงบ​อยู่ 10 ปี 2 อาสา​ทำ​สิ่งดี​และ​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เขา 3 เขา​รื้อแท่นบูชาเทพเจ้าต่างชาติ​และ​สถานบูชาบน​ที่​สูง ทุบเสาหินศักดิ์สิทธิ์ และ​ตัดเสาอาเชราห์ 4 เขา​สั่ง​ชาว​ยูดาห์​ให้​แสวงหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ และ​ทำ​ตาม​กฎหมาย​กับ​พระบัญชา​ของ​พระองค์ 5 เขา​รื้อสถานบูชาบน​ที่​สูง​และ​รูปเคารพดวงอาทิตย์​ออก​จาก​ทุก​เมือง​ของ​ยูดาห์ อาณาจักร​ของ​เขา​จึง​สงบ 6 อาสา​สร้าง​เมือง​ป้อมปราการ​ใน​ยูดาห์ ขณะ​นั้น​แผ่นดินสงบ​และ​ไม่มีสงคราม เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​เขา​พัก​จาก​การศึก 7 เขา​กล่าว​กับ​ชาว​ยูดาห์​ว่า “มาสร้าง​เมือง​เหล่า​นี้​กันเถิด ล้อม​ด้วย​กำแพง มี​หอคอย ประตู และ​คานขวางประตู แผ่นดิน​ยัง​เป็น​ของ​เรา เพราะ​เราแสวงหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เรา พระองค์​จึง​ประทานความสงบรอบด้าน” พวกเขา​ลงมือ​สร้าง​และ​เจริญ​ขึ้น

8 อาสา​มี​ทหารยูดาห์ 300,000 คน​ถือโล่เล็ก​กับ​หอก และ​ทหารเบนยามิน 280,000 คน​ถือโล่​กับ​ธนู ทุก​คน​เป็น​นักรบกล้าหาญ

9 เศราห์​ชาว​เอธิโอเปียยกกองทัพ 1,000,000 คน​กับ​รถรบ 300 คัน​มา​โจมตี ถึง​เมืองมาเรชาห์ 10 อาสายกทัพ​ออก​ไป​รับ ทั้ง​สองฝ่ายตั้งแนวรบ​ใน​หุบ​เขา​เศฟาธาห์ใกล้​มา​เรชาห์ 11 อาสาร้องทูลพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เขา​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ ไม่มีใครนอกจาก​พระองค์​ที่​จะ​ช่วยผู้อ่อนแอสู้ผู้แข็งแกร่ง​ได้ ขอ​ทรง​ช่วย​พวก​ข้า​พระองค์​ด้วย พวก​ข้า​พระองค์​พึ่งพา​พระองค์​และ​ออก​สู้​คน​มากมายเหล่า​นี้​ใน​พระนาม​ของ​พระองค์ ข้า​แต่​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้าของ​เรา ขออย่า​ให้​มนุษย์​มี​ชัยเหนือ​พระองค์”

12 พระยาห์เวห์​ทรง​โจมตี​ชาว​เอธิโอเปีย​ต่อ​หน้าอาสา​และ​ยูดาห์ พวกเขา​จึง​หนี​ไป 13 อาสา​กับ​ทหารไล่​ตาม​ไป​จนถึงเกราร์ ชาว​เอธิโอเปียล้มตาย​มาก​จน​ไม่​อาจตั้งตัว​ได้ เพราะ​ถูกพระยาห์เวห์​กับ​กองทัพ​ของ​พระองค์​ทำลาย ทหารยูดาห์ยึดทรัพย์สิน​มา​ได้​มากมาย 14 พวกเขา​โจมตี​เมือง​ทั้งหมดรอบเกราร์ เพราะ​ความหวาดกลัวพระยาห์เวห์​เข้า​ครอบงำ​ชาว​เมือง พวกเขา​ปล้น​เมือง​เหล่า​นั้น​ซึ่ง​มี​ทรัพย์สิน​มาก 15 ยัง​โจมตีกระโจม​ของ​คน​เลี้ยงสัตว์ ยึดแกะ​กับ​อูฐ​เป็น​จำนวน​มาก แล้วกลับเยรูซาเล็ม

15

1 พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​มา​สู่อาซาริยาห์​บุตร​โอเดด 2 เขา​ออก​ไป​พบอาสา​และ​กล่าว​ว่า “อาสา รวม​ทั้ง​ชาว​ยูดาห์​กับ​เบนยามินทั้งหลาย จงฟัง พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​พวกท่านตราบใด​ที่​พวกท่าน​อยู่​กับ​พระองค์ หากแสวงหา​พระองค์​ก็​จะ​พบ แต่​ถ้าทอดทิ้ง​พระองค์ พระองค์​จะ​ทอดทิ้ง​พวกท่าน 3 อิสราเอล​อยู่​มา​นาน​โดย​ไม่มีพระเจ้าเที่ยงแท้ ไม่มีปุโรหิตสั่งสอน และ​ไม่มีกฎหมาย 4 แต่​เมื่อ​พวกเขา​ทุกข์ยาก​และ​กลับ​มา​หาพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล แสวงหา​พระองค์ พวกเขา​ก็​พบพระองค์ 5 สมัย​นั้น​ผู้คนเดินทาง​ไป​ไหน​มา​ไหน​ไม่​ปลอดภัย ชาว​แผ่นดิน​ทุก​แห่งเผชิญความวุ่นวายใหญ่หลวง 6 ชนชาติหนึ่งรบ​อีก​ชนชาติ เมือง​หนึ่งรบ​อีก​เมือง เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ให้​พวกเขา​เผชิญภัยพิบัตินานาชนิด 7 แต่​พวกท่านจงเข้มแข็ง อย่าหมดกำลังใจ เพราะ​งาน​ของ​พวกท่าน​จะ​ได้​รับผลตอบแทน”

8 เมื่อ​อาสาได้ยินคำเหล่า​นี้​และ​คำพยากรณ์​ของ​โอเดดผู้เผยพระวจนะ เขา​ก็​มี​กำลังใจ จึง​กำจัดสิ่งน่ารังเกียจ​จาก​ดินแดนยูดาห์ เบนยามิน และ​เมือง​ที่​ยึด​มา​ใน​แถบภูเขา​ของ​เอฟราอิม แล้ว​ซ่อมแท่นบูชา​ของ​พระยาห์เวห์หน้ามุขพระวิหาร 9 เขา​เรียก​ชาว​ยูดาห์​และ​เบนยามินมารวมตัวกัน รวมทั้งคน​จาก​เอฟราอิม มนัสเสห์ และ​สิเมโอน​ที่​อาศัย​อยู่​กับ​พวกเขา คน​เหล่า​นี้​จำนวน​มาก​ย้าย​มา​จาก​อิสราเอล​เมื่อ​เห็น​ว่า​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​อาสา​ทรง​อยู่​กับ​เขา 10 พวกเขา​มา​ประชุมกัน​ที่​เยรูซาเล็ม​ใน​เดือนที่ 3 ปี​ที่ 15 แห่งรัชกาลอาสา 11 วัน​นั้น​พวกเขา​นำ​ทรัพย์สิน​ที่​ยึด​มา​ได้​ถวาย​พระยาห์เวห์​เป็น​เครื่องบูชา เป็น​โค 700 ตัว​และ​แกะ 7,000 ตัว 12 พวกเขา​ทำ​พันธสัญญา​ว่า​จะ​แสวงหาพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ​ด้วย​สุดใจสุดจิต 13 และ​ผู้ใด​ไม่​แสวงหาพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลต้องถูกประหาร ไม่​ว่า​ผู้น้อยหรือผู้ใหญ่ ชาย​หรือ​หญิง 14 พวกเขา​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ด้วย​เสียงดัง โห่ร้อง เป่าแตร​และ​แตรงอน 15 ชาว​ยูดาห์ทั้งหมดชื่นชมยินดี​ใน​คำสาบาน เพราะ​พวกเขา​สาบาน​ด้วย​สุดใจ​และ​แสวงหา​พระองค์​ด้วย​ความเต็มใจ พระองค์​ทรง​ให้​พวกเขา​พบ และ​ประทานความสงบรอบด้าน

16 อาสา​ยัง​ปลด​มา​อาคาห์มารดา​ของ​เขา​จาก​ตำแหน่งพระพันปี เพราะ​นาง​ทำ​รูปเคารพน่ารังเกียจสำหรับอาเชราห์ อาสาตัดรูป​นั้น บด​เป็น​ผง แล้ว​เผา​ที่​ลำธารขิดโรน 17 แต่​สถานบูชาบน​ที่​สูง​ใน​อิสราเอล​ยัง​ไม่​ได้​ถูกรื้อ อย่างไรก็ตาม อาสา​มี​ใจซื่อตรงตลอดชีวิต 18 เขา​นำ​เงิน ทองคำ และ​เครื่องใช้​ที่​บิดา​กับ​ตัว​เขา​ถวาย​แยกไว้​เข้า​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า 19 ไม่มีสงคราม​อีก​จนถึงปี​ที่ 35 แห่งรัชกาลอาสา

16

1 ใน​ปี​ที่ 36 แห่งรัชกาลอาสา บาอาชา​กษัตริย์​อิสราเอลยกทัพโจมตียูดาห์​และ​สร้าง​ป้อม​ที่​รามาห์ เพื่อ​ไม่​ให้​ผู้คนเดินทาง​เข้า​ออก​เขต​ของ​อาสา​กษัตริย์​ยูดาห์ 2 อาสา​นำ​เงินทอง​จาก​คลังพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​คลังวัง ส่ง​ให้​เบนฮาดัด​กษัตริย์​ซีเรีย​ซึ่ง​อยู่​ที่​ดามัสกัส พร้อมสาร​ว่า 3 “ขอ​ให้​เรา​ทำ​สัญญาร่วมกันเหมือนบิดา​ของ​เรา​ทั้ง​สองเคย​ทำ​กัน เรา​ส่ง​เงินทอง​มา​ให้​ท่าน​แล้ว ขอท่านยกเลิกสัญญา​กับ​บาอาชา​กษัตริย์​อิสราเอล เพื่อ​เขา​จะ​ถอนทัพ​จาก​เรา”

4 เบนฮาดัดตกลง​และ​ส่ง​แม่ทัพโจมตี​เมือง​ต่าง ๆ ของ​อิสราเอล พวกเขา​ตีอีโยน ดาน อาเบลมาอิม และ​เมือง​เก็บเสบียง​ทั้ง​หมด​ของ​นัฟทาลี 5 พอบาอาชา​ได้​ข่าว เขา​ก็​หยุด​สร้าง​ป้อม​ที่​รามาห์ 6 กษัตริย์​อาสาระดม​ชาว​ยูดาห์ทั้งหมด​ไป​ขนหิน​กับ​ไม้​ที่​บาอาชาใช้​สร้าง​รามาห์ แล้ว​นำ​ไป​สร้าง​เมือง​เกบา​กับ​มิสปาห์

7 เวลา​นั้น​ฮานานีผู้หยั่งรู้​มา​เฝ้าอาสา​กษัตริย์​ยูดาห์​และ​ทูล​ว่า “ฝ่าพระบาทพึ่งพา​กษัตริย์​ซีเรียแทนที่​จะ​พึ่งพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ฝ่าพระบาท กองทัพ​ของ​กษัตริย์​ซีเรีย​จึง​หลุดพ้น​จาก​มือฝ่าพระบาท 8 กองทัพ​ชาว​เอธิโอเปีย​กับ​ชาว​ลูบิม​มี​มหาศาล มี​ทั้ง​รถรบ​และ​ทหารม้ามากมายมิใช่​หรือ แต่​เมื่อ​ฝ่าพระบาทพึ่งพาพระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​มอบ​พวกเขา​ไว้​ใน​มือฝ่าพระบาท 9 พระยาห์เวห์​ทรง​ทอดพระเนตร​ไป​ทั่วโลก เพื่อ​แสดงฤทธิ์ช่วยผู้​ที่​มี​ใจซื่อตรง​ต่อ​พระองค์ ฝ่าพระบาท​ทรง​ทำ​เรื่องโง่เขลา ต่อ​แต่​นี้​จะ​มี​สงคราม”

10 อาสาโกรธผู้หยั่งรู้มาก​จน​จับ​เขา​ขังคุก และ​ใน​คราวเดียวกัน​ก็​กดขี่​ประชาชน​บาง​คน

11 เรื่องราว​ของ​อาสาตั้งแต่ต้น​จน​จบ​มี​บันทึกไว้​ใน​หนังสือพงศาวดาร​กษัตริย์​ยูดาห์​และ​อิสราเอล 12 ปี​ที่ 39 แห่งรัชกาล อาสาป่วย​ที่​เท้าอย่างหนัก แต่​ยามป่วย​เขา​ไม่​ได้​แสวงหาพระยาห์เวห์ กลับ​ไป​หาหมอเท่านั้น 13 อาสาสิ้นชีวิต​ใน​ปี​ที่ 41 แห่งรัชกาล 14 ผู้คน​นำ​ร่าง​เขา​ไป​ฝัง​ใน​สุสาน​ส่วน​ตัว​ที่​เขา​ขุดเตรียมไว้​ใน​นครดาวิด วางร่างบนเตียง​ที่​อัดแน่น​ด้วย​เครื่องหอม​และ​เครื่องเทศหลายชนิด​ซึ่ง​ช่างเครื่องหอมปรุงไว้ จาก​นั้น​ก่อกองไฟใหญ่​เป็น​เกียรติ​แก่​เขา

17

1 เยโฮชาฟัท​บุตรชายอาสา​ขึ้น​ครองราชย์แทน และ​เสริมกำลังป้องกันอิสราเอล 2 เขา​วางทหาร​ใน​เมือง​ป้อมปราการ​ทุก​แห่ง​ของ​ยูดาห์ ตั้งกองกำลังประจำแผ่นดินยูดาห์​และ​เมือง​ต่าง ๆ ของ​เอฟราอิม​ที่​อาสาบิดา​ของ​เขา​ยึดไว้ 3 พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​เยโฮชาฟัท เพราะ​เขา​ดำเนิน​ตาม​แบบอย่าง​ใน​ช่วงต้น​ของ​ดาวิดบรรพบุรุษ และ​ไม่​แสวงหาเทพเจ้าบาอัล​ทั้ง​หลาย 4 แต่​แสวงหาพระเจ้าของ​บิดา ทำ​ตามพระบัญญัติ ไม่​ทำตามอย่างอิสราเอล 5 พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ทำให้อำนาจปกครอง​ของ​เขา​มั่นคง ชาว​ยูดาห์ทั้งหมด​นำ​ของ​บรรณาการ​มา​ถวาย​เยโฮชาฟัท เขา​จึง​มั่งคั่ง​และ​มี​เกียรติ​มาก 6 เขา​มุ่งมั่นดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​พระยาห์เวห์ และ​รื้อสถานบูชาบน​ที่​สูง​กับ​เสาอาเชราห์​ออก​จาก​ยูดาห์

7 ปี​ที่ 3 แห่งรัชกาล เขา​ส่ง​ผู้นำ​คือ​เบนฮาอิล โอบาดีห์ เศคาริยาห์ เนธันเอล และ​มี​คายาห์ ไป​สั่งสอน​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์ 8 ชาวเลวี​ที่​ไป​ด้วย ได้แก่ เช​มา​ยาห์ เนธานิยาห์ เศบาดิยาห์ อาสาเฮล เชมิราโมท เยโฮนาธัน อาโดนียาห์ โทบีห์ และ​โทบาโดนียาห์ ส่วน​ปุโรหิต​ที่​ไป​ด้วย​คือ​เอลีชา​มา​กับ​เยโฮราม 9 พวกเขา​นำ​หนังสือกฎหมาย​ของ​พระยาห์เวห์​ไป​ด้วย เดินทางสั่งสอน​ประชาชน​ทั่ว​ทุก​เมือง​ของ​ยูดาห์

10 ความยำเกรงพระยาห์เวห์เกิด​ขึ้น​ใน​อาณาจักร​ทุก​แห่งรอบยูดาห์ จึง​ไม่มีใคร​ทำ​สงครามกับเยโฮชาฟัท 11 ชาว​ฟีลิสเตียบาง​ส่วน​นำ​ของ​กำนัล​และ​เงินบรรณาการ​มา​ให้ ส่วน​ชาว​อาหรับ​นำ​แกะตัวผู้ 7,700 ตัว​กับ​แพะตัวผู้ 7,700 ตัว​มา​ถวาย 12 เยโฮชาฟัท​มี​อำนาจยิ่ง​ขึ้น​มาก เขา​สร้าง​ป้อม​และ​เมือง​เก็บเสบียง​ใน​ยูดาห์ 13 เขา​ดำเนินงานมากมาย​ใน​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์ และ​มี​นักรบกล้าหาญ​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม 14 รายชื่อทหาร​ตาม​วงศ์วาน​มี​ดังนี้ ฝ่ายยูดาห์ ผู้บังคับบัญชาหน่วยพัน​คือ​อัดนาห์ มี​นักรบกล้าหาญ​อยู่​ใต้บังคับบัญชา 300,000 คน 15 รอง​ลง​มา​คือ​เยโฮฮานัน มี​ทหาร 280,000 คน 16 ต่อ​มา​คือ​อา​มา​สิยาห์​บุตร​ศิครี ผู้สมัครใจ​ถวาย​ตน​แด่​พระยาห์เวห์ มี​นักรบกล้าหาญ 200,000 คน 17 ฝ่ายเบนยามินมีเอลียาดา นักรบกล้าหาญ พร้อมทหารถือธนู​กับ​โล่ 200,000 คน 18 รอง​ลง​มา​คือ​เยโฮศาบาด มี​ทหารพร้อมรบ 180,000 คน 19 คน​เหล่า​นี้​รับใช้​กษัตริย์ นอกเหนือ​จาก​ทหาร​ที่​กษัตริย์​ให้​ประจำ​เมือง​ป้อมปราการทั่วยูดาห์

18

1 เยโฮชาฟัทมั่งคั่ง​และ​มี​เกียรติ​มาก เขา​เป็น​พันธมิตร​กับ​อาหับ 2 หลายปี​ต่อ​มา​เขา​ลง​ไป​เยี่ยมอาหับ​ที่​สะ​มา​เรีย อาหับฆ่าแกะ​กับ​โคมากมายเลี้ยง​เขา​และ​ผู้ติดตาม แล้ว​ชักชวน​ให้​เขา​ไป​รบ​ที่​ราโมทกิเลอาด​ด้วย​กัน 3 อาหับ​กษัตริย์​อิสราเอล​ถาม​เยโฮชาฟัท​กษัตริย์​ยูดาห์​ว่า “ท่าน​จะ​ไป​ตีราโมทกิเลอาดกับข้า​หรือ​ไม่”

เยโฮชาฟัท​ตอบ​ว่า “ข้า​กับ​ท่าน​เป็น​พวก​เดียวกัน ประชาชน​ของ​ข้า​ก็​เป็น​พวก​เดียว​กับ​ประชาชน​ของ​ท่าน เรา​จะ​ร่วมรบ​กับ​ท่าน” 4 แต่​เยโฮชาฟัท​กล่าว​กับ​กษัตริย์​อิสราเอล​ว่า “ขอทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​ก่อน​เถิด”

5 กษัตริย์​อิสราเอลเรียกผู้เผยพระวจนะ 400 คน​มา​รวมกัน​แล้ว​ถาม​ว่า “เราควร​ไป​ทำ​สงคราม​ที่​ราโมทกิเลอาด หรือ​ควร​อยู่​เฉย”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “ยกทัพ​ไป​เถิด พระเจ้า​จะ​ทรง​มอบ​เมือง​นั้น​ไว้​ใน​มือ​กษัตริย์”

6 แต่​เยโฮชาฟัท​ถาม​ว่า “ที่​นี่​ยัง​มี​ผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์​คน​อื่น​ให้​เราทูล​ถาม​อีก​ไหม”

7 กษัตริย์​อิสราเอล​ตอบ​เยโฮชาฟัท​ว่า “ยัง​มี​คน​หนึ่ง​ที่​เราทูล​ถาม​พระยาห์เวห์ผ่าน​เขา​ได้ แต่​ข้าเกลียด​เขา เพราะ​เขา​ไม่​เคยพยากรณ์เรื่องดีเกี่ยว​กับ​ข้า มี​แต่​เรื่องร้าย เขา​คือ​มี​คายาห์​บุตร​อิมลาห์”

เยโฮชาฟัท​ตอบ​ว่า “กษัตริย์​อย่าตรัสเช่น​นั้น​เลย”

8 กษัตริย์​อิสราเอล​จึง​สั่งเจ้าหน้าที่​คน​หนึ่ง​ว่า “ไป​พา​มี​คายาห์​บุตร​อิมลาห์​มา​เร็ว”

9 กษัตริย์​อิสราเอล​กับ​เยโฮชาฟัท​กษัตริย์​ยูดาห์ต่างสวมฉลอง​พระองค์​นั่งบนบัลลังก์​ของ​ตน ณ ลานโล่งตรงทาง​เข้า​ประตู​เมือง​สะ​มา​เรีย ผู้เผยพระวจนะทั้งหมด​กล่าว​คำพยากรณ์​อยู่​ต่อ​หน้า​ทั้ง​สอง 10 เศเดคียาห์​บุตร​เคนาอานาห์​ทำ​เขา​สัตว์เหล็กคู่หนึ่ง​แล้ว​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์ตรัส​ว่า ‘เจ้า​จะ​ใช้​เขา​นี้​ขวิด​ชาว​ซีเรีย​จน​พินาศ’ ”

11 ผู้เผยพระวจนะ​ทุก​คน​ก็​กล่าว​เหมือนกัน​ว่า “ยกทัพ​ไป​ตีราโมทกิเลอาดเถิด แล้ว​ท่าน​จะ​มี​ชัย พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​มอบ​เมือง​ไว้​ใน​มือ​กษัตริย์”

12 ผู้ส่งสาร​ที่​ไป​ตาม​มี​คายาห์บอก​เขา​ว่า “ผู้เผยพระวจนะ​ทุก​คน​พูด​เป็น​เสียงเดียวกัน​ว่า​กษัตริย์​จะ​ได้​รับผลดี ขอ​ให้​ท่านพูดดีอย่าง​พวกเขา​ด้วย”

13 มี​คายาห์​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์​ทรง​พระชนม์​อยู่​แน่ฉันใด ข้า​จะ​พูด​ตาม​ที่​พระเจ้าของ​ข้าตรัสเท่านั้น”

14 เมื่อ​เขา​มา​ถึง กษัตริย์​ถาม​ว่า “มี​คายาห์ เราควร​ไป​ทำ​สงคราม​ที่​ราโมทกิเลอาด หรือ​ควร​อยู่​เฉย”

มี​คายาห์​ตอบ​ว่า “ยกทัพ​ไป​เถิด แล้ว​จะ​มี​ชัย พวกเขา​จะ​ถูกมอบไว้​ใน​มือ​ของ​ท่าน”

15 กษัตริย์​จึง​กล่าว​ว่า “ข้าต้อง​ให้​เจ้าสาบาน​อีก​กี่ครั้ง เจ้า​ถึง​จะ​บอกความจริง​แก่​ข้า​ใน​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์”

16 มี​คายาห์​ตอบ​ว่า “ข้า​เห็น​ชาว​อิสราเอลทั้งหมดกระจัดกระจายบนภูเขาเหมือนแกะ​ที่​ไม่มี​คน​เลี้ยง พระยาห์เวห์ตรัส​ว่า ‘คน​เหล่า​นี้​ไม่มีนาย ให้​ทุก​คน​กลับ​บ้านอย่างสงบเถิด’ ”

17 กษัตริย์​อิสราเอลหัน​ไป​บอกเยโฮชาฟัท​ว่า “ข้าบอก​แล้ว​มิใช่​หรือ​ว่า​เขา​จะ​ไม่​พยากรณ์เรื่องดีเกี่ยว​กับ​ข้า มี​แต่​เรื่องร้าย”

18 มี​คายาห์​กล่าว​ต่อว่า “ดัง​นั้น​จงฟังพระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ ข้า​เห็น​พระยาห์เวห์ประทับบนบัลลังก์ กองทัพแห่งสวรรค์​ทั้ง​สิ้นยืน​อยู่​เบื้องขวา​และ​เบื้องซ้าย​ของ​พระองค์ 19 พระยาห์เวห์ตรัส​ว่า ‘ใคร​จะ​ล่อ​ให้​อาหับ​กษัตริย์​อิสราเอลยกทัพ​ไป​สิ้นชีวิต​ที่​ราโมทกิเลอาด’ ผู้หนึ่งเสนออย่าง​นี้ อีก​ผู้หนึ่งเสนออย่าง​นั้น 20 แล้ว​วิญญาณตนหนึ่ง​ออก​มา​ยืน​ต่อ​พระพักตร์พระยาห์เวห์​และ​กล่าว​ว่า ‘ข้า​จะ​ล่อ​เขา​เอง’

พระยาห์เวห์ตรัส​ถาม​ว่า ‘ด้วย​วิธีใด’

21 วิญญาณ​ตอบ​ว่า ‘ข้า​จะ​เป็น​วิญญาณ​ที่​พูดเท็จผ่านปากผู้เผยพระวจนะทั้งหมด​ของ​เขา’

พระยาห์เวห์ตรัส​ว่า ‘เจ้า​จะ​ล่อ​เขา​ได้​สำเร็จ ไป​ทำ​ตาม​นั้น’

22 “บัดนี้พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​วิญญาณ​ที่​พูดเท็จ​กล่าว​ผ่านปากผู้เผยพระวจนะเหล่า​นี้​ของ​ท่าน และ​พระยาห์เวห์​ทรง​ประกาศ​ว่า​จะ​เกิดเรื่องร้าย​แก่​ท่าน”

23 เศเดคียาห์​บุตร​เคนาอานาห์เดิน​เข้า​มา​ตบแก้ม​มี​คายาห์​แล้ว​ถาม​ว่า “พระวิญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์​ออก​จาก​ข้า​ไป​พูด​กับ​เจ้า​โดย​ทางไหน”

24 มี​คายาห์​ตอบ​ว่า “วันใด​ที่​ท่านหลบเข้าไปซ่อน​ใน​ห้องชั้น​ใน ท่าน​จะ​รู้เอง”

25 กษัตริย์​อิสราเอลสั่ง​ว่า “จับ​มี​คายาห์​ส่ง​กลับ​ไป​หาอาโมนเจ้า​เมือง​กับ​โยอาช​บุตร​ของ​กษัตริย์ 26 แล้ว​บอก​ว่า ‘กษัตริย์​สั่ง​ให้​ขัง​คน​นี้​ไว้ ให้​อาหาร​กับ​น้ำอย่างขัดสนระหว่าง​ที่​รอข้า​กลับ​มา​อย่างปลอดภัย’ ”

27 มี​คายาห์​กล่าว​ว่า “ถ้าท่าน​กลับ​มา​อย่างปลอดภัยจริง พระยาห์เวห์​ก็​ไม่​ได้​ตรัสผ่านข้า” แล้ว​เขา​ประกาศ​ว่า “ทุก​คน​จงฟังไว้”

28 กษัตริย์​อิสราเอล​กับ​เยโฮชาฟัท​กษัตริย์​ยูดาห์ยกทัพ​ไป​ยัง​ราโมทกิเลอาด 29 กษัตริย์​อิสราเอล​กล่าว​กับ​เยโฮชาฟัท​ว่า “ข้า​จะ​ปลอมตัว​เข้า​รบ ส่วน​ท่านสวมฉลอง​พระองค์​ตาม​เดิม” เขา​จึง​ปลอมตัว​แล้ว​ทั้ง​สอง​เข้า​สู่สนามรบ 30 กษัตริย์​ซีเรียสั่งผู้บังคับบัญชารถรบไว้​ว่า “อย่ารบ​กับ​ใครอื่น ไม่​ว่า​ผู้น้อยหรือผู้ใหญ่ ให้​มุ่งโจมตี​กษัตริย์​อิสราเอลเท่านั้น”

31 เมื่อ​ผู้บังคับบัญชารถรบ​เห็น​เยโฮชาฟัท ก็​คิด​ว่า “นั่น​กษัตริย์​อิสราเอล” จึง​หันรถ​เข้า​จะ​โจมตี แต่​เยโฮชาฟัทร้องขอความช่วยเหลือ พระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​เขา พระเจ้า​ทรง​ทำให้​พวก​นั้น​ผละ​จาก​เขา 32 พอ​พวกเขา​เห็น​ว่า​ไม่ใช่​กษัตริย์​อิสราเอล ก็​เลิกไล่​ตาม 33 ทหาร​คน​หนึ่งยิงธนู​ไป​โดย​ไม่​เล็ง ลูกธนูถูก​กษัตริย์​อิสราเอลตรงรอย​ต่อ​ของ​เสื้อเกราะ เขา​จึง​บอกพลขับรถรบ​ว่า “หันรถพาข้า​ออก​จาก​สนามรบ ข้าบาดเจ็บหนัก” 34 วัน​นั้น​การรบยิ่งดุเดือด กษัตริย์​อิสราเอล​ยัง​พยุงตัว​อยู่​บนรถรบ เผชิญหน้า​ชาว​ซีเรีย​จน​เย็น แล้ว​สิ้นชีวิต​เมื่อ​ดวงอาทิตย์ใกล้ตก

19

1 เยโฮชาฟัท​กษัตริย์​ยูดาห์​กลับ​ถึง​วัง​ใน​เยรูซาเล็มอย่างปลอดภัย 2 เยฮู​บุตร​ฮานานีผู้หยั่งรู้​ออก​ไป​พบ​เขา​และ​ทูล​ว่า “ฝ่าพระบาทควรช่วย​คน​ชั่ว​และ​รัก​คน​ที่​เกลียดชังพระยาห์เวห์​หรือ เพราะ​เหตุ​นี้​พระพิโรธ​ของ​พระยาห์เวห์​จึง​ตก​อยู่​กับ​ฝ่าพระบาท 3 แต่​ฝ่าพระบาท​ยัง​ทำ​สิ่งดี คือ​กำจัดเสาอาเชราห์​ออก​จาก​แผ่นดิน และ​ตั้งใจแสวงหาพระเจ้า”

4 เยโฮชาฟัทอาศัย​อยู่​ที่​เยรูซาเล็ม เขา​เดินทางออก​ไป​หา​ประชาชน​อีก ตั้ง​แต่​เบเออร์เชบา​ถึง​แถบภูเขา​ของ​เอฟราอิม และ​นำ​พวกเขา​กลับ​มา​หาพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ 5 เขา​ตั้งผู้พิพากษาไว้​ใน​เมือง​ป้อมปราการ​ทุก​เมือง​ทั่วแผ่นดินยูดาห์ 6 เขา​กำชับ​ว่า “จงระวัง​ใน​การ​ทำ​หน้าที่ เพราะ​ท่าน​ไม่​ได้​พิพากษาแทนมนุษย์ แต่​ทำ​เพื่อ​พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​อยู่​กับ​ท่าน​ใน​เวลาตัดสินคดี 7 จงยำเกรงพระยาห์เวห์ ระวัง​และ​ทำงาน​ให้​ดี เพราะ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เรา​ไม่​ทรง​ยอมรับความอยุติธรรม ไม่​ทรง​ลำเอียง และ​ไม่​ทรง​รับสินบน”

8 ใน​เยรูซาเล็ม เยโฮชาฟัท​ยัง​แต่งตั้งชาวเลวี ปุโรหิต และ​หัวหน้าวงศ์วานบาง​คน​ของ​อิสราเอล ให้​ตัดสินคดี​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ข้อพิพาทต่าง ๆ คน​เหล่า​นั้น​กลับ​มา​เยรูซาเล็ม 9 เขา​สั่ง​ว่า “จงปฏิบัติหน้าที่​ด้วย​ความยำเกรงพระยาห์เวห์ ซื่อสัตย์​และ​เต็มใจ 10 เมื่อ​พี่น้อง​ที่​อาศัย​ตาม​เมือง​ของ​ตน​นำ​ข้อพิพาท​มา​ให้​ท่าน ไม่​ว่า​จะ​เป็น​คดีนองเลือด​หรือ​เรื่องกฎหมาย คำสั่ง ข้อกำหนด และ​กฎเกณฑ์ จงเตือน​พวกเขา​ไม่​ให้​ทำ​ผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์ มิฉะนั้นพระพิโรธ​จะ​ตก​แก่​ท่าน​และ​พี่น้อง หาก​ทำ​เช่น​นี้ ท่าน​จะ​ไม่​ต้องรับผิด 11 อา​มา​ริยาห์ปุโรหิตใหญ่​จะ​ดูแลท่าน​ใน​ทุก​เรื่อง​ของ​พระยาห์เวห์ ส่วน​เศบาดิยาห์​บุตร​อิชมาเอล ผู้นำวงศ์วานยูดาห์ จะ​ดูแลเรื่อง​ของ​กษัตริย์ ชาวเลวี​จะ​เป็น​เจ้าหน้าที่ช่วยท่าน จง​ทำ​หน้าที่อย่างกล้าหาญ และ​ขอพระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​ผู้​ทำ​ดี”

20

1 หลัง​จาก​นั้น ชาว​โมอับ ชาว​อัมโมน และ​ชาว​เมอูนิมบาง​ส่วน* ยกทัพ​มา​รบ​กับ​เยโฮชาฟัท 2 มี​คน​มา​รายงานเยโฮชาฟัท​ว่า “กองทัพใหญ่​มาก​กำลังข้ามทะเล​มา​จาก​ซีเรีย พวกเขา​อยู่​ที่​ฮาซาโซนทามาร์” คือ​เอนเกดี 3 เยโฮชาฟัทตกใจ​และ​ตั้งใจแสวงหาพระยาห์เวห์ เขา​ประกาศ​ให้​ชาว​ยูดาห์​ทุก​คน​อดอาหาร 4 ชาว​ยูดาห์​จึง​มา​รวมกัน​จาก​ทุก​เมือง​เพื่อ​แสวงหาความช่วยเหลือ​จาก​พระยาห์เวห์

5 เยโฮชาฟัทยืน​อยู่​ใน​ที่​ชุมนุม​ของ​ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เยรูซาเล็ม​ที่​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ หน้าลานใหม่ 6 แล้ว​ทูล​ว่า “ข้า​แต่​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษเรา พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้าบนสวรรค์มิใช่​หรือ พระองค์​ทรง​ปกครองอาณาจักร​ของ​ชนชาติ​ทั้ง​ปวง ฤทธิ์อำนาจ​อยู่​ใน​พระหัตถ์​ของ​พระองค์ ไม่มีใครต้าน​พระองค์​ได้ 7 ข้า​แต่​พระเจ้าของ​เรา พระองค์​ทรง​ขับไล่​ชาว​แผ่นดิน​นี้​ให้​พ้นทางอิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์ และ​มอบแผ่นดิน​นี้​แก่​ลูกหลาน† ของ​อับราฮัมผู้​เป็น​สหาย​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป​มิใช่​หรือ 8 พวกเขา​อาศัย​อยู่​ที่​นี่ และ​สร้าง​สถานศักดิ์สิทธิ์​เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ โดย​กล่าว​ว่า 9 ‘หากภัยร้ายเกิด​ขึ้น​กับ​เรา ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ดาบ การพิพากษา โรคระบาด หรือ​การกันดารอาหาร เรา​จะ​ยืน​ต่อ​หน้าพระวิหาร​นี้​และ​ต่อ​พระพักตร์​พระองค์ เพราะ​พระนาม​ของ​พระองค์​อยู่​ที่​นี่ เรา​จะ​ร้องทูล​เมื่อ​ทุกข์ยาก แล้ว​พระองค์​จะ​ทรง​สดับ​และ​ช่วยเรา’ 10 บัดนี้​ชาว​อัมโมน ชาว​โมอับ และ​ชาว​ภูเขาเสอีร์กำลัง​มา ตอน​ชาว​อิสราเอล​ออก​จาก​อียิปต์ พระองค์​ไม่​ทรง​อนุญาต​ให้​พวกเขา​บุกรุกดินแดน​คน​เหล่า​นี้ อิสราเอล​จึง​เดินอ้อม​ไป ไม่​ทำลาย​พวกเขา 11 แต่​ดูสิ​ว่า​พวกเขา​ตอบแทนเราอย่างไร พวกเขา​มา​ขับไล่เรา​ออก​จาก​แผ่นดิน​ซึ่ง​เป็น​ของ​พระองค์​และ​พระองค์​ประทาน​ให้​เรา​เป็น​มรดก 12 ข้า​แต่​พระเจ้าของ​เรา พระองค์​จะ​ไม่​ทรง​พิพากษา​พวกเขา​หรือ กองทัพ​ที่​ยก​มา​นี้​ใหญ่เกินกำลังเรา เราไม่รู้​จะ​ทำ​อย่างไร แต่​เราคอยมอง​พระองค์​อยู่”

13 ชาว​ยูดาห์ทั้งหมด ทั้ง​เด็กเล็ก ภรรยา และ​บุตร ยืน​อยู่​ต่อ​พระพักตร์พระยาห์เวห์

14 ท่ามกลาง​ที่​ประชุม พระวิญญาณ​ของ​พระยาห์เวห์​มา​สู่ยาฮาซีเอลชาวเลวี ลูกหลานอาสาฟ เขา​เป็น​บุตร​เศคาริยาห์ บุตร​เบไนยาห์ บุตร​เยอีเอล บุตรมัททานิยาห์ 15 เขา​ประกาศ​ว่า “ชาว​ยูดาห์​ทุก​คน ชาว​เยรูซาเล็ม และ​กษัตริย์​เยโฮชาฟัท จงฟัง พระยาห์เวห์ตรัส​ว่า ‘อย่ากลัว​หรือ​ท้อใจ​เพราะ​กองทัพใหญ่​นี้ พระเจ้า​จะ​ทรง​รบศึก​นี้ ไม่ใช่​พวก​เจ้า 16 พรุ่ง​นี้​จงยก​ออก​ไป​หา​พวกเขา พวกเขา​กำลัง​ขึ้น​มา​ตาม​ทางชันศีศ พวก​เจ้า​จะ​พบ​พวกเขา​ที่​ปลายหุบเขาหน้าถิ่นทุรกันดารเยรูเอล 17 พวก​เจ้า​ไม่​ต้องรบ​ใน​ศึกครั้ง​นี้ จง​เข้า​ประจำ​ที่ ยืนมั่น แล้ว​ดูพระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​พวก​เจ้า ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เยรูซาเล็ม อย่ากลัว​หรือ​ท้อใจ พรุ่ง​นี้​จง​ออก​ไป​เผชิญหน้า​พวกเขา เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​อยู่​กับ​พวก​เจ้า’ ”

18 เยโฮชาฟัทก้มหน้าจดพื้น ชาว​ยูดาห์​กับ​ชาว​เยรูซาเล็มทั้งหมดหมอบ​ลง​นมัสการพระยาห์เวห์ 19 ชาวเลวี​ที่​เป็น​ลูกหลานโคฮาท​และ​โคราห์ลุก​ขึ้น​สรรเสริญพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ด้วย​เสียงดัง​มาก

20 เช้าวัน​ต่อ​มา พวกเขา​ออก​เดินทาง​แต่​เช้า​ไป​ยัง​ถิ่นทุรกันดารเทโคอา ระหว่าง​ออก​เดินทาง เยโฮชาฟัทยืนประกาศ​ว่า “ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เยรูซาเล็ม จงฟังข้า จงเชื่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​พวกท่าน แล้ว​พวกท่าน​จะ​มั่นคง จงเชื่อผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระองค์ แล้ว​พวกท่าน​จะ​ประสบความสำเร็จ”

21 หลัง​จาก​ปรึกษา​ประชาชน​แล้ว เขา​ตั้ง​คน​ให้​เดิน​นำ​หน้ากองทัพ ร้องเพลง​ถวาย​พระยาห์เวห์​และ​สรรเสริญ​พระองค์​ใน​ชุดพิธีอันศักดิ์สิทธิ์​ว่า “จงขอบพระคุณพระยาห์เวห์ เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป” 22 เมื่อ​พวกเขา​เริ่มร้องเพลงสรรเสริญ พระยาห์เวห์​ทรง​ตั้งกำลังซุ่มโจมตี​ชาว​อัมโมน โมอับ และ​ภูเขาเสอีร์​ที่​ยก​มา​รบยูดาห์ พวก​นั้น​จึง​ถูกตีแตก 23 ชาว​อัมโมนกับ​ชาว​โมอับหัน​ไป​โจมตี​ชาว​ภูเขาเสอีร์ ฆ่า​และ​ทำลาย​จน​หมด จาก​นั้น​พวกเขา​ก็​หัน​มา​ฆ่ากันเอง​จน​หมด

24 เมื่อ​ทหารยูดาห์​มา​ถึง​จุด​ที่​มอง​ลง​ไป​เห็น​ถิ่นทุรกันดาร ก็​เห็น​ศพของกองทัพ​นั้น​เกลื่อนพื้น ไม่มีใครรอด 25 เยโฮชาฟัท​กับ​ทหารเข้าไปเก็บทรัพย์สิน​ที่​ยึด​ได้ พบ​ของ​มี​ค่ามากมาย และ​เครื่องประดับ​มี​ค่าบนศพ พวกเขา​ปลดเอา​ไป​จน​ขน​ไม่​หมด ต้องใช้เวลาเก็บ 3 วัน 26 วันที่ 4 พวกเขา​ชุมนุมกัน​ใน​หุบ​เขา​เบราคาห์‡ และ​ถวาย​คำสรรเสริญพระยาห์เวห์​ที่​นั่น สถาน​ที่​นี้​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า “หุบ​เขา​เบราคาห์” มา​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ 27 ชาว​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็มทั้งหมดเดินทาง​กลับ​เยรูซาเล็มอย่างชื่นชมยินดี โดยมีเยโฮชาฟัท​นำ​หน้า เพราะ​พระยาห์เวห์ประทานความยินดี​จาก​ชัยชนะเหนือศัตรู 28 พวกเขา​เข้า​กรุงเยรูซาเล็มพร้อมเสียงเครื่องสาย พิณ และ​แตร ไป​ยัง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 29 อาณาจักรต่าง ๆ ทั่วแผ่นดินเกิดความยำเกรงพระเจ้า​เมื่อ​ได้ยิน​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​รบ​กับ​ศัตรู​ของ​อิสราเอล 30 อาณาจักร​ของ​เยโฮชาฟัท​จึง​สงบ เพราะ​พระเจ้าของ​เขา​ประทานความสงบรอบด้าน

31 เยโฮชาฟัทครองราชย์เหนือยูดาห์ เขา​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 35 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 25 ปี มารดาชื่ออาซูบาห์​บุตรสาวชิลฮี 32 เขา​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​อาสาบิดา ไม่​หันเห​ไป​จาก​ทาง​นั้น และ​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์ 33 แต่​สถานบูชาบน​ที่​สูง​ยัง​ไม่​ได้​ถูกรื้อ และ​ประชาชน​ยัง​ไม่​ได้​ตั้งใจแสวงหาพระเจ้าของ​บรรพบุรุษ

34 เรื่องอื่น ๆ ของ​เยโฮชาฟัทตั้งแต่ต้น​จน​จบ​มี​บันทึกไว้​ใน​ประวัติ​ของ​เยฮู​บุตร​ฮานานี ซึ่ง​อยู่​ใน​หนังสือพงศาวดาร​กษัตริย์​อิสราเอล

35 ต่อ​มา​เยโฮชาฟัท​กษัตริย์​ยูดาห์ร่วมมือ​กับ​อาหัสยาห์​กษัตริย์​อิสราเอล ผู้ประพฤติชั่วร้าย​มาก 36 ทั้ง​สองร่วมกัน​สร้าง​เรือ​เพื่อ​ไป​ทารชิช โดย​ต่อ​เรือ​ที่​เอซีโอนเกเบอร์ 37 เอลีเอเซอร์​บุตร​โดดาวาฮู​ชาว​มา​เรชาห์พยากรณ์​กล่าว​โทษเยโฮชาฟัท​ว่า “เพราะ​ฝ่าพระบาทร่วมมือ​กับ​อาหัสยาห์ พระยาห์เวห์​ทรง​ทำลายผลงาน​ของ​ฝ่าพระบาท​แล้ว” เรือเหล่า​นั้น​อับปาง จึง​ไป​ทารชิชไม่​ได้

21

1 เยโฮชาฟัทสิ้นชีวิต​และ​ถูกฝัง​กับ​บรรพบุรุษ​ใน​นครดาวิด เยโฮรัม​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน 2 เยโฮรัม​มี​พี่น้องชาย​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​เยโฮชาฟัท ได้แก่ อาซาริยาห์ เยฮีเอล เศคาริยาห์ อาซาริยาห์ มี​คาเอล และ​เชฟาทิยาห์ ทั้งหมด​นี้​เป็น​บุตรชาย​ของ​เยโฮชาฟัท​กษัตริย์​อิสราเอล 3 บิดามอบเงิน ทองคำ ของ​มี​ค่า และ​เมือง​ป้อมปราการ​ใน​ยูดาห์​ให้​พวกเขา​มากมาย แต่​ยกราชอาณาจักร​ให้​เยโฮรัม​เพราะ​เขา​เป็น​บุตร​หัวปี 4 เมื่อ​เยโฮรัม​ขึ้น​ครองราชย์แทนบิดา​และ​มี​อำนาจมั่นคง เขา​ใช้ดาบฆ่าพี่น้องชายทั้งหมด รวม​ทั้ง​ผู้นำอิสราเอลบาง​คน 5 เยโฮรัม​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 32 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 8 ปี 6 เขา​ดำเนิน​ตาม​แบบ​กษัตริย์​อิสราเอลเช่นเดียว​กับ​ราชวงศ์อาหับ เพราะ​เขา​แต่งงาน​กับ​บุตรสาว​ของ​อาหับ เขา​ทำ​สิ่งชั่วร้าย​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์ 7 ถึง​อย่าง​นั้น​พระยาห์เวห์​ไม่​ทรง​ทำลายราชวงศ์ดาวิด เพราะ​พันธสัญญา​ที่​ทรง​ทำ​กับ​ดาวิด และ​พระสัญญา​ว่า​จะ​รักษาประทีป​ของ​เขา​และ​ลูกหลานไว้เสมอ

8 ใน​สมัยเยโฮรัม เอโดมกบฏ​ไม่​ขึ้น​กับ​ยูดาห์ และ​ตั้ง​กษัตริย์​ปกครองตนเอง 9 เยโฮรัม​จึง​ยกทัพ​ไป​พร้อมผู้บังคับบัญชา​และ​รถรบทั้งหมด คืนหนึ่ง​เขา​ลุก​ขึ้น​โจมตี​ชาว​เอโดม​ที่​ล้อม​เขา​ไว้ รวม​ทั้ง​ผู้บังคับบัญชารถรบ​ด้วย 10 เอโดม​จึง​กบฏ​ไม่​ขึ้น​กับ​ยูดาห์​มา​จนถึง​ทุก​วัน​นี้ ใน​เวลาเดียวกันลิบนาห์​ก็​กบฏ​ต่อ​เยโฮรัม เพราะ​เขา​ทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ

11 เขา​ยัง​สร้าง​สถานบูชาบน​ที่​สูง​ตาม​ภูเขา​ของ​ยูดาห์ ชักนำ​ชาว​เยรูซาเล็ม​ให้​นอกใจพระยาห์เวห์เหมือน​คน​คบชู้ และ​นำ​ยูดาห์​ให้​หลงผิด 12 มี​จดหมาย​จาก​เอลียาห์ผู้เผยพระวจนะ​ส่ง​ถึง​เขา​ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ดาวิดบรรพบุรุษ​ของ​เจ้าตรัส​ว่า ‘เจ้า​ไม่​ได้​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​เยโฮชาฟัทบิดา หรือ​ทาง​ของ​อาสา​กษัตริย์​ยูดาห์ 13 แต่​ดำเนิน​ตาม​แบบ​กษัตริย์​อิสราเอล ชักนำ​ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เยรูซาเล็ม​ให้​นอกใจเราเหมือนคนในราชวงศ์อาหับ ทั้ง​ยัง​ฆ่าพี่น้องชายร่วมบิดาผู้ดีกว่าเจ้า 14 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​นำ​ภัยพิบัติใหญ่​มา​สู่​ประชาชน บุตร ภรรยา และ​ทรัพย์สินทั้งหมด​ของ​เจ้า 15 ส่วน​เจ้า​จะ​ป่วย​เป็น​โรคลำไส้อย่างหนัก โรค​จะ​กำเริบ​ขึ้น​ทุก​วัน​จน​ลำไส้หลุด​ออก​มา’ ”

16 พระยาห์เวห์​ทรง​ดลใจ​ชาว​ฟีลิสเตีย​และ​ชาว​อาหรับ​ที่​อยู่​ใกล้​ชาว​เอธิโอเปีย​ให้​ลุก​ขึ้น​ต่อ​ต้านเยโฮรัม 17 พวกเขา​บุกยูดาห์ ปล้นทรัพย์สินทั้งหมด​ใน​วัง รวม​ทั้ง​จับ​บุตรชาย​และ​ภรรยา​ของ​กษัตริย์​ไป ไม่​เหลือ​บุตรชาย​คน​ใดนอก​จาก​เยโฮอาหัสผู้​เป็น​คน​สุดท้อง

18 หลัง​จาก​นั้น​พระยาห์เวห์​ทรง​ให้​เยโฮรัมป่วย​เป็น​โรคลำไส้​ที่​รักษา​ไม่​หาย 19 พอครบ 2 ปี ลำไส้​เขา​หลุด​ออก​มา​เพราะ​โรค และ​เขา​สิ้นชีวิตอย่างทุกข์ทรมาน​ด้วย​โรคร้ายหลายอย่าง ประชาชน​ไม่​ได้​ก่อกองไฟใหญ่​เป็น​เกียรติ​แก่​เขา​อย่าง​ที่​เคยทำให้บรรพบุรุษ 20 เขา​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 32 ปี ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 8 ปี เมื่อ​สิ้นชีวิต​ก็​ไม่มีใครอาลัย พวกเขา​ฝัง​เขา​ใน​นครดาวิด แต่​ไม่​ฝัง​ใน​สุสาน​กษัตริย์

22

1 ชาว​เยรูซาเล็มตั้งอาหัสยาห์​บุตรชาย​คน​สุดท้อง​ของ​เยโฮรัม​เป็น​กษัตริย์​แทน เพราะ​กลุ่ม​คน​ที่มา​กับ​ชาว​อาหรับ​ถึง​ค่าย​ได้​ฆ่า​บุตรชาย​คน​โตทั้งหมด อาหัสยาห์​บุตร​เยโฮรัม​กษัตริย์​ยูดาห์​จึง​ขึ้น​ครองราชย์ 2 อาหัสยาห์​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 42 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 1 ปี มารดาชื่ออาธาลิยาห์ บุตรสาว​ของ​อมรี 3 เขา​ดำเนิน​ตาม​ทางราชวงศ์อาหับ เพราะ​มารดาแนะนำ​ให้​เขา​ทำ​ชั่ว 4 เขา​ทำ​สิ่งชั่วร้าย​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์เหมือนราชวงศ์อาหับ เพราะ​หลัง​บิดาสิ้นชีวิต คนในราชวงศ์​นั้น​แนะนำ​เขา​จน​พา​ไป​สู่ความพินาศ 5 เขา​ทำ​ตาม​คำแนะนำ​และ​ร่วมรบ​กับ​เยโฮรัม​บุตร​อาหับ กษัตริย์​อิสราเอล เพื่อ​ต่อสู้ฮาซาเอล​กษัตริย์​ซีเรีย​ที่​ราโมทกิเลอาด ชาว​ซีเรียทำให้โยรัมบาดเจ็บ 6 โยรัมกลับ​ไป​รักษาบาดแผล​ที่​ยิสเรเอล ซึ่ง​ได้​รับ​จาก​การรบ​กับ​ฮาซาเอล​กษัตริย์​ซีเรีย​ที่​รามาห์ อาซาริยาห์​บุตร​เยโฮรัม กษัตริย์​ยูดาห์ ลง​ไป​เยี่ยมเยโฮรัม​บุตร​อาหับ​ที่​ยิสเรเอล​เพราะ​เขา​ป่วย

7 การ​ที่​อาหัสยาห์​ไป​หาโยรัม​นำ​ไป​สู่ความพินาศ​ของ​เขา​ตาม​ที่​พระเจ้า​ทรง​กำหนด เมื่อ​ไป​ถึง เขา​ออก​ไป​พร้อมเยโฮรัม​เพื่อ​พบเยฮู​บุตร​นิมชี ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม​ให้​ทำลายราชวงศ์อาหับ 8 เมื่อ​เยฮูลงโทษราชวงศ์อาหับ เขา​พบผู้นำยูดาห์​กับ​บุตรชาย​ของ​พี่น้องอาหัสยาห์​ซึ่ง​รับใช้อาหัสยาห์ แล้ว​ฆ่า​พวกเขา 9 เยฮู​ตาม​หาอาหัสยาห์ คน​ของ​เขา​จับอาหัสยาห์​ขณะ​ซ่อนตัว​อยู่​ใน​สะ​มา​เรีย แล้ว​นำ​ตัว​มา​ให้​เยฮู พวกเขา​ฆ่าอาหัสยาห์​และ​ฝังศพ​เขา เพราะ​กล่าว​ว่า “เขา​เป็น​ลูกหลานของเยโฮชาฟัทผู้แสวงหาพระยาห์เวห์​ด้วย​สุดใจ” จาก​นั้น​ราชวงศ์อาหัสยาห์​ไม่​เหลือกำลัง​จะ​รักษาราชบัลลังก์

10 เมื่อ​อาธาลิยาห์มารดา​ของ​อาหัสยาห์รู้​ว่า​บุตรชายตาย​แล้ว นาง​ลุก​ขึ้น​กำจัดเชื้อพระวงศ์ทั้งหมด​ของ​ราชวงศ์ยูดาห์ 11 แต่​เยโฮชาเบอัท​บุตรสาว​กษัตริย์​แอบช่วยโยอาช​บุตร​อาหัสยาห์​ออก​มา​จาก​บรรดาเชื้อพระวงศ์​ที่​ถูกฆ่า แล้ว​ซ่อน​เขา​กับ​แม่นมไว้​ใน​ห้องนอน เยโฮชาเบอัท​เป็น​บุตรสาวของกษัตริย์เยโฮรัม ภรรยา​ของ​เยโฮยาดาปุโรหิต และ​เป็น​พี่น้องหญิง​ของ​อาหัสยาห์ นาง​ซ่อนโยอาชไว้​ให้​พ้นอาธาลิยาห์ อาธาลิยาห์​จึง​ฆ่า​เขา​ไม่​ได้ 12 โยอาชซ่อน​อยู่​กับ​พวกเขา​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า 6 ปี ขณะ​ที่​อาธาลิยาห์ปกครองแผ่นดิน

23

1 ปี​ที่ 7 เยโฮยาดาเริ่มลงมืออย่างเด็ดเดี่ยว เขา​ทำ​พันธสัญญา​กับ​ผู้บังคับบัญชาหน่วยร้อย 5 คน ได้แก่ อาซาริยาห์​บุตร​เยโรฮัม อิชมาเอลบุตรเยโฮฮานัน อาซาริยาห์​บุตร​โอเบด มา​อาเสอาห์​บุตร​อาดายาห์ และ​เอลีชาฟัท​บุตร​ศิครี 2 พวกเขา​เดินทางทั่วยูดาห์ เรียกชาวเลวี​จาก​ทุก​เมือง​ของ​ยูดาห์​และ​หัวหน้าวงศ์วานอิสราเอล​มา​ชุมนุมกัน​ใน​เยรูซาเล็ม 3 ที่​ประชุมทั้งหมด​ทำ​พันธสัญญา​กับ​กษัตริย์​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า เยโฮยาดา* กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “บุตรชาย​ของ​กษัตริย์​จะ​ต้อง​ขึ้น​ครองราชย์ตามพระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์เกี่ยว​กับ​ลูกหลานดาวิด 4 พวกท่านจง​ทำ​ดังนี้ ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี​ที่​เข้า​เวรวันสะบาโตหนึ่ง​ใน​สาม​ให้​เฝ้าธรณีประตู 5 อีก​หนึ่ง​ใน​สาม​ให้​ประจำวัง​กษัตริย์ และ​อีก​หนึ่ง​ใน​สาม​ให้​ประจำประตูฐานราก ส่วน​ประชาชน​ทั้งหมด​ให้​อยู่​ใน​ลานพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 6 อย่า​ให้​ใคร​เข้า​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ นอกจากปุโรหิต​และ​ชาวเลวี​ที่​ปฏิบัติหน้าที่ พวกเขา​เข้า​ได้​เพราะ​เป็น​ผู้บริสุทธิ์ ส่วน​ประชาชน​ทั้งหมดจง​ทำ​ตาม​คำสั่ง​ของ​พระยาห์เวห์ 7 ชาวเลวีจงล้อม​กษัตริย์​ไว้ ทุก​คน​ถืออาวุธ ใครฝ่าฝืน​เข้า​พระวิหาร​ให้​ฆ่าเสีย จง​อยู่​กับ​กษัตริย์​ทั้ง​เวลาเสด็จ​เข้า​และ​เสด็จ​ออก”

8 ชาวเลวี​กับ​ชาว​ยูดาห์ทั้งหมด​ทำ​ตาม​คำสั่ง​ของ​เยโฮยาดาปุโรหิต ทุก​คน​พา​คน​ของ​ตน​มา​ทั้ง​กลุ่ม​ที่​เข้า​เวรวันสะบาโต​และ​กลุ่ม​ที่​ออก​เวร เพราะเยโฮยาดา​ไม่​ได้​ให้​กลุ่ม​ที่​ออก​เวร​กลับ​ไป 9 เยโฮยาดาปุโรหิตมอบหอก โล่เล็ก และ​โล่ใหญ่​ของ​กษัตริย์​ดาวิด​ซึ่ง​เก็บ​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ให้​ผู้บังคับบัญชาหน่วยร้อย 10 เขา​ให้​ประชาชน​ทุก​คน​ถืออาวุธ ตั้งแถว​จาก​ด้านขวา​ถึง​ด้านซ้าย​ของ​พระวิหาร ใกล้แท่นบูชา​และ​ตัวพระวิหาร ล้อม​กษัตริย์​ไว้ 11 แล้ว​พวกเขา​นำ​บุตรชาย​กษัตริย์​ออก​มา สวมมงกุฎ มอบพันธสัญญา​ให้ และ​ตั้ง​เป็น​กษัตริย์ เยโฮยาดา​กับ​บุตรชาย​ทำ​พิธีเจิม​เขา ทุก​คน​ร้อง​ว่า “กษัตริย์​จง​ทรง​พระเจริญ”

12 อาธาลิยาห์ได้ยินเสียง​ประชาชน​วิ่ง​และ​ร้องสรรเสริญ​กษัตริย์ จึง​เข้าไปหา​พวกเขา​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 13 นาง​เห็น​กษัตริย์​ยืน​อยู่​ข้างเสาประจำ​พระองค์​ตรงทาง​เข้า มี​ผู้บังคับบัญชา​กับ​คน​เป่าแตร​อยู่​ข้าง ๆ ประชาชน​ทั่วแผ่นดินชื่นชมยินดี​และ​เป่าแตร นักร้องบรรเลงเครื่องดนตรี​นำ​เพลงสรรเสริญ อาธาลิยาห์​จึง​ฉีกเสื้อ​ของ​ตนร้อง​ว่า “กบฏ! กบฏ!”

14 เยโฮยาดาปุโรหิตเรียกผู้บังคับบัญชาหน่วยร้อย​ที่​คุมทหาร​มา สั่ง​ว่า “นำ​ตัวนาง​ออก​ไป​ระหว่างแถวทหาร ใครติดตาม​นาง​ให้​ฆ่า​ด้วย​ดาบ” เพราะ​เขา​กำชับไว้​ว่า “อย่าฆ่านางในพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์” 15 พวกเขา​เปิดทาง​ให้​นาง​ออก​ไป​ถึง​ทาง​เข้า​ประตูม้า​ที่​วัง แล้ว​ฆ่า​นาง​ที่​นั่น

16 เยโฮยาดา​ทำ​พันธสัญญาระหว่างตน ประชาชน​ทั้งหมด และ​กษัตริย์ ให้​พวกเขา​เป็น​ประชาชน​ของ​พระยาห์เวห์ 17 ประชาชน​ทั้งหมด​ไป​ทำลายวิหารของบาอัล ทุบแท่นบูชา​และ​รูปเคารพ​ของ​เขา แล้ว​ฆ่ามัททันปุโรหิตของบาอัล​ต่อ​หน้าแท่นบูชา 18 เยโฮยาดาตั้งเจ้าหน้าที่ดูแลพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ภายใต้ปุโรหิตชาวเลวี​ที่​ดาวิดเคยจัด​ให้​รับใช้​ใน​พระวิหาร เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​แด่​พระยาห์เวห์​ตาม​ที่​เขียนไว้​ใน​กฎหมาย​ของ​โมเสส พร้อมความชื่นชมยินดี​และ​เสียงเพลง​ตาม​คำสั่ง​ของ​ดาวิด 19 เขา​ตั้ง​คน​เฝ้าประตูพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ไม่​ให้​คน​ที่​เป็น​มลทิน​ไม่​ว่า​ด้วย​เหตุใดเข้าไป 20 เขา​พาผู้บังคับบัญชาหน่วยร้อย ขุนนาง ผู้ปกครอง​ประชาชน และ​ประชาชน​ทั่วแผ่นดิน นำ​กษัตริย์​ลง​จาก​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ผ่านประตูบน​ไป​ยัง​วัง และ​ให้​กษัตริย์​ประทับบนบัลลังก์ 21 ประชาชน​ทั่วแผ่นดินชื่นชมยินดี เมือง​ก็​สงบ หลัง​จาก​พวกเขา​ฆ่าอาธาลิยาห์​ด้วย​ดาบ

24

1 โยอาช​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 7 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 40 ปี มารดาชื่อศิบิยาห์​ชาว​เบเออร์เชบา 2 โยอาช​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์ตลอดช่วง​ที่​เยโฮยาดาปุโรหิต​ยัง​มี​ชีวิต 3 เยโฮยาดาหาภรรยา​ให้​เขา 2 คน โยอาชมี​บุตรชาย​และ​บุตรสาว

4 ต่อ​มา​โยอาชตั้งใจซ่อมแซมพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 5 เขา​เรียกปุโรหิต​กับ​ชาวเลวี​มา​และ​สั่ง​ว่า “จง​ไป​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์ เก็บเงิน​จาก​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​ทุก​ปี​เพื่อ​นำ​มา​ซ่อมพระวิหาร​ของ​พระเจ้าของ​พวกท่าน จงรีบ​ทำ​เรื่อง​นี้” แต่​ชาวเลวี​ไม่​ได้​ลงมือทันที 6 กษัตริย์​จึง​เรียกเยโฮยาดาหัวหน้าปุโรหิต​มา​ถาม​ว่า “ทำไมท่าน​ไม่​ให้​ชาวเลวีเก็บภาษี​จาก​ยูดาห์​กับ​เยรูซาเล็ม​ตาม​ที่​โมเสสผู้รับใช้​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ที่​ประชุมอิสราเอลกำหนดไว้สำหรับกระโจมแห่งคำพยาน​ซึ่ง​เก็บแผ่นจารึกพระบัญญัติ” 7 เพราะ​บุตรชายของอาธาลิยาห์หญิงชั่วคน​นั้น​ได้​ทำลายพระวิหาร​ของ​พระเจ้า และ​นำ​สิ่งของ​ที่​ถวาย​แยกไว้สำหรับพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ไป​ถวาย​พระบาอัล​ทั้ง​หลาย

8 กษัตริย์​จึง​สั่ง​ให้​ทำ​หีบใบหนึ่ง ตั้งไว้นอกประตูพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 9 พวกเขา​ประกาศทั่วยูดาห์​และ​เยรูซาเล็ม ให้​ประชาชน​นำ​ภาษี​ที่​โมเสสผู้รับใช้​ของ​พระเจ้ากำหนด​ให้​ชาว​อิสราเอลจ่าย​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​มา​ถวาย​พระยาห์เวห์ 10 ผู้นำ​กับ​ประชาชน​ทั้งหมดต่างยินดี นำ​เงิน​มา​ใส่หีบ​จน​เต็ม 11 เมื่อ​ชาวเลวี​นำ​หีบ​มา​ให้​เจ้าหน้าที่​กษัตริย์ และ​เห็น​ว่า​มี​เงิน​มาก เลขานุการ​ของ​กษัตริย์​กับ​เจ้าหน้าที่​ของ​ปุโรหิตใหญ่​จะ​มา​เทเงิน​ออก แล้ว​ยกหีบ​กลับ​ไป​ตั้ง​ที่​เดิม พวกเขา​ทำ​เช่น​นี้​ทุก​วัน จึง​รวบรวมเงิน​ได้​มาก 12 กษัตริย์​กับ​เยโฮยาดามอบเงิน​ให้​ผู้ดูแลงานพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ เพื่อ​จ้างช่างก่อหิน ช่างไม้ ช่างเหล็ก และ​ช่างทองสัมฤทธิ์ซ่อมแซมพระวิหาร 13 ช่างลงมือทำงาน การซ่อมแซม​ก็​คืบหน้า พวกเขา​ซ่อมพระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ตาม​แบบเดิม​และ​เสริม​ให้​แข็งแรง 14 เมื่อ​เสร็จงาน พวกเขา​นำ​เงิน​ที่​เหลือ​มา​ให้​กษัตริย์​กับ​เยโฮยาดา เงิน​นั้น​ใช้​ทำ​เครื่องใช้​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ทั้ง​เครื่องใช้​ใน​งานรับใช้​และ​การ​ถวาย​บูชา ช้อน และ​ภาชนะทองคำ​กับ​เงิน มี​การ​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​เสมอตลอดชีวิตเยโฮยาดา

15 เยโฮยาดาชราภาพ​และ​มีอายุยืน​ถึง 130 ปี​จึง​สิ้นชีวิต 16 พวกเขา​ฝัง​เขา​ใน​นครดาวิดท่ามกลางสุสาน​กษัตริย์ เพราะ​เขา​ทำ​ดี​ต่อ​อิสราเอล ต่อ​พระเจ้า และ​ต่อ​พระวิหาร​ของ​พระองค์

17 หลัง​เยโฮยาดาสิ้นชีวิต ผู้นำยูดาห์​มา​เข้า​เฝ้า​และ​หมอบกราบ​กษัตริย์ แล้ว​กษัตริย์​ก็​ฟัง​พวกเขา 18 พวกเขา​ทอดทิ้งพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ ไป​รับใช้เสาอาเชราห์​กับ​รูปเคารพ ความผิด​นี้​ทำให้พระพิโรธตก​แก่​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็ม 19 ถึง​อย่าง​นั้น​พระองค์​ยัง​ส่ง​ผู้เผยพระวจนะ​มา​เตือน​ให้​กลับ​มา​หาพระยาห์เวห์ แต่​พวกเขา​ไม่​ฟัง

20 พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​มา​สู่เศคาริยาห์​บุตร​เยโฮยาดาปุโรหิต เขา​ยืน​อยู่​สูงกว่า​ประชาชน​แล้ว​ประกาศ​ว่า “พระเจ้าตรัส​ว่า ‘เหตุใด​พวก​เจ้า​จึง​ฝ่าฝืนพระบัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์ ทั้ง​ที่​ทำ​เช่น​นั้น​แล้ว​จะ​ไม่มีทางเจริญรุ่งเรือง พวก​เจ้าทอดทิ้งพระยาห์เวห์ พระองค์​จึง​ทอดทิ้ง​พวก​เจ้า’ ”

21 พวกเขา​ร่วมกันวางแผนฆ่าเศคาริยาห์ และ​เอาหินขว้าง​เขา​จน​ตาย​ใน​ลานพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ตาม​คำสั่ง​กษัตริย์ 22 กษัตริย์​โยอาชไม่ระลึก​ถึง​ความเมตตา​ที่​เยโฮยาดาบิดา​ของ​เศคาริยาห์เคย​มี​ต่อ​เขา กลับ​ฆ่า​บุตรชาย​ของ​เยโฮยาดา ขณะ​สิ้นใจเศคาริยาห์​กล่าว​ว่า “ขอพระยาห์เวห์​ทรง​เห็น​และ​ทรง​ตอบแทน”

23 พอสิ้นปี กองทัพซีเรียยก​มา​โจมตีโยอาช บุกยูดาห์​กับ​เยรูซาเล็ม ฆ่าผู้นำ​ประชาชน​ทั้งหมด และ​ส่ง​ทรัพย์สิน​ที่​ปล้น​ได้​ไป​ให้​กษัตริย์​ดามัสกัส 24 กองทัพซีเรีย​มี​กำลังน้อย แต่​พระยาห์เวห์​ทรง​มอบกองทัพใหญ่​มาก​ไว้​ใน​มือ​พวกเขา เพราะ​ชาว​ยูดาห์ทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ ชาว​ซีเรีย​จึง​ลงโทษโยอาช

25 เมื่อ​ชาว​ซีเรียถอนทัพ​ไป พวกเขา​ทิ้งโยอาชไว้​ใน​สภาพบาดเจ็บสาหัส คนรับใช้​ของ​เขา​จึง​วางแผนฆ่า​เขา​เพื่อ​ล้างแค้น​ให้​บุตรชาย​ทั้ง​หลาย​ของ​เยโฮยาดาปุโรหิต พวกเขา​ฆ่าโยอาชบนเตียง พวกเขา​ฝัง​เขา​ใน​นครดาวิด แต่​ไม่​ได้​ฝัง​ใน​สุสาน​กษัตริย์ 26 ผู้วางแผนฆ่า​เขา​คือ​ศาบาด​บุตร​ชิเมอัทหญิง​ชาว​อัมโมน และ​เยโฮศาบาด​บุตร​ชิมริทหญิง​ชาว​โมอับ 27 เรื่อง​บุตรชาย​ของ​โยอาช ภาระหนัก​ที่​วางบน​เขา และ​การซ่อมแซมพระวิหาร​ของ​พระเจ้า มี​บันทึกไว้​ใน​คำอธิบาย​ของ​หนังสือพงศาวดาร​กษัตริย์ อา​มา​สิยาห์​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน

25

1 อา​มา​สิยาห์​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 25 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 29 ปี มารดาชื่อเยโฮอัดดาน​ชาว​เยรูซาเล็ม 2 เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์ แต่​ไม่​ได้​ทำ​ด้วย​ใจซื่อตรงอย่างสมบูรณ์ 3 เมื่อ​อำนาจปกครองมั่นคง​แล้ว เขา​ประหาร​คนรับใช้​ที่​ฆ่าบิดา​ของ​เขา​ซึ่ง​เป็น​กษัตริย์ 4 แต่​ไม่​ได้​ประหาร​บุตร​ของ​คน​เหล่า​นั้น เขา​ทำ​ตาม​ที่​เขียนไว้​ใน​กฎหมาย​ของ​โมเสส ตามพระบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​ว่า “บิดา​ไม่​ต้องตาย​เพราะ​บาป​ของ​บุตร และ​บุตร​ไม่​ต้องตาย​เพราะ​บาป​ของ​บิดา แต่​ทุก​คน​ต้องตาย​เพราะ​บาป​ของ​ตนเอง”

5 อา​มา​สิยาห์เรียกระดม​ชาว​ยูดาห์​และ​เบนยามิน จัด​คน​ตาม​วงศ์วาน​ให้​อยู่​ใต้ผู้บังคับบัญชาหน่วยพัน​และ​หน่วยร้อย เมื่อ​นับ​คน​อายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป พบชาย​ที่​คัดเลือก​แล้ว​พร้อม​ออก​รบ ถือหอก​กับ​โล่​ได้ 300,000 คน 6 เขา​ยัง​จ้างนักรบกล้าหาญ​จาก​อิสราเอล 100,000 คน ด้วย​เงิน 100 ตะลันต์* 7 คน​ของ​พระเจ้า​คน​หนึ่ง​มา​เตือน​ว่า “ข้า​แต่​กษัตริย์ อย่า​ให้​กองทัพอิสราเอล​ไป​กับ​ฝ่าพระบาท เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​อยู่​กับ​อิสราเอล กับ​ชาว​เอฟราอิมเหล่า​นี้ 8 แต่​หากฝ่าพระบาท​จะ​ไป​รบ ก็​จงลงมือ​และ​เข้มแข็ง ถึง​อย่าง​นั้น​พระเจ้า​จะ​ทรง​ทำให้ฝ่าพระบาทพ่ายแพ้​ต่อ​ศัตรู เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ช่วย​หรือ​ทำให้พ่ายแพ้ก็ได้”

9 อา​มา​สิยาห์​ถาม​คน​ของ​พระเจ้า​ว่า “แล้ว​เงิน 100 ตะลันต์† ที่​ข้าจ่าย​ให้​กองทัพอิสราเอล​จะ​ทำ​อย่างไร”

เขา​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์ประทาน​ให้​ฝ่าพระบาทมากกว่า​นั้น​ได้”

10 อา​มา​สิยาห์​จึง​ให้​กองทัพ​จาก​เอฟราอิมแยกตัว​กลับ​บ้าน พวกเขา​โกรธยูดาห์​มาก​และ​กลับ​ไป​ด้วย​ความเดือดดาล

11 อา​มา​สิยาห์รวบรวมความกล้า นำ​ทหาร​ไป​ยัง​หุบเขาเกลือ​และ​ฆ่า​ชาว​เสอีร์ 10,000 คน 12 ทหารยูดาห์จับ​เป็น​อีก 10,000 คน พา​ไป​บนยอดผาสูง​แล้ว​ผลักตกลง​มา​จน​ร่างแตกกระจายทั้งหมด 13 ส่วน​ทหาร​ที่​อา​มา​สิยาห์​ส่ง​กลับ ไม่​ให้​ร่วมรบ บุกโจมตี​เมือง​ยูดาห์ตั้งแต่สะ​มา​เรีย​ถึง​เบธโฮโรน ฆ่า​คน 3,000 คน​และ​ปล้นทรัพย์สินมากมาย

14 เมื่อ​อา​มา​สิยาห์​กลับ​จาก​ฆ่า​ชาว​เอโดม เขา​นำ​รูปเทพเจ้า​ของ​ชาว​เสอีร์​มา​ตั้ง​เป็น​เทพเจ้า​ของ​ตน ก้มกราบ​และ​เผาเครื่องหอม​ถวาย 15 พระยาห์เวห์​ทรง​กริ้วอา​มา​สิยาห์ จึง​ส่ง​ผู้เผยพระวจนะ​มา​ตักเตือน​ว่า “ทำไมฝ่าพระบาท​จึง​แสวงหาเทพเจ้า​ของ​ชนชาติ​นี้ ใน​เมื่อ​เทพเจ้าเหล่า​นั้น​ช่วย​ประชาชน​ของ​ตน​ให้​พ้นมือฝ่าพระบาท​ยัง​ไม่​ได้”

16 ระหว่าง​ที่​เขา​พูด กษัตริย์​ขัด​ว่า “ข้าตั้งเจ้า​เป็น​ที่​ปรึกษา​ของ​กษัตริย์​หรือ หยุดเดี๋ยว​นี้ ไม่​เช่น​นั้น​จะ​ถูกฆ่า”

ผู้เผยพระวจนะ​จึง​หยุด แล้ว​กล่าว​ว่า “ข้ารู้​ว่า​พระเจ้า​ทรง​ตัดสิน​จะ​ทำลายฝ่าพระบาท เพราะ​ฝ่าพระบาท​ทรง​ทำ​เช่น​นี้​และ​ไม่​ฟังคำเตือน​ของ​ข้า”

17 อา​มา​สิยาห์​กษัตริย์​ยูดาห์ปรึกษา​ที่​ปรึกษา แล้ว​ส่ง​สาร​ถึง​โยอาช​บุตร​เยโฮอาหัส ผู้​เป็น​บุตร​เยฮู กษัตริย์​อิสราเอล​ว่า “มา​ประจันหน้ากัน”

18 โยอาชกษัตริย์อิสราเอล​ส่ง​คำ​ตอบ​ถึง​อา​มา​สิยาห์​กษัตริย์​ยูดาห์​ว่า “ต้นหนาม​ใน​เลบานอน​ส่ง​สาร​ถึง​ต้นสนซีดาร์​ใน​เลบานอน​ว่า ‘ยกลูกสาว​ของ​ท่าน​ให้​ลูกชายข้าแต่งงาน​ด้วย’ แต่​สัตว์ป่าตัวหนึ่งเดินผ่าน​มา​เหยียบต้นหนามแหลก 19 ท่านคิด​ว่า​ตนชนะเอโดม จึง​ทะนงตัว​และ​โอ้อวด อยู่​บ้านเสียเถิด จะ​หาเรื่องใส่ตัวทำไม ให้​ทั้ง​ท่าน​และ​ยูดาห์ล้ม​ไป​ด้วย”

20 แต่​อา​มา​สิยาห์​ไม่​ฟัง เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ให้​เหตุการณ์​เป็น​ไป​เช่น​นั้น เพื่อ​มอบ​พวกเขา​ไว้​ใน​มือศัตรู เนื่องจาก​พวกเขา​แสวงหาเทพเจ้า​ของ​เอโดม 21 โยอาชกษัตริย์อิสราเอล​จึง​ยกทัพ​ขึ้น​มา ทั้ง​เขา​และ​อา​มา​สิยาห์​กษัตริย์​ยูดาห์เผชิญหน้ากัน​ที่​เบธเชเมช​ใน​ยูดาห์ 22 ยูดาห์แพ้อิสราเอล ทุก​คน​ต่างหนี​กลับ​บ้าน

23 โยอาชกษัตริย์อิสราเอลจับอา​มา​สิยาห์​กษัตริย์​ยูดาห์ บุตร​โยอาช ผู้​เป็น​บุตร​เยโฮอาหัส ที่​เบธเชเมช แล้ว​พา​ไป​เยรูซาเล็ม เขา​ทลายกำแพง​เมือง​ตั้งแต่ประตูเอฟราอิม​ถึง​ประตูมุม เป็น​ระยะ 400 ศอก‡ 24 เขา​เอาทองคำ เงิน และ​เครื่องใช้ทั้งหมด​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ที่​โอเบดเอโดมดูแล รวม​ทั้ง​ทรัพย์สิน​ใน​วัง​และ​ตัวประกัน แล้วกลับสะ​มา​เรีย

25 อา​มา​สิยาห์​บุตร​โยอาชกษัตริย์ยูดาห์​มี​ชีวิต​อยู่​อีก 15 ปี​หลัง​โยอาช​บุตร​เยโฮอาหัส​กษัตริย์​อิสราเอลสิ้นชีวิต 26 เรื่องอื่น ๆ ของ​อา​มา​สิยาห์ตั้งแต่ต้น​จน​จบ​มี​บันทึกไว้​ใน​หนังสือพงศาวดาร​กษัตริย์​ยูดาห์​และ​อิสราเอล มิใช่​หรือ 27 ตั้งแต่อา​มา​สิยาห์หัน​ไป​จาก​พระยาห์เวห์ มี​คน​วางแผนฆ่า​เขา​ใน​เยรูซาเล็ม เขา​หนี​ไป​ลาคีช แต่​พวก​นั้น​ส่ง​คน​ตาม​ไป​ฆ่า​เขา​ที่​นั่น 28 พวกเขา​นำ​ร่าง​เขา​กลับ​มา​บน​หลัง​ม้า แล้ว​ฝัง​กับ​บรรพบุรุษ​ใน​เมือง​ยูดาห์

26

1 ชาว​ยูดาห์ทั้งหมดตั้งอุสซียาห์​บุตร​อา​มา​สิยาห์ อายุ 16 ปี ขึ้น​ครองราชย์แทนบิดา 2 เขา​สร้าง​เมือง​เอโลท​และ​นำ​กลับ​มา​อยู่​ใต้อำนาจยูดาห์ หลัง​จาก​กษัตริย์​บิดาสิ้นชีวิต 3 อุสซียาห์​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 16 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 52 ปี มารดาชื่อเยโคลิยาห์​ชาว​เยรูซาเล็ม 4 เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์ เหมือน​ที่​อา​มา​สิยาห์บิดา​ทำ 5 เขา​ตั้งใจแสวงหาพระเจ้า​ใน​สมัยเศคาริยาห์ ผู้เข้าใจนิมิต​ของ​พระเจ้า ตราบใด​ที่​เขา​แสวงหาพระยาห์เวห์ พระเจ้า​ทรง​ให้​เขา​เจริญรุ่งเรือง

6 เขา​ไป​รบ​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย ทำลายกำแพงเมืองกัท ยับเนห์ และ​อัชโดด แล้ว​สร้าง​เมือง​ต่าง ๆ ใน​เขตอัชโดด​และ​ท่ามกลาง​ชาว​ฟีลิสเตีย 7 พระเจ้า​ทรง​ช่วย​เขา​รบ​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย ชาว​อาหรับ​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​กูร์บาอัล และ​ชาว​เมอูนิม 8 ชาว​อัมโมน​นำ​บรรณาการ​มา​ถวาย​อุสซียาห์ ชื่อเสียง​ของ​เขา​แพร่​ไป​จนถึงทาง​เข้า​อียิปต์ เพราะ​เขา​มี​อำนาจ​มาก 9 อุสซียาห์​สร้าง​หอคอย​ใน​เยรูซาเล็ม​ที่​ประตูมุม ประตูหุบเขา และ​ตรงมุมกำแพง แล้ว​เสริม​ให้​แข็งแรง 10 เขา​สร้าง​หอคอย​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​และ​ขุดบ่อเก็บน้ำมากมาย เพราะ​มี​ฝูงสัตว์​มาก​ทั้ง​ใน​ที่ราบต่ำ​และ​ที่ราบ เขา​มี​คน​ทำ​ไร่​และ​สวนองุ่น​ตาม​ภูเขา​และ​ที่ดินอุดมสมบูรณ์ เพราะ​เขา​รักงานเกษตร 11 อุสซียาห์​มี​กองทัพแบ่ง​เป็น​หมวด​ตาม​บัญชี​ที่​เยอีเอลผู้จดบันทึก​กับ​มา​อาเสอาห์เจ้าหน้าที่จัด​ทำ ภายใต้การดูแล​ของ​ฮานานิยาห์ผู้บังคับบัญชา​คน​หนึ่ง​ของ​กษัตริย์ 12 หัวหน้าวงศ์วาน​ซึ่ง​เป็น​นักรบกล้าหาญ​มี 2,600 คน 13 พวกเขา​บังคับบัญชาทหาร 307,500 คน ผู้​มี​กำลังรบช่วย​กษัตริย์​ต่อสู้ศัตรู 14 อุสซียาห์เตรียมโล่ หอก หมวกเกราะ เสื้อเกราะ ธนู และ​หินสำหรับสายเหวี่ยง​ให้​ทหารทั้งหมด 15 เขา​ให้​ช่างฝีมือประดิษฐ์เครื่องยิงธนู​และ​ก้อนหินใหญ่ติดบนหอคอย​กับ​เชิงเทิน​ใน​เยรูซาเล็ม ชื่อเสียง​ของ​เขา​แพร่ไกล เพราะ​ได้​รับความช่วยเหลืออย่างน่าอัศจรรย์​จน​เข้มแข็ง

16 แต่​เมื่อ​เขา​เข้มแข็ง​แล้ว ก็​หยิ่งผยอง​จน​ทำ​ผิด เขา​ล่วงละเมิด​ต่อ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ตน โดย​เข้าไป​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​เพื่อ​เผาเครื่องหอมบนแท่นเครื่องหอม 17 อาซาริยาห์ปุโรหิต​ตาม​เข้าไป พร้อมปุโรหิต​ของ​พระยาห์เวห์​อีก 80 คน​ซึ่ง​กล้าหาญ 18 พวกเขา​ยืนขวาง​กษัตริย์​อุสซียาห์​และ​ทูล​ว่า “ฝ่าพระบาทไม่มีสิทธิ์เผาเครื่องหอม​ถวาย​พระยาห์เวห์ หน้าที่​นี้​เป็น​ของ​ปุโรหิตลูกหลานอาโรนที่​ได้​รับการแต่งตั้ง​ให้​ทำ จงเสด็จ​ออก​จาก​สถานศักดิ์สิทธิ์ ฝ่าพระบาท​ทรง​ล่วงละเมิด​แล้ว การกระ​ทำ​นี้​จะ​ไม่​นำ​เกียรติ​จาก​พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า​มา​ให้”

19 อุสซียาห์โกรธปุโรหิต​มาก ขณะ​เขา​ถือกระถางไฟสำหรับเผาเครื่องหอม​อยู่​นั้น โรคเรื้อน​ก็​ผุด​ขึ้น​บนหน้าผาก​เขา​ต่อ​หน้า​พวกเขา​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ข้างแท่นเครื่องหอม 20 อาซาริยาห์ปุโรหิตใหญ่​กับ​ปุโรหิตทั้งหมด​เห็น​โรคเรื้อน​ที่​หน้าผาก จึง​รีบพา​เขา​ออก​ไป ตัว​เขา​เอง​ก็​รีบ​ออก เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ลงโทษ​เขา 21 กษัตริย์​อุสซียาห์​เป็น​โรคเรื้อน​จน​วันสิ้นชีวิต ต้อง​อยู่​ใน​บ้านแยกต่างหาก และ​ถูกห้าม​เข้า​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ โยธาม​บุตรชายดูแลวัง​และ​ปกครอง​ประชาชน​แทน

22 เรื่องอื่น ๆ ของอุสซียาห์ตั้งแต่ต้น​จน​จบ อิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ​บุตร​อาโมส​เป็น​ผู้บันทึกไว้ 23 อุสซียาห์สิ้นชีวิต พวกเขา​ฝัง​เขา​ใกล้บรรพบุรุษ​ใน​บริเวณสุสาน​ของ​กษัตริย์ เพราะ​กล่าว​ว่า “เขา​เป็น​โรคเรื้อน” โยธาม​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน

27

1 โยธาม​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 25 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 16 ปี มารดาชื่อเยรูชาห์​บุตรสาวศาโดก 2 เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์อย่าง​ที่​อุสซียาห์บิดาเคย​ทำ แต่​ไม่​ได้​เข้าไป​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ส่วน​ประชาชน​ยัง​ประพฤติชั่ว 3 เขา​สร้าง​ประตูบน​ของ​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ก่อสร้างกำแพงโอเฟล​อีก​มาก 4 เขา​สร้าง​เมือง​ต่าง ๆ ใน​แถบภูเขา​ของ​ยูดาห์ และ​สร้าง​ป้อม​กับ​หอคอย​ใน​ป่า 5 เขา​รบชนะ​กษัตริย์​ของ​ชาว​อัมโมน ปี​นั้น​ชาว​อัมโมน​ถวาย​เงิน 100 ตะลันต์* ข้าวสาลี 10,000 โคร์† และ​ข้าวบาร์เลย์ 10,000 โคร์‡ ปี​ที่ 2 และ​ปี​ที่ 3 พวกเขา​ถวาย​จำนวนเท่าเดิม 6 โยธาม​มี​อำนาจ​มาก​ขึ้น เพราะ​เขา​ดำเนินชีวิตอย่างถูกต้อง​ต่อ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ตน 7 เรื่องอื่น ๆ ของ​โยธาม ทั้ง​สงคราม​และ​การดำเนินชีวิต มี​บันทึกไว้​ใน​หนังสือพงศาวดาร​กษัตริย์​อิสราเอล​และ​ยูดาห์ 8 เขา​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 25 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 16 ปี 9 โยธามสิ้นชีวิต​และ​ถูกฝัง​ใน​นครดาวิด อาหัส​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน

28

1 อาหัส​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 20 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 16 ปี เขา​ไม่​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์อย่างดาวิดบรรพบุรุษ 2 แต่​ดำเนิน​ตาม​แบบ​กษัตริย์​อิสราเอล และ​หล่อรูปเคารพ​ถวาย​พระบาอัล​ทั้ง​หลาย 3 เขา​เผาเครื่องหอม​ใน​หุบเขาเบนฮินโนม และ​เผา​บุตร​ของ​ตน​ใน​ไฟ ทำ​สิ่งน่ารังเกียจ​ตาม​อย่างชนชาติ​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ขับไล่​ให้​พ้นหน้า​ชาว​อิสราเอล 4 เขา​ถวาย​เครื่องบูชา​และ​เผาเครื่องหอม​ตาม​สถานบูชาบน​ที่​สูง บนเนิน​เขา และ​ใต้ต้นไม้เขียว​ทุก​แห่ง

5 พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เขา​จึง​ทรง​มอบ​เขา​ไว้​ใน​มือ​กษัตริย์​ซีเรีย ชาว​ซีเรียโจมตี​เขา จับ​คน​จำนวน​มาก​ไป​เป็น​เชลย​ที่​ดามัสกัส พระองค์​ยัง​ทรง​มอบ​เขา​ไว้​ใน​มือ​กษัตริย์​อิสราเอล ซึ่ง​สังหาร​คน​ของ​เขา​เป็น​จำนวน​มาก 6 เปคาห์​บุตร​เร​มา​ลิยาห์ฆ่านักรบกล้าหาญ​ใน​ยูดาห์ 120,000 คน​ภายในวันเดียว เพราะ​พวกเขา​ทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ 7 ศิครีนักรบกล้าหาญ​ชาว​เอฟราอิมฆ่า​มา​อาเสอาห์​บุตรชาย​กษัตริย์ อัสรีคัมผู้ดูแลวัง และ​เอลคานาห์ผู้​มี​ตำแหน่งรอง​จาก​กษัตริย์ 8 ชาว​อิสราเอลจับพี่น้องร่วมเชื้อสาย​ไป​เป็น​เชลย 200,000 คน ทั้ง​ผู้หญิง ลูกชาย และ​ลูกสาว ยึดทรัพย์สินจำนวน​มาก​แล้ว​นำ​ไป​สะ​มา​เรีย 9 ที่​นั่น​มี​โอเดดผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระยาห์เวห์ เขา​ออก​ไป​พบกองทัพ​ที่​กลับ​มา​สะ​มา​เรีย​และ​กล่าว​ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกท่าน​ทรง​กริ้ว​ชาว​ยูดาห์ จึง​ทรง​มอบ​พวกเขา​ไว้​ใน​มือ​พวกท่าน แต่​พวกท่านสังหาร​พวกเขา​ด้วย​ความเดือดดาล​ที่​รุนแรงจนถึงฟ้า 10 บัดนี้​พวกท่าน​ยัง​คิด​จะ​บังคับ​ชาว​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็ม​เป็น​ทาสชายหญิง​อีก​หรือ พวกท่านเองไม่มีความผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​พวกท่านเลย​หรือ 11 จงฟังข้า ส่ง​เชลย​ที่​จับ​มา​จาก​พี่น้องร่วมเชื้อสาย​กลับ​ไป เพราะ​พระพิโรธอันรุนแรง​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​เหนือ​พวกท่าน” 12 ผู้นำ​ชาว​เอฟราอิมบาง​คน ได้แก่ อาซาริยาห์​บุตร​โยฮานัน เบเรคิยาห์​บุตร​เมชิลเลโมท เยฮิสคียาห์​บุตร​ชัลลูม และ​อา​มา​สา​บุตร​ฮัดลัย ลุก​ขึ้น​ขวางทหาร​ที่​กลับ​จาก​รบ 13 พวกเขา​กล่าว​ว่า “อย่า​นำ​เชลย​เข้า​มา​ที่​นี่ การ​ทำ​เช่น​นั้น​จะ​เพิ่มความผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์ ซ้ำเติมบาป​และ​ความผิด​ของ​เรา ทั้ง​ที่​ความผิด​ของ​เราหนัก​อยู่​แล้ว และ​พระพิโรธ​ต่อ​อิสราเอล​ก็​รุนแรง”

14 ทหาร​จึง​วางตัวเชลย​กับ​ทรัพย์สิน​ที่​ยึด​มา​ไว้​ต่อ​หน้าผู้นำ​และ​ที่​ประชุมทั้งหมด 15 ชาย​ที่​เอ่ยชื่อไว้ลุก​ขึ้น​ดูแลเชลย พวกเขา​เอาเสื้อผ้า​จาก​ทรัพย์สิน​ที่​ยึด​มา​ให้​คน​ที่​ไม่มีเสื้อสวม จัดเสื้อผ้า​และ​รองเท้า​ให้ ให้​อาหาร น้ำ และ​น้ำมันทาตัว ให้​คน​อ่อนแรง​ขึ้น​นั่งบน​หลัง​ลา แล้ว​นำ​ทุก​คน​ไป​ส่ง​แก่​พี่น้อง​ที่​เยรีโค​เมือง​แห่งต้นอินทผลัม จาก​นั้น​พวกเขา​กลับ​สะ​มา​เรีย

16 เวลา​นั้น​กษัตริย์​อาหัส​ส่ง​สาร​ไป​ขอความช่วยเหลือ​จาก​กษัตริย์​อัสซีเรีย 17 เพราะ​ชาว​เอโดม​กลับ​มา​โจมตียูดาห์​และ​จับ​คน​ไป​เป็น​เชลย 18 ชาว​ฟีลิสเตีย​ยัง​บุก​เมือง​ใน​ที่ราบต่ำ​และ​ทางใต้​ของ​ยูดาห์ ยึดเบธเชเมช อัยยาโลน เกเดโรท โสโค​กับ​หมู่บ้านบริวาร ทิมนาห์​กับ​หมู่บ้านบริวาร และ​กิมโซ​กับ​หมู่บ้านบริวาร แล้ว​ตั้งถิ่นฐาน​ที่​นั่น 19 พระยาห์เวห์​ทรง​ทำให้ยูดาห์ตกต่ำ​เพราะ​อาหัส​กษัตริย์​อิสราเอล ผู้ประพฤติตัวอย่างไร้การยับยั้ง​ใน​ยูดาห์​และ​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​พระยาห์เวห์อย่างร้ายแรง 20 ทิลกัทปิลเนเสอร์​กษัตริย์​อัสซีเรีย​มา​หาอาหัส แต่​กลับ​สร้าง​ความเดือดร้อน ไม่​ช่วย​ให้​เขา​เข้มแข็ง​ขึ้น 21 อาหัส​นำ​ทรัพย์​ส่วน​หนึ่ง​จาก​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ จาก​วัง​และ​จาก​บรรดาผู้นำ​ไป​ให้​กษัตริย์​อัสซีเรีย แต่​ก็​ไม่​ช่วยอะไร

22 ยิ่งทุกข์ลำบาก กษัตริย์​อาหัสผู้​นี้​ยิ่ง​ทำ​ผิด​ต่อ​พระยาห์เวห์ 23 เขา​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​เทพเจ้า​ของ​ดามัสกัส​ที่​เคยเอาชนะ​เขา โดย​คิด​ว่า “เทพเจ้า​ของ​กษัตริย์​ซีเรียช่วย​พวกเขา ข้า​จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​เพื่อ​เทพเจ้าเหล่า​นั้น​จะ​ช่วยข้า” แต่​เทพเจ้าเหล่า​นั้น​กลับ​นำ​ความพินาศ​มา​สู่​เขา​และ​อิสราเอลทั้งหมด 24 อาหัสรวบรวมเครื่องใช้​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า ตัดเครื่องใช้เหล่า​นั้น​เป็น​ชิ้น ๆ แล้ว​ปิดประตูพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ เขา​สร้าง​แท่นบูชา​ของ​ตน​ตาม​ทุก​มุม​เมือง​เยรูซาเล็ม 25 เขา​สร้าง​สถานบูชาบน​ที่​สูง​ตาม​ทุก​เมือง​ของ​ยูดาห์ เพื่อ​เผาเครื่องหอม​ถวาย​เทพเจ้าอื่น ทำให้พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ​ทรง​กริ้ว

26 เรื่องอื่น ๆ ของ​อาหัส​และ​การดำเนินชีวิตตั้งแต่ต้น​จน​จบ​มี​บันทึกไว้​ใน​หนังสือพงศาวดาร​กษัตริย์​ยูดาห์​และ​อิสราเอล 27 อาหัสสิ้นชีวิต​และ​ถูกฝัง​ใน​เยรูซาเล็ม แต่​พวกเขา​ไม่​ฝัง​เขา​ใน​สุสาน​กษัตริย์​อิสราเอล เฮเซคียาห์​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน

29

1 เฮเซคียาห์​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 25 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 29 ปี มารดาชื่ออาบียาห์​บุตรสาวเศคาริยาห์ 2 เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์ เหมือนดาวิดบรรพบุรุษ​ของ​เขา 3 ปีแรกแห่งรัชกาล เดือนแรก เขา​เปิดประตูพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​และ​ซ่อมแซม 4 เขา​เรียกปุโรหิต​กับ​ชาวเลวี​ให้​มา​รวมตัวกัน​ที่​ลานกว้างด้านตะวัน​ออก 5 แล้ว​กล่าว​ว่า “ชาวเลวี จงฟังข้า บัดนี้จงชำระตน​ให้​บริสุทธิ์ ชำระพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ และ​ขนสิ่งสกปรก​ออก​จาก​สถานศักดิ์สิทธิ์ 6 บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ไม่​ซื่อสัตย์ ทำ​สิ่งชั่วร้าย​ใน​สายพระเนตรพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เรา พวกเขา​ทอดทิ้ง​พระองค์ หันหน้าหนี​จาก​ที่​ประทับ​ของ​พระยาห์เวห์​และ​หัน​หลัง​ให้ 7 ทั้ง​ยัง​ปิดประตูมุข ดับตะเกียง ไม่​เผาเครื่องหอม​และ​ไม่​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​แด่​พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์ 8 พระพิโรธ​ของ​พระยาห์เวห์​จึง​ตก​แก่​ยูดาห์​กับ​เยรูซาเล็ม พระองค์​ทรง​ให้​พวกเขา​พบความวุ่นวาย เป็น​ที่​น่าตกตะลึง​และ​ถูกผู้คนเยาะเย้ย ดัง​ที่​ท่าน​เห็น​อยู่ 9 บิดา​ของ​เราล้มตาย​ด้วย​ดาบ บุตรชาย บุตรสาว และ​ภรรยา​ของ​เราตก​เป็น​เชลย​เพราะ​เรื่อง​นี้ 10 ข้าตั้งใจ​ทำ​พันธสัญญา​กับ​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล เพื่อ​พระพิโรธอันรุนแรง​ของ​พระองค์​จะ​หัน​ไป​จาก​เรา 11 ลูกเอ๋ย อย่าละเลยหน้าที่ พระยาห์เวห์​ทรง​เลือก​พวกท่าน​ให้​ยืน​ต่อ​พระพักตร์ รับใช้​พระองค์ ปฏิบัติหน้าที่​และ​เผาเครื่องหอม​ถวาย”

12 ชาวเลวี​จึง​ลุก​ขึ้น ฝ่ายลูกหลานโคฮาทมี​มา​หัท​บุตร​อามาสัย และ​โยเอลบุตรอาซาริยาห์ ฝ่ายลูกหลานเมรารี​มี​คีช​บุตร​อับดี และ​อาซาริยาห์​บุตร​เยฮัลเลเลล ฝ่ายลูกหลานเกอร์โชน​มี​โยอาห์​บุตร​ศิมมาห์ และ​เอเดน​บุตร​โยอาห์ 13 ฝ่ายลูกหลานเอลีศาฟาน​มี​ชิมรี​กับ​เยอูเอล ฝ่ายลูกหลานอาสาฟ​มี​เศคาริยาห์​กับ​มัททานิยาห์ 14 ฝ่ายลูกหลานเฮ​มา​นมีเยฮูเอล​กับ​ชิเมอี ฝ่ายลูกหลานเยดูธูนมีเช​มา​ยาห์​กับ​อุสซีเอล 15 พวกเขา​รวบรวมญาติพี่น้อง ชำระตน​ให้​บริสุทธิ์ แล้ว​เข้าไปชำระพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ตาม​คำสั่ง​กษัตริย์​ซึ่ง​สอดคล้อง​กับ​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์ 16 ปุโรหิตเข้าไปชำระห้องชั้น​ใน​ของ​พระวิหาร ขนสิ่ง​ที่​เป็น​มลทิน​ออก​มายังลานพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ชาวเลวีรับ​ต่อ​แล้ว​นำ​ไป​ทิ้ง​ที่​ลำธารขิดโรน 17 พวกเขา​เริ่มชำระ​ใน​วันที่ 1 เดือนที่ 1 วันที่ 8 จึง​มา​ถึง​มุขพระวิหาร ใช้เวลา​อีก 8 วันชำระพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ และ​เสร็จ​ใน​วันที่ 16 เดือนแรก 18 แล้ว​พวกเขา​เข้า​เฝ้า​กษัตริย์​เฮเซคียาห์​ใน​วัง ทูล​ว่า “พวก​ข้าพระบาทชำระพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ทั้งหมด​แล้ว รวม​ทั้ง​แท่นเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​และ​เครื่องใช้ต่าง ๆ โต๊ะขนมปัง​ถวาย​และ​เครื่องใช้ทั้งหมด 19 เครื่องใช้​ทุก​ชิ้น​ที่​กษัตริย์​อาหัสทิ้ง​ไป​เมื่อ​ครั้ง​ไม่​ซื่อสัตย์ พวก​ข้าพระบาท​ก็​เตรียม​และ​ชำระไว้​แล้ว บัดนี้สิ่งเหล่า​นั้น​อยู่​หน้าแท่นบูชา​ของ​พระยาห์เวห์”

20 เช้าตรู่ กษัตริย์​เฮเซคียาห์เรียกผู้นำ​เมือง​มา​รวมกัน​แล้ว​ขึ้น​ไป​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 21 พวกเขา​นำ​โคตัวผู้ 7 ตัว แกะตัวผู้ 7 ตัว ลูกแกะ 7 ตัว และ​แพะตัวผู้ 7 ตัว มา​เป็น​เครื่องบูชาไถ่บาปสำหรับอาณาจักร สถานศักดิ์สิทธิ์ และ​ยูดาห์ กษัตริย์​สั่งปุโรหิตลูกหลานอาโรน​ให้​ถวาย​บนแท่นบูชา​ของ​พระยาห์เวห์ 22 พวกเขา​ฆ่าโค ปุโรหิตรับเลือด​มา​ประพรมบนแท่น จาก​นั้น​ฆ่าแกะตัวผู้​แล้ว​ประพรมเลือด และ​ฆ่าลูกแกะ​แล้ว​ประพรมเลือดบนแท่นเช่นกัน 23 พวกเขา​นำ​แพะตัวผู้สำหรับเครื่องบูชาไถ่บาป​มา​ไว้​ต่อ​หน้า​กษัตริย์​กับ​ที่​ประชุม ทุก​คน​วางมือบนแพะ 24 ปุโรหิตฆ่าแพะ นำ​เลือด​มา​ถวาย​บนแท่น​เป็น​เครื่องบูชาไถ่บาป​เพื่อ​ลบมลทินบาป​ให้​อิสราเอลทั้งหมด เพราะ​กษัตริย์​สั่ง​ให้​ถวาย​ทั้ง​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​และ​เครื่องบูชาไถ่บาป​เพื่อ​อิสราเอลทั้งหมด

25 เขา​ให้​ชาวเลวียืนประจำ​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ถือฉาบ เครื่องสาย และ​พิณ ตาม​คำสั่ง​ของ​ดาวิด กาดผู้หยั่งรู้​ของ​กษัตริย์ และ​นาธันผู้เผยพระวจนะ เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​สั่งผ่านผู้เผยพระวจนะเหล่า​นี้ 26 ชาวเลวียืนพร้อมเครื่องดนตรี​ของ​ดาวิด ส่วน​ปุโรหิตถือแตร 27 เฮเซคียาห์สั่ง​ให้​เริ่ม​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัวบนแท่น ทันที​ที่​เริ่ม​ถวาย เพลงสรรเสริญพระยาห์เวห์​ก็​เริ่มพร้อมเสียงแตร​และ​เครื่องดนตรี​ของ​ดาวิด​กษัตริย์​อิสราเอล 28 ที่​ประชุมทั้งหมดก้ม​ลง​นมัสการ นักร้องร้องเพลง คน​เป่าแตร​ก็​เป่า​ไป​จน​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัวเสร็จ

29 เมื่อ​ถวาย​เสร็จ กษัตริย์​กับ​ทุก​คน​ที่​อยู่​ด้วย​ก้ม​ลง​นมัสการ 30 กษัตริย์​เฮเซคียาห์​กับ​ผู้นำสั่งชาวเลวี​ให้​ร้องสรรเสริญพระยาห์เวห์​ด้วย​ถ้อยคำ​ของ​ดาวิด​และ​อาสาฟผู้หยั่งรู้ พวกเขา​ร้อง​ด้วย​ความชื่นชมยินดี แล้ว​ก้ม​ลง​นมัสการ

31 เฮเซคียาห์​กล่าว​ว่า “บัดนี้​พวกท่าน​ถวาย​ตน​แด่​พระยาห์เวห์​แล้ว จง​นำ​เครื่องบูชา​และ​เครื่องบูชาขอบพระคุณ​เข้า​มา​ใน​พระวิหาร​ของ​พระองค์” ที่​ประชุม​นำ​เครื่องบูชา​กับ​เครื่องบูชาขอบพระคุณ​มา ส่วน​ผู้​ที่​เต็มใจ​ก็​นำ​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​มา​ด้วย 32 ที่​ประชุม​นำ​โค 70 ตัว แกะตัวผู้ 100 ตัว และ​ลูกแกะ 200 ตัว​มา​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว ทั้งหมด​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์ 33 ส่วน​สัตว์​ที่​ถวาย​แยกไว้​มี​โค 600 ตัว​กับ​แกะ 3,000 ตัว 34 ปุโรหิต​มี​น้อยเกินกว่า​จะ​ถลกหนังสัตว์สำหรับเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​ได้​หมด ชาวเลวีพี่น้อง​จึง​ช่วย​จน​งานเสร็จ และ​จน​ปุโรหิต​คน​อื่นชำระตน​ให้​บริสุทธิ์ เพราะ​ชาวเลวีตั้งใจชำระตนมากกว่าปุโรหิต 35 เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​มี​มาก รวม​ทั้ง​ไขมัน​จาก​เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติ​และ​เครื่องดื่ม​ที่​เท​ถวาย​คู่​กับ​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​ทุก​ตัว งานรับใช้​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​จึง​กลับ​เป็น​ระเบียบ 36 เฮเซคียาห์​กับ​ประชาชน​ทั้งหมดชื่นชมยินดี​ที่​พระเจ้า​ทรง​จัดเตรียมสิ่ง​นี้​ให้​ประชาชน เพราะ​ทุก​อย่างเกิด​ขึ้น​อย่างรวดเร็ว

30

1 เฮเซคียาห์​ส่ง​ข่าว​ถึง​ชาว​อิสราเอล​และ​ชาว​ยูดาห์ทั้งหมด เขียนจดหมาย​ถึง​เอฟราอิมกับมนัสเสห์​ด้วย เชิญ​ให้​มา​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ฉลองเทศกาลปัสกา​ถวาย​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล 2 กษัตริย์​ปรึกษาผู้นำ​และ​ที่​ประชุม​ใน​เยรูซาเล็ม แล้ว​ตกลงจัดเทศกาลปัสกา​ใน​เดือนที่ 2 3 พวกเขา​จัด​ตาม​เวลา​ก่อน​หน้า​นั้น​ไม่​ได้ เพราะ​ยัง​มี​ปุโรหิต​ที่​ชำระตน​ไม่​พอ และ​ประชาชน​ยัง​ไม่​มา​รวมกัน​ที่​เยรูซาเล็ม 4 กษัตริย์​กับ​ที่​ประชุมทั้งหมด​เห็น​ชอบ 5 จึง​ออก​ประกาศทั่วอิสราเอลตั้ง​แต่​เบเออร์เชบา​ถึง​ดาน ให้​ทุก​คน​มา​ฉลองเทศกาลปัสกา​ถวาย​พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ที่​เยรูซาเล็ม เพราะ​ที่​ผ่าน​มา​พวกเขา​ไม่​ได้​ฉลองกัน​เป็น​จำนวน​มาก​ตาม​ที่​เขียนไว้

6 ผู้ส่งสาร​นำ​จดหมาย​ของ​กษัตริย์​กับ​ผู้นำ​ไป​ทั่วอิสราเอล​และ​ยูดาห์​ตาม​คำสั่ง​กษัตริย์ ประกาศ​ว่า “ชาว​อิสราเอลเอ๋ย จง​กลับ​มา​หาพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​อับราฮัม อิสอัค และ​อิสราเอล เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​กลับ​มา​หา​พวกท่าน​ที่​ยัง​รอด​จาก​เงื้อมมือบรรดา​กษัตริย์​อัสซีเรีย 7 อย่า​ทำ​เหมือนบิดา​และ​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ที่​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ พระองค์​จึง​ทรง​ปล่อย​ให้​พวกเขา​พินาศอย่าง​ที่​ท่าน​เห็น 8 อย่าดื้อดึงอย่างบรรพบุรุษ แต่​จงยอมตน​ต่อ​พระยาห์เวห์ เข้าไป​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์​ที่​พระองค์​ทรง​แยกไว้ตลอด​ไป และ​รับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ท่าน เพื่อ​พระพิโรธอันรุนแรง​จะ​หัน​ไป​จาก​ท่าน 9 หากท่าน​กลับ​มา​หาพระยาห์เวห์ คน​ที่​จับพี่น้อง​และ​ลูกหลาน​ของ​ท่าน​ไป​เป็น​เชลย​จะ​เมตตา​พวกเขา แล้ว​พวกเขา​จะ​ได้​กลับ​แผ่นดิน​นี้ เพราะ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ท่าน​ทรง​กรุณา​และ​เมตตา หากท่าน​กลับ​มา พระองค์​จะ​ไม่​หันหน้าหนี”

10 ผู้ส่งสารเดินทาง​จาก​เมือง​หนึ่ง​ไป​อีก​เมือง​หนึ่งทั่วเอฟราอิม​และ​มนัสเสห์​จน​ถึง​เศบูลุน แต่​ผู้คนหัวเราะเยาะ​และ​ดูหมิ่น 11 ถึง​อย่าง​นั้น บาง​คน​จาก​อาเชอร์ มนัสเสห์ และ​เศบูลุนถ่อมตน​แล้ว​มา​เยรูซาเล็ม 12 พระเจ้า​ทรง​ทำให้​ชาว​ยูดาห์​มี​ใจเดียวกัน ทำ​ตาม​คำสั่ง​กษัตริย์​กับ​ผู้นำที่มา​จาก​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์

13 ผู้คนมากมาย​มา​รวมตัวกัน​ที่​เยรูซาเล็ม​ใน​เดือนที่ 2 เพื่อ​ฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ เป็น​ที่​ประชุมใหญ่​มาก 14 พวกเขา​รื้อแท่นบูชา​ใน​เยรูซาเล็ม​และ​แท่นเผาเครื่องหอมทั้งหมด แล้ว​โยน​ลง​ลำธารขิดโรน 15 วันที่ 14 เดือนที่ 2 พวกเขา​ฆ่าสัตว์สำหรับปัสกา ปุโรหิต​กับ​ชาวเลวีรู้สึกละอายใจ จึง​ชำระตน​ให้​บริสุทธิ์​และ​นำ​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​เข้า​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 16 พวกเขา​ยืนประจำ​ที่​ตาม​ระเบียบ​ใน​กฎหมาย​ของ​โมเสส​คน​ของ​พระเจ้า ปุโรหิตรับเลือด​จาก​ชาวเลวี​มา​ประพรม 17 คนใน​ที่​ประชุมจำนวน​มาก​ยัง​ไม่​ได้​ชำระตน ชาวเลวี​จึง​รับหน้าที่ฆ่าสัตว์สำหรับปัสกาแทน​ทุก​คน​ที่​ยัง​เป็น​มลทิน เพื่อ​ชำระ​คน​เหล่า​นั้น​ให้​เหมาะ​แก่​การถวายปัสกา​แด่​พระยาห์เวห์ 18 คน​จำนวน​มาก​จาก​เอฟราอิม มนัสเสห์ อิสสาคาร์ และ​เศบูลุน​ยัง​ไม่​ชำระตน แต่​ก็​กินปัสกา​โดย​ไม่​เป็น​ไป​ตาม​ที่​เขียนไว้ เฮเซคียาห์​จึง​อธิษฐาน​ให้​พวกเขา​ว่า “ขอพระยาห์เวห์ผู้ทรงดีอภัย​ทุก​คน 19 ที่​ตั้งใจแสวงหาพระเจ้า คือ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ แม้​ยัง​ไม่​สะอาด​ตาม​ข้อกำหนดการชำระ​ของ​สถานศักดิ์สิทธิ์”

20 พระยาห์เวห์​ทรง​สดับคำอธิษฐาน​ของ​เฮเซคียาห์ และ​ทรง​รักษา​ประชาชน 21 ชาว​อิสราเอลที่มารวมกัน​ใน​เยรูซาเล็มฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ 7 วัน​ด้วย​ความยินดี​มาก ปุโรหิต​กับ​ชาวเลวีร้องสรรเสริญพระยาห์เวห์​ทุก​วันพร้อมเสียงเครื่องดนตรีดังสนั่น 22 เฮเซคียาห์​กล่าว​ให้​กำลังใจชาวเลวี​ทุก​คน​ที่​เข้าใจงานรับใช้พระยาห์เวห์อย่างดี ผู้คน​จึง​ร่วมกิน​ใน​เทศกาลตลอด 7 วัน ถวาย​เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติ​และ​สารภาพ​ต่อ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ

23 ที่​ประชุมทั้งหมดตกลงฉลอง​ต่อ​อีก 7 วัน และ​ทำ​ด้วย​ความยินดี 24 เฮเซคียาห์​กษัตริย์​ยูดาห์มอบโค 1,000 ตัว​กับ​แกะ 7,000 ตัว​ให้​ที่​ประชุม​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา บรรดาผู้นำมอบโค​อีก 1,000 ตัว​กับ​แกะ 10,000 ตัว ปุโรหิตจำนวน​มาก​ก็​ชำระตน​ให้​บริสุทธิ์ 25 ชาว​ยูดาห์ทั้งหมดพร้อมปุโรหิต ชาวเลวี ผู้​มา​จาก​อิสราเอล และ​ชาว​ต่างชาติที่มา​จาก​แผ่นดินอิสราเอล​หรือ​อาศัย​ใน​ยูดาห์ ต่างชื่นชมยินดี 26 เยรูซาเล็ม​มี​ความชื่นชมยินดีใหญ่หลวง ไม่​เคย​มี​อย่าง​นี้​มา​ตั้งแต่สมัยโซโลมอน​บุตร​ดาวิด​กษัตริย์​อิสราเอล 27 แล้ว​ปุโรหิตชาวเลวีลุก​ขึ้น​ให้​พร​ประชาชน พระเจ้า​ทรง​สดับเสียง​ของ​พวกเขา และ​คำอธิษฐาน​ก็​ขึ้น​ไป​ถึง​สวรรค์อัน​เป็น​ที่​ประทับศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์

31

1 เมื่อ​งานฉลองทั้งหมดเสร็จ​แล้ว ชาว​อิสราเอล​ที่​อยู่​ที่​นั่น​ออก​ไป​ตาม​เมือง​ของ​ยูดาห์ ทุบเสาหินศักดิ์สิทธิ์ ตัดเสาอาเชราห์ และ​ทำลายสถานบูชาบน​ที่​สูง​กับ​แท่นบูชา​ใน​ยูดาห์ เบนยามิน เอฟราอิม และ​มนัสเสห์​จน​หมด แล้ว​ทุก​คน​กลับ​บ้าน​และ​ที่ดิน​ของ​ตน​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ

2 เฮเซคียาห์จัดหมวดปุโรหิต​และ​ชาวเลวี​ให้​ทำ​หน้าที่​ของ​ตน ทั้ง​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติ รับใช้ ขอบพระคุณ​และ​สรรเสริญ​ที่​ประตูเขตพระวิหาร​ซึ่ง​เป็น​ค่าย​ของ​พระยาห์เวห์ 3 กษัตริย์​จัดทรัพย์สิน​ส่วน​พระองค์​ให้​เป็น​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​ใน​เวลาเช้า​และ​เย็น ใน​วันสะบาโต วัน​ขึ้น​เดือนใหม่ และ​เทศกาล​ที่​กำหนด ตาม​ที่​เขียนไว้​ใน​กฎหมาย​ของ​พระยาห์เวห์ 4 เขา​สั่ง​ชาว​เยรูซาเล็ม​ให้​ส่ง​ส่วน​แบ่ง​แก่​ปุโรหิต​กับ​ชาวเลวี เพื่อ​พวกเขา​จะ​ทุ่มเทตน​ให้​กฎหมาย​ของ​พระยาห์เวห์ 5 ทันที​ที่​ประกาศคำสั่ง ชาว​อิสราเอล​นำ​ผลแรก​จาก​ข้าว เหล้าองุ่นใหม่ น้ำมัน น้ำผึ้ง และ​พืชผล​ทุก​ชนิด​มา​ถวาย​มากมาย ทั้ง​นำ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​ทุก​สิ่ง​มา​ถวาย​อย่างล้นเหลือ 6 ชาว​อิสราเอล​และ​ชาว​ยูดาห์​ที่​อยู่​ตาม​เมือง​ยูดาห์​นำ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​โค​กับ​แกะ และ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​สิ่ง​ที่​แยก​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ตน​มา​วางเป็นกอง ๆ

7 พวกเขา​เริ่มวางกองสิ่งของเหล่า​นั้น​ใน​เดือนที่ 3 และ​เสร็จ​ใน​เดือนที่ 7 8 เฮเซคียาห์​กับ​ผู้นำ​มา​เห็น​กองสิ่งของ​ก็​สรรเสริญพระยาห์เวห์​และ​ให้​พร​ประชาชน​อิสราเอล​ของ​พระองค์ 9 เฮเซคียาห์​ถาม​ปุโรหิต​กับ​ชาวเลวีเรื่องกองสิ่งของ 10 อาซาริยาห์ปุโรหิตใหญ่​จาก​วงศ์ศาโดก​ตอบ​ว่า “ตั้งแต่​ประชาชน​นำ​ของ​ถวาย​มา​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ พวกเรา​ก็​กินอิ่ม​และ​ยัง​เหลือ​มาก เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​ประชาชน​ของ​พระองค์ กองใหญ่​ที่​เห็น​นี้​คือ​ส่วน​ที่​เหลือ”

11 เฮเซคียาห์​จึง​สั่ง​ให้​จัดเตรียมห้องเก็บ​ของ​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ พวกเขา​ก็​ทำ​ตาม 12 พวกเขา​นำ​ของ​ถวาย ส่วน​สิบ และ​สิ่ง​ที่​ถวาย​แยกไว้​มา​เก็บอย่างซื่อสัตย์ โคนานิยาห์ชาวเลวี​เป็น​ผู้ดูแล และ​ชิเมอีพี่น้อง​ของ​เขา​เป็น​รอง 13 เยฮีเอล อาซาซิยาห์ นาหัท อาสาเฮล เยรีโมท โยศาบาด เอลีเอล อิส​มา​คียาห์ มา​หัท และ​เบไนยาห์ เป็น​ผู้ช่วยดูแลภายใต้โคนานิยาห์​กับ​ชิเมอีพี่น้อง​ของ​เขา ตาม​คำสั่ง​กษัตริย์​เฮเซคียาห์​กับ​อาซาริยาห์ผู้ดูแลพระวิหาร​ของ​พระเจ้า 14 โคเร​บุตร​อิมนาห์ชาวเลวี ผู้เฝ้าประตูด้านตะวัน​ออก ดูแล​ของ​ถวาย​ด้วย​ความเต็มใจ​แด่​พระเจ้า และ​แจกจ่าย​ของ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​กับ​ของ​ที่​ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด 15 ผู้ช่วย​เขา​ตาม​เมือง​ของ​ปุโรหิต​คือ​เอเดน มินยามิน เยชูอา เช​มา​ยาห์ อา​มา​ริยาห์ และ​เชคานิยาห์ พวกเขา​ได้​รับมอบหมาย​ให้​แจก​ส่วน​แบ่ง​แก่​พี่น้อง​ตาม​หมวด ไม่​ว่า​ผู้ใหญ่​หรือ​ผู้น้อย 16 นอกจาก​นี้​ยัง​แจก​แก่​ผู้ชายอายุ 3 ปี​ขึ้น​ไป​ที่​ขึ้น​ทะเบียน​ตาม​ลำดับวงศ์วาน คือ​ทุก​คน​ที่​เข้า​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​เพื่อ​ทำ​หน้าที่ประจำวัน​ตาม​หมวดงาน​ของ​ตน 17 รวม​ถึง​ปุโรหิต​ที่​ขึ้น​ทะเบียน​ตาม​วงศ์วานฝ่ายบิดา และ​ชาวเลวีอายุ 20 ปี​ขึ้น​ไป​ที่​ทำ​หน้าที่​ตาม​หมวด 18 อีก​ทั้ง​ครอบครัว​ที่​ขึ้น​ทะเบียน​ใน​ที่​ประชุมทั้งหมด ทั้ง​เด็กเล็ก ภรรยา บุตรชาย และ​บุตรสาว เพราะ​คน​เหล่า​นั้น​ชำระตน​ให้​บริสุทธิ์​เพื่อ​ทำ​หน้าที่​ที่​ได้​รับมอบหมาย 19 ส่วน​ปุโรหิตลูกหลานอาโรนที่​อยู่​ใน​ทุ่งเลี้ยงสัตว์รอบ​เมือง​ต่าง ๆ มี​คน​ที่​ระบุชื่อไว้​ตาม​แต่ละ​เมือง​สำหรับแจก​ส่วน​แบ่ง​แก่​ชาย​ทุก​คนในหมู่ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี​ทุก​คน​ที่​ขึ้น​ทะเบียน

20 เฮเซคียาห์​ทำ​เช่น​นี้​ทั่วยูดาห์ เขา​ทำ​สิ่งดี ถูกต้อง และ​ซื่อสัตย์​ต่อ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ตน 21 งาน​ทุก​อย่าง​ที่​เขา​เริ่ม​ทำ ทั้ง​งานพระวิหาร กฎหมาย​และ​พระบัญญัติ เขา​ทำ​เพื่อ​แสวงหาพระเจ้า​ด้วย​สุดใจ จึง​ประสบความสำเร็จ

32

1 หลัง​จาก​เหตุการณ์เหล่า​นี้​และ​ความซื่อสัตย์​ของ​เฮเซคียาห์ เซนนาเคอริบกษัตริย์อัสซีเรียยกทัพ​เข้า​ยูดาห์ ตั้งค่ายล้อม​เมือง​ป้อมปราการ​และ​ตั้งใจยึดไว้ 2 เฮเซคียาห์​เห็น​ว่า​เซนนาเคอริบมุ่ง​จะ​โจมตีเยรูซาเล็ม 3 จึง​ปรึกษาผู้นำ​กับ​นักรบกล้าหาญ​ว่า​จะ​ปิดตาน้ำพุนอก​เมือง พวกเขา​ร่วมมือกัน 4 ผู้คนจำนวน​มาก​มา​ช่วยปิดตาน้ำพุ​ทุก​แห่ง​และ​ลำธาร​ที่​ไหลผ่านกลางแผ่นดิน โดย​กล่าว​ว่า “จะ​ปล่อย​ให้​กษัตริย์​อัสซีเรีย​มา​ถึง​แล้ว​พบน้ำมากมายทำไม”

5 เฮเซคียาห์รวบรวมกำลังใจ ซ่อมกำแพง​ส่วน​ที่​พัง เพิ่มความสูง​ถึง​หอคอย สร้าง​กำแพง​อีก​ชั้นด้านนอก เสริมป้อมมิลโล​ใน​นครดาวิด และ​ทำ​อาวุธ​กับ​โล่จำนวน​มาก 6 เขา​ตั้งผู้บังคับบัญชาทหารดูแล​ประชาชน เรียก​ทุก​คน​มา​รวมกัน​ที่​ลานกว้างข้างประตู​เมือง แล้ว​พูด​ให้​กำลังใจ​ว่า 7 “จงเข้มแข็ง​และ​กล้าหาญ อย่ากลัว​หรือ​ท้อใจ​เพราะ​กษัตริย์​อัสซีเรีย​กับ​กองทัพมากมาย​ของ​เขา ฝ่ายเรา​มี​ผู้ยิ่งใหญ่กว่าฝ่าย​เขา 8 เขา​มี​เพียงกำลังมนุษย์ แต่​เรา​มี​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เรา​ทรง​ช่วย​และ​ทรง​รบ​ให้” ประชาชน​จึง​เชื่อมั่น​ใน​คำ​ของ​กษัตริย์​เฮเซคียาห์

9 ต่อ​มา​เซนนาเคอริบกษัตริย์อัสซีเรีย​ซึ่ง​กำลังโจมตีลาคีชพร้อมกองทัพทั้งหมด ส่ง​คน​ไป​เยรูซาเล็มพร้อมสาร​ถึง​เฮเซคียาห์​กษัตริย์​ยูดาห์​และ​ชาว​ยูดาห์​ใน​เมือง​ว่า 10 “เซนนาเคอริบกษัตริย์อัสซีเรีย​กล่าว​ว่า ‘พวก​เจ้าพึ่งใคร จึง​ยัง​ทนถูกล้อม​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม 11 เฮเซคียาห์กำลังหลอก​ให้​พวก​เจ้าตาย​เพราะ​อดอาหาร​และ​ขาดน้ำมิใช่​หรือ เขา​บอก​ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เรา​จะ​ช่วย​ให้​พ้นมือ​กษัตริย์​อัสซีเรีย” 12 เฮเซคียาห์​คน​นี้​เองมิใช่​หรือ​ที่​รื้อสถานบูชาบน​ที่​สูง​และ​แท่นบูชา​ของ​พระองค์ แล้ว​สั่ง​ชาว​ยูดาห์​กับ​เยรูซาเล็ม​ว่า “จงนมัสการ​ที่​แท่นบูชาเดียว และ​เผาเครื่องหอมบนแท่น​นั้น” 13 พวก​เจ้าไม่รู้​หรือ​ว่า​ข้า​กับ​บรรพบุรุษ​ทำ​อะไร​กับ​ชนชาติ​ใน​แผ่นดินต่าง ๆ พระ​ของ​ชนชาติเหล่า​นั้น​เคยช่วยแผ่นดิน​ให้​พ้นมือข้า​ได้​หรือ 14 ใน​บรรดาพระ​ของ​ชนชาติ​ที่​บรรพบุรุษข้าทำลายหมด มี​องค์ใดช่วย​ประชาชน​ให้​พ้นมือข้า​ได้ แล้ว​พระเจ้าของ​พวก​เจ้า​จะ​ช่วย​ได้​อย่างไร 15 อย่า​ให้​เฮเซคียาห์หลอก​หรือ​ชักจูง อย่าเชื่อ​เขา พระ​ของ​ชนชาติ​หรือ​อาณาจักรใด​ก็​ช่วย​ประชาชน​ให้​พ้นมือข้า​หรือ​มือบรรพบุรุษ​ไม่​ได้ พระเจ้าของ​พวก​เจ้ายิ่ง​จะ​ช่วย​พวก​เจ้า​ไม่​ได้’ ”

16 คน​ของ​เซนนาเคอริบ​ยัง​กล่าว​ลบหลู่พระยาห์เวห์องค์พระเจ้า​และ​เฮเซคียาห์ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​อีก​มาก 17 เซนนาเคอริบเขียนจดหมายหมิ่นพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล​ว่า “พระ​ของ​ชนชาติอื่นช่วย​ประชาชน​ให้​พ้นมือข้า​ไม่​ได้ พระเจ้าของ​เฮเซคียาห์​ก็​ช่วย​ประชาชน​ของ​เขา​ให้​พ้นมือข้า​ไม่​ได้​เหมือนกัน” 18 พวกเขา​ตะโกน​เป็น​ภาษา​ชาว​ยูดาห์เสียงดังใส่​คน​เยรูซาเล็มบนกำแพง เพื่อ​ให้​กลัว​และ​วุ่นวายใจ จะ​ได้​ยึด​เมือง 19 พวกเขา​พูด​ถึง​พระเจ้าแห่งเยรูซาเล็มอย่าง​กับ​เป็น​พระ​ของ​ชนชาติอื่น ซึ่ง​มนุษย์​สร้าง​ด้วย​มือ

20 กษัตริย์​เฮเซคียาห์​กับ​อิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ​บุตร​อาโมส​จึง​อธิษฐาน​และ​ร้องทูล​ต่อ​สวรรค์

21 พระยาห์เวห์​ทรง​ส่ง​ทูตสวรรค์​ไป​กำจัดนักรบกล้าหาญ ผู้นำ และ​ผู้บังคับบัญชาทั้งหมด​ใน​ค่าย​กษัตริย์​อัสซีเรีย เขา​จึง​กลับ​แผ่นดิน​ของ​ตนอย่างอับอาย เมื่อ​เข้าไป​ใน​วิหาร​ของ​พระ​ของ​ตน ผู้​ที่​เป็น​เลือดเนื้อเชื้อไข​ของ​เขา​เอง* ใช้ดาบฆ่า​เขา​ที่​นั่น 22 พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ช่วยเฮเซคียาห์​กับ​ชาว​เยรูซาเล็ม​ให้​พ้นมือเซนนาเคอริบกษัตริย์อัสซีเรีย​และ​ศัตรูอื่นทั้งหมด และ​ทรง​นำทาง​พวกเขา​ใน​ทุก​ด้าน 23 คน​จำนวน​มาก​นำ​ของ​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​มา​เยรูซาเล็ม และ​นำ​ของ​มี​ค่า​มา​ถวาย​เฮเซคียาห์​กษัตริย์​ยูดาห์ ตั้งแต่​นั้น​ชนชาติ​ทั้ง​ปวงยกย่อง​เขา

24 สมัย​นั้น​เฮเซคียาห์ป่วยใกล้ตาย เขา​อธิษฐาน​ต่อ​พระยาห์เวห์ พระองค์​ตรัส​ตอบ​และ​ประทานเครื่องหมาย​แก่​เขา 25 แต่​เฮเซคียาห์​ไม่​ได้​ตอบ​สนองพระคุณ​ที่​ได้​รับอย่างเหมาะสม เพราะ​เขา​หยิ่งผยอง พระพิโรธ​จึง​ตก​แก่​เขา ยูดาห์ และ​เยรูซาเล็ม 26 ต่อ​มา​เฮเซคียาห์ถ่อมตน​จาก​ความหยิ่งผยอง​นั้น พร้อม​กับ​ชาว​เยรูซาเล็ม พระพิโรธ​ของ​พระยาห์เวห์​จึง​ไม่​ตก​แก่​พวกเขา​ใน​สมัย​ของ​เฮเซคียาห์

27 เฮเซคียาห์มั่งคั่ง​และ​มี​เกียรติ​มาก เขา​ทำ​คลังเก็บเงิน ทองคำ อัญมณี เครื่องเทศ โล่ และ​ภาชนะ​มี​ค่า​ทุก​ชนิด 28 รวม​ทั้ง​ยุ้งเก็บข้าว เหล้าองุ่นใหม่ น้ำมัน คอกสำหรับสัตว์​ทุก​ชนิด และ​คอกฝูงแกะ 29 เขา​ยัง​จัดหา​เมือง​ต่าง ๆ ไว้​เป็น​ของ​ตน มี​ฝูงแกะ​กับ​โคมากมาย เพราะ​พระเจ้าประทานทรัพย์สิน​ให้​มาก 30 เฮเซคียาห์​คน​นี้​ปิดตาน้ำพุตอนบนของกีโฮน แล้ว​นำ​น้ำลง​มา​ตรง​ไป​ทางตะวันตก​ของ​นครดาวิด เขา​ทำงาน​ทุก​อย่างสำเร็จ

31 แต่​เมื่อ​ผู้นำบาบิโลน​ส่ง​ทูต​มา​ถาม​เรื่องเหตุอัศจรรย์​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​แผ่นดิน พระเจ้า​ทรง​ปล่อยเฮเซคียาห์ไว้​ตาม​ลำพัง เพื่อ​ทดสอบ​และ​ดู​ว่า​ใน​ใจ​เขา​มี​อะไร

32 เรื่องอื่น ๆ ของ​เฮเซคียาห์​และ​ความดี​ที่​เขา​ทำ มี​บันทึกไว้​ใน​นิมิต​ของ​อิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ​บุตร​อาโมส ใน​หนังสือพงศาวดาร​กษัตริย์​ยูดาห์​และ​อิสราเอล 33 เฮเซคียาห์สิ้นชีวิต พวกเขา​ฝัง​เขา​ตรงทาง​ขึ้น​สู่สุสานลูกหลานดาวิด ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เยรูซาเล็มทั้งหมด​ถวาย​เกียรติ​แก่​เขา​เมื่อ​สิ้นชีวิต มนัสเสห์​บุตรชาย​ขึ้น​ครองราชย์แทน

33

1 มนัสเสห์​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 12 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 55 ปี 2 เขา​ทำ​สิ่งชั่วร้าย​ใน​สายพระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ ตาม​การกระ​ทำ​ที่​น่ารังเกียจ​ของ​ชนชาติต่าง ๆ ซึ่ง​พระยาห์เวห์​ทรง​ขับไล่​ไป​ต่อ​หน้า​ชาว​อิสราเอล 3 เขา​สร้าง​สถานบูชาบน​ที่​สูง​ซึ่ง​เฮเซคียาห์บิดา​ของ​เขา​รื้อทิ้ง​ขึ้น​ใหม่ ตั้งแท่นบูชา​ให้​บรรดาพระบาอัล ทำ​เสาอาเชราห์ และ​กราบไหว้รับใช้ดวงดาว​ทั้ง​หลาย​ใน​ท้องฟ้า 4 เขา​สร้าง​แท่นบูชา​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ทั้ง​ที่​พระยาห์เวห์ตรัส​ว่า “นาม​ของ​เรา​จะ​อยู่​ใน​เยรูซาเล็มตลอด​ไป” 5 เขา​สร้าง​แท่นบูชาสำหรับดวงดาว​ทั้ง​หลาย​ใน​ท้องฟ้าไว้​ใน​ลาน​ทั้ง​สอง​ของ​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 6 เขา​ยัง​ทำ​พิธี​ให้​บุตร​ของ​ตนผ่านไฟ​ใน​หุบเขาเบนฮินโนม ใช้เวทมนตร์ ทำนายโชคชะตา ทำคุณไสย และ​ปรึกษาคนทรง​กับ​หมอผี เขา​ทำ​สิ่งชั่วร้ายมากมาย​ใน​สายพระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ ยั่ว​ให้​พระองค์​ทรง​กริ้ว 7 เขา​นำ​รูปเคารพแกะสลัก​ที่​ทำ​ขึ้น​ไป​ตั้ง​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า ทั้ง​ที่​พระเจ้าตรัส​กับ​ดาวิด​และ​โซโลมอน​บุตร​ของ​เขา​ถึง​พระวิหาร​นี้​ว่า “ใน​พระวิหาร​นี้​และ​ใน​เยรูซาเล็ม ซึ่ง​เราเลือก​จาก​ทุก​เผ่า​ของ​อิสราเอล เรา​จะ​ให้​นาม​ของ​เราสถิตตลอด​ไป 8 เรา​จะ​ไม่​ให้​ชาว​อิสราเอลต้อง​จาก​แผ่นดิน​ที่​เรามอบ​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา​อีก หาก​พวกเขา​รักษา​ทุก​สิ่ง​ที่​เราสั่งไว้ ทั้ง​กฎหมาย ข้อกำหนด และ​ข้อปฏิบัติ​ที่​ให้​ผ่านโมเสส” 9 แต่​มนัสเสห์ชักนำ​ชาว​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็ม​ให้​ทำ​ชั่วร้ายยิ่งกว่าชนชาติต่าง ๆ ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำลาย​ต่อ​หน้า​ชาว​อิสราเอล

10 พระยาห์เวห์ตรัสเตือนมนัสเสห์​กับ​ประชาชน แต่​พวกเขา​ไม่​ฟัง 11 พระยาห์เวห์​จึง​ทรง​ให้​ผู้บังคับบัญชากองทัพ​ของ​กษัตริย์​อัสซีเรีย​มา​โจมตี พวกเขา​ใช้โซ่จับมนัสเสห์ ล่าม​ด้วย​ตรวน แล้ว​พา​ไป​บาบิโลน

12 เมื่อ​เดือดร้อน เขา​วิงวอนพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ตน​และ​ถ่อมตนอย่าง​มาก​ต่อ​พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ 13 เขา​อธิษฐาน​ต่อ​พระองค์ พระเจ้า​ทรง​รับคำวิงวอน ฟังคำทูลขอ และ​นำ​เขา​กลับ​เยรูซาเล็ม​ให้​ครองราชย์​อีก​ครั้ง แล้ว​มนัสเสห์​ก็​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​พระเจ้า

14 หลัง​จาก​นั้น​เขา​สร้าง​กำแพงชั้นนอก​ของ​นครดาวิดทางตะวันตกของกีโฮน ใน​หุบเขา​ไป​จนถึงทาง​เข้า​ประตูปลา สร้าง​กำแพงล้อมโอเฟล​และ​ยก​ให้​สูง​มาก ทั้ง​แต่งตั้งผู้บังคับบัญชาทหารกล้าหาญประจำ​เมือง​ป้อมปราการ​ทุก​แห่ง​ใน​ยูดาห์ 15 เขา​นำ​เทพเจ้าต่างชาติ​และ​รูปเคารพ​ออก​จาก​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ขนแท่นบูชาทั้งหมด​ที่​ตน​สร้าง​บนภูเขาแห่งพระวิหาร​และ​ใน​เยรูซาเล็ม​ไป​ทิ้งนอก​เมือง 16 เขา​ซ่อมแท่นบูชา​ของ​พระยาห์เวห์ ถวาย​เครื่องบูชา​เพื่อ​สันติ​และ​เพื่อ​ขอบพระคุณบนแท่น​นั้น แล้ว​สั่ง​ชาว​ยูดาห์​ให้​รับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล 17 ถึง​อย่าง​นั้น​ประชาชน​ยัง​คง​ถวาย​เครื่องบูชา​ตาม​สถานบูชาบน​ที่​สูง แต่​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​พวกเขา​เท่านั้น

18 เรื่องอื่น ๆ ของ​มนัสเสห์ คำอธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้าของ​เขา และ​ถ้อยคำ​ของ​ผู้หยั่งรู้​ซึ่ง​พูด​กับ​เขา​ใน​พระนามพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล มี​บันทึกไว้​ใน​เรื่องราว​ของ​กษัตริย์​อิสราเอล 19 ส่วน​คำอธิษฐาน​ของ​เขา เรื่อง​ที่​พระเจ้า​ทรง​รับคำทูลขอ บาป​และ​ความผิดทั้งหมด ตลอด​จน​สถาน​ที่​ที่​เขา​สร้าง​สถานบูชาบน​ที่​สูง​และ​ตั้งเสาอาเชราห์​กับ​รูปเคารพแกะสลัก​ก่อน​จะ​ถ่อมตน ล้วนบันทึกไว้​ใน​ประวัติ​ของ​โฮซัย* 20 มนัสเสห์สิ้นชีวิต​และ​ถูกฝังไว้​ใน​บ้าน​ของ​ตน อาโมนบุตร​ของ​เขา​ขึ้น​ครองราชย์แทน

21 อาโมนขึ้นครองราชย์​เมื่อ​อายุ 22 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 2 ปี 22 เขา​ทำ​สิ่งชั่วร้าย​ใน​สายพระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์เหมือนมนัสเสห์บิดา​ของ​ตน ถวาย​เครื่องบูชา​และ​รับใช้รูปเคารพแกะสลักทั้งหมด​ที่​บิดา​ทำ​ไว้ 23 แต่​อาโมน​ไม่​ถ่อมตน​ต่อ​พระยาห์เวห์อย่างมนัสเสห์บิดา กลับ​ทำ​ผิด​มาก​ขึ้น​เรื่อย ๆ 24 คนรับใช้​ของ​เขา​คบคิดกัน​และ​ฆ่า​เขา​ใน​บ้าน​ของ​ตน 25 ประชาชน​ใน​แผ่นดินฆ่าผู้​ที่​คบคิดกันฆ่า​กษัตริย์​อาโมนทั้งหมด แล้ว​ตั้งโยสิยาห์​บุตร​ของ​เขา​ขึ้น​ครองราชย์แทน

34

1 โยสิยาห์​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 8 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 31 ปี 2 เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ใน​สายพระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ ดำเนิน​ตาม​ทาง​ของ​ดาวิดบรรพบุรุษ ไม่​หันเห​ไป​ทางขวา​หรือ​ทางซ้าย 3 ใน​ปี​ที่ 8 แห่งรัชกาล ขณะ​ยัง​เยาว์ เขา​เริ่มแสวงหาพระเจ้าของ​ดาวิดบรรพบุรุษ และ​ใน​ปี​ที่ 12 เริ่มขจัดสถานบูชาบน​ที่​สูง เสาอาเชราห์ รูปเคารพแกะสลัก และ​รูปเคารพหล่อ​ออก​จาก​ยูดาห์​กับ​เยรูซาเล็ม 4 คน​ทั้ง​หลายรื้อแท่นบูชา​ของ​บรรดาพระบาอัล​ต่อ​หน้า​เขา เขา​ตัดแท่นเผาเครื่องหอม​ที่​ตั้งสูงเหนือแท่นเหล่า​นั้น ทุบเสาอาเชราห์ รูปเคารพแกะสลัก และ​รูปเคารพหล่อ​จน​ละเอียด​เป็น​ผง แล้ว​โปรยบนหลุมศพ​ของ​ผู้​ที่​เคย​ถวาย​เครื่องบูชา​แก่​รูปเหล่า​นั้น 5 เขา​เผากระดูก​ของ​ปุโรหิตบนแท่นบูชา​ของ​พวกเขา และ​ชำระยูดาห์​กับ​เยรูซาเล็ม​ให้​พ้น​จาก​สิ่งเหล่า​นี้ 6 เขา​ทำ​เช่น​นี้​ตาม​เมือง​ของ​มนัสเสห์ เอฟราอิม สิเมโอน ไป​จน​ถึง​นัฟทาลี ตลอดบริเวณซากปรักหักพัง​โดย​รอบ 7 เขา​รื้อแท่นบูชา บดเสาอาเชราห์​กับ​รูปเคารพแกะสลัก​เป็น​ผง และ​ตัดแท่นเผาเครื่องหอม​ทุก​แห่งทั่วแผ่นดินอิสราเอล แล้วกลับเยรูซาเล็ม

8 ใน​ปี​ที่ 18 แห่งรัชกาล เมื่อ​ชำระแผ่นดิน​กับ​พระวิหาร​แล้ว เขา​ส่ง​ชาฟาน​บุตร​อาซาลิยาห์ มา​อาเสยาห์ผู้ว่าการ​เมือง และ​โยอาห์​บุตร​โยอาหาสผู้บันทึกเหตุการณ์ ไป​ซ่อมพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เขา 9 พวกเขา​ไป​หาฮิลคียาห์ปุโรหิตใหญ่​และ​มอบเงิน​ที่​ประชาชน​นำ​มา​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า ชาวเลวีผู้เฝ้าธรณีประตูเก็บเงิน​นี้​มา​จาก​ชาว​มนัสเสห์ เอฟราอิม ผู้​ที่​เหลือ​อยู่​ทั้งหมด​ของ​อิสราเอล ชาว​ยูดาห์ เบนยามิน และ​ชาว​เยรูซาเล็ม 10 พวกเขา​มอบเงิน​ให้​ผู้คุมงานพระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ และ​ผู้คุมงาน​ก็​นำ​ไป​ให้​คน​งานซ่อมแซมพระวิหาร 11 คน​งานจ่ายเงิน​ให้​ช่างไม้​กับ​ช่างก่อสร้างซื้อหิน​ที่​ตัดแต่ง​แล้ว ไม้สำหรับโครงยึด และ​คานสำหรับอาคาร​ที่​กษัตริย์​ยูดาห์เคยทำลาย 12 คน​เหล่า​นั้น​ทำงานอย่างซื่อสัตย์ ผู้ควบคุมงาน​คือ​ยาหัท​กับ​โอบาดีห์ชาวเลวีเชื้อสายเมรารี และ​เศคาริยาห์​กับ​เมชุลลามเชื้อสายโคฮาท ยัง​มี​ชาวเลวี​คน​อื่น ๆ ที่​ชำนาญเครื่องดนตรี​ด้วย 13 พวกเขา​ดูแล​คน​ขน​ของ​และ​ควบคุม​คน​ทำงาน​ทุก​ประเภท ใน​หมู่ชาวเลวี​ยัง​มี​ผู้จดบันทึก เจ้าหน้าที่ และ​คน​เฝ้าประตู

14 เมื่อ​พวกเขา​นำ​เงิน​ที่​ถวาย​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ออก​มา ฮิลคียาห์ปุโรหิตพบหนังสือกฎหมาย​ของ​พระยาห์เวห์​ซึ่ง​ทรง​ให้​ผ่านโมเสส 15 ฮิลคียาห์บอกชาฟานผู้จดบันทึก​ว่า “ข้าพบหนังสือกฎหมาย​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์” แล้ว​มอบหนังสือ​ให้​ชาฟาน

16 ชาฟาน​นำ​หนังสือ​ไป​ถวาย​กษัตริย์​พร้อมรายงาน​ว่า “คนรับใช้​ของ​พระองค์​กำลัง​ทำ​ทุก​อย่าง​ที่​ได้​รับมอบหมาย 17 พวกเขา​เอาเงินทั้งหมด​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ออก​มา​และ​มอบ​ให้​ผู้ควบคุมงาน​กับ​คน​งาน​แล้ว” 18 ชาฟานผู้จดบันทึกทูล​กษัตริย์​อีก​ว่า “ฮิลคียาห์ปุโรหิตมอบหนังสือ​ให้​ข้าพระบาทเล่มหนึ่ง” แล้ว​เขา​อ่าน​ถวาย​กษัตริย์

19 เมื่อ​กษัตริย์​ได้​ฟังถ้อยคำ​ใน​กฎหมาย ก็​ฉีกเสื้อผ้า​ของ​ตน 20 กษัตริย์​สั่งฮิลคียาห์ อาหิคัม​บุตร​ชาฟาน อับโดน​บุตร​มี​คาห์ ชาฟานผู้จดบันทึก และ​อาสายาห์​คนรับใช้​ของ​กษัตริย์​ว่า 21 “จง​ไป​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์​เพื่อ​เรา และ​เพื่อ​คน​ที่​เหลือ​อยู่​ใน​อิสราเอล​กับ​ยูดาห์ เรื่องถ้อยคำ​ใน​หนังสือ​ที่​พบ เพราะ​พระพิโรธ​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​เท​ลง​บนเรารุนแรงนัก บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ไม่​รักษาพระดำรัส​ของ​พระองค์ ไม่​ทำ​ตาม​ทุก​สิ่ง​ที่​เขียน​ใน​หนังสือ​นี้”

22 ฮิลคียาห์​กับ​คน​ที่​กษัตริย์​สั่ง​จึง​ไป​หาฮุลดาห์ผู้เผยพระวจนะหญิง นาง​เป็น​ภรรยา​ของ​ชัลลูมผู้ดูแลเครื่องแต่งกาย ชัลลูม​เป็น​บุตร​โทคหัท หลานหัสราห์ นาง​อาศัย​อยู่​ใน​เขต​ที่​สอง​ของ​เยรูซาเล็ม พวกเขา​เล่าเรื่องทั้งหมด​ให้​นาง​ฟัง

23 นาง​ตอบ​ว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัส​ว่า ‘จงบอก​คน​ที่​ส่ง​พวก​เจ้า​มา​หาเรา​ว่า 24 พระยาห์เวห์ตรัส​ว่า “เรา​จะ​นำ​ภัย​มา​สู่สถาน​ที่​นี้​และ​ชาว​เมือง ตาม​คำสาปแช่ง​ทุก​ข้อ​ใน​หนังสือ​ที่​พวกเขา​อ่าน​ต่อ​หน้า​กษัตริย์​ยูดาห์ 25 เพราะ​พวกเขา​ทอดทิ้งเรา เผาเครื่องหอม​ให้​เทพเจ้าอื่น และ​ทำให้เรากริ้ว​ด้วย​สิ่ง​ที่​พวกเขา​สร้าง​ขึ้น พระพิโรธ​ของ​เรา​จึง​เท​ลง​บนสถาน​ที่​นี้​และ​จะ​ไม่​ดับ” ’ 26 ส่วน​กษัตริย์​ยูดาห์​ที่​ส่ง​พวก​เจ้า​มา​ทูล​ถาม​พระยาห์เวห์ จงบอก​ว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัส​ถึง​เรื่อง​ที่​ท่านได้ยิน​ว่า 27 “เมื่อ​ท่านได้ยินถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​ที่​กล่าว​โทษสถาน​ที่​นี้​กับ​ชาว​เมือง ท่าน​ก็​มี​ใจอ่อนน้อม​และ​ถ่อมตน​ต่อ​พระองค์ ทั้ง​ถ่อมตน​ต่อ​เรา ฉีกเสื้อผ้า​และ​ร้องไห้​ต่อ​หน้าเรา เรา​จึง​ฟังท่าน​ด้วย” พระยาห์เวห์ตรัส 28 “เรา​จะ​ให้​ท่าน​จาก​ไป​อยู่​กับ​บรรพบุรุษ และ​ถูกฝัง​ใน​หลุมศพอย่างสงบ ท่าน​จะ​ไม่​เห็น​ภัยทั้งหมด​ที่​เรา​จะ​นำ​มา​สู่สถาน​ที่​นี้​กับ​ชาว​เมือง” ’ ”

พวกเขา​นำ​คำ​ตอบ​นี้​ไป​ทูล​กษัตริย์

29 กษัตริย์​จึง​เรียกผู้อาวุโสทั้งหมด​ของ​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็ม​มา​รวมกัน 30 กษัตริย์​เสด็จ​ไป​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์พร้อม​ชาว​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็มทั้งหมด ทั้ง​ปุโรหิต ชาวเลวี และ​ประชาชน​ทุก​ชนชั้น แล้ว​อ่านถ้อยคำทั้งหมด​ใน​หนังสือพันธสัญญา​ที่​พบ​ใน​พระวิหาร​ให้​ทุก​คน​ฟัง 31 กษัตริย์​ประทับยืน​ใน​ที่​ของ​พระองค์​และ​ทำ​พันธสัญญา​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า​จะ​ติดตาม​พระองค์ รักษาพระบัญญัติ ข้อเตือนใจ และ​ข้อกำหนด​ด้วย​สุดใจ​และ​สุดชีวิต และ​ทำ​ตาม​ถ้อยคำแห่งพันธสัญญา​ที่​เขียนไว้​ใน​หนังสือ​นี้ 32 พระองค์​ให้​ทุก​คนในเยรูซาเล็ม​และ​เบนยามินร่วมยืนรับพันธสัญญา ชาว​เยรูซาเล็ม​ก็​ทำ​ตาม​พันธสัญญา​กับ​พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ 33 โยสิยาห์ขจัดสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมด​ออก​จาก​ทุก​ดินแดน​ของ​ชาว​อิสราเอล และ​ให้​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​อิสราเอลรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ตน ตลอดรัชกาล​พวกเขา​ไม่​ละทิ้งการติดตามพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ

35

1 โยสิยาห์จัดเทศกาลปัสกา​ถวาย​พระยาห์เวห์​ใน​เยรูซาเล็ม พวกเขา​ฆ่าสัตว์สำหรับปัสกา​ใน​วันที่ 14 ของ​เดือนที่ 1 2 เขา​กำหนดหน้าที่​ให้​ปุโรหิต​และ​หนุนใจ​พวกเขา​ให้​ทำงาน​ใน​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ 3 เขา​กล่าว​กับ​ชาวเลวีผู้สอน​ชาว​อิสราเอลทั้งหมด​และ​แยกไว้​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ว่า “จง​นำ​หีบพันธสัญญาอันศักดิ์สิทธิ์​ไป​ไว้​ใน​พระวิหาร​ที่​โซโลมอน​บุตร​ดาวิด​กษัตริย์​อิสราเอล​สร้าง​ไว้ พวก​เจ้า​จะ​ไม่​ต้องแบกหีบบนบ่า​อีก​ต่อ​ไป บัดนี้จงรับใช้พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​พวก​เจ้า​และ​อิสราเอล​ประชาชน​ของ​พระองค์ 4 จงจัดเตรียมตน​ตาม​ตระกูลฝ่ายบิดา​และ​ตาม​หมวด โดย​ยึด​ตาม​บันทึก​ของ​ดาวิด​กษัตริย์​อิสราเอล​และ​บันทึก​ของ​โซโลมอน​บุตร​ของ​เขา 5 จงประจำ​อยู่​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์​ตาม​หมวดตระกูลฝ่ายบิดา​ของ​พี่น้อง​ชาว​อิสราเอล ให้​แต่ละหมวด​ของ​พวกเขา​มี​ส่วน​หนึ่ง​จาก​ตระกูลฝ่ายบิดา​ของ​ชาวเลวีคอยรับใช้ 6 จงฆ่าลูกแกะปัสกา ชำระตน​ให้​บริสุทธิ์ และ​จัดเตรียมสำหรับพี่น้อง​ของ​พวก​เจ้า เพื่อ​ทำ​ตามพระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ให้​ผ่านโมเสส”

7 โยสิยาห์​นำ​แกะ​กับ​ลูกแพะ​จาก​ฝูง​ของ​กษัตริย์​มา​ให้​ประชาชน​ที่​อยู่​ร่วมงาน​ทุก​คนใช้​เป็น​เครื่องบูชาปัสกา รวม 30,000 ตัว และ​โคผู้ 3,000 ตัว 8 เหล่าขุนนาง​ก็​ถวาย​ด้วย​ความเต็มใจ​ให้​ประชาชน ปุโรหิต และ​ชาวเลวี ฮิลคียาห์ เศคาริยาห์ และ​เยฮีเอลผู้ดูแลพระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ให้​สัตว์เล็ก 2,600 ตัว​กับ​โค 300 ตัว​แก่​ปุโรหิต​เพื่อ​ถวาย​ใน​ปัสกา 9 ส่วน​โคนานิยาห์ เช​มา​ยาห์​กับ​เนธันเอลพี่น้อง​ของ​เขา และ​หัวหน้าชาวเลวี​คือ​ฮาชาบิยาห์ เยอีเอล กับ​โยศาบาด ให้​สัตว์เล็ก 5,000 ตัว​กับ​โค 500 ตัว​แก่​ชาวเลวี​เพื่อ​ถวาย​ใน​ปัสกา

10 เมื่อ​เตรียมงานเรียบร้อย ปุโรหิต​ก็​ประจำ​ที่​และ​ชาวเลวีประจำ​ตาม​หมวด ตาม​คำสั่ง​กษัตริย์ 11 พวกเขา​ฆ่าลูกแกะปัสกา ปุโรหิตรับเลือด​จาก​มือ​พวกเขา​แล้ว​ประพรม ส่วน​ชาวเลวีถลกหนังสัตว์ 12 พวกเขา​แยกสัตว์สำหรับเครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​ออก และ​แจก​แก่​ชาว​บ้าน​ตาม​หมวดตระกูลฝ่ายบิดา​เพื่อ​นำ​ไป​ถวาย​พระยาห์เวห์​ตาม​ที่​เขียน​ใน​หนังสือ​ของ​โมเสส พวกเขา​ทำ​เช่นเดียวกัน​กับ​โค 13 พวกเขา​ย่างสัตว์ปัสกา​ด้วย​ไฟ​ตาม​ข้อกำหนด ส่วน​เครื่องบูชาศักดิ์สิทธิ์อื่นต้ม​ใน​หม้อ หม้อใบใหญ่ และ​กระทะ แล้ว​รีบ​นำ​ไป​แจก​ประชาชน​ทั้งหมด 14 หลัง​จาก​นั้น​ชาวเลวี​จึง​เตรียม​ส่วน​ของ​ตน​และ​ส่วน​ของ​ปุโรหิต เพราะ​ปุโรหิตเชื้อสายอาโรนมัว​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัว​และ​ไขมันจนถึงค่ำ ชาวเลวี​จึง​เตรียมอาหาร​ให้​ตนเอง​กับ​ปุโรหิตเชื้อสายอาโรน 15 นักร้องเชื้อสายอาสาฟประจำ​ที่​ตาม​คำสั่ง​ของ​ดาวิด อาสาฟ เฮมาน และ​เยดูธูนผู้หยั่งรู้​ของ​กษัตริย์ ส่วน​คน​เฝ้าประตู​ก็​ประจำ​ทุก​ประตู พวกเขา​ไม่​ต้องละหน้าที่ เพราะ​ชาวเลวีพี่น้อง​ของ​ตนเตรียม​ส่วน​ของ​พวกเขา​ให้

16 วัน​นั้น​งานรับใช้พระยาห์เวห์​ทุก​อย่าง​จึง​พร้อมสำหรับเทศกาลปัสกา​และ​การ​ถวาย​เครื่องบูชาเผา​ทั้ง​ตัวบนแท่นบูชา​ของ​พระยาห์เวห์ ตาม​คำสั่ง​กษัตริย์​โยสิยาห์ 17 ชาว​อิสราเอล​ที่​อยู่​ร่วมงานฉลองปัสกา​ใน​เวลา​นั้น และ​ฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อ​อีก 7 วัน 18 ตั้งแต่สมัยซามูเอลผู้เผยพระวจนะ ไม่​เคย​มี​การฉลองปัสกา​ใน​อิสราเอลเช่น​นี้ กษัตริย์​อิสราเอลองค์ใด​ก็​ไม่​เคยจัดปัสกาอย่าง​ที่​โยสิยาห์จัดร่วม​กับ​ปุโรหิต ชาวเลวี ชาว​ยูดาห์​และ​อิสราเอลทั้งหมด​ที่​อยู่​ร่วมงาน และ​ชาว​เยรูซาเล็ม 19 เทศกาลปัสกา​นี้​จัด​ใน​ปี​ที่ 18 แห่งรัชกาลโยสิยาห์

20 หลัง​เหตุการณ์เหล่า​นี้ เมื่อ​โยสิยาห์จัดเตรียมพระวิหารเสร็จ​แล้ว เนโค​กษัตริย์​อียิปต์ยกทัพ​ขึ้น​ไป​สู้​กับ​คาร์เคมิชริมแม่น้ำยูเฟรติส โยสิยาห์​ก็​ยกทัพ​ออก​ไป​ขัดขวาง 21 แต่​เนโค​ส่ง​ผู้แทนมาบอก​ว่า “กษัตริย์​ยูดาห์เอ๋ย ท่าน​มา​ยุ่ง​กับ​ข้าทำไม วัน​นี้​ข้า​ไม่​ได้​มา​รบ​กับ​ท่าน แต่​กำลัง​ไป​รบ​กับ​ศัตรู​ของ​ข้า พระเจ้าสั่ง​ให้​ข้าเร่ง​ไป ระวังเถิด พระเจ้า​อยู่​ฝ่ายข้า อย่า​ให้​พระองค์​ต้องทำลายท่าน”

22 ถึง​กระนั้นโยสิยาห์​ไม่​ยอมหลบเนโค เขา​ปลอมตัว​เพื่อ​ออก​ศึก​กับ​เนโค ไม่​ฟังถ้อยคำ​จาก​พระเจ้า​ที่​เนโค​นำ​มาบอก และ​เข้า​สู้รบ​ใน​หุบ​เขา​เมกิดโด 23 นักธนูยิงถูก​กษัตริย์​โยสิยาห์ กษัตริย์​บอก​คนรับใช้​ว่า “พาข้า​ออก​ไป ข้าบาดเจ็บหนัก!”

24 คนรับใช้​จึง​นำ​เขา​ลง​จาก​รถรบคัน​นั้น ให้​ขึ้น​รถรบ​อีก​คัน​ที่​เขา​มี​อยู่ แล้ว​พากลับเยรูซาเล็ม เขา​สิ้นชีวิต​และ​ถูกฝัง​ใน​สุสานบรรพบุรุษ ชาว​ยูดาห์​และ​เยรูซาเล็มทั้งหมดไว้ทุกข์​ให้​โยสิยาห์ 25 เยเรมีย์แต่งบทคร่ำครวญ​ถึง​โยสิยาห์ บรรดานักร้องชายหญิง​ยัง​กล่าว​ถึง​เขา​ใน​บทคร่ำครวญจนถึง​ทุก​วัน​นี้ การร้องเช่น​นี้​กลาย​เป็น​ธรรมเนียม​ใน​อิสราเอล บทเหล่า​นั้น​บันทึกไว้​ใน​บทเพลงคร่ำครวญ 26 เรื่องอื่น ๆ ของ​โยสิยาห์​และ​ความดี​ที่​เขา​ทำ​ตาม​ที่​เขียน​ใน​กฎหมาย​ของ​พระยาห์เวห์ 27 ตลอด​จน​เรื่องราวตั้งแต่ต้น​จน​จบ ล้วนบันทึกไว้​ใน​หนังสือ​กษัตริย์​อิสราเอล​และ​ยูดาห์

36

1 ประชาชน​ใน​แผ่นดินตั้งเยโฮอาหาส​บุตร​โยสิยาห์​ขึ้น​ครองราชย์แทนบิดา​ใน​เยรูซาเล็ม 2 โยอาหาส* ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 23 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 3 เดือน 3 กษัตริย์​อียิปต์ปลด​เขา​จาก​ราชบัลลังก์​ใน​เยรูซาเล็ม และ​เรียกเก็บเงินหนัก 100 ตะลันต์​กับ​ทองคำหนัก 1 ตะลันต์​จาก​แผ่นดิน† 4 กษัตริย์​อียิปต์ตั้งเอลียาคิมพี่น้อง​ของ​เขา​ให้​ครองยูดาห์​กับ​เยรูซาเล็ม และ​เปลี่ยนชื่อ​เป็น​เยโฮยาคิม ส่วน​เนโคพาโยอาหาส‡ พี่น้อง​ของ​เอลียาคิม​ไป​อียิปต์

5 เยโฮยาคิม​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 25 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 11 ปี เขา​ทำ​สิ่งชั่วร้าย​ใน​สายพระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ตน 6 เนบูคัดเนสซาร์​กษัตริย์​บาบิโลนยกทัพ​มา​โจมตี ล่าม​เขา​ด้วย​ตรวน​เพื่อ​พา​ไป​บาบิโลน 7 เนบูคัดเนสซาร์​ยัง​นำ​ภาชนะบาง​ส่วน​จาก​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ไป​บาบิโลน​และ​เก็บไว้​ใน​วิหาร​ของ​เทพเจ้า​ของ​ตน 8 เรื่องอื่น ๆ ของ​เยโฮยาคิม การกระ​ทำ​ที่​น่ารังเกียจ​และ​สิ่ง​ที่​พบ​ใน​ตัว​เขา มี​บันทึกไว้​ใน​หนังสือ​กษัตริย์​อิสราเอล​และ​ยูดาห์ เยโฮยาคีนบุตร​ของ​เขา​ขึ้น​ครองราชย์แทน

9 เยโฮยาคีนขึ้นครองราชย์​เมื่อ​อายุ 8 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 3 เดือน​กับ 10 วัน เขา​ทำ​สิ่งชั่วร้าย​ใน​สายพระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์ 10 เมื่อ​เวียน​มา​ครบรอบปี กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์​ส่ง​คน​ไป​นำ​ตัว​เขา​มา​บาบิโลนพร้อมภาชนะ​มี​ค่า​จาก​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ แล้ว​ตั้งเศเดคียาห์พี่น้อง​ของ​เขา​ให้​ครองยูดาห์​กับ​เยรูซาเล็ม

11 เศเดคียาห์​ขึ้น​ครองราชย์​เมื่อ​อายุ 21 ปี และ​ครองราชย์​ใน​เยรูซาเล็ม 11 ปี 12 เขา​ทำ​สิ่งชั่วร้าย​ใน​สายพระเนตร​ของ​พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​ตน ไม่​ยอมถ่อมตน​เมื่อ​เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​กับ​เขา 13 เขา​ยัง​กบฏ​ต่อ​กษัตริย์​เนบูคัดเนสซาร์ ทั้ง​ที่​กษัตริย์​ผู้​นั้น​ให้​เขา​สาบาน​ใน​พระนามพระเจ้า เขา​ดื้อดึง​และ​ใจแข็ง ไม่​ยอมหัน​กลับ​มา​หาพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอล 14 ยิ่งกว่า​นั้น หัวหน้าปุโรหิตทั้งหมด​กับ​ประชาชน​ทำ​ผิดอย่างหนัก​ตาม​การกระ​ทำ​ที่​น่ารังเกียจ​ของ​ชนชาติต่าง ๆ ทำให้พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ทรง​แยกไว้​เป็น​สถานศักดิ์สิทธิ์​ใน​เยรูซาเล็ม​เป็น​มลทิน

15 พระยาห์เวห์พระเจ้าของ​บรรพบุรุษ​ทรง​ห่วงใย​ประชาชน​และ​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์ จึง​ทรง​เพียร​ส่ง​คน​ไป​เตือน​พวกเขา​ครั้ง​แล้ว​ครั้งเล่า 16 แต่​พวกเขา​กลับ​เยาะเย้ยผู้ส่งสาร​ของ​พระเจ้า ดูหมิ่นพระดำรัส​และ​ถากถางผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระองค์ จน​พระพิโรธ​ของ​พระยาห์เวห์ตก​แก่​ประชาชน และ​ไม่​เหลือหนทางเยียวยา​อีก

17 พระองค์​จึง​ทรง​นำ​กษัตริย์​ชาว​เคลเดีย​มา​โจมตี เขา​ใช้ดาบฆ่าชายหนุ่ม​ใน​พระวิหาร​ของ​พวกเขา ไม่​ปรานี​ทั้ง​ชายหนุ่ม หญิงสาว คน​ชรา หรือ​คน​อ่อนแอ พระเจ้า​ทรง​มอบ​ทุก​คน​ไว้​ใน​มือ​เขา 18 เขา​นำ​ภาชนะ​ทุก​ชิ้น​จาก​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า ทั้ง​ใหญ่​และ​เล็ก ตลอด​จน​ทรัพย์สมบัติ​ของ​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์ ของ​กษัตริย์​และ​เหล่าขุนนาง​ไป​บาบิโลน 19 พวกเขา​เผาพระวิหาร​ของ​พระเจ้า ทำลายกำแพงเยรูซาเล็ม เผาวัง​ทุก​แห่ง​ใน​เมือง และ​ทำลายภาชนะ​มี​ค่าทั้งหมด 20 กษัตริย์​พา​คน​ที่​รอด​จาก​คมดาบ​ไป​เป็น​เชลย​ใน​บาบิโลน พวกเขา​รับใช้​เขา​กับ​บุตร​หลาน​ของ​เขา​จนถึงสมัย​ที่​อาณาจักรเปอร์เซีย​ขึ้น​ครองอำนาจ 21 ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ให้​ผ่านเยเรมีย์สำเร็จ จน​แผ่นดิน​ได้​พัก​ตาม​วาระสะบาโต ตลอดเวลา​ที่​ถูกทิ้งร้าง แผ่นดิน​ได้​พัก​จน​ครบ 70 ปี

22 ใน​ปี​ที่ 1 แห่งรัชกาลไซรัส​กษัตริย์​เปอร์เซีย เพื่อ​ให้​พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​ที่​ให้​ผ่านเยเรมีย์สำเร็จ พระยาห์เวห์​ทรง​ดลใจ​กษัตริย์​ไซรัสแห่งเปอร์เซีย​ให้​ประกาศทั่วอาณาจักร​และ​ออก​คำประกาศ​เป็น​ลายลักษณ์อักษร​ว่า 23 “ไซรัส​กษัตริย์​เปอร์เซีย​กล่าว​ว่า ‘พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งสวรรค์​ทรง​มอบอาณาจักรทั้งหมด​ใน​โลก​แก่​ข้า และ​ทรง​สั่ง​ให้​ข้า​สร้าง​พระวิหาร​ถวาย​พระองค์​ใน​เยรูซาเล็มแคว้นยูดาห์ ผู้ใด​ใน​หมู่​พวก​เจ้า​เป็น​ประชาชน​ของ​พระองค์ ขอพระยาห์เวห์พระเจ้าของ​เขา​สถิต​กับ​เขา และ​ให้​เขา​ขึ้น​ไป​เถิด’ ”

* 1:1 1:1 “พระยาห์เวห์” เป็น​พระนามเฉพาะ​ของ​พระเจ้า เขียน​ใน​ภาษาฮีบรู​ว่า “יהוה” โดย​ทั่วไป​ออก​เสียง​ว่า “ยาห์เวห์”

† 1:1 1:1 คำภาษาฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

‡ 1:17 1:17 เงินแต่ละชิ้นน่า​จะ​หนักหนึ่งเชเขล ดัง​นั้น 600 ชิ้นหนัก​เป็น​เงินประมาณ 6 กิโลกรัม ส่วน 150 ชิ้นหนักประมาณ 1.5 กิโลกรัม

§ 1:17 1:17 หรือ “ชาว​อารัม”

* 2:4 2:4 คำ​ว่า “บัดนี้” ใน​ที่​นี้​ถ่ายทอดคำภาษาฮีบรู “הִנֵּה” ซึ่ง​ใช้ชวน​ให้​มอง​หรือ​สังเกต และ​มักใช้​เป็น​คำอุทาน

† 2:10 2:10 หนึ่งโคร์เท่ากับหนึ่งโฮเมอร์ มี​ปริมาตรประมาณ 211 ลิตร หรือ​ประมาณ 55.9 แกลลอนสหรัฐ​เมื่อ​ใช้ตวงของเหลว และ​ประมาณ 6 บุเชล​เมื่อ​ใช้ตวง​ของ​แห้ง ข้าวสาลี 20,000 โคร์หนักประมาณ 3,270 เมตริกตัน

‡ 2:10 2:10 หนึ่งบัทเท่ากับหนึ่ง​ใน​สิบโคร์ มี​ปริมาตรประมาณ 21 ลิตร หรือ​ประมาณ 5.6 แกลลอนสหรัฐ หรือ 2.4 เพ็ก ข้าวบาร์เลย์ 20,000 บัทหนักประมาณ 262 เมตริกตัน

§ 2:13 2:13 หรือ “ฮูราม บิดา​ของ​ข้า”

* 3:3 3:3 หนึ่งศอกวัด​จาก​ปลายนิ้วกลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​แขน​คน ยาวประมาณ 46 เซนติเมตร หรือ 18 นิ้ว

† 3:8 3:8 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์ ดัง​นั้น 600 ตะลันต์หนักประมาณ 18 เมตริกตัน

‡ 3:9 3:9 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม หรือ 0.32 ทรอยออนซ์ ดัง​นั้น 50 เชเขลหนักประมาณ 0.5 กิโลกรัม หรือ 16 ทรอยออนซ์

* 4:1 4:1 หนึ่งศอกวัด​จาก​ปลายนิ้วกลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​แขน​คน ยาวประมาณ 46 เซนติเมตร หรือ 18 นิ้ว

† 4:2 4:2 หรือ “สระน้ำ” หรือ “อ่างเก็บน้ำ”

‡ 4:5 4:5 หนึ่งบัท​มี​ปริมาตรประมาณ 21.1 ลิตร หรือ 5.6 แกลลอนสหรัฐ ดัง​นั้น 3,000 บัท​มี​ปริมาตรประมาณ 63.3 กิโลลิตร หรือ 16,800 แกลลอนสหรัฐ

§ 4:16 4:16 คำ​ว่า “อาบี” หมาย​ถึง “บิดา​ของ​เขา”

* 6:13 6:13 หนึ่งศอกวัด​จาก​ปลายนิ้วกลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​แขน​คน ยาวประมาณ 46 เซนติเมตร หรือ 18 นิ้ว

* 8:13 8:13 หรือ “เทศกาลกระโจม” (สุคโคท)

† 8:18 8:18 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์ ดัง​นั้น 450 ตะลันต์หนักประมาณ 13.5 เมตริกตัน

* 9:4 9:4 หรือ “นาง​ถึง​กับ​ลืมหายใจ”

† 9:9 9:9 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์ ดัง​นั้น 120 ตะลันต์หนักประมาณ 3.6 เมตริกตัน

‡ 9:10 9:10 อาจ​เป็น​ไม้จันทน์​จาก​อินเดีย ซึ่ง​มี​ลายไม้สวย กลิ่นหอม และ​เหมาะสำหรับงานไม้

§ 9:13 9:13 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์ ดัง​นั้น 666 ตะลันต์หนักประมาณ 20 เมตริกตัน

* 9:15 9:15 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม หรือ 0.32 ทรอยออนซ์ ดัง​นั้น 600 เชเขลหนักประมาณ 6 กิโลกรัม หรือ 192 ทรอยออนซ์

† 9:16 9:16 หนึ่งเชเขลหนักประมาณ 10 กรัม หรือ 0.32 ทรอยออนซ์ ดัง​นั้น 300 เชเขลหนักประมาณ 3 กิโลกรัม หรือ 96 ทรอยออนซ์

* 20:1 20:1 ฉบับแปลกรีกโบราณอ่าน​ว่า ชาว​เมอูนิมส่วน​ต้นฉบับฮีบรูอ่าน​ว่า ชาว​อัมโมน

† 20:7 20:7 หรือ “เชื้อสาย”

‡ 20:26 20:26 “เบราคาห์” หมาย​ถึง “การอวยพร”

* 23:3 23:3 ต้นฉบับฮีบรูใช้คำ​ว่า เขา

* 25:6 25:6 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์

† 25:9 25:9 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์

‡ 25:23 25:23 หนึ่งศอกวัด​จาก​ปลายนิ้วกลาง​ถึง​ข้อศอก​ของ​แขน​คน ยาวประมาณ 46 เซนติเมตร หรือ 18 นิ้ว ดัง​นั้น 400 ศอกยาวประมาณ 184 เมตร หรือ 200 หลา

* 27:5 27:5 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์

† 27:5 27:5 หนึ่งโคร์เท่ากับหนึ่งโฮเมอร์ มี​ปริมาตรประมาณ 211 ลิตร หรือ 55.9 แกลลอนสหรัฐ​เมื่อ​ใช้ตวงของเหลว และ​ประมาณ 6 บุเชล​เมื่อ​ใช้ตวง​ของ​แห้ง ข้าวสาลี 10,000 โคร์หนักประมาณ 1,640 เมตริกตัน

‡ 27:5 27:5 ข้าวบาร์เลย์ 10,000 โคร์หนักประมาณ 1,310 เมตริกตัน

* 32:21 32:21 หมาย​ถึง​บุตรชาย​ของ​เขา​เอง

* 33:19 33:19 หรือ “ผู้หยั่งรู้”

* 36:2 36:2 โยอาหาสเป็น​อีก​รูปหนึ่ง​ของ​ชื่อ เยโฮอาหาส

† 36:3 36:3 หนึ่งตะลันต์หนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์

‡ 36:4 36:4 โยอาหาสเป็น​อีก​รูปหนึ่ง​ของ​ชื่อ เยโฮอาหาส

เอสรา

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

หนังสือ

เอสรา

1

1 ในปีแรกที่ไซรัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซียครองราชย์ พระยาห์เวห์* ปลุกใจไซรัสให้ประกาศไปทั่วอาณาจักร ทั้งยังออกประกาศเป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อให้คำของพระยาห์เวห์ที่กล่าวผ่านเยเรมีย์เป็นจริง ประกาศมีข้อความว่า

2 “ไซรัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซียประกาศดังนี้ ‘พระยาห์เวห์ พระเจ้า† แห่งสวรรค์ ได้มอบอาณาจักรทั้งสิ้นบนโลกให้แก่เรา และสั่งให้เราสร้างพระวิหารถวายพระองค์ที่กรุงเยรูซาเล็มในยูดาห์ 3 ใครในหมู่พวกท่านที่เป็นประชาชนของพระองค์ ขอให้พระเจ้าของเขาอยู่กับเขา ให้เขาไปยังกรุงเยรูซาเล็มในยูดาห์ แล้วสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ที่กรุงเยรูซาเล็ม (พระองค์คือพระเจ้า) 4 ใครก็ตามที่ยังเหลืออยู่ ไม่ว่าจะอาศัยอยู่ที่ใด ให้คนในที่นั้นช่วยเขาด้วยเงิน ทอง สิ่งของ และสัตว์ นอกเหนือจากสิ่งที่ถวายด้วยความสมัครใจเพื่อพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็ม’ ”

5 หัวหน้าตระกูลของยูดาห์และเบนยามิน รวมทั้งปุโรหิตและชาวเลวี ทุกคนที่พระเจ้าปลุกใจให้เดินทาง จึงเตรียมตัวไปสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ที่กรุงเยรูซาเล็ม 6 คนรอบข้างทุกคนช่วยสนับสนุนพวกเขาด้วยภาชนะเงิน ทอง สิ่งของ สัตว์ และของมีค่า นอกเหนือจากสิ่งที่ถวายด้วยความสมัครใจทั้งหมด 7 กษัตริย์ไซรัสยังนำภาชนะจากพระวิหารของพระยาห์เวห์ออกมา ภาชนะเหล่านี้เนบูคัดเนสซาร์เคยนำไปจากกรุงเยรูซาเล็ม แล้วเก็บไว้ในวิหารของเทพเจ้าของตน 8 ไซรัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซียมอบหมายให้มิทเรดาท ผู้ดูแลคลัง นำภาชนะเหล่านี้ออกมา นับจำนวนแล้วส่งมอบให้เชชบัสซาร์ ผู้นำแห่งยูดาห์ 9 ภาชนะมีจำนวนดังนี้ ถาดทอง 30 ใบ ถาดเงิน 1,000 ใบ มีด 29 เล่ม 10 ชามทอง 30 ใบ ชามเงินอีกชนิดหนึ่ง 410 ใบ และภาชนะอื่น ๆ 1,000 ชิ้น 11 ภาชนะทองและเงินทั้งหมดมี 5,400 ชิ้น เชชบัสซาร์นำทั้งหมดนี้ไปพร้อมกับเชลยที่เดินทางจากบาบิโลนกลับกรุงเยรูซาเล็ม

2

1 ต่อไปนี้คือชาวมณฑลที่กลับมาจากการเป็นเชลย คนเหล่านี้เคยถูกเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์แห่งบาบิโลนกวาดต้อนไปยังบาบิโลน แล้วกลับมายังกรุงเยรูซาเล็มและยูดาห์ ต่างคนต่างกลับไปยังเมืองของตน 2 พวกเขามากับเศรุบบาเบล เยชูอา เนหะมีย์ เสไรอาห์ เรเอไลอาห์ โมรเดคัย บิลชาน มิสปาร์ บิกวัย เรฮูม และบาอานาห์

จำนวนผู้ชายชาวอิสราเอลมีดังนี้ 3 ลูกหลานของปาโรช 2,172 คน 4 ลูกหลานของเชฟาทิยาห์ 372 คน 5 ลูกหลานของอาราห์ 775 คน 6 ลูกหลานของปาหัทโมอับ จากสายของเยชูอาและโยอาบ 2,812 คน 7 ลูกหลานของเอลาม 1,254 คน 8 ลูกหลานของศัททู 945 คน 9 ลูกหลานของศักคัย 760 คน 10 ลูกหลานของบานี 642 คน 11 ลูกหลานของเบบัย 623 คน 12 ลูกหลานของอัสกาด 1,222 คน 13 ลูกหลานของอาโดนีคัม 666 คน 14 ลูกหลานของบิกวัย 2,056 คน 15 ลูกหลานของอาดีน 454 คน 16 ลูกหลานของอาเทอร์ จากสายของเฮเซคียาห์ 98 คน 17 ลูกหลานของเบซัย 323 คน 18 ลูกหลานของโยราห์ 112 คน 19 ลูกหลานของฮาชูม 223 คน 20 ลูกหลานของกิบบาร์ 95 คน 21 ชาวเบธเลเฮม 123 คน 22 ผู้ชายชาวเนโทฟาห์ 56 คน 23 ผู้ชายชาวอานาโธท 128 คน 24 ชาวอัสมาเวท 42 คน 25 ชาวคีริยาทอาริม เคฟีราห์ และเบเอโรท 743 คน 26 ชาวรามาห์และเกบา 621 คน 27 ผู้ชายชาวมิคมาช 122 คน 28 ผู้ชายชาวเบธเอลและอัย 223 คน 29 ชาวเนโบ 52 คน 30 ลูกหลานของมักบิช 156 คน 31 ลูกหลานของเอลามอีกกลุ่มหนึ่ง 1,254 คน 32 ลูกหลานของฮาริม 320 คน 33 ชาวโลด ฮาดิด และโอโน 725 คน 34 ชาวเยรีโค 345 คน 35 ลูกหลานของเสนาอาห์ 3,630 คน

36 ปุโรหิตมีดังนี้ ลูกหลานของเยดายาห์ จากครอบครัวของเยชูอา 973 คน 37 ลูกหลานของอิมเมอร์ 1,052 คน 38 ลูกหลานของปาชฮูร์ 1,247 คน 39 ลูกหลานของฮาริม 1,017 คน

40 ชาวเลวีมีดังนี้ ลูกหลานของเยชูอาและคัดมีเอล จากสายของโฮดาวิยาห์ 74 คน 41 นักร้อง คือ ลูกหลานของอาสาฟ 128 คน 42 ลูกหลานของคนเฝ้าประตู ได้แก่ ลูกหลานของชัลลูม อาเทอร์ ทัลโมน อัคคูบ ฮาทิทา และโชบัย รวม 139 คน

43 ผู้รับใช้ประจำพระวิหารมีดังนี้ ลูกหลานของศีฮา ฮาสูฟา และทับบาโอท 44 ลูกหลานของเคโรส สีอาฮา และปาโดน 45 ลูกหลานของเลบานาห์ ฮากาบาห์ และอัคคูบ 46 ลูกหลานของฮากาบ ชัมลัย และฮานัน 47 ลูกหลานของกิดเดล กาฮาร์ และเรอายาห์ 48 ลูกหลานของเรซิน เนโคดา และกัสซัม 49 ลูกหลานของอุสซา ปาเสอาห์ และเบสัย 50 ลูกหลานของอัสนาห์ เมอูนิม และเนฟิสิม 51 ลูกหลานของบัคบูค ฮาคูฟา และฮาร์ฮูร์ 52 ลูกหลานของบัสลูท เมฮิดา และฮาร์ชา 53 ลูกหลานของบาร์โคส สิเสรา และเทมาห์ 54 ลูกหลานของเนซิยาห์และฮาทิฟา

55 ลูกหลานของผู้รับใช้ของซาโลมอนมีดังนี้ ลูกหลานของโสทัย ฮัสโสเฟเรท และเปรูดา 56 ลูกหลานของยาอาลาห์ ดาร์โคน และกิดเดล 57 ลูกหลานของเชฟาทิยาห์ ฮัททิล โพเคเรทฮัสเซบาอิม และอามี 58 ผู้รับใช้ประจำพระวิหารและลูกหลานของผู้รับใช้ของซาโลมอนรวมทั้งหมด 392 คน

59 คนต่อไปนี้เดินทางมาจากเทลเมลาห์ เทลฮาร์ชา เครูบ อัดดาน และอิมเมอร์ แต่แสดงหลักฐานไม่ได้ว่าตระกูลฝ่ายบิดาและเชื้อสาย* ของตนเป็นชาวอิสราเอลหรือไม่ 60 ลูกหลานของเดไลอาห์ โทบิยาห์ และเนโคดา 652 คน 61 ในหมู่ลูกหลานของปุโรหิต ได้แก่ ลูกหลานของฮาบายาห์ ฮักโคส และบาร์ซิลลัย บาร์ซิลลัยผู้นี้แต่งงานกับบุตรสาวคนหนึ่งของบาร์ซิลลัยชาวกิเลอาด และมีชื่อเรียกตามตระกูลนั้น 62 คนเหล่านี้ค้นหาชื่อของตนในทะเบียนลำดับวงศ์ตระกูล แต่ไม่พบ จึงถือว่าขาดคุณสมบัติและให้พ้นจากตำแหน่งปุโรหิต 63 ผู้ว่าราชการบอกพวกเขาว่าห้ามกินของถวายที่บริสุทธิ์ที่สุด จนกว่าจะมีปุโรหิตมาทำหน้าที่โดยใช้อูริมและทูมมิม

64 ประชาชนทั้งกลุ่มรวม 42,360 คน 65 ยังไม่รวมคนรับใช้ชายและหญิง 7,337 คน พวกเขายังมีนักร้องชายและหญิง 200 คน 66 มีม้า 736 ตัว ล่อ 245 ตัว 67 อูฐ 435 ตัว และลา 6,720 ตัว

68 เมื่อมาถึงพระวิหารของพระยาห์เวห์ที่กรุงเยรูซาเล็ม หัวหน้าตระกูลบางคนถวายด้วยความสมัครใจ เพื่อสร้างพระวิหารของพระเจ้าขึ้นในที่เดิม 69 พวกเขาให้ตามกำลังที่มี โดยสมทบเข้าคลังสำหรับงานก่อสร้างเป็นทอง 61,000 ดาริก† เงิน 5,000 มินา‡ และเสื้อสำหรับปุโรหิต 100 ตัว

70 ปุโรหิต ชาวเลวี ประชาชนบางส่วน นักร้อง คนเฝ้าประตู และผู้รับใช้ประจำพระวิหารจึงตั้งถิ่นฐานในเมืองของตน เช่นเดียวกับชาวอิสราเอลทั้งหมด

3

1 เมื่อถึงเดือนที่ 7 ชาวอิสราเอลตั้งถิ่นฐานอยู่ตามเมืองต่าง ๆ แล้ว ประชาชนจึงมารวมกันอย่างพร้อมเพรียงที่กรุงเยรูซาเล็ม 2 เยชูอา บุตรของโยซาดัก พร้อมกับพี่น้องปุโรหิต และเศรุบบาเบล บุตรของเชอัลทิเอล พร้อมกับญาติพี่น้อง ลงมือสร้างแท่นบูชาของพระเจ้าแห่งอิสราเอล เพื่อถวายเครื่องเผาบูชาบนแท่น ตามที่เขียนไว้ในบทบัญญัติของโมเสส คนของพระเจ้า 3 แม้จะกลัวชนชาติในดินแดนโดยรอบ พวกเขาก็ตั้งแท่นบูชาขึ้นบนฐาน แล้วถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระยาห์เวห์บนแท่นนั้น ทั้งเวลาเช้าและเวลาเย็น 4 พวกเขาฉลองเทศกาลอยู่เพิงตามที่เขียนไว้ และถวายเครื่องเผาบูชาประจำวันตามจำนวนที่กำหนดไว้สำหรับแต่ละวัน 5 หลังจากนั้นก็ถวายเครื่องเผาบูชาตามปกติ ถวายเครื่องบูชาในวันขึ้นเดือนใหม่และในเทศกาลที่กำหนดให้เป็นวันบริสุทธิ์ของพระยาห์เวห์ทั้งหมด รวมทั้งเครื่องบูชาที่แต่ละคนสมัครใจถวายแด่พระยาห์เวห์ 6 พวกเขาเริ่มถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระยาห์เวห์ตั้งแต่วันที่ 1 เดือนที่ 7 ทั้งที่ยังไม่ได้วางฐานรากของพระวิหารของพระยาห์เวห์ 7 พวกเขาจ่ายเงินให้ช่างหินและช่างไม้ และให้อาหาร เครื่องดื่ม และน้ำมันแก่ชาวไซดอนกับชาวไทระ เพื่อนำไม้ซีดาร์จากเลบานอนมาทางทะเลถึงยัฟฟา ตามที่ไซรัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซียอนุญาต

8 ในเดือนที่ 2 ของปีที่ 2 นับจากที่พวกเขามาถึงพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็ม เศรุบบาเบล บุตรของเชอัลทิเอล เยชูอา บุตรของโยซาดัก และพี่น้องที่เหลือ คือปุโรหิตกับชาวเลวี รวมทั้งทุกคนที่กลับมาจากการเป็นเชลยถึงเยรูซาเล็ม เริ่มงานก่อสร้าง พวกเขาแต่งตั้งชาวเลวีอายุ 20 ปีขึ้นไปให้ควบคุมงานสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์ 9 เยชูอาพร้อมกับบุตรและพี่น้อง คัดมีเอลพร้อมกับบุตร และลูกหลานของยูดาห์ ร่วมกันควบคุมคนงานในพระวิหารของพระเจ้า รวมทั้งลูกหลานของเฮนาดัด พร้อมกับบุตรและพี่น้องของพวกเขาที่เป็นชาวเลวี

10 เมื่อช่างก่อสร้างวางฐานรากของพระวิหารของพระยาห์เวห์ พวกเขาจัดให้ปุโรหิตสวมเสื้อประจำตำแหน่งและถือแตร และชาวเลวีที่เป็นลูกหลานของอาสาฟถือฉาบ ยืนสรรเสริญพระยาห์เวห์ตามคำสั่งของดาวิด กษัตริย์แห่งอิสราเอล 11 พวกเขาร้องรับกันเพื่อสรรเสริญและขอบคุณพระยาห์เวห์ว่า “พระองค์ดี และความเมตตาของพระองค์ต่ออิสราเอลคงอยู่ตลอดไป” ประชาชนทั้งหมดโห่ร้องเสียงดังสรรเสริญพระยาห์เวห์ เพราะได้วางฐานรากของพระวิหารของพระยาห์เวห์แล้ว

12 แต่ปุโรหิต ชาวเลวี และหัวหน้าตระกูลจำนวนมากที่ชราแล้วและเคยเห็นพระวิหารหลังแรก เมื่อเห็นการวางฐานรากของพระวิหารหลังนี้ต่อหน้าต่อตา ก็ร้องไห้เสียงดัง ส่วนอีกหลายคนโห่ร้องด้วยความยินดี 13 เสียงโห่ร้องยินดีกับเสียงร้องไห้ปะปนกันจนแยกไม่ออก ประชาชนโห่ร้องกันดังมาก เสียงนั้นได้ยินไปไกล

4

1 เมื่อฝ่ายตรงข้ามของยูดาห์และเบนยามินได้ยินว่าผู้กลับมาจากการเป็นเชลยกำลังสร้างพระวิหารถวายพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล 2 พวกเขาก็มาหาเศรุบบาเบลและหัวหน้าตระกูล กล่าวว่า “ให้เราร่วมสร้างกับพวกคุณด้วยเถิด เพราะเราแสวงหาพระเจ้าของพวกคุณเช่นเดียวกับพวกคุณ และถวายเครื่องบูชาแด่พระองค์มาตั้งแต่สมัยเอสาร์ฮัดโดน กษัตริย์แห่งอัสซีเรียที่นำเรามาอยู่ที่นี่”

3 แต่เศรุบบาเบล เยชูอา และหัวหน้าตระกูลคนอื่น ๆ ของอิสราเอลตอบว่า “พวกคุณไม่มีส่วนร่วมกับเราในการสร้างพระวิหารถวายพระเจ้าของเรา พวกเราเองจะร่วมกันสร้างถวายพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ตามที่กษัตริย์ไซรัสแห่งเปอร์เซียสั่งเราไว้”

4 คนในดินแดนนั้นจึงทำให้ชาวยูดาห์หมดกำลังใจ และก่อความเดือดร้อนขณะก่อสร้าง 5 พวกเขาจ้างที่ปรึกษาให้ขัดขวางชาวยูดาห์เพื่อให้แผนงานล้มเหลว ทำเช่นนี้ตลอดรัชสมัยของไซรัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย จนถึงรัชสมัยของดาริอัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย 6 ในช่วงต้นรัชสมัยของอาหสุเอรัส พวกเขาเขียนคำกล่าวหาชาวยูดาห์และชาวเยรูซาเล็ม

7 ในสมัยอารทาเซอร์ซีส บิชลาม มิทเรดาท ทาเบเอล และพรรคพวกคนอื่น ๆ เขียนจดหมายถึงอารทาเซอร์ซีส กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย จดหมายนั้นเขียนและส่งเป็นภาษาซีเรีย 8 เรฮูม เสนาบดี กับชิมชัย อาลักษณ์ เขียนจดหมายกล่าวหากรุงเยรูซาเล็มถึงกษัตริย์อารทาเซอร์ซีส มีข้อความดังต่อไปนี้ 9 ผู้เขียนคือเรฮูม เสนาบดี ชิมชัย อาลักษณ์ และพรรคพวกคนอื่น ๆ ได้แก่ ชาวดีนา ชาวอาฟาร์สัท ชาวทาร์เปล ชาวอาฟาร์ ชาวอาร์เค ชาวบาบิโลน ชาวชูชาน ชาวเดฮา ชาวเอลาม 10 รวมทั้งชนชาติอื่น ๆ ที่อัสนัปปาร์ผู้ยิ่งใหญ่และมีเกียรตินำมาตั้งถิ่นฐานในเมืองสะมาเรียและดินแดนส่วนอื่น ๆ ฟากแม่น้ำ เป็นต้น

11 ต่อไปนี้คือสำเนาจดหมายที่พวกเขาส่งไป

ถึงกษัตริย์อารทาเซอร์ซีส จากผู้รับใช้ของพระองค์ คือชาวดินแดนฟากแม่น้ำ

12 ขอให้กษัตริย์ทราบว่า ชาวยิวที่เดินทางมาจากพระองค์ได้มาถึงพวกเราที่กรุงเยรูซาเล็มแล้ว พวกเขากำลังสร้างเมืองที่ชอบกบฏและชั่วร้ายนี้ขึ้นใหม่ สร้างกำแพงเสร็จแล้ว และซ่อมแซมฐานราก 13 ขอให้กษัตริย์ทราบด้วยว่า ถ้าสร้างเมืองนี้ขึ้นใหม่และสร้างกำแพงเสร็จ พวกเขาจะไม่จ่ายบรรณาการ ภาษีศุลกากร หรือค่าผ่านทาง ในที่สุดจะเกิดความเสียหายแก่กษัตริย์ทั้งหลาย 14 เนื่องจากพวกเราพึ่งพาราชสำนักในการเลี้ยงชีพ จึงไม่สมควรที่จะทนเห็นกษัตริย์เสียเกียรติ พวกเราจึงส่งจดหมายมาแจ้งให้กษัตริย์ทราบ 15 เพื่อให้ค้นดูในหนังสือบันทึกของบรรพบุรุษของพระองค์ พระองค์จะพบและทราบจากหนังสือบันทึกนั้นว่า เมืองนี้เป็นเมืองที่ชอบกบฏ ก่อความเสียหายแก่กษัตริย์และมณฑลต่าง ๆ และเคยก่อกบฏมาแล้วในอดีต ด้วยเหตุนี้เมืองจึงถูกทำลาย 16 พวกเราขอแจ้งให้กษัตริย์ทราบว่า ถ้าสร้างเมืองนี้ขึ้นใหม่และสร้างกำแพงเสร็จ พระองค์จะไม่มีดินแดนในครอบครองทางฟากแม่น้ำอีกเลย

17 กษัตริย์จึงส่งคำตอบถึงเรฮูม เสนาบดี ชิมชัย อาลักษณ์ และพรรคพวกคนอื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ในสะมาเรียและดินแดนส่วนอื่น ๆ ฟากแม่น้ำว่า

ขอให้มีสันติสุข

18 จดหมายที่พวกท่านส่งมาให้เรา มีผู้อ่านให้เราฟังอย่างชัดเจนแล้ว 19 เราสั่งให้ค้นบันทึก และพบว่าเมืองนี้เคยลุกฮือสู้กษัตริย์ ก่อกบฏและจลาจลมาแล้วในอดีต 20 ทั้งยังเคยมีกษัตริย์ที่ทรงอำนาจปกครองเยรูซาเล็มและดินแดนฟากแม่น้ำทั้งหมด ผู้คนจ่ายบรรณาการ ภาษีศุลกากร และค่าผ่านทางให้กษัตริย์เหล่านั้น 21 จงออกคำสั่งให้คนเหล่านี้หยุดงาน และห้ามสร้างเมืองนี้ขึ้นใหม่จนกว่าเราจะออกคำสั่ง 22 จงระวัง อย่าชักช้าในการดำเนินการ จะปล่อยให้ความเสียหายเพิ่มขึ้นจนเป็นภัยแก่กษัตริย์ทั้งหลายไปทำไม

23 เมื่อมีผู้อ่านสำเนาจดหมายของกษัตริย์อารทาเซอร์ซีสให้เรฮูม ชิมชัย อาลักษณ์ และพรรคพวกฟัง พวกเขาก็รีบไปหาชาวยิวที่กรุงเยรูซาเล็ม แล้วใช้อาวุธบังคับให้หยุดงาน 24 งานสร้างพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็มจึงหยุดลง และหยุดอยู่จนถึงปีที่ 2 ในรัชสมัยของดาริอัส กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย

5

1 ผู้เผยพระวจนะ คือฮักกัยและเศคาริยาห์ผู้เป็นบุตรของอิดโด กล่าวถ้อยคำจากพระเจ้าแก่ชาวยิวในยูดาห์และเยรูซาเล็ม ในนามของพระเจ้าแห่งอิสราเอล 2 เศรุบบาเบล บุตรของเชอัลทิเอล และเยชูอา บุตรของโยซาดัก จึงลุกขึ้นเริ่มสร้างพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็ม โดยมีผู้เผยพระวจนะของพระเจ้าอยู่ด้วยและช่วยเหลือพวกเขา

3 ในเวลาเดียวกัน ทัทเทนัย ผู้ว่าราชการดินแดนฟากแม่น้ำ พร้อมกับเชธาร์โบเซนัยและพรรคพวกมาหาพวกเขา แล้วถามว่า “ใครอนุญาตให้พวกคุณสร้างพระวิหารนี้และทำกำแพงนี้ให้เสร็จ” 4 พวกเขายังถามชื่อคนที่กำลังก่อสร้างด้วย 5 แต่พระเจ้าของชาวยิวคอยดูแลบรรดาผู้อาวุโส เจ้าหน้าที่จึงไม่บังคับให้พวกเขาหยุดงานระหว่างที่เรื่องไปถึงดาริอัสและรอจดหมายตอบกลับมา

6 ต่อไปนี้คือสำเนาจดหมายที่ทัทเทนัย ผู้ว่าราชการดินแดนฟากแม่น้ำ เชธาร์โบเซนัย และพรรคพวกของเขา คือชาวอาฟาร์สัคในดินแดนฟากแม่น้ำ ส่งถึงกษัตริย์ดาริอัส 7 พวกเขาส่งจดหมายถึงพระองค์ มีข้อความว่า

ถึงกษัตริย์ดาริอัส ขอให้มีสันติสุขทุกประการ

8 ขอให้กษัตริย์ทราบว่า พวกเราไปยังมณฑลยูดาห์ ถึงพระวิหารของพระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งกำลังก่อสร้างด้วยหินก้อนใหญ่และวางไม้ไว้ในกำแพง พวกเขาทำงานกันอย่างขยันขันแข็ง งานก้าวหน้าไปด้วยดี 9 พวกเราจึงถามผู้อาวุโสเหล่านั้นว่า “ใครอนุญาตให้พวกคุณสร้างพระวิหารนี้และทำกำแพงนี้ให้เสร็จ” 10 พวกเราถามชื่อของพวกเขาด้วย เพื่อจะได้เขียนชื่อคนที่เป็นผู้นำมารายงานให้พระองค์ทราบ 11 พวกเขาตอบพวกเราว่า “เราเป็นผู้รับใช้ของพระเจ้าแห่งสวรรค์และโลก กำลังสร้างพระวิหารที่กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ของอิสราเอลองค์หนึ่งเคยสร้างจนเสร็จเมื่อหลายปีก่อน 12 แต่บรรพบุรุษของเราทำให้พระเจ้าแห่งสวรรค์โกรธ พระองค์จึงมอบพวกเขาให้อยู่ใต้อำนาจของเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์แห่งบาบิโลนผู้เป็นชาวเคลเดีย กษัตริย์องค์นั้นทำลายพระวิหารนี้และกวาดต้อนประชาชนไปยังบาบิโลน 13 ต่อมาในปีแรกที่ไซรัส กษัตริย์แห่งบาบิโลนครองราชย์ พระองค์ออกคำสั่งให้สร้างพระวิหารของพระเจ้านี้ขึ้นใหม่ 14 ส่วนภาชนะทองและเงินจากพระวิหารของพระเจ้า ที่เนบูคัดเนสซาร์นำจากพระวิหารในเยรูซาเล็มไปยังวิหารในบาบิโลนนั้น กษัตริย์ไซรัสนำออกจากวิหารในบาบิโลนแล้วส่งมอบให้คนชื่อเชชบัสซาร์ ซึ่งพระองค์แต่งตั้งให้เป็นผู้ว่าราชการ 15 พระองค์บอกเขาว่า ‘จงนำภาชนะเหล่านี้ไปไว้ในพระวิหารที่เยรูซาเล็ม และให้สร้างพระวิหารของพระเจ้าขึ้นในที่เดิม’ 16 เชชบัสซาร์ผู้นี้จึงมาวางฐานรากของพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็ม ตั้งแต่นั้นมาจนถึงบัดนี้ก็ยังสร้างกันอยู่และยังไม่เสร็จ”

17 ดังนั้น หากกษัตริย์เห็นสมควร ขอให้ค้นดูในคลังของกษัตริย์ที่บาบิโลนว่า กษัตริย์ไซรัสเคยออกคำสั่งให้สร้างพระวิหารของพระเจ้านี้ที่กรุงเยรูซาเล็มจริงหรือไม่ และขอให้กษัตริย์แจ้งแก่พวกเราว่า ประสงค์จะให้ดำเนินการเรื่องนี้อย่างไร

6

1 กษัตริย์ดาริอัสจึงสั่งให้ค้นในหอเก็บเอกสารซึ่งเป็นที่เก็บทรัพย์สมบัติในบาบิโลน 2 พบม้วนหนังสือที่อัคเมธา ในพระราชวังที่อยู่ในมณฑลมีเดีย ม้วนหนังสือนั้นมีข้อความบันทึกไว้ดังนี้

3 ในปีแรกที่กษัตริย์ไซรัสครองราชย์ พระองค์ออกคำสั่งเกี่ยวกับพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็มว่า ให้สร้างพระวิหารขึ้นเป็นสถานที่ถวายเครื่องบูชา และวางฐานรากให้มั่นคง ให้มีความสูง 60 ศอก* และความกว้าง 60 ศอก 4 ใช้หินก้อนใหญ่วาง 3 ชั้น และไม้ใหม่ 1 ชั้น ให้จ่ายค่าใช้จ่ายจากพระราชวัง 5 ให้นำภาชนะทองและเงินจากพระวิหารของพระเจ้าที่เนบูคัดเนสซาร์นำจากพระวิหารในเยรูซาเล็มไปบาบิโลน กลับไปคืนให้พระวิหารที่กรุงเยรูซาเล็ม วางทุกชิ้นไว้ในที่ของมัน จงนำไปไว้ในพระวิหารของพระเจ้า

6 ดังนั้น ทัทเทนัย ผู้ว่าราชการดินแดนฟากแม่น้ำ เชธาร์โบเซนัย และพรรคพวกของพวกท่าน คือชาวอาฟาร์สัคที่อยู่ฟากแม่น้ำ จงอยู่ห่างจากที่นั่น 7 อย่าเข้าไปยุ่งกับงานสร้างพระวิหารของพระเจ้านี้ ให้ผู้ว่าราชการของชาวยิวและผู้อาวุโสของชาวยิวสร้างพระวิหารของพระเจ้านี้ขึ้นในที่เดิม 8 เรายังออกคำสั่งให้พวกท่านช่วยผู้อาวุโสของชาวยิวสร้างพระวิหารของพระเจ้านี้ดังต่อไปนี้ ให้รีบจ่ายค่าใช้จ่ายแก่คนเหล่านี้จากทรัพย์สินของกษัตริย์ คือบรรณาการที่เก็บจากดินแดนฟากแม่น้ำ เพื่อไม่ให้งานของพวกเขาติดขัด 9 สิ่งใดที่พวกเขาต้องการ ทั้งวัวรุ่นตัวผู้ แกะตัวผู้ และลูกแกะ สำหรับถวายเป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระเจ้าแห่งสวรรค์ รวมทั้งข้าวสาลี เกลือ เหล้าองุ่น และน้ำมัน จงจัดให้ทุกวันตามที่ปุโรหิตในเยรูซาเล็มบอก อย่าให้ขาด 10 เพื่อให้พวกเขาถวายเครื่องบูชาที่มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจแด่พระเจ้าแห่งสวรรค์ และอธิษฐานเพื่อชีวิตของกษัตริย์และบุตรทั้งหลาย 11 เรายังออกคำสั่งว่า ใครเปลี่ยนแปลงคำสั่งนี้ ให้ดึงคานจากบ้านของเขาออกมา ยกตัวเขาขึ้นตรึงไว้บนคานนั้น และให้ทำบ้านของเขาเป็นกองมูลสัตว์เพราะความผิดนี้ 12 ขอให้พระเจ้าผู้ให้พระนามของพระองค์สถิตอยู่ที่นั่น โค่นล้มกษัตริย์และชนชาติทั้งปวงที่ลงมือเปลี่ยนแปลงคำสั่งนี้เพื่อทำลายพระวิหารของพระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็ม เรา ดาริอัส ออกคำสั่งนี้ จงรีบดำเนินการให้ครบถ้วน

13 ทัทเทนัย ผู้ว่าราชการดินแดนฟากแม่น้ำ เชธาร์โบเซนัย และพรรคพวกจึงรีบทำตามทุกอย่าง เพราะกษัตริย์ดาริอัสส่งคำสั่งมา

14 ผู้อาวุโสของชาวยิวดำเนินงานก่อสร้างไปด้วยดี ด้วยถ้อยคำจากพระเจ้าที่ฮักกัยผู้เผยพระวจนะและเศคาริยาห์ผู้เป็นบุตรของอิดโดกล่าว พวกเขาสร้างจนเสร็จตามคำสั่งของพระเจ้าแห่งอิสราเอล และตามคำสั่งของไซรัส ดาริอัส และอารทาเซอร์ซีส กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย 15 พระวิหารนี้สร้างเสร็จในวันที่ 3 เดือนอาดาร์ ปีที่ 6 ในรัชสมัยของกษัตริย์ดาริอัส

16 ชาวอิสราเอล ปุโรหิต ชาวเลวี และคนอื่น ๆ ที่กลับมาจากการเป็นเชลย ทำพิธีอุทิศพระวิหารนี้แด่พระเจ้าด้วยความยินดี 17 ในพิธีอุทิศพระวิหารนี้แด่พระเจ้า พวกเขาถวายวัวตัวผู้ 100 ตัว แกะตัวผู้ 200 ตัว และลูกแกะ 400 ตัว ส่วนเครื่องบูชาลบล้างบาปสำหรับชาวอิสราเอลทั้งหมดนั้น พวกเขาถวายแพะตัวผู้ 12 ตัว ตามจำนวนเผ่าของอิสราเอล 18 พวกเขาจัดปุโรหิตเป็นหมวดและชาวเลวีเป็นผลัด เพื่อรับใช้พระเจ้าที่กรุงเยรูซาเล็ม ตามที่เขียนไว้ในหนังสือของโมเสส

19 ผู้กลับมาจากการเป็นเชลยฉลองปัสกาในวันที่ 14 เดือนที่ 1 20 ปุโรหิตและชาวเลวีชำระตนให้บริสุทธิ์พร้อมกัน ทุกคนจึงบริสุทธิ์ พวกเขาฆ่าสัตว์สำหรับปัสกาให้ผู้กลับมาจากการเป็นเชลยทุกคน ให้พี่น้องปุโรหิต และให้ตนเองด้วย 21 ชาวอิสราเอลที่กลับมาจากการเป็นเชลยกินอาหารปัสกา ร่วมกับทุกคนที่แยกตัวจากมลทินของชนชาติในดินแดนนั้นมาร่วมกับพวกเขา เพื่อแสวงหาพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล 22 พวกเขาฉลองเทศกาลขนมปังไร้เชื้อด้วยความยินดีเป็นเวลา 7 วัน เพราะพระยาห์เวห์ทำให้พวกเขายินดี และทำให้กษัตริย์แห่งอัสซีเรียหันมาเอาใจใส่พวกเขา สนับสนุนการสร้างพระวิหารของพระเจ้า คือพระเจ้าแห่งอิสราเอล

7

1 หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้ ในรัชสมัยของอารทาเซอร์ซีส กษัตริย์แห่งเปอร์เซีย มีชายชื่อเอสรา เป็นบุตรของเสไรอาห์ เสไรอาห์เป็นบุตรของอาซาริยาห์ อาซาริยาห์เป็นบุตรของฮิลคียาห์ 2 ฮิลคียาห์เป็นบุตรของชัลลูม ชัลลูมเป็นบุตรของศาโดก ศาโดกเป็นบุตรของอาหิทูบ 3 อาหิทูบเป็นบุตรของอามาริยาห์ อามาริยาห์เป็นบุตรของอาซาริยาห์ อาซาริยาห์เป็นบุตรของเมราโยท 4 เมราโยทเป็นบุตรของเศราหิยาห์ เศราหิยาห์เป็นบุตรของอุสซี อุสซีเป็นบุตรของบุคคี 5 บุคคีเป็นบุตรของอาบีชูอา อาบีชูอาเป็นบุตรของฟีเนหัส ฟีเนหัสเป็นบุตรของเอเลอาซาร์ เอเลอาซาร์เป็นบุตรของอาโรน หัวหน้าปุโรหิต 6 เอสราผู้นี้เดินทางมาจากบาบิโลน เขาเป็นอาลักษณ์ผู้เชี่ยวชาญบทบัญญัติของโมเสสที่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอลมอบให้ กษัตริย์ให้ทุกอย่างที่เขาขอ เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าของเขาคอยช่วยเหลือเขา 7 ในปีที่ 7 ในรัชสมัยของกษัตริย์อารทาเซอร์ซีส ชาวอิสราเอลบางส่วนเดินทางมายังกรุงเยรูซาเล็ม รวมทั้งปุโรหิต ชาวเลวี นักร้อง คนเฝ้าประตู และผู้รับใช้ประจำพระวิหารบางคน 8 เอสรามาถึงกรุงเยรูซาเล็มในเดือนที่ 5 ปีที่ 7 ในรัชสมัยของกษัตริย์ 9 เขาเริ่มออกเดินทางจากบาบิโลนในวันที่ 1 เดือนที่ 1 และมาถึงกรุงเยรูซาเล็มในวันที่ 1 เดือนที่ 5 เพราะพระเจ้าของเขาเมตตาช่วยเหลือเขา 10 เอสราตั้งใจแน่วแน่ที่จะศึกษาบทบัญญัติของพระยาห์เวห์ ปฏิบัติตาม และสอนกฎเกณฑ์กับข้อกำหนดเหล่านั้นในอิสราเอล

11 ต่อไปนี้คือสำเนาจดหมายที่กษัตริย์อารทาเซอร์ซีสมอบให้เอสรา ผู้เป็นปุโรหิตและอาลักษณ์ เชี่ยวชาญถ้อยคำในคำสั่งและกฎเกณฑ์ที่พระยาห์เวห์ให้แก่อิสราเอล

12 อารทาเซอร์ซีส กษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งหลาย

ถึงเอสรา ปุโรหิตและอาลักษณ์ผู้เชี่ยวชาญบทบัญญัติของพระเจ้าผู้สมบูรณ์พร้อมแห่งสวรรค์

บัดนี้ 13 เราออกคำสั่งว่า ชาวอิสราเอลทุกคนในอาณาจักรของเรา รวมทั้งปุโรหิตและชาวเลวีที่สมัครใจไปยังเยรูซาเล็ม ให้ไปกับท่านได้ 14 ทั้งนี้ กษัตริย์และที่ปรึกษาทั้ง 7 คนส่งท่านไปตรวจสอบกิจการในยูดาห์และเยรูซาเล็ม ตามบทบัญญัติของพระเจ้าของท่านที่ท่านมีอยู่ 15 และให้นำเงินกับทองที่กษัตริย์และที่ปรึกษาสมัครใจถวาย ไปถวายแด่พระเจ้าแห่งอิสราเอลผู้สถิตในเยรูซาเล็ม 16 รวมทั้งเงินและทองทั้งหมดที่ท่านจะหาได้ทั่วมณฑลบาบิโลน ตลอดจนสิ่งที่ประชาชนและปุโรหิตสมัครใจถวายเพื่อพระวิหารของพระเจ้าของตนที่กรุงเยรูซาเล็ม 17 ดังนั้น จงใช้เงินนี้ซื้อวัวตัวผู้ แกะตัวผู้ และลูกแกะ พร้อมกับเครื่องบูชาจากธัญพืชและเครื่องดื่มบูชาที่ถวายคู่กัน แล้วถวายบนแท่นบูชาในพระวิหารของพระเจ้าของท่านที่กรุงเยรูซาเล็ม จงดำเนินการอย่างขยันขันแข็ง 18 ส่วนเงินและทองที่เหลือ หากท่านกับพี่น้องเห็นสมควรจะใช้อย่างไร ก็จงทำตามความประสงค์ของพระเจ้าของท่าน 19 ภาชนะที่มอบให้ท่านเพื่อใช้ในงานของพระวิหารของพระเจ้าของท่านนั้น จงนำไปส่งมอบต่อหน้าพระเจ้าแห่งเยรูซาเล็ม 20 หากพระวิหารของพระเจ้าของท่านต้องการสิ่งอื่นเพิ่มเติม และท่านจำเป็นต้องจัดหา ก็ให้เบิกจากคลังของกษัตริย์

21 เรา อารทาเซอร์ซีส กษัตริย์ ออกคำสั่งนี้แก่ผู้ดูแลคลังทุกคนในดินแดนฟากแม่น้ำว่า เอสรา ปุโรหิตและอาลักษณ์ผู้เชี่ยวชาญบทบัญญัติของพระเจ้าแห่งสวรรค์ ขอสิ่งใดจากพวกท่าน จงจัดให้โดยเร็วและครบถ้วน 22 ให้เงินไม่เกิน 100 ตะลันต์* ข้าวสาลีไม่เกิน 100 โคร์† เหล้าองุ่นไม่เกิน 100 บัท‡ น้ำมันไม่เกิน 100 บัท ส่วนเกลือไม่จำกัดจำนวน 23 ทุกสิ่งที่พระเจ้าแห่งสวรรค์สั่ง จงทำให้ถูกต้องครบถ้วนเพื่อพระวิหารของพระเจ้าแห่งสวรรค์ จะปล่อยให้พระองค์โกรธอาณาจักรของกษัตริย์และบุตรทั้งหลายไปทำไม

24 เราขอแจ้งแก่พวกท่านด้วยว่า ห้ามเรียกเก็บบรรณาการ ภาษีศุลกากร หรือค่าผ่านทางจากปุโรหิต ชาวเลวี นักร้อง คนเฝ้าประตู ผู้รับใช้ประจำพระวิหาร หรือคนงานคนใดในพระวิหารของพระเจ้านี้

25 ส่วนท่าน เอสรา จงใช้สติปัญญาจากพระเจ้าของท่านที่ท่านมี แต่งตั้งเจ้าหน้าที่ปกครองและผู้พิพากษา ให้ตัดสินคดีของคนทั้งปวงในดินแดนฟากแม่น้ำที่รู้บทบัญญัติของพระเจ้าของท่าน และจงสอนคนที่ยังไม่รู้ 26 ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติของพระเจ้าของท่านและกฎหมายของกษัตริย์ จงลงโทษโดยเร็วและจริงจัง ไม่ว่าจะเป็นโทษประหารชีวิต เนรเทศ ริบทรัพย์ หรือจำคุก

27 ขอให้พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของเราได้รับคำสรรเสริญ พระองค์ทำให้กษัตริย์มีความตั้งใจเช่นนี้ ที่จะตกแต่งพระวิหารของพระยาห์เวห์ในกรุงเยรูซาเล็มให้งดงาม 28 และแสดงความเมตตาต่อข้าพเจ้าเมื่อข้าพเจ้าอยู่ต่อหน้ากษัตริย์ ที่ปรึกษา และเจ้านายผู้ทรงอำนาจทั้งหมดของพระองค์ ข้าพเจ้ามีกำลังใจขึ้น เพราะพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้าคอยช่วยเหลือ จึงรวบรวมผู้นำจากอิสราเอลให้เดินทางไปกับข้าพเจ้า

8

1 ต่อไปนี้คือหัวหน้าตระกูล และลำดับวงศ์ตระกูลของคนที่เดินทางจากบาบิโลนมากับข้าพเจ้า ในรัชสมัยของกษัตริย์อารทาเซอร์ซีส

2 จากลูกหลานของฟีเนหัส คือเกอร์โชม

จากลูกหลานของอิธามาร์ คือดาเนียล

จากลูกหลานของดาวิด คือฮัททูช

3 จากลูกหลานของเชคานิยาห์ จากลูกหลานของปาโรช คือเศคาริยาห์ พร้อมผู้ชายที่ขึ้นทะเบียนตามลำดับวงศ์ตระกูลมากับเขา 150 คน

4 จากลูกหลานของปาหัทโมอับ คือเอลีโฮเอนัย บุตรของเศราหิยาห์ พร้อมผู้ชายมากับเขา 200 คน

5 จากลูกหลานของเชคานิยาห์ บุตรของยาฮาซีเอล มีผู้ชายมากับเขา 300 คน

6 จากลูกหลานของอาดีน คือเอเบด บุตรของโยนาธาน พร้อมผู้ชายมากับเขา 50 คน

7 จากลูกหลานของเอลาม คือเยชายาห์ บุตรของอาธาลิยาห์ พร้อมผู้ชายมากับเขา 70 คน

8 จากลูกหลานของเชฟาทิยาห์ คือเศบาดิยาห์ บุตรของมีคาเอล พร้อมผู้ชายมากับเขา 80 คน

9 จากลูกหลานของโยอาบ คือโอบาดิยาห์ บุตรของเยฮีเอล พร้อมผู้ชายมากับเขา 218 คน

10 จากลูกหลานของเชโลมิท บุตรของโยสิฟิยาห์ มีผู้ชายมากับเขา 160 คน

11 จากลูกหลานของเบบัย คือเศคาริยาห์ บุตรของเบบัย พร้อมผู้ชายมากับเขา 28 คน

12 จากลูกหลานของอัสกาด คือโยฮานัน บุตรของฮักคาทาน พร้อมผู้ชายมากับเขา 110 คน

13 จากลูกหลานของอาโดนีคัม กลุ่มสุดท้ายมีชื่อดังนี้ เอลีเฟเลท เยอูเอล และเชมายาห์ พร้อมผู้ชายมากับพวกเขา 60 คน

14 จากลูกหลานของบิกวัย คืออุธัยกับศับบูด พร้อมผู้ชายมากับพวกเขา 70 คน

15 ข้าพเจ้ารวบรวมคนเหล่านี้ที่แม่น้ำซึ่งไหลไปยังอาหะวา พวกเราตั้งค่ายอยู่ที่นั่น 3 วัน เมื่อข้าพเจ้าตรวจดูประชาชนและปุโรหิต ก็พบว่าไม่มีลูกหลานของเลวีเลย 16 ข้าพเจ้าจึงให้ไปตามบรรดาผู้นำ ได้แก่ เอลีเอเซอร์ อารีเอล เชมายาห์ เอลนาธัน ยารีบ เอลนาธัน นาธัน เศคาริยาห์ และเมชุลลาม รวมทั้งโยยาริบกับเอลนาธันผู้เป็นครู 17 ข้าพเจ้าส่งพวกเขาไปหาอิดโด ผู้นำที่คาสิฟียา และกำชับให้ไปบอกอิดโดกับพี่น้องของเขา ผู้เป็นผู้รับใช้ประจำพระวิหารที่คาสิฟียา ว่าให้นำผู้ที่จะรับใช้ในพระวิหารของพระเจ้าของเรามาหาเรา 18 เพราะพระเจ้าของเราเมตตาช่วยเหลือเรา พวกเขาจึงนำชายผู้มีวิจารณญาณมาให้เรา ชื่อเชเรบิยาห์ เป็นลูกหลานของมาห์ลี มาห์ลีเป็นบุตรของเลวี เลวีเป็นบุตรของอิสราเอล เชเรบิยาห์มาพร้อมกับบุตรและพี่น้อง รวม 18 คน 19 รวมทั้งฮาชาบิยาห์ และเยชายาห์จากลูกหลานของเมรารีที่มากับเขา พร้อมพี่น้องของเขาและบุตรของพวกเขา รวม 20 คน 20 และผู้รับใช้ประจำพระวิหาร 220 คน ซึ่งดาวิดกับบรรดาเจ้านายจัดไว้ให้รับใช้ชาวเลวี ทุกคนมีการระบุชื่อไว้

21 ข้าพเจ้าประกาศให้ถืออดอาหารที่แม่น้ำอาหะวา เพื่อให้เราถ่อมตนต่อหน้าพระเจ้าของเรา และขอให้พระองค์เปิดทางที่ราบรื่นสำหรับเรา ลูกเล็ก ๆ ของเรา และทรัพย์สินทั้งหมดของเรา 22 ข้าพเจ้าละอายที่จะขอกองทหารและทหารม้าจากกษัตริย์มาช่วยป้องกันศัตรูระหว่างทาง เพราะพวกเราเคยบอกกษัตริย์ว่า “พระเจ้าของเราช่วยเหลือทุกคนที่แสวงหาพระองค์ให้ได้รับสิ่งดี แต่ฤทธิ์อำนาจและความโกรธของพระองค์ต่อต้านทุกคนที่ละทิ้งพระองค์” 23 พวกเราจึงอดอาหารและอ้อนวอนพระเจ้าของเราเรื่องนี้ พระองค์ก็ให้ตามคำขอ

24 ข้าพเจ้าเลือกหัวหน้าปุโรหิตไว้ 12 คน คือเชเรบิยาห์ ฮาชาบิยาห์ และพี่น้องอีก 10 คน 25 แล้วชั่งเงิน ทอง และภาชนะส่งมอบให้พวกเขา สิ่งเหล่านี้เป็นของถวายเพื่อพระวิหารของพระเจ้าของเรา ซึ่งกษัตริย์ ที่ปรึกษา เจ้านาย และชาวอิสราเอลทุกคนที่อยู่ที่นั่นถวายไว้ 26 ข้าพเจ้าชั่งเงิน 650 ตะลันต์* ภาชนะเงินหนัก 100 ตะลันต์ และทองหนัก 100 ตะลันต์ ส่งมอบให้พวกเขา 27 พร้อมชามทอง 20 ใบ หนัก 1,000 ดาริก† และภาชนะทองสัมฤทธิ์เนื้อดีเป็นประกาย 2 ใบ มีค่าราวกับทอง 28 ข้าพเจ้าบอกพวกเขาว่า “พวกคุณบริสุทธิ์ เป็นของพระยาห์เวห์ และภาชนะเหล่านี้ก็บริสุทธิ์ เงินกับทองเป็นสิ่งที่สมัครใจถวายแด่พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพวกคุณ 29 จงเฝ้ารักษาไว้จนกว่าจะชั่งต่อหน้าหัวหน้าปุโรหิต ชาวเลวี และผู้นำตระกูลฝ่ายบิดาของอิสราเอลที่กรุงเยรูซาเล็ม ในห้องต่าง ๆ ของพระวิหารของพระยาห์เวห์”

30 ปุโรหิตและชาวเลวีจึงรับเงิน ทอง และภาชนะตามน้ำหนักที่ชั่ง เพื่อจะนำไปยังพระวิหารของพระเจ้าของเราที่กรุงเยรูซาเล็ม

31 พวกเราออกจากแม่น้ำอาหะวาในวันที่ 12 เดือนที่ 1 เพื่อเดินทางไปยังกรุงเยรูซาเล็ม พระเจ้าของเราคอยช่วยเหลือ และช่วยเราให้พ้นจากอำนาจของศัตรูและโจรระหว่างทาง 32 เมื่อมาถึงกรุงเยรูซาเล็ม พวกเราพักอยู่ที่นั่น 3 วัน 33 ในวันที่ 4 พวกเราชั่งเงิน ทอง และภาชนะในพระวิหารของพระเจ้าของเรา แล้วส่งมอบให้เมเรโมท บุตรของอุรีอาห์ผู้เป็นปุโรหิต มีเอเลอาซาร์ บุตรของฟีเนหัสอยู่กับเขา และชาวเลวี คือโยซาบาด บุตรของเยชูอา กับโนอาดิยาห์ บุตรของบินนุยอยู่ด้วย 34 มีการนับและชั่งทุกสิ่ง และบันทึกน้ำหนักทั้งหมดไว้ในเวลานั้น

35 ผู้กลับมาจากการเป็นเชลยถวายเครื่องเผาบูชาแด่พระเจ้าแห่งอิสราเอล เป็นวัวตัวผู้ 12 ตัวสำหรับชาวอิสราเอลทั้งหมด แกะตัวผู้ 96 ตัว ลูกแกะ 77 ตัว และแพะตัวผู้ 12 ตัวเป็นเครื่องบูชาลบล้างบาป ทั้งหมดนี้เป็นเครื่องเผาบูชาแด่พระยาห์เวห์ 36 พวกเขาส่งมอบคำสั่งของกษัตริย์แก่ผู้ว่าราชการท้องถิ่นของกษัตริย์และผู้ว่าราชการดินแดนฟากแม่น้ำ คนเหล่านั้นจึงสนับสนุนประชาชนและพระวิหารของพระเจ้า

9

1 เมื่อดำเนินการเรื่องเหล่านี้เสร็จแล้ว บรรดาเจ้านายมาหาข้าพเจ้าและกล่าวว่า “ชาวอิสราเอล ปุโรหิต และชาวเลวีไม่ได้แยกตัวจากชนชาติในดินแดนต่าง ๆ แต่ทำสิ่งน่ารังเกียจตามชนชาติเหล่านั้น คือชาวคานาอัน ฮิตไทต์ เปริสซี เยบุส อัมโมน โมอับ อียิปต์ และอาโมไรต์ 2 พวกเขาแต่งงานกับบุตรสาวของชนชาติเหล่านั้น ทั้งให้บุตรชายของตนแต่งงานด้วย เชื้อสายที่แยกไว้สำหรับพระเจ้าจึงปะปนกับชนชาติในดินแดนเหล่านั้น ยิ่งกว่านั้น บรรดาเจ้านายและผู้ปกครองกลับเป็นผู้นำในการทำความผิดนี้”

3 เมื่อข้าพเจ้าได้ยินเรื่องนี้ ก็ฉีกเสื้อและเสื้อคลุม ทึ้งผมและหนวดเครา แล้วนั่งลงด้วยความตกตะลึง 4 ทุกคนที่หวาดกลัวต่อถ้อยคำของพระเจ้าแห่งอิสราเอลมารวมกันรอบข้าพเจ้า เพราะความผิดของผู้กลับจากการเนรเทศ ข้าพเจ้านั่งตกตะลึงอยู่จนถึงเวลาถวายเครื่องบูชาตอนเย็น

5 เมื่อถึงเวลาถวายเครื่องบูชาตอนเย็น ข้าพเจ้าลุกขึ้นจากที่นั่งด้วยความอับอาย ทั้งที่เสื้อและเสื้อคลุมยังฉีกขาด แล้วคุกเข่ากางมือออกต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพเจ้า 6 และกล่าวว่า “พระเจ้าของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าละอายจนหน้าแดง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นหาพระองค์ พระเจ้าของข้าพเจ้า เพราะความชั่วของพวกเราท่วมสูงเหนือศีรษะ และความผิดของพวกเรากองสูงถึงสวรรค์ 7 ตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษจนถึงวันนี้ พวกเรามีความผิดมหันต์ เพราะความชั่วของเรา ทั้งพวกเรา กษัตริย์ และปุโรหิตของเรา จึงตกอยู่ใต้อำนาจของกษัตริย์ในดินแดนต่าง ๆ ถูกฆ่าด้วยดาบ ถูกจับเป็นเชลย ถูกปล้น และได้รับความอับอายอย่างที่เป็นอยู่ในวันนี้ 8 แต่บัดนี้ ในช่วงเวลาสั้น ๆ พระยาห์เวห์ พระเจ้าของเราได้แสดงความกรุณา ให้พวกเราบางส่วนหนีรอดมาได้ และให้เราปักหลักในสถานที่บริสุทธิ์ของพระองค์ เพื่อพระเจ้าของเราจะได้ทำให้ดวงตาของเราสดใสขึ้น และฟื้นชีวิตเราได้บ้างท่ามกลางการเป็นทาส 9 เพราะพวกเราเป็นทาส แต่พระเจ้าของเราไม่ได้ทอดทิ้งเราในการเป็นทาส พระองค์เมตตาเราต่อหน้ากษัตริย์ทั้งหลายแห่งเปอร์เซีย เพื่อฟื้นชีวิตเรา ให้เราสร้างพระวิหารของพระเจ้าของเราขึ้นใหม่และซ่อมแซมส่วนที่พังทลาย ทั้งให้เรามีกำแพงคุ้มกันในยูดาห์และเยรูซาเล็ม

10 “พระเจ้าของเรา หลังจากนี้ พวกเราจะพูดอะไรได้อีก เพราะเราละทิ้งคำสั่งของพระองค์ 11 ที่พระองค์ให้ผ่านบรรดาผู้รับใช้ของพระองค์ คือผู้เผยพระวจนะว่า ‘ดินแดนที่พวกคุณกำลังจะเข้าไปครอบครองนั้นมีมลทิน เพราะมลทินของชนชาติที่อยู่ที่นั่น พวกเขาทำสิ่งน่ารังเกียจจนมลทินของพวกเขาเต็มดินแดนตั้งแต่ปลายหนึ่งถึงอีกปลายหนึ่ง 12 ดังนั้น อย่ายกบุตรสาวของพวกคุณให้แต่งงานกับบุตรชายของพวกเขา และอย่าให้บุตรชายของพวกคุณแต่งงานกับบุตรสาวของพวกเขา อย่าส่งเสริมความสงบสุขหรือความรุ่งเรืองของพวกเขา ไม่ว่าในเวลาใด เพื่อพวกคุณจะเข้มแข็ง ได้กินผลผลิตดี ๆ ของดินแดนนี้ และมอบดินแดนนี้เป็นมรดกแก่ลูกหลานตลอดไป’

13 “สิ่งทั้งปวงที่เกิดกับเราเป็นเพราะการกระทำชั่วและความผิดมหันต์ของเรา ถึงกระนั้น พระองค์ พระเจ้าของเรา ก็ลงโทษเราน้อยกว่าที่ความชั่วของเราสมควรได้รับ และให้พวกเราเหลือรอดมาได้เช่นนี้ 14 แล้วเราจะฝ่าฝืนคำสั่งของพระองค์อีก และแต่งงานกับชนชาติที่ทำสิ่งน่ารังเกียจเหล่านี้หรือ พระองค์จะไม่โกรธเราจนทำลายเราหมดสิ้น ไม่เหลือใครและไม่มีใครหนีรอดเลยหรือ 15 พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล พระองค์ชอบธรรม เพราะพวกเราเหลือรอดหนีมาได้ดังที่เห็นในวันนี้ โปรดมองดู* พวกเราอยู่ต่อหน้าพระองค์ทั้งที่มีความผิด เพราะความผิดนี้ ไม่มีใครยืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ได้”

10

1 ขณะที่เอสราอธิษฐานและสารภาพความผิด ร้องไห้และหมอบลงหน้าพระวิหารของพระเจ้า ชาวอิสราเอลกลุ่มใหญ่มาก ทั้งผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก มารวมกันรอบเขา ประชาชนร้องไห้กันอย่างขมขื่น 2 เชคานิยาห์ บุตรของเยฮีเอล จากลูกหลานของเอลาม กล่าวกับเอสราว่า “พวกเราทำผิดต่อพระเจ้าของเรา แต่งงานกับหญิงจากชนชาติอื่นในดินแดนนี้ แต่แม้จะเป็นเช่นนี้ อิสราเอลก็ยังมีความหวัง 3 ดังนั้น ให้เราทำพันธสัญญากับพระเจ้าของเรา ว่าจะส่งภรรยาเหล่านั้นทุกคนและลูกที่เกิดจากพวกเธอไปเสีย ตามคำแนะนำของท่านและของคนที่หวาดกลัวต่อคำสั่งของพระเจ้าของเรา ให้ทำตามบทบัญญัติ 4 ลุกขึ้นเถิด เรื่องนี้อยู่ในความรับผิดชอบของท่าน และพวกเราจะอยู่เคียงข้าง จงเข้มแข็งและลงมือทำ”

5 เอสราจึงลุกขึ้น ให้หัวหน้าปุโรหิต ชาวเลวี และชาวอิสราเอลทั้งหมดสาบานว่าจะทำตามคำกล่าวนี้ พวกเขาก็สาบาน 6 เอสราออกจากหน้าพระวิหารของพระเจ้า ไปยังห้องของเยโฮฮานัน บุตรของเอลียาชีบ เมื่อไปถึง เขาไม่กินขนมปังหรือดื่มน้ำ เพราะโศกเศร้ากับความผิดของผู้กลับจากการเนรเทศ 7 มีการประกาศไปทั่วยูดาห์และเยรูซาเล็ม ให้ผู้กลับมาจากการเป็นเชลยทุกคนมารวมกันที่กรุงเยรูซาเล็ม 8 ตามมติของบรรดาเจ้านายและผู้อาวุโส ผู้ใดไม่มาภายใน 3 วัน ให้ริบทรัพย์สินทั้งหมดของเขา และขับเขาออกจากประชาคมผู้กลับมาจากการเป็นเชลย

9 ผู้ชายชาวยูดาห์และเบนยามินทุกคนจึงมารวมกันที่กรุงเยรูซาเล็มภายใน 3 วัน วันนั้นเป็นวันที่ 20 เดือนที่ 9 ประชาชนทั้งหมดนั่งอยู่ที่ลานกว้างหน้าพระวิหารของพระเจ้า ตัวสั่นเพราะเรื่องนี้และเพราะฝนที่ตกหนัก

10 เอสราปุโรหิตยืนขึ้นและกล่าวว่า “พวกคุณทำผิดโดยแต่งงานกับหญิงจากชนชาติอื่น ทำให้อิสราเอลมีความผิดเพิ่มขึ้น 11 ดังนั้น จงสารภาพต่อพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งบรรพบุรุษของพวกคุณ และทำตามที่พระองค์พอใจ จงแยกตัวจากชนชาติในดินแดนนี้และหญิงจากชนชาติอื่นเหล่านั้น”

12 ผู้มาชุมนุมทั้งหมดตอบเสียงดังว่า “พวกเราต้องทำตามที่ท่านบอก 13 แต่คนมีจำนวนมาก และเป็นช่วงที่ฝนตกหนัก เราไม่อาจยืนอยู่กลางแจ้งได้ เรื่องนี้ทำให้เสร็จในวันสองวันไม่ได้ เพราะเราทำผิดอย่างมากในเรื่องนี้ 14 ขอให้แต่งตั้งบรรดาเจ้านายของเราเป็นตัวแทนของผู้มาชุมนุมทั้งหมด ให้คนในเมืองต่าง ๆ ของเราที่แต่งงานกับหญิงจากชนชาติอื่นมาตามเวลาที่กำหนด พร้อมกับผู้อาวุโสและผู้พิพากษาของแต่ละเมือง จนกว่าความโกรธอย่างรุนแรงของพระเจ้าของเราจะคลายลงจากเรา และเรื่องนี้จะได้รับการแก้ไข”

15 มีเพียงโยนาธาน บุตรของอาสาเฮล และยาห์เซยาห์ บุตรของทิควาห์ ที่คัดค้านเรื่องนี้ โดยมีเมชุลลามและชับเบธัย ชาวเลวีช่วยพวกเขา

16 ผู้กลับมาจากการเป็นเชลยทำตามนั้น มีการเลือกเอสราปุโรหิต พร้อมหัวหน้าตระกูลบางคน แยกตามตระกูลและระบุชื่อไว้ทุกคน พวกเขาเริ่มประชุมตรวจสอบเรื่องนี้ในวันที่ 1 เดือนที่ 10 17 พวกเขาตรวจสอบเรื่องของผู้ชายทุกคนที่แต่งงานกับหญิงจากชนชาติอื่นเสร็จภายในวันที่ 1 เดือนที่ 1

18 ในหมู่ลูกหลานของปุโรหิต พบว่าคนต่อไปนี้แต่งงานกับหญิงจากชนชาติอื่น

จากลูกหลานของเยชูอา บุตรของโยซาดัก และพี่น้องของเขา ได้แก่ มาอาเสยาห์ เอลีเอเซอร์ ยารีบ และเกดาลิยาห์ 19 พวกเขาให้คำมั่นว่าจะส่งภรรยาของตนไป และเพราะมีความผิด จึงถวายแกะตัวผู้จากฝูงเป็นเครื่องบูชาชดใช้ความผิด

20 จากลูกหลานของอิมเมอร์ ได้แก่ ฮานานีและเศบาดิยาห์

21 จากลูกหลานของฮาริม ได้แก่ มาอาเสยาห์ เอลียาห์ เชมายาห์ เยฮีเอล และอุสซียาห์

22 จากลูกหลานของปาชฮูร์ ได้แก่ เอลีโอเอนัย มาอาเสยาห์ อิชมาเอล เนธันเอล โยซาบาด และเอลาสาห์

23 จากชาวเลวี ได้แก่ โยซาบาด ชิเมอี เคลายาห์ (เรียกอีกชื่อว่าเคลิทา) เปธาหิยาห์ ยูดาห์ และเอลีเอเซอร์

24 จากนักร้อง คือเอลียาชีบ

จากคนเฝ้าประตู ได้แก่ ชัลลูม เทเลม และอุรี

25 จากชาวอิสราเอล จากลูกหลานของปาโรช ได้แก่ รามิยาห์ อิสซียาห์ มัลคิยาห์ มิยามิน เอเลอาซาร์ มัลคิยาห์ และเบไนยาห์

26 จากลูกหลานของเอลาม ได้แก่ มัททานิยาห์ เศคาริยาห์ เยฮีเอล อับดี เยเรโมท และเอลียาห์

27 จากลูกหลานของศัททู ได้แก่ เอลีโอเอนัย เอลียาชีบ มัททานิยาห์ เยเรโมท ศาบาด และอาซีซา

28 จากลูกหลานของเบบัย ได้แก่ เยโฮฮานัน ฮานานิยาห์ ศับบัย และอัทลัย

29 จากลูกหลานของบานี ได้แก่ เมชุลลาม มัลลูค อาดายาห์ ยาชูบ เชอาล และเยเรโมท

30 จากลูกหลานของปาหัทโมอับ ได้แก่ อัดนา เคลาล เบไนยาห์ มาอาเสยาห์ มัททานิยาห์ เบซาเลล บินนุย และมนัสเสห์

31 จากลูกหลานของฮาริม ได้แก่ เอลีเอเซอร์ อิสชิยาห์ มัลคิยาห์ เชมายาห์ ชิเมโอน 32 เบนยามิน มัลลูค และเชมาริยาห์

33 จากลูกหลานของฮาชูม ได้แก่ มัทเทนัย มัททัททา ศาบาด เอลีเฟเลท เยเรมัย มนัสเสห์ และชิเมอี

34 จากลูกหลานของบานี ได้แก่ มาอาดัย อัมราม อูเอล 35 เบไนยาห์ เบเดยาห์ เคลูฮี 36 วานิยาห์ เมเรโมท เอลียาชีบ 37 มัททานิยาห์ มัทเทนัย ยาอาสู 38 บานี บินนุย ชิเมอี 39 เชเลมิยาห์ นาธัน อาดายาห์ 40 มัคนาเดบัย ชาชัย ชารัย 41 อาซาเรล เชเลมิยาห์ เชมาริยาห์ 42 ชัลลูม อามาริยาห์ และโยเซฟ

43 จากลูกหลานของเนโบ ได้แก่ เยอีเอล มัททิธิยาห์ ศาบาด เศบินา อิดโด โยเอล และเบไนยาห์

44 คนเหล่านี้ทุกคนแต่งงานกับหญิงจากชนชาติอื่น บางคนมีลูกกับภรรยาเหล่านั้น

* 1:1 1:1 ในฉบับแปลภาษาอังกฤษ คำว่า “ลอร์ด” หรือ “ก็อด” ที่พิมพ์ด้วยอักษรตัวใหญ่ทั้งหมดใช้แทนพระนามเฉพาะของพระเจ้า ภาษาฮีบรูเขียนว่า “יהוה” โดยทั่วไปออกเสียงว่า “ยาห์เวห์”

† 1:2 1:2 คำภาษาฮีบรูที่แปลว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” ออกเสียงว่า “เอโลฮิม”

* 2:59 2:59 หรือ “พงศ์พันธุ์”

† 2:69 2:69 ดาริกเป็นเหรียญทองที่กษัตริย์เปอร์เซียออกใช้ แต่ละเหรียญหนักประมาณ 8.4 กรัม หรือประมาณ 0.27 ทรอยออนซ์

‡ 2:69 2:69 มินาหนึ่งหนักประมาณ 600 กรัม หรือ 1.3 ปอนด์ตามมาตราสหรัฐ ดังนั้น 5,000 มินาจึงหนักประมาณ 3 เมตริกตัน

* 6:3 6:3 ศอกคือระยะจากปลายนิ้วกลางถึงข้อศอกของผู้ชาย ประมาณ 46 เซนติเมตร หรือ 18 นิ้ว

* 7:22 7:22 ตะลันต์หนึ่งหนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์

† 7:22 7:22 โคร์หนึ่งเท่ากับโฮเมอร์หนึ่ง หรือประมาณ 211 ลิตร หรือ 55.9 แกลลอนของเหลวตามมาตราสหรัฐ หรือ 6 บุเชล

‡ 7:22 7:22 บัทหนึ่งเท่ากับหนึ่งในสิบของโคร์ หรือประมาณ 21 ลิตร หรือ 5.6 แกลลอนตามมาตราสหรัฐ หรือ 2.4 เพ็ก ดังนั้น 100 บัทจึงเท่ากับประมาณ 2,100 ลิตร

* 8:26 8:26 ตะลันต์หนึ่งหนักประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ หรือ 965 ทรอยออนซ์

† 8:27 8:27 ดาริกเป็นเหรียญทองที่กษัตริย์เปอร์เซียออกใช้ แต่ละเหรียญหนักประมาณ 8.4 กรัม หรือประมาณ 0.27 ทรอยออนซ์

* 9:15 9:15 คำที่แปลตรงนี้ว่า “โปรดมองดู” ใช้ถ่ายทอดคำอุทานภาษาฮีบรู “הִנֵּה” ซึ่งหมายถึง “ดู” “สังเกต” “รับรู้” “มองเห็น” หรือ “จ้องดู” และมักใช้เป็นคำอุทาน

เนหะมีย์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

หนังสือ

เนหะมีย์

1

1 บัน​ทึก​ของ​เนหะมีย์ บุตร​ฮาคาลิยาห์

ใน​เดือน​คิสเลฟ ปี​ที่​ยี่สิบ ขณะ​ข้าพเจ้า​อยู่​ที่​วัง​สุสา 2 ฮานานี พี่น้อง​คน​หนึ่ง​ของ​ข้าพเจ้า พร้อม​กับ​ชาย​บาง​คน​จาก​ยูดาห์​เดิน​ทาง​มา ข้าพเจ้า​ถาม​พวกเขา​ถึง​ชาวยิว​ที่​รอด​มา​ได้​และ​ยัง​เหลือ​อยู่​หลัง​การ​เป็น​เชลย รวม​ทั้ง​ถาม​ถึง​เยรูซาเล็ม 3 พวกเขา​ตอบ​ว่า “คน​ที่​ยัง​เหลือ​อยู่​หลัง​การ​เป็น​เชลย​ใน​แคว้น​นั้น​กำลัง​ทุกข์​ยาก​อย่าง​หนัก​และ​ถูก​ดู​หมิ่น กำแพง​เยรูซาเล็ม​ก็​พัง​ลง ส่วน​ประตู​เมือง​ถูก​ไฟ​เผา”

4 เมื่อ​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ ข้าพเจ้า​นั่ง​ลง​ร้องไห้​และ​โศกเศร้า​อยู่​หลาย​วัน ทั้ง​อด​อาหาร​และ​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า*​แห่ง​สวรรค์ 5 ว่า “พระยาห์เวห์† พระเจ้า​แห่ง​สวรรค์ พระเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​และ​น่า​เกรง​ขาม ผู้​รักษา​พันธสัญญา​และ​สำแดง​ความรักมั่นคง​ต่อ​ผู้​ที่รัก​พระองค์​และ​รักษา​คำบัญชา​ของ​พระองค์ ข้าพเจ้า​ขอ​วิงวอน 6 โปรด​เงี่ยหู​ฟัง​และ​ลืมตา​ดู รับ​ฟัง​คำอธิษฐาน​ของ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ที่​อธิษฐาน​ต่อ​พระองค์​ทั้ง​กลาง​วัน​และ​กลาง​คืน​ใน​เวลา​นี้​เพื่อ​ชาว​อิสราเอล ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ ข้าพเจ้า​ขอ​สารภาพ​บาป​ที่​พวกเรา​ชาว​อิสราเอล​ทำ​ต่อ​พระองค์ ทั้ง​ข้าพเจ้า​เอง​และ​ครอบครัว​ฝ่ายบิดา​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​ทำบาป 7 พวกเรา​ประพฤติ​ชั่ว​ร้าย​ต่อ​พระองค์​อย่าง​ยิ่ง ไม่ได้​รักษา​คำบัญชา ข้อกำหนด และ​ข้อปฏิบัติ​ที่​พระองค์​สั่ง​โมเสส ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ไว้

8 “ขอ​พระองค์​โปรด​ระลึก​ถึง​ถ้อยคำ​ที่​สั่ง​โมเสส ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ว่า ‘ถ้า​พวก​เจ้า​ละเมิด เรา​จะ​กระจาย​พวก​เจ้า​ไป​อยู่​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ทั้งหลาย 9 แต่​ถ้า​พวก​เจ้า​กลับ​มา​หา​เรา รักษา​คำบัญชา​และ​ทำ​ตาม แม้​ผู้​ที่​ถูก​ขับ​ไล่​ไป​จะ​อยู่​สุด​ขอบ​ฟ้า เรา​ก็​จะ​รวบรวม​พวกเขา​กลับ​มา​จาก​ที่​นั่น และ​พา​มายัง​สถาน​ที่​ซึ่ง​เรา​เลือก​ให้​เป็น​ที่​สถิต​แห่ง​นาม​ของ​เรา’

10 “คน​เหล่า​นี้​เป็น​ผู้รับใช้​และ​ประชาชน​ของ​พระองค์ ซึ่ง​พระองค์​ไถ่​ไว้​ด้วย​ฤทธิ์​อำนาจ​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​และ​มือ​อัน​ทรง​พลัง​ของ​พระองค์ 11 พระผู้เป็นเจ้า‡ ข้าพเจ้า​ขอ​วิงวอน โปรด​เงี่ยหู​ฟัง​คำอธิษฐาน​ของ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ และ​ของ​ผู้รับใช้​ทั้งหลาย​ที่​ยำเกรง​พระนาม​ของ​พระองค์​ด้วย​ความยินดี โปรด​ให้​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ประสบ​ความสำเร็จ​ใน​วันนี้ และ​ให้​ชาย​ผู้​นี้​เมตตา​ข้าพเจ้า”

เวลา​นั้น​ข้าพเจ้า​เป็น​ผู้​ถวาย​ถ้วย​เครื่องดื่ม​แก่​กษัตริย์

2

1 ใน​เดือน​นิสาน ปี​ที่​ยี่สิบ​แห่ง​รัชกาล​กษัตริย์​อารทาเซอร์ซีส เมื่อ​มี​เหล้าองุ่น​อยู่​ตรง​หน้า​กษัตริย์ ข้าพเจ้า​หยิบ​เหล้าองุ่น​ถวาย ก่อน​หน้า​นั้น​ข้าพเจ้า​ไม่​เคย​แสดง​ความ​เศร้า​ต่อ​หน้า​พระองค์ 2 กษัตริย์​ถาม​ว่า “ทำไม​เจ้า​จึง​มี​สีหน้า​เศร้า ทั้ง​ที่​ไม่ได้​ป่วย อย่าง​นี้​คง​เป็น​ความ​ทุกข์​ใจ​แน่”

ข้าพเจ้า​กลัว​มาก 3 จึง​ทูล​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “ขอ​ให้​กษัตริย์​มี​ชีวิต​ยืนยาว​ตลอด​ไป! ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​เศร้า​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​เมือง​ที่​เป็น​ที่​ฝัง​ศพ​บรรพบุรุษ​ของ​ข้าพเจ้า​รกร้าง และ​ประตู​เมือง​ถูก​ไฟ​เผา​จน​หมด”

4 กษัตริย์​ถาม​ว่า “เจ้า​ต้องการ​อะไร?”

ข้าพเจ้า​จึง​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​แห่ง​สวรรค์ 5 แล้ว​ทูล​กษัตริย์​ว่า “หาก​พระองค์​เห็น​ชอบ และ​หาก​พระองค์​พอใจ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​พระองค์​ส่ง​ข้าพเจ้า​ไป​ยัง​ยูดาห์ ไป​ยัง​เมือง​ที่​เป็น​ที่​ฝัง​ศพ​บรรพบุรุษ เพื่อ​สร้าง​เมือง​นั้น​ขึ้น​ใหม่”

6 ขณะ​นั้น​ราชินี​ก็​นั่ง​อยู่​ข้าง​พระองค์ กษัตริย์​ถาม​ข้าพเจ้า​ว่า “เจ้า​จะ​เดิน​ทาง​นาน​เท่าไร และ​จะ​กลับ​มา​เมื่อไร?”

กษัตริย์​พอใจ​ที่​จะ​ส่ง​ข้าพเจ้า​ไป ข้าพเจ้า​จึง​กำหนด​เวลา​ทูล​ให้​พระองค์​ทราบ 7 ข้าพเจ้า​ทูล​ต่อว่า “หาก​พระองค์​เห็น​ชอบ ขอ​พระองค์​มอบ​จดหมาย​ถึง​ผู้ว่าราชการ​ใน​ดิน​แดน​ฟาก​แม่น้ำ​ให้​ข้าพเจ้า เพื่อ​พวกเขา​จะ​อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า​ผ่าน​ไป​จนถึง​ยูดาห์ 8 และ​ขอ​จดหมาย​ถึง​อาสาฟ ผู้​ดูแล​ป่า​ของ​กษัตริย์ เพื่อ​ให้​เขา​จัด​ไม้​แก่​ข้าพเจ้า สำหรับ​ทำ​คาน​ประตู​ป้อม​ข้าง​พระวิหาร ทำ​กำแพง​เมือง และ​สร้าง​บ้าน​ที่​ข้าพเจ้า​จะ​พัก​อาศัย”

กษัตริย์​ให้​ตาม​ที่​ข้าพเจ้า​ขอ เพราะ​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ช่วย​เหลือ​ข้าพเจ้า​ด้วย​ความกรุณา 9 ข้าพเจ้า​เดิน​ทาง​ไป​ถึง​ผู้ว่าราชการ​ใน​ดิน​แดน​ฟาก​แม่น้ำ และ​มอบ​จดหมาย​ของ​กษัตริย์​ให้​พวกเขา กษัตริย์​ยัง​ส่ง​นาย​ทหาร​และ​ทหาร​ม้า​ไป​กับ​ข้าพเจ้า​ด้วย 10 เมื่อ​สันบาลลัท ชาว​โฮโรนาอิม​กับ​โทบียาห์ ผู้รับใช้​ชาว​อัมโมน ได้​ข่าว​นี้ ทั้ง​สอง​ไม่​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง​ที่​มี​คน​มา​แสวงหา​ความผาสุก​ให้​ชาว​อิสราเอล

11 ข้าพเจ้า​ไป​ถึง​เยรูซาเล็ม​และ​อยู่​ที่​นั่น​สาม​วัน 12 คืน​หนึ่ง​ข้าพเจ้า​ลุก​ขึ้น​ออก​ไป​พร้อม​กับ​ชาย​ไม่​กี่​คน โดย​ยัง​ไม่ได้​บอก​ใคร​ถึง​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ดลใจ​ให้​ทำ​เพื่อ​เยรูซาเล็ม ไม่มี​สัตว์​อื่น​ไป​ด้วย นอก​จาก​สัตว์​ที่​ข้าพเจ้า​ขี่ 13 คืน​นั้น​ข้าพเจ้า​ออก​ทาง​ประตูหุบเขา ไป​ทาง​บ่อน้ำ​หมาจิ้งจอก แล้ว​ต่อไป​ยัง​ประตูมูลสัตว์ ตรวจ​ดู​กำแพง​เยรูซาเล็ม​ที่​พัง​ลง​และ​ประตู​เมือง​ที่​ถูก​ไฟ​เผา​จน​หมด 14 จาก​นั้น​ไป​ยัง​ประตูน้ำพุ​และ​สระ​ของ​กษัตริย์ แต่​ไม่มี​ทาง​ให้​สัตว์​ที่​ข้าพเจ้า​ขี่​ผ่าน​ไป​ได้ 15 ข้าพเจ้า​จึง​ขึ้น​ไป​ตาม​ลำธาร​ใน​คืน​นั้น ตรวจ​ดู​กำแพง แล้ว​วก​กลับ​เข้า​ประตูหุบเขา​และ​กลับ​มา 16 บรรดา​ผู้ปกครอง​ไม่รู้​ว่า​ข้าพเจ้า​ไป​ไหน ทำ​อะไร ข้าพเจ้า​ยัง​ไม่ได้​บอก​เรื่อง​นี้​แก่​ชาวยิว ปุโรหิต ชนชั้นสูง ผู้ปกครอง หรือ​คน​อื่น​ที่​ทำงาน​นี้

17 แล้ว​ข้าพเจ้า​พูด​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​เห็น​สภาพ​ย่ำแย่​ของ​เรา​แล้ว เยรูซาเล็ม​รกร้าง ประตู​เมือง​ถูก​ไฟ​เผา มา​เถอะ เรา​มาส​ร้าง​กำแพง​เยรูซาเล็ม​ขึ้น​ใหม่ จะ​ได้​ไม่​ต้อง​อับอาย​อีก” 18 ข้าพเจ้า​เล่า​ให้​ฟัง​ว่า​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ช่วย​เหลือ​ด้วย​ความกรุณา​อย่างไร และ​กษัตริย์​พูด​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า​อย่างไร

พวกเขา​ตอบ​ว่า “ลงมือ​สร้าง​กัน​เถอะ!” แล้ว​ต่าง​ก็​เตรียม​ตัวอย่าง​แข็ง​ขัน​เพื่อ​ทำงาน​ที่​ดี​นี้

19 แต่​เมื่อ​สันบาลลัท ชาว​โฮโรนาอิม โทบียาห์ ผู้รับใช้​ชาว​อัมโมน และ​เกเชม ชาว​อาหรับ​ได้​ข่าว พวกเขา​ก็​เยาะ​เย้ย​ดู​หมิ่น​เรา กล่าว​ว่า “พวกคุณ​กำลัง​ทำ​อะไร​กัน? จะ​กบฏ​ต่อ​กษัตริย์​หรือ?”

20 ข้าพเจ้า​ตอบ​ว่า “พระเจ้า​แห่ง​สวรรค์​จะ​ให้​เรา​ประสบ​ความสำเร็จ เรา​ผู้​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​จะ​ลงมือ​สร้าง ส่วน​พวกคุณ​ไม่มี​ส่วน ไม่มี​สิทธิ์ และ​ไม่มี​สิ่ง​ใด​เป็น​อนุสรณ์​ของ​พวกคุณ​ใน​เยรูซาเล็ม”

3

1 เอลียาชีบ มหาปุโรหิต กับ​พี่น้อง​ปุโรหิต​ของ​เขา​ลงมือ​สร้าง​ประตูแกะ พวกเขา​ชำระ​ประตู​นั้น​ให้​บริสุทธิ์​และ​ติด​ตั้ง​บาน​ประตู ทั้ง​ชำระ​ส่วน​ที่​ต่อไป​ถึง​หอคอยฮัมเมอาห์​และ​หอคอยฮานันเอล​ให้​บริสุทธิ์​ด้วย 2 ชาว​เยรีโค​สร้าง​ส่วน​ถัด​จาก​เขา และ​ศักคูร์ บุตร​อิมรี สร้าง​ส่วน​ถัด​จาก​พวกเขา

3 ลูกหลาน​ฮัสเสนาอาห์​สร้าง​ประตูปลา วาง​คาน​และ​ติด​ตั้ง​บาน​ประตู กลอน และ​ดาล 4 เมเรโมท บุตร​ของ​อุรียาห์​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​ฮักโขส ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​จาก​พวกเขา เมชุลลัม บุตร​ของ​เบเรคิยาห์​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​เมเชซาเบล ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​ไป และ​ศาโดก บุตร​บาอานา ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​ไป​อีก 5 ชาว​เทโคอา​ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​จาก​พวกเขา แต่​ชนชั้นสูง​ของ​ชาว​เทโคอา​ไม่​ยอม​แบก​รับ​งาน​ของ​พระผู้เป็นเจ้า

6 โยยาดา บุตร​ปาเสอาห์ กับ​เมชุลลัม บุตร​เบโสเดยาห์ ซ่อมแซม​ประตูเก่า วาง​คาน​และ​ติด​ตั้ง​บาน​ประตู กลอน และ​ดาล 7 ถัด​จาก​พวกเขา เมลาทิยาห์ ชาว​กิเบโอน​กับ​ยาโดน ชาว​เมโรโนท รวม​ทั้ง​ชาว​กิเบโอน​และ​ชาว​มิสปาห์ ซ่อมแซม​ที่พัก​ของ​ผู้ว่าราชการ​ใน​ดิน​แดน​ฟาก​แม่น้ำ 8 อุสซีเอล บุตร​ฮารฮายาห์ ซึ่ง​อยู่​ใน​กลุ่ม​ช่าง​ทอง ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​จาก​เขา ฮานันยาห์ ช่าง​ปรุง​น้ำหอม​คน​หนึ่ง ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​ไป พวกเขา​เสริม​ความ​แข็ง​แรง​ให้​เยรูซาเล็ม​ไป​จนถึง​กำแพง​กว้าง 9 เรฟายาห์ บุตร​เฮอร์ ผู้ปกครอง​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​เขต​เยรูซาเล็ม ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​จาก​พวกเขา 10 เยดายาห์ บุตร​ฮารุมัฟ ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​จาก​พวกเขา​ซึ่ง​อยู่​ตรง​ข้าม​บ้าน​ของ​ตน ฮัททูช บุตร​ฮาชับเนยาห์ ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​จาก​เขา 11 มัลคิยาห์ บุตร​ฮาริม กับ​ฮัสชูบ บุตร​ปาหัทโมอับ ซ่อมแซม​อีก​ช่วง​หนึ่ง รวม​ทั้ง​หอคอยเตาเผา 12 ชัลลูม บุตร​ฮัลโลเฮช ผู้ปกครอง​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​เขต​เยรูซาเล็ม พร้อม​กับ​บุตร​สาว​ของ​เขา ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​ไป

13 ฮานูน​กับ​ชาว​ศาโนอาห์​ซ่อมแซม​ประตูหุบเขา พวกเขา​สร้าง​ประตู ติด​ตั้ง​บาน​ประตู กลอน และ​ดาล ทั้ง​ซ่อม​กำแพง​ยาว​หนึ่งพัน​ศอก* ไป​จนถึง​ประตูมูลสัตว์

14 มัลคิยาห์ บุตร​เรคาบ ผู้ปกครอง​เขต​เบธฮักเคเรม ซ่อมแซม​ประตูมูลสัตว์ เขา​สร้าง​ประตู​และ​ติด​ตั้ง​บาน​ประตู กลอน และ​ดาล

15 ชัลลูน บุตร​โคลโฮเซ ผู้ปกครอง​เขต​มิสปาห์ ซ่อมแซม​ประตูน้ำพุ เขา​สร้าง​ประตู ทำ​หลังคา และ​ติด​ตั้ง​บาน​ประตู กลอน และ​ดาล ทั้ง​ซ่อม​กำ​แพง​สระ​เชลาห์​ที่​อยู่​ข้าง​สวน​ของ​กษัตริย์ ไป​จนถึง​บันได​ที่​ลง​มา​จาก​เมือง​ดาวิด 16 ถัด​จาก​เขา เนหะมีย์ บุตร​อัสบูค ผู้ปกครอง​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​เขต​เบธซูร์ ซ่อมแซม​ไป​ถึง​บริเวณ​ตรง​ข้าม​สุสาน​ของ​ดาวิด ถึง​สระ​ที่​สร้าง​ไว้ และ​ถึง​เรือน​ของ​เหล่า​ทหาร​กล้า 17 ถัด​จาก​เขา​เป็น​ชาวเลวี เรฮูม บุตร​บานี ซ่อมแซม​ส่วน​หนึ่ง ส่วน​ฮาชาบิยาห์ ผู้ปกครอง​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​เขต​เคอีลาห์ ซ่อมแซม​ส่วน​ถัด​ไป​ให้​เขต​ของ​ตน 18 ถัด​ไป​เป็น​พี่น้อง​ของ​พวกเขา บัฟวัย บุตร​เฮนาดัด ผู้ปกครอง​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​เขต​เคอีลาห์ ซ่อมแซม​ส่วน​นั้น 19 เอเซอร์ บุตร​เยชูอา ผู้ปกครอง​มิสปาห์ ซ่อมแซม​อีก​ช่วง​หนึ่ง​ถัด​จาก​เขา ตรง​ข้าม​ทาง​ขึ้น​คลัง​อาวุธ ตรง​ที่​กำแพง​หัก​มุม 20 ถัด​จาก​เขา บารุค บุตร​ศับบัย ตั้งใจ​ซ่อมแซม​อีก​ช่วง​หนึ่ง​อย่าง​ขะมักเขม้น ตั้งแต่​มุม​หัก​ของ​กำแพง​ถึง​ประตู​บ้าน​เอลียาชีบ มหาปุโรหิต 21 ถัด​จาก​เขา เมเรโมท บุตร​ของ​อุรียาห์​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​ฮักโขส ซ่อมแซม​อีก​ช่วง​หนึ่ง ตั้งแต่​ประตู​บ้าน​เอลียาชีบ​ไป​จน​สุด​ตัว​บ้าน 22 ถัด​จาก​เขา ปุโรหิต​ที่มา​จาก​บริเวณ​โดย​รอบ​ซ่อมแซม​ส่วน​หนึ่ง 23 ถัด​จาก​พวกเขา เบนยามิน​กับ​ฮัสชูบ​ซ่อมแซม​ตรง​ข้าม​บ้าน​ของ​ตน ถัด​ไป อาซาริยาห์ บุตร​ของ​มาอาเสยาห์​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​อานานยาห์ ซ่อมแซม​ข้าง​บ้าน​ของ​ตนเอง 24 ถัด​จาก​เขา บินนุย บุตร​เฮนาดัด ซ่อมแซม​อีก​ช่วง​หนึ่ง ตั้งแต่​บ้าน​อาซาริยาห์​ไป​ถึง​มุม​หัก​ของ​กำแพง​และ​ถึง​หัว​มุม 25 ปาลาล บุตร​อุซัย ซ่อมแซม​ตรง​ข้าม​มุม​หัก​ของ​กำแพง​และ​หอคอย​ที่​ยื่น​ออก​จาก​วัง​ส่วน​บน​ของ​กษัตริย์ ซึ่ง​อยู่​ข้าง​ลาน​ทหาร​ยาม ถัด​จาก​เขา เปดายาห์ บุตร​ปาโรช ซ่อมแซม​ส่วน​หนึ่ง 26 (ผู้รับใช้​ประจำ​พระวิหาร​อาศัย​อยู่​ที่​โอเฟล ไป​จนถึง​บริเวณ​ตรง​ข้าม​ประตูน้ำ​ทาง​ตะวัน​ออก​และ​หอคอย​ที่​ยื่น​ออก​มา) 27 ถัด​จาก​เขา ชาว​เทโคอา​ซ่อมแซม​อีก​ช่วง​หนึ่ง ตรง​ข้าม​หอคอย​ใหญ่​ที่​ยื่น​ออก​มา ไป​จนถึง​กำแพง​โอเฟล

28 เหนือ​ประตูม้า ปุโรหิต​ซ่อมแซม​กัน แต่ละ​คน​ซ่อม​ตรง​ข้าม​บ้าน​ของ​ตนเอง 29 ถัด​จาก​พวกเขา ศาโดก บุตร​อิมเมอร์ ซ่อมแซม​ตรง​ข้าม​บ้าน​ของ​ตนเอง ถัด​จาก​เขา เชมายาห์ บุตร​เชคานยาห์ คนเฝ้าประตูตะวันออก ซ่อมแซม​ส่วน​หนึ่ง 30 ถัด​จาก​เขา ฮานันยาห์ บุตร​เชเลมิยาห์ กับ​ฮานูน บุตร​คน​ที่​หก​ของ​ศาลาฟ ซ่อมแซม​อีก​ช่วง​หนึ่ง ถัด​ไป เมชุลลัม บุตร​เบเรคิยาห์ ซ่อมแซม​ตรง​ข้าม​ห้อง​ของ​ตน 31 ถัด​จาก​เขา มัลคิยาห์ ช่าง​ทอง​คน​หนึ่ง ซ่อมแซม​ไป​ถึง​เรือน​ของ​ผู้รับใช้​ประจำ​พระวิหาร​และ​พ่อค้า ตรง​ข้าม​ประตู​ฮัมมิฟคัด ไป​จนถึง​ทาง​ขึ้น​หัว​มุม 32 ระหว่าง​ทาง​ขึ้น​หัว​มุม​กับ​ประตูแกะ ช่าง​ทอง​และ​พ่อค้า​ซ่อมแซม​ส่วน​นี้

4

1 เมื่อ​สันบาลลัท​ได้ยิน​ว่า​เรา​กำลัง​สร้าง​กำแพง เขา​โกรธ​และ​ขุ่น​เคือง​อย่าง​ยิ่ง จึง​เยาะ​เย้ย​ชาวยิว 2 เขา​พูด​ต่อ​หน้า​พี่น้อง​ของ​ตน​และ​กองทัพ​สะมาเรีย​ว่า “ชาวยิว​อ่อนแอ​พวก​นี้​กำลัง​ทำ​อะไร​กัน? จะ​สร้าง​ป้อม​ป้องกัน​ตัว​หรือ? จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​หรือ? จะ​ทำ​เสร็จ​ใน​วัน​เดียว​หรือ? จะ​เอา​หิน​ที่​ถูก​เผา​ใน​กอง​ซาก​พวก​นั้น​กลับ​มา​ใช้ได้​อีก​หรือ?”

3 โทบียาห์ ชาว​อัมโมน​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​เขา​พูด​ว่า “กำแพง​หิน​ที่​พวกเขา​สร้าง​นั่น แค่​สุนัข​จิ้งจอก​ขึ้น​ไป​ก็​พัง​แล้ว!”

4 “พระเจ้า​ของ​พวกเรา โปรด​ฟัง​เถิด เพราะ​พวกเรา​ถูก​ดู​หมิ่น ขอ​ให้​คำ​เหยียด​หยาม​ของ​พวกเขา​ย้อน​กลับ​ไป​ตก​ที่​ตัว​พวกเขา​เอง ขอ​ให้​พวกเขา​ถูก​ปล้น​และ​ตก​เป็น​เชลย​ใน​ต่าง​แดน 5 อย่า​ปกปิด​ความชั่ว​ของ​พวกเขา อย่า​ให้​บาป​ของ​พวกเขา​ถูก​ลบ​ไป​ต่อ​หน้า​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​ดู​หมิ่น​คน​ที่​กำลัง​ก่อสร้าง”

6 เรา​จึง​สร้าง​กำแพง​ต่อ จน​กำแพง​ทุก​ด้าน​เชื่อม​ถึงกัน​และ​สูง​ขึ้น​ถึง​ครึ่ง​หนึ่ง เพราะ​ประชาชน​ตั้งใจ​ทำงาน

7 แต่​เมื่อ​สันบาลลัท โทบียาห์ ชาว​อาหรับ ชาว​อัมโมน และ​ชาว​อัชโดด ได้ยิน​ว่า​การ​ซ่อม​กำแพง​เยรูซาเล็ม​คืบ​หน้า​และ​ช่อง​โหว่​เริ่ม​ปิด​ลง พวกเขา​ก็​โกรธ​มาก 8 ต่าง​ร่วม​กัน​วางแผน​จะ​มา​ต่อสู้​กับ​เยรูซาเล็ม​และ​ก่อ​ความ​วุ่นวาย​ใน​หมู่​เรา 9 แต่​พวกเรา​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​ของ​เรา และ​จัด​ยาม​เฝ้า​ระวัง​พวกเขา​ทั้ง​กลาง​วัน​และ​กลาง​คืน

10 ชาว​ยูดาห์​กล่าว​ว่า “คน​ขน​ของ​เริ่ม​หมด​แรง​แล้ว ซาก​ปรัก​หัก​พัง​ก็​มาก​เหลือ​เกิน เรา​สร้าง​กำแพง​ต่อ​ไม่​ไหว” 11 ฝ่าย​ศัตรู​กล่าว​ว่า “พวกเขา​จะ​ไม่ทัน​รู้​หรือ​เห็น จนกว่า​เรา​จะ​บุก​เข้าไป​ใน​หมู่​พวกเขา ฆ่า​พวกเขา และ​ทำให้​งาน​หยุด​ลง”

12 เมื่อ​ชาวยิว​ที่​อาศัย​อยู่​ใกล้​ศัตรู​เหล่านั้น​มา พวกเขา​เตือน​เรา​ถึง​สิบ​ครั้ง​จาก​ทุก​แห่ง​ว่า “ไม่​ว่า​พวกคุณ​จะ​หัน​ไป​ทาง​ไหน พวกเขา​ก็​จะ​โจมตี​เรา”

13 ข้าพเจ้า​จึง​จัด​ยาม​ไว้​ใน​บริเวณ​ต่ำ​ที่สุด​หลัง​กำแพง ตาม​จุด​ที่​เปิด​โล่ง จัด​ประชาชน​ตาม​ครอบครัว ให้​ถือ​ดาบ หอก และ​ธนู 14 เมื่อ​มอง​ดู​แล้ว ข้าพเจ้า​ลุก​ขึ้น​พูด​กับ​ชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และ​ประชาชน​ที่​เหลือ​ว่า “อย่า​กลัว​พวกเขา! จง​ระลึก​ถึง​พระผู้เป็นเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​และ​น่า​เกรง​ขาม แล้ว​ต่อสู้​เพื่อ​พี่น้อง ลูกชาย ลูกสาว ภรรยา และ​บ้าน​ของ​พวกคุณ”

15 เมื่อ​ศัตรู​รู้​ว่า​เรา​ทราบ​แผน​แล้ว และ​พระเจ้า​ทำให้​แผน​ของ​พวกเขา​ล้ม​เหลว พวกเรา​ทุก​คน​ก็​กลับ​ไป​ยัง​กำแพง ต่าง​กลับ​ไป​ทำงาน​ของ​ตน 16 ตั้งแต่​นั้น​มา ผู้รับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ครึ่ง​หนึ่ง​ทำงาน อีก​ครึ่ง​หนึ่ง​ถือ​หอก โล่ ธนู และ​เสื้อเกราะ​ถัก ส่วน​ผู้ปกครอง​อยู่​ด้าน​หลัง​ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด 17 คน​ที่​สร้าง​กำแพง​และ​คน​ขน​ของ​แบก​ของ​ไป​ด้วย แต่ละ​คนใช้​มือ​ข้าง​หนึ่ง​ทำงาน อีก​ข้าง​หนึ่ง​ถือ​อาวุธ 18 ช่าง​ก่อสร้าง​แต่ละ​คน​คาด​ดาบ​ไว้​ข้าง​ตัว​ขณะ​ทำงาน ส่วน​คน​เป่า​แตร​อยู่​ข้าง​ข้าพเจ้า 19 ข้าพเจ้า​บอก​ชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และ​ประชาชน​ที่​เหลือ​ว่า “งาน​นี้​ใหญ่​และ​กระจาย​ไป​ทั่ว พวกเรา​อยู่​ห่าง​กัน​ตาม​แนว​กำแพง 20 เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​แตร​ตรง​ไหน ให้​มา​รวม​กับ​เรา​ที่​นั่น พระเจ้า​ของ​เรา​จะ​ต่อสู้​เพื่อ​เรา”

21 เรา​จึง​ทำงาน​ต่อ โดย​ประชาชน​ครึ่ง​หนึ่ง​ถือ​หอก​ตั้งแต่​รุ่ง​เช้า​จน​ดาว​ปรากฏ 22 ใน​เวลา​นั้น​ข้าพเจ้า​บอก​ประชาชน​ด้วย​ว่า “ให้​แต่ละ​คน​พัก​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม​กับ​ผู้รับใช้​ของ​ตน จะ​ได้​เฝ้า​ยาม​ให้​เรา​ใน​เวลา​กลาง​คืน​และ​ทำงาน​ใน​เวลา​กลาง​วัน” 23 ข้าพเจ้า พี่น้อง ผู้รับใช้ และ​ทหาร​ยาม​ที่​ติดตาม​ข้าพเจ้า ไม่มี​ใคร​ถอด​เสื้อผ้า ทุก​คน​พก​อาวุธ​ไป​ด้วย​เมื่อ​ไป​ยัง​แหล่ง​น้ำ

5

1 ประชาชน​และ​ภรรยา​ของ​พวกเขา​ร้อง​ทุกข์​อย่าง​หนัก​ต่อ​พี่น้อง​ชาวยิว​ด้วย​กัน 2 บาง​คน​กล่าว​ว่า “พวกเรา​มี​ทั้ง​ลูกชาย​ลูกสาว รวม​กัน​หลาย​คน ต้องหา​ธัญพืช​มา​กิน​จึง​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ได้” 3 บาง​คน​กล่าว​ว่า “เรา​ต้อง​จำนอง​นา สวนองุ่น และ​บ้าน เพื่อ​หา​ธัญพืช​กิน​ใน​ช่วง​กันดาร​อาหาร” 4 บาง​คน​กล่าว​ว่า “เรา​กู้​เงิน​มา​จ่าย​ภาษี​แก่​กษัตริย์ โดย​ใช้​นา​และ​สวนองุ่น​เป็น​หลัก​ประกัน 5 แต่​พวกเรา​ก็​มี​เลือด​เนื้อ​เหมือน​พี่น้อง​ของ​เรา ลูก​ของ​เรา​ก็​เหมือน​ลูก​ของ​พวกเขา ดูเถิด* เรา​ต้อง​เอา​ลูกชาย​ลูกสาว​ไป​เป็น​ทาส​รับ​ใช้ ลูกสาว​บาง​คน​ของ​เรา​ตก​เป็น​ทาส​ไป​แล้ว เรา​ไม่มี​กำลัง​จะ​แก้ไข​เรื่อง​นี้ เพราะ​นา​และ​สวนองุ่น​ของ​เรา​ตก​อยู่​กับ​คน​อื่น”

6 เมื่อ​ได้ยิน​คำร้อง​ทุกข์​และ​เรื่อง​เหล่า​นี้ ข้าพเจ้า​โกรธ​มาก 7 หลัง​จาก​คิด​ทบทวน ข้าพเจ้า​ตำหนิ​ชนชั้นสูง​และ​ผู้ปกครอง​ว่า “พวกคุณ​แต่ละ​คน​กำลัง​เรียก​ดอกเบี้ย​เอา​เปรียบ​พี่น้อง​ของ​ตน!” แล้ว​เรียก​ประชาชน​มา​ชุมนุม​กัน​ครั้ง​ใหญ่​เพื่อ​กล่าว​โทษ​พวกเขา 8 ข้าพเจ้า​พูด​ว่า “พวกเรา​พยายาม​ไถ่​พี่น้อง​ชาวยิว​ที่​ถูก​ขาย​ให้​ชนชาติ​อื่น​กลับ​มา​เท่า​ที่​ทำได้ แล้ว​พวกคุณ​ยัง​จะ​ขาย​พี่น้อง​ของ​ตน​อีก​หรือ? จะ​ให้​พวกเขา​ถูกขา​ยก​ลับ​มา​ให้​เรา​หรือ?” พวกเขา​นิ่ง​เงียบ ไม่มี​คำ​ใด​จะ​ตอบ 9 ข้าพเจ้า​พูด​ต่อว่า “สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ทำ​ไม่​ดี​เลย พวกคุณ​ควร​ดำเนิน​ชีวิต​ด้วย​ความ​เกรง​กลัว​พระเจ้า​ของ​เรา​ไม่ใช่​หรือ จะ​ได้​ไม่​ถูก​ชนชาติ​อื่น​ที่​เป็น​ศัตรู​ดู​หมิ่น 10 ข้าพเจ้า พี่น้อง และ​ผู้รับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​ให้​พวกเขา​ยืม​เงิน​และ​ธัญพืช​เช่น​กัน เรา​หยุด​เรียก​ดอกเบี้ย​อย่าง​นี้​กัน​เถอะ 11 ขอ​ให้​คืน​ทั้ง​นา สวนองุ่น สวนมะกอก และ​บ้าน​แก่​พวกเขา​วันนี้​เลย รวม​ทั้ง​หนึ่งในร้อย​ของ​เงิน ธัญพืช เหล้าองุ่น​ใหม่ และ​น้ำมัน​ที่​พวกคุณ​เรียก​เก็บ​จาก​พวกเขา​ด้วย”

12 พวกเขา​ตอบ​ว่า “เรา​จะ​คืนให้ และ​จะ​ไม่​เรียก​ร้อง​อะไร​จาก​พวกเขา​อีก เรา​จะ​ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​บอก”

ข้าพเจ้า​จึง​เรียก​ปุโรหิต​มา และ​ให้​คน​เหล่านั้น​สาบาน​ว่า​จะ​ทำ​ตาม​คำ​สัญญา​นี้ 13 ข้าพเจ้า​สะบัด​ชาย​เสื้อ​ที่​อยู่​บน​ตัก แล้ว​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​พระเจ้า​สะบัด​ทุก​คน​ที่​ไม่​ทำ​ตาม​คำ​สัญญา​นี้​ออก​จาก​บ้าน​และ​จาก​งาน​ของ​เขา ขอ​ให้​เขา​ถูก​สะบัด​ออก​จน​ไม่​เหลือ​อะไร​อย่าง​นี้”

ทุก​คน​ที่​ชุมนุม​กัน​กล่าว​ว่า “อาเมน” และ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ ประชาชน​ก็​ทำ​ตาม​คำ​สัญญา​นี้

14 นอก​จาก​นี้ นับ​แต่​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​แต่ง​ตั้ง​เป็น​ผู้ว่าราชการ​ของ​พวกเขา​ใน​แผ่น​ดิน​ยูดาห์ ตั้งแต่​ปี​ที่​ยี่สิบ​ถึง​ปี​ที่​สามสิบ​สอง​แห่ง​รัชกาล​กษัตริย์​อารทาเซอร์ซีส รวม​สิบสอง​ปี ข้าพเจ้า​และ​พี่น้อง​ไม่ได้​รับ​อาหาร​ประจำ​ตำแหน่ง​ผู้ว่าราชการ 15 ผู้ว่าราชการ​คน​ก่อน ๆ ให้​ประชาชน​เลี้ยง​ดู และ​เรียก​เก็บ​ขนมปัง​กับ​เหล้าองุ่น​จาก​พวกเขา พร้อม​กับ​เงิน​อีก​สี่สิบ​เชเขล† แม้แต่​ผู้รับใช้​ของ​คน​เหล่านั้น​ก็​ใช้​อำนาจ​เหนือ​ประชาชน แต่​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ทำ​เช่น​นั้น เพราะ​เกรง​กลัว​พระเจ้า 16 ข้าพเจ้า​ยัง​คง​ทุ่มเท​ให้​กับ​งาน​กำแพง​นี้ พวกเรา​ไม่ได้​ซื้อ​ที่ดิน ผู้รับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​ทำงาน​อยู่​ที่​นั่น 17 ที่​โต๊ะ​อาหาร​ของ​ข้าพเจ้า​มี​ชาวยิว​และ​ผู้ปกครอง​รวม​หนึ่งร้อย​ห้าสิบ​คน นอก​จาก​คน​ที่มา​หา​เรา​จาก​ชนชาติ​รอบ​ข้าง 18 ใน​แต่ละ​วัน​มี​การเต​รี​ยม​วัว​หนึ่ง​ตัว​กับ​แกะ​ชั้น​ดี​หก​ตัว และ​เตรียม​สัตว์​ปีก​ให้​ข้าพเจ้า​ด้วย ทุก​สิบ​วัน​มี​การ​จัดหา​เหล้าองุ่น​นานา​ชนิด ถึง​กระนั้น​ข้าพเจ้า​ก็​ไม่ได้​เรียก​ค่า​ตอบแทน​ประจำ​ตำแหน่ง​ผู้ว่าราชการ เพราะ​ประชาชน​เหล่า​นี้​แบก​ภาระ​หนัก​อยู่​แล้ว 19 พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​ระลึก​ถึง​ข้าพเจ้า​เพราะ​ความดี​ทั้งหมด​ที่​ข้าพเจ้า​ทำ​เพื่อ​ประชาชน​เหล่า​นี้

6

1 เมื่อ​สันบาลลัท โทบียาห์ เกเชม ชาว​อาหรับ และ​ศัตรู​ที่​เหลือ​ของ​เรา​ได้​รับ​รายงาน​ว่า​ข้าพเจ้า​สร้าง​กำแพง​แล้ว ไม่มี​ช่อง​โหว่​เหลือ​อยู่ แม้​เวลา​นั้น​ข้าพเจ้า​ยัง​ไม่ได้​ติด​ตั้ง​บาน​ประตู​เมือง 2 สันบาลลัท​กับ​เกเชม​ก็​ส่ง​คน​มาบ​อก​ข้าพเจ้า​ว่า “มา​เถอะ มา​พบ​กัน​ใน​หมู่บ้าน​แถบ​ที่ราบ​โอโน” แต่​พวกเขา​คิด​จะ​ทำร้าย​ข้าพเจ้า

3 ข้าพเจ้า​ส่ง​ผู้​ส่ง​สาร​ไป​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​กำลัง​ทำงาน​ใหญ่ ลง​ไป​ไม่ได้ ทำไม​งาน​ต้อง​หยุด​เพราะ​ข้าพเจ้า​ทิ้ง​งาน​ลง​ไป​หา​พวกคุณ​ด้วย?”

4 พวกเขา​ส่ง​คน​มาบ​อก​อย่าง​นี้​สี่​ครั้ง ข้าพเจ้า​ก็​ตอบ​เหมือน​เดิม​ทุก​ครั้ง 5 ครั้ง​ที่​ห้า สันบาลลัท​ส่ง​ผู้รับใช้​มา​อย่าง​เดิม แต่​ถือ​จดหมาย​ที่​ไม่ได้​ปิด​ผนึก​มา​ด้วย 6 ใน​จดหมาย​นั้น​เขียน​ว่า “มี​ข่าว​เล่า​ลือ​ใน​หมู่​ชนชาติ​ทั้งหลาย และ​กัชมู​ก็​พูด​ว่า ท่าน​กับ​ชาวยิว​ตั้งใจ​จะ​กบฏ จึง​สร้าง​กำแพง ตาม​คำ​เล่า​ลือ​นี้ ท่าน​จะ​เป็น​กษัตริย์​ของ​พวกเขา 7 ท่าน​ยัง​แต่ง​ตั้ง​ผู้เผยพระวจนะ​ให้​ประกาศ​เรื่อง​ท่าน​ใน​เยรูซาเล็ม​ว่า ‘ยูดาห์​มี​กษัตริย์​แล้ว!’ เรื่อง​นี้​จะ​ถูก​รายงาน​ไป​ถึง​กษัตริย์​อย่าง​ที่​กล่าว​มา​แน่นอน ฉะนั้น​มา​ปรึกษา​กัน​เถอะ”

8 ข้าพเจ้า​ส่ง​คำ​ตอบ​ไป​ว่า “เรื่อง​ที่​ท่าน​พูด​ไม่ได้​เกิด​ขึ้น​เลย ท่าน​คิด​แต่ง​ขึ้น​เอง​ทั้ง​นั้น” 9 พวกเขา​ทั้งหมด​ต้องการ​ให้​เรา​กลัว โดย​พูด​ว่า “พวกเขา​จะ​หมด​กำลัง​ทำงาน จน​งาน​ไม่​สำเร็จ” แต่​บัดนี้ โปรด​เสริม​กำลัง​ข้าพเจ้า

10 ข้าพเจ้า​ไป​บ้าน​เชมายาห์ บุตร​ของ​เดลายาห์​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​เมเหทาเบล เชมายาห์​อยู่​แต่​ใน​บ้าน เขา​พูด​ว่า “ให้​เรา​ไป​พบ​กัน​ที่​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า ข้าง​ใน​วิหาร แล้ว​ปิด​ประตู​วิหาร​เสีย เพราะ​พวกเขา​จะ​มา​ฆ่า​ท่าน คืน​นี้​พวกเขา​จะ​มา​ฆ่า​ท่าน​แน่”

11 ข้าพเจ้า​ตอบ​ว่า “คน​อย่าง​ข้าพเจ้า​ควร​หนี​หรือ? ใคร​ที่​อยู่​ใน​ฐานะ​อย่าง​ข้าพเจ้า​จะ​เข้าไป​ใน​วิหาร​เพื่อ​รักษา​ชีวิต? ข้าพเจ้า​ไม่​เข้าไป” 12 ข้าพเจ้า​ตระหนัก​ว่า แท้จริง​แล้ว​พระเจ้า​ไม่ได้​ส่ง​เขา​มา​เลย เขา​กล่าว​คำ​เผย​พระ​วจนะ​นี้​เพื่อ​ต่อ​ต้าน​ข้าพเจ้า เพ​ราะ​โทบียาห์​กับ​สันบาลลัท​จ้าง​เขา​ไว้ 13 พวกเขา​จ้าง​เขา​เพื่อ​ให้​ข้าพเจ้า​กลัว ทำ​ตาม​นั้น​และ​ทำบาป พวกเขา​จะ​ได้​มี​เรื่อง​ไป​กล่าว​หา​ว่า​ร้าย​และ​ดู​หมิ่น​ข้าพเจ้า 14 “พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​ระลึก​ถึง​โทบียาห์​และ​สันบาลลัท​ตาม​การก​ระ​ทำ​เหล่า​นี้​ของ​พวกเขา รวม​ทั้ง​โนอัดยาห์ ผู้เผยพระวจนะ​หญิง และ​ผู้เผยพระวจนะ​คน​อื่น​ที่​ต้องการ​ให้​ข้าพเจ้า​กลัว”

15 กำแพง​จึง​เสร็จ​ใน​วัน​ที่​ยี่สิบ​ห้า​ของ​เดือน​เอลูล ใช้​เวลา​ห้าสิบ​สอง​วัน 16 เมื่อ​ศัตรู​ทั้งหมด​ได้​ข่าว ชนชาติ​ที่​อยู่​รอบ​เรา​ต่าง​กลัว​และ​หมด​ความ​มั่นใจ เพราะ​รู้​ว่า​งาน​นี้​สำเร็จ​ได้​ด้วย​พระเจ้า​ของ​เรา 17 ใน​ช่วง​นั้น​ชนชั้นสูง​ของ​ยูดาห์​ส่ง​จดหมาย​ไป​หา​โทบียาห์​หลาย​ฉบับ และ​จดหมาย​ของ​โทบียาห์​ก็​มา​ถึง​พวกเขา 18 มี​คน​มากมาย​ใน​ยูดาห์​ผูกพัน​กับ​เขา​ด้วย​คำสาบาน เพราะ​เขา​เป็น​บุตร​เขย​ของ​เชคานยาห์ บุตร​อาราห์ และ​เยโฮฮานัน บุตร​ของ​เขา แต่งงาน​กับ​บุตร​สาว​ของ​เมชุลลัม บุตร​เบเรคิยาห์ 19 คน​เหล่านั้น​ยัง​เล่า​ความดี​ของ​โทบียาห์​ให้​ข้าพเจ้า​ฟัง แล้ว​นำ​คำ​พูด​ของ​ข้าพเจ้า​ไป​รายงาน​เขา ส่วน​โทบียาห์​ส่ง​จดหมาย​มา​เพื่อ​ทำให้​ข้าพเจ้า​กลัว

7

1 เมื่อ​สร้าง​กำแพง​แล้ว ข้าพเจ้า​ติด​ตั้ง​บาน​ประตู และ​แต่ง​ตั้ง​คนเฝ้าประตู นักร้อง และ​ชาวเลวี 2 ข้าพเจ้า​มอบ​หมาย​ให้​ฮานานี พี่น้อง​คน​หนึ่ง​ของ​ข้าพเจ้า กับ​ฮานันยาห์ ผู้ปกครอง​ป้อม ดูแล​เยรูซาเล็ม เพ​ราะ​ฮานันยาห์​เป็น​คน​ซื่อสัตย์​และ​เกรง​กลัว​พระเจ้า​มากกว่า​คน​จำนวน​มาก 3 ข้าพเจ้า​บอก​พวกเขา​ว่า “อย่า​เปิด​ประตู​เยรูซาเล็ม​จนกว่า​แดด​จะ​ร้อน ขณะ​ยาม​ยัง​เฝ้า​อยู่ ให้​พวกเขา​ปิด​บาน​ประตู แล้ว​พวกคุณ​ลง​ดาล​ไว้ จัด​ชาว​เยรูซาเล็ม​ให้​ผลัด​กัน​เฝ้า​ยาม แต่ละ​คน​เฝ้า​ประจำ​จุด​ของ​ตน​และ​ใกล้​บ้าน​ของ​ตน”

4 เมือง​นั้น​กว้าง​ใหญ่ แต่​มี​คน​อยู่​น้อย และ​บ้าน​เรือน​ยัง​ไม่ได้​สร้าง

5 พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ดลใจ​ให้​รวบรวม​ชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และ​ประชาชน​มา​ลง​ทะเบียน​ตาม​ลำดับ​ตระกูล ข้าพเจ้า​พบ​หนังสือ​ลำดับ​ตระกูล​ของ​คน​ที่​กลับ​มา​ครั้ง​แรก ใน​นั้น​เขียน​ไว้​ดังนี้

6 คน​เหล่า​นี้​เป็น​ชาว​แคว้น​ที่​กลับ​มา​จาก​การ​เป็น​เชลย พวกเขา​เคย​ถูก​เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์​บาบิโลน กวาดต้อน​ไป และ​กลับ​มายัง​เยรูซาเล็ม​กับ​ยูดาห์ ต่าง​กลับ​ไป​เมือง​ของ​ตน 7 พวกเขา​มา​กับ​เศรุบบาเบล เยชูอา เนหะมีย์ อาซาริยาห์ ราอามยาห์ นาฮามานี โมรเดคัย บิลชาน มิสเปเรท บิกวัย เนฮูม และ​บาอานาห์

จำนวน​ผู้ชาย​ใน​หมู่​ชาว​อิสราเอล​มี​ดังนี้

8 ลูกหลาน​ปาโรช สองพัน​หนึ่งร้อย​เจ็ดสิบ​สอง​คน

9 ลูกหลาน​เชฟาทิยาห์ สามร้อย​เจ็ดสิบ​สอง​คน

10 ลูกหลาน​อาราห์ หกร้อย​ห้าสิบ​สอง​คน

11 ลูกหลาน​ปาหัทโมอับ ใน​สาย​เยชูอา​และ​โย​อาบ สองพัน​แปดร้อย​สิบแปด​คน

12 ลูกหลาน​เอลาม หนึ่งพัน​สองร้อย​ห้าสิบ​สี่​คน

13 ลูกหลาน​ศัททู แปดร้อย​สี่สิบ​ห้า​คน

14 ลูกหลาน​ศักคัย เจ็ดร้อย​หกสิบ​คน

15 ลูกหลาน​บินนุย หกร้อย​สี่สิบ​แปด​คน

16 ลูกหลาน​เบบัย หกร้อย​ยี่สิบ​แปด​คน

17 ลูกหลาน​อัสกาด สองพัน​สามร้อย​ยี่สิบ​สอง​คน

18 ลูกหลาน​อาโดนีคัม หกร้อย​หกสิบ​เจ็ด​คน

19 ลูกหลาน​บิกวัย สองพัน​หกสิบ​เจ็ด​คน

20 ลูกหลาน​อาดีน หกร้อย​ห้าสิบ​ห้า​คน

21 ลูกหลาน​อาเทอร์ ใน​สาย​เฮเซคียาห์ เก้าสิบ​แปด​คน

22 ลูกหลาน​ฮาชูม สามร้อย​ยี่สิบ​แปด​คน

23 ลูกหลาน​เบซัย สามร้อย​ยี่สิบ​สี่​คน

24 ลูกหลาน​ฮาริฟ หนึ่งร้อย​สิบสอง​คน

25 ลูกหลาน​กิเบโอน เก้าสิบ​ห้า​คน

26 ชาว​เบธเลเฮม​และ​เนโทฟาห์ หนึ่งร้อย​แปดสิบ​แปด​คน

27 ชาว​อานาโธท หนึ่งร้อย​ยี่สิบ​แปด​คน

28 ชาว​เบธอัสมาเวท สี่สิบ​สอง​คน

29 ชาว​คีริยาทเยอาริม เคฟีราห์ และ​เบเอโรท เจ็ดร้อย​สี่สิบ​สาม​คน

30 ชาว​รามาห์​และ​เกบา หกร้อย​ยี่สิบ​เอ็ด​คน

31 ชาว​มิคมาส หนึ่งร้อย​ยี่สิบ​สอง​คน

32 ชาว​เบธเอล​และ​อัย หนึ่งร้อย​ยี่สิบ​สาม​คน

33 ชาว​เนโบ​อีก​แห่ง​หนึ่ง ห้าสิบ​สอง​คน

34 ลูกหลาน​เอลาม​อีก​กลุ่ม​หนึ่ง หนึ่งพัน​สองร้อย​ห้าสิบ​สี่​คน

35 ลูกหลาน​ฮาริม สามร้อย​ยี่สิบ​คน

36 ลูกหลาน​เยรีโค สามร้อย​สี่สิบ​ห้า​คน

37 ลูกหลาน​โลด ฮาดิด และ​โอโน เจ็ดร้อย​ยี่สิบ​เอ็ด​คน

38 ลูกหลาน​เสนาอาห์ สามพัน​เก้าร้อย​สามสิบ​คน

39 ปุโรหิต ได้แก่ ลูกหลาน​เยดายาห์ ใน​ตระกูล​เยชูอา เก้าร้อย​เจ็ดสิบ​สาม​คน

40 ลูกหลาน​อิมเมอร์ หนึ่งพัน​ห้าสิบ​สอง​คน

41 ลูกหลาน​ปาชเฮอร์ หนึ่งพัน​สองร้อย​สี่สิบ​เจ็ด​คน

42 ลูกหลาน​ฮาริม หนึ่งพัน​สิบเจ็ด​คน

43 ชาวเลวี ได้แก่ ลูกหลาน​เยชูอา​และ​คัดมีเอล ใน​สาย​โฮเดวาห์ เจ็ดสิบ​สี่​คน

44 นักร้อง ได้แก่ ลูกหลาน​อาสาฟ หนึ่งร้อย​สี่สิบ​แปด​คน

45 คนเฝ้าประตู ได้แก่ ลูกหลาน​ชัลลูม อาเทอร์ ทัลโมน อักคูบ ฮาทิทา และ​โชบัย รวม​หนึ่งร้อย​สามสิบ​แปด​คน

46 ผู้รับใช้​ประจำ​พระวิหาร ได้แก่ ลูกหลาน​ศีฮา ลูกหลาน​ฮาสูฟา ลูกหลาน​ทับบาโอท 47 ลูกหลาน​เคโรส ลูกหลาน​สีอา ลูกหลาน​ปาโดน 48 ลูกหลาน​เลบานา ลูกหลาน​ฮากาบา ลูกหลาน​สัลมัย 49 ลูกหลาน​ฮานัน ลูกหลาน​กิดเดล ลูกหลาน​กาฮาร์ 50 ลูกหลาน​เรอายาห์ ลูกหลาน​เรซิน ลูกหลาน​เนโคดา 51 ลูกหลาน​กัสซาม ลูกหลาน​อุสซา ลูกหลาน​ปาเสอาห์ 52 ลูกหลาน​เบสัย ลูกหลาน​เมอูนิม ลูกหลาน​เนฟูเชสิม 53 ลูกหลาน​บัคบุค ลูกหลาน​ฮาคูฟา ลูกหลาน​ฮาร์ฮูร์ 54 ลูกหลาน​บัสลิท ลูกหลาน​เมฮิดา ลูกหลาน​ฮาร์ชา 55 ลูกหลาน​บาร์โคส ลูกหลาน​สิเสรา ลูกหลาน​เทมาห์ 56 ลูกหลาน​เนซิยาห์ และ​ลูกหลาน​ฮาทิฟา

57 ลูกหลาน​ผู้รับใช้​ของ​ซาโลมอน ได้แก่ ลูกหลาน​โสทัย ลูกหลาน​โสเฟเรท ลูกหลาน​เปรีดา 58 ลูกหลาน​ยาอาลา ลูกหลาน​ดารโคน ลูกหลาน​กิดเดล 59 ลูกหลาน​เชฟาทิยาห์ ลูกหลาน​ฮัททิล ลูกหลาน​โพเคเรทฮัสเซบาอิม และ​ลูกหลาน​อาโมน 60 ผู้รับใช้​ประจำ​พระวิหาร​และ​ลูกหลาน​ผู้รับใช้​ของ​ซาโลมอน​รวม​ทั้งหมด​สามร้อย​เก้าสิบ​สอง​คน

61 คน​ต่อไป​นี้​กลับ​มา​จาก​เทลเมลาห์ เทลฮาร์ชา เครูบ อัดโดน และ​อิมเมอร์ แต่​พวกเขา​แสดง​หลักฐาน​ไม่ได้​ว่า ตระกูล​ฝ่ายบิดา​และ​เชื้อสาย*​ของ​ตน​เป็น​ชาว​อิสราเอล​หรือ​ไม่

62 ได้แก่ ลูกหลาน​เดลายาห์ ลูกหลาน​โทบียาห์ และ​ลูกหลาน​เนโคดา หกร้อย​สี่สิบ​สอง​คน

63 ส่วน​ปุโรหิต ได้แก่ ลูกหลาน​โฮบายาห์ ลูกหลาน​ฮักโขส และ​ลูกหลาน​บารซิลลัย บารซิลลัย​ผู้​นี้​แต่งงาน​กับ​บุตร​สาว​คน​หนึ่ง​ของ​บารซิลลัย ชาว​กิเลอาด และ​เรียก​ชื่อ​ตาม​ตระกูล​ของ​ภรรยา

64 คน​เหล่า​นี้​ค้นหา​บันทึก​ลำดับ​ตระกูล​ของ​ตน แต่​หาไม่​พบ จึง​ถูก​ถือว่า​ขาด​คุณสมบัติ​และ​ให้​ออก​จาก​ตำแหน่ง​ปุโรหิต 65 ผู้ว่าราชการ​บอก​พวกเขา​ว่า อย่า​กิน​ของ​ที่​บริสุทธิ์​ที่สุด จนกว่า​จะ​มี​ปุโรหิต​มา​ทำ​หน้าที่​โดย​ใช้​อูริม​และ​ทูมมิม

66 ผู้​ที่​รวม​กัน​มี​ทั้งหมด​สี่หมื่น​สองพัน​สามร้อย​หกสิบ​คน 67 ไม่​นับ​ผู้รับใช้​ชาย​หญิง​อีก​เจ็ดพัน​สามร้อย​สามสิบ​เจ็ด​คน พวกเขา​มี​นักร้อง​ชาย​หญิง​สองร้อย​สี่สิบ​ห้า​คน 68 มี​ม้า​เจ็ดร้อย​สามสิบ​หก​ตัว ล่อ​สองร้อย​สี่สิบ​ห้า​ตัว 69 อูฐ​สี่ร้อย​สามสิบ​ห้า​ตัว และ​ลา​หกพัน​เจ็ดร้อย​ยี่สิบ​ตัว

70 หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายบิดา​บาง​คน​บริจาค​เพื่อ​งาน​นี้ ผู้ว่าราชการ​มอบ​ทองคำ​หนึ่งพัน​ดาริก† อ่าง​ห้าสิบ​ใบ และ​เสื้อ​ปุโรหิต​ห้าร้อย​สามสิบ​ตัว แก่​คลัง 71 หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายบิดา​บาง​คน​มอบ​ทองคำ​สองหมื่น​ดาริก​และ​เงิน​สองพัน​สองร้อย​มินา‡ เข้า​คลัง​สำหรับ​งาน​นี้ 72 ประชาชน​ที่​เหลือม​อบ​ทองคำ​สองหมื่น​ดาริก เงิน​สองพัน​มินา และ​เสื้อ​ปุโรหิต​หกสิบ​เจ็ด​ตัว

73 ปุโรหิต ชาวเลวี คนเฝ้าประตู นักร้อง ประชาชน​บาง​ส่วน ผู้รับใช้​ประจำ​พระวิหาร และ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด จึง​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ของ​ตน

เมื่อ​ถึง​เดือน​ที่​เจ็ด ชาว​อิสราเอล​ก็​อยู่​ใน​เมือง​ของ​ตน​แล้ว

8

1 ประชาชน​ทั้งหมด​พร้อมใจ​กัน​มา​รวม​ตัว​ที่​ลาน​กว้าง​หน้า​ประตูน้ำ พวกเขา​ขอ​ให้​เอสรา อาลักษณ์ นำ​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​ซึ่ง​พระยาห์เวห์​บัญชา​แก่​อิสราเอล​มา 2 ใน​วัน​ที่​หนึ่ง​ของ​เดือน​ที่​เจ็ด เอสรา ปุโรหิต นำ​ธรรมบัญญัติ​มา​ต่อ​หน้า​ผู้​มา​ประชุม ทั้ง​ชาย​หญิง​และ​ทุก​คน​ที่​ฟัง​รู้​เรื่อง 3 เขา​อ่าน​จาก​หนังสือ​นั้น​ที่​หน้า​ลาน​กว้าง​หน้า​ประตูน้ำ ตั้งแต่​เช้า​ตรู่​จน​เที่ยง ให้​ชาย​หญิง​และ​ผู้​ที่​เข้าใจ​ได้​ฟัง ประชาชน​ทั้งหมด​ตั้งใจ​ฟัง​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ 4 เอสรา อาลักษณ์ ยืน​บน​แท่น​ไม้​ที่​ทำ​ไว้​สำหรับ​การ​นี้ ทาง​ขวา​ของ​เขา​มี​มัททิธยาห์ เชมา อานายาห์ อุรียาห์ ฮิลคียาห์ และ​มาอาเสยาห์ ยืน​อยู่ ทาง​ซ้าย​มี​เปดายาห์ มิชาเอล มัลคิยาห์ ฮาชูม ฮัชบัดดานา เศคาริยาห์ และ​เมชุลลัม 5 เอสรา​เปิด​หนังสือ​ต่อ​หน้า​ประชาชน​ทั้งหมด เพราะ​เขา​ยืน​สูง​กว่า​ทุก​คน เมื่อ​เขา​เปิด​หนังสือ ประชาชน​ทั้งหมด​ก็​ยืน​ขึ้น 6 เอสรา​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่

ประชาชน​ทั้งหมด​ชู​มือ​ขึ้น​และ​ตอบ​ว่า “อาเมน อาเมน” แล้ว​ก้ม​ศีรษะ กราบ​พระยาห์เวห์​โดย​ซบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น 7 เยชูอา บานี เชเรบิยาห์ ยามีน อักคูบ ชับเบธัย โฮดิยาห์ มาอาเสยาห์ เคลิทา อาซาริยาห์ โยซาบาด ฮานัน เปลายาห์ และ​ชาวเลวี ช่วย​ให้​ประชาชน​เข้าใจ​ธรรมบัญญัติ ขณะ​ที่​ประชาชน​ยัง​อยู่​ประจำ​ที่ 8 พวกเขา​อ่าน​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า​อย่าง​ชัดเจน และ​อธิบาย​ความ​หมาย​เพื่อ​ให้​ประชาชน​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​อ่าน

9 เนหะมีย์ ผู้ว่าราชการ เอสรา ปุโรหิต​และ​อาลักษณ์ รวม​ทั้ง​ชาวเลวี​ที่​สอน​ประชาชน บอก​ทุก​คน​ว่า “วันนี้​เป็น​วัน​บริสุทธิ์​แด่​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกคุณ อย่า​โศกเศร้า​หรือ​ร้องไห้​เลย” เพราะ​ประชาชน​ทั้งหมด​ร้องไห้​เมื่อ​ได้ยิน​ถ้อยคำ​ใน​ธรรมบัญญัติ 10 แล้ว​เขา​บอก​พวกเขา​ว่า “ไป​กิน​อาหาร​มัน ๆ ดื่ม​เครื่องดื่ม​รส​หวาน และ​แบ่ง​ส่วน​ไป​ให้​คน​ที่​ไม่ได้​เตรียม​อะไร​ไว้ เพราะ​วันนี้​เป็น​วัน​บริสุทธิ์​แด่​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา อย่า​ทุกข์​ใจ​เลย เพราะ​ความยินดี​ใน​พระยาห์เวห์​เป็น​กำลัง​ของ​พวกคุณ”

11 ชาวเลวี​จึง​ปลอบ​ประชาชน​ทั้งหมด​ว่า “สงบ​ใจ​กัน​เถอะ วันนี้​เป็น​วัน​บริสุทธิ์ อย่า​ทุกข์​ใจ​เลย”

12 ประชาชน​ทั้งหมด​จึง​ไป​กิน ดื่ม ส่ง​อาหาร​เป็น​ส่วน ๆ ไป​ให้​ผู้​อื่น และ​เฉลิมฉลอง เพราะ​เข้าใจ​ถ้อยคำ​ที่​ประกาศ​แก่​พวกเขา​แล้ว

13 วัน​ที่​สอง หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายบิดา​ของ​ประชาชน​ทั้งหมด พร้อม​กับ​ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี มา​รวม​กัน​ที่​เอสรา อาลักษณ์ เพื่อ​ศึกษา​ถ้อยคำ​ใน​ธรรมบัญญัติ 14 พวกเขา​พบ​ข้อความ​ที่​เขียน​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ว่า พระยาห์เวห์​บัญชา​ผ่าน​โมเสส​ให้​ชาว​อิสราเอล​อยู่​ใน​ที่พักชั่วคราว​ระหว่าง​เทศกาล​ใน​เดือน​ที่​เจ็ด 15 และ​ให้​แจ้ง​ข่าว​ประกาศ​ใน​ทุก​เมือง​ของ​พวกเขา​และ​ใน​เยรูซาเล็ม​ว่า “จง​ออก​ไป​ที่​ภูเขา นำ​กิ่ง​มะกอก กิ่ง​มะกอก​ป่า กิ่ง​เมอร์เทิล กิ่ง​ปาล์ม และ​กิ่ง​ไม้​ใบ​ดก​มา​ทำ​ที่พักชั่วคราว* ตาม​ที่​เขียน​ไว้”

16 ประชาชน​จึง​ออก​ไป​นำ​กิ่ง​ไม้​มา ทำ​ที่พักชั่วคราว†​ให้​ตนเอง แต่ละ​คน​ทำ​บน​ดาดฟ้า​บ้าน ใน​ลาน​บ้าน ใน​ลาน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า ที่​ลาน​กว้าง​ประตูน้ำ และ​ที่​ลาน​กว้าง​ประตู​เอฟราอิม 17 ผู้​มา​ประชุม​ทั้งหมด​ที่​กลับ​มา​จาก​การ​เป็น​เชลย​ทำ​ที่พักชั่วคราว‡​และ​อยู่​ใน​ที่พัก​นั้น นับ​แต่​สมัย​โยชูวา บุตร​นูน จนถึง​วัน​นั้น ชาว​อิสราเอล​ไม่​เคย​ทำ​เช่น​นี้ มี​ความ​ชื่นชมยินดี​อย่าง​ยิ่ง 18 เขา​อ่าน​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า​ทุก​วัน ตั้งแต่​วัน​แรก​ถึง​วัน​สุดท้าย พวกเขา​จัด​เทศกาล​เจ็ด​วัน และ​ใน​วัน​ที่​แปด​มี​การ​รวม​ตัวอย่าง​เคร่งขรึม​ตาม​ข้อกำหนด

9

1 วัน​ที่​ยี่สิบ​สี่​ของ​เดือน​นั้น ชาว​อิสราเอล​มา​รวม​ตัว​กัน อด​อาหาร สวม​ผ้า​กระสอบ และ​มี​ดิน​อยู่​บน​ตัว 2 เชื้อสาย​อิสราเอล​แยก​ตัว​จาก​คน​ต่าง​ชาติ​ทั้งหมด ยืน​สารภาพ​บาป​ของ​ตน​และ​ความชั่ว​ของ​บรรพบุรุษ 3 พวกเขา​ยืน​อยู่​ประจำ​ที่ อ่าน​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ตน เป็น​เวลา​หนึ่งในสี่​ของ​วัน และ​ใช้​เวลา​อีก​หนึ่งในสี่​ของ​วัน​สารภาพ​บาป​และ​นมัสการ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ตน 4 ชาวเลวี คือ​เยชูอา บานี คัดมีเอล เชบานยาห์ บุนนี เชเรบิยาห์ บานี และ​เคนานี ยืน​บน​บันได ร้อง​เรียก​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกเขา ด้วย​เสียง​ดัง

5 แล้ว​ชาวเลวี คือ​เยชูอา คัดมีเอล บานี ฮาชับเนยาห์ เชเรบิยาห์ โฮดิยาห์ เชบานยาห์ และ​เปธาหิยาห์ กล่าว​ว่า “จง​ยืน​ขึ้น​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ตั้งแต่​นิรันดร์กาล​ถึง​นิรันดร์กาล! ขอ​พระนาม​อัน​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์​ได้​รับ​การ​สรรเสริญ พระนาม​นั้น​สูงส่ง​เหนือ​คำ​อวยพร​และ​คำสรรเสริญ​ทั้ง​ปวง 6 พระองค์​เพียง​ผู้​เดียว​คือ​พระยาห์เวห์ พระองค์​สร้าง​สวรรค์ สวรรค์​ชั้น​สูงสุด​และ​กองทัพ​ทั้งหมด​ใน​นั้น แผ่น​ดิน​และ​ทุก​สิ่ง​บน​แผ่น​ดิน ทะเล​และ​ทุก​สิ่ง​ใน​ทะเล พระองค์​ค้ำจุน​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด กองทัพ​แห่ง​สวรรค์​นมัสการ​พระองค์ 7 พระองค์​คือ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ผู้​เลือก​อับราม พา​เขา​ออก​จาก​อูร์​ของ​ชาว​เคลเดีย และ​ให้​ชื่อ​เขา​ว่า​อับราฮัม 8 พระองค์​พบ​ว่า​เขา​มี​ใจ​ซื่อสัตย์​ต่อ​พระองค์ จึง​ทำ​พันธสัญญา​กับ​เขา​ว่า​จะ​มอบ​แผ่น​ดิน​ของ​ชาว​คานาอัน ชาว​ฮิตไทต์ ชาว​อาโมไรต์ ชาว​เปริสซี ชาว​เยบุส และ​ชาว​เกอร์กาชี​ให้​แก่​เชื้อสาย​ของ​เขา พระองค์​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​เที่ยง​ธรรม

9 “พระองค์​เห็น​ความทุกข์ยาก​ของ​บรรพบุรุษ​เรา​ใน​อียิปต์ และ​ได้ยิน​เสียง​ร้อง​ของ​พวกเขา​ที่​ทะเลแดง 10 พระองค์​สำแดง​หมาย​สำคัญ​และ​การ​อัศจรรย์​ต่อ​ฟาโรห์ ผู้รับใช้​ทั้งหมด​ของ​เขา และ​ประชาชน​ทั้ง​แผ่น​ดิน เพราะ​รู้​ว่า​คน​เหล่านั้น​ปฏิบัติ​ต่อ​บรรพบุรุษ​เรา​อย่าง​เย่อ​หยิ่ง พระองค์​จึง​ทำให้​พระนาม​เป็น​ที่​เลื่อง​ลือ​มา​จนถึง​วันนี้ 11 พระองค์​แยก​ทะเล​ต่อ​หน้า​พวกเขา ให้​เดิน​ผ่าน​กลาง​ทะเล​บน​พื้น​แห้ง และ​เหวี่ยง​ผู้​ไล่​ตาม​ลง​สู่​ห้วง​ลึก เหมือน​ก้อน​หิน​จม​ลง​ใน​กระแส​น้ำ​อัน​เชี่ยว​กราก 12 พระองค์​นำ​พวกเขา​ด้วย​เสา​เมฆ​ใน​เวลา​กลาง​วัน และ​เสา​ไฟ​ใน​เวลา​กลาง​คืน เพื่อ​ส่อง​สว่าง​ทาง​ที่​พวกเขา​ต้อง​เดิน

13 “พระองค์​ลง​มา​บน​ภูเขา​ซีนาย พูด​กับ​พวกเขา​จาก​สวรรค์ และ​ให้​ข้อปฏิบัติ​ที่​เที่ยง​ตรง ธรรมบัญญัติ​ที่​เป็น​จริง ข้อกำหนด​และ​คำบัญชา​ที่​ดี 14 พระองค์​ทำให้​พวกเขา​รู้จัก​วันสะบาโต​อัน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์ และ​ให้​คำบัญชา ข้อกำหนด และ​ธรรมบัญญัติ​แก่​พวกเขา​ผ่าน​โมเสส ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ 15 เมื่อ​พวกเขา​หิว พระองค์​ให้​ขนมปัง​จาก​ฟ้า เมื่อ​กระหาย พระองค์​ให้​น้ำ​ไหล​ออก​จาก​หิน และ​สั่ง​ให้​พวกเขา​เข้าไป​ครอบ​ครอง​แผ่น​ดิน​ที่​พระองค์​สาบาน​ว่า​จะ​ให้

16 “แต่​พวกเขา​และ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา กลับ​เย่อ​หยิ่ง ดื้อ​รั้น ไม่​ฟัง​คำบัญชา​ของ​พระองค์ 17 พวกเขา​ไม่​ยอม​เชื่อ​ฟัง ไม่​ใส่ใจ​การ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำท่า​มก​ลาง​พวกเขา กลับ​ดื้อ​รั้น​และ​กบฏ แต่ง​ตั้ง​ผู้นำ​ขึ้น​เพื่อ​กลับ​ไป​เป็น​ทาส แต่​พระองค์​เป็น​พระเจ้า​ผู้​พร้อม​ให้​อภัย เปี่ยม​ด้วย​ความกรุณา​และ​ความเมตตา ไม่​โกรธ​ง่าย และ​มี​ความรักมั่นคง​อย่าง​ล้น​เหลือ พระองค์​ไม่ได้​ทอด​ทิ้ง​พวกเขา 18 แม้​พวกเขา​หล่อ​รูป​ลูกวัว​ขึ้น​มา​และ​กล่าว​ว่า ‘นี่​คือ​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ ผู้​พา​พวกคุณ​ออก​จาก​อียิปต์’ และ​ลบหลู่​พระองค์​อย่าง​ร้าย​แรง 19 พระองค์​ก็​ยัง​ไม่​ทอด​ทิ้ง​พวกเขา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร เพราะ​มี​ความเมตตา​มากมาย เสา​เมฆ​ไม่ได้​จาก​ไป​ใน​เวลา​กลาง​วัน แต่​ยัง​นำทาง​พวกเขา เสา​ไฟ​ก็​ไม่ได้​จาก​ไป​ใน​เวลา​กลาง​คืน แต่​ยัง​ส่อง​สว่าง​ให้​เห็น​ทาง​ที่​ต้อง​เดิน 20 พระองค์​ให้​พระวิญญาณ​อัน​ดี​ของ​พระองค์​สั่งสอน​พวกเขา ไม่​ปล่อย​ให้​มานา​ของ​พระองค์​ขาดปาก​พวกเขา และ​ให้​น้ำ​เมื่อ​พวกเขา​กระหาย

21 “พระองค์​เลี้ยง​ดู​พวกเขา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ถึง​สี่สิบ​ปี พวกเขา​ไม่​ขาด​อะไร​เลย เสื้อผ้า​ไม่​เก่า และ​เท้า​ไม่​บวม 22 พระองค์​มอบ​อาณาจักร​และ​ชนชาติ​ทั้งหลาย​แก่​พวกเขา แบ่ง​ให้​ตาม​ส่วน​ของ​พวกเขา พวกเขา​จึง​ครอบ​ครอง​แผ่น​ดิน​ของ​สิโหน กษัตริย์​เฮชโบน และ​แผ่น​ดิน​ของ​โอก กษัตริย์​บาชาน 23 พระองค์​เพิ่ม​จำนวน​ลูกหลาน​ของ​พวกเขา​ให้​มาก​เหมือน​ดาว​บน​ฟ้า และ​พา​เข้า​สู่​แผ่น​ดิน​ที่​พระองค์​บอก​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา​ไว้​ว่า​ให้​เข้าไป​ครอบ​ครอง

24 “ลูกหลาน​เหล่านั้น​จึง​เข้าไป​ครอบ​ครอง​แผ่น​ดิน พระองค์​ปราบ​ชาว​คานาอัน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​นั้น​ต่อ​หน้า​พวกเขา มอบ​คน​เหล่านั้น ทั้ง​กษัตริย์​และ​ประชาชน​ใน​แผ่น​ดิน​ไว้​ใน​มือ​พวกเขา ให้​จัดการ​ได้​ตามใจ 25 พวกเขา​ยึด​เมือง​ที่​มี​ป้อม​และ​แผ่น​ดิน​อุดม​สมบูรณ์ ได้​ครอบ​ครอง​บ้าน​ที่​เต็ม​ด้วย​ของ​ดี บ่อ​เก็บ​น้ำ​ที่​ขุด​ไว้​แล้ว สวนองุ่น สวนมะกอก และ​ไม้​ผล​มากมาย พวกเขา​กิน​จน​อิ่ม อ้วน​ท้วน และ​ชื่นชม​ความดี​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​พระองค์

26 “ถึง​กระนั้น​พวกเขา​ก็​ไม่​เชื่อ​ฟัง​และ​กบฏ​ต่อ​พระองค์ โยน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระองค์​ทิ้ง​ไว้​ข้าง​หลัง ฆ่า​ผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระองค์​ที่​กล่าว​เตือน​ให้​พวกเขา​กลับ​มา​หา​พระองค์ และ​ลบหลู่​พระองค์​อย่าง​ร้าย​แรง 27 พระองค์​จึง​มอบ​พวกเขา​ไว้​ใน​มือ​ศัตรู​ที่​ทำให้​ทุกข์​ยาก แต่​ใน​ยาม​เดือด​ร้อน เมื่อ​ร้อง​หา​พระองค์ พระองค์​ฟัง​จาก​สวรรค์ และ​ด้วย​ความเมตตา​มากมาย พระองค์​ให้​ผู้ช่วยกู้​มา​ช่วย​พวกเขา​ให้​พ้น​มือ​ศัตรู 28 แต่​พอได้​พัก​สงบ พวกเขา​ก็​ทำ​ชั่ว​ต่อ​พระองค์​อีก พระองค์​จึง​ปล่อย​พวกเขา​ไว้​ใน​มือ​ศัตรู​ให้​ศัตรู​ปกครอง แต่​เมื่อ​พวกเขา​กลับ​มา​ร้อง​หา​พระองค์ พระองค์​ก็​ฟัง​จาก​สวรรค์ ช่วย​พวกเขา​ให้​พ้น​ภัย​หลาย​ครั้ง​ด้วย​ความเมตตา 29 พระองค์​เตือน​พวกเขา​เพื่อ​ให้​กลับ​มา​หา​ธรรมบัญญัติ แต่​พวกเขา​เย่อ​หยิ่ง ไม่​ฟัง​คำบัญชา​ของ​พระองค์ กลับ​ละเมิด​ข้อปฏิบัติ​ของ​พระองค์ ซึ่ง​ถ้า​ใคร​ทำ​ตาม​ก็​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ได้​ด้วย​ข้อปฏิบัติ​นั้น พวกเขา​หัน​หลัง​ให้ ดื้อ​รั้น และ​ไม่​ยอม​ฟัง 30 พระองค์​อดทน​ต่อ​พวกเขา​หลาย​ปี และ​ใช้​พระวิญญาณ​ของ​พระองค์​กล่าว​เตือน​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ แต่​พวกเขา​ก็​ไม่​ยอม​ฟัง พระองค์​จึง​มอบ​พวกเขา​ไว้​ใน​มือ​ชนชาติ​ใน​แผ่น​ดิน​ต่าง ๆ

31 “ถึง​กระนั้น ด้วย​ความเมตตา​มากมาย พระองค์​ไม่ได้​ทำลาย​พวกเขา​จน​หมด​สิ้น​หรือ​ทอด​ทิ้ง​พวกเขา เพราะ​พระองค์​เป็น​พระเจ้า​ผู้​เปี่ยม​ด้วย​ความกรุณา​และ​ความเมตตา

32 บัดนี้ พระเจ้า​ของ​พวกเรา พระเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่ ทรง​พลัง และ​น่า​เกรง​ขาม ผู้​รักษา​พันธสัญญา​และ​ความรักมั่นคง โปรด​อย่า​มอง​ว่า​ความทุกข์ยาก​ทั้งหมด​ที่​ตก​แก่​เรา​เป็น​เรื่อง​เล็ก​น้อย ทั้ง​ที่​ตก​แก่​กษัตริย์ ผู้นำ ปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ บรรพบุรุษ และ​ประชาชน​ทั้งหมด​ของ​พระองค์ ตั้งแต่​สมัย​กษัตริย์​อัสซีเรีย​จนถึง​วันนี้ 33 พระองค์​ยุติธรรม​ใน​ทุก​สิ่ง​ที่​เกิด​แก่​เรา พระองค์​ปฏิบัติ​อย่าง​ซื่อตรง แต่​เรา​เอง​ทำ​ชั่ว 34 กษัตริย์ ผู้นำ ปุโรหิต และ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ไม่ได้​รักษา​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระองค์ ไม่​ฟัง​คำบัญชา​และ​คำ​เตือน​ที่​พระองค์​ใช้​เตือน​พวกเขา 35 แม้​อยู่​ใน​อาณาจักร​ของ​ตน ได้​รับ​ความดี​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​จาก​พระองค์ และ​ได้​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​กว้าง​ใหญ่​ที่​อุดม​สมบูรณ์​ซึ่ง​พระองค์​มอบ​ให้ พวกเขา​ก็​ไม่​รับ​ใช้​พระองค์ ไม่​หัน​จาก​การก​ระ​ทำ​ชั่ว

36 “โปรด​ดูเถิด วันนี้​เรา​เป็น​ผู้รับใช้ ทั้ง​ใน​แผ่น​ดิน​ที่​พระองค์​ให้​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ได้​กิน​ผลผลิต​และ​สิ่ง​ดี​จาก​แผ่น​ดิน​นั้น ดูเถิด เรา​เป็น​ผู้รับใช้​อยู่​ใน​นั้น 37 ผลผลิต​มากมาย​ของ​แผ่น​ดิน​ตก​แก่​กษัตริย์​ที่​พระองค์​ให้​ปกครอง​เรา​เพราะ​บาป​ของ​เรา กษัตริย์​เหล่านั้น​มี​อำนาจ​เหนือ​ร่างกาย​และ​ฝูง​สัตว์​ของ​เรา​ตามใจ​ชอบ พวกเรา​อยู่​ใน​ความทุกข์ยาก​อย่าง​หนัก 38 ถึง​กระนั้น เพราะ​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้ เรา​ก็​ทำ​พันธสัญญา​ที่​แน่นอน​และ​เขียน​ไว้ แล้ว​ผู้นำ ชาวเลวี และ​ปุโรหิต​ของ​เรา​ประทับตรา”

10

1 ผู้​ประทับตรา​มี​ดังนี้ เนหะมีย์ ผู้ว่าราชการ บุตร​ฮาคาลิยาห์ และ​เศเดคียาห์ 2 เสไรยาห์ อาซาริยาห์ เยเรมียาห์ 3 ปาชเฮอร์ อามาริยาห์ มัลคิยาห์ 4 ฮัททูช เชบานยาห์ มัลลูค 5 ฮาริม เมเรโมท โอบาดียาห์ 6 ดาเนียล กินเนโธน บารุค 7 เมชุลลัม อาบียาห์ มิยามีน 8 มาอาซิยาห์ บิลกัย และ​เชมายาห์ คน​เหล่า​นี้​เป็น​ปุโรหิต 9 ชาวเลวี ได้แก่ เยชูอา บุตร​อาซานยาห์ บินนุย ใน​สาย​เฮนาดัด และ​คัดมีเอล 10 รวม​ทั้ง​พี่น้อง​ของ​พวกเขา คือ​เชบานยาห์ โฮดิยาห์ เคลิทา เปลายาห์ ฮานัน 11 มีคา เรโหบ ฮาชาบิยาห์ 12 ศักคูร์ เชเรบิยาห์ เชบานยาห์ 13 โฮดิยาห์ บานี และ​เบนินู 14 หัวหน้า​ประชาชน ได้แก่ ปาโรช ปาหัทโมอับ เอลาม ศัททู บานี 15 บุนนี อัสกาด เบบัย 16 อาโดนียาห์ บิกวัย อาดีน 17 อาเทอร์ เฮเซคียาห์ อัสซูร์ 18 โฮดิยาห์ ฮาชูม เบซัย 19 ฮาริฟ อานาโธท โนบัย 20 มักปีอาช เมชุลลัม เฮซีร์ 21 เมเชซาเบล ศาโดก ยัดดูอา 22 เปลาทิยาห์ ฮานัน อานายาห์ 23 โฮเชยา ฮานันยาห์ ฮัสชูบ 24 ฮัลโลเฮช ปิลฮา โชเบค 25 เรฮูม ฮาชับนาห์ มาอาเสยาห์ 26 อาหิยาห์ ฮานัน อานัน 27 มัลลูค ฮาริม และ​บาอานาห์

28 ประชาชน​ที่​เหลือ ปุโรหิต ชาวเลวี คนเฝ้าประตู นักร้อง ผู้รับใช้​ประจำ​พระวิหาร และ​ทุก​คน​ที่​แยก​ตัว​จาก​ชนชาติ​ใน​แผ่น​ดิน​ต่าง ๆ มา​ยึด​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า พร้อม​ทั้ง​ภรรยา ลูกชาย และ​ลูกสาว คือ​ทุก​คน​ที่​รู้​และ​เข้าใจ 29 ต่าง​เข้า​ร่วม​กับ​พี่น้อง​และ​ชนชั้นสูง​ของ​ตน ผูกพัน​ตน​ด้วย​คำสาป​และ​คำสาบาน​ว่า​จะ​ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า​ที่​ประทาน​ผ่าน​โมเสส ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า จะ​รักษา​และ​ทำ​ตาม​คำบัญชา ข้อปฏิบัติ และ​ข้อกำหนด​ทั้งหมด​ของ​พระยาห์เวห์ พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 30 เรา​จะ​ไม่​ยก​ลูกสาว​ให้​ชนชาติ​ใน​แผ่น​ดิน​นี้ และ​ไม่​รับ​ลูกสาว​ของ​พวกเขา​มา​ให้​ลูกชาย​ของ​เรา 31 ถ้า​ชนชาติ​ใน​แผ่น​ดิน​นำ​สินค้า​หรือ​ธัญพืช​ใด ๆ มา​ขาย​ใน​วันสะบาโต เรา​จะ​ไม่​ซื้อ​จาก​พวกเขา​ใน​วันสะบาโต​หรือ​ใน​วัน​บริสุทธิ์ เรา​จะ​ไม่​เก็บ​ผลผลิต​ของ​ปี​ที่​เจ็ด​และ​ไม่​ทวง​หนี้​ทุกชนิด

32 เรา​กำหนด​หน้าที่​ของ​เรา​เอง​ด้วย​ว่า​จะ​จ่าย​ปี​ละ​หนึ่งในสาม​เชเขล* เพื่อ​งาน​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา 33 สำหรับ​ขนมปัง​ที่​ตั้ง​ถวาย เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​ประจำ เครื่องเผาบูชา​ประจำ วันสะบาโต วัน​ขึ้น​เดือน​ใหม่ เทศกาล​ที่​กำหนด​ไว้ สิ่ง​บริสุทธิ์ เครื่องบูชา​ลบ​บาป​เพื่อ​ชดใช้​บาป​ให้​อิสราเอล และ​งาน​ทุก​อย่าง​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา 34 พวกเรา​ปุโรหิต ชาวเลวี และ​ประชาชน​จับ​สลาก​กัน​ตาม​ตระกูล​ฝ่ายบิดา เพื่อ​จัด​เวร​นำ​ฟืน​ถวาย​มา​ที่​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา ตาม​เวลา​ที่​กำหนด​ไว้​ใน​แต่ละ​ปี สำหรับ​เผา​บน​แท่น​บูชา​ของ​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เรา ตาม​ที่​เขียน​ใน​ธรรมบัญญัติ 35 และ​จะ​นำ​ผลผลิต​แรก​จาก​พื้น​ดิน​กับ​ผล​แรก​จาก​ไม้​ผล​ทุกชนิด​มายัง​พระวิหาร​ของ​พระยาห์เวห์​ทุก​ปี 36 ทั้ง​นำ​ลูกชาย​หัวปี​ของ​เรา​และ​ลูก​หัวปี​ของ​สัตว์​เลี้ยง ตาม​ที่​เขียน​ใน​ธรรมบัญญัติ รวม​ทั้ง​ลูก​หัวปี​ของ​ฝูง​วัว​และ​ฝูง​แพะ​แกะ มา​ที่​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา ให้​ปุโรหิต​ที่​รับ​ใช้​อยู่​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา 37 เรา​จะ​นำ​แป้ง​ส่วน​แรก เครื่องบูชา​ยื่น​ถวาย ผล​ไม้​ทุกชนิด เหล้าองุ่น​ใหม่ และ​น้ำมัน มา​ให้​ปุโรหิต​ที่​ห้อง​ต่าง ๆ ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา และ​นำ​หนึ่งในสิบ​ของ​ผลผลิต​จาก​พื้น​ดิน​ให้​ชาวเลวี เพราะ​ชาวเลวี​เป็น​ผู้รับ​ส่วน​หนึ่งในสิบ​ใน​หมู่บ้าน​เกษตรกรรม​ทั้งหมด​ของ​เรา 38 ปุโรหิต​ผู้​เป็น​เชื้อสาย​อาโรน​ต้อง​อยู่​กับ​ชาวเลวี​เมื่อ​ชาวเลวี​รับ​ส่วน​หนึ่งในสิบ และ​ชาวเลวี​ต้อง​นำ​หนึ่งในสิบ​ของ​ส่วน​หนึ่งในสิบ​นั้น​ขึ้น​มายัง​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา เข้า​ห้อง​ต่าง ๆ ใน​คลัง 39 เพราะ​ชาว​อิสราเอล​และ​ชาวเลวี​ต้อง​นำ​เครื่องบูชา​ยื่น​ถวาย​ที่​เป็น​ธัญพืช เหล้าองุ่น​ใหม่ และ​น้ำมัน เข้า​ห้อง​ต่าง ๆ ที่​เก็บ​ภาชนะ​ของ​สถานศักดิ์สิทธิ์ และ​ที่​ปุโรหิต​ผู้รับใช้ คนเฝ้าประตู และ​นักร้อง​อยู่ เรา​จะ​ไม่​ทอด​ทิ้ง​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา

11

1 ผู้นำ​ประชาชน​อาศัย​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม ประชาชน​ที่​เหลือ​จับ​สลาก​ให้​หนึ่งในสิบ​มา​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม เมือง​บริสุทธิ์ ส่วน​อีก​เก้า​ส่วน​อยู่​ใน​เมือง​อื่น 2 ประชาชน​อวยพร​ชาย​ทุก​คน​ที่​สมัคร​ใจมา​อาศัย​ใน​เยรูซาเล็ม

3 ต่อไป​นี้​คือ​หัวหน้า​แคว้น​ที่​อาศัย​ใน​เยรูซาเล็ม ส่วน​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์ แต่ละ​คน​อยู่​ใน​ที่ดิน​ของ​ตน​ใน​เมือง​ของ​ตน ทั้ง​ชาว​อิสราเอล ปุโรหิต ชาวเลวี ผู้รับใช้​ประจำ​พระวิหาร และ​ลูกหลาน​ผู้รับใช้​ของ​ซาโลมอน 4 ชาว​ยูดาห์​และ​ชาว​เบนยามิน​บาง​คน​อาศัย​ใน​เยรูซาเล็ม ชาว​ยูดาห์​มี​อาธายาห์ บุตร​อุสซียาห์ อุสซียาห์​เป็น​บุตร​เศคาริยาห์ เศคาริยาห์​เป็น​บุตร​อามาริยาห์ อามาริยาห์​เป็น​บุตร​เชฟาทิยาห์ เชฟาทิยาห์​เป็น​บุตร​มาหะลาเลล ใน​สาย​เปเรศ 5 และ​มาอาเสยาห์ บุตร​บารุค บารุค​เป็น​บุตร​โคลโฮเซ โคลโฮเซ​เป็น​บุตร​ฮาซายาห์ ฮาซายาห์​เป็น​บุตร​อาดายาห์ อาดายาห์​เป็น​บุตร​โยยาริบ โยยาริบ​เป็น​บุตร​เศคาริยาห์ และ​เศคาริยาห์​เป็น​บุตร​ของ​ชาว​ชิโลห์​คน​หนึ่ง 6 ลูกหลาน​เปเรศ​ทั้งหมด​ที่​อาศัย​ใน​เยรูซาเล็ม​มี​สี่ร้อย​หกสิบ​แปด​คน เป็น​ชาย​กล้าหาญ

7 ชาว​เบนยามิน​มี​สัลลู บุตร​เมชุลลัม เมชุลลัม​เป็น​บุตร​โยเอด โยเอด​เป็น​บุตร​เปดายาห์ เปดายาห์​เป็น​บุตร​โคลายาห์ โคลายาห์​เป็น​บุตร​มาอาเสยาห์ มาอาเสยาห์​เป็น​บุตร​อิธีเอล และ​อิธีเอล​เป็น​บุตร​เยชายาห์ 8 ถัด​จาก​เขา​คือ​กับบัย​และ​สัลลัย รวม​เก้าร้อย​ยี่สิบ​แปด​คน 9 โยเอล บุตร​ศิครี เป็น​ผู้​ดูแล​พวกเขา และ​ยูดาห์ บุตร​ฮัสเสนูอาห์ เป็น​รอง​ผู้ปกครอง​เมือง

10 ปุโรหิต​มี​เยดายาห์ บุตร​โยยาริบ และ​ยาคีน 11 เสไรยาห์ ผู้ปกครอง​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า เป็น​บุตร​ฮิลคียาห์ ฮิลคียาห์​เป็น​บุตร​เมชุลลัม เมชุลลัม​เป็น​บุตร​ศาโดก ศาโดก​เป็น​บุตร​เมราโยท และ​เมราโยท​เป็น​บุตร​อาหิทูบ 12 และ​พี่น้อง​ของ​พวกเขา​ที่​ทำงาน​ใน​พระวิหาร แปดร้อย​ยี่สิบ​สอง​คน รวม​ทั้ง​อาดายาห์ บุตร​เยโรฮัม เยโรฮัม​เป็น​บุตร​เปลาลยาห์ เปลาลยาห์​เป็น​บุตร​อัมซี อัมซี​เป็น​บุตร​เศคาริยาห์ เศคาริยาห์​เป็น​บุตร​ปาชเฮอร์ และ​ปาชเฮอร์​เป็น​บุตร​มัลคิยาห์ 13 และ​พี่น้อง​ของ​อาดายาห์​ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายบิดา สองร้อย​สี่สิบ​สอง​คน รวม​ทั้ง​อามัชสัย บุตร​อาซาเรล อาซาเรล​เป็น​บุตร​อัคซัย อัคซัย​เป็น​บุตร​เมชิลเลโมท และ​เมชิลเลโมท​เป็น​บุตร​อิมเมอร์ 14 และ​พี่น้อง​ของ​พวกเขา​ซึ่ง​เป็น​ชาย​กล้าหาญ​และ​เข้ม​แข็ง หนึ่งร้อย​ยี่สิบ​แปด​คน ผู้​ดูแล​พวกเขา​คือ​ศับดีเอล บุตร​ฮักเกโดลิม

15 ชาวเลวี​มี​เชมายาห์ บุตร​ฮัสชูบ ฮัสชูบ​เป็น​บุตร​อัสรีคัม อัสรีคัม​เป็น​บุตร​ฮาชาบิยาห์ และ​ฮาชาบิยาห์​เป็น​บุตร​บุนนี 16 ชับเบธัย​และ​โยซาบาด ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​ชาวเลวี ดูแล​งาน​ภายนอก​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า 17 มัททานยาห์​เป็น​หัวหน้า​นำ​การ​ขอบพระคุณ​ใน​การ​อธิษฐาน เขา​เป็น​บุตร​มีคา มีคา​เป็น​บุตร​ศับดี และ​ศับดี​เป็น​บุตร​อาสาฟ บัคบุคยาห์​เป็น​รอง​ใน​หมู่​พี่น้อง​ของ​มัททานยาห์ และ​อับดา บุตร​ชัมมูอา ชัมมูอา​เป็น​บุตร​กาลาล และ​กาลาล​เป็น​บุตร​เยดูธูน 18 ชาวเลวี​ทั้งหมด​ใน​เมือง​บริสุทธิ์​มี​สองร้อย​แปดสิบ​สี่​คน

19 คนเฝ้าประตู คือ​อักคูบ ทัลโมน และ​พี่น้อง​ของ​พวกเขา​ที่​เฝ้า​ประตู มี​หนึ่งร้อย​เจ็ดสิบ​สอง​คน 20 ชาว​อิสราเอล ปุโรหิต และ​ชาวเลวี​ที่​เหลือ อยู่​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ของ​ยูดาห์ แต่ละ​คน​อยู่​ใน​ที่ดิน​มรดก​ของ​ตน 21 ส่วน​ผู้รับใช้​ประจำ​พระวิหาร​อยู่​ที่​โอเฟล ศีฮา​กับ​กิชปา​ดูแล​พวกเขา

22 ผู้​ดูแล​ชาวเลวี​ใน​เยรูซาเล็ม​คือ​อุสซี บุตร​บานี บานี​เป็น​บุตร​ฮาชาบิยาห์ ฮาชาบิยาห์​เป็น​บุตร​มัททานยาห์ และ​มัททานยาห์​เป็น​บุตร​มีคา ใน​สาย​อาสาฟ กลุ่ม​นักร้อง​ที่​รับ​ผิด​ชอบ​งาน​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า 23 เพราะ​กษัตริย์​มี​คำ​สั่ง​เกี่ยว​กับ​พวกเขา และ​มี​การ​กำหนด​เสบียง​ให้​นักร้อง​ตาม​ที่​ต้อง​ใช้​ใน​แต่ละ​วัน 24 เปธาหิยาห์ บุตร​เมเชซาเบล ใน​สาย​เศราห์ บุตร​ยูดาห์ เป็น​ผู้​ช่วย​ใกล้​ชิด​กษัตริย์​ใน​เรื่อง​ทั้งหมด​ที่​เกี่ยว​กับ​ประชาชน

25 ส่วน​หมู่บ้าน​และ​ไร่​นา ชาว​ยูดาห์​บาง​คน​อยู่​ใน​คีริยาทอารบา​และ​เมือง​บริวาร ใน​ดีโบน​และ​เมือง​บริวาร ใน​เยคับเซเอล​และ​หมู่บ้าน​บริวาร 26 ใน​เยชูอา โมลาดาห์ เบธเปเลท 27 ฮาซาร์ชูอาล เบเออร์เชบา​และ​เมือง​บริวาร 28 ศิกลาก เมโคนาห์​และ​เมือง​บริวาร 29 เอนริมโมน โศราห์ ยารมูท 30 ศาโนอาห์ อดุลลัม​และ​หมู่บ้าน​บริวาร ลาคีช​และ​ไร่​นา อาเซคาห์​และ​เมือง​บริวาร พวกเขา​จึง​ตั้ง​ค่าย​อยู่​ตั้ง​แต่​เบเออร์เชบา​ถึง​หุบเขา​ฮินโนม 31 ชาว​เบนยามิน​อยู่​ตั้งแต่​เกบา​เป็นต้นไป ที่​มิคมาช อัยยา เบธเอล​และ​เมือง​บริวาร 32 อานาโธท โนบ อานานยาห์ 33 ฮาโซร์ รามาห์ กิททาอิม 34 ฮาดิด เศโบอิม เนบัลลัท 35 โลด และ​โอโน หุบเขา​ช่าง​ฝีมือ 36 ชาวเลวี​บาง​กลุ่ม​ใน​ยูดาห์​มา​ตั้ง​ถิ่น​ใน​ดิน​แดน​เบนยามิน

12

1 ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี​ที่​ขึ้น​มา​พร้อม​กับ​เศรุบบาเบล บุตร​เชอัลทิเอล และ​เยชูอา มี​ดังนี้ เสไรยาห์ เยเรมียาห์ เอสรา 2 อามาริยาห์ มัลลูค ฮัททูช 3 เชคานยาห์ เรฮูม เมเรโมท 4 อิดโด กินเนโธย อาบียาห์ 5 มิยามีน มาอัดยาห์ บิลกาห์ 6 เชมายาห์ โยยาริบ เยดายาห์ 7 สัลลู อาโมค ฮิลคียาห์ และ​เยดายาห์ คน​เหล่า​นี้​เป็น​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พี่น้อง​ของ​พวกเขา​ใน​สมัย​เยชูอา

8 ชาวเลวี​มี​เยชูอา บินนุย คัดมีเอล เชเรบิยาห์ ยูดาห์ และ​มัททานยาห์ มัททานยาห์​กับ​พี่น้อง​ของ​เขา​ดูแล​เพลง​ขอบพระคุณ 9 บัคบุคยาห์​กับ​อุนโน พี่น้อง​ของ​พวกเขา อยู่​ใกล้​พวกเขา​ตาม​หน้าที่​ของ​ตน 10 เยชูอา​มี​บุตร​ชื่อ​โยยาคิม โยยาคิม​มี​บุตร​ชื่อ​เอลียาชีบ และ​เอลียาชีบ​มี​บุตร​ชื่อ​โยยาดา 11 โยยาดา​มี​บุตร​ชื่อ​โยนาธาน และ​โยนาธาน​มี​บุตร​ชื่อ​ยัดดูอา

12 ใน​สมัย​โยยาคิม ปุโรหิต​ที่​เป็น​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายบิดา​มี​ดังนี้ ตระกูล​เสไรยาห์ มี​เมรายาห์ ตระกูล​เยเรมียาห์ มี​ฮานันยาห์ 13 ตระกูล​เอสรา มี​เมชุลลัม ตระกูล​อามาริยาห์ มี​เยโฮฮานัน 14 ตระกูล​มัลลูคี มี​โยนาธาน ตระกูล​เชบานยาห์ มี​โยเซฟ 15 ตระกูล​ฮาริม มี​อัดนา ตระกูล​เมราโยท มี​เฮลคัย 16 ตระกูล​อิดโด มี​เศคาริยาห์ ตระกูล​กินเนโธน มี​เมชุลลัม 17 ตระกูล​อาบียาห์ มี​ศิครี ตระกูล​มินยามีน ตระกูล​โมอัดยาห์ มี​ปิลทัย 18 ตระกูล​บิลกาห์ มี​ชัมมูอา ตระกูล​เชมายาห์ มี​เยโฮนาธาน 19 ตระกูล​โยยาริบ มี​มัทเธนัย ตระกูล​เยดายาห์ มี​อุสซี 20 ตระกูล​สัลลัย มี​กัลลัย ตระกูล​อาโมค มี​เอเบอร์ 21 ตระกูล​ฮิลคียาห์ มี​ฮาชาบิยาห์ ตระกูล​เยดายาห์ มี​เนธันเอล

22 ส่วน​ชาวเลวี ใน​สมัย​เอลียาชีบ โยยาดา โยฮานัน และ​ยัดดูอา มี​การ​บันทึก​หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายบิดา​ไว้ ทั้ง​บันทึก​ปุโรหิต​ใน​รัชกาล​ดาริอัส ชาว​เปอร์เซีย​ด้วย 23 หัวหน้า​ตระกูล​ฝ่ายบิดา​ของ​ชาวเลวี​ถูก​บันทึก​ไว้​ใน​หนังสือ​บันทึกเหตุการณ์ จนถึง​สมัย​โยฮานัน บุตร​เอลียาชีบ 24 หัวหน้า​ชาวเลวี​มี​ฮาชาบิยาห์ เชเรบิยาห์ และ​เยชูอา บุตร​คัดมีเอล พร้อม​กับ​พี่น้อง​ที่​อยู่​ใกล้​พวกเขา เพื่อ​สรรเสริญ​และ​ขอบพระคุณ​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​ดาวิด คน​ของ​พระเจ้า แต่ละ​กลุ่ม​อยู่​ถัด​กัน 25 มัททานยาห์ บัคบุคยาห์ โอบาดียาห์ เมชุลลัม ทัลโมน และ​อักคูบ เป็น​คนเฝ้าประตู คอย​เฝ้า​ห้อง​เก็บ​ของ​ที่​ประตู 26 คน​เหล่า​นี้​อยู่​ใน​สมัย​โยยาคิม บุตร​ของ​เยชูอา​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​โยซาดัก และ​ใน​สมัย​เนหะมีย์ ผู้ว่าราชการ กับ​เอสรา ปุโรหิต​และ​อาลักษณ์

27 เมื่อ​จะ​ทำ​พิธี​อุทิศ​กำแพง​เยรูซาเล็ม พวกเขา​ตาม​หา​ชาวเลวี​จาก​ทุก​แห่ง​ที่​อาศัย​อยู่ เพื่อ​พา​มา​เยรูซาเล็ม​และ​ทำ​พิธี​ด้วย​ความยินดี ทั้ง​ขอบพระคุณ​และ​ร้อง​เพลง พร้อม​ฉาบ เครื่องสาย และ​พิณ 28 ลูกหลาน​นักร้อง​มา​รวม​กัน​จาก​ที่ราบ​รอบ​เยรูซาเล็ม​และ​หมู่บ้าน​ของ​ชาว​เนโทฟาห์ 29 รวม​ทั้ง​จาก​เบธกิลกาล​และ​ไร่​นา​ของ​เกบา​กับ​อัสมาเวท เพราะ​นักร้อง​สร้าง​หมู่บ้าน​ของ​ตน​ไว้​รอบ​เยรูซาเล็ม 30 ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี​ชำระ​ตน​ให้​บริสุทธิ์ แล้ว​ชำระ​ประชาชน ประตู และ​กำแพง​ให้​บริสุทธิ์

31 ข้าพเจ้า​พา​ผู้นำ​ยูดาห์​ขึ้น​ไป​บน​กำแพง แล้ว​จัด​ขบวน​ใหญ่​สอง​ขบวน​ให้​ขอบพระคุณ​และ​เดิน​แห่ ขบวน​หนึ่ง​ไป​ทาง​ขวา​บน​กำแพง มุ่ง​ไป​ประตูมูลสัตว์ 32 โฮชายาห์​กับ​ผู้นำ​ยูดาห์​ครึ่ง​หนึ่ง​เดิน​ตาม​ขบวน​นั้น 33 พร้อม​ด้วย​อาซาริยาห์ เอสรา เมชุลลัม 34 ยูดาห์ เบนยามิน เชมายาห์ เยเรมียาห์ 35 และ​บุตร​ของ​ปุโรหิต​บาง​คน​ถือ​แตร ได้แก่ เศคาริยาห์ บุตร​โยนาธาน โยนาธาน​เป็น​บุตร​เชมายาห์ เชมายาห์​เป็น​บุตร​มัททานยาห์ มัททานยาห์​เป็น​บุตร​มีคายาห์ มีคายาห์​เป็น​บุตร​ศักคูร์ และ​ศักคูร์​เป็น​บุตร​อาสาฟ 36 และ​พี่น้อง​ของ​เศคาริยาห์ คือ​เชมายาห์ อาซาเรล มิลาลัย กิลาลัย มาอัย เนธันเอล ยูดาห์ และ​ฮานานี ถือ​เครื่องดนตรี​ของ​ดาวิด คน​ของ​พระเจ้า เอสรา อาลักษณ์ เดิน​นำ​พวกเขา 37 ที่​ประตูน้ำพุ พวกเขา​ตรง​ขึ้น​บันได​เมือง​ดาวิด​ตาม​ทาง​ขึ้น​กำแพง ผ่าน​เหนือ​บ้าน​ดาวิด ไป​จนถึง​ประตูน้ำ​ทาง​ตะวัน​ออก

38 อีก​ขบวน​หนึ่ง​ที่​ขอบพระคุณ​เดิน​ไป​พบ​ขบวน​แรก ข้าพเจ้า​เดิน​ตาม​ไป​พร้อม​ประชาชน​ครึ่ง​หนึ่ง บน​กำแพง​เหนือ​หอคอยเตาเผา ไป​ถึง​กำแพง​กว้าง 39 ผ่าน​เหนือ​ประตู​เอฟราอิม ผ่าน​ประตูเก่า ประตูปลา หอคอยฮานันเอล และ​หอคอยฮัมเมอาห์ ไป​จนถึง​ประตูแกะ แล้ว​หยุด​อยู่​ที่​ประตูทหารยาม 40 ขบวน​ขอบพระคุณ​ทั้ง​สอง​มา​ยืน​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า พร้อม​ข้าพเจ้า​และ​ผู้ปกครอง​ครึ่ง​หนึ่ง​ที่มา​กับ​ข้าพเจ้า 41 ปุโรหิต​ที่​ถือ​แตร​มี​เอ​ลี​ยาคิ​ม มาอาเสยาห์ มินยามีน มีคายาห์ เอลีโยเอนัย เศคาริยาห์ และ​ฮานันยาห์ 42 รวม​ทั้ง​มาอาเสยาห์ เชมายาห์ เอเลอาซาร์ อุสซี เยโฮฮานัน มัลคิยาห์ เอลาม และ​เอเซอร์ นักร้อง​ร้อง​เสียง​ดัง โดย​มี​เยสราหิยาห์​ดูแล 43 วัน​นั้น​พวกเขา​ถวาย​เครื่องสัตวบูชา​ครั้ง​ใหญ่​และ​ชื่นชมยินดี เพราะ​พระเจ้า​ทำให้​พวกเขา​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง ผู้หญิง​และ​เด็ก ๆ ก็​ยินดี​ด้วย เสียง​แห่ง​ความยินดี​ของ​เยรูซาเล็ม​ดัง​ไป​ถึงที่​ไกล

44 วัน​นั้น​มี​การ​แต่ง​ตั้ง​คน​ดูแล​ห้อง​เก็บ​ทรัพย์ เครื่องบูชา​ยื่น​ถวาย ผลผลิต​แรก และ​ส่วน​หนึ่งในสิบ ให้​รวบรวม​ส่วน​ที่​ธรรมบัญญัติ​กำหนด​แก่​ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี​จาก​ไร่​นา​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ มา​เก็บ​ใน​ห้อง​เหล่านั้น เพราะ​ชาว​ยูดาห์​ยินดี​ใน​ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี​ที่​รับ​ใช้​อยู่ 45 พวกเขา​ทำ​หน้าที่​ต่อ​พระเจ้า​ของ​ตน​และ​หน้าที่​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์ นักร้อง​และ​คนเฝ้าประตู​ก็​ทำ​เช่น​กัน ตาม​คำ​สั่ง​ของ​ดาวิด​และ​ซาโลมอน บุตร​ของ​เขา 46 เพราะ​ตั้งแต่​สมัย​ดาวิด​และ​อาสาฟ​ใน​อดีต มี​หัวหน้า​นักร้อง​และ​เพลง​สรรเสริญ​ขอบพระคุณ​พระเจ้า 47 ใน​สมัย​เศรุบบาเบล​และ​เนหะมีย์ ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​มอบ​ส่วน​ให้​นักร้อง​และ​คนเฝ้าประตู​ตาม​ที่​ต้อง​ใช้​ใน​แต่ละ​วัน แยก​ส่วน​สำหรับ​ชาวเลวี​ไว้ และ​ชาวเลวี​แยก​ส่วน​สำหรับ​ลูกหลาน​อาโรน​ไว้

13

1 วัน​นั้น​พวกเขา​อ่าน​หนังสือ​โมเสส​ให้​ประชาชน​ฟัง พบ​ข้อความ​ที่​เขียน​ไว้​ว่า ชาว​อัมโมน​และ​ชาว​โมอับ​จะ​เข้า​ใน​ประชาคม​ของ​พระเจ้า​ไม่ได้​ตลอด​ไป 2 เพราะ​คน​เหล่านั้น​ไม่​ต้อนรับ​ชาว​อิสราเอล​ด้วย​ขนมปัง​และ​น้ำ แต่​จ้าง​บาลาอัม​มา​สาปแช่ง​พวกเขา ทว่า​พระเจ้า​ของ​เรา​เปลี่ยน​คำสาป​ให้​เป็น​พร 3 เมื่อ​ประชาชน​ได้​ฟัง​ธรรมบัญญัติ พวกเขา​จึง​แยก​ผู้คน​ต่าง​ชาติ​ที่​ปะปน​อยู่​ทั้งหมด​ออก​จาก​อิสราเอล

4 ก่อน​หน้า​นี้ เอลียาชีบ ปุโรหิต ผู้​ได้​รับ​แต่ง​ตั้ง​ให้​ดูแล​ห้อง​ต่าง ๆ ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา เป็น​พวก​เดียว​กับ​โทบียาห์ 5 จึง​จัด​ห้อง​ใหญ่​ให้​เขา ห้อง​นั้น​เดิม​ใช้​เก็บ​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช กำยาน ภาชนะ และ​ส่วน​หนึ่งในสิบ​ของ​ธัญพืช เหล้าองุ่น​ใหม่ และ​น้ำมัน ซึ่ง​กำหนด​ให้​แก่​ชาวเลวี นักร้อง และ​คนเฝ้าประตู รวม​ทั้ง​เครื่องบูชา​ยื่น​ถวาย​สำหรับ​ปุโรหิต 6 ขณะ​ที่​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น ข้าพเจ้า​ไม่ได้​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม เพราะ​ใน​ปี​ที่​สามสิบ​สอง​แห่ง​รัช​กาล​อารทาเซอร์ซีส กษัตริย์​บาบิโลน ข้าพเจ้า​ไป​เฝ้า​กษัตริย์ หลัง​จาก​นั้น​ระยะ​หนึ่ง​จึง​ขอ​อนุญาต​ลา 7 แล้วก​ลับ​มา​เยรูซาเล็ม และ​รู้​ถึง​ความชั่ว​ที่​เอลียาชีบ​ทำ​เพื่อ​โทบียาห์ ด้วย​การ​จัด​ห้อง​ให้​เขา​ใน​ลาน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า 8 ข้าพเจ้า​ทุกข์​ใจ​อย่าง​ยิ่ง จึง​โยน​เครื่องใช้​ใน​บ้าน​ทั้งหมด​ของ​โทบียาห์​ออก​จาก​ห้อง 9 แล้ว​สั่ง​ให้​ชำระ​ห้อง​เหล่านั้น ข้าพเจ้า​นำ​ภาชนะ​ของ​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า พร้อม​เครื่องบูชา​จาก​ธัญพืช​และ​กำยาน กลับ​เข้าไป​อีก

10 ข้าพเจ้า​พบ​ว่า​ชาวเลวี​ไม่ได้​รับ​ส่วน​ที่​ควร​ได้​รับ ชาวเลวี​และ​นักร้อง​ที่​ทำงาน​อยู่​จึง​หนี​กลับ​ไป​ยัง​ไร่​นา​ของ​ตน​แต่ละ​คน 11 ข้าพเจ้า​ตำหนิ​ผู้ปกครอง​ว่า “ทำไม​จึง​ทอด​ทิ้ง​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า?” แล้ว​รวบรวม​ชาวเลวี​กับ​นักร้อง​กลับ​มา​ให้​ประจำ​ที่​ของ​ตน 12 ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด​จึง​นำ​หนึ่งในสิบ​ของ​ธัญพืช เหล้าองุ่น​ใหม่ และ​น้ำมัน​มา​เก็บ​ใน​คลัง 13 ข้าพเจ้า​แต่ง​ตั้ง​ผู้​ดูแล​คลัง คือ​เชเลมิยาห์ ปุโรหิต ศาโดก อาลักษณ์ และ​เปดายาห์ ชาวเลวี และ​ถัด​จาก​พวกเขา​คือ​ฮานัน บุตร​ของ​ศักคูร์​ซึ่ง​เป็น​บุตร​ของ​มัททานยาห์ เพราะ​คน​เหล่า​นี้​ถือว่า​ซื่อสัตย์ หน้าที่​ของ​พวกเขา​คือ​แจก​จ่าย​แก่​พี่น้อง

14 พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​ระลึก​ถึง​ข้าพเจ้า​ใน​เรื่อง​นี้ อย่า​ลบ​ความดี​ที่​ข้าพเจ้า​ทำ​เพื่อ​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​และ​เพื่อ​กิจ​ปฏิบัติ​ของ​พระวิหาร

15 ใน​ช่วง​นั้น ข้าพเจ้า​เห็น​คนใน​ยูดาห์​ย่ำ​องุ่น​ใน​บ่อ​ย่ำ​องุ่น​ใน​วันสะบาโต นำ​ฟ่อนพืช​เข้า​มา​และ​บรรทุก​เหล้าองุ่น องุ่น มะเดื่อ และ​ของ​ทุกชนิด​บน​ลา เข้า​เยรูซาเล็ม​ใน​วันสะบาโต ใน​วัน​ที่​พวกเขา​ขาย​อาหาร ข้าพเจ้า​กล่าว​เตือน​พวกเขา 16 ชาว​ไทระ​บาง​คน​ก็​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น พวกเขา​นำ​ปลา​และ​สินค้า​ทุกชนิด​มา​ขาย​แก่​ชาว​ยูดาห์​ใน​เยรูซาเล็ม​ใน​วันสะบาโต 17 ข้าพเจ้า​จึง​ตำหนิ​ชนชั้นสูง​ของ​ยูดาห์​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​ทำ​ชั่ว​อย่าง​นี้ ทำให้​วันสะบาโต​หมด​ความ​ศักดิ์สิทธิ์? 18 บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​ก็​เคย​ทำ​เช่น​นี้​ไม่ใช่​หรือ? พระเจ้า​ของ​เรา​จึง​นำ​ภัย​ทั้งหมด​นี้​มา​สู่​เรา​และ​เมือง​นี้​ไม่ใช่​หรือ? แต่​พวกคุณ​ยัง​เพิ่ม​ความ​โกรธ​ต่อ​อิสราเอล ด้วย​การ​ทำให้​วันสะบาโต​หมด​ความ​ศักดิ์สิทธิ์​อีก”

19 เมื่อ​บริเวณ​ประตู​เยรูซาเล็ม​เริ่ม​มืด​ก่อน​วันสะบาโต ข้าพเจ้า​สั่ง​ให้​ปิด​บาน​ประตู และ​ห้าม​เปิด​จนกว่า​วันสะบาโต​จะ​ผ่าน​ไป ให้​ผู้รับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​บาง​คนเฝ้าประตู เพื่อ​ไม่​ให้​มี​ของ​บรรทุก​เข้า​มา​ใน​วันสะบาโต 20 พ่อค้า​และ​คน​ขาย​สินค้า​ทุกชนิด​จึง​พัก​แรม​นอก​เยรูซาเล็ม​ครั้ง​หนึ่ง​หรือ​สอง​ครั้ง 21 ข้าพเจ้า​เตือน​พวกเขา​ว่า “ทำไม​จึง​มา​พัก​อยู่​รอบ​กำแพง? ถ้า​ทำ​อีก ข้าพเจ้า​จะ​ลงมือ​กับ​พวกคุณ” ตั้งแต่​นั้น​พวกเขา​ก็​ไม่​มา​ใน​วันสะบาโต​อีก 22 ข้าพเจ้า​สั่ง​ชาวเลวี​ให้​ชำระ​ตน​ให้​บริสุทธิ์ แล้ว​มา​เฝ้า​ประตู เพื่อ​รักษา​วันสะบาโต​ให้​บริสุทธิ์ พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​ระลึก​ถึง​ข้าพเจ้า​ใน​เรื่อง​นี้​ด้วย และ​เมตตา​ละเว้น​ข้าพเจ้า​ตาม​ความรักมั่นคง​อัน​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​พระองค์

23 ใน​ช่วง​นั้น​ข้าพเจ้า​ยัง​เห็น​ชาวยิว​ที่​แต่งงาน​กับ​หญิง​ชาว​อัชโดด อัมโมน และ​โมอับ 24 ลูก​ของ​พวกเขา​ครึ่ง​หนึ่ง​พูด​ภาษา​อัชโดด พูด​ภาษา​ของ​ชาวยิว​ไม่ได้ แต่​พูด​ภาษา​ของ​แต่ละ​ชนชาติ 25 ข้าพเจ้า​ตำหนิ​และ​สาปแช่ง​คน​เหล่านั้น ตี​บาง​คน ทึ้ง​ผม​พวกเขา​ออก และ​ให้​สาบาน​ต่อ​พระเจ้า​ว่า “พวกคุณ​ต้อง​ไม่​ยก​ลูกสาว​ให้​ลูกชาย​ของ​พวกเขา ไม่​รับ​ลูกสาว​ของ​พวกเขา​มา​ให้​ลูกชาย​ของ​พวกคุณ​หรือ​ให้​ตัว​พวกคุณ​เอง 26 ซาโลมอน กษัตริย์​อิสราเอล ทำบาป​ด้วย​เรื่อง​เหล่า​นี้​ไม่ใช่​หรือ? ใน​บรรดา​ชนชาติ​มากมาย ไม่มี​กษัตริย์​ใด​เหมือน​เขา พระเจ้า​ของ​เขา​รัก​เขา​และ​ตั้ง​เขา​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล​ทั้งหมด แต่​แม้แต่​เขา​ก็​ยัง​ทำบาป​เพราะ​หญิง​จาก​ชนชาติ​อื่น 27 แล้ว​เรา​ควร​ฟัง​พวกคุณ​และ​ทำ​ชั่ว​ร้าย​ใหญ่​หลวง​เช่น​นี้ ละเมิด​ต่อ​พระเจ้า​ของ​เรา​โดย​แต่งงาน​กับ​หญิง​จาก​ชนชาติ​อื่น​หรือ?”

28 บุตร​คน​หนึ่ง​ของ​โยยาดา บุตร​เอลียาชีบ มหาปุโรหิต เป็น​บุตร​เขย​ของ​สันบาลลัท ชาว​โฮโรนาอิม ข้าพเจ้า​จึง​ขับ​ไล่​เขา​ไป​ให้​พ้น​จาก​ข้าพเจ้า 29 พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​ระลึก​ถึง​คน​เหล่านั้น เพราะ​พวกเขา​ทำให้​ตำแหน่ง​ปุโรหิต​และ​พันธสัญญา​ของ​ปุโรหิต​กับ​ชาวเลวี​มี​มลทิน

30 ข้าพเจ้า​จึง​ชำระ​พวกเขา​ให้​พ้น​จาก​คน​ต่าง​ชาติ​ทั้งหมด และ​กำหนด​หน้าที่​แก่​ปุโรหิต​และ​ชาวเลวี ให้​แต่ละ​คน​ทำงาน​ของ​ตน 31 ทั้ง​กำหนด​การ​ถวาย​ฟืน​ตาม​เวลา​ที่​ตั้ง​ไว้ และ​การ​ถวาย​ผลผลิต​แรก พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า โปรด​ระลึก​ถึง​ข้าพเจ้า​ด้วย​ความกรุณา

* 1:4 1:4 คำ​ภาษาฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” ออกเสียง​ว่า เอโลฮิม

† 1:5 1:5 ใน​ฉบับ​แปล​ภาษา​อังกฤษ คำ​ว่า “ลอร์ด” หรือ “ก็อด” ที่​เขียน​ด้วย​ตัว​พิมพ์​ใหญ่​ทั้งหมด​ใช้​แทน​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ใน​ภาษาฮีบรู​เขียน​ว่า “יהוה” โดย​ทั่วไป​ออกเสียง​ว่า ยาห์เวห์

‡ 1:11 1:11 คำ​ที่​แปล​ว่า “พระผู้เป็นเจ้า” คือ อาโดนาย

* 3:13 3:13 หนึ่ง​ศอก​คือ​ระยะ​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อ​ศอก​ของ​ผู้ชาย ประมาณ ๑๘ นิ้ว หรือ ๔๖ เซนติเมตร

* 5:5 5:5 “ดูเถิด” มา​จาก​คำ​ภาษาฮีบรู “הִנֵּה” หมาย​ถึง มอง​ดู ให้​ความ​สนใจ สังเกต เห็น หรือ​เพ่ง​มอง มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

† 5:15 5:15 หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ ๑๐ กรัม หรือ ๐.๓๕ ออนซ์

* 7:61 7:61 หรือ พงศ์พันธุ์

† 7:70 7:70 ดาริก​เป็น​เหรียญ​ทอง​ที่​กษัตริย์​เปอร์เซีย​ออก​ใช้ แต่ละ​เหรียญ​หนัก​ประมาณ ๘.๔ กรัม หรือ ๐.๒๗ ทรอยออนซ์

‡ 7:71 7:71 หนึ่ง​มินา​หนัก​ประมาณ ๖๐๐ กรัม หรือ ๑.๓ ปอนด์​สหรัฐ ดัง​นั้น ๒,๒๐๐ มินา​จึง​หนัก​ประมาณ ๑.๓ เมตริกตัน

* 8:15 8:15 หรือ เพิง

† 8:16 8:16 หรือ เพิง

‡ 8:17 8:17 หรือ เพิง

* 10:32 10:32 หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ ๑๐ กรัม หรือ ๐.๓๕ ออนซ์

สดุดี

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

59

60

61

62

63

64

65

66

67

68

69

70

71

72

73

74

75

76

77

78

79

80

81

82

83

84

85

86

87

88

89

90

91

92

93

94

95

96

97

98

99

100

101

102

103

104

105

106

107

108

109

110

111

112

113

114

115

116

117

118

119

120

121

122

123

124

125

126

127

128

129

130

131

132

133

134

135

136

137

138

139

140

141

142

143

144

145

146

147

148

149

150

หนังสือ​สดุดี

หนังสือ​ที่ 1

1

1 เป็นสุข​ยิ่ง คน​ที่​ไม่​เดิน​ตาม​คำชี้นำ​ของ​คน​ชั่ว

ไม่​ยืน​อยู่​บน​ทาง​ของ​คน​ทำ​บาป

ไม่​นั่ง​ร่วม​กับ​คน​ชอบ​เยาะเย้ย

2 แต่​เขา​ชื่นชอบ​บทบัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์*

เขา​ใคร่ครวญ​บทบัญญัติ​นั้น​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน

3 เขา​จะ​เป็น​เหมือน​ต้นไม้​ที่​ปลูก​ริม​ธารน้ำ

ออก​ผล​ตาม​ฤดูกาล

ใบ​ก็​ไม่​เหี่ยว

ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ​จะ​เจริญ​งอกงาม

4 คน​ชั่ว​ไม่​เป็น​เช่น​นั้น

พวก​เขา​เป็น​เหมือน​แกลบ​ที่​ลม​พัด​ปลิว​ไป

5 เพราะ​ฉะนั้น คน​ชั่ว​จะ​ยืน​อยู่​ไม่​ได้​เมื่อ​มี​การ​พิพากษา

คน​ทำ​บาป​ก็​ไม่​มี​ที่​ใน​ชุมนุม​ของ​คน​เที่ยงธรรม

6 เพราะ​พระยาห์เวห์​รู้จัก​ทาง​ของ​คน​เที่ยงธรรม

แต่​ทาง​ของ​คน​ชั่ว​จะ​พินาศ

2

1 ทำไม​ชนชาติ​ต่าง ๆ จึง​เดือดพล่าน

ทำไม​ผู้คน​จึง​วางแผน​สิ่ง​ไร้ผล?

2 กษัตริย์​ทั่ว​แผ่นดิน​ตั้ง​ตน​ขึ้น

เหล่า​ผู้ปกครอง​ร่วม​กัน​วางแผน

ต่อต้าน​พระยาห์เวห์ และ​ผู้ที่​พระองค์​เจิม​ไว้* โดย​กล่าว​ว่า

3 “มา​เถอะ ให้​เรา​ฉีก​พันธะ​ของ​พวก​เขา​ให้​ขาด

แล้ว​สลัด​เชือก​ของ​พวก​เขา​ออก​จาก​ตัว​เรา​เสีย”

4 ผู้ที่​นั่ง​อยู่​ใน​ฟ้าสวรรค์​หัวเราะ

องค์เจ้านาย† เยาะเย้ย​พวก​เขา

5 แล้ว​พระองค์​จะ​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ด้วย​ความโกรธ

ทำ​ให้​พวก​เขา​หวาดกลัว​ด้วย​ความเดือดดาล​ของ​พระองค์:

6 “เรา​ได้​ตั้ง​กษัตริย์​ของ​เรา​ไว้​แล้ว​บน​ภูเขา​ศิโยน​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​เรา”

7 ฉัน​จะ​เล่า​ถึง​คำประกาศ​นั้น:

พระยาห์เวห์​บอก​ฉัน​ว่า “เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​เรา

วันนี้​เรา​ได้​เป็น​บิดา​ของ​เจ้า

8 ขอ​จาก​เรา แล้ว​เรา​จะ​ให้​ชนชาติ​ต่าง ๆ เป็น​มรดก​ของ​เจ้า

ให้​สุด​ปลาย​แผ่นดิน​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​เจ้า

9 เจ้า​จะ​ทุบ​พวก​เขา​ด้วย​คทา​เหล็ก

ฟาด​ให้​แตก​เป็น​ชิ้น​เหมือน​ภาชนะ​ดิน​ของ​ช่าง​ปั้น”

10 เพราะ​ฉะนั้น กษัตริย์​ทั้งหลาย จง​มี​ปัญญา

ผู้พิพากษา​แห่ง​แผ่นดิน จง​รับ​คำสั่งสอน

11 จง​รับใช้​พระยาห์เวห์​ด้วย​ความยำเกรง

และ​ยินดี​ทั้ง​ที่​ตัว​สั่น

12 จง​น้อม​คารวะ​บุตร​ด้วย​ใจ​จริง‡ ไม่​เช่น​นั้น​เขา​จะ​โกรธ และ​พวกท่าน​จะ​พินาศ​กลาง​ทาง

เพราะ​ความโกรธ​ของ​เขา​พร้อม​จะ​ลุก​เป็น​ไฟ

ทุก​คน​ที่​เข้า​ลี้ภัย​ใน​เขา​ช่าง​เป็นสุข

3

บท​สดุดี​ของ​ดาวิด เมื่อ​เขา​หนี​จาก​อับซาโลม บุตร​ของ​ตน

1 พระยาห์เวห์ คน​ที่​ต่อต้าน​ฉัน​เพิ่ม​ขึ้น​มาก​เหลือเกิน!

คน​ที่​ลุก​ขึ้น​สู้​ฉัน​มี​มากมาย

2 มี​คน​มากมาย​พูด​ถึง​ฉัน​ว่า

“เขา​ไม่​มี​ทาง​ได้​รับ​ความช่วยเหลือ​จาก​พระเจ้า”*

เซลาห์

3 แต่​พระยาห์เวห์ พระองค์​เป็น​โล่​ล้อม​รอบ​ฉัน

เป็น​เกียรติ​ของ​ฉัน และ​เป็น​ผู้ชู​ศีรษะ​ฉัน​ขึ้น

4 ฉัน​ร้องเรียก​พระยาห์เวห์

พระองค์​ตอบ​ฉัน​จาก​ภูเขา​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์

เซลาห์

5 ฉัน​นอน​ลง​แล้ว​หลับ​ไป

แล้ว​ตื่น​ขึ้น​มา​อีก เพราะ​พระยาห์เวห์​ค้ำจุน​ฉัน

6 ฉัน​ไม่​กลัว​ผู้คน​นับ​หมื่น

ที่​ล้อม​ฉัน​ไว้​ทุก​ด้าน

7 ลุก​ขึ้น​เถิด พระยาห์เวห์!

ช่วย​ฉัน​ด้วย พระเจ้า​ของ​ฉัน!

เพราะ​พระองค์​ฟาด​โหนกแก้ม​ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​ฉัน

พระองค์​หัก​ฟัน​คน​ชั่ว

8 การช่วยกู้​มา​จาก​พระยาห์เวห์

ขอ​พร​ของ​พระองค์​อยู่​กับ​ประชากร​ของ​พระองค์

เซลาห์

4

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี ใช้​เครื่องสาย บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 ตอบ​ฉัน​เมื่อ​ฉัน​ร้อง​หา พระเจ้า​ผู้ให้​ความเป็นธรรม​แก่​ฉัน

โปรด​เปิด​ทาง​ให้​ฉัน​พ้น​ความคับขัน

เมตตา​ฉัน และ​ฟัง​คำวิงวอน​ของ​ฉัน

2 มนุษย์​ทั้งหลาย จะ​เปลี่ยน​เกียรติ​ของ​ฉัน​ให้​เป็น​ความอับอาย​อีก​นาน​เท่าไร?

จะ​รัก​สิ่ง​ไร้สาระ และ​ไล่​ตาม​คำลวง​ไป​ถึง​ไหน?

เซลาห์

3 จง​รู้​ไว้​ว่า พระยาห์เวห์​แยก​คน​ที่​ภักดี​ไว้​เป็น​ของ​พระองค์

พระยาห์เวห์​จะ​ฟัง​เมื่อ​ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์

4 จง​สะท้าน​และ​อย่า​ทำ​บาป

บน​ที่นอน จง​สำรวจ​ใจ​ตัวเอง แล้ว​นิ่ง​เสีย

เซลาห์

5 จง​ถวาย​เครื่องบูชา​แห่ง​ความชอบธรรม

และ​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์

6 หลาย​คน​พูด​ว่า “ใคร​จะ​ให้​เรา​เห็น​สิ่ง​ดี ๆ?”

พระยาห์เวห์ ขอ​ให้​แสง​จาก​ใบหน้า​ของ​พระองค์​ส่อง​เหนือ​เรา

7 พระองค์​ใส่​ความยินดี​ไว้​ใน​ใจ​ฉัน

มาก​กว่า​ตอน​ที่​ข้าว​และ​เหล้าองุ่น​ใหม่​ของ​พวก​เขา​อุดมสมบูรณ์

8 ฉัน​จะ​นอน​ลง​และ​หลับ​อย่าง​สงบ

เพราะ​พระยาห์เวห์ มี​เพียง​พระองค์​ที่​ทำ​ให้​ฉัน​อยู่​อย่าง​ปลอดภัย

5

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี ใช้​ขลุ่ย บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​ฉัน

โปรด​ใส่ใจ​ความรำพึง​ของ​ฉัน

2 ฟัง​เสียง​ร้อง​ของ​ฉัน กษัตริย์​ของ​ฉัน พระเจ้า​ของ​ฉัน

เพราะ​ฉัน​อธิษฐาน​ต่อ​พระองค์

3 ยาม​เช้า พระยาห์เวห์ พระองค์​จะ​ได้ยิน​เสียง​ฉัน

ยาม​เช้า ฉัน​จะ​วาง​คำขอ​ไว้​ต่อหน้า​พระองค์ แล้ว​เฝ้า​รอ​ด้วย​ความหวัง

4 เพราะ​พระองค์​ไม่​ใช่​พระเจ้า​ที่​พอใจ​ความชั่ว

ความชั่วร้าย​อยู่​กับ​พระองค์​ไม่​ได้

5 คน​หยิ่งผยอง​จะ​ยืน​ต่อหน้า​พระองค์​ไม่​ได้

พระองค์​เกลียด​ทุก​คน​ที่​ทำ​ความชั่วช้า

6 พระองค์​จะ​ทำลาย​คน​พูด​โกหก

พระยาห์เวห์​รังเกียจ​คน​กระหาย​เลือด​และ​คน​หลอกลวง

7 แต่​ด้วย​ความรักมั่นคง​อัน​ล้นเหลือ​ของ​พระองค์ ฉัน​จะ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​พระองค์

จะ​หัน​ไป​ก้ม​กราบ​ยัง​วิหาร​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์​ด้วย​ความยำเกรง

8 พระยาห์เวห์ โปรด​นำ​ฉัน​ไป​ตาม​ความเที่ยงธรรม​ของ​พระองค์ เพราะ​ฉัน​มี​ศัตรู

โปรด​ให้​ทาง​ของ​พระองค์​ทอด​ตรง​อยู่​ข้างหน้า​ฉัน

9 เพราะ​คำ​จาก​ปาก​พวก​เขา​ไม่​มี​อะไร​ไว้ใจ​ได้

ใจ​ของ​พวก​เขา​มี​แต่​ความพินาศ

ลำคอ​ของ​พวก​เขา​เป็น​หลุมศพ​ที่​อ้า​อยู่

พวก​เขา​ใช้​ลิ้น​ประจบ​ประแจง

10 พระเจ้า โปรด​ตัดสิน​ว่า​พวก​เขา​มี​ความผิด

ให้​พวก​เขา​ล้ม​ลง​เพราะ​แผน​ของ​ตัวเอง

ขับไล่​พวก​เขา​เพราะ​การ​ละเมิด​มากมาย

เพราะ​พวก​เขา​กบฏ​ต่อ​พระองค์

11 แต่​ให้​ทุก​คน​ที่​ลี้ภัย​ใน​พระองค์​ยินดี

ให้​พวก​เขา​โห่ร้อง​ด้วย​ความยินดี​อยู่​เสมอ เพราะ​พระองค์​คุ้มครอง​พวก​เขา

ให้​คน​ที่​รัก​พระนาม​ของ​พระองค์​เบิกบาน​ใน​พระองค์

12 เพราะ​พระองค์​จะ​อวยพร​คน​เที่ยงธรรม

พระยาห์เวห์ พระองค์​จะ​ล้อม​เขา​ด้วย​ความโปรดปราน​เหมือน​โล่

6

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี ใช้​เครื่องสาย บรรเลง​ด้วย​พิณ​แปด​สาย บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์ อย่า​ตำหนิ​ฉัน​ด้วย​ความโกรธ

อย่า​สั่งสอน​ฉัน​ด้วย​ความเดือดดาล

2 เมตตา​ฉัน พระยาห์เวห์ เพราะ​ฉัน​หมด​เรี่ยวแรง

พระยาห์เวห์ รักษา​ฉัน เพราะ​กระดูก​ของ​ฉัน​สั่นสะท้าน

3 ใจ​ฉัน​ทุกข์​ทรมาน​เหลือเกิน

แล้ว​พระองค์​ล่ะ พระยาห์เวห์—จะ​อีก​นาน​แค่​ไหน?

4 กลับ​มา​เถิด พระยาห์เวห์ ช่วย​ชีวิต​ฉัน

ช่วย​ฉัน​ให้​รอด​เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์

5 เพราะ​ใน​ความตาย ไม่​มี​ใคร​ระลึก​ถึง​พระองค์

ใน​เชโอล* ใคร​จะ​ขอบพระคุณ​พระองค์?

6 ฉัน​เหนื่อยล้า​กับ​เสียง​คร่ำครวญ

ทุก​คืน น้ำตา​ท่วม​เตียง​ของ​ฉัน

รด​ที่นอน​จน​ชุ่ม​ด้วย​น้ำตา

7 ดวงตา​ฉัน​ทรุดโทรม​เพราะ​ความเศร้า

แก่ชรา​ลง​เพราะ​คน​ที่​ต่อต้าน​ฉัน​ทั้งหลาย

8 คน​ทำ​ความชั่ว​ทั้งหลาย ไป​ให้​พ้น​จาก​ฉัน!

เพราะ​พระยาห์เวห์​ได้ยิน​เสียง​ร้องไห้​ของ​ฉัน​แล้ว

9 พระยาห์เวห์​ได้ยิน​คำวิงวอน​ของ​ฉัน

พระยาห์เวห์​รับ​คำอธิษฐาน​ของ​ฉัน

10 ขอ​ให้​ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​ฉัน​อับอาย​และ​ตกตะลึง

พวก​เขา​จะ​หัน​กลับ และ​อับอาย​ใน​ทันที

7

บท​ใคร่ครวญ​ของ​ดาวิด ที่​เขา​ร้อง​ต่อ​พระยาห์เวห์ เรื่อง​ถ้อยคำ​ของ​คูช ชาว​เบนยามิน

1 พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ฉัน ฉัน​ลี้ภัย​ใน​พระองค์

ช่วย​ฉัน​จาก​ทุก​คน​ที่​ไล่ล่า และ​กู้​ฉัน​ให้​พ้น

2 ไม่​เช่น​นั้น​พวก​เขา​จะ​ฉีก​ฉัน​เหมือน​สิงโต

ขย้ำ​เป็น​ชิ้น ๆ โดย​ไม่​มี​ใคร​ช่วย​ได้

3 พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ฉัน ถ้า​ฉัน​ทำ​เรื่อง​นี้

ถ้า​มือ​ของ​ฉัน​มี​ความชั่ว​อยู่

4 ถ้า​ฉัน​ตอบแทน​คน​ที่​อยู่​อย่าง​สันติ​กับ​ฉัน​ด้วย​ความชั่ว

(ใช่ ฉัน​ได้​ปล้น​คน​ที่​เป็น​ศัตรู​กับ​ฉัน​โดย​ไม่​มี​เหตุ)

5 ก็​ให้​ศัตรู​ไล่​ตาม​ฉัน​จน​ทัน

ให้​เขา​เหยียบ​ชีวิต​ฉัน​ลง​กับ​พื้น

และ​ทิ้ง​ศักดิ์ศรี​ของ​ฉัน​ไว้​ใน​ฝุ่น

เซลาห์

6 ลุก​ขึ้น​เถิด พระยาห์เวห์ ด้วย​ความโกรธ​ของ​พระองค์

ลุก​ขึ้น​เผชิญ​ความเดือดดาล​ของ​คน​ที่​ต่อต้าน​ฉัน

ตื่น​ขึ้น​เพื่อ​ฉัน พระองค์​ได้​กำหนด​การ​พิพากษา​ไว้​แล้ว

7 ให้​ชุมนุม​ชนชาติ​ทั้งหลาย​ล้อม​รอบ​พระองค์

แล้ว​ปกครอง​พวก​เขา​จาก​เบื้อง​สูง

8 พระยาห์เวห์​พิพากษา​ชนชาติ​ทั้งหลาย

พระยาห์เวห์ โปรด​พิพากษา​ฉัน​ตาม​ความเที่ยงธรรม​ของ​ฉัน

และ​ตาม​ความซื่อตรง​ที่​มี​อยู่​ใน​ฉัน

9 ขอ​ให้​ความชั่ว​ของ​คน​ชั่ว​สิ้นสุด​เสีย​ที

แต่​ขอ​ให้​คน​เที่ยงธรรม​ตั้ง​มั่น

พระเจ้า​ผู้​เที่ยงธรรม​ตรวจ​ดู​ความคิด​และ​หัวใจ

10 โล่​ของ​ฉัน​มา​จาก​พระเจ้า

พระองค์​ช่วย​คน​ที่​มี​ใจ​ซื่อตรง​ให้​รอด

11 พระเจ้า​เป็น​ผู้พิพากษา​ที่​เที่ยงธรรม

เป็น​พระเจ้า​ผู้​เดือดดาล​ทุก​วัน

12 ถ้า​มนุษย์​ไม่​กลับใจ พระองค์​จะ​ลับ​ดาบ

พระองค์​โก่ง​คันธนู​และ​ขึ้น​สาย​ไว้​แล้ว

13 พระองค์​ยัง​เตรียม​อาวุธ​แห่ง​ความตาย

ทำ​ลูกธนู​เพลิง​ไว้​พร้อม

14 ดู​สิ* เขา​กำลัง​เจ็บ​ครรภ์​ด้วย​ความชั่ว

เขา​ตั้งครรภ์​แผนร้าย

แล้ว​คลอด​คำลวง​ออก​มา

15 เขา​ขุด​หลุม

แล้ว​ตก​ลง​ไป​ใน​หลุม​ที่​ตัวเอง​ทำ

16 ความเดือดร้อน​ที่​เขา​ก่อ​จะ​ย้อน​กลับ​มา​บน​หัว​ของ​เขา​เอง

ความรุนแรง​ของ​เขา​จะ​ตก​ลง​บน​กระหม่อม​ของ​เขา​เอง

17 ฉัน​จะ​ขอบพระคุณ​พระยาห์เวห์​เพราะ​ความเที่ยงธรรม​ของ​พระองค์

และ​จะ​ร้อง​เพลง​ยกย่อง​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์ องค์​ผู้สูงสุด

8

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี ใช้​เครื่องดนตรี​ของ​กัท บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์ องค์เจ้านาย​ของ​เรา พระนาม​ของ​พระองค์​ช่าง​สง่างาม​เพียง​ใด​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน!

พระองค์​ตั้ง​ความรุ่งโรจน์​ของ​พระองค์​ไว้​เหนือ​ฟ้าสวรรค์!

2 จาก​ริมฝีปาก​ของ​เด็กเล็ก​และ​ทารก พระองค์​สร้าง​พลัง​ขึ้น

เพราะ​เหล่า​ศัตรู เพื่อ​ทำ​ให้​ศัตรู​และ​ผู้แก้แค้น​เงียบ​เสียง

3 เมื่อ​ฉัน​มอง​ฟ้าสวรรค์​ของ​พระองค์ ผลงาน​จาก​นิ้วมือ​ของ​พระองค์

ดวงจันทร์​และ​ดวงดาว​ที่​พระองค์​จัด​วาง​ไว้

4 มนุษย์​คือ​อะไร พระองค์​จึง​นึก​ถึง​เขา?

ลูกหลาน​ของ​มนุษย์​คือ​อะไร พระองค์​จึง​เอาใจใส่​เขา?

5 เพราะ​พระองค์​ทำ​ให้​เขา​ต่ำ​กว่า​ทูตสวรรค์​เพียง​เล็กน้อย*

และ​สวม​มงกุฎ​แห่ง​ความรุ่งโรจน์​และ​เกียรติ​ให้​เขา

6 พระองค์​ให้​เขา​ปกครอง​ผลงาน​จาก​มือ​ของ​พระองค์

พระองค์​วาง​ทุก​สิ่ง​ไว้​ใต้​เท้า​ของ​เขา:

7 แกะ​และ​วัว​ทั้งหมด

รวม​ทั้ง​สัตว์​ใน​ทุ่ง

8 นก​บน​ฟ้า ปลา​ใน​ทะเล

และ​ทุก​สิ่ง​ที่​ผ่าน​ไป​ตาม​หนทาง​ของ​ทะเล

9 พระยาห์เวห์ องค์เจ้านาย​ของ​เรา

พระนาม​ของ​พระองค์​ช่าง​สง่างาม​เพียง​ใด​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน!

9

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี ใช้​ทำนอง “ความตาย​ของ​บุตร” บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 ฉัน​จะ​ขอบพระคุณ​พระยาห์เวห์​ด้วย​สุด​ใจ

จะ​เล่า​ถึง​สิ่ง​อัศจรรย์​ทั้งหมด​ที่​พระองค์​ทำ

2 ฉัน​จะ​ยินดี​และ​เปรมปรีดิ์​ใน​พระองค์

จะ​ร้อง​เพลง​ยกย่อง​พระนาม​ของ​พระองค์ องค์​ผู้สูงสุด

3 เมื่อ​ศัตรู​ของ​ฉัน​ถอย​กลับ

พวก​เขา​สะดุด​และ​พินาศ​ต่อหน้า​พระองค์

4 เพราะ​พระองค์​รักษา​คดี​อัน​เป็นธรรม​ของ​ฉัน

พระองค์​นั่ง​บน​บัลลังก์ พิพากษา​อย่าง​เที่ยงธรรม

5 พระองค์​ตำหนิ​ชนชาติ​ทั้งหลาย

พระองค์​ทำลาย​คน​ชั่ว

ลบ​ชื่อ​ของ​พวก​เขา​ไป​ตลอด​กาล​นิรันดร์

6 ศัตรู​ตก​อยู่​ใน​ความพินาศ​ไม่​รู้​จบ

เมือง​ทั้งหลาย​ที่​พระองค์​คว่ำ​ทำลาย แม้​แต่​ความทรงจำ​ถึง​เมือง​เหล่านั้น​ก็​สูญ​หาย

7 แต่​พระยาห์เวห์​ครองราชย์​ตลอด​ไป

พระองค์​ตั้ง​บัลลังก์​ไว้​เพื่อ​การ​พิพากษา

8 พระองค์​จะ​พิพากษา​โลก​ด้วย​ความเที่ยงธรรม

จะ​ตัดสิน​ชนชาติ​ทั้งหลาย​อย่าง​เที่ยงตรง

9 พระยาห์เวห์​เป็น​ป้อม​สูง​ให้​คน​ถูก​กดขี่

เป็น​ป้อม​สูง​ใน​ยาม​ทุกข์ยาก

10 คน​ที่​รู้จัก​พระนาม​ของ​พระองค์​จะ​วางใจ​ใน​พระองค์

เพราะ​พระยาห์เวห์​ไม่​เคย​ทอดทิ้ง​คน​ที่​แสวงหา​พระองค์

11 จง​ร้อง​เพลง​ยกย่อง​พระยาห์เวห์ ผู้พำนัก​อยู่​ใน​ศิโยน

และ​ประกาศ​แก่​ผู้คน​ถึง​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ

12 พระองค์​ผู้​แก้แค้น​เพราะ​เลือด​ที่​หลั่ง​ยัง​จดจำ​พวก​เขา

พระองค์​ไม่​ลืม​เสียง​ร้อง​ของ​คน​ทุกข์ยาก

13 เมตตา​ฉัน พระยาห์เวห์

มอง​ดู​ความทุกข์​ที่​คน​เกลียด​ฉัน​ก่อ​ให้

และ​ยก​ฉัน​ขึ้น​จาก​ประตู​แห่ง​ความตาย

14 เพื่อ​ฉัน​จะ​เล่า​คำ​สรรเสริญ​ทั้งหมด​ของ​พระองค์

ฉัน​จะ​ยินดี​ใน​ความช่วยกู้​ของ​พระองค์ ที่​ประตู​ของ​ธิดา​แห่ง​ศิโยน

15 ชนชาติ​ทั้งหลาย​จม​ลง​ใน​หลุม​ที่​ตัวเอง​ขุด

เท้า​ของ​พวก​เขา​ติด​อยู่​ใน​ตาข่าย​ที่​ตัวเอง​ซ่อน​ไว้

16 พระยาห์เวห์​เปิดเผย​พระองค์

พระองค์​ลงมือ​พิพากษา

คน​ชั่ว​ติด​บ่วง​เพราะ​สิ่ง​ที่​มือ​ของ​ตัวเอง​ทำ

ใคร่ครวญ เซลาห์

17 คน​ชั่ว​จะ​ถอย​กลับ​ไป​ยัง​เชโอล*

รวม​ทั้ง​ทุก​ชาติ​ที่​ลืม​พระเจ้า

18 เพราะ​คน​ขัดสน​จะ​ไม่​ถูก​ลืม​ตลอด​ไป

ความหวัง​ของ​คน​ยากจน​จะ​ไม่​สูญ​สิ้น​ตลอด​กาล

19 ลุก​ขึ้น​เถิด พระยาห์เวห์! อย่า​ให้​มนุษย์​มี​ชัย

ให้​ชนชาติ​ทั้งหลาย​รับ​การ​พิพากษา​ต่อหน้า​พระองค์

20 พระยาห์เวห์ ทำ​ให้​พวก​เขา​หวาดกลัว

ให้​ชนชาติ​ต่าง ๆ รู้​ว่า​พวก​เขา​เป็น​เพียง​มนุษย์

เซลาห์

10

1 พระยาห์เวห์ ทำไม​พระองค์​ยืน​อยู่​ไกล?

ทำไม​พระองค์​ซ่อน​ตัว​ใน​ยาม​ทุกข์ยาก?

2 ด้วย​ความหยิ่ง คน​ชั่ว​ไล่ล่า​คน​อ่อนแอ

แต่​กลับ​ติด​กับ​แผน​ที่​ตัวเอง​คิด​ขึ้น

3 เพราะ​คน​ชั่ว​โอ้อวด​สิ่ง​ที่​ใจ​อยาก​ได้

เขา​ยกย่อง​คน​โลภ และ​ประณาม​พระยาห์เวห์

4 คน​ชั่ว​เชิด​หน้า​ด้วย​ความหยิ่งผยอง

ใน​ความคิด​ของ​เขา​ไม่​มี​ที่​สำหรับ​พระเจ้า

5 ทาง​ของ​เขา​รุ่งเรือง​อยู่​เสมอ

เขา​หยิ่งผยอง และ​บทบัญญัติ​ของพระองค์อยู่​ไกล​เกิน​สายตา​เขา

ส่วน​ศัตรู​ทั้งหลาย เขา​แค่น​เสียง​เยาะ​ใส่

6 เขา​พูด​ใน​ใจ​ว่า “ฉัน​ไม่​มี​วัน​สั่นคลอน

รุ่น​แล้ว​รุ่น​เล่า ฉัน​จะ​ไม่​พบ​ความทุกข์”

7 ปาก​ของ​เขา​เต็ม​ไป​ด้วย​คำสาป คำลวง และ​การ​กดขี่

ใต้​ลิ้น​มี​แต่​แผนร้าย​และ​ความชั่วช้า

8 เขา​ซุ่ม​อยู่​ใกล้​หมู่บ้าน

จาก​ที่​ซ่อน เขา​ฆ่า​คน​บริสุทธิ์

ดวงตา​ของ​เขา​แอบ​จ้อง​คน​ไร้​ที่พึ่ง

9 เขา​ซ่อน​ตัว​เหมือน​สิงโต​ใน​ที่​ซุ่ม

เขา​คอย​จับ​คน​ไร้​ที่พึ่ง

จับ​คน​ไร้​ที่พึ่ง​เมื่อ​ลาก​เข้า​ตาข่าย

10 คน​ไร้​ที่พึ่ง​ถูก​บดขยี้

พวก​เขา​ทรุด​ลง

พวก​เขา​ล้ม​อยู่​ใต้​กำลัง​ของ​เขา

11 เขา​พูด​ใน​ใจ​ว่า “พระเจ้า​ลืม​แล้ว

พระองค์​ซ่อน​ใบหน้า

พระองค์​จะ​ไม่​มี​วัน​เห็น”

12 ลุก​ขึ้น​เถิด พระยาห์เวห์!

พระเจ้า ยก​มือ​ของ​พระองค์​ขึ้น!

อย่า​ลืม​คน​ไร้​ที่พึ่ง

13 ทำไม​คน​ชั่ว​จึง​ประณาม​พระเจ้า

แล้ว​พูด​ใน​ใจ​ว่า “พระเจ้า​จะ​ไม่​เอาความ​หรอก”?

14 แต่​พระองค์​เห็น​ทั้ง​ความทุกข์​และ​ความเศร้า

พระองค์​ใส่ใจ และ​รับ​ความทุกข์​นั้น​ไว้​ใน​มือ

พระองค์​ช่วย​ทั้ง​ผู้ตก​เป็น​เหยื่อ​และ​เด็ก​กำพร้า​พ่อ

15 หัก​แขน​ของ​คน​ชั่ว

ส่วน​คน​เลว จง​ค้น​หา​ความชั่ว​ของ​เขา​จน​ไม่​เหลือ​ให้​พบ

16 พระยาห์เวห์​เป็น​กษัตริย์​ตลอด​กาล​นิรันดร์!

ชนชาติ​ต่าง ๆ จะ​สูญ​หาย​ไป​จาก​แผ่นดิน​ของ​พระองค์

17 พระยาห์เวห์ พระองค์​ได้ยิน​ความปรารถนา​ของ​คน​ถ่อมใจ

พระองค์​จะ​ทำให้​ใจ​ของ​พวก​เขา​ตั้งมั่น

พระองค์​จะ​เงี่ย​หู​ฟัง

18 เพื่อ​ให้​ความยุติธรรม​แก่​เด็ก​กำพร้า​พ่อ​และ​คน​ถูก​กดขี่

เพื่อ​มนุษย์​จาก​ผืนดิน​จะ​ไม่​ข่มขวัญ​ใคร​อีก

11

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี ของ​ดาวิด

1 ฉัน​ลี้ภัย​ใน​พระยาห์เวห์

พวกท่าน​จะ​มาบอก​ฉัน​ได้​อย่างไร​ว่า “หนี​เหมือน​นก​ไป​ยัง​ภูเขา​ของ​ตัวเอง!”

2 ดู​สิ คน​ชั่ว​กำลัง​โก่ง​คันธนู

พวก​เขา​พาด​ลูกธนู​ไว้​บน​สาย

เพื่อ​ยิง​จาก​ความ​มืด​ใส่​คนใจซื่อตรง

3 ถ้า​รากฐาน​ถูก​ทำลาย

คนเที่ยงธรรม​จะ​ทำ​อะไร​ได้?

4 พระยาห์เวห์​อยู่​ใน​พระ​วิหาร​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

พระยาห์เวห์​อยู่​บน​บัลลังก์​ใน​สวรรค์

ดวงตา​ของ​พระองค์​เฝ้า​มอง

สายตา​ของ​พระองค์​ตรวจ​ดู​มนุษย์​ทั้งหลาย

5 พระยาห์เวห์​ตรวจ​ดู​คนเที่ยงธรรม

แต่​พระองค์​เกลียด​คน​ชั่ว​และ​คน​ที่​รัก​ความรุนแรง

6 พระองค์​จะ​โปรย​ถ่านเพลิง​ลง​บน​คน​ชั่ว

ส่วน​ใน​ถ้วย​ของ​พวก​เขา​คือ​ไฟ กำมะถัน และ​ลมร้อน​แผดเผา

7 เพราะ​พระยาห์เวห์​เที่ยงธรรม

พระองค์​รัก​ความเที่ยงธรรม

คนใจซื่อตรง​จะ​ได้​เห็น​ใบหน้า​ของ​พระองค์

12

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี ใช้​พิณแปดสาย บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 ช่วย​ด้วย พระยาห์เวห์! คน​ที่​ภักดี​ต่อ​พระองค์​กำลัง​หมด​ไป

คนสัตย์ซื่อ​หาย​ไป​จาก​หมู่​มนุษย์

2 ทุก​คน​โกหก​คนรอบข้าง​ของ​ตน

ปาก​พูด​ประจบ แต่​ใจสองหน้า

3 ขอ​พระยาห์เวห์​ตัด​ริมฝีปาก​ที่​ประจบ​ทั้งหมด​ออก​ไป

พร้อม​กับ​ลิ้น​ที่​พูด​โอ้อวด

4 พวก​เขา​พูด​ว่า “ด้วย​ลิ้น​ของ​เรา เรา​จะ​ชนะ

ริมฝีปาก​เป็น​ของ​เรา​เอง

ใคร​จะ​เป็น​นาย​เหนือ​เรา?”

5 “เพราะ​คนอ่อนแอ​ถูก​กดขี่ และ​คนขัดสน​ครวญ​คราง

ตอน​นี้​เรา​จะ​ลุก​ขึ้น” พระยาห์เวห์​กล่าว

“เรา​จะ​พา​เขา​ไป​อยู่​ใน​ที่​ปลอดภัย ให้​พ้น​จาก​คน​ที่​ใส่​ร้าย​เขา”

6 ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​ไร้​ตำหนิ

เหมือน​เงิน​ถลุง​ใน​เตา​ดิน ชำระ​จน​บริสุทธิ์​เจ็ด​ครั้ง

7 พระยาห์เวห์ พระองค์​จะ​รักษา​ไว้

จะ​ปกป้อง​จาก​คน​รุ่น​นี้​ตลอด​ไป

8 คน​ชั่ว​เพ่นพ่าน​อยู่​ทุก​ด้าน

เมื่อ​สิ่ง​เลว​ทราม​ถูก​ยกย่อง​ใน​หมู่​มนุษย์

13

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 อีก​นาน​เท่าไร พระยาห์เวห์?

พระองค์​จะ​ลืม​ฉัน​ไป​ตลอด​กาล​หรือ?

อีก​นาน​เท่าไร​จะ​ซ่อน​ใบหน้า​จาก​ฉัน?

2 ฉัน​ต้อง​คิดหาทาง​อยู่​กับ​ตัวเอง​อีก​นาน​เท่าไร

ต้อง​แบก​ความเศร้า​ไว้​ใน​ใจ​ทุก​วัน?

อีก​นาน​เท่าไร​ศัตรู​จะ​ชนะ​ฉัน?

3 โปรด​มอง​มา​และ​ตอบ​ฉัน พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ฉัน

ทำให้​ดวงตา​ฉัน​สว่าง​ขึ้น มิ​ฉะนั้น​ฉัน​จะ​หลับ​ไป​ใน​ความตาย

4 มิ​ฉะนั้น​ศัตรู​จะ​พูด​ว่า “ฉัน​ชนะ​เขา​แล้ว”

และ​พวก​ที่​เป็น​ศัตรู​กับ​ฉัน​จะ​ยินดี​เมื่อ​ฉัน​ล้ม​ลง

5 แต่​ฉัน​วางใจ​ใน​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์

ใจ​ฉัน​ยินดี​ใน​ความรอด​ของ​พระองค์

6 ฉัน​จะ​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระยาห์เวห์

เพราะ​พระองค์​ทำ​ดี​ต่อ​ฉัน

14

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี ของ​ดาวิด

1 คน​โง่​พูด​ใน​ใจ​ว่า “ไม่​มี​พระเจ้า”

พวก​เขา​เสื่อมทราม

ทำ​สิ่ง​ที่​น่า​รังเกียจ

ไม่มี​ใคร​ทำความ​ดี​เลย

2 พระยาห์เวห์​มอง​ลง​มา​จาก​สวรรค์​ยัง​มนุษย์​ทั้งหลาย

เพื่อ​ดู​ว่า​มี​ใคร​เข้าใจ​บ้าง​ไหม

มี​ใคร​แสวงหา​พระเจ้า​หรือ​ไม่

3 ทุก​คน​หัน​ออก​นอก​ทาง

พวก​เขา​เสื่อมทราม​ไป​ด้วย​กัน

ไม่​มี​ใคร​ทำ​ความ​ดี​เลย แม้​แต่​คน​เดียว

4 คน​ทำ​ชั่ว​ทั้งหมด​ไม่​มี​ความ​เข้าใจ​เลย​หรือ?

พวก​เขา​กิน​ประชาชน​ของ​ฉัน​เหมือน​กิน​ขนม​ปัง

และ​ไม่​ร้อง​เรียก​พระยาห์เวห์​เลย​หรือ?

5 ที่​นั่น​พวก​เขา​หวาดกลัว​อย่าง​ยิ่ง

เพราะ​พระเจ้า​อยู่​ท่ามกลาง​คนเที่ยงธรรม

6 พวกท่าน​ขัด​ขวาง​แผน​ของ​คนยากจน

เพราะ​พระยาห์เวห์​คือ​ที่​ลี้ภัย​ของ​เขา

7 ขอ​ให้​ความรอด​ของ​อิสราเอล​มา​จาก​ศิโยน!

เมื่อ​พระยาห์เวห์​พลิก​ฟื้น​ชะตา​ของ​ประชาชน​ของ​พระองค์

ยาโคบ​จะ​ยินดี และ​อิสราเอล​จะ​เบิกบาน

15

บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์ ใคร​จะ​พัก​อยู่​ใน​สถานบริสุทธิ์​ของ​พระองค์?

ใคร​จะ​อาศัย​บน​เนินเขาบริสุทธิ์​ของ​พระองค์?

2 คน​ที่​ดำเนินชีวิต​อย่าง​ไร้​ตำหนิ​และ​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง

พูด​ความ​จริง​จาก​ใจ

3 ไม่​ใส่​ร้าย​ใคร​ด้วย​ลิ้น

ไม่​ทำ​ชั่ว​ต่อ​เพื่อน

ไม่​กล่าว​เหยียดหยาม​คนรอบข้าง

4 เขา​ดูหมิ่น​คน​เลว​ทราม

แต่​ให้​เกียรติ​คน​ที่​ยำเกรง​พระยาห์เวห์

แม้​รักษา​คำสาบาน​แล้ว​ตัวเอง​ต้อง​เสียหาย ก็​ไม่กลับคำ

5 ไม่​ปล่อย​เงิน​กู้​กิน​ดอกเบี้ย

ไม่​รับ​สินบน​เพื่อ​ทำร้าย​คน​บริสุทธิ์

คน​ที่​ทำ​เช่น​นี้​จะ​ไม่​หวั่นไหว​ตลอด​ไป

16

บทกวี​ของ​ดาวิด

1 พระเจ้า โปรด​รักษา​ฉัน​ไว้ เพราะ​ฉัน​ลี้ภัย​ใน​พระองค์

2 ใจ​ฉัน​เอ๋ย เจ้า​ได้​พูด​กับ​พระยาห์เวห์​ว่า “พระองค์​คือ​องค์เจ้านาย​ของ​ฉัน

นอกจาก​พระองค์​แล้ว ฉัน​ไม่​มี​สิ่ง​ดี​ใด​เลย”

3 ส่วน​ผู้ภักดี​ที่​อยู่​บน​แผ่นดิน

พวก​เขา​คือ​คน​ที่​น่า​ยกย่อง เป็น​ความยินดี​ทั้งหมด​ของ​ฉัน

4 คน​ที่​ถวาย​ของ​กำนัล​แก่​พระ​อื่น จะ​มี​ความทุกข์​เพิ่ม​ขึ้น

ฉัน​จะ​ไม่​ถวาย​เครื่องดื่มบูชา​ที่​เป็น​เลือด​ของ​พวก​เขา

และ​จะ​ไม่​เอ่ย​ชื่อ​เหล่านั้น​ด้วย​ริมฝีปาก

5 พระยาห์เวห์​กำหนด​ส่วนแบ่ง​และ​ถ้วย​ให้​ฉัน

พระองค์​ทำให้​ส่วน​ที่​ฉัน​ได้​รับ​มั่นคง

6 เส้นเขตแดน​ของ​ฉัน​ตก​อยู่​ใน​ที่​น่ารื่นรมย์

ใช่​แล้ว ฉัน​ได้​รับ​มรดก​อัน​ดี

7 ฉัน​จะ​ยกย่อง​พระยาห์เวห์ ผู้ให้​คำ​ปรึกษา​แก่​ฉัน

แม้​ยามค่ำคืน ใจ​ของ​ฉัน​ยัง​สอน​ฉัน

8 ฉัน​มี​พระยาห์เวห์​อยู่​ตรงหน้า​เสมอ

เพราะ​พระองค์​อยู่​ข้าง​ขวา​ของ​ฉัน ฉัน​จึง​ไม่​หวั่นไหว

9 เพราะ​ฉะนั้น​ใจ​ฉัน​จึง​ยินดี ลิ้น​ก็​เปล่ง​เสียง​ชื่นชม​ยินดี

ร่างกาย​ของ​ฉัน​ก็​จะ​อยู่​อย่าง​ปลอดภัย

10 เพราะ​พระองค์​จะ​ไม่​ทิ้ง​ชีวิต​ฉัน​ไว้​ใน​เชโอล*

และ​จะ​ไม่​ปล่อย​ให้​ผู้​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​เห็น​ความ​เน่า​เปื่อย

11 พระองค์​จะ​ชี้​ทาง​แห่ง​ชีวิต​ให้​ฉัน

ต่อหน้า​พระองค์​มี​ความยินดี​เต็ม​เปี่ยม

ที่​ขวามือ​ของ​พระองค์​มี​ความ​ชื่นบาน​ตลอด​ไป

17

คำอธิษฐาน​ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​คำ​ร้อง​ที่​เป็นธรรม​ของ​ฉัน

โปรด​เงี่ยหู​ฟัง​คำอธิษฐาน​ที่​ไม่​ได้​ออก​มา​จาก​ริมฝีปาก​หลอกลวง

2 ขอ​ให้​คำ​ตัดสิน​เรื่อง​ฉัน​มา​จาก​พระองค์

ขอ​ให้​ดวงตา​ของ​พระองค์​มอง​สิ่ง​ที่​เที่ยงตรง

3 พระองค์​ตรวจ​พิสูจน์​ใจ​ฉัน​แล้ว

มา​หา​ฉัน​ใน​ยามค่ำคืน

ทดสอบ​ฉัน​แล้ว และ​ไม่​พบ​สิ่ง​ใด

ฉัน​ตั้งใจ​ไว้​ว่า ปาก​ฉัน​จะ​ไม่​พูด​ผิด

4 เรื่อง​การ​กระทำ​ของ​มนุษย์ ฉัน​ยึด​ถ้อยคำ​จาก​ริมฝีปาก​ของ​พระองค์

และ​รักษา​ตัว​ให้​พ้น​จาก​ทาง​ของ​คน​รุนแรง

5 ย่างเท้า​ของ​ฉัน​ยึดมั่น​ใน​ทาง​ของ​พระองค์

เท้า​ของ​ฉัน​ไม่​ลื่นไถล

6 ฉัน​ร้อง​เรียก​พระองค์ เพราะ​พระองค์​จะ​ตอบ​ฉัน พระเจ้า

โปรด​เอียง​หู​มา​หา​ฉัน

ฟัง​คำ​พูด​ของ​ฉัน

7 โปรด​แสดง​ความรักมั่นคง​อัน​อัศจรรย์​ของ​พระองค์

พระองค์​ผู้​ใช้​มือ​ขวา​ช่วย​คน​ที่​ลี้ภัย​ให้​พ้น​จาก​ศัตรู

8 โปรด​รักษา​ฉัน​ไว้​เหมือน​แก้วตา​ของ​พระองค์

ซ่อน​ฉัน​ไว้​ใต้​เงาปีก​ของ​พระองค์

9 ให้​พ้น​จาก​คน​ชั่ว​ที่​กดขี่​ฉัน

จาก​ศัตรู​คู่อาฆาต​ที่​ล้อม​ฉัน​ไว้

10 พวก​เขา​ปิด​ใจ​จน​ด้านชา

ปาก​ของ​พวก​เขา​พูด​อย่าง​หยิ่งผยอง

11 ตอน​นี้​พวก​เขา​ล้อม​เรา​ไว้​ทุก​ย่าง​ก้าว

สายตา​จ้อง​จะ​เหวี่ยง​เรา​ลง​กับ​พื้น

12 เขา​เหมือน​สิงโต​ที่​หิว​กระหาย​เหยื่อ

เหมือน​สิงโตหนุ่ม​ซุ่ม​อยู่​ใน​ที่​ลับ

13 ลุก​ขึ้น พระยาห์เวห์ เผชิญหน้า​เขา

ทำให้​เขา​ล้ม​ลง

ช่วย​ชีวิต​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​คน​ชั่ว​ด้วย​ดาบ​ของ​พระองค์

14 พระยาห์เวห์ โปรด​ช่วย​ฉัน​ด้วย​มือ​ของ​พระองค์​ให้​พ้น​จาก​มนุษย์

จาก​คน​ของ​โลก​นี้ ซึ่ง​มี​ส่วนแบ่ง​อยู่​เพียง​ใน​ชีวิต​นี้

พระองค์​ทำให้​ท้อง​ของ​ผู้ที่​พระองค์​รัก​อิ่ม

บุตร​ของ​พระองค์​มี​เหลือเฟือ

และ​พวก​เขา​เก็บ​ทรัพย์​ไว้​ให้​ลูกหลาน

15 ส่วน​ฉัน ด้วย​ความเที่ยงธรรม จะ​ได้​เห็น​ใบหน้า​ของ​พระองค์

เมื่อ​ตื่น​ขึ้น จะ​อิ่ม​ใจ​ที่​ได้​เห็น​รูปลักษณ์​ของ​พระองค์

18

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี ของ​ดาวิด​ผู้รับใช้​พระยาห์เวห์ ผู้​กล่าว​ถ้อยคำ​ของ​บทเพลง​นี้​ต่อ​พระยาห์เวห์ ใน​วัน​ที่​พระยาห์เวห์​ช่วย​เขา​ให้​พ้น​จาก​มือ​ศัตรู​ทั้งหมด และ​จาก​มือ​ซาอูล เขา​กล่าว​ว่า

1 ฉัน​รัก​พระองค์ พระยาห์เวห์ กำลัง​ของ​ฉัน

2 พระยาห์เวห์​คือ​ศิลา​ของ​ฉัน ป้อมปราการ และ​ผู้​ช่วย​กู้​ของ​ฉัน

พระเจ้า​ของ​ฉัน ศิลา​ที่​ฉัน​ลี้ภัย

โล่ เขาสัตว์​แห่ง​ความรอด และ​ป้อมสูง​ของ​ฉัน

3 ฉัน​ร้อง​เรียก​พระยาห์เวห์ ผู้​สมควร​ได้​รับ​คำ​สรรเสริญ

แล้ว​ฉัน​ก็​รอด​พ้น​จาก​ศัตรู

4 เชือก​แห่ง​ความตาย​พัน​รอบ​ฉัน

กระแสน้ำ​แห่ง​ความชั่ว​ทำให้​ฉัน​หวาดกลัว

5 เชือก​ของ​เชโอล* พัน​รอบ​ฉัน

บ่วงแห่งความตาย​เข้า​จู่โจม​ฉัน

6 ใน​ยาม​คับขัน ฉัน​ร้อง​เรียก​พระยาห์เวห์

ร้องขอ​ความช่วยเหลือ​จาก​พระเจ้า​ของ​ฉัน

พระองค์​ได้ยิน​เสียง​ฉัน​จาก​พระ​วิหาร​ของ​พระองค์

เสียงร้อง​ของ​ฉัน​ไป​ถึง​หู​ของ​พระองค์

7 แล้ว​แผ่นดิน​ก็​สั่นสะเทือน

รากฐาน​ของ​ภูเขา​ก็​สั่นไหว โยกคลอน

เพราะ​พระองค์​โกรธ

8 ควัน​พวยพุ่ง​จาก​รูจมูก​ของ​พระองค์

ไฟ​เผาผลาญ​ออก​มา​จาก​ปาก

ถ่านเพลิง​ลุก​โชน​เพราะ​ไฟ​นั้น

9 พระองค์​โน้ม​ฟ้า​ลง แล้ว​ลง​มา

ความมืดทึบ​อยู่​ใต้​เท้า​ของ​พระองค์

10 พระองค์​ขี่​เครูบ​และ​บิน​ไป

โผทะยาน​ไป​บน​ปีก​ของ​สายลม

11 พระองค์​ใช้​ความ​มืด​เป็น​ที่​ซ่อน เป็น​พลับพลา​รอบ​พระองค์

มี​น้ำ​มืด​ทึบ​และ​เมฆ​หนา​แห่ง​ท้อง​ฟ้า​ห้อมล้อม

12 จาก​แสง​สว่าง​ตรง​หน้า​พระองค์ เมฆ​หนา​ก็​เคลื่อน​ผ่าน

พร้อม​ลูกเห็บ​และ​ถ่านเพลิง

13 พระยาห์เวห์​ส่งเสียง​ฟ้า​ร้อง​จาก​ท้อง​ฟ้า

องค์ผู้สูงสุด​เปล่ง​เสียง

พร้อม​ลูกเห็บ​และ​ถ่านเพลิง

14 พระองค์​ยิง​ลูกธนู​ออก​ไป ทำให้​พวก​เขา​กระจัดกระจาย

สายฟ้า​มากมาย​ทำให้​พวก​เขา​แตก​พ่าย

15 ร่องน้ำ​ทั้งหลาย​ก็​ปรากฏ

พระยาห์เวห์ เมื่อ​พระองค์​ตำหนิ รากฐาน​ของ​โลก​ก็​เผยออก

เมื่อ​แรงลมหายใจ​จาก​รูจมูก​ของ​พระองค์​พัด​ออก​มา

16 จาก​เบื้อง​สูง พระองค์​เอื้อม​ลง​มา

คว้า​ฉัน​ไว้

ดึง​ฉัน​ขึ้น​จาก​น้ำ​มากมาย

17 พระองค์​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ศัตรู​ผู้​แข็งแกร่ง

จาก​คน​ที่​เกลียด​ฉัน เพราะ​พวก​เขา​แข็งแรง​เกิน​กว่า​ฉัน

18 พวก​เขา​จู่โจม​ฉัน​ใน​วัน​ที่​ภัยพิบัติ​มา​ถึง

แต่​พระยาห์เวห์​ค้ำจุน​ฉัน

19 พระองค์​พา​ฉัน​ออก​มา​ยัง​ที่​กว้าง

ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น เพราะ​พระองค์​พอใจ​ใน​ฉัน

20 พระยาห์เวห์​ตอบแทน​ฉัน​ตาม​ความเที่ยงธรรม​ของ​ฉัน

ตอบแทน​ตาม​มือที่สะอาด​ของ​ฉัน

21 เพราะ​ฉัน​รักษา​ทาง​ของ​พระยาห์เวห์

ไม่​ได้​ทำ​ชั่ว​ด้วย​การ​หันหลัง​ให้​พระเจ้า​ของ​ฉัน

22 ข้อ​กำหนด​ทั้งหมด​ของ​พระองค์​อยู่​ตรง​หน้า​ฉัน

ฉัน​ไม่​ได้​ละทิ้ง​กฎเกณฑ์​ของ​พระองค์

23 ดำเนิน​ต่อหน้า​พระองค์​อย่าง​ไร้​ตำหนิ

รักษา​ตัว​ให้​พ้น​จาก​ความชั่ว​ของ​ตัวเอง

24 เพราะ​ฉะนั้น​พระยาห์เวห์​จึง​ตอบแทน​ฉัน​ตาม​ความเที่ยงธรรม

ตาม​มือที่สะอาด​ของ​ฉัน​ใน​สายตา​ของ​พระองค์

25 กับ​คน​เมตตา พระองค์​ก็​แสดง​ความ​เมตตา

กับ​คน​ไร้​ตำหนิ พระองค์​ก็​แสดง​พระองค์​อย่าง​ไร้​ตำหนิ

26 กับ​คน​บริสุทธิ์ พระองค์​ก็​แสดง​ความ​บริสุทธิ์

กับ​คน​คดเคี้ยว พระองค์​ก็​รับมือ​อย่าง​รู้เท่าทัน

27 เพราะ​พระองค์​ช่วย​คน​ที่​ถูก​กดขี่​ให้​รอด

แต่​พระองค์​ทำให้​ดวงตา​ที่​หยิ่งผยอง​ต้อง​ก้ม​ลง

28 พระยาห์เวห์ พระองค์​จุด​ตะเกียง​ของ​ฉัน

พระเจ้า​ของ​ฉัน​ทำ​ความ​มืด​ของ​ฉัน​ให้​สว่าง

29 ด้วย​พระองค์ บุก​ฝ่า​กองทหาร​ได้

ด้วย​พระเจ้า​ของ​ฉัน กระโดด​ข้าม​กำแพง​ได้

30 ส่วน​พระเจ้า ทาง​ของ​พระองค์​ไร้​ตำหนิ

ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​ผ่าน​การ​ทดสอบ​แล้ว

พระองค์​เป็น​โล่​แก่​ทุก​คน​ที่​ลี้ภัย​ใน​พระองค์

31 เพราะ​ใคร​เป็น​พระเจ้า นอกจาก​พระยาห์เวห์?

ใคร​เป็น​ศิลา นอกจาก​พระเจ้า​ของ​เรา?

32 คือ​พระเจ้า​ผู้ให้​กำลัง​ฉัน​พร้อม​รบ และ​ทำให้​ทาง​ของ​ฉัน​ไร้​ตำหนิ

33 พระองค์​ทำให้​เท้า​ฉัน​คล่อง​เหมือน​เท้ากวาง

และ​วาง​ฉัน​ไว้​บน​ที่​สูง

34 พระองค์​ฝึก​มือ​ของ​ฉัน​ให้​ทำ​สงคราม

จน​แขน​ของ​ฉัน​งอ​คันธนูทองสัมฤทธิ์​ได้

35 พระองค์​ให้​โล่​แห่ง​ความรอด​แก่​ฉัน

มือ​ขวา​ของ​พระองค์​ค้ำจุน​ฉัน

ความอ่อนโยน​ของ​พระองค์​ทำให้​ฉัน​ยิ่งใหญ่

36 พระองค์​เปิด​ทาง​กว้าง​ใต้​ย่างเท้า​ของ​ฉัน

เท้า​ของ​ฉัน​จึง​ไม่​ลื่นไถล

37 ฉัน​จะ​ไล่​ตาม​ศัตรู​และ​ตาม​ทัน

จะ​ไม่​หัน​กลับ​จน​กว่า​พวก​เขา​จะ​ถูก​ทำลาย​หมด

38 จะ​แทง​พวก​เขา​จน​ลุก​ขึ้น​ไม่​ได้

พวก​เขา​จะ​ล้ม​ลง​ใต้​เท้า​ของ​ฉัน

39 เพราะ​พระองค์​ให้​กำลัง​ฉัน​พร้อม​สำหรับ​การ​รบ

ทำให้​คน​ที่​ลุก​ขึ้น​สู้​กับ​ฉัน​ยอม​สยบ

40 พระองค์​ทำให้​ศัตรู​หันหลัง​หนี​ฉัน

เพื่อ​ฉัน​จะ​กำจัด​คน​ที่​เกลียด​ฉัน

41 พวก​เขา​ร้องขอ แต่​ไม่​มี​ใคร​ช่วย

ร้อง​ถึง​พระยาห์เวห์ แต่​พระองค์​ไม่​ตอบ

42 แล้ว​ฉัน​บด​พวก​เขา​ละเอียด​ดุจ​ฝุ่น​ต่อหน้า​ลม

กวาด​พวก​เขา​ทิ้ง​ดุจ​โคลน​บน​ถนน

43 พระองค์​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ความ​ขัดแย้ง​ของ​ประชาชน

ตั้ง​ฉัน​เป็น​หัวหน้า​ของ​ชนชาติ​ทั้งหลาย

ชนชาติ​ที่​ฉัน​ไม่​รู้จัก​จะ​รับใช้​ฉัน

44 เพียง​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​ฉัน พวก​เขา​ก็​เชื่อฟัง

ชาวต่างแดน​ยอม​สยบ​ต่อ​ฉัน

45 ชาวต่างแดน​ร่วงโรย​ไป

และ​ตัว​สั่น​ออก​มา​จาก​ที่มั่น​ของ​ตน

46 พระยาห์เวห์​มี​ชีวิต​อยู่! ศิลา​ของ​ฉัน​จง​ได้​รับ​การ​ยกย่อง

พระเจ้า​แห่ง​ความรอด​ของ​ฉัน​จง​ได้​รับ​การ​เทิดทูน

47 พระเจ้า​ผู้แก้แค้น​แทน​ฉัน

และ​ทำให้​ชนชาติ​ต่าง ๆ อยู่​ใต้​ฉัน

48 พระองค์​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ศัตรู

พระองค์​ยก​ฉัน​ขึ้น​เหนือ​คน​ที่​ลุก​ขึ้น​สู้​กับ​ฉัน

ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​คน​รุนแรง

49 เพราะ​ฉะนั้น ฉัน​จะ​ขอบคุณ​พระองค์ พระยาห์เวห์ ท่ามกลาง​ชนชาติ​ทั้งหลาย

และ​ร้อง​เพลง​ยกย่อง​พระนาม​ของ​พระองค์

50 พระองค์​ให้การ​ช่วย​กู้​อัน​ยิ่งใหญ่​แก่​กษัตริย์​ของ​พระองค์

และ​แสดง​ความรักมั่นคง​ต่อ​ผู้ที่พระองค์เจิมไว้

ต่อ​ดาวิด​และ​เชื้อสาย​ของ​เขา† ตลอด​ไป

19

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 ฟ้าสวรรค์​ประกาศ​ความรุ่งโรจน์​ของ​พระเจ้า

ท้องฟ้ากว้าง​บอก​ถึง​งานฝีมือ​ของ​พระองค์

2 วัน​แล้ว​วัน​เล่า ถ้อยคำ​หลั่ง​ออก​มา

คืน​แล้ว​คืน​เล่า ความ​รู้​เผยออกมา

3 ไม่​มี​คำ​พูด ไม่​มี​ภาษา​ใด

ที่​เสียง​นั้น​ไป​ไม่​ถึง

4 เสียง​นั้น​ออก​ไป​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน

ถ้อยคำ​นั้น​ไป​ถึง​สุดปลายโลก

พระองค์​ตั้ง​เต็นท์​ให้​ดวงอาทิตย์​ไว้​ใน​ฟ้าสวรรค์

5 ดวงอาทิตย์​เหมือน​เจ้าบ่าว​ออก​จาก​ห้อง

เหมือน​ชาย​แข็งแรง​ที่​ยินดี​ออก​วิ่ง​ไป​ตาม​เส้นทาง

6 ดวงอาทิตย์​ออก​จาก​ปลายฟ้า​ด้าน​หนึ่ง

โคจร​ไป​ถึง​ปลายฟ้า​อีก​ด้าน

ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ซ่อน​พ้น​ความ​ร้อน​ของ​มัน

7 บทบัญญัติ​ของ​พระยาห์เวห์​ไร้​ตำหนิ ฟื้น​ชีวิต

พันธสัญญา​ของ​พระยาห์เวห์​มั่นคง ทำให้​คนไร้ประสบการณ์​มี​ปัญญา

8 ข้อ​สั่งสอน​ของ​พระยาห์เวห์​ถูกต้อง ทำให้​ใจ​ยินดี

คำบัญชา​ของ​พระยาห์เวห์​บริสุทธิ์ ทำให้​ดวงตา​สว่าง

9 ความยำเกรง​พระยาห์เวห์​บริสุทธิ์ และ​คงอยู่​ตลอด​ไป

ข้อ​กำหนด​ของ​พระยาห์เวห์​เป็น​ความ​จริง และ​เที่ยงธรรม​ทุก​ประการ

10 สิ่ง​เหล่า​นี้​น่า​ปรารถนา​ยิ่ง​กว่า​ทองคำ แม้​ทองคำบริสุทธิ์​มากมาย

หวาน​ยิ่ง​กว่า​น้ำผึ้ง และ​น้ำผึ้ง​ที่​หยด​จาก​รวง

11 สิ่ง​เหล่า​นี้​ยัง​เตือน​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์

เมื่อ​รักษา​สิ่ง​เหล่า​นี้​ไว้ ก็​มี​รางวัล​ยิ่งใหญ่

12 ใคร​จะ​แยกแยะ​ความผิด​ของ​ตัวเอง​ได้?

โปรด​ยก​โทษ​ความผิด​ที่​ซ่อนเร้น​ให้​ฉัน

13 โปรด​กัน​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ไว้​จาก​บาป​ที่​จงใจ​ล่วงเกิน​ด้วย

อย่า​ให้​บาปเหล่านั้น​ครอบงำ​ฉัน

แล้ว​ฉัน​จะ​เป็น​คน​เที่ยงตรง

จะ​ไร้​ตำหนิ​และ​ไม่​มี​ความผิด​จาก​การล่วงละเมิด​ครั้ง​ใหญ่

14 ขอ​ให้​ถ้อยคำ​จาก​ปาก​ฉัน และ​สิ่ง​ที่​ใจ​ฉัน​ใคร่ครวญ

เป็น​ที่​พอใจ​ต่อ​พระองค์

พระยาห์เวห์ ศิลา​ของ​ฉัน และ​ผู้​ไถ่​ของ​ฉัน

20

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 ขอ​พระยาห์เวห์​ตอบ​ท่าน​ใน​วันทุกข์ยาก

ขอ​พระนาม​ของ​พระเจ้าแห่งยาโคบ​ยก​ท่าน​ขึ้น​สู่​ที่​สูง

2 ขอ​พระองค์​ส่ง​ความช่วยเหลือ​จาก​สถานบริสุทธิ์

และ​ค้ำจุน​ท่าน​จาก​ศิโยน

3 ขอ​พระองค์​ระลึก​ถึง​เครื่องบูชา​ทั้งหมด​ของ​ท่าน

และ​ยอมรับ​เครื่องเผาบูชา​ของ​ท่าน

เซลาห์

4 ขอ​พระองค์​ให้​สิ่ง​ที่​ใจ​ท่าน​ปรารถนา

และ​ทำให้​แผน​ทั้งหมด​ของ​ท่าน​สำเร็จ

5 เรา​จะ​โห่ร้อง​ฉลอง​ชัย​เพราะ​ความรอด​ของ​ท่าน

ใน​นาม​พระเจ้า​ของ​เรา เรา​จะ​ชูธง​ขึ้น

ขอ​พระยาห์เวห์​ให้​ตาม​คำขอ​ทั้งหมด​ของ​ท่าน

6 ตอน​นี้​ฉัน​รู้​แล้ว​ว่า​พระยาห์เวห์​ช่วย​ผู้ที่พระองค์เจิมไว้

พระองค์​จะ​ตอบ​เขา​จาก​สวรรค์​อัน​บริสุทธิ์

ด้วย​พลัง​ช่วย​กู้​จาก​มือ​ขวา​ของ​พระองค์

7 บาง​คน​วางใจ​ใน​รถศึก บาง​คน​วางใจ​ใน​ม้า

แต่​เรา​วางใจ​ใน​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา

8 พวก​เขา​ทรุด​ลง​และ​ล้ม​ลง

แต่​เรา​ลุก​ขึ้น​ยืน​มั่น

9 พระยาห์เวห์ ช่วย​ด้วย!

ขอ​ให้​องค์กษัตริย์​ตอบ​เรา​เมื่อ​เรา​เรียกหา!

21

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 กษัตริย์​ยินดี​ในกำลัง​ของ​พระองค์ พระยาห์เวห์!

เขา​ยินดี​เพียง​ไร​ใน​ความรอด​ของ​พระองค์!

2 พระองค์​ให้​ตาม​ความปรารถนา​ใน​ใจ​ของ​เขา

ไม่​ปฏิเสธ​คำขอ​จาก​ริมฝีปาก​ของ​เขา

เซลาห์

3 พระองค์​ออก​มา​ต้อนรับ​เขาด้วย​พรอัน​ดี

สวม​มงกุฎ​ทองเนื้อดี​บน​ศีรษะ​เขา

4 เขา​ขอ​ชีวิต​จาก​พระองค์ และ​พระองค์​ก็​ให้

ให้​วันเวลา​ยืน​ยาว​ตลอด​ไป​เป็น​นิตย์

5 เกียรติ​ของ​เขา​ยิ่งใหญ่​เพราะ​ความรอด​ของ​พระองค์

พระองค์​มอบ​เกียรติ​และ​ความสง่างาม​ให้​เขา

6 พระองค์​ทำให้​เขา​ได้​รับ​พรอย่าง​ยิ่ง​ตลอด​ไป

ทำให้​เขา​เปี่ยม​ด้วย​ความยินดี​เมื่อ​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์

7 เพราะ​กษัตริย์​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์

ด้วย​ความรักมั่นคง​ขององค์ผู้สูงสุด เขา​จะ​ไม่​หวั่นไหว

8 ศัตรู​ทุก​คน​จะ​ไม่​พ้น​มือ​ของ​พระองค์

คน​ที่​เกลียด​พระองค์​จะ​ไม่​พ้น​มือขวา​ของ​พระองค์

9 เมื่อ​พระองค์​โกรธ จะ​ทำให้​พวก​เขา​เหมือน​เตาไฟ​ลุก​โชน

พระยาห์เวห์​จะ​กลืน​พวก​เขาด้วย​ความโกรธ

ไฟ​จะ​เผาผลาญ​พวก​เขา

10 พระองค์​จะ​ทำลาย​ลูกหลาน​ของ​พวก​เขา​ไป​จาก​แผ่นดิน

ตัด​เชื้อสาย​ของ​พวก​เขา​ออก​จาก​หมู่​มนุษย์

11 เพราะ​พวก​เขา​คิด​ร้าย​ต่อ​พระองค์

วางแผน​ชั่ว​ที่​ไม่​มี​วัน​สำเร็จ

12 เมื่อ​พระองค์​ขึง​คันธนู​เล็ง​ใส่​หน้า​พวก​เขา

พวก​เขา​จะ​หันหลัง​หนี

13 พระยาห์เวห์ ขอ​ให้​พระองค์​ได้​รับ​การ​ยกย่อง​ด้วยกำลัง​ของ​พระองค์

แล้ว​เรา​จะ​ร้องเพลงยกย่อง​ฤทธิ์อำนาจ​ของ​พระองค์

22

สำหรับ​หัวหน้านักดนตรี ตาม​ทำนอง “กวาง​ตัวเมีย​แห่ง​รุ่งอรุณ” บทสดุดี​ของ​ดาวิด

1 พระเจ้า​ของ​ฉัน พระเจ้า​ของ​ฉัน ทำไม​พระองค์​ละทิ้ง​ฉัน?

ทำไม​พระองค์​อยู่​ไกล​นัก ไม่​มา​ช่วย​ฉัน ไกล​จาก​เสียง​คร่ำครวญ​ของ​ฉัน?

2 พระเจ้า​ของ​ฉัน กลางวัน​ฉัน​ร้อง​หา แต่​พระองค์​ไม่​ตอบ

กลางคืนก็​ยัง​ร้อง​ไม่​หยุด

3 แต่​พระองค์​บริสุทธิ์

พระองค์​อยู่​ท่ามกลาง​คำ​สรรเสริญ​ของอิสราเอล

4 บรรพบุรุษ​ของ​เรา​วางใจ​ใน​พระองค์

พวก​เขา​วางใจ แล้ว​พระองค์​ก็​ช่วยกู้

5 พวก​เขา​ร้อง​หา​พระองค์ แล้ว​ก็​ได้​รับ​การช่วยกู้

วางใจ​ใน​พระองค์ และ​ไม่​ต้อง​ผิดหวัง

6 แต่​ฉัน​เป็น​เพียง​หนอน ไม่​ใช่​คน

ถูก​ผู้คน​เหยียดหยาม ถูก​ประชาชน​ดูหมิ่น

7 ทุก​คน​ที่​เห็น​ฉัน​ต่าง​เยาะเย้ย

เบะปาก​ใส่​ฉัน ส่ายหัว​แล้ว​พูด​ว่า

8 “เขา​ฝากตัว​ไว้​กับ​พระยาห์เวห์ ก็​ให้​พระองค์​ช่วย​เขา​สิ!

ให้​พระองค์​กู้​เขา

ใน​เมื่อ​พระยาห์เวห์​พอใจ​เขา​นัก!”

9 แต่​พระองค์​เป็น​ผู้​พา​ฉัน​ออก​จาก​ครรภ์

ทำให้​ฉัน​วางใจ​ตั้งแต่​ยัง​ดูดนม​แม่

10 ตั้งแต่ออก​จาก​ครรภ์ ฉันก็​ถูก​โยน​ไว้​กับ​พระองค์

พระองค์​เป็น​พระเจ้า​ของ​ฉัน​ตั้งแต่​แม่​ให้กำเนิด

11 อย่า​อยู่​ไกล​จาก​ฉัน เพราะ​ความทุกข์​อยู่​ใกล้

และ​ไม่​มี​ใคร​ช่วย​ได้

12 วัวผู้​มากมาย​ล้อม​ฉัน​ไว้

วัวผู้​แข็งแรง​แห่ง​บาชาน​ล้อม​ฉัน​รอบด้าน

13 พวก​มัน​อ้าปาก​กว้าง​ใส่​ฉัน

เหมือน​สิงโต​คำราม​ที่​กำลัง​ฉีก​เหยื่อ

14 ฉัน​ถูก​เท​ออก​เหมือน​น้ำ

กระดูก​ทุก​ชิ้น​หลุด​จาก​ข้อต่อ

ใจ​ฉัน​เหมือน​ขี้ผึ้ง

ละลาย​อยู่​ข้าง​ใน

15 กำลัง​ของ​ฉัน​แห้งกรัง​เหมือน​เศษหม้อดิน

ลิ้น​ติด​เพดานปาก

พระองค์​พา​ฉัน​ลง​สู่​ฝุ่น​แห่ง​ความตาย

16 เพราะ​ฝูง​สุนัข​ล้อม​ฉัน​ไว้

กลุ่ม​คน​ทำ​ชั่ว​ปิด​ล้อม​ฉัน

พวก​เขา​แทงทะลุ​มือ​และ​เท้า​ของ​ฉัน*

17 ฉัน​นับ​กระดูก​ของ​ตัวเอง​ได้​ทุก​ชิ้น

พวก​เขา​จ้อง​มอง​ฉัน​ไม่​วางตา

18 พวก​เขา​แบ่ง​เสื้อ​ผ้า​ของ​ฉันกัน

และ​จับสลาก​เสื้อคลุม​ของ​ฉัน

19 แต่​พระยาห์เวห์ อย่า​อยู่​ไกล​เลย

พระองค์​คือ​ผู้ช่วย​ของ​ฉัน รีบ​มา​ช่วย​ฉัน!

20 ช่วย​ชีวิต​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ดาบ

ชีวิต​อัน​มี​ค่า​ของ​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​สุนัข

21 ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ปาก​สิงโต!

ใช่​แล้ว พระองค์​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​เขา​ของ​วัวป่า

22 ฉัน​จะ​ประกาศ​พระนาม​ของ​พระองค์​แก่​พี่น้อง​ของ​ฉัน

ท่ามกลาง​ที่ประชุม จะ​ยกย่อง​พระองค์

23 คน​ที่​ยำเกรง​พระยาห์เวห์ จง​สรรเสริญ​พระองค์!

ลูกหลาน​ยาโคบทั้งหลาย จง​ถวายเกียรติ​แด่​พระองค์!

ลูกหลาน​อิสราเอล​ทั้งหมด จง​ยำเกรง​พระองค์!

24 เพราะ​พระองค์​ไม่​ได้​ดูหมิ่น​หรือ​รังเกียจ​ความทุกข์​ของ​คน​ที่​ทน​ทุกข์

ไม่​ได้​ซ่อน​ใบหน้า​จาก​เขา

เมื่อ​เขา​ร้อง​หา พระองค์​ก็​ฟัง

25 คำ​สรรเสริญ​ที่​ฉัน​ถวาย​พระองค์​จะ​ดัง​ขึ้น​ใน​ที่ประชุม​ใหญ่

ฉัน​จะ​ทำ​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​ต่อหน้า​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์

26 คนถ่อมใจ​จะ​ได้​กิน​จน​อิ่ม

คน​ที่​แสวงหา​พระยาห์เวห์​จะ​ยกย่อง​พระองค์

ขอ​ให้​ใจ​ของ​พวกท่าน​มี​ชีวิต​อยู่​ตลอดไป

27 คน​ทั่ว​ทุก​มุม​โลก​จะ​ระลึกถึง​พระยาห์เวห์​และ​หันกลับ​มา​หา​พระองค์

ทุก​ครอบครัว​ของ​ชนชาติ​ต่าง ๆ จะ​ก้มกราบ​ต่อหน้า​พระองค์

28 เพราะ​อาณาจักร​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์

พระองค์​ปกครอง​เหนือ​ชนชาติ​ทั้งหลาย

29 คน​มั่งคั่ง​ทั่ว​แผ่นดิน​จะ​กิน​และ​ก้มกราบ

ทุก​คน​ที่​กำลัง​ลง​สู่​ฝุ่น​จะ​คุกเข่า​ต่อหน้า​พระองค์

แม้​แต่​คน​ที่​รักษาชีวิต​ตัวเอง​ไว้​ไม่​ได้

30 เชื้อสาย​รุ่น​หลัง​จะ​รับใช้​พระองค์

คนรุ่น​ต่อ​ไป​จะ​ได้​ฟัง​เรื่อง​ขององค์เจ้านาย

31 พวก​เขา​จะ​มา​และ​ประกาศ​ความเที่ยงธรรม​ของ​พระองค์​แก่​ประชาชน​รุ่น​ที่​ยัง​ไม่​เกิด

ว่า​พระองค์​ได้​ทำ​สิ่ง​นี้​แล้ว

23

บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์​เป็น​ผู้เลี้ยงแกะ​ของ​ฉัน

ฉัน​จะ​ไม่​ขาด​สิ่ง​ใด

2 พระองค์​ให้​ฉัน​นอน​ลง​ใน​ทุ่งหญ้า​เขียวขจี

นำ​ฉัน​ไป​ริมน้ำ​สงบ

3 พระองค์​ฟื้นชีวิต​ฉัน

นำ​ฉัน​ไป​ตาม​ทาง​ที่​เที่ยงธรรม เพราะ​เห็นแก่​พระนาม​ของ​พระองค์

4 แม้​เดิน​ผ่าน​หุบเขา​เงา​ความตาย

ฉันก็​ไม่​กลัว​ความชั่ว เพราะ​พระองค์​อยู่​กับ​ฉัน

ไม้ตะบอง​และ​ไม้เท้า​ของ​พระองค์

ทำให้​ฉัน​อุ่นใจ

5 พระองค์​จัดโต๊ะ​ให้​ฉัน

ต่อหน้า​ศัตรู​ของ​ฉัน

พระองค์​ชโลม​ศีรษะ​ฉัน​ด้วย​น้ำมัน

ถ้วย​ของ​ฉัน​ล้น

6 แน่นอน ความ​ดี​และ​ความรักมั่นคง​จะ​ตาม​ฉัน​ไป​ทุก​วัน​ใน​ชีวิต

และ​ฉัน​จะ​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์ตลอดไป

24

บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 แผ่นดินโลก​และ​ทุก​สิ่ง​ใน​นั้น​เป็น​ของ​พระยาห์เวห์

ทั้ง​โลก​และ​ผู้คน​ที่​อาศัย​อยู่​ก็​เป็น​ของ​พระองค์

2 เพราะ​พระองค์​วางราก​มัน​ไว้​เหนือ​ทะเล

และ​ตั้ง​มัน​ไว้​มั่น​เหนือ​กระแสน้ำหลาก

3 ใคร​จะ​ขึ้น​ไป​บน​เนิน​เขา​ของ​พระยาห์เวห์ได้?

ใคร​จะ​ยืน​อยู่​ใน​สถานบริสุทธิ์​ของ​พระองค์?

4 คน​ที่​มือสะอาด​และ​ใจบริสุทธิ์

ไม่​มุ่ง​ใจ​ไป​หา​ความ​เท็จ

และ​ไม่​สาบาน​อย่าง​หลอกลวง

5 เขา​จะ​ได้​รับ​พร​จาก​พระยาห์เวห์

และ​ความเที่ยงธรรม​จาก​พระเจ้าผู้ช่วยกู้​เขา

6 นี่​คือ​คนรุ่น​ที่​แสวงหา​พระองค์

ที่​แสวงหา​ใบหน้า​ของ​พระองค์—ยาโคบนั่นเอง

เซลาห์

7 ประตู​ทั้งหลาย จง​เงย​หัว​ขึ้น!

บานประตู​นิรันดร์ จง​ยก​ขึ้น!

แล้ว​กษัตริย์​แห่ง​ความรุ่งโรจน์​จะ​เข้ามา

8 ใคร​คือ​กษัตริย์​แห่ง​ความรุ่งโรจน์?

พระยาห์เวห์​ผู้​เข้มแข็ง​และ​เปี่ยมด้วยพลัง

พระยาห์เวห์​ผู้​เข้มแข็ง​ใน​สงคราม

9 ประตู​ทั้งหลาย จง​เงย​หัว​ขึ้น!

ใช่​แล้ว บานประตู​นิรันดร์ จง​ยก​ขึ้น!

แล้ว​กษัตริย์​แห่ง​ความรุ่งโรจน์​จะ​เข้ามา

10 ใคร​คือ​กษัตริย์​แห่ง​ความรุ่งโรจน์​องค์​นี้?

พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ คือ​กษัตริย์​แห่ง​ความรุ่งโรจน์!

เซลาห์

25

ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์ ใจ​ฉัน​มุ่ง​หา​พระองค์

2 พระเจ้า​ของ​ฉัน ฉัน​วางใจ​ใน​พระองค์

อย่า​ให้​ฉัน​ต้องอับอาย

อย่า​ให้​ศัตรู​มี​ชัย​เหนือ​ฉัน

3 ใช่​แล้ว ไม่​มี​ใคร​ที่​เฝ้ารอ​พระองค์​จะ​ต้องอับอาย

คน​ที่​ทรยศ​โดย​ไม่​มี​เหตุ​จะ​ต้องอับอาย

4 พระยาห์เวห์ โปรด​ชี้​ทาง​ของ​พระองค์​ให้​ฉัน​เห็น

สอน​เส้นทาง​ของ​พระองค์​แก่​ฉัน

5 นำ​ฉัน​ไป​ใน​ความ​จริง​ของ​พระองค์ และ​สอน​ฉัน

เพราะ​พระองค์​คือ​พระเจ้า​แห่ง​ความรอด​ของ​ฉัน

ฉัน​เฝ้ารอ​พระองค์​ตลอด​ทั้ง​วัน

6 พระยาห์เวห์ โปรด​ระลึก​ถึง​ความเมตตา​อัน​อ่อนโยน​และ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์

เพราะ​สิ่ง​เหล่า​นี้​มี​มา​แต่​โบราณ

7 อย่า​ระลึกถึง​บาป​ใน​วัยหนุ่ม​ของ​ฉัน หรือ​การล่วงละเมิด​ของ​ฉัน

โปรด​ระลึกถึง​ฉัน​ตาม​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์

เพราะ​ความ​ดี​ของ​พระองค์ พระยาห์เวห์

8 พระยาห์เวห์​ดี​และ​เที่ยงตรง

เพราะ​ฉะนั้น​พระองค์​จึง​สอน​ทาง​แก่​คน​บาป

9 พระองค์​นำ​คนถ่อมใจ​ไป​ใน​ความเป็นธรรม

และ​สอน​ทาง​ของ​พระองค์​แก่​คนถ่อมใจ

10 ทุก​เส้นทาง​ของ​พระยาห์เวห์​เต็ม​ด้วย​ความรักมั่นคง​และ​ความ​จริง

สำหรับ​คน​ที่​รักษา​พันธสัญญา​และ​คำพยาน​ของพระองค์

11 พระยาห์เวห์ เพราะ​เห็นแก่​พระนาม​ของ​พระองค์

โปรด​ยก​โทษ​ความผิด​ของ​ฉัน เพราะ​มัน​ใหญ่หลวง​นัก

12 ใคร​คือ​คน​ที่​ยำเกรง​พระยาห์เวห์?

พระองค์​จะ​สอน​เขา​ให้​รู้​ทาง​ที่​ควร​เลือก

13 เขา​จะ​อยู่​อย่าง​สุขสบาย

ลูกหลาน​ของ​เขา​จะ​ได้​รับ​แผ่นดิน​เป็น​มรดก

14 พระยาห์เวห์​สนิท​กับ​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์

พระองค์​จะ​เปิดเผย​พันธสัญญา​ให้​พวก​เขา​รู้

15 ดวงตา​ของ​ฉัน​จับจ้อง​พระยาห์เวห์​อยู่​เสมอ

เพราะ​พระองค์​จะ​ดึง​เท้า​ฉัน​ออก​จาก​ตาข่าย

16 โปรด​หัน​มา​หา​ฉัน​และ​เมตตา​ฉัน

เพราะ​ฉัน​โดดเดี่ยว​และ​ทุกข์ยาก

17 ความทุกข์​ใน​ใจ​ฉัน​เพิ่มพูน

โปรด​พา​ฉัน​ออก​จาก​ความ​คับแค้น

18 โปรด​มอง​ความทุกข์​และ​ความเหน็ดเหนื่อย​ของ​ฉัน

และ​ยก​โทษ​บาป​ทั้งหมด​ของ​ฉัน

19 โปรด​มอง​ศัตรู​ของ​ฉัน พวก​เขา​มี​มากมาย

และ​เกลียด​ฉัน​อย่าง​โหดร้าย

20 โปรด​รักษาชีวิต​ฉัน​ไว้​และ​ช่วยกู้​ฉัน

อย่า​ให้​ฉัน​ต้อง​ผิดหวัง เพราะ​ฉัน​ลี้ภัย​ใน​พระองค์

21 ขอ​ให้​ความซื่อตรง​และ​ความ​เที่ยงตรง​รักษา​ฉัน​ไว้

เพราะ​ฉัน​เฝ้ารอ​พระองค์

22 พระเจ้า โปรด​ไถ่​อิสราเอล

ให้​พ้น​จาก​ความทุกข์​ทั้งหมด​ของ​เขา

26

ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์ โปรด​ตัดสิน​ฉัน เพราะ​ฉัน​ดำเนินชีวิต​ด้วย​ความซื่อตรง

ฉัน​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์​โดย​ไม่​หวั่นไหว

2 พระยาห์เวห์ โปรด​ตรวจ​ฉัน​และ​พิสูจน์​ฉัน

ทดสอบ​ใจ​และ​ความคิด​ของ​ฉัน

3 เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​อยู่​ใน​สายตา​ฉัน

ฉัน​ดำเนินชีวิต​ใน​ความ​จริง​ของ​พระองค์

4 ไม่​ได้​นั่ง​ร่วม​กับ​คนหลอกลวง

และ​จะ​ไม่​เข้า​ไป​ร่วม​กับ​คนเสแสร้ง

5 เกลียด​ที่ประชุม​ของ​คน​ทำ​ชั่ว

และ​จะ​ไม่​นั่ง​ร่วม​กับ​คน​ชั่ว

6 จะ​ล้าง​มือ​อย่าง​คน​ไร้​ความผิด

แล้ว​เดิน​รอบ​แท่นบูชา​ของ​พระองค์ พระยาห์เวห์

7 เพื่อ​ให้​เสียงขอบคุณ​ของ​ฉัน​ก้อง​ขึ้น

และ​เล่า​ถึง​สิ่งอัศจรรย์​ทั้งหมด​ที่​พระองค์​ทำ

8 พระยาห์เวห์ ฉัน​รัก​บ้าน​ที่​พระองค์​พำนัก

ที่​ซึ่ง​ความรุ่งโรจน์​ของ​พระองค์​อยู่

9 อย่า​รวม​ฉัน​ไว้​กับ​คน​บาป

อย่า​เอา​ชีวิต​ฉัน​ไป​รวม​กับ​คนกระหายเลือด

10 มือ​ของ​พวก​เขา​เต็ม​ด้วย​ความชั่ว

มือ​ขวา​เต็ม​ด้วย​สินบน

11 แต่​ฉัน​จะ​ดำเนินชีวิต​ด้วย​ความซื่อตรง

โปรด​ไถ่​ฉัน​และ​เมตตา​ฉัน

12 เท้า​ของ​ฉัน​ยืน​อยู่​บน​พื้นราบ

ใน​ที่ประชุม​ทั้งหลาย ฉัน​จะ​ยกย่อง​พระยาห์เวห์

27

ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์​คือ​แสงสว่าง​และ​ความรอด​ของ​ฉัน

จะ​กลัว​ใคร?

พระยาห์เวห์​คือ​พลัง​ของ​ชีวิต​ฉัน

จะ​หวาดกลัว​ใคร?

2 เมื่อ​คน​ทำ​ชั่ว​เข้ามา​หา​ฉัน​เพื่อ​กิน​เนื้อ​ของ​ฉัน

ศัตรู​และ​คู่อริ​ของ​ฉัน​เอง​กลับ​สะดุด​และ​ล้ม​ลง

3 แม้​กองทัพ​จะ​ตั้งค่ายล้อม​ฉัน

ใจ​ฉันก็​ไม่​กลัว

แม้​สงคราม​จะ​ลุก​ขึ้น​สู้​ฉัน

ถึงอย่าง​นั้น​ฉันก็​ยัง​มั่นใจ

4 สิ่ง​เดียว​ที่​ฉัน​ขอ​จาก​พระยาห์เวห์ และ​จะ​เสาะหา

คือ​ได้​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์ตลอดชีวิต

เพื่อ​ชื่นชม​ความงดงาม​ของ​พระยาห์เวห์

และ​เข้า​ไป​ถาม​ใน​พระวิหาร​ของ​พระองค์

5 เพราะ​ใน​วันทุกข์ยาก พระองค์​จะ​ซ่อน​ฉัน​ไว้​ในกระโจม​ของ​พระองค์

ซ่อน​ฉัน​ใน​ที่​ลับ​ภายใน​เต็นท์​ของ​พระองค์

ยก​ฉัน​ขึ้น​ไว้​บน​ศิลา

6 ตอน​นี้​ศีรษะ​ฉัน​จะ​เชิดสูง​เหนือ​ศัตรู​ที่​ล้อม​อยู่

ฉัน​จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​แห่ง​ความยินดี​ใน​เต็นท์​ของ​พระองค์

จะ​ร้อง​เพลง ใช่​แล้ว จะ​ร้องเพลงยกย่อง​พระยาห์เวห์

7 พระยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​เมื่อ​ฉัน​ร้อง​เรียก

โปรด​เมตตา​และ​ตอบ​ฉัน

8 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​ว่า “จง​แสวงหา​ใบหน้า​ของ​เรา”

ใจ​ฉัน​ตอบ​พระองค์​ว่า “พระยาห์เวห์ ฉัน​จะ​แสวงหา​ใบหน้า​ของ​พระองค์”

9 อย่า​ซ่อน​ใบหน้า​จาก​ฉัน

อย่า​ผลัก​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ออก​ไป​ด้วย​ความโกรธ

พระองค์​เคย​เป็น​ผู้​ช่วย​ของ​ฉัน

อย่า​ทอดทิ้ง​ฉัน

อย่า​ละทิ้ง​ฉัน พระเจ้า​แห่ง​ความรอด​ของ​ฉัน

10 แม้​พ่อ​และ​แม่​จะ​ละทิ้ง​ฉัน

พระยาห์เวห์​ก็​จะ​รับ​ฉัน​ไว้

11 พระยาห์เวห์ โปรด​สอน​ทาง​ของ​พระองค์​แก่​ฉัน

นำ​ฉัน​ไป​บน​ทาง​ตรง เพราะ​ศัตรู​ของ​ฉัน

12 อย่า​มอบ​ฉัน​ให้​ตามใจ​ศัตรู

เพราะ​พยานเท็จ​ลุก​ขึ้นกล่าวหา​ฉัน

พวก​เขา​หายใจ​พ่น​ความโหดร้าย

13 ฉัน​ยัง​มั่นใจ​ใน​เรื่อง​นี้

จะ​ได้​เห็น​ความ​ดี​ของ​พระยาห์เวห์​ใน​แผ่นดิน​ของ​คนเป็น

14 จง​เฝ้ารอ​พระยาห์เวห์

เข้มแข็ง​ไว้ ให้​ใจ​กล้า​ขึ้น

ใช่​แล้ว จง​เฝ้ารอ​พระยาห์เวห์

28

ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์ ฉัน​ร้อง​เรียกหา​พระองค์

ศิลา​ของ​ฉัน อย่า​ทำเหมือนไม่ได้ยิน​ฉัน

เพราะ​ถ้า​พระองค์​นิ่งเงียบ​ต่อ​ฉัน

ฉัน​จะ​เป็น​เหมือน​คน​ที่​กำลัง​ลง​ไป​ใน​หลุม

2 โปรด​ฟัง​เสียง​วิงวอน​ของ​ฉัน​เมื่อ​ฉัน​ร้อง​หา

เมื่อ​ฉัน​ยก​มือ​ขึ้น​ไป​ยัง​สถานที่บริสุทธิ์ที่สุด​ของ​พระองค์

3 อย่า​ลาก​ฉัน​ไป​พร้อม​กับ​คน​ชั่ว

กับ​คน​ทำ​ชั่ว​ที่​พูดจา​เป็น​มิตร​กับ​คน​รอบข้าง

แต่​ใจคิดร้าย

4 จง​ตอบแทน​พวก​เขา​ตาม​การ​กระทำ ตาม​ความชั่ว​ที่​พวก​เขา​ทำ

ตอบแทน​ตาม​ผลงาน​จาก​มือ​ของ​พวก​เขา

ให้​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​สมควร​ได้​รับ​ย้อนกลับ​ไป​หา​พวก​เขา

5 เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ใส่ใจ​ผลงาน​ของ​พระยาห์เวห์

ไม่​สนใจ​สิ่ง​ที่​มือ​ของ​พระองค์​ทำ

พระองค์​จะ​ทลาย​พวก​เขา และ​ไม่​ก่อ​ขึ้น​อีก

6 สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

เพราะ​พระองค์​ได้ยิน​เสียง​วิงวอน​ของ​ฉัน

7 พระยาห์เวห์​คือ​กำลัง​และ​โล่​ของ​ฉัน

ใจ​ฉัน​วางใจ​ใน​พระองค์ แล้ว​ฉันก็​ได้​รับ​ความช่วยเหลือ

เพราะ​ฉะนั้น​ใจ​ฉัน​จึง​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง

จะ​ร้อง​เพลง​ขอบคุณ​พระองค์

8 พระยาห์เวห์​คือ​กำลัง​ของ​พวก​เขา

พระองค์​เป็น​ป้อมปราการ​แห่ง​ความรอด​ของ​ผู้ที่พระองค์เจิมไว้

9 โปรด​ช่วย​ประชาชน​ของ​พระองค์​ให้​รอด

และ​อวยพร​ประชากร​ที่​เป็น​มรดก​ของ​พระองค์

โปรด​เป็น​ผู้เลี้ยงแกะ​ของ​พวก​เขา

และ​อุ้มชู​พวก​เขา​ไว้​ตลอด​ไป

29

บท​สดุดี​ของ​ดาวิด

1 บุตร​ของ​ผู้มีอำนาจ​ทั้งหลาย จง​ถวายเกียรติ​แด่​พระยาห์เวห์

ถวาย​ความรุ่งโรจน์​และ​กำลัง​แด่​พระยาห์เวห์

2 จง​ถวาย​ความรุ่งโรจน์​ที่​สมควร​แก่​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์

ก้มกราบ​พระยาห์เวห์​ใน​เครื่องแต่งกายบริสุทธิ์

3 เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​เหนือ​น้ำ

พระเจ้า​แห่ง​ความรุ่งโรจน์​ส่งเสียง​ฟ้าร้อง—พระยาห์เวห์​อยู่​เหนือ​น้ำ​มากมาย

4 เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​เปี่ยมด้วยพลัง

เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​เต็ม​ด้วย​ความสง่างาม

5 เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​หัก​ต้นซีดาร์

พระยาห์เวห์​หัก​ต้นซีดาร์​แห่ง​เลบานอน​จน​แหลก

6 พระองค์​ทำให้​พวก​มันกระโดด​เหมือน​ลูก​วัว

เลบานอน​และ​สิริโอนกระโดด​เหมือน​ลูกวัวป่า

7 เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​ฟาด​ประกายสายฟ้า

8 เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​ทำให้​ถิ่นกันดาร​สั่นสะเทือน

พระยาห์เวห์​ทำให้​ถิ่นกันดาร​คาเดช​สั่น

9 เสียง​ของ​พระยาห์เวห์​ทำให้​กวาง​คลอดลูก

และ​ทำให้​ป่าไม้​โล่งเตียน

ใน​พระวิหาร​ของ​พระองค์ ทุก​สิ่ง​ร้อง​ว่า “ความรุ่งโรจน์!”

10 พระยาห์เวห์​ครองราชย์​เหนือ​น้ำท่วมใหญ่

ใช่​แล้ว พระยาห์เวห์​เป็นกษัตริย์​ตลอด​ไป

11 พระยาห์เวห์​จะ​ให้​กำลัง​แก่​ประชาชน​ของ​พระองค์

พระยาห์เวห์​จะ​อวยพร​ประชาชน​ด้วย​สันติสุข

30

บท​สดุดี บทเพลง​สำหรับ​การอุทิศพระวิหาร ของ​ดาวิด

1 ฉัน​จะ​ยกย่อง​พระองค์ พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ยก​ฉัน​ขึ้น

ไม่​ปล่อย​ให้​ศัตรู​ได้​ยินดี​เมื่อ​เห็น​ฉัน​ล้ม

2 พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ฉัน ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์

และ​พระองค์​รักษา​ฉัน

3 พระยาห์เวห์ พระองค์​นำ​ชีวิต​ฉัน​ขึ้น​จาก​เชโอล*

รักษาชีวิต​ฉัน​ไว้ ไม่​ให้​ลง​ไป​ใน​หลุม

4 ผู้ภักดี​ของพระองค์ จง​ร้องเพลงยกย่อง​พระยาห์เวห์

กล่าว​ขอบคุณ​พระนามบริสุทธิ์​ของ​พระองค์

5 เพราะ​ความโกรธ​ของ​พระองค์​มี​เพียง​ชั่ว​ครู่

แต่​ความโปรดปราน​อยู่​ตลอด​ชีวิต

ค่ำคืน​อาจ​มี​น้ำตา

แต่​ยามเช้า ความยินดี​จะ​มา​ถึง

6 ส่วน​ฉัน ใน​ยาม​รุ่งเรือง​เคย​พูด​ว่า

“ฉัน​จะ​ไม่​มี​วัน​หวั่นไหว”

7 พระยาห์เวห์ เมื่อ​พระองค์​โปรดปราน​ฉัน พระองค์​ทำให้​ภูเขา​ของ​ฉัน​ตั้งมั่น

แต่​เมื่อ​พระองค์​ซ่อน​ใบหน้า ฉันก็​หวาดหวั่น

8 พระยาห์เวห์ ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์

อ้อนวอน​ต่อ​องค์เจ้านาย

9 “ถ้า​ฉัน​ถูก​ทำลาย ถ้า​ลง​ไป​ใน​หลุม จะ​มี​ประโยชน์​อะไร?

ฝุ่น​จะ​ยกย่อง​พระองค์​หรือ?

ฝุ่น​จะ​ประกาศ​ความ​จริง​ของ​พระองค์​หรือ?

10 พระยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​และ​เมตตา​ฉัน

พระยาห์เวห์ โปรด​เป็น​ผู้​ช่วย​ของ​ฉัน”

11 พระองค์​เปลี่ยนการ​ไว้ทุกข์​ของ​ฉัน​ให้​เป็นการ​เต้นรำ

พระองค์​ปลด​ผ้ากระสอบ​ออก​จาก​ฉัน แล้ว​สวม​ความยินดี​ให้​แทน

12 เพื่อ​ให้​ใจ​ฉัน​ร้องเพลงยกย่อง​พระองค์​และ​ไม่​เงียบ

พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ฉัน ฉัน​จะ​ขอบคุณ​พระองค์​ตลอด​ไป!

31

สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทสดุดี​ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์ ฉัน​ลี้​ภัย​ใน​พระองค์

อย่า​ให้​ฉัน​ต้อง​ผิด​หวัง​เลย

โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​ด้วย​ความชอบธรรม​ของ​พระองค์

2 โปรด​เอียง​หู​มา​ฟัง​ฉัน

รีบ​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น

โปรด​เป็น​ศิลา​แข็งแกร่ง​ให้​ฉัน

เป็น​ที่มั่น​คุ้มกัน​เพื่อ​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

3 เพราะ​พระองค์​คือ​ศิลา​และ​ป้อมปราการ​ของ​ฉัน

เพราะ​เห็น​แก่​พระนาม​ของ​พระองค์ โปรด​นำ​และ​ชี้​ทาง​ให้​ฉัน

4 โปรด​ดึง​ฉัน​ออก​จาก​ตาข่าย​ที่​พวก​เขา​แอบ​วาง​ไว้

เพราะ​พระองค์​คือ​ที่​มั่น​ของ​ฉัน

5 ฉัน​ฝาก​วิญญาณ​ไว้​ใน​มือ​ของ​พระองค์

พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​ความ​จริง พระองค์​ไถ่​ฉัน​ไว้

6 ฉัน​เกลียด​คน​ที่​ยึดถือ​สิ่ง​ไร้​ค่า​จอม​ปลอม

แต่​ฉัน​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์

7 ฉัน​จะ​ยินดี​และ​เปรม​ปรีดิ์​ใน​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์

เพราะ​พระองค์​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ฉัน

และ​รู้จัก​ตัว​ฉัน​ยาม​เดือด​ร้อน

8 พระองค์​ไม่​ปล่อย​ฉัน​ไว้​ใน​มือ​ศัตรู

แต่​ตั้ง​เท้า​ของ​ฉัน​ไว้​ใน​ที่​กว้าง

9 พระยาห์เวห์ โปรด​เมตตา​ฉัน เพราะ​ฉัน​กำลัง​ทุกข์​ใจ

ดวงตา ใจ และ​ร่างกาย​ของ​ฉัน​ร่วง​โรย​เพราะ​ความ​เศร้า

10 ชีวิต​ของ​ฉัน​หมด​ไป​กับ​ความ​โศก

ปี​เดือน​ผ่าน​ไป​กับ​เสียง​ถอน​หายใจ

กำลัง​ของ​ฉัน​ถดถอย​เพราะ​ความผิดชั่ว​ของ​ฉัน

กระดูก​ก็​ร่วง​โรย

11 เพราะ​ศัตรู​ทั้งหมด ฉัน​จึง​กลาย​เป็น​ที่​ดู​หมิ่น​อย่าง​ยิ่ง​ของ​คนรอบข้าง

เป็น​ที่​หวาด​กลัว​ของ​คน​รู้จัก

คน​ที่​เห็น​ฉัน​ตาม​ถนน​ก็​หนี​ไป

12 ฉัน​ถูก​ลืม​จาก​ใจ​พวก​เขา​เหมือน​คน​ตาย

เป็น​เหมือน​ภาชนะ​ดิน​เผา​ที่​แตก​แล้ว

13 ได้ยิน​เสียง​คน​มากมาย​ใส่​ร้าย—ความ​หวาด​กลัว​อยู่​รอบ​ด้าน

ขณะ​ที่​พวก​เขา​รวมหัว​กัน​เล่น​งาน​ฉัน

วางแผน​เอา​ชีวิต​ฉัน

14 แต่​ฉัน​วางใจ​ใน​พระองค์ พระยาห์เวห์

พูด​ว่า “พระองค์​คือ​พระเจ้า​ของ​ฉัน”

15 วัน​เวลา​ของ​ฉัน​อยู่​ใน​มือ​พระองค์

โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​มือ​ศัตรู และ​จาก​คน​ที่​ข่มเหง​ฉัน

16 ขอ​ให้​ใบหน้า​ของ​พระองค์​ทอ​แสง​เหนือ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์

ช่วย​ฉัน​ให้​รอด​ด้วย​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์

17 พระยาห์เวห์ อย่า​ให้​ฉัน​ต้อง​ผิด​หวัง เพราะ​ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์

ขอ​ให้​คน​ชั่ว​ต้อง​อับอาย

ให้​พวก​เขา​เงียบ​เสียง​ใน​เชโอล*

18 ขอ​ให้​ริม​ฝีปาก​ที่​พูด​โกหก​เป็น​ใบ้

ปาก​ที่​พูด​ใส่​คนชอบธรรม​อย่าง​ยโส ด้วย​ความ​หยิ่ง​และ​ดู​หมิ่น

19 ความ​ดี​ของ​พระองค์​ยิ่ง​ใหญ่​เพียง​ใด!

พระองค์​เก็บ​ความ​ดี​นั้น​ไว้​ให้​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์

และ​ทรง​กระทำ​เพื่อ​คน​ที่​ลี้ภัย​ในพระองค์

ต่อ​หน้า​มนุษย์​ทั้ง​หลาย

20 พระองค์​จะ​ซ่อน​พวก​เขา​ไว้​ใน​ที่กำบัง​ใกล้​พระองค์ ให้​พ้น​จาก​แผนร้าย​ของ​มนุษย์

จะ​เก็บ​พวก​เขา​ไว้​ใน​ที่​ลับ ให้​พ้น​จาก​ถ้อยคำ​วิวาท​ของ​คน

21 ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​ได้​รับคำ​ยกย่อง

เพราะ​พระองค์​แสดง​ความรักมั่นคง​อัน​น่าอัศจรรย์​แก่​ฉัน​ใน​เมือง​ป้อมปราการ

22 ส่วน​ฉัน ตอน​รีบร้อน พูด​ว่า “ฉัน​ถูก​ตัด​ออก​จาก​สายตา​พระองค์​แล้ว”

แต่​พระองค์​ยัง​ได้ยิน​เสียง​วิงวอน เมื่อ​ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์

23 ผู้ภักดี​ของพระองค์​ทั้งหลาย จงรัก​พระยาห์เวห์!

พระยาห์เวห์​รักษา​คน​ซื่อสัตย์​ไว้

แต่​ตอบแทน​คน​หยิ่ง​ยโส​อย่าง​เต็ม​ที่

24 จง​เข้ม​แข็ง ให้​ใจ​กล้า​ขึ้น

พวกท่าน​ทุกคน​ที่​ฝาก​ความหวัง​ไว้​กับพระยาห์เวห์

32

ของ​ดาวิด บทสดุดี​แห่ง​การ​ใคร่ครวญ

1 คน​ที่​ได้​รับ​การ​อภัย​จาก​การ​ไม่​เชื่อ​ฟัง ช่าง​เป็นสุข

บาป​ของ​เขา​ถูก​ปกปิด​ไว้

2 คน​ที่​พระยาห์เวห์​ไม่​ถือ​โทษ​ความผิดชั่ว ช่าง​เป็นสุข

และ​ใน​ใจ​ของ​เขา​ไม่มี​เล่ห์​ลวง

3 เมื่อ​ฉัน​นิ่ง​เงียบ กระดูก​ก็​ร่วง​โรย เพราะ​ฉัน​คร่ำครวญ​อยู่​ทั้ง​วัน

4 เพราะ​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน มือ​ของ​พระองค์​กด​หนัก​อยู่​บน​ฉัน

กำลัง​ของ​ฉัน​เหือดแห้ง​ใน​ไอ​ร้อน​แห่ง​ฤดู​ร้อน

เซลาห์

5 ฉัน​ยอมรับ​บาป​ของ​ตัว​เอง​ต่อ​พระองค์

ไม่​ได้​ซ่อน​ความผิดชั่ว​ไว้

พูด​ว่า “ฉัน​จะ​สารภาพ​การ​ล่วง​ละเมิด​ต่อ​พระยาห์เวห์”

แล้ว​พระองค์​ก็​ยก​โทษ​ความผิดชั่ว​แห่ง​บาป​ของ​ฉัน

เซลาห์

6 เพราะ​เหตุ​นี้ คน​ที่​ซื่อสัตย์​ต่อ​พระองค์​ทุก​คน​จง​อธิษฐาน​ต่อ​พระองค์ ใน​เวลา​ที่​ยัง​พบ​พระองค์​ได้

แม้​น้ำ​ใหญ่​เอ่อ​ล้น ก็​จะ​ไป​ไม่​ถึง​เขา

7 พระองค์​คือ​ที่​ซ่อน​ของ​ฉัน

จะ​รักษา​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ความ​ทุกข์

และ​โอบล้อม​ฉัน​ด้วย​บทเพลง​แห่ง​การ​ช่วยกู้

เซลาห์

8 ฉัน​จะ​สอน​และ​ชี้​ทาง​ที่​ควร​เดิน

จะ​ให้​คำ​ปรึกษา​และ​จับตา​ดู​อยู่

9 อย่า​เป็น​เหมือน​ม้า​หรือ​ล่อ​ที่​ไม่รู้​คิด

ต้อง​ใช้​เหล็กปาก​และ​บังเหียน​ควบคุม ไม่​อย่าง​นั้น​มัน​จะ​ไม่​ยอม​เข้า​มา​ใกล้

10 ความ​ทุกข์​มากมาย​รอ​คน​ชั่ว​อยู่

แต่​ความรักมั่นคง​จะ​โอบ​ล้อม​คน​ที่​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์

11 คนชอบธรรม จง​ยินดี​และ​เปรม​ปรีดิ์​ใน​พระยาห์เวห์!

คน​ที่​ใจ​ซื่อตรง​ทั้ง​หลาย จง​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี!

33

1 คนชอบธรรม จง​ยินดี​ใน​พระยาห์เวห์!

คำ​ยกย่อง​เหมาะ​กับ​คน​ซื่อตรง

2 จง​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์​ด้วย​เสียง​พิณ

ร้อง​เพลง​ยกย่อง​พระองค์​ด้วย​พิณ​สิบ​สาย

3 ร้อง​เพลง​ใหม่​ถวาย​พระองค์

บรรเลง​อย่าง​ชำนาญ พร้อม​เสียง​โห่​ร้อง​ยินดี!

4 เพราะ​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์​เที่ยง​ตรง

ทุก​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ล้วน​เปี่ยม​ด้วย​ความซื่อสัตย์

5 พระองค์​รัก​ความชอบธรรม​และ​ความยุติธรรม

แผ่น​ดิน​โลก​เต็ม​ไป​ด้วย​ความรักมั่นคง​ของ​พระยาห์เวห์

6 ฟ้า​สวรรค์​เกิด​ขึ้น​ด้วย​ถ้อยคำ​ของ​พระยาห์เวห์

กองทัพ​ทั้ง​สิ้น​บน​นั้น​เกิด​จาก​ลม​หายใจ​จาก​ปาก​พระองค์

7 พระองค์​รวบรวม​น้ำทะเล​ไว้​เป็น​กอง

เก็บ​ห้วง​น้ำ​ลึก​ไว้​ใน​คลัง

8 ให้​ทั้ง​แผ่น​ดิน​ยำเกรง​พระยาห์เวห์

ให้​ทุก​คน​ทั่ว​โลก​เกรงขาม​พระองค์

9 เพราะ​พระองค์​ตรัส แล้ว​สิ่ง​นั้น​ก็​เกิด​ขึ้น

พระองค์​บัญชา แล้ว​มัน​ก็​ตั้ง​มั่น

10 พระยาห์เวห์​ทำให้​แผน​ของ​ชนชาติ​ต่าง ๆ สูญ​เปล่า

ทำให้​ความ​คิด​ของ​ประชาชน​ไร้​ผล

11 แต่​แผน​ของ​พระยาห์เวห์​ตั้ง​มั่น​ตลอด​ไป

ความ​คิด​ใน​ใจ​ของ​พระองค์​อยู่​ทุก​ชั่ว​อายุ

12 ชนชาติ​ที่​มี​พระยาห์เวห์​เป็น​พระเจ้า ช่าง​เป็นสุข

คือ​ประชาชน​ที่​พระองค์​เลือก​ไว้​เป็น​มรดก​ของ​พระองค์​เอง

13 พระยาห์เวห์​มอง​ลง​มา​จาก​ฟ้า​สวรรค์

พระองค์​เห็น​มนุษย์​ทุก​คน

14 จาก​ที่​ประทับ พระองค์​มอง​ดู​ทุก​คน​ที่​อาศัย​บน​แผ่น​ดิน

15 พระองค์​เป็น​ผู้​ปั้น​แต่ง​หัวใจ​ของ​พวก​เขา​ทุก​คน

และ​พิจารณา​ทุก​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​ทำ

16 กษัตริย์​ไม่​ได้​รอด​เพราะ​มี​กองทัพ​มากมาย

นักรบ​ไม่​ได้​พ้น​ภัย​เพราะ​มี​กำลัง​มหาศาล

17 หวัง​พึ่ง​ม้า​ให้​ปลอดภัย​ก็​เปล่า​ประโยชน์

ต่อ​ให้​มัน​มี​กำลัง​มาก ก็​ช่วย​ใคร​ให้​พ้น​ไม่​ได้

18 ดวงตา​ของพระยาห์เวห์​จับจ้อง​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์

คน​ที่​ฝาก​ความ​หวัง​ไว้​ใน​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์

19 เพื่อ​ช่วย​ชีวิต​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​ความ​ตาย

และ​รักษา​พวก​เขา​ให้​มี​ชีวิต​ใน​ยาม​อดอยาก

20 พวก​เรา​เฝ้า​รอ​พระยาห์เวห์

พระองค์​คือ​ผู้​ช่วย​และ​โล่​ของ​เรา

21 ใจ​เรา​ยินดี​ใน​พระองค์

เพราะ​เรา​วางใจ​ใน​พระนาม​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

22 พระยาห์เวห์ ขอ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​อยู่​กับ​เรา

เพราะ​เรา​ฝาก​ความ​หวัง​ไว้​ใน​พระองค์

34

ของ​ดาวิด เมื่อ​เขา​แกล้ง​ทำ​เป็น​คน​เสีย​สติ​ต่อ​หน้า​อาบีเมเลค ผู้​ขับ​ไล่​เขา​ออก​ไป แล้ว​เขา​ก็​จาก​ไป

1 *ฉัน​จะ​ยกย่อง​พระยาห์เวห์​ทุก​เวลา

คำ​ยกย่อง​พระองค์​จะ​อยู่​ใน​ปาก​ฉัน​เสมอ

2 จะ​ภูมิใจ​ใน​พระยาห์เวห์

คน​ถ่อม​ใจ​จะ​ได้ยิน​และ​ยินดี

3 มา​ร่วม​กัน​ประกาศ​ความ​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​พระยาห์เวห์

เชิดชู​พระนาม​ของ​พระองค์​ด้วย​กัน

4 ฉัน​แสวงหา​พระยาห์เวห์ และ​พระองค์​ตอบ​ฉัน

ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ความ​กลัว​ทั้งหมด

5 คน​ที่​มอง​ไป​หา​พระองค์​มี​ใบหน้า​เปล่ง​ประกาย

ใบหน้า​ของ​พวก​เขา​จะ​ไม่​ถูก​ความอับอาย​ปกคลุม

6 คน​ยากจน​คน​นี้​ร้อง​หา และ​พระยาห์เวห์​ก็ได้​ยิน

ช่วย​เขา​ให้​พ้น​จาก​ความ​ทุกข์​ทั้งหมด

7 ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์

และ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น

8 ลอง​ชิม​ดู แล้ว​จะ​เห็น​ว่า​พระยาห์เวห์​ดี​เพียง​ใด

คน​ที่​ลี้​ภัย​ใน​พระองค์​ช่าง​เป็นสุข

9 ผู้ภักดี​ของพระองค์ จง​ยำเกรง​พระยาห์เวห์

เพราะ​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์​จะ​ไม่​ขาด​สิ่ง​ใด

10 แม้​สิงโต​หนุ่ม​ยัง​ขาดแคลน​และ​หิวโหย

แต่​คน​ที่​แสวงหา​พระยาห์เวห์​จะ​ไม่​ขาด​สิ่ง​ดี​ใด​เลย

11 ลูก ๆ เอ๋ย มา​ฟัง​ฉัน

ฉัน​จะ​สอน​ให้​รู้จัก​ความ​ยำเกรง​พระยาห์เวห์

12 ใคร​คือ​คน​ที่​อยาก​มี​ชีวิต

อยาก​มีอายุ​ยืนยาว เพื่อ​จะ​ได้​เห็น​สิ่ง​ดี?

13 จง​ห้าม​ลิ้น​ไม่​ให้​พูด​ชั่ว

และ​ห้าม​ริม​ฝีปาก​ไม่​ให้​พูด​โกหก

14 จง​หัน​จาก​ความ​ชั่ว แล้ว​ทำความ​ดี

จง​แสวงหา​สันติ และ​ไล่​ตาม​มัน​ไป

15 ดวงตา​ของ​พระยาห์เวห์​มอง​คนชอบธรรม

หู​ของ​พระองค์​ฟัง​เสียง​ร้อง​ของ​พวก​เขา

16 พระยาห์เวห์​หัน​หน้า​เข้า​ต่อต้าน​คน​ทำ​ชั่ว

เพื่อ​ลบ​ความ​ทรง​จำ​ถึง​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่น​ดิน

17 คนชอบธรรม​ร้อง​หา และ​พระยาห์เวห์​ได้ยิน

ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​ความ​ทุกข์​ทั้งหมด

18 พระยาห์เวห์​อยู่​ใกล้​คน​ที่​ใจแตก​สลาย

และ​ช่วย​คน​ที่​จิตใจ​ถูก​บดขยี้​ให้​รอด

19 คนชอบธรรม​ต้อง​เจอ​ความ​ทุกข์​มากมาย

แต่​พระยาห์เวห์​ช่วย​เขา​ให้​พ้น​จาก​ทุก​อย่าง

20 พระองค์​ปกป้อง​กระดูก​ของ​เขา​ทุก​ชิ้น

ไม่มี​สัก​ชิ้น​ที่​หัก

21 ความ​ชั่ว​จะ​ฆ่า​คน​ชั่ว

คน​ที่​เกลียด​คนชอบธรรม​จะ​ถูก​ตัดสิน​ว่า​ผิด

22 พระยาห์เวห์​ไถ่​ชีวิต​ผู้รับ​ใช้​ของ​พระองค์

ไม่มี​ใคร​ที่​ลี้​ภัย​ใน​พระองค์​จะ​ถูก​ตัดสิน​ว่า​ผิด

35

ของ​ดาวิด

1 พระยาห์เวห์ โปรด​สู้​คดี​กับ​คน​ที่​สู้​คดี​กับ​ฉัน

ต่อสู้​กับ​คน​ที่​ต่อสู้​กับ​ฉัน

2 จับ​โล่​และ​โล่​กำบัง​ขึ้น

ลุก​ขึ้น​มา​ช่วย​ฉัน

3 ชู​หอก​ขึ้น ขวาง​ทาง​คน​ที่​ไล่​ล่า​ฉัน

บอก​ฉัน​ว่า “เรา​คือ​ความ​รอด​ของ​เจ้า”

4 ขอ​ให้​คน​ที่​ตาม​ล่า​ชีวิต​ฉัน​อับอาย​และ​เสีย​เกียรติ

ให้​คน​ที่​วางแผน​ทำลาย​ฉัน​ถอย​กลับ​อย่าง​สับสน

5 ให้​พวก​เขา​เป็น​เหมือน​แกลบ​ต่อ​หน้า​ลม

ให้​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ไล่​พวก​เขา​ไป

6 ให้​ทาง​ของ​พวก​เขา​มืด​และ​ลื่น

ให้​ทูตสวรรค์​ของ​พระยาห์เวห์​ไล่​ตามพ​วก​เขา

7 เพราะ​พวก​เขา​แอบ​ซ่อน​ตาข่าย​ไว้​ใน​หลุม​ดัก​ฉัน​โดย​ไม่มี​เหตุ

ขุด​หลุม​ดัก​ชีวิต​ฉัน​โดย​ไม่มี​เหตุ

8 ขอ​ให้​ความพินาศ​มา​ถึง​เขา​โดย​ไม่ทัน​รู้ตัว

ให้​ตาข่าย​ที่​เขา​แอบ​ซ่อน​ไว้​จับ​ตัว​เขา​เอง

ให้​เขา​ตกลง​ไป​ใน​ความพินาศ​นั้น

9 ฉัน​จะ​ยินดี​ใน​พระยาห์เวห์

เปรม​ปรีดิ์​ใน​ความ​รอด​จาก​พระองค์

10 กระดูก​ทุก​ชิ้น​ของ​ฉัน​จะ​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์ ใคร​จะ​เหมือน​พระองค์?

พระองค์​ช่วย​คน​ยากจน​ให้​พ้น​จาก​คน​ที่​แข็ง​แรง​กว่า​เขา

ช่วย​คน​ยากจน​และ​ขัดสน​ให้​พ้น​จาก​คน​ที่​ปล้น​เขา?”

11 พยาน​ที่​ไม่​ชอบ​ธรรม​ลุก​ขึ้น

พวก​เขา​ซัก​ถาม​ฉัน​เรื่อง​ที่​ฉัน​ไม่รู้

12 พวก​เขา​ตอบแทน​ความ​ดี​ด้วย​ความ​ชั่ว

จน​ใจ​ฉัน​เหมือน​คน​สูญ​เสีย​สิ่ง​รัก

13 แต่​เมื่อ​พวก​เขา​ป่วย ฉัน​สวม​ผ้า​กระสอบ

ทำให้​ตัว​เอง​ทุกข์​ด้วย​การ​อด​อาหาร

คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน​กลับ​คืน​สู่​อก​ของ​ฉัน​เอง

14 ฉัน​ปฏิบัติ​ตัว​เหมือน​เขา​เป็น​เพื่อน​หรือ​พี่​น้อง

ก้ม​ตัว​ไว้​ทุกข์ เหมือน​คน​ไว้​ทุกข์​ให้​แม่​ของ​ตน

15 แต่​เมื่อ​ฉัน​ตก​ที่นั่ง​ลำบาก พวก​เขา​กลับ​ยินดี​และ​รวม​ตัว​กัน

คน​ที่​เข้า​ทำร้าย​รวม​ตัว​กัน​เล่น​งาน​ฉัน​โดยที่​ฉัน​ไม่รู้​ตัว

พวก​เขา​ฉีก​ทึ้ง​ฉัน​ไม่​หยุด

16 เหมือน​คน​ลบหลู่​ที่​เยาะ​เย้ย​กัน​ใน​งาน​เลี้ยง

พวก​เขา​ขบ​เขี้ยว​เคี้ยว​ฟัน​ใส่​ฉัน

17 องค์เจ้านาย พระองค์​จะ​มอง​ดู​อยู่​อีก​นาน​เท่าไร?

โปรด​ช่วย​ชีวิต​ฉัน​จาก​การ​ทำลาย​ของ​พวก​เขา

ช่วย​ชีวิต​อัน​ล้ำค่า​ของ​ฉัน​จาก​ฝูง​สิงโต

18 ฉัน​จะ​ขอบคุณ​พระองค์​ใน​ชุมนุม​ใหญ่

จะ​ยกย่อง​พระองค์​ท่ามกลาง​คน​มากมาย

19 อย่า​ให้​ศัตรู​ที่​เล่นงาน​ฉัน​อย่าง​ไม่​เป็นธรรม​ได้​ยินดี​เมื่อ​เห็น​ฉัน​ล้ม

อย่า​ให้​คน​ที่​เกลียด​ฉัน​โดย​ไร้​เหตุ​ขยิบตา​เยาะเย้ย​ฉัน

20 เพราะ​พวก​เขา​ไม่​พูด​อย่าง​เป็น​มิตร

กลับ​คิด​ถ้อยคำ​หลอก​ลวง​เล่น​งาน​คน​ที่​อยู่​อย่าง​สงบ​ใน​แผ่น​ดิน

21 พวก​เขา​อ้า​ปาก​กว้าง​ใส่​ฉัน

พูด​ว่า “เห็น​แล้ว! เห็น​แล้ว! เรา​เห็น​กับ​ตา!”

22 พระยาห์เวห์ พระองค์​เห็น​แล้ว อย่า​นิ่ง​เงียบ

องค์เจ้านาย อย่า​อยู่​ห่าง​จาก​ฉัน

23 ตื่น​ขึ้น! ลุก​ขึ้น​มาปก​ป้อง​ฉัน พระเจ้า​ของ​ฉัน!

องค์เจ้านาย​ของ​ฉัน โปรด​สู้​คดี​แทน​ฉัน!

24 พระยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ฉัน โปรด​ตัดสิน​ให้​ฉัน​ได้​รับ​ความ​เป็น​ธรรม​ตาม​ความชอบธรรม​ของ​พระองค์

อย่า​ให้​พวก​เขา​สะใจ​เมื่อ​เห็น​ฉัน​ล้ม

25 อย่า​ให้​พวก​เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า “ดี! ได้​อย่าง​ที่​เรา​อยาก​ได้!”

อย่า​ให้​พวก​เขา​พูด​ว่า “เรา​กลืน​เขา​ลง​ไป​แล้ว!”

26 ขอ​ให้​คน​ที่​ยินดี​กับ​หายนะ​ของ​ฉัน​อับอาย​และ​สับสน​พร้อม​กัน

ให้​คน​ที่​ยก​ตัว​ข่ม​ฉัน​ถูก​ห่ม​ด้วย​ความอับอาย​และ​เสีย​เกียรติ

27 แต่​คน​ที่​ยินดี​กับ​การ​ที่​ฉัน​ได้​รับ​ความ​เป็น​ธรรม จง​โห่​ร้อง​และ​ยินดี

ให้​พวก​เขา​พูด​อยู่​เสมอ​ว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​ได้​รับ​การ​ยกย่อง

พระองค์​ผู้​ยินดี​ใน​ความ​ผาสุก​ของ​ผู้รับ​ใช้!”

28 ลิ้น​ของ​ฉัน​จะ​พูด​ถึง​ความชอบธรรม​ของ​พระองค์ และ​ยกย่อง​พระองค์​ตลอด​วัน

36

สำหรับหัวหน้านักดนตรี ของ​ดาวิด ผู้รับ​ใช้​พระยาห์เวห์

1 ใน​ใจ​ฉัน​มี​คำเปิดเผย​เรื่อง​การ​ไม่​เชื่อฟัง​ของ​คน​ชั่ว:

“ใน​สายตา​ของ​เขา ไม่มี​ความ​ยำเกรง​พระเจ้า​เลย”

2 เพราะ​เขา​หลง​ยกยอ​ตัว​เอง​ใน​สายตา​ตน

จน​มอง​ไม่​เห็น​บาป​ของ​ตัว​เอง​และ​ไม่​เกลียด​มัน

3 คำ​พูด​จาก​ปาก​เขา​มี​แต่​ความผิดชั่ว​และ​การ​หลอก​ลวง

เขา​เลิก​ใช้​ปัญญา​และ​เลิก​ทำความ​ดี

4 เขา​วางแผน​ความ​ชั่ว​บน​ที่นอน

ตั้ง​ตัว​อยู่​ใน​ทาง​ที่​ไม่​ดี

และ​ไม่​รังเกียจ​ความ​ชั่ว

5 พระยาห์เวห์ ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​อยู่​ใน​ฟ้าสวรรค์

ความซื่อสัตย์​ของ​พระองค์​ถึง​ท้องฟ้า

6 ความชอบธรรม​ของ​พระองค์​เหมือน​ภูเขา​ของ​พระเจ้า

คำ​ตัดสิน​ของ​พระองค์​เหมือน​ห้วง​ลึก​มหึมา

พระยาห์เวห์ พระองค์​รักษา​ทั้ง​มนุษย์​และ​สัตว์

7 พระเจ้า ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ล้ำค่า​เพียง​ใด!

มนุษย์​ทั้ง​หลาย​ลี้​ภัย​ใต้​เงา​ปีก​ของ​พระองค์

8 พวก​เขา​จะ​อิ่ม​เอม​อย่าง​เต็ม​ที่​จาก​ความ​อุดม​ใน​บ้าน​ของ​พระองค์

พระองค์​ให้​พวก​เขา​ดื่ม​จาก​แม่น้ำ​แห่ง​ความ​ชื่นบาน​ของ​พระองค์

9 เพราะ​น้ำพุ​แห่ง​ชีวิต​อยู่​กับ​พระองค์

ใน​ความ​สว่าง​ของ​พระองค์ เรา​เห็น​ความ​สว่าง

10 โปรด​ให้​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​คง​อยู่​กับ​คน​ที่​รู้จัก​พระองค์

และ​ความชอบธรรม​กับ​คน​ที่​ใจ​ซื่อตรง

11 อย่า​ให้​เท้า​ของ​คน​หยิ่งยโส​มา​เหยียบ​ฉัน

อย่า​ให้​มือ​ของ​คน​ชั่ว​ขับ​ไล่​ฉัน​ไป

12 ที่​นั่น คนทำ​ความผิดชั่ว​ล้ม​ลง​แล้ว

พวก​เขา​ถูก​ผลัก​ลง และ​จะ​ลุก​ขึ้น​ไม่​ได้​อีก

37

ของ​ดาวิด

1 อย่า​ร้อน​ใจ​เพราะ​คน​ทำ​ชั่ว

อย่า​อิจฉา​คน​ที่​ทำความ​ไม่​ชอบ​ธรรม

2 เพราะ​ไม่​นาน​พวก​เขา​จะ​ถูก​ตัด​เหมือน​หญ้า

เหี่ยว​เฉา​เหมือน​พืช​เขียว

3 จง​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์ และ​ทำความ​ดี

อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน และ​เพลิดเพลิน​กับ​ทุ่งหญ้า​ที่​ปลอดภัย

4 จง​ชื่นชม​ยินดี​ใน​พระยาห์เวห์

แล้วพระองค์จะ​ให้​สิ่ง​ที่​ใจ​ท่าน​ปรารถนา

5 ฝาก​เส้นทางชีวิต​ไว้​กับ​พระยาห์เวห์

วางใจ​ใน​พระองค์ แล้ว​พระองค์​จะ​ลงมือ​ทำ

6 พระองค์จะ​ทำให้​ความชอบธรรม​ของ​ท่าน​ส่อง​ออก​มา​ดุจ​แสง

และ​ความยุติธรรม​แจ่ม​ชัด​ดุจ​แดดเที่ยงวัน

7 จง​สงบ​นิ่ง​ต่อ​พระยาห์เวห์ และ​รอ​พระองค์​อย่าง​อดทน

อย่า​ร้อน​ใจ​เพราะ​คน​ที่​รุ่งเรือง​ใน​ทาง​ของ​ตน

หรือ​เพราะ​คน​ที่​ทำ​แผน​ชั่ว​ให้​สำเร็จ

8 จง​เลิก​โกรธ​และ​ละ​ความเดือดดาล

อย่า​ร้อน​ใจ เพราะ​มัน​มี​แต่​จะ​พา​ไป​ทำ​ชั่ว

9 คน​ทำ​ชั่ว​จะ​ถูก​ตัด​ออก

แต่​คน​ที่​เฝ้า​รอ​พระยาห์เวห์​จะ​ได้​รับ​แผ่น​ดิน​เป็น​มรดก

10 อีก​ไม่​นาน คน​ชั่ว​จะ​ไม่มี​อีก

มอง​หา​ที่​ของ​เขา ก็​ไม่​พบ​แล้ว

11 แต่​คน​ถ่อม​ใจ​จะ​ได้​รับ​แผ่น​ดิน​เป็น​มรดก

และ​ชื่นชม​กับ​สันติสุข​อัน​ล้น​เหลือ

12 คน​ชั่ว​วางแผน​เล่น​งาน​คนชอบธรรม

ขบ​เขี้ยว​เคี้ยว​ฟัน​ใส่​เขา

13 องค์เจ้านาย​หัวเราะ​เยาะ​เขา

เพราะ​เห็น​ว่า​วัน​ของ​เขา​กำลัง​มา​ถึง

14 คน​ชั่ว​ชัก​ดาบ​และ​โก่ง​คัน​ธนู

เพื่อ​โค่น​คน​ยากจน​และ​ขัดสน

เพื่อ​ฆ่า​คน​ที่​เดิน​ใน​ทาง​ซื่อตรง

15 ดาบ​ของ​พวก​เขา​จะ​ทะลุ​ใจ​ตัว​เอง

คัน​ธนู​จะ​ถูก​หัก

16 สิ่ง​เล็ก​น้อย​ที่​คนชอบธรรม​มี

ยัง​ดี​กว่า​ความ​มั่งคั่ง​ของ​คน​ชั่ว​มากมาย

17 เพราะ​แขน​ของ​คน​ชั่ว​จะ​ถูก​หัก

แต่​พระยาห์เวห์​ค้ำจุน​คนชอบธรรม

18 พระยาห์เวห์​รู้​วัน​เวลา​ของ​คน​ไร้​ตำหนิ

มรดก​ของ​พวก​เขา​จะ​อยู่​ตลอด​ไป

19 พวก​เขา​จะ​ไม่​ผิด​หวัง​ใน​ยาม​เลว​ร้าย

ใน​วัน​อดอยาก​ก็​ยัง​อิ่ม

20 แต่​คน​ชั่ว​จะ​พินาศ

ศัตรู​ของ​พระยาห์เวห์​จะ​เป็น​เหมือน​ความ​งาม​ของ​ท้อง​ทุ่ง

พวก​เขา​จะ​เลือน​หาย—

เลือน​หาย​เหมือน​ควัน

21 คน​ชั่ว​ยืม​แล้ว​ไม่​คืน

แต่​คนชอบธรรม​ให้​ด้วย​ใจ​กว้าง

22 คน​ที่​พระองค์​อวยพร​จะ​ได้​รับ​แผ่น​ดิน​เป็น​มรดก

คน​ที่​พระองค์​สาป​แช่ง​จะ​ถูก​ตัด​ออก

23 พระยาห์เวห์​ทำให้​ย่าง​ก้าว​ของ​คน​มั่นคง

พระองค์​พอใจ​ใน​ทาง​ของ​เขา

24 แม้​สะดุด เขา​ก็​ไม่​ล้ม​ลง

เพราะ​พระยาห์เวห์​ใช้​มือ​พยุง​เขา​ไว้

25 ฉัน​เคย​เป็น​หนุ่ม และ​ตอน​นี้​แก่​แล้ว

แต่​ไม่​เคย​เห็น​คนชอบธรรม​ถูก​ทอด​ทิ้ง

หรือ​ลูก​หลาน​ของ​เขา​ต้อง​ขอ​อาหาร​กิน

26 เขา​เมตตา​และ​ให้​ยืม​อยู่​ตลอด​วัน

ลูก​หลาน​ของ​เขา​ได้​รับ​พร

27 จง​หัน​จาก​ความ​ชั่ว แล้ว​ทำความ​ดี

แล้ว​จะ​อยู่​อย่าง​มั่นคง​ตลอด​ไป

28 เพราะ​พระยาห์เวห์​รัก​ความยุติธรรม

และ​ไม่​ทอดทิ้ง​ผู้ภักดี​ของพระองค์

พวก​เขา​ได้​รับ​การ​รักษา​ไว้​ตลอด​ไป

แต่​ลูก​หลาน​ของ​คน​ชั่ว​จะ​ถูก​ตัด​ออก

29 คนชอบธรรม​จะ​ได้​รับ​แผ่น​ดิน​เป็น​มรดก

และ​อาศัย​อยู่​ใน​นั้น​ตลอด​ไป

30 ปาก​ของ​คน​ชอบธรรม​พูด​ถึง​ปัญญา

ลิ้น​ของ​เขา​พูด​ความยุติธรรม

31 บทบัญญัติ​ของ​พระเจ้า​ของ​เขา​อยู่​ใน​ใจ

ย่าง​ก้าว​ของ​เขา​จะ​ไม่​ลื่น​ไถล

32 คน​ชั่ว​จับตา​ดู​คนชอบธรรม

และ​หา​ทาง​ฆ่า​เขา

33 พระยาห์เวห์​จะ​ไม่​ปล่อย​เขา​ไว้​ใน​มือ​คน​ชั่ว

และ​จะ​ไม่​ตัดสิน​ให้​เขา​ผิด​เมื่อ​ถูก​พิพากษา

34 จง​เฝ้า​รอ​พระยาห์เวห์ และ​รักษา​ทาง​ของ​พระองค์

พระองค์จะ​ยก​ท่าน​ขึ้น​ให้​ได้รับ​แผ่นดิน​เป็น​มรดก

เมื่อ​คนชั่ว​ถูก​ตัด​ออก ท่าน​จะ​เห็น​กับ​ตา

35 ฉัน​เคย​เห็น​คน​ชั่ว​ผู้​มี​อำนาจ​มาก

แผ่​กิ่ง​ก้าน​เหมือน​ต้นไม้​เขียว​ใน​ผืน​ดิน​ของ​ตัว​เอง

36 แต่​พอ​เขา​ผ่าน​ไป เขา​ก็​ไม่มี​แล้ว

ตาม​หา แต่​หาไม่​พบ

37 จง​สังเกต​คน​ไร้​ตำหนิ และ​มอง​ดู​คน​ซื่อตรง

เพราะ​คน​รัก​สันติ​มี​อนาคต

38 แต่​คน​ล่วง​ละเมิด​จะ​ถูก​ทำลาย​พร้อม​กัน

อนาคต​ของ​คน​ชั่ว​จะ​ถูก​ตัดขาด

39 ความ​รอด​ของ​คนชอบธรรม​มา​จาก​พระยาห์เวห์

พระองค์​คือ​ที่​มั่น​ของ​พวก​เขา​ใน​ยาม​ทุกข์

40 พระยาห์เวห์​ช่วย​และ​กู้​พวก​เขา

ช่วย​ให้​พ้น​จาก​คน​ชั่ว​และ​ช่วย​ให้​รอด

เพราะ​พวก​เขา​ลี้​ภัย​ใน​พระองค์

38

บทสดุดี​ของ​ดาวิด เพื่อ​เป็น​ที่​ระลึก

1 พระยาห์เวห์ อย่า​ตำหนิ​ฉัน​ด้วย​ความ​โกรธ

อย่า​ลงโทษ​ฉัน​ด้วย​ความเดือดดาล

2 เพราะ​ลูก​ธนู​ของ​พระองค์​แทง​ทะลุ​ฉัน

มือ​ของ​พระองค์​กด​ฉัน​ไว้​หนัก

3 ร่างกาย​ฉัน​ไม่มี​ส่วน​ใด​สมบูรณ์​เพราะ​ความ​ขุ่น​เคือง​ของ​พระองค์

กระดูก​ของ​ฉัน​ก็​ไม่​แข็ง​แรง​เพราะ​บาป

4 เพราะ​ความผิดชั่ว​ท่วม​เหนือ​ศีรษะ​ฉัน

หนัก​เกิน​กำลัง​เหมือน​ภาระ​มหึมา

5 บาดแผล​ของ​ฉัน​เหม็น​และ​เน่า

เพราะ​ความ​โง่​ของ​ตัว​เอง

6 ฉัน​เจ็บ​ปวด ตัว​งอ​ค้อม​ลง​มาก

เดิน​อย่าง​เศร้าหมอง​อยู่​ทั้ง​วัน

7 บั้นเอว​ของ​ฉัน​แสบร้อน​ไป​หมด

ร่างกาย​ไม่มี​ส่วน​ใด​สมบูรณ์

8 ฉัน​อ่อน​แรง​และ​ฟกช้ำ​หนัก

คร่ำครวญ​เพราะ​ความ​ปวด​ร้าว​ใน​ใจ

9 องค์เจ้านาย ความปรารถนา​ทั้งหมด​ของ​ฉัน​อยู่​ตรง​หน้า​พระองค์

เสียง​คร่ำครวญ​ของ​ฉัน​ไม่​ถูก​ซ่อน​จาก​พระองค์

10 ใจ​ฉัน​เต้น​ระรัว

กำลัง​หมด​ไป

แม้แต่​แสง​ใน​ดวงตา​ก็​จาก​ฉัน​ไป

11 คน​ที่รัก​ฉัน​และ​เพื่อน ๆ ยืน​ห่าง​เพราะ​โรค​ร้าย​ของ​ฉัน

ญาติ​พี่​น้อง​ก็​ยืน​อยู่​ไกล

12 คน​ที่​ตาม​ล่า​ชีวิต​ฉัน​วาง​กับ​ดัก

คน​ที่​ต้องการ​ทำร้าย​ฉัน​พูด​เรื่อง​ชั่ว​ร้าย

และ​คิด​แผน​หลอก​ลวง​อยู่​ทั้ง​วัน

13 แต่​ฉัน​เหมือน​คน​หู​หนวก ไม่​ได้ยิน

เหมือน​คน​เป็น​ใบ้​ที่​ไม่​อ้า​ปาก

14 ใช่ ฉัน​เหมือน​คน​ที่​ไม่​ได้ยิน

และ​ไม่มี​คำ​โต้​แย้ง​ใน​ปาก

15 เพราะ​ฉัน​หวัง​ใน​พระองค์ พระยาห์เวห์

องค์เจ้านาย พระเจ้า​ของ​ฉัน พระองค์​จะ​ตอบ​ฉัน

16 ฉัน​พูด​ว่า “อย่า​ให้​พวก​เขา​สะใจ​เมื่อ​เห็น​ฉัน​ล้ม

หรือ​ยก​ตัว​ข่ม​ฉัน​เมื่อ​เท้า​ฉัน​ลื่น”

17 เพราะ​ฉัน​พร้อม​จะ​ล้ม​อยู่​แล้ว

ความ​เจ็บ​ปวด​อยู่​ตรง​หน้า​ฉัน​เสมอ

18 ฉัน​จะ​ยอมรับ​ความผิดชั่ว​ของ​ตัว​เอง

และ​เสียใจ​กับ​บาป​ของ​ฉัน

19 แต่​ศัตรู​ของ​ฉัน​ยัง​แข็ง​แรง​และ​มี​มาก

คน​ที่​เกลียด​ฉัน​โดย​ไร้​เหตุ​ก็​มากมาย

20 คน​ที่​ตอบแทน​ความ​ดี​ด้วย​ความ​ชั่ว​ก็​เป็น​ศัตรู​กับ​ฉัน

เพราะ​ฉัน​มุ่ง​ทำ​สิ่ง​ที่​ดี

21 พระยาห์เวห์ อย่า​ทอด​ทิ้ง​ฉัน

พระเจ้า​ของ​ฉัน อย่า​อยู่​ห่าง​จาก​ฉัน

22 รีบ​มา​ช่วย​ฉัน

องค์เจ้านาย ความ​รอด​ของ​ฉัน

39

สำหรับหัวหน้านักดนตรี สำหรับ​เยดูธูน บทสดุดี​ของ​ดาวิด

1 ฉัน​พูด​ว่า “จะ​ระวัง​ทาง​ของ​ตัว​เอง ไม่​ให้​ทำบาป​ด้วย​ลิ้น

จะ​ใส่​บังเหียน​ให้​ปาก ตราบ​ใด​ที่​คน​ชั่ว​อยู่​ต่อ​หน้า​ฉัน”

2 ฉัน​เงียบ​สนิท

ไม่​พูด​แม้แต่​เรื่อง​ดี

แล้ว​ความเศร้า​ก็​พลุ่ง​ขึ้น

3 ใจ​ฉัน​ร้อน​อยู่​ข้าง​ใน

ยิ่ง​ครุ่นคิด ไฟ​ยิ่ง​ลุก

แล้ว​ฉัน​ก็​พูด​ด้วย​ลิ้น​ว่า

4 “พระยาห์เวห์ โปรด​ให้​ฉัน​รู้​วาระ​สุดท้าย​ของ​ตัว​เอง

ให้​รู้​ว่า​วัน​เวลา​ของ​ฉัน​ยาว​เท่าไร

จะ​ได้​รู้​ว่า​ตัว​เอง​เปราะ​บาง​เพียง​ใด

5 พระองค์ทรง​กำหนด​วัน​ของ​ฉัน​ให้​ยาว​เพียง​ไม่​กี่​ฝ่ามือ

ชั่ว​ชีวิต​ของ​ฉัน​เป็น​เหมือน​ไม่​มี​อะไร​เลย​ต่อหน้า​พระองค์

แท้จริง มนุษย์​ทุก​คน​ที่​ยืน​อยู่ เป็น​เพียง​ลม​หายใจ”

เซลาห์

6 “แท้จริง มนุษย์​ทุก​คน​เดิน​ผ่าน​ไป​ราว​เงา

พวก​เขา​วุ่นวาย​กัน​อย่าง​ไร้​ผล

กอบโกย​สะสม แต่​ไม่รู้​ว่า​ใคร​จะ​มา​เก็บ​ไป

7 บัดนี้ องค์เจ้านาย ฉัน​จะ​รอ​อะไร?

ความ​หวัง​ของ​ฉัน​อยู่​ใน​พระองค์

8 โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​การ​ล่วง​ละเมิด​ทั้งหมด

อย่า​ทำให้​ฉัน​เป็น​ที่​เยาะ​เย้ย​ของ​คน​โง่

9 ฉัน​เงียบ

ไม่​อ้า​ปาก

เพราะ​พระองค์​เป็น​ผู้​ทำ​สิ่ง​นี้

10 โปรด​เอา​แส้​ของ​พระองค์​ออก​ไป​จาก​ฉัน

ฉัน​หมด​แรง​เพราะ​แรง​ฟาด​จาก​มือ​พระองค์

11 เมื่อ​พระองค์​ตำหนิ​และ​แก้ไข​มนุษย์​เพราะ​ความผิดชั่ว

พระองค์​ทำให้​ทรัพย์​สมบัติ​ของ​เขา​สลาย​ไป​เหมือน​มอด​กัด​กิน

แท้จริง มนุษย์​ทุก​คน​เป็น​เพียง​ลม​หายใจ”

เซลาห์

12 “พระยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน ฟัง​เสียง​ร้อง​ของ​ฉัน

อย่า​นิ่ง​เฉย​ต่อ​น้ำตา​ของ​ฉัน

เพราะ​ฉัน​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​อยู่​กับ​พระองค์

เป็น​คน​ต่าง​แดน​เหมือน​บรรพบุรุษ​ทั้งหมด​ของ​ฉัน

13 โปรด​เว้น​ฉัน​ไว้ ให้​ฉัน​ได้​ฟื้น​กำลัง

ก่อน​ฉัน​จะ​จาก​ไป​และ​ไม่มี​อยู่​อีก”

40

สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทสดุดี​ของ​ดาวิด

1 ฉัน​เฝ้า​รอ​พระยาห์เวห์​อย่าง​อดทน

พระองค์​หัน​มา​หา​ฉัน และ​ได้​ยิน​เสียงร้อง​ของ​ฉัน

2 พระองค์​ดึง​ฉัน​ขึ้น​จาก​หลุม​อัน​น่า​กลัว

จาก​โคลน​ตม​เหนียว

ตั้ง​เท้า​ฉัน​ไว้​บน​ศิลา

และ​ให้​ฉัน​ยืน​ได้​อย่าง​มั่นคง

3 พระองค์​ใส่​บทเพลง​ใหม่​ไว้​ใน​ปาก​ฉัน เป็น​เพลง​ยกย่อง​พระเจ้า​ของ​เรา

คน​มากมาย​จะ​เห็น​และ​ยำเกรง แล้ว​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์

4 คน​ที่​ยึด​พระยาห์เวห์​เป็น​ที่​ไว้​วางใจ ช่าง​เป็นสุข

ไม่​หัน​ไป​พึ่ง​คน​หยิ่ง​ยโส หรือ​คน​ที่​หัน​ไป​หาความ​เท็จ

5 พระยาห์เวห์ พระเจ้าของ​ฉัน พระองค์​ทำ​สิ่งอัศจรรย์​ไว้​มากมาย

และ​มี​สิ่ง​มากมาย​ที่​พระองค์​คิด​ไว้​เพื่อ​เรา

ไม่มี​ใคร​เรียง​บอก​สิ่ง​เหล่า​นี้​ต่อ​พระองค์​ได้​หมด

หาก​ฉัน​จะ​ประกาศ​และ​เล่า ก็​มี​มาก​เกิน​กว่า​จะ​นับ

6 พระองค์​ไม่​ปรารถนา​เครื่องบูชา​และ​ของ​ถวาย

พระองค์​เปิด​หู​ของ​ฉัน

ไม่​ได้​เรียก​ร้อง​เครื่องเผาบูชา​หรือ​เครื่องบูชาไถ่บาป

7 แล้ว​ฉันพูดว่า “ฉัน​มา​แล้ว

มี​เรื่อง​ของ​ฉัน​เขียน​ไว้​ใน​ม้วน​หนังสือ

8 พระเจ้า​ของ​ฉัน ฉัน​ยินดี​ทำ​ตาม​ความ​ประสงค์​ของ​พระองค์

บทบัญญัติ​ของ​พระองค์​อยู่​ใน​ใจ​ฉัน”

9 ฉัน​ประกาศ​ข่าว​น่า​ยินดี​เรื่อง​ความชอบธรรม​ใน​ชุมนุม​ใหญ่

ฉัน​จะ​ไม่​ปิด​ริมฝีปาก พระยาห์เวห์ พระองค์​ทราบ​ดี

10 ไม่​ได้​ซ่อน​ความชอบธรรม​ของ​พระองค์​ไว้​ใน​ใจ

ได้​ประกาศ​ความซื่อสัตย์​และ​ความ​รอด​ของ​พระองค์

ไม่​ได้​ปิดบัง​ความรักมั่นคง​และ​ความ​จริง​จาก​ชุมนุม​ใหญ่

11 พระยาห์เวห์ อย่า​รั้ง​ความ​เมตตา​อัน​อ่อน​โยน​ของ​พระองค์​ไว้​จาก​ฉัน

ขอ​ความรักมั่นคง​และ​ความ​จริง​ของ​พระองค์​รักษา​ฉัน​ไว้​เสมอ

12 เพราะ​ความ​ชั่ว​มาก​เกิน​นับ​ล้อม​ฉัน​ไว้

ความผิดชั่ว​ของ​ฉัน​ตาม​ทัน จน​เงย​หน้า​ไม่​ขึ้น

มัน​มี​มากกว่า​เส้นผม​บน​ศีรษะ

ใจ​ของ​ฉัน​หมด​แรง

13 พระยาห์เวห์ โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น

พระยาห์เวห์ รีบ​มา​ช่วย​ฉัน

14 ขอ​ให้​คน​ที่​ตาม​ล่า​ชีวิต​ฉัน​เพื่อ​ทำลาย​ต้อง​อับอาย​และ​สับสน​พร้อม​กัน

ให้​คน​ที่​ยินดี​กับ​ความ​ทุกข์​ของ​ฉัน​ถอย​กลับ​และ​เสีย​เกียรติ

15 ให้​คน​ที่​พูด​ใส่​ฉัน​ว่า “สม​น้ำ​หน้า! สม​น้ำ​หน้า!” ต้อง​ตะลึง​เพราะ​ความอับอาย​ของ​ตัว​เอง

16 แต่​คน​ที่​แสวงหา​พระองค์​ทุก​คน จง​ยินดี​และ​เปรม​ปรีดิ์​ใน​พระองค์

คน​ที่รัก​ความ​รอด​ของ​พระองค์ จง​พูด​อยู่​เสมอ​ว่า “ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​ได้​รับ​การ​ยกย่อง!”

17 ส่วน​ฉัน​ยากจน​และ​ขัดสน

ขอ​องค์เจ้านาย​นึกถึง​ฉัน

พระองค์​คือ​ผู้​ช่วย​และ​ผู้​กู้​ของ​ฉัน

พระเจ้า​ของ​ฉัน อย่า​ชักช้า

41

สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทสดุดี​ของ​ดาวิด

1 คน​ที่​ใส่ใจ​คนยากไร้​ช่าง​เป็นสุข

พระยาห์เวห์​จะ​ช่วย​เขา​ให้​พ้น​ใน​วัน​แห่ง​ความทุกข์

2 พระยาห์เวห์​จะ​คุ้มครอง​เขา​และ​ให้​เขา​มี​ชีวิต​อยู่

เขา​จะ​ได้​รับ​พร​บน​แผ่นดิน

และ​พระองค์​จะ​ไม่​มอบ​เขา​ให้​ศัตรู​ทำ​ตามใจ

3 พระยาห์เวห์​จะ​พยุง​เขา​บน​เตียง​ยาม​เจ็บ​ป่วย

และ​ฟื้น​เขา​จาก​ความ​เจ็บ​ป่วย​บน​เตียง

4 ฉัน​พูด​ว่า “พระยาห์เวห์ โปรด​เมตตา​ฉัน!

โปรด​รักษา​ฉัน เพราะ​ฉัน​ทำบาป​ต่อ​พระองค์”

5 ศัตรู​พูด​ร้าย​ถึง​ฉัน​ว่า

“เมื่อ​ไร​เขา​จะ​ตาย และ​ชื่อ​ของ​เขา​จะ​สูญ​หาย​ไป?”

6 ถ้า​มี​ใคร​มา​เยี่ยม เขา​ก็​พูด​เท็จ

ใจ​เขา​เก็บ​เรื่อง​ชั่ว​ไว้

พอ​ออก​ไป​ข้าง​นอก​ก็​เอา​ไป​พูด​ต่อ

7 ทุกคน​ที่​เกลียด​ฉัน​ซุบซิบ​กัน​เรื่อง​ฉัน

พวก​เขา​คิด​ถึง​แต่​เรื่อง​ร้าย​ที่​สุด​ที่​จะ​เกิด​กับ​ฉัน

8 พวก​เขา​พูด​ว่า “โรค​ร้าย​เกาะ​เขา​แล้ว

พอ​ล้ม​ลง​อย่าง​นี้ เขา​จะ​ไม่​ลุก​ขึ้น​อีก”

9 แม้แต่​เพื่อน​สนิท​ที่​ฉัน​ไว้ใจ

คน​ที่​กิน​ขนม​ปัง​กับ​ฉัน

ก็​ยก​ส้นเท้า​ขึ้น​ต่อต้าน​ฉัน

10 แต่​พระยาห์เวห์ โปรด​เมตตา​ฉัน และ​ยก​ฉัน​ขึ้น

เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​ตอบแทน​พวก​เขา

11 ฉัน​รู้​ว่า​พระองค์​พอใจ​ใน​ฉัน​เพราะ​เหตุ​นี้

คือ​ศัตรู​ไม่มี​ชัย​เหนือ​ฉัน

12 ส่วน​ฉัน พระองค์​พยุง​ฉัน​ไว้​ใน​ความซื่อตรง

และ​ให้​ฉัน​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์​ตลอด​ไป

13 ขอ​ให้​พระยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล ได้​รับ​การ​สรรเสริญ

ตั้งแต่​นิรันดร์กาล​ถึง​นิรันดร์กาล!

อาเมน และ​อาเมน

เล่ม​ที่ 2

42

สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทใคร่ครวญ​ของ​ลูกหลาน​โคราห์

1 กวาง​หอบ​กระหาย​หา​ลำธาร​อย่างไร

ใจ​ฉันก็​กระหาย​หา​พระองค์​อย่าง​นั้น พระเจ้า*

2 ใจ​ฉัน​กระหาย​พระเจ้า พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต

เมื่อ​ไร​ฉัน​จะ​ได้​มา​อยู่​ต่อหน้า​พระเจ้า?

3 น้ำตา​กลาย​เป็น​อาหาร​ของ​ฉัน​ทั้ง​วัน​ทั้ง​คืน

ขณะ​ที่​พวก​เขา​ถาม​ฉัน​ไม่​หยุด​ว่า “พระเจ้า​ของ​เจ้า​อยู่​ที่​ไหน?”

4 เมื่อ​ระลึกถึง​เรื่อง​เหล่า​นี้ ฉันก็​เท​ความ​ใน​ใจ​ออก​มา

เคย​เดิน​ไป​กับ​ฝูง​ชน และ​นำ​ขบวน​ไป​ยัง​บ้าน​ของ​พระเจ้า

ท่ามกลาง​เสียง​ยินดี​และ​สรรเสริญ เป็น​ฝูงชน​ฉลอง​วัน​ศักดิ์สิทธิ์

5 ใจ​ฉัน​เอ๋ย ทำไม​จึง​ท้อแท้?

ทำไม​จึง​กระสับกระส่าย​อยู่​ข้าง​ใน?

จง​หวัง​ใน​พระเจ้า!

เพราะ​ฉัน​ยัง​จะ​สรรเสริญ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​อยู่​ใกล้​และ​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

6 พระเจ้า​ของ​ฉัน ใจ​ฉัน​ท้อแท้​อยู่​ข้าง​ใน

ฉัน​จึง​ระลึกถึง​พระองค์​จาก​แผ่นดิน​ริม​จอร์แดน

จาก​ยอดเขา​เฮอร์โมน จาก​เนิน​มิซาร์

7 ห้วง​ลึก​เรียกหา​ห้วง​ลึก ท่ามกลาง​เสียง​น้ำตก​ของ​พระองค์

คลื่น​ทุก​ลูก​และ​เกลียวคลื่น​ของ​พระองค์​ถาโถมทับ​ฉัน

8 กลางวัน พระยาห์เวห์†จะ​บัญชา​ให้​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​อยู่​กับ​ฉัน

กลางคืน​บทเพลง​ของ​พระองค์​จะ​อยู่​กับ​ฉัน

เป็น​คำอธิษฐาน​ถึง​พระเจ้า​แห่ง​ชีวิต​ของ​ฉัน

9 ฉัน​จะ​ถาม​พระเจ้า ศิลา​ของ​ฉัน​ว่า “ทำไม​พระองค์​ลืม​ฉัน?

ทำไม​ฉัน​ต้อง​เดิน​เศร้า เพราะ​ศัตรู​กดขี่?”

10 คำเยาะเย้ย​ของ​ศัตรู​เหมือน​ดาบ​ทิ่ม​อยู่​ใน​กระดูก

ขณะ​ที่​พวก​เขา​ถาม​ฉัน​ไม่​หยุด​ว่า “พระเจ้า​ของ​เจ้า​อยู่​ที่​ไหน?”

11 ใจ​ฉัน​เอ๋ย ทำไม​จึง​ท้อแท้?

ทำไม​จึง​กระสับกระส่าย​อยู่​ข้าง​ใน?

จง​หวัง​ใน​พระเจ้า! เพราะ​ฉัน​ยัง​จะ​สรรเสริญ​พระองค์

ผู้ช่วย​ให้​ฉัน​เงย​หน้า​ได้ และ​เป็น​พระเจ้า​ของ​ฉัน

43

1 พระเจ้า โปรด​พิสูจน์​ว่า​ฉัน​เป็น​ฝ่าย​ถูก และ​สู้​คดี​ให้​ฉัน​ต่อ​ชนชาติ​ที่​ไม่​ยำเกรง​พระเจ้า

โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​คนหลอกลวง​และ​คนชั่ว

2 เพราะ​พระองค์​คือ​พระเจ้า​ผู้​เป็น​กำลัง​ของ​ฉัน ทำไม​พระองค์​ผลัก​ไส​ฉัน?

ทำไม​ฉัน​ต้อง​เดิน​เศร้า เพราะ​ศัตรู​กดขี่?

3 โปรด​ส่ง​ความ​สว่าง​และ​ความ​จริง​ของ​พระองค์​มา

ให้​ทั้ง​สอง​นำ​ฉัน​ไป

พา​ฉัน​ขึ้น​ภูเขา​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์

ไป​ยัง​เต็นท์​ของ​พระองค์

4 แล้ว​ฉัน​จะ​ไป​ยัง​แท่นบูชา​ของ​พระเจ้า

ไป​หา​พระเจ้า​ผู้​เป็น​ความยินดี​ล้นเหลือ​ของ​ฉัน

จะ​ดีด​พิณ​สรรเสริญ​พระองค์ พระเจ้า พระเจ้า​ของ​ฉัน

5 ใจ​ฉัน​เอ๋ย ทำไม​จึง​ท้อแท้?

ทำไม​จึง​กระสับกระส่าย​อยู่​ข้าง​ใน?

จง​หวัง​ใน​พระเจ้า!

เพราะ​ฉัน​ยัง​จะ​สรรเสริญ​พระองค์

ผู้ช่วย​ให้​รอด ผู้ช่วย​ของ​ฉัน และ​พระเจ้า​ของ​ฉัน

44

สำหรับหัวหน้านักดนตรี ของ​ลูกหลาน​โคราห์ บทสดุดี​แห่ง​การ​ใคร่ครวญ

1 พระเจ้า เรา​ได้ยิน​มา​กับ​หู​ของ​เรา​เอง

บรรพบุรุษ​เล่า​ให้​ฟัง​ถึง​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ใน​สมัย​ของ​พวก​เขา

ใน​สมัย​โบราณ

2 พระองค์​ใช้​มือ​ขับไล่​ชนชาติต่าง ๆ

แล้ว​ปลูก​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ไว้​แทน

พระองค์​ทำให้​ชนชาติ​ทั้งหลาย​เดือด​ร้อน

แต่​ให้​คน​ของ​พระองค์​แผ่​ขยาย​ออก​ไป

3 เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ได้​ครอบครอง​แผ่นดิน​ด้วย​ดาบ​ของ​ตน

แขน​ของ​ตน​ก็​ไม่​ได้​ช่วย​พวก​เขา​ให้​รอด

แต่​เป็น​มือขวา แขน และ​แสง​จาก​ใบหน้า​ของ​พระองค์

เพราะ​พระองค์​โปรดปราน​พวก​เขา

4 พระเจ้า พระองค์​คือ​กษัตริย์​ของ​ฉัน

โปรด​บัญชา​ให้​ยาโคบ​มี​ชัย!

5 ด้วย​พระองค์ เรา​จะ​ผลัก​ศัตรู​ให้​ล้ม

ด้วย​พระนาม​ของ​พระองค์ เรา​จะ​เหยียบ​คน​ที่​ลุก​ขึ้น​สู้​เรา

6 เพราะ​ฉัน​จะ​ไม่​วางใจ​ใน​คันธนู

ดาบ​ของ​ฉันก็​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด​ไม่​ได้

7 แต่​พระองค์​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​ศัตรู

และ​ทำให้​คน​ที่​เกลียด​เรา​อับอาย

8 เรา​ภูมิใจ​ใน​พระเจ้า​ตลอด​วัน

เรา​จะ​ขอบคุณ​พระนาม​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป

เซลาห์

9 แต่​ตอน​นี้​พระองค์​กลับ​ผลัก​ไส​เรา​และ​ทำให้​เรา​อับอาย

ไม่​ออก​ไป​รบ​พร้อม​กองทัพ​ของ​เรา

10 พระองค์​ทำให้​เรา​หันหลัง​หนี​ศัตรู

คน​ที่​เกลียด​เรา​ก็​ปล้น​เอา​ตามใจ

11 พระองค์​ทำให้​เรา​เหมือน​แกะ​สำหรับ​เป็น​อาหาร

และ​กระจาย​เรา​ไป​ท่ามกลาง​ชนชาติต่าง ๆ

12 พระองค์​ขาย​ประชากร​ของ​พระองค์​ไป​โดย​ไม่​ได้​อะไร

และ​ไม่​ได้​กำ​ไร​จาก​การ​ขาย​พวก​เขา​เลย

13 พระองค์​ทำให้​เรา​เป็น​ที่​ดูหมิ่น​ของ​คนรอบข้าง

เป็น​ที่​เยาะเย้ย​และ​ถากถาง​ของ​คน​รอบตัว

14 พระองค์​ทำให้​เรา​เป็น​คำ​เยาะเย้ย​ติดปาก​ใน​หมู่​ชนชาติ​ต่าง ๆ

เป็น​เหตุ​ให้​ประชาชน​ส่ายหัว

15 ความอับอาย​อยู่​ตรงหน้า​ฉัน​ตลอด​วัน

ความ​ขาย​หน้า​คลุม​ใบหน้า​ฉัน​ไว้

16 เพราะ​เสียง​เยาะเย้ย​ของ​คน​ที่​ตำหนิ​และ​ด่า​ทอ

เพราะ​ศัตรู​และ​คน​ที่​คิด​แก้แค้น

17 ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น​กับ​เรา

แต่​เรา​ยัง​ไม่​ลืม​พระองค์

และ​ไม่​ได้​ทรยศ​พันธสัญญา​ของ​พระองค์

18 ใจ​ของ​เรา​ไม่​ได้​หันกลับ

ฝี​เท้า​ก็​ไม่​ได้​ออก​นอก​ทาง​ของ​พระองค์

19 แม้​พระองค์​บดขยี้​เรา​ใน​ถิ่น​ของ​หมาจิ้งจอก

และ​คลุม​เรา​ด้วย​เงา​ความตาย

20 ถ้า​เรา​ลืม​พระนาม​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา

หรือ​ยื่น​มือ​ออก​หา​พระ​อื่น

21 พระเจ้า​จะ​ไม่​ค้น​พบ​เรื่อง​นี้​หรือ?

เพราะ​พระองค์​รู้​ความ​ลับ​ใน​ใจ

22 เพราะ​เห็นแก่​พระองค์ เรา​ถูก​ฆ่า​ตลอด​วัน

ถูก​นับ​ว่า​เป็น​แกะ​สำหรับ​ถูก​ฆ่า

23 ตื่น​เถิด!

องค์เจ้านาย ทำไม​พระองค์​หลับ​อยู่?*

ลุก​ขึ้น!

อย่า​ผลัก​ไส​เรา​ตลอด​ไป

24 ทำไม​พระองค์​ซ่อน​ใบหน้า

และ​ลืม​ความทุกข์​กับ​การ​ถูก​กดขี่​ของ​เรา?

25 เพราะ​จิตใจ​ของ​เรา​หมอบ​ลง​กับ​ฝุ่น

ร่างกาย​ของ​เรา​แนบ​ติด​พื้น​ดิน

26 โปรด​ลุก​ขึ้น​มา​ช่วย​เรา

ไถ่​เรา​เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์

45

สำหรับหัวหน้านักดนตรี ตาม​ทำนอง “ดอกลิลลี” บทใคร่ครวญ​ของ​ลูกหลาน​โคราห์ เพลง​แต่ง​งาน

1 ใจ​ฉัน​เอ่อ​ล้น​ด้วย​เรื่อง​อัน​งด​งาม

ขับ​ถ้อยคำ​ที่​แต่ง​ไว้​ถวาย​กษัตริย์

ลิ้น​ของ​ฉัน​เหมือน​ปาก​กา​ของ​นัก​เขียน​ผู้​ชำนาญ

2 ท่าน​งด​งาม​ยิ่ง​กว่า​มนุษย์​ทั้งหลาย

ความ​กรุณา​เจิม​ริมฝีปาก​ของ​ท่าน

เพราะ​ฉะนั้น​พระเจ้า​จึง​อวยพร​ท่าน​ตลอด​ไป

3 จง​คาด​ดาบ​ไว้​ที่​ต้นขา นักรบ​ผู้​กล้า

พร้อม​ความ​โอ่อ่า​และ​สง่างาม​ของ​ท่าน

4 ด้วย​ความสง่างาม จง​ควบ​ม้า​ไป​สู่​ชัย​ชนะ​เพื่อ​ความ​จริง ความ​ถ่อมใจ และ​ความชอบธรรม

ให้​มือขวา​ของ​ท่าน​แสดง​กิจการ​ที่​น่าเกรงขาม

5 ลูกธนู​ของ​ท่าน​คมกริบ

ชนชาติต่าง ๆ ล้ม​ลง​ใต้​เท้า​ท่าน ลูกธนู​ปัก​กลาง​ใจ​ศัตรู​ของ​กษัตริย์

6 พระเจ้า บัลลังก์​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​กาล

คทา​แห่ง​ความเที่ยงธรรม​คือ​คทา​แห่ง​อาณาจักร​ของ​พระองค์

7 พระองค์​รัก​ความชอบธรรม​และ​เกลียด​ความชั่ว

เพราะ​ฉะนั้น​พระเจ้า พระเจ้า​ของ​พระองค์ จึง​เจิม​พระองค์​ด้วย​น้ำมัน​แห่ง​ความยินดี​เหนือ​สหาย​ทั้งหลาย

8 เสื้อ​ผ้า​ทั้งหมด​ของ​พระองค์​หอม​ด้วย​มดยอบ กฤษณา และ​อบเชย

เสียง​เครื่องสาย​จาก​วัง​งาช้าง​ทำให้​พระองค์​ชื่น​ใจ

9 ธิดา​ของ​กษัตริย์​ทั้งหลาย​อยู่​ท่ามกลาง​สตรี​ผู้​มี​เกียรติ​ของ​พระองค์

ราชินี​ยืน​ทาง​ขวา​ของ​พระองค์ สวม​ทองคำ​จาก​โอฟีร์

10 ลูก​สาว​เอ๋ย ฟัง​และ​ใคร่ครวญ เงี่ยหู​มา

จง​ลืม​ชนชาติ​ของ​เจ้า​และ​บ้าน​ของ​พ่อ​เจ้า

11 แล้ว​กษัตริย์​จะ​ปรารถนา​ความ​งาม​ของ​เจ้า

จง​ให้​เกียรติ​เขา เพราะ​เขา​เป็น​เจ้า​นาย​ของ​เจ้า

12 ธิดา​แห่ง​ไทระ​จะ​มา​พร้อม​ของ​กำนัล

คนมั่งคั่ง​ใน​หมู่​ประชาชน​จะ​มา​ขอ​ความโปรดปราน​จาก​เจ้า

13 เจ้าหญิง​ที่​อยู่​ข้างใน​งดงาม​ยิ่ง​นัก

เสื้อ​ผ้า​ของ​เธอ​ทอ​ประสาน​ด้วย​ทองคำ

14 เธอ​จะ​ถูก​นำ​ไป​หา​กษัตริย์​ใน​ชุดปักลวดลาย

หญิงสาว​พรหมจารี​ผู้​เป็น​เพื่อน​และ​ติด​ตาม​เธอ​จะ​ถูก​พา​มา​หา​ท่าน

15 พวก​เธอ​จะ​ถูก​นำ​มา​ด้วย​ความยินดี​และ​เปรมปรีดิ์

แล้ว​เข้า​ไป​ใน​วัง​ของ​กษัตริย์

16 ลูก​ชาย​ของ​ท่าน​จะ​ขึ้น​แทน​ที่​บรรพบุรุษ

ท่าน​จะ​แต่ง​ตั้ง​พวก​เขา​เป็น​เจ้า​นาย​ทั่ว​แผ่นดิน

17 ฉัน​จะ​ทำให้​พระนาม​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​ระลึกถึง​ทุก​ชั่วอายุ

เพราะ​ฉะนั้น​ชนชาติ​ทั้งหลาย​จะ​ขอบคุณ​พระองค์​ตลอด​กาล

46

สำหรับหัวหน้านักดนตรี ของ​ลูกหลาน​โคราห์ ตาม​อาลาโมท*

1 พระเจ้า​คือ​ที่​ลี้ภัย​และ​กำลัง​ของ​เรา

พร้อม​ช่วย​เรา​เสมอ​ใน​ยาม​ทุกข์

2 เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จะ​ไม่​กลัว แม้​แผ่นดินโลก​จะ​เปลี่ยน​ไป

แม้​ภูเขา​จะ​สั่นไหว​ลง​สู่​กลาง​ทะเล

3 แม้​น้ำทะเล​จะ​คำราม​และ​ปั่นป่วน

แม้​ภูเขา​จะ​สั่นสะเทือน​เมื่อ​ทะเล​โหม​ขึ้น

เซลาห์

4 มี​แม่น้ำ​สาย​หนึ่ง ลำธาร​ของ​มัน​ทำให้​นคร​ของ​พระเจ้า​ยินดี

คือ​สถานศักดิ์สิทธิ์​แห่ง​เต็นท์​ขององค์ผู้สูงสุด

5 พระเจ้า​อยู่​กลาง​นคร นคร​จะ​ไม่​หวั่นไหว

พระเจ้า​จะ​ช่วย​นคร​นั้น​เมื่อ​รุ่งอรุณ

6 ชนชาติต่าง ๆ เดือดพล่าน อาณาจักร​ทั้งหลาย​สั่นคลอน

พระองค์​เปล่ง​เสียง แผ่นดินโลก​ก็​ละลาย

7 พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ​อยู่​กับ​เรา

พระเจ้า​ของ​ยาโคบ​คือ​ที่​ลี้ภัย​ของ​เรา

เซลาห์

8 มา​เถิด มา​ดู​ผลงาน​ของ​พระยาห์เวห์

ดู​ความ​รกร้าง​ที่​พระองค์​ทำ​ไว้​บน​แผ่นดินโลก

9 พระองค์​ทำให้​สงคราม​ยุติ​ไป​จน​สุดปลายโลก

หัก​คันธนู ทุบ​หอก​ให้​แหลก

และ​เผา​รถศึก​ด้วย​ไฟ

10 “จง​นิ่ง และ​รู้​ว่า​เรา​คือ​พระเจ้า

เรา​จะ​ได้​รับ​การ​ยกย่อง​ท่ามกลาง​ชนชาติต่าง ๆ

เรา​จะ​ได้​รับ​การ​ยกย่อง​บน​แผ่นดินโลก”

11 พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ​อยู่​กับ​เรา

พระเจ้า​ของ​ยาโคบ​คือ​ที่​ลี้ภัย​ของ​เรา

เซลาห์

47

สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทสดุดี​ของ​ลูกหลาน​โคราห์

1 ชนชาติ​ทั้งหลาย จง​ปรบมือ

โห่ร้อง​ถวาย​พระเจ้า​ด้วย​เสียง​แห่ง​ชัย​ชนะ!

2 เพราะ​พระยาห์เวห์​ผู้สูงสุด​น่า​เกรงขาม

พระองค์​คือ​กษัตริย์​ผู้​ยิ่งใหญ่​เหนือ​ทั่ว​แผ่นดินโลก

3 พระองค์​ทำให้​ชนชาติต่าง ๆ อยู่​ใต้​เรา

และ​ประชาชน​อยู่​ใต้​เท้า​ของ​เรา

4 พระองค์​เลือก​มรดก​ให้​เรา

เป็น​ความ​ภาค​ภูมิใจ​ของ​ยาโคบ ผู้ที่​พระองค์​รัก

เซลาห์

5 พระเจ้า​ขึ้น​ไป​ท่ามกลาง​เสียงโห่ร้อง

พระยาห์เวห์​ขึ้น​ไป​พร้อม​เสียงแตร

6 ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระเจ้า! ร้อง​เพลง​สรรเสริญ!

ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​กษัตริย์​ของ​เรา! ร้อง​เพลง​สรรเสริญ!

7 เพราะ​พระเจ้า​คือ​กษัตริย์​ของ​แผ่นดินโลก​ทั้ง​สิ้น

จง​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​ด้วย​ความเข้าใจ

8 พระเจ้า​ครองราชย์​เหนือ​ชนชาติต่าง ๆ

พระเจ้า​นั่ง​บน​บัลลังก์​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์

9 เหล่า​เจ้า​นาย​ของ​ชนชาติ​มา​รวม​กัน

เป็น​ประชากร​ของ​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม

เพราะ​โล่​ทั้งหลาย​ของ​แผ่นดินโลก​เป็น​ของ​พระเจ้า

พระองค์​ได้​รับ​การ​ยกย่อง​อย่าง​สูง!

48

บทเพลง บทสดุดี​ของ​ลูกหลาน​โคราห์

1 พระยาห์เวห์​ยิ่งใหญ่ และ​สมควร​ได้​รับ​การ​สรรเสริญ​อย่าง​ยิ่ง

ใน​นคร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา บน​ภูเขา​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์

2 สูง​เด่นงด​งาม เป็น​ความยินดี​ของ​โลก​ทั้ง​สิ้น

คือ​ภูเขาศิโยน​ทาง​เหนือ

นคร​ของ​กษัตริย์​ผู้​ยิ่งใหญ่

3 ใน​ป้อม​ของ​นคร พระเจ้า​ทำให้​รู้​ว่า​พระองค์​คือ​ที่​ลี้ภัย

4 กษัตริย์​ทั้งหลาย​ชุมนุม​กัน

พวก​เขา​เคลื่อน​ผ่าน​ไป​ด้วย​กัน

5 พอ​เห็น​นคร พวก​เขา​ก็​ตะลึง

หวาด​ผวา

แล้ว​รีบ​หนี​ไป

6 ที่​นั่น​ความ​สั่น​กลัว​เข้า​ครอบงำ​พวก​เขา

เจ็บ​ปวด​เหมือน​หญิง​กำลัง​คลอดลูก

7 พระองค์​ใช้​ลม​ตะ​วัน​ออก​ทำลาย​เรือ​แห่ง​ทารชิช

8 อย่าง​ที่​เรา​เคย​ได้ยิน ตอน​นี้​เรา​ได้​เห็น​แล้ว

ใน​นคร​ของ​พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ ใน​นคร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา

พระเจ้า​จะ​ตั้ง​นคร​นี้​ไว้​ตลอด​ไป

เซลาห์

9 พระเจ้า เรา​ใคร่ครวญ​ถึง​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์

กลาง​พระวิหาร​ของ​พระองค์

10 พระนาม​ของ​พระองค์​ไป​ไกล​เพียง​ใด พระเจ้า

คำ​สรรเสริญ​พระองค์​ก็​ไป​ถึง​สุด​ปลาย​แผ่นดินโลก​เพียง​นั้น

มือขวา​ของ​พระองค์​เต็ม​ด้วย​ความชอบธรรม

11 ขอ​ให้​ภูเขาศิโยน​ยินดี!

ขอ​ให้​ธิดา​แห่ง​ยูดาห์​เปรมปรีดิ์​เพราะ​คำตัดสิน​ของ​พระองค์

12 จง​เดิน​รอบ​ศิโยน เดิน​วน​รอ​บน​คร

นับ​หอ​คอย​ของ​เธอ

13 สังเกต​กำแพงป้องกัน​ของ​เธอ

พิจารณา​วัง​ของ​เธอ

เพื่อ​พวกท่าน​จะ​เล่า​ให้​คนรุ่น​ต่อ​ไป​ฟัง

14 เพราะ​พระเจ้า​องค์​นี้​คือ​พระเจ้า​ของ​เรา​ตลอด​กาล

พระองค์​จะ​นำ​เรา​ไป​จน​ถึง​ความตาย

49

สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทสดุดี​ของ​ลูกหลาน​โคราห์

1 ประชาชน​ทั้งหลาย จง​ฟัง​เรื่อง​นี้

ชาว​โลก​ทุกคน จง​เงี่ยหู​ฟัง

2 ทั้ง​คนต่ำต้อย​และ​คนสูงศักดิ์

คนร่ำรวย​และ​คนยากจน​พร้อม​กัน

3 ปาก​ของ​ฉัน​จะ​พูด​ถ้อยคำ​แห่ง​ปัญญา

ใจ​ฉัน​จะ​เอ่ย​ความเข้าใจ

4 ฉัน​จะ​เงี่ยหู​ฟัง​สุภาษิต

จะ​ไขปริศนา​ด้วย​เสียง​พิณ

5 ทำไม​ฉัน​ต้อง​กลัว​ใน​วัน​แห่ง​ความทุกข์

เมื่อ​ความชั่ว​ที่​ตาม​มา​ติด​ส้นเท้า​ล้อม​ฉัน​ไว้?

6 คน​ที่​วางใจ​ใน​ทรัพย์สมบัติ

และ​อวด​ความมั่งคั่ง​อัน​มากมาย—

7 ไม่มี​ใคร​ไถ่​พี่น้อง​ของ​ตน​ได้

หรือ​จ่าย​ค่าไถ่​ให้​พระเจ้า​แทน​เขา​ได้

8 เพราะ​ค่าไถ่​ชีวิต​แพง​เกิน​ไป

ไม่มี​สิ่ง​ใด​จ่าย​ได้​พอ

9 เพื่อ​ให้​เขา​มี​ชีวิต​อยู่​ตลอด​ไป

และ​ไม่​ต้อง​เห็น​ความเน่าเปื่อย

10 เพราะ​เขา​เห็น​ว่า​คน​มี​ปัญญา​ก็​ตาย

คนโง่​และ​คนไร้ความคิด​ก็​พินาศ​เหมือน​กัน

ทิ้ง​ทรัพย์สมบัติ​ไว้​ให้​คน​อื่น

11 ใน​ใจ​พวก​เขา​คิด​ว่า​บ้าน​จะ​อยู่​ตลอด​กาล

ที่พำนัก​จะ​คงอยู่​ทุก​ชั่วอายุ

พวก​เขา​ตั้ง​ชื่อ​ที่​ดิน​ตาม​ชื่อ​ตัวเอง

12 แต่​แม้​ร่ำรวย มนุษย์​ก็​อยู่​ไม่​ยืน

เขา​เหมือน​สัตว์​ที่​พินาศ

13 นี่​คือ​ชะตา​ของ​คนโง่​เขลา

และ​ของ​คน​ที่​เห็นชอบ​กับ​คำพูด​ของ​พวก​เขา

เซลาห์

14 พวก​เขา​ถูก​กำหนด​ให้​เป็น​ฝูงแกะ​สำหรับ​เชโอล*

ความตาย​จะ​เป็น​ผู้​เลี้ยง​ของ​พวก​เขา

ยามเช้า คนซื่อตรง​จะ​มี​อำนาจ​เหนือ​พวก​เขา

ความ​งาม​ของ​พวก​เขา​จะ​ผุพัง​ใน​เชโอล†

ไกล​จาก​บ้านอันโอ่อ่า​ของ​พวก​เขา

15 แต่​พระเจ้า​จะ​ไถ่​ชีวิต​ฉัน​จาก​อำนาจ​ของ​เชโอล‡

เพราะ​พระองค์​จะ​รับ​ฉัน​ไว้

เซลาห์

16 อย่า​กลัว​เมื่อ​ใคร​คน​หนึ่ง​ร่ำรวย​ขึ้น

เมื่อ​เกียรติ​ของ​บ้าน​เขา​เพิ่มพูน

17 เพราะ​เมื่อ​ตาย เขา​เอา​อะไร​ไป​ไม่​ได้

เกียรติ​ของ​เขา​จะ​ไม่​ลง​ตาม​เขา​ไป

18 แม้​ตอน​มี​ชีวิต เขา​จะ​ชม​ตัวเอง​ว่า​เป็นสุข—

และ​คน​อื่น​ก็​ชม​ท่าน เมื่อ​ท่าน​ทำให้​ตัวเอง​รุ่งเรือง—

19 เขา​จะ​ไป​อยู่​กับ​คนรุ่น​บรรพบุรุษ

พวก​เขา​จะ​ไม่มี​วัน​เห็น​แสง​อีก

20 มนุษย์​ที่​ร่ำรวย​แต่​ไร้​ความเข้าใจ

ก็​เหมือน​สัตว์​ที่​พินาศ

50

บทสดุดี​ของ​อาสาฟ

1 ผู้ทรงฤทธิ์ พระเจ้า พระยาห์เวห์ ตรัส

และ​เรียก​แผ่นดินโลก​ตั้งแต่​ดวงอาทิตย์​ขึ้น​จน​ตก

2 จาก​ศิโยน ความ​งาม​อัน​สมบูรณ์​แบบ

พระเจ้า​ส่อง​ประกาย​ออก​มา

3 พระเจ้า​ของ​เรา​กำลัง​มา และ​จะ​ไม่​นิ่งเงียบ

ไฟ​เผาผลาญ​อยู่​ข้างหน้า​พระองค์

พา​ยุโหม​แรง​รอบ​พระองค์

4 พระองค์​เรียก​ฟ้าสวรรค์​เบื้อง​บน

และ​เรียก​แผ่นดินโลก เพื่อ​จะ​ตัดสิน​ประชากร​ของ​พระองค์

5 “จง​รวบรวม​ผู้ภักดี​ต่อ​เรา​มา​หา​เรา

คน​ที่​ทำ​พันธสัญญา​กับ​เรา​ด้วย​เครื่องบูชา”

6 ฟ้าสวรรค์​จะ​ประกาศ​ความชอบธรรม​ของ​พระองค์

เพราะ​พระเจ้า​เอง​คือ​ผู้พิพากษา

เซลาห์

7 “ประชากร​ของ​เรา ฟัง​เถิด เรา​จะ​พูด

อิสราเอล เรา​จะ​เป็น​พยาน​กล่าว​โทษ​เจ้า

เรา​คือ​พระเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า

8 เรา​ไม่​ได้​ตำหนิ​เจ้า​เรื่อง​เครื่องบูชา

เครื่องเผาบูชา​ของ​เจ้า​อยู่​ตรงหน้า​เรา​เสมอ

9 เรา​ไม่​ต้องการ​วัวผู้​จาก​คอก​ของ​เจ้า

หรือ​แพะ​ตัว​ผู้​จาก​เล้า​ของ​เจ้า

10 เพราะ​สัตว์​ทุก​ตัว​ใน​ป่า​เป็น​ของ​เรา

รวม​ทั้ง​สัตว์เลี้ยง​บน​เนินเขา​พัน​ลูก

11 เรา​รู้​นก​ทุก​ตัว​บน​ภูเขา

สัตว์​ป่า​ใน​ทุ่ง​ก็​เป็น​ของ​เรา

12 ถ้า​เรา​หิว เรา​ก็​ไม่​ต้อง​บอก​เจ้า

เพราะ​โลก​และ​ทุก​สิ่ง​ใน​นั้น​เป็น​ของ​เรา

13 เรา​จะ​กิน​เนื้อ​วัวผู้​หรือ?

หรือ​จะ​ดื่ม​เลือด​แพะ?

14 จง​ถวาย​เครื่องบูชา​แห่ง​การ​ขอบคุณ​แด่​พระเจ้า

และ​ทำ​ตาม​คำปฏิญาณ​ที่​ให้​ไว้​ต่อ​องค์​ผู้สูงสุด

15 จง​ร้อง​หา​เรา​ใน​วันทุกข์ยาก

เรา​จะ​ช่วย​เจ้า​ให้​พ้น แล้ว​เจ้า​จะ​ให้​เกียรติ​เรา”

16 แต่​พระเจ้า​ตรัส​กับ​คนชั่ว​ว่า

“เจ้า​มี​สิ​ทธิ์​อะไร​มา​เล่า​กฎเกณฑ์​ของ​เรา

และ​เอา​พันธสัญญา​ของ​เรา​มา​พูด​ติด​ปาก

17 ทั้ง​ที่​เจ้า​เกลียด​คำสั่งสอน

และ​โยน​คำ​ของ​เรา​ทิ้ง​ไว้​ข้าง​หลัง?

18 เมื่อ​เห็น​ขโมย เจ้า​ก็​เข้า​ข้าง​เขา

และ​เข้า​เป็น​พวก​กับ​คนล่วงประเวณี

19 “เจ้า​ปล่อย​ปาก​ให้​พูด​ชั่ว

ลิ้น​ของ​เจ้า​สาน​คำหลอกลวง

20 เจ้า​นั่ง​พูด​ร้าย​พี่น้อง​ของ​ตัวเอง

ใส่​ร้าย​ลูก​ชาย​ของ​แม่​เจ้า​เอง

21 เจ้า​ทำ​เรื่อง​เหล่า​นี้ แต่​เรา​นิ่งเงียบ

เจ้า​จึง​คิด​ว่า​เรา​เหมือน​เจ้า

เรา​จะ​ตำหนิ​เจ้า และ​เรียง​ข้อ​กล่าว​หา​ไว้​ต่อหน้าต่อตา​เจ้า

22 “พวก​เจ้า​ที่​ลืม​พระเจ้า จง​คิด​เรื่อง​นี้​ให้​ดี

ไม่​อย่าง​นั้น​เรา​จะ​ฉีก​เจ้า​เป็น​ชิ้น ๆ และ​จะ​ไม่มี​ใคร​ช่วย

23 คน​ที่​ถวาย​เครื่องบูชา​แห่ง​การ​ขอบคุณ​ให้​เกียรติ​เรา

และ​คน​ที่​จัด​วิถี​ของ​ตน​ให้​พร้อม เรา​จะ​ให้​เขา​เห็น​ความรอด​ของ​พระเจ้า”

51

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี บท​สดุดี​ของดาวิด เมื่อ​ผู้​เผย​พระ​วจนะนาธันมา​พบ​เขา หลัง​จาก​เขา​ได้​หลับ​นอน​กับบัทเชบา

1 โปรด​เมตตา​ฉัน​เถิด พระเจ้า ตาม​ความ​รัก​มั่นคง​ของพระองค์

ด้วย​ความ​เมตตา​อัน​ล้นพ้น​ของพระองค์ โปรด​ลบ​การ​ล่วงละเมิด​ของ​ฉัน

2 โปรด​ล้าง​ความ​ชั่วช้า​ของ​ฉัน​ให้​หมด​สิ้น

และ​ชำระ​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​บาป

3 เพราะ​ฉัน​รู้​ดี​ถึง​การ​ล่วงละเมิด​ของ​ตัวเอง

บาป​ของ​ฉัน​อยู่​ตรง​หน้า​ตลอด​เวลา

4 ฉัน​ทำบาป​ต่อพระองค์ ต่อพระองค์แต่​ผู้​เดียว

และ​ทำ​สิ่ง​ที่​พระองค์​เห็น​ว่า​ชั่ว

ดังนั้น​เมื่อพระองค์ตรัส พระองค์จึง​เป็น​ฝ่าย​ถูก

และ​เมื่อ​ทรง​พิพากษา ก็​ปรากฏ​ว่าพระองค์เที่ยงธรรม

5 ฉัน​เกิด​มา​ใน​ความชั่วช้า

แม่​ตั้ง​ครรภ์​ฉัน​ใน​บาป

6 พระองค์ทรง​ปรารถนา​ความ​จริง​ใน​ส่วน​ลึก​ของ​ใจ

และ​ทรง​สอน​ปัญญา​แก่​ฉัน​ใน​ส่วน​ลึก​ที่สุด

7 โปรด​ชำระ​ฉัน​ด้วยฮิสซอป แล้ว​ฉัน​จะ​สะอาด

โปรด​ล้าง​ฉัน แล้ว​ฉัน​จะ​ขาว​ยิ่ง​กว่า​หิมะ

8 ขอ​ให้​ฉัน​ได้​ยิน​เสียง​แห่ง​ความ​ยินดี​และ​ความ​ชื่นบาน

แล้ว​กระดูก​ที่พระองค์ทรง​หัก​จะ​ได้​เริง​ร่า

9 โปรด​เบือน​หน้า​ไป​จาก​บาป​ของ​ฉัน

และ​ลบ​ความ​ชั่วช้า​ทั้งหมด​ของ​ฉัน

10 พระเจ้า โปรด​สร้าง​ใจ​สะอาด​ขึ้น​ใน​ฉัน

และ​ฟื้น​จิตวิญญาณ​ภายใน​ฉัน​ให้​เที่ยงตรง​อีก​ครั้ง

11 อย่า​ขับ​ไล่​ฉัน​ไป​ให้​พ้นพระองค์

อย่า​เอาพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระองค์ไป​จาก​ฉัน

12 โปรด​คืน​ความ​ยินดี​ใน​ความ​รอด​ของพระองค์ให้​ฉัน

และ​ค้ำ​จุน​ฉัน​ด้วย​จิตวิญญาณ​ที่​เต็ม​ใจ

13 แล้ว​ฉัน​จะ​สอน​ทาง​ของพระองค์แก่​ผู้​ล่วงละเมิด

และ​คน​บาป​จะ​หัน​กลับ​มา​หาพระองค์

14 พระเจ้า พระเจ้าผู้​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ความ​ผิด​เพราะ​การ​นองเลือด

แล้ว​ลิ้น​ของ​ฉัน​จะ​ร้อง​เสียง​ดัง​ถึง​ความ​เที่ยงธรรม​ของพระองค์

15 องค์เจ้านาย โปรด​เปิด​ริมฝีปาก​ของ​ฉัน

แล้ว​ปาก​ของ​ฉัน​จะ​ประกาศ​คำ​สรรเสริญพระองค์

16 เพราะ​พระองค์​ไม่​ยินดี​ใน​เครื่อง​บูชา มิฉะนั้น​ฉัน​คง​ถวาย​แล้ว

เครื่อง​เผา​บูชา​ก็​ไม่​ทำ​ให้​พระองค์​พอใจ

17 เครื่องบูชา​ของพระเจ้าคือ​จิตใจ​ที่​แตก​สลาย

พระเจ้า พระองค์จะ​ไม่​ทรง​ดูหมิ่น​ใจ​ที่​แตก​สลาย​และ​สำนึก​ผิด

18 โปรด​ทำ​ดี​ต่อ​ศิโยน​ตาม​ที่​พระองค์​พอใจ

โปรด​สร้าง​กำแพง​เยรูซาเล็ม

19 แล้วพระองค์จะ​ทรง​ยินดี​ใน​เครื่องบูชา​แห่ง​ความ​เที่ยงธรรม

ทั้ง​เครื่อง​เผา​บูชา​และ​เครื่องบูชา​ที่​เผา​ทั้ง​ตัว

แล้ว​พวก​เขา​จะ​ถวาย​วัว​หนุ่ม​บน​แท่น​บูชา​ของพระองค์

52

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี บท​ใคร่ครวญ​ของดาวิด เมื่อโดเอกชาวเอโดมไป​บอกซาอูลว่า “ดาวิดมา​ที่​บ้าน​ของอาหิเมเลค”

1 ทำไม​เจ้า​จึง​โอ้อวด​ความ​ชั่ว เจ้า​คนทรง​อำนาจ?

ความ​รัก​มั่นคง​ของพระเจ้าดำรง​อยู่​เสมอ

2 ลิ้น​ของ​เจ้า​วาง​แผนการ​ทำลาย

คม​เหมือน​มีดโกน และ​ชำนาญ​การ​หลอกลวง

3 เจ้า​รัก​ความ​ชั่ว​มาก​กว่า​ความ​ดี

รัก​คำ​โกหก​มาก​กว่า​การ​พูด​ความ​จริง

เซลาห์

4 เจ้า​รัก​ถ้อยคำ​ทุก​อย่าง​ที่​กลืน​กิน​คน

เจ้า​ลิ้น​จอม​หลอกลวง

5 พระเจ้าก็​จะ​ทรง​ทำลาย​เจ้า​ให้​สิ้น​ไป​ตลอด​กาล

พระองค์จะ​คว้า​เจ้า ดึง​เจ้า​ออก​จาก​เต็นท์

และ​ถอน​ราก​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของ​คน​เป็น

เซลาห์

6 คน​เที่ยงธรรม​จะ​เห็น​แล้ว​เกรงกลัว

และ​หัวเราะ​เยาะ​เขา พลาง​พูด​ว่า

7 “ดูสิ นี่คือคนที่ไม่ยอมให้พระเจ้าเป็น​กำลัง​ของ​ตน

แต่​กลับ​ไว้ใจ​ทรัพย์​สมบัติ​อัน​มากมาย

และ​เสริม​กำลัง​ตัวเอง​ด้วย​ความ​ชั่ว​ร้าย”

8 แต่​ฉัน​เป็น​เหมือน​ต้น​มะกอก​เขียว​ชอุ่ม​ใน​บ้าน​ของพระเจ้า

วางใจ​ใน​ความ​รัก​มั่นคง​ของพระเจ้า ตลอด​ไป​เป็น​นิตย์

9 ฉัน​จะ​ขอบคุณพระองค์ตลอด​ไป เพราะพระองค์ทรง​ทำ​เช่น​นี้​แล้ว

จะ​เฝ้า​หวัง​ใน​พระนาม​ของพระองค์ เพราะพระนามนั้น​ดีงาม

ต่อหน้า​เหล่า​ผู้ภักดี​ของพระองค์

53

สำหรับหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง “มาฮาลัท” บทใคร่ครวญของดาวิด

1 คนโง่พูดในใจว่า “ไม่มีพระเจ้า”

พวก​เขา​เสื่อมทราม และ​ทำ​ความ​ชั่ว​น่า​รังเกียจ

ไม่​มี​ใคร​ทำ​ความ​ดี​เลย

2 พระเจ้า​มอง​จาก​สวรรค์​ลง​มา​ยัง​มนุษย์

เพื่อ​ดู​ว่า​มี​ใคร​สัก​คน​ที่​เข้าใจ

และ​แสวง​หาพระเจ้าหรือ​ไม่

3 ทุก​คน​หัน​หนี​ไป​หมด

พวก​เขา​เสื่อมทราม​ไป​ด้วย​กัน

ไม่​มี​ใคร​ทำ​ความ​ดี​เลย แม้​แต่​คน​เดียว

4 คน​ทำ​ความ​ชั่ว​ไม่​รู้​อะไร​เลย​หรือ?

พวก​เขา​กลืน​กิน​ประชากร​ของ​ฉัน​เหมือน​กิน​ขนม​ปัง

และ​ไม่​เคย​ร้อง​เรียกหาพระเจ้า

5 ตรง​นั้น​พวก​เขา​กลับ​หวาดกลัว​สุด​ขีด ทั้ง​ที่​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ต้อง​กลัว

เพราะพระเจ้าทรง​ทำให้​กระดูก​ของ​ผู้​ที่​ตั้ง​ค่าย​ล้อม​เจ้า​กระจัด​กระจาย

เจ้า​ทำให้​พวก​เขา​อับอาย

เพราะพระเจ้าทรง​ปฏิเสธ​พวก​เขา

6 โอ ขอ​ให้​ความ​รอด​ของอิสราเอลออก​มา​จากศิโยน!

เมื่อพระเจ้าทรง​นำ​ประชากร​ของพระองค์กลับ​จาก​การ​เป็น​เชลย

ยาโคบจะ​เปรมปรีดิ์

และอิสราเอลจะ​ยินดี

54

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ใช้​เครื่องสาย บท​ใคร่ครวญ​ของดาวิด เมื่อ​ชาวศิฟไป​บอกซาอูลว่า “ดาวิดกำลังซ่อนตัวอยู่กับพวกเราไม่ใช่หรือ?”

1 พระเจ้า โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด​ด้วยพระนามของพระองค์

และ​ด้วย​ฤทธิ์​ของพระองค์ โปรด​ตัดสิน​ให้​ฉัน​เป็น​ฝ่าย​ถูก

2 พระเจ้า โปรด​ฟัง​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน

โปรด​รับฟัง​ถ้อย​คำ​จาก​ปาก​ฉัน

3 เพราะ​คน​แปลก​หน้า​ลุก​ขึ้น​สู้​ฉัน

คน​โหดร้าย​หมาย​เอา​ชีวิต​ฉัน

พวก​เขา​ไม่​คำนึง​ถึงพระเจ้าเลย

เซลาห์

4 พระเจ้าทรง​เป็น​ผู้ช่วย​ของ​ฉัน

องค์เจ้านาย​ทรง​ค้ำจุน​ชีวิต​ฉัน

5 พระองค์จะ​ทรง​ตอบแทน​ความ​ชั่ว​แก่​ศัตรู​ของ​ฉัน

ด้วย​ความ​สัตย์​จริง​ของพระองค์ โปรด​ทำลาย​พวก​เขา

6 ฉัน​จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​ด้วย​ความ​สมัครใจ​แด่พระองค์

พระยาห์เวห์ ฉัน​จะ​ขอบคุณ​พระนาม​ของพระองค์ เพราะพระนามนั้น​ดีงาม

7 เพราะพระองค์ทรง​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ความ​ทุกข์​ยาก​ทุก​อย่าง

ฉัน​ได้​เห็น​ศัตรู​พ่าย​แพ้​กับ​ตา

55

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ใช้​เครื่องสาย บท​ใคร่ครวญ​ของดาวิด

1 พระเจ้า โปรด​ฟัง​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน

อย่า​หัน​หนี​จาก​คำ​วิงวอน​ของ​ฉัน

2 โปรด​หัน​มา​สนใจ​และ​ตอบ​ฉัน

ฉัน​กระสับกระส่าย​ขณะ​ระบาย​ความ​ทุกข์

และ​คราง​ออก​มา 3 เพราะ​เสียง​ของ​ศัตรู

เพราะ​การ​กดขี่​ของ​คน​ชั่ว

พวก​เขา​ก่อ​ความ​ทุกข์​ให้​ฉัน

ด้วย​ความ​โกรธ พวก​เขา​ผูก​พยาบาท​กับ​ฉัน

4 ใจ​ฉัน​เจ็บ​ปวด​อย่าง​หนัก​อยู่​ภายใน

ความ​สยดสยอง​แห่ง​ความ​ตาย​ถาโถม​เข้า​ใส่​ฉัน

5 ความ​กลัว​และ​ความ​สั่นสะท้าน​เข้า​ครอบงำ​ฉัน

ความ​สยดสยอง​ท่วมท้น​ตัว​ฉัน

6 ฉันพูดว่า “ถ้ามีปีกเหมือนนกพิราบ!

จะ​บิน​หนี​ไป แล้ว​ได้​พัก

7 ฉัน​จะ​ร่อนเร่​ไป​ให้​ไกล

และพักค้างในถิ่นกันดาร”

เซลาห์

8 “ฉันจะรีบไปหาที่กำบังจากลมแรงและพายุโหม”

9 องค์เจ้านาย โปรด​ทำให้​พวก​เขา​สับสน และ​ทำให้​ภาษา​ของ​พวก​เขา​ปั่นป่วน

เพราะ​ฉัน​เห็น​ความ​รุนแรง​และ​การ​วิวาท​ใน​เมือง

10 ทั้ง​กลางวัน​กลางคืน พวก​เขา​เดิน​วน​อยู่​บน​กำแพง​เมือง

ความ​ชั่ว​ร้าย​และ​การ​กดขี่​ก็​อยู่​ภายใน​เมือง

11 การ​ทำลาย​ล้าง​อยู่​ภายใน​เมือง

คำ​ข่มขู่​และ​คำ​โกหก​ไม่​เคย​หาย​ไป​จาก​ถนน

12 ถ้า​เป็น​ศัตรู​ที่​ดูหมิ่น​ฉัน

ฉัน​ยัง​พอ​ทน​ได้

ถ้า​เป็น​คน​ที่​เกลียด​ฉัน​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน

ก็​คง​ซ่อน​ตัว​จาก​เขา​ได้

13 แต่กลับเป็นเจ้า—คนอย่างฉัน

เพื่อน​ร่วม​ทาง​และ​เพื่อน​สนิท​ของ​ฉัน

14 เรา​เคย​สนิทสนม​พูด​คุย​กัน​อย่าง​ชื่น​ใจ

เดิน​ไป​บ้าน​ของพระเจ้าด้วย​กัน​ท่ามกลาง​ฝูง​ชน

15 ขอ​ให้​ความ​ตาย​จู่​โจม​พวก​เขา

ให้​พวก​เขา​ลง​ไป​ยังเชโอลทั้ง​เป็น*

เพราะ​ความ​ชั่ว​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา อยู่​ใน​ที่​พัก​ของ​พวก​เขา

16 ส่วน​ฉัน​จะ​ร้อง​เรียกหาพระเจ้า

และพระยาห์เวห์จะ​ทรง​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

17 ยาม​เย็น ยาม​เช้า และ​เที่ยงวัน ฉัน​จะ​ร้อง​คร่ำครวญ​ด้วย​ความ​ทุกข์​ใจ

พระองค์จะ​ทรง​ฟัง​เสียง​ฉัน

18 พระองค์ทรง​ไถ่​ชีวิต​ฉัน​จาก​ศึก ให้​ฉัน​ได้​อยู่​ใน​ความ​สงบ

แม้​คน​ที่​ต่อสู้​กับ​ฉัน​จะ​มี​มากมาย

19 พระเจ้าผู้​ประทับ​บน​บัลลังก์​ตลอด​กาล

จะ​ทรง​ได้ยิน​และ​ตอบ​พวก​เขา

เซลาห์

พวก​เขา​ไม่​เคย​เปลี่ยน

และ​ไม่​เกรงกลัวพระเจ้า

20 เขา​ยื่น​มือ​ทำร้าย​เพื่อน​ของ​ตน

และ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​ตน

21 ถ้อย​คำ​จาก​ปาก​เขา​นุ่ม​ลื่น​เหมือน​เนย

แต่​ใน​ใจ​มี​แต่​สงคราม

คำ​พูด​ของ​เขา​นุ่ม​ยิ่ง​กว่า​น้ำมัน

แต่​แท้​จริง​เป็น​ดาบ​ที่​ชัก​ออก​จาก​ฝัก

22 จง​มอบ​ภาระ​ของ​ท่าน​ไว้​กับพระยาห์เวห์ แล้วพระองค์จะ​ทรง​ค้ำจุน​ท่าน

พระองค์จะ​ไม่​ยอม​ให้​คน​เที่ยงธรรม​สั่น​คลอน​ตลอด​ไป

23 แต่พระองค์ พระเจ้า จะ​ทรง​ทำให้​พวก​เขา​ลง​สู่​หลุม​แห่ง​ความ​พินาศ

คน​กระหาย​เลือด​และ​หลอกลวง​จะ​มี​ชีวิต​ไม่​ถึง​ครึ่ง​อายุ

แต่​ฉัน​จะ​วางใจ​ในพระองค์

56

สำหรับหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง “นกพิราบเงียบในแดนไกล” บทกวีของดาวิด เมื่อ​ชาวฟีลิสเตียจับ​เขา​ที่​เมืองกัท

1 พระเจ้า โปรด​เมตตา​ฉัน เพราะ​มี​คน​จ้อง​จะ​กลืน​กิน​ฉัน

ตลอด​วัน​เขา​โจมตี​และ​กดขี่​ฉัน

2 ศัตรู​จ้อง​จะ​กลืน​กิน​ฉัน​ตลอด​วัน

เพราะ​คน​ที่​ต่อสู้​กับ​ฉัน​อย่าง​หยิ่ง​ผยอง​มี​มากมาย

3 เมื่อ​ฉัน​กลัว

จะ​วางใจ​ในพระองค์

4 ในพระเจ้า ฉัน​สรรเสริญ​ถ้อยคำ​ของพระองค์

วางใจ​ในพระเจ้า

จึง​ไม่​หวาดกลัว

มนุษย์​ซึ่ง​เป็น​เพียง​เนื้อ​หนัง​จะ​ทำ​อะไร​ฉัน​ได้?

5 ตลอด​วัน​พวก​เขา​บิดเบือน​คำ​พูด​ของ​ฉัน

ความคิด​ทุก​อย่าง​ของ​พวก​เขา​มุ่ง​ทำร้าย​ฉัน

6 พวก​เขา​สมคบ​กัน​และ​ซุ่ม​ซ่อน

คอย​จับ​ตา​ดู​ทุก​ย่าง​ก้าว​ของ​ฉัน

จ้อง​จะ​เอา​ชีวิต​ฉัน

7 พวก​เขา​จะ​ใช้​ความ​ชั่ว​หนี​รอด​ไป​ได้​หรือ?

พระเจ้า โปรด​โค่น​ชน​ทั้งหลาย​ลง​ด้วย​ความ​โกรธ​ของพระองค์

8 พระองค์ทรง​นับ​ทุก​ครั้ง​ที่​ฉัน​ร่อนเร่

ทรง​เก็บ​น้ำตา​ของ​ฉัน​ไว้​ใน​ภาชนะ​ของพระองค์

ทั้งหมด​นั้น​ไม่​ได้​อยู่​ใน​หนังสือ​ของพระองค์หรือ?

9 แล้ว​ศัตรู​ของ​ฉัน​จะ​หัน​หลัง​กลับ​ใน​วัน​ที่​ฉัน​ร้อง​เรียก

ฉัน​รู้​แน่​ว่า พระเจ้าอยู่​ฝ่าย​ฉัน

10 ฉัน​จะ​สรรเสริญ​ถ้อยคำ​ของพระเจ้า

ฉัน​จะ​สรรเสริญ​ถ้อยคำ​ของพระยาห์เวห์

11 ฉัน​วางใจ​ในพระเจ้า

จะ​ไม่​หวาดกลัว

มนุษย์​จะ​ทำ​อะไร​ฉัน​ได้?

12 คำ​ปฏิญาณ​ที่​ถวาย​แด่พระองค์ผูกพัน​ฉัน​อยู่ พระเจ้า

ฉัน​จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​ขอบคุณ​แด่พระองค์

13 เพราะพระองค์ทรง​ช่วย​ชีวิต​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ความ​ตาย

และ​รักษา​เท้า​ของ​ฉัน​ไม่​ให้​ล้ม

เพื่อ​ฉัน​จะ​ดำเนิน​ต่อ​หน้าพระเจ้า ใน​แสง​สว่าง​ของ​คน​เป็น

57

สำหรับหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง “อย่าทำลาย” บทกวีของดาวิด เมื่อ​เขา​หนีซาอูลเข้า​ไป​ใน​ถ้ำ

1 พระเจ้า โปรด​เมตตา​ฉัน โปรด​เมตตา​ฉัน

เพราะ​ฉัน​ลี้ภัย​ในพระองค์

จะ​ลี้ภัย​ใต้​ร่ม​ปีก​ของพระองค์

จน​กว่า​ภัย​พิบัติ​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป

2 ฉัน​ร้อง​หาพระเจ้าผู้​สูง​สุด

ร้อง​หาพระเจ้าผู้​ทรง​ทำ​สิ่ง​ที่​ฉัน​ร้องขอ​ให้​สำเร็จ

3 พระองค์จะ​ทรง​ส่ง​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​สวรรค์​และ​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

ทรง​ตำหนิ​ผู้​ที่​ไล่​ล่า​ฉัน

เซลาห์

พระเจ้าจะ​ทรง​ส่ง​ความ​รัก​มั่นคง​และ​ความ​สัตย์​จริง​ของพระองค์มา

4 ฉัน​อยู่​ท่ามกลาง​สิงโต

นอน​อยู่​ท่ามกลาง​คน​ที่​ลุกโชน​เป็น​ไฟ

ฟัน​ของ​พวก​เขา​เป็น​หอก​และ​ลูก​ธนู

ลิ้น​ของ​พวก​เขา​เป็น​ดาบ​คม​กริบ

5 พระเจ้า ขอพระองค์ทรง​เป็น​ที่​เทิดทูน​เหนือ​ฟ้า​สวรรค์!

ขอ​ความ​รุ่งโรจน์​ของพระองค์อยู่​เหนือ​ทั่ว​แผ่นดิน​โลก!

6 พวก​เขา​วางตา​ข่าย​ดัก​เท้า​ฉัน

ตัว​ฉัน​ถูก​กด​ต่ำ​ลง

พวก​เขา​ขุด​หลุม​ไว้​ตรง​หน้า​ฉัน

แต่​กลับ​ตกลง​ไป​กลาง​หลุม​นั้น​เอง

เซลาห์

7 ใจ​ฉัน​มั่นคง พระเจ้า

ใจ​ฉัน​มั่นคง

ฉัน​จะ​ร้อง​เพลง ใช่ จะ​ขับ​เพลง​สรรเสริญ

8 เกียรติ​ของ​ฉัน​เอ๋ย ตื่น​ขึ้น!

ลูต​และ​พิณ​เอ๋ย ตื่น​ขึ้น! ฉัน​จะ​ปลุก​อรุณ​ให้​ตื่น

9 องค์เจ้านาย ฉัน​จะ​ขอบคุณพระองค์ท่ามกลาง​ชน​ทั้งหลาย

จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญพระองค์ท่ามกลาง​ประชาชาติ

10 เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​อัน​ยิ่งใหญ่​ของพระองค์​ไป​ถึง​ฟ้า​สวรรค์

และ​ความ​สัตย์​จริง​ของพระองค์​ไป​ถึง​ท้องฟ้า

11 พระเจ้า ขอพระองค์ทรง​เป็น​ที่​เทิดทูน​เหนือ​ฟ้า​สวรรค์

ขอ​ความ​รุ่งโรจน์​ของพระองค์อยู่​เหนือ​ทั่ว​แผ่นดิน​โลก

58

สำหรับหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง “อย่าทำลาย” บทกวีของดาวิด

1 พวก​เจ้า ผู้​เงียบงัน พูด​สิ่ง​ที่​เที่ยงธรรม​จริง​หรือ?

ลูกหลาน​มนุษย์ พวก​เจ้า​พิพากษา​อย่าง​ไม่​มี​ข้อ​ครหา​จริง​หรือ?

2 ไม่​เลย ใน​ใจ​พวก​เจ้า​วาง​แผน​ความ​อยุติธรรม

พวก​เจ้า​กลับ​ชั่ง​ตวง​ความ​รุนแรง​ที่​มือ​ตน​ก่อ​ขึ้น​ทั่ว​แผ่นดิน

3 คน​ชั่ว​หลง​ทาง​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์

พอ​เกิด​มา​ก็​เตลิด​ไป พูด​แต่​คำ​โกหก

4 พิษ​ของ​พวก​เขา​เหมือน​พิษ​งู

เหมือน​งู​เห่า​หู​หนวก​ที่​ปิด​หู​ตนเอง

5 ไม่​ยอม​ฟัง​เสียง​ของ​หมองู

ไม่​ว่า​หมองู​จะ​ชำนาญ​เพียง​ใด

6 พระเจ้า โปรด​หัก​ฟัน​ใน​ปาก​ของ​พวก​เขา

พระยาห์เวห์ โปรด​หัก​เขี้ยว​ใหญ่​ของ​ลูก​สิงโต​เหล่า​นั้น

7 ขอ​ให้​พวก​เขา​สูญหาย​เหมือน​น้ำ​ที่​ไหล​ผ่าน​ไป

เมื่อ​พวก​เขา​ง้าง​คัน​ธนู ขอ​ให้​ลูก​ธนู​ทื่อ​หมด

8 ขอ​ให้​พวก​เขา​เหมือน​หอย​ทาก​ที่​ละลาย​สูญ​ไป

เหมือน​ทารก​ที่​คลอด​ออก​มา​ไร้​ชีวิต ไม่​เคย​เห็น​ดวง​อาทิตย์

9 ก่อน​ที่​หม้อ​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ทัน​ร้อน​จาก​ไฟ​หนาม

พระองค์จะ​กวาด​ทั้ง​หนาม​สด​และ​หนาม​ที่​กำลัง​ลุก​ไหม้​ไป​หมด

10 คน​เที่ยงธรรม​จะ​ยินดี​เมื่อ​เห็น​การ​แก้​แค้น

เขา​จะ​ล้าง​เท้า​ใน​เลือด​ของ​คน​ชั่ว

11 แล้วผู้คนจะพูดว่า “คนเที่ยงธรรมมีผลตอบแทนจริง

มีพระเจ้าผู้ทรงพิพากษาแผ่นดินโลกจริง”

59

สำหรับหัวหน้านักดนตรี ตามทำนอง “อย่าทำลาย” บทกวีของดาวิด เมื่อซาอูลส่ง​คน​ไป​เฝ้า​บ้าน​เพื่อ​ฆ่า​เขา

1 พระเจ้าของ​ฉัน โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ศัตรู

โปรด​ยก​ฉัน​ไว้​ให้​พ้น​มือ​คน​ที่​ลุก​ขึ้น​สู้​ฉัน

2 โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​คน​ทำ​ความ​ชั่ว

ช่วย​ฉัน​ให้​รอด​จาก​คน​กระหาย​เลือด

3 พวก​เขา​ดัก​ซุ่ม​เอา​ชีวิต​ฉัน

คนทรง​อำนาจ​รวม​ตัว​กัน​ต่อต้าน​ฉัน

ไม่​ใช่​เพราะ​ฉัน​ไม่​เชื่อฟัง หรือ​เพราะ​บาป​ของ​ฉัน พระยาห์เวห์

4 ทั้ง​ที่​ฉัน​ไม่​ได้​ทำ​ผิด พวก​เขา​ก็​พร้อม​บุก​เข้า​มา

โปรด​ลุก​ขึ้น มอง​ดู และ​ช่วย​ฉัน!

5 พระองค์ พระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่ง​กองทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอล

โปรด​ลุก​ขึ้น​ลงโทษ​ประชาชาติ

อย่า​เมตตา​คน​ทรยศ​ที่​ชั่ว​ร้าย

เซลาห์

6 พวก​เขา​กลับ​มา​ใน​ยาม​เย็น หอน​เหมือน​สุนัข

และ​เดิน​เพ่นพ่าน​รอบ​เมือง

7 ดู​สิ พวก​เขา​พ่น​คำ​ออก​จาก​ปาก

ริมฝีปาก​ของ​พวก​เขา​เป็น​ดาบ

แล้วพูดว่า “ใครจะได้ยินเรา?”

8 แต่พระองค์ พระยาห์เวห์ ทรง​หัวเราะ​เยาะ​พวก​เขา

พระองค์ทรง​เย้ยหยัน​ประชาชาติ​ทั้งปวง

9 กำลัง​ของ​ฉัน​เอ๋ย ฉัน​เฝ้า​รอพระองค์

เพราะพระเจ้าเป็น​หอคอย​สูง​ของ​ฉัน

10 พระเจ้าของ​ฉัน​จะ​ทรง​นำ​หน้า​ฉัน พร้อม​ด้วย​ความ​รัก​มั่นคง​ของพระองค์

พระเจ้าจะ​ให้​ฉัน​เห็น​ศัตรู​พ่าย​แพ้

11 อย่า​ฆ่า​พวก​เขา มิ​ฉะนั้น​ประชากร​ของ​ฉัน​จะ​ลืม

โปรด​ใช้​ฤทธิ์​ของพระองค์ทำให้​พวก​เขา​กระจัดกระจาย และ​กด​พวก​เขา​ลง องค์เจ้านาย โล่​ของ​เรา

12 เพราะ​บาป​จาก​ปาก​และ​ถ้อยคำ​จาก​ริมฝีปาก​ของ​พวก​เขา

ขอ​ให้​พวก​เขา​ติด​กับ​อยู่​ใน​ความ​หยิ่ง​ของ​ตน

เพราะ​คำ​สาป​และ​คำ​โกหก​ที่​พวก​เขา​พูด

13 โปรด​เผา​ผลาญ​พวก​เขา​ด้วย​ความ​โกรธ​ของพระองค์

เผา​ผลาญ​จน​ไม่​เหลือ

ให้​พวก​เขา​รู้​ว่า​พระเจ้า​ทรง​ปกครอง​ใน​ยาโคบ

จน​ถึง​สุด​ปลาย​แผ่นดิน​โลก

เซลาห์

14 ยาม​เย็น ให้​พวก​เขา​กลับ​มา

ให้​หอน​เหมือน​สุนัข และ​เดิน​ไป​รอบ​เมือง

15 พวก​เขา​จะ​เดิน​เพ่นพ่าน​หา​อาหาร

และ​ถ้า​ไม่​อิ่ม ก็​จะ​เฝ้า​รอ​อยู่​ทั้ง​คืน

16 แต่​ฉัน​จะ​ร้อง​เพลง​ถึง​กำลัง​ของพระองค์

ยาม​เช้า จะ​ร้อง​เสียง​ดัง​ถึง​ความ​รัก​มั่นคง​ของพระองค์

เพราะพระองค์ทรง​เป็น​หอคอย​สูง​ของ​ฉัน

เป็น​ที่​ลี้ภัย​ใน​วัน​ที่​ฉัน​ทุกข์​ยาก

17 กำลัง​ของ​ฉัน​เอ๋ย ฉัน​จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญพระองค์

เพราะพระเจ้าทรง​เป็น​หอคอย​สูง​ของ​ฉัน เป็นพระเจ้าผู้​ทรง​มี​เมตตา​ต่อ​ฉัน

60

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ตาม​ทำนอง “ดอก​ลิ​ล​ลี​แห่ง​พันธสัญญา” บทกวี​สำหรับ​สอน​ของ​ดา​วิด เมื่อ​เขา​ทำ​สงคราม​กับ​อา​รัม​นา​หะ​รา​อิม​และ​อา​รัม​โศบาห์ และ​โย​อาบ​กลับ​มา​และ​ฆ่า​ชาว​เอ​โดม​หนึ่ง​หมื่น​สอง​พัน​คน​ใน​หุบเขา​เกลือ

1 พระเจ้า พระองค์​ทอดทิ้ง​พวก​เรา

ทำให้​เรา​แตก​พ่าย

พระองค์​โกรธ​เรา

โปรด​ฟื้นฟู​เรา​อีก​ครั้ง

2 พระองค์​ทำให้​แผ่นดิน​สั่น​สะเทือน

พระองค์​ทำ​ให้​แผ่นดิน​แตกร้าว

โปรด​สมาน​รอย​แตก​ของ​มัน

เพราะ​แผ่นดิน​ยัง​สั่น​ไหว

3 พระองค์​ให้​ประชากร​ของ​พระองค์​เผชิญ​ความ​ทุกข์​หนัก

ให้​เรา​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​จน​เซ​ซวน

4 พระองค์​มอบ​ธง​ให้​ผู้​ที่​ยำเกรง​พระองค์

ให้​ชู​ขึ้น​เพราะ​ความ​จริง

เซ​ลาห์

5 เพื่อ​คน​ที่​พระองค์​รัก​จะ​ได้​รับ​การ​ช่วย​กู้

โปรด​ช่วย​เรา​ด้วย​มือ​ขวา​ของ​พระองค์ และ​ตอบ​เรา

6 พระเจ้า​ตรัส​จาก​สถาน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​ว่า

“เรา​จะ​มี​ชัย

เรา​จะ​แบ่ง​เชเคม

และ​วัด​หุบเขา​สุ​คคท

7 กิเล​อาด​เป็น​ของ​เรา มนัส​เสห์​ก็​เป็น​ของ​เรา

เอฟ​รา​อิม​เป็น​เกราะ​คุ้ม​ศีรษะ​ของ​เรา

ยูดาห์​เป็น​คทา​ของ​เรา

8 โม​อับ​เป็น​อ่าง​ล้าง​ของ​เรา

เรา​จะ​โยน​รองเท้า​ของ​เรา​ลง​บน​เอโดม

เรา​จะ​โห่​ร้อง​ด้วย​ชัย​ชนะ​เหนือ​ฟีลิสเตีย”

9 ใคร​จะ​พา​ฉัน​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ป้อม​ปราการ?

ใคร​พา​ฉัน​ไป​ถึง​เอ​โดม?

10 พระเจ้า ไม่​ใช่​พระองค์​หรือ​ที่​ทอดทิ้ง​เรา?

พระเจ้า พระองค์​ไม่​ออก​ไป​รบ​พร้อม​กองทัพ​ของ​เรา

11 โปรด​ช่วย​เรา​ต่อสู้​กับ​ศัตรู

เพราะ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​มนุษย์​ไร้​ผล

12 เมื่อ​มี​พระเจ้า เรา​จะ​รบ​อย่าง​กล้า​หาญ

เพราะ​พระองค์​จะ​เหยียบ​ศัตรู​ของ​เรา​ให้​ราบ

61

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ใช้​เครื่องสาย ของ​ดา​วิด

1 พระเจ้า โปรด​ฟัง​เสียง​ร้อง​ของ​ฉัน

โปรด​ใส่ใจ​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน

2 จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดิน ฉัน​จะ​ร้อง​หา​พระองค์​เมื่อ​ใจ​อ่อน​ล้า

โปรด​นำ​ฉัน​ไป​ยัง​ศิลา​ที่​สูง​เหนือ​ฉัน

3 เพราะ​พระองค์​เป็น​ที่​ลี้ภัย​ของ​ฉัน

เป็น​หอคอย​แข็งแกร่ง​ให้​พ้น​จาก​ศัตรู

4 ฉัน​จะ​อาศัย​ใน​เต็นท์​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป

จะ​ลี้ภัย​ใต้​ร่ม​ปีก​ของ​พระองค์

เซ​ลาห์

5 พระเจ้า พระองค์​ได้ยิน​คำ​ปฏิญาณ​ของ​ฉัน​แล้ว

และ​มอบ​มรดก​ของ​ผู้​ที่​ยำเกรง​พระ​นาม​ให้​ฉัน

6 พระองค์​จะ​ให้​กษัตริย์​มี​ชีวิต​ยืนยาว

ปี​เดือน​ของ​เขา​จะ​ต่อ​เนื่อง​หลาย​ชั่ว​อายุ​คน

7 เขา​จะ​นั่ง​ครอง​บัลลังก์​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​ตลอด​ไป

โปรด​ให้​ความ​รัก​มั่นคง​และ​ความ​สัตย์​จริง​คุ้มครอง​เขา

8 แล้ว​ฉัน​จะ​ร้อง​สรรเสริญ​พระ​นาม​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป

และ​ทำ​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​ของ​ฉัน​ทุก​วัน

62

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี สำหรับ​เย​ดู​ธูน บท​สดุดี​ของ​ดา​วิด

1 ใจ​ฉัน​สงบ​นิ่ง​ใน​พระเจ้า​เพียง​ผู้​เดียว

ความ​รอด​ของ​ฉัน​มา​จาก​พระองค์

2 พระองค์​เพียง​ผู้​เดียว​เป็น​ศิลา​ของ​ฉัน เป็น​ความ​รอด และ​เป็น​ป้อม​ปราการ

ฉัน​จะ​ไม่​หวั่นไหว​จน​เสียหลัก

3 พวกท่าน​จะ​รุม​ทำร้าย​คน​คน​หนึ่ง​ไป​อีก​นาน​แค่​ไหน?

จะ​พา​กัน​ผลัก​เขา​ให้​ล้ม

เหมือน​กำแพง​ที่​เอน เหมือน​รั้ว​ที่​โยกคลอน​หรือ?

4 พวก​เขา​มุ่ง​แต่​จะ​ผลัก​เขา​ลง​จาก​ที่​สูง

พวก​เขา​ชอบ​คำ​โกหก

ปาก​อวยพร แต่​ใน​ใจ​กลับ​สาปแช่ง

เซ​ลาห์

5 ใจ​ฉัน​เอ๋ย จง​สงบ​นิ่ง​รอ​พระเจ้า​เพียง​ผู้​เดียว

เพราะ​ความ​หวัง​ของ​ฉัน​มา​จาก​พระองค์

6 พระองค์​เพียง​ผู้​เดียว​เป็น​ศิลา​ของ​ฉัน เป็น​ความ​รอด และ​เป็น​ป้อม​ปราการ

ฉัน​จะ​ไม่​หวั่นไหว

7 ความ​รอด​และ​เกียรติ​ของ​ฉัน​อยู่​กับ​พระเจ้า

พระเจ้า​เป็น​ศิลา​แห่ง​กำลัง​และ​ที่​ลี้ภัย​ของ​ฉัน

8 ประชาชน​ทั้งหลาย จง​วางใจ​พระองค์​ทุก​เวลา

ระบาย​ทุก​สิ่ง​ใน​ใจ​ต่อ​หน้า​พระองค์

พระเจ้า​เป็น​ที่​ลี้ภัย​ของ​เรา

เซ​ลาห์

9 คน​ต่ำต้อย​เป็น​เพียง​ลมหายใจ

คน​สูง​ศักดิ์​ก็​เป็น​สิ่ง​ลวง

เมื่อ​ขึ้น​ตาชั่ง พวก​เขา​ลอย​ขึ้น

รวม​กัน​แล้ว​ยัง​เบา​กว่า​ลมหายใจ

10 อย่า​วางใจ​ใน​การ​กดขี่

อย่า​หลง​หวัง​จาก​การ​ปล้น

หาก​ทรัพย์​สมบัติ​เพิ่มพูน

อย่า​ปักใจ​ไว้​กับ​มัน

11 พระเจ้า​ตรัส​ครั้ง​หนึ่ง

ฉัน​ได้ยิน​ถึง​สอง​ครั้ง​ว่า

อำนาจ​เป็น​ของ​พระเจ้า

12 องค์เจ้านาย ความรักมั่นคง​ก็​เป็น​ของพระองค์

เพราะ​พระองค์​ตอบแทน​แต่ละ​คน​ตาม​การ​กระทำ​ของ​เขา

63

บท​สดุดี​ของ​ดา​วิด เมื่อ​เขา​อยู่​ใน​ถิ่น​กันดาร​ยูดาห์

1 พระเจ้า พระองค์​คือ​พระเจ้า​ของ​ฉัน

ฉัน​จะ​แสวง​หา​พระองค์​อย่าง​จริงจัง

ใจ​ฉัน​กระหาย​หา​พระองค์

กาย​ของ​ฉัน​โหย​หา​พระองค์

ใน​แผ่นดิน​แห้ง​แล้ง​อ่อน​ล้า ที่​ไม่​มี​น้ำ

2 ฉัน​เคย​มอง​เห็น​พระองค์​ใน​สถาน​บริสุทธิ์

ได้​เห็น​ฤทธิ์​อำนาจ​และ​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์

3 เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ดี​กว่า​ชีวิต

ริมฝีปาก​ของ​ฉัน​จะ​สรรเสริญ​พระองค์

4 ตราบ​ที่​ฉัน​มี​ชีวิต จะ​ยกย่อง​พระองค์

จะ​ยก​มือ​ขึ้น​โดย​เรียก​พระ​นาม​ของ​พระองค์

5 ใจ​ฉัน​จะ​อิ่มเอม​เหมือน​ได้​กิน​อาหาร​ชั้น​เลิศ

ปาก​ของ​ฉัน​จะ​สรรเสริญ​พระองค์​ด้วย​ริมฝีปาก​ที่​เปี่ยม​ความ​ยินดี

6 เมื่อ​ฉัน​ระลึก​ถึง​พระองค์​บน​ที่นอน

และ​ใคร่ครวญ​ถึง​พระองค์​ตลอด​ยาม​กลางคืน

7 เพราะ​พระองค์​เป็น​ผู้​ช่วย​ของ​ฉัน

ฉัน​จะ​ยินดี​ใต้​ร่ม​ปีก​ของพระองค์

8 ฉัน​เกาะ​ติด​พระองค์​ไม่​ห่าง

มือ​ขวา​ของ​พระองค์​ค้ำ​จุน​ฉัน​ไว้

9 แต่​คน​ที่​ตาม​ล่า​ชีวิต​ฉัน​เพื่อ​ทำลาย

จะ​ลง​ไป​สู่​ส่วน​ลึก​ของ​แผ่นดิน

10 พวก​เขา​จะ​ถูก​มอบ​ให้​คม​ดาบ

และ​กลาย​เป็น​อาหาร​ของ​หมาจิ้งจอก

11 แต่​กษัตริย์​จะ​ยินดี​ใน​พระเจ้า

ทุก​คน​ที่​สาบาน​โดย​อ้าง​พระองค์​จะ​ยกย่อง​พระองค์

เพราะ​ปาก​ของ​คน​โกหก​จะ​ถูก​ปิด​เสีย

64

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี บท​สดุดี​ของ​ดา​วิด

1 พระเจ้า โปรด​ฟัง​เสียง​ของ​ฉัน​เมื่อ​ฉัน​คร่ำครวญ

โปรด​รักษา​ชีวิต​ฉัน​จาก​ความ​หวาดกลัว​ศัตรู

2 โปรด​ซ่อน​ฉัน​จาก​แผน​สมคบคิด​ของ​คน​ชั่ว

จาก​ฝูง​คน​ทำ​ชั่ว​ที่​อึกทึก

3 พวก​เขา​ลับ​ลิ้น​ให้​คม​เหมือน​ดาบ

เล็ง​ถ้อยคำ​มรณะ​ดั่ง​ลูก​ธนู

4 เพื่อ​ยิง​คน​ไร้​ผิด​จาก​ที่​ซุ่ม

พวก​เขา​ยิง​ใส่​ทันที​โดย​ไม่​หวาดกลัว

5 พวก​เขา​ปลุกใจ​กัน​ให้​ทำ​ตาม​แผน​ชั่ว

คุย​กัน​เรื่อง​วาง​กับดัก​อย่าง​ลับๆ

แล้ว​พูด​ว่า “ใคร​จะ​เห็น?”

6 พวก​เขา​วาง​แผน​อยุติธรรม พลาง​พูด​ว่า “เรา​วาง​แผน​ไว้​แนบเนียน​แล้ว!”

ความคิด​และ​ใจ​ของ​มนุษย์​ช่าง​เจ้า​เล่ห์​ลึกล้ำ

7 แต่​พระเจ้า​จะ​ยิง​ลูก​ธนู​ใส่​พวก​เขา

ทันใดนั้น ลูก​ธนู​จะ​ซัด​พวก​เขา​ล้ม​ลง

8 ลิ้น​ของ​พวก​เขา​เอง​จะ​ทำให้​พวก​เขา​พินาศ

ทุก​คน​ที่​เห็น​จะ​ส่าย​หน้า

9 มนุษย์​ทุก​คน​จะ​เกรงกลัว

พวก​เขา​จะ​ประกาศ​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ

และ​ใคร่ครวญ​อย่าง​เข้าใจ​ถึง​การ​กระทำ​ของ​พระองค์

10 คน​เที่ยงธรรม​จะ​ยินดี​ใน​พระ​ยาห์เวห์

และ​ลี้ภัย​ใน​พระองค์

ทุก​คน​ที่​ใจ​ซื่อตรง​จะ​สรรเสริญ​พระองค์!

65

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี บท​สดุดี​ของ​ดา​วิด บทเพลง

1 พระเจ้า ใน​ศิโยน คำ​สรรเสริญ​รอ​ถวาย​แด่​พระองค์

ผู้คน​จะ​ทำ​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​ที่​ให้​ไว้​กับ​พระองค์

2 พระองค์​ผู้​ฟัง​คำ​อธิษฐาน

มนุษย์​ทั้งปวง​จะ​มา​หา​พระองค์

3 ความ​ผิด​บาป​ท่วมท้น​ฉัน

แต่​พระองค์​ลบล้าง​การ​ล่วงละเมิด​ของ​เรา

4 คน​ที่​พระองค์​เลือก​และ​นำ​ให้​เข้า​มา​ใกล้​ช่าง​เป็น​สุข

เพื่อ​เขา​จะ​ได้​อยู่​ใน​ลาน​บ้าน​ของ​พระองค์

เรา​จะ​อิ่มเอม​กับ​สิ่ง​ดี​ใน​บ้าน​ของ​พระองค์

ใน​วิหาร​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

5 พระองค์​ตอบ​เรา​ด้วย​การ​กระทำ​ที่​น่า​เกรงขาม​และ​เที่ยงธรรม

พระเจ้า​แห่ง​ความ​รอด​ของ​เรา

พระองค์​คือ​ความ​หวัง​ของ​สุด​ปลาย​แผ่นดิน​โลก

และ​ของ​ผู้​ที่​อยู่​ไกล​ออก​ไป​ใน​ทะเล

6 ด้วย​ฤทธิ์​อำนาจ พระองค์​ทรง​ตั้ง​ภูเขา​ขึ้น

พระองค์​สวม​กำลัง​ไว้​เป็น​อาวุธ

7 พระองค์​ทำให้​เสียง​คำราม​ของ​ทะเล​สงบ

ทำให้​เสียง​คลื่น​สงบ

และ​ทำให้​ความ​วุ่นวาย​ของ​ชน​ชาติ​สงบ​ลง

8 ผู้คน​ที่​อยู่​สุด​ไกล​ต่าง​เกรง​กลัว​สิ่ง​น่า​อัศจรรย์​ของพระองค์

พระองค์​ทำให้​ทั้ง​รุ่งอรุณ​และ​ยาม​เย็น​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี

9 พระองค์​มา​เยือน​แผ่นดิน​และ​ให้​น้ำ​แก่​แผ่นดิน

ทำให้​มัน​อุดม​สมบูรณ์​อย่าง​ยิ่ง

แม่น้ำ​ของ​พระเจ้า​เต็มเปี่ยม​ด้วย​น้ำ

พระองค์​จัดเตรียม​ธัญพืช​ให้​ผู้คน เพราะ​พระองค์​กำหนด​ไว้​เช่น​นั้น

10 พระองค์​ให้​น้ำ​ชุ่ม​ร่อง​ไถ

ปรับ​สัน​ดิน​ให้​เสมอ

ทำให้​ดิน​นุ่ม​ด้วย​สาย​ฝน

และ​อวยพร​พืช​ผล

11 พระองค์​สวม​มงกุฎ​แห่ง​ความ​อุดม​ให้​แก่​ปี

เกวียน​ของ​พระองค์​ล้น​ด้วย​ความ​อุดม​สมบูรณ์

12 ทุ่ง​หญ้า​ใน​ถิ่น​กันดาร​อุดม​ล้น

เนิน​เขา​ห่ม​ความ​ยินดี

13 ทุ่ง​เลี้ยง​สัตว์​เต็ม​ไป​ด้วย​ฝูง​สัตว์

หุบเขา​ห่ม​ด้วย​รวง​ธัญพืช

ทุก​แห่ง​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี!

และ​ร้อง​เพลง​ด้วย

66

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี บทเพลง บท​สดุดี

1 ทั่ว​แผ่นดิน จง​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี​ถวาย​พระเจ้า!

2 จง​ร้อง​เพลง​ถึง​ความ​รุ่งโรจน์​แห่ง​พระ​นาม​ของ​พระองค์!

จง​ถวาย​เกียรติ​และ​คำ​สรรเสริญ!

3 จง​ทูล​พระเจ้า​ว่า “การ​กระทำ​ของ​พระองค์​ช่าง​น่า​เกรงขาม!

เพราะ​ฤทธิ์​อำนาจ​อัน​ยิ่งใหญ่ ศัตรู​จึง​หมอบ​ยอม​จำนน​ต่อ​พระองค์

4 ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​จะ​กราบ​นมัสการ​พระองค์

และ​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระองค์

พวก​เขา​จะ​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระ​นาม​ของ​พระองค์”

เซ​ลาห์

5 มา​เถิด มา​ดู​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ

การ​กระทำ​ของ​พระองค์​ต่อ​มนุษย์​ช่าง​น่า​เกรงขาม

6 พระองค์​เปลี่ยน​ทะเล​ให้​เป็น​แผ่นดิน​แห้ง

พวก​เขา​เดิน​ข้าม​แม่น้ำ​ด้วย​เท้า

ที่​นั่น​เรา​ได้ยิน​ดี​ใน​พระองค์

7 พระองค์​ปกครอง​ด้วย​ฤทธิ์​อำนาจ​ตลอด​ไป

ดวงตา​ของ​พระองค์​เฝ้า​มอง​ชน​ชาติ​ทั้งหลาย

คน​กบฏ​อย่า​ได้​ยก​ตัว​ต่อต้าน​พระองค์

เซ​ลาห์

8 ชน​ทั้งหลาย จง​สรรเสริญ​พระเจ้า​ของ​เรา!

จง​ให้​เสียง​สรรเสริญ​พระองค์​ดัง​ไป​ทั่ว

9 พระองค์​รักษา​ชีวิต​เรา​ไว้​ใน​หมู่​คน​เป็น

และ​ไม่​ปล่อย​ให้​เท้า​ของ​เรา​พลาด​ล้ม

10 พระเจ้า พระองค์​ทดสอบ​เรา

หลอม​เรา​เหมือน​หลอม​เงิน

11 พระองค์​นำ​เรา​เข้า​ไป​ใน​ที่​คุม​ขัง

วาง​ภาระ​หนัก​บน​หลัง​เรา

12 พระองค์​ปล่อย​ให้​คน​ขี่​ผ่าน​เหนือ​ศีรษะ​เรา

เรา​ผ่าน​ทั้ง​ไฟ​และ​น้ำ

แต่​พระองค์​นำ​เรา​ออก​มา​ยัง​ที่​อุดม​สมบูรณ์

13 ฉัน​จะ​เข้า​ไป​ใน​วิหาร​ของ​พระองค์​พร้อม​เครื่อง​เผา​บูชา

จะ​ทำ​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​ที่​ให้​ไว้​กับ​พระองค์ 14 ซึ่ง​ริมฝีปาก​ของ​ฉัน​ได้​สัญญา

และ​ปาก​ของ​ฉัน​ได้​พูด​ไว้​เมื่อ​อยู่​ใน​ความ​ทุกข์

15 ฉัน​จะ​ถวาย​สัตว์​อ้วนพี​เป็น​เครื่อง​เผา​บูชา​แด่​พระองค์

พร้อม​เครื่องบูชา​จาก​แกะ​ผู้

จะ​ถวาย​วัว​ผู้​พร้อม​แพะ

เซ​ลาห์

16 ผู้​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​ทุก​คน มา​เถิด มา​ฟัง

ฉัน​จะ​เล่า​ว่า​พระองค์​ทำ​อะไร​เพื่อ​ชีวิต​ฉัน

17 ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์​ด้วย​ปาก

ลิ้น​ของ​ฉัน​ยกย่อง​พระองค์

18 ถ้า​ฉัน​เก็บ​บาป​ไว้​ใน​ใจ

องค์เจ้านาย​คง​ไม่​ฟัง

19 แต่​พระเจ้า​ฟัง​อย่าง​แน่นอน

พระองค์​ได้ยิน​เสียง​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน

20 ขอ​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​แด่​พระเจ้า ผู้​ไม่​ปฏิเสธ​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน

และ​ไม่​ถอน​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ไป​จาก​ฉัน

67

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ใช้​เครื่องสาย บท​สดุดี บทเพลง

1 ขอ​พระเจ้า​เมตตา​และ​อวยพร​เรา

ขอ​ให้​ใบหน้า​ของ​พระองค์​ฉาย​แสง​มา​ยัง​เรา

เซ​ลาห์

2 เพื่อ​ทาง​ของ​พระองค์​จะ​เป็น​ที่​รู้จัก​ทั่ว​แผ่นดิน

และ​ความ​รอด​ของ​พระองค์​ใน​หมู่​ชน​ชาติ​ทั้งหลาย

3 ขอ​ให้​ชน​ทั้งหลาย​สรรเสริญ​พระองค์ พระเจ้า

ขอ​ให้​ชน​ทั้งปวง​สรรเสริญ​พระองค์

4 ขอ​ให้​ชนชาติ​ต่างๆ เบิกบาน​และ​ร้อง​เพลง​ด้วย​ความ​ยินดี

เพราะ​พระองค์​จะ​พิพากษา​ชน​ทั้งหลาย​อย่าง​เที่ยงธรรม

และ​ปกครอง​ชน​ชาติ​ต่างๆ บน​แผ่นดิน

เซ​ลาห์

5 ขอ​ให้​ชน​ทั้งหลาย​สรรเสริญ​พระองค์ พระเจ้า

ขอ​ให้​ชน​ทั้งปวง​สรรเสริญ​พระองค์

6 แผ่นดิน​ให้​ผล​ผลิต​แล้ว

พระเจ้า พระเจ้า​ของ​เรา จะ​อวยพร​เรา

7 พระเจ้า​จะ​อวยพร​เรา

ผู้คน​จน​ถึง​สุด​ปลาย​แผ่นดิน​จะ​ยำเกรง​พระองค์

68

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี บท​สดุดี​ของ​ดา​วิด บทเพลง

1 ขอ​พระเจ้า​ลุก​ขึ้น!

ขอ​ให้​ศัตรู​ของ​พระองค์​แตก​กระจาย!

ขอ​ให้​คน​ที่​เกลียด​พระองค์​หนี​ไป​ต่อ​หน้า​พระองค์

2 ดัง​ควัน​ที่​ถูก​พัด​หาย​ไป

ขอ​พระองค์​พัด​พา​พวก​เขา​ไป

ดั่ง​ขี้ผึ้ง​ละลาย​ต่อ​หน้า​ไฟ

ขอ​ให้​คน​ชั่ว​พินาศ​ต่อ​หน้า​พระเจ้า

3 แต่​ขอ​ให้​คน​เที่ยงธรรม​ยินดี

ให้​พวก​เขา​ชื่นชม​ต่อ​หน้า​พระเจ้า

ให้​พวก​เขา​เปี่ยม​ด้วย​ความ​ยินดี!

4 จง​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระเจ้า! ร้อง​สรรเสริญ​พระ​นาม​ของ​พระองค์!

จง​ยกย่อง​พระองค์​ผู้​ขี่​เหนือ​เมฆ

พระ​นาม​ของ​พระองค์​คือ​พระ​ยาห์เวห์*

จง​ยินดี​ต่อ​หน้า​พระองค์!

5 พระเจ้า​ใน​ที่​ประทับ​อัน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

เป็น​พ่อ​ของ​เด็ก​กำพร้า และ​ผู้​ปกป้อง​หญิง​ม่าย

6 พระเจ้า​จัด​ให้​คน​โดดเดี่ยว​ได้​อยู่​ใน​ครอบครัว

นำ​นักโทษ​ออก​มา​ท่ามกลาง​เสียง​เพลง

แต่​คน​กบฏ​กลับ​อยู่​ใน​แผ่นดิน​แห้ง​ไหม้​แดด

7 พระเจ้า เมื่อ​พระองค์​ออก​นำ​หน้า​ประชากร​ของ​พระองค์

เมื่อ​พระองค์​เดิน​ผ่าน​ถิ่น​กันดาร...

เซ​ลาห์

8 แผ่นดิน​สั่น​สะเทือน

ท้อง​ฟ้า​หลั่ง​ฝน​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​แห่ง​ซี​นาย

ต่อ​หน้า​พระเจ้า พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล

9 พระเจ้า พระองค์​ส่ง​ฝน​อัน​ชุ่ม​ฉ่ำ​ลง​มา

เมื่อ​มรดก​ของ​พระองค์​อ่อน​ล้า พระองค์​ก็​ฟื้น​กำลัง​ให้

10 ชุมชน​ของ​พระองค์​ตั้ง​ถิ่น​ฐาน​ที่​นั่น

พระเจ้า พระองค์​เตรียม​ความ​ดี​ไว้​ให้​คน​ยากจน

11 องค์เจ้านาย​ประกาศ​ถ้อยคำ

ผู้​ประกาศ​ถ้อย​คำ​นั้น​มี​มากมาย​เป็น​หมู่​ใหญ่

12 “กษัตริย์​แห่ง​กองทัพ​หนี​แล้ว! หนี​แล้ว!”

หญิง​ที่​อยู่​บ้าน​ก็​แบ่ง​ของ​ริบ

13 ขณะ​ที่​พวกท่าน​นอน​อยู่​ท่ามกลาง​กอง​ไฟ​ใน​ค่าย

ปีก​นก​พิราบ​หุ้ม​ด้วย​เงิน

ขน​ปีก​ของ​มัน​เป็น​ทอง​สุก​สว่าง

14 เมื่อ​องค์​ผู้​ทรง​ฤทธิ์​กระจาย​กษัตริย์​ที่​นั่น

หิมะ​ก็​ตก​บน​ศัล​โม​น

15 ภูเขา​บา​ชาน​เป็น​ภูเขา​สูง​สง่า

ภูเขา​บา​ชาน​มี​ยอด​ขรุขระ

16 ภูเขา​ยอด​ขรุขระ​ทั้งหลาย ทำไม​จึง​มอง​ด้วย​ความ​อิจฉา

มอง​ภูเขา​ที่​พระเจ้า​ทรง​เลือก​เป็น​ที่​ครอง​ราชย์?

ใช่​แล้ว พระ​ยาห์เวห์† จะ​อยู่​ที่​นั่น​ตลอด​ไป

17 รถ​ศึก​ของ​พระเจ้า​มี​หลาย​หมื่น หลาย​พัน​ซ้ำ​หลาย​พัน

องค์เจ้านาย​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เขา จาก​ซี​นาย​มา​สู่​สถานบริสุทธิ์

18 พระองค์​ขึ้น​สู่​ที่​สูง

พระองค์​นำ​เชลย​ไป

พระองค์​รับ​ของ​กำนัล​จาก​ผู้คน

แม้​จาก​คน​กบฏ เพื่อ​พระ​ยาห์เวห์‡ พระเจ้า​จะ​อยู่​ที่​นั่น

19 ขอ​ถวาย​คำสรรเสริญ​แด่​องค์เจ้านาย ผู้​แบก​ภาระ​ของ​เรา​ทุก​วัน

คือ​พระเจ้า​ผู้​ช่วย​เรา​ให้​รอด

เซ​ลาห์

20 พระเจ้า​ทรง​เป็น​พระเจ้า​แห่ง​การ​ช่วย​กู้​ของ​เรา

การ​รอดพ้น​จาก​ความตาย​มา​จาก​พระยาห์เวห์§ องค์เจ้านาย

21 แต่​พระเจ้า​จะ​ตี​ศีรษะ​ศัตรู​ของ​พระองค์​จน​แตก

ตี​กระหม่อม​ที่​ดก​ด้วย​ผม​ของ​คน​ที่​ยัง​คง​เดิน​อยู่​ใน​ความ​ผิด

22 องค์เจ้านาย​ตรัส​ว่า “เรา​จะ​นำ​เจ้า​กลับ​มา​จาก​บาชาน

เรา​จะ​นำ​เจ้า​กลับ​มา​จาก​ส่วน​ลึก​ของ​ทะเล

23 เพื่อ​เจ้า​จะ​บดขยี้​พวก​เขา จน​เท้า​จุ่ม​เลือด

และ​ลิ้น​สุนัข​ของ​เจ้า​จะ​ได้​ส่วน​จาก​ศัตรู”

24 พวก​เขา​เห็น​ขบวน​ของ​พระองค์​แล้ว พระเจ้า

ขบวน​ของ​พระเจ้า​ของ​ฉัน กษัตริย์​ของ​ฉัน เข้า​สู่​สถาน​บริสุทธิ์

25 นัก​ร้อง​เดิน​นำ​หน้า นัก​ดนตรี​ตาม​หลัง

ท่ามกลาง​หญิง​ทั้งหลาย​ที่​ตี​กลอง​แทมบูรีน

26 “จง​สรรเสริญ​พระเจ้า​ใน​ที่​ชุมนุม

สรรเสริญ​องค์เจ้านาย​ท่ามกลาง​ชุมนุม​อิสราเอล!”

27 เบน​ยา​มิ​น​เผ่า​เล็ก​อยู่​ที่​นั่น เป็น​ผู้นำ​ของ​พวก​เขา

บรรดา​เจ้านาย​ยูดาห์​พร้อม​สภา​ของ​พวก​เขา

บรรดา​เจ้านาย​เศบูลุน และ​เจ้านาย​นัฟทาลี

28 พระเจ้าของ​พวกท่าน​ทรง​กำหนด​กำลัง​ไว้​ให้​พวกท่าน

พระเจ้า โปรด​ทำให้​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​เรา​เข้มแข็ง​มั่นคง

29 เพราะ​วิหาร​ของ​พระองค์​ที่​เยรูซาเล็ม

กษัตริย์​ทั้งหลาย​จะ​นำ​ของ​กำนัล​มา​ถวาย​พระองค์

30 โปรด​ตำหนิ​สัตว์​ร้าย​ใน​ดง​อ้อ

ฝูง​วัว​ผู้​กับ​ลูก​วัว​ของ​ชน​ชาติ​ทั้งหลาย

โปรด​เหยียบ​แท่ง​เงิน​ไว้​ใต้​เท้า

และ​กระจาย​ชน​ชาติ​ที่​ชอบ​ทำ​สงคราม

31 บรรดา​เจ้านาย​จะ​ออก​มา​จาก​อียิปต์

เอธิโอเปีย​จะ​รีบ​ยื่น​มือ​หา​พระเจ้า

32 อาณาจักร​ทั้งหลาย​ทั่ว​แผ่นดิน จง​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระเจ้า!

จง​ร้อง​สรรเสริญ​องค์เจ้านาย—

เซลาห์—

33 แด่​พระองค์​ผู้​ขี่​เหนือ​ฟ้า​สวรรค์​ชั้น​สูง​สุด ซึ่ง​มี​มา​แต่​โบราณ

พระองค์​เปล่งเสียง—เสียง​อัน​ทรง​พลัง

34 จง​ยอมรับ​ว่า​กำลัง​เป็น​ของ​พระเจ้า!

ความ​ยิ่งใหญ่​ของ​พระองค์​อยู่​เหนือ​อิสราเอล

กำลัง​ของ​พระองค์​อยู่​ใน​ท้อง​ฟ้า

35 พระเจ้า พระองค์​น่า​เกรงขาม​ใน​สถาน​บริสุทธิ์​ทั้งหลาย

พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล​ประทาน​กำลัง​และ​ฤทธิ์​แก่​ประชากร​ของ​พระองค์

ขอ​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​แด่​พระเจ้า!

69

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ตาม​ทำนอง “ดอก​ลิ​ลลี” ของ​ดา​วิด

1 พระเจ้า โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

เพราะ​น้ำ​ขึ้น​มา​ถึง​คอ​แล้ว!

2 ฉัน​จม​ลง​ใน​โคลน​ลึก ไม่​มี​ที่​ให้​เท้า​เหยียบ

ตกลง​ใน​น้ำ​ลึก กระแสน้ำ​ท่วมท้น​ตัว

3 ฉัน​ร้อง​จน​หมด​แรง

คอแห้ง​ผาก

ตา​ของ​ฉัน​พร่า​มัว​เพราะ​เฝ้า​คอย​พระเจ้า​ของ​ฉัน

4 คน​ที่​เกลียด​ฉัน​โดย​ไม่​มี​เหตุ​มี​มาก​กว่า​เส้น​ผม​บน​หัว

ศัตรู​ที่​อยาก​กำจัด​ฉัน​อย่าง​อยุติธรรม​มี​กำลัง​มาก

ฉัน​ต้อง​คืน​สิ่ง​ที่​ไม่​ได้​เอา​ไป

5 พระเจ้า พระองค์​รู้ความ​โง่เขลา​ของ​ฉัน

บาป​ของ​ฉัน​ไม่​ได้​ซ่อน​จาก​พระองค์

6 องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ โปรด​อย่า​ให้​คน​ที่​เฝ้ารอ​พระองค์​ต้องอับอาย​เพราะ​ฉัน

พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล โปรด​อย่า​ให้​คน​ที่​แสวง​หา​พระองค์​ต้อง​เสีย​เกียรติ​เพราะ​ฉัน

7 เพราะ​เห็นแก่​พระองค์ ฉัน​จึง​ทน​คำ​ดูหมิ่น

ความ​อับอาย​ปกคลุม​ใบหน้า​ของ​ฉัน

8 ฉัน​กลาย​เป็น​คน​แปลก​หน้า​สำหรับ​พี่น้อง

เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​สำหรับ​ลูกๆ ของ​แม่​ฉัน

9 เพราะ​ความ​ทุ่มเท​เพื่อ​บ้าน​ของพระองค์​เผาผลาญ​ฉัน

คำ​ดูหมิ่น​ของ​คน​ที่​ดูหมิ่น​พระองค์ ฉัน​กลับ​ต้อง​รับ​ไว้

10 เมื่อ​ฉัน​ร้องไห้​และ​อด​อาหาร

สิ่ง​นั้น​กลับ​กลาย​เป็น​เหตุ​ให้​คน​ดูหมิ่น​ฉัน

11 เมื่อ​ฉัน​เอา​ผ้า​กระสอบ​มา​สวม

กลับ​กลาย​เป็น​คำ​ล้อเลียน​ของ​พวก​เขา

12 คน​ที่นั่ง​ตรง​ประตู​เมือง​พูด​ถึง​ฉัน

ฉัน​กลาย​เป็น​เพลง​ใน​ปาก​คน​เมา

13 แต่​ฉัน​จะ​อธิษฐาน​ต่อ​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์ ใน​เวลา​ที่​พระองค์​ทรง​พอ​พระทัย

พระเจ้า ด้วย​ความ​รัก​มั่นคง​อัน​ล้นเหลือ โปรด​ตอบ​ฉัน​ตาม​ความ​สัตย์​จริง​ของพระองค์ โดย​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

14 โปรด​ดึง​ฉัน​ขึ้น​จาก​โคลน อย่า​ให้​จม​ลง

โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​คน​ที่​เกลียด​ฉัน และ​จาก​น้ำ​ลึก

15 อย่า​ให้​น้ำ​ท่วมท้น​ฉัน

อย่า​ให้​ห้วง​ลึก​กลืน​ฉัน

อย่า​ให้​ปาก​หลุม​ปิด​งับ​ฉัน​ไว้

16 พระ​ยาห์เวห์ โปรด​ตอบ​ฉัน เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ดี​งาม

ตาม​ความ​เมตตา​อัน​ล้นพ้น​ของ​พระองค์ โปรด​หัน​มา​หา​ฉัน

17 อย่า​ซ่อน​ใบหน้า​ของ​พระองค์​จาก​ผู้​รับใช้​คน​นี้

เพราะ​ฉัน​กำลัง​ทุกข์​ใจ

โปรด​ตอบ​ฉัน​โดย​เร็ว!

18 โปรด​เข้า​มา​ใกล้​และ​ไถ่​ชีวิต​ฉัน

โปรด​ไถ่​ตัว​ฉัน​เพราะ​ศัตรู​ของ​ฉัน

19 พระองค์​รู้​ว่า​ฉัน​ถูก​ดูหมิ่น อับอาย และ​เสีย​เกียรติ​เพียง​ใด

ศัตรู​ของ​ฉัน​ทุก​คน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์

20 คำ​ดูหมิ่น​ทำให้​ใจ​ฉัน​แตก​สลาย ฉัน​หนัก​อึ้ง​ด้วย​ความ​เศร้า

ฉัน​มอง​หา​คน​ที่​จะ​สงสาร แต่​ไม่​มี​ใคร

มอง​หา​คน​ปลอบ​ใจ แต่​ก็​ไม่​พบ

21 พวก​เขา​เอา​ยาพิษ​มา​ให้​ฉัน​กิน

เมื่อ​ฉัน​กระหาย พวก​เขา​เอา​น้ำส้มสายชู​มา​ให้​ดื่ม

22 ขอ​ให้​โต๊ะ​อาหาร​ตรง​หน้า​พวก​เขา​กลาย​เป็น​กับดัก

ให้​มัน​กลาย​เป็น​โทษ​ตอบแทน​และ​เป็น​บ่วง

23 ขอ​ให้​ตา​ของ​พวก​เขา​มืด​จน​มอง​ไม่​เห็น

และ​ให้หลัง​ของ​พวก​เขา​ค้อม​อยู่​เสมอ

24 โปรด​เทค​วาม​กริ้ว​ของ​พระองค์​ลง​บน​พวก​เขา

ให้​ความ​โกรธ​อัน​ร้อน​แรง​ของ​พระองค์​ไล่​ทัน​พวก​เขา

25 ขอ​ให้​ที่​อยู่​ของ​พวก​เขา​รกร้าง

อย่า​ให้​มี​ใคร​อาศัย​ใน​เต็นท์​ของ​พวก​เขา

26 เพราะ​พวก​เขา​ข่มเหง​คน​ที่​พระองค์​ทำให้​บาดเจ็บ

และ​พูด​ถึง​ความ​เจ็บ​ปวด​ของ​คน​ที่​พระองค์​ทำให้​เจ็บ

27 โปรด​เพิ่ม​ความ​ผิด​ให้​พวก​เขา​อีก​เหนือ​ความ​ผิด​เดิม

อย่า​ให้​พวก​เขา​เข้า​มา​มี​ส่วน​ใน​ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์

28 ขอ​ให้​พวก​เขา​ถูก​ลบ​ออก​จาก​หนังสือ​แห่ง​ชีวิต

อย่า​ให้​ถูก​บันทึก​ไว้​ร่วม​กับ​คน​เที่ยงธรรม

29 แต่​ฉัน​เจ็บ​ปวด​และ​ทุกข์​ยาก

พระเจ้า ขอ​ความ​รอด​ของ​พระองค์​คุ้มครอง​ฉัน

30 ฉัน​จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระ​นาม​ของ​พระเจ้า

และ​ยกย่อง​พระองค์​ด้วย​การ​ขอบคุณ

31 สิ่ง​นี้​จะ​ทำให้​พระ​ยาห์เวห์​พอ​พระทัย​ยิ่ง​กว่า​โค

ยิ่ง​กว่า​วัว​ผู้​ที่​มี​เขา​และ​กีบ

32 คน​ถ่อม​ใจ​เห็น​แล้ว​ก็​ยินดี

ผู้​แสวงหา​พระเจ้า​เอ๋ย ขอ​ให้​ใจ​ฟื้น​ขึ้น

33 เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ฟัง​คน​ขัด​สน

และ​ไม่​ดูหมิ่น​ประชากร​ของ​พระองค์​ที่​ถูก​จอง​จำ

34 ขอ​ให้​ฟ้า​สวรรค์​และ​แผ่นดิน​สรรเสริญ​พระองค์

ทั้ง​ทะเล​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เคลื่อนไหว​อยู่​ใน​นั้น!

35 เพราะ​พระเจ้า​จะ​ช่วย​ศิ​โยน​ให้​รอด และ​สร้าง​เมือง​ต่างๆ ของ​ยูดาห์

พวก​เขา​จะ​ตั้ง​ถิ่น​ฐาน​ที่​นั่น​และ​ครอบครอง​มัน

36 ลูกหลาน​ของ​ผู้​รับใช้​พระองค์​จะ​ได้​รับ​มัน​เป็น​มรดก

คน​ที่​รัก​พระ​นาม​ของ​พระองค์​จะ​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น

70

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ของ​ดา​วิด เพื่อ​เตือน​ใจ

1 พระเจ้า โปรด​รีบ​มา​ช่วย​กู้​ฉัน

พระ​ยาห์เวห์ โปรด​รีบ​มา​ช่วย​ฉัน

2 ขอ​ให้​คน​ที่​ตาม​ล่า​เอา​ชีวิต​ฉัน​ต้อง​อับอาย​และ​สับสน

ขอ​ให้​คน​ที่​อยาก​เห็น​ฉัน​พินาศ​ถอย​กลับ​ไป​ด้วย​ความ​อัปยศ

3 ขอ​ให้​คน​ที่​ร้อง​ว่า “สมน้ำหน้า! สมน้ำหน้า!”

ต้อง​ถอย​กลับ​ไป​เพราะ​ความ​อับอาย​ของ​ตน

4 แต่​ขอ​ให้​ทุก​คน​ที่​แสวง​หา​พระองค์​ยินดี​และ​เบิกบาน​ใน​พระองค์

ขอ​ให้​คน​ที่​รัก​ความ​รอด​ของ​พระองค์​พูด​อยู่​เสมอ​ว่า

“ขอ​พระเจ้า​ได้​รับ​การ​ยกย่อง!”

5 ส่วน​ฉัน​ยากจน​และ​ขัด​สน

พระเจ้า โปรด​รีบ​มา​หา​ฉัน

พระองค์​คือ​ผู้​ช่วย​และ​ผู้​ช่วย​กู้​ของ​ฉัน

พระ​ยาห์เวห์ โปรด​อย่า​ชักช้า

71

1 พระ​ยาห์เวห์ ฉัน​ลี้ภัย​อยู่​ใน​พระองค์

อย่า​ให้​ฉัน​ต้อง​อับอาย​เลย

2 โปรด​ช่วย​กู้​ฉัน​ด้วย​ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์ และ​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​ภัย

โปรด​เงี่ยหู​ฟัง​ฉัน และ​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

3 โปรด​เป็น​ศิลา​แห่ง​ที่​ลี้ภัย​ให้​ฉัน ที่​ฉัน​จะ​มา​หา​ได้​เสมอ

โปรด​บัญชา​ให้​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

เพราะ​พระองค์​คือ​ศิลา​และ​ป้อม​ปราการ​ของ​ฉัน

4 พระเจ้า​ของ​ฉัน โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​มือ​คน​ชั่ว

จาก​มือ​คน​อธรรม​และ​โหดร้าย

5 เพราะ​พระองค์​คือ​ความหวัง​ของ​ฉัน องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์

พระองค์​คือ​ที่พึ่ง​ใจ​ของ​ฉัน​มา​ตั้งแต่​วัย​หนุ่ม

6 ฉัน​พึ่ง​พระองค์​มา​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์

พระองค์​คือ​ผู้​พา​ฉัน​ออก​มา​จาก​ครรภ์​มารดา

ฉัน​จะ​สรรเสริญ​พระองค์​เสมอ

7 หลาย​คน​มอง​ฉัน​ด้วย​ความ​ประหลาด​ใจ

แต่​พระองค์​คือ​ที่​ลี้ภัย​อัน​แข็งแกร่ง​ของ​ฉัน

8 ปาก​ของ​ฉัน​จะ​เต็ม​ด้วย​คำ​สรรเสริญ​พระองค์

จะ​กล่าว​ถึง​เกียรติ​ของ​พระองค์​ตลอด​วัน

9 อย่า​ทอดทิ้ง​ฉัน​เมื่อ​แก่​เฒ่า

อย่า​ละ​ฉัน​เมื่อ​เรี่ยวแรง​หมด​ลง

10 เพราะ​ศัตรู​พูด​ถึง​ฉัน

คน​ที่​คอย​จ้อง​เอา​ชีวิต​ฉัน​สมคบ​กัน

11 พวก​เขา​พูด​ว่า “พระเจ้า​ทอดทิ้ง​เขา​แล้ว

ไล่​ตาม​ไป​จับ​เขา​เถอะ ไม่​มี​ใคร​ช่วย​เขา​หรอก”

12 พระเจ้า อย่า​อยู่​ไกล​จาก​ฉัน

พระเจ้า​ของ​ฉัน โปรด​รีบ​มา​ช่วย

13 ขอ​ให้​คน​ที่​กล่าวหา​ฉัน​ต้อง​อับอาย​และ​พินาศ​ไป

ขอ​ให้​คน​ที่​คิด​ร้าย​ต่อ​ฉัน​ถูก​คลุม​ด้วย​ความ​อัปยศ​และ​การ​เยาะเย้ย

14 แต่​ฉัน​จะ​หวัง​อยู่​เสมอ

และ​จะ​สรรเสริญ​พระองค์​มาก​ยิ่ง​ขึ้น

15 ปาก​ของ​ฉัน​จะ​เล่า​ถึง​ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์

และ​ความ​รอด​ของ​พระองค์​ตลอด​วัน

แม้​ฉัน​ไม่​อาจ​นับ​ได้​หมด

16 ฉัน​จะ​มา​ประกาศ​ถึง​การ​กระทำ​อัน​เปี่ยม​ด้วย​ฤทธิ์​ขององค์เจ้านาย พระยาห์เวห์

จะ​กล่าว​ถึง​ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์ ของ​พระองค์​แต่​ผู้​เดียว

17 พระเจ้า พระองค์​สอน​ฉัน​มา​ตั้งแต่​วัย​หนุ่ม

จน​ถึง​วันนี้ ฉัน​ยัง​ประกาศ​ถึง​สิ่งอัศจรรย์​ของพระองค์

18 แม้​ฉัน​จะ​แก่​เฒ่า​ผม​หงอก พระเจ้า อย่า​ทอดทิ้ง​ฉัน

จน​กว่า​จะ​บอก​ถึง​กำลัง​ของ​พระองค์​แก่​คน​รุ่น​ต่อ​ไป

และ​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​พระองค์​แก่​คน​ที่​จะ​เกิด​มา

19 พระเจ้า ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์​สูง​ถึง​ฟ้า​สวรรค์

พระองค์​ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่

พระเจ้า ใคร​เล่า​จะ​เหมือน​พระองค์

20 พระองค์​ผู้​ให้​พวก​เรา​เผชิญ​ความ​ทุกข์​ยาก​มากมาย​และ​ขม​ขื่น

จะ​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​อีก

และ​จะ​นำ​พวก​เรา​ขึ้น​มา​อีก​จาก​ส่วน​ลึก​ของ​แผ่นดิน

21 โปรด​เพิ่ม​เกียรติ​ให้​ฉัน

และ​ปลอบโยน​ฉัน​อีก​ครั้ง

22 พระเจ้าของ​ฉัน ฉัน​จะ​บรรเลง​พิณ​สรรเสริญ​ความซื่อสัตย์​ของพระองค์

จะ​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระองค์​ด้วย​พิณ​ไลร์ พระองค์​ผู้​บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล

23 ริมฝีปาก​ของ​ฉัน​จะ​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี

ตัว​ฉัน​ที่​พระองค์​ไถ่​ไว้​จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระองค์

24 ลิ้น​ของ​ฉัน​จะ​กล่าว​ถึง​ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์​ตลอด​วัน

เพราะ​พวก​เขา​ต้อง​อับอาย​และ​สับสน

คือ​คน​ที่​คิด​ร้าย​ต่อ​ฉัน

72

ของ​ซา​โลม​อน

1 พระเจ้า โปรด​ประทาน​ความ​ยุติธรรม​ของ​พระองค์​แก่​กษัตริย์

และ​ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์​แก่​โอรส​ของ​กษัตริย์

2 เขา​จะ​ตัดสิน​ประชากร​ของ​พระองค์​ด้วย​ความ​เที่ยงธรรม

และ​ตัดสิน​คน​ยากจน​ของ​พระองค์​ด้วย​ความ​ยุติธรรม

3 ขอ​ให้​ภูเขา​นำ​ความ​อยู่​เย็น​เป็น​สุข​มา​สู่​ประชาชน

และ​เนิน​เขา​ให้​ผล​แห่ง​ความ​เที่ยงธรรม

4 เขา​จะ​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​คน​ยากจน​ใน​หมู่​ประชาชน

จะ​ช่วย​ลูกหลาน​ของ​คน​ขัด​สน​ให้​รอด

และ​บด​ขยี้​ผู้​กดขี่

5 ขอ​ให้​ผู้คน​ยำเกรง​พระองค์​ตราบ​ที่​ดวง​อาทิตย์​ยัง​อยู่

และ​ตราบ​ที่​ดวง​จันทร์​ยัง​ส่อง ตลอด​ทุก​ชั่ว​อายุ

6 เขา​จะ​ลง​มา​เหมือน​ฝน​บน​ทุ่ง​หญ้า​ที่​เพิ่ง​ตัด

เหมือน​สาย​ฝน​ที่​รด​แผ่นดิน

7 ใน​สมัย​ของ​เขา คน​เที่ยงธรรม​จะ​งอก​งาม

และ​สันติสุข​จะ​อุดม​จน​กว่า​ดวง​จันทร์​จะ​ไม่​มี​อีก

8 เขา​จะ​ครอบครอง​จาก​ทะเล​ถึง​ทะเล

จาก​แม่น้ำ​ไป​จน​ถึง​สุด​ปลาย​แผ่นดิน

9 คน​ที่​อยู่​ใน​ถิ่น​กันดาร​จะ​ก้ม​ลง​ต่อ​หน้า​เขา

ศัตรู​ของ​เขา​จะ​เลีย​ฝุ่น

10 กษัตริย์​แห่ง​ทา​รชิช​และ​เกาะ​ทั้งหลาย​จะ​นำ​เครื่อง​บรรณาการ​มา

กษัตริย์​แห่ง​เช​บา​และ​เส​บา​จะ​นำ​ของ​กำนัล​มา​ถวาย

11 กษัตริย์​ทั้งปวง​จะ​กราบ​ลง​ต่อ​หน้า​เขา

ชน​ชาติ​ทั้งหลาย​จะ​รับใช้​เขา

12 เพราะ​เขา​จะ​ช่วย​คน​ขัด​สน​เมื่อ​ร้องขอ

และ​ช่วย​คน​ยากจน​ที่​ไม่​มี​ใคร​ช่วย

13 เขา​จะ​สงสาร​คน​ยากจน​และ​คน​ขัด​สน

และ​ช่วย​ชีวิต​คน​ขัด​สน​ให้​รอด

14 เขา​จะ​ไถ่​ชีวิต​พวก​เขา​จาก​การ​กดขี่​และ​ความ​รุนแรง

เลือด​ของ​พวก​เขา​มี​ค่า​ใน​สายตา​ของ​เขา

15 เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่ และ​ทองคำ​แห่ง​เช​บา​จะ​ถูก​นำ​มา​ถวาย​เขา

ผู้คน​จะ​อธิษฐาน​เผื่อ​เขา​อยู่​เสมอ

และ​อวยพร​เขา​ตลอด​วัน

16 ธัญพืช​จะ​อุดม​ทั่ว​แผ่นดิน

ผล​ผลิต​จะ​พลิ้ว​ไหว​เหมือน​เลบานอน

ให้​มัน​งอก​งาม​เหมือน​หญ้า​ใน​ทุ่ง

17 ขอ​ให้​นาม​ของ​เขา​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

ให้​นาม​ของ​เขา​คง​อยู่​ตราบ​ที่​ดวง​อาทิตย์​ยัง​ส่อง

ขอ​ให้​ผู้คน​ได้​รับ​พร​ผ่าน​เขา

และ​ทุก​ชน​ชาติ​เรียก​เขา​ว่า​เป็น​สุข

18 ขอ​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​แด่​พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล

ผู้​ทำ​สิ่งอัศจรรย์​แต่​เพียง​พระองค์​เดียว

19 ขอ​พระ​นาม​อัน​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์​ได้​รับ​คำ​สรรเสริญ​ตลอด​ไป

ขอ​ให้​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์​เต็ม​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน

อา​เมน และ​อา​เมน

20 คำ​อธิษฐาน​ของ​ดา​วิด บุตร​ของ​เจ​สซี จบ​ลง​ตรง​นี้

เล่ม​ที่ 3

73

บท​สดุดี​ของ​อาสา​ฟ

1 จริง​แท้ พระเจ้า* ดี​ต่อ​อิสราเอล

ต่อ​คน​ที่​มี​ใจ​บริสุทธิ์

2 แต่​ส่วน​ฉัน เท้า​แทบ​พลาด

ย่าง​เท้า​แทบ​ลื่น​ไถล

3 เพราะ​ฉัน​อิจฉา​คน​หยิ่ง​ผยอง

เมื่อ​เห็น​คน​ชั่ว​อยู่​ดี​มี​สุข

4 พวก​เขา​ไม่​ต้อง​ดิ้นรน​เมื่อ​ถึง​คราว​ตาย

ร่างกาย​ยัง​แข็งแรง​ดี

5 พวก​เขา​ไม่​ต้อง​แบก​ภาระ​เหมือน​คน​ทั่วไป

ไม่​ต้อง​เจ็บ​ปวด​เหมือน​คน​อื่น

6 เพราะ​ฉะนั้น ความ​เย่อหยิ่ง​จึง​คล้อง​คอ​พวก​เขา​เหมือน​สร้อย

ความ​รุนแรง​ห่ม​คลุม​พวก​เขา​เหมือน​เสื้อ​ผ้า

7 ดวงตา​ของ​พวก​เขา​ปูด​โปน​เพราะ​ความ​อ้วนพี

ความคิด​ฟุ้ง​เกิน​ขอบเขต​แห่ง​ความ​ทะนง​ตัว

8 พวก​เขา​เยาะเย้ย​และ​พูด​ด้วย​เจตนา​ร้าย

ด้วย​ความ​หยิ่ง พวก​เขา​ข่มขู่​ว่า​จะ​กดขี่

9 พวก​เขา​ตั้ง​ปาก​ไว้​ที่​ฟ้า​สวรรค์

ลิ้น​ของ​พวก​เขา​เที่ยว​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน

10 เพราะ​เหตุ​นี้ ผู้คน​จึง​หัน​กลับ​ไป​หา​พวก​เขา

และ​ดื่ม​น้ำ​อัน​มากมาย​เข้า​ไป​จน​หมด

11 พวก​เขา​พูด​ว่า “พระเจ้า​จะ​รู้​ได้​อย่างไร

องค์​ผู้​สูง​สุด​จะ​รู้​อะไร​หรือ”

12 ดู​สิ นี่แหละ​คน​ชั่ว

ใช้​ชีวิต​สบาย​อยู่​เสมอ และ​ร่ำรวย​ขึ้น​เรื่อยๆ

13 ถ้า​อย่าง​นั้น ฉัน​ชำระ​ใจ​ให้​สะอาด​ไป​ก็​เปล่า​ประโยชน์

ล้าง​มือ​ให้​บริสุทธิ์​ก็​ไร้​ค่า

14 เพราะ​ฉัน​ต้อง​เจ็บ​ปวด​ตลอด​วัน

ถูก​ลงโทษ​ทุก​เช้า

15 ถ้า​ฉัน​พูด​ว่า “จะ​พูด​อย่าง​นี้​แหละ”

ก็​คง​ทรยศ​ต่อ​คน​รุ่น​ลูก​ของ​พระองค์

16 เมื่อ​ฉัน​พยายาม​ทำ​ความ​เข้าใจ​เรื่อง​นี้

มัน​หนักหนา​เกิน​กว่า​ฉัน​จะ​รับ​ไหว—

17 จน​กระทั่ง​ฉัน​เข้า​ไป​ใน​สถาน​บริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า

แล้ว​จึง​มอง​เห็น​จุด​จบ​ของ​พวก​เขา

18 แท้​จริง พระองค์​วาง​พวก​เขา​ไว้​บน​ที่​ลื่น

แล้ว​ผลัก​พวก​เขา​ลง​สู่​ความ​พินาศ

19 พวก​เขา​พินาศ​ฉับ​พลัน​เพียง​ใด

ถูก​ความ​น่า​สะพรึง​กลัว​กวาด​หาย​ไป​จน​หมด

20 เหมือน​ความ​ฝัน​เมื่อ​คน​ตื่น​ขึ้น

องค์เจ้านาย† เมื่อ​พระองค์​ตื่น​ขึ้น พระองค์จะ​ดูหมิ่น​ภาพ​ฝัน​ของ​พวก​เขา

21 เมื่อ​ใจ​ฉัน​ขม​ขื่น

และ​ภายใน​ฉัน​เจ็บ​ปวด

22 ฉัน​ช่าง​โง่เขลา​และ​ไม่​รู้​อะไร

เป็น​เหมือน​สัตว์​เดรัจฉาน​ต่อ​หน้า​พระองค์

23 ถึง​อย่าง​นั้น ฉัน​ก็​อยู่​กับ​พระองค์​เสมอ

พระองค์​จับ​มือ​ขวา​ของ​ฉัน​ไว้

24 พระองค์​จะ​นำ​ฉัน​ด้วย​คำ​ปรึกษา​ของ​พระองค์

แล้ว​ภายหลัง​จะ​รับ​ฉัน​เข้า​สู่​ความ​รุ่งโรจน์

25 บน​สวรรค์ ฉัน​มี​ใคร​นอกจาก​พระองค์

บน​แผ่นดิน​นี้ ฉัน​ไม่​ปรารถนา​ใคร​นอกจาก​พระองค์

26 แม้​กาย​และ​ใจ​ของ​ฉัน​จะ​อ่อน​แรง

พระเจ้า​ก็​ยัง​เป็น​กำลัง​ของ​ใจ​ฉัน และ​เป็น​ส่วน​ของ​ฉัน​ตลอด​ไป

27 เพราะ​ดู​สิ คน​ที่​อยู่​ห่าง​จาก​พระองค์​จะ​พินาศ

พระองค์​ทำลาย​ทุก​คน​ที่​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​พระองค์

28 แต่​สำหรับ​ฉัน การ​อยู่​ใกล้​พระเจ้า​เป็น​สิ่ง​ดี

ฉัน​ให้​องค์เจ้านาย พระยาห์เวห์‡ เป็น​ที่​ลี้ภัย​ของ​ฉัน

เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​เล่า​ถึง​ทุก​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ

74

บท​ใคร่ครวญ​ของ​อาสา​ฟ

1 พระเจ้า ทำไม​พระองค์​จึง​ทอดทิ้ง​พวก​เรา​ตลอด​ไป

ทำไม​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์​ยัง​คุก​รุ่น​ต่อ​ฝูง​แกะ​ใน​ทุ่ง​หญ้า​ของ​พระองค์

2 โปรด​ระลึก​ถึง​ชุมนุมชน​ของ​พระองค์​ที่​พระองค์​ซื้อ​ไว้​แต่​โบราณ

ซึ่ง​พระองค์​ไถ่​ไว้​เป็น​เผ่า​มรดก​ของ​พระองค์

คือ​ภูเขา​ศิโยน ที่​พระองค์​เคย​อยู่

3 โปรด​ก้าว​ไป​ยัง​ซาก​ปรัก​หัก​พัง​ที่​ไม่​มี​วัน​ฟื้น

ไป​ดู​ความ​ชั่ว​ร้าย​ทั้งสิ้น​ที่​ศัตรู​ทำ​ไว้​ใน​สถาน​บริสุทธิ์

4 ศัตรู​ของ​พระองค์​คำราม​อยู่​กลาง​ที่​ประชุม​ของ​พระองค์

พวก​เขา​ปัก​ธง​ของ​ตน​เป็น​เครื่องหมาย

5 พวก​เขา​เหมือน​คน​เงื้อ​ขวาน

ฟันฝ่า​พง​ไม้​หนา​ทึบ

6 บัดนี้​พวก​เขา​ใช้​ขวาน​และ​ค้อน​ทุบ​งาน​แกะ​สลัก​ทั้งหมด​จน​แหลก

7 พวก​เขา​เผา​สถาน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​จน​ราบ​กับ​พื้น

ทำให้​ที่​พำนัก​แห่ง​พระ​นาม​ของ​พระองค์​แปดเปื้อน

8 พวก​เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า “เรา​จะ​บด​ขยี้​พวก​เขา​ให้​หมด​สิ้น”

แล้ว​เผา​สถานที่​ทุก​แห่ง​ใน​แผ่นดิน​ที่​มี​การ​นมัสการ​พระเจ้า

9 เรา​ไม่​เห็น​หมาย​สำคัญ​อัศจรรย์​อีก​แล้ว

ไม่​มี​ผู้​เผย​พระ​วจนะ​เหลือ​อยู่

และ​ไม่​มี​ใคร​ใน​หมู่​เรา​รู้​ว่า​จะ​เป็น​เช่น​นี้​อีก​นาน​เท่าไร

10 พระเจ้า ศัตรู​จะ​เยาะเย้ย​อีก​นาน​เท่าไร

จะ​ปล่อย​ให้​ศัตรู​หมิ่น​พระ​นาม​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป​หรือ

11 ทำไม​พระองค์​จึง​รั้ง​มือ​ไว้ แม้​แต่​มือ​ขวา​ของ​พระองค์

โปรด​ดึง​มือ​ออก​จาก​อก และ​เผา​ผลาญ​พวก​เขา​เสีย

12 ถึง​กระนั้น พระเจ้า​เป็น​กษัตริย์​ของ​ฉัน​มา​แต่​โบราณ

นำ​ความ​รอด​มา​ทั่ว​แผ่นดิน

13 พระองค์​แยก​ทะเล​ด้วย​กำลัง​ของ​พระองค์

หัก​หัว​สัตว์​ทะเล​ทั้งหลาย​ใน​น้ำ

14 พระองค์​บด​หัว​เล​วี​อาธาน​จน​แหลก

และ​ให้​มัน​เป็น​อาหาร​แก่​ผู้คน​และ​สัตว์​ใน​ถิ่น​กันดาร

15 พระองค์​เปิด​ทาง​ให้​น้ำพุ​และ​ลำธาร​ไหล​ออก​มา

และ​ทำให้​แม่น้ำ​ใหญ่​เหือดแห้ง

16 กลางวัน​เป็น​ของ​พระองค์ กลางคืน​ก็​เป็น​ของ​พระองค์

พระองค์​สร้าง​แสง​สว่าง​และ​ดวง​อาทิตย์

17 พระองค์​กำหนด​ขอบเขต​ทั้งสิ้น​ของ​แผ่นดิน

พระองค์​สร้าง​ฤดู​ร้อน​และ​ฤดู​หนาว

18 พระ​ยาห์เวห์ โปรด​ระลึก​ว่า​ศัตรู​เยาะเย้ย​พระองค์

คน​โง่เขลา​ดูหมิ่น​พระ​นาม​ของ​พระองค์

19 อย่า​มอบ​ชีวิต​ของ​นก​พิราบ​ของ​พระองค์​ให้​สัตว์​ป่า

อย่า​ลืม​ชีวิต​ของ​คน​ยากจน​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป

20 โปรด​รักษา​พันธสัญญา​ของ​พระองค์

เพราะ​ที่​ซ่อน​แห่ง​ความ​รุนแรง​เต็ม​อยู่​ใน​มุมมืด​ของ​แผ่นดิน

21 อย่า​ให้​คน​ถูก​กดขี่​ต้อง​กลับ​ไป​ด้วย​ความ​อับอาย

ขอ​ให้​คน​ยากจน​และ​คน​ขัด​สน​สรรเสริญ​พระ​นาม​ของ​พระองค์

22 พระเจ้า โปรด​ลุก​ขึ้น​สู้​คดี​ของ​พระองค์​เอง

โปรด​ระลึก​ว่า​คน​โง่​เยาะเย้ย​พระองค์​ตลอด​วัน

23 อย่า​ลืม​เสียง​ของ​ศัตรู​พระองค์

เสียง​อื้ออึง​ของ​คน​ที่​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​พระองค์​ดัง​ขึ้น​ไม่​หยุด

75

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ตาม​ทำนอง “อย่า​ทำลาย” บท​สดุดี​ของ​อาสา​ฟ บทเพลง

1 พระเจ้า พวก​เรา​ขอบคุณ​พระองค์

พวก​เรา​ขอบคุณ เพราะ​พระ​นาม​ของ​พระองค์​อยู่​ใกล้

ผู้คน​เล่า​ถึง​สิ่งอัศจรรย์​ของพระองค์

2 “เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​เรา​กำหนด

เรา​จะ​พิพากษา​อย่าง​เที่ยงตรง

3 แผ่นดิน​และ​ทุก​คน​ที่​อยู่​บน​นั้น​สั่น​สะเทือน

เรา​ยึด​เสา​หลัก​ของ​มัน​ไว้​มั่น”

เซ​ลาห์

4 เรา​พูด​กับ​คน​โอหัง​ว่า “อย่า​โอ้อวด”

และ​พูด​กับ​คน​ชั่ว​ว่า “อย่า​ชู​เขา​ของ​เจ้า

5 อย่า​ชู​เขา​ขึ้น​สูง

อย่า​พูด​ด้วย​คอ​แข็ง”

6 เพราะ​การ​ยก​ขึ้น​ไม่​ได้​มา​จาก​ตะวัน​ออก​หรือ​ตะวัน​ตก

หรือ​จาก​ถิ่น​ใต้

7 แต่​พระเจ้า​เป็น​ผู้พิพากษา

พระองค์​ลด​คน​หนึ่ง​ลง และ​ยก​อีก​คน​หนึ่ง​ขึ้น

8 เพราะ​ใน​มือ​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มี​ถ้วย​หนึ่ง

เต็ม​ด้วย​เหล้า​องุ่น​เป็น​ฟอง ปรุง​ด้วย​เครื่องเทศ

พระองค์​เท​มัน​ออก

คน​ชั่ว​ทั่ว​แผ่นดิน​ต้อง​ดื่ม​แล้ว​ดื่ม​อีก​จน​ถึง​ตะกอน​ก้น​ถ้วย

9 ส่วน​ฉัน​จะ​ประกาศ​เรื่อง​นี้​ตลอด​ไป

จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระเจ้า​แห่ง​ยา​โค​บ

10 เรา​จะ​ตัด​เขา​ทั้งหมด​ของ​คน​ชั่ว​ทิ้ง

แต่​เขา​ของ​คน​เที่ยงธรรม​จะ​ถูก​ยก​ขึ้น

76

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ใช้​เครื่องสาย บท​สดุดี​ของ​อาสา​ฟ บทเพลง

1 ใน​ยูดาห์ ผู้คน​รู้จัก​พระเจ้า

พระ​นาม​ของ​พระองค์​ยิ่งใหญ่​ใน​อิสราเอล

2 พลับพลา​ของ​พระองค์​อยู่​ใน​ซา​เล็ม

ที่​พำนัก​ของ​พระองค์​อยู่​ใน​ศิโยน

3 ที่​นั่น​พระองค์​หัก​ลูก​ธนู​เพลิง​ของ​คัน​ธนู

ทั้ง​โล่ ดาบ และ​อาวุธ​สงคราม

เซ​ลาห์

4 พระองค์​รุ่งโรจน์​และ​สง่างาม

ยิ่ง​กว่า​ภูเขา​ที่​อุดม​ด้วย​สัตว์​ล่า

5 นักรบ​ผู้​กล้า​ถูก​ปล้น​จน​หมด

พวก​เขา​หลับ​ใหล​เป็น​ครั้ง​สุดท้าย

ไม่​มี​นักรบ​คน​ใด​ยก​มือ​ขึ้น​ได้

6 พระเจ้า​แห่ง​ยา​โค​บ เพียง​พระองค์​ตำหนิ

ทั้ง​รถ​รบ​และ​ม้า​ก็​แน่นิ่ง​ราว​กับ​ตาย

7 พระองค์—พระองค์​ผู้​เดียว—น่า​เกรงกลัว

เมื่อ​พระองค์​โกรธ ใคร​จะ​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์​ได้

8 พระองค์​ประกาศ​คำ​พิพากษา​จาก​สวรรค์

แผ่นดิน​ก็​หวาดกลัว​และ​เงียบ​สงบ

9 เมื่อ​พระเจ้า​ลุก​ขึ้น​พิพากษา

เพื่อ​ช่วย​คน​ทุกข์​ยาก​ทั่ว​แผ่นดิน​ให้​รอด

เซ​ลาห์

10 แม้​ความ​โกรธ​ของ​มนุษย์​ก็​ยัง​นำ​คำ​สรรเสริญ​มา​ถึง​พระองค์

ผู้​ที่​รอด​จาก​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์​จะ​ถูก​ยับยั้ง​ไว้

11 จง​ถวาย​คำปฏิญาณ​แด่​พระยาห์เวห์​พระเจ้าของ​พวกท่าน และ​ทำ​ตาม​ที่​ปฏิญาณ​ไว้

ขอ​ให้​ทุก​คน​ที่​อยู่​รอบ​พระองค์​นำ​ของ​กำนัล​มา​ถวาย​แด่​พระองค์​ผู้​ควร​ยำเกรง

12 พระองค์​หัก​ขวัญ​ของ​บรรดา​เจ้านาย

กษัตริย์​ทั่ว​แผ่นดิน​ต่าง​ยำเกรง​พระองค์

77

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี สำหรับ​เย​ดู​ธูน บท​สดุดี​ของ​อาสา​ฟ

1 เสียง​ร้อง​ของ​ฉัน​ขึ้น​ไป​ถึง​พระเจ้า

ฉัน​ร้องขอ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​พระเจ้า

ขอ​พระองค์​ฟัง​ฉัน

2 ใน​วันทุกข์ยาก ฉัน​แสวงหา​องค์เจ้านาย

ตลอด​คืน​ยื่น​มือ​ออก​ไป​โดย​ไม่​อ่อน​ล้า

ใจ​ฉัน​ไม่​ยอมรับ​การ​ปลอบโยน

3 ฉัน​ระลึก​ถึง​พระเจ้า​แล้ว​ก็​คราง

ระบาย​ความ​ทุกข์ จิตใจ​จึง​อ่อน​ล้า

เซ​ลาห์

4 พระองค์​ทำให้​เปลือก​ตา​ฉัน​ปิด​ไม่​ได้

ฉัน​ทุกข์​ใจ​จน​พูด​ไม่​ออก

5 ฉัน​คิด​ถึง​วัน​เก่าๆ

และ​ปี​อัน​ไกล​โพ้น

6 ยาม​ค่ำ​คืน ฉัน​ระลึก​ถึง​บทเพลง​ของ​ตัวเอง

ใคร่ครวญ​อยู่​ใน​ใจ

จิตใจ​ของ​ฉัน​ไต่ถาม​อย่าง​จริงจัง

7 “องค์เจ้านาย​จะ​ทอดทิ้ง​เรา​ตลอดไป​หรือ

พระองค์​จะ​ไม่​โปรดปราน​เรา​อีก​แล้ว​หรือ

8 ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​สูญสิ้น​ไป​ตลอด​กาล​แล้ว​หรือ

พระ​สัญญา​ของ​พระองค์​ล้มเหลว​ไป​ทุก​ชั่ว​อายุ​แล้ว​หรือ

9 พระเจ้า​ลืม​ที่​จะ​กรุณา​แล้ว​หรือ

พระองค์​โกรธ​จน​ปิด​กั้น​ความ​เมตตา​ไว้​หรือ”

เซ​ลาห์

10 แล้ว​ฉัน​คิด​ว่า “จะ​ยึด​สิ่ง​นี้​ไว้

คือ​ปี​ทั้งหลาย​แห่ง​มือ​ขวา​ของ​องค์​ผู้​สูง​สุด”

11 ฉัน​จะ​ระลึก​ถึง​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์ทำ

จะ​ระลึกถึง​สิ่งอัศจรรย์​ของพระองค์​แต่​โบราณ

12 ฉัน​จะ​ใคร่ครวญ​ทุก​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ

และ​พิจารณา​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ

13 พระเจ้า ทาง​ของ​พระองค์​อยู่​ใน​สถาน​บริสุทธิ์

มี​พระเจ้า​องค์​ใด​เล่า​ยิ่งใหญ่​เหมือน​พระเจ้า

14 พระองค์​คือ​พระเจ้าผู้​ทำ​สิ่งอัศจรรย์

พระองค์​แสดง​กำลัง​ของพระองค์​ท่ามกลาง​ชน​ทั้งหลาย

15 พระองค์​ไถ่​ประชากร​ของ​พระองค์​ด้วย​แขน​ของ​พระองค์

คือ​ลูกหลาน​ของ​ยา​โค​บ​และ​โย​เซฟ

เซ​ลาห์

16 พระเจ้า เมื่อ​น้ำ​เห็น​พระองค์

น้ำ​เห็น​พระองค์​แล้ว​ก็​บิด​ตัว

ห้วง​ลึก​ก็​สั่น​สะท้าน

17 เมฆ​เท​น้ำ​ลง​มา

ท้อง​ฟ้า​คำราม​ด้วย​เสียง​ฟ้า​ร้อง

ลูก​ธนู​ของ​พระองค์​แลบ​วาบ​ไป​ทั่ว

18 เสียง​ฟ้า​ร้อง​ของ​พระองค์​ดัง​อยู่​ใน​พายุ​หมุน

สายฟ้า​ส่อง​โลก​ให้​สว่าง

แผ่นดิน​สั่น​สะเทือน​และ​ไหว​หวั่น

19 ทาง​ของ​พระองค์​ผ่าน​ทะเล

เส้นทาง​ของ​พระองค์​ผ่าน​ห้วงน้ำ​ใหญ่

รอย​เท้า​ของ​พระองค์​ไม่​มี​ใคร​ล่วงรู้

20 พระองค์​นำ​ประชากร​ของ​พระองค์​เหมือน​ฝูง​แกะ

ผ่าน​มือ​ของ​โมเสส​และ​อา​โร​น

78

บท​ใคร่ครวญ​ของ​อาสา​ฟ

1 ประชากร​ของ​ฉัน​เอ๋ย จง​ฟัง​คำ​สอน​ของ​ฉัน

จง​เงี่ยหู​ฟัง​ถ้อยคำ​จาก​ปาก​ฉัน

2 ฉัน​จะ​เปิด​ปาก​กล่าว​เป็น​คำ​อุปมา

จะ​เอ่ย​ถ้อยคำ​ลึกลับ​จาก​สมัย​โบราณ

3 สิ่ง​ที่​เรา​ได้ยิน​และ​รู้​มา

สิ่ง​ที่​บรรพบุรุษ​เล่า​ให้​เรา​ฟัง

4 เรา​จะ​ไม่​ปิดบัง​สิ่ง​เหล่า​นี้​จาก​ลูกหลาน​ของ​พวก​เขา

แต่​จะ​เล่า​ให้​คน​รุ่น​ต่อ​ไป​ฟัง​ถึง​คำ​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์

ถึง​กำลัง​ของพระองค์ และ​สิ่งอัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ

5 พระองค์​ตั้ง​พันธสัญญา​ไว้​ใน​ยา​โค​บ

และ​กำหนด​คำ​สอน​ไว้​ใน​อิสราเอล

พระองค์​บัญชา​บรรพบุรุษ​ของ​เรา

ให้​บอก​สิ่ง​เหล่า​นี้​แก่​ลูกหลาน

6 เพื่อ​คน​รุ่น​ต่อ​ไป​จะ​ได้​รู้ แม้​แต่​เด็กๆ ที่​ยัง​จะ​เกิด​มา

และ​เมื่อ​โต​ขึ้น พวก​เขา​จะ​เล่า​ต่อ​ให้​ลูก​ของ​ตน

7 เพื่อ​ให้​พวก​เขา​วาง​ความ​หวัง​ไว้​ใน​พระเจ้า

ไม่​ลืม​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ

แต่​รักษา​คำบัญชา​ของพระองค์

8 และ​ไม่​เป็น​เหมือน​บรรพบุรุษ​ของ​ตน

คน​รุ่น​ที่​ดื้อดึง​และ​กบฏ

คน​รุ่น​ที่​ใจ​ไม่​ซื่อสัตย์

และ​จิตใจ​ไม่​มั่นคง​ต่อ​พระเจ้า

9 ลูกหลาน​ของ​เอฟ​รา​อิม​มี​อาวุธ​และ​ถือ​คัน​ธนู

แต่​กลับ​ถอย​หนี​ใน​วัน​รบ

10 พวก​เขา​ไม่​รักษา​พันธสัญญา​ของ​พระเจ้า

และ​ไม่​ยอม​ดำเนิน​ตาม​บทบัญญัติ​ของ​พระองค์

11 พวก​เขา​ลืม​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ

ลืม​สิ่งอัศจรรย์​ที่​พระองค์​เคย​ให้​เห็น

12 พระองค์​ทำ​สิ่ง​มหัศจรรย์​ต่อ​หน้า​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา

ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ ที่​ทุ่ง​โศอัน

13 พระองค์​แยก​ทะเล​และ​พา​พวก​เขา​ข้าม​ไป

ทำให้​น้ำ​ตั้ง​ขึ้น​เป็น​กอง

14 กลางวัน พระองค์​นำ​พวก​เขา​ด้วย​เมฆ

ตลอด​คืน​ด้วย​แสง​ไฟ

15 พระองค์​ผ่า​ศิลา​ใน​ถิ่น​กันดาร

และ​ให้​น้ำ​ดื่ม​อย่าง​เหลือเฟือ ราว​กับ​มา​จาก​ห้วง​ลึก

16 พระองค์​ทำให้​ธาร​น้ำ​ไหล​ออก​จาก​ศิลา

ให้​น้ำ​ไหล​ลง​มา​เหมือน​แม่น้ำ

17 แต่​พวก​เขา​ยัง​ทำบาป​ต่อ​พระองค์​ต่อ​ไป

กบฏ​ต่อ​องค์​ผู้​สูง​สุด​ใน​ทะเลทราย

18 พวก​เขา​ทดสอบ​พระเจ้า​ใน​ใจ

ด้วย​การ​เรียกร้อง​อาหาร​ตามใจ​อยาก

19 พวก​เขา​พูด​ต่อต้าน​พระเจ้า

ว่า “พระเจ้า​จะ​จัด​โต๊ะ​อาหาร​ใน​ถิ่น​กันดาร​ได้​หรือ

20 ดู​สิ พระองค์​ตี​ศิลา น้ำ​ก็​พุ่ง​ออก​มา

ลำธาร​ก็​ไหล​ล้น

แล้ว​พระองค์​จะ​ให้​ขนม​ปัง​ได้​ด้วย​หรือ

จะ​จัด​หา​เนื้อ​ให้​ประชากร​ของ​พระองค์​หรือ”

21 เมื่อ​พระ​ยาห์เวห์ได้ยิน พระองค์​ก็​โกรธ

ไฟ​ลุก​โชน​ขึ้น​ใส่​ยา​โค​บ

ความ​โกรธ​พุ่ง​ขึ้น​ต่อ​อิสราเอล

22 เพราะ​พวก​เขา​ไม่​เชื่อ​พระเจ้า

และ​ไม่​วางใจ​ใน​ความ​รอด​ของ​พระองค์

23 ถึง​อย่าง​นั้น พระองค์​บัญชา​ท้อง​ฟ้า​เบื้องบน

และ​เปิด​ประตู​สวรรค์

24 พระองค์​โปรย​มา​นา​ลง​มา​ให้​พวก​เขา​กิน

และ​ให้​อาหาร​จาก​ฟ้า​แก่​พวก​เขา

25 มนุษย์​ได้​กิน​ขนม​ปัง​ของ​ทูต​สวรรค์

พระองค์​ส่ง​อาหาร​มา​ให้​พวก​เขา​จน​อิ่ม

26 พระองค์​ทำให้​ลม​ตะวัน​ออก​พัด​ใน​ท้อง​ฟ้า

และ​ใช้​ฤทธิ์​นำ​ลม​ใต้​มา

27 พระองค์​โปรย​เนื้อ​ลง​มา​เหมือน​ฝุ่น

และ​นก​มี​ปีก​มากมาย​เหมือน​ทราย​ที่​ชายทะเล

28 พระองค์​ให้​มัน​ตกลง​กลาง​ค่าย​ของ​พวก​เขา

รอบ​ที่​พัก​ของ​พวก​เขา

29 พวก​เขา​กิน​จน​อิ่มหนำ

พระองค์​ให้​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​อยาก​ได้

30 แต่​พวก​เขา​ยัง​ไม่​เลิก​ความ​อยาก

อาหาร​ยัง​อยู่​ใน​ปาก

31 เมื่อ​ความ​โกรธ​ของ​พระเจ้า​พุ่ง​ขึ้น​ต่อ​พวก​เขา

พระองค์​ฆ่า​คน​ที่​แข็งแรง​ที่สุด​บาง​คน

และ​ตี​คน​หนุ่ม​ของ​อิสราเอล​ให้​ล้ม​ลง

32 ถึง​อย่าง​นั้น พวก​เขา​ยัง​ทำบาป​ต่อ​ไป

และ​ไม่​เชื่อ​ใน​สิ่งอัศจรรย์​ของพระองค์

33 พระองค์​จึง​ทำให้​วัน​เวลา​ของ​พวก​เขา​สิ้น​ไป​อย่าง​ไร้​ค่า

และ​ปี​ชีวิต​จบ​ลง​ด้วย​ความ​หวาดกลัว

34 เมื่อ​พระองค์​ฆ่า​พวก​เขา พวก​เขา​จึง​หัน​มา​หา​พระองค์

กลับ​มา​แสวง​หา​พระเจ้า​อย่าง​จริงจัง

35 พวก​เขา​ระลึก​ได้​ว่า​พระเจ้า​คือ​ศิลา​ของ​ตน

และ​พระเจ้า​ผู้​สูง​สุด​คือ​ผู้​ไถ่​ของ​ตน

36 แต่​ปาก​ของ​พวก​เขา​พูด​เอาใจ​พระองค์

แต่​ลิ้น​กลับ​โกหก​พระองค์

37 ใจ​ของ​พวก​เขา​ไม่​ซื่อตรง​ต่อ​พระองค์

และ​ไม่​ซื่อสัตย์​ต่อ​พันธสัญญา​ของ​พระองค์

38 แต่​พระองค์​มี​เมตตา อภัย​ความ​ชั่วช้า และ​ไม่​ทำลาย​พวก​เขา

หลาย​ครั้ง​พระองค์​ยับยั้ง​ความ​โกรธ​ไว้

ไม่​ปล่อย​ความ​กริ้ว​ทั้งหมด​ให้​ปะทุ​ขึ้น

39 พระองค์​ระลึก​ว่า​พวก​เขา​เป็น​เพียง​เนื้อ​หนัง

เป็น​เหมือน​ลม​ที่​ผ่าน​ไป​แล้ว​ไม่​กลับ​มา

40 พวก​เขา​กบฏ​ต่อ​พระองค์​ใน​ถิ่น​กันดาร​กี่​ครั้ง​แล้ว

ทำให้​พระองค์​โศกเศร้า​ใน​ทะเลทราย​กี่​หน

41 ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​เล่า พวก​เขา​ทดสอบ​พระเจ้า

และ​ยั่วยุ​พระองค์​ผู้​บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล

42 พวก​เขา​ไม่​ระลึก​ถึง​มือ​ของ​พระองค์

ไม่​ระลึก​ถึง​วัน​ที่​พระองค์​ไถ่​พวก​เขา​จาก​ศัตรู

43 วัน​ที่​พระองค์​ตั้ง​หมาย​สำคัญ​ใน​อียิปต์

และ​ทำ​สิ่งอัศจรรย์​ใน​ทุ่ง​โศอัน

44 พระองค์​เปลี่ยน​แม่น้ำ​ของ​พวก​เขา​ให้​เป็น​เลือด

เปลี่ยน​ลำธาร​จน​ดื่ม​ไม่​ได้

45 พระองค์​ส่ง​ฝูง​แมลงวัน​มา​ท่ามกลาง​พวก​เขา​และ​กัด​กิน​พวก​เขา

ส่ง​กบ​มา​ทำลาย​พวก​เขา

46 พระองค์​ยก​ผล​ผลิต​ของ​พวก​เขา​ให้​หนอน​ผีเสื้อ

และ​ยก​ผล​จาก​แรงงาน​ให้​ตั๊กแตน

47 พระองค์​ทำลาย​เถา​องุ่น​ด้วย​ลูกเห็บ

และ​ต้น​มะเดื่อ​ไซ​คา​มอร์​ด้วย​น้ำค้างแข็ง

48 พระองค์​มอบ​ปศุสัตว์​ของ​พวก​เขา​ให้​ลูกเห็บ

และ​ฝูง​สัตว์​ให้​สายฟ้า​ร้อน​แรง

49 พระองค์​เทค​วาม​โกรธ​อัน​ดุเดือด​ลง​บน​พวก​เขา

ทั้ง​ความ​กริ้ว ความ​ขุ่น​เคือง และ​ความ​ทุกข์

พร้อม​กอง​ทูต​สวรรค์​แห่ง​ความ​ชั่ว​ร้าย

50 พระองค์​เปิด​ทาง​ให้​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์

พระองค์​ไม่​ไว้​ชีวิต​พวก​เขา​ให้​พ้น​ความ​ตาย

แต่​มอบ​ชีวิต​พวก​เขา​ให้​โรค​ระบาด

51 และ​ตี​บุตร​หัว​ปี​ทั้งหมด​ใน​อียิปต์

คือ​ผู้​เป็น​ยอด​กำลัง​ของ​พวก​เขา​ใน​เต็นท์​ของ​ฮาม

52 แต่​พระองค์​นำ​ประชากร​ของ​พระองค์​ออก​มา​เหมือน​ฝูง​แกะ

และ​นำทาง​พวก​เขา​ใน​ถิ่น​กันดาร​เหมือน​ฝูง​สัตว์

53 พระองค์​นำ​พวก​เขา​อย่าง​ปลอดภัย พวก​เขา​จึง​ไม่​ต้อง​กลัว

ส่วน​ศัตรู​ของ​พวก​เขา​ถูก​ทะเล​ท่วม​ทับ

54 พระองค์​นำ​พวก​เขา​มา​ถึง​เขต​แดน​แห่ง​สถาน​บริสุทธิ์

มา​ถึง​ภูเขา​นี้​ที่​มือ​ขวา​ของ​พระองค์​ยึด​ไว้

55 พระองค์​ขับ​ไล่​ชน​ชาติ​ต่างๆ ออก​ไป​ต่อ​หน้า​พวก​เขา

แบ่ง​แผ่นดิน​ให้​เป็น​มรดก​ด้วย​เส้น​วัด

และ​ให้​เผ่า​ต่างๆ ของ​อิสราเอล​อาศัย​ใน​เต็นท์​ของ​ชน​เหล่า​นั้น

56 ถึง​อย่าง​นั้น พวก​เขา​ยัง​ทดสอบ​และ​กบฏ​ต่อ​พระเจ้า​ผู้​สูง​สุด

ไม่​รักษา​คำ​พยาน​ของ​พระองค์

57 พวก​เขา​หัน​กลับ​และ​ทรยศ​เหมือน​บรรพบุรุษ

บิดเบี้ยว​เหมือน​คัน​ธนู​หลอกลวง

58 พวก​เขา​ยั่วยุ​พระองค์​ให้​โกรธ​ด้วย​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง

และ​ทำให้​พระองค์​หึง​หวง​ด้วย​รูป​แกะ​สลัก

59 เมื่อ​พระเจ้า​ได้ยิน พระองค์​ก็​โกรธ

และ​รังเกียจ​อิสราเอล​อย่าง​ยิ่ง

60 จึง​ทอดทิ้ง​พลับพลา​ที่​ชิ​โลห์

เต็นท์​ที่​พระองค์​ตั้ง​ไว้​ท่ามกลาง​มนุษย์

61 พระองค์​มอบ​กำลัง​ของ​พระองค์​ให้​ตก​เป็น​เชลย

และ​มอบ​ความ​รุ่งโรจน์​ให้​ตก​อยู่​ใน​มือ​ศัตรู

62 พระองค์​มอบ​ประชากร​ของ​พระองค์​ให้​แก่​คม​ดาบ

และ​โกรธ​ต่อ​มรดก​ของ​พระองค์

63 ไฟ​เผา​ผลาญ​คน​หนุ่ม​ของ​พวก​เขา

หญิง​สาว​ของ​พวก​เขา​ไม่​มี​เพลง​วิวาห์

64 ปุโรหิต​ของ​พวก​เขา​ล้ม​ลง​ด้วย​คม​ดาบ

และ​หญิง​ม่าย​ของ​พวก​เขา​ไม่​อาจ​ร้องไห้​ไว้ทุกข์

65 แล้ว​องค์เจ้านาย​ตื่น​ขึ้น​เหมือน​คน​เพิ่ง​ตื่น​จาก​หลับ

เหมือน​นักรบ​ผู้​ร้อง​ตะโกน​เพราะ​ฤทธิ์​เหล้า​องุ่น

66 พระองค์​ตี​ศัตรู​ให้​ถอย​หลัง

ทำให้​พวก​เขา​เป็น​ที่​อับอาย​ตลอด​ไป

67 พระองค์​ปฏิเสธ​เต็นท์​ของ​โย​เซฟ

ไม่​เลือก​เผ่า​เอฟ​รา​อิม

68 แต่​เลือก​เผ่า​ยูดาห์

เลือก​ภูเขา​ศิ​โยน​ที่​พระองค์​รัก

69 พระองค์​สร้าง​สถาน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​ให้​สูง​ตระหง่าน

มั่นคง​ดั่ง​แผ่นดิน​ที่​พระองค์​สถาปนา​ไว้​ตลอด​ไป

70 พระองค์​เลือก​ดา​วิด​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

และ​นำ​เขา​มา​จาก​คอก​แกะ

71 จาก​การ​ตาม​ดูแล​แม่​แกะ​ที่​มี​ลูก​อ่อน

พระองค์​นำ​เขา​มา​เป็น​ผู้​เลี้ยง​ยา​โค​บ​ประชากร​ของ​พระองค์

และ​อิสราเอล​มรดก​ของ​พระองค์

72 ดา​วิด​จึง​เลี้ยงดู​พวก​เขา​ด้วย​ใจ​ซื่อตรง

และ​นำ​พวก​เขา​ด้วย​มือ​ที่​ชำนาญ

79

บท​สดุดี​ของ​อาสา​ฟ

1 พระเจ้า ชน​ชาติ​ต่างๆ บุก​เข้า​มา​ใน​มรดก​ของ​พระองค์

พวก​เขา​ทำให้​พระ​วิหาร​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​แปดเปื้อน

และ​ทำให้​เยรูซาเล็ม​กลาย​เป็น​กอง​ซาก​ปรัก​หัก​พัง

2 พวก​เขา​เอา​ศพ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​เป็น​อาหาร​ให้​นก​บน​ฟ้า

และ​เอา​เนื้อ​ของ​ผู้ภักดี​ของพระองค์ให้​สัตว์​บน​แผ่นดิน

3 พวก​เขา​หลั่ง​เลือด​คน​ของ​พระองค์​ราว​กับ​เท​น้ำ​ทั่ว​เยรูซาเล็ม

ไม่​มี​ใคร​เหลือ​มา​ฝัง​ศพ

4 พวก​เรา​กลาย​เป็น​ที่​ดูหมิ่น​ของ​เพื่อนบ้าน

เป็น​ที่​เยาะเย้ย​ถากถาง​ของ​คน​รอบ​ข้าง

5 พระ​ยาห์เวห์ อีก​นาน​เท่าไร

พระองค์​จะ​โกรธ​ตลอด​ไป​หรือ

ความ​หึง​หวง​ของ​พระองค์​จะ​ลุก​เป็น​ไฟ​หรือ

6 โปรด​เทค​วาม​กริ้ว​ของ​พระองค์​ลง​บน​ชน​ชาติ​ที่​ไม่​รู้จัก​พระองค์

และ​อาณาจักร​ที่​ไม่​ร้อง​เรียก​พระ​นาม​ของ​พระองค์

7 เพราะ​พวก​เขา​กลืน​กิน​ยา​โค​บ

และ​ทำลาย​ถิ่น​ฐาน​ของ​เขา

8 อย่า​ถือ​โทษ​ความ​ชั่วช้า​ของ​บรรพบุรุษ​มา​ลง​กับ​เรา

ขอ​ความ​เมตตา​อัน​อ่อนโยน​ของ​พระองค์​รีบ​มา​ถึง​เรา

เพราะ​เรา​หมด​หนทาง​แล้ว

9 พระเจ้า​แห่ง​ความ​รอด​ของ​เรา โปรด​ช่วย​เรา​เพื่อ​เกียรติ​แห่ง​พระ​นาม​ของ​พระองค์

โปรด​ช่วย​กู้​เรา และ​อภัย​บาป​ของ​เรา เพราะ​เห็นแก่​พระ​นาม​ของ​พระองค์

10 ทำไม​ชน​ชาติ​ต่างๆ จะ​พูด​ว่า “พระเจ้า​ของ​พวก​เขา​อยู่​ที่ไหน”

ขอ​ให้​พวก​เรา​ได้​เห็น​กับ​ตา และ​ให้​ชน​ชาติ​ต่างๆ ได้​รู้

ว่า​พระองค์​กำลัง​แก้​แค้น​ให้​เลือด​ของ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​ที่​ถูก​หลั่ง

11 ขอ​เสียง​ถอน​ใจ​ของ​นักโทษ​ขึ้น​ไป​ถึง​พระองค์

ด้วย​ฤทธิ์​อำนาจ​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​พระองค์ โปรด​รักษา​ชีวิต​คน​ที่​ถูก​ตัดสิน​ให้​ตาย

12 องค์เจ้านาย โปรด​ตอบแทน​เพื่อนบ้าน​ของ​เรา​ถึง​เจ็ด​เท่า​ลง​ใน​อก​ของ​พวก​เขา

สำหรับ​คำ​ดูหมิ่น​ที่​พวก​เขา​ใช้​ดูหมิ่น​พระองค์

13 แล้ว​พวก​เรา ประชากร​ของ​พระองค์ ฝูง​แกะ​ใน​ทุ่ง​หญ้า​ของ​พระองค์

จะ​ขอบคุณ​พระองค์​ตลอด​ไป

และ​จะ​สรรเสริญ​พระองค์​จาก​รุ่น​สู่​รุ่น

80

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ทำนอง “ดอก​ลิ​ล​ลี​แห่ง​พันธสัญญา” บท​สดุดี​ของ​อาสา​ฟ

1 ผู้​เลี้ยง​อิสราเอล โปรด​ฟัง​เรา

พระองค์​ผู้นำ​โย​เซฟ​เหมือน​ฝูง​แกะ

พระองค์​ผู้​ประทับ​เหนือ​เค​รู​บ โปรด​ฉาย​แสง​ออก​มา

2 ต่อหน้า​เอฟ​รา​อิม เบนยามิน และ​มนัส​เสห์ โปรด​แสดง​กำลัง​ของพระองค์!

โปรด​มา​ช่วย​เรา​ให้​รอด!

3 พระเจ้า โปรด​นำ​เรา​กลับ​คืน​มา

โปรด​ให้​ใบหน้า​ของ​พระองค์​ฉาย​แสง​เหนือ​เรา

แล้ว​เรา​จะ​รอด

4 พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​กองทัพ

พระองค์​จะ​ยัง​โกรธ​ต่อ​ไป แม้​ประชากร​ของ​พระองค์​อธิษฐาน อีก​นาน​แค่​ไหน?

5 พระองค์​เลี้ยง​พวก​เขา​ด้วย​ขนม​ปัง​แห่ง​น้ำตา

และ​ให้​น้ำตา​แก่​พวก​เขา​ดื่ม​อย่าง​ล้นเหลือ

6 พระองค์​ทำให้​เรา​กลาย​เป็น​เหตุ​ให้​เพื่อนบ้าน​ทะเลาะ​กัน

ศัตรู​ของ​เรา​หัวเราะ​เยาะ​กันเอง

7 พระเจ้า​แห่ง​กองทัพ โปรด​นำ​เรา​กลับ​คืน​มา

โปรด​ให้​ใบหน้า​ของ​พระองค์​ฉาย​แสง​เหนือ​เรา

แล้ว​เรา​จะ​รอด

8 พระองค์​นำ​เถา​องุ่น​ต้น​หนึ่ง​ออก​มา​จาก​อียิปต์

พระองค์​ขับ​ไล่​ชน​ชาติ​ต่างๆ แล้ว​ปลูก​มัน​ไว้

9 พระองค์​เตรียม​พื้น​ดิน​ให้​มัน

มัน​หยั่ง​ราก​ลึก​และ​แผ่​เต็ม​แผ่นดิน

10 เงา​ของ​มัน​คลุม​ภูเขา​ทั้งหลาย

กิ่ง​ก้าน​ของ​มัน​เหมือน​ต้น​ซี​ดาร์​ของ​พระเจ้า

11 มัน​แผ่​กิ่ง​ไป​ถึง​ทะเล

แตก​ยอด​ไป​ถึง​แม่น้ำ

12 ทำไม​พระองค์​จึง​พัง​กำแพง​ของ​มัน​ลง

จน​ทุก​คน​ที่​เดิน​ผ่าน​เด็ด​ผล​ของ​มัน​ได้?

13 หมูป่า​จาก​พง​ไม้​เข้า​มา​ย่ำ​ทำลาย​มัน

สัตว์​ป่า​ใน​ทุ่ง​เข้า​มา​กิน​มัน

14 พระเจ้า​แห่ง​กองทัพ โปรด​หัน​กลับ​มา​เถิด เรา​ขอร้อง

โปรด​มอง​ลง​มา​จาก​สวรรค์ มอง​ดู และ​เหลียวแล​เถา​องุ่น​นี้

15 คือ​ต้น​ที่​มือ​ขวา​ของ​พระองค์​ปลูก​ไว้

กิ่ง​ที่​พระองค์​เสริม​กำลัง​ไว้​เพื่อ​ตัว​พระองค์​เอง

16 มัน​ถูก​ไฟ​เผา

ถูก​โค่น​ลง

พวก​เขา​พินาศ​เพราะ​คำ​ตำหนิ​ของ​พระองค์

17 ขอ​ให้​มือ​ของ​พระองค์​อยู่​เหนือ​ชาย​ที่​อยู่​ข้าง​ขวา​ของ​พระองค์

เหนือ​บุตร​มนุษย์​ที่​พระองค์​เสริม​กำลัง​ไว้​เพื่อ​ตัว​พระองค์​เอง

18 แล้ว​เรา​จะ​ไม่​หัน​จาก​พระองค์

โปรด​ทำให้​เรา​กลับ​มี​ชีวิต แล้ว​เรา​จะ​ร้อง​เรียก​พระ​นาม​ของ​พระองค์

19 พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​กองทัพ โปรด​นำ​เรา​กลับ​คืน​มา

โปรด​ให้​ใบหน้า​ของ​พระองค์​ฉาย​แสง​เหนือ​เรา แล้ว​เรา​จะ​รอด

81

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ใช้​เครื่องดนตรี​แห่ง​กัท ของ​อาสา​ฟ

1 จง​ร้อง​เสียง​ดัง​ถวาย​พระเจ้า ผู้​เป็น​กำลัง​ของ​เรา!

จง​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี​ถวาย​พระเจ้า​ของ​ยา​โค​บ!

2 เริ่ม​บทเพลง​ขึ้น​มา นำ​กลอง​แทมบูรีนมาด้วย

พร้อม​พิณ​ไลร์​เสียง​ไพเราะ​และ​พิณ​ใหญ่

3 จง​เป่า​แตร​ใน​วัน​ขึ้น​เดือน​ใหม่

และ​ใน​วันเพ็ญ ซึ่ง​เป็น​วัน​เทศกาล​ของ​เรา

4 เพราะ​นี่​เป็น​ข้อ​กำหนด​สำหรับ​อิสราเอล

เป็น​กฎ​จาก​พระเจ้า​ของ​ยา​โค​บ

5 พระองค์​ตั้ง​สิ่ง​นี้​ไว้​ใน​โย​เซฟ​เป็น​พันธสัญญา

เมื่อ​พระองค์​ออก​ไป​เหนือ​แผ่นดิน​อียิปต์

ฉัน​ได้ยิน​ภาษา​ที่​ไม่​รู้จัก

6 “เรา​เอา​ภาระ​ออก​จาก​บ่า​ของ​เขา

มือ​ของ​เขา​พ้น​จาก​ตะกร้า

7 เมื่อ​เจ้าทุกข์​ยาก เจ้า​ร้อง​หา​เรา และ​เรา​ช่วย​เจ้า​ให้​รอด

เรา​ตอบ​เจ้า​จาก​ที่​ลับ​แห่ง​เสียง​ฟ้า​ร้อง

เรา​ทดสอบ​เจ้าที่​น้ำ​เม​รี​บาห์”

เซ​ลาห์

8 “ประชากร​ของ​เรา​เอ๋ย จง​ฟัง แล้ว​เรา​จะ​เตือน​เจ้า

อิสราเอล​เอ๋ย ถ้า​เจ้า​ยอม​ฟัง​เรา!

9 อย่า​ให้​มี​เทพเจ้า​อื่น​อยู่​ท่ามกลาง​เจ้า

อย่า​กราบ​ไหว้​เทพเจ้า​ต่าง​ชาติ

10 เรา​คือ​พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เจ้า

ผู้​พา​เจ้า​ขึ้น​มา​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์

อ้า​ปาก​ให้​กว้าง แล้ว​เรา​จะ​เติม​ให้​เต็ม

11 แต่​ประชากร​ของ​เรา​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​เรา

อิสราเอล​ไม่​ต้องการ​เรา

12 เรา​จึง​ปล่อย​พวก​เขา​ไป​ตามใจ​ดื้อรั้น​ของ​ตน

ให้​เดิน​ตาม​ความคิด​ของ​ตัวเอง

13 โอ ถ้า​ประชากร​ของ​เรา​ยอม​ฟัง​เรา

ถ้า​อิสราเอล​เดิน​ใน​ทาง​ของ​เรา!

14 เรา​จะ​ปราบ​ศัตรู​ของ​พวก​เขา​อย่าง​รวดเร็ว

และ​หัน​มือ​ของ​เรา​เข้า​โจมตี​คู่อาฆาต​ของ​พวก​เขา

15 คน​ที่​เกลียด​พระ​ยาห์เวห์​จะ​หมอบ​สยบ​ต่อ​พระองค์

และ​โทษ​ของ​พวก​เขา​จะ​คง​อยู่​ตลอด​ไป

16 แต่​พระองค์​จะ​เลี้ยง​พวก​เขา​ด้วย​ข้าว​สาลี​อย่าง​ดี​ที่สุด

เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​อิ่ม​ด้วย​น้ำผึ้ง​จาก​ศิลา”

82

บท​สดุดี​ของ​อาสา​ฟ

1 พระเจ้า​อยู่​เหนือ​ที่​ประชุม​ใหญ่

พระองค์​พิพากษา​ท่ามกลาง​เหล่า​เทพเจ้า

2 “พวก​เจ้า​จะ​พิพากษา​อย่าง​อยุติธรรม​ไป​อีก​นาน​แค่​ไหน

และ​จะ​เข้า​ข้าง​คน​ชั่ว​ไป​อีก​นาน​เท่าไร?”

เซ​ลาห์

3 “จง​ปกป้อง​คน​อ่อนแอ คน​ยากจน และ​เด็ก​กำพร้า

จง​รักษา​สิทธิ​ของ​คน​ยากไร้​และ​ผู้​ถูก​กดขี่

4 จง​ช่วย​คน​อ่อนแอ​และ​คน​ขัด​สน

ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​มือ​คน​ชั่ว”

5 พวก​เขา​ไม่​รู้​และ​ไม่​เข้าใจ

เดิน​วน​ไป​มา​ใน​ความ​มืด

รากฐาน​ทั้งสิ้น​ของ​แผ่นดิน​โลก​สั่น​คลอน

6 เรา​เคย​กล่าว​ว่า “พวก​เจ้า​คือ​เทพเจ้า

พวก​เจ้า​ทุก​คน​เป็น​บุตร​ของ​องค์​ผู้​สูง​สุด

7 แต่​พวก​เจ้า​จะ​ตาย​เหมือน​มนุษย์

และ​ล้ม​ลง​เหมือน​ผู้ปกครอง​คน​หนึ่ง”

8 พระเจ้า โปรด​ลุก​ขึ้น​พิพากษา​แผ่นดิน​โลก

เพราะ​ชน​ชาติ​ทั้งปวง​เป็น​มรดก​ของ​พระองค์

83

บทเพลง บท​สดุดี​ของ​อาสา​ฟ

1 พระเจ้า อย่า​นิ่ง​เงียบ

อย่า​เงียบ​เสียง

และ​อย่า​อยู่​นิ่ง​เลย พระเจ้า

2 ศัตรู​ของพระองค์​กำลัง​ฮือ​ขึ้น

คน​ที่​เกลียด​พระองค์​ชู​หัว​ขึ้น

3 พวก​เขา​วาง​แผน​อย่าง​เจ้า​เล่ห์​ต่อต้าน​ประชากร​ของ​พระองค์

สมคบ​คิด​เล่นงาน​คน​ที่​พระองค์​ทะนุ​ถนอม

4 พวก​เขา​พูด​ว่า “มา​เถิด เรา​มา​ทำลาย​พวก​เขา​ให้​สิ้น​ชาติ

เพื่อ​จะ​ไม่​มี​ใคร​จดจำ​ชื่อ​อิสราเอล​อีก”

5 เพราะ​พวก​เขา​ร่วม​กัน​วาง​แผน​เป็นใจ​เดียว

และ​ทำ​พันธมิตร​ต่อต้าน​พระองค์

6 คือ​เต็นท์​ของ​เอ​โดม​และ​ชาว​อิชมาเอล

โม​อับ​และ​ชาว​ฮา​การ์

7 เก​บาล อัมโมน และ​อา​มา​เลข

ฟีลิสเตีย​กับ​ชาว​เมือง​ไท​ระ

8 อัส​ซีเรีย​ก็​เข้า​ร่วม​กับ​พวก​เขา

พวก​เขา​ช่วย​ลูกหลาน​ของ​โลท

เซ​ลาห์

9 โปรด​ทำ​กับ​พวก​เขา​อย่าง​ที่​พระองค์​ทำ​กับ​มีเดีย​น

อย่าง​ที่​ทำ​กับ​สิ​เส​รา​และ​ยา​บิน​ที่​แม่น้ำ​คีโชน

10 พวก​เขา​พินาศ​ที่​เอน​โดร์

กลาย​เป็น​มูล​บน​พื้น​ดิน

11 โปรด​ทำให้​พวก​ขุนนาง​ของ​เขา​เป็น​เหมือน​โอ​เร​บและเศเอบ

ให้​บรรดา​เจ้านาย​เป็น​เหมือน​เศบาห์​และ​ศัล​มุ​นนา

12 คน​เหล่า​นั้น​เคย​พูด​ว่า “เรา​มา​ยึด​ทุ่ง​หญ้า​ของ​พระเจ้า​เป็น​ของ​เรา​กัน​เถิด”

13 พระเจ้า​ของ​ฉัน โปรด​ทำให้​พวก​เขา​เหมือน​พุ่มไม้​แห้ง​ที่​กลิ้ง​ตาม​ลม

เหมือน​แกลบ​ต่อ​หน้า​ลม

14 เหมือน​ไฟ​ที่​เผา​ป่า

เหมือน​เปลว​ไฟ​ที่​เผา​ภูเขา

15 ขอ​พระองค์​ไล่​ตาม​พวก​เขา​ด้วย​พายุ​หมุน

ทำให้​พวก​เขา​หวาดกลัว​ด้วย​พายุ​ของ​พระองค์

16 โปรด​ให้​ใบหน้า​ของ​พวก​เขา​เต็ม​ด้วย​ความ​อับอาย

เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​แสวง​หา​พระ​นาม​ของ​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์

17 ขอ​ให้​พวก​เขา​ผิดหวัง​และ​หวาดหวั่น​ตลอด​ไป

ขอ​ให้​พวก​เขา​อับอาย​และ​พินาศ

18 เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​รู้​ว่า​พระองค์​เพียง​ผู้​เดียว ผู้​มี​พระ​นาม​ว่า​พระ​ยาห์เวห์*

คือ​องค์​ผู้​สูง​สุด​เหนือ​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​โลก

84

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ใช้​เครื่องดนตรี​แห่ง​กัท บท​สดุดี​ของ​ลูกหลาน​โค​ราห์

1 ที่​อยู่​ทั้งหลาย​ของ​พระองค์​ช่าง​งดงาม​น่า​ชื่น​ใจ​เหลือเกิน

พระ​ยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ!

2 ทั้ง​ตัว​ฉัน​โหย​หา จน​แทบ​หมด​แรง​เพื่อ​จะ​ได้​อยู่​ใน​ลาน​ของ​พระ​ยาห์เวห์

ใจ​และ​กาย​ของ​ฉัน​ร้อง​หา​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต

3 แม้​แต่​นก​กระจอก​ยัง​พบ​บ้าน

นก​นางแอ่น​ยัง​พบ​รัง​ไว้​เลี้ยง​ลูก

ใกล้​แท่น​บูชา​ของ​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ กษัตริย์​และ​พระเจ้า​ของ​ฉัน

4 คน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พระองค์​ช่าง​เป็น​สุข

พวก​เขา​จะ​สรรเสริญ​พระองค์​อยู่​เสมอ

เซ​ลาห์

5 คน​ที่​มี​กำลัง​จาก​พระองค์​ช่าง​เป็น​สุข

คน​ที่​ตั้งใจ​เดินทาง​ไป​หา​พระองค์

6 เมื่อ​พวก​เขา​ผ่าน​หุบเขา​แห่ง​การ​ร้องไห้ ก็​ทำให้​ที่​นั่น​กลาย​เป็น​แหล่ง​น้ำพุ

ฝน​ต้น​ฤดู​ก็​คลุม​หุบเขา​นั้น​ด้วย​พระ​พร

7 พวก​เขา​ยิ่ง​เดิน​ยิ่ง​มี​กำลัง

ทุก​คน​ไป​ปรากฏ​ตัว​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​ใน​ศิโยน

8 พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​กองทัพ โปรด​ฟัง​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน

พระเจ้า​ของ​ยา​โค​บ โปรด​ฟัง

เซ​ลาห์

9 พระเจ้า โล่​ของ​เรา โปรด​มอง​ดู

โปรด​มอง​ใบหน้า​ของ​ผู้​ที่​พระองค์​เจิม​ไว้

10 เพราะ​วัน​เดียว​ใน​ลาน​ของ​พระองค์​ดี​กว่า​พัน​วัน

ฉัน​ยอม​ยืน​เฝ้า​ประตู​บ้าน​ของ​พระเจ้า​ของ​ฉัน

ดี​กว่า​อาศัย​อยู่​ใน​เต็นท์​ของ​ความ​ชั่ว

11 เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​พระเจ้า​เป็น​ดวง​อาทิตย์​และ​โล่

พระ​ยาห์เวห์​ประทาน​ความ​โปรดปราน​และ​ความ​รุ่งโรจน์

พระองค์​ไม่​กีดกัน​สิ่ง​ดี​ใด​จาก​คน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ไร้​ตำหนิ

12 พระ​ยาห์เวห์​แห่ง​กองทัพ

คน​ที่​วางใจ​ใน​พระองค์​ช่าง​เป็น​สุข

85

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี บท​สดุดี​ของ​ลูกหลาน​โค​ราห์

1 พระ​ยาห์เวห์ พระองค์​โปรดปราน​แผ่นดิน​ของ​พระองค์

พระองค์​พลิก​ฟื้น​ชะตา​ของ​ยา​โค​บ

2 พระองค์​ยก​โทษ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ประชากร

และ​ปกคลุม​บาป​ทั้งหมด​ของ​พวก​เขา

เซ​ลาห์

3 พระองค์​ถอน​ความ​โกรธ​ทั้งหมด​กลับ​ไป

และ​หัน​จาก​ความ​โกรธ​อัน​รุนแรง​ของ​พระองค์

4 พระเจ้า​แห่ง​ความ​รอด​ของ​เรา โปรด​นำ​เรา​กลับ​คืน​มา

และ​หยุด​ความ​ขุ่น​เคือง​ที่​พระองค์​มี​ต่อ​เรา

5 พระองค์​จะ​โกรธ​เรา​ตลอด​ไป​หรือ?

จะ​ยืด​ความ​โกรธ​ออก​ไป​ทุก​ชั่ว​อายุ​หรือ?

6 พระองค์​จะ​ไม่​ทำให้​เรา​กลับ​มี​ชีวิต​อีก​ครั้ง​หรือ

เพื่อ​ประชากร​ของ​พระองค์​จะ​ยินดี​ใน​พระองค์?

7 พระยาห์เวห์ โปรด​แสดง​ความรักมั่นคง​ของพระองค์แก่​เรา

และ​มอบ​ความ​รอด​ของ​พระองค์​แก่​เรา

8 ฉัน​จะ​ฟัง​สิ่ง​ที่​พระเจ้า พระ​ยาห์เวห์ จะ​ตรัส

เพราะ​พระองค์​จะ​ตรัส​สันติสุข​แก่​ประชากร​ของ​พระองค์ แก่​ผู้​ภักดี​ของ​พระองค์

แต่​อย่า​ให้​พวก​เขา​หวน​กลับ​ไป​สู่​ความ​โง่เขลา​อีก

9 แน่นอน ความ​รอด​ของ​พระองค์​อยู่​ใกล้​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์

เพื่อ​ความ​รุ่งโรจน์​จะ​ได้​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ของ​เรา

10 ความ​เมตตา​กับ​ความ​สัตย์​จริง​มา​พบ​กัน

ความ​เที่ยงธรรม​กับ​สันติสุข​จูบ​กัน

11 ความ​สัตย์​จริง​ผุด​ขึ้น​จาก​แผ่นดิน

ความ​เที่ยงธรรม​มอง​ลง​มา​จาก​สวรรค์

12 ใช่​แล้ว พระ​ยาห์เวห์​จะ​ประทาน​สิ่ง​ดี

แผ่นดิน​ของ​เรา​จะ​ให้​ผล​ผลิต

13 ความ​เที่ยงธรรม​เดิน​นำ​หน้า​พระองค์

และ​เตรียม​ทาง​ไว้​ให้​พระองค์​ก้าว​เดิน

86

คำ​อธิษฐาน​ของ​ดา​วิด

1 พระ​ยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​และ​ตอบ​ฉัน

เพราะ​ฉัน​ยากจน​และ​ขัด​สน

2 โปรด​รักษา​ชีวิต​ฉัน เพราะ​ฉัน​ภักดี​ต่อ​พระองค์

พระเจ้า​ของ​ฉัน โปรด​ช่วย​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​ที่​วางใจ​ใน​พระองค์​ให้​รอด

3 องค์เจ้านาย โปรด​เมตตา​ฉัน

เพราะ​ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์​ตลอด​ทั้ง​วัน

4 โปรด​ทำให้​ใจ​ของ​ผู้​รับใช้​พระองค์​ชื่นบาน

เพราะ​ฉัน​มุ่ง​ใจ​ไป​หาพระองค์ องค์เจ้านาย

5 เพราะ​พระองค์ องค์เจ้านาย ดี​และ​พร้อม​ให้​อภัย

เปี่ยม​ด้วย​ความ​รัก​มั่นคง​ต่อ​ทุก​คน​ที่​ร้อง​หา​พระองค์

6 พระ​ยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน

โปรด​ใส่ใจ​เสียง​วิงวอน​ของ​ฉัน

7 ใน​วัน​ทุกข์​ยาก ฉัน​จะ​ร้อง​หา​พระองค์

เพราะ​พระองค์​จะ​ตอบ​ฉัน

8 องค์เจ้านาย ไม่มี​ใคร​ใน​หมู่​เทพเจ้า​เหมือน​พระองค์

และ​ไม่​มี​การ​กระทำ​ใด​เหมือน​การ​กระทำ​ของ​พระองค์

9 ทุก​ชนชาติ​ที่​พระองค์​สร้าง​จะ​มา​นมัสการ​ต่อหน้า​พระองค์ องค์เจ้านาย

พวก​เขา​จะ​ถวาย​เกียรติ​แด่​พระ​นาม​ของ​พระองค์

10 เพราะ​พระองค์​ยิ่งใหญ่​และ​ทำ​สิ่ง​น่า​อัศจรรย์

พระองค์​เพียง​ผู้​เดียว​คือ​พระเจ้า

11 พระ​ยาห์เวห์ โปรด​สอน​ทาง​ของ​พระองค์​แก่​ฉัน

ฉัน​จะ​เดิน​ใน​ความ​จริง​ของ​พระองค์

โปรด​ทำให้​ใจ​ฉัน​เป็น​หนึ่ง​เดียว เพื่อ​ยำเกรง​พระ​นาม​ของ​พระองค์

12 องค์เจ้านาย พระเจ้าของ​ฉัน ฉัน​จะ​สรรเสริญพระองค์​ด้วย​สุดใจ

และ​ถวาย​เกียรติ​แด่​พระ​นาม​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป

13 เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ที่​มี​ต่อ​ฉัน​นั้น​ยิ่งใหญ่

พระองค์​ช่วย​ชีวิต​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​เชโอล​เบื้อง​ลึก​ที่สุด*

14 พระเจ้า คน​หยิ่ง​ยโส​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​ฉัน

กลุ่ม​คน​โหดร้าย​ตาม​ล่า​ชีวิต​ฉัน

และ​ไม่​เห็น​พระองค์​อยู่​ใน​สายตา​เลย

15 แต่​องค์เจ้านาย พระองค์​เป็นพระเจ้าผู้​เปี่ยม​เมตตา​และ​กรุณา

ไม่​โกรธ​ง่าย อุดม​ด้วย​ความรักมั่นคง​และ​ความสัตย์จริง

16 โปรด​หัน​มา​หา​ฉัน​และ​เมตตา​ฉัน!

โปรด​มอบ​กำลัง​ของ​พระองค์​แก่​ผู้​รับใช้

และ​ช่วย​ลูก​ของ​ผู้​รับใช้​พระองค์​ให้​รอด

17 โปรด​ให้​ฉัน​เห็น​หมาย​สำคัญ​แห่ง​ความ​ดี​ของ​พระองค์

เพื่อ​คน​ที่​เกลียด​ฉัน​จะ​ได้​เห็น​และ​อับอาย

เพราะ​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์ ได้​ช่วย​ฉัน​และ​ปลอบโยน​ฉัน

87

บท​สดุดี​ของ​ลูกหลาน​โค​ราห์ บทเพลง

1 รากฐาน​ของ​พระองค์​อยู่​บน​ภูเขา​ศักดิ์สิทธิ์

2 พระ​ยาห์เวห์​รัก​ประตู​เมือง​ศิ​โยน​มาก​กว่า​ที่​อาศัย​ทั้งสิ้น​ของ​ยา​โค​บ

3 นคร​ของ​พระเจ้า​เอ๋ย มี​เรื่อง​อัน​รุ่งโรจน์​กล่าว​ถึง​เธอ

เซ​ลาห์

4 “เรา​จะ​บันทึก​รา​หับ* และ​บาบิโลน​ไว้​ใน​หมู่​ผู้​ที่​รู้จัก​เรา

ฟีลิสเตีย ไทระ และ​เอธิโอเปีย​ด้วย

‘คน​นี้​เกิด​ที่​นั่น’ ”

5 และ​จะ​มี​ผู้​กล่าว​ถึง​ศิโยนว่า “คน​นี้​และ​คน​นั้น​เกิด​ใน​เธอ”

องค์​ผู้​สูง​สุด​เอง​จะ​สถาปนา​เธอ​ไว้

6 พระ​ยาห์เวห์​จะ​นับ​เมื่อ​พระองค์​บันทึก​ชน​ชาติ​ต่างๆ

ว่า “คน​นี้​เกิด​ที่​นั่น”

เซ​ลาห์

7 ทั้งคน​ร้อง​เพลง​และ​คน​เต้นรำ​จะ​พูด​ว่า

“น้ำพุ​ทั้งหมด​ของ​ฉัน​อยู่​ใน​เธอ”

88

บทเพลง บท​สดุดี​ของ​ลูกหลาน​โค​ราห์ สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี ทำนอง “ความ​ทุกข์​แห่ง​การ​ถูก​กดขี่” บท​ใคร่ครวญ​ของ​เฮ​มาน​ชาว​เอส​ราห์

1 พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​ความ​รอด​ของ​ฉัน

ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน

2 ขอ​ให้​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน​เข้า​ไป​ถึง​เบื้องหน้า​พระองค์

โปรด​เอียง​หู​ฟัง​เสียง​ร้อง​ของ​ฉัน

3 เพราะ​ตัว​ฉัน​เต็ม​ด้วย​ความ​ทุกข์

ชีวิต​ของ​ฉัน​เข้า​ใกล้​เชโอลแล้ว*

4 ฉัน​ถูก​นับ​รวม​กับ​คน​ที่​ลง​ไป​ใน​หลุม

เหมือน​คน​ที่​ไม่​มี​ใคร​ช่วย

5 ถูก​แยก​ไว้​ท่ามกลาง​คน​ตาย

เหมือน​คน​ถูก​ฆ่า​ที่นอน​อยู่​ใน​หลุม​ฝัง​ศพ

คน​ที่​พระองค์​ไม่​ระลึก​ถึง​อีก

และ​ถูก​ตัดขาด​จาก​มือ​ของ​พระองค์

6 พระองค์​วาง​ฉัน​ไว้​ใน​หลุม​ที่​ลึก​ที่สุด

ใน​ห้วง​ลึก​ที่​มืด​มิด

7 ความ​โกรธ​ของ​พระองค์​กด​ทับ​ฉัน​หนัก

พระองค์​ทำให้​คลื่น​ทั้งสิ้น​ของ​พระองค์​ซัด​ทับ​ฉัน

เซ​ลาห์

8 พระองค์​พราก​เพื่อน​ของ​ฉัน​ไป

ทำให้​ฉัน​กลาย​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​สำหรับ​พวก​เขา

ถูก​กัก​ไว้ ออก​ไป​ไหน​ไม่​ได้

9 ตา​ของ​ฉัน​พร่า​มัว​ด้วย​ความ​โศกเศร้า

พระ​ยาห์เวห์ ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์​ทุก​วัน

กาง​มือ​ออก​หา​พระองค์

10 พระองค์จะ​ทำ​สิ่งอัศจรรย์​แก่​คน​ตาย​หรือ?

วิญญาณ​ของ​คน​ตาย​จะ​ลุก​ขึ้น​สรรเสริญ​พระองค์​หรือ?

เซ​ลาห์

11 จะ​มี​ใคร​ประกาศ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ใน​หลุม​ฝัง​ศพ​หรือ?

หรือ​ประกาศ​ความซื่อสัตย์​ของพระองค์​ใน​แดน​แห่ง​ความพินาศ?

12 จะ​มี​ใคร​รู้จัก​สิ่งอัศจรรย์​ของพระองค์​ใน​ความมืด​หรือ?

หรือ​รู้จัก​ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์​ใน​แผ่นดิน​แห่ง​การ​หลง​ลืม?

13 แต่​ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์

ยาม​เช้า คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน​มา​ถึง​เบื้องหน้า​พระองค์

14 พระ​ยาห์เวห์ ทำไม​พระองค์​จึง​ผลัก​ไส​ชีวิต​ฉัน?

ทำไม​พระองค์​ซ่อน​ใบหน้า​จาก​ฉัน?

15 ฉัน​ทน​ทุกข์​และ​เกือบ​ตาย​มา​ตั้งแต่​วัย​เยาว์

เมื่อ​เผชิญ​ความ​น่า​สะพรึง​กลัว​จาก​พระองค์ ก็​หวาดผวา​จน​ทำ​อะไร​ไม่​ถูก

16 ความ​โกรธ​รุนแรง​ของ​พระองค์​ท่วมท้น​ฉัน

ความ​น่า​สะพรึง​กลัว​ของ​พระองค์​ทำลาย​ฉัน

17 มัน​ล้อม​ฉัน​เหมือน​น้ำ​ตลอด​ทั้ง​วัน

ถา​โถม​เข้า​หา​ฉัน​พร้อม​กัน​ทุก​ด้าน

18 พระองค์​ทำให้​คน​รัก​และ​เพื่อน​ห่าง​ไกล​จาก​ฉัน

และ​ทำให้​คน​ใกล้​ชิด​ของ​ฉัน​อยู่​ใน​ความ​มืด

89

บท​ใคร่ครวญ​ของ​เอ​ธานชาวเอสราห์

1 ฉัน​จะ​ร้อง​เพลง​ถึง​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระ​ยาห์เวห์ตลอดไป

ปาก​ของ​ฉัน​จะ​บอก​ความซื่อสัตย์​ของพระองค์แก่​คน​ทุก​ชั่วอายุ

2 เพราะ​ฉัน​ประกาศ​ว่า “ความ​รัก​ตั้ง​มั่น​นิรันดร์

พระองค์​สถาปนา​ฟ้า​สวรรค์

ความซื่อสัตย์​ของพระองค์อยู่​ใน​นั้น”

3 “เรา​ได้​ทำ​พันธสัญญา​กับ​ผู้​ที่​เรา​เลือก

เรา​สาบาน​กับ​ดา​วิด ผู้​รับใช้​ของ​เรา

4 ‘เรา​จะ​สถาปนา​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​ตลอด​ไป

และ​ตั้ง​บัลลังก์​ของ​เจ้า​ให้​มั่นคง​ทุก​ชั่ว​อายุ’ ”

เซ​ลาห์

5 ฟ้าสวรรค์​จะ​สรรเสริญ​สิ่งอัศจรรย์​ของพระองค์ พระยาห์เวห์

และ​ความซื่อสัตย์​ของพระองค์​ใน​ที่ประชุม​ของ​ผู้ศักดิ์สิทธิ์

6 เพราะ​ใคร​ใน​ฟาก​ฟ้า​จะ​เทียบ​กับ​พระ​ยาห์เวห์ได้?

ใคร​ใน​หมู่​บุตร​แห่ง​สวรรค์​จะ​เหมือน​พระ​ยาห์เวห์?

7 พระเจ้า​น่าเกรงขาม​อย่าง​ยิ่ง​ใน​สภา​ของ​ผู้ศักดิ์สิทธิ์

น่า​เกรงกลัว​ยิ่ง​กว่า​ทุก​คน​ที่​ล้อม​รอบ​พระองค์

8 พระ​ยาห์เวห์* พระเจ้า​แห่ง​กองทัพ มี​ใคร​มี​ฤทธิ์​อำนาจ​เหมือน​พระองค์?

พระยาห์เวห์† ความซื่อสัตย์​ของพระองค์​ล้อม​รอบ​พระองค์

9 พระองค์​ปกครอง​ความ​ผยอง​ของ​ทะเล

เมื่อ​คลื่น​ยก​ตัว​ขึ้น พระองค์​ทำให้​มัน​สงบ

10 พระองค์​บด​ขยี้​รา​หับ​เป็น​ชิ้นๆ เหมือน​คน​ที่​ถูก​ฆ่า

และ​กระจาย​ศัตรู​ด้วย​แขน​อัน​ทรง​พลัง​ของ​พระองค์

11 ฟ้า​สวรรค์​เป็น​ของ​พระองค์

แผ่นดิน​โลก​ก็​เป็น​ของ​พระองค์

โลก​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​นั้น

พระองค์​เป็น​ผู้​วาง​รากฐาน​ให้​ทั้งหมด

12 พระองค์​สร้าง​ทิศ​เหนือ​และ​ทิศ​ใต้

ทา​โบร์และเฮอร์โมน​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์

13 พระองค์​มี​แขน​อัน​ทรง​พลัง

มือ​ของ​พระองค์​แข็งแกร่ง มือ​ขวา​ของ​พระองค์​ชู​สูง

14 ความ​เที่ยงธรรม​และ​ความ​ยุติธรรม​เป็น​รากฐาน​ของ​บัลลังก์​พระองค์

ความ​รัก​มั่นคง​และ​ความ​สัตย์​จริง​เดิน​นำ​หน้า​พระองค์

15 ประชาชน​ที่​รู้จัก​โห่​ร้อง​ยกย่อง​พระองค์​ช่าง​เป็น​สุข

เมื่อ​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์ พวก​เขา​ก็​เดิน​ใน​แสง พระ​ยาห์เวห์

16 พวก​เขา​ยินดี​ใน​พระ​นาม​ของ​พระองค์​ตลอด​ทั้ง​วัน

และ​ได้​รับ​การ​ยก​ขึ้น​ด้วย​ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์

17 เพราะ​พระองค์​คือ​ความ​รุ่งโรจน์​แห่ง​กำลัง​ของ​พวก​เขา

ด้วย​ความ​โปรดปราน​ของ​พระองค์ เขา​ของ​เรา​จะ​ถูก​ยก​ขึ้น

18 เพราะ​โล่​ของ​เรา​เป็น​ของ​พระ​ยาห์เวห์

กษัตริย์​ของ​เรา​เป็น​ของ​องค์​บริสุทธิ์​แห่ง​อิสราเอล

19 ครั้ง​นั้น​พระองค์​ตรัส​ใน​นิมิต​กับ​ผู้ภักดี​ของพระองค์​ว่า

“เรา​ได้​มอบ​กำลัง​ให้​แก่​นักรบ

เรา​ได้​ยก​ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​จาก​ประชาชน​ขึ้น

20 เรา​พบ​ดา​วิด ผู้​รับใช้​ของ​เรา

เรา​เจิม​เขา​ด้วย​น้ำมัน​บริสุทธิ์​ของ​เรา

21 มือ​ของ​เรา​จะ​อยู่​กับ​เขา​อย่าง​มั่นคง

แขน​ของ​เรา​จะ​เสริม​กำลัง​เขา

22 ศัตรู​จะ​รีดไถ​เขา​ไม่​ได้

คน​ชั่ว​จะ​กดขี่​เขา​ไม่​ได้

23 เรา​จะ​ทุบ​คู่อาฆาต​ของ​เขา​ลง​ต่อ​หน้า​เขา

และ​โจมตี​คน​ที่​เกลียด​เขา

24 แต่​ความซื่อสัตย์​และ​ความรักมั่นคง​ของ​เรา​จะ​อยู่​กับ​เขา

ด้วย​นาม​ของ​เรา เขา​ของ​เขา​จะ​ถูก​ยก​ขึ้น

25 เรา​จะ​วางมือ​ของ​เขา​ไว้​เหนือ​ทะเล

และ​มือ​ขวา​ของ​เขา​เหนือ​แม่น้ำ​ทั้งหลาย

26 เขา​จะ​ร้อง​เรียก​เรา​ว่า ‘พระองค์​คือ​พ่อ​ของ​ฉัน

พระเจ้า​ของ​ฉัน และ​ศิลา​แห่ง​ความ​รอด​ของ​ฉัน!’

27 เรา​จะ​แต่งตั้ง​เขา​ให้​เป็น​บุตร​หัว​ปี​ของ​เรา

สูงส่ง​ที่สุด​ใน​หมู่​กษัตริย์​แห่ง​แผ่นดิน​โลก

28 เรา​จะ​รักษา​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​เรา​ไว้​กับ​เขา​ตลอด​ไป

พันธสัญญา​ของ​เรา​จะ​ตั้ง​มั่น​กับ​เขา

29 เรา​จะ​ทำให้​ลูกหลาน​ของ​เขา​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

และ​บัลลังก์​ของ​เขา​ยืน​ยาว​เหมือน​วัน​เวลา​ของ​ฟ้า​สวรรค์

30 ถ้า​ลูกหลาน​ของ​เขา​ละทิ้ง​บทบัญญัติ​ของ​เรา

และ​ไม่​เดิน​ตาม​ข้อกำหนด​ของ​เรา

31 ถ้า​พวก​เขา​ฝ่าฝืน​กฎเกณฑ์​ของ​เรา

และ​ไม่​รักษา​คำ​บัญชา​ของ​เรา

32 เรา​จะ​ลงโทษ​บาป​ของ​พวก​เขา​ด้วย​ไม้เรียว

และ​ความ​ชั่วช้า​ด้วย​การ​เฆี่ยน​ตี

33 แต่​เรา​จะ​ไม่​ถอน​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​เรา​ไป​จาก​เขา​จน​หมด

และ​ความซื่อสัตย์​ของ​เรา​จะ​ไม่​ขาด​หาย

34 เรา​จะ​ไม่​ผิด​พันธสัญญา​ของ​เรา

และ​ไม่​เปลี่ยน​คำ​ที่​ออก​จาก​ริมฝีปาก​ของ​เรา

35 ครั้ง​หนึ่ง​เรา​ได้​สาบาน​ด้วย​ความ​บริสุทธิ์​ของ​เรา

เรา​จะ​ไม่​โกหก​ดา​วิด

36 ลูกหลาน​ของ​เขา​จะ​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

บัลลังก์​ของ​เขา​จะ​อยู่​ต่อ​หน้า​เรา​เหมือน​ดวง​อาทิตย์

37 มัน​จะ​ตั้ง​มั่น​ตลอด​ไป​เหมือน​ดวง​จันทร์

เป็น​พยาน​ที่​สัตย์​ซื่อ​อยู่​บน​ฟ้า”

เซ​ลาห์

38 แต่​พระองค์​กลับ​ปฏิเสธ​และ​ทอดทิ้ง​เขา

พระองค์​โกรธ​ผู้​ที่​พระองค์​เจิม​ไว้

39 พระองค์​ละทิ้ง​พันธสัญญา​กับ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

ทำให้​มงกุฎ​ของ​เขา​แปดเปื้อน​ฝุ่น

40 พระองค์​พัง​รั้ว​ทั้งหมด​ของ​เขา​ลง

ทำให้​ที่มั่น​ของ​เขา​กลาย​เป็น​ซาก

41 ทุก​คน​ที่​เดิน​ผ่าน​ทาง​ปล้น​เขา

เขา​กลาย​เป็น​ที่​ดูหมิ่น​ของ​เพื่อนบ้าน

42 พระองค์​ยก​มือ​ขวา​ของ​คู่อาฆาต​เขา​ขึ้น

ทำให้​ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​เขา​ยินดี

43 พระองค์​ทำให้​คม​ดาบ​ของ​เขา​ไร้​ฤทธิ์

และ​ไม่​ค้ำ​ชู​เขา​ใน​สงคราม

44 พระองค์​ทำให้​ความ​รุ่งเรือง​ของ​เขา​สิ้นสุด

และ​เหวี่ยง​บัลลังก์​ของ​เขา​ลง​กับ​พื้น

45 พระองค์​ตัด​วัน​เวลา​แห่ง​วัย​หนุ่ม​ของ​เขา​ให้​สั้น​ลง

และ​คลุม​เขา​ด้วย​ความ​อับอาย

เซ​ลาห์

46 อีก​นาน​แค่​ไหน พระ​ยาห์เวห์?

พระองค์​จะ​ซ่อน​พระองค์​เอง​ตลอด​ไป​หรือ?

ความ​โกรธ​ของ​พระองค์​จะ​ไหม้​เหมือน​ไฟ​หรือ?

47 โปรด​ระลึก​ว่า​ชีวิต​ของ​ฉัน​สั้น​เพียง​ใด

เหตุ​ใด​พระองค์​จึง​สร้าง​มนุษย์​ทั้งหลาย​มา​อย่าง​สูญเปล่า​เช่น​นี้!

48 ใคร​เล่า​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​โดย​ไม่​เห็น​ความ​ตาย

ใคร​จะ​ช่วย​ชีวิต​ตน​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​เชโอล?‡

เซ​ลาห์

49 องค์เจ้านาย ความรักมั่นคง​ใน​กาล​ก่อน​ของพระองค์อยู่​ที่ไหน

ความ​รัก​ที่​พระองค์​สาบาน​ต่อ​ดาวิด​ด้วย​ความซื่อสัตย์?

50 องค์เจ้านาย โปรด​ระลึกถึง​คำเยาะเย้ย​ที่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ต้อง​รับ

ฉัน​แบก​คำ​เยาะเย้ย​ของ​ชน​ชาติ​ที่​มี​อำนาจ​ทั้งหลาย​ไว้​ใน​ใจ

51 พระ​ยาห์เวห์ ศัตรู​ของ​พระองค์​ใช้​คำ​เหล่า​นั้น​เยาะเย้ย

พวก​เขา​เยาะเย้ย​ทุก​ย่าง​ก้าว​ของ​ผู้​ที่​พระองค์​เจิม​ไว้

52 ขอ​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​แด่​พระ​ยาห์เวห์ตลอดไป

อา​เมน และ​อา​เมน

เล่ม​ที่ 4

90

คำ​อธิษฐาน​ของ​โมเสส คน​ของ​พระเจ้า*

1 องค์เจ้านาย† พระองค์​เป็น​ที่พำนัก​ของ​เรา​มา​ทุก​ชั่วอายุ

2 ก่อน​ภูเขา​จะ​ถือ​กำเนิด

ก่อน​พระองค์​จะ​ก่อ​ร่าง​แผ่นดิน​และ​โลก

ตั้งแต่​นิรันดร์​กาล​ถึง​นิรันดร์​กาล พระองค์​คือ​พระเจ้า

3 พระองค์​ทำให้​มนุษย์​กลับ​สู่​ความ​พินาศ

แล้ว​ตรัส​ว่า “ลูกหลาน​มนุษย์​เอ๋ย จง​กลับ​ไป”

4 เพราะ​หนึ่ง​พัน​ปี​ใน​สายตา​ของ​พระองค์

ก็​เหมือน​เมื่อ​วาน​ที่​ผ่าน​พ้น เหมือน​ยาม​หนึ่ง​ใน​กลางคืน

5 พระองค์​กวาด​พวก​เขา​ไป​ขณะ​หลับ​ใหล

ยาม​เช้า พวก​เขา​ผุด​ขึ้น​เหมือน​หญ้า​ใหม่

6 ตอน​เช้า​มัน​งอก​งาม​และ​สดชื่น

พอ​เย็น​ก็​เหี่ยวแห้ง

7 เพราะ​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์​เผา​ผลาญ​เรา

ความ​กริ้ว​ของ​พระองค์​ทำให้​เรา​หวาดหวั่น

8 พระองค์​วาง​ความ​ชั่วช้า​ของ​เรา​ไว้​ต่อ​หน้า​พระองค์

แม้​บาป​ที่​เรา​ซ่อน​ไว้​ก็​อยู่​ใน​แสง​ต่อ​หน้า​พระองค์

9 เพราะ​วัน​เวลา​ของ​เรา​ผ่าน​ไป​ใต้​ความ​กริ้ว​ของ​พระองค์

ปี​ทั้งหลาย​ของ​เรา​จบ​ลง​เหมือน​เสียง​ถอน​หายใจ

10 อายุ​ของ​เรา​มี​สัก​เจ็ด​สิบ​ปี

ถ้า​แข็งแรง​ก็​อาจ​ถึง​แปด​สิบ

แต่​สิ่ง​ที่​ภูมิใจ​ได้​ก็​มี​เพียง​งาน​หนัก​และ​ความ​ทุกข์

เพราะ​มัน​ผ่าน​ไป​อย่าง​รวดเร็ว แล้ว​เรา​ก็​บิน​จาก​ไป

11 ใคร​เล่า​จะ​รู้​ฤทธิ์​แห่ง​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์

หรือ​ความ​กริ้ว​ที่​สม​กับ​ความ​ยำเกรง​ซึ่ง​เรา​ควร​มี​ต่อ​พระองค์?

12 โปรด​สอน​เรา​ให้​นับ​วัน​เวลา​ของ​ตน

เพื่อ​เรา​จะ​มี​ใจ​ที่​ประกอบ​ด้วย​ปัญญา

13 พระ​ยาห์เวห์‡ โปรด​คลาย​ความ​กริ้ว​ลง!

อีก​นาน​แค่​ไหน?

โปรด​สงสาร​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

14 ยาม​เช้า โปรด​ให้​เรา​อิ่มเอม​ด้วย​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์

เพื่อ​เรา​จะ​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี​และ​ชื่นบาน​ตลอด​วัน​เวลา​ของ​เรา

15 โปรด​ให้​เรา​ชื่นบาน​เท่ากับ​จำนวน​วัน​ที่​พระองค์​ให้​เรา​ทุกข์

เท่ากับ​จำนวน​ปี​ที่​เรา​ได้​พบ​ความ​ชั่ว​ร้าย

16 ขอ​ให้​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ

และ​ให้​ลูกหลาน​ของ​พวก​เขา​ได้​เห็น​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์

17 ขอ​ความโปรดปราน​ขององค์เจ้านาย พระเจ้าของ​เรา อยู่​เหนือ​เรา

โปรด​ทำให้​งาน​ที่​เรา​ลงมือ​ทำ​มั่นคง

ใช่ โปรด​ทำให้​งาน​ที่​เรา​ลงมือ​ทำ​มั่นคง

91

1 ผู้​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​ที่​ลี้ลับ​ของ​องค์​ผู้​สูง​สุด

จะ​พัก​อยู่​ใต้​ร่ม​เงา​ของ​องค์​ผู้​ทรง​ฤทธิ์

2 ฉัน​จะ​กล่าว​ถึง​พระ​ยาห์เวห์ว่า “พระองค์​เป็น​ที่​ลี้ภัย​และ​ป้อม​ปราการ​ของ​ฉัน

เป็น​พระเจ้า​ของ​ฉัน ผู้​ที่​ฉัน​วางใจ”

3 เพราะ​พระองค์จะ​ช่วย​ท่าน​ให้​พ้น​จาก​บ่วง​ของ​พราน​นก

และ​จาก​โรค​ระบาด​ที่​นำ​ความ​ตาย​มา

4 พระองค์จะ​คลุม​ท่าน​ไว้​ด้วย​ขน​ปีก

ท่าน​จะ​ลี้ภัย​ใต้​ปีก​ของพระองค์

ความซื่อสัตย์​ของพระองค์​เป็น​โล่​และ​กำแพงป้องกัน​ของ​ท่าน

5 ท่าน​ไม่​ต้อง​กลัว​ความ​สยดสยอง​ยามค่ำคืน

หรือ​กลัว​ลูก​ธนู​ที่​พุ่ง​มา​ใน​เวลา​กลางวัน

6 ไม่​ต้อง​กลัว​โรค​ระบาด​ที่​คืบ​คลาน​ใน​ความ​มืด

หรือ​ภัย​พินาศ​ที่​ทำลาย​ล้าง​ยาม​เที่ยงวัน

7 แม้​คน​หนึ่ง​พัน​จะ​ล้มลง​ข้าง​ตัว​ท่าน

และ​หนึ่ง​หมื่น​คน​จะ​ล้มลง​ทาง​ขวามือ​ของ​ท่าน

มัน​ก็​จะ​ไม่​เข้ามา​ใกล้​ท่าน

8 ท่าน​จะ​มอง​เห็นด้วย​ตา​ของ​ตน

และ​เห็น​คน​ชั่ว​ได้​รับ​ผล​ตอบแทน

9 เพราะ​ท่าน​ให้​พระยาห์เวห์​เป็น​ที่​ลี้ภัย

และ​ให้​องค์​ผู้​สูง​สุด​เป็น​ที่​พักพิง

10 ความชั่วร้าย​จะ​ไม่​เกิด​แก่​ท่าน

และ​ภัยพิบัติ​จะ​ไม่​เข้ามา​ใกล้​ที่​พัก​ของ​ท่าน

11 เพราะ​พระองค์จะ​สั่ง​ทูตสวรรค์​ของพระองค์ให้​ดูแล​ท่าน

ให้​คุ้มครอง​ท่าน​ทุก​หนทาง

12 พวก​เขา​จะ​ประคอง​ท่าน​ไว้​ใน​มือ

เพื่อ​เท้า​ของ​ท่าน​จะ​ไม่​กระแทก​ก้อน​หิน

13 ท่าน​จะ​เหยียบ​สิงโต​และ​งู​เห่า

ท่าน​จะ​ย่ำ​ลูก​สิงโต​และ​งู​ไว้​ใต้​เท้า

14 “เพราะ​เขา​ผูก​ใจ​รัก​เรา เรา​จะ​ช่วย​เขา​ให้​พ้น

เรา​จะ​ยก​เขา​ไว้​ใน​ที่​ปลอดภัย เพราะ​เขา​รู้จัก​นาม​ของ​เรา

15 เขา​จะ​ร้อง​เรียก​เรา และ​เรา​จะ​ตอบ​เขา

เรา​จะ​อยู่​กับ​เขา​ใน​ยาม​ทุกข์

เรา​จะ​ช่วย​เขา​ให้​พ้น​และ​ให้​เกียรติ​เขา

16 เรา​จะ​ให้​เขา​อิ่ม​ใจ​ด้วย​ชีวิต​ยืน​ยาว

และ​ให้​เขา​เห็น​ความ​รอด​ของ​เรา”

92

บท​สดุดี บทเพลง​สำหรับ​วัน​สะ​บา​โต

1 เป็น​สิ่ง​ดี​ที่​จะ​ขอบคุณ​พระ​ยาห์เวห์

และ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระ​นาม​ของ​พระองค์ องค์​ผู้​สูง​สุด

2 ประกาศ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ใน​ยาม​เช้า

และ​ความซื่อสัตย์​ของพระองค์​ทุก​ค่ำคืน

3 พร้อม​พิณ​สิบ​สาย​และ​พิณ​ใหญ่

กับ​ท่วงทำนอง​จาก​พิณ​ไลร์

4 เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ พระองค์​ทำให้​ฉัน​ชื่นบาน​ด้วย​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ

ฉัน​จะ​ยินดี​อย่าง​ผู้​มี​ชัย เพราะ​สิ่ง​ที่​มือ​ของ​พระองค์​ทำ

5 พระ​ยาห์เวห์ สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ยิ่งใหญ่​เหลือเกิน!

ความคิด​ของ​พระองค์​ลึกล้ำ​ยิ่งนัก

6 คน​ไร้​สติปัญญา​ไม่​รู้เรื่อง​นี้

คน​โง่​ก็​ไม่​เข้าใจ

7 แม้​คน​ชั่ว​จะ​ผุด​ขึ้น​เหมือน​หญ้า

และ​คน​ทำ​ชั่ว​ทั้งหลาย​จะ​เฟื่องฟู

แต่​พวก​เขา​จะ​ถูก​ทำลาย​ตลอด​ไป

8 แต่​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์ อยู่​สูง​สุด​ตลอด​กาล

9 พระยาห์เวห์ ศัตรู​ของพระองค์

ศัตรู​ของพระองค์​จะ​พินาศ

คน​ทำ​ชั่ว​ทั้งหลาย​จะ​กระจัด​กระจาย

10 แต่​พระองค์​ยก​เขา​ของ​ฉัน​ขึ้น​เหมือน​เขา​วัว​ป่า

ฉัน​ได้​รับ​การ​เจิม​ด้วย​น้ำมัน​ใหม่

11 ตา​ของ​ฉัน​ได้​เห็น​ศัตรู​ของ​ฉัน

หู​ของ​ฉัน​ได้ยิน​ข่าว​ของ​คน​ชั่ว​ที่​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​ฉัน

12 คน​เที่ยงธรรม​จะ​งอก​งาม​เหมือน​ต้น​ปาล์ม

จะ​เติบ​โต​เหมือน​ต้น​ซี​ดาร์ในเลบานอน

13 พวก​เขา​ถูก​ปลูก​ไว้​ใน​บ้าน​ของ​พระ​ยาห์เวห์

และ​จะ​งอก​งาม​ใน​ลาน​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา

14 แม้​ยาม​ชรา พวก​เขา​ยัง​ออก​ผล

ยัง​เต็ม​ไป​ด้วย​น้ำเลี้ยง​และ​เขียว​ชอุ่ม

15 เพื่อ​ประกาศ​ว่า​พระ​ยาห์เวห์เที่ยงธรรม

พระองค์​เป็น​ศิลา​ของ​ฉัน

และ​ไม่​มี​ความ​อยุติธรรม​ใน​พระองค์

93

1 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ครอง​ราชย์!

พระองค์​ทรง​สวม​ความ​สง่างาม

พระ​ยาห์เวห์​สวม​กำลัง​ไว้​เป็น​อาวุธ

โลก​จึง​ตั้ง​มั่น

ไม่​มี​ใคร​ทำให้​มัน​สั่น​คลอน​ได้

2 บัลลังก์​ของ​พระองค์​ตั้ง​มั่น​มา​ตั้งแต่​โบราณ

พระองค์​มี​อยู่​ตั้งแต่​นิรันดร์​กาล

3 สายน้ำ​ยก​ตัว​ขึ้น พระ​ยาห์เวห์

สายน้ำ​ส่งเสียง​ดัง​ขึ้น

สายน้ำ​ยก​คลื่น​ขึ้น

4 เหนือ​เสียง​ของ​สายน้ำ​มากมาย

เหนือ​คลื่น​ทะเล​อัน​ทรง​พลัง

พระ​ยาห์เวห์​ผู้​ประทับ​เบื้อง​สูง​ทรง​ฤทธิ์​ยิ่ง​กว่า

5 กฎเกณฑ์​ของ​พระองค์​มั่นคง

ความ​บริสุทธิ์​ประดับ​บ้าน​ของ​พระองค์

พระ​ยาห์เวห์ ตลอด​กาล

94

1 พระ​ยาห์เวห์* พระเจ้า​ผู้​ทรง​แก้​แค้น

พระเจ้า​ผู้​ทรง​แก้​แค้น โปรด​ฉาย​แสง​ออก​มา

2 โปรด​ลุก​ขึ้น ผู้พิพากษา​แห่ง​แผ่นดิน

โปรด​ตอบแทน​คน​หยิ่ง​ตาม​ที่​พวก​เขา​สมควร​ได้​รับ

3 พระ​ยาห์เวห์ อีก​นาน​แค่​ไหน​ที่​คน​ชั่ว

อีก​นาน​แค่​ไหน​ที่​คน​ชั่ว​จะ​ได้​ชัย?

4 พวก​เขา​พ่น​ถ้อยคำ​โอหัง​ออก​มา

คน​ทำ​ชั่ว​ทุก​คน​อวด​ตัว

5 พระ​ยาห์เวห์ พวก​เขา​บด​ขยี้​ประชากร​ของ​พระองค์

และ​กดขี่​มรดก​ของ​พระองค์

6 พวก​เขา​ฆ่า​หญิง​ม่าย​และ​คน​ต่าง​ถิ่น

และ​สังหาร​เด็ก​กำพร้า

7 พวก​เขา​พูด​ว่า “พระ​ยาห์เวห์† ไม่​เห็น​หรอก

พระเจ้า​ของ​ยา​โค​บ​ไม่​สนใจ”

8 คน​ไร้​สติปัญญา​ใน​หมู่​ประชาชน​เอ๋ย จง​คิด​ดู

คน​โง่​เอ๋ย เมื่อไร​พวก​เจ้า​จะ​ฉลาด?

9 ผู้​ที่​สร้าง​หู​ไว้ จะ​ไม่​ได้ยิน​หรือ?

ผู้​ที่​สร้าง​ตา จะ​มอง​ไม่​เห็น​หรือ?

10 ผู้​ที่​ตี​สอน​ประชาชาติ จะ​ไม่​ลงโทษ​หรือ?

ผู้​ที่​สอน​มนุษย์​ย่อม​รู้

11 พระ​ยาห์เวห์​รู้ความ​คิด​ของ​มนุษย์

ว่า​มัน​ว่างเปล่า

12 คน​ที่​พระองค์​ตี​สอน​ช่าง​เป็น​สุข พระ​ยาห์เวห์‡

คน​ที่​พระองค์​สอน​จาก​บทบัญญัติ

13 เพื่อ​ให้​เขา​ได้​พัก​จาก​วัน​แห่ง​ความ​ทุกข์

จน​กว่า​จะ​ขุด​หลุม​ไว้​สำหรับ​คน​ชั่ว

14 เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​ประชากร​ของ​พระองค์

และ​จะ​ไม่​ทอดทิ้ง​มรดก​ของ​พระองค์

15 เพราะ​การ​พิพากษา​จะ​กลับ​มา​ตั้ง​อยู่​บน​ความ​เที่ยงธรรม

คน​ใจ​ตรง​ทั้งหลาย​จะ​เดิน​ตาม​ทาง​นั้น

16 ใคร​จะ​ลุก​ขึ้น​ช่วย​ฉัน​ต่อสู้​คน​ชั่ว?

ใคร​จะ​ยืน​ข้าง​ฉัน​ต่อสู้​คน​ทำ​ชั่ว?

17 ถ้า​พระ​ยาห์เวห์​ไม่​ช่วย​ฉัน

ฉัน​คง​ต้อง​ไป​อยู่​ใน​ความ​เงียบ​แล้ว

18 เมื่อ​ฉัน​พูด​ว่า “เท้า​ฉัน​กำลัง​ลื่น!”

ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์ ประคอง​ฉัน​ไว้

19 เมื่อ​ความคิด​มากมาย​รุมเร้า​อยู่​ใน​ใจ

การ​ปลอบโยน​ของ​พระองค์​ทำให้​ฉัน​ชื่นบาน

20 บัลลังก์​แห่ง​ความ​ชั่ว​จะ​อยู่​ฝ่าย​เดียว​กับ​พระองค์​ได้​หรือ

บัลลังก์​ที่​สร้าง​ความ​เดือดร้อน​ด้วย​การ​ออก​กฎ?

21 พวก​เขา​รวม​ตัว​กัน​เพื่อ​เอา​ชีวิต​คน​เที่ยงธรรม

และ​ตัดสิน​ให้​คน​บริสุทธิ์​ต้อง​ตาย

22 แต่​พระ​ยาห์เวห์​เป็น​หอคอย​สูง​ของ​ฉัน

พระเจ้า​ของ​ฉัน​เป็น​ศิลา​ที่​ฉัน​ลี้ภัย

23 พระองค์​ทำให้​ความ​ชั่วช้า​ของ​พวก​เขา​กลับ​มา​ตก​บน​ตัวเอง

และ​จะ​ตัด​พวก​เขา​ออก​เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​ตน

พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เรา จะ​ตัด​พวก​เขา​ออก

95

1 มา​เถิด ให้​เรา​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระ​ยาห์เวห์

ให้​เรา​โห่​ร้อง​ถวาย​ศิลา​แห่ง​ความ​รอด​ของ​เรา!

2 ให้​เรา​เข้า​ไป​ต่อ​หน้า​พระองค์​ด้วย​การ​ขอบคุณ

ให้​เรา​ยกย่อง​พระองค์​ด้วย​บทเพลง!

3 เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​เป็น​พระเจ้า​ผู้​ยิ่งใหญ่

เป็น​กษัตริย์​ผู้​ยิ่งใหญ่​เหนือ​เทพเจ้า​ทั้งปวง

4 ที่​ลึก​ของ​แผ่นดิน​อยู่​ใน​มือ​ของ​พระองค์

ยอด​เขา​ทั้งหลาย​ก็​เป็น​ของ​พระองค์

5 ทะเล​เป็น​ของ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​สร้าง​มัน

แผ่นดิน​แห้ง​ก็​เกิด​จาก​มือ​ของ​พระองค์

6 มา​เถิด ให้​เรา​นมัสการ​และ​ก้ม​กราบ

ให้​เรา​คุกเข่า​ต่อ​พระ​ยาห์เวห์ ผู้​สร้าง​เรา

7 เพราะ​พระองค์​เป็น​พระเจ้า​ของ​เรา

เรา​เป็น​ประชากร​ใน​ทุ่ง​หญ้า​ของ​พระองค์

เป็น​ฝูง​แกะ​ใน​ความ​ดูแล​ของ​พระองค์

วันนี้ ขอ​เพียง​พวกท่าน​ฟัง​เสียง​ของพระองค์!

8 อย่า​ทำใจ​แข็ง​เหมือน​ที่​เม​รี​บาห์

เหมือน​วัน​นั้น​ที่​มัสสาห์​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร

9 ที่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกท่าน​ทดลอง​เรา

ทดสอบ​เรา และ​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​เรา​ทำ

10 สี่​สิบ​ปี​เต็ม​ที่​เรา​เป็น​ทุกข์​เพราะ​คน​รุ่น​นั้น

และ​พูด​ว่า “พวก​เขา​เป็น​คน​ที่​ใจ​หลง​ทาง

และ​ไม่​รู้จัก​ทาง​ของ​เรา”

11 เรา​จึง​สาบาน​ด้วย​ความ​กริ้ว​ว่า

“พวก​เขา​จะ​ไม่​ได้​เข้า​สู่​การ​พัก​สงบ​ของ​เรา”

96

1 จง​ร้อง​เพลง​บท​ใหม่​ถวาย​พระ​ยาห์เวห์!

ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน จง​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระ​ยาห์เวห์

2 จง​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระ​ยาห์เวห์!

จง​ถวาย​พระ​พร​แด่​พระ​นาม​ของ​พระองค์!

จง​ประกาศ​ความ​รอด​ของ​พระองค์​วัน​แล้ว​วัน​เล่า

3 จง​ประกาศ​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์​ท่ามกลาง​ประชาชาติ

และ​ประกาศ​สิ่ง​อัศจรรย์​ของ​พระองค์​ท่ามกลาง​ชน​ทั้งหลาย

4 เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​ยิ่งใหญ่​และ​ควร​แก่​การ​สรรเสริญ​อย่าง​ยิ่ง

พระองค์​ควร​แก่​ความ​ยำเกรง​เหนือ​เทพเจ้า​ทั้งปวง

5 เพราะ​เทพเจ้า​ทั้งหมด​ของ​ชน​ชาติ​ต่างๆ เป็น​รูป​เคารพ

แต่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​สร้าง​ฟ้า​สวรรค์

6 เกียรติ​และ​ความ​สง่างาม​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์

กำลัง​และ​ความ​งดงาม​อยู่​ใน​สถาน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

7 ตระกูล​ต่างๆ แห่ง​ประชาชาติ​เอ๋ย จง​ถวาย​แด่​พระ​ยาห์เวห์

จง​ถวาย​ความ​รุ่งโรจน์​และ​กำลัง​แด่​พระ​ยาห์เวห์

8 จง​ถวาย​ความ​รุ่งโรจน์​ที่​สม​กับ​พระ​นาม​ของ​พระ​ยาห์เวห์

จง​นำ​เครื่องบูชา​มา และ​เข้า​มา​ใน​ลาน​ของ​พระองค์

9 จง​นมัสการ​พระ​ยาห์เวห์​ใน​เครื่อง​แต่ง​กาย​อัน​บริสุทธิ์

ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน จง​สั่น​สะท้าน​ต่อ​หน้า​พระองค์

10 จง​ประกาศ​ท่ามกลาง​ประชาชาติ​ว่า “พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ครอง​ราชย์”

โลก​ก็​ตั้ง​มั่น

ไม่​มี​ใคร​ทำให้​มัน​สั่น​คลอน​ได้

พระองค์​จะ​พิพากษา​ชน​ทั้งหลาย​อย่าง​ยุติธรรม

11 ให้​ฟ้า​สวรรค์​ชื่นบาน และ​แผ่นดิน​เปรมปรีดิ์

ให้​ทะเล​คำราม พร้อม​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​นั้น

12 ให้​ทุ่ง​นา​และ​ทุก​สิ่ง​ใน​นั้น​เปรมปรีดิ์

แล้ว​ต้นไม้​ทั้งหลาย​ใน​ป่า​จะ​ร้อง​เพลง​ด้วย​ความ​ยินดี

13 ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​กำลัง​มา

พระองค์​กำลัง​มา​พิพากษา​แผ่นดิน

พระองค์​จะ​พิพากษา​โลก​ด้วย​ความ​เที่ยงธรรม

และ​พิพากษา​ชน​ทั้งหลาย​ด้วย​ความ​สัตย์​จริง​ของ​พระองค์

97

1 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ครอง​ราชย์!

ให้​แผ่นดิน​เปรมปรีดิ์

ให้​หมู่​เกาะ​มากมาย​ชื่นบาน

2 เมฆ​และ​ความ​มืด​อยู่​ล้อม​รอบ​พระองค์

ความ​ชอบธรรม​และ​ความ​ยุติธรรม​เป็น​รากฐาน​ของ​บัลลังก์​พระองค์

3 ไฟ​ลุก​ไป​ข้าง​หน้า​พระองค์

และ​เผา​ผลาญ​ศัตรู​โดย​รอบ

4 สายฟ้า​ของ​พระองค์​ส่อง​สว่าง​โลก

แผ่นดิน​เห็น​แล้ว​สั่น​สะท้าน

5 ภูเขา​ละลาย​เหมือน​ขี้ผึ้ง​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์

ต่อหน้า​องค์เจ้านาย​แห่ง​แผ่นดิน​ทั้งสิ้น

6 ฟ้า​สวรรค์​ประกาศ​ความ​ชอบธรรม​ของ​พระองค์

ชน​ทั้งหลาย​เห็น​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์

7 ขอ​ให้​ทุก​คน​ที่​ปรนนิบัติ​รูป​แกะ​สลัก​ต้อง​อับอาย

คน​ที่​โอ้อวด​รูป​เคารพ​ของ​ตน

เทพเจ้า​ทั้งหลาย จง​นมัสการ​พระองค์!*

8 ศิ​โยน​ได้ยิน​แล้ว​ชื่นบาน

ธิดา​ทั้งหลาย​แห่ง​ยูดาห์​เปรมปรีดิ์

เพราะ​คำตัดสิน​ของพระองค์ พระยาห์เวห์

9 เพราะ​พระองค์ พระ​ยาห์เวห์ สูง​สุด​เหนือ​แผ่นดิน​ทั้งสิ้น

พระองค์​สูงส่ง​เหนือ​เทพเจ้า​ทั้งปวง​อย่าง​ยิ่ง

10 ผู้​ที่​รัก​พระ​ยาห์เวห์เอ๋ย จง​เกลียด​ความ​ชั่ว!

พระองค์​รักษาชีวิต​ของ​ผู้ภักดี​ของพระองค์

และ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​มือ​ของ​คน​ชั่ว

11 แสง​ถูก​หว่าน​ไว้​สำหรับ​คน​เที่ยงธรรม

และ​ความ​ชื่นบาน​สำหรับ​คน​ใจ​ตรง

12 คน​เที่ยงธรรม​เอ๋ย จง​ชื่นบาน​ใน​พระ​ยาห์เวห์

และ​ขอบคุณ​พระ​นาม​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

98

บท​สดุดี

1 จง​ร้อง​เพลง​บท​ใหม่​ถวาย​พระ​ยาห์เวห์

เพราะ​พระองค์​ทำ​สิ่ง​อัศจรรย์

มือ​ขวา​และ​แขน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​นำ​ความ​รอด​มา​ให้​พระองค์

2 พระ​ยาห์เวห์​ทำให้​ความ​รอด​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​รู้จัก

และ​เปิดเผย​ความ​ชอบธรรม​ของ​พระองค์​ต่อ​หน้า​ประชาชาติ

3 พระองค์​ระลึกถึง​ความรักมั่นคง​และ​ความซื่อสัตย์​ที่​มี​ต่อ​วงศ์วาน​อิสราเอล

ผู้คน​จน​ถึง​สุด​ปลาย​แผ่นดิน​ได้​เห็น​ความ​รอด​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา

4 ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน จง​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี​ถวาย​พระ​ยาห์เวห์!

จง​เปล่ง​เสียง ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี และ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ

5 จง​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​ด้วย​พิณ​ใหญ่

ด้วย​พิณ​ใหญ่​และ​เสียง​เพลง

6 ด้วย​เสียง​แตร​และ​เสียง​เขา​แกะ

จง​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี​ต่อ​หน้า​กษัตริย์ คือ​พระ​ยาห์เวห์

7 ให้​ทะเล​คำราม​พร้อม​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​นั้น

ให้​โลก​และ​ผู้​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​โลก​ส่งเสียง​ด้วย

8 ให้​แม่น้ำ​ตบมือ

ให้​ภูเขา​ทั้งหลาย​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี​พร้อม​กัน

9 ให้​พวก​เขา​ร้อง​เพลง​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์

เพราะ​พระองค์​กำลัง​มา​พิพากษา​แผ่นดิน

พระองค์​จะ​พิพากษา​โลก​ด้วย​ความ​เที่ยงธรรม

และ​พิพากษา​ชน​ทั้งหลาย​อย่าง​ยุติธรรม

99

1 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ครอง​ราชย์! ให้​ชน​ทั้งหลาย​สั่น​สะท้าน

พระองค์​ประทับ​บน​บัลลังก์​ท่ามกลาง​เค​รู​บ

ให้​แผ่นดิน​สั่น​ไหว

2 พระ​ยาห์เวห์​ยิ่งใหญ่​ใน​ศิโยน

พระองค์​สูง​เหนือ​ชน​ทั้งหลาย

3 ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​นาม​อัน​ยิ่งใหญ่​และ​น่า​เกรงขาม​ของ​พระองค์

พระองค์​บริสุทธิ์!

4 กษัตริย์​ผู้​ทรง​พลัง​รัก​ความ​ยุติธรรม

พระองค์​สถาปนา​ความ​เที่ยงธรรม

พระองค์​นำ​ความ​ยุติธรรม​และ​ความ​ชอบธรรม​มา​สู่​ยา​โค​บ

5 จง​ยกย่อง​พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เรา

จง​นมัสการ​ที่​แท่น​วาง​เท้า​ของ​พระองค์

พระองค์​บริสุทธิ์!

6 โมเสส​และ​อา​โร​นอ​ยู่​ใน​หมู่​ปุโรหิต​ของ​พระองค์

ซา​มูเอล​อยู่​ใน​หมู่​ผู้​ที่​ร้อง​เรียก​พระ​นาม​ของ​พระองค์

พวก​เขา​ร้อง​เรียก​พระ​ยาห์เวห์ และ​พระองค์​ตอบ​พวก​เขา

7 พระองค์​ตรัส​กับ​พวก​เขา​ใน​เสา​เมฆ

พวก​เขา​รักษา​คำ​พยาน​ของ​พระองค์

และ​กฎเกณฑ์​ที่​พระองค์​ประทาน​แก่​พวก​เขา

8 พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เรา พระองค์​ตอบ​พวก​เขา

พระองค์​เป็น​พระเจ้า​ผู้​ให้​อภัย​พวก​เขา

แม้​พระองค์​จะ​ลงโทษ​การ​กระทำ​ของ​พวก​เขา

9 จง​ยกย่อง​พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เรา

และ​นมัสการ​ที่​ภูเขา​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เรา บริสุทธิ์

100

บท​สดุดี​สำหรับ​การ​ขอบคุณ

1 ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน จง​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี​ถวาย​พระ​ยาห์เวห์!

2 จง​รับใช้​พระ​ยาห์เวห์​ด้วย​ความ​ชื่นบาน

จง​เข้า​มา​ต่อ​หน้า​พระองค์​ด้วย​เสียง​เพลง

3 จง​รู้​เถิด​ว่า​พระ​ยาห์เวห์​คือ​พระเจ้า

พระองค์​ทรง​สร้าง​เรา และ​เรา​เป็น​ของ​พระองค์

เรา​เป็น​ประชากร​ของ​พระองค์ เป็น​ฝูง​แกะ​ใน​ทุ่ง​หญ้า​ของ​พระองค์

4 จง​เข้า​ประตู​ของ​พระองค์​ด้วย​การ​ขอบคุณ

และ​เข้า​ไป​ใน​ลาน​ของ​พระองค์​ด้วย​คำ​สรรเสริญ

จง​ขอบคุณ​พระองค์ และ​ถวาย​พระ​พร​แด่​พระ​นาม​ของ​พระองค์

5 เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ดี

ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

ความซื่อสัตย์​ของพระองค์​ดำรงอยู่​ทุก​ชั่วอายุ

101

บท​สดุดี​ของ​ดา​วิด

1 จะ​ร้อง​ถึง​ความ​รัก​มั่นคง​และ​ความ​ยุติธรรม

พระ​ยาห์เวห์ ฉัน​จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระองค์

2 จะ​ใส่ใจ​ดำเนิน​ชีวิต​ใน​ทาง​ไร้​ตำหนิ

เมื่อไร​พระองค์​จะ​มา​หา​ฉัน?

จะ​ดำเนิน​อยู่​ใน​บ้าน​ด้วย​ใจ​ที่​ซื่อตรง​ไร้​ตำหนิ

3 จะ​ไม่​วาง​สิ่ง​เลว​ทราม​ไว้​ตรง​หน้า

ฉัน​เกลียด​การ​กระทำ​ของ​คน​ไม่​ซื่อสัตย์

สิ่ง​เหล่า​นั้น​จะ​ไม่​เกาะ​ติด​ฉัน

4 ใจ​คด​จะ​อยู่​ห่าง​จาก​ฉัน

ฉัน​จะ​ไม่​ข้อง​เกี่ยว​กับ​ความ​ชั่ว

5 ใคร​ลอบ​ใส่​ร้าย​เพื่อนบ้าน ฉัน​จะ​ปิด​ปาก​เขา

คน​หยิ่ง​ผยอง​และ​ใจ​ทะนง ฉัน​จะ​ไม่​ยอม​ทน

6 สายตา​ของ​ฉัน​จะ​มอง​หา​คน​ซื่อสัตย์​ใน​แผ่นดิน

เพื่อ​ให้​พวก​เขา​อาศัย​อยู่​กับ​ฉัน

ผู้​ที่​ดำเนิน​ใน​ทาง​ไร้​ตำหนิ

ผู้​นั้น​จะ​รับใช้​ฉัน

7 คน​ที่​หลอกลวง​จะ​ไม่​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ฉัน

คน​พูด​เท็จ​จะ​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​ฉัน​ไม่​ได้

8 ทุก​เช้า ฉัน​จะ​ทำลาย​คน​ชั่ว​ทั้งสิ้น​ใน​แผ่นดิน

ตัด​คน​ทำ​ความ​ชั่ว​ทุก​คน​ออก​จาก​นคร​ของ​พระ​ยาห์เวห์

102

คำ​อธิษฐาน​ของ​ผู้​ทุกข์​ยาก เมื่อ​เขา​หมด​เรี่ยวแรง​และ​ระบาย​คำ​คร่ำครวญ​ต่อ​พระ​ยาห์เวห์

1 พระ​ยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​คำ​อธิษฐาน​ของ​ฉัน!*

ขอ​เสียง​ร้อง​ของ​ฉัน​ไป​ถึง​พระองค์

2 ใน​วัน​ที่​ฉัน​ทุกข์​ยาก อย่า​ซ่อน​หน้า​ไป​จาก​ฉัน

โปรด​เงี่ยหู​ฟัง

วัน​ที่​ฉัน​ร้อง​เรียก ขอ​พระองค์​ตอบ​โดย​เร็ว

3 เพราะ​วัน​เวลา​ของ​ฉัน​สลาย​ไป​เหมือน​ควัน

กระดูก​ของ​ฉัน​ร้อน​ไหม้​เหมือน​คบเพลิง

4 ใจ​ของ​ฉัน​เหี่ยว​ไหม้​เหมือน​หญ้า

จน​ฉัน​ลืม​กิน​อาหาร

5 เพราะ​เสียง​คร่ำครวญ​ของ​ฉัน

ร่างกาย​จึง​ซูบ​จน​เหลือ​แต่​หนัง​หุ้ม​กระดูก

6 ฉัน​เหมือน​นก​กระทุง​กลาง​ถิ่น​กันดาร

เหมือน​นก​ฮูก​ใน​ที่​รกร้าง

7 ฉัน​เฝ้า​ตื่น​อยู่ เหมือน​นก​กระจอก​เดียวดาย​บน​หลังคา

8 ศัตรู​ด่าทอ​ฉัน​ตลอด​วัน

คน​ที่​คลั่ง​แค้น​ฉัน​เอา​ชื่อ​ฉัน​ไป​ใช้​เป็น​คำ​สาป

9 ฉัน​กิน​เถ้า​ถ่าน​เหมือน​ขนม​ปัง

ดื่ม​น้ำ​ปน​กับ​น้ำตา

10 เพราะ​ความ​ขุ่น​เคือง​และ​ความ​โกรธ​ของ​พระองค์

พระองค์​ยก​ฉัน​ขึ้น แล้ว​เหวี่ยง​ทิ้ง​ไป

11 วัน​เวลา​ของ​ฉัน​เหมือน​เงา​ที่​ทอด​ยาว

ฉัน​เหี่ยวแห้ง​เหมือน​หญ้า

12 แต่​พระ​ยาห์เวห์ พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

ชื่อเสียง​ของ​พระองค์​ยืนยง​ทุก​ชั่ว​อายุ

13 พระองค์​จะ​ลุก​ขึ้น​เมตตา​ศิโยน

เพราะ​ถึง​เวลา​สงสาร​ศิโยนแล้ว

เวลา​ที่​กำหนด​ไว้​มา​ถึง​แล้ว

14 เพราะ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​รัก​ก้อน​หิน​ของ​ศิโยน

และ​สงสาร​แม้​แต่​ฝุ่น​ดิน​ของ​เมือง​นั้น

15 บรรดา​ประชาชาติ​จะ​ยำเกรง​พระ​นาม​ของ​พระ​ยาห์เวห์

กษัตริย์​ทั้ง​โลก​จะ​ยำเกรง​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์

16 เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ได้สร้างศิ​โยน​ขึ้น​ใหม่

และ​ปรากฏ​ด้วย​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระองค์

17 พระองค์​ตอบ​คำ​อธิษฐาน​ของ​คน​สิ้น​ไร้​ไม้​ตอก

ไม่​ดูหมิ่น​คำ​อธิษฐาน​ของ​พวก​เขา

18 เรื่อง​นี้​จะ​ถูก​เขียน​ไว้​ให้​คน​รุ่น​หลัง

ชน​ชาติ​ที่​จะ​ถูก​สร้าง​ขึ้น​จะ​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์†

19 เพราะ​พระองค์​มอง​ลง​มา​จาก​ที่​สูง​แห่ง​สถาน​บริสุทธิ์

จาก​สวรรค์ พระ​ยาห์เวห์​มอง​ดู​แผ่นดิน​โลก

20 เพื่อ​ฟัง​เสียง​คร่ำครวญ​ของ​นักโทษ

และ​ปล่อย​ผู้​ที่​ถูก​กำหนด​ให้​ตาย​ให้​เป็น​อิสระ

21 เพื่อ​คน​ทั้งหลาย​จะ​ประกาศ​พระ​นาม​ของ​พระ​ยาห์เวห์ในศิโยน

และ​สรรเสริญ​พระองค์​ใน​เยรูซาเล็ม

22 เมื่อ​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ มา​รวม​กัน

พร้อม​กับ​อาณาจักร​ทั้งหลาย เพื่อ​รับใช้​พระ​ยาห์เวห์

23 พระองค์​ทำให้​กำลัง​ของ​ฉัน​อ่อน​ลง​กลาง​ทาง

และ​ทำให้​วัน​เวลา​ของ​ฉัน​สั้น​ลง

24 ฉัน​จึง​กล่าว​ว่า “พระเจ้า​ของ​ฉัน อย่า​เอา​ชีวิต​ฉัน​ไป​เมื่อ​ยัง​อยู่​กลาง​วัย

ปี​เดือน​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ทุก​ชั่ว​อายุ

25 แต่​เดิม​พระองค์​วาง​รากฐาน​ของ​แผ่นดิน​โลก

ฟ้า​สวรรค์​เป็น​ผล​งาน​จาก​มือ​ของ​พระองค์

26 สิ่ง​เหล่า​นั้น​จะ​สูญ​ไป แต่​พระองค์​ยัง​คง​อยู่

ทุก​สิ่ง​จะ​เก่า​ไป​เหมือน​เสื้อ​ผ้า

พระองค์​จะ​เปลี่ยน​มัน​เหมือน​เปลี่ยน​เสื้อ​คลุม แล้ว​มัน​ก็​เปลี่ยน​ไป

27 แต่​พระองค์​ยัง​เป็น​พระองค์​เดิม

ปี​เดือน​ของ​พระองค์​ไม่​มี​วัน​สิ้นสุด

28 ลูกหลาน​ของ​ผู้​รับใช้​พระองค์​จะ​มี​ชีวิต​สืบ​ต่อ​ไป

เชื้อสาย​ของ​พวก​เขา​จะ​ตั้ง​มั่น​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์”

103

ของ​ดา​วิด

1 ใจ​ของ​ฉัน​เอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์!

ทุก​สิ่ง​ภายใน​ฉัน จง​สรรเสริญ​พระ​นาม​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์!

2 ใจ​ของ​ฉัน​เอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์

อย่า​ลืม​สิ่ง​ดี​ทั้งสิ้น​ที่​พระองค์​ทำ​แก่​เจ้า

3 พระองค์​ให้​อภัย​บาป​ทั้งสิ้น​ของ​เจ้า

รักษา​โรค​ทั้งสิ้น​ของ​เจ้า

4 ไถ่​ชีวิต​ของ​เจ้า​จาก​หลุม​แห่ง​ความ​พินาศ

สวม​มงกุฎ​แห่ง​ความ​รัก​มั่นคง​และ​ความ​เอ็นดู​ให้​เจ้า

5 ให้​สิ่ง​ดี​จน​ความ​ปรารถนา​ของ​เจ้า​อิ่ม​เต็ม

จน​วัย​หนุ่ม​ของ​เจ้า​กลับ​ฟื้น​ขึ้น​ใหม่​เหมือน​นก​อินทรี

6 พระ​ยาห์เวห์​ทำ​สิ่ง​ที่​ชอบธรรม

และ​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​ทุก​คน​ที่​ถูก​กดขี่

7 พระองค์​ให้​โมเสส​รู้จัก​หนทาง​ของ​พระองค์

ให้​ชน​อิสราเอล​เห็น​กิจการ​ของ​พระองค์

8 พระ​ยาห์เวห์​เปี่ยม​ด้วย​เมตตา​และ​กรุณา

ไม่​โกรธ​ง่าย และ​อุดม​ด้วย​ความ​รัก​มั่นคง

9 พระองค์​จะ​ไม่​กล่าวโทษ​ตลอด​ไป

และ​ไม่​เก็บ​ความ​โกรธ​ไว้​ชั่ว​นิรันดร์

10 พระองค์​ไม่​ได้​ทำ​กับ​เรา​ตาม​ที่​บาป​ของ​เรา​สมควร​ได้​รับ

ไม่​ตอบแทน​เรา​ตาม​ความ​ชั่วช้า​ของ​เรา

11 ฟ้า​สูง​เหนือ​แผ่นดิน​เพียง​ใด

ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ต่อ​ผู้​ที่​ยำเกรง​ก็​ยิ่งใหญ่​เพียง​นั้น

12 ตะวัน​ออก​ไกล​จาก​ตะวัน​ตก​เพียง​ใด

พระองค์​ก็​เอาการ​ล่วงละเมิด​ของ​เรา​ไป​ไกล​จาก​เรา​เพียง​นั้น

13 พ่อ​สงสาร​ลูก​อย่างไร

พระ​ยาห์เวห์​ก็​สงสาร​ผู้​ที่​ยำเกรง​พระองค์​อย่าง​นั้น

14 เพราะ​พระองค์​รู้​ว่า​เรา​ถูก​สร้าง​มา​อย่างไร

จำ​ได้​ว่า​เรา​เป็น​เพียง​ฝุ่น​ดิน

15 มนุษย์​มี​วัน​เวลา​เหมือน​หญ้า

เบ่ง​บาน​เหมือน​ดอกไม้​ใน​ทุ่ง

16 พอ​ลม​พัด​ผ่าน มัน​ก็​หาย​ไป

แม้​ที่​ของ​มัน​ก็​จำ​มัน​ไม่​ได้​อีก

17 แต่​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระ​ยาห์เวห์​มี​ต่อ​ผู้​ที่​ยำเกรง​พระองค์ ตั้งแต่​นิรันดร์​กาล​ถึง​นิรันดร์​กาล

ความ​เที่ยงธรรม​ของ​พระองค์​สืบ​ไป​ถึง​ลูกหลาน

18 ถึง​คน​ที่​รักษา​พันธสัญญา​ของ​พระองค์

และ​ระลึก​ที่​จะ​ทำ​ตาม​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

19 พระ​ยาห์เวห์​ตั้ง​บัลลังก์​ของ​พระองค์​ไว้​ใน​สวรรค์

อาณาจักร​ของ​พระองค์​ครอบครอง​เหนือ​ทุก​สิ่ง

20 ทูต​สวรรค์​ทั้งหลาย​ของ​พระองค์ จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์

ผู้​มี​พลัง​เข้มแข็ง ผู้​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

และ​เชื่อฟัง​ถ้อยคำ​ที่​พระองค์​ตรัส

21 กองทัพ​ทั้งสิ้น​ของ​พระองค์ จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์

ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์ ผู้​ทำ​สิ่ง​ที่​พระองค์​พอใจ

22 ผล​งาน​ทั้งสิ้น​ของ​พระองค์ จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์

ใน​ทุก​แห่ง​ที่​พระองค์​ครอบครอง

ใจ​ของ​ฉัน​เอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์!

104

1 ใจ​ของ​ฉัน​เอ๋ย จง​ยกย่อง​พระ​ยาห์เวห์*

พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ฉัน พระองค์​ยิ่งใหญ่​นัก

พระองค์​คลุม​กาย​ด้วย​เกียรติ​และ​ความ​สง่างาม

2 พระองค์​ห่ม​แสง​ไว้​เหมือน​เสื้อ​ผ้า

ขึง​ฟ้า​สวรรค์​ออก​เหมือน​ผ้า​ม่าน

3 วาง​คาน​ห้อง​ชั้น​บน​ของ​พระองค์​ไว้​ใน​ห้วงน้ำ

ใช้​เมฆ​เป็น​รถ​ศึก

ก้าว​ไป​บน​ปีก​แห่ง​ลม

4 พระองค์​ทำให้​ผู้​ส่ง​ข่าว† ของ​พระองค์​เป็น​สายลม

และ​ผู้​รับใช้​เป็น​เปลว​ไฟ

5 พระองค์​วาง​รากฐาน​ของ​แผ่นดิน​โลก

มัน​จะ​ไม่​สั่น​คลอน​ตลอด​ไป

6 พระองค์​คลุม​มัน​ด้วย​ห้วง​ลึก​เหมือน​เสื้อ​คลุม

น้ำเคย​ยืน​สูง​เหนือ​ภูเขา

7 เมื่อ​พระองค์​กำราบ น้ำ​ก็​หนี​ไป

เมื่อ​เสียง​ฟ้า​ร้อง​ของ​พระองค์​ดัง​ขึ้น มัน​ก็​รีบ​หนี

8 ภูเขา​สูง​ขึ้น

หุบเขา​ยุบ​ต่ำ​ลง

ไป​ยัง​ที่​ซึ่ง​พระองค์​กำหนด​ไว้​ให้​มัน

9 พระองค์​วาง​เขต​ที่​น้ำ​จะ​ข้าม​ไม่​ได้

มัน​จะ​ไม่​กลับ​มา​ท่วม​แผ่นดิน​อีก

10 พระองค์​ส่ง​ธาร​น้ำพุ​ลง​ตาม​หุบเขา

ให้​ไหล​คดเคี้ยว​ท่ามกลาง​ภูเขา

11 สัตว์​ป่า​ทุก​ชนิด​ได้​ดื่ม

ลา​ป่า​ก็​ดับ​กระหาย

12 นก​บน​ฟ้า​ทำ​รัง​อยู่​ริม​ธาร

ส่งเสียง​ร้อง​อยู่​ตาม​กิ่ง​ไม้

13 พระองค์​รด​น้ำ​ภูเขา​จาก​ห้อง​ชั้น​บน

แผ่นดิน​อิ่ม​ด้วย​ผล​จาก​กิจการ​ของ​พระองค์

14 พระองค์​ทำให้​หญ้า​งอก​เป็น​อาหาร​ของ​ฝูง​สัตว์

และ​ให้​พืช​ผล​แก่​มนุษย์​เพาะปลูก

เพื่อ​ผลิต​อาหาร​จาก​แผ่นดิน

15 มี​เหล้า​องุ่น​ทำให้​ใจ​มนุษย์​ชื่นบาน

น้ำมัน​ทำให้​ใบหน้า​เปล่งปลั่ง

และ​ขนม​ปัง​ทำให้​ใจ​มนุษย์​มี​กำลัง

16 ต้นไม้​ของ​พระ​ยาห์เวห์​ได้​รับ​น้ำ​เต็ม​ที่

ต้น​ซีดาร์​แห่ง​เลบานอน​ที่​พระองค์​ปลูก​ไว้

17 นก​ทำ​รัง​อยู่​ที่​นั่น

นก​กระสา​มี​รัง​อยู่​บน​ต้น​ไซเปรส

18 ภูเขา​สูง​เป็น​ที่​อยู่​ของ​แพะ​ป่า

ซอก​หิน​เป็น​ที่​หลบ​ภัย​ของ​ตัว​แบด​เจอร์หิน

19 พระองค์​กำหนด​ดวง​จันทร์​ไว้​บอก​ฤดูกาล

ดวง​อาทิตย์​รู้​เวลา​ตก​ของ​มัน

20 พระองค์​ทำให้​มืด แล้ว​กลางคืน​ก็​มา​ถึง

สัตว์​ป่า​ทั้งหมด​ออก​เที่ยว​หา​กิน

21 สิงโต​หนุ่ม​คำราม​หา​เหยื่อ

และ​ขอ​อาหาร​จาก​พระเจ้า

22 เมื่อ​ดวง​อาทิตย์​ขึ้น พวก​มัน​ก็​หลบ​กลับ

นอน​ลง​ใน​ถ้ำ​ของ​ตน

23 มนุษย์​ออก​ไป​ทำงาน

ตรากตรำ​จน​ถึง​เย็น

24 พระ​ยาห์เวห์ กิจการ​ของ​พระองค์​มากมาย​เหลือเกิน!

พระองค์​สร้าง​ทุก​สิ่ง​ด้วย​ปัญญา

แผ่นดิน​โลก​เต็ม​ด้วย​ทรัพย์​มากมาย​ของ​พระองค์

25 นั่น​คือ​ทะเล กว้าง​ใหญ่​ไพศาล

เต็ม​ไป​ด้วย​สิ่ง​มี​ชีวิต​นับ​ไม่​ถ้วน

ทั้ง​สัตว์​เล็ก​และ​สัตว์​ใหญ่

26 เรือ​แล่น​ไป​ใน​นั้น

และ​เล​วี​อาธาน​ที่​พระองค์​สร้าง​ไว้​ให้​เล่น​อยู่​ใน​ทะเล

27 ทุก​สิ่ง​เฝ้า​รอ​พระองค์

ให้​พระองค์​ประทาน​อาหาร​แก่​พวก​มัน​ตาม​เวลา

28 พระองค์​ให้ พวก​มัน​ก็​เก็บ​เอา

พระองค์​แบ​มือ พวก​มัน​ก็​อิ่มหนำ​ด้วย​สิ่ง​ดี

29 พระองค์​ซ่อน​หน้า พวก​มัน​ก็​หวาดหวั่น

พระองค์​เอา​ลมหายใจ​ของ​พวก​มัน​ไป พวก​มัน​ก็​ตาย​และ​กลับ​เป็น​ฝุ่น

30 พระองค์​ส่ง​พระ​วิญญาณ​ออก​ไป พวก​มัน​ก็​ถูก​สร้าง​ขึ้น

พระองค์​ทำให้​ผืน​ดิน​กลับ​สด​ใหม่

31 ขอ​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​พระ​ยาห์เวห์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

ขอ​พระ​ยาห์เวห์​ชื่นชม​ยินดี​ใน​สิ่ง​ที่​พระองค์​สร้าง

32 พระองค์​มอง​แผ่นดิน มัน​ก็​สั่น

แตะ​ภูเขา มัน​ก็​มี​ควัน​พวยพุ่ง

33 ตราบ​ใด​ที่​ยัง​มี​ชีวิต จะ​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระ​ยาห์เวห์

ตราบ​ใด​ที่​ยัง​เป็นอยู่ จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระเจ้า​ของ​ฉัน

34 ขอ​ให้​ความคิด​คำนึง​ของ​ฉัน​เป็น​ที่​ชื่น​ชอบ​ของ​พระองค์

ฉัน​จะ​ชื่นชม​ยินดี​ใน​พระ​ยาห์เวห์

35 ขอ​ให้​คน​บาป​หมด​สิ้น​ไป​จาก​แผ่นดิน

ขอ​ให้​คน​ชั่ว​ไม่​มี​อยู่​อีก

ใจ​ของ​ฉัน​เอ๋ย จง​ยกย่อง​พระ​ยาห์เวห์‡

จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์!§

105

1 จง​ขอบคุณ​พระ​ยาห์เวห์!* จง​ร้อง​เรียก​พระ​นาม​ของ​พระองค์!

จง​ประกาศ​กิจการ​ของ​พระองค์​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ

2 จง​ร้อง​เพลง​ถวาย​พระองค์ ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระองค์!

เล่า​ถึง​สิ่งอัศจรรย์​ทั้งสิ้น​ที่​พระองค์​ทำ

3 จง​ภูมิใจ​ใน​พระ​นาม​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

ให้​ใจ​ของ​ผู้​แสวง​หา​พระ​ยาห์เวห์ชื่นบาน

4 จง​แสวง​หา​พระ​ยาห์เวห์​และ​กำลัง​ของ​พระองค์

แสวง​หา​ใบหน้า​ของ​พระองค์​เสมอ​ไป

5 จง​ระลึก​ถึง​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ

ทั้ง​สิ่ง​มหัศจรรย์​และ​คำ​ตัดสิน​จาก​ปาก​ของ​พระองค์

6 ลูกหลาน​ของ​อับราฮัม​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​เอ๋ย

ลูกหลาน​ของ​ยา​โค​บ​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​เอ๋ย

7 พระองค์​คือ​พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เรา

คำ​ตัดสิน​ของ​พระองค์​มี​อยู่​ทั่ว​แผ่นดิน​โลก

8 พระองค์​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป

ถ้อยคำ​ที่​พระองค์​บัญชา​ไว้​ถึง​พัน​ชั่ว​อายุ​คน

9 คือ​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​อับราฮัม

และ​คำ​ปฏิญาณ​ต่อ​อิส​อัค

10 พระองค์​ยืนยัน​สิ่ง​นั้น​แก่​ยา​โค​บ​เป็น​ข้อ​กำหนด

เป็น​พันธสัญญา​นิรันดร์​แก่​อิสราเอล

11 ว่า “เรา​จะ​ให้​แผ่นดิน​คา​นา​อัน​แก่​เจ้า

เป็น​ส่วน​มรดก​ที่​ตก​แก่​เจ้า”

12 ตอน​นั้น​พวก​เขา​มี​เพียง​ไม่​กี่​คน

น้อย​นิด​นัก และ​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​นั้น

13 พวก​เขา​เร่ร่อน​ไป​จาก​ชน​ชาติ​หนึ่ง​สู่​อีก​ชน​ชาติ​หนึ่ง

จาก​อาณาจักร​หนึ่ง​ไป​สู่​อีก​ประชาชน​หนึ่ง

14 พระองค์​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ข่มเหง​พวก​เขา

ถึง​กับ​ตำหนิ​กษัตริย์​เพื่อ​ปกป้อง​พวก​เขา​ว่า

15 “อย่า​แตะ​ต้อง​ผู้​ที่​เรา​เจิม​ไว้!

อย่า​ทำร้าย​ผู้​เผย​พระ​วจนะ​ของ​เรา!”

16 พระองค์​เรียก​ความ​อดอยาก​ให้​มา​เหนือ​แผ่นดิน

ทำลาย​เสบียง​อาหาร​จน​หมด

17 พระองค์​ส่ง​ชาย​คน​หนึ่ง​ล่วงหน้า​พวก​เขา​ไป

โย​เซฟ​ถูก​ขาย​เป็น​ทาส

18 เท้า​ของ​เขา​ถูก​ล่าม​จน​ช้ำ

คอ​ถูก​คล้อง​ด้วย​โซ่​เหล็ก

19 จน​ถึง​เวลา​ที่​ถ้อยคำ​ของ​เขา​เป็น​จริง

ถ้อยคำ​ของ​พระ​ยาห์เวห์​พิสูจน์​ว่า​เขา​พูด​จริง

20 กษัตริย์​ส่ง​คน​ไป​ปล่อย​เขา

ผู้ปกครอง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ ให้​เขา​เป็น​อิสระ

21 ตั้ง​เขา​เป็น​นาย​เหนือ​ราช​สำนัก

และ​เป็น​ผู้​ดูแล​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด

22 ให้​เขา​อบรม​บรรดา​เจ้านาย​ตาม​ที่​เห็น​สมควร

และ​สอน​ปัญญา​แก่​พวก​ผู้​อาวุโส

23 แล้ว​อิสราเอล​ก็​เข้า​ไป​ใน​อียิปต์

ยา​โค​บ​ไป​อาศัย​ใน​แผ่นดิน​ฮาม

24 พระองค์​ทำให้​ประชากร​ของ​พระองค์​เพิ่ม​จำนวน​อย่าง​มาก

และ​แข็งแกร่ง​กว่า​ศัตรู

25 พระองค์​หัน​ใจ​ของ​คน​เหล่า​นั้น​ให้​เกลียด​ประชากร​ของ​พระองค์

และ​วาง​อุบาย​ต่อ​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

26 พระองค์​ส่ง​โมเสส​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

และ​อา​โร​น​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก

27 ทั้ง​สอง​ทำ​สิ่งอัศจรรย์​ท่ามกลาง​พวก​เขา

และ​สิ่ง​มหัศจรรย์​ใน​แผ่นดิน​ฮาม

28 พระองค์​ส่ง​ความ​มืด​มา แล้ว​แผ่นดิน​ก็​มืด

พวก​เขา​ไม่​ได้​ขัดขืน​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

29 พระองค์​เปลี่ยน​น้ำ​ของ​พวก​เขา​เป็น​เลือด

และ​ฆ่า​ปลา​ของ​พวก​เขา

30 กบ​เต็ม​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา

แม้​แต่​ใน​ห้อง​ของ​กษัตริย์

31 พระองค์​ตรัส ฝูง​แมลงวัน​ก็​มา

พร้อม​ตัว​เหา​ทั่ว​ทุก​เขต​แดน

32 พระองค์​ให้​ลูกเห็บ​แทน​ฝน

และ​ให้​ฟ้า​แลบ​ทั่ว​แผ่นดิน

33 พระองค์​ทำลาย​เถา​องุ่น​และ​ต้น​มะเดื่อ

หัก​ต้นไม้​ทั่ว​ดินแดน​ของ​พวก​เขา

34 พระองค์​ตรัส ฝูง​ตั๊กแตน​ก็​มา

พร้อม​ตั๊กแตน​วัย​อ่อน​มากมาย​นับ​ไม่​ถ้วน

35 มัน​กิน​พืช​ทุก​ชนิด​ใน​แผ่นดิน

กิน​ผล​ผลิต​จาก​ผืน​ดิน​จน​หมด

36 พระองค์​ประหาร​บุตร​หัว​ปี​ทุก​คน​ใน​แผ่นดิน

คือ​ผล​แรก​แห่ง​เรี่ยวแรง​ของ​พวก​เขา

37 แล้ว​พา​ประชากร​ของ​พระองค์​ออก​มา​พร้อม​เงิน​และ​ทอง

ใน​เผ่า​ของ​พวก​เขา​ไม่​มี​ใคร​อ่อน​แรง​แม้​แต่​คน​เดียว

38 อียิปต์​ดีใจ​เมื่อ​พวก​เขา​จาก​ไป

เพราะ​ความ​หวาดกลัว​พวก​เขา​ครอบงำ​ชาว​อียิปต์

39 พระองค์​กาง​เมฆ​เป็น​เครื่อง​กำบัง

และ​ให้​ไฟ​ส่อง​สว่าง​ยาม​ค่ำ​คืน

40 พวก​เขา​ขอ พระองค์​ก็​ส่ง​นก​คุ่ม​มา

และ​ให้​อิ่ม​ด้วย​อาหาร​จาก​ฟ้า

41 พระองค์​เปิด​ศิลา น้ำ​ก็​พุ่ง​ออก​มา

ไหล​ผ่าน​ที่​แห้ง​แล้ง​เหมือน​แม่น้ำ

42 เพราะ​พระองค์​ระลึก​ถึง​ถ้อยคำ​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

และ​อับราฮัม​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

43 พระองค์​พา​ประชากร​ของ​ตน​ออก​มา​ด้วย​ความ​ยินดี

พา​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​ออก​มา​พร้อม​เสียง​ร้อง​เพลง

44 พระองค์​มอบ​แผ่นดิน​ของ​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ ให้​พวก​เขา

พวก​เขา​ได้​ครอบครอง​ผล​จาก​แรงงาน​ของ​ชน​ชาติ​อื่น

45 เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รักษา​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

และ​ปฏิบัติ​ตาม​บทบัญญัติ​ของพระองค์

จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์!†

106

1 จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์!*

จง​ขอบคุณ​พระ​ยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ดี

เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

2 ใคร​จะ​เล่า​ถึง​กิจการ​อัน​ทรง​พลัง​ของ​พระ​ยาห์เวห์ได้หมด

ใคร​จะ​ประกาศ​คำ​สรรเสริญ​พระองค์​ได้​ครบถ้วน?

3 ผู้​รักษา​ความ​ยุติธรรม​ย่อม​เป็น​สุข

ผู้​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​อยู่​เสมอ​ย่อม​เป็น​สุข

4 พระ​ยาห์เวห์ โปรด​ระลึก​ถึง​ฉัน​พร้อม​กับ​ความ​โปรดปราน​ที่​พระองค์​มี​ต่อ​ประชากร

โปรด​มา​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

5 เพื่อ​ฉัน​จะ​ได้​เห็น​ความ​เจริญ​ของ​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก

ได้​ชื่นชม​กับ​ความ​ยินดี​ของ​ชน​ชาติ​ของ​พระองค์

และ​ร่วม​ภูมิใจ​กับ​มรดก​ของ​พระองค์

6 เรา​ทำบาป​เหมือน​บรรพบุรุษ​ของ​เรา

เรา​ทำ​ความ​ชั่ว

เรา​ประพฤติ​เลว​ร้าย

7 บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ใน​อียิปต์​ไม่​เข้าใจ​สิ่งอัศจรรย์​ของพระองค์

ไม่​ระลึก​ถึง​ความ​รัก​มั่นคง​มากมาย​ของ​พระองค์

แต่​กลับ​กบฏ​ที่​ทะเล คือ​ที่​ทะเล​แดง

8 ถึง​อย่าง​นั้น​พระองค์​ช่วย​พวก​เขา​ให้​รอด​เพราะ​เห็นแก่​พระ​นาม

เพื่อ​แสดง​ฤทธิ์อำนาจ​อัน​ยิ่งใหญ่​ให้​เป็น​ที่​รู้จัก

9 พระองค์​กำราบ​ทะเล​แดง มัน​ก็​แห้ง​ลง

จึง​พา​พวก​เขา​ผ่าน​ห้วง​ลึก​เหมือน​เดิน​ผ่าน​ถิ่น​กันดาร

10 พระองค์​ช่วย​พวก​เขา​จาก​มือ​ของ​ผู้​ที่​เกลียด​ชัง

และ​ไถ่​พวก​เขา​จาก​มือ​ศัตรู

11 น้ำ​ท่วม​มิด​ผู้​ที่​เป็น​ศัตรู​ของ​พวก​เขา

ไม่​มี​รอด​แม้​แต่​คน​เดียว

12 แล้ว​พวก​เขา​จึง​เชื่อ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

และ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระองค์

13 แต่​ไม่​นาน​ก็​ลืม​กิจการ​ของ​พระองค์

ไม่​รอ​คำ​แนะนำ​จาก​พระองค์

14 กลับ​ปล่อยตัว​ตาม​ความ​อยาก​ใน​ทะเลทราย

และ​ทดลอง​พระเจ้า​ใน​ถิ่น​กันดาร

15 พระองค์​ให้​ตาม​ที่​พวก​เขา​ขอ

แต่​ข้างใน​กลับ​เหี่ยวแห้ง​ลง

16 ใน​ค่าย​นั้น​พวก​เขา​อิจฉา​โมเสส

และ​อา​โร​น​ผู้​บริสุทธิ์​ของ​พระ​ยาห์เวห์

17 แผ่นดิน​แยก​ออก กลืน​ดา​ธานลงไป

และ​กลบ​พรรคพวก​ของ​อา​บี​รัม

18 ไฟ​ลุก​ขึ้น​ท่ามกลาง​พวก​เขา

เปลว​ไฟ​เผา​ผลาญ​คน​ชั่ว

19 พวก​เขา​สร้าง​ลูก​วัว​ที่​โฮ​เร​บ

และ​กราบ​ไหว้​รูป​หล่อ

20 พวก​เขา​เอา​ความ​รุ่งโรจน์​ของ​ตน​ไป​แลก

กับ​รูป​วัว​ที่​กิน​หญ้า

21 พวก​เขา​ลืม​พระเจ้า​ผู้​ช่วย​ให้​รอด

ผู้​ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​ใน​อียิปต์

22 ทำ​สิ่งอัศจรรย์​ใน​แผ่นดิน​ฮาม

และ​สิ่ง​น่า​เกรงขาม​ที่​ทะเล​แดง

23 พระองค์​จึง​ตรัส​ว่า​จะ​ทำลาย​พวก​เขา

หาก​โมเสส​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​ไม่​ได้​ยืน​ขวาง​ช่อง​โหว่​ต่อ​หน้า​พระองค์

เพื่อ​หัน​ความ​โกรธ​ไม่​ให้​พระองค์​ทำลาย​พวก​เขา

24 พวก​เขา​ดูหมิ่น​แผ่นดิน​อัน​น่า​รื่นรมย์

ไม่​เชื่อ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

25 บ่น​อยู่​ใน​เต็นท์

และ​ไม่​ฟัง​เสียง​ของ​พระ​ยาห์เวห์

26 พระองค์​จึง​ปฏิญาณ​ต่อ​พวก​เขา

ว่า​จะ​ให้​พวก​เขา​ล้ม​ตาย​ใน​ถิ่น​กันดาร

27 จะ​ทำให้​ลูกหลาน​ของ​พวก​เขา​ล้ม​ลง​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ

และ​กระจัด​กระจาย​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน​ทั้งหลาย

28 พวก​เขา​ไป​ผูกพัน​กับ​บา​อัลเปโอร์

และ​กิน​เครื่องบูชา​ที่​ถวาย​แก่​คน​ตาย

29 การ​กระทำ​ของ​พวก​เขา​ยั่วยุ​พระองค์​ให้​โกรธ

โรค​ระบาด​จึง​ปะทุ​ขึ้น​ท่ามกลาง​พวก​เขา

30 แล้ว​ฟีเน​หัส​ลุก​ขึ้น​ตัดสิน​โทษ

โรค​ระบาด​จึง​หยุด​ลง

31 การ​กระทำ​นั้น​จึง​นับ​เป็น​ความ​ชอบธรรม​ของ​เขา

สืบ​ไป​ทุก​ชั่ว​อายุ

32 พวก​เขา​ยัง​ทำให้​พระองค์​โกรธ​ที่​น้ำ​เม​รี​บาห์

จน​โมเสส​ต้อง​รับ​ความ​เดือดร้อน​เพราะ​พวก​เขา

33 เพราะ​พวก​เขา​ขัดขืน​ต่อ​จิตวิญญาณ​ของ​เขา

เขา​จึง​พูด​ผลีผลาม​ออก​ไป

34 พวก​เขา​ไม่​ได้​ทำลาย​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ

ตาม​ที่​พระ​ยาห์เวห์บัญชา

35 แต่​กลับ​ปะปน​กับ​ชน​ชาติ​เหล่า​นั้น

และ​เรียนรู้​การ​กระทำ​ของ​พวก​เขา

36 พวก​เขา​รับใช้​รูป​เคารพ​ของ​คน​เหล่า​นั้น

ซึ่ง​กลาย​เป็น​กับดัก​ของ​พวก​เขา

37 พวก​เขา​ถึง​กับ​ถวาย​ลูกชาย​ลูกสาว​เป็น​เครื่องบูชา​แก่​พวก​ปีศาจ

38 หลั่ง​เลือด​ผู้​บริสุทธิ์

คือ​เลือด​ของ​ลูกชาย​ลูกสาว​ตนเอง

ที่​พวก​เขา​ถวาย​แก่​รูป​เคารพ​แห่ง​คา​นา​อัน

แผ่นดิน​จึง​แปดเปื้อน​ด้วย​เลือด

39 พวก​เขา​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​ด้วย​การ​กระทำ

และ​ทำ​ตัว​เป็น​โสเภณี​ด้วย​การ​กระทำ​ของ​ตน

40 พระ​ยาห์เวห์​จึง​เดือดดาล​ต่อ​ประชากร​ของ​พระองค์

และ​รังเกียจ​มรดก​ของ​ตน

41 พระองค์​มอบ​พวก​เขา​ไว้​ใน​มือ​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ

คน​ที่​เกลียด​พวก​เขา​จึง​ปกครอง​เหนือ​พวก​เขา

42 ศัตรู​กดขี่​พวก​เขา

พวก​เขา​ตก​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ศัตรู

43 พระองค์​ช่วย​พวก​เขา​หลาย​ครั้ง

แต่​พวก​เขา​ยัง​ขัดขืน​ตาม​ความคิด​ของ​ตน

จึง​ตกต่ำ​เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​ตน

44 ถึง​อย่าง​นั้น พระองค์​มอง​เห็น​ความ​ทุกข์​ยาก​ของ​พวก​เขา

เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​ร้อง

45 พระองค์​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​เพื่อ​พวก​เขา

และ​เปลี่ยนใจ​ตาม​ความ​รัก​มั่นคง​อัน​มากมาย

46 พระองค์​ทำให้​ผู้​ที่​จับ​พวก​เขา​ไป​เป็น​เชลย

เกิด​ความ​สงสาร​พวก​เขา

47 พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​เรา โปรด​ช่วย​เรา​ให้​รอด

รวบรวม​เรา​กลับ​มา​จาก​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ

เพื่อ​เรา​จะ​ขอบคุณ​พระ​นาม​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

และ​เปล่ง​คำ​สรรเสริญ​พระองค์​ด้วย​ความ​ภาคภูมิ!

48 ขอ​ให้​พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​แห่ง​อิสราเอล เป็น​ที่​ยกย่อง

ตั้งแต่​นิรันดร์​กาล​จน​ถึง​นิรันดร์​กาล!

ให้​ประชาชน​ทั้งสิ้น​กล่าว​ว่า “อา​เมน”

จง​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์!†

เล่ม​ที่ 5

107

1 จง​ขอบคุณ​พระ​ยาห์เวห์* เพราะ​พระองค์​ดี

เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

2 ให้​ผู้​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ไถ่​ไว้​กล่าว​เช่น​นี้

คือ​ผู้​ที่​พระองค์​ไถ่​จาก​มือ​ศัตรู

3 และ​รวบรวม​มา​จาก​แผ่นดิน​ต่าง ๆ

จาก​ตะวัน​ออก​และ​ตะวัน​ตก

จาก​เหนือ​และ​ใต้

4 พวก​เขา​เร่ร่อน​ใน​ถิ่น​กันดาร บน​ทาง​เปลี่ยว​ร้าง

หา​เมือง​ที่​จะ​อาศัย​ไม่​ได้

5 ทั้ง​หิว​ทั้ง​กระหาย

เรี่ยวแรง​หมด​สิ้น​อยู่​ภายใน

6 แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์

พระองค์​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ความ​คับแค้น

7 นำ​พวก​เขา​ไป​ตาม​ทาง​ตรง

จน​ไป​ถึง​เมือง​ที่​จะ​อาศัย

8 ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์

เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!

9 เพราะ​พระองค์​ทำให้​ผู้​โหย​หา​ได้​อิ่ม

และ​เติม​สิ่ง​ดี​ให้​ผู้​หิว​โหย​จน​เต็ม

10 บาง​คน​นั่ง​อยู่​ใน​ความ​มืด​และ​เงา​แห่ง​ความ​ตาย

ถูก​จอง​จำ​ด้วย​ความ​ทุกข์​และ​โซ่​เหล็ก

11 เพราะ​พวก​เขา​กบฏ​ต่อ​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า†

และ​ดูหมิ่น​คำ​ปรึกษา​ของ​องค์​ผู้​สูง​สุด

12 พระองค์​จึง​ทำให้​ใจ​พวก​เขา​ตกต่ำ​ด้วย​งาน​หนัก

พวก​เขา​ล้ม​ลง และ​ไม่​มี​ใคร​ช่วย

13 แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์

พระองค์​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ความ​คับแค้น

14 พา​ออก​จาก​ความ​มืด​และ​เงา​แห่ง​ความ​ตาย

แล้ว​หัก​โซ่​ที่​ล่าม​พวก​เขา

15 ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์

เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!

16 เพราะ​พระองค์​พัง​ประตู​ทองสัมฤทธิ์

และ​ตัด​ดาล​เหล็ก​ขาด

17 คน​โง่​ต้อง​ทุกข์​เพราะ​การ​กบฏ​ของ​ตน

และ​เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​ตน

18 พวก​เขา​รังเกียจ​อาหาร​ทุก​อย่าง

และ​เข้า​ใกล้​ประตู​แห่ง​ความ​ตาย

19 แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์

พระองค์​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ความ​คับแค้น

20 พระองค์​ส่ง​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​มา​รักษา​พวก​เขา

และ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​จาก​หลุม​ศพ

21 ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์

เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!

22 ให้​พวก​เขา​ถวาย​เครื่องบูชา​แห่ง​การ​ขอบคุณ

และ​เล่า​กิจการ​ของ​พระองค์​ด้วย​เสียง​เพลง

23 บาง​คน​ลง​เรือ​ออก​ทะเล

ทำ​มา​หา​กิน​ใน​ผืน​น้ำ​กว้าง​ใหญ่

24 คน​เหล่า​นี้​ได้​เห็น​กิจการ​ของ​พระ​ยาห์เวห์

และ​สิ่งอัศจรรย์​ของพระองค์​ใน​ห้วง​ลึก

25 เพราะ​พระองค์​ตรัส ลม​พายุ​ก็​ลุก​ขึ้น

ยก​คลื่น​ทะเล​ให้​สูง

26 พวก​เขา​ขึ้น​ไป​ถึง​ฟ้า แล้ว​ลง​ไป​ถึง​ห้วง​ลึก

ใจ​ของ​พวก​เขา​ละลาย​ด้วย​ความ​ทุกข์

27 พวก​เขา​โซเซ​ไป​มา​เหมือน​คน​เมา

หมด​ปัญญา ไม่​รู้​จะ​ทำ​อย่างไร

28 แล้ว​พวก​เขา​ร้อง​หา​พระ​ยาห์เวห์​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์

พระองค์​พา​ออก​จาก​ความ​คับแค้น

29 พระองค์​ทำให้​พายุ​สงบ

คลื่น​ทะเล​ก็​นิ่ง

30 พวก​เขา​ดีใจ​เมื่อ​ทะเล​สงบ

พระองค์​จึง​นำ​ไป​ถึง​ท่า​เรือ​ที่​ปรารถนา

31 ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระ​ยาห์เวห์​เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์

เพราะ​กิจการ​อัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ​เพื่อ​มนุษย์​ทั้งหลาย!

32 ให้​พวก​เขา​ยกย่อง​พระองค์​ใน​ที่​ประชุม​ของ​ประชาชน

และ​สรรเสริญ​พระองค์​ใน​ที่​ประชุม​ของ​ผู้​อาวุโส

33 พระองค์​เปลี่ยน​แม่น้ำ​ให้​เป็น​ทะเลทราย

เปลี่ยน​ตา​น้ำ​ให้​เป็น​แผ่นดิน​กระหาย​น้ำ

34 เปลี่ยน​แผ่นดิน​อุดม​สมบูรณ์​ให้​เป็น​ดิน​เค็ม​รกร้าง

เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​ผู้​ที่​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น

35 พระองค์​เปลี่ยน​ทะเลทราย​ให้​เป็น​สระ​น้ำ

เปลี่ยน​แผ่นดิน​แห้ง​ให้​มี​ตา​น้ำ

36 พระองค์​ให้​คน​หิว​โหย​ตั้ง​ถิ่น​ฐาน​ที่​นั่น

พวก​เขา​สร้าง​เมือง​เพื่อ​อยู่​อาศัย

37 หว่าน​พืช ปลูก​สวน​องุ่น

และ​เก็บเกี่ยว​ผล​ผลิต

38 พระองค์​อวยพร​จน​พวก​เขา​เพิ่ม​จำนวน​อย่าง​มาก

และ​ไม่​ปล่อย​ให้​ฝูง​สัตว์​ลด​ลง

39 ต่อ​มา พวก​เขา​กลับ​ลด​จำนวน​และ​ตกต่ำ

เพราะ​การ​กดขี่ ความ​ทุกข์ และ​ความ​เศร้า

40 พระองค์​ทำให้​บรรดา​เจ้านาย​ตก​เป็น​ที่​ดูหมิ่น

ทำให้​พวก​เขา​เร่ร่อน​ใน​ที่​รกร้าง​ไร้​ทาง

41 แต่​ยก​คน​ขัด​สน​ขึ้น​จาก​ความ​ทุกข์

และ​เพิ่มพูน​ครอบครัว​ของ​พวก​เขา​ให้​มาก​เหมือน​ฝูง​แกะ

42 คน​เที่ยงตรง​เห็น​แล้ว​ก็​ยินดี

คน​ชั่ว​ทั้งสิ้น​จะ​ต้อง​ปิด​ปาก​เงียบ

43 ใคร​มี​ปัญญา จง​ใส่ใจ​สิ่ง​เหล่า​นี้

และ​พิจารณา​ว่า​พระ​ยาห์เวห์​แสดง​ความ​รัก​มั่นคง​อย่างไร​บ้าง

108

เพลง​บท​หนึ่ง บท​สดุดี​ของ​ดา​วิด

1 พระเจ้า ใจ​ของ​ฉัน​มั่นคง​แล้ว

จะ​ร้อง​เพลง จะ​บรรเลง​เพลง​ด้วย​ทั้ง​ชีวิต

2 พิณ​ฮาร์ปและพิณไลร์เอ๋ย ตื่น​ขึ้น!

ฉัน​จะ​ปลุก​รุ่งอรุณ​ให้​ตื่น

3 พระ​ยาห์เวห์ ฉัน​จะ​ขอบคุณ​พระองค์​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ

จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระองค์​ท่ามกลาง​ประชาชน​ทั้งหลาย

4 เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​สูง​เหนือ​ฟ้า​สวรรค์

ความ​ซื่อสัตย์​ของ​พระองค์​สูง​ถึง​ท้อง​ฟ้า

5 พระเจ้า ขอพระองค์ทรง​เป็น​ที่​เทิดทูน​เหนือ​ฟ้าสวรรค์

ขอ​ความรุ่งโรจน์​ของพระองค์อยู่​เหนือ​ทั่ว​แผ่นดินโลก

6 เพื่อ​คน​ที่​พระองค์​รัก​จะ​ได้​รับ​การ​ช่วย​กู้

โปรด​ช่วย​เรา​ด้วย​มือขวา​ของพระองค์ และ​ตอบ​เรา

7 พระเจ้า​ตรัส​จาก​สถาน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​ว่า “เรา​จะ​มี​ชัย

เรา​จะ​แบ่ง​เชเคม และ​วัด​หุบเขา​สุ​คคท

8 กิเล​อาด​เป็น​ของ​เรา มนัส​เสห์​ก็​เป็น​ของ​เรา

เอฟ​รา​อิม​เป็น​หมวก​เกราะ​ของ​เรา

ยูดาห์​เป็น​คทา​ของ​เรา

9 โม​อับ​เป็น​อ่าง​ล้าง​ของ​เรา

เรา​จะ​โยน​รองเท้า​ลง​บน​เอ​โดม

เสียง​โห่​ร้อง​ของ​เรา​จะ​ดัง​ก้อง​เหนือ​ฟีลิสเตีย”

10 ใคร​จะ​พา​ฉัน​เข้า​เมือง​ป้อม?

ใคร​จะ​นำ​ฉัน​ไป​ถึง​เอ​โดม?

11 พระเจ้า พระองค์​ไม่​ได้​ทอดทิ้ง​พวก​เรา​แล้ว​หรือ?

พระเจ้า พระองค์​ไม่​ออก​ไป​กับ​กองทัพ​ของ​เรา

12 โปรด​ช่วย​เรา​ต่อสู้​กับ​ศัตรู

เพราะ​ความช่วยเหลือ​จาก​มนุษย์​ไร้ผล

13 โดย​พึ่ง​พระเจ้า เรา​จะ​ต่อสู้​อย่าง​กล้า​หาญ

เพราะ​พระองค์​เอง​จะ​เหยียบ​ย่ำ​ศัตรู​ของ​เรา

109

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี บท​สดุดี​ของ​ดา​วิด

1 พระเจ้า​ผู้​ที่​ฉัน​สรรเสริญ อย่า​นิ่ง​เงียบ

2 เพราะ​คน​ชั่ว​และ​คน​หลอกลวง​อ้า​ปาก​โจมตี​ฉัน

พวก​เขา​พูด​กับ​ฉัน​ด้วย​ลิ้น​โกหก

3 พวก​เขา​ล้อม​ฉัน​ด้วย​ถ้อยคำ​เกลียด​ชัง

และ​สู้​กับ​ฉัน​โดย​ไม่​มี​เหตุ

4 พวก​เขา​ตอบแทน​ความ​รัก​ของ​ฉัน​ด้วย​การ​เป็น​ศัตรู

ส่วน​ฉัน​อธิษฐาน

5 พวก​เขา​ตอบแทน​ความ​ดี​ด้วย​ความ​ชั่ว

ตอบแทน​ความ​รัก​ด้วย​ความ​เกลียด​ชัง

6 ขอ​ให้​คน​ชั่ว​ขึ้น​เป็น​นาย​เหนือ​เขา

ให้​คู่​ปรปักษ์​ยืน​อยู่​ข้าง​ขวา​ของ​เขา

7 เมื่อ​ถูก​พิพากษา ขอ​ให้​เขา​ถูก​ตัดสิน​ว่า​ผิด

แม้​คำ​อธิษฐาน​ของ​เขา​ก็​ขอ​ให้​กลาย​เป็น​บาป

8 ขอ​ให้​วัน​เวลา​ของ​เขา​สั้น​ลง

ให้​คน​อื่น​รับ​ตำแหน่ง​ของ​เขา

9 ขอ​ให้​ลูก​ของ​เขา​กำพร้า​พ่อ

และ​ภรรยา​เป็น​ม่าย

10 ขอ​ให้​ลูก ๆ ของ​เขา​เร่ร่อน​ขอทาน

และ​ให้​มี​คน​ตาม​หา​พวก​เขา​ท่ามกลาง​ซาก​บ้าน​ของ​พวก​เขา

11 ขอ​ให้​เจ้าหนี้​ยึด​ทุก​สิ่ง​ที่​เขา​มี

ให้​คน​แปลก​หน้า​ปล้น​ผล​จาก​แรงงาน​ของ​เขา

12 ขอ​อย่า​ให้​มี​ใคร​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​เขา

อย่า​ให้​มี​ใคร​สงสาร​ลูก​กำพร้า​ของ​เขา

13 ขอ​ให้​เชื้อสาย​ของ​เขา​ถูก​ตัดขาด

ให้​ชื่อ​ของ​พวก​เขา​ถูก​ลบ​ใน​ชั่ว​อายุ​ถัด​ไป

14 ขอ​ให้​พระ​ยาห์เวห์​ระลึก​ถึง​ความ​ชั่ว​ของ​บรรพบุรุษ​เขา

อย่า​ให้​บาป​ของ​แม่​เขา​ถูก​ลบ

15 ขอ​ให้​สิ่ง​เหล่า​นี้​อยู่​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์เสมอ

เพื่อ​พระองค์​จะ​ตัด​ความ​ทรง​จำ​ถึง​พวก​เขา​ออก​จาก​แผ่นดิน

16 เพราะ​เขา​ไม่​เคย​คิด​จะ​แสดง​ความ​เมตตา

กลับ​ไล่​ข่มเหง​คน​ยากจน​และ​ขัด​สน

และ​คน​ใจ​แตก​สลาย จน​ถึง​กับ​ฆ่า​พวก​เขา

17 เขา​รัก​การ​สาปแช่ง คำ​สาป​จึง​กลับ​มา​หา​เขา

เขา​ไม่​ชอบ​การ​อวยพร พร​จึง​อยู่​ห่าง​จาก​เขา

18 เขา​สวม​คำ​สาป​ไว้​เหมือน​เสื้อ​ผ้า

มัน​ซึม​เข้า​ไป​ข้าง​ใน​เหมือน​น้ำ

เหมือน​น้ำมัน​ซึม​เข้า​สู่​กระดูก

19 ขอ​ให้​คำ​สาป​เป็น​เหมือน​เสื้อ​ผ้า​ที่​ห่ม​เขา

เป็น​เหมือน​เข็มขัด​ที่​คาด​ติด​ตัว​อยู่​เสมอ

20 นี่​คือ​ค่า​ตอบแทน​จาก​พระ​ยาห์เวห์​แก่​ศัตรู​ของ​ฉัน

แก่​คน​ที่​พูด​มุ่ง​ร้าย​ต่อ​ชีวิต​ของ​ฉัน

21 แต่​พระ​ยาห์เวห์ องค์​เจ้านาย​ของ​ฉัน* โปรด​ทำ​เพื่อ​ฉัน​เพราะ​เห็นแก่​พระ​นาม​ของ​พระองค์

เพราะ​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์​ดี โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น

22 เพราะ​ฉัน​ยากจน​และ​ขัด​สน

ใจ​ของ​ฉัน​บอบช้ำ​อยู่​ภายใน

23 ฉัน​จาง​หาย​ไป​เหมือน​เงา​ยาม​เย็น

ถูก​สะบัด​ทิ้ง​เหมือน​ตั๊กแตน

24 เข่า​ของ​ฉัน​อ่อน​แรง​เพราะ​อด​อาหาร

ร่างกาย​ผ่ายผอม​จน​แทบ​ไม่​เหลือ​เนื้อ

25 ฉัน​ยัง​กลาย​เป็น​ที่​เยาะเย้ย​ของ​พวก​เขา

พอ​เห็น​ฉัน พวก​เขา​ก็​ส่าย​หัว

26 พระ​ยาห์เวห์ พระเจ้า​ของ​ฉัน โปรด​ช่วย​ฉัน

โปรด​ช่วย​ให้​รอด​ตาม​ความ​รัก​มั่นคง​ของ​พระองค์

27 เพื่อ​พวก​เขา​จะ​รู้​ว่า​นี่​คือ​มือ​ของ​พระองค์

พระ​ยาห์เวห์ พระองค์​เอง​เป็น​ผู้​ทำ​สิ่ง​นี้

28 พวก​เขา​จะ​สาป​ก็​ให้​สาป​ไป แต่​พระองค์​อวยพร

เมื่อ​พวก​เขา​ลุก​ขึ้น ขอ​ให้​ต้อง​อับอาย

ส่วน​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์​จะ​ชื่นชม​ยินดี

29 ขอ​ให้​ศัตรู​ของ​ฉัน​สวม​ความ​อัปยศ​เป็น​เสื้อ​ผ้า

ให้​ความ​ละอาย​คลุม​พวก​เขา​เหมือน​เสื้อ​คลุม

30 ฉัน​จะ​ขอบคุณ​พระ​ยาห์เวห์​อย่าง​ยิ่ง​ด้วย​ปาก​ของ​ฉัน

จะ​สรรเสริญ​พระองค์​ท่ามกลาง​คน​มากมาย

31 เพราะ​พระองค์​จะ​ยืน​อยู่​ข้าง​ขวา​ของ​คน​ขัด​สน

เพื่อ​ช่วย​ชีวิต​เขา​ให้​พ้น​จาก​คน​ที่​ตัดสิน​โทษ​เขา

110

บท​สดุดี​ของ​ดา​วิด

1 พระ​ยาห์เวห์​ตรัส​กับ​องค์​เจ้านาย​ของ​ฉัน​ว่า “จง​นั่ง​ที่​ขวา​มือ​ของ​เรา

จน​กว่า​เรา​จะ​ทำให้​ศัตรู​ของ​เจ้า​เป็น​ที่​วาง​เท้า​ของ​เจ้า”

2 พระ​ยาห์เวห์​จะ​ส่ง​คทา​แห่ง​อำนาจ​ของ​ท่าน​ออก​มา​จาก​ศิโยน

จง​ครอบครอง​ท่ามกลาง​ศัตรู​ของ​ท่าน

3 ประชาชน​ของ​ท่าน​สมัครใจ​ถวาย​ตัว​ใน​วัน​ที่​ท่าน​แสดง​อำนาจ ใน​เครื่อง​แต่ง​กาย​บริสุทธิ์

จาก​ครรภ์​แห่ง​รุ่งอรุณ น้ำค้าง​แห่ง​วัย​หนุ่ม​เป็น​ของ​ท่าน

4 พระ​ยาห์เวห์ปฏิญาณแล้ว และ​จะ​ไม่​เปลี่ยนใจ​ว่า

“เจ้า​เป็น​ปุโรหิต​ตลอด​ไป ตาม​แบบ​ของ​เมล​คีเซเดค”

5 องค์​เจ้านาย​อยู่​ที่​ขวา​มือ​ของ​ท่าน

พระองค์​จะ​บด​ขยี้​กษัตริย์​ทั้งหลาย ใน​วัน​แห่ง​ความ​โกรธ

6 พระองค์​จะ​พิพากษา​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ

จะ​ทับถม​ศพ​ไว้​เป็น​กอง

จะ​บด​ขยี้​ผู้ปกครอง​ของ​แผ่นดิน​ทั้ง​โลก

7 พระองค์​จะ​ดื่ม​น้ำ​จาก​ลำธาร​ข้าง​ทาง

เพราะ​ฉะนั้น​จะ​เงย​ศีรษะ​ขึ้น

111

1 จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

ฉัน​จะ​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์† ด้วย​สุด​ใจ

ใน​สภา​ของ​คน​เที่ยงตรง และ​ใน​ที่ประชุม

2 กิจการ​ของพระยาห์เวห์​ยิ่งใหญ่

ทุกคน​ที่​ชื่นชม​ย่อม​ใคร่ครวญ​ถึง​สิ่ง​เหล่านั้น

3 สิ่ง​ที่พระองค์ทรง​ทำ​นั้น​เปี่ยม​ด้วย​เกียรติ​และ​ความสง่างาม

ความชอบธรรม​ของพระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

4 พระองค์ทรง​ทำให้​ผู้คน​จดจำ​กิจการ​อัศจรรย์​ของพระองค์

พระยาห์เวห์ทรง​กรุณา​และ​เมตตา

5 พระองค์​ประทาน​อาหาร​แก่​ผู้ที่​ยำเกรง​พระองค์

ทรง​ระลึกถึง​พันธสัญญา​ของพระองค์​เสมอ

6 พระองค์​แสดง​ฤทธิ์​แห่ง​กิจการ​ของพระองค์แก่​ประชากร

โดย​ยก​มรดก​ของ​ชนชาติต่าง ๆ ให้​พวก​เขา

7 ผลงาน​จาก​มือ​พระองค์​ล้วน​สัตย์จริง​และ​ยุติธรรม

ข้อสั่งสอน​ทั้งสิ้น​ของพระองค์​มั่นคง

8 สิ่ง​เหล่านั้น​ตั้งมั่น​อยู่​ตลอด​กาล

ปฏิบัติ​ด้วย​ความ​จริง​และ​ความ​เที่ยงตรง

9 พระองค์​ประทาน​การ​ไถ่​แก่​ประชากร​ของพระองค์

ทรง​กำหนด​พันธสัญญา​ของพระองค์​ไว้​ตลอด​ไป

พระนาม​ของพระองค์​บริสุทธิ์​และ​น่า​เกรงขาม!

10 ความยำเกรง​พระยาห์เวห์​เป็น​จุด​เริ่ม​ต้น​ของ​ปัญญา

ทุกคน​ที่​ทำงาน​ของพระองค์​ย่อม​มี​ความ​เข้าใจ​ดี

คำ​สรรเสริญพระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป!

112

1 จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

คน​ที่​ยำเกรง​พระยาห์เวห์† ย่อม​เป็นสุข

เขา​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง​ใน​คำบัญชา​ของพระองค์

2 ลูกหลาน​ของ​เขา​จะ​มี​กำลัง​ใน​แผ่นดิน

เชื้อสาย​ของ​คน​เที่ยงตรง​จะ​ได้รับ​พร

3 ทรัพย์สิน​และ​ความมั่งคั่ง​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​เขา

ความชอบธรรม​ของ​เขา​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

4 แสงสว่าง​ผุด​ขึ้น​ใน​ความ​มืด​เพื่อ​คน​เที่ยงตรง

เปี่ยม​ด้วย​ความ​กรุณา เมตตา และ​ความชอบธรรม

5 คน​ที่​มี​น้ำ​ใจ​และ​ให้​ผู้​อื่น​ยืม​ย่อม​อยู่​ดี

เขา​จะ​จัด​การ​เรื่อง​ของ​ตน​ด้วย​ความยุติธรรม

6 เพราะ​เขา​จะ​ไม่มี​วัน​หวั่นไหว

คนชอบธรรม​จะ​เป็น​ที่​จดจำ​ตลอด​ไป

7 เขา​ไม่​หวาดกลัว​ข่าว​ร้าย

ใจ​มั่นคง เพราะ​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์

8 ใจ​ของ​เขา​ตั้งมั่น

แม้​ใน​ที่สุด​ได้​เห็น​ศัตรู​ของ​ตน ก็​ไม่​หวาดกลัว

9 เขา​แจกจ่าย​ให้​คนยากจน

ความชอบธรรม​ของ​เขา​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

เขา​ของ​ผู้นั้น​จะ​เชิด​สูง​อย่าง​มี​เกียรติ

10 คนชั่ว​จะ​เห็น​แล้ว​ทุกข์ใจ

กัด​ฟัน​แล้ว​ละลาย​หาย​ไป

ความปรารถนา​ของ​คนชั่ว​จะ​สูญสิ้น

113

1 จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

ผู้รับใช้​ของพระยาห์เวห์† จง​สรรเสริญพระองค์

จง​สรรเสริญ​พระนาม​ของพระยาห์เวห์

2 ขอ​ให้​พระนาม​ของพระยาห์เวห์​เป็น​ที่​ยกย่อง

ตั้งแต่​บัดนี้​และ​ตลอด​ไป

3 ตั้งแต่​ดวงอาทิตย์​ขึ้น​จน​ลับ​ขอ​บ​ฟ้า

พระนาม​ของพระยาห์เวห์​ควร​แก่​การ​สรรเสริญ

4 พระยาห์เวห์​ทรง​สูง​เหนือ​ชนชาติ​ทั้งปวง

ความรุ่งโรจน์​ของพระองค์​สูง​เหนือ​ฟ้าสวรรค์

5 ใคร​เล่า​เหมือน​พระยาห์เวห์ พระเจ้าของ​เรา

ผู้​ทรง​อยู่​เบื้อง​สูง

6 แต่​ทรง​ก้ม​ลง​มอง​ทั้ง​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดินโลก?

7 พระองค์ทรง​ยก​คนยากจน​ขึ้น​จาก​ฝุ่น​ดิน

ยก​คนขัดสน​ขึ้น​จาก​กอง​ขี้เถ้า

8 ให้​เขา​นั่ง​ร่วม​กับ​บรรดา​เจ้านาย

ร่วม​กับ​เจ้านาย​แห่ง​ประชากร​ของพระองค์

9 พระองค์​ให้​หญิง​ที่​เป็น​หมัน​ได้​มี​บ้าน

เป็น​แม่​ที่​ชื่นบาน​ท่ามกลาง​ลูก ๆ

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!‡

114

1 เมื่อ​อิสราเอล​ออก​จาก​อียิปต์

เชื้อสาย​ของ​ยาโคบ​ออก​จาก​ชนชาติ​ที่​พูด​ภาษา​อื่น

2 ยูดาห์​กลาย​เป็น​สถานบริสุทธิ์​ของพระองค์

อิสราเอล​เป็น​แดน​ที่พระองค์ทรง​ครอบครอง

3 ทะเล​เห็น​แล้ว​ก็​หนี​ไป

แม่น้ำ​จอร์แดน​ถอย​กลับ

4 ภูเขา​กระโดด​โลด​เหมือน​แกะผู้

เนินเขา​เหมือน​ลูก​แกะ

5 ทะเล​เอ๋ย เป็น​อะไร​ไป เจ้า​จึง​หนี?

จอร์แดน​เอ๋ย ทำไม​เจ้า​จึง​ถอย​กลับ?

6 ภูเขา​ทั้งหลาย ทำไม​จึง​กระโดด​โลด​เหมือน​แกะผู้?

เนินเขา​ทั้งหลาย ทำไม​จึง​โลด​เหมือน​ลูก​แกะ?

7 แผ่นดิน​เอ๋ย จง​สั่นสะท้าน​ต่อหน้า​องค์เจ้านาย

ต่อหน้า​พระเจ้าของ​ยาโคบ

8 ผู้​ทรง​เปลี่ยน​ศิลา​ให้​เป็น​สระ​น้ำ

เปลี่ยน​หิน​เหล็ก​ไฟ​ให้​เป็น​ตา​น้ำ

115

1 ไม่​ใช่​เพื่อ​เรา พระยาห์เวห์* ไม่​ใช่​เพื่อ​เรา

แต่​ขอ​ให้​พระนาม​ของพระองค์​ได้​รับ​เกียรติ

เพราะ​ความรักมั่นคง​และ​ความ​จริง​ของพระองค์

2 ทำไม​ชนชาติต่าง ๆ จึง​พูด​ว่า

“ตอน​นี้​พระเจ้าของ​พวก​เขา​อยู่​ที่ไหน?”

3 แต่​พระเจ้าของ​เรา​อยู่​ใน​ฟ้าสวรรค์

พระองค์​ทำ​ทุก​สิ่ง​ตาม​ที่​พอใจ

4 รูป​เคารพ​ของ​พวก​เขา​เป็น​เงิน​และ​ทอง

เป็น​ผลงาน​จาก​มือ​มนุษย์

5 มี​ปาก แต่​พูด​ไม่ได้

มี​ตา แต่​มอง​ไม่​เห็น

6 มี​หู แต่​ไม่​ได้ยิน

มี​จมูก แต่​ไม่ได้​กลิ่น

7 มี​มือ แต่​สัมผัส​สิ่งใด​ไม่ได้

มี​เท้า แต่​เดิน​ไม่ได้

แม้​ลำคอ​ก็​เปล่ง​เสียง​ไม่ได้

8 คน​ที่​สร้าง​รูป​เหล่านั้น​จะ​เป็น​เหมือน​สิ่ง​ที่​ตน​สร้าง

ทุกคน​ที่​วางใจ​ใน​รูป​เหล่านั้น​ก็​เช่น​กัน

9 อิสราเอล จง​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์!

พระองค์​คือ​ผู้ช่วย​และ​โล่​ของ​พวก​เขา

10 เชื้อสาย​ของ​อา​โร​น จง​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์!

พระองค์​คือ​ผู้ช่วย​และ​โล่​ของ​พวก​เขา

11 ผู้ที่​ยำเกรง​พระยาห์เวห์ จง​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์!

พระองค์​คือ​ผู้ช่วย​และ​โล่​ของ​พวก​เขา

12 พระยาห์เวห์​ทรง​ระลึกถึง​เรา พระองค์จะ​ทรง​อวยพร​เรา

จะ​ทรง​อวยพร​เชื้อสาย​อิสราเอล

จะ​ทรง​อวยพร​เชื้อสาย​อา​โร​น

13 จะ​ทรง​อวยพร​ผู้ที่​ยำเกรง​พระยาห์เวห์

ทั้ง​ผู้​น้อย​และ​ผู้​ใหญ่

14 ขอ​พระยาห์เวห์ทรง​ให้​พวกท่าน​เจริญ​เพิ่มพูน​ยิ่งขึ้น

ทั้ง​พวกท่าน​และ​ลูกหลาน

15 พวกท่าน​ได้รับ​พร​จาก​พระยาห์เวห์

ผู้​ทรง​สร้าง​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดินโลก

16 ฟ้าสวรรค์​เป็น​ของพระยาห์เวห์

แต่​แผ่นดินโลก พระองค์​ประทาน​แก่​มนุษย์

17 คน​ตาย​ไม่​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์†

ทั้งคน​ที่​ลง​ไป​สู่​ความ​เงียบ​ก็​เช่น​กัน

18 แต่​เรา​จะ​ยกย่อง​พระยาห์เวห์‡

ตั้งแต่​บัดนี้​และ​ตลอด​ไป

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!§

116

1 ฉัน​รัก​พระยาห์เวห์* เพราะพระองค์ทรง​ฟัง​เสียง​ของ​ฉัน

และ​คำ​วิงวอน​ขอ​ความเมตตา

2 เพราะพระองค์ทรง​เอียง​หู​มา​ฟัง

ตราบ​ที่​มี​ชีวิต จะ​ร้องเรียก​พระองค์

3 เชือก​แห่ง​ความตาย​พัน​รอบตัว

ความ​เจ็บ​ปวด​แห่ง​เชโอล† จับ​ฉัน​ไว้

พบ​แต่​ความทุกข์​และ​ความเศร้า

4 แล้ว​ร้องเรียก​พระนาม​ของพระยาห์เวห์​ว่า

“พระยาห์เวห์ โปรด​เถิด ช่วย​ชีวิต​ฉัน​ด้วย!”

5 พระยาห์เวห์ทรง​กรุณา​และ​ชอบธรรม

พระเจ้าของ​เรา​ทรง​เมตตา

6 พระยาห์เวห์ทรง​คุ้มครอง​คนซื่อ​ที่​ไม่ทัน​คน

เมื่อ​ฉัน​ตกต่ำ พระองค์ทรง​ช่วย​ไว้

7 ใจ​ของ​ฉัน​เอ๋ย กลับ​ไป​พัก​เถิด

เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​ดี​ต่อ​เจ้า​อย่าง​เหลือ​ล้น

8 เพราะพระองค์ทรง​ช่วย​ชีวิต​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ความตาย

ให้​น้ำตา​หยุด​ไหล​จาก​ดวงตา

และ​เท้า​ไม่​พลาด​ล้ม

9 จะ​ดำเนิน​อยู่​ต่อหน้า​พระยาห์เวห์​ใน​แผ่นดิน​ของ​คนเป็น

10 ฉัน​เชื่อ จึง​พูด​ว่า

“ทุกข์​หนัก​เหลือเกิน”

11 ใน​ความ​ลนลาน ฉัน​พูด​ว่า

“มนุษย์​ทุกคน​ล้วน​โกหก”

12 จะ​ตอบแทน​พระยาห์เวห์​อย่างไร สำหรับ​สิ่ง​ดี​ทั้งปวง​ที่พระองค์ทรง​ทำ​แก่​ฉัน?

13 จะ​ยก​ถ้วย​แห่ง​ความรอด​ขึ้น และ​ร้องเรียก​พระนาม​ของพระยาห์เวห์

14 จะ​ทำ​ตาม​คำปฏิญาณ​ที่​ให้​ไว้​กับพระยาห์เวห์

ต่อหน้า​ประชากร​ทั้งสิ้น​ของพระองค์

15 ใน​สายตา​ของพระยาห์เวห์ ความตาย​ของ​ผู้ภักดี​ของพระองค์​มี​ค่ายิ่ง

16 พระยาห์เวห์ ฉัน​เป็น​ผู้รับใช้​ของพระองค์​จริง ๆ

เป็น​ผู้รับใช้ เป็น​ลูก​ของ​หญิง​รับใช้​ของพระองค์

พระองค์ทรง​ปลด​โซ่ตรวน​ของ​ฉัน​แล้ว

17 จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​แห่ง​การ​ขอบคุณ​แด่พระองค์

และ​ร้องเรียก​พระนาม​ของพระยาห์เวห์

18 จะ​ทำ​ตาม​คำปฏิญาณ​ที่​ให้​ไว้​กับพระยาห์เวห์

ต่อหน้า​ประชากร​ทั้งสิ้น​ของพระองค์

19 ใน​ลาน​บ้าน​ของพระยาห์เวห์

ใจ​กลาง​เยรูซาเล็ม

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!‡

117

1 ชนชาติ​ทั้งหลาย จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

ประชาชน​ทั้งปวง จง​ยกย่อง​พระองค์!

2 เพราะ​ความรักมั่นคง​ของพระองค์​ที่​มี​ต่อ​เรา​นั้น​ยิ่งใหญ่

ความซื่อสัตย์​ของพระยาห์เวห์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!†

118

1 จง​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์* เพราะ​พระองค์​ดี

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของพระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

2 ให้​อิสราเอล​กล่าว​เถิด​ว่า

“ความรักมั่นคง​ของพระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป”

3 ให้​เชื้อสาย​อา​โร​น​กล่าว​เถิด​ว่า

“ความรักมั่นคง​ของพระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป”

4 ให้​ผู้ที่​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​กล่าว​เถิด​ว่า

“ความรักมั่นคง​ของพระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป”

5 ใน​ยาม​คับขัน ฉัน​ร้องเรียก​พระยาห์เวห์†

พระยาห์เวห์‡ ทรง​ตอบ​และ​ให้​ฉัน​เป็น​อิสระ

6 พระยาห์เวห์​อยู่​ฝ่าย​ฉัน จึง​ไม่​กลัว

มนุษย์​จะ​ทำ​อะไร​ฉัน​ได้?

7 พระยาห์เวห์​อยู่​ฝ่าย​ฉัน ท่ามกลาง​ผู้ที่​ช่วย​ฉัน

จึง​มอง​คน​ที่​เกลียดชัง​ฉัน​ได้​อย่าง​ผู้ชนะ

8 ลี้ภัย​ใน​พระยาห์เวห์​ดี​กว่า

วางใจ​ใน​มนุษย์

9 ลี้ภัย​ใน​พระยาห์เวห์​ดี​กว่า

วางใจ​ใน​เจ้านาย

10 ชนชาติ​ทั้งปวง​ล้อม​ฉัน​ไว้

ด้วย​พระนาม​ของพระยาห์เวห์ ฉัน​กำจัด​พวก​เขา

11 พวก​เขา​ล้อม​ฉัน ล้อม​ไว้​ทุก​ด้าน

ด้วย​พระนาม​ของพระยาห์เวห์ ฉัน​กำจัด​พวก​เขา

12 พวก​เขา​ล้อม​ฉัน​เหมือน​ฝูง​ผึ้ง

แต่​ดับวูบ​เหมือน​ไฟไหม้​หนาม

ด้วย​พระนาม​ของพระยาห์เวห์ ฉัน​กำจัด​พวก​เขา

13 ผลัก​ฉัน​อย่าง​แรง​เพื่อ​ให้​ล้มลง

แต่​พระยาห์เวห์​ทรง​ช่วย​ฉัน

14 พระยาห์เวห์§ เป็น​กำลัง​และ​บทเพลง​ของ​ฉัน

พระองค์ทรง​เป็น​ความรอด​ของ​ฉัน

15 เสียง​โห่ร้อง​ยินดี​เมื่อ​ได้รับ​ความรอด​ดัง​อยู่​ใน​เต็นท์​ของ​คนชอบธรรม

“มือขวา​ของพระยาห์เวห์​ทำการ​อย่าง​ทรง​พลัง

16 มือขวา​ของพระยาห์เวห์​ชู​สูง!

มือขวา​ของพระยาห์เวห์​ทำการ​อย่าง​ทรง​พลัง!”

17 ฉัน​จะ​ไม่​ตาย แต่​จะ​มี​ชีวิต​อยู่

และ​ประกาศ​กิจการ​ของพระยาห์เวห์

18 พระยาห์เวห์* ทรง​ลงโทษ​ฉัน​อย่าง​หนัก

แต่​ไม่ได้​มอบ​ฉัน​ไว้​แก่​ความตาย

19 จง​เปิด​ประตู​แห่ง​ความชอบธรรม​ให้​ฉัน

จะ​เข้า​ไป​ทาง​นั้น

และ​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์†

20 นี่​คือ​ประตู​ของพระยาห์เวห์

คนชอบธรรม​จะ​เข้า​ไป​ทาง​นี้

21 จะ​ขอบคุณ​พระองค์ เพราะพระองค์ทรง​ตอบ​ฉัน

และ​ทรง​เป็น​ความรอด​ของ​ฉัน

22 ก้อน​หิน​ที่​ช่าง​ก่อ​สร้าง​ปฏิเสธ

กลับ​กลาย​เป็น​ศิลา​หัวมุม‡

23 นี่​คือ​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ

เป็น​เรื่อง​อัศจรรย์​ใน​สายตา​ของ​เรา

24 นี่​คือ​วัน​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​สร้าง

เรา​จะ​ชื่นชม​ยินดี​และ​เบิกบาน​ใน​วันนี้!

25 พระยาห์เวห์ เรา​วิงวอน โปรด​ช่วย​เรา​ให้​รอด​บัดนี้!

พระยาห์เวห์ เรา​วิงวอน โปรด​ประทาน​ความ​รุ่งเรือง​แก่​เรา​บัดนี้

26 ผู้ที่​มา​ใน​พระนาม​ของพระยาห์เวห์​ย่อม​ได้​รับ​พร!

เรา​ขอ​อวยพร​พวกท่าน​จาก​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์

27 พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​พระเจ้า และ​ทรง​ให้​แสงสว่าง​แก่​เรา

จง​ผูก​เครื่องบูชา​ด้วย​เชือก​ไว้​ที่​เขา​ของ​แท่นบูชา

28 พระองค์ทรง​เป็น​พระเจ้าของ​ฉัน จะ​ขอบคุณ​พระองค์

พระองค์ทรง​เป็น​พระเจ้าของ​ฉัน จะ​ยกย่อง​พระองค์

29 จง​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ดี

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของพระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

119

อาเลฟ

1 เป็นสุขยิ่ง คน​ที่​ดำเนินชีวิต​อย่างไร้ตำหนิ

ผู้​เดิน​ตาม​บทบัญญัติ​ของพระยาห์เวห์

2 เป็นสุขยิ่ง คน​ที่รัก​ษา​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

และ​แสวงหา​พระองค์​ด้วย​สุดใจ

3 พวก​เขา​ไม่​ทำความ​ผิด

แต่​เดิน​ใน​ทาง​ของพระองค์

4 พระองค์ทรง​บัญชา​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

ให้​เรา​รักษา​อย่างเคร่งครัด

5 ขอ​ให้​ทาง​ของ​ฉัน​มั่นคง

เพื่อ​จะ​รักษา​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

6 แล้ว​จะ​ไม่​ต้องอับอาย

เมื่อ​ใส่ใจ​คำบัญชา​ทั้งหมด​ของพระองค์

7 จะ​ขอบคุณ​พระองค์​ด้วย​ใจ​ซื่อตรง

เมื่อ​ได้​เรียนรู้​คำตัดสิน​อัน​ชอบธรรม​ของพระองค์

8 จะ​รักษา​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

โปรด​อย่า​ทอดทิ้ง​ฉัน​โดย​สิ้น​เชิง

เบท

9 คน​หนุ่ม​จะ​รักษา​ทาง​ของ​ตน​ให้​บริสุทธิ์​ได้​อย่างไร?

ด้วย​การ​ดำเนินชีวิต​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

10 ฉัน​แสวงหา​พระองค์​ด้วย​สุดใจ

โปรด​อย่า​ปล่อย​ให้​หลง​ไป​จาก​คำบัญชา​ของพระองค์

11 เก็บ​ถ้อยคำ​ของพระองค์​ไว้​ใน​ใจ

เพื่อ​จะ​ไม่​ทำบาป​ต่อพระองค์

12 พระยาห์เวห์ พระองค์ทรง​สมควร​ได้รับ​คำสรรเสริญ

โปรด​สอน​กฎเกณฑ์​ของพระองค์แก่​ฉัน

13 ด้วย​ริมฝีปาก​ของ​ฉัน

ได้​ประกาศ​ข้อกำหนด​ทั้งหมด​จาก​ปาก​พระองค์

14 ชื่นชมยินดี​ใน​ทาง​แห่ง​คำ​พยาน​ของพระองค์

ราว​กับ​ได้​ครอบครอง​ทรัพย์สมบัติ​มากมาย

15 จะ​ใคร่ครวญ​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

และ​พิจารณา​ทาง​ของพระองค์

16 จะ​ชื่นชอบ​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

จะ​ไม่​ลืม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

กิเมล

17 โปรด​ทำ​ดี​ต่อ​ผู้รับใช้​ของพระองค์

แล้ว​ฉัน​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​และ​เชื่อฟัง​ถ้อยคำ​ของพระองค์

18 โปรด​เปิด​ตา​ของ​ฉัน

ให้​มอง​เห็น​สิ่ง​มหัศจรรย์​ใน​บทบัญญัติ​ของพระองค์

19 ฉัน​เป็น​คน​ต่างถิ่น​บน​แผ่นดิน​นี้

โปรด​อย่า​ซ่อน​คำบัญชา​ของพระองค์​จาก​ฉัน

20 ใจ​ฉัน​แทบ​สลาย เพราะ​โหย​หา​ข้อกำหนด​ของพระองค์อยู่​ทุก​เวลา

21 พระองค์ทรง​ตำหนิ​คนหยิ่งยโส​ผู้​ต้อง​คำสาป

คน​ที่​หลง​ไป​จาก​คำบัญชา​ของพระองค์

22 โปรด​เอาความ​อับอาย​และ​การ​ดูหมิ่น​ออก​ไป​จาก​ฉัน

เพราะ​ได้​รักษา​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

23 แม้​พวก​เจ้านาย​จะ​นั่ง​กล่าวร้าย​ฉัน

ผู้รับใช้​ของพระองค์​ยัง​คง​ใคร่ครวญ​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

24 กฎเกณฑ์​ของพระองค์​คือ​ความ​ชื่นชอบ​ของ​ฉัน

และ​เป็น​ที่​ปรึกษา​ของ​ฉัน

ดาเลท

25 ชีวิต​ฉัน​จม​อยู่​ใน​ผงคลี

โปรด​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ขึ้น​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

26 ฉัน​เล่า​ถึง​วิถี​ของ​ฉัน​ให้​พระองค์​ฟัง แล้ว​พระองค์ทรง​ตอบ

โปรด​สอน​กฎเกณฑ์​ของพระองค์แก่​ฉัน

27 โปรด​ให้​ฉัน​เข้าใจ​ทาง​แห่ง​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

แล้ว​ฉัน​จะ​ใคร่ครวญ​กิจการ​อัศจรรย์​ของพระองค์

28 ใจ​ฉัน​อ่อน​ล้า​ด้วย​ความเศร้า

โปรด​เสริม​กำลัง​ฉัน​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

29 โปรด​กัน​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ทาง​แห่ง​การหลอกลวง

และ​โปรด​กรุณา​ประทาน​บทบัญญัติ​ของพระองค์แก่​ฉัน

30 ฉัน​เลือก​ทาง​แห่ง​ความ​จริง

และ​ตั้ง​ข้อกำหนด​ของพระองค์​ไว้​ตรงหน้า

31 พระยาห์เวห์ ฉัน​ยึดมั่น​ใน​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

โปรด​อย่า​ปล่อย​ให้​ฉัน​ต้องอับอาย

32 จะ​วิ่ง​ไป​ตาม​เส้นทาง​แห่ง​คำบัญชา​ของพระองค์

เพราะพระองค์ทรง​ปลดปล่อย​ใจ​ฉัน​ให้​เป็น​อิสระ

เฮ

33 พระยาห์เวห์ โปรด​สอน​ทาง​แห่ง​กฎเกณฑ์​ของพระองค์แก่​ฉัน

แล้ว​ฉัน​จะ​รักษา​กฎเกณฑ์​เหล่านั้น​จน​ถึง​ที่สุด

34 โปรด​ประทาน​ความเข้าใจ แล้ว​จะ​รักษา​บทบัญญัติ​ของพระองค์

จะ​เชื่อฟัง​ด้วย​สุดใจ

35 โปรด​นำ​ฉัน​ไป​ตาม​เส้นทาง​แห่ง​คำบัญชา​ของพระองค์

เพราะ​ชื่นชอบ​คำบัญชา​เหล่านั้น

36 โปรด​โน้ม​ใจ​ฉัน​ให้​หัน​สู่​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

ไม่​ใช่​หา​ผล​ประโยชน์​แก่​ตน

37 โปรด​ให้​ฉัน​ละ​สายตา​จาก​สิ่ง​ไร้​ค่า

และ​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ใน​ทาง​ของพระองค์

38 โปรด​ทำให้​คำสัญญา​ที่​ให้​แก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์​สำเร็จ

เพื่อ​ผู้คน​จะ​ได้​ยำเกรง​พระองค์

39 โปรด​เอาความ​อับอาย​ที่​ฉัน​หวาดกลัว​ออก​ไป

เพราะ​ข้อกำหนด​ของพระองค์​นั้น​ดี

40 ฉัน​โหยหา​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

โปรด​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ด้วย​ความชอบธรรม​ของพระองค์

วาว

41 พระยาห์เวห์ ขอ​ความรักมั่นคง​ของพระองค์มา​ถึง​ฉัน

พร้อม​ความรอด​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

42 แล้ว​จะ​ตอบ​คน​ที่​เยาะเย้ย​ฉัน​ได้

เพราะ​วางใจ​ใน​ถ้อยคำ​ของพระองค์

43 โปรด​อย่า​ชิง​ถ้อยคำ​แห่ง​ความ​จริง​ไป​จาก​ปาก​ฉัน

เพราะ​ฉัน​ฝาก​ความหวัง​ไว้​ใน​ข้อกำหนด​ของพระองค์

44 แล้ว​จะ​รักษา​บทบัญญัติ​ของพระองค์​เสมอ

ตลอดไป​เป็น​นิตย์

45 จะ​เดิน​อย่าง​เป็น​อิสระ

เพราะ​แสวงหา​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

46 จะ​กล่าว​ถึง​กฎเกณฑ์​ของพระองค์​ต่อหน้า​กษัตริย์

โดย​ไม่​ต้องอับอาย

47 จะ​ชื่นชอบ​คำบัญชา​ของพระองค์

เพราะ​รัก​คำ​เหล่านั้น

48 ฉัน​ยื่น​มือ​ออก​ไป​หา​คำบัญชา​ของพระองค์​ที่​ฉัน​รัก

และ​จะ​ใคร่ครวญ​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

ซายิน

49 โปรด​ระลึกถึง​ถ้อยคำ​ที่​ให้​แก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์

เพราะพระองค์ทรง​ให้​ฉัน​มี​ความหวัง​ใน​ถ้อยคำ​นั้น

50 สิ่ง​นี้​ปลอบโยน​ฉัน​ใน​ยาม​ทุกข์

เพราะ​ถ้อยคำ​ของพระองค์ทำให้​ฉัน​มี​ชีวิต

51 คนหยิ่งยโส​เยาะเย้ย​ฉัน​อย่าง​หนัก

แต่​ไม่​หัน​ออก​จาก​บทบัญญัติ​ของพระองค์

52 พระยาห์เวห์ ฉัน​ระลึกถึง​ข้อกำหนด​ของพระองค์​ตั้งแต่​โบราณ

แล้ว​ก็ได้​รับ​การ​ปลอบโยน

53 ความเดือดดาล​เข้า​ครอบงำ​ฉัน

เพราะ​คนชั่ว​ที่​ละทิ้ง​บทบัญญัติ​ของพระองค์

54 กฎเกณฑ์​ของพระองค์​กลาย​เป็น​บทเพลง​ของ​ฉัน

ใน​บ้าน​ที่​ฉัน​พัก​อาศัย

55 พระยาห์เวห์ ยามค่ำคืน​ฉัน​ระลึกถึง​พระนาม​ของพระองค์

และ​รักษา​บทบัญญัติ​ของพระองค์

56 นี่​คือ​วิถี​ของ​ฉัน

คือ​การ​รักษา​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

เฮท

57 พระยาห์เวห์​คือ​ส่วน​ที่​ฉัน​ได้รับ

ฉัน​สัญญา​ว่า​จะ​เชื่อฟัง​ถ้อยคำ​ของพระองค์

58 วิงวอน​ขอ​ความโปรดปราน​จาก​พระองค์​ด้วย​สุดใจ

โปรด​เมตตา​ฉัน​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

59 ฉัน​พิจารณา​ทาง​ของ​ฉัน

แล้ว​หัน​เท้า​ไป​สู่​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

60 ฉัน​รีบ​เร่ง ไม่​รอ​ช้า

ที่​จะ​เชื่อฟัง​คำบัญชา​ของพระองค์

61 เชือก​ของ​คนชั่ว​พัน​รัด​ฉัน

แต่​ไม่​ลืม​บทบัญญัติ​ของพระองค์

62 เที่ยง​คืน​จะ​ลุก​ขึ้น​ขอบคุณ​พระองค์

เพราะ​ข้อกำหนด​อัน​ชอบธรรม​ของพระองค์

63 ฉัน​เป็น​เพื่อน​กับ​ทุกคน​ที่​ยำเกรง​พระองค์

กับ​คน​ที่รัก​ษา​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

64 พระยาห์เวห์ แผ่นดินโลก​เต็ม​ไป​ด้วย​ความรักมั่นคง​ของพระองค์

โปรด​สอน​กฎเกณฑ์​ของพระองค์แก่​ฉัน

เทท

65 พระยาห์เวห์ พระองค์ทรง​ปฏิบัติ​ต่อ​ผู้รับใช้​ของพระองค์​อย่าง​ดี

ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

66 โปรด​สอน​ให้​ฉัน​มี​วิจารณญาณ​ที่​ดี​และ​ความ​รู้

เพราะ​เชื่อ​ใน​คำบัญชา​ของพระองค์

67 ก่อน​ต้อง​ทุกข์ เคย​หลงทาง

แต่​บัดนี้​รักษา​ถ้อยคำ​ของพระองค์

68 พระองค์ทรง​ดี และ​ทรง​ทำ​สิ่ง​ดี

โปรด​สอน​กฎเกณฑ์​ของพระองค์แก่​ฉัน

69 คนหยิ่งยโส​ป้าย​คำ​โกหก​ใส่​ฉัน

แต่​จะ​รักษา​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์​ด้วย​สุดใจ

70 ใจ​ของ​พวก​เขา​ด้านชา​เหมือน​ไขมัน

แต่​ฉัน​ชื่นชอบ​บทบัญญัติ​ของพระองค์

71 การ​ที่​ฉัน​ต้อง​ทุกข์​นั้น​เป็น​ผล​ดี

เพราะ​ทำให้​ได้​เรียนรู้​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

72 บทบัญญัติ​จาก​ปาก​พระองค์​มี​ค่ายิ่ง​สำหรับ​ฉัน มากกว่า​ทองคำ​และ​เงิน​นับ​พัน​ชิ้น

โยด

73 มือ​ของพระองค์​สร้าง​และ​ปั้น​ฉัน​ขึ้น​มา

โปรด​ประทาน​ความเข้าใจ เพื่อ​ฉัน​จะ​เรียนรู้​คำบัญชา​ของพระองค์

74 คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์จะ​เห็น​ฉัน​แล้ว​ชื่นชมยินดี

เพราะ​ฉัน​ฝาก​ความหวัง​ไว้​ใน​ถ้อยคำ​ของพระองค์

75 พระยาห์เวห์ ฉัน​รู้​ว่า​คำตัดสิน​ของพระองค์​ชอบธรรม

และ​พระองค์ทรง​ให้​ฉัน​เผชิญ​ความทุกข์​ตาม​ความซื่อสัตย์​ของพระองค์

76 ขอ​ความรักมั่นคง​ของพระองค์​ปลอบโยน​ฉัน

ตาม​ถ้อยคำ​ที่​พระองค์​ให้​แก่​ผู้รับใช้​ของพระองค์

77 ขอ​ความเมตตาอ่อนโยน​ของพระองค์มา​ถึง​ฉัน เพื่อ​ฉัน​จะ​มี​ชีวิต

เพราะ​บทบัญญัติ​ของพระองค์​คือ​ความ​ชื่นชอบ​ของ​ฉัน

78 ขอ​ให้​คนหยิ่งยโส​ต้องอับอาย เพราะ​พวก​เขา​โค่น​ฉัน​ลง​อย่างไม่เป็นธรรม

ส่วน​ฉัน​จะ​ใคร่ครวญ​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

79 ขอ​ให้​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์​หัน​มา​หา​ฉัน

พวก​เขา​จะ​รู้จัก​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

80 ขอ​ให้​ใจ​ฉัน​ยึดมั่น​ใน​ข้อบังคับ​ของพระองค์​อย่าง​ไร้​ตำหนิ

เพื่อ​จะ​ไม่​ต้องอับอาย

คาฟ

81 ใจ​ฉัน​อ่อน​แรง​เพราะ​โหยหา​ความรอด​ของพระองค์

แต่​ยัง​ฝาก​ความหวัง​ไว้​ใน​ถ้อยคำ​ของพระองค์

82 ตา​ฉัน​อ่อน​ล้า​เพราะ​เฝ้ารอ​ถ้อยคำ​ของพระองค์

ฉัน​ถาม​ว่า “เมื่อไร​พระองค์จะ​ปลอบโยน​ฉัน?”

83 ฉัน​เป็น​เหมือน​ถุง​หนัง​ใส่​เหล้าองุ่น​ที่​อยู่​ท่ามกลาง​ควัน

แต่​ยัง​ไม่​ลืม​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

84 ฉัน​ผู้รับใช้​ของพระองค์ จะ​มี​ชีวิต​อยู่​อีก​กี่​วัน?

เมื่อไร​พระองค์จะ​พิพากษา​คน​ที่​ข่มเหง​ฉัน?

85 คนหยิ่งยโส​ขุด​หลุม​ดัก​ฉัน

ซึ่ง​ขัด​กับ​บทบัญญัติ​ของพระองค์

86 คำบัญชา​ทั้งหมด​ของพระองค์​สัตย์จริง

พวก​เขา​ข่มเหง​ฉัน​อย่างไม่เป็นธรรม

โปรด​ช่วย​ฉัน​ด้วย!

87 พวก​เขา​เกือบ​กวาด​ฉัน​ออก​ไป​จาก​แผ่นดิน

แต่​ไม่​ละทิ้ง​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

88 โปรด​รักษาชีวิต​ฉัน​ไว้​ตาม​ความรักมั่นคง​ของพระองค์

แล้ว​จะ​เชื่อฟัง​กฎเกณฑ์​จาก​ปาก​พระองค์

ลาเมด

89 พระยาห์เวห์ ถ้อยคำ​ของพระองค์​ตั้งมั่น​อยู่​ใน​ฟ้าสวรรค์​ตลอดไป

90 ความซื่อสัตย์​ของพระองค์​ดำรงอยู่​ทุก​ชั่วอายุ

พระองค์ทรง​ตั้ง​แผ่นดิน​ไว้ และ​มัน​ยัง​คงอยู่

91 บทบัญญัติ​ทั้งหลาย​ของพระองค์​ยัง​คงอยู่​จน​ถึง​วันนี้

เพราะ​ทุก​สิ่ง​รับใช้​พระองค์

92 ถ้า​บทบัญญัติ​ของพระองค์​ไม่​ใช่​ความ​ชื่นชอบ​ของ​ฉัน

คง​พินาศ​ไป​ใน​ความทุกข์​แล้ว

93 จะ​ไม่​ลืม​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์​เลย

เพราะ​พระองค์ทรง​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ด้วย​ข้อสั่งสอน​เหล่านั้น

94 ฉัน​เป็น​ของพระองค์

โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด เพราะ​แสวงหา​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

95 คนชั่ว​ซุ่ม​รอ​ทำลาย​ฉัน

แต่​จะ​ใคร่ครวญ​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

96 ฉัน​เห็น​แล้ว​ว่า​ความ​สมบูรณ์​ทุก​อย่าง​มี​ขอบเขต

แต่​คำบัญชา​ของพระองค์​กว้าง​ไกล​ไร้​ขอบเขต

เมม

97 ฉัน​รัก​บทบัญญัติ​ของพระองค์​เหลือเกิน!

ใคร่ครวญ​ถึง​บทบัญญัติ​นั้น​ตลอดทั้งวัน

98 คำบัญชา​ของพระองค์ทำให้​ฉัน​มี​ปัญญา​ยิ่ง​กว่า​ศัตรู

เพราะ​คำบัญชา​ของพระองค์อยู่​กับ​ฉัน​เสมอ

99 ฉัน​เข้าใจ​มากกว่า​ครู​ทุกคน

เพราะ​คำ​พยาน​ของพระองค์​คือ​สิ่ง​ที่​ฉัน​ใคร่ครวญ

100 ฉัน​เข้าใจ​ยิ่ง​กว่า​คน​ชรา

เพราะ​รักษา​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

101 ฉัน​รั้ง​เท้า​จาก​ทาง​ชั่ว​ทุก​สาย

เพื่อ​จะ​รักษา​ถ้อยคำ​ของพระองค์

102 ไม่​หัน​ออก​จาก​ข้อกำหนด​ของพระองค์

เพราะพระองค์ทรง​สอน​ฉัน

103 คำสัญญา​ของพระองค์​ช่าง​หวาน​เมื่อ​ฉัน​ลิ้ม​รส

หวาน​ยิ่ง​กว่า​น้ำผึ้ง​ใน​ปาก!

104 ได้​ความเข้าใจ​จาก​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

จึง​เกลียด​ทาง​เท็จ​ทุก​ทาง

นูน

105 ถ้อยคำ​ของพระองค์​เป็น​ตะเกียง​ส่อง​เท้า​ฉัน

เป็น​แสง​ส่อง​ทาง​ของ​ฉัน

106 ฉัน​ปฏิญาณ​และ​ยืนยัน​ไว้​แล้ว

ว่า​จะ​เชื่อฟัง​ข้อกำหนด​อัน​ชอบธรรม​ของพระองค์

107 ฉัน​ทุกข์​หนัก​เหลือเกิน

พระยาห์เวห์ โปรด​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

108 พระยาห์เวห์ โปรด​รับ​ถ้อยคำ​จาก​ปาก​ฉัน ซึ่ง​ฉัน​ถวาย​ด้วย​ความ​เต็ม​ใจ

และ​สอน​ข้อกำหนด​ของพระองค์แก่​ฉัน

109 ชีวิต​ฉัน​ตก​อยู่​ใน​อันตราย​เสมอ

แต่​ไม่​ลืม​บทบัญญัติ​ของพระองค์

110 คนชั่ว​วาง​บ่วง​ดัก​ฉัน

แต่​ไม่​หลง​ออก​จาก​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

111 ฉัน​รับ​คำ​พยาน​ของพระองค์​เป็น​มรดก​ตลอดไป

เพราะ​สิ่ง​เหล่านั้น​คือ​ความยินดี​ของ​ใจ​ฉัน

112 ฉัน​ตั้งใจ​ทำ​ตาม​กฎเกณฑ์​ของพระองค์​ตลอดไป

จน​ถึง​ที่สุด

ซาเมค

113 ฉัน​เกลียด​คนสองใจ

แต่​รัก​บทบัญญัติ​ของพระองค์

114 พระองค์​คือ​ที่​ซ่อน​และ​โล่​ของ​ฉัน

ฝาก​ความหวัง​ไว้​ใน​ถ้อยคำ​ของพระองค์

115 คนทำชั่ว จง​ไป​ให้​พ้น​จาก​ฉัน

เพื่อ​ฉัน​จะ​รักษา​คำบัญชา​ของพระเจ้า​ของ​ฉัน

116 โปรด​ประคอง​ฉัน​ไว้​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์ เพื่อ​ฉัน​จะ​มี​ชีวิต

อย่า​ปล่อย​ให้​ฉัน​ต้องอับอาย​เพราะ​ความหวัง​ของ​ฉัน

117 โปรด​พยุง​ฉัน​ไว้ แล้ว​ฉัน​จะ​ปลอดภัย

และ​จะ​ใส่ใจ​กฎเกณฑ์​ของพระองค์​เสมอ

118 พระองค์ทรง​ปฏิเสธ​ทุกคน​ที่​หลง​ออก​จาก​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

เพราะ​การหลอกลวง​ของ​พวก​เขา​ไร้ผล

119 พระองค์ทรง​กวาด​คนชั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​ทิ้ง​เหมือน​ตะ​กรัน

ดังนั้น​ฉัน​จึง​รัก​คำ​พยาน​ของพระองค์

120 เนื้อ​กาย​ฉัน​สั่น​ด้วย​ความยำเกรง​พระองค์

และ​หวาดหวั่น​ต่อ​คำตัดสิน​ของพระองค์

อายิน

121 ฉัน​ทำ​สิ่ง​ที่​ยุติธรรม​และ​ชอบธรรม

โปรด​อย่า​ทิ้ง​ฉัน​ไว้​กับ​คน​ที่​กดขี่

122 โปรด​ดูแล​ผู้รับใช้​ของพระองค์ให้​อยู่ดี

อย่า​ปล่อย​ให้​คนหยิ่งยโส​กดขี่​ฉัน

123 ตา​ฉัน​อ่อน​ล้า​เพราะ​เฝ้ารอ​ความรอด​ของพระองค์

และ​เฝ้ารอ​ถ้อยคำ​อัน​ชอบธรรม​ของพระองค์

124 โปรด​ปฏิบัติ​ต่อ​ผู้รับใช้​ของพระองค์​ตาม​ความรักมั่นคง​ของพระองค์

และ​สอน​กฎเกณฑ์​ของพระองค์แก่​ฉัน

125 ฉัน​เป็น​ผู้รับใช้​ของพระองค์ โปรด​ให้​ความเข้าใจ​แก่​ฉัน

เพื่อ​จะ​รู้จัก​คำ​พยาน​ของพระองค์

126 พระยาห์เวห์ ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​พระองค์จะ​ลงมือ

เพราะ​พวก​เขา​ฝ่าฝืน​บทบัญญัติ​ของพระองค์

127 เพราะฉะนั้น​ฉัน​จึง​รัก​คำบัญชา​ของพระองค์​ยิ่ง​กว่า​ทองคำ

ยิ่ง​กว่า​ทองคำบริสุทธิ์

128 เพราะฉะนั้น​ฉัน​จึง​เห็น​ว่า​ข้อสั่งสอน​ทั้งหมด​ของพระองค์​ถูกต้อง

และ​เกลียด​ทาง​เท็จ​ทุก​ทาง

เพ

129 คำ​พยาน​ของพระองค์​น่า​อัศจรรย์

ใจ​ฉัน​จึง​รักษา​ไว้

130 เมื่อ​ถ้อยคำ​ของพระองค์​เผย​ออก ก็​ส่อง​แสง

ทำให้​คนซื่อ​ที่​ไม่ทัน​คน​มี​ความเข้าใจ

131 ฉัน​อ้า​ปาก​หอบ​หายใจ

เพราะ​โหย​หา​คำบัญชา​ของพระองค์

132 โปรด​หัน​มา​หา​ฉัน​และ​เมตตา​ฉัน

ตาม​ที่พระองค์ทรง​ทำ​เสมอ​ต่อ​คน​ที่รัก​พระนาม​ของพระองค์

133 โปรด​ทำให้​ย่างเท้า​ของ​ฉัน​มั่นคง​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

อย่า​ให้​ความชั่ว​ใด​ครอบงำ​ฉัน

134 โปรด​ไถ่​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​การ​กดขี่​ของ​มนุษย์

แล้ว​จะ​รักษา​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

135 โปรด​ให้​ใบหน้า​ของพระองค์​ส่อง​แสง​มา​ยัง​ผู้รับใช้

และ​สอน​กฎเกณฑ์​ของพระองค์แก่​ฉัน

136 น้ำตา​ของ​ฉัน​ไหล​เป็น​สาย

เพราะ​พวก​เขา​ไม่​รักษา​บทบัญญัติ​ของพระองค์

ซาเด

137 พระยาห์เวห์ พระองค์ทรง​ชอบธรรม

คำตัดสิน​ของพระองค์​เที่ยงตรง

138 พระองค์ทรง​บัญชา​กฎเกณฑ์​ของพระองค์​ด้วย​ความชอบธรรม

และ​สิ่ง​เหล่านั้น​เชื่อถือ​ได้​อย่าง​เต็มที่

139 ความเร่าร้อน​ใน​ใจ​เผาผลาญ​ฉัน

เพราะ​ศัตรู​ไม่​ใส่ใจ​ถ้อยคำ​ของพระองค์

140 คำสัญญา​ของพระองค์​ผ่าน​การ​พิสูจน์​มา​อย่าง​ถ่องแท้

และ​ผู้รับใช้​ของพระองค์​รัก​คำ​เหล่านั้น

141 ฉัน​ต่ำต้อย​และ​ถูก​ดูหมิ่น

แต่​ไม่​ลืม​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

142 ความชอบธรรม​ของพระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอดไป

บทบัญญัติ​ของพระองค์​คือ​ความ​จริง

143 ความทุกข์​และ​ความ​คับแค้น​เข้า​ครอบงำ​ฉัน

แต่​คำบัญชา​ของพระองค์​คือ​ความ​ชื่นชอบ​ของ​ฉัน

144 คำ​พยาน​ของพระองค์​ชอบธรรม​ตลอดไป

โปรด​ให้​ความเข้าใจ​แก่​ฉัน เพื่อ​ฉัน​จะ​มี​ชีวิต

โคฟ

145 ฉัน​ร้องเรียก​ด้วย​สุดใจ

พระยาห์เวห์ โปรด​ตอบ​ฉัน

ฉัน​จะ​รักษา​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

146 ฉัน​ร้อง​ทูล​พระองค์​ว่า “โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด!”

แล้ว​ฉัน​จะ​เชื่อฟัง​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

147 ฉัน​ตื่น​ขึ้น​ก่อน​รุ่งสาง​และ​ร้องขอ​ความช่วยเหลือ

และ​ฝาก​ความหวัง​ไว้​ใน​ถ้อยคำ​ของพระองค์

148 ตา​ฉัน​เปิด​คอย​อยู่​ตลอดยามกลางคืน

เพื่อ​ใคร่ครวญ​ถ้อยคำ​ของพระองค์

149 โปรด​ฟัง​เสียง​ฉัน​ตาม​ความรักมั่นคง​ของพระองค์

พระยาห์เวห์ โปรด​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ตาม​ข้อกำหนด​ของพระองค์

150 คน​ที่​ไล่​ตาม​ความชั่ว​เข้ามา​ใกล้

แต่​พวก​เขา​อยู่​ไกล​จาก​บทบัญญัติ​ของพระองค์

151 พระยาห์เวห์ พระองค์​อยู่​ใกล้

คำบัญชา​ทั้งหมด​ของพระองค์​คือ​ความ​จริง

152 นาน​มา​แล้ว ฉัน​รู้​จาก​คำ​พยาน​ของพระองค์

ว่า​พระองค์ทรง​ตั้ง​สิ่ง​เหล่านั้น​ไว้​ตลอดไป

เรช

153 โปรด​มอง​ดู​ความทุกข์​ของ​ฉัน​และ​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น

เพราะ​ฉัน​ไม่​ลืม​บทบัญญัติ​ของพระองค์

154 โปรด​แก้ต่าง​ให้​ฉัน และ​ไถ่​ฉัน​ให้​พ้น

โปรด​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ตาม​คำสัญญา​ของพระองค์

155 ความรอด​อยู่​ห่าง​ไกล​จาก​คนชั่ว

เพราะ​พวก​เขา​ไม่​แสวงหา​กฎเกณฑ์​ของพระองค์

156 พระยาห์เวห์ ความเมตตาอ่อนโยน​ของพระองค์​ยิ่งใหญ่​นัก

โปรด​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ตาม​ข้อกำหนด​ของพระองค์

157 คน​ที่​ข่มเหง​และ​ต่อต้าน​ฉัน​มี​มากมาย

แต่​ไม่​หัน​ออก​จาก​คำ​พยาน​ของพระองค์

158 ฉัน​มอง​คน​ไม่​ซื่อสัตย์​ด้วย​ความ​รังเกียจ

เพราะ​พวก​เขา​ไม่​รักษา​ถ้อยคำ​ของพระองค์

159 โปรด​มอง​ดู​ว่า​ฉัน​รัก​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์​เพียง​ใด

พระยาห์เวห์ โปรด​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ตาม​ความรักมั่นคง​ของพระองค์

160 ถ้อยคำ​ทั้งหมด​ของพระองค์​คือ​ความ​จริง

ข้อกำหนด​อัน​ชอบธรรม​ทุก​ข้อ​ของพระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอดไป

สิน และ ชิน

161 พวก​เจ้านาย​ข่มเหง​ฉัน​โดย​ไม่มี​เหตุ

แต่​ใจ​ฉัน​ยำเกรง​ถ้อยคำ​ของพระองค์

162 ฉัน​ชื่นชมยินดี​ใน​ถ้อยคำ​ของพระองค์

เหมือน​คน​ที่​พบ​ของปล้น​กอง​ใหญ่

163 ฉัน​เกลียด​และ​รังเกียจ​ความ​เท็จ

แต่​รัก​บทบัญญัติ​ของพระองค์

164 ฉัน​สรรเสริญพระองค์​วัน​ละ​เจ็ด​ครั้ง

เพราะ​ข้อกำหนด​อัน​ชอบธรรม​ของพระองค์

165 คน​ที่รัก​บทบัญญัติ​ของพระองค์​มี​สันติสุข​ยิ่ง

ไม่มี​สิ่งใด​ทำให้​พวก​เขา​สะดุด

166 พระยาห์เวห์ ฉัน​ฝาก​ความหวัง​ไว้​ใน​ความรอด​ของพระองค์

และ​ทำ​ตาม​คำบัญชา​ของพระองค์

167 ใจ​ฉัน​รักษา​คำ​พยาน​ของพระองค์

และ​รัก​สิ่ง​เหล่านั้น​อย่าง​ยิ่ง

168 ฉัน​เชื่อฟัง​ข้อสั่งสอน​และ​คำ​พยาน​ของพระองค์

เพราะ​ทาง​ทุก​ทาง​ของ​ฉัน​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์

ทาว

169 พระยาห์เวห์ ขอ​ให้​เสียงร้อง​ของ​ฉัน​มา​ถึง​พระองค์

โปรด​ให้​ความเข้าใจ​แก่​ฉัน​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

170 ขอ​ให้​คำวิงวอน​ของ​ฉัน​มา​ถึง​พระองค์

โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

171 ขอ​ให้​ริมฝีปาก​ฉัน​เอ่ย​คำสรรเสริญ

เพราะพระองค์ทรง​สอน​กฎเกณฑ์​แก่​ฉัน

172 ขอ​ให้​ลิ้น​ฉัน​ร้อง​เพลง​ถึง​ถ้อยคำ​ของพระองค์

เพราะ​คำบัญชา​ทั้งหมด​ของพระองค์​ล้วน​ชอบธรรม

173 ขอ​ให้​มือ​ของพระองค์​พร้อม​ช่วย​ฉัน

เพราะ​เลือก​ข้อสั่งสอน​ของพระองค์

174 พระยาห์เวห์ ฉัน​โหย​หาความ​รอด​ของพระองค์

บทบัญญัติ​ของพระองค์​คือ​ความ​ชื่นชอบ​ของ​ฉัน

175 ขอ​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​อยู่​เพื่อ​สรรเสริญพระองค์

และ​ขอ​ให้​ข้อกำหนด​ของพระองค์​ช่วย​ฉัน

176 ฉัน​หลง​ไป​เหมือน​แกะที่หาย

โปรด​ตาม​หา​ผู้รับใช้​ของพระองค์ เพราะ​ไม่​ลืม​คำบัญชา​ของพระองค์

120

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป

1 ใน​ยาม​คับขัน ฉัน​ร้อง​หา​พระยาห์เวห์

และ​พระองค์​ทรง​ตอบ

2 พระยาห์เวห์ โปรด​ช่วย​ชีวิต​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ริม​ฝีปาก​ที่​โกหก

และ​จาก​ลิ้น​ที่​หลอก​ลวง

3 ลิ้น​หลอก​ลวง​เอ๋ย จะ​ให้​อะไร​แก่​เจ้า

และ​จะ​ทำ​อะไร​แก่​เจ้า​อีก?

4 ลูกธนู​คมกริบ​ของ​นักรบ

พร้อม​ถ่าน​ไม้​จูนิเปอร์​ที่​ลุก​โชน

5 ฉัน​ช่าง​ทุกข์​นัก​ที่​ต้อง​อาศัย​อยู่​ใน​เมเชค

ต้อง​พำนัก​ท่ามกลาง​เต็นท์​ของ​เคดาร์!

6 ฉัน​อยู่​มา​นาน​เกิน​ไป​แล้ว

ท่ามกลาง​คน​ที่​เกลียด​สันติสุข

7 ฉัน​อยู่​ฝ่าย​สันติสุข

แต่​เมื่อ​พูด พวก​เขา​กลับ​อยู่​ฝ่าย​สงคราม

121

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป

1 ฉัน​เงย​ตา​มอง​ภูเขา

ความช่วยเหลือ​ของ​ฉัน​มา​จาก​ไหน?

2 ความช่วยเหลือ​ของ​ฉัน​มา​จาก​พระยาห์เวห์

ผู้ทรง​สร้าง​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดินโลก

3 พระองค์​จะ​ไม่​ปล่อย​ให้​เท้า​ของ​ท่าน​พลาด​ล้ม

ผู้ทรง​คุ้มครอง​ท่าน​จะ​ไม่​ทรง​งีบ​หลับ

4 ผู้ทรง​คุ้มครอง​อิสราเอล

ไม่​ทรง​งีบ​หลับ​และ​ไม่​ทรง​หลับ​ใหล

5 พระยาห์เวห์​ทรง​คุ้มครอง​ท่าน

พระยาห์เวห์​ทรง​เป็น​ร่ม​เงา​ที่​ขวา​มือ​ของ​ท่าน

6 กลาง​วัน ดวง​อาทิตย์​จะ​ไม่​ทำร้าย​ท่าน

กลาง​คืน ดวง​จันทร์​ก็​เช่น​กัน

7 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​คุ้มครอง​ท่าน​จาก​ความชั่วร้าย​ทั้ง​ปวง

จะ​ทรง​คุ้มครอง​ชีวิต​ของ​ท่าน

8 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​คุ้มครอง​ยาม​ท่าน​ออก​ไป​และ​กลับ​เข้า​มา

ตั้งแต่​บัดนี้​และ​ตลอด​ไป

122

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป ของ​ดาวิด

1 ฉัน​ยินดี​เมื่อ​พวก​เขา​พูด​กับ​ฉัน​ว่า

“ไป​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์​กัน​เถอะ!”

2 เยรูซาเล็ม​เอ๋ย เท้า​ของ​เรา​ยืน​อยู่​ภายใน​ประตูเมือง​ของ​เจ้า​แล้ว!

3 เยรูซาเล็ม​ถูก​สร้าง​ขึ้น​เป็น​นคร​ที่​ทุก​ส่วน​เชื่อม​กัน​เป็น​หนึ่ง​เดียว

4 ที่​นั่น​เผ่า​ต่าง ๆ ขึ้น​ไป คือ​เผ่า​ทั้ง​หลาย​ของ​พระยาห์เวห์

ตาม​ข้อกำหนด​สำหรับ​อิสราเอล

เพื่อ​ขอบคุณ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์

5 เพราะ​ที่​นั่น​ตั้ง​บัลลังก์​สำหรับ​การ​พิพากษา

คือ​บัลลังก์​แห่ง​ราชวงศ์​ดาวิด

6 จง​อธิษฐาน​ขอ​สันติสุข​ให้​เยรูซาเล็ม

ผู้​ที่​รัก​เจ้า​ย่อม​เจริญรุ่งเรือง

7 ขอ​ให้​สันติสุข​อยู่​ภายใน​กำแพง​ของ​เจ้า

และ​ความเจริญรุ่งเรือง​อยู่​ภายใน​วัง​ของ​เจ้า

8 เพื่อ​เห็น​แก่​พี่น้อง​และ​เพื่อน​ของ​ฉัน

ตอน​นี้​ฉัน​จะ​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​สันติสุข​อยู่​ภายใน​เจ้า”

9 เพื่อ​เห็น​แก่​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา

จะ​แสวงหา​สิ่ง​ดี​เพื่อ​เจ้า

123

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป

1 ฉัน​เงย​ตา​มอง​พระองค์

ผู้​ประทับ​ใน​ฟ้าสวรรค์

2 ดวงตา​ของ​คนรับใช้​เฝ้า​มอง​มือ​ของ​เจ้านาย

ดวงตา​ของ​หญิงรับใช้​เฝ้า​มอง​มือ​ของ​นาย​หญิง

ดวงตา​ของ​เรา​ก็​เฝ้า​มอง​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​เรา​เช่น​กัน

จนกว่า​พระองค์​จะ​ทรง​เมตตา​เรา

3 พระยาห์เวห์ โปรด​เมตตา​เรา โปรด​เมตตา​เรา

เพราะ​เรา​ทน​คำ​ดู​หมิ่น​มา​มาก​เกิน​พอแล้ว

4 เรา​ทน​คำ​เยาะ​เย้ย​ของ​คน​ที่​อยู่​อย่าง​สบาย​มา​จน​เต็มที

และ​ทน​การ​ดู​หมิ่น​จาก​คน​หยิ่งยโส

124

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป ของ​ดาวิด

1 ถ้า​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​อยู่​ฝ่าย​เรา

ให้​อิสราเอล​กล่าว​เถิด​ว่า

2 ถ้า​พระยาห์เวห์​ไม่​ได้​ทรง​อยู่​ฝ่าย​เรา

เมื่อ​ผู้คน​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​เรา

3 พวก​เขา​คง​กลืน​เรา​เป็น ๆ

เมื่อ​ความโกรธ​ของ​พวก​เขา​ลุก​โชน​ต่อ​เรา

4 น้ำ​คง​ท่วม​มิด​เรา

กระแส​น้ำ​คง​ซัด​ท่วม​เรา

5 สาย​น้ำ​อัน​หยิ่งผยอง​คง​ท่วม​มิด​เรา

6 ขอ​ให้​พระยาห์เวห์​เป็น​ที่​ยกย่อง

ผู้​ไม่​ทรง​ปล่อย​ให้​เรา​เป็น​เหยื่อ​แก่​คม​เขี้ยว​ของ​พวก​เขา

7 เรา​หนี​รอด​เหมือน​นก​ที่​หลุด​จาก​บ่วง​ของ​คนดักนก

บ่วง​ขาด​แล้ว และ​เรา​หนี​รอด​มา​ได้

8 ความช่วยเหลือ​ของ​เรา​อยู่​ใน​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์

ผู้ทรง​สร้าง​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดินโลก

125

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป

1 คน​ที่​วางใจ​ใน​พระยาห์เวห์​เป็น​เหมือน​ภูเขา​ศิโยน

ไม่​หวั่น​ไหว แต่​ตั้ง​มั่น​อยู่​ตลอด​ไป

2 เหมือน​ภูเขา​ที่​ล้อม​รอบ​เยรูซาเล็ม

พระยาห์เวห์​ก็​ทรง​ล้อม​ประชากร​ของ​พระองค์ ตั้งแต่​บัดนี้​และ​ตลอด​ไป

3 เพราะ​คทา​แห่ง​ความชั่วร้าย​จะ​ไม่​คง​อยู่​เหนือ​ส่วนแบ่ง​ของ​คน​ชอบธรรม

เพื่อ​ไม่​ให้​คนชอบธรรม​ยื่น​มือ​ไป​ทำความ​ชั่ว

4 พระยาห์เวห์ โปรด​ทรง​ทำ​ดี​ต่อ​คน​ดี

ต่อ​คน​ที่​มี​ใจ​เที่ยง​ตรง

5 แต่​คน​ที่​หัน​ไป​ตาม​ทาง​คด​เคี้ยว​ของ​ตน

พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​นำ​พวก​เขา​ไป​พร้อม​กับ​คนทำชั่ว

ขอ​สันติสุข​มี​แก่​อิสราเอล

126

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป

1 เมื่อ​พระยาห์เวห์​ทรง​นำ​ผู้​กลับคืน​มา​ยัง​ศิโยน

เรา​ราวกับ​คน​ที่​กำลัง​ฝัน

2 ตอน​นั้น​ปาก​ของ​เรา​เต็ม​ด้วย​เสียง​หัวเราะ

ลิ้น​ของ​เรา​เต็ม​ด้วย​เสียง​เพลง

แล้ว​ชนชาติ​ต่าง ๆ พูด​กัน​ว่า

“พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​สิ่ง​ยิ่ง​ใหญ่​เพื่อ​พวก​เขา”

3 พระยาห์เวห์​ทรง​ทำ​สิ่ง​ยิ่ง​ใหญ่​เพื่อ​เรา

และ​เรา​ก็​ยินดี

4 พระยาห์เวห์ โปรด​พลิก​ฟื้น​ชะตา​ของ​เรา​อีก​ครั้ง

เหมือน​ลำธาร​ใน​เนเกบ

5 คน​ที่​หว่าน​ทั้ง​น้ำตา​จะ​เก็บ​เกี่ยว​ด้วย​ความยินดี

6 คน​ที่​ร้องไห้​ออก​ไป หอบ​เมล็ด​พันธุ์​ไป​หว่าน

จะ​กลับ​มา​ด้วย​ความยินดี​อย่าง​แน่นอน หอบ​ฟ่อน​ข้าว​กลับ​มา

127

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป ของ​ซาโลมอน

1 ถ้า​พระยาห์เวห์​ไม่​ทรง​สร้าง​บ้าน

คน​สร้าง​ก็​เหนื่อย​เปล่า

ถ้า​พระยาห์เวห์​ไม่​ทรง​เฝ้า​รักษา​นคร

ยาม​ก็​เฝ้า​ไป​เปล่า ๆ

2 เปล่าประโยชน์​ที่​พวก​ท่าน​ลุก​ขึ้น​แต่​เช้า

และ​นอน​ดึก

กิน​ขนมปัง​ที่​แลก​มา​ด้วย​ความ​ตรากตรำ

เพราะ​พระองค์​ประทาน​การ​หลับพักผ่อน​แก่​ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​รัก

3 ลูก ๆ เป็น​มรดก​จาก​พระยาห์เวห์

ลูก​จาก​ครรภ์​เป็น​รางวัล​จาก​พระองค์

4 ลูก​ที่​เกิด​เมื่อ​ยัง​หนุ่ม

เป็น​เหมือน​ลูกธนู​ใน​มือ​นักรบ

5 คน​ที่​มี​ลูกธนู​เหล่า​นี้​เต็ม​กระบอก​ย่อม​เป็นสุข

เขา​จะ​ไม่​อับอาย​เมื่อ​โต้ตอบ​ศัตรู​ที่​ประตูเมือง

128

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป

1 ทุก​คน​ที่​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​ย่อม​เป็นสุข

คือ​คน​ที่​ดำเนิน​ใน​ทาง​ของ​พระองค์

2 ท่าน​จะ​ได้​กิน​ผล​จาก​น้ำพักน้ำแรง​ของ​ตนเอง

จะ​เป็นสุข และ​ทุก​อย่าง​จะ​เป็น​ไป​ด้วย​ดี

3 ภรรยา​ของ​ท่าน​จะ​เป็น​เหมือน​เถา​องุ่น​ที่​ออก​ผล​ดก​อยู่​ภายใน​เรือน

ลูก ๆ จะ​เหมือน​หน่อมะกอก​ล้อม​รอบ​โต๊ะ​ของ​ท่าน

4 คน​ที่​ยำเกรง​พระยาห์เวห์​จะ​ได้รับ​พร​เช่น​นี้

5 ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​ท่าน​จาก​ศิโยน

ขอ​ให้​ท่าน​เห็น​ความเจริญ​ของ​เยรูซาเล็ม​ตลอด​ชีวิต

6 ขอ​ให้​ท่าน​ได้​เห็น​หลาน ๆ

ขอ​สันติสุข​มี​แก่​อิสราเอล

129

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป

1 พวก​เขา​ข่มเหง​ฉัน​มา​หลาย​ครั้ง​ตั้งแต่​วัยเยาว์

ให้​อิสราเอล​กล่าว​เถิด​ว่า

2 พวก​เขา​ข่มเหง​ฉัน​มา​หลาย​ครั้ง​ตั้งแต่​วัยเยาว์

แต่​ไม่​เคย​เอาชนะ​ฉัน​ได้

3 คน​ไถ​ก็​ไถ​บน​หลัง​ฉัน

ลาก​รอยไถ​ยาว​เหยียด

4 พระยาห์เวห์​ทรง​ชอบ​ธรรม

พระองค์​ทรง​ตัด​เชือก​ของ​คน​ชั่ว​ขาด

5 ขอ​ให้​ทุก​คน​ที่​เกลียด​ศิโยน

ต้อง​อับอาย​และ​ถอย​กลับ

6 ขอ​ให้​พวก​เขา​เป็น​เหมือน​หญ้า​บน​หลังคา

ที่​เหี่ยวแห้ง​ก่อน​จะ​เติบโต​เต็ม​ที่

7 คนเกี่ยว​ไม่​อาจ​กำ​ไว้​เต็ม​มือ

คนมัดฟ่อน​ก็​ไม่​อาจ​กอบ​ไว้​เต็ม​อ้อมแขน

8 คน​ที่​เดิน​ผ่าน​ไป​จะ​ไม่​กล่าว​ว่า

“ขอ​พระพร​ของ​พระยาห์เวห์​อยู่​กับ​พวก​ท่าน

เรา​ขอ​อวยพร​พวก​ท่าน​ใน​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์”

130

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป

1 พระยาห์เวห์ ฉัน​ร้อง​หา​พระองค์​จาก​ห้วง​ลึก*

2 องค์เจ้านาย โปรด​ฟัง​เสียง​ฉัน

ขอ​พระองค์​ทรง​เงี่ยหู​ฟัง​เสียง​วิงวอน​ของ​ฉัน

3 พระยาห์เวห์† หาก​พระองค์​ทรง​จด​บันทึก​ความผิดบาป​ไว้

องค์เจ้านาย ใคร​จะ​ยืนหยัด​อยู่​ได้?

4 แต่​พระองค์​ทรง​ให้​อภัย

ผู้คน​จึง​ยำเกรง​พระองค์

5 ฉัน​รอ​คอย​พระยาห์เวห์

ใจ​ฉัน​เฝ้า​รอ

และ​หวัง​ใน​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

6 ใจ​ฉัน​เฝ้า​คอย​องค์เจ้านาย ยิ่ง​กว่า​ยาม​เฝ้า​รอ​รุ่งเช้า

ยิ่ง​กว่า​ยาม​เฝ้า​รอ​รุ่งเช้า

7 อิสราเอล​เอ๋ย จง​หวัง​ใน​พระยาห์เวห์

เพราะ​พระยาห์เวห์​ทรง​เปี่ยม​ด้วย​ความรักมั่นคง

และ​พระองค์​ทรง​ไถ่​กู้​ได้​อย่าง​บริบูรณ์

8 พระองค์​จะ​ทรง​ไถ่​อิสราเอล​จาก​บาป​ทั้งสิ้น​ของ​พวก​เขา

131

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป ของ​ดา​วิด

1 พระยาห์เวห์ ใจ​ฉัน​ไม่​หยิ่ง​ผยอง ดวงตา​ไม่​ทะนง​ตน

ไม่​หมกมุ่น​กับ​เรื่อง​ใหญ่​โต

หรือ​สิ่ง​อัศจรรย์​ที่​เกิน​ตัว

2 ฉัน​ทำใจ​ให้​สงบ​และ​นิ่ง​แล้ว​จริง ๆ

เหมือน​เด็ก​หย่า​นม​อยู่​กับ​แม่

ใจ​ฉัน​สงบ​นิ่ง​เหมือน​เด็ก​หย่า​นม

3 อิสราเอล​เอ๋ย จง​หวัง​ใน​พระยาห์เวห์

ตั้งแต่​บัดนี้​และ​ตลอด​ไป

132

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป

1 พระยาห์เวห์ โปรด​ระลึก​ถึง​ดา​วิด​และ​ความทุกข์ยาก​ทั้งสิ้น​ของ​เขา

2 เขา​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์

และ​ปฏิญาณ​ต่อ​องค์​ผู้​ทรง​ฤทธิ์​ของ​ยา​โค​บว่า

3 “ฉัน​จะ​ไม่​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ฉัน

จะ​ไม่​ขึ้น​ไป​นอน​บน​เตียง

4 จะ​ไม่​ยอม​ให้​ตา​หลับ

หรือ​ให้​เปลือก​ตา​เคลิ้ม​ลง

5 จน​กว่า​จะ​หา​สถานที่​สำหรับ​พระ​ยาห์เวห์ได้

เป็น​ที่​ประทับ​ของ​องค์​ผู้​ทรง​ฤทธิ์​ของ​ยาโคบ”

6 เรา​ได้ยิน​เรื่อง​นี้​ที่​เอฟราธาห์

และ​พบ​สิ่ง​นั้น​ใน​ทุ่ง​ยาอาร์

7 “เรา​จะ​เข้า​ไป​ยัง​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์

จะ​กราบ​ลง​ที่​วาง​เท้า​ของ​พระองค์”

8 พระยาห์เวห์ โปรด​ลุก​ขึ้น​ไป​ยัง​ที่​พัก​ของ​พระองค์

ทั้ง​พระองค์​และ​หีบ​แห่ง​ฤทธา​นุ​ภาพ​ของ​พระองค์

9 ขอ​ให้​บรรดา​ปุโรหิต​ของ​พระองค์​สวม​ความชอบธรรม

และ​ให้​ผู้​ภักดี​ของ​พระองค์​โห่​ร้อง​ด้วย​ความยินดี!

10 เพราะ​เห็นแก่​ดา​วิด​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

โปรด​อย่า​หัน​หน้า​หนี​ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​เจิม​ไว้

11 พระยาห์เวห์​ทรง​ปฏิญาณ​ต่อ​ดา​วิด​ด้วย​ความสัตย์จริง

และ​จะ​ไม่​ทรง​หัน​กลับ​จาก​คำ​ปฏิญาณ​นั้น​ว่า

“เรา​จะ​ตั้ง​ลูกหลาน​ที่​เกิด​จาก​กาย​ของ​เจ้า​ไว้​บน​บัลลังก์​ของ​เจ้า

12 หาก​ลูกหลาน​ของ​เจ้า​รักษา​พันธสัญญา​ของ​เรา

และ​รักษา​คำ​พยาน​ที่​เรา​จะ​สอน​พวก​เขา

ลูกหลาน​ของ​พวก​เขา​ก็​จะ​นั่ง​บน​บัลลังก์​ของ​เจ้า​ตลอด​ไป​เช่น​กัน”

13 เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ทรงเลือกศิโยน

และ​ปรารถนา​ให้​เป็น​ที่​ประทับ​ของ​พระองค์

14 “ที่​นี่​เป็น​ที่​พัก​ของ​เรา​ตลอด​ไป

เรา​จะ​อยู่​ที่​นี่ เพราะ​เรา​ปรารถนา​ที่​นี่

15 เรา​จะ​อวยพร​ให้​เสบียง​ของ​เมือง​นี้​อุดมสมบูรณ์

จะ​ให้​ขนมปัง​แก่​คน​ยากไร้​จน​อิ่ม

16 เรา​จะ​สวม​ความ​รอด​ให้​ปุโรหิต​ของ​เมือง​นี้

และ​ผู้​ภักดี​จะ​โห่​ร้อง​ด้วย​ความยินดี

17 ที่​นี่​เรา​จะ​ทำให้​เขา​ของ​ดา​วิด​แตก​หน่อ​ขึ้น

และ​เตรียม​ตะเกียง​ไว้​สำหรับ​ผู้​ที่​เรา​เจิม

18 เรา​จะ​สวม​ความอับอาย​ให้​ศัตรู​ของ​เขา

แต่​มงกุฎ​บน​ศีรษะ​ของ​เขา​จะ​ส่อง​ประกาย”

133

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป ของ​ดา​วิด

1 ช่าง​ดี​และ​ชื่น​ใจ​เพียง​ใด

เมื่อ​พี่น้อง​อยู่​ร่วม​กัน​อย่าง​เป็น​น้ำหนึ่ง​ใจ​เดียว!

2 เหมือน​น้ำมัน​ล้ำ​ค่า​บน​ศีรษะ

ที่​ไหล​ลง​บน​เครา

คือ​เครา​ของ​อาโรน

แล้ว​ไหล​ลง​ถึง​ชาย​เสื้อ​ของ​เขา

3 เหมือน​น้ำค้าง​แห่ง​เฮอร์โมน

ที่​หยาด​ลง​บน​ภูเขา​ศิโยน

เพราะ​ที่​นั่น​พระยาห์เวห์​ทรง​ประทาน​พร

คือ​ชีวิต​ตลอด​ไป

134

บทเพลง​แห่ง​การ​ขึ้น​ไป

1 ผู้​รับใช้​ทั้งปวง​ของ​พระยาห์เวห์ จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์

พวก​ท่าน​ผู้​ยืน​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์​ยาม​ค่ำ​คืน!

2 จง​ยก​มือ​ขึ้น​ใน​สถาน​นมัสการ

และ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

3 ขอ​พระยาห์เวห์​ทรง​อวยพร​ท่าน​จาก​ศิโยน

พระองค์​ผู้​ทรง​สร้าง​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดินโลก

135

1 จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

จง​สรรเสริญ​พระนาม​ของ​พระยาห์เวห์!†

ผู้​รับใช้​ของ​พระ​ยาห์เวห์เอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระองค์

2 พวก​ท่าน​ผู้​ยืน​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พระยาห์เวห์

ใน​ลาน​บ้าน​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา

3 จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์‡ เพราะ​พระ​ยาห์เวห์ทรงดี

จง​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระนาม​ของ​พระองค์ เพราะ​ชื่น​ใจ​นัก

4 เพราะ​พระยาห์เวห์§ ทรง​เลือก​ยาโคบ​ไว้​เป็น​ของ​พระองค์

ทรง​เลือก​อิสราเอล​เป็น​สมบัติ​ของ​พระองค์​เอง

5 เพราะ​ฉัน​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​ทรง​ยิ่งใหญ่

องค์เจ้านาย​ของ​เรา​ทรง​อยู่​เหนือ​เทพ​ทั้งปวง

6 สิ่ง​ใด​ที่​พระ​ยาห์เวห์ต้องการ พระองค์​ก็​ทรง​กระทำ​สิ่ง​นั้น

ทั้ง​ใน​ฟ้าสวรรค์ บน​แผ่นดินโลก ใน​ทะเล และ​ใน​ห้วง​ลึก​ทั้งปวง

7 พระองค์​ทรง​ให้​เมฆ​ลอย​ขึ้น​จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดิน

ทรง​ให้​ฟ้า​แลบ​มา​พร้อม​ฝน

และ​ทรง​นำ​ลม​ออก​มา​จาก​คลัง​ของ​พระองค์

8 พระองค์ทรง​ประหาร​บุตรหัวปี​ของ​อียิปต์

ทั้งคน​และ​สัตว์

9 อียิปต์​เอ๋ย พระองค์​ทรง​ส่ง​หมาย​สำคัญ​และ​สิ่ง​อัศจรรย์​เข้า​มา​ท่ามกลาง​เจ้า

ต่อ​ฟาโรห์​และ​ข้าราชการ​ทั้งปวง​ของ​เขา

10 พระองค์​ทรง​โจมตี​หลาย​ชน​ชาติ

และ​ประหาร​กษัตริย์​ผู้​ทรง​อำนาจ

11 คือ​สิโหน กษัตริย์​ของ​ชาว​อาโมไรต์

โอก กษัตริย์​แห่ง​บาชาน

และ​อาณาจักร​ทั้งปวง​แห่ง​คานาอัน

12 แล้ว​ประทาน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา​เป็น​มรดก

เป็น​มรดก​แก่​อิสราเอล​ประชากร​ของ​พระองค์

13 พระยาห์เวห์ พระนาม​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

ชื่อเสียง​ของ​พระองค์ พระยาห์เวห์ ดำรง​อยู่​ทุก​ชั่ว​อายุ

14 เพราะ​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ตัดสิน​ความ​ให้​ประชากร​ของ​พระองค์

และ​ทรง​เมตตา​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

15 รูป​เคารพ​ของ​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ ทำ​จาก​เงิน​และ​ทอง

เป็น​ผล​งาน​จาก​มือ​มนุษย์

16 มี​ปาก แต่​พูด​ไม่​ได้

มี​ตา แต่​มอง​ไม่​เห็น

17 มี​หู แต่​ไม่​ได้ยิน

ไม่​มี​แม้​แต่​ลมหายใจ​ใน​ปาก

18 คน​ที่​สร้าง​รูป​เหล่า​นั้น​จะ​เป็น​เหมือน​สิ่ง​ที่​ตน​สร้าง

ทุก​คน​ที่​วางใจ​ใน​รูป​เหล่า​นั้น​ก็​เช่น​กัน

19 เชื้อสาย​อิสราเอล​เอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

เชื้อสาย​อา​โร​นเอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

20 เชื้อสาย​เลวีเอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

ผู้​ที่​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์เอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

21 ขอ​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​แด่​พระ​ยาห์เวห์จากศิโยน

พระองค์​ผู้​ประทับ​ใน​เยรูซาเล็ม

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

136

1 จง​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์ เพราะ​พระองค์​ดี

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

2 จง​ขอบคุณ​พระเจ้า​เหนือ​เทพ​ทั้งปวง

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

3 จง​ขอบคุณ​องค์เจ้านาย​เหนือ​เจ้านาย​ทั้งปวง

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

4 พระองค์​เพียง​ผู้​เดียว​ทรง​กระทำ​สิ่ง​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

5 พระองค์​ทรง​สร้าง​ฟ้าสวรรค์​ด้วย​ปัญญา

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

6 ทรง​แผ่​แผ่นดินโลก​เหนือ​ผืน​น้ำ

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

7 ทรง​สร้าง​ดวง​สว่าง​ใหญ่​ทั้งหลาย

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

8 ทรง​ให้​ดวง​อาทิตย์​ปกครอง​กลางวัน

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

9 ทรง​ให้​ดวง​จันทร์​และ​ดวง​ดาว​ปกครอง​กลางคืน

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

10 พระองค์ทรง​ประหาร​บุตรหัวปี​ของ​อียิปต์

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

11 และ​ทรง​นำ​อิสราเอล​ออก​มา​จาก​ท่ามกลาง​พวก​เขา

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

12 ด้วย​มือ​อัน​ทรง​พลัง​และ​แขน​ที่​เหยียด​ออก

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

13 พระองค์​ทรง​แยก​ทะเลแดง​ออก​เป็น​สอง​ส่วน

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

14 และ​ทรง​ให้​อิสราเอล​เดิน​ผ่าน​กลาง​ทะเล

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

15 แต่​ทรง​กวาด​ฟาโรห์​กับ​กองทัพ​ของ​เขา​ลง​ใน​ทะเลแดง

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

16 พระองค์​ทรง​นำ​ประชากร​ของ​พระองค์​ผ่าน​ถิ่น​ทุรกันดาร

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

17 พระองค์​ทรง​โจมตี​กษัตริย์​ผู้​ยิ่งใหญ่

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

18 และ​ประหาร​กษัตริย์​ผู้​ทรง​อำนาจ

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

19 คือ​สิโหน กษัตริย์​ของ​ชาว​อาโมไรต์

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

20 และ​โอก กษัตริย์​แห่ง​บาชาน

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

21 แล้ว​ประทาน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เขา​เป็น​มรดก

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

22 เป็น​มรดก​แก่​อิสราเอล​ผู้​รับใช้​ของ​พระองค์

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

23 พระองค์​ทรง​ระลึก​ถึง​เรา​เมื่อ​เรา​ตกต่ำ

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

24 และ​ทรง​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​ศัตรู

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

25 พระองค์​ประทาน​อาหาร​แก่​สิ่ง​มี​ชีวิต​ทั้งปวง

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

26 จง​ขอบคุณ​พระเจ้า​แห่ง​ฟ้าสวรรค์

เพราะ​ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

137

1 ที่​ริม​แม่น้ำ​แห่ง​บาบิโลน เรา​นั่ง​ลง​ที่​นั่น

และ​ร้องไห้​เมื่อ​ระลึก​ถึง​ศิโยน

2 เรา​แขวน​พิณ​ไว้

บน​ต้น​หลิว​ใน​แผ่นดิน​นั้น

3 เพราะ​ที่​นั่น คน​ที่​จับ​เรา​เป็น​เชลย​เรียกร้อง​ให้​เรา​ร้อง​เพลง

คน​ที่​ทรมาน​เรา​สั่ง​ให้​ร้อง​เพลง​แห่ง​ความยินดี​ว่า

“ร้อง​เพลง​แห่ง​ศิโยน​ให้​เรา​ฟัง​สัก​เพลง​สิ!”

4 เรา​จะ​ร้อง​เพลง​ของ​พระยาห์เวห์​ใน​ต่าง​แดน​ได้​อย่างไร?

5 เยรูซาเล็ม​เอ๋ย หาก​ฉัน​ลืม​เจ้า

ขอ​ให้​มือ​ขวา​ของ​ฉัน​ลืม​ฝีมือ

6 หาก​ฉัน​ไม่​ระลึก​ถึง​เจ้า ขอ​ให้​ลิ้น​ติด​เพดานปาก

หาก​ไม่​ยก​เยรูซาเล็ม​ไว้​เหนือ​ความยินดี​สูง​สุด​ของ​ฉัน

7 พระยาห์เวห์ โปรด​ระลึก​ถึง​ลูกหลาน​ของ​เอโดม​ใน​วัน​ที่​เยรูซาเล็ม​ล่มสลาย

พวก​เขา​ร้อง​ว่า “รื้อ​เสีย!

รื้อ​ให้​ถึง​รากฐาน!”

8 ธิดา​แห่ง​บาบิโลน ผู้​ถูก​กำหนด​ให้​พินาศ

คน​ที่​ตอบแทน​เจ้า

ตาม​สิ่ง​ที่​เจ้า​ได้​ทำ​กับ​เรา ย่อม​เป็น​สุข

9 คน​ที่​จับ​ลูก​เล็ก​ของ​เจ้า

แล้ว​ฟาด​กับ​ก้อน​หิน ย่อม​เป็น​สุข

138

ของ​ดา​วิด

1 ฉัน​จะ​ขอบคุณ​พระองค์​ด้วย​สุด​ใจ

และ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระองค์​ต่อ​หน้า​เหล่า​เทพ*

2 จะ​กราบ​ลง​หัน​ไป​ทาง​พระวิหาร​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

และ​ขอบคุณ​พระนาม​ของ​พระองค์ เพราะ​ความรักมั่นคง​และ​ความ​จริง​ของ​พระองค์

เพราะ​พระองค์​ทรง​ยก​พระนาม​และ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​ไว้​เหนือ​ทุก​สิ่ง

3 ใน​วัน​ที่​ร้อง​เรียก พระองค์​ทรง​ตอบ

และ​ประทาน​กำลัง​ให้​ใจ​ฉัน​เข้มแข็ง

4 พระยาห์เวห์ กษัตริย์​ทั้งปวง​บน​แผ่นดินโลก​จะ​ขอบคุณ​พระองค์

เพราะ​พวก​เขา​ได้ยิน​ถ้อยคำ​จาก​ปาก​ของ​พระองค์

5 พวก​เขา​จะ​ขับร้อง​ถึง​วิถี​ของ​พระยาห์เวห์

เพราะ​ความรุ่งโรจน์​ของ​พระยาห์เวห์​ยิ่งใหญ่​นัก!

6 แม้​พระยาห์เวห์​ทรง​สูงส่ง แต่​ทรง​เอาใจ​ใส่​คน​ต่ำต้อย

ส่วน​คน​หยิ่ง​ผยอง พระองค์​ทรง​รู้จัก​แต่​ไกล

7 แม้​เดิน​อยู่​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์ พระองค์​จะ​ทรง​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ขึ้น​ใหม่

พระองค์​จะ​ทรง​เหยียด​มือ​ออก​ต้าน​ความโกรธ​ของ​ศัตรู

และ​มือ​ขวา​ของ​พระองค์​จะ​ช่วย​ฉัน​ให้​รอด

8 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ทำ​ให้​เรื่อง​ของ​ฉัน​สำเร็จ​ลุล่วง

พระยาห์เวห์ ความรักมั่นคง​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ไป

โปรด​อย่า​ละทิ้ง​ผลงาน​จาก​มือ​ของ​พระองค์​เอง

139

สำหรับ​หัวหน้า​นัก​ดนตรี บท​สดุดี​ของ​ดา​วิด

1 พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​ค้น​ดู​ฉัน

และ​ทรง​รู้จัก​ฉัน​ดี

2 พระองค์​ทรง​รู้​ยาม​ฉัน​นั่ง​ลง​และ​ลุก​ขึ้น

ทรง​เข้าใจ​ความคิด​ของ​ฉัน​แต่​ไกล

3 ทรง​ตรวจ​ดู​ยาม​ฉัน​เดินทาง​และ​ยาม​นอน​ลง

ทรง​คุ้นเคย​กับ​ทุก​ทาง​ของ​ฉัน

4 ก่อน​ถ้อยคำ​จะ​ออก​จาก​ลิ้น

พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​รู้​ทุก​คำ​อยู่​แล้ว

5 พระองค์​ทรง​ล้อม​ฉัน​ไว้​ทั้ง​ด้าน​หลัง​และ​ด้าน​หน้า

และ​วาง​มือ​ของ​พระองค์​ไว้​บน​ตัว​ฉัน

6 ความ​รู้​นี้​เกิน​กว่า​ฉัน​จะ​เข้าใจ

สูงส่ง​เกิน​ไป

เอื้อม​ไม่​ถึง

7 ฉัน​จะ​ไป​ที่ไหน​ให้​พ้น​จาก​พระวิญญาณ​ของ​พระองค์?

จะ​หนี​ไป​ที่ไหน​ให้​พ้น​จาก​การ​ประทับ​อยู่​ของ​พระองค์?

8 หาก​ขึ้น​ไป​บน​ฟ้าสวรรค์ พระองค์​ก็​อยู่​ที่​นั่น

หาก​ปู​ที่นอน​ใน​เชโอล* พระองค์​ก็​อยู่​ที่​นั่น!

9 หาก​ติด​ปีก​แห่ง​รุ่งอรุณ

ไป​พำนัก ณ สุด​ขอบ​ทะเล

10 แม้​ที่​นั่น มือ​ของ​พระองค์​จะ​นำ​ฉัน

มือ​ขวา​ของ​พระองค์​จะ​ยึด​ฉัน​ไว้

11 หาก​พูด​ว่า “ความมืด​จะ​ปกคลุม​ฉัน​แน่

แสง​รอบ​ตัว​จะ​กลาย​เป็นกลาง​คืน”

12 แม้​ความมืด​ก็​ไม่​มืด​สำหรับ​พระองค์

กลางคืน​สว่าง​เหมือน​กลางวัน

สำหรับ​พระองค์ ความมืด​ก็​ไม่​ต่าง​จาก​ความสว่าง

13 เพราะ​พระองค์​ทรง​สร้าง​ส่วน​ลึก​ใน​ตัว​ฉัน

ทรง​ถัก​ทอ​ฉัน​ไว้​ใน​ครรภ์​มารดา

14 จะ​ขอบคุณ​พระองค์

เพราะ​พระองค์​ทรง​สร้าง​ฉัน​ไว้​อย่าง​น่า​พิศวง​จน​ชวน​ให้​ยำเกรง

ผล​งาน​ของ​พระองค์​น่า​อัศจรรย์

ใจ​ฉัน​รู้​ดี

15 โครงร่าง​ของ​ฉัน​ไม่​ได้​ซ่อน​จาก​พระองค์

เมื่อ​พระองค์​ทรง​สร้าง​ฉัน​ใน​ที่​ลับ

และ​ทรง​ถักทอ​ฉัน​ใน​ส่วน​ลึก​ของ​แผ่นดินโลก

16 ดวงตา​ของ​พระองค์​เห็น​ร่างกาย​ของ​ฉัน

ใน​หนังสือ​ของ​พระองค์​มี​บันทึก​ไว้​ทั้งหมด

คือ​วัน​ทั้งหลาย​ที่​ทรง​กำหนด​ให้​ฉัน

ทั้ง​ที่​ยัง​ไม่​มี​สัก​วัน​เกิด​ขึ้น​เลย

17 พระเจ้า​เอ๋ย ความคิด​ของ​พระองค์​ล้ำ​ค่า​สำหรับ​ฉัน​เพียง​ใด!

มี​มากมาย​เหลือเกิน!

18 หาก​จะ​นับ ก็​มี​มาก​ยิ่ง​กว่า​เม็ด​ทราย

เมื่อ​ตื่น​ขึ้น ก็​ยัง​อยู่​กับ​พระองค์

19 พระเจ้า ขอ​พระองค์​ทรง​ฆ่า​คน​ชั่ว​เสีย​เถิด!

พวก​กระหาย​เลือด จง​ไป​ให้​พ้น​จาก​ฉัน!

20 เพราะ​พวก​เขา​พูด​ต่อต้าน​พระองค์​ด้วย​เจตนา​ชั่ว

ศัตรู​ของ​พระองค์​เอ่ย​พระนาม​อย่าง​ไร้​ค่า

21 พระยาห์เวห์ ฉัน​ไม่​เกลียด​คน​ที่​เกลียด​พระองค์​หรือ?

และ​ไม่​เป็น​ทุกข์​เพราะ​คน​ที่​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​พระองค์​หรือ?

22 ฉัน​เกลียด​พวก​เขา​อย่าง​สิ้นเชิง

พวก​เขา​กลาย​เป็น​ศัตรู​ของ​ฉัน

23 พระเจ้า โปรด​ค้น​ดู​ฉัน​และ​รู้จัก​ใจ​ฉัน

โปรด​ทดสอบ​ฉัน​และ​รู้​ความคิด​ของ​ฉัน

24 โปรด​ดู​ว่า​มี​ทาง​ชั่ว​ใด​อยู่​ใน​ตัว​ฉัน​หรือ​ไม่

แล้ว​นำ​ฉัน​ไป​ใน​ทาง​นิรันดร์

140

สำหรับหัวหน้านักดนตรี บทสดุดี​ของดาวิด

1 พระยาห์เวห์ โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​คนชั่ว

โปรด​คุ้มครอง​ฉัน​จาก​คน​ที่​ใช้​ความรุนแรง

2 คน​ที่​คิด​ร้าย​อยู่​ใน​ใจ

และ​ชุมนุม​กัน​ทำ​สงคราม​อยู่​เสมอ

3 พวก​เขา​ลับ​ลิ้น​ให้​คม​เหมือน​งู

พิษ​ของ​งู​ร้าย​อยู่​ใต้​ริมฝีปาก​ของ​พวก​เขา

เซลาห์

4 พระยาห์เวห์ โปรด​คุ้มครอง​ฉัน​จาก​เงื้อมมือ​ของ​คนชั่ว

ปกป้อง​ฉัน​จาก​คน​ที่​ใช้​ความรุนแรง​ซึ่ง​ตั้งใจ​จะ​ทำให้​เท้า​ฉัน​สะดุด

5 คน​หยิ่งผยอง​ซ่อน​บ่วง​ไว้​ดัก​ฉัน

พวก​เขา​ขึง​เชือก​ตาข่าย​ไว้​ข้างทาง

และ​วาง​กับดัก​ไว้​ให้​ฉัน

เซลาห์

6 ฉัน​กล่าว​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า “พระองค์​คือ​พระเจ้าของ​ฉัน”

พระยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​เสียง​วิงวอน​ของ​ฉัน

7 พระยาห์เวห์ องค์เจ้านาย ผู้​เป็น​กำลัง​แห่ง​ความรอด​ของ​ฉัน

พระองค์ทรง​ปกคลุม​ศีรษะ​ฉัน​ไว้​ใน​วัน​ศึก

8 พระยาห์เวห์ อย่า​ทรง​ให้​ความปรารถนา​ของ​คนชั่ว​สำเร็จ

อย่า​ปล่อย​ให้​แผนร้าย​ของ​พวก​เขา​สำเร็จ มิฉะนั้น​พวก​เขา​จะ​ผยอง

เซลาห์

9 ขอ​ให้​ความชั่ว​จาก​ริมฝีปาก​ของ​คน​ที่​ล้อม​ฉัน

กลับ​มา​คลุม​ศีรษะ​พวก​เขา​เอง

10 ขอ​ให้​ถ่าน​ไฟ​ลุกโชน​ตกลง​บน​พวก​เขา

ขอ​ให้​พวก​เขา​ถูก​โยน​ลง​ใน​ไฟ

ลง​ใน​หลุม​โคลน จน​ไม่มี​วัน​ลุก​ขึ้น​ได้​อีก

11 คน​ที่​พูดจา​ชั่วร้าย​จะ​อยู่​มั่นคง​บน​แผ่นดิน​ไม่ได้

ความชั่ว​จะ​ไล่ล่า​คน​ที่​ใช้​ความรุนแรง​จน​ล้มคว่ำ

12 ฉัน​รู้​ว่า​พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​รักษา​สิทธิ​ของ​ผู้ทุกข์ยาก

และ​ให้​ความยุติธรรม​แก่​คนขัดสน

13 ผู้​ชอบธรรม​จะ​ขอบคุณ​พระนาม​ของพระองค์​อย่าง​แน่นอน

คน​เที่ยงตรง​จะ​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์

141

บทสดุดี​ของดาวิด

1 พระยาห์เวห์ ฉัน​ร้อง​หาพระองค์

โปรด​รีบ​มา​หา​ฉัน!

โปรด​ฟัง​เสียง​ฉัน​เมื่อ​ร้อง​หาพระองค์

2 ขอ​ให้​คำอธิษฐาน​ของ​ฉัน​เป็น​เหมือน​เครื่อง​หอม​ที่​ถวาย​ต่อพระองค์

และ​การ​ยก​มือ​ของ​ฉัน​เหมือน​เครื่องบูชา​ยาม​เย็น

3 พระยาห์เวห์ โปรด​ตั้งยาม​เฝ้า​ปาก​ฉัน

โปรด​เฝ้า​ประตู​ริมฝีปาก​ของ​ฉัน

4 อย่า​ทรง​โน้ม​ใจ​ฉัน​ไป​หา​สิ่ง​ชั่ว​ร้าย

อย่า​ให้​ฉัน​ร่วม​ทำความ​ชั่ว​กับ​คนทำชั่ว

และ​อย่า​ให้​ฉัน​กิน​อาหาร​เลิศรส​ของ​พวก​เขา

5 ให้​คนชอบธรรม​ตี​ฉัน​เถิด นั่น​คือ​ความ​กรุณา

ให้​เขา​ตักเตือน​ฉัน​เถิด เหมือน​น้ำมัน​บน​ศีรษะ

ขอ​อย่า​ให้​ศีรษะ​ฉัน​ปฏิเสธ​น้ำมัน​นั้น

แต่​คำอธิษฐาน​ของ​ฉัน​ยัง​คง​ต่อต้าน​การ​กระทำ​ชั่ว​ของ​พวก​เขา

6 เมื่อ​ผู้พิพากษา​ของ​พวก​เขา​ถูก​โยน​ลง​ข้าง​ผา

พวก​เขา​จะ​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​ฉัน เพราะ​ถ้อยคำ​นั้น​ไพเราะ

7 “เหมือน​เวลา​ไถ​พลิก​แผ่นดิน

กระดูก​ของ​เรา​ก็​กระจัดกระจาย​อยู่​ที่​ปาก​เชโอล”*

8 แต่​ดวงตา​ฉัน​จับจ้อง​ที่​พระองค์ พระยาห์เวห์ องค์เจ้านาย

ฉัน​มา​หลบภัย​ในพระองค์

อย่า​ปล่อย​ชีวิต​ฉัน​ไว้​โดย​ไร้​ที่พึ่ง

9 โปรด​คุ้มครอง​ฉัน​จาก​บ่วง​ที่​พวก​เขา​วาง​ไว้

จาก​กับดัก​ของ​คนทำชั่ว

10 ขอ​ให้​คนชั่ว​ตกลง​ใน​ตาข่าย​ของ​ตน​พร้อมกัน

ขณะ​ที่​ฉัน​ผ่าน​ไป

142

บทใคร่ครวญของดาวิด เมื่อ​เขา​อยู่​ใน​ถ้ำ คำอธิษฐาน

1 ฉัน​ร้องเสียงดัง​ต่อ​พระยาห์เวห์

เปล่งเสียง​วิงวอน​ขอ​ความเมตตา​จาก​พระยาห์เวห์

2 ฉัน​ระบาย​คำร้องทุกข์​ต่อพระองค์

เล่า​ความเดือดร้อน​ให้​พระองค์​ฟัง

3 เมื่อ​ใจ​ฉัน​ท้อแท้​ลง

พระองค์ทรง​รู้​ทาง​ที่​ฉัน​เดิน

บน​เส้นทาง​ที่​ฉัน​ก้าว​ไป

พวก​เขา​ซ่อน​บ่วง​ไว้​ดัก​ฉัน

4 โปรด​มอง​ทาง​ขวา​ของ​ฉัน จะ​เห็น​ว่า

ไม่มี​ใคร​ใส่ใจ​ฉัน​เลย

ที่​ลี้ภัย​ก็​หนี​หาย​ไป​จาก​ฉัน

ไม่มี​ใคร​ห่วง​ชีวิต​ฉัน

5 พระยาห์เวห์ ฉัน​ร้อง​หาพระองค์

ฉัน​กล่าว​ว่า “พระองค์​คือ​ที่​ลี้ภัย​ของ​ฉัน

เป็น​ส่วน​ของ​ฉัน​ใน​แผ่นดิน​ของ​คนเป็น”

6 โปรด​ฟัง​เสียงร้อง​ของ​ฉัน

เพราะ​ฉัน​จนตรอก​เหลือเกิน

โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​คน​ที่​ไล่ล่า

เพราะ​พวก​เขา​แข็งแรง​กว่า​ฉัน​มาก

7 โปรด​นำ​ฉัน​ออก​จาก​ที่คุมขัง

เพื่อ​ฉัน​จะ​ขอบคุณ​พระนาม​ของพระองค์

คนชอบธรรม​จะ​มา​รายล้อม​ฉัน

เพราะ​พระองค์จะ​ทรง​ทำ​ดี​ต่อ​ฉัน

143

บทสดุดี​ของดาวิด

1 พระยาห์เวห์ โปรด​ฟัง​คำอธิษฐาน​ของ​ฉัน

โปรด​ฟัง​คำวิงวอน

โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​ทุกข์​ตาม​ความซื่อสัตย์​และ​ความชอบธรรม​ของพระองค์

2 อย่า​ทรง​พิพากษา​ผู้รับใช้​ของพระองค์

เพราะ​ต่อหน้า​พระองค์ ไม่มี​มนุษย์​คน​ใด​ที่​มี​ชีวิต​อยู่​จะ​เป็น​ผู้​ชอบธรรม​ได้

3 ศัตรู​ไล่ล่า​ชีวิต​ฉัน

เขา​ซัด​ฉัน​ล้ม​ลง​กับ​พื้น

บังคับ​ให้​ฉัน​อยู่​ใน​ที่​มืด เหมือน​คน​ที่​ตาย​มา​นาน​แล้ว

4 ใจ​ฉัน​จึง​ท้อแท้​อยู่​ภายใน

หัวใจ​ของ​ฉัน​อ้างว้าง

5 ฉัน​ระลึกถึง​วันเวลา​ใน​อดีต

ใคร่ครวญ​ทุก​สิ่ง​ที่พระองค์ทรง​ทำ

พิจารณา​ผลงาน​จาก​มือ​ของพระองค์

6 ฉัน​กาง​มือ​ออก​หาพระองค์

ใจ​ฉัน​กระหาย​หาพระองค์​เหมือน​แผ่นดิน​แห้งผาก

เซลาห์

7 พระยาห์เวห์ โปรด​รีบ​ตอบ​ฉัน

ใจ​ฉัน​กำลัง​หมด​แรง

อย่า​ซ่อนใบหน้า​จาก​ฉัน

มิฉะนั้น​ฉัน​จะ​เป็น​เหมือน​คน​ที่​ลง​ไป​ใน​หลุม

8 โปรด​ให้​ฉัน​ได้ยิน​ถึง​ความรักมั่นคง​ของพระองค์​ใน​ยามเช้า

เพราะ​ฉัน​วางใจ​ในพระองค์

โปรด​ให้​ฉัน​รู้​ทาง​ที่​ควร​เดิน

เพราะ​ฉัน​ยก​ใจ​ขึ้น​หาพระองค์

9 พระยาห์เวห์ โปรด​ช่วย​ฉัน​ให้​พ้น​จาก​ศัตรู

ฉัน​หนี​มา​หาพระองค์ ขอ​ทรง​ซ่อน​ฉัน​ไว้

10 โปรด​สอน​ให้​ฉัน​ทำ​สิ่ง​ที่พระองค์ทรง​ต้องการ

เพราะ​พระองค์​คือ​พระเจ้าของ​ฉัน

พระวิญญาณ​ของพระองค์​ดีงาม

โปรด​นำ​ฉัน​ไป​ใน​แผ่นดินแห่งความเที่ยงตรง

11 พระยาห์เวห์ โปรด​ให้​ฉัน​มี​ชีวิต​ขึ้น​ใหม่​เพื่อ​พระนาม​ของพระองค์

ด้วย​ความชอบธรรม​ของพระองค์ โปรด​นำ​ชีวิต​ฉัน​ออก​จาก​ความทุกข์

12 ด้วย​ความรักมั่นคง​ของพระองค์ โปรด​กำจัด​ศัตรู​ของ​ฉัน​ให้​สิ้น

และ​ทำลาย​ทุกคน​ที่​ข่มเหง​ชีวิต​ฉัน

เพราะ​ฉัน​เป็น​ผู้รับใช้​ของพระองค์

144

ของดาวิด

1 พระยาห์เวห์ ศิลา​ของ​ฉัน สมควร​ได้รับ​การ​ยกย่อง

พระองค์ทรง​ฝึก​มือ​ฉัน​ให้​ทำ​สงคราม

และ​ฝึก​นิ้วมือ​ให้​เข้า​สู้รบ

2 พระองค์​คือ​ความรักมั่นคง​ของ​ฉัน เป็น​ป้อมปราการ

เป็น​หอคอยสูง เป็น​ผู้ช่วย​กู้

เป็น​โล่​และ​ที่​ลี้ภัย​ของ​ฉัน

ผู้ทรง​ทำให้​ประชาชน​ของ​ฉัน​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ

3 พระยาห์เวห์ มนุษย์​เป็น​ใคร พระองค์จึง​ทรง​ใส่ใจ​เขา?

ลูก​มนุษย์​เป็น​ใคร พระองค์จึง​ทรง​คำนึง​ถึง​เขา?

4 มนุษย์​เป็น​เหมือน​ลมหายใจ

วันเวลา​ของ​เขา​เหมือน​เงา​ที่​ผ่าน​ไป

5 พระยาห์เวห์ โปรด​แหวก​ฟ้าสวรรค์​แล้ว​ลง​มา

แตะ​ภูเขา แล้ว​ควัน​จะ​พลุ่ง​ขึ้น

6 โปรด​ปล่อย​สายฟ้า​ออก​ไป​ให้​พวก​เขา​กระจัดกระจาย

ยิง​ลูก​ศร​ของพระองค์​ออก​ไป​ให้​พวก​เขา​แตกพ่าย

7 โปรด​ยื่น​มือ​จาก​เบื้องบน

ช่วย​ฉัน​และ​ดึง​ขึ้น​จาก​ห้วงน้ำ​ใหญ่

ให้​พ้น​จาก​เงื้อมมือ​ของ​คน​ต่าง​ชาติ

8 คน​ที่​ปาก​พูด​คำหลอกลวง

และ​มือขวา​ของ​พวก​เขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความเท็จ

9 พระเจ้า ฉัน​จะ​ร้อง​เพลง​ใหม่​ถวาย​พระองค์

จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญพระองค์​ด้วย​พิณ​สิบ​สาย

10 พระองค์​คือ​ผู้​ประทาน​ความรอด​แก่​บรรดา​กษัตริย์

ผู้​ช่วย​ดาวิด ผู้รับใช้​ของพระองค์ ให้​พ้น​จาก​ดาบ​ที่​คร่า​ชีวิต

11 โปรด​ช่วย​ฉัน​และ​ให้​พ้น​จาก​เงื้อมมือ​ของ​คน​ต่าง​ชาติ

คน​ที่​ปาก​พูด​คำหลอกลวง

และ​มือขวา​ของ​พวก​เขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความเท็จ

12 แล้ว​บุตรชาย​ของ​เรา​จะ​เป็น​เหมือน​ต้นไม้​ที่​เติบโต​สมบูรณ์​แข็งแรง

บุตร​สาว​ของ​เรา​จะ​เหมือน​เสา​ที่​สลัก​งาม​เพื่อ​ประดับ​วัง

13 ยุ้งฉาง​ของ​เรา​จะ​เต็มเปี่ยม​ด้วย​เสบียง​ทุก​ชนิด

ฝูงแกะ​ของ​เรา​จะ​ออก​ลูก​เป็น​พัน​เป็น​หมื่น​ตาม​ท้อง​ทุ่ง

14 โค​ของ​เรา​จะ​ลาก​ของ​หนัก​ได้

จะ​ไม่มี​การ​บุกเข้ามา ไม่มี​การ​ออก​ไป

และ​ไม่มี​เสียงร้อง​ทุกข์​ตาม​ถนน​ของ​เรา

15 ชนชาติ​ที่​เป็น​เช่น​นี้​ย่อม​เป็นสุข

ชนชาติ​ที่​มี​พระยาห์เวห์​เป็น​พระเจ้าก็​เป็นสุข

145

บทสดุดีสรรเสริญ​ของดาวิด*

1 พระเจ้าของ​ฉัน ผู้ทรง​เป็นกษัตริย์ ฉัน​จะ​เทิดทูน​พระองค์

จะ​สรรเสริญ​พระนาม​ของพระองค์​ตลอดไป​เป็น​นิตย์

2 ทุก​วัน​ฉัน​จะ​สรรเสริญ​พระองค์

จะ​ยกย่อง​พระนาม​ของพระองค์​ตลอดไป​เป็น​นิตย์

3 พระยาห์เวห์ทรง​ยิ่งใหญ่ และ​สมควร​ได้รับ​การ​สรรเสริญ​อย่าง​ยิ่ง!

ความ​ยิ่งใหญ่​ของพระองค์​เกิน​กว่า​จะ​หยั่งถึง

4 คนรุ่นหนึ่ง​จะ​กล่าวยกย่อง​กิจการ​ของพระองค์แก่​คน​อีกรุ่นหนึ่ง

และ​ประกาศ​ถึง​กิจการ​อัน​ทรง​พลัง​ของพระองค์

5 ฉัน​จะ​ใคร่ครวญ​ถึง​เกียรติ​อัน​สง่างาม​และ​รุ่งโรจน์​ของพระองค์

และ​ถึง​กิจการ​อัศจรรย์​ของพระองค์

6 ผู้คน​จะ​พูด​ถึง​ฤทธา​นุ​ภาพ​แห่ง​กิจการ​ที่​น่าเกรงขาม​ของพระองค์

ส่วน​ฉัน​จะ​ประกาศ​ความ​ยิ่งใหญ่​ของพระองค์

7 พวก​เขา​จะ​เล่าขาน​ถึง​ความ​ดี​อัน​ยิ่งใหญ่​ของพระองค์

และ​ร้อง​เพลง​ถึง​ความชอบธรรม​ของพระองค์

8 พระยาห์เวห์ทรง​กรุณา​และ​เมตตา

ไม่​โกรธ​ง่าย และ​เปี่ยม​ด้วย​ความรักมั่นคง

9 พระยาห์เวห์ทรง​ดี​ต่อ​ทุกคน

ความ​เอ็นดู​ของพระองค์​แผ่​เหนือ​ทุก​สิ่ง​ที่​ทรง​สร้าง

10 พระยาห์เวห์ ทุก​สิ่ง​ที่พระองค์ทรง​สร้าง​จะ​ขอบคุณ​พระองค์

ผู้ภักดี​ต่อพระองค์​จะ​ยกย่อง​พระองค์

11 พวก​เขา​จะ​พูด​ถึง​ความรุ่งโรจน์​แห่ง​อาณาจักร​ของพระองค์

และ​กล่าว​ถึง​ฤทธา​นุ​ภาพ​ของพระองค์

12 เพื่อ​ให้​มนุษย์​ได้​รู้​ถึง​กิจการ​อัน​ทรง​พลัง​ของพระองค์

และ​ความรุ่งโรจน์​อัน​สง่างาม​แห่ง​อาณาจักร​ของพระองค์

13 อาณาจักร​ของพระองค์​เป็น​อาณาจักร​นิรันดร์

อำนาจปกครอง​ของพระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​ทุก​ชั่วอายุ

พระยาห์เวห์ทรง​ซื่อสัตย์​ใน​ถ้อยคำ​ทั้งสิ้น​ของพระองค์

และ​เปี่ยม​ด้วย​ความ​รัก​ใน​ทุก​สิ่ง​ที่​ทรง​ทำ†

14 พระยาห์เวห์ทรง​พยุง​ทุกคน​ที่​ล้มลง

และ​ยก​ทุกคน​ที่​ค้อมลง​ให้​ลุก​ขึ้น

15 ดวงตา​ของ​สิ่งมีชีวิต​ทั้งปวง​เฝ้ารอ​พระองค์

พระองค์​ประทาน​อาหาร​ให้​พวก​เขา​ตาม​เวลา

16 พระองค์ทรง​แบมือ​ออก

และ​ให้​สิ่งมีชีวิต​ทุก​ชนิด​อิ่ม​ตาม​ที่​ปรารถนา

17 พระยาห์เวห์ทรง​ชอบธรรม​ใน​ทุก​ทาง​ของพระองค์

และ​ทรง​กรุณา​ใน​ทุก​สิ่ง​ที่​ทรง​ทำ

18 พระยาห์เวห์ทรง​อยู่ใกล้​ทุกคน​ที่​ร้อง​หาพระองค์

ทุกคน​ที่​ร้อง​หาพระองค์​ด้วยความจริงใจ

19 พระองค์ทรง​ทำให้​ความปรารถนา​ของ​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์​สำเร็จ

ทรง​ฟัง​เสียงร้อง​ของ​พวก​เขา​และ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​รอด

20 พระยาห์เวห์ทรง​คุ้มครอง​ทุกคน​ที่รัก​พระองค์

แต่​จะ​ทรง​ทำลาย​คนชั่ว​ทั้งหมด

21 ปาก​ของ​ฉัน​จะ​กล่าว​คำสรรเสริญ​พระยาห์เวห์

มนุษย์​ทุกคน​จง​ยกย่อง​พระนามบริสุทธิ์​ของพระองค์​ตลอดไป​เป็น​นิตย์

146

1 จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

ใจ​ของ​ฉัน​เอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์†

2 ตราบเท่าที่​มี​ชีวิต ฉัน​จะ​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์

ตราบเท่าที่​ฉัน​ยัง​อยู่ จะ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระเจ้าของ​ฉัน

3 อย่า​วางใจ​ใน​ขุนนาง

หรือ​ใน​มนุษย์​ผู้​ไม่​อาจ​ช่วย​ให้​รอด​ได้

4 เมื่อ​ลมหายใจ​ของ​เขา​จาก​ไป เขา​ก็​กลับ​สู่​ดิน

ใน​วัน​นั้น​เอง ความคิด​ทั้งสิ้น​ของ​เขา​ก็​สูญสลาย

5 คน​ที่​มี​พระเจ้าของ​ยาโคบ​เป็น​ผู้ช่วย​ย่อม​เป็นสุข

คน​ที่​ฝาก​ความหวัง​ไว้​กับพระยาห์เวห์​พระเจ้าของ​ตน

6 ผู้ทรง​สร้าง​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดินโลก

ทะเล และ​ทุก​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​นั้น

ผู้ทรง​รักษา​ความสัตย์จริง​ตลอดไป

7 ผู้ทรง​ให้​ความยุติธรรม​แก่​คน​ที่​ถูก​กดขี่

และ​ประทาน​อาหาร​แก่​คน​หิวโหย

พระยาห์เวห์ทรง​ปลดปล่อย​นักโทษ

8 พระยาห์เวห์ทรง​เปิด​ตา​ของ​คน​ตา​บ​อด

พระยาห์เวห์ทรง​พยุง​คน​ที่​ค้อมลง​ให้​ลุกขึ้น

พระยาห์เวห์ทรง​รัก​ผู้​ชอบธรรม

9 พระยาห์เวห์ทรง​คุ้มครอง​คน​ต่างถิ่น

ทรง​พยุง​เด็กกำพร้าพ่อ​และ​หญิงม่าย

แต่​ทรง​ทำให้​หนทาง​ของ​คนชั่ว​พังพินาศ

10 พระยาห์เวห์​จะ​ทรง​ครองราชย์​ตลอดไป

ศิโยน​เอ๋ย พระเจ้าของ​เจ้า​จะ​ทรง​ครองราชย์​ทุก​ชั่วอายุ

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!‡

147

1 จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

การ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระเจ้าของ​เรา​นั้น​เป็น​สิ่ง​ดี

การ​สรรเสริญพระองค์​ช่าง​น่า​ชื่น​ใจ​และ​เหมาะ​สม

2 พระยาห์เวห์† ทรง​สร้าง​เยรูซาเล็ม​ขึ้น

ทรง​รวบรวม​คน​อิสราเอล​ที่​ถูกขับไล่​ให้​กลับ​มา

3 พระองค์ทรง​รักษา​คน​ที่​หัวใจแตกสลาย

และ​พันแผล​ให้​พวก​เขา

4 พระองค์ทรง​นับ​จำนวน​ดวงดาว

และ​เรียก​ทุก​ดวง​ตาม​ชื่อ

5 องค์เจ้านาย​ของ​เรา​ทรง​ยิ่งใหญ่​และ​เปี่ยม​ด้วย​ฤทธา​นุ​ภาพ

ความเข้าใจ​ของพระองค์​ไม่มี​ขอบเขต

6 พระยาห์เวห์ทรง​พยุง​คน​ถ่อม​ตน

แต่​ทรง​กด​คนชั่ว​ลง​ถึง​พื้น

7 จง​ร้อง​เพลง​ขอบคุณ​พระยาห์เวห์

ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระเจ้าของ​เรา​ด้วย​พิณ

8 พระองค์ทรง​คลุม​ท้องฟ้า​ด้วย​เมฆ

ทรง​เตรียม​ฝน​ไว้​ให้​แผ่นดิน

และ​ทำให้​หญ้า​งอก​บน​ภูเขา

9 ทรง​ให้​อาหาร​แก่​สัตว์เลี้ยง

และ​แก่​ลูก​อีก​า​ที่​ร้อง​หา

10 พระองค์​ไม่ได้​ทรง​ชื่นชม​กำลัง​ของ​ม้า

ไม่ได้​ทรง​พอใจ​ใน​กำลังขา​ของ​มนุษย์

11 พระยาห์เวห์ทรง​พอ​พระทัย​ใน​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์

ใน​คน​ที่​ฝาก​ความหวัง​ไว้​กับ​ความรักมั่นคง​ของพระองค์

12 เยรูซาเล็ม​เอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!

ศิโยน​เอ๋ย จง​สรรเสริญ​พระเจ้าของ​เจ้า!

13 เพราะพระองค์ทรง​ทำ​ให้​กลอน​ประตู​ของ​เจ้า​แข็งแรง

และ​อวยพร​ลูกหลาน​ที่​อยู่​ภายใน​เจ้า

14 พระองค์​ประทาน​สันติสุข​ภายใน​เขตแดน​ของ​เจ้า

และ​เลี้ยง​เจ้า​ให้​อิ่ม​ด้วย​ข้าว​สาลี​ชั้น​เลิศ

15 พระองค์ทรง​ส่ง​คำบัญชา​ไป​ทั่ว​แผ่นดิน

ถ้อยคำ​ของพระองค์​วิ่ง​ไป​อย่าง​รวดเร็ว

16 พระองค์​ประทาน​หิมะ​ดุจ​ขน​แกะ

และ​โปรย​น้ำค้างแข็ง​ดุจ​ขี้เถ้า

17 พระองค์ทรง​ขว้าง​ลูกเห็บ​ลง​มา​ดุจ​ก้อนกรวด

ใคร​จะ​ทน​ความหนาวเย็น​ของพระองค์​ได้?

18 พระองค์ทรง​ส่ง​ถ้อยคำ​ออก​ไป แล้ว​สิ่ง​เหล่านั้น​ก็​ละลาย

ทรง​ให้​ลม​พัด แล้ว​น้ำ​ก็​ไหล

19 พระองค์ทรง​เปิดเผย​ถ้อยคำ​ของพระองค์​แก่​ยาโคบ

กฎเกณฑ์​และ​ข้อกำหนด​ของพระองค์แก่​อิสราเอล

20 พระองค์​ไม่ได้​ทรง​ทำ​เช่น​นี้​แก่​ชนชาติ​อื่น​ใด

พวก​เขา​ไม่รู้​ข้อกำหนด​ของพระองค์

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!‡

148

1 จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์† จาก​ฟ้าสวรรค์!

จง​สรรเสริญพระองค์​ใน​ที่​สูง!

2 ทูตสวรรค์​ทั้งสิ้น​ของพระองค์ จง​สรรเสริญพระองค์!

กองทัพ​ทั้งสิ้น​ของพระองค์ จง​สรรเสริญพระองค์!

3 ดวงอาทิตย์​และ​ดวงจันทร์ จง​สรรเสริญพระองค์!

ดวงดาวส่องแสง​ทั้งสิ้น จง​สรรเสริญพระองค์!

4 ฟ้าสวรรค์​เหนือ​ฟ้าสวรรค์ จง​สรรเสริญพระองค์

รวม​ทั้ง​สายน้ำ​ที่​อยู่​เหนือ​ฟ้าสวรรค์!

5 ให้​สิ่ง​เหล่า​นี้​สรรเสริญ​พระนาม​ของพระยาห์เวห์

เพราะพระองค์ทรง​บัญชา แล้ว​สิ่ง​เหล่า​นี้​ก็​ถูก​สร้าง​ขึ้น

6 พระองค์ทรง​ตั้ง​สิ่ง​เหล่า​นี้​ไว้​ตลอดไป​เป็น​นิตย์

และ​ทรง​ตั้ง​ข้อกำหนด​ที่​คง​อยู่​ตลอดไป

7 จาก​แผ่นดินโลก จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์

สัตว์ทะเล​ขนาดใหญ่​และ​ห้วง​ลึก​ทั้งปวง

8 สายฟ้า​และ​ลูกเห็บ หิมะ​และ​เมฆ

ลม​พายุ​ที่​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ​ของพระองค์

9 ภูเขา​และ​เนินเขา​ทั้งปวง

ไม้​ผล​และ​ต้นสนซีดาร์​ทั้งสิ้น

10 สัตว์​ป่า​และ​สัตว์เลี้ยง​ทั้งปวง

สัตว์​เล็ก​ทั้งหลาย​และ​นก​ที่​บิน​อยู่

11 กษัตริย์​ทั้งหลาย​ของ​โลก​และ​ชนชาติ​ทั้งปวง

เจ้านาย​และ​ผู้พิพากษา​ทั้งสิ้น​ของ​โลก

12 ทั้ง​ชายหนุ่ม​และ​หญิงสาว

คนชรา​และ​เด็ก ๆ

13 ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระนาม​ของพระยาห์เวห์

เพราะ​พระนาม​ของพระองค์​เท่านั้น​ที่​สูงส่ง

ความรุ่งโรจน์​ของพระองค์อยู่​เหนือ​แผ่นดินโลก​และ​ฟ้าสวรรค์

14 พระองค์ทรง​ยก​เขา​ของ​ประชากร​ของพระองค์ให้​สูง​ขึ้น

เป็น​คำสรรเสริญ​ของ​ผู้ภักดี​ทั้งสิ้น​ของพระองค์

คือ​ลูกหลาน​อิสราเอล ประชากร​ที่​อยู่ใกล้​พระองค์

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!‡

149

1 จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

จง​ร้อง​เพลง​ใหม่​ถวาย​พระยาห์เวห์

จง​สรรเสริญพระองค์​ใน​ที่ชุมนุม​ของ​ผู้ภักดี

2 ให้​อิสราเอล​ชื่นชมยินดี​ในพระองค์​ผู้ทรง​สร้าง​พวก​เขา

ให้​ลูกหลาน​ศิโยน​ยินดี​ใน​กษัตริย์​ของ​พวก​เขา

3 ให้​พวก​เขา​สรรเสริญ​พระนาม​ของพระองค์​ด้วย​การ​เต้นรำ!

ร้อง​เพลง​สรรเสริญพระองค์​ด้วย​รำมะนา​และ​พิณ!

4 เพราะ​พระยาห์เวห์ทรง​พอ​พระทัย​ใน​ประชากร​ของพระองค์

ทรง​สวม​ความรอด​เป็น​มงกุฎ​ให้​คน​ถ่อม​ตน

5 ให้​ผู้ภักดี​ชื่นชมยินดี​ใน​เกียรติ​ที่​ได้รับ

ให้​พวก​เขา​ร้อง​เพลง​ด้วย​ความยินดี​บน​ที่นอน

6 ให้​คำสรรเสริญ​อัน​สูงส่ง​แด่​พระเจ้า​อยู่​ใน​ปาก​ของ​พวก​เขา

และ​ให้​ดาบสองคม​อยู่​ใน​มือ​ของ​พวก​เขา

7 เพื่อ​แก้แค้น​บรรดา​ชนชาติ

และ​ลงโทษ​ชน​ทั้งหลาย

8 เพื่อ​ล่าม​กษัตริย์​ของ​พวก​เขา​ด้วย​โซ่

และ​ล่าม​ขุนนาง​ด้วย​ตรวน​เหล็ก

9 เพื่อ​ให้​พวก​เขา​ลงโทษ​คน​เหล่านั้น​ตาม​คำพิพากษา​ที่​เขียน​ไว้

เกียรติ​นี้​เป็น​ของ​ผู้ภักดี​ทั้งสิ้น​ของพระองค์

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!†

150

1 จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!*

จง​สรรเสริญ​พระเจ้า​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์​ของพระองค์!

จง​สรรเสริญพระองค์​ใน​ฟ้าสวรรค์ เพราะ​กิจการ​อัน​ทรง​พลัง​ของพระองค์!

2 จง​สรรเสริญพระองค์​เพราะ​กิจการ​อัน​ทรง​พลัง!

จง​สรรเสริญพระองค์​ตาม​ความ​ยิ่งใหญ่​อัน​ล้ำ​เลิศ!

3 จง​สรรเสริญพระองค์​ด้วย​เสียงแตร!

จง​สรรเสริญพระองค์​ด้วย​พิณใหญ่​และ​พิณ!

4 จง​สรรเสริญพระองค์​ด้วย​รำมะนา​และ​การ​เต้นรำ!

จง​สรรเสริญพระองค์​ด้วย​เครื่องสาย​และ​ขลุ่ย!

5 จง​สรรเสริญพระองค์​ด้วย​ฉา​บ​เสียง​ดัง!

จง​สรรเสริญพระองค์​ด้วย​ฉา​บ​เสียง​ก้องกังวาน!

6 ทุก​สิ่ง​ที่​มี​ลมหายใจ จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!†

จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!‡

* 1:2 1:2 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดยทั่วไป​ออกเสียง​ว่า “ยาห์เวห์”)

* 2:2 2:2 คำ​ที่​แปล​ว่า “ผู้ที่​พระองค์​เจิม​ไว้” เป็น​คำ​เดียว​กับ​คำ​ที่​หมายถึง “เมสสิยาห์” หรือ “คริสต์”

† 2:4 2:4 คำ​ที่​แปล​ว่า “องค์เจ้านาย” คือ “อาโดไน”

‡ 2:12 2:12 หรือ “จง​จูบ​บุตร”

* 3:2 3:2 คำ​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

* 6:5 6:5 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

* 7:14 7:14 “ดู​สิ” แปล​จาก “הִנֵּה” ซึ่ง​หมายถึง ให้​มอง ให้​สังเกต ให้​ดู หรือ​เพ่ง​ดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำอุทาน

* 8:5 8:5 ภาษาฮีบรู: เอโลฮิม คำ​ว่า เอโลฮิม ที่​ใช้​ตรง​นี้ โดยทั่วไป​หมายถึง “พระเจ้า” แต่​อาจ​หมายถึง “เทพเจ้า” “เจ้าชาย” หรือ “ทูตสวรรค์” ก็​ได้ ฉบับ​เซปตัวจินต์​อ่าน​ว่า “ทูตสวรรค์” ใน​ที่​นี้ ดู​คำ​อ้าง​จาก​ฉบับ​เซปตัวจินต์​ใน ฮีบรู 2:7 ด้วย

* 9:17 9:17 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

* 16:10 16:10 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

* 18:5 18:5 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

† 18:50 18:50 หรือ “เมล็ด​พันธุ์”

* 22:16 22:16 ฉบับ​ม้วนหนังสือ​ทะเลตาย​อ่าน​เช่น​นี้ ส่วน​ข้อความ​มาซอเรต​อ่าน​ว่า “เหมือน​สิงโต พวก​เขา​ตรึง​มือ​และ​เท้า​ของ​ฉัน”

* 30:3 30:3 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

* 31:17 31:17 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

* 34:1 34:1 สดุดี​บท​ที่ 34 เป็น​บท​กวี​อักษร​เรียง โดย​แต่ละ​ข้อ​เริ่ม​ด้วย​ตัว​อักษร​ตาม​ลำดับ​อักษร (จาก​อาเลฟ​ถึง​ทาว)

* 42:1 42:1 คำ​ภาษาฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

† 42:8 42:8 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดยทั่วไป​ออกเสียง​ว่า “ยาห์เวห์”)

* 44:23 44:23 คำ​ที่​แปล​ว่า “องค์เจ้านาย” คือ “อาโดนาย”

* 46: 46:0 อาลาโมท​เป็น​ศัพท์​ทาง​ดนตรี

* 49:14 49:14 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

† 49:14 49:14 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

‡ 49:15 49:15 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

* 55:15 55:15 เชโอลคือ​สถานที่​ของ​คน​ตาย

* 68:4 68:4 ตรง​นี้​ใช้​คำ​ฮีบรู​รูป​ย่อ יה “ยาห์”

† 68:16 68:16 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

‡ 68:18 68:18 ตรง​นี้​ใช้​คำ​ฮีบรู​รูป​ย่อ יה “ยาห์”

§ 68:20 68:20 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดยทั่วไป​ออกเสียง​ว่า “ยาห์เวห์”)

* 73:1 73:1 คำ​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอ​โลฮิม)

† 73:20 73:20 คำ​ที่​แปล​ว่า “องค์เจ้านาย” คือ “อาโดนาย”

‡ 73:28 73:28 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดยทั่วไป​ออกเสียง​ว่า “ยาห์เวห์”)

* 83:18 83:18 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

* 86:13 86:13 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

* 87:4 87:4 รา​หับ​ใน​ข้อ​นี้​หมาย​ถึง​อียิปต์

* 88:3 88:3 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

* 89:8 89:8 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 89:8 89:8 ตรง​นี้​ใช้​คำ​ฮีบรู​รูป​ย่อ יה “ยาห์”

‡ 89:48 89:48 เชโอล​คือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

* 90: 90:0 คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอ​โลฮิม)

† 90:1 90:1 คำ​ที่​แปล​ว่า “องค์เจ้านาย” คือ “อาโดนาย”

‡ 90:13 90:13 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดยทั่วไป​ออกเสียง​ว่า “ยาห์เวห์”)

* 94:1 94:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 94:7 94:7 ตรง​นี้​ใช้​คำ​ฮีบรู​รูป​ย่อ יה “ยาห์”

‡ 94:12 94:12 ตรง​นี้​ใช้​คำ​ฮีบรู​รูป​ย่อ יה “ยาห์”

* 97:7 97:7 ฉบับ​กรีก LXX อ่าน​ว่า “ทูต​สวรรค์” แทน “เทพเจ้า”

* 102:1 102:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 102:18 102:18 ภาษา​ฮีบรู: יה (ยาห์)

* 104:1 104:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 104:4 104:4 หรือ ทูต​สวรรค์

‡ 104:35 104:35 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

§ 104:35 104:35 ภาษา​ฮีบรู: יה (ยาห์)

* 105:1 105:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 105:45 105:45 ภาษา​ฮีบรู: יה (ยาห์)

* 106:1 106:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 106:48 106:48 ภาษา​ฮีบรู: יה (ยาห์)

* 107:1 107:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า (ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดยทั่วไป​ออกเสียง​ว่า “ยาห์เวห์”)

† 107:11 107:11 คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่ WEB แปล​ว่า “God” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอ​โลฮิม)

* 109:21 109:21 คำ​ที่ WEB แปล​ว่า “Lord” คือ “Adonai” (อา​โด​ไน)

* 111:1 111:1 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์) สดุดี​บท​ที่ 111 เป็น​บทกวี​เรียง​ตาม​ตัว​อักษร โดย​แต่ละ​ข้อ​หลัง​คำ​ขึ้น​ต้น “จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!” เริ่ม​ด้วย​ตัว​อักษร​ตาม​ลำดับ ตั้งแต่​อาเลฟ​ถึง​ทาว

† 111:1 111:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

* 112:1 112:1 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์) สดุดี​บท​ที่ 112 เป็น​บทกวี​เรียง​ตาม​ตัว​อักษร โดย​แต่ละ​ข้อ​หลัง​คำ​ขึ้น​ต้น “จง​สรรเสริญ​พระยาห์เวห์!” เริ่ม​ด้วย​ตัว​อักษร​ตาม​ลำดับ ตั้งแต่​อาเลฟ​ถึง​ทาว

† 112:1 112:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

* 113:1 113:1 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

† 113:1 113:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

‡ 113:9 113:9 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

* 115:1 115:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 115:17 115:17 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

‡ 115:18 115:18 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

§ 115:18 115:18 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

* 116:1 116:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 116:3 116:3 เชโอลคือ​สถานที่​ของ​คน​ตาย

‡ 116:19 116:19 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

* 117:1 117:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 117:2 117:2 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

* 118:1 118:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 118:5 118:5 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

‡ 118:5 118:5 ภาษา​ฮีบรู: יה (ยาห์)

§ 118:14 118:14 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

* 118:18 118:18 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

† 118:19 118:19 ภาษาฮีบรู: יה (ยาห์)

‡ 118:22 118:22 ตาม​ตัว​อักษร: หัว​ของ​มุม

* 130:1 130:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 130:3 130:3 ภาษา​ฮีบรู: יה ยาห์

* 135:1 135:1 ภาษา​ฮีบรู: יה ยาห์

† 135:1 135:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

‡ 135:3 135:3 ภาษา​ฮีบรู: יה ยาห์

§ 135:4 135:4 ภาษา​ฮีบรู: יה ยาห์

* 135:21 135:21 ภาษา​ฮีบรู: יה ยาห์

* 138:1 138:1 คำ​ว่า elohim ที่​ใช้​ตรง​นี้ โดย​ทั่วไป​หมาย​ถึง “พระเจ้า” แต่​ก็​อาจ​หมาย​ถึง “เทพ” “เจ้านาย” หรือ “ทูต​สวรรค์” ได้​ด้วย

* 139:8 139:8 เชโอล​คือ​สถานที่​ของ​คน​ตาย

* 141:7 141:7 เชโอลคือ​ที่​อยู่​ของ​คน​ตาย

* 145: 145:0 นี่​เป็น​บทสดุดี​เรียง​ตาม​ตัว​อักษร โดย​แต่ละ​ข้อ (รวม​ทั้ง​ครึ่ง​หลัง​ของ​ข้อ 13) เริ่ม​ด้วย​ตัว​อักษร​ฮีบรู​ตาม​ลำดับ

† 145:13 145:13 ต้น​ฉบับ​บาง​ฉบับ​ไม่มี​สอง​บรรทัด​สุดท้าย​นี้

* 146:1 146:1 ภาษาฮีบรู: יה ยาห์

† 146:1 146:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

‡ 146:10 146:10 ภาษาฮีบรู: יה ยาห์

* 147:1 147:1 ภาษาฮีบรู: יה ยาห์

† 147:2 147:2 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

‡ 147:20 147:20 ภาษาฮีบรู: יה ยาห์

* 148:1 148:1 ภาษาฮีบรู: יה ยาห์

† 148:1 148:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

‡ 148:14 148:14 ภาษาฮีบรู: יה ยาห์

* 149:1 149:1 ตรงนี้​ใน​ต้นฉบับ WEB ใช้​พระนาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า ภาษา​ฮีบรู יהוה (“ยาห์เวห์”) เว้นแต่​จุด​ที่​มี​หมายเหตุ​กำกับ​ว่า​เป็น​รูป​ย่อ יה (“ยาห์”)

† 149:9 149:9 ภาษาฮีบรู: יה ยาห์

* 150:1 150:1 ภาษาฮีบรู: יה ยาห์

† 150:6 150:6 ภาษาฮีบรู: יה ยาห์

‡ 150:6 150:6 ภาษาฮีบรู: יה ยาห์

สุภาษิต

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

31

สุภาษิต

1

1 สุภาษิต​ของ​ซา​โลม​อน บุตร​ดา​วิด กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล:

2 เพื่อ​ให้​รู้จัก​ปัญญา​และ​การ​อบรม​สั่งสอน

ให้​เข้าใจ​ถ้อยคำ​ที่​ให้​ความ​หยั่งรู้

3 เพื่อ​รับ​การ​อบรม​ให้​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ฉลาด​รอบคอบ

ทั้ง​ใน​ความ​เที่ยงธรรม ความ​ยุติธรรม และ​ความ​เป็น​ธรรม

4 เพื่อ​ให้​คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​มี​ไหวพริบ

และ​ให้​คน​หนุ่ม​มี​ความ​รู้​กับ​วิจารณญาณ—

5 เพื่อ​ให้​คน​มี​ปัญญา​ฟัง​แล้ว​เรียนรู้​ยิ่ง​ขึ้น

และ​ให้​คน​มี​ความ​เข้าใจ​ได้​รับ​คำ​ชี้แนะ​ที่​ดี

6 เพื่อ​ให้​เข้าใจ​สุภาษิต​และ​คำ​เปรียบเปรย

ถ้อยคำ​ของ​คน​มี​ปัญญา​และ​ปริศนา​ของ​พวก​เขา

7 การยำเกรงพระยาห์เวห์* เป็น​จุด​เริ่มต้น​ของ​ความ​รู้

แต่​คน​โง่เขลา​ดูหมิ่น​ปัญญา​และ​การ​อบรม​สั่งสอน

8 ลูก​เอ๋ย ฟัง​คำ​สั่งสอน​ของ​พ่อ

อย่า​ทิ้ง​คำ​สอน​ของ​แม่

9 สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เป็น​มาลัย​งาม​บน​ศีรษะ

และ​เป็น​สร้อย​คล้อง​คอ

10 ลูก​เอ๋ย ถ้า​คน​ชั่ว​มา​ชักชวน

อย่า​ยอม​ตาม

11 ถ้า​พวก​เขา​พูด​ว่า “มา​กับ​เรา​เถอะ

เรา​จะ​ซุ่ม​ดัก​ฆ่า​คน

แอบ​คอย​ทำร้าย​คน​บริสุทธิ์​โดย​ไม่​มี​เหตุ

12 เราจะกลืนพวกเขาทั้งเป็นเหมือนเชโอล†

กลืน​ทั้ง​ตัว​เหมือน​คน​ที่​ลง​สู่​หลุม​ลึก

13 เรา​จะ​พบ​ของ​มี​ค่า​ทุก​อย่าง

เอา​ของ​ปล้น​มา​ใส่​บ้าน​ให้​เต็ม

14 มา​ร่วม​เป็น​พวก​เดียว​กับ​เรา​เถอะ

เรา​จะ​รวม​เงิน​ไว้​กอง​เดียวกัน”—

15 ลูก​เอ๋ย อย่า​ร่วม​ทาง​กับ​พวก​เขา

ยั้ง​เท้า​ไว้​ให้​ห่าง​จาก​ทาง​ของ​พวก​เขา

16 เท้า​ของ​พวก​เขา​วิ่ง​เข้า​หา​ความ​ชั่ว

พวก​เขา​รีบ​ไป​หลั่ง​เลือด

17 กาง​ตาข่าย​ให้​นก​เห็น​ก็​เสียแรง​เปล่า

18 แต่​คน​พวก​นี้​กลับ​วาง​กับดัก​ให้​ตัวเอง​ต้อง​หลั่ง​เลือด

แอบ​คอย​เอา​ชีวิต​ตัวเอง

19 ทาง​ของ​ทุก​คน​ที่​โลภ​อยาก​ได้​ทรัพย์​ก็​เป็น​เช่น​นี้

ความ​โลภ​นั้น​คร่า​ชีวิต​เจ้าของ​มัน

20 ปัญญา​ร้อง​เรียก​อยู่​ตาม​ถนน

ส่งเสียง​ตาม​ลาน​สาธารณะ

21 ร้อง​เรียก​ใน​ย่าน​ที่​ผู้คน​พลุกพล่าน

กล่าว​ถ้อยคำ​ตรง​ทาง​เข้า​ประตู​เมือง​ว่า

22 “พวก​ไม่​รู้เท่า​ทัน​เอ๋ย จะ​รัก​ความ​ไม่​รู้เท่า​ทัน​ไป​อีก​นาน​แค่​ไหน?

คน​ชอบ​เยาะเย้ย​จะ​เพลิดเพลิน​กับ​การ​เยาะเย้ย​ไป​ถึง​เมื่อไร

และ​คน​โง่เขลา​จะ​เกลียด​ความ​รู้​อีก​นาน​เพียง​ใด?

23 หัน​กลับ​มา​เมื่อ​ฉัน​ตักเตือน

ดูสิ‡ ฉัน​จะ​เปิดเผย​ความ​ใน​ใจ​ให้​ฟัง

และ​จะ​ทำให้​รู้​ถ้อยคำ​ของ​ฉัน

24 ฉัน​เรียก​แล้ว แต่​กลับ​ปฏิเสธ

ฉัน​ยื่น​มือ​ออก แต่​ไม่​มี​ใคร​สนใจ

25 กลับ​เมิน​คำ​แนะนำ​ของ​ฉัน​ทั้งหมด

และ​ไม่​เอา​คำ​ตักเตือน​ของ​ฉัน​เลย

26 ฉัน​ก็​จะ​หัวเราะ​เมื่อ​ภัย​พิบัติ​มา​ถึง

จะ​เยาะ​เมื่อ​ความ​หายนะ​ครอบงำ

27 เมื่อ​ความ​หายนะ​ถา​โถม​เหมือน​พายุ

เมื่อ​ภัย​พิบัติ​มา​ถึง​เหมือน​ลม​หมุน

เมื่อ​ความ​ทุกข์​และ​ความ​คับแค้น​เข้า​มา​หา

28 แล้ว​พวก​เขา​จะ​ร้อง​เรียก​ฉัน แต่​ฉัน​จะ​ไม่​ตอบ

พวก​เขา​จะ​เสาะ​หา​ฉัน​อย่าง​จริงจัง แต่​จะ​ไม่​พบ

29 เพราะ​พวก​เขา​เกลียด​ความ​รู้

และ​ไม่​เลือก​ที่​จะ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์

30 พวก​เขา​ไม่​เอา​คำ​แนะนำ​ของ​ฉัน

และ​ดูหมิ่น​คำ​ตักเตือน​ทั้งหมด​ของ​ฉัน

31 ดังนั้น​พวก​เขา​จะ​กิน​ผล​จาก​ทาง​ของ​ตนเอง

และ​อิ่มหนำ​กับ​แผนการ​ของ​ตนเอง

32 คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​จะ​ตาย​เพราะ​หัน​หลัง​ให้​ปัญญา

ความ​ชะล่า​ใจ​ของ​คน​โง่เขลา​จะ​ทำลาย​พวก​เขา

33 แต่​คน​ที่​ฟัง​ฉัน​จะ​อยู่​อย่าง​ปลอดภัย

และ​จะ​อยู่​อย่าง​สบายใจ ไม่​ต้อง​กลัว​ภัย​ร้าย”

2

1 ลูก​เอ๋ย ถ้า​รับ​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ​ไว้

และ​เก็บ​คำ​บัญชา​ของ​พ่อ​ไว้​ใน​ใจ

2 ถ้า​เงี่ยหู​ฟัง​ปัญญา

และ​ตั้งใจ​ใฝ่​ความ​เข้าใจ

3 ถ้า​ร้อง​หา​ความ​หยั่งรู้

และ​ส่งเสียง​ขอ​ความ​เข้าใจ

4 ถ้า​เสาะ​หา​ปัญญา​ดุจ​หา​เงิน

และ​ค้น​หา​ดุจ​หา​ขุม​ทรัพย์​ที่​ซ่อน​อยู่

5 เมื่อนั้น​จะ​เข้าใจ​การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์

และจะได้รู้จักพระเจ้า*

6 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ประทาน​ปัญญา

ความ​รู้​และ​ความ​เข้าใจ​มา​จาก​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

7 พระองค์​ทรง​เก็บ​ปัญญา​อัน​มั่นคง​ไว้​ให้​คน​ซื่อตรง

ทรง​เป็น​โล่​แก่​ผู้​ดำเนิน​ชีวิต​ด้วย​ความ​ซื่อสัตย์

8 พระองค์​ทรง​ปกป้อง​ทาง​แห่ง​ความ​ยุติธรรม

และ​รักษา​หนทาง​ของ​ผู้​ภักดี​ต่อ​พระองค์

9 เมื่อนั้น​จะ​เข้าใจ​ความ​เที่ยงธรรม ความ​ยุติธรรม และ​ความ​เป็น​ธรรม

รวม​ทั้ง​ทุก​ทาง​ที่​ดี

10 ปัญญา​จะ​เข้า​ไป​ใน​ใจ

และ​ความ​รู้​จะ​เป็น​ที่​ชื่น​ใจ

11 ความ​รอบคอบ​จะ​คอย​ดูแล

ความ​เข้าใจ​จะ​คอย​คุ้มครอง

12 ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ทาง​ชั่ว

และ​จาก​คน​ที่​พูด​บิดเบือน

13 คน​เหล่า​นั้น​ละทิ้ง​ทาง​อัน​เที่ยงตรง

แล้ว​ไป​เดิน​ใน​ทาง​มืด

14 พวก​เขา​ยินดี​เมื่อ​ได้​ทำ​ชั่ว

และ​เพลิดเพลิน​กับ​การ​ทำ​ชั่ว​ที่​ผิด​เพี้ยน

15 ทาง​ของ​พวก​เขา​คดเคี้ยว

ทุก​ย่าง​ก้าว​ก็​หลงผิด

16 และ​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​หญิง​อื่น

จาก​หญิง​ต่าง​ถิ่น​ที่​ใช้​คำ​หวาน​ล่อลวง

17 นาง​ทอดทิ้ง​คน​ที่​เคียง​ข้าง​นาง​มา​ตั้งแต่​วัย​สาว

และ​ลืม​พันธสัญญา​ของ​พระเจ้า​ของ​นาง

18 บ้าน​ของ​นาง​นำ​ลง​สู่​ความ​ตาย

หนทาง​ของ​นาง​ไป​สู่​เหล่า​วิญญาณ​ผู้​ล่วงลับ

19 คน​ที่​เข้า​ไป​หา​นาง​ไม่​มี​ใคร​กลับ​มา

และ​ไม่​พบ​หนทาง​แห่ง​ชีวิต​อีก

20 ดังนั้น จง​เดิน​ใน​ทาง​ของ​คน​ดี

และ​เดิน​ตาม​หนทาง​ของ​คน​เที่ยงธรรม

21 คน​ซื่อตรง​จะ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน

คน​ไร้​ตำหนิ​จะ​คง​อยู่​ใน​นั้น

22 แต่​คน​ชั่ว​จะ​ถูก​ตัด​ออก​จาก​แผ่นดิน

คน​ไม่​ซื่อสัตย์​จะ​ถูก​ถอน​ราก​ออก​ไป

3

1 ลูก​เอ๋ย อย่า​ลืม​คำ​สอน​ของ​พ่อ

แต่​เก็บ​คำ​บัญชา​ของ​พ่อ​ไว้​ใน​ใจ

2 สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​เพิ่ม​วัน​เวลา เพิ่ม​ปี​ชีวิต

และ​เพิ่ม​ความ​สงบสุข​ให้​ลูก

3 อย่า​ให้​ความ​เมตตา​และ​ความ​สัตย์​จริง​จาก​ไป

ผูก​ทั้ง​สอง​ไว้​รอบ​คอ

จารึก​ไว้​ใน​ใจ

4 แล้ว​จะ​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน

และ​เป็น​ที่​ยอมรับ​ว่า​มี​ความ​เข้าใจ ทั้ง​จาก​พระเจ้า​และ​มนุษย์

5 วางใจ​ใน​พระ​ยาห์เวห์​อย่าง​สุด​ใจ

อย่า​พึ่ง​ความ​เข้าใจ​ของ​ตัวเอง

6 ไม่​ว่า​จะ​ทำ​สิ่ง​ใด ให้​คำนึง​ถึง​พระองค์

แล้ว​พระองค์​จะ​ทรง​ทำ​ทาง​ของ​ลูก​ให้​ตรง

7 อย่า​คิด​ว่า​ตัวเอง​ฉลาด

จง​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​และ​หัน​จาก​ความ​ชั่ว

8 สิ่ง​นี้​จะ​ทำให้​กาย​แข็งแรง

และ​บำรุง​ไป​ถึง​กระดูก

9 ถวาย​เกียรติ​แด่​พระ​ยาห์เวห์​ด้วย​ทรัพย์สิน

และ​ด้วย​ผล​แรก​จาก​ผล​ผลิต​ทั้งหมด

10 แล้ว​ยุ้ง​ฉาง​จะ​เต็ม​บริบูรณ์

บ่อ​ย่ำ​องุ่น​จะ​ล้น​ด้วย​เหล้า​องุ่น​ใหม่

11 ลูก​เอ๋ย อย่า​ดูหมิ่น​การ​อบรม​สั่งสอน​ของ​พระ​ยาห์เวห์

และ​อย่า​เบื่อ​หน่าย​เมื่อ​พระองค์​ทรง​แก้ไข

12 เพราะ​คน​ที่​พระ​ยาห์เวห์ทรงรัก พระองค์​ก็​ทรง​แก้ไข

เหมือน​พ่อ​เตือน​ลูกชาย​ที่​ตน​รัก​และ​พอใจ

13 คน​ที่​พบ​ปัญญา​ย่อม​เป็น​สุข

คน​ที่​ได้​ความ​เข้าใจ​ก็​เช่น​กัน

14 กำไร​จาก​ปัญญา​ดี​กว่า​กำไร​จาก​เงิน

ผล​ตอบแทน​ดี​กว่า​ทองคำ​บริสุทธิ์

15 ปัญญา​ล้ำ​ค่า​กว่า​ทับทิม

ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​ลูก​ปรารถนา​เทียบ​ปัญญา​ได้

16 ปัญญา​ถือ​ชีวิต​ยืน​ยาว​ไว้​ใน​มือ​ขวา

ถือ​ทรัพย์​และ​เกียรติ​ไว้​ใน​มือ​ซ้าย

17 ทาง​ของ​ปัญญา​รื่นรมย์

ทุก​เส้นทาง​สงบสุข

18 ปัญญา​เป็นต้น​ไม้​แห่ง​ชีวิต​สำหรับ​ผู้​ที่​ยึด​ไว้

คน​ที่​จับ​ไว้​แน่น​ย่อม​เป็น​สุข

19 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​วาง​รากฐาน​โลก​ด้วย​ปัญญา

ทรง​สถาปนา​ฟ้า​สวรรค์​ด้วย​ความ​เข้าใจ

20 ด้วย​ความ​รู้​ของ​พระองค์ ห้วงน้ำ​ลึก​ก็​แยก​ออก

และ​ฟ้า​ก็​หยาด​น้ำค้าง​ลง​มา

21 ลูก​เอ๋ย อย่า​ให้​สิ่ง​เหล่า​นี้​คลาด​สายตา

จง​รักษา​ปัญญา​อัน​มั่นคง​และ​วิจารณญาณ​ไว้

22 สิ่ง​เหล่า​นี้​จะ​ให้​ชีวิต​แก่​ลูก

และ​เป็น​เครื่องประดับ​งาม​ที่​คอ

23 แล้ว​ลูก​จะ​เดินทาง​อย่าง​ปลอดภัย

เท้า​จะ​ไม่​สะดุด

24 เมื่อ​นอน​ลง​จะ​ไม่​กลัว

เมื่อ​นอน​ก็​จะ​หลับ​สบาย

25 อย่า​กลัว​ภัย​ที่​มา​อย่าง​ฉับ​พลัน

หรือ​ความ​พินาศ​ของ​คน​ชั่ว​เมื่อ​มัน​มา​ถึง

26 ลูก​จะ​มั่นใจ​ได้​เพราะ​พระ​ยาห์เวห์

และ​พระองค์​จะ​ทรง​รักษา​เท้า​ไม่​ให้​ติด​กับดัก

27 อย่า​กัก​สิ่ง​ดี​ไว้​จาก​คน​ที่​ควร​ได้​รับ

เมื่อ​ลูก​มี​กำลัง​ทำ​ได้

28 อย่า​พูด​กับ​เพื่อนบ้าน​ว่า “ไป​ก่อน แล้ว​ค่อย​มา​ใหม่

พรุ่งนี้​ฉัน​จะ​ให้”

ทั้ง​ที่​ของ​นั้น​อยู่​กับ​ลูก​แล้ว

29 อย่า​วาง​แผน​ร้าย​ต่อ​เพื่อนบ้าน

ใน​เมื่อ​เขา​อยู่​ข้าง​เคียง​ลูก​อย่าง​วางใจ

30 อย่า​ทะเลาะ​กับ​ใคร​โดย​ไม่​มี​เหตุ

ถ้า​เขา​ไม่​ได้​ทำร้าย​ลูก

31 อย่า​อิจฉา​คนใช้​ความ​รุนแรง

และ​อย่า​เลือก​เดิน​ตาม​ทาง​ของ​เขา

32 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​รังเกียจ​คน​คด

แต่​พระองค์​ทรง​สนิทสนม​กับ​คน​ซื่อตรง

33 คำ​สาป​ของ​พระ​ยาห์เวห์​ตก​อยู่​กับ​บ้าน​คน​ชั่ว

แต่​พระองค์​ทรง​อวยพร​บ้าน​ของ​คน​เที่ยงธรรม

34 พระองค์​ทรง​เยาะ​คน​ชอบ​เยาะเย้ย

แต่​ประทาน​ความ​โปรดปราน​แก่​คน​ถ่อม​ใจ

35 คน​มี​ปัญญา​จะ​ได้​รับ​เกียรติ​เป็น​มรดก

แต่​ความ​อับอาย​กลับ​เป็น​สิ่ง​ที่​เชิดชู​คน​โง่เขลา

4

1 ลูก​ทั้งหลาย ฟัง​คำ​สั่งสอน​ของ​พ่อ

ตั้งใจ​ฟัง​แล้ว​จะ​ได้​ความ​เข้าใจ

2 พ่อ​ให้​คำ​สอน​ที่​ดี

อย่า​ทิ้ง​คำ​สอน​ของ​พ่อ

3 เมื่อ​พ่อ​ยัง​เป็น​ลูกชาย​อยู่​กับ​ปู่​ของ​ลูก

ยัง​อ่อน​วัย เป็น​ลูก​คน​เดียว​ที่​ย่า​ของ​ลูก​ทะนุ​ถนอม

4 ท่าน​สอน​พ่อ​และ​พูด​ว่า

“เก็บ​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ​ไว้​ใน​ใจ

รักษา​คำ​บัญชา​ของ​พ่อ แล้ว​ลูก​จะ​มี​ชีวิต

5 จง​แสวง​หา​ปัญญา

แสวง​หา​ความ​เข้าใจ

อย่า​ลืม และ​อย่า​หันเห​จาก​คำ​สอน​ของ​พ่อ

6 อย่า​ทิ้ง​ปัญญา แล้ว​ปัญญา​จะ​รักษา​ลูก

รัก​ปัญญา แล้ว​ปัญญา​จะ​คุ้มครอง​ลูก

7 ปัญญา​เป็น​สิ่ง​สำคัญ​ที่สุด

จง​หา​ปัญญา

ต่อ​ให้​ต้อง​แลก​ทุก​สิ่ง​ที่​มี ก็​จง​หา​ความ​เข้าใจ

8 ยกย่อง​ปัญญา แล้ว​ปัญญา​จะ​ยก​ลูก​ให้​สูง​ขึ้น

โอบ​กอด​ปัญญา​ไว้ แล้ว​ปัญญา​จะ​นำ​เกียรติ​มา​ให้

9 ปัญญา​จะ​วาง​มาลัย​งาม​สง่า​บน​ศีรษะ

และ​มอบ​มงกุฎ​อัน​สง่างาม​ให้​ลูก”

10 ลูก​เอ๋ย ฟัง​และ​รับ​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ

แล้ว​ลูก​จะ​มี​ชีวิต​ยืน​ยาว​หลาย​ปี

11 พ่อ​สอน​ให้​เดิน​ใน​ทาง​ปัญญา

และ​นำ​ไป​ตาม​ทาง​ที่​ตรง

12 เมื่อ​เดิน ก้าว​เท้า​จะ​ไม่​ติดขัด

เมื่อ​วิ่ง จะ​ไม่​สะดุด

13 ยึด​คำ​สั่งสอน​ไว้​ให้​มั่น

อย่า​ปล่อย​ไป

รักษา​ไว้ เพราะ​นั่น​คือ​ชีวิต​ของ​ลูก

14 อย่า​เข้า​ไป​ใน​ทาง​ของ​คน​ชั่ว

อย่า​เดิน​ใน​วิถี​ของ​คน​ทำ​ชั่ว

15 หลีก​มัน​เสีย อย่า​เฉียด​เข้า​ไป

หัน​หนี​แล้ว​ผ่าน​ไป

16 พวก​เขา​นอน​ไม่​หลับ​ถ้า​ยัง​ไม่​ได้​ทำ​ชั่ว

จะ​ข่ม​ตา​ไม่​ลง​ถ้า​ยัง​ไม่​ได้​ทำให้​ใคร​ล้ม

17 ความ​ชั่ว​คือ​ขนม​ปัง​ที่​พวก​เขา​กิน

ความ​รุนแรง​คือ​เหล้า​องุ่น​ที่​พวก​เขา​ดื่ม

18 แต่​ทาง​ของ​คน​เที่ยงธรรม​เหมือน​แสง​อรุณ

ที่​สว่าง​ขึ้น​เรื่อยๆ จน​วัน​สว่าง​เต็ม​ที่

19 ทาง​ของ​คน​ชั่ว​เหมือน​ความ​มืด

พวก​เขา​ไม่​รู้​ด้วย​ซ้ำ​ว่า​สะดุด​อะไร

20 ลูก​เอ๋ย ตั้งใจ​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ

เงี่ยหู​ฟัง​คำ​ที่​พ่อ​พูด

21 อย่า​ให้​คลาด​สายตา

เก็บ​ไว้​กลาง​ใจ

22 ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ให้​ชีวิต​แก่​ผู้​ที่​พบ

และ​ให้​ความ​แข็งแรง​แก่​ทั้ง​ร่างกาย

23 จง​เฝ้า​รักษา​ใจ​ไว้​อย่าง​ดี​ที่สุด

ต้น​ธาร​แห่ง​ชีวิต​ไหล​ออก​มา​จาก​ใจ

24 อย่า​ให้​ปาก​พูดจา​บิดเบือน

อย่า​ให้​ริมฝีปาก​เอ่ย​คำ​คด​โกง

25 ให้​ตา​จ้อง​ตรง​ไป​ข้าง​หน้า

ให้​สายตา​มุ่ง​ตรง​ไป​เบื้องหน้า

26 ทำ​ทาง​ที่​เท้า​เดิน​ให้​ราบ

แล้ว​ทุก​ทาง​ที่​เดิน​จะ​มั่นคง

27 อย่า​เลี้ยว​ขวา​หรือ​ซ้าย

ถอน​เท้า​ให้​ห่าง​จาก​ความ​ชั่ว

5

1 ลูก​เอ๋ย ตั้งใจ​ฟัง​ปัญญา​ของ​พ่อ

เงี่ยหู​ฟัง​ความ​เข้าใจ​ของ​พ่อ

2 เพื่อ​รักษา​วิจารณญาณ​ไว้

และ​ให้​ริมฝีปาก​พูด​ด้วย​ความ​รู้

3 ริมฝีปาก​ของ​หญิง​เล่นชู้​หวาน​หยด​ดุจ​น้ำผึ้ง

คำ​พูด​ของ​นาง​ลื่น​หูก​ว่า​น้ำมัน

4 แต่​ท้าย​ที่สุด นาง​กลับ​ขม​จัด​เหมือน​พืช​เวิร์ม​วูด

และ​คม​เหมือน​ดาบ​สอง​คม

5 เท้า​ของ​นาง​มุ่ง​ลง​สู่​ความ​ตาย

ทุกย่างก้าวตรงไปหาเชโอล*

6 นาง​ไม่​ใส่ใจ​ทาง​แห่ง​ชีวิต

ทาง​ของ​นาง​คดเคี้ยว แม้​ตัว​นาง​เอง​ก็​ไม่​รู้

7 เพราะ​ฉะนั้น ลูก​ทั้งหลาย ฟัง​พ่อ

อย่า​ละทิ้ง​คำ​ของ​พ่อ

8 อยู่​ให้​ห่าง​จาก​นาง

อย่า​เข้า​ใกล้​ประตู​บ้าน​ของ​นาง

9 มิ​ฉะนั้น​ลูก​จะ​เสีย​เกียรติ​ให้​คน​อื่น

และ​เสีย​ปี​เดือน​ของ​ชีวิต​ให้​คน​โหดร้าย

10 คน​นอก​จะ​กิน​ทรัพย์​ของ​ลูก​จน​เต็ม​อิ่ม

และ​แรงงาน​ของ​ลูก​จะ​ไป​ทำให้​บ้าน​คน​อื่น​มั่งคั่ง

11 แล้ว​บั้นปลาย​ลูก​จะ​คร่ำครวญ

เมื่อ​เนื้อ​หนัง​และ​ร่างกาย​ทรุดโทรม

12 และ​พูด​ว่า “ทำไม​ฉัน​ถึง​เกลียด​การ​อบรม​สั่งสอน​นัก

ทำไม​ใจ​ฉัน​ถึง​ดูหมิ่น​คำ​ตักเตือน

13 ฉัน​ไม่​เคย​เชื่อฟัง​ครู​ของ​ฉัน

ไม่​เคย​เงี่ยหู​ฟัง​ผู้​ที่​สั่งสอน​ฉัน

14 ฉัน​เกือบ​พินาศ​หมด​สิ้น​แล้ว

ท่ามกลาง​ผู้คน​ที่​ชุมนุม​กัน”

15 ดื่ม​น้ำ​จาก​บ่อ​เก็บ​น้ำ​ของ​ตนเอง

ดื่ม​น้ำ​ไหล​จาก​บ่อ​ของ​ตน

16 จะ​ปล่อย​ให้​น้ำพุ​ของ​ลูก​ไหล​ล้น​ออก​ไป​ตาม​ถนน​หรือ

ปล่อย​ธาร​น้ำ​ไป​ตาม​ลาน​สาธารณะ​หรือ

17 ให้​มัน​เป็น​ของ​ลูก​คน​เดียว

อย่า​แบ่ง​ให้​คน​แปลก​หน้า

18 ขอ​ให้​ธาร​น้ำ​ของ​ลูก​ได้​รับ​พร

จง​ชื่นชม​ยินดี​กับ​ภรรยา​ที่​ร่วม​ชีวิต​กัน​มา​ตั้งแต่​วัย​หนุ่ม

19 นาง​เป็น​ดั่ง​กวาง​ตัวเมีย​ที่​น่า​รัก กวาง​สาว​ที่​งาม​สง่า—

ขอ​ให้​อก​ของ​นาง​ทำให้​ลูก​อิ่มเอม​เสมอ

และ​หลงใหล​ใน​ความ​รัก​ของ​นาง​ตลอด​ไป

20 ลูก​เอ๋ย แล้ว​จะ​ไป​หลงใหล​หญิง​เล่นชู้​ทำไม

จะ​ไป​แนบ​อก​หญิง​อื่น​ทำไม

21 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​เห็น​ทุก​ทาง​ที่​มนุษย์​เดิน

และ​ทรง​พิจารณา​ทุก​ย่าง​ก้าว​ของ​เขา

22 การ​กระทำ​ชั่ว​ของ​คน​ชั่ว​กลาย​เป็น​บ่วง​ดัก​ตัว​เขา​เอง

บาป​ของ​เขา​กลาย​เป็น​เชือก​รัดตัว​ไว้​แน่น

23 เขา​จะ​ตาย​เพราะ​ขาด​การ​อบรม​สั่งสอน

และ​หลง​ทาง​เพราะ​ความ​โง่เขลา​อัน​ใหญ่​หลวง

6

1 ลูก​เอ๋ย ถ้า​ลูก​ค้ำ​ประกัน​ให้​เพื่อนบ้าน

ถ้า​จับ​มือ​ให้​คำ​มั่น​ค้ำ​ประกัน​คน​นอก

2 ถ้อยคำ​จาก​ปาก​ทำให้​ลูก​ติด​กับ

คำ​พูด​ของ​ตนเอง​กลาย​เป็น​บ่วง​รัดตัว

3 ลูก​เอ๋ย ตอน​นี้​จง​ทำ​อย่าง​นี้​เพื่อ​ให้​ตัวเอง​พ้น

เมื่อ​ลูก​ตก​อยู่​ใน​มือ​เพื่อนบ้าน​แล้ว

ไป​เถอะ ถ่อม​ตัว​ลง

และ​อ้อนวอน​เพื่อนบ้าน​ให้​ยอม​ปล่อย​ลูก

4 อย่า​ปล่อย​ให้​ตา​หลับ

อย่า​ให้​เปลือก​ตา​ปิด​ลง

5 หนี​ให้​พ้น​เหมือน​ละมั่ง​หนี​จาก​มือ​นายพราน

เหมือน​นก​หนี​จาก​บ่วง​ของ​คน​ดัก​นก

6 เจ้า​คน​เกียจคร้าน ไป​ดู​มด​เสีย

พิจารณา​ทาง​ของ​มัน​แล้ว​เรียนรู้​ให้​ฉลาด

7 มัน​ไม่​มี​หัวหน้า ไม่​มี​ผู้คุม ไม่​มี​ผู้ปกครอง

8 แต่​เตรียม​อาหาร​ไว้​ใน​ฤดู​ร้อน

และ​รวบรวม​เสบียง​ใน​ฤดู​เก็บเกี่ยว

9 เจ้า​คน​เกียจคร้าน จะ​นอน​ไป​ถึง​เมื่อไร

เมื่อไร​จะ​ลุก​จาก​หลับ

10 หลับ​อีก​นิด งีบ​อีก​หน่อย

กอด​อก​พัก​อีก​สัก​ครู่—

11 แล้ว​ความ​ยากจน​จะ​มา​เหมือน​โจร

ความ​ขัด​สน​จะ​จู่​โจม​เหมือน​คน​ถือ​อาวุธ

12 คน​ไร้​ค่า คน​ชั่วช้า

ปาก​พูด​แต่​คำ​บิดเบือน

13 ขยิบ​ตา ขยับ​เท้า​ส่ง​สัญญาณ

และ​ชี้​บอกใบ้​ด้วย​นิ้ว

14 ใจ​เขา​คด

คิด​ร้าย​อยู่​ตลอด

และ​คอย​หว่าน​ความ​แตกแยก

15 ดังนั้น​ภัย​พิบัติ​จะ​มา​เยือน​เขา​ฉับ​พลัน

เขา​จะ​พัง​พินาศ​ใน​พริบตา ไม่​มี​ทาง​แก้

16 มี​หก​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​เกลียด

เจ็ด​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทรง​รังเกียจ

17 ดวงตา​หยิ่ง​ยโส ลิ้น​โกหก

มือ​ที่​หลั่ง​เลือด​ผู้​บริสุทธิ์

18 ใจ​ที่​คิด​แผน​ชั่ว

เท้า​ที่​รีบ​วิ่ง​ไป​ทำ​ชั่ว

19 พยาน​เท็จ​ที่​พ่น​คำ​โกหก

และ​คน​ที่​หว่าน​ความ​แตกแยก​ระหว่าง​พี่น้อง

20 ลูก​เอ๋ย รักษา​คำ​บัญชา​ของ​พ่อ

อย่า​ทิ้ง​คำ​สอน​ของ​แม่

21 ผูก​สิ่ง​เหล่า​นี้​ไว้​ใน​ใจ​เสมอ

คล้อง​ไว้​รอบ​คอ

22 เมื่อ​เดิน คำ​สอน​นั้น​จะ​นำทาง

เมื่อ​นอน จะ​คอย​คุ้มครอง

เมื่อ​ตื่น จะ​พูด​กับ​ลูก

23 คำ​บัญชา​เป็น​ตะเกียง

คำ​สอน​เป็น​แสง​สว่าง

คำ​ตักเตือน​เพื่อ​อบรม​คือ​ทาง​สู่​ชีวิต

24 เพื่อ​ปกป้อง​ลูก​จาก​หญิง​ชั่ว

จาก​คำ​หวาน​ของ​หญิง​ที่​นอกใจ​สามี

25 อย่า​ปล่อยใจ​หลงใหล​ความ​งาม​ของ​นาง

อย่า​ให้​นาง​ใช้​สายตา​ล่อลวง​ลูก

26 หญิง​โสเภณี​ทำให้​ลูก​หมด​ตัว​จน​เหลือ​เพียง​ขนม​ปัง​ชิ้น​เดียว

ส่วน​หญิง​เล่นชู้​ตาม​ล่า​เอา​ชีวิต​อัน​ล้ำ​ค่า

27 ใคร​จะ​กอบ​ไฟ​ไว้​บน​ตัก

แล้ว​เสื้อ​ผ้า​ไม่​ไหม้

28 ใคร​จะ​เดิน​บน​ถ่าน​ร้อน

แล้ว​ฝ่า​เท้า​ไม่​พอง

29 คน​ที่​ไป​หลับ​นอน​กับ​ภรรยา​ของ​เพื่อนบ้าน​ก็​เช่น​กัน

ใคร​แตะ​ต้อง​นาง​จะ​หนี​โทษ​ไม่​พ้น

30 ใครๆ ก็​ไม่​ดูหมิ่น​ขโมย

ถ้า​เขา​ขโมย​เพื่อ​ประทัง​ความ​หิว

31 แต่​ถ้า​ถูก​จับ​ได้ เขา​ต้อง​ชดใช้​เจ็ด​เท่า

ต่อ​ให้​ต้อง​ยก​ทรัพย์​ทั้ง​บ้าน​ก็​ต้อง​ให้

32 ชาย​ที่​ไป​หลับ​นอน​กับ​หญิง​ที่​มี​สามี​แล้ว​ไร้​ความ​เข้าใจ

คน​ที่​ทำ​เช่น​นั้น​ทำลาย​ชีวิต​ตนเอง

33 เขา​จะ​ได้​ทั้ง​บาดแผล​และ​ความ​อัปยศ

ความ​อับอาย​จะ​ไม่​มี​วัน​ลบเลือน

34 ความ​หึง​หวง​ทำให้​สามี​เดือดดาล

ใน​วัน​แก้​แค้น​เขา​จะ​ไม่​ปรานี

35 เขา​จะ​ไม่​ยอมรับ​ค่า​ชดใช้​ใดๆ

ต่อ​ให้​ให้​ของ​กำนัล​มาก​เพียง​ใด เขา​ก็​ไม่​ยอม

7

1 ลูก​เอ๋ย เก็บ​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ​ไว้

สะสม​คำ​บัญชา​ของ​พ่อ​ไว้​ใน​ใจ

2 รักษา​คำ​บัญชา​แล้ว​จะ​มี​ชีวิต

รักษา​คำ​สอน​ของ​พ่อ​ไว้​เหมือน​แก้วตา

3 ผูก​สิ่ง​เหล่า​นี้​ไว้​ที่​นิ้ว

จารึก​ไว้​ใน​ใจ

4 บอก​ปัญญา​ว่า “เรา​เป็น​พี่น้อง​กัน”

และ​เรียก​ความ​เข้าใจ​ว่า “ญาติ​สนิท”

5 แล้ว​ทั้ง​สอง​จะ​คอย​ปกป้อง​ลูก​จาก​หญิง​อื่น

จาก​หญิง​ต่าง​ถิ่น​ที่​ใช้​คำ​หวาน​ล่อลวง

6 พ่อ​มอง​ออก​ไป​ทาง​หน้าต่าง​บ้าน

มอง​ลอดช่อง​ลูกกรง

7 เห็น​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​ไม่​รู้เท่า​ทัน

ใน​หมู่​คน​หนุ่ม พ่อ​สังเกต​เห็น​ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​ที่​ไร้​ความ​เข้าใจ

8 เขา​เดิน​ผ่าน​ถนน​ใกล้​มุม​บ้าน​ของ​นาง

แล้ว​มุ่ง​ไป​ทาง​บ้าน​นาง

9 ตอน​พลบค่ำ เมื่อ​วัน​ใกล้​สิ้น

กลางคืน​ท่ามกลาง​ความ​มืด

10 แล้ว​หญิง​คน​หนึ่ง​ก็​มา​พบ​เขา แต่ง​กาย​อย่าง​หญิง​โสเภณี

ใจ​เต็ม​ไป​ด้วย​เล่ห์กล

11 นาง​เสียง​ดัง​และ​ดื้อรั้น

ไม่​เคย​อยู่​ติด​บ้าน

12 เดี๋ยว​อยู่​ตาม​ถนน เดี๋ยว​อยู่​ตาม​ลาน

ซุ่ม​คอย​อยู่​ทุก​หัวมุม

13 นาง​คว้า​ตัว​เขา​แล้ว​จูบ

ก่อน​พูด​กับ​เขา​อย่าง​ไร้​ยางอาย​ว่า

14 “ฉัน​มี​เครื่องบูชา​สันติสุข​อยู่

วัน​นี้​ฉัน​ทำ​ตาม​คำ​ปฏิญาณ​แล้ว

15 ฉัน​จึง​ออก​มาตา​มหา​เธอ

ตั้งใจ​มอง​หา​เธอ​โดย​เฉพาะ

แล้ว​ก็​พบ​จน​ได้

16 ฉัน​ปู​เตียง​ด้วย​ผ้า​ทอ​ลวดลาย

ด้วย​ผ้า​ลาย​ทาง​ที่​ทอ​ด้วย​ด้าย​จาก​อียิปต์

17 ฉัน​ทำ​เตียง​ให้​หอม​ด้วย​มดยอบ กฤษณา และ​อบเชย

18 มา​เถอะ เรา​มา​ร่วมรัก​กัน​ให้​เต็ม​อิ่ม​จน​ถึง​เช้า

มา​ดื่มด่ำ​ความ​รัก​ด้วย​กัน

19 สามี​ฉัน​ไม่​อยู่​บ้าน

เขา​เดินทาง​ไป​ไกล

20 เขา​เอา​ถุง​เงิน​ติด​ตัว​ไป​ด้วย

กว่า​จะ​กลับ​ก็​ตอน​พระ​จันทร์​เต็ม​ดวง”

21 นาง​ใช้​คำ​พูด​หว่านล้อม​จน​เขา​หลง​ตาม

ใช้​ริมฝีปาก​อ่อนหวาน​ล่อลวง​เขา

22 เขา​ตาม​นาง​ไป​ทันที

เหมือน​วัว​เดิน​ไป​ถูก​ฆ่า

เหมือน​คน​โง่​ก้าว​เข้า​ไป​ติด​บ่วง

23 จน​ลูก​ธนู​ปัก​ทะลุ​ตับ

เหมือน​นก​รีบ​บิน​เข้า​ไป​หา​บ่วง

ไม่​รู้​เลย​ว่า​นั่น​ต้อง​แลก​ด้วย​ชีวิต

24 เพราะ​ฉะนั้น ลูก​ทั้งหลาย ฟัง​พ่อ

ตั้งใจ​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พ่อ

25 อย่า​ให้​ใจ​คล้อย​ไป​ตาม​ทาง​ของ​นาง

อย่า​หลง​เข้า​ไป​ใน​เส้นทาง​ของ​นาง

26 นาง​ทำให้​คน​บาดเจ็บ​ล้ม​ลง​มา​มาก​แล้ว

คน​ที่​นาง​ฆ่า​มี​มาก​เป็น​กองทัพ​ใหญ่

27 บ้านของนางเป็นทางไปสู่เชโอล*

เป็น​ทาง​ลง​สู่​ห้อง​แห่ง​ความ​ตาย

8

1 ปัญญา​ร้อง​เรียก​ไม่​ใช่​หรือ

ความ​เข้าใจ​เปล่ง​เสียง​ไม่​ใช่​หรือ

2 ปัญญา​ยืน​อยู่​บน​ที่​สูง​ริม​ทาง

ตรง​ทาง​แยก

3 ข้าง​ประตู​เมือง ตรง​ทาง​เข้า

ที่​ประตู​ทาง​เข้า​เมือง ปัญญา​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า

4 “ฉัน​ร้อง​เรียก​ผู้คน​ทั้งหลาย

ส่งเสียง​ถึง​มนุษย์​ทุก​คน

5 พวก​ไม่​รู้เท่า​ทัน จง​เรียนรู้​ไหวพริบ

พวก​คน​โง่เขลา จง​ฝึก​ใจ​ให้​เข้าใจ

6 ฟัง​เถอะ ฉัน​จะ​พูด​สิ่ง​ประเสริฐ

เมื่อ​เปิด​ปาก​จะ​พูด​แต่​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง

7 ปาก​ของ​ฉัน​พูด​ความ​จริง

ริมฝีปาก​ของ​ฉัน​รังเกียจ​ความ​ชั่ว

8 ทุก​คำ​จาก​ปาก​ฉัน​ล้วน​เที่ยงธรรม

ไม่​มี​คำ​ใด​คดเคี้ยว​หรือ​บิดเบือน

9 คำ​เหล่า​นี้​ชัดเจน​สำหรับ​คน​ที่​เข้าใจ

และ​ถูกต้อง​สำหรับ​คน​ที่​พบ​ความ​รู้

10 รับ​การ​อบรม​สั่งสอน​ของ​ฉัน​ดี​กว่า​รับ​เงิน

รับ​ความ​รู้​ดี​กว่า​ทอง​เนื้อ​ดี

11 ปัญญา​ดี​กว่า​ทับทิม

ทุก​สิ่ง​ที่​คน​ปรารถนา​เทียบ​ปัญญา​ไม่​ได้

12 “ฉัน​คือ​ปัญญา อยู่​คู่​กับ​ความ​รอบคอบ

จง​แสวง​หา​ความ​รู้​และ​วิจารณญาณ

13 การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​คือ​การ​เกลียด​ความ​ชั่ว

ฉัน​เกลียด​ความ​หยิ่ง ความ​ทะนง ทาง​ชั่ว และ​ปาก​ที่​พูด​บิดเบือน

14 คำ​ปรึกษา​และ​ความ​รู้​ที่​ถูกต้อง​เป็น​ของ​ฉัน

ฉัน​มี​ความ​เข้าใจ​และ​พลัง

15 อาศัย​ฉัน กษัตริย์​จึง​ครอง​ราชย์

และ​เจ้านาย​จึง​ออก​คำ​ตัดสิน​อย่าง​ยุติธรรม

16 อาศัย​ฉัน เจ้านาย​จึง​ปกครอง

ทั้ง​ขุนนาง​และ​ผู้ปกครอง​ที่​ชอบธรรม​ทั่ว​โลก​ก็​เช่น​กัน

17 ฉัน​รัก​คน​ที่​รัก​ฉัน

คน​ที่​เสาะ​หา​ฉัน​อย่าง​จริงจัง​จะ​พบ​ฉัน

18 ทรัพย์​สมบัติ​และ​เกียรติ​อยู่​กับ​ฉัน

ทั้ง​ความ​มั่งคั่ง​ที่​ยั่งยืน​และ​ความ​เจริญ​รุ่งเรือง

19 ผล​ของ​ฉัน​ดี​กว่า​ทอง แม้​แต่​ทอง​เนื้อ​ดี

ผล​ผลิต​ของ​ฉัน​ดี​กว่า​เงิน​ชั้น​ดี

20 ฉัน​เดิน​บน​ทาง​แห่ง​ความ​เที่ยงธรรม

อยู่​กลาง​เส้นทาง​แห่ง​ความ​ยุติธรรม

21 เพื่อ​มอบ​ทรัพย์​แก่​คน​ที่​รัก​ฉัน

และ​ทำให้​คลัง​ของ​พวก​เขา​เต็ม​บริบูรณ์

22 “พระ​ยาห์เวห์​ทรง​มี​ฉัน​ไว้​ตั้งแต่​เริ่ม​งาน​ของ​พระองค์

ก่อน​กิจการ​ทั้งหลาย​ของ​พระองค์​ใน​กาล​โบราณ

23 ฉัน​ถูก​ตั้ง​ไว้​ตั้งแต่​นิรันดร์ ตั้งแต่​แรก​เริ่ม

ก่อน​แผ่นดิน​โลก​จะ​มี​อยู่

24 ก่อน​มี​ห้วงน้ำ​ลึก ฉัน​ถือ​กำเนิด​แล้ว

ก่อน​มี​ตา​น้ำ​ที่​เปี่ยม​ล้น

25 ก่อน​ภูเขา​จะ​ตั้ง​มั่น

ก่อน​เนิน​เขา​จะ​มี​ขึ้น ฉัน​ถือ​กำเนิด​แล้ว

26 ตอน​นั้น​พระองค์​ยัง​ไม่​ได้​สร้าง​แผ่นดิน​หรือ​ทุ่ง​นา

หรือ​แม้​แต่​ธุลี​แรก​ของ​โลก

27 เมื่อ​พระองค์​ทรง​ตั้ง​ฟ้า​สวรรค์ ฉัน​อยู่​ที่​นั่น

เมื่อ​ทรง​ขีด​วง​ไว้​บน​ผิว​ห้วงน้ำ​ลึก

28 เมื่อ​ทรง​ตั้ง​หมู่​เมฆ​เบื้องบน

เมื่อ​ตา​น้ำ​จาก​ห้วง​ลึก​ไหล​แรง

29 เมื่อ​ทรง​กำหนด​เขต​ให้​ทะเล

ไม่​ให้​น้ำ​ล้ำ​พ้น​เขต​ตาม​คำ​สั่ง​ของ​พระองค์

เมื่อ​ทรง​กำหนด​ฐานราก​ของ​แผ่นดิน

30 ตอน​นั้น​ฉัน​เป็น​ช่างฝีมือ​อยู่​ข้าง​พระองค์

ฉัน​เป็น​ความ​ชื่นบาน​วัน​แล้ว​วัน​เล่า

ร่าเริง​อยู่​ต่อ​หน้า​พระองค์​เสมอ

31 เบิกบาน​ทั่ว​ทั้ง​โลก​ของ​พระองค์

และ​ชื่นชม​ยินดี​กับ​มนุษย์​ทั้งหลาย

32 “เพราะ​ฉะนั้น ลูก​ทั้งหลาย ฟัง​ฉัน

คน​ที่​เดิน​ตาม​ทาง​ของ​ฉัน​ย่อม​เป็น​สุข

33 รับฟัง​การ​อบรม​สั่งสอน​แล้ว​จะ​มี​ปัญญา

อย่า​ปฏิเสธ​คำ​สอน​นั้น

34 คน​ที่​ฟัง​ฉัน​ย่อม​เป็น​สุข

เฝ้า​ที่​ประตู​ของ​ฉัน​ทุก​วัน

คอย​อยู่​ข้าง​วงกบ​ประตู

35 คน​ที่​พบ​ฉัน​ย่อม​พบ​ชีวิต

และ​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระ​ยาห์เวห์

36 แต่​คน​ที่​ทำ​ผิด​ต่อ​ฉัน​ก็​ทำร้าย​ชีวิต​ตนเอง

ทุก​คน​ที่​เกลียด​ฉัน​รัก​ความ​ตาย”

9

1 ปัญญา​สร้าง​บ้าน​ของ​ตน

สกัด​เสา​ทั้ง​เจ็ด​ต้น

2 ปัญญา​เตรียม​เนื้อ​ไว้​แล้ว

ผสม​เหล้า​องุ่น​แล้ว

และ​จัด​โต๊ะ​ไว้​พร้อม

3 ส่ง​สาวใช้​ออก​ไป

แล้ว​ร้อง​เรียก​จาก​ที่​สูง​ที่สุด​ของ​เมือง​ว่า

4 “ใคร​ไม่​รู้เท่า​ทัน เชิญ​เข้า​มา​ที่​นี่!”

ส่วน​คน​ที่​ขาด​ความ​เข้าใจ ปัญญา​พูด​ว่า

5 “มา​เถอะ กิน​ขนม​ปัง​ของ​ฉัน

ดื่ม​เหล้า​องุ่น​ที่​ฉัน​ผสม​ไว้

6 ละ​ทาง​ของ​คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​เสีย แล้ว​จะ​มี​ชีวิต

เดิน​ไป​บน​ทาง​แห่ง​ความ​เข้าใจ”

7 ใคร​ตักเตือน​คน​ชอบ​เยาะเย้ย​ก็​มี​แต่​จะ​ถูก​ดูหมิ่น

ใคร​ว่ากล่าว​คน​ชั่ว​ก็​มี​แต่​จะ​ถูก​เหยียดหยาม

8 อย่า​ตักเตือน​คน​ชอบ​เยาะเย้ย มิ​ฉะนั้น​เขา​จะ​เกลียด

ตักเตือน​คน​มี​ปัญญา แล้ว​เขา​จะ​รัก

9 สอน​คน​มี​ปัญญา เขา​จะ​ยิ่ง​มี​ปัญญา

สอน​คน​เที่ยงธรรม เขา​จะ​ยิ่ง​เรียนรู้

10 การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​เป็น​จุด​เริ่มต้น​ของ​ปัญญา

การ​รู้จัก​องค์​บริสุทธิ์​คือ​ความ​เข้าใจ

11 ฉัน​จะ​เพิ่ม​วัน​เวลา​ให้

และ​ทำให้​ปี​ชีวิต​ยืน​ยาว​ขึ้น

12 ถ้า​มี​ปัญญา ประโยชน์​ก็​ตก​แก่​ตัวเอง

ถ้า​ชอบ​เยาะเย้ย ก็​ต้อง​รับ​ผล​เพียง​ลำพัง

13 หญิง​โง่เขลา​ส่งเสียง​เอะอะ

ไม่​รู้จัก​ยับยั้ง​และ​ไม่​รู้​อะไร​เลย

14 นาง​นั่ง​อยู่​ที่​ประตู​บ้าน

บน​ที่นั่ง​ใน​จุด​สูง​ของ​เมือง

15 คอย​ร้อง​เรียก​คน​ที่​เดิน​ผ่าน​ไป

คน​ที่​กำลัง​เดิน​ตรง​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ตน

16 “ใคร​ไม่​รู้เท่า​ทัน เชิญ​เข้า​มา​ที่​นี่!”

ส่วน​คน​ที่​ขาด​ความ​เข้าใจ นาง​พูด​ว่า

17 “น้ำ​ที่​ขโมย​มา​หวาน​ดี

อาหาร​ที่​แอบ​กิน​ก็​อร่อย”

18 แต่​เขา​ไม่​รู้​เลย​ว่า​เหล่า​วิญญาณ​ผู้​ล่วงลับ​อยู่​ที่​นั่น

แขกของนางอยู่ในส่วนลึกของเชโอล*

10

1 สุภาษิต​ของ​ซา​โลม​อน

ลูก​มี​ปัญญา​ทำให้​พ่อ​ชื่น​ใจ

แต่​ลูก​โง่​ทำให้​แม่​ทุกข์​ใจ

2 ทรัพย์​ที่​ได้​มา​ด้วย​ความ​ชั่ว​ไม่​มี​ประโยชน์

แต่​ความ​ชอบธรรม​ช่วย​ให้​พ้น​ความ​ตาย

3 พระ​ยาห์เวห์​ไม่​ปล่อย​ให้​คน​ชอบธรรม​อดอยาก

แต่​ทรง​ขัด​ขวาง​สิ่ง​ที่​คน​ชั่ว​อยาก​ได้

4 คน​เกียจคร้าน​ย่อม​ยากจน

แต่​คน​ขยัน​ย่อม​มั่งคั่ง

5 ลูก​ที่​เก็บเกี่ยว​ใน​ฤดู​ร้อน​ย่อม​มี​ปัญญา

แต่​ลูก​ที่​หลับใน​ฤดู​เก็บเกี่ยว​ทำให้​ขายหน้า

6 พระ​พร​อยู่​เหนือ​ศีรษะ​ของ​คน​ชอบธรรม

แต่​ความ​รุนแรง​ปิด​ปาก​คน​ชั่ว

7 คน​ชอบธรรม​เป็น​ที่​จดจำ​ด้วย​คำ​อวยพร

แต่​ชื่อ​ของ​คน​ชั่ว​จะ​เน่า​เหม็น

8 คน​มี​ปัญญา​รับฟัง​คำ​สั่ง

แต่​คน​โง่​ที่​พูด​พล่อย​จะ​ล้ม​ลง

9 คน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ไร้​ตำหนิ​ย่อม​เดิน​อย่าง​มั่นคง

แต่​คน​ที่​คด​โกง​ใน​ทาง​ของ​ตน​จะ​ถูก​จับ​ได้

10 คน​ขยิบ​ตา​ส่ง​สัญญาณ​ร้าย​ทำให้​เกิด​ความ​ทุกข์

แต่​คน​โง่​ที่​พูด​พล่อย​จะ​ล้ม​ลง

11 ปาก​ของ​คน​ชอบธรรม​เป็น​ธาร​แห่ง​ชีวิต

แต่​ความ​รุนแรง​ปิด​ปาก​คน​ชั่ว

12 ความ​เกลียด​ชัง​ปลุก​การ​ทะเลาะ​วิวาท

แต่​ความ​รัก​ปกคลุม​ความ​ผิด​ทั้งปวง

13 ถ้อยคำ​ของ​คน​มี​ความ​เข้าใจ​เต็ม​ไป​ด้วย​ปัญญา

แต่​หลัง​ของ​คน​ไร้​สามัญสำนึก​ต้อง​รับ​ไม้เรียว

14 คน​มี​ปัญญา​สะสม​ความ​รู้

แต่​ปาก​ของ​คน​โง่​นำ​ความ​พินาศ​เข้า​มา​ใกล้

15 ทรัพย์​ของ​คน​มั่งมี​คือ​เมือง​ป้อม​ของ​เขา

ความ​ยากจน​เอง​คือ​หายนะ​ของ​คน​จน

16 ผล​งาน​ของ​คน​ชอบธรรม​นำ​ไป​สู่​ชีวิต

แต่​ผล​ได้​ของ​คน​ชั่ว​นำ​ไป​สู่​บาป

17 คน​ที่​รับฟัง​คำ​แก้ไข​เดิน​อยู่​บน​ทาง​แห่ง​ชีวิต

แต่​คน​ที่​ปฏิเสธ​คำ​ตักเตือน​ทำให้​ผู้​อื่น​หลง​ทาง

18 คน​ที่​ซ่อน​ความ​เกลียด​ชัง​ย่อม​พูด​โกหก

คน​ที่​เที่ยว​ใส่​ร้าย​ก็​คือ​คน​โง่

19 พูด​มาก​ก็​ไม่​พ้น​ทำ​ผิด

แต่​คน​ที่​รู้จัก​ยั้ง​ปาก​ย่อม​มี​ปัญญา

20 ลิ้น​ของ​คน​ชอบธรรม​มี​ค่า​เหมือน​เงิน​เนื้อ​ดี

แต่​ใจ​ของ​คน​ชั่ว​แทบ​ไม่​มี​ค่า

21 คำ​พูด​ของ​คน​ชอบธรรม​หล่อเลี้ยง​คน​มากมาย

แต่​คน​โง่​ตาย​เพราะ​ขาด​สามัญสำนึก

22 พระ​พร​ของ​พระ​ยาห์เวห์​ทำให้​มั่งคั่ง

โดย​ไม่​พา​ความ​ทุกข์​มา​ด้วย

23 คน​โง่​สนุก​กับ​การ​ทำ​ชั่ว

ส่วน​คน​มี​ความ​เข้าใจ​ชื่นชม​ปัญญา

24 สิ่ง​ที่​คน​ชั่ว​หวาดกลัว​จะ​มา​ถึง​เขา

แต่​สิ่ง​ที่​คน​ชอบธรรม​ปรารถนา​จะ​ได้​รับ

25 เมื่อ​พายุ​หมุน​ผ่าน​ไป คน​ชั่ว​ก็​สูญสิ้น

แต่​คน​ชอบธรรม​ตั้ง​มั่น​อยู่​เป็น​นิตย์

26 น้ำส้มสายชู​ทำให้​เสียว​ฟัน ควัน​ทำให้​แสบ​ตา

คน​เกียจคร้าน​ก็​ทำให้​คน​ที่​ใช้​เขา​เดือดร้อน​เช่น​นั้น

27 การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​ทำให้​อายุ​ยืน

แต่​ชีวิต​ของ​คน​ชั่ว​จะ​สั้น​ลง

28 ความ​หวัง​ของ​คน​ชอบธรรม​นำ​ความ​ยินดี

แต่​ความ​หวัง​ของ​คน​ชั่ว​จะ​สูญสิ้น

29 ทาง​ของ​พระ​ยาห์เวห์​เป็น​ที่มั่น​ของ​คน​ซื่อตรง

แต่​เป็น​ความ​พินาศ​แก่​คน​ทำ​ชั่ว

30 คน​ชอบธรรม​จะ​ไม่​ถูก​ถอน​ออก​ไป

แต่​คน​ชั่ว​จะ​ไม่​ได้​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน

31 ปาก​ของ​คน​ชอบธรรม​ออก​ผล​เป็น​ปัญญา

แต่​ลิ้น​ที่​พูด​บิดเบือน​จะ​ถูก​ตัด​ออก

32 ริมฝีปาก​ของ​คน​ชอบธรรม​รู้​ว่า​ควร​พูด​อะไร

แต่​ปาก​ของ​คน​ชั่ว​พูด​แต่​สิ่ง​บิดเบือน

11

1 ตาชั่ง​โกง​เป็น​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​รังเกียจ

แต่​น้ำหนัก​เที่ยงตรง​เป็น​ที่​พอ​พระทัย

2 เมื่อ​ความ​หยิ่ง​มา ความ​อับอาย​ก็​ตาม​มา

แต่​ปัญญา​อยู่​กับ​คน​ถ่อม​ตน

3 ความ​ซื่อสัตย์​นำทาง​คน​ซื่อตรง

แต่​ความ​คด​ของ​คน​ไม่​ซื่อสัตย์​กลับ​ทำลาย​พวก​เขา​เอง

4 ทรัพย์​สมบัติ​ช่วย​อะไร​ไม่​ได้​ใน​วัน​ที่​ความ​กริ้ว​มา​ถึง

แต่​ความ​ชอบธรรม​ช่วย​ให้​พ้น​ความ​ตาย

5 ความ​ชอบธรรม​ของ​คน​ไร้​ตำหนิ​ทำให้​ทาง​ของ​เขา​ราบ​ตรง

แต่​คน​ชั่ว​ล้ม​ลง​เพราะ​ความ​ชั่ว​ของ​ตนเอง

6 ความ​ชอบธรรม​ช่วย​คน​ซื่อตรง​ให้​พ้น​ภัย

แต่​คน​ไม่​ซื่อสัตย์​ถูก​ความ​อยาก​ชั่ว​ของ​ตน​ดัก​ไว้

7 เมื่อ​คน​ชั่ว​ตาย ความ​หวัง​ก็​ดับ

ความ​หวัง​ที่​ฝาก​ไว้​กับ​อำนาจ​ก็​สูญเปล่า

8 คน​ชอบธรรม​ได้​รับ​การ​ช่วย​ให้​พ้น​ทุกข์

แล้ว​คน​ชั่ว​กลับ​ต้อง​รับ​แทน

9 คน​อธรรม​ทำลาย​เพื่อนบ้าน​ด้วย​คำ​พูด

แต่​ความ​รู้​ช่วย​คน​ชอบธรรม​ให้​พ้น​ภัย

10 เมื่อ​คน​ชอบธรรม​เจริญ​ดี เมือง​ก็​ยินดี

เมื่อ​คน​ชั่ว​พินาศ ผู้คน​ก็​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ดีใจ

11 เมือง​รุ่งเรือง​เพราะ​พร​จาก​คน​ซื่อตรง

แต่​คำ​พูด​ของ​คน​ชั่ว​ทำให้​เมือง​พัง​พินาศ

12 คน​ดูหมิ่น​เพื่อนบ้าน​ขาด​สามัญสำนึก

แต่​คน​มี​ความ​เข้าใจ​รู้จัก​นิ่ง​เงียบ

13 คน​ชอบ​นินทา​เอา​ความ​ลับ​ไป​เปิดเผย

แต่​คน​ไว้ใจ​ได้​รู้จัก​เก็บ​ความ​ลับ

14 เมื่อ​ขาด​คำ​แนะนำ​ที่​ดี บ้านเมือง​ก็​ล่ม

แต่​มี​ที่ปรึกษา​หลาย​คน​ย่อม​นำ​ไป​สู่​ชัย​ชนะ

15 คน​ค้ำ​ประกัน​ให้​คน​นอก​ย่อม​เดือดร้อน​หนัก

แต่​คน​ไม่​ยอม​ผูกมัด​ด้วย​การ​ค้ำ​ประกัน​ย่อม​ปลอดภัย

16 หญิง​ผู้​มี​น้ำใจ​งดงาม​ได้​รับ​เกียรติ

ส่วน​คน​รุนแรง​กอบโกย​ทรัพย์

17 คน​เมตตา​ทำ​ดี​ต่อ​ตัวเอง

แต่​คน​โหดร้าย​ทำร้าย​ตนเอง

18 คน​ชั่ว​ทำงาน​ได้​ค่า​จ้าง​ที่​หลอกลวง

แต่​คน​หว่าน​ความ​ชอบธรรม​ย่อม​ได้​รับ​ผล​ตอบแทน​แน่นอน

19 คน​ที่​ยึดมั่น​ใน​ความ​ชอบธรรม​พบ​ชีวิต

แต่​คน​ที่​ไล่​ตาม​ความ​ชั่ว​มุ่ง​สู่​ความ​ตาย

20 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​รังเกียจ​คน​ใจ​คด

แต่​ทรง​พอ​พระทัย​คน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ไร้​ตำหนิ

21 แน่นอน​ว่า​คน​ชั่ว​จะ​ไม่​พ้น​โทษ

แต่ลูกหลาน* ของ​คน​ชอบธรรม​จะ​ได้​รับ​การ​ช่วย​ให้​รอด

22 หญิง​งาม​ที่​ขาด​วิจารณญาณ

ก็​เหมือน​ห่วง​ทอง​ที่​จมูก​หมู

23 ความ​ปรารถนา​ของ​คน​ชอบธรรม​มุ่ง​แต่​สิ่ง​ดี

แต่​สิ่ง​ที่​รอ​คน​ชั่ว​อยู่​มี​แต่​ความ​กริ้ว

24 บาง​คน​ยิ่ง​แจก​ยิ่ง​มี​เพิ่ม

บาง​คน​หวง​เกิน​ควร​กลับ​ยิ่ง​ขัด​สน

25 คน​ใจ​กว้าง​จะ​อิ่มเอิบ

คน​ที่​รด​น้ำ​ให้​ผู้​อื่น ตัวเอง​ก็​จะ​ได้​รับ​น้ำ​เช่น​กัน

26 คน​ที่​กักตุน​ข้าว​ไว้​ไม่​ยอม​ขาย​ย่อม​ถูก​สาปแช่ง

แต่​คน​ที่​นำ​ออก​ขาย​ย่อม​ได้​รับ​พร

27 คน​ที่​ขวนขวาย​ทำ​ดี​แสวง​หา​ความ​โปรดปราน

แต่​คน​ที่​ตาม​หา​ความ​ชั่ว​จะ​พบ​ความ​ชั่ว​นั้น​เอง

28 คน​ที่​วางใจ​ใน​ทรัพย์​ของ​ตน​จะ​ล้ม​ลง

แต่​คน​ชอบธรรม​จะ​งอก​งาม​เหมือน​ใบไม้​เขียว​สด

29 คน​ที่​สร้าง​ความ​เดือดร้อน​ให้​ครอบครัว​จะ​ได้​เพียง​ลม​เป็น​มรดก

คน​โง่​จะ​เป็น​คน​รับใช้​ของ​คน​มี​ปัญญา

30 ผล​ของ​คน​ชอบธรรม​เป็นต้น​ไม้​แห่ง​ชีวิต

คน​มี​ปัญญา​ชนะ​ใจ​ผู้คน

31 ดู​สิ แม้​คน​ชอบธรรม​ยัง​ได้​รับ​ผล​ตอบแทน​บน​โลก

แล้ว​คน​ชั่ว​และ​คน​บาป​จะ​ยิ่ง​กว่า​นั้น​สัก​เพียง​ใด!

12

1 คน​ที่​รัก​คำ​แก้ไข​ก็​รัก​ความ​รู้

แต่​คน​ที่​เกลียด​คำ​ตักเตือน​ก็​โง่เขลา

2 คน​ดี​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระ​ยาห์เวห์

แต่​พระองค์​ทรง​ตัดสิน​โทษ​คน​ที่​คิด​การ​ชั่ว

3 ความ​ชั่ว​ทำให้​ใคร​ตั้ง​มั่น​ไม่​ได้

แต่​ราก​ของ​คน​ชอบธรรม​จะ​ไม่​ถูก​ถอน

4 ภรรยา​ที่​ดี​เป็น​มงกุฎ​ของ​สามี

แต่​ภรรยา​ที่​นำ​ความ​อับอาย​มา​ให้​เหมือน​ความ​เน่า​เปื่อย​ที่​กัด​กิน​ถึง​กระดูก

5 ความคิด​ของ​คน​ชอบธรรม​เที่ยงตรง

แต่​คำ​แนะนำ​ของ​คน​ชั่ว​เต็ม​ไป​ด้วย​การ​หลอกลวง

6 คำ​พูด​ของ​คน​ชั่ว​มุ่งหมาย​เอา​ชีวิต​ผู้​อื่น

แต่​คำ​พูด​ของ​คน​ซื่อตรง​ช่วย​พวก​เขา​ให้​รอด

7 คน​ชั่ว​ถูก​คว่ำ​ลง​แล้ว​ก็​สูญสิ้น

แต่​บ้าน​ของ​คน​ชอบธรรม​ยัง​คง​ตั้ง​อยู่

8 คน​จะ​ได้​รับ​คำ​ชม​ตาม​สติปัญญา​ของ​ตน

แต่​คน​ใจ​คด​ถูก​ดูหมิ่น

9 เป็น​คน​ไม่​เด่น​ดัง​แต่​มี​คน​รับใช้ ยัง​ดี​กว่า

ยก​ตัวเอง​ใหญ่​โต​ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ข้าว​กิน

10 คน​ชอบธรรม​เอาใจ​ใส่​ชีวิต​สัตว์​ของ​ตน

แต่​แม้​ความ​เมตตา​ของ​คน​ชั่ว​ก็​ยัง​โหดร้าย

11 คน​ที่​ทำ​ไร่​ของ​ตน​จะ​มี​อาหาร​อุดม

แต่​คน​ที่​ไล่​ตาม​เรื่อง​ไร้​สาระ​ขาด​สามัญสำนึก

12 คน​ชั่ว​อยาก​ได้​ของ​ที่​คน​ชั่วคน​อื่น​ปล้น​มา

แต่​ราก​ของ​คน​ชอบธรรม​งอก​งาม

13 คน​ชั่ว​ติด​กับ​เพราะ​ถ้อยคำ​ที่​เป็น​บาป​ของ​ตน

แต่​คน​ชอบธรรม​พ้น​จาก​ความ​ทุกข์​ได้

14 คน​ย่อม​อิ่มเอม​ด้วย​สิ่ง​ดี​จาก​ผล​ของ​คำ​พูด​ตน

และ​ผล​งาน​จาก​มือ​ก็​ย้อน​กลับ​มา​ตอบแทน​เขา

15 คน​โง่​เห็น​ว่า​ทาง​ของ​ตน​ถูก​เสมอ

แต่​คน​มี​ปัญญา​รับฟัง​คำ​แนะนำ

16 คน​โง่​แสดง​ความ​ขุ่น​เคือง​ทันที

แต่​คน​รอบคอบ​รู้จัก​มอง​ข้าม​คำ​ดูหมิ่น

17 คน​พูด​ความ​จริง​ให้การ​อย่าง​ซื่อตรง

แต่​พยาน​เท็จ​พูด​หลอกลวง

18 บาง​คน​พูด​พล่อยๆ แทง​ใจ​เหมือน​ดาบ

แต่​ลิ้น​ของ​คน​มี​ปัญญา​ช่วย​เยียวยา

19 ริมฝีปาก​ที่​พูด​ความ​จริง​ยืนยง​ตลอด​ไป

แต่​ลิ้น​ที่​โกหก​อยู่​ได้​เพียง​ชั่ว​ครู่

20 การ​หลอกลวง​อยู่​ใน​ใจ​ของ​คน​คิด​การ​ชั่ว

แต่​คน​ที่​ส่งเสริม​สันติ​ย่อม​มี​ความ​ยินดี

21 ภัย​ร้าย​จะ​ไม่​เกิด​กับ​คน​ชอบธรรม

แต่​คน​ชั่ว​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​เดือดร้อน

22 ริมฝีปาก​ที่​โกหก​เป็น​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​รังเกียจ

แต่​คน​ที่​ประพฤติ​ตาม​ความ​จริง​เป็น​ที่​พอ​พระทัย

23 คน​รอบคอบ​เก็บ​สิ่ง​ที่​ตน​รู้​ไว้​กับ​ตัว

แต่​ใจ​ของ​คน​โง่​ป่าว​ประกาศ​ความ​โง่​ออก​มา

24 มือ​คน​ขยัน​จะ​ได้​ปกครอง

แต่​คน​เกียจคร้าน​จะ​ต้อง​ถูก​เกณฑ์​ใช้​แรงงาน

25 ความ​กังวล​ทำให้​ใจ​หนัก​อึ้ง

แต่​คำ​พูด​ดี​ทำให้​ใจ​ชื่น​ขึ้น

26 คน​ชอบธรรม​เลือก​คบ​เพื่อน​อย่าง​ระมัดระวัง

แต่​ทาง​ของ​คน​ชั่ว​ทำให้​พวก​เขา​หลงผิด

27 คน​เกียจคร้าน​ไม่​แม้​แต่​จะ​ย่าง​เนื้อที่​ล่า​มา​ได้

แต่​คน​ขยัน​เห็น​คุณค่า​ของ​ทรัพย์​ที่​มี

28 ทาง​แห่ง​ความ​ชอบธรรม​นำ​ไป​สู่​ชีวิต

เส้นทาง​นั้น​ไม่​มี​ความ​ตาย

13

1 ลูก​มี​ปัญญา​รับฟัง​คำ​สั่งสอน​ของ​พ่อ

แต่​คน​ชอบ​เยาะเย้ย​ไม่​ฟัง​คำ​ตักเตือน

2 คน​ย่อม​ได้​ลิ้ม​รส​สิ่ง​ดี​จาก​ผล​ของ​คำ​พูด​ตน

แต่​คน​ไม่​ซื่อสัตย์​กระหาย​ความ​รุนแรง

3 คน​ที่​เฝ้า​ปาก​ก็​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน

แต่​คน​ที่​พูด​พล่อย​ไม่​ยั้ง​ปาก​มุ่ง​สู่​ความ​พินาศ

4 คน​เกียจคร้าน​อยาก​ได้​แต่​ไม่​ได้​อะไร

แต่​คน​ขยัน​ได้​สมใจ​จน​เต็ม​อิ่ม

5 คน​ชอบธรรม​เกลียด​คำ​โกหก

แต่​คน​ชั่ว​นำ​ความ​อับอาย​และ​ความ​น่า​อดสู​มา​ให้

6 ความ​ชอบธรรม​คุ้มครอง​ทาง​ของ​คน​ซื่อตรง

แต่​ความ​ชั่ว​ล้ม​คน​บาป​ลง

7 บาง​คน​ทำ​เป็น​ร่ำรวย​ทั้ง​ที่​ไม่​มี​อะไร

บาง​คน​ทำ​เป็น​ยากจน​ทั้ง​ที่​มี​ทรัพย์​มากมาย

8 ทรัพย์สิน​ใช้​เป็น​ค่า​ไถ่​ชีวิต​คน​ได้

แต่​คน​จน​ไม่​ต้อง​ฟัง​คำ​ขู่

9 แสง​ของ​คน​ชอบธรรม​ส่อง​สว่าง​สดใส

แต่​ตะเกียง​ของ​คน​ชั่ว​จะ​ดับ​ลง

10 ความ​หยิ่ง​มี​แต่​ก่อการ​ทะเลาะ

แต่​ปัญญา​อยู่​กับ​คน​ที่​รับฟัง​คำ​แนะนำ

11 ทรัพย์​ที่​ได้​มา​โดย​ไม่​ซื่อสัตย์​ค่อยๆ ร่อยหรอ

แต่​คน​ที่​เก็บ​สะสม​ที​ละ​น้อย​ย่อม​มี​เพิ่ม​ขึ้น

12 ความ​หวัง​ที่​เลื่อน​ออก​ไป​ทำให้​ใจ​ตรอม

แต่​ความ​ปรารถนา​ที่​เป็น​จริง​เป็นต้น​ไม้​แห่ง​ชีวิต

13 คน​ที่​ดูหมิ่น​คำ​สั่งสอน​จะ​ต้อง​ชดใช้

แต่​คน​ที่​เคารพ​คำ​สั่ง​ย่อม​ได้​รับ​รางวัล

14 คำ​สอน​ของ​คน​มี​ปัญญา​เป็น​ธาร​แห่ง​ชีวิต

ช่วย​ให้​พ้น​จาก​บ่วง​แห่ง​ความ​ตาย

15 ความ​เข้าใจ​ที่​ดี​ย่อม​นำ​ความ​โปรดปราน​มา​ให้

แต่​ทาง​ของ​คน​ไม่​ซื่อสัตย์​นั้น​ยาก​ลำบาก

16 คน​รอบคอบ​ทำ​ทุก​อย่าง​ด้วย​ความ​รู้

แต่​คน​โง่​เปิดเผย​ความ​โง่​ของ​ตน

17 ผู้​ส่ง​สาร​ชั่ว​ร้าย​ย่อม​พบ​ความ​เดือดร้อน

แต่​ผู้​ส่ง​สาร​ที่​ไว้ใจ​ได้​ย่อม​ได้​รับ​การ​เยียวยา

18 คน​ที่​ปฏิเสธ​การ​อบรม​ย่อม​พบ​ความ​ยากจน​และ​ความ​อับอาย

แต่​คน​ที่​รับฟัง​คำ​แก้ไข​จะ​ได้​รับ​เกียรติ

19 ความ​ปรารถนา​ที่​สมหวัง​ชื่น​ใจ

แต่​คน​โง่​เกลียด​ที่​จะ​หัน​จาก​ความ​ชั่ว

20 เดิน​กับ​คน​มี​ปัญญา ก็​จะ​มี​ปัญญา

แต่​คบ​คน​โง่ ย่อม​ได้​รับ​ความ​เสียหาย

21 ความ​ทุกข์​ไล่​ตาม​คน​บาป

แต่​ความ​เจริญ​ตอบแทน​คน​ชอบธรรม

22 คน​ดี​ทิ้ง​มรดก​ไว้​ถึง​รุ่น​หลาน

แต่​ทรัพย์​ของ​คน​บาป​ถูก​เก็บ​ไว้​ให้​คน​ชอบธรรม

23 ไร่​นา​ของ​คน​ยากจน​ให้​ผล​อาหาร​มากมาย

แต่​ความ​อยุติธรรม​กวาด​มัน​ไป​เสีย

24 คน​ที่​ไม่​ยอม​ใช้​ไม้เรียว​เกลียด​ลูก​ของ​ตน

แต่​คน​ที่​รัก​ลูก​ใส่ใจ​อบรม​สั่งสอน

25 คน​ชอบธรรม​กิน​จน​อิ่ม

แต่​ท้อง​ของ​คน​ชั่ว​ยัง​หิว​อยู่

14

1 หญิง​มี​ปัญญา​สร้าง​บ้าน​ของ​ตน

แต่​หญิง​โง่​รื้อ​บ้าน​ลง​ด้วย​มือ​ตัวเอง

2 คน​ที่​ดำเนิน​อย่าง​ซื่อตรง​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์

แต่​คน​ที่​เดินทาง​คดเคี้ยว​ย่อม​ดูหมิ่น​พระองค์

3 คำ​พูด​ของ​คน​โง่​นำ​ไม้เรียว​มา​ฟาด​หลัง​ตน

แต่​ริมฝีปาก​ของ​คน​มี​ปัญญา​คุ้มครอง​พวก​เขา

4 ไม่​มี​วัว ราง​หญ้า​ก็​สะอาด

แต่​ผล​ผลิต​มากมาย​มา​จาก​แรง​ของ​วัว

5 พยาน​ซื่อตรง​ไม่​โกหก

แต่​พยาน​เท็จ​พ่น​คำ​โกหก​ออก​มา

6 คน​ชอบ​เยาะเย้ย​แสวง​หา​ปัญญา​แต่​ไม่​พบ

แต่​คน​มี​ความ​เข้าใจ​ได้​ความ​รู้​โดย​ง่าย

7 อยู่​ให้​ห่าง​จาก​คน​โง่

จาก​ปาก​เขา​ไม่​มี​ความ​รู้​ให้​พบ

8 ปัญญา​ของ​คน​รอบคอบ​คือ​รู้จัก​พิจารณา​ทาง​ของ​ตน

แต่​ความ​โง่​ของ​คน​โง่​คือ​การ​หลอกลวง

9 คน​โง่​เห็น​การ​ชดใช้​ความ​ผิด​เป็น​เรื่อง​น่า​ขัน

แต่​ใน​หมู่​คน​ซื่อตรง​มี​ความ​ปรารถนา​ดี​ต่อ​กัน

10 ใจ​รู้​ทั้ง​ความ​ขม​ขื่น​และ​ความ​ยินดี​ของ​ตัวเอง

คน​นอก​ไม่​อาจ​ร่วม​รับรู้​สิ่ง​เหล่า​นี้​ได้

11 บ้าน​ของ​คน​ชั่ว​จะ​ถูก​ทำลาย

แต่​เต็นท์​ของ​คน​ซื่อตรง​จะ​งอก​งาม

12 มี​ทาง​ที่​คน​เรา​คิด​ว่า​ถูก

แต่​ปลายทาง​กลับ​นำ​ไป​สู่​ความ​ตาย

13 แม้​กำลัง​หัวเราะ ใจ​ก็​อาจ​เศร้า​ได้

และ​ความ​สนุก​อาจ​จบ​ลง​ด้วย​ความ​ทุกข์

14 คน​ไม่​ซื่อสัตย์​จะ​ได้​รับ​ผล​จาก​ทาง​ของ​ตน

คน​ดี​ก็​จะ​ได้​รับ​ผล​จาก​การ​กระทำ​ของ​ตน​เช่น​กัน

15 คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​เชื่อ​ทุก​อย่าง

แต่​คน​รอบคอบ​คิด​ให้​ดี​ก่อน​ก้าว​ไป

16 คน​มี​ปัญญา​รู้จัก​กลัว​และ​หลีก​หนี​ความ​ชั่ว

แต่​คน​โง่​หุนหัน​และ​ประมาท

17 คน​โกรธ​ง่าย​ทำ​เรื่อง​โง่เขลา

และ​คน​เจ้า​เล่ห์​ย่อม​เป็น​ที่​เกลียด​ชัง

18 คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​ได้​รับ​ความ​โง่​เป็น​มรดก

แต่​คน​รอบคอบ​ได้​รับ​ความ​รู้​เป็น​มงกุฎ

19 คน​เลว​ต้อง​ก้ม​ลง​ต่อ​หน้า​คน​ดี

และ​คน​ชั่ว​ต้อง​ก้ม​ลง​ที่​ประตู​ของ​คน​ชอบธรรม

20 แม้​เพื่อนบ้าน​ก็​รังเกียจ​คน​จน

แต่​คน​มั่งมี​มี​เพื่อน​มากมาย

21 คน​ดูหมิ่น​เพื่อนบ้าน​ทำบาป

แต่​คน​ที่​เมตตา​คน​ยากจน​ย่อม​เป็น​สุข

22 คน​ที่​วาง​แผน​ชั่ว​ย่อม​หลง​ทาง​ไม่​ใช่​หรือ

แต่​ความ​รัก​และ​ความ​ซื่อสัตย์​อยู่​กับ​คน​ที่​คิด​ทำ​ดี

23 การ​ทำงาน​หนัก​ทุก​อย่าง​ให้​ผล​ตอบแทน

แต่​พูด​อย่าง​เดียว​มี​แต่​ทำให้​ยากจน

24 ทรัพย์​ของ​คน​มี​ปัญญา​เป็น​มงกุฎ​ของ​เขา

แต่​ความ​โง่​คือ​มงกุฎ​ของ​คน​โง่

25 พยาน​สัตย์​จริง​ช่วย​ชีวิต​คน

แต่​พยาน​เท็จ​หลอกลวง

26 การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​เป็น​ป้อม​ปราการ​อัน​มั่นคง

และ​ลูกหลาน​ของ​เขา​ก็​มี​ที่​ลี้ภัย

27 การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​เป็น​ธาร​แห่ง​ชีวิต

ช่วย​ให้​พ้น​จาก​บ่วง​แห่ง​ความ​ตาย

28 ประชาชน​มากมาย​คือ​ศักดิ์ศรี​ของ​กษัตริย์

แต่​เมื่อ​ไร้​ประชาชน เจ้า​ผู้​ครอง​ก็​ถึง​ความ​พินาศ

29 คน​ใจ​เย็น​มี​ความ​เข้าใจ​มาก

แต่​คน​ใจ​ร้อน​อวด​ความ​โง่​ของ​ตน​ออก​มา

30 ใจ​สงบ​ทำให้​กาย​มี​ชีวิต​ชีวา

แต่​ความ​ริษยา​ทำให้​กระดูก​ผุ​พัง

31 คน​กดขี่​คน​จน​ดูหมิ่น​พระ​ผู้​สร้าง​ตน

แต่​คน​ที่​เมตตา​คน​ขัด​สน​ถวาย​เกียรติ​แด่​พระองค์

32 คน​ชั่ว​ถูก​โค่น​ลง​เมื่อ​ภัย​มา​ถึง

แต่​แม้​ใน​ความ​ตาย คน​ชอบธรรม​ก็​มี​ที่​ลี้ภัย

33 ปัญญา​พัก​อยู่​ใน​ใจ​ของ​คน​มี​ความ​เข้าใจ

แม้​อยู่​ใน​ใจ​ของ​คน​โง่ ปัญญา​ก็​ยัง​เผย​ตัว​ให้​เห็น

34 ความ​ชอบธรรม​ยก​ชาติ​ให้​สูง​ขึ้น

แต่​บาป​ทำให้​ชน​ชาติ​ใดๆ ต้อง​อับอาย

35 กษัตริย์​โปรดปราน​คน​รับใช้​ที่​ทำงาน​อย่าง​มี​ปัญญา

แต่​กษัตริย์​โกรธ​คน​รับใช้​ที่​ทำให้​ขายหน้า

15

1 คำ​ตอบ​อ่อนโยน​ระงับ​ความ​โกรธ

แต่​คำ​พูด​รุนแรง​ยิ่ง​ปลุก​โทสะ

2 ลิ้น​ของ​คน​มี​ปัญญา​ทำให้​ความ​รู้​น่า​ฟัง

แต่​ปาก​ของ​คน​โง่​พรั่งพรู​ความ​โง่​ออก​มา

3 สายตา​ของ​พระ​ยาห์เวห์​อยู่​ทุก​แห่ง

ทรง​เฝ้า​มอง​ทั้งคน​ชั่ว​และ​คน​ดี

4 คำ​พูด​อ่อนโยน​เป็นต้น​ไม้​แห่ง​ชีวิต

แต่​คำ​พูด​หลอกลวง​ทำลาย​จิตใจ

5 คน​โง่​ดูหมิ่น​คำ​แก้ไข​ของ​พ่อ

แต่​คน​ที่​รับฟัง​คำ​ตักเตือน​ย่อม​รอบคอบ

6 ใน​บ้าน​ของ​คน​ชอบธรรม​มี​ทรัพย์​มากมาย

แต่​รายได้​ของ​คน​ชั่ว​นำ​ความ​เดือดร้อน​มา

7 ริมฝีปาก​ของ​คน​มี​ปัญญา​เผยแพร่​ความ​รู้

แต่​ใจ​ของ​คน​โง่​ไม่​เป็น​เช่น​นั้น

8 เครื่องบูชา​ของ​คน​ชั่ว​เป็น​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​รังเกียจ

แต่​คำ​อธิษฐาน​ของ​คน​ซื่อตรง​เป็น​ที่​พอ​พระทัย

9 ทาง​ของ​คน​ชั่ว​เป็น​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​รังเกียจ

แต่​พระองค์​ทรง​รัก​คน​ที่​ไล่​ตาม​ความ​ชอบธรรม

10 คน​ที่​ละทิ้ง​ทาง​ต้อง​เจอ​การ​แก้ไข​อย่าง​หนัก

คน​ที่​เกลียด​คำ​ตักเตือน​จะ​ตาย

11 เชโอล* และ​อา​บัด​โดน​อยู่​ต่อ​หน้า​พระ​ยาห์เวห์

แล้ว​ใจ​ของ​มนุษย์​จะ​ยิ่ง​เปิดเผย​ต่อ​พระองค์​สัก​เพียง​ใด

12 คน​ชอบ​เยาะเย้ย​ไม่​ชอบ​ให้​ใคร​ตักเตือน

เขา​จึง​ไม่​ไป​หา​คน​มี​ปัญญา

13 ใจ​ที่​ยินดี​ทำให้​หน้าตา​แจ่มใส

แต่​ใจ​ที่​ปวดร้าว​ทำให้​เรี่ยวแรง​หดหาย

14 ใจ​ของ​คน​มี​ความ​เข้าใจ​แสวง​หา​ความ​รู้

แต่​ปาก​ของ​คน​โง่​เอา​ความ​โง่​เป็น​อาหาร

15 ทุก​วัน​ของ​คน​ทุกข์​ยาก​ล้วน​ขม​ขื่น

แต่​คน​ใจ​รื่นเริง​เหมือน​ได้​เลี้ยง​ฉลอง​ทุก​วัน

16 มี​น้อย​แต่​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​ยัง​ดี​กว่า

มี​ทรัพย์​มาก​แต่​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​วุ่นวาย

17 กิน​ผัก​ด้วย​ความ​รัก​ยัง​ดี​กว่า

กิน​ลูก​วัว​อ้วนพี​แต่​เกลียด​ชัง​กัน

18 คน​โมโห​ง่าย​ก่อการ​ทะเลาะ

แต่​คน​ใจ​เย็น​ช่วย​ระงับ​ความ​ขัดแย้ง

19 ทาง​ของ​คน​เกียจคร้าน​เหมือน​พง​หนาม

แต่​ทาง​ของ​คน​ซื่อตรง​ราบเรียบ​เหมือน​ถนน​ใหญ่

20 ลูก​มี​ปัญญา​ทำให้​พ่อ​ชื่น​ใจ

แต่​คน​โง่​ดูหมิ่น​แม่​ของ​ตน

21 ความ​โง่​เป็น​ความ​สนุก​ของ​คน​ไร้​สามัญสำนึก

แต่​คน​มี​ความ​เข้าใจ​เดิน​ไป​ใน​ทาง​ตรง

22 แผนงาน​ล้มเหลว​เมื่อ​ไม่​มี​คำ​ปรึกษา

แต่​มี​ที่ปรึกษา​หลาย​คน แผน​ก็​สำเร็จ

23 คน​ยินดี​เมื่อ​ได้​ตอบ​อย่าง​เหมาะสม

คำ​พูด​ที่​ถูก​กาล​นั้น​ดี​จริง

24 ทาง​แห่ง​ชีวิต​นำ​คน​มี​ปัญญา​ขึ้น​เบื้องบน

ช่วยให้เขาพ้นจากทางลงสู่เชโอล†

25 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ถอน​บ้าน​ของ​คน​หยิ่ง​ออก

แต่​ทรง​รักษา​เขต​ที่ดิน​ของ​หญิง​ม่าย​ไว้

26 ความคิด​ชั่ว​เป็น​สิ่ง​ที่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​รังเกียจ

แต่​ความคิด​ของ​คน​บริสุทธิ์​เป็น​ที่​พอ​พระทัย

27 คน​โลภ​อยาก​ได้​กำไร​สร้าง​ความ​เดือดร้อน​ให้​ครอบครัว

แต่​คน​ที่​เกลียด​สินบน​จะ​มี​ชีวิต​อยู่

28 ใจ​ของ​คน​ชอบธรรม​คิด​ให้​ดี​ก่อน​ตอบ

แต่​ปาก​ของ​คน​ชั่ว​พรั่งพรู​ความ​ชั่ว​ออก​มา

29 พระ​ยาห์เวห์​อยู่​ไกล​จาก​คน​ชั่ว

แต่​ทรง​ฟัง​คำ​อธิษฐาน​ของ​คน​ชอบธรรม

30 แววตา​สดใส​ทำให้​ใจ​ยินดี

ข่าว​ดี​ทำให้​กระดูก​แข็งแรง

31 หู​ที่​รับฟัง​คำ​ตักเตือน​ซึ่ง​นำ​ไป​สู่​ชีวิต

จะ​ได้​อยู่​ท่ามกลาง​คน​มี​ปัญญา

32 คน​ที่​ปฏิเสธ​การ​แก้ไข​ดูหมิ่น​ชีวิต​ของ​ตน

แต่​คน​ที่​รับฟัง​คำ​ตักเตือน​ได้​ความ​เข้าใจ

33 การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​สอน​ให้​มี​ปัญญา

และ​ความ​ถ่อม​ตน​นำ​หน้า​เกียรติยศ

16

1 ใจ​คน​วาง​แผน​ไว้

แต่​คำ​ตอบ​ที่​เอ่ย​ออก​มา​นั้น​มา​จาก​พระ​ยาห์เวห์

2 คน​เรา​มอง​ว่า​ทาง​ของ​ตน​สะอาด​หมด

แต่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ชั่ง​น้ำหนัก​เจตนา

3 ฝาก​สิ่ง​ที่​ทำ​ไว้​กับ​พระ​ยาห์เวห์

แล้ว​แผนการ​จะ​สำเร็จ

4 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​สร้าง​ทุก​สิ่ง​ให้​มี​จุด​หมาย​ของ​มัน

แม้​แต่​คน​ชั่ว​ก็​มี​ไว้​สำหรับ​วัน​แห่ง​ภัย​พิบัติ

5 คน​ใจ​หยิ่ง​ทุก​คน​เป็น​ที่​รังเกียจ​ของ​พระ​ยาห์เวห์

แน่นอน​ว่า​เขา​จะ​ไม่​พ้น​โทษ

6 ความ​ผิด​ได้​รับ​การ​ลบล้าง​ด้วย​ความ​เมตตา​และ​ความ​จริง

การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​ทำให้​คน​หัน​จาก​ความ​ชั่ว

7 เมื่อ​ทาง​ของ​คน​หนึ่ง​เป็น​ที่​พอ​พระทัย​ของ​พระ​ยาห์เวห์

พระองค์​ยัง​ทำให้​ศัตรู​อยู่​กับ​เขา​อย่าง​สงบ​ได้

8 มี​น้อย​แต่​ชอบธรรม

ยัง​ดี​กว่า​รายได้​มากมาย​ที่​ได้​มา​อย่าง​ไม่​ยุติธรรม

9 ใจ​คน​วาง​ทาง​ที่​จะ​เดิน

แต่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​กำหนด​ก้าว​ของ​เขา

10 คำ​ตัดสิน​ที่​ได้​รับ​การ​ดลใจ​อยู่​บน​ริมฝีปาก​ของ​กษัตริย์

เมื่อ​ตัดสิน ปาก​ของ​เขา​จะ​ไม่​กล่าว​ผิด

11 ตรา​ชั่ง​และ​คันชั่ง​ที่​เที่ยงตรง​เป็น​ของ​พระ​ยาห์เวห์

ลูกตุ้ม​น้ำหนัก​ทุก​ลูก​ใน​ถุง​เป็น​ผล​งาน​ของ​พระองค์

12 กษัตริย์​ทำ​ผิด​ย่อม​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ

เพราะ​บัลลังก์​ตั้ง​มั่น​ได้​ด้วย​ความ​ชอบธรรม

13 กษัตริย์​ยินดี​กับ​คำ​พูด​ที่​ถูกต้อง

และ​เห็น​ค่า​คน​ที่​พูด​ความ​จริง

14 ความ​กริ้ว​ของ​กษัตริย์​เหมือน​ทูต​แห่ง​ความ​ตาย

แต่​คน​มี​ปัญญา​รู้จัก​ทำให้​สงบ​ลง

15 เมื่อ​พระ​พักตร์​กษัตริย์​แจ่มใส ก็​มี​ชีวิต

ความ​โปรดปราน​ของ​เขา​เหมือน​เมฆ​ฝน​ใน​ฤดู​ใบไม้​ผลิ

16 ได้​ปัญญา​ยัง​ดี​กว่า​ได้​ทองคำ​มาก​นัก

ได้​ความ​เข้าใจ​ยัง​ดี​กว่า​ได้​เงิน

17 ถนน​ใหญ่​ของ​คน​ซื่อตรง​คือ​การ​หัน​จาก​ความ​ชั่ว

คน​ที่​ระวัง​ทาง​ของ​ตน​ก็​รักษา​ชีวิต​ไว้

18 ความ​หยิ่ง​มา​ก่อน​ความ​พินาศ

ใจ​ยโส​มา​ก่อน​การ​ล้ม​ลง

19 ถ่อม​ใจ​อยู่​กับ​คน​ยากจน

ยัง​ดี​กว่า​แบ่ง​ของ​ปล้น​กับ​คน​เย่อหยิ่ง

20 คน​ที่​ใส่ใจ​ถ้อยคำ​จะ​พบ​ความ​เจริญ

คน​ที่​วางใจ​ใน​พระ​ยาห์เวห์​ย่อม​เป็น​สุข

21 คน​มี​ปัญญา​ใน​ใจ​ย่อม​ถูก​เรียก​ว่า​รอบคอบ

วาจา​น่า​ฟัง​ทำให้​คำ​สอน​ชวน​รับฟัง​ยิ่ง​ขึ้น

22 ความ​เข้าใจ​เป็น​ธาร​แห่ง​ชีวิต​สำหรับ​คน​ที่​มี​ความ​เข้าใจ

แต่​ความ​โง่​ของ​คน​โง่​นั่นเอง​เป็น​โทษ​ของ​เขา

23 ใจ​ของ​คน​มี​ปัญญา​สอน​ปาก​ของ​ตน

และ​ทำให้​คำ​พูด​เปี่ยม​ความ​รู้​ยิ่ง​ขึ้น

24 ถ้อยคำ​อ่อนหวาน​เหมือน​รวงผึ้ง

หวาน​ชื่น​ต่อ​ชีวิต และ​บำรุง​กระดูก

25 มี​ทาง​ที่​คน​เรา​คิด​ว่า​ถูก

แต่​ปลายทาง​กลับ​นำ​ไป​สู่​ความ​ตาย

26 ความ​หิว​ของ​คน​ทำงาน​ช่วย​ผลักดัน​ให้​เขา​ทำงาน

เพราะ​ปาก​ท้อง​คอย​เร่ง​เขา

27 คน​ไร้​ค่า​ขุดคุ้ย​เรื่อง​ชั่ว

คำ​พูด​ของ​เขา​เหมือน​ไฟ​แผดเผา

28 คน​ใจ​คด​ก่อการ​ทะเลาะ

คน​ชอบ​ซุบซิบ​ทำให้​เพื่อน​สนิท​แตก​กัน

29 คน​รุนแรง​ชักจูง​เพื่อนบ้าน

แล้ว​พา​ไป​ใน​ทาง​ที่​ไม่​ดี

30 คน​ที่​ขยิบ​ตา​เพื่อ​วาง​แผน​คด​โกง

เม้ม​ปาก​เมื่อ​คิด​จะ​ทำ​ชั่ว

31 ผม​หงอก​เป็น​มงกุฎ​แห่ง​เกียรติ

ผู้​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​ชอบธรรม​ย่อม​ได้​มงกุฎ​นี้

32 คน​ใจ​เย็น​ดี​กว่า​นักรบ​ผู้​เก่ง​กล้า

คน​ที่​ควบคุม​ตนเอง​ได้​ดี​กว่า​คน​ที่​ยึด​เมือง

33 สลาก​ถูก​ทอด​ลง​บน​ตัก

แต่​ผล​ตัดสิน​ทุก​อย่าง​มา​จาก​พระ​ยาห์เวห์

17

1 กิน​ขนม​ปัง​แห้ง​ชิ้น​เดียว​อย่าง​สงบ

ยัง​ดี​กว่า​บ้าน​ที่​เต็ม​ด้วย​งาน​เลี้ยง​แต่​มี​การ​ทะเลาะ​กัน

2 คน​รับใช้​ที่​ทำงาน​อย่าง​ฉลาด​จะ​ได้​ปกครอง​ลูกชาย​ที่​นำ​ความ​อับอาย​มา

และ​ได้​ส่วน​มรดก​ร่วม​กับ​พี่น้อง

3 เบ้า​หลอม​มี​ไว้​สำหรับ​เงิน เตา​มี​ไว้​สำหรับ​ทอง

แต่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ทดสอบ​ใจ

4 คน​ทำ​ชั่ว​เอาใจ​ใส่​คำ​พูด​ชั่ว

คน​โกหก​ชอบ​ฟัง​ถ้อยคำ​มุ่ง​ร้าย

5 คน​ที่​เยาะเย้ย​คน​จน​ก็​ดูหมิ่น​พระ​ผู้​สร้าง​เขา

คน​ที่​ดีใจ​กับ​ความ​หายนะ​จะ​ไม่​พ้น​โทษ

6 หลานๆ เป็น​มงกุฎ​ของ​คน​ชรา

และ​พ่อ​แม่​เป็น​เกียรติ​ของ​ลูก

7 คำ​พูด​สูงส่ง​ไม่​เหมาะ​กับ​คน​โง่

ยิ่ง​ไม่​ควร​เลย​ที่​ผู้ปกครอง​จะ​พูด​โกหก

8 คน​ให้​สินบน​มอง​ว่า​สินบน​นั้น​เหมือน​อัญมณี​ล้ำ​ค่า

หัน​ไป​ทาง​ไหน​ก็​สำเร็จ

9 คน​ที่​ปกปิด​ความ​ผิด​ช่วย​ให้​ความ​รัก​งอก​งาม

แต่​คน​ที่​รื้อ​เรื่อง​เดิม​ทำให้​เพื่อน​สนิท​แตก​กัน

10 คำ​ตักเตือน​หยั่ง​ลึก​ใน​ใจ​คน​มี​ความ​เข้าใจ

ยิ่ง​กว่า​การ​เฆี่ยน​คน​โง่​ร้อย​ครั้ง

11 คน​ชั่ว​มุ่ง​แต่​จะ​กบฏ

จึง​มี​ทูต​โหดร้าย​ถูก​ส่ง​มา​จัดการ​เขา

12 พบ​แม่​หมี​ที่​ถูก​พราก​ลูก

ยัง​ดี​กว่า​พบ​คน​โง่​ใน​ความ​โง่​ของ​ตน

13 ใคร​ตอบแทน​ความ​ดี​ด้วย​ความ​ชั่ว

ความ​ชั่ว​จะ​ไม่​พราก​จาก​บ้าน​ของ​เขา

14 การ​เริ่ม​ทะเลาะ​เหมือน​เปิด​ช่อง​ให้​น้ำ​ทะลัก​จาก​เขื่อน

จง​หยุด​ก่อน​ที่​การ​วิวาท​จะ​ปะทุ

15 คน​ที่​ประกาศ​ว่า​คน​ชั่ว​เป็น​ฝ่าย​ถูก และ​คน​ที่​ตัดสิน​ว่า​คน​ชอบธรรม​เป็น​ฝ่าย​ผิด

ทั้ง​คู่​เป็น​ที่​รังเกียจ​ของ​พระ​ยาห์เวห์

16 เงิน​ใน​มือ​คน​โง่​จะ​มี​ประโยชน์​อะไร​สำหรับ​ซื้อ​ปัญญา

ใน​เมื่อ​เขา​ไม่​มี​ความ​เข้าใจ

17 เพื่อน​รัก​กัน​ทุก​เวลา

พี่น้อง​เกิด​มา​เพื่อ​ยืน​ข้าง​กัน​ใน​ยาม​ลำบาก

18 คน​ขาด​สามัญสำนึก​จับ​มือ​ค้ำ​ประกัน

และ​รับ​เป็น​ผู้​ค้ำ​ต่อ​หน้า​เพื่อนบ้าน

19 คน​ที่​รัก​การ​ฝ่าฝืน​ก็​รัก​การ​ทะเลาะ

คน​ที่​ทำ​ประตู​บ้าน​สูง​ใหญ่​ก็​แสวง​หา​ความ​พินาศ

20 คน​ใจ​คด​ไม่​พบ​ความ​เจริญ

คน​ลิ้น​หลอกลวง​ตก​อยู่​ใน​ความ​เดือดร้อน

21 ใคร​มี​ลูก​โง่​ก็​มี​แต่​ความ​ทุกข์

พ่อ​ของ​คน​โง่​ไม่​มี​ความ​ยินดี

22 ใจ​เบิกบาน​เป็น​ยา​ดี

แต่​ใจ​ที่​แหลก​สลาย​ทำให้​กระดูก​เหี่ยวแห้ง

23 คน​ชั่ว​รับ​สินบน​ลับๆ

เพื่อ​บิดเบือน​ทาง​แห่ง​ความ​ยุติธรรม

24 คน​มี​ความ​เข้าใจ​มุ่ง​มอง​ปัญญา​ที่​อยู่​ตรง​หน้า

แต่​สายตา​คน​โง่​ล่อง​ลอย​ไป​ถึง​สุด​ขอบ​โลก

25 ลูก​โง่​ทำให้​พ่อ​โศกเศร้า

และ​ทำให้​แม่​ผู้​ให้​กำเนิด​ขม​ขื่น​ใจ

26 ลงโทษ​คน​ชอบธรรม​ก็​ไม่​ดี

เฆี่ยน​ขุนนาง​เพราะ​ความ​ซื่อตรง​ก็​ไม่​ถูก

27 คน​มี​ความ​รู้​รู้จัก​สงวน​คำ​พูด

คน​ใจ​เย็น​เป็น​คน​มี​ความ​เข้าใจ

28 แม้​แต่​คน​โง่ ถ้า​เงียบ​ก็​ถูก​มอง​ว่า​มี​ปัญญา

พอ​ปิด​ปาก ก็​ถูก​นับ​ว่า​รอบคอบ

18

1 คน​ที่​แยก​ตัว​ออก​ไป​ไล่​ตาม​ความ​ต้องการ​ของ​ตน

และ​ต่อต้าน​เหตุผล​ที่​ถูกต้อง​ทุก​อย่าง

2 คน​โง่​ไม่​ชอบ​ความ​เข้าใจ

เขา​ชอบ​เพียง​พูด​ความคิด​ของ​ตน​ออก​มา

3 เมื่อ​ความ​ชั่ว​มา ความ​ดูหมิ่น​ก็​ตาม​มา

ความ​อับอาย​พา​ความ​อดสู​มา​ด้วย

4 คำ​จาก​ปาก​คน​เหมือน​น้ำ​ลึก

ธาร​ปัญญา​เหมือน​ลำธาร​ที่​ไหล​ไม่​หยุด

5 ลำเอียง​เข้า​ข้าง​คน​ชั่ว​ไม่​ดี

และ​พราก​ความ​ยุติธรรม​จาก​คน​บริสุทธิ์​ก็​ไม่​ถูก

6 ริมฝีปาก​คน​โง่​พา​ตัว​เข้า​สู่​การ​ทะเลาะ

ปาก​ของ​เขา​เรียกหา​ไม้เรียว

7 ปาก​ของ​คน​โง่​ทำลาย​ตัวเอง

ริมฝีปาก​ของ​เขา​เป็น​บ่วง​ดัก​ชีวิต

8 คำ​ซุบซิบ​เหมือน​ของ​อร่อย​คำ​เล็กๆ

กลืน​ลง​ไป​ลึก​ถึง​ข้าง​ใน

9 คน​ที่​เฉื่อยชา​ใน​การ​งาน

ก็​เป็น​พี่น้อง​กับ​คน​ที่​เก่ง​แต่​ทำลาย

10 พระ​นาม​ของ​พระ​ยาห์เวห์​เป็น​หอคอย​แข็งแรง

คน​ชอบธรรม​วิ่ง​เข้า​ไป​แล้ว​ปลอดภัย

11 ทรัพย์​ของ​คน​มั่งมี​คือ​เมือง​ป้อม​ของ​เขา

ใน​ความคิด​ของ​ตน มัน​เหมือน​กำแพง​สูง​ปีน​ไม่​ถึง

12 ก่อน​ความ​พินาศ ใจ​คน​มัก​หยิ่ง

แต่​ก่อน​เกียรติยศ​คือ​ความ​ถ่อม​ใจ

13 ตอบ​ก่อน​ฟัง

เป็น​ทั้ง​ความ​โง่​และ​ความ​อับอาย

14 กำลังใจ​ช่วย​พยุง​คน​ยาม​เจ็บ​ป่วย

แต่​ใจ​ที่​แตก​สลาย ใคร​จะ​ทน​ไหว

15 ใจ​ของ​คน​รอบคอบ​แสวง​หา​ความ​รู้

หู​ของ​คน​มี​ปัญญา​ก็​ค้น​หา​ความ​รู้

16 ของขวัญ​เปิด​ทาง​ให้​ผู้​ให้

และ​พา​เขา​เข้า​เฝ้า​คน​ใหญ่​คน​โต

17 คน​ที่​พูด​ฝ่าย​ตน​ก่อน​ดูเหมือน​เป็น​ฝ่าย​ถูก

จน​อีก​ฝ่าย​มา​ถาม​ค้าน

18 สลาก​ช่วย​ยุติ​ข้อ​พิพาท

และ​แยก​คู่กรณี​ที่​แข็งกร้าว​ออก​จาก​กัน

19 พี่น้อง​ที่​ถูก​ทำให้​ขุ่น​เคือง​เข้าถึง​ยาก​กว่า​เมือง​ที่​มี​ป้อม​ปราการ

ความ​ขัดแย้ง​เหมือน​สลัก​ประตู​ของ​ป้อม​ปราการ

20 คน​เรา​อิ่ม​ท้อง​จาก​ผล​คำ​พูด​ของ​ตน

อิ่มเอม​จาก​ผล​ผลิต​ของ​ริมฝีปาก

21 ความ​ตาย​และ​ชีวิต​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​ลิ้น

คน​ที่​รัก​การ​พูด​จะ​ได้​กิน​ผล​ของ​มัน

22 คน​ที่​พบ​ภรรยา​ก็​พบ​สิ่ง​ดี

และ​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระ​ยาห์เวห์

23 คน​จน​พูด​วิงวอน​ขอ​ความ​เมตตา

แต่​คน​รวย​ตอบ​อย่าง​แข็ง​กระด้าง

24 คน​ที่​มี​เพื่อน​มาก​อาจ​ถึง​ความ​พินาศ

แต่​มี​เพื่อน​บาง​คน​ที่​แนบแน่น​ยิ่ง​กว่า​พี่น้อง

19

1 คน​จน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ซื่อตรง

ยัง​ดี​กว่า​คน​ปาก​คด​ที่​เป็น​คน​โง่

2 มี​ความ​กระตือรือร้น​แต่​ไม่​มี​ความ​รู้​ก็​ไม่​ดี

รีบร้อน​ก้าว​เท้า​ก็​พา​หลง​ทาง

3 ความ​โง่​ของ​คน​ทำลาย​ทาง​ของ​ตน

แล้ว​ใจ​ก็​กลับ​โกรธ​พระ​ยาห์เวห์

4 ความ​มั่งคั่ง​ดึง​เพื่อน​เข้า​มา​มาก

แต่​คน​จน​กลับ​ถูก​เพื่อน​ทอดทิ้ง

5 พยาน​เท็จ​จะ​ไม่​พ้น​โทษ

คน​ที่​พรั่งพรู​คำ​โกหก​จะ​ไม่​รอด

6 หลาย​คน​พยายาม​เอาใจ​ผู้​มี​อำนาจ

และ​ทุก​คน​อยาก​เป็น​เพื่อน​กับ​คน​ที่​แจก​ของ

7 แม้​ญาติ​ของ​คน​จน​ยัง​หลีก​หนี

เพื่อน​ของ​เขา​ยิ่ง​ห่าง​ไกล​กว่า​เดิม

เขา​วิงวอน​ตาม​หา แต่​ทุก​คน​ก็​หาย​ไป

8 คน​ที่​ได้​ปัญญา​ก็​รัก​ชีวิต​ของ​ตน

คน​ที่​รักษา​ความ​เข้าใจ​ไว้​จะ​พบ​สิ่ง​ดี

9 พยาน​เท็จ​จะ​ไม่​พ้น​โทษ

คน​ที่​พูด​โกหก​จะ​พินาศ

10 ชีวิต​หรูหรา​ไม่​เหมาะ​กับ​คน​โง่

ยิ่ง​ไม่​เหมาะ​ที่​คน​รับใช้​จะ​ปกครอง​เจ้านาย

11 คน​มี​วิจารณญาณ​ย่อม​ใจ​เย็น

การ​มอง​ข้าม​ความ​ผิด​เป็น​เกียรติ​ของ​เขา

12 ความ​กริ้ว​ของ​กษัตริย์​เหมือน​เสียง​สิงโต​คำราม

ความ​โปรดปราน​เหมือน​น้ำค้าง​บน​หญ้า

13 ลูก​โง่​คือ​หายนะ​ของ​พ่อ

ภรรยา​ที่​ชอบ​ทะเลาะ​เหมือน​น้ำ​หยด​ไม่​หยุด

14 บ้าน​และ​ทรัพย์สิน​เป็น​มรดก​จาก​พ่อ​แม่

แต่​ภรรยา​ที่​รอบคอบ​มา​จาก​พระ​ยาห์เวห์

15 ความ​เกียจคร้าน​ทำให้​หลับ​ลึก

คน​ไม่​เอางาน​ต้อง​ทน​หิว

16 คน​ที่​รักษา​คำ​บัญชา​ก็​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน

แต่​คน​ที่​ไม่​ใส่ใจ​ทาง​ของ​ตน​จะ​ตาย

17 คน​ที่​เมตตา​คน​จน​ก็​เหมือน​ให้​พระ​ยาห์เวห์ยืม

และ​พระองค์​จะ​ทรง​ตอบแทน​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ

18 จง​ตี​สอน​ลูก​ตราบ​ที่​ยัง​มี​ความ​หวัง

แต่​อย่า​ตั้งใจ​ทำให้​เขา​ตาย

19 คน​อารมณ์​ร้อน​ต้อง​รับ​โทษ

ถ้า​ช่วย​เขา​ครั้ง​หนึ่ง ก็​ต้อง​ช่วย​อีก​ครั้ง

20 ฟัง​คำ​แนะนำ​และ​รับ​คำ​สั่งสอน

แล้ว​วัน​ข้าง​หน้า​จะ​มี​ปัญญา

21 ใจ​คน​มี​แผน​มากมาย

แต่​ความ​ตั้งใจ​ของ​พระ​ยาห์เวห์จะสำเร็จ

22 สิ่ง​ที่​ทำให้​คน​เป็น​ที่​รัก​คือ​ความ​เมตตา

เป็น​คน​จน​ยัง​ดี​กว่า​เป็น​คน​โกหก

23 การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​นำ​ไป​สู่​ชีวิต​และ​ความ​อิ่ม​ใจ

คน​เช่น​นั้น​พัก​ได้​อย่าง​ปลอดภัย ไม่​มี​ภัย​มา​รบกวน

24 คน​เกียจคร้าน​ซุก​มือ​ลง​ใน​ชาม

แต่​ยัง​ไม่​ยอม​ยก​กลับ​เข้า​ปาก

25 เฆี่ยน​คน​ชอบ​เยาะเย้ย แล้ว​คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​จะ​ได้​เรียนรู้​ความ​รอบคอบ

ตำหนิ​คน​มี​ความ​เข้าใจ แล้ว​เขา​จะ​เพิ่มพูน​ความ​รู้

26 ลูก​ที่​ปล้น​พ่อ​และ​ไล่​แม่​ออก​ไป

เป็น​ลูก​ที่​นำ​ความ​อับอาย​และ​ความ​อดสู​มา​ให้

27 ลูก​เอ๋ย ถ้า​หยุด​ฟัง​คำ​สั่งสอน

ลูก​ก็​จะ​หลง​ไป​จาก​ถ้อยคำ​แห่ง​ความ​รู้

28 พยาน​คด​โกง​เยาะเย้ย​ความ​ยุติธรรม

ปาก​ของ​คน​ชั่ว​กลืน​กิน​ความ​ชั่วช้า

29 โทษ​มี​เตรียม​ไว้​สำหรับ​คน​ชอบ​เยาะเย้ย

และ​ไม้เรียว​มี​ไว้​สำหรับ​หลัง​ของ​คน​โง่

20

1 เหล้า​องุ่น​ชอบ​เยาะเย้ย เบียร์​ชอบ​ก่อ​เรื่อง

ใคร​ปล่อย​ให้​มัน​พา​หลง​ก็​ไม่​ใช่​คน​มี​ปัญญา

2 ความ​น่า​กลัว​ของ​กษัตริย์​เหมือน​เสียง​สิงโต​คำราม

ใคร​ยั่ว​ให้​เขา​โกรธ​ก็​เอา​ชีวิต​ตัวเอง​ไป​เสี่ยง

3 การ​หลีก​เลี่ยง​การ​ทะเลาะ​เป็น​เกียรติ​ของ​คน

แต่​คน​โง่​ทุก​คน​ชอบ​หา​เรื่อง

4 คน​เกียจคร้าน​ไม่​ยอม​ไถ​นา​เพราะ​อากาศ​หนาว

พอ​ถึง​ฤดู​เก็บเกี่ยว​จึง​ต้อง​ขอ และ​ไม่​ได้​อะไร

5 คำ​ปรึกษา​ใน​ใจ​คน​เหมือน​น้ำ​ลึก

แต่​คน​มี​ความ​เข้าใจ​รู้จัก​ตัก​ขึ้น​มา

6 หลาย​คน​ประกาศ​ว่า​ตน​มี​ความ​รัก​มั่นคง

แต่​จะ​หา​คน​ซื่อสัตย์​จริงๆ ได้​ที่ไหน

7 คน​ชอบธรรม​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ซื่อตรง

ลูกหลาน​ของ​เขา​ภายหลัง​ย่อม​เป็น​สุข

8 กษัตริย์​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์​พิพากษา

ใช้​สายตา​คัด​แยก​ความ​ชั่ว​ทุก​อย่าง​ออก​ไป

9 ใคร​จะ​พูด​ได้​ว่า “ฉัน​ทำใจ​ให้​บริสุทธิ์​แล้ว

ฉัน​สะอาด ไม่​มี​บาป”

10 ลูกตุ้ม​น้ำหนัก​สอง​มาตรฐาน​และ​เครื่อง​ตวง​สอง​มาตรฐาน

ทั้ง​คู่​เป็น​ที่​รังเกียจ​ของ​พระ​ยาห์เวห์

11 แม้​แต่​เด็ก​ก็​เป็น​ที่​รู้จัก​จาก​สิ่ง​ที่​ทำ

ว่า​การ​กระทำ​ของ​เขา​บริสุทธิ์​และ​ถูกต้อง​หรือ​ไม่

12 หู​ที่​ได้ยิน​และ​ตา​ที่​มอง​เห็น

พระ​ยาห์เวห์​ทรง​สร้าง​ทั้ง​สอง​อย่าง

13 อย่า​รัก​การ​นอน เดี๋ยว​จะ​ยากจน

ลืม​ตา​ขึ้น แล้ว​จะ​มี​อาหาร​กิน​อิ่ม

14 “ของ​ไม่​ดี ของ​ไม่​ดี” คน​ซื้อ​พูด

แต่​พอ​เดิน​จาก​ไป​ก็​เอา​ไป​คุย​อวด

15 ทองคำ​และ​ทับทิม​มี​อยู่​มาก

แต่​ริมฝีปาก​ที่​มี​ความ​รู้​เป็น​อัญมณี​หา​ยาก

16 เอา​เสื้อ​ของ​คน​ที่​ค้ำ​ประกัน​ให้​คน​นอก​ไว้

และ​ยึด​ไว้​เป็น​ประกัน​เมื่อ​เขา​ค้ำ​ให้​หญิง​นอก​ทาง

17 อาหาร​ที่​ได้​มา​ด้วย​การ​หลอกลวง​หวาน​ปาก

แต่​ภายหลัง​ใน​ปาก​กลับ​เต็ม​ไป​ด้วย​กรวด

18 แผนการ​ตั้ง​มั่น​ได้​ด้วย​คำ​ปรึกษา

จะ​ทำ​สงคราม​ก็​ต้อง​มี​คำ​แนะนำ​ที่​ชาญ​ฉลาด

19 คน​ชอบ​นินทา​เปิดเผย​ความ​ลับ

อย่า​คบ​คน​ปาก​มาก

20 ใคร​สาปแช่ง​พ่อ​หรือ​แม่

ตะเกียง​ของ​เขา​จะ​ดับ​ใน​ความ​มืด​สนิท

21 มรดก​ที่​ได้​มา​อย่าง​รีบร้อน​ตั้งแต่​แรก

สุดท้าย​จะ​ไม่​เป็น​พร

22 อย่า​พูด​ว่า “ฉัน​จะ​แก้​แค้น​ความ​ชั่ว”

จง​รอ​พระ​ยาห์เวห์ แล้ว​พระองค์​จะ​ช่วย​ให้​รอด

23 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​รังเกียจ​ลูกตุ้ม​น้ำหนัก​สอง​มาตรฐาน

และ​ตรา​ชั่ง​โกง​ไม่​เป็น​ที่​พอ​พระทัย

24 ก้าว​ของ​คน​มา​จาก​พระ​ยาห์เวห์

แล้ว​คน​จะ​เข้าใจ​ทาง​ของ​ตน​ได้​อย่างไร

25 การ​ด่วน​ปฏิญาณ​ถวาย​สิ่ง​ใด​โดย​ไม่​คิด​เป็น​กับดัก​ของ​คน

แล้ว​ค่อย​มา​ทบทวน​คำ​ปฏิญาณ​ทีหลัง

26 กษัตริย์​ผู้​มี​ปัญญา​ฝัด​คน​ชั่ว​ออก​ไป

แล้ว​ใช้​ล้อ​สำหรับ​นวด​ข้าว​บด​ทับ​พวก​เขา

27 จิต​วิญญาณ​ของ​คน​เป็น​ตะเกียง​ของ​พระ​ยาห์เวห์

ส่อง​ค้น​ส่วน​ลึก​ที่สุด​ภายใน

28 ความ​รัก​และ​ความ​ซื่อสัตย์​รักษา​กษัตริย์​ให้​ปลอดภัย

บัลลังก์​ของ​เขา​ตั้ง​มั่น​ด้วย​ความ​รัก

29 กำลัง​เป็น​เกียรติ​ของ​ชาย​หนุ่ม

ผม​หงอก​เป็น​สง่า​ของ​คน​ชรา

30 บาดแผล​จาก​การ​เฆี่ยน​ช่วย​ชำระ​ความ​ชั่ว

และ​การ​ตี​ช่วย​ชำระ​ไป​ถึง​ส่วน​ลึก​ของ​คน

21

1 ใจ​ของ​กษัตริย์​อยู่​ใน​มือ​พระ​ยาห์เวห์​เหมือน​ทาง​น้ำ

พระองค์​หัน​ใจ​นั้น​ไป​ทาง​ใด​ก็​ได้​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ

2 คน​เรา​มอง​ว่า​ทาง​ของ​ตน​ถูกต้อง

แต่​พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ชั่งใจ

3 การ​ทำ​สิ่ง​ที่​ชอบธรรม​และ​ยุติธรรม

เป็น​ที่​พอ​พระทัย​ของ​พระ​ยาห์เวห์​ยิ่ง​กว่า​เครื่องบูชา

4 สายตา​หยิ่ง​และ​ใจ​จองหอง

ตะเกียง​ของ​คน​ชั่ว ล้วน​เป็น​บาป

5 แผน​ของ​คน​ขยัน​นำ​ไป​สู่​กำไร​แน่นอน

แต่​คน​ใจ​ร้อน​ย่อม​รีบ​ไป​สู่​ความ​ยากจน

6 ทรัพย์​ที่​ได้​มา​ด้วย​ลิ้น​โกหก

เหมือน​ไอ​ระเหย​ที่​ลอย​หาย สำหรับ​คน​ที่​มุ่ง​หา​ความ​ตาย

7 ความ​รุนแรง​ของ​คน​ชั่ว​จะ​กวาด​พวก​เขา​ไป

เพราะ​พวก​เขา​ไม่​ยอม​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง

8 ทาง​ของ​คน​ผิด​นั้น​คดเคี้ยว

แต่​การ​กระทำ​ของ​คน​บริสุทธิ์​ซื่อตรง

9 อยู่​มุม​หนึ่ง​บน​ดาดฟ้า

ยัง​ดี​กว่า​อยู่​ร่วม​บ้าน​กับ​ภรรยา​ที่​ชอบ​ทะเลาะ

10 ใจ​ของ​คน​ชั่ว​อยาก​ทำ​ชั่ว

แม้​เพื่อนบ้าน​ก็​ไม่​ได้​รับ​ความ​เมตตา​จาก​เขา

11 ลงโทษ​คน​ชอบ​เยาะเย้ย คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​ก็​ได้​ปัญญา

สอน​คน​มี​ปัญญา เขา​ก็​ได้​รับ​ความ​รู้

12 องค์​ผู้​ทรง​ชอบธรรม​ทรง​พิจารณา​บ้าน​ของ​คน​ชั่ว

และ​ทรง​ทำให้​คน​ชั่ว​พินาศ

13 ใคร​ปิด​หู​ไม่​ฟัง​เสียง​ร้อง​ของ​คน​จน

วัน​หนึ่ง​เขา​จะ​ร้อง​บ้าง แต่​ไม่​มี​ใคร​ฟัง

14 ของขวัญ​ที่​ให้​ลับๆ ช่วย​ระงับ​ความ​โกรธ

สินบน​ที่​ซ่อน​ไว้​ใน​เสื้อ​คลุม​ช่วย​สงบ​โทสะ​รุนแรง

15 การ​ทำ​ความ​ยุติธรรม​เป็น​ความ​ยินดี​ของ​คน​ชอบธรรม

แต่​เป็น​ความ​พินาศ​แก่​คน​ทำ​ชั่ว

16 คน​ที่​หลง​ออก​จาก​ทาง​แห่ง​ความ​เข้าใจ

จะ​ไป​พัก​อยู่​ท่ามกลาง​ผู้​ล่วงลับ

17 คน​รัก​ความ​สนุกสนาน​จะ​ยากจน

คน​รัก​เหล้า​องุ่น​และ​น้ำมัน​จะ​ไม่​ร่ำรวย

18 คน​ชั่ว​กลาย​เป็น​ค่า​ไถ่​แทน​คน​ชอบธรรม

คน​ทรยศ​แทน​คน​ซื่อตรง

19 อยู่​ใน​แดน​กันดาร

ยัง​ดี​กว่า​อยู่​กับ​ภรรยา​ที่​ชอบ​ทะเลาะ​และ​ฉุนเฉียว

20 ใน​บ้าน​คน​มี​ปัญญา​มี​ทรัพย์​มี​ค่า​และ​น้ำมัน

แต่​คน​โง่​ผลาญ​มัน​จน​หมด

21 คน​ที่​ติดตาม​ความ​ชอบธรรม​และ​ความ​เมตตา

จะ​พบ​ชีวิต ความ​ชอบธรรม และ​เกียรติยศ

22 คน​มี​ปัญญา​ปีน​ขึ้น​เมือง​ของ​นักรบ

และ​รื้อ​ที่มั่น​ที่​พวก​เขา​ไว้​วางใจ​ลง

23 คน​ที่​เฝ้า​ระวัง​ปาก​และ​ลิ้น

ก็​รักษา​ชีวิต​ให้​พ้น​ความ​เดือดร้อน

24 คน​เย่อหยิ่ง​และ​จองหอง มี​ชื่อ​ว่า “คน​ชอบ​เยาะเย้ย”

เขา​ทำ​ทุก​อย่าง​ด้วย​ความ​หยิ่ง​ยโส

25 ความ​อยาก​ของ​คน​เกียจคร้าน​ฆ่า​เขา​เอง

เพราะ​มือ​ไม่​ยอม​ทำงาน

26 บาง​คน​โลภ​อยาก​ได้​ทั้ง​วัน​ไม่​รู้​จบ

แต่​คน​ชอบธรรม​ให้​โดย​ไม่​หวง

27 เครื่องบูชา​ของ​คน​ชั่ว​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ

ยิ่ง​ถ้า​นำ​มา​ถวาย​ด้วย​เจตนา​ชั่ว ยิ่ง​น่า​รังเกียจ

28 พยาน​เท็จ​จะ​พินาศ

แต่​คน​ที่​ตั้งใจ​ฟัง​จะ​พูด​อย่าง​มั่นคง​สืบ​ไป

29 คน​ชั่ว​ทำ​หน้า​แข็งกร้าว

แต่​คน​ซื่อตรง​ทำ​ทาง​ของ​ตน​ให้​มั่นคง

30 ไม่​มี​ปัญญา ไม่​มี​ความ​เข้าใจ

และ​ไม่​มี​คำ​ปรึกษา​ใด​ต้าน​พระ​ยาห์เวห์ได้

31 ม้า​เตรียม​ไว้​สำหรับ​วัน​รบ

แต่​ชัย​ชนะ​มา​จาก​พระ​ยาห์เวห์

22

1 ชื่อเสียง​ดี​น่า​ปรารถนา​ยิ่ง​กว่า​ทรัพย์​มาก

ความ​โปรดปราน​ดี​กว่า​เงิน​และ​ทอง

2 คน​รวย​กับ​คน​จน​มี​สิ่ง​หนึ่ง​ร่วม​กัน

พระ​ยาห์เวห์​ทรง​สร้าง​พวก​เขา​ทั้งหมด

3 คน​รอบคอบ​เห็น​อันตราย​ก็​หลบ

แต่​คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​เดิน​ต่อ​ไป แล้ว​ต้อง​รับ​ผล

4 ผล​ของ​ความ​ถ่อม​ใจ​และ​การ​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์

คือ​ความ​มั่งคั่ง เกียรติยศ และ​ชีวิต

5 หนาม​และ​บ่วง​อยู่​บน​ทาง​ของ​คน​คด​โกง

คน​ที่​รักษา​ชีวิต​ตน​ย่อม​อยู่​ห่าง​จาก​มัน

6 ฝึก​เด็ก​ให้​เดิน​ใน​ทาง​ที่​เขา​ควร​ไป

แม้​แก่​แล้ว​ก็​จะ​ไม่​หัน​จาก​ทาง​นั้น

7 คน​รวย​ปกครอง​คน​จน

คน​กู้​เป็น​คน​รับใช้​ของ​เจ้าหนี้

8 คน​หว่าน​ความ​ชั่ว​จะ​เก็บเกี่ยว​ความ​เดือดร้อน

และ​ไม้เรียว​ที่​เขา​ใช้​ด้วย​ความ​โกรธ​จะ​สิ้น​ฤทธิ์

9 คน​ใจ​กว้าง​ย่อม​ได้​รับ​พร

เพราะ​แบ่ง​อาหาร​ให้​คน​จน

10 ไล่​คน​ชอบ​เยาะเย้ย​ออก​ไป การ​ทะเลาะ​ก็​ออก​ไป​ด้วย

การ​วิวาท​และ​คำ​ดูหมิ่น​จะ​ยุติ

11 คน​ที่​รัก​ความ​บริสุทธิ์​ใน​ใจ​และ​พูดจา​น่า​ฟัง

จะ​เป็น​เพื่อน​ของ​กษัตริย์

12 พระ​ยาห์เวห์​ทรง​จับ​ตา​ดูแล​ความ​รู้

แต่​พระองค์​ทำให้​คำ​พูด​ของ​คน​ไม่​ซื่อสัตย์​ล้มเหลว

13 คน​เกียจคร้าน​พูด​ว่า “มี​สิงโต​อยู่​ข้าง​นอก!

ฉัน​จะ​ถูก​ฆ่า​กลาง​ถนน!”

14 ปาก​ของ​หญิง​เล่นชู้​เป็น​หลุม​ลึก

คน​ที่​อยู่​ใต้​ความ​กริ้ว​ของ​พระ​ยาห์เวห์​จะ​ตกลง​ไป

15 ความ​โง่​ผูก​ติด​อยู่​ใน​ใจ​เด็ก

ไม้เรียว​แห่ง​การ​ตี​สอน​จะ​ขับ​มัน​ออก​ไป​ไกล

16 คน​ที่​กดขี่​คน​จน​เพื่อ​เพิ่มพูน​ทรัพย์​ของ​ตน และ​คน​ที่​ให้​แก่​คน​รวย

ทั้ง​สอง​จะ​ลงเอย​ด้วย​ความ​ยากจน

17 เงี่ยหู​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​คน​มี​ปัญญา

และ​ใส่ใจ​คำ​สอน​ของ​ฉัน

18 เก็บ​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ไว้​ใน​ใจ​ย่อม​เป็น​สิ่ง​น่า​ยินดี

และ​พร้อม​จะ​เอ่ย​ทุก​คำ

19 วัน​นี้​ฉัน​สอน​ลูก​เอง

เพื่อ​ให้​ลูก​วางใจ​ใน​พระ​ยาห์เวห์

20 ฉัน​ไม่​ได้​เขียน​สิ่ง​ยอดเยี่ยม​สาม​สิบ​ข้อ​ไว้​ให้​ลูก​หรือ

เป็น​ทั้ง​คำ​ชี้แนะ​และ​ความ​รู้

21 เพื่อ​สอน​ถ้อยคำ​จริง​ที่​เชื่อถือ​ได้

ให้​ลูก​ตอบ​คน​ที่​ส่ง​ลูก​มา​ได้​อย่าง​ถูกต้อง

22 อย่า​ฉวย​โอกาส​จาก​คน​จน​เพราะ​เขา​จน

และ​อย่า​ข่มเหง​คน​ขัด​สน​ใน​ศาล

23 เพราะ​พระ​ยาห์เวห์​จะ​ว่า​ความ​ให้​พวก​เขา

และ​จะ​ปล้น​เอา​ชีวิต​คน​ที่​ปล้น​พวก​เขา

24 อย่า​เป็น​เพื่อน​กับ​คน​อารมณ์​ร้อน

อย่า​คบ​คน​ที่​มัก​โกรธ

25 เกรง​ว่า​ลูก​จะ​ทำ​ตาม​วิถี​ของ​เขา

แล้ว​วาง​บ่วง​ดัก​ชีวิต​ตัวเอง

26 อย่า​เป็น​คน​ที่​จับ​มือ​ค้ำ​ประกัน

หรือ​ค้ำ​หนี้​ให้​คน​อื่น

27 ถ้า​ไม่​มี​เงิน​ใช้​หนี้

แล้ว​ทำไม​ต้อง​ปล่อย​ให้​เขา​ยึด​แม้​แต่​ที่นอน​ใต้​ตัว​ลูก​ไป

28 อย่า​ย้าย​หลัก​เขต​โบราณ

ที่​บรรพบุรุษ​ตั้ง​ไว้

29 เห็น​คน​ที่​ชำนาญ​งาน​ไหม

เขา​จะ​ได้​ทำงาน​ต่อ​หน้า​กษัตริย์

ไม่​ต้อง​รับใช้​คน​ไร้​ชื่อเสียง

23

1 เมื่อ​นั่ง​กิน​อาหาร​กับ​ผู้ปกครอง

จง​พิจารณา​ให้​ดี​ว่า​สิ่ง​ใด​อยู่​ตรง​หน้า

2 ถ้า​เป็น​คน​เห็นแก่​กิน

ก็​จง​ข่ม​ความ​อยาก​ให้​เด็ดขาด ราว​กับ​มี​มีด​จ่อ​คอ

3 อย่า​อยาก​ได้​อาหาร​เลิศ​รส​ของ​เขา

เพราะ​มัน​เป็น​อาหาร​ที่​หลอกลวง

4 อย่า​หักโหม​เพื่อ​ให้​ร่ำรวย

ใช้​ปัญญา​รู้จัก​ยับยั้ง​ตัวเอง

5 จะ​เพ่ง​มอง​สิ่ง​ที่​ไม่​จี​รัง​ไป​ทำไม

มัน​ย่อม​งอก​ปีก​เหมือน​นก​อินทรี แล้ว​บิน​ลับ​ฟ้า​ไป

6 อย่า​กิน​อาหาร​ของ​คน​ตระหนี่

และ​อย่า​อยาก​ได้​ของ​เลิศ​รส​ของ​เขา

7 เพราะ​เขา​เป็น​คน​ที่​คอย​คิด​คำนวณ​ค่า​ใช้​จ่าย​อยู่​ใน​ใจ

ปาก​บอก​ลูก​ว่า “กิน​สิ ดื่ม​สิ!”

แต่​ใจ​ไม่​ได้​อยู่​กับ​ลูก

8 ลูก​จะ​อาเจียน​อาหาร​ที่​กิน​เข้า​ไป​ออก​มา

และ​ถ้อยคำ​ไพเราะ​ที่​ลูก​พูด​ไป​ก็​เสียเปล่า

9 อย่า​พูด​ให้​คน​โง่​ฟัง

เพราะ​เขา​จะ​ดูหมิ่น​ถ้อยคำ​อัน​มี​ปัญญา

10 อย่า​ย้าย​หลัก​เขต​โบราณ

และ​อย่า​รุกล้ำ​ไร่​นา​ของ​เด็ก​กำพร้า​พ่อ

11 เพราะ​ผู้​ปกป้อง​พวก​เขา​เข้มแข็ง

พระองค์​จะ​ว่า​ความ​กับ​ลูก​แทน​พวก​เขา

12 เอาใจ​ใส่​คำ​สั่งสอน

และ​เงี่ยหู​ฟัง​ถ้อยคำ​ที่​ให้​ความ​รู้

13 อย่า​ละเว้น​การ​ตี​สอน​เด็ก

ตี​เขา​ด้วย​ไม้เรียว เขา​ก็​ไม่​ตาย

14 ตี​เขา​ด้วย​ไม้เรียว

แล้วจะช่วยชีวิตเขาให้พ้นจากเชโอล*

15 ลูก​เอ๋ย ถ้า​ใจ​ลูก​มี​ปัญญา

ใจ​พ่อ​ก็​จะ​ชื่นชม​ยินดี

16 ใจ​พ่อ​จะ​ยินดี​จริงๆ

เมื่อ​ลูก​พูด​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง

17 อย่า​ให้​ใจ​ลูก​อิจฉา​คน​บาป

แต่​จง​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์ตลอดวัน

18 เพราะ​ลูก​ยัง​มี​อนาคต​ให้​หวัง​อย่าง​แน่นอน

ความ​หวัง​ของ​ลูก​จะ​ไม่​ดับ​สูญ

19 ฟัง​นะ ลูก​เอ๋ย จง​มี​ปัญญา

และ​มุ่ง​ใจ​ไป​ใน​ทาง​ที่​ถูกต้อง

20 อย่า​คลุกคลี​กับ​คน​ที่​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​มาก​เกิน​ไป

หรือ​คน​ที่​กิน​เนื้อ​อย่าง​ตะกละ

21 เพราะ​คน​ขี้​เมา​และ​คน​ตะกละ​จะ​ยากจน

ความ​ง่วงงุน​จะ​ทำให้​ต้อง​นุ่งห่ม​ผ้าขี้ริ้ว

22 ฟัง​พ่อ​ผู้​ให้​ชีวิต​ลูก

และ​อย่า​ดูหมิ่น​แม่​เมื่อ​แม่​แก่​ชรา

23 ซื้อ​ความ​จริง​ไว้ อย่า​ขาย​ทิ้ง

และ​จง​หา​ปัญญา คำ​สั่งสอน และ​ความ​เข้าใจ

24 พ่อ​ของ​คน​ชอบธรรม​ย่อม​ชื่นชม​ยินดี

คน​ที่​มี​ลูก​ฉลาด​ก็​ยินดี​ใน​ตัว​เขา

25 ขอ​ให้​พ่อ​แม่​ของ​ลูก​ชื่น​ใจ

ขอ​ให้​แม่​ผู้​ให้​กำเนิด​ลูก​ยินดี

26 ลูก​เอ๋ย มอบ​ใจ​ให้​พ่อ

และ​ให้​สายตา​จดจ่อ​อยู่​กับ​ทาง​ของ​พ่อ

27 หญิง​โสเภณี​เป็น​หลุม​ลึก

หญิง​ที่​นอกใจ​สามี​เป็น​บ่อ​น้ำ​แคบ

28 นาง​ซุ่ม​ดัก​เหมือน​โจร

และ​ทำให้​ชาย​ที่​ไม่​ซื่อสัตย์​มี​มาก​ขึ้น

29 ใคร​มี​แต่​ความ​ทุกข์

ใคร​มี​แต่​ความ​เศร้า

ใคร​มี​เรื่อง​วิวาท

ใคร​มี​เรื่อง​บ่น​ไม่​จบ

ใคร​มี​บาดแผล​โดย​ไม่​จำเป็น

ใคร​ตา​แดง​ก่ำ

30 คน​ที่นั่ง​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​อยู่​นาน

คน​ที่​เที่ยว​เสาะ​หา​เหล้า​องุ่น​ผสม

31 อย่า​จ้อง​เหล้า​องุ่น​ยาม​มัน​แดง

ยาม​เป็น​ประกาย​ใน​ถ้วย

ยาม​ดื่ม​แล้ว​คล่อง​คอ

32 สุดท้าย​มัน​กัด​เหมือน​งู

และ​ปล่อย​พิษ​เหมือน​งู​พิษ

33 ตา​จะ​เห็น​สิ่ง​ประหลาด

ใจ​จะ​คิด​เรื่อง​สับสน​วุ่นวาย

34 ลูก​จะ​เหมือน​คน​นอน​กลาง​ทะเล

เหมือน​คน​นอน​อยู่​บน​ยอด​เสา​กระโดง

35 “เขา​ตี​ฉัน แต่​ฉัน​ไม่​เจ็บ!

เขา​ทุบ​ฉัน แต่​ฉัน​ไม่​รู้สึก!

เมื่อไร​จะ​ตื่น​นะ จะ​ได้​กลับ​ไป​ดื่ม​อีก

ฉัน​จะ​ไป​หา​เพิ่ม​อีก”

24

1 อย่า​อิจฉา​คน​ชั่ว

และ​อย่า​อยาก​อยู่​ร่วม​กับ​พวก​เขา

2 เพราะ​ใจ​พวก​เขา​วาง​แผน​ความ​รุนแรง

ปาก​พูด​แต่​เรื่อง​ชั่ว​ร้าย

3 บ้าน​สร้าง​ขึ้น​ด้วย​ปัญญา

และ​ตั้ง​มั่น​ด้วย​ความ​เข้าใจ

4 ด้วย​ความ​รู้ ห้อง​ต่างๆ จึง​เต็ม​ไป​ด้วย

ทรัพย์​ล้ำ​ค่า​หา​ยาก​และ​งดงาม​ทุก​ชนิด

5 คน​มี​ปัญญา​ย่อม​เข้มแข็ง

คน​มี​ความ​รู้​ยิ่ง​มี​กำลัง​มาก​ขึ้น

6 เพราะ​จะ​ทำ​สงคราม​ต้อง​อาศัย​คำ​ชี้แนะ​ที่​รอบคอบ

ชัย​ชนะ​อยู่​ที่​มี​ที่ปรึกษา​หลาย​คน

7 ปัญญา​สูง​เกิน​เอื้อม​สำหรับ​คน​โง่

ที่​ประตู​เมือง​เขา​จึง​ไม่​เปิด​ปาก

8 คน​ที่​วาง​แผน​ทำ​ชั่ว

จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​คน​เจ้า​อุบาย

9 การ​คิด​แผน​โง่เขลา​เป็น​บาป

ผู้คน​รังเกียจ​คน​ชอบ​เยาะเย้ย

10 ถ้า​ลูก​ท้อถอย​ใน​ยาม​ทุกข์​ยาก

กำลัง​ของ​ลูก​ก็​น้อย​นัก

11 ช่วย​คน​ที่​กำลัง​ถูก​พา​ไป​ตาย

ฉุด​รั้ง​คน​ที่​เดิน​โซเซ​ไป​สู่​การ​สังหาร​ไว้

12 ถ้า​ลูก​พูด​ว่า “เรา​ไม่​รู้เรื่อง​นี้”

พระองค์​ผู้​ชั่ง​น้ำหนัก​จิตใจ​จะ​ไม่​พิจารณา​เรื่อง​นี้​หรือ

พระองค์​ผู้​คุ้มครอง​ชีวิต​ลูก​จะ​ไม่​รู้​หรือ

พระองค์​จะ​ไม่​ตอบแทน​แต่ละ​คน​ตาม​การ​กระทำ​หรือ

13 ลูก​เอ๋ย กิน​น้ำผึ้ง​เถอะ เพราะ​มัน​ดี

น้ำผึ้ง​จาก​รวง​หวาน​ลิ้น

14 จง​รู้​ว่า​ปัญญา​ก็​หวาน​ชื่น​ต่อ​ชีวิต​ลูก​เช่น​กัน

ถ้า​ลูก​พบ​ปัญญา ย่อม​มี​รางวัล

และ​ความ​หวัง​ของ​ลูก​จะ​ไม่​ดับ​สูญ

15 คน​ชั่ว​เอ๋ย อย่า​ซุ่ม​ดัก​ใกล้​บ้าน​คน​ชอบธรรม

อย่า​ทำลาย​ที่​พัก​ของ​เขา

16 เพราะ​คน​ชอบธรรม​ล้ม​เจ็ด​ครั้ง​ก็​ยัง​ลุก​ขึ้น​ได้

แต่​คน​ชั่ว​ถูก​ภัย​พิบัติ​โค่น​ลง

17 อย่า​ดีใจ​เมื่อ​ศัตรู​ล้ม

อย่า​ให้​ใจ​ยินดี​เมื่อ​เขา​ถูก​โค่น

18 เกรง​ว่า​พระ​ยาห์เวห์​จะ​เห็น​แล้ว​ไม่​พอใจ

และ​พระองค์​จะ​หัน​ความ​กริ้ว​ไป​จาก​เขา

19 อย่า​กลัดกลุ้ม​เพราะ​คน​ทำ​ชั่ว

และ​อย่า​อิจฉา​คน​ชั่ว

20 เพราะ​คน​ชั่ว​จะ​ไม่​มี​รางวัล

ตะเกียง​ของ​คน​ชั่ว​จะ​ดับ​ลง

21 ลูก​เอ๋ย จง​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์และกษัตริย์

อย่า​คบ​คน​กบฏ

22 เพราะ​ภัย​พิบัติ​ของ​พวก​เขา​จะ​เกิด​ขึ้น​ฉับ​พลัน

ใคร​จะ​รู้​ว่า​ความ​พินาศ​จาก​ทั้ง​สอง​จะ​เป็น​อย่างไร

23 ต่อ​ไป​นี้​ก็​เป็น​คำ​กล่าว​ของ​คน​มี​ปัญญา:

การ​ลำเอียง​ใน​การ​ตัดสิน​ไม่​ใช่​เรื่อง​ดี

24 ผู้​ที่​ตัดสิน​ว่า​คน​ชั่ว​เป็น​ฝ่าย​ถูก

ประชาชน​จะ​สาปแช่ง​เขา และ​ชาติ​ต่างๆ จะ​รังเกียจ​เขา—

25 แต่​ผู้​ที่​เอา​ผิด​คน​ทำ​ผิด​จะ​อยู่​ดี

พร​อัน​อุดม​จะ​มา​ถึง​พวก​เขา

26 คำ​ตอบ​ที่​ซื่อตรง

เหมือน​จูบ​ที่​ริมฝีปาก

27 เตรียม​งาน​นอก​บ้าน​ให้​พร้อม

จัด​ไร่​นา​ให้​เรียบร้อย

แล้ว​ค่อย​สร้าง​บ้าน

28 อย่า​เป็น​พยาน​กล่าวหา​เพื่อนบ้าน​โดย​ไม่​มี​เหตุ

และ​อย่า​ใช้​คำ​พูด​หลอกลวง

29 อย่า​พูด​ว่า “เขา​ทำ​กับ​ฉัน​อย่างไร ฉัน​จะ​ทำ​กับ​เขา​อย่าง​นั้น

ฉัน​จะ​เอา​คืน​ตาม​ที่​เขา​ทำ”

30 ฉัน​เดิน​ผ่าน​ไร่​ของ​คน​เกียจคร้าน

ผ่าน​สวน​องุ่น​ของ​คน​ไร้​สามัญสำนึก

31 ดู​สิ หนาม​ขึ้น​รก​ไป​หมด

พื้น​ดิน​เต็ม​ไป​ด้วย​ต้น​ตำแย

กำแพง​หิน​ก็​พัง​ลง

32 ฉัน​มอง​เห็น​แล้ว​คิด​ให้​ดี

สิ่ง​ที่​เห็น​สอน​ใจ​ฉัน​ว่า:

33 หลับ​อีก​นิด งีบ​อีก​หน่อย

กอด​อก​พัก​อีก​สัก​ครู่—

34 แล้ว​ความ​ยากจน​จะ​มา​เหมือน​โจร

ความ​ขัด​สน​จะ​จู่​โจม​เหมือน​คน​ถือ​อาวุธ

25

1 ต่อ​ไป​นี้​ก็​เป็น​สุภาษิต​ของ​ซา​โลม​อน ซึ่ง​คน​ของ​เฮ​เซ​คียาห์​กษัตริย์​แห่ง​ยูดาห์​คัด​ลอก​ไว้

2 การ​ซ่อน​เรื่อง​ไว้​เป็น​เกียรติ​ของ​พระเจ้า

แต่​การ​ค้น​เรื่อง​ให้​กระจ่าง​เป็น​เกียรติ​ของ​กษัตริย์

3 ฟ้า​สูง​เพียง​ใด แผ่นดิน​ลึก​เพียง​ใด

ใจ​ของ​กษัตริย์​ก็​หยั่ง​ไม่​ถึง​เพียง​นั้น

4 เอา​ตะกรัน​ออก​จาก​เงิน

แล้ว​ช่าง​ถลุง​จะ​ได้​เนื้อ​เงิน​บริสุทธิ์

5 เอา​คน​ชั่ว​ออก​จาก​เบื้องหน้า​กษัตริย์

แล้ว​บัลลังก์​ของ​เขา​จะ​ตั้ง​มั่น​ด้วย​ความ​ชอบธรรม

6 อย่า​ยก​ตัวเอง​ต่อ​หน้า​กษัตริย์

และ​อย่า​ไป​ยืน​ใน​ที่​ของ​คน​ใหญ่​คน​โต

7 ให้​เขา​พูด​ว่า “เชิญ​ขึ้น​มา​ข้าง​หน้า”

ยัง​ดี​กว่า​ถูก​ลด​ที่​ลง​ต่อ​หน้า​ผู้​สูง​ศักดิ์

ที่​เห็น​อยู่​กับ​ตา

8 อย่า​ด่วน​ฟ้อง​คดี

สุดท้าย​จะ​ทำ​อย่างไร เมื่อ​เพื่อนบ้าน​ทำให้​อับอาย?

9 จง​ว่า​ความ​กับ​เพื่อนบ้าน​โดย​ตรง

แต่​อย่า​เปิดเผย​ความ​ลับ​ของ​คน​อื่น

10 มิ​ฉะนั้น​คน​ที่​ได้ยิน​จะ​ทำให้​อับอาย

และ​ชื่อ​เสีย​จะ​ไม่​จาง​หาย

11 คำ​พูด​ที่​ถูก​กาลเทศะ

เหมือน​ผล​แอปเปิล​ทองคำ​ใน​ลวดลาย​เงิน

12 คำ​ตักเตือน​จาก​คน​มี​ปัญญา​ต่อ​หู​ที่​ยอม​ฟัง

เหมือน​ต่าง​หู​ทอง​และ​เครื่องประดับ​ทอง​เนื้อ​ดี

13 ความ​เย็น​จาก​หิมะ​ใน​ฤดู​เก็บเกี่ยว​เป็น​อย่างไร

ผู้​ส่ง​สาร​ที่​ซื่อสัตย์​ต่อ​คน​ที่​ส่ง​เขา​ไป​ก็​เป็น​อย่าง​นั้น

เขา​ทำให้​ใจ​ของ​เจ้านาย​ชื่นบาน

14 คน​ที่​โอ้อวด​ว่า​จะ​ให้​ของ​แต่​ไม่​ให้​จริง

เหมือน​เมฆ​กับ​ลม​ที่​ไม่​มี​ฝน

15 ความ​อดทน​ทำให้​ผู้ปกครอง​คล้อย​ตาม​ได้

คำ​พูด​อ่อนโยน​ยัง​หัก​กระดูก​ได้

16 เจอ​น้ำผึ้ง​หรือ?

ก็​กิน​แต่​พอดี

กิน​มาก​ไป​เดี๋ยว​จะ​อาเจียน

17 อย่า​ไป​บ้าน​เพื่อนบ้าน​บ่อย​นัก

เดี๋ยว​เขา​จะ​เบื่อ​และ​เกลียด​เอา

18 คน​ที่​เป็น​พยาน​เท็จ​ใส่​ร้าย​เพื่อนบ้าน

เหมือน​กระบอง ดาบ และ​ลูก​ธนู​คม

19 วางใจ​คน​ไม่​ซื่อสัตย์​ใน​ยาม​ลำบาก

ก็​เหมือน​พึ่ง​ฟัน​ที่​เสีย​หรือ​เท้า​ที่​พิการ

20 ร้อง​เพลง​ให้​คน​ที่​ใจ​หนัก​อึ้ง

ก็​เหมือน​ถอด​เสื้อ​คลุม​ใน​วัน​หนาว

หรือ​ราด​น้ำส้มสายชู​ลง​บน​ด่าง

21 ถ้า​ศัตรู​หิว จง​ให้​อาหาร​เขา​กิน

ถ้า​เขา​กระหาย จง​ให้​น้ำ​เขา​ดื่ม

22 ทำ​เช่น​นี้​เท่ากับ​กอง​ถ่าน​ไฟ​ไว้​บน​ศีรษะ​เขา

และ​พระ​ยาห์เวห์​จะ​ตอบแทน

23 ลม​เหนือ​พา​ฝน​มา

คำ​พูด​นินทา​ลับหลัง​ก็​ทำให้​สีหน้า​โกรธเกรี้ยว

24 อยู่​มุม​หนึ่ง​บน​ดาดฟ้า

ยัง​ดี​กว่า​อยู่​ร่วม​บ้าน​กับ​ภรรยา​ที่​ชอบ​ทะเลาะ

25 ข่าว​ดี​จาก​แดน​ไกล

เหมือน​น้ำ​เย็น​สำหรับ​คน​กระหาย

26 คน​ชอบธรรม​ที่​ยอม​ถอย​ต่อ​หน้า​คน​ชั่ว

เหมือน​ตา​น้ำ​ขุ่น​และ​บ่อ​น้ำ​สกปรก

27 กิน​น้ำผึ้ง​มาก​เกิน​ไป​นั้น​ไม่​ดี

แสวง​หา​เกียรติ​ให้​ตัวเอง​ก็​ไม่​เป็น​เกียรติ

28 คน​ที่​ควบคุม​ใจ​ตัวเอง​ไม่​ได้

เหมือน​เมือง​ที่​พัง​ทลาย​และ​ไร้​กำแพง

26

1 หิมะ​ใน​ฤดู​ร้อน ฝน​ใน​ฤดู​เก็บเกี่ยว​ไม่​เหมาะ​ฉัน​ใด

เกียรติ​ก็​ไม่​เหมาะ​กับ​คน​โง่​ฉัน​นั้น

2 เหมือน​นก​กระจอก​บิน​ว่อน

เหมือน​นางแอ่น​โฉบ​ไป​มา

คำ​สาป​ที่​ไม่​มี​เหตุ​ย่อม​ไม่​ตก​ถึง​ผู้​ใด

3 แส้​มี​ไว้​สำหรับ​ม้า

บังเหียน​สำหรับ​ลา

และ​ไม้เรียว​สำหรับ​หลัง​คน​โง่!

4 อย่า​ตอบ​คน​โง่​ตาม​ความ​โง่​ของ​เขา

มิ​ฉะนั้น​ก็​จะ​เป็น​เหมือน​เขา

5 จง​ตอบ​คน​โง่​ให้​สม​กับ​ความ​โง่​ของ​เขา

มิ​ฉะนั้น​เขา​จะ​คิด​ว่า​ตัวเอง​ฉลาด

6 ใช้​คน​โง่​ไป​ส่ง​ข่าว

ก็​เหมือน​ตัด​เท้า​ตัวเอง แล้ว​กลืน​เอา​ภัย​ร้าย​เข้าตัว

7 ขา​ของ​คน​พิการ​ห้อย​ไร้​แรง​ฉัน​ใด

สุภาษิต​ใน​ปาก​คน​โง่​ก็​เป็น​เช่น​นั้น

8 ให้​เกียรติ​คน​โง่

ก็​เหมือน​ผูก​ก้อน​หิน​ไว้​กับ​สาย​เหวี่ยง

9 สุภาษิต​ใน​ปาก​คน​โง่

เหมือน​พุ่ม​หนาม​ที่​ทิ่ม​มือ​คน​เมา

10 เหมือน​นัก​ธนู​ที่​ยิง​คน​ไม่​เลือก

คน​ที่​จ้าง​คน​โง่​ก็​เป็น​เช่น​นั้น

รวม​ทั้งคน​ที่​จ้าง​ใคร​ก็​ได้​ที่​ผ่าน​ไป​มา

11 คน​โง่​ที่​หวน​กลับ​ไป​ทำ​เรื่อง​โง่​เดิมๆ

เหมือน​สุนัข​ที่​กลับ​ไป​กิน​อาเจียน​ของ​มัน

12 เห็น​คน​ที่​คิด​ว่า​ตัวเอง​ฉลาด​ไหม?

ยัง​มี​หวัง​กับ​คน​โง่​มาก​กว่า​เขา​เสีย​อีก

13 คน​เกียจคร้าน​พูด​ว่า “มี​สิงโต​อยู่​บน​ถนน!

สิงโต​ดุร้าย​เดิน​เพ่นพ่าน​อยู่​กลาง​เมือง!”

14 ประตู​หมุน​ไป​มา​บนบาน​พับ​อย่างไร

คน​เกียจคร้าน​ก็​พลิก​ไป​มา​บน​เตียง​อย่าง​นั้น

15 คน​เกียจคร้าน​ซุก​มือ​ลง​ใน​ชาม

ขี้เกียจ​เสีย​จน​ไม่​ยอม​ยก​กลับ​เข้า​ปาก

16 คน​เกียจคร้าน​คิด​ว่า​ตัวเอง​ฉลาด

ยิ่ง​กว่า​คน​เจ็ด​คน​ที่​ตอบ​อย่าง​มี​เหตุผล

17 คน​ที่​เดิน​ผ่าน​แล้ว​เข้า​ไป​ยุ่ง​กับ​เรื่อง​ทะเลาะ​ที่​ไม่​ใช่​เรื่อง​ของ​ตน

เหมือน​คน​คว้า​หู​สุนัข​ไว้

18 เหมือน​คน​คลั่ง​ที่​ยิง​คบไฟ ลูก​ธนู และ​ความ​ตาย​ไป​ทั่ว

19 คน​ที่​หลอก​เพื่อนบ้าน​แล้ว​พูด​ว่า “ล้อเล่น​น่า!” ก็​เป็น​เช่น​นั้น

20 ไม่​มี​ฟืน ไฟ​ก็​ดับ

ไม่​มี​คน​นินทา การ​ทะเลาะ​ก็​สงบ​ลง

21 ถ่าน​เติม​กอง​ไฟ​ให้​คุ

ฟืน​เติม​ไฟ​ให้​ลุก

คน​ชอบ​ทะเลาะ​ก็​เติม​เชื้อ​ให้การ​วิวาท

22 คำ​ซุบซิบ​เหมือน​ของ​อร่อย​คำ​เล็กๆ

กลืน​ลง​ไป​ลึก​ถึง​ข้าง​ใน

23 คำ​พูด​เร่าร้อน​จาก​คน​ใจ​ชั่ว

เหมือน​ตะกรัน​เงิน​เคลือบ​ภาชนะ​ดิน

24 คน​คิด​ร้าย​ใช้​คำ​พูด​พราง​ตัว

แต่​ใน​ใจ​ซ่อน​ความ​ชั่ว​ไว้

25 เมื่อ​คำ​พูด​ของ​เขา​น่า​ฟัง ก็​อย่า​เชื่อ

ใน​ใจ​เขา​มี​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​อยู่​เจ็ด​อย่าง

26 แม้​ความ​เกลียด​ชัง​จะ​ถูก​ปิดบัง​ด้วย​การ​หลอกลวง

ความ​ชั่ว​ของ​เขา​ก็​จะ​ถูก​เปิดโปง​ต่อ​หน้า​ชุมชน

27 ใคร​ขุด​หลุม​ไว้ จะ​ตกลง​ไป​เอง

ใคร​กลิ้ง​ก้อน​หิน มัน​จะ​กลิ้ง​กลับ​มา​ทับ​เขา

28 คน​พูด​โกหก​เกลียด​คน​ที่​ตน​ทำร้าย

ปาก​ที่​ป้อยอ​ก็​นำ​ความ​พินาศ​มา

27

1 อย่า​โอ้อวด​เรื่อง​วัน​พรุ่งนี้

เพราะ​ไม่​รู้​ว่า​วัน​หนึ่ง​จะ​นำ​อะไร​มา​บ้าง

2 ให้​คน​อื่น​ชม

ไม่​ใช่​ปาก​ของ​ตัวเอง

ให้​คน​นอก​ชม ไม่​ใช่​ริมฝีปาก​ของ​ตัวเอง

3 หิน​นั้น​หนัก

ทราย​ก็​เป็น​ภาระ

แต่​การ​ยั่วยุ​ของ​คน​โง่​หนัก​กว่า​ทั้ง​สอง​อย่าง

4 ความ​เดือดดาล​นั้น​โหดร้าย

ความ​โกรธ​ก็​ท่วมท้น

แต่​ใคร​จะ​ยืนหยัด​ต่อ​หน้า​ความ​ริษยา​ได้?

5 ตักเตือน​กัน​ตรงๆ

ยัง​ดี​กว่า​รัก​กัน​แต่​เก็บ​ไว้​ไม่​บอก

6 บาดแผล​ที่​เพื่อน​ฝาก​ไว้​ย่อม​มา​จาก​ความ​จริงใจ

แต่​จูบ​ของ​ศัตรู​กลับ​พรั่งพรู

7 คน​อิ่ม​เอียน​แม้​แต่​น้ำผึ้ง​จาก​รวง

แต่​คน​หิว​เห็น​ของ​ขม​ก็​หวาน

8 คน​ที่​เร่ร่อน​จาก​บ้าน​ของ​ตน

เหมือน​นก​ที่​บิน​เร่​จาก​รัง

9 น้ำหอม​และ​เครื่อง​หอม​ทำให้​ใจ​ชื่นบาน

คำ​แนะนำ​จริงใจ​จาก​เพื่อน​ก็​เช่น​กัน

10 อย่า​ทิ้ง​เพื่อน​หรือ​เพื่อน​ของ​พ่อ

ยาม​เกิด​ภัย อย่า​ไป​บ้าน​พี่น้อง

เพื่อนบ้าน​ที่​อยู่​ใกล้​ยัง​ดี​กว่า​พี่น้อง​ที่​อยู่​ไกล

11 ลูก​เอ๋ย จง​มี​ปัญญา

และ​ทำให้​พ่อ​ชื่น​ใจ

พ่อ​จะ​ได้​ตอบ​คน​ที่​คอย​รังควาน​พ่อ​ได้

12 คน​รอบคอบ​เห็น​อันตราย​ก็​หลบ

แต่​คน​ไม่​รู้เท่า​ทัน​เดิน​ต่อ​ไป แล้ว​ต้อง​รับ​ผล

13 เอา​เสื้อ​ของ​คน​ที่​ค้ำ​ประกัน​ให้​คน​นอก​ไว้

และ​ยึด​ไว้​เป็น​ประกัน​เมื่อ​เขา​ค้ำ​ให้​หญิง​นอก​ทาง

14 คน​ที่​อวยพร​เพื่อนบ้าน​เสียง​ดัง​แต่​เช้ามืด

เพื่อนบ้าน​จะ​ถือ​ว่า​เป็น​คำ​สาป

15 ภรรยา​ที่​ชอบ​ทะเลาะ

เหมือน​น้ำ​หยด​ไม่​หยุด​ใน​วัน​ฝน​ตก

16 จะ​ห้าม​นาง​ก็​เหมือน​ห้าม​ลม

หรือ​กำ​เอา​น้ำมัน​ไว้​ใน​มือ​ขวา

17 เหล็ก​ลับ​เหล็ก​ให้​คม

คน​เรา​ก็​ขัด​เกลา​เพื่อน​ให้​เฉียบ​คม​ได้​เช่น​กัน

18 คน​ดูแล​ต้น​มะเดื่อ​ย่อม​ได้​กิน​ผล​ของ​มัน

คน​ดูแล​เจ้านาย​ย่อม​ได้​รับ​เกียรติ

19 น้ำ​สะท้อน​ใบหน้า​อย่างไร

ใจ​ก็​สะท้อน​ตัว​คน​อย่าง​นั้น

20 เชโอล* และ​อา​บัด​โดน​ไม่​เคย​อิ่ม

ดวงตา​ของ​มนุษย์​ก็​ไม่​เคย​อิ่ม​เช่น​กัน

21 เบ้า​หลอม​มี​ไว้​สำหรับ​เงิน

เตา​หลอม​สำหรับ​ทอง

ส่วน​คำ​ชม​ใช้​ทดสอบ​คน

22 ต่อ​ให้​เอา​คน​โง่​ใส่​ครก​ตำ​พร้อม​เมล็ด​ข้าว

ความ​โง่​ก็​ไม่​หลุด​ออก​จาก​เขา

23 จง​รู้​สภาพ​ฝูง​แกะ​ให้​ดี

และ​เอาใจ​ใส่​ฝูง​สัตว์

24 ความ​มั่งคั่ง​ไม่​ได้​อยู่​ตลอด​ไป

มงกุฎ​ก็​ไม่​ได้​คง​อยู่​ทุก​ชั่ว​อายุ

25 เมื่อ​เก็บ​หญ้า​แห้ง​ออก ยอด​หญ้า​ใหม่​ก็​โผล่

แล้ว​หญ้า​บน​เนิน​เขา​ก็​ถูก​รวบรวม

26 ลูก​แกะ​ให้​ขน​สำหรับ​เสื้อ​ผ้า

แพะ​ขาย​ได้​เงิน​ซื้อ​ที่​นา

27 นม​แพะ​จะ​มี​มาก​พอ​เป็น​อาหาร

เป็น​อาหาร​ของ​ครอบครัว

และ​เลี้ยงดู​สาวใช้

28

1 คน​ชั่ว​หนี​ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ใคร​ไล่

แต่​คน​ชอบธรรม​กล้า​หาญ​เหมือน​สิงโต

2 เมื่อ​แผ่นดิน​กบฏ ผู้ปกครอง​ก็​มี​มากมาย

แต่​คน​มี​ความ​เข้าใจ​และ​ความ​รู้​ทำให้​บ้านเมือง​มั่นคง

3 คน​ขัด​สน​ที่​กดขี่​คน​จน

เหมือน​ฝน​กระหน่ำ​จน​พืช​ผล​ไม่​เหลือ

4 คน​ที่​ละทิ้ง​บทบัญญัติ​ยกย่อง​คน​ชั่ว

แต่​คน​ที่​รักษา​บทบัญญัติ​ยืนหยัด​ต่อสู้​พวก​เขา

5 คน​ชั่ว​ไม่​เข้าใจ​ความ​ยุติธรรม

แต่​คน​ที่​แสวง​หา​พระ​ยาห์เวห์​เข้าใจ​เรื่อง​นี้​อย่าง​ถ่องแท้

6 คน​จน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ซื่อตรง

ดี​กว่า​คน​รวย​ที่​เดิน​คด

7 คน​ที่​รักษา​บทบัญญัติ​เป็น​ลูก​ที่​มี​ปัญญา

แต่​คน​ที่​คบ​คน​ตะกละ​ทำให้​พ่อ​อับอาย

8 คน​ที่​เพิ่ม​ทรัพย์​ด้วย​ดอกเบี้ย​และ​กำไร​เกิน​ควร

กำลัง​สะสม​ไว้​ให้​คน​ที่​เมตตา​คน​จน

9 คน​ที่​ปิด​หู​ไม่​ฟัง​บทบัญญัติ

แม้​คำ​อธิษฐาน​ของ​เขา​ก็​เป็น​ที่​รังเกียจ

10 คน​ที่​ชักนำ​คน​ซื่อตรง​ให้​หลง​ไป​ใน​ทาง​ชั่ว

จะ​ตกลง​ใน​กับดัก​ของ​ตัวเอง

แต่​คน​ไร้​ตำหนิ​จะ​ได้​รับ​สิ่ง​ดี​เป็น​มรดก

11 คน​รวย​คิด​ว่า​ตัวเอง​ฉลาด

แต่​คน​จน​ที่​มี​ความ​เข้าใจ​มอง​เขา​ออก

12 เมื่อ​คน​ชอบธรรม​มี​ชัย ก็​มี​เกียรติ​ยิ่งใหญ่

แต่​เมื่อ​คน​ชั่ว​ขึ้น​มา​มี​อำนาจ ผู้คน​ก็​หลบ​ซ่อน

13 คน​ที่​ปิดบัง​บาป​ของ​ตน​จะ​ไม่​เจริญ

แต่​คน​ที่​ยอมรับ​และ​ละทิ้ง​บาป​จะ​ได้​รับ​ความ​เมตตา

14 คน​ที่​รู้จัก​เกรงกลัว​อยู่​เสมอ​ย่อม​เป็น​สุข

แต่​คน​ใจ​แข็ง​จะ​ตก​อยู่​ใน​ความ​เดือดร้อน

15 ผู้ปกครอง​ชั่ว​ที่​กดขี่​ประชาชน​ไร้​ทาง​สู้

เหมือน​สิงโต​คำราม​หรือ​หมี​ที่​พุ่ง​เข้า​ใส่

16 ผู้ปกครอง​ที่​กดขี่​ข่มเหง​คือ​คน​ขาด​วิจารณญาณ

แต่​คน​ที่​เกลียด​กำไร​ไม่​ชอบธรรม​จะ​มี​อายุ​ยืน

17 คน​ที่​แบก​ความ​ผิด​ฐาน​ฆ่า​คน​ไว้

จะ​ต้อง​หนี​ไป​จน​ตาย และ​ไม่​มี​ใคร​ค้ำ​จุน​เขา

18 คน​ที่​ดำเนิน​อย่าง​ไร้​ตำหนิ​จะ​ปลอดภัย

แต่​คน​ที่​เดิน​คด​จะ​ล้ม​ลง​อย่าง​ฉับ​พลัน

19 คน​ที่​ทำ​ไร่​ของ​ตน​จะ​มี​อาหาร​อุดม

แต่​คน​ที่​ไล่​ตาม​เรื่อง​ไร้​สาระ​จะ​อิ่มหนำ​กับ​ความ​ยากจน

20 คน​ซื่อสัตย์​มี​พร​ล้นเหลือ

แต่​คน​ที่​รีบร้อน​อยาก​รวย​จะ​ไม่​พ้น​โทษ

21 การ​ลำเอียง​นั้น​ไม่​ดี

แต่​คน​เรา​ก็​ยัง​ยอม​ทำ​ผิด​เพื่อ​ขนม​ปัง​ชิ้น​เดียว

22 คน​ตระหนี่​รีบร้อน​อยาก​รวย

ไม่​รู้​ว่า​ความ​ขัด​สน​กำลัง​รอ​อยู่

23 คน​ที่​ตักเตือน​ผู้​อื่น ภายหลัง​จะ​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน

มาก​กว่า​คน​ที่​ป้อยอ​ด้วย​คำ​พูด

24 คน​ที่​ปล้น​พ่อ​หรือ​แม่​แล้ว​พูด​ว่า “ไม่​ผิด”

เป็น​พวก​เดียว​กับ​คน​ทำลาย

25 คน​โลภ​ก่อ​วิวาท

แต่​คน​ที่​วางใจ​ใน​พระ​ยาห์เวห์​จะ​เจริญ

26 คน​ที่​วางใจ​ตัวเอง​เป็น​คน​โง่

แต่​คน​ที่​ดำเนิน​ด้วย​ปัญญา​จะ​ปลอดภัย

27 คน​ที่​ให้​แก่​คน​จน​จะ​ไม่​ขาดแคลน

แต่​คน​ที่​ปิด​ตา​ไม่​มอง​จะ​ถูก​สาปแช่ง​มากมาย

28 เมื่อ​คน​ชั่ว​ขึ้น​มา​มี​อำนาจ ผู้คน​ก็​หลบ​ซ่อน

แต่​เมื่อ​คน​ชั่ว​พินาศ คน​ชอบธรรม​ก็​รุ่งเรือง

29

1 คน​ที่​ถูก​ตักเตือน​บ่อยๆ แล้ว​ยัง​ดื้อดึง​ไม่​ยอม​ฟัง

จะ​พินาศ​ฉับ​พลัน​จน​แก้ไข​ไม่​ได้

2 เมื่อ​คน​ชอบธรรม​รุ่งเรือง ประชาชน​ก็​ยินดี

แต่​เมื่อ​คน​ชั่ว​ปกครอง ประชาชน​ก็​คร่ำครวญ

3 คน​ที่​รัก​ปัญญา​ทำให้​พ่อ​ชื่น​ใจ

แต่​คน​ที่​คบหา​โสเภณี​ผลาญ​ทรัพย์​ของ​ตน

4 กษัตริย์​ทำให้​แผ่นดิน​มั่นคง​ด้วย​ความ​ยุติธรรม

แต่​คน​ที่​รับ​สินบน​ทำให้​บ้านเมือง​พัง​ลง

5 คน​ที่​ป้อยอ​เพื่อนบ้าน

กำลัง​กาง​ตาข่าย​ไว้​ใต้​เท้า​เขา

6 คน​ชั่ว​ติด​บ่วง​บาป​ของ​ตน

แต่​คน​ชอบธรรม​ร้อง​เพลง​และ​ยินดี​ได้

7 คน​ชอบธรรม​ใส่ใจ​สิทธิ​ของ​คน​จน

แต่​คน​ชั่ว​ไม่​ใส่ใจ​เรื่อง​นี้

8 คน​ชอบ​เยาะเย้ย​ทำให้​เมือง​เดือด​พล่าน

แต่​คน​มี​ปัญญา​ช่วย​ดับ​ความ​โกรธ

9 เมื่อ​คน​มี​ปัญญา​ขึ้น​ศาล​กับ​คน​โง่

คน​โง่​จะ​เดือดดาล​หรือ​เยาะเย้ย และ​ไม่​มี​ความ​สงบ​เกิด​ขึ้น

10 คน​กระหาย​เลือด​เกลียด​คน​ซื่อสัตย์

และ​หมาย​เอา​ชีวิต​คน​ซื่อตรง

11 คน​โง่​ระบาย​ความ​โกรธ​ออก​มา​จน​หมด

แต่​คน​มี​ปัญญา​รู้จัก​ระงับ​ไว้

12 ถ้า​ผู้ปกครอง​ชอบ​ฟัง​คำ​โกหก

ขุนนาง​ของ​เขา​ก็​จะ​ชั่ว​ไป​หมด

13 คน​จน​กับ​คน​กดขี่​มี​สิ่ง​หนึ่ง​ร่วม​กัน

พระ​ยาห์เวห์​ทรง​ให้​ดวงตา​ของ​ทั้ง​คู่​มอง​เห็น

14 กษัตริย์​ที่​ตัดสิน​คน​จน​อย่าง​ยุติธรรม

บัลลังก์​ของ​เขา​จะ​ตั้ง​มั่น​ตลอด​ไป

15 ไม้เรียว​ที่​ใช้​ตี​สอน​ทำให้​เกิด​ปัญญา

แต่​เด็ก​ที่​ถูก​ปล่อย​ตามใจ​ทำให้​แม่​อับอาย

16 เมื่อ​คน​ชั่ว​เพิ่ม​ขึ้น บาป​ก็​เพิ่ม​ตาม

แต่​คน​ชอบธรรม​จะ​ได้​เห็น​ความ​พินาศ​ของ​พวก​เขา

17 ตักเตือน​ลูก แล้ว​ลูก​จะ​นำ​ความ​สงบ​มา​ให้

และ​ทำให้​ใจ​ชื่นบาน

18 เมื่อ​ไม่​มี​คำ​เปิดเผย ผู้คน​ก็​ปล่อยตัว​ไร้​การ​ยับยั้ง

แต่​คน​ที่​รักษา​บทบัญญัติ​ย่อม​เป็น​สุข

19 คน​รับใช้​แก้ไข​ด้วย​คำ​พูด​อย่าง​เดียว​ไม่​ได้

ถึง​จะ​เข้าใจ​ก็​ไม่​ตอบ​สนอง

20 เห็น​คน​ที่​พูด​พล่อย​โดย​ไม่​คิด​ไหม?

ยัง​มี​หวัง​กับ​คน​โง่​มาก​กว่า​เขา​เสีย​อีก

21 คน​ที่​ตามใจ​คน​รับใช้​มา​ตั้งแต่​วัย​หนุ่ม

สุดท้าย​จะ​ได้​เขา​เป็น​เหมือน​ลูกชาย

22 คน​ขี้​โมโห​ก่อ​วิวาท

คน​มัก​โกรธ​ก็​ทำบาป​มากมาย

23 ความ​หยิ่ง​ทำให้​คน​ตกต่ำ

แต่​คน​ใจ​ถ่อม​จะ​ได้​รับ​เกียรติ

24 คน​ที่​ร่วมมือ​กับ​ขโมย​ก็​เป็น​ศัตรู​กับ​ชีวิต​ตัวเอง

เขา​สาบาน​แล้ว แต่​ไม่​กล้า​ให้การ

25 การ​หวั่นเกรง​มนุษย์​เป็น​กับดัก

แต่​คน​ที่​วางใจ​ใน​พระ​ยาห์เวห์​จะ​ปลอดภัย

26 หลาย​คน​แสวง​หา​ความ​โปรดปราน​จาก​ผู้ปกครอง

แต่​ความ​ยุติธรรม​สำหรับ​แต่ละ​คน​มา​จาก​พระ​ยาห์เวห์

27 คน​ไม่​ซื่อสัตย์​รังเกียจ​คน​ชอบธรรม

คน​ซื่อตรง​ก็​รังเกียจ​คน​ชั่ว

30

1 ถ้อยคำ​ของ​อา​กูร์บุตรยาเคห์ เป็น​คำ​เปิดเผย:

ชาย​ผู้​นี้​กล่าว​แก่​อิธีเอล

แก่​อิธีเอล​และ​อู​คา​ลว่า:

2 “แน่​ที​เดียว ฉัน​โง่เขลา​ยิ่ง​กว่า​มนุษย์​คน​ใด

และ​ไม่​มี​ความ​เข้าใจ​อย่าง​ที่​มนุษย์​ควร​มี

3 ฉัน​ไม่​ได้​เรียนรู้​ปัญญา

และ​ไม่​มี​ความ​รู้เรื่อง​พระองค์​ผู้​บริสุทธิ์

4 ใคร​ขึ้น​ไป​สวรรค์​แล้ว​ลง​มา?

ใคร​รวบ​ลม​ไว้​ใน​กำมือ?

ใคร​ห่อ​น้ำ​ไว้​ใน​เสื้อ​คลุม?

ใคร​กำหนด​ขอบเขต​ทั่ว​ทั้ง​แผ่นดิน​โลก?

เขา​ชื่อ​อะไร และ​ลูกชาย​ของ​เขา​ชื่อ​อะไร ถ้า​รู้?

5 “ทุก​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​ปราศจาก​ตำหนิ

พระองค์​เป็น​โล่​ให้​ทุก​คน​ที่​ลี้ภัย​ใน​พระองค์

6 อย่า​เติม​อะไร​ลง​ใน​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

มิ​ฉะนั้น​พระองค์​จะ​ตำหนิ​เจ้า และ​เจ้า​จะ​ถูก​ชี้​ว่า​เป็น​คน​โกหก

7 “ฉัน​ขอ​สอง​อย่าง​จาก​พระองค์

โปรด​อย่า​ปฏิเสธ​คำ​ขอ​สอง​อย่าง​นี้​ก่อน​ฉัน​ตาย

8 ขอ​ให้​ความ​เท็จ​และ​คำ​โกหก​อยู่​ห่าง​ไกล​จาก​ฉัน

อย่า​ให้​ฉัน​ยากจน​หรือ​ร่ำรวย

ขอ​เพียง​อาหาร​ที่​จำเป็น​สำหรับ​ฉัน

9 เกรง​ว่า​เมื่อ​อิ่ม ฉัน​จะ​ปฏิเสธ​พระองค์​แล้ว​พูด​ว่า ‘พระ​ยาห์เวห์คือใคร?’

หรือ​เมื่อ​ยากจน ฉัน​จะ​ขโมย

และ​ทำให้​พระ​นาม​พระเจ้า​ของ​ฉัน​เสื่อมเสีย

10 “อย่า​ใส่​ร้าย​คน​รับใช้​ต่อ​หน้า​เจ้านาย​ของ​เขา

มิ​ฉะนั้น​เขา​จะ​สาปแช่ง​เจ้า และ​เจ้า​จะ​ต้อง​รับผิด

11 มี​คน​พวก​หนึ่ง​ที่​สาปแช่ง​พ่อ

และ​ไม่​อวยพร​แม่

12 มี​คน​พวก​หนึ่ง​ที่​เห็น​ว่า​ตนเอง​บริสุทธิ์

ทั้ง​ที่​ยัง​ไม่​ได้​ชำระ​ความ​สกปรก​ของ​ตน

13 มี​คน​พวก​หนึ่ง ดวงตา​ช่าง​เย่อหยิ่ง​เหลือเกิน!

พวก​เขา​เชิด​หน้า​ขึ้น​สูง

14 มี​คน​พวก​หนึ่ง​ที่​ฟัน​เหมือน​ดาบ

และ​ขา​กรรไกร​เหมือน​มีด

เพื่อ​เขมือบ​คน​ยากจน​ให้​หมด​ไป​จาก​แผ่นดิน และ​คน​ขัด​สน​ให้​หมด​ไป​จาก​หมู่​มนุษย์

15 “ปลิง​มี​ลูกสาว​สอง​คน​ร้อง​ว่า

‘เอา​อีก! เอา​อีก!’

“มี​สาม​สิ่ง​ที่​ไม่​เคย​อิ่ม

สี่​สิ่ง​ที่​ไม่​เคย​พูด​ว่า ‘พอ​แล้ว!’:

16 เชโอล*

ครรภ์​ที่​ไร้​บุตร

แผ่นดิน​ที่​ดื่ม​น้ำ​เท่าไร​ก็​ไม่​อิ่ม

และ​ไฟ​ที่​ไม่​เคย​พูด​ว่า ‘พอ​แล้ว!’

17 “ดวงตา​ที่​เยาะเย้ย​พ่อ

และ​ดูหมิ่น​การ​เชื่อฟัง​แม่

อี​กา​ใน​หุบเขา​จะ​จิก​มัน​ออก

และ​ลูก​นก​อินทรี​จะ​กิน​มัน

18 “มี​สาม​สิ่ง​ที่​น่า​อัศจรรย์​เกิน​กว่า​ฉัน​จะ​เข้าใจ

สี่​สิ่ง​ที่​ฉัน​ไม่​เข้าใจ:

19 วิถี​ของ​นก​อินทรี​บน​ฟ้า

วิถี​ของ​งู​บน​ก้อน​หิน

วิถี​ของ​เรือก​ลาง​ทะเล

และ​วิถี​ของ​ชาย​กับ​หญิง​สาว

20 “วิถี​ของ​หญิง​ที่​นอกใจ​สามี​ก็​เป็น​เช่น​นี้:

นาง​กิน​แล้ว​เช็ด​ปาก

และ​พูด​ว่า ‘ฉัน​ไม่​ได้​ทำ​อะไร​ผิด’

21 “มี​สาม​สิ่ง​ที่​ทำให้​แผ่นดิน​สั่น​สะเทือน

และ​สี่​สิ่ง​ที่​แผ่นดิน​ทน​ไม่​ไหว:

22 คน​รับใช้​เมื่อ​ได้​เป็น​กษัตริย์

คน​โง่​เมื่อ​กิน​จน​อิ่ม

23 หญิง​ที่​ไม่​มี​ใคร​รัก​เมื่อ​ได้​แต่งงาน

และ​สาวใช้​ที่​ได้​เป็น​ทายาท​ของ​นาย​หญิง

24 “มี​สี่​สิ่ง​บน​แผ่นดิน​ที่​เล็ก​จ้อย

แต่​มี​ปัญญา​เหลือเกิน:

25 มด​เป็น​สัตว์​ที่​ไม่​แข็งแรง

แต่​เตรียม​อาหาร​ไว้​ใน​ฤดู​ร้อน

26 ไฮ​แรกซ์​เป็น​สัตว์​ที่​อ่อนแอ

แต่​ทำ​ที่​อยู่​ไว้​ตาม​ซอก​หิน

27 ตั๊กแตน​ไม่​มี​ราชา

แต่​เดิน​หน้า​เป็น​ขบวน

28 จิ้งจก​จับ​ได้​ด้วย​มือ

แต่​ยัง​เข้า​ไป​อยู่​ใน​วัง​ของ​กษัตริย์

29 “มี​สาม​สิ่ง​ที่​เดิน​อย่าง​สง่างาม

สี่​สิ่ง​ที่​ก้าว​ไป​อย่าง​สง่างาม:

30 สิงโต ซึ่ง​แข็งแกร่ง​ที่สุด​ใน​หมู่​สัตว์

ไม่​ถอย​ให้​ใคร

31 สุนัข​เกรย์​ฮา​วนด์

แพะ​ตัวผู้

และ​กษัตริย์​ที่​ไม่​มี​ใคร​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน

32 “ถ้า​เจ้า​ทำ​เรื่อง​โง่​ด้วย​การ​ยก​ตนเอง

หรือ​คิด​ชั่ว​ไว้

ก็​เอา​มือ​ปิด​ปาก​เสีย

33 เพราะ​ปั่น​นม​ก็​ได้​เนย

บิด​จมูก​ก็​ได้​เลือด

และ​ยั่ว​ความ​โกรธ​ก็​เกิด​การ​วิวาท”

31

1 ถ้อยคำ​ของ​กษัตริย์​เลมูเอล เป็น​คำ​เปิดเผย​ที่​แม่​สอน​เขา​ไว้:

2 “โอ ลูก​แม่!

โอ ลูก​ที่​แม่​ให้​กำเนิด!

โอ ลูก​ที่​แม่​ได้​ปฏิญาณ​ไว้!

3 อย่า​เอา​กำลัง​ของ​ลูก​ไป​ทุ่ม​ให้​ผู้หญิง

อย่า​เดิน​ใน​ทาง​ที่​ทำลาย​กษัตริย์

4 เลมูเอลเอ๋ย ไม่​เหมาะ​กับ​กษัตริย์

ไม่​เหมาะ​ที่​กษัตริย์​จะ​ดื่ม​เหล้า​องุ่น

หรือ​ให้​เจ้านาย​คอย​ถาม​หา​เหล้า​แรง

5 เกรง​ว่า​จะ​ดื่ม​แล้ว​ลืม​บทบัญญัติ

และ​บิดเบือน​สิทธิ​อัน​ชอบธรรม​ของ​ผู้​ทุกข์​ยาก

6 จง​ให้​เหล้า​แรง​แก่​คน​ที่​กำลัง​จะ​พินาศ

และ​ให้​เหล้า​องุ่น​แก่​คน​ที่​ใจ​ขม​ขื่น

7 ให้​เขา​ดื่ม​จน​ลืม​ความ​ยากจน

และ​ไม่​ต้อง​นึก​ถึง​ความ​ทุกข์​อีก

8 จง​ออก​ปาก​แทน​คน​ที่​พูด​เพื่อ​ตัวเอง​ไม่​ได้

เพื่อ​สิทธิ​ของ​ทุก​คน​ที่​ถูก​ทอดทิ้ง

9 จง​ออก​ปาก​ตัดสิน​อย่าง​ชอบธรรม

และ​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​คน​ยากจน​และ​คน​ขัด​สน”

10 *ใครจะพบหญิงที่มีคุณค่า?

คุณค่า​ของ​นาง​สูง​กว่า​ทับทิม​มาก​นัก

11 สามี​วางใจ​นาง​อย่าง​เต็ม​ที่

และ​เขา​จะ​ไม่​ขาด​ผล​กำไร

12 นาง​ทำ​ดี​ต่อ​เขา ไม่​ทำร้าย

ตลอด​ชีวิต​ของ​นาง

13 นาง​เสาะ​หา​ขน​แกะ​และ​ป่าน

และ​เต็ม​ใจ​ทำงาน​ด้วย​มือ

14 นาง​เหมือน​เรือ​สินค้า

นำ​ขนม​ปัง​มา​จาก​แดน​ไกล

15 นาง​ลุก​ขึ้น​ตั้งแต่​ยัง​มืด

เตรียม​อาหาร​ให้​คน​ใน​บ้าน

และ​แบ่ง​ส่วน​อาหาร​ให้​สาวใช้

16 นาง​พิจารณา​ที่​นา​แล้ว​ซื้อ​ไว้

ใช้​ผล​จาก​น้ำ​พัก​น้ำ​แรง​ของ​ตน​ปลูก​สวน​องุ่น

17 นาง​คาด​เอว​ไว้​พร้อม​ออก​แรง

และ​ออก​แรง​ด้วย​สอง​แขน​อย่าง​เข้มแข็ง

18 นาง​รู้​ว่า​สินค้า​ที่​ขาย​ให้​ผล​ดี

ตะเกียง​ของ​นาง​ไม่​ดับ​แม้​ยาม​ค่ำ​คืน

19 มือหนึ่ง​จับ​ไม้​พัน​เส้นใย

อีก​มือจับ​แกน​ปั่น​ด้าย

20 นาง​ยื่น​มือ​ช่วย​คน​ยากจน

และ​ยื่น​แขน​ให้​คน​ขัด​สน

21 เมื่อ​หิมะ​มา นาง​ไม่​ห่วง​คน​ใน​บ้าน

เพราะ​ทุก​คน​ใน​บ้าน​สวม​เสื้อ​ผ้า​สี​แดง​สด

22 นาง​ทำ​ผ้า​คลุม​ปัก​ลวดลาย​ให้​ตัวเอง

เสื้อ​ผ้า​ของ​นาง​เป็น​ผ้า​ลินิน​เนื้อ​ดี​และ​สี​ม่วง

23 สามี​ของ​นาง​เป็น​ที่​นับถือ​ที่​ประตู​เมือง

เมื่อ​นั่ง​อยู่​ท่ามกลาง​ผู้​อาวุโส​ของ​แผ่นดิน

24 นาง​ตัด​เย็บ​เสื้อ​ผ้า​ลินิน​ขาย

และ​ส่ง​ผ้า​คาด​เอว​ให้​พ่อค้า

25 กำลัง​และ​ศักดิ์ศรี​เป็น​อาภรณ์​ของ​นาง

นาง​หัวเราะ​ได้​เมื่อ​คิด​ถึง​วัน​ข้าง​หน้า

26 ถ้อยคำ​ของ​นาง​เปี่ยม​ด้วย​ปัญญา

และ​คำ​สอน​ของ​นาง​เต็ม​ด้วย​ความ​เมตตา

27 นาง​ดูแล​ความ​เป็นอยู่​ของ​คน​ใน​บ้าน​อย่าง​ทั่วถึง

และ​ไม่​เอา​แต่​กิน​อยู่​อย่าง​เกียจคร้าน

28 ลูกๆ ลุก​ขึ้น​ยกย่อง​นาง

สามี​ก็​ชม​นาง​ว่า:

29 “หญิง​มากมาย​ทำ​สิ่ง​ดี​งาม

แต่​นาง​เหนือ​กว่า​ทุก​คน”

30 เสน่ห์​หลอกลวง และ​ความ​งาม​ก็​ไม่​ยั่งยืน

แต่​หญิง​ที่​ยำเกรง​พระ​ยาห์เวห์​ควร​ได้​รับ​คำ​สรรเสริญ

31 ให้​นาง​ได้​รับ​ผล​จาก​น้ำ​พัก​น้ำ​แรง​ของ​ตน!

ให้​ผล​งาน​ของ​นาง​สรรเสริญ​นาง​ที่​ประตู​เมือง!

* 1:7 1:7 พระ​นาม “พระ​ยาห์เวห์” ใน​ข้อ​นี้​มา​จาก​พระ​นาม​เฉพาะ​ของ​พระเจ้า​ใน​ภาษา​ฮีบรู “יהוה” ซึ่ง​โดย​ทั่วไป​ออก​เสียง​ว่า ยาห์เวห์ ใน WEB ภาษา​อังกฤษ​จะ​แสดง​พระ​นาม​นี้​ด้วย​คำ​ว่า “LORD” หรือ “GOD” ที่เขียนด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด

† 1:12 1:12 เชโอลคือสถานที่ของผู้ตาย

‡ 1:23 1:23 “ดู​สิ” แปล​จาก​คำ​ภาษา​ฮีบรู “הִנֵּה” มี​ความหมาย​ว่า ดู สังเกต พิจารณา หรือ​เพ่ง​มอง และมักใช้เป็นคำอุทาน

* 2:5 2:5 คำ​ภาษา​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

* 5:5 5:5 เชโอลคือสถานที่ของผู้ตาย

* 7:27 7:27 เชโอลคือสถานที่ของผู้ตาย

* 9:18 9:18 เชโอลคือสถานที่ของผู้ตาย

* 11:21 11:21 หรือ เชื้อสาย

* 15:11 15:11 เชโอลคือสถานที่ของผู้ตาย

† 15:24 15:24 เชโอลคือสถานที่ของผู้ตาย

* 23:14 23:14 เชโอลคือสถานที่ของผู้ตาย

* 27:20 27:20 เชโอลคือสถานที่ของผู้ตาย

* 30:16 30:16 เชโอลคือสถานที่ของผู้ตาย

* 31:10 31:10 สุภาษิต 31:10–31 เป็น​บท​อักษร​เรียง โดยแต่ละข้อเริ่มด้วยตัวอักษรฮีบรูเรียงตามลำดับ

ปัญญาจารย์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

ปัญญาจารย์

หรือ ผู้​กล่าว​สอน

1

1 ถ้อยคำ​ของ​ผู้​กล่าว​สอน บุตร​ของ​ดาวิด กษัตริย์​ใน​เยรูซาเล็ม:

2 “ว่างเปล่า​อย่าง​ที่สุด” ผู้​กล่าว​สอน​กล่าว “ว่างเปล่า​อย่าง​ที่สุด ทุก​สิ่ง​ล้วน​ว่างเปล่า” 3 มนุษย์​ได้​ประโยชน์​อะไร​จาก​งาน​ทั้งปวง​ที่​ตน​ตรากตรำ​ทำ​ภายใต้​ดวงอาทิตย์? 4 คน​รุ่น​หนึ่ง​จาก​ไป อีก​รุ่น​หนึ่ง​เข้า​มา แต่​แผ่นดิน​โลก​ยัง​คง​อยู่​ตลอด​ไป 5 ดวงอาทิตย์​ขึ้น​แล้ว​ก็​ตก จากนั้น​ก็​รีบ​กลับ​ไป​ยัง​ที่​ซึ่ง​มัน​จะ​ขึ้น​อีก 6 ลม​พัด​ไป​ทาง​ใต้ แล้ว​วก​กลับ​ไป​ทาง​เหนือ มัน​พัด​วน​ไป​วน​มา​ไม่​หยุด แล้ว​กลับ​มา​ตาม​เส้นทาง​เดิม​อีก​ครั้ง 7 แม่น้ำ​ทุก​สาย​ไหล​ลง​ทะเล แต่​ทะเล​ก็​ไม่​เต็ม แม่น้ำ​ไหล​ไป​สู่​ที่​ใด ก็​ยัง​คง​ไหล​ไป​สู่​ที่​นั้น​เรื่อย​ไป 8 ทุก​สิ่ง​ล้วน​ชวน​ให้​เหน็ดเหนื่อย​เกิน​กว่า​จะ​บรรยาย​ได้ ตา​เห็น​เท่าไร​ก็​ไม่​อิ่ม หู​ฟัง​เท่าไร​ก็​ไม่​พอ 9 สิ่ง​ที่​เคย​มี​มา​จะ​มี​อีก สิ่ง​ที่​เคย​ทำ​จะ​ทำ​อีก ไม่​มี​สิ่ง​ใหม่​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ 10 มี​สิ่ง​ใด​หรือ​ที่​ใคร​จะ​พูด​ได้​ว่า “ดู​สิ* นี่​เป็น​ของ​ใหม่”? สิ่ง​นั้น​มี​มา​นาน​แล้ว ตั้งแต่​ยุค​ก่อน​พวก​เรา 11 ไม่​มี​ใคร​จดจำ​สิ่ง​ที่​ผ่าน​มา และ​สิ่ง​ที่​จะ​ตาม​มา ก็​จะ​ไม่​มี​ใคร​ใน​คน​รุ่น​หลัง​จดจำ​เช่นกัน

12 ฉัน​ผู้​กล่าว​สอน​เคย​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล​ใน​เยรูซาเล็ม 13 ฉัน​ตั้งใจ​ใช้​ปัญญา​ค้นคว้า​และ​สำรวจ​ทุก​สิ่ง​ที่​ทำ​กัน​ภายใต้​ท้องฟ้า นี่​เป็น​ภาระ​หนัก​ที่​พระเจ้า† มอบ​ให้​มนุษย์​ต้อง​ตรากตรำ​ทนทุกข์ 14 ฉัน​เห็น​กิจการ​ทุก​อย่าง​ที่​ทำ​กัน​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ และ​เห็น​ว่า​ทุก​สิ่ง​ล้วน​ว่างเปล่า และ​เป็น​การ​ไล่​คว้า​สายลม 15 สิ่ง​ที่​คด​จะ​ทำให้​ตรง​ไม่​ได้ สิ่ง​ที่​ขาด​จะ​นับ​ให้​ครบ​ไม่​ได้ 16 ฉัน​คิด​กับ​ตัวเอง​ว่า “ดู​สิ ฉัน​ได้​ปัญญา​มากมาย​ยิ่งกว่า​ทุกคน​ที่​อยู่​ก่อน​ฉัน​ใน​เยรูซาเล็ม ฉัน​ได้​เรียนรู้​และ​มี​ประสบการณ์​มากมาย​ทั้ง​ใน​ด้าน​ปัญญา​และ​ความ​รู้” 17 ฉัน​ตั้งใจ​เรียนรู้​ปัญญา รวม​ทั้ง​ความ​บ้าคลั่ง​และ​ความ​โง่เขลา แล้ว​ก็​ตระหนัก​ว่า​นี่​ก็​เป็น​การ​ไล่​คว้า​สายลม​เช่นกัน 18 เพราะ​ยิ่ง​มี​ปัญญา​มาก ก็​ยิ่ง​มี​ความ​ทุกข์​มาก ยิ่ง​เพิ่ม​ความ​รู้ ก็​ยิ่ง​เพิ่ม​ความ​เศร้า

2

1 ฉัน​คิด​ใน​ใจ​ว่า “เอา​ละ ฉัน​จะ​ลอง​ทดสอบ​ตัวเอง​ด้วย​ความ​รื่นเริง และ​ลอง​ลิ้มรส​ความ​สุข​ดู” แต่​แล้ว​สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า​เช่นกัน 2 ฉัน​พูด​ถึง​เสียง​หัวเราะ​ว่า “มัน​คือ​ความ​โง่เขลา” และ​พูด​ถึง​ความ​รื่นเริง​ว่า “มัน​ทำ​อะไร​ได้?”

3 ฉัน​ลอง​ให้​ร่างกาย​ชื่นบาน​ด้วย​เหล้าองุ่น ขณะ​ที่​ใจ​ยัง​มี​ปัญญา​นำทาง และ​ลอง​สัมผัส​ความ​โง่เขลา เพื่อ​จะ​ได้​เห็น​ว่า​อะไร​เป็น​สิ่ง​ดี​ที่​มนุษย์​ควร​ทำ​ภายใต้​ท้องฟ้า​ตลอด​วัน​เวลา​ใน​ชีวิต 4 ฉัน​ทำ​สิ่ง​ใหญ่โต​หลาย​อย่าง สร้าง​บ้าน​หลาย​หลัง​ให้​ตัวเอง และ​ปลูก​สวนองุ่น​หลาย​แห่ง 5 ฉัน​ทำ​สวน​และ​อุทยาน ปลูก​ไม้​ผล​นานา​ชนิด​ไว้​ใน​นั้น 6 ฉัน​ขุด​สระ​น้ำ​ไว้​รด​สวนป่า​ที่​ปลูก​ไว้ 7 ฉัน​ซื้อ​ทั้ง​คน​รับใช้​ชาย​และ​หญิง และ​ยัง​มี​คน​รับใช้​ที่​เกิด​ใน​บ้าน ฉัน​มี​ฝูง​วัว​และ​ฝูง​แกะ​มาก​กว่า​ทุกคน​ที่​อยู่​ก่อน​ฉัน​ใน​เยรูซาเล็ม 8 ฉัน​สะสม​เงิน​และ​ทอง รวม​ทั้ง​ขุม​ทรัพย์​ของ​กษัตริย์​และ​แคว้น​ต่าง ๆ มี​ทั้ง​นัก​ร้อง​ชาย​และ​นัก​ร้อง​หญิง และ​สิ่ง​รื่นรมย์​ของ​มนุษย์ คือ​เครื่องดนตรี​นานา​ชนิด 9 ฉัน​จึง​ยิ่งใหญ่​และ​รุ่งเรือง​กว่า​ทุกคน​ที่​อยู่​ก่อน​ฉัน​ใน​เยรูซาเล็ม ขณะ​เดียวกัน ฉัน​ก็​ยัง​คง​มี​ปัญญา​อยู่ 10 สิ่ง​ใด​ที่​ตา​ปรารถนา ฉัน​ก็​ไม่​ห้าม​ตนเอง และ​ไม่​รั้ง​ใจ​จาก​ความ​ยินดี​ใด ๆ เพราะ​ใจ​ชื่นชม​กับ​งาน​ทั้งหมด​ที่​ฉัน​ตรากตรำ​ทำ และ​นี่​คือ​ส่วน​ที่​ฉัน​ได้​รับ​จาก​งาน​ทั้งหมด​นั้น 11 เมื่อ​ฉัน​หัน​กลับ​มา​พิจารณา​ผลงาน​ทั้งหมด​ที่​สอง​มือ​ทำ​ขึ้น และ​งาน​ที่​ฉัน​ตรากตรำ​ทำ ก็​เห็น​ว่า​ทุก​สิ่ง​ล้วน​ว่างเปล่า เป็น​การ​ไล่​คว้า​สายลม และ​ไม่​มี​ประโยชน์​อะไร​ภายใต้​ดวงอาทิตย์

12 ฉัน​จึง​หัน​มา​พิจารณา​ปัญญา ความ​บ้า​คลั่ง และ​ความ​โง่เขลา เพราะ​ผู้​ที่​จะ​สืบ​ต่อ​จาก​กษัตริย์​จะ​ทำ​อะไร​ได้ นอกจาก​สิ่ง​ที่​เคย​ทำ​กัน​มา​แล้ว? 13 แล้ว​ฉัน​ก็​เห็น​ว่า​ปัญญา​เหนือ​กว่า​ความ​โง่เขลา เหมือน​แสง​สว่าง​เหนือ​กว่า​ความ​มืด 14 คน​มี​ปัญญา​ย่อม​มอง​เห็น​ทาง​ข้างหน้า แต่​คน​โง่​เดิน​ใน​ความ​มืด ถึง​อย่าง​นั้น​ฉัน​ก็​ตระหนัก​ว่า​เหตุการณ์​เดียวกัน​เกิด​แก่​ทั้ง​คู่ 15 ฉัน​จึง​คิด​ใน​ใจ​ว่า “สิ่ง​ที่​เกิด​กับ​คน​โง่​ก็​จะ​เกิด​กับ​ฉัน แล้ว​ฉัน​จะ​มี​ปัญญา​มาก​กว่า​ไป​ทำไม?” ฉัน​จึง​คิด​ใน​ใจ​ว่า​สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า​เช่นกัน 16 เพราะ​ไม่​มี​ใคร​จดจำ​ทั้ง​คน​มี​ปัญญา​และ​คน​โง่​ตลอด​ไป ใน​วัน​ข้างหน้า​ทั้ง​สอง​ก็​จะ​ถูก​ลืม​ไป​หมด แล้ว​คน​มี​ปัญญา​ก็​ต้อง​ตาย​เหมือน​คน​โง่!

17 ฉัน​จึง​เกลียด​ชีวิต เพราะ​งาน​ที่​ทำ​กัน​ภายใต้​ดวงอาทิตย์​ทำ​ให้​ฉัน​ทุกข์ใจ ทุก​สิ่ง​ล้วน​ว่างเปล่า และ​เป็น​การ​ไล่​คว้า​สายลม 18 ฉัน​เกลียด​งาน​ทั้งหมด​ที่​ตรากตรำ​ทำ​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ เพราะ​ต้อง​ทิ้ง​มัน​ไว้​ให้​คน​ที่​มา​ภายหลัง 19 ใคร​จะ​รู้​ว่า​เขา​จะ​เป็น​คน​มี​ปัญญา​หรือ​คน​โง่? แต่​เขา​จะ​ได้​ครอบครอง​ผลงาน​ทั้งหมด​ที่​ฉัน​ตรากตรำ​และ​ใช้​ปัญญา​ทำ​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า​เช่น​กัน

20 ฉัน​จึง​เริ่ม​สิ้นหวัง​กับ​งาน​ทั้งหมด​ที่​ตรากตรำ​ทำ​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ 21 เพราะ​บางคน​ทำงาน​ด้วย​ปัญญา ความ​รู้ และ​ความ​ชำนาญ แต่​กลับ​ต้อง​ทิ้ง​ผลงาน​นั้น​ไว้​เป็น​ส่วน​ของ​คน​ที่​ไม่​ได้​ตรากตรำ​เพื่อ​มัน สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า​และ​เป็น​ความ​เลวร้าย​อย่าง​ยิ่ง 22 มนุษย์​ได้​อะไร​จาก​งาน​ทั้งหมด และ​จาก​ความ​กระวนกระวาย​ใน​ใจ ขณะ​ตรากตรำ​ทำงาน​ภายใต้​ดวงอาทิตย์? 23 ตลอด​วัน​เวลา​ของ​เขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​เจ็บปวด งาน​หนัก​ของ​เขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​ทุกข์ใจ แม้​แต่​กลางคืน​ใจ​ก็​ไม่​ได้​พัก สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า​เช่นกัน 24 ไม่​มี​อะไร​ดี​สำหรับ​มนุษย์​ไป​กว่า​การ​กิน การ​ดื่ม และ​การ​ชื่นชม​สิ่ง​ดี​จาก​งาน​ของ​ตน ฉัน​ยัง​เห็น​ว่า​สิ่ง​นี้​มา​จาก​มือ​ของ​พระเจ้า 25 เพราะ​ใคร​จะ​กิน​หรือ​เพลิดเพลิน​ได้​มาก​กว่า​ฉัน? 26 พระเจ้า​ให้​ปัญญา ความ​รู้ และ​ความ​ยินดี​แก่​คน​ที่​พระองค์​พอใจ แต่​ให้​คน​ทำ​บาป​ตรากตรำ​รวบรวม​และ​สะสม เพื่อ​จะ​มอบ​สิ่ง​นั้น​แก่​คน​ที่​พระเจ้า​พอใจ สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า​และ​เป็น​การ​ไล่​คว้า​สายลม​เช่น​กัน

3

1 ทุก​สิ่ง​มี​วาระ​ของ​มัน และ​ทุก​เรื่อง​ใต้​ฟ้า​มี​เวลา​ของ​มัน:

2 มี​เวลา​เกิด

และ​เวลา​ตาย

มี​เวลา​ปลูก

และ​เวลา​ถอน​สิ่ง​ที่​ปลูก

3 มี​เวลา​ฆ่า

และ​เวลา​เยียวยา

มี​เวลา​รื้อถอน

และ​เวลา​ก่อสร้าง

4 มี​เวลา​ร้องไห้

และ​เวลา​หัวเราะ

มี​เวลา​ไว้ทุกข์

และ​เวลา​เต้นรำ

5 มี​เวลา​โยน​ก้อน​หิน​ทิ้ง

และ​เวลา​เก็บ​ก้อน​หิน​มา​รวม​กัน

มี​เวลา​โอบ​กอด

และ​เวลา​ละเว้น​การ​โอบ​กอด

6 มี​เวลา​แสวง​หา

และ​เวลา​สูญเสีย

มี​เวลา​เก็บ​รักษา

และ​เวลา​โยน​ทิ้ง

7 มี​เวลา​ฉีก

และ​เวลา​เย็บ

มี​เวลา​นิ่ง​เงียบ

และ​เวลา​พูด

8 มี​เวลา​รัก

และ​เวลา​เกลียด

มี​เวลา​สงคราม

และ​เวลา​สันติภาพ

9 คน​ทำงาน​ได้​ประโยชน์​อะไร​จาก​สิ่ง​ที่​ตน​ตรากตรำ​ทำ? 10 ฉัน​เห็น​ภาระ​ที่​พระเจ้า​มอบ​ให้​มนุษย์​ต้อง​ตรากตรำ​ทนทุกข์ 11 พระเจ้า​ทำ​ให้​ทุก​สิ่ง​งดงาม​ตาม​เวลา​ของ​มัน พระองค์​ยัง​วาง​ความ​เป็น​นิรันดร์​ไว้​ใน​ใจ​มนุษย์ แต่​ถึง​อย่าง​นั้น มนุษย์​ก็​ไม่​อาจ​หยั่งรู้​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ​ตั้งแต่​ต้น​จน​จบ 12 ฉัน​รู้​ว่า​สำหรับ​พวก​เขา ไม่​มี​อะไร​ดี​ไป​กว่า​การ​ชื่นชม​ยินดี​และ​ทำ​สิ่ง​ดี​ตลอด​ชีวิต 13 และ​การ​ที่​ทุกคน​ได้​กิน ได้​ดื่ม และ​ชื่นชม​สิ่ง​ดี​จาก​งาน​ทั้งหมด​ของ​ตน ก็​เป็น​ของขวัญ​จาก​พระเจ้า 14 ฉัน​รู้​ว่า​ทุก​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ​จะ​คง​อยู่​ตลอด​ไป ไม่​มี​อะไร​เพิ่ม​เข้า​ไป​ได้ และ​ไม่​มี​อะไร​ตัด​ออก​ได้ พระเจ้า​ทำ​เช่น​นี้​เพื่อ​ให้​มนุษย์​ยำเกรง​พระองค์ 15 สิ่ง​ที่​มี​อยู่​ก็​เคย​มี​มา​แล้ว สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​ขึ้น​ก็​เคย​เกิด​ขึ้น​มา​แล้ว และ​พระเจ้า​นำ​สิ่ง​ที่​ผ่าน​พ้น​ไป​ให้​กลับ​มา​อีก

16 ฉัน​ยัง​เห็น​อีก​ว่า​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ใน​ที่​แห่ง​ความ​ยุติธรรม​กลับ​มี​ความ​ชั่วร้าย และ​ใน​ที่​แห่ง​ความ​ชอบธรรม​ก็​มี​ความ​ชั่วร้าย 17 ฉัน​คิด​ใน​ใจ​ว่า “พระเจ้า​จะ​พิพากษา​ทั้ง​คน​ชอบธรรม​และ​คน​ชั่ว เพราะ​มี​เวลา​สำหรับ​ทุก​เรื่อง​และ​ทุก​การ​กระทำ” 18 ฉัน​คิด​ใน​ใจ​ว่า “สำหรับ​มนุษย์​นั้น พระเจ้า​ทดสอบ​พวกเขา เพื่อ​ให้​พวกเขา​เห็น​ว่า​ตนเอง​ก็​ไม่​ต่าง​จาก​สัตว์ 19 เพราะ​สิ่ง​ที่​เกิด​กับ​มนุษย์​ก็​เกิด​กับ​สัตว์ เหตุการณ์​เดียวกัน​เกิด​กับ​ทั้ง​สอง ฝ่าย​หนึ่ง​ตาย​อย่างไร อีก​ฝ่าย​ก็​ตาย​อย่าง​นั้น ทั้งหมด​มี​ลมหายใจ​เดียวกัน มนุษย์​ไม่​ได้​เหนือ​กว่า​สัตว์ เพราะ​ทุก​สิ่ง​ล้วน​ว่างเปล่า 20 ทั้งหมด​ไป​ยัง​ที่​เดียวกัน ทั้งหมด​มา​จาก​ฝุ่นดิน และ​ทั้งหมด​กลับ​เป็น​ฝุ่นดิน​อีก 21 ใคร​จะ​รู้​ว่า​วิญญาณ​ของ​มนุษย์​ขึ้น​ไป​เบื้องบน​หรือ​ไม่ และ​วิญญาณ​ของ​สัตว์​ลง​ไป​ยัง​แผ่นดิน​เบื้อง​ล่าง​หรือ​ไม่?”

22 ฉัน​จึง​เห็น​ว่า​ไม่​มี​อะไร​ดี​ไป​กว่า​การ​ที่​คน​เรา​ชื่นชม​ยินดี​กับ​งาน​ของ​ตน เพราะ​นั่น​คือ​ส่วน​ที่​เขา​ได้​รับ ใคร​จะ​พา​เขา​ไป​เห็น​สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​ขึ้น​ใน​ภายหลัง?

4

1 แล้ว​ฉัน​หัน​กลับ​มา​มอง​การ​กดขี่​ทั้งหลาย​ที่​ทำ​กัน​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ฉัน​เห็น​น้ำตา​ของ​ผู้​ถูก​กดขี่ แต่​ไม่​มี​ใคร​ปลอบโยน​พวกเขา ฝ่าย​ผู้​กดขี่​นั้น​มี​อำนาจ แต่​ผู้​ถูก​กดขี่​กลับ​ไม่​มี​ใคร​ปลอบโยน 2 ฉัน​จึง​ยกย่อง​คน​ที่​ตาย​ไป​นาน​แล้ว​มาก​กว่า​คน​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ 3 แต่​ผู้​ที่​ยัง​ไม่​เคย​เกิด​มา​นั้น​ดี​กว่า​ทั้ง​สอง​ฝ่าย เพราะ​เขา​ไม่​เคย​เห็น​การ​กระทำ​อัน​ชั่วร้าย​ที่​เกิด​ขึ้น​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ 4 แล้ว​ฉัน​เห็น​ว่า​การ​ตรากตรำ​และ​ความ​สำเร็จ​ทุก​อย่าง​ล้วน​เกิด​จาก​การ​แก่งแย่ง​ชิงดี​กัน​ระหว่าง​ผู้คน สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า และ​เป็น​การ​ดิ้นรน​ไล่​คว้า​สายลม

5 คน​โง่​นั่ง​กอด​อก​และ​ทำลาย​ตัวเอง 6 มี​เพียง​หนึ่ง​กำมือ​แต่​มี​ความ​สงบ ดี​กว่า​มี​เต็ม​สอง​กำมือ​แต่​ต้อง​แลก​ด้วย​ความ​ตรากตรำ​และ​การ​ไล่​คว้า​สายลม

7 แล้ว​ฉัน​หัน​กลับ​มา​และ​เห็น​ความ​ว่างเปล่า​ภายใต้​ดวงอาทิตย์​อีก 8 มี​คน​หนึ่ง​อยู่​ตาม​ลำพัง ไม่​มี​ทั้ง​ลูกชาย​และ​พี่น้อง งาน​ทั้งหมด​ของ​เขา​ไม่​มี​วัน​จบ ตา​ของ​เขา​ก็​ไม่​เคย​อิ่ม​กับ​ความ​มั่งคั่ง เขา​ถาม​ว่า “แล้ว​ฉัน​ตรากตรำ​และ​ทำ​ให้​ตัวเอง​ขาด​ความ​สุข​ไป​เพื่อ​ใคร?” สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า และ​เป็น​เรื่อง​ที่​น่า​เวทนา

9 สอง​คน​ดี​กว่า​คน​เดียว เพราะ​ทั้ง​คู่​ได้​รับ​ผล​ตอบแทน​ที่​ดี​จาก​งาน​ของ​ตน 10 ถ้า​คน​หนึ่ง​ล้ม อีก​คน​จะ​ช่วย​พยุง​เขา​ขึ้น แต่​ช่าง​น่า​เวทนา​สำหรับ​คน​ที่​อยู่​ลำพัง เมื่อ​ล้ม​ลง​แล้ว​ไม่​มี​ใคร​ช่วย​พยุง​ขึ้น! 11 เช่น​กัน ถ้า​สอง​คน​นอน​ด้วย​กัน​ก็​อบอุ่น แต่​คน​เดียว​จะ​อบอุ่น​ได้​อย่างไร? 12 ถ้า​ใคร​เอา​ชนะ​คน​ที่​อยู่​ลำพัง​ได้ คน​สอง​คน​ก็​จะ​ต้าน​เขา​ไว้​ได้ และ​เชือก​สาม​เกลียว​ก็​ขาด​ไม่​ง่าย

13 ชาย​หนุ่ม​ยากจน​แต่​มี​ปัญญา ดี​กว่า​กษัตริย์​ชรา​ที่​โง่เขลา​และ​ไม่​รู้จัก​รับ​คำ​เตือน​อีก​แล้ว 14 เพราะ​ชายหนุ่ม​ออก​จาก​คุก​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ แม้​ว่า​เขา​จะ​เกิด​มา​ยากจน​ใน​อาณาจักร​ที่​ต่อมา​เขา​ได้​ปกครอง 15 ฉัน​เห็น​ผู้คน​ทั้งปวง​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ต่าง​พา​กัน​ติดตาม​ชายหนุ่ม​อีก​คน​ที่​ขึ้น​สืบ​ตำแหน่ง​แทน​กษัตริย์ 16 ประชาชน​มากมาย​นับ​ไม่​ถ้วน​อยู่​ภายใต้​การ​ปกครอง​ของ​เขา แต่​คน​รุ่น​หลัง​จะ​ไม่​ชื่นชม​ยินดี​ใน​ตัว​เขา แน่นอน​ว่า​สิ่ง​นี้​ก็​ว่างเปล่า​และ​เป็น​การ​ไล่​คว้า​สายลม

5

1 เมื่อ​ไป​ยัง​บ้าน​ของ​พระเจ้า จง​ก้าว​ไป​ด้วย​ความ​ระมัดระวัง การ​เข้า​ไป​ใกล้​เพื่อ​ฟัง​ย่อม​ดี​กว่า​การ​ถวาย​เครื่องบูชา​อย่าง​คน​โง่ เพราะ​พวกเขา​ไม่​รู้​ว่า​กำลัง​ทำ​ชั่ว 2 อย่า​รีบร้อน​พูด และ​อย่า​ใจ​เร็ว​ด่วน​กล่าว​สิ่ง​ใด​ต่อหน้า​พระเจ้า พระเจ้า​อยู่​ใน​สวรรค์ ส่วน​เจ้า​อยู่​บน​แผ่นดิน ฉะนั้น จง​พูด​แต่​น้อย 3 ความ​ฝัน​มา​กับ​ความ​กังวล​มากมาย​ฉันใด ถ้อยคำ​ของ​คน​โง่​ก็​มา​กับ​การ​พูด​มาก​ฉันนั้น 4 เมื่อ​ปฏิญาณ​ต่อ​พระเจ้า​ว่า​จะ​ทำ​สิ่ง​ใด ก็​อย่า​ชักช้า​ที่​จะ​ทำ​ตาม เพราะ​พระองค์​ไม่​พอใจ​คน​โง่ จง​ทำ​ตาม​ที่​ปฏิญาณ​ไว้ 5 ไม่​ปฏิญาณ​เสีย​เลย​ยัง​ดี​กว่า​ปฏิญาณ​แล้ว​ไม่​ทำ​ตาม 6 อย่า​ปล่อย​ให้​ปาก​พา​ตัว​เอง​ไป​ทำ​บาป อย่า​แก้ตัว​ต่อหน้า​ผู้​แทน​ของ​พระเจ้า​ว่า​เป็น​ความ​ผิดพลาด ทำไม​จะ​ต้อง​พูด​ให้​พระเจ้า​โกรธ จน​พระองค์​ทำลาย​สิ่ง​ที่​ลงมือ​ทำ? 7 ใน​ความ​ฝัน​มากมาย​มี​ความ​ว่างเปล่า​อยู่ คำพูด​มากมาย​ก็​เช่นกัน แต่​ต้อง​ยำเกรง​พระเจ้า

8 ถ้า​เห็น​คน​ยากจน​ถูก​กดขี่ และ​เห็น​ความ​ยุติธรรม​กับ​ความ​ชอบธรรม​ถูก​ลิดรอน​ด้วย​ความ​รุนแรง​ใน​เขต​หนึ่ง ก็​อย่า​แปลกใจ​กับ​เรื่อง​นั้น เพราะ​เจ้าหน้าที่​คน​หนึ่ง​มี​ผู้​ที่​มี​ตำแหน่ง​สูง​กว่า​คอย​จับตา และ​เหนือ​พวกเขา​ก็​ยัง​มี​เจ้าหน้าที่​อีก 9 นอกจากนี้ ผลประโยชน์​จาก​แผ่นดิน​ก็​เป็น​ของ​ทุกคน กษัตริย์​เอง​ก็​ได้​ประโยชน์​จาก​ไร่นา

10 คน​รัก​เงิน​ไม่​เคย​อิ่ม​กับ​เงิน คน​รัก​ความ​มั่งคั่ง​ก็​ไม่​เคย​พอใจ​กับ​ทรัพย์​ที่​เพิ่มขึ้น นี่​ก็​เป็น​ความ​ว่างเปล่า​เช่นกัน 11 เมื่อ​ทรัพย์สิน​เพิ่มขึ้น คน​ที่​มา​กิน​มา​ใช้​ก็​เพิ่มขึ้น แล้ว​เจ้าของ​ได้​ประโยชน์​อะไร นอกจาก​มอง​ดู​ให้​อิ่มตา?

12 คน​ที่​ตรากตรำ​ทำงาน​ย่อม​นอนหลับ​สบาย ไม่​ว่า​จะ​กิน​น้อย​หรือ​มาก แต่​คน​รวย​กลับ​นอน​ไม่​หลับ​เพราะ​ทรัพย์สมบัติ​ที่​มี​มากมาย

13 ฉัน​เห็น​ความ​เลวร้าย​อัน​น่า​เวทนา​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ คือ​ทรัพย์สมบัติ​ที่​เจ้าของ​เก็บ​ไว้​กลับ​ทำร้าย​ตัว​เขา​เอง 14 ทรัพย์สมบัติ​นั้น​สูญสิ้น​ไป​เพราะ​เคราะห์ร้าย และ​ถ้า​เขา​มี​ลูกชาย ก็​ไม่​มี​อะไร​เหลือ​อยู่​ใน​มือ 15 เขา​ออก​จาก​ท้อง​แม่​มา​ตัว​เปล่า​อย่างไร ก็​จะ​จาก​ไป​ตัว​เปล่า​อย่างนั้น เขา​เอา​อะไร​จาก​น้ำพักน้ำแรง​ของ​ตน​ติดมือ​ไป​ไม่​ได้​เลย 16 นี่​ก็​เป็น​ความ​เลวร้าย​อัน​น่า​เวทนา​เช่น​กัน เขา​มา​อย่างไร​ก็​ไป​อย่าง​นั้น​ทุก​ประการ แล้ว​คน​ที่​ตรากตรำ​เพื่อ​สายลม​จะ​ได้​ประโยชน์​อะไร? 17 ตลอด​ชีวิต เขา​กิน​อยู่​ใน​ความ​มืด มี​แต่​ความ​คับข้องใจ ความ​เจ็บป่วย และ​ความ​โกรธ

18 สิ่ง​ที่​ฉัน​เห็น​ว่า​ดี​และ​เหมาะสม​คือ การ​ที่​คน​เรา​กิน ดื่ม และ​ชื่นชม​สิ่ง​ดี​จาก​งาน​ทั้งปวง​ที่​เขา​ตรากตรำ​ทำ​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ตลอด​ชีวิต​ที่​พระเจ้า​ให้​เขา​มี เพราะ​นี่​คือ​ส่วน​ที่​เขา​ได้​รับ 19 เมื่อ​พระเจ้า​ให้​ผู้​ใด​มี​ทรัพย์สมบัติ​และ​ความ​มั่งคั่ง ทั้ง​ให้​เขา​ได้​กิน​ได้​ใช้​ทรัพย์​นั้น ได้​รับ​ส่วน​ของ​ตน และ​มี​ความ​สุข​กับ​งาน​ที่​ตรากตรำ​ทำ นั่น​คือ​ของขวัญ​จาก​พระเจ้า 20 เขา​จะ​ไม่​ค่อย​นึก​ถึง​วัน​เวลา​ใน​ชีวิต​ของ​ตน เพราะ​พระเจ้า​ให้​เขา​เพลิดเพลิน​อยู่​กับ​ความ​ยินดี​ใน​ใจ

6

1 ฉัน​เห็น​เรื่อง​เลวร้าย​อย่าง​หนึ่ง​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ซึ่ง​เป็น​ภาระ​หนัก​สำหรับ​มนุษย์ 2 พระเจ้า​ให้​คน​หนึ่ง​มี​ทรัพย์สมบัติ ความ​มั่งคั่ง และ​เกียรติยศ จน​เขา​ไม่​ขาด​สิ่ง​ใด​ที่​ใจ​ปรารถนา แต่​พระเจ้า​กลับ​ไม่​ให้​เขา​ได้​กิน​ได้​ใช้​ทรัพย์​นั้น คน​แปลกหน้า​กลับ​ได้​กิน​ได้​ใช้​แทน นี่​คือ​ความ​ว่างเปล่า และ​เป็น​โรค​ร้าย

3 แม้​คน​หนึ่ง​จะ​มี​ลูก​ถึง​ร้อย​คน มี​อายุ​ยืนยาว​หลาย​ปี ผ่าน​วัน​เวลา​มา​มากมาย แต่​ใจ​ไม่​เคย​อิ่มเอม​กับ​สิ่ง​ดี และ​ยัง​ไม่​มี​ใคร​ฝัง​ศพ​ให้ ฉัน​ว่า​เด็ก​ที่​คลอด​ออก​มา​โดย​ไม่​มี​ชีวิต​ยัง​ดี​กว่า​เขา 4 เพราะ​เด็ก​นั้น​มา​ใน​ความ​ว่างเปล่า และ​จาก​ไป​ใน​ความ​มืด ชื่อ​ของ​เด็ก​ก็​ถูก​ความ​มืด​ปกคลุม 5 เด็ก​นั้น​ไม่​เคย​เห็น​หรือ​รู้จัก​ดวงอาทิตย์ แต่​กลับ​ได้​พัก​สงบ​ยิ่งกว่า​คน​นั้น 6 แม้​เขา​จะ​มี​ชีวิต​อยู่​ถึง​สอง​พัน​ปี แต่​ไม่​ได้​ชื่นชม​สิ่ง​ดี เลย ทุกคน​ก็​ไป​ยัง​ที่​เดียวกัน​ไม่​ใช่​หรือ? 7 งาน​ทั้งสิ้น​ที่​มนุษย์​ตรากตรำ​ทำ​ก็​เพื่อ​ปาก​ท้อง แต่​ความ​อยาก​ก็​ยัง​ไม่​รู้จัก​อิ่ม 8 แล้ว​คน​มี​ปัญญา​ได้เปรียบ​คน​โง่​ตรง​ไหน? คน​ยากจน​ที่​รู้จัก​ดำเนิน​ชีวิต​ใน​สังคม​จะ​ได้​ประโยชน์​อะไร? 9 สิ่ง​ที่​ตา​มอง​เห็น​ดี​กว่า​ความ​อยาก​ที่​เร่ร่อน​ไป นี่​ก็​เป็น​ความ​ว่างเปล่า​และ​การ​ไล่​คว้า​สายลม 10 สิ่งใด​ที่​เคย​มี​มา ก็​มี​ชื่อ​เรียก​มา​นาน​แล้ว และ​ก็​รู้​กัน​อยู่​แล้ว​ว่า​มนุษย์​เป็น​เช่นไร เขา​ไม่​อาจ​สู้​กับ​ผู้​ที่​มี​อำนาจ​เหนือ​กว่า​ตน 11 คำพูด​มากมาย​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​ว่างเปล่า แล้ว​มนุษย์​ได้​ประโยชน์​อะไร? 12 ใคร​จะ​รู้​ว่า​อะไร​ดี​สำหรับ​มนุษย์​ใน​ชีวิต ตลอด​วัน​เวลา​ใน​ชีวิต​อัน​ว่างเปล่า​ของ​เขา​ที่​ผ่าน​ไป​เหมือน​เงา? ใคร​จะ​บอก​เขา​ได้​ว่า​ภายใต้​ดวงอาทิตย์​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​หลัง​จาก​เขา​จาก​ไป?

7

1 ชื่อเสียง​ที่​ดี​ย่อม​ดี​กว่า​น้ำหอม​ชั้นดี และ​วัน​ที่​ตาย​ย่อม​ดี​กว่า​วัน​ที่​เกิด​มา 2 ไป​บ้าน​ที่​มี​การ​ไว้ทุกข์​ดี​กว่า​ไป​บ้าน​ที่​มี​งานเลี้ยง เพราะ​ความ​ตาย​คือ​จุดจบ​ของ​มนุษย์​ทุกคน คน​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​ควร​ใคร่ครวญ​เรื่อง​นี้ 3 ความ​เศร้า​ดี​กว่า​เสียง​หัวเราะ เพราะ​ใบหน้า​ที่​โศกเศร้า​ย่อม​ขัดเกลา​จิตใจ​ให้​ดี​ขึ้น 4 ใจ​ของ​คน​มี​ปัญญา​อยู่​ใน​บ้าน​ที่​มี​การ​ไว้ทุกข์ แต่​ใจ​ของ​คน​โง่​อยู่​ใน​บ้าน​ที่​มี​ความ​รื่นเริง 5 ฟัง​คำ​ตำหนิ​ของ​คน​มี​ปัญญา​ดี​กว่า​ฟัง​เพลง​ของ​คน​โง่ 6 เสียง​หัวเราะ​ของ​คน​โง่​ก็​เหมือน​เสียง​กิ่ง​หนาม​ปะทุ​ใต้​หม้อ นี่​ก็​เป็น​ความ​ว่างเปล่า​เช่น​กัน 7 การ​ขู่กรรโชก​ทำ​ให้​คน​มี​ปัญญา​กลาย​เป็น​คน​โง่ และ​สินบน​ก็​ทำลาย​วิจารณญาณ 8 บั้นปลาย​ย่อม​ดี​กว่า​จุด​เริ่มต้น

คน​ที่​มี​ใจ​อดทน​ดี​กว่า​คน​ที่​มี​ใจ​หยิ่งผยอง 9 อย่า​ใจร้อน​โกรธ​ง่าย เพราะ​ความ​โกรธ​อาศัย​อยู่​ใน​อก​ของ​คน​โง่ 10 อย่า​พูด​ว่า “ทำไม​วัน​เก่า ๆ จึง​ดี​กว่า​วัน​นี้?” เพราะ​คำถาม​เช่นนี้​ไม่​แสดง​ถึง​ปัญญา

11 ปัญญา​มี​คุณค่า​ไม่​แพ้​มรดก และ​ยัง​มี​คุณค่า​ยิ่งกว่า​สำหรับ​ผู้​ที่​ได้​เห็น​ดวงอาทิตย์ 12 ปัญญา​ให้​ความ​คุ้มครอง​เช่นเดียว​กับ​เงิน แต่​ความ​รู้​มี​ข้อ​ได้เปรียบ​ตรง​ที่​ปัญญา​รักษา​ชีวิต​ของ​ผู้​มี​ปัญญา​ไว้

13 ลอง​พิจารณา​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ ใคร​จะ​ดัด​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ให้​คด​ให้​ตรง​ได้? 14 ใน​วัน​ที่​รุ่งเรือง จง​มี​ความ​สุข ใน​วัน​ที่​ทุกข์ยาก จง​ใคร่ครวญ พระเจ้า​ทำ​ให้​มี​วัน​ทั้ง​สอง​แบบ​คู่​กัน เพื่อ​มนุษย์​จะ​ไม่​อาจ​รู้​ได้​ว่า​ภายหลัง​จะ​มี​อะไร​เกิดขึ้น

15 ฉัน​เห็น​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​มา​แล้ว​ใน​วัน​เวลา​อัน​ว่างเปล่า​ของ​ฉัน มี​คน​ชอบธรรม​ที่​ตาย​ทั้ง​ที่​ยัง​ประพฤติ​ชอบธรรม และ​มี​คน​ชั่ว​ที่​อายุ​ยืน​ทั้ง​ที่​ยัง​ทำ​ชั่ว 16 อย่า​เป็น​คน​ชอบธรรม​จน​เกินไป และ​อย่า​พยายาม​มี​ปัญญา​จน​เกินไป ทำไม​จะ​ต้อง​ทำลาย​ตัวเอง? 17 อย่า​เป็น​คน​ชั่ว​จน​เกินไป และ​อย่า​เป็น​คน​โง่ ทำไม​จะ​ต้อง​ตาย​ก่อน​เวลา? 18 ยึด​สิ่ง​นี้​ไว้​ก็​ดี และ​อย่า​ปล่อย​มือ​จาก​สิ่ง​นั้น​ด้วย เพราะ​คน​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​จะ​ผ่านพ้น​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด 19 ปัญญา​ให้​กำลัง​แก่​คน​มี​ปัญญา​ยิ่งกว่า​ผู้​ปกครอง​สิบ​คน​ใน​เมือง 20 แน่​ทีเดียว ไม่​มี​คน​ชอบธรรม​คน​ใด​บน​แผ่นดิน​ที่​ทำ​แต่​ความ​ดี​และ​ไม่​ทำ​บาป​เลย 21 อย่า​ใส่ใจ​ทุก​คำ​ที่​คน​พูด มิฉะนั้น​อาจ​ได้​ยิน​คน​รับใช้​แช่ง​เจ้า 22 เพราะ​ใน​ใจ​เจ้า​เอง​ก็​รู้​ว่า​เคย​แช่ง​คน​อื่น​เช่น​เดียว​กัน​มา​หลาย​ครั้ง 23 ฉัน​ใช้​ปัญญา​ทดสอบ​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​แล้ว ฉัน​บอก​ว่า “ฉัน​จะ​เป็น​คน​มี​ปัญญา” แต่​ปัญญา​ก็​ยัง​อยู่​ไกล​จาก​ฉัน 24 สิ่ง​ที่​เป็น​อยู่​นั้น​ทั้ง​ห่างไกล​และ​ลึกล้ำ​เหลือเกิน ใคร​จะ​ค้น​พบ​ได้? 25 ฉัน​หัน​กลับ​มา​ตั้งใจ​ศึกษา​ค้นคว้า แสวงหา​ปัญญา​และ​แบบแผน​ของ​สิ่ง​ต่าง ๆ เพื่อ​รู้​ว่า​ความ​ชั่วร้าย​คือ​ความ​โง่เขลา และ​ความ​โง่เขลา​คือ​ความ​บ้าคลั่ง

26 ฉัน​พบ​ว่า​สิ่ง​ที่​ขมขื่น​ยิ่ง​กว่า​ความ​ตาย คือ​หญิง​ที่​มี​ใจ​เป็น​บ่วง​และ​กับดัก และ​มี​มือ​เป็น​โซ่ตรวน คน​ที่​ทำ​ให้​พระเจ้า​พอใจ​จะ​หนี​พ้น​นาง แต่​คน​ทำ​บาป​จะ​ติด​บ่วง​ของ​นาง

27 ผู้​กล่าว​สอน​บอก​ว่า “ฉัน​พบ​สิ่ง​นี้​จาก​การ​พิจารณา​เรื่อง​หนึ่ง​เทียบ​กับ​อีก​เรื่อง​หนึ่ง เพื่อ​หา​คำ​อธิบาย 28 ใจ​ฉัน​ยัง​คง​แสวงหา​คำอธิบาย​นั้น แต่​ก็​ยัง​ไม่​พบ ใน​คน​พัน​คน ฉัน​พบ​ผู้ชาย​คน​หนึ่ง แต่​ไม่​พบ​ผู้หญิง​สัก​คน​ใน​คน​ทั้งหมด​นั้น 29 ฉัน​พบ​เพียง​เท่า​นี้​ว่า พระเจ้า​สร้าง​มนุษย์​ให้​ซื่อตรง แต่​พวก​เขา​กลับ​เสาะหา​อุบาย​มากมาย”

8

1 ใคร​เล่า​จะ​เหมือน​คน​มี​ปัญญา? ใคร​รู้​ความหมาย​ของ​เรื่อง​ต่าง ๆ? ปัญญา​ทำ​ให้​ใบหน้า​คน​ผ่องใส และ​ทำ​ให้​สีหน้า​ที่​แข็งกระด้าง​ของ​เขา​อ่อน​ลง

2 ฉัน​ว่า “จง​ทำ​ตาม​คำสั่ง​ของ​กษัตริย์!” ที่​กล่าว​เช่นนี้​ก็​เพราะ​คำ​สาบาน​ที่​ให้​ไว้​ต่อ​พระเจ้า 3 อย่า​รีบ​ผละ​จาก​กษัตริย์ อย่า​ดึงดัน​ทำ​สิ่ง​ชั่วร้าย เพราะ​กษัตริย์​ทำ​ตาม​ที่​ตน​พอใจ 4 คำ​ของ​กษัตริย์​มี​อำนาจ​สูงสุด ใคร​จะ​ถาม​ได้​ว่า “ท่าน​กำลัง​ทำ​อะไร?” 5 คน​ที่​ทำ​ตาม​คำสั่ง​จะ​ไม่​ประสบ​อันตราย และ​ด้วย​ปัญญา เขา​จะ​รู้​เวลา​และ​วิธี​ปฏิบัติ 6 ทุก​เรื่อง​มี​เวลา​และ​วิธี​ปฏิบัติ แม้​มนุษย์​จะ​ต้อง​แบก​ความ​ทุกข์​อัน​หนักหน่วง 7 เขา​ไม่​รู้​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น แล้ว​ใคร​จะ​บอก​เขา​ได้​ว่า​จะ​เป็น​อย่างไร? 8 ไม่​มี​ใคร​มี​อำนาจ​เหนี่ยวรั้ง​ลม​หายใจ​ของ​ตน​ไว้​ได้ และ​ไม่​มี​ใคร​มี​อำนาจ​เหนือ​วัน​ตาย ใน​สงคราม​ไม่​มี​การ​ปลด​ประจำการ และ​ความ​ชั่วร้าย​ก็​ช่วย​คน​ที่​ทำ​ชั่ว​ให้​รอด​ไม่​ได้

9 ฉัน​เห็น​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​แล้ว และ​ตั้งใจ​พิจารณา​การ​กระทำ​ทุก​อย่าง​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ มี​เวลา​ที่​คน​หนึ่ง​ใช้​อำนาจ​เหนือ​อีก​คน​จน​เกิด​ผล​ร้าย 10 แล้ว​ฉัน​ก็​เห็น​คน​ชั่ว​ถูก​ฝัง คน​เหล่า​นี้​เคย​เข้า​ออก​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ แล้ว​พวก​เขา​ก็​จาก​ไป​และ​ถูก​ลืม​ใน​เมือง​ที่​เคย​ทำ​เช่น​นั้น นี่​ก็​เป็น​ความ​ว่างเปล่า​เช่น​กัน 11 เพราะ​การ​ทำ​ชั่ว​ไม่​ได้​รับ​โทษ​อย่าง​รวดเร็ว ใจ​มนุษย์​จึง​มุ่ง​ทำ​ชั่ว​อย่าง​เต็มที่ 12 แม้​คน​ทำ​บาป​จะ​ก่อ​อาชญากรรม​ร้อย​ครั้ง​และ​ยัง​มี​อายุ​ยืน แต่​ฉัน​รู้​แน่​ว่า คน​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​และ​เคารพ​พระองค์​จะ​อยู่​ดี​กว่า 13 แต่​คน​ชั่ว​จะ​ไม่​อยู่​ดี และ​จะ​ไม่​ยืด​วัน​เวลา​ของ​ตน​ให้​ยาว​ออก​ไป​เหมือน​เงา เพราะ​เขา​ไม่​ยำเกรง​พระเจ้า

14 มี​ความ​ว่างเปล่า​อย่าง​หนึ่ง​เกิดขึ้น​บน​แผ่นดิน คน​ชอบธรรม​กลับ​ได้รับ​ผล​อย่าง​ที่​คน​ชั่ว​ควร​ได้​จาก​การ​กระทำ​ของ​ตน และ​คน​ชั่ว​กลับ​ได้รับ​ผล​อย่าง​ที่​คน​ชอบธรรม​ควร​ได้​จาก​การ​กระทำ​ของ​ตน ฉัน​ว่า​นี่​ก็​เป็น​ความ​ว่างเปล่า​เช่นกัน 15 ฉัน​จึง​ยกย่อง​ความ​รื่นเริง เพราะ​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ไม่​มี​อะไร​ดี​สำหรับ​มนุษย์​ไป​กว่า​การ​กิน การ​ดื่ม และ​การ​มี​ความ​สุข ความ​ยินดี​นี้​จะ​อยู่​กับ​เขา​ขณะ​ตรากตรำ​ทำงาน ตลอด​ชีวิต​ที่​พระเจ้า​ให้​เขา​มี​ภายใต้​ดวงอาทิตย์

16 เมื่อ​ฉัน​ตั้งใจ​เรียนรู้​ปัญญา และ​สังเกต​กิจการ​ต่าง ๆ ที่​ทำ​กัน​บน​แผ่นดิน (แม้​จะ​ไม่​หลับ​ไม่​นอน​ทั้ง​กลางวัน​กลางคืน) 17 ฉัน​ก็​เห็น​การ​กระทำ​ทั้งหมด​ของ​พระเจ้า และ​เห็น​ว่า​มนุษย์​ไม่​อาจ​หยั่งรู้​สิ่ง​ที่​ทำ​กัน​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ไม่​ว่า​จะ​ตรากตรำ​ค้นหา​เพียง​ใด​ก็​ไม่​อาจ​ค้นพบ แม้​คน​มี​ปัญญา​คิด​ว่า​ตน​เข้าใจ​ได้ ก็​ยัง​ไม่​อาจ​ค้นพบ

9

1 ฉัน​ใส่ใจ​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​และ​พยายาม​ทำ​ความ​เข้าใจ​ว่า คน​ชอบธรรม คน​มี​ปัญญา และ​การงาน​ของ​พวก​เขา​อยู่​ใน​มือ​ของ​พระเจ้า มนุษย์​ไม่​รู้​ว่า​สิ่ง​ที่​รอ​อยู่​เบื้องหน้า​จะ​เป็น​ความ​รัก​หรือ​ความ​เกลียดชัง ทุก​สิ่ง​ยัง​อยู่​เบื้องหน้า​พวก​เขา 2 ทุก​คน​ประสบ​เหตุการณ์​เดียวกัน ทั้ง​คน​ชอบธรรม​และ​คน​ชั่ว คน​ดี คน​ที่​ไม่​มี​มลทิน และ​คน​มี​มลทิน คน​ที่​ถวาย​เครื่อง​บูชา​และ​คน​ที่​ไม่​ถวาย คน​ดี​ก็​ไม่​ต่าง​จาก​คน​ทำ​บาป คน​ที่​สาบาน​ก็​ไม่​ต่าง​จาก​คน​ที่​เกรงกลัว​การ​สาบาน 3 นี่​เป็น​เรื่อง​เลวร้าย​ใน​ทุก​สิ่ง​ที่​ทำ​กัน​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ คือ​ทุกคน​ประสบ​เหตุการณ์​เดียวกัน นอกจาก​นี้ ใจ​มนุษย์​ยัง​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​ชั่ว และ​ความ​บ้าคลั่ง​อยู่​ใน​ใจ​ตลอด​ชีวิต หลัง​จาก​นั้น​พวกเขา​ก็​ไป​อยู่​กับ​คน​ตาย 4 ตราบ​ใด​ที่​คน​เรา​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ ก็​ยัง​มี​ความ​หวัง เพราะ​สุนัข​ที่​มี​ชีวิต​อยู่​ยัง​ดี​กว่า​สิงโต​ที่​ตาย​แล้ว 5 คน​เป็น​รู้​ว่า​ตน​จะ​ตาย แต่​คน​ตาย​ไม่​รู้​อะไร​เลย* พวก​เขา​ไม่​มี​ผล​ตอบแทน​อีก เพราะ​ไม่​มี​ใคร​จดจำ​พวก​เขา​แล้ว 6 ทั้ง​ความ​รัก ความ​เกลียดชัง และ​ความ​ริษยา​ของ​พวก​เขา​สูญสิ้น​ไป​นาน​แล้ว พวก​เขา​ไม่​มี​ส่วน​ใน​สิ่ง​ใด​ที่​ทำ​กัน​ภายใต้​ดวงอาทิตย์​อีก​ต่อ​ไป

7 ไป​เถิด จง​กิน​ขนมปัง​ด้วย​ความ​ยินดี และ​ดื่ม​เหล้าองุ่น​ด้วย​ใจ​เบิกบาน เพราะ​พระเจ้า​ยอมรับ​การงาน​ของ​เจ้า​แล้ว 8 จง​สวม​เสื้อผ้า​สี​ขาว​อยู่​เสมอ และ​อย่า​ให้​ขาด​การ​ชโลม​ศีรษะ​ด้วย​น้ำมัน 9 จง​ใช้​ชีวิต​อย่าง​มี​ความ​สุข​กับ​ภรรยา​ผู้​เป็น​ที่​รัก ตลอด​วัน​เวลา​แห่ง​ชีวิต​อัน​ว่างเปล่า​ที่​พระเจ้า​ให้​มา​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ ตลอด​วัน​เวลา​อัน​ว่างเปล่า​ของ​ชีวิต เพราะ​นี่​คือ​ส่วน​ที่​เจ้า​ได้​รับ​ใน​ชีวิต และ​ใน​การงาน​ที่​เจ้า​ตรากตรำ​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ 10 สิ่ง​ใด​ที่​มือ​ทำ​ได้ จง​ทำ​อย่าง​เต็ม​กำลัง เพราะ​ใน​เชโอล† ที่​เจ้า​กำลัง​มุ่ง​ไป​นั้น ไม่​มี​งาน แผนการ ความ​รู้ หรือ​ปัญญา

11 ฉัน​หัน​กลับ​มา​เห็น​ว่า ภายใต้​ดวงอาทิตย์ การ​แข่งขัน​ไม่​ได้​เป็น​ของ​คน​วิ่ง​เร็ว​เสมอ​ไป สงคราม​ก็​ไม่​ได้​เป็น​ของ​คน​แข็งแรง คน​มี​ปัญญา​ไม่​ได้​มี​อาหาร​เสมอ คน​มี​ความ​เข้าใจ​ไม่​ได้​มั่งคั่ง​เสมอ และ​คน​มี​ความ​ชำนาญ​ไม่​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​เสมอ เพราะ​ทุก​คน​ต่าง​ประสบ​ทั้ง​จังหวะ​เวลา​และ​เหตุการณ์​ที่​ไม่​คาดคิด 12 มนุษย์​ก็​ไม่​รู้​เวลา​ของ​ตน​เอง ปลา​ติด​อวน​แห่ง​หายนะ​และ​นก​ติด​บ่วง​ฉันใด มนุษย์​ก็​ติด​กับ​ใน​ยาม​เคราะห์ร้าย​ที่​จู่โจม​อย่าง​ฉับพลัน​ฉันนั้น

13 ฉัน​ยัง​เห็น​ตัวอย่าง​ของ​ปัญญา​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ และ​ฉัน​เห็น​ว่า​ปัญญา​นั้น​มี​คุณค่า​ยิ่ง 14 มี​เมือง​เล็ก ๆ เมือง​หนึ่ง มี​ผู้คน​อยู่​เพียง​ไม่​กี่​คน กษัตริย์​ผู้​ยิ่งใหญ่​ยก​ทัพ​มา​โจมตี ล้อม​เมือง และ​สร้าง​เครื่อง​ล้อม​เมือง​ขนาด​ใหญ่​ขึ้น​โจมตี​เมือง​นั้น 15 ใน​เมือง​นั้น​มี​ชาย​ยากจน​ผู้​มี​ปัญญา เขา​ใช้​ปัญญา​กอบกู้​เมือง​ไว้ แต่​กลับ​ไม่​มี​ใคร​จดจำ​ชาย​ยากจน​คน​นั้น 16 ฉัน​จึง​กล่าว​ว่า “ปัญญา​ดี​กว่า​กำลัง” ถึง​กระนั้น ปัญญา​ของ​คน​ยากจน​กลับ​ถูก​ดูหมิ่น และ​ไม่​มี​ใคร​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​เขา 17 ถ้อยคำ​ของ​คน​มี​ปัญญา​ที่​กล่าว​อย่าง​สงบ น่า​ฟัง​ยิ่ง​กว่า​เสียง​ตะโกน​ของ​ผู้​ปกครอง​ท่ามกลาง​คน​โง่ 18 ปัญญา​ดี​กว่า​อาวุธ​สงคราม แต่​คน​ทำ​บาป​เพียง​คน​เดียว​ทำลาย​สิ่ง​ดี​มากมาย

10

1 แมลงวัน​ตาย​ทำ​ให้​น้ำมัน​หอม​ของ​ช่าง​ปรุง​น้ำหอม​ส่ง​กลิ่น​เหม็น​ฉันใด

ความ​โง่เขลา​เพียง​เล็กน้อย​ก็​หนัก​กว่า​ปัญญา​และ​เกียรติยศ​ฉันนั้น

2 ใจ​ของ​คน​มี​ปัญญา​อยู่​ทาง​ขวา

แต่​ใจ​ของ​คน​โง่​อยู่​ทาง​ซ้าย 3 แม้​ขณะ​เดิน​ไป​ตาม​ทาง คน​โง่​ก็​ขาด​ความ​เข้าใจ และ​แสดง​ให้​ทุกคน​เห็น​ว่า​ตน​เป็น​คน​โง่ 4 ถ้า​ผู้​ปกครอง​โกรธ​เกรี้ยว​ขึ้น​มา ก็​อย่า​ละทิ้ง​ตำแหน่ง​ของ​ตน เพราะ​ความ​สงบ​เยือกเย็น​ช่วย​ระงับ​ความ​ผิด​ร้ายแรง​ได้

5 ฉัน​เห็น​เรื่อง​เลวร้าย​อย่าง​หนึ่ง​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ เป็น​ความ​ผิดพลาด​ที่​เกิด​จาก​ผู้​ปกครอง 6 คน​โง่​ถูก​ยก​ให้​อยู่​ใน​ตำแหน่ง​สูง ส่วน​คน​มั่งคั่ง​กลับ​นั่ง​ใน​ที่​ต่ำต้อย 7 ฉัน​เห็น​คน​รับใช้​ขี่​ม้า ส่วน​เจ้านาย​กลับ​เดิน​เท้า​บน​แผ่นดิน​เหมือน​คน​รับใช้ 8 คน​ขุด​หลุม​อาจ​ตก​ลง​ไป​ใน​หลุม​นั้น และ​คน​ที่​พัง​กำแพง​อาจ​ถูก​งู​กัด 9 คน​สกัด​หิน​อาจ​บาดเจ็บ​เพราะ​หิน และ​คน​ผ่า​ฟืน​อาจ​ตก​อยู่​ใน​อันตราย​เพราะ​ฟืน 10 ถ้า​ขวาน​ทื่อ​และ​ไม่​ลับ​คม ก็​ต้อง​ออก​แรง​มาก​ขึ้น แต่​ความ​ชำนาญ​ช่วย​ให้​ประสบ​ความ​สำเร็จ

11 ถ้า​งู​กัด​ก่อน​ที่​หมองู​จะ​ทัน​สะกด​มัน ลิ้น​ของ​หมองู​ก็​ไร้​ประโยชน์ 12 ถ้อยคำ​จาก​ปาก​ของ​คน​มี​ปัญญา​น่า​ฟัง แต่​ริมฝีปาก​ของ​คน​โง่​กลับ​กลืนกิน​ตัว​เขา​เอง 13 คำพูด​จาก​ปาก​ของ​เขา​เริ่ม​ต้น​ด้วย​ความ​โง่เขลา และ​จบ​ลง​ด้วย​ความ​บ้าคลั่ง​อัน​ก่อ​ความ​หายนะ 14 คน​โง่​ยัง​พูด​ไม่​หยุด

มนุษย์​ไม่​รู้​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น และ​ใคร​จะ​บอก​เขา​ได้​ว่า​ภายหลัง​จะ​มี​อะไร​เกิด​ขึ้น? 15 งาน​หนัก​ทำ​ให้​คน​โง่​เหน็ดเหนื่อย เพราะ​เขา​ไม่​รู้​แม้​แต่​ทาง​ไป​เมือง

16 วิบัติ​แก่​เจ้า แผ่นดิน​เอ๋ย เมื่อ​กษัตริย์​ของ​เจ้า​ยัง​เป็น​เด็ก

และ​เหล่า​เจ้านาย​ของ​เจ้า​กิน​เลี้ยง​กัน​ตั้งแต่​เช้า!

17 เจ้า​เป็น​สุข แผ่นดิน​เอ๋ย เมื่อ​กษัตริย์​ของ​เจ้า​เป็น​ผู้​สืบ​เชื้อสาย​จาก​ตระกูล​สูงศักดิ์

และ​เหล่า​เจ้านาย​ของ​เจ้า​กิน​ตาม​เวลา​อัน​ควร

เพื่อ​เสริม​กำลัง ไม่​ใช่​เพื่อ​เมา​มาย!

18 เพราะ​ความ​เกียจคร้าน หลังคา​จึง​ทรุด​ลง

และ​เพราะ​มือ​อยู่​เฉย บ้าน​จึง​รั่ว

19 งานเลี้ยง​จัด​ขึ้น​เพื่อ​เสียง​หัวเราะ

เหล้าองุ่น​ทำ​ให้​ชีวิต​เบิกบาน

และ​เงิน​ก็​ใช้​ได้​กับ​ทุก​สิ่ง

20 อย่า​แช่ง​กษัตริย์ แม้​แต่​ใน​ความ​คิด

และ​อย่า​แช่ง​คน​ร่ำรวย แม้​แต่​ใน​ห้องนอน

เพราะ​นก​บน​ท้องฟ้า​อาจ​นำ​เสียง​ของ​เจ้า​ไป

และ​สัตว์​มี​ปีก​อาจ​นำ​เรื่อง​ไป​บอก

11

1 จง​โยน​ขนมปัง​ลง​บน​ผืน​น้ำ

เพราะ​เมื่อ​ผ่าน​ไป​หลาย​วัน เจ้า​จะ​พบ​มัน​อีก

2 จง​แบ่ง​ส่วน​ให้​คน​เจ็ด​คน หรือ​แม้​แต่​แปด​คน

เพราะ​เจ้า​ไม่​รู้​ว่า​จะ​เกิด​เรื่อง​เลวร้าย​อะไร​ขึ้น​บน​แผ่นดิน

3 ถ้า​เมฆ​เต็ม​ไป​ด้วย​ฝน มัน​ก็​เท​ฝน​ลง​บน​แผ่นดิน

และ​ถ้า​ต้นไม้​ล้ม​ไป​ทาง​ใต้​หรือ​ทาง​เหนือ

ต้นไม้​ล้ม​ลง​ตรง​ไหน ก็​จะ​อยู่​ตรง​นั้น

4 คน​ที่​คอย​ดู​ลม​จะ​ไม่​หว่าน

และ​คน​ที่​คอย​มอง​เมฆ​จะ​ไม่​เก็บเกี่ยว

5 เจ้า​ไม่​รู้​ว่า​ลม​พัด​ไป​ทาง​ใด

หรือ​กระดูก​ก่อ​ตัว​ขึ้น​อย่างไร​ใน​ครรภ์​มารดา

เจ้า​ก็​ไม่​รู้​การ​งาน​ของ​พระเจ้า​ผู้​ทำ​ทุก​สิ่ง​เช่นเดียวกัน

6 เวลา​เช้า จง​หว่าน​เมล็ด

เวลา​เย็น ก็​อย่า​วางมือ

เพราะ​เจ้า​ไม่​รู้​ว่า​สิ่ง​ใด​จะ​งอกงาม สิ่ง​ที่​หว่าน​ใน​ตอน​เช้า​หรือ​ใน​ตอน​เย็น

หรือ​ทั้ง​สอง​สิ่ง​จะ​ดี​เท่า​กัน

7 แสงสว่าง​เป็น​สิ่ง​รื่นรมย์

และ​การ​ที่​ดวงตา​ได้​เห็น​ดวงอาทิตย์​ก็​เป็น​สิ่ง​น่า​ยินดี

8 ถ้า​มนุษย์​มี​ชีวิต​อยู่​หลาย​ปี ก็​ให้​เขา​ชื่นชม​ยินดี​ตลอด​ปี​เหล่า​นั้น

แต่​ให้​เขา​ระลึก​ถึง​วัน​เวลา​แห่ง​ความ​มืด เพราะ​วัน​เหล่า​นั้น​จะ​มี​มาก

ทุก​สิ่ง​ที่​จะ​ตาม​มา​ล้วน​ว่างเปล่า

9 ชายหนุ่ม​เอ๋ย จง​ชื่นชม​ยินดี​ใน​วัย​เยาว์

และ​ให้​ใจ​เบิกบาน​ใน​วัน​เวลา​แห่ง​วัย​หนุ่ม

จง​ดำเนิน​ตาม​ทาง​ที่​ใจ​ปรารถนา

และ​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​ตา​เห็น

แต่​จง​รู้​ว่า พระเจ้า​จะ​นำ​ทุก​สิ่ง​เหล่า​นี้​มา​พิพากษา​เจ้า

10 เพราะ​ฉะนั้น จง​ขจัด​ความ​เศร้า​ออก​จาก​ใจ

และ​ขจัด​ความ​ทุกข์​กาย​ออก​ไป

เพราะ​วัย​เยาว์​และ​ช่วง​รุ่งอรุณ​ของ​ชีวิต​ล้วน​ว่างเปล่า

12

1 จง​ระลึก​ถึง​พระผู้สร้าง​ใน​วัน​เวลา​แห่ง​วัย​เยาว์

ก่อน​วัน​ทุกข์ยาก​จะ​มา​ถึง และ​ก่อน​ปี​เหล่า​นั้น​จะ​ใกล้​เข้า​มา

เมื่อ​เจ้า​จะ​กล่าว​ว่า “ฉัน​ไม่​มี​ความ​สุข​ใน​ปี​เหล่า​นั้น”

2 ก่อน​ดวงอาทิตย์ แสงสว่าง ดวงจันทร์ และ​ดวงดาว​จะ​มืด​ลง

และ​เมฆ​จะ​กลับ​มา​หลัง​ฝน​ตก

3 ใน​วัน​ที่​ผู้​เฝ้า​บ้าน​จะ​สั่นเทา

และ​ชาย​ฉกรรจ์​จะ​ค้อม​ตัว​ลง

คน​โม่แป้ง​จะ​หยุด​ทำงาน เพราะ​เหลือ​อยู่​น้อย

และ​ผู้​ที่​มอง​ออก​ไป​ทาง​หน้าต่าง​จะ​มองเห็น​พร่ามัว

4 ประตู​สู่​ถนน​จะ​ปิด​ลง

เมื่อ​เสียง​โม่แป้ง​แผ่ว​เบา

คน​เรา​จะ​ตื่น​ขึ้น​เพราะ​เสียง​นก

และ​ธิดา​แห่ง​บทเพลง​ทั้งปวง​จะ​เปล่ง​เสียง​แผ่ว​ลง

5 พวกเขา​จะ​กลัว​ที่​สูง

และ​หวาดผวา​ต่อ​อันตราย​ตาม​หนทาง

ต้น​อัลมอนด์​จะ​ผลิดอก

ตั๊กแตน​ก็​เป็น​ภาระ

และ​ความ​ปรารถนา​จะ​หมดสิ้น

เพราะ​มนุษย์​กำลัง​ไป​ยัง​บ้าน​นิรันดร์​ของ​ตน

และ​ผู้​ไว้ทุกข์​เดิน​ไป​มา​ตาม​ถนน

6 ก่อน​สาย​เงิน​จะ​ขาด

หรือ​ชาม​ทองคำ​จะ​แตก

หรือ​เหยือก​น้ำ​จะ​แตก​ที่​น้ำพุ

หรือ​วงล้อ​จะ​พัง​ที่​บ่อ​เก็บ​น้ำ

7 แล้ว​ฝุ่นดิน​จะ​กลับ​คืน​สู่​แผ่นดิน​ดังเดิม

และ​วิญญาณ​จะ​กลับ​ไป​หา​พระเจ้า​ผู้​ให้​วิญญาณ​นั้น

8 “ว่างเปล่า​อย่าง​ที่สุด” ผู้​กล่าว​สอน​กล่าว

“ทุก​สิ่ง​ล้วน​ว่างเปล่า!”

9 นอกจาก​นี้ เพราะ​ผู้​กล่าว​สอน​เป็น​คน​มี​ปัญญา เขา​จึง​สอน​ความ​รู้​แก่​ประชาชน​ด้วย เขา​ใคร่ครวญ ค้นคว้า และ​เรียบเรียง​สุภาษิต​ไว้​มากมาย 10 ผู้​กล่าว​สอน​พยายาม​ค้นหา​ถ้อยคำ​ที่​น่า​ฟัง และ​เขียน​ถ้อยคำ​แห่ง​ความ​จริง​ไว้​อย่าง​เที่ยงตรง 11 ถ้อยคำ​ของ​คน​มี​ปัญญา​เปรียบ​เหมือน​ปฏัก และ​ถ้อยคำ​จาก​เหล่า​ปราชญ์​ผู้​รวบรวม​คำ​สอน​ก็​เหมือน​ตะปู​ที่​ตอก​แน่น ทั้งหมด​นี้​มา​จาก​ผู้​เลี้ยง​แกะ​เพียง​คน​เดียว 12 นอกจาก​นี้ ลูก​เอ๋ย จง​รับ​คำ​เตือน การ​เขียน​หนังสือ​มากมาย​ไม่​มี​วัน​สิ้นสุด และ​การ​คร่ำเคร่ง​กับ​ตำรา​มาก​ทำ​ให้​ร่างกาย​เหนื่อยล้า

13 นี่​คือ​บทสรุป​ของ​เรื่อง เมื่อ​ได้​ฟัง​ทุก​สิ่ง​แล้ว จง​ยำเกรง​พระเจ้า​และ​รักษา​พระบัญญัติ​ของ​พระองค์ เพราะ​นี่​คือ​หน้าที่​ทั้งสิ้น​ของ​มนุษย์ 14 เพราะ​พระเจ้า​จะ​นำ​การ​กระทำ​ทุก​อย่าง รวม​ทั้ง​ทุก​สิ่ง​ที่​ซ่อน​อยู่ มา​สู่​การ​พิพากษา ไม่​ว่า​จะ​เป็น​สิ่ง​ดี​หรือ​สิ่ง​ชั่ว

* 1:10 1:10 คำ​ว่า “ดู​สิ” มา​จาก “הִנֵּה” หมาย​ถึง ดู มอง​ให้​เห็น สังเกต หรือ​จ้อง​มอง และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

† 1:13 1:13 คำ​ฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “พระเจ้า” คือ “אֱלֹהִ֑ים” (เอโลฮิม)

* 9:5 9:5 ข้อความ​นี้​กล่าว​จาก​มุมมอง​ของ​ชีวิต​ภายใต้​ดวงอาทิตย์ โดย​เน้น​ว่า​คน​ตาย​ไม่​รับรู้​หรือ​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​กิจการ​ของ​โลก​นี้​อีก ไม่​ได้​มุ่ง​อธิบาย​สภาพ​ของ​ผู้​ตาย​อย่าง​ครบถ้วน

† 9:10 9:10 เชโอล​คือ​สถานที่​ของ​ผู้​ตาย

มัทธิว

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

ข่าวดี​ตาม​คำ​บอกเล่า​ของ

มัทธิว

1

1 หนังสือ​ลำดับ​วงศ์ตระกูล​ของ​พระเยซู​คริสต์* บุตร​ของ​ดาวิด บุตร​ของ​อับราฮัม

2 อับราฮัม​เป็น​บิดา​ของ​อิสอัค อิสอัค​เป็น​บิดา​ของ​ยาโคบ ยาโคบ​เป็น​บิดา​ของ​ยูดาห์​และ​พี่น้อง​ของ​เขา 3 ยูดาห์​เป็น​บิดา​ของ​เปเรศ​และ​เศราห์ ซึ่ง​เกิด​จาก​ทามาร์ เปเรศ​เป็น​บิดา​ของ​เฮสโรน เฮสโรน​เป็น​บิดา​ของ​ราม 4 ราม​เป็น​บิดา​ของ​อัมมีนาดับ อัมมีนาดับ​เป็น​บิดา​ของ​นาห์โชน นาห์โชน​เป็น​บิดา​ของ​สัลโมน 5 สัลโมน​เป็น​บิดา​ของ​โบอาส ซึ่ง​เกิด​จาก​ราหับ โบอาส​เป็น​บิดา​ของ​โอเบด ซึ่ง​เกิด​จาก​รูธ โอเบด​เป็น​บิดา​ของ​เจสซี 6 เจสซี​เป็น​บิดา​ของ​กษัตริย์​ดาวิด กษัตริย์​ดาวิด† เป็น​บิดา​ของ​ซาโลมอน ซึ่ง​เกิด​จาก​หญิง​ที่​เคย​เป็น​ภรรยา​ของ​อุรียาห์ 7 ซาโลมอน​เป็น​บิดา​ของ​เรโหโบอัม เรโหโบอัม​เป็น​บิดา​ของ​อาบียาห์ อาบียาห์​เป็น​บิดา​ของ​อาสา 8 อาสา​เป็น​บิดา​ของ​เยโฮชาฟัท เยโฮชาฟัท​เป็น​บิดา​ของ​โยรัม โยรัม​เป็น​บิดา​ของ​อุสซียาห์ 9 อุสซียาห์​เป็น​บิดา​ของ​โยธาม โยธาม​เป็น​บิดา​ของ​อาหัส อาหัส​เป็น​บิดา​ของ​เฮเซคียาห์ 10 เฮเซคียาห์​เป็น​บิดา​ของ​มนัสเสห์ มนัสเสห์​เป็น​บิดา​ของ​อาโมน อาโมน​เป็น​บิดา​ของ​โยสิยาห์ 11 โยสิยาห์​เป็น​บิดา​ของ​เยโคนิยาห์​และ​พี่น้อง​ของ​เขา ใน​ช่วง​การ​กวาดต้อน​ไป​บาบิโลน

12 หลัง​จาก​ถูก​กวาดต้อน​ไป​บาบิโลน เยโคนิยาห์​เป็น​บิดา​ของ​เชอัลทิเอล เชอัลทิเอล​เป็น​บิดา​ของ​เศรุบบาเบล 13 เศรุบบาเบล​เป็น​บิดา​ของ​อาบีอูด อาบีอูด​เป็น​บิดา​ของ​เอลียาคิม เอลียาคิม​เป็น​บิดา​ของ​อาซอร์ 14 อาซอร์​เป็น​บิดา​ของ​ศาโดก ศาโดก​เป็น​บิดา​ของ​อาคิม อาคิม​เป็น​บิดา​ของ​เอลีอูด 15 เอลีอูด​เป็น​บิดา​ของ​เอเลอาซาร์ เอเลอาซาร์​เป็น​บิดา​ของ​มัทธาน มัทธาน​เป็น​บิดา​ของ​ยาโคบ 16 ยาโคบ​เป็น​บิดา​ของ​โยเซฟ ซึ่ง​เป็น​สามี​ของ​มารีย์ มารีย์​เป็น​ผู้​ให้​กำเนิด​พระเยซู‡ ผู้​ที่​เรียก​ว่า​พระคริสต์

17 ดังนั้น ตั้งแต่​อับราฮัม​ถึง​ดาวิด​มี​สิบสี่​ชั่วอายุ​คน ตั้งแต่​ดาวิด​ถึง​การ​ถูก​กวาดต้อน​ไป​บาบิโลน​มี​สิบสี่​ชั่วอายุ​คน และ​ตั้งแต่​การ​ถูก​กวาดต้อน​ไป​บาบิโลน​ถึง​พระคริสต์​มี​สิบสี่​ชั่วอายุ​คน

18 การ​เกิด​ของ​พระเยซู​คริสต์​เป็น​ดังนี้ เมื่อ​มารีย์​มารดา​ของ​พระองค์​หมั้น​กับ​โยเซฟ​แล้ว ก่อน​ที่​ทั้งสอง​จะ​อยู่​กิน​ด้วยกัน ก็​พบ​ว่า​นาง​ตั้งครรภ์​โดย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 19 โยเซฟ สามี​ของ​นาง เป็น​คน​ชอบธรรม และ​ไม่​ต้องการ​ประจาน​นาง จึง​ตั้งใจ​จะ​หย่า​กับ​นาง​อย่าง​ลับ ๆ 20 ขณะ​ที่​เขา​กำลัง​คิด​เรื่อง​เหล่านี้​อยู่ ก็​มี§ ทูตสวรรค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ปรากฏ​แก่​เขา​ใน​ความฝัน และ​กล่าว​ว่า “โยเซฟ บุตร​ของ​ดาวิด อย่า​กลัว​ที่​จะ​รับ​มารีย์​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​เจ้า เพราะ​ผู้​ที่​อยู่​ใน​ครรภ์​ของ​นาง​นั้น​ปฏิสนธิ​โดย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 21 นาง​จะ​ให้​กำเนิด​บุตรชาย เจ้า​จง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า​เยซู* เพราะ​เขา​เอง​จะ​ช่วย​ประชากร​ของ​เขา​ให้​รอด​พ้น​จาก​บาป​ของ​พวกเขา”

22 ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ​เป็นจริง​ว่า

23 “หญิง​พรหมจารี​จะ​ตั้งครรภ์

และ​จะ​ให้​กำเนิด​บุตรชาย

พวกเขา​จะ​เรียก​ชื่อ​เขา​ว่า​อิมมานูเอล”

ซึ่ง​แปล​ว่า “พระเจ้า​อยู่​กับ​เรา”✡

24 โยเซฟ​ตื่น​จาก​หลับ แล้ว​ทำ​ตาม​ที่​ทูตสวรรค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​สั่ง และ​รับ​มารีย์​มา​เป็น​ภรรยา 25 แต่​เขา​ไม่​ได้​หลับนอน​กับ​นาง จนกระทั่ง​นาง​ให้​กำเนิด​บุตรชาย​คนแรก​ของ​นาง และ​เขา​ตั้ง​ชื่อ​เด็ก​นั้น​ว่า​เยซู

2

1 เมื่อ​พระเยซู​เกิด​ที่​เบธเลเฮม​ใน​แคว้น​ยูเดีย ใน​สมัย​ของ​กษัตริย์​เฮโรด ก็​มี​พวก​นักปราชญ์* จาก​ทิศ​ตะวันออก​มา​ถึง​เยรูซาเล็ม และ​กล่าว​ว่า 2 “ผู้​ที่​เกิด​มา​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​อยู่​ที่​ไหน? เพราะ​พวกเรา​เห็น​ดาว​ของ​เขา​ทาง​ทิศ​ตะวันออก และ​มา​เพื่อ​นมัสการ​เขา” 3 เมื่อ​กษัตริย์​เฮโรด​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ ก็​วิตกกังวล และ​ชาว​เยรูซาเล็ม​ทั้งหมด​ก็​พลอย​วิตก​ไป​กับ​เขา 4 เขา​เรียก​หัวหน้า​ปุโรหิต​ทั้งหมด​และ​พวก​อาลักษณ์​ของ​ประชาชน​มา​รวมกัน แล้ว​ถาม​พวกเขา​ว่า​พระคริสต์​จะ​เกิด​ที่​ไหน 5 พวกเขา​ตอบ​ว่า “ที่​เบธเลเฮม​ใน​แคว้น​ยูเดีย เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า

6 ‘เบธเลเฮม ดินแดน​แห่ง​ยูดาห์ เจ้า

ไม่​ได้​เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​บรรดา​ผู้ปกครอง​แห่ง​ยูดาห์​เลย

เพราะ​ผู้ปกครอง​คน​หนึ่ง​จะ​ออก​มา​จาก​เจ้า

ผู้​ซึ่ง​จะ​เลี้ยงดู​ประชากร​อิสราเอล​ของ​เรา’ ”✡

7 แล้ว​เฮโรด​เรียก​พวก​นักปราชญ์​มา​พบ​อย่าง​ลับ ๆ และ​สอบถาม​จาก​พวกเขา​อย่าง​แน่ชัด​ว่า​ดาว​นั้น​ปรากฏ​ขึ้น​เมื่อไร 8 เขา​ส่ง​พวกเขา​ไป​ยัง​เบธเลเฮม และ​กล่าว​ว่า “จง​ไป​ค้นหา​เด็กน้อย​อย่าง​ละเอียด เมื่อ​พบ​แล้ว จง​กลับ​มา​บอก​เรา เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ไป​นมัสการ​เขา​ด้วย”

9 เมื่อ​พวกเขา​ฟัง​กษัตริย์​แล้ว ก็​ออก​เดินทาง ดาว​ที่​พวกเขา​เห็น​ทาง​ทิศ​ตะวันออก​ก็​เคลื่อน​นำหน้า​พวกเขา จน​มา​หยุด​อยู่​เหนือ​ที่​ซึ่ง​เด็กน้อย​อยู่ 10 เมื่อ​เห็น​ดาว พวกเขา​ก็​ดีใจ​อย่าง​ล้นพ้น 11 พวกเขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน เห็น​เด็กน้อย​อยู่​กับ​มารีย์​มารดา​ของ​พระองค์ จึง​หมอบ​ลง​นมัสการ​พระองค์ แล้ว​เปิด​หีบ​สมบัติ​ของ​ตน ถวาย​ของขวัญ​แก่​พระองค์ คือ ทองคำ กำยาน และ​มดยอบ 12 เมื่อ​ได้​รับ​คำเตือน​ใน​ความฝัน​ว่า​อย่า​กลับ​ไป​หา​เฮโรด พวกเขา​จึง​กลับ​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ของ​ตน​โดย​อีก​เส้นทาง​หนึ่ง

13 หลัง​จาก​พวก​นักปราชญ์​จาก​ไป​แล้ว ทูตสวรรค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​ปรากฏ​แก่​โยเซฟ​ใน​ความฝัน และ​กล่าว​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น พา​เด็กน้อย​กับ​มารดา​ของ​เด็กน้อย​หนี​ไป​อียิปต์ และ​อยู่​ที่​นั่น​จนกว่า​เรา​จะ​บอก​เจ้า เพราะ​เฮโรด​จะ​ตามหา​เด็กน้อย​เพื่อ​ฆ่า​เขา”

14 โยเซฟ​จึง​ลุก​ขึ้น พา​เด็กน้อย​กับ​มารดา​ของ​พระองค์​ออก​เดินทาง​ไป​อียิปต์​ใน​เวลา​กลางคืน 15 และ​อยู่​ที่​นั่น​จน​เฮโรด​ตาย เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ​เป็นจริง​ว่า “เรา​เรียก​บุตร​ของ​เรา​ออก​มา​จาก​อียิปต์”✡

16 เมื่อ​เฮโรด​เห็น​ว่า​ตน​ถูก​พวก​นักปราชญ์​หลอก ก็​โกรธ​จัด เขา​ส่ง​คน​ออก​ไป​ฆ่า​เด็กชาย​ทุกคน​ใน​เบธเลเฮม​และ​บริเวณ​โดยรอบ ซึ่ง​มี​อายุ​ไม่​เกิน​สอง​ขวบ ตาม​ช่วงเวลา​ที่​เขา​รู้​แน่ชัด​จาก​พวก​นักปราชญ์ 17 แล้ว​สิ่ง​ที่​เยเรมีย์​ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​ไว้​ก็​สำเร็จ​เป็นจริง​ว่า

18 “มี​เสียง​ได้ยิน​ใน​รามาห์

เป็น​เสียง​คร่ำครวญ ร้องไห้ และ​โศกเศร้า​อย่าง​ยิ่ง

ราเชล​ร้องไห้​เพราะ​ลูก ๆ ของ​นาง

นาง​ไม่​ยอม​รับ​การ​ปลอบโยน

เพราะ​พวกเขา​ไม่​อยู่​แล้ว”✡

19 เมื่อ​เฮโรด​ตาย​แล้ว ทูตสวรรค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​ปรากฏ​แก่​โยเซฟ​ใน​ความฝัน​ที่​อียิปต์ และ​กล่าว​ว่า 20 “จง​ลุก​ขึ้น พา​เด็กน้อย​กับ​มารดา​ของ​เด็กน้อย​ไป​ยัง​แผ่นดิน​อิสราเอล เพราะ​คน​เหล่านั้น​ที่​ต้องการ​เอา​ชีวิต​เด็กน้อย​ตาย​แล้ว”

21 โยเซฟ​จึง​ลุก​ขึ้น พา​เด็กน้อย​กับ​มารดา​ของ​พระองค์ และ​มา​ยัง​แผ่นดิน​อิสราเอล 22 แต่​เมื่อ​เขา​ได้ยิน​ว่า​อาร์เคลาอัส​กำลัง​ครอง​แคว้น​ยูเดีย​แทน​เฮโรด​ผู้​เป็น​บิดา เขา​ก็​กลัว​ที่​จะ​ไป​ที่​นั่น เมื่อ​ได้​รับ​คำเตือน​ใน​ความฝัน เขา​จึง​หลบ​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี 23 และ​มา​อาศัย​อยู่​ใน​เมือง​ที่​ชื่อ​นาซาเร็ธ เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ผ่าน​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ​เป็นจริง​ว่า พระองค์​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ชาว​นาซาเร็ธ

3

1 ใน​เวลา​นั้น ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​มา​ประกาศ​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​แห่ง​แคว้น​ยูเดีย โดย​กล่าว​ว่า 2 “จง​กลับใจ เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ใกล้เข้ามา​แล้ว!” 3 เพราะ​ยอห์น​คือ​ผู้​ที่​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​ถึง​ว่า

“มี​เสียง​ของ​ผู้หนึ่ง​ร้อง​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ว่า

‘จง​เตรียม​ทาง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า

จง​ทำ​ทาง​ของ​พระองค์​ให้​ตรง!’ ”✡

4 ยอห์น​เอง​สวม​เสื้อ​ขน​อูฐ คาด​เข็มขัด​หนัง​ที่​เอว อาหาร​ของ​เขา​คือ​ตั๊กแตน​กับ​น้ำผึ้ง​ป่า 5 แล้ว​ผู้คน​จาก​เยรูซาเล็ม จาก​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย และ​จาก​ทั่ว​บริเวณ​รอบ​แม่น้ำ​จอร์แดน ก็​พา​กัน​ออก​ไป​หา​เขา 6 พวกเขา​รับ​บัพติศมา​จาก​ยอห์น​ใน​แม่น้ำ​จอร์แดน พร้อม​กับ​สารภาพ​บาป​ของ​ตน

7 แต่​เมื่อ​ยอห์น​เห็น​พวก​ฟาริสี​และ​พวก​สะดูสี​จำนวน​มาก​มา​เพื่อ​รับ​บัพติศมา​จาก​เขา เขา​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวก​ลูกงูพิษ! ใคร​เตือน​พวกคุณ​ให้​หนี​จาก​ความโกรธเกรี้ยว​ที่​กำลัง​จะ​มาถึง? 8 ดังนั้น จง​ออกผล​ที่​สม​กับ​การ​กลับใจ! 9 อย่า​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘พวกเรา​มี​อับราฮัม​เป็น​บิดา’ เพราะ​ข้าพเจ้า​บอก​พวกคุณ​ว่า พระเจ้า​สามารถ​ทำ​ให้​ลูกหลาน​เกิด​ขึ้น​แก่​อับราฮัม​จาก​ก้อนหิน​เหล่านี้​ได้ 10 ขวาน​วาง​อยู่​ที่​โคน​ต้นไม้​แล้ว ดังนั้น ต้นไม้​ทุก​ต้น​ที่​ไม่​เกิดผล​ดี ก็​ถูก​โค่น​และ​โยน​ลง​ใน​ไฟ

11 “ส่วน​ข้าพเจ้า​ให้​พวกคุณ​รับ​บัพติศมา​ใน​น้ำ​เพื่อ​การ​กลับใจ แต่​ผู้​ที่​มา​ภายหลัง​ข้าพเจ้า​มี​อำนาจ​ยิ่ง​กว่า​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​แม้​แต่​จะ​ถือ​รองเท้าแตะ​ของ​เขา เขา​จะ​ให้​พวกคุณ​รับ​บัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์* 12 ส้อม​สำหรับ​ฝัด​เมล็ดพืช​อยู่​ใน​มือ​ของ​เขา และ​เขา​จะ​ทำ​ให้​ลานนวด​ของ​เขา​สะอาด​หมดจด เขา​จะ​รวบรวม​ข้าวสาลี​ของ​เขา​ไว้​ใน​ยุ้งฉาง แต่​เศษ​เปลือก​ข้าวสาลี​นั้น เขา​จะ​เผา​ด้วย​ไฟ​ที่​ไม่​มี​วัน​ดับ”

13 แล้ว​พระเยซู​มา​จาก​แคว้น​กาลิลี​ถึง​จอร์แดน† เพื่อ​มา​หา​ยอห์น​และ​รับ​บัพติศมา​จาก​เขา 14 แต่​ยอห์น​พยายาม​ห้าม​พระองค์ โดย​กล่าว​ว่า “ข้าพเจ้า​ต่างหาก​ที่​จำเป็น​ต้อง​รับ​บัพติศมา​จาก​ท่าน แล้ว​ท่าน​กลับ​มา​หา​ข้าพเจ้า​หรือ?”

15 แต่​พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ยอม​ให้​เป็น​อย่างนี้​ก่อน เพราะ​นี่​เป็น​วิธี​ที่​เหมาะสม​สำหรับ​พวกเรา​ที่​จะ​ทำ​ให้​ความชอบธรรม​ทุกประการ​สำเร็จ​ครบถ้วน” แล้ว​ยอห์น​ก็​ยอม​ให้​พระองค์

16 เมื่อ​พระเยซู​รับ​บัพติศมา​แล้ว พระองค์​ขึ้น​จาก​น้ำ​ทันที แล้ว​สวรรค์​ก็​เปิด​ออก​แก่​พระองค์ พระองค์​เห็น​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ลง​มา​เหมือน​นกพิราบ และ​มา​อยู่​บน​พระองค์ 17 แล้ว​มี​เสียง​จาก​สวรรค์​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​บุตร​ที่รัก​ของ​เรา เรา​พอใจ​ใน​เขา​อย่าง​ยิ่ง”

4

1 จากนั้น พระวิญญาณ​นำ​พระเยซู​ขึ้น​ไป​ยัง​ถิ่นทุรกันดาร เพื่อ​ให้​มาร​ทดลอง​พระองค์ 2 หลัง​จาก​พระองค์​อดอาหาร​สี่สิบ​วัน​สี่สิบ​คืน แล้ว​พระองค์​ก็​หิว 3 ผู้ทดลอง​มา​หา​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า จง​สั่ง​ให้​ก้อนหิน​เหล่านี้​กลาย​เป็น​ขนมปัง”

4 แต่​พระองค์​ตอบ​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘มนุษย์​จะ​ดำรงชีวิต​ด้วย​ขนมปัง​เพียง​อย่างเดียว​ไม่​ได้ แต่​ด้วย​ทุก​คำ​ที่​ออก​มา​จาก​ปาก​ของ​พระเจ้า’ ”✡

5 แล้ว​มาร​พา​พระองค์​ไป​ยัง​นคร​บริสุทธิ์ และ​ให้​พระองค์​ยืน​อยู่​บน​ยอด​พระวิหาร 6 แล้ว​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า จง​กระโดด​ลง​ไป เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า

‘พระองค์​จะ​สั่ง​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​เกี่ยวกับ​ท่าน’

และ ‘พวกเขา​จะ​ประคอง​ท่าน​ไว้​ด้วย​มือ

เพื่อ​ไม่​ให้​เท้า​ของ​ท่าน​กระแทก​ก้อนหิน’ ”✡

7 พระเยซู​กล่าว​กับ​มาร​ว่า “มี​เขียน​ไว้​อีก​ว่า ‘เจ้า​อย่า​ทดลอง​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า’ ”✡

8 มาร​พา​พระองค์​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​ที่​สูง​มาก​อีก และ​ให้​พระองค์​เห็น​อาณาจักร​ทั้งหมด​ของ​โลก​พร้อม​กับ​ความรุ่งโรจน์​ของ​อาณาจักร​เหล่านั้น 9 มาร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ทั้งหมด​นี้​เรา​จะ​ให้​ท่าน ถ้า​ท่าน​หมอบ​ลง​นมัสการ​เรา”

10 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​มาร​ว่า “ถอย​ไป​อยู่​ข้างหลัง​เรา* ซาตาน! เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘เจ้า​จง​นมัสการ​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า และ​รับใช้​พระองค์​แต่​ผู้เดียว’ ” ✡

11 แล้ว​มาร​ก็​จาก​พระองค์​ไป แล้ว​เหล่า​ทูตสวรรค์​ก็​มา​รับใช้​พระองค์

12 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน​ว่า​ยอห์น​ถูก​จับกุม พระองค์​จึง​หลบ​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี 13 พระองค์​ออก​จาก​นาซาเร็ธ แล้ว​มา​อาศัย​อยู่​ที่​คาเปอรนาอุม ซึ่ง​อยู่​ริม​ทะเล ใน​เขต​เศบูลุน​และ​นัฟทาลี 14 เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ผ่าน​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ​เป็นจริง​ว่า

15 “ดินแดน​เศบูลุน และ​ดินแดน​นัฟทาลี

ทาง​ด้าน​ทะเล ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน

กาลิลี​ของ​คนต่างชาติ

16 ประชาชน​ที่​นั่ง​อยู่​ใน​ความมืด​ได้​เห็น​ความสว่าง​อัน​ยิ่งใหญ่

สำหรับ​ผู้​ที่​นั่ง​อยู่​ใน​ดินแดน​ใต้​เงา​แห่ง​ความตาย

แสงสว่าง​ก็​รุ่งขึ้น​แก่​พวกเขา”✡

17 ตั้งแต่​เวลา​นั้น พระเยซู​เริ่ม​ประกาศ และ​กล่าว​ว่า “จง​กลับใจ เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ใกล้เข้ามา​แล้ว!”

18 ขณะ​ที่​พระองค์† เดิน​เลียบ​ทะเล​กาลิลี พระองค์​เห็น​พี่น้อง​สอง​คน คือ ซีโมน ผู้​ที่​เรียก​ว่า​เปโตร กับ​อันดรูว์ ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กัน กำลัง​ทอด​แห​อยู่​ใน​ทะเล เพราะ​ทั้งสอง​เป็น​ชาวประมง 19 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ตาม​เรา​มา แล้ว​เรา​จะ​ทำ​ให้​พวกคุณ​เป็น​ชาวประมง​ที่​จับ​คน”

20 พวกเขา​ทิ้ง​แห​ทันที แล้ว​ตาม​พระองค์​ไป 21 เมื่อ​เดิน​ต่อ​ไป​จาก​ที่​นั่น พระองค์​เห็น​พี่น้อง​อีก​สอง​คน คือ ยากอบ​ลูก​ของ​เศเบดี กับ​ยอห์น​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เขา อยู่​ใน​เรือ​กับ​เศเบดี​บิดา​ของ​พวกเขา กำลัง​ซ่อม​แห พระองค์​เรียก​พวกเขา 22 พวกเขา​ทิ้ง​เรือ​และ​บิดา​ของ​ตน​ทันที แล้ว​ตาม​พระองค์​ไป

23 พระเยซู​เดินทาง​ไป​ทั่ว​แคว้น​กาลิลี สอน​ใน​ธรรมศาลา ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร และ​รักษา​โรค​และ​ความเจ็บป่วย​ทุก​อย่าง​ใน​หมู่​ประชาชน 24 ข่าว​เรื่อง​พระองค์​แพร่​ไป​ทั่ว​ซีเรีย ผู้คน​พา​คนป่วย​ทุก​คน​มา​หา​พระองค์ คือ ผู้​ที่​ทุกข์ทรมาน​ด้วย​โรค​และ​อาการ​เจ็บปวด​ต่าง ๆ คน​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง คน​เป็น​โรคลมชัก และ​คน​เป็น​อัมพาต แล้ว​พระองค์​รักษา​พวกเขา 25 ฝูงชน​จำนวน​มาก​จาก​กาลิลี เดคาโปลิส เยรูซาเล็ม ยูเดีย และ​จาก​ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน​ติดตาม​พระองค์

5

1 เมื่อ​พระองค์​เห็น​ฝูงชน ก็​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา เมื่อ​พระองค์​นั่ง​ลง สาวก​ของ​พระองค์​ก็​มา​หา 2 พระองค์​จึง​เริ่ม​กล่าว​สอน​พวกเขา​ว่า

3 “คน​ที่​ยากจน​ใน​จิตวิญญาณ​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เป็น​ของ​พวกเขา✡

4 คน​ที่​โศกเศร้า​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​ได้​รับ​การ​ปลอบโยน✡

5 คน​ที่​อ่อนโยน​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​ได้​รับ​แผ่นดินโลก​เป็น​มรดก*✡

6 คน​ที่​หิว​และ​กระหาย​ความชอบธรรม​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​อิ่ม

7 คน​ที่​มี​ความเมตตา​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​ได้​รับ​ความเมตตา

8 คน​ที่​มี​ใจ​บริสุทธิ์​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​เห็น​พระเจ้า

9 คน​ที่​สร้าง​สันติ​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​พวกเขา​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า

10 คน​ที่​ถูก​ข่มเหง​เพราะ​ความชอบธรรม​ย่อม​เป็นสุข

เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เป็น​ของ​พวกเขา

11 “พวกคุณ​ย่อม​เป็นสุข เมื่อ​คน​ด่าทอ​พวกคุณ ข่มเหง​พวกคุณ และ​กล่าวร้าย​พวกคุณ​ด้วย​เรื่อง​ต่าง ๆ นานา​อย่าง​เป็น​เท็จ เพราะ​เรา 12 จง​ชื่นชม​ยินดี​และ​ดีใจ​อย่าง​ยิ่ง เพราะ​พวกคุณ​มี​รางวัล​ยิ่งใหญ่​ใน​สวรรค์ เพราะ​คน​เหล่านั้น​ก็​ข่มเหง​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ที่​อยู่​ก่อน​พวกคุณ​เช่นเดียวกัน

13 “พวกคุณ​เป็น​เกลือ​ของ​แผ่นดินโลก แต่​ถ้า​เกลือ​หมด​รสเค็ม จะ​ทำ​ให้​กลับ​เค็ม​ได้​อย่างไร? ต่อ​ไป​มัน​ก็​ไม่​มี​ประโยชน์​อะไร นอกจาก​ถูก​โยน​ทิ้ง​และ​ให้​คน​เหยียบย่ำ

14 “พวกคุณ​เป็น​แสงสว่าง​ของ​โลก เมือง​ที่​ตั้ง​อยู่​บน​ภูเขา​จะ​ซ่อน​ไว้​ไม่​ได้ 15 คน​ก็​ไม่​จุด​ตะเกียง​แล้ว​เอา​ไว้​ใต้​ตะกร้า​สำหรับ​ตวง แต่​วาง​ไว้​บน​ที่​วาง​ตะเกียง แล้ว​มัน​ก็​ส่องสว่าง​แก่​ทุก​คน​ใน​บ้าน 16 เช่นเดียวกัน จง​ให้​แสงสว่าง​ของ​พวกคุณ​ส่อง​ต่อหน้า​ผู้คน เพื่อ​พวกเขา​จะ​เห็น​การกระทำ​ดี​ของ​พวกคุณ และ​ยกย่อง​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์

17 “อย่า​คิด​ว่า​เรา​มา​เพื่อ​ล้มล้าง​ธรรมบัญญัติ​หรือ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​ล้มล้าง แต่​มา​เพื่อ​ทำ​ให้​สำเร็จ 18 เพราะ​เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า จนกว่า​สวรรค์​และ​โลก​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป แม้​แต่​อักษร​ที่​เล็ก​ที่สุด​หนึ่ง​ตัว† หรือ​ขีด​ปากกา​เล็ก ๆ เพียง​ขีด​เดียว‡ ก็​จะ​ไม่​สูญหาย​ไป​จาก​ธรรมบัญญัติ​เลย จนกว่า​ทุก​สิ่ง​จะ​สำเร็จ 19 ดังนั้น ผู้ใด​ละเมิด​บัญญัติ​ข้อ​เล็กน้อย​ที่สุด​ข้อ​หนึ่ง​เหล่านี้ และ​สอน​คนอื่น​ให้​ทำ​เช่นนั้น ผู้​นั้น​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ แต่​ผู้ใด​ทำ​ตาม​และ​สอน​บัญญัติ​เหล่านี้ ผู้​นั้น​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​ยิ่งใหญ่​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ 20 เพราะ​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ถ้า​ความชอบธรรม​ของ​พวกคุณ​ไม่​มาก​กว่า​ของ​พวก​อาลักษณ์​และ​ฟาริสี พวกคุณ​จะ​ไม่​มี​ทาง​เข้า​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ได้

21 “พวกคุณ​ได้ยิน​ว่า​มี​คำ​กล่าว​แก่​คน​สมัยก่อน​ว่า ‘อย่า​ฆ่า’✡ และ ‘ผู้ใด​ฆ่า​คน​จะ​ต้อง​รับ​การ​พิพากษา’ 22 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ทุก​คน​ที่​โกรธ​พี่น้อง​ของ​ตน​โดย​ไม่​มี​เหตุ § จะ​มี​โทษ​ถึง​ขั้น​ต้อง​รับ​การ​พิพากษา ผู้ใด​พูด​กับ​พี่น้อง​ของ​ตน​ว่า ‘รากา!’ * จะ​มี​โทษ​ถึง​ขั้น​ต้อง​ขึ้น​ต่อ​สภา และ​ผู้ใด​พูด​ว่า ‘เจ้า​โง่!’ จะ​มี​โทษ​ถึง​ขั้น​ต้อง​รับ​ไฟ​แห่ง​เกเฮนนา†

23 “ดังนั้น ถ้า​เจ้า​กำลัง​นำ​ของถวาย​มา​ที่​แท่นบูชา และ​ที่​นั่น​นึก​ขึ้น​ได้​ว่า​พี่น้อง​ของ​เจ้า​มี​เรื่อง​ค้างใจ​กับ​เจ้า 24 จง​วาง​ของถวาย​ของ​เจ้า​ไว้​ตรงหน้า​แท่นบูชา แล้ว​ไป​เสีย จง​คืนดี​กับ​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ก่อน แล้ว​จึง​กลับ​มา​ถวาย​ของถวาย 25 จง​ตกลง​กับ​คู่กรณี​ของ​เจ้า​โดย​เร็ว ขณะ​ที่​เจ้า​ยัง​อยู่​กับ​เขา​ระหว่าง​ทาง มิฉะนั้น ผู้ฟ้องร้อง​อาจ​มอบ​เจ้า​ให้​ผู้พิพากษา ผู้พิพากษา​มอบ​เจ้า​ให้​เจ้าหน้าที่ แล้ว​เจ้า​จะ​ถูก​โยน​เข้า​คุก 26 เรา​บอก​ความจริง​แก่​เจ้า​ว่า เจ้า​จะ​ไม่​ได้​ออก​จาก​ที่​นั่น​อย่าง​แน่นอน จนกว่า​จะ​จ่าย​เหรียญ​สุดท้าย‡

27 “พวกคุณ​ได้ยิน​ว่า​มี​คำ​กล่าว § ว่า ‘อย่า​ล่วงประเวณี’✡ 28 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ทุก​คน​ที่​จ้อง​มอง​ผู้หญิง​ด้วย​ความใคร่ ก็​ได้​ล่วงประเวณี​กับ​นาง​ใน​ใจ​ของ​ตน​แล้ว 29 ถ้า​ตา​ขวา​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ควัก​มัน​ออก​แล้ว​โยน​ทิ้ง​ไป เพราะ​การ​ที่​อวัยวะ​ส่วน​หนึ่ง​ของ​เจ้า​สูญเสีย​ไป ยัง​เป็น​ประโยชน์​แก่​เจ้า​มาก​กว่า​ที่​ทั้ง​ร่างกาย​ของ​เจ้า​จะ​ถูก​โยน​เข้า​เกเฮนนา* 30 ถ้า​มือ​ขวา​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ตัด​มัน​ออก​แล้ว​โยน​ทิ้ง​ไป เพราะ​การ​ที่​อวัยวะ​ส่วน​หนึ่ง​ของ​เจ้า​สูญเสีย​ไป ยัง​เป็น​ประโยชน์​แก่​เจ้า​มาก​กว่า​ที่​ทั้ง​ร่างกาย​ของ​เจ้า​จะ​ถูก​โยน​เข้า​เกเฮนนา†

31 “มี​คำ​กล่าว​ไว้​ด้วย​ว่า ‘ผู้ใด​หย่า​ภรรยา​ของ​ตน จง​ให้​หนังสือ​หย่า​แก่​นาง’✡ 32 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ผู้ใด​หย่า​ภรรยา​ของ​ตน เว้นแต่​เพราะ​การ​ผิด​ศีลธรรม​ทาง​เพศ ก็​ทำ​ให้​นาง​กลาย​เป็น​ผู้​ล่วงประเวณี และ​ผู้ใด​แต่งงาน​กับ​หญิง​ที่​ถูก​หย่า​ก็​ล่วงประเวณี

33 “อีก​ครั้ง​หนึ่ง พวกคุณ​ได้ยิน​ว่า​มี​คำ​กล่าว​แก่​คน​สมัยก่อน​ว่า ‘อย่า​สาบาน​แล้ว​ผิด​คำ แต่​จง​ทำ​ตาม​คำสาบาน​ของ​เจ้า​ต่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า’✡ 34 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า อย่า​สาบาน​เลย ไม่​ว่า​โดย​อ้าง​สวรรค์ เพราะ​สวรรค์​เป็น​บัลลังก์​ของ​พระเจ้า 35 หรือ​โดย​อ้าง​แผ่นดินโลก เพราะ​แผ่นดินโลก​เป็น​ที่​วาง​เท้า​ของ​พระองค์ หรือ​โดย​อ้าง​เยรูซาเล็ม เพราะ​เป็น​เมือง​ของ​กษัตริย์​ผู้​ยิ่งใหญ่ 36 และ​อย่า​สาบาน​โดย​อ้าง​ศีรษะ​ของ​เจ้า เพราะ​เจ้า​ไม่​สามารถ​ทำ​ให้​ผม​แม้​เส้น​เดียว​เป็น​สีขาว​หรือ​สีดำ​ได้ 37 แต่​คำ​ของ​พวกคุณ​ให้​เป็น ‘ใช่’ ก็​คือ ‘ใช่’ และ ‘ไม่’ ก็​คือ ‘ไม่’ สิ่ง​ที่​เกิน​จาก​นี้​มา​จาก​ผู้ชั่วร้าย

38 “พวกคุณ​ได้ยิน​ว่า​มี​คำ​กล่าว​ว่า ‘ตา​แทน​ตา และ​ฟัน​แทน​ฟัน’✡ 39 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า อย่า​ต่อต้าน​คน​ที่​ชั่วร้าย แต่​ถ้า​ใคร​ตบ​แก้ม​ขวา​ของ​เจ้า จง​หัน​อีก​ข้าง​ให้​เขา​ด้วย 40 ถ้า​ใคร​ฟ้องร้อง​เจ้า​เพื่อ​เอา​เสื้อ​ของ​เจ้า ก็​จง​ให้​เสื้อคลุม​แก่​เขา​ด้วย 41 ถ้า​ใคร​บังคับ​เจ้า​ให้​ไป​หนึ่ง​ไมล์ จง​ไป​กับ​เขา​สอง​ไมล์ 42 จง​ให้​แก่​ผู้​ที่​ขอ​จาก​เจ้า และ​อย่า​หัน​หนี​จาก​ผู้​ที่​ต้องการ​ยืม​จาก​เจ้า

43 “พวกคุณ​ได้ยิน​ว่า​มี​คำ​กล่าว​ว่า ‘จง​รัก​เพื่อนบ้าน​ของ​เจ้า ✡ และ​เกลียด​ศัตรู​ของ​เจ้า’‡ 44 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า จง​รัก​ศัตรู​ของ​พวกคุณ อวยพร​คน​ที่​สาปแช่ง​พวกคุณ ทำดี​ต่อ​คน​ที่​เกลียด​พวกคุณ และ​อธิษฐาน​เผื่อ​คน​ที่​ปฏิบัติ​ต่อ​พวกคุณ​อย่าง​เลวร้าย​และ​ข่มเหง​พวกคุณ 45 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​เป็น​ลูก​ของ​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ เพราะ​พระองค์​ให้​ดวงอาทิตย์​ของ​พระองค์​ขึ้น​เหนือ​ทั้ง​คนชั่ว​และ​คนดี และ​ให้​ฝน​ตก​แก่​ทั้ง​คนชอบธรรม​และ​คนอธรรม 46 เพราะ​ถ้า​พวกคุณ​รัก​คน​ที่​รัก​พวกคุณ พวกคุณ​จะ​ได้​รางวัล​อะไร? แม้​แต่​คนเก็บภาษี​ก็​ทำ​อย่าง​เดียวกัน​ไม่​ใช่​หรือ? 47 ถ้า​พวกคุณ​ทักทาย​แต่​เพื่อน​ของ​พวกคุณ พวกคุณ​ทำ​อะไร​มาก​กว่า​คนอื่น? แม้​แต่​คนเก็บภาษี§ ก็​ทำ​อย่าง​เดียวกัน​ไม่​ใช่​หรือ? 48 ดังนั้น พวกคุณ​จง​สมบูรณ์​แบบ เช่นเดียวกับ​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ใน​สวรรค์​ที่​สมบูรณ์​แบบ

6

1 “จง​ระวัง​อย่า​ทำ​การ​ให้ทาน* ต่อหน้า​ผู้คน​เพื่อ​ให้​พวกเขา​เห็น มิฉะนั้น พวกคุณ​จะ​ไม่​มี​รางวัล​จาก​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ 2 ดังนั้น เมื่อ​พวกคุณ​ให้ทาน อย่า​เป่า​แตร​นำหน้า​ตัวเอง เหมือน​คน​หน้าซื่อใจคด​ทำ​ใน​ธรรมศาลา​และ​ตาม​ถนน เพื่อ​ให้​ผู้คน​ยกย่อง​พวกเขา เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า พวกเขา​ได้​รับ​รางวัล​ของ​ตน​แล้ว 3 แต่​เมื่อ​เจ้า​ให้ทาน อย่า​ให้​มือ​ซ้าย​ของ​เจ้า​รู้​ว่า​มือ​ขวา​กำลัง​ทำ​อะไร 4 เพื่อ​การ​ให้ทาน​ของ​เจ้า​จะ​อยู่​ใน​ที่ลับ แล้ว​พระบิดา​ของ​เจ้า​ผู้​เห็น​ใน​ที่ลับ​จะ​ให้​รางวัล​แก่​เจ้า​อย่าง​เปิดเผย

5 “เมื่อ​พวกคุณ​อธิษฐาน อย่า​เป็น​เหมือน​คน​หน้าซื่อใจคด เพราะ​พวกเขา​ชอบ​ยืน​อธิษฐาน​ใน​ธรรมศาลา​และ​ตาม​มุม​ถนน เพื่อ​ให้​ผู้คน​เห็น เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า พวกเขา​ได้​รับ​รางวัล​ของ​ตน​แล้ว 6 แต่​เมื่อ​เจ้า​อธิษฐาน จง​เข้า​ไป​ใน​ห้อง​ด้านใน​ของ​เจ้า ปิด​ประตู แล้ว​อธิษฐาน​ต่อ​พระบิดา​ของ​เจ้า​ซึ่ง​อยู่​ใน​ที่ลับ และ​พระบิดา​ของ​เจ้า​ผู้​เห็น​ใน​ที่ลับ​จะ​ให้​รางวัล​แก่​เจ้า​อย่าง​เปิดเผย 7 เมื่อ​อธิษฐาน อย่า​พูด​ซ้ำ ๆ อย่าง​ไร้​ความหมาย​เหมือน​คนต่างชาติ เพราะ​พวกเขา​คิด​ว่า​คำอธิษฐาน​ของ​ตน​จะ​ถูก​รับฟัง​เพราะ​พูด​มาก 8 ดังนั้น อย่า​เป็น​เหมือน​พวกเขา เพราะ​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​รู้​ว่า​พวกคุณ​ต้องการ​อะไร​ก่อน​ที่​พวกคุณ​จะ​ขอ​จาก​พระองค์ 9 พวกคุณ​จง​อธิษฐาน​อย่างนี้:

“ ‘พระบิดา​ของ​พวกเรา​ใน​สวรรค์ ขอ​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​เคารพ​นับถือ​ว่า​บริสุทธิ์

10 ขอ​ให้​อาณาจักร​ของ​พระองค์​มาถึง

ขอ​ให้​พระประสงค์​ของ​พระองค์​เป็นจริง​บน​แผ่นดินโลก เหมือน​ใน​สวรรค์

11 โปรด​ให้​ขนมปัง​ประจำวัน​แก่​พวกเรา​ใน​วันนี้

12 โปรด​ยกหนี้​ของ​พวกเรา

เช่นเดียวกับ​ที่​พวกเรา​ยกหนี้​ให้​ลูกหนี้​ของ​เรา

13 อย่า​นำ​พวกเรา​เข้า​สู่​การ​ทดลอง

แต่​โปรด​ช่วย​พวกเรา​ให้​พ้น​จาก​ผู้ชั่วร้าย

เพราะ​อาณาจักร พลัง และ​พระสิริ​เป็น​ของ​พระองค์​ตลอดไป อาเมน’†

14 “เพราะ​ถ้า​พวกคุณ​ยกโทษ​ความผิด​ของ​คนอื่น พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ก็​จะ​ยกโทษ​ให้​พวกคุณ​ด้วย 15 แต่​ถ้า​พวกคุณ​ไม่​ยกโทษ​ความผิด​ของ​คนอื่น พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ก็​จะ​ไม่​ยกโทษ​ความผิด​ของ​พวกคุณ​เช่นกัน

16 “เมื่อ​พวกคุณ​อดอาหาร อย่า​ทำ​หน้าเศร้า​เหมือน​คน​หน้าซื่อใจคด เพราะ​พวกเขา​ทำ​ให้​ใบหน้า​ของ​ตน​ดู​หมอง เพื่อ​ให้​ผู้คน​เห็น​ว่า​พวกเขา​กำลัง​อดอาหาร เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า พวกเขา​ได้​รับ​รางวัล​ของ​ตน​แล้ว 17 แต่​เมื่อ​เจ้า​อดอาหาร จง​ชโลม​น้ำมัน​ที่​ศีรษะ​และ​ล้าง​หน้า 18 เพื่อ​ไม่​ให้​ผู้คน​เห็น​ว่า​เจ้า​กำลัง​อดอาหาร แต่​ให้​พระบิดา​ของ​เจ้า​ซึ่ง​อยู่​ใน​ที่ลับ​เห็น และ​พระบิดา​ของ​เจ้า​ผู้​เห็น​ใน​ที่ลับ​จะ​ให้​รางวัล​แก่​เจ้า

19 “อย่า​สะสม​ทรัพย์สมบัติ​ไว้​สำหรับ​ตัวเอง​บน​แผ่นดินโลก ที่​ซึ่ง​แมลง​กิน​ผ้า​และ​สนิม​กัดกร่อน และ​ที่​ซึ่ง​ขโมย​เจาะ​เข้า​มา​และ​ขโมย​ไป 20 แต่​จง​สะสม​ทรัพย์สมบัติ​ไว้​สำหรับ​ตัวเอง​ใน​สวรรค์ ที่​ซึ่ง​แมลง​กิน​ผ้า​และ​สนิม​ไม่​กัดกิน และ​ที่​ซึ่ง​ขโมย​ไม่​เจาะ​เข้า​มา​และ​ขโมย​ไป 21 เพราะ​ทรัพย์สมบัติ​ของ​เจ้า​อยู่​ที่​ไหน ใจ​ของ​เจ้า​ก็​จะ​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย

22 “ตา​เป็น​ตะเกียง​ของ​ร่างกาย ดังนั้น ถ้า​ตา​ของ​เจ้า​ดี ร่างกาย​ทั้ง​ตัว​ของ​เจ้า​ก็​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​แสงสว่าง 23 แต่​ถ้า​ตา​ของ​เจ้า​ชั่วร้าย ร่างกาย​ทั้ง​ตัว​ของ​เจ้า​ก็​จะ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความมืด ดังนั้น ถ้า​แสงสว่าง​ที่​อยู่​ใน​ตัว​เจ้า​เป็น​ความมืด ความมืด​นั้น​จะ​มาก​สัก​เพียงใด!

24 “ไม่​มี​ใคร​รับใช้​นาย​สอง​คน​ได้ เพราะ​เขา​จะ​เกลียด​คน​หนึ่ง​และ​รัก​อีก​คน​หนึ่ง หรือ​ไม่​ก็​จะ​ผูกพัน​กับ​คน​หนึ่ง​และ​ดูหมิ่น​อีก​คน​หนึ่ง พวกคุณ​จะ​รับใช้​ทั้ง​พระเจ้า​และ​มัมโมน​ไม่​ได้ 25 เพราะฉะนั้น เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า อย่า​กังวล​เรื่อง​ชีวิต​ของ​พวกคุณ ว่า​จะ​กิน​อะไร​หรือ​ดื่ม​อะไร หรือ​เรื่อง​ร่างกาย​ว่า​จะ​สวม​อะไร ชีวิต​สำคัญ​กว่า​อาหาร และ​ร่างกาย​สำคัญ​กว่า​เสื้อผ้า​ไม่​ใช่​หรือ? 26 จง​ดู​นก​บน​ฟ้า พวกมัน​ไม่​หว่าน ไม่​เก็บเกี่ยว และ​ไม่​รวบรวม​ไว้​ใน​ยุ้งฉาง แต่​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ก็​เลี้ยง​พวกมัน พวกคุณ​มี​ค่า​มาก​กว่า​พวกมัน​มาก​ไม่​ใช่​หรือ?

27 “ใน​พวกคุณ​มี​ใคร​บ้าง​ที่​กังวล​แล้ว​สามารถ​ทำ​ให้​อายุ​ของ​ตน​ยืน​ยาว​ขึ้น​อีก​สัก​ชั่วขณะ​หนึ่ง‡ ได้​หรือ?” 28 แล้ว​ทำไม​พวกคุณ​จึง​กังวล​เรื่อง​เสื้อผ้า? จง​พิจารณา​ดอกลิลลี่​ใน​ทุ่ง​ว่า​มัน​เติบโต​อย่างไร มัน​ไม่​ทำงานหนัก​และ​ไม่​ปั่นด้าย 29 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า แม้​แต่​ซาโลมอน​ใน​ความรุ่งโรจน์​ทั้งหมด​ของ​เขา ก็​ยัง​ไม่​ได้​แต่งกาย​เหมือน​ดอก​ใด​ดอก​หนึ่ง​เหล่านี้ 30 ถ้า​พระเจ้า​ยัง​แต่ง​หญ้า​ใน​ทุ่ง​เช่นนี้ ทั้ง​ที่​วันนี้​มัน​อยู่ และ​พรุ่งนี้​ถูก​โยน​เข้า​เตา พระองค์​จะ​ไม่​ยิ่ง​แต่งกาย​ให้​พวกคุณ​มาก​กว่า​นั้น​หรือ พวกคุณ​ที่​มี​ความเชื่อ​น้อย?

31 “ดังนั้น อย่า​กังวล​โดย​พูด​ว่า ‘พวกเรา​จะ​กิน​อะไร?’ ‘พวกเรา​จะ​ดื่ม​อะไร?’ หรือ ‘พวกเรา​จะ​สวม​อะไร?’ 32 เพราะ​คนต่างชาติ​แสวงหา​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด และ​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​รู้​ว่า​พวกคุณ​ต้องการ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด 33 แต่​จง​แสวงหา​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​และ​ความชอบธรรม​ของ​พระองค์​ก่อน แล้ว​พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​ด้วย 34 ดังนั้น อย่า​กังวล​ถึง​วันพรุ่งนี้ เพราะ​วันพรุ่งนี้​จะ​กังวล​เรื่อง​ของ​มัน​เอง ความเดือดร้อน​ของ​แต่ละ​วัน​ก็​เพียงพอ​สำหรับ​วัน​นั้น

7

1 “อย่า​ตัดสิน เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ไม่​ถูก​ตัดสิน 2 เพราะ​พวกคุณ​ตัดสิน​อย่างไร พวกคุณ​ก็​จะ​ถูก​ตัดสิน​อย่างนั้น และ​พวกคุณ​ใช้​เครื่องตวง​ใด​ตวง ก็​จะ​ตวง​ให้​พวกคุณ​ด้วย​เครื่องตวง​นั้น 3 ทำไม​เจ้า​จึง​เห็น​เศษผง​ใน​ตา​ของ​พี่น้อง​ของ​เจ้า แต่​ไม่​สังเกต​คานไม้​ที่​อยู่​ใน​ตา​ของ​เจ้า​เอง? 4 หรือ​เจ้า​จะ​พูด​กับ​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ได้​อย่างไร​ว่า ‘ให้​เรา​เอา​เศษผง​ออก​จาก​ตา​ของ​เจ้า​เถอะ’ ทั้ง​ที่​มี​คานไม้​อยู่​ใน​ตา​ของ​เจ้า​เอง? 5 คน​หน้าซื่อใจคด! จง​เอา​คานไม้​ออก​จาก​ตา​ของ​เจ้า​เอง​ก่อน แล้ว​เจ้า​จะ​มองเห็น​ชัด​พอ​ที่​จะ​เอา​เศษผง​ออก​จาก​ตา​ของ​พี่น้อง​ของ​เจ้า

6 “อย่า​ให้​สิ่ง​บริสุทธิ์​แก่​สุนัข และ​อย่า​โยน​ไข่มุก​ของ​พวกคุณ​ไว้​ตรง​หน้า​หมู ไม่​เช่นนั้น พวกมัน​อาจ​เหยียบย่ำ​ไข่มุก​นั้น​ใต้​เท้า แล้ว​หัน​กลับ​มา​ขย้ำ​พวกคุณ

7 “จง​ขอ แล้ว​จะ​ให้​แก่​พวกคุณ จง​แสวงหา แล้ว​พวกคุณ​จะ​พบ จง​เคาะ แล้ว​จะ​เปิด​ให้​แก่​พวกคุณ 8 เพราะ​ทุก​คน​ที่​ขอ​ย่อม​ได้​รับ คน​ที่​แสวงหา​ย่อม​พบ และ​จะ​เปิด​ให้​แก่​คน​ที่​เคาะ 9 หรือ​ใน​พวกคุณ มี​ใคร​บ้าง​ที่ เมื่อ​ลูก​ขอ​ขนมปัง จะ​ให้​ก้อนหิน​แก่​เขา? 10 หรือ​เมื่อ​ลูก​ขอ​ปลา จะ​ให้​งู​แก่​เขา? 11 ถ้า​พวกคุณ​ซึ่ง​เป็น​คนชั่ว​ยัง​รู้จัก​ให้​ของดี​แก่​ลูก ๆ ของ​ตน พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​จะ​ยิ่ง​ให้​สิ่งดี ๆ แก่​คน​ที่​ขอ​จาก​พระองค์​มาก​กว่า​นั้น​สัก​เพียงใด! 12 ดังนั้น ทุก​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ต้องการ​ให้​คนอื่น​ทำ​ต่อ​พวกคุณ พวกคุณ​ก็​จง​ทำ​ต่อ​พวกเขา​อย่างนั้น เพราะ​นี่​คือ​ธรรมบัญญัติ​และ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ

13 “จง​เข้า​ทาง​ประตู​แคบ เพราะ​ประตู​ที่​นำ​ไป​สู่​ความพินาศ​นั้น​กว้าง และ​ทาง​ก็​กว้างขวาง มี​คน​จำนวน​มาก​ที่​เข้า​ทาง​นั้น 14 ประตู​นั้น​ช่าง​แคบ* และ​ทาง​ที่​นำ​ไป​สู่​ชีวิต​ก็​ช่าง​คับแคบ! มี​คน​เพียง​ไม่​กี่​คน​ที่​พบ​ทาง​นั้น

15 “จง​ระวัง​ผู้เผยพระวจนะ​เท็จ ซึ่ง​มา​หา​พวกคุณ​ใน​คราบ​แกะ แต่​ภายใน​เป็น​หมาป่า​ดุร้าย 16 พวกคุณ​จะ​รู้จัก​พวกเขา​ได้​จาก​ผล​ของ​พวกเขา คน​เก็บ​องุ่น​จาก​พุ่ม​หนาม หรือ​เก็บ​มะเดื่อ​จาก​ต้น​หนาม​หรือ? 17 เช่นเดียวกัน ต้นไม้​ดี​ทุก​ต้น​ย่อม​เกิด​ผล​ดี แต่​ต้นไม้​ไม่ดี​ย่อม​เกิด​ผล​ไม่ดี 18 ต้นไม้​ดี​จะ​เกิด​ผล​ไม่ดี​ไม่​ได้ และ​ต้นไม้​ไม่ดี​ก็​จะ​เกิด​ผล​ดี​ไม่​ได้ 19 ต้นไม้​ทุก​ต้น​ที่​ไม่​เกิด​ผล​ดี​จะ​ถูก​ตัด​ลง​และ​โยน​เข้า​ไฟ 20 ดังนั้น พวกคุณ​จะ​รู้จัก​พวกเขา​ได้​จาก​ผล​ของ​พวกเขา

21 “ไม่​ใช่​ทุก​คน​ที่​พูด​กับ​เรา​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า’ จะ​ได้​เข้า​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ แต่​คน​ที่​ทำ​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ต่างหาก 22 ใน​วัน​นั้น คน​จำนวน​มาก​จะ​พูด​กับ​เรา​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเรา​ไม่​ได้​เผยพระวจนะ​ใน​นาม​ของ​ท่าน ขับ​ปีศาจ​ใน​นาม​ของ​ท่าน และ​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​มากมาย​ใน​นาม​ของ​ท่าน​หรือ?’ 23 แล้ว​เรา​จะ​บอก​พวกเขา​ว่า ‘เรา​ไม่​เคย​รู้จัก​พวกเจ้า​เลย จง​ไป​ให้​พ้น​จาก​เรา พวก​ที่​ทำ​ความอธรรม’

24 “ดังนั้น ทุก​คน​ที่​ฟัง​ถ้อยคำ​เหล่านี้​ของ​เรา​และ​ทำ​ตาม เรา​จะ​เปรียบ​เขา​กับ​คน​มี​ปัญญา​ที่​สร้าง​บ้าน​ของ​ตน​บน​ศิลา 25 ฝน​ตก​ลง​มา น้ำ​ก็​หลาก​มา ลม​พัด​กระหน่ำ​บ้าน​นั้น แต่​บ้าน​ไม่​พัง เพราะ​วาง​รากฐาน​ไว้​บน​ศิลา 26 ทุก​คน​ที่​ฟัง​ถ้อยคำ​เหล่านี้​ของ​เรา​แต่​ไม่​ทำ​ตาม จะ​เหมือน​คน​โง่​ที่​สร้าง​บ้าน​ของ​ตน​บน​ทราย 27 ฝน​ตก​ลง​มา น้ำ​ก็​หลาก​มา ลม​พัด​กระหน่ำ​บ้าน​นั้น แล้ว​บ้าน​นั้น​ก็​พัง​ลง​อย่าง​ย่อยยับ”

28 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​คำ​เหล่านี้​จบ ฝูงชน​ก็​ประหลาดใจ​ใน​คำสอน​ของ​พระองค์ 29 เพราะ​พระองค์​สอน​พวกเขา​อย่าง​ผู้​มี​อำนาจ ไม่​เหมือน​พวก​อาลักษณ์

8

1 เมื่อ​พระองค์​ลง​จาก​ภูเขา ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ 2 มี​คน​เป็น​โรคเรื้อน​คน​หนึ่ง​มา​หา​พระองค์ และ​หมอบ​ลง​นมัสการ​พระองค์ พูด​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​ท่าน​เต็มใจ ท่าน​ก็​ทำ​ให้​ข้าพเจ้า​สะอาด​ได้”

3 พระเยซู​ยื่น​มือ​แตะ​เขา และ​กล่าว​ว่า “เรา​เต็มใจ จง​สะอาด” ทันที​นั้น เขา​ก็​สะอาด​จาก​โรคเรื้อน 4 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “อย่า​บอก​เรื่อง​นี้​แก่​ใคร แต่​จง​ไป​แสดง​ตัว​ต่อ​ปุโรหิต และ​ถวาย​ของถวาย​ที่​โมเสส​สั่ง​ไว้ เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขา”

5 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​เมือง​คาเปอรนาอุม นายร้อย​คน​หนึ่ง​มา​หา​พระองค์ และ​ขอ​ความ​ช่วยเหลือ 6 โดย​พูด​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คนรับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​นอน​เป็น​อัมพาต​อยู่​ที่​บ้าน และ​ทุกข์ทรมาน​อย่าง​หนัก”

7 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​จะ​ไป​รักษา​เขา”

8 นายร้อย​ตอบ​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​ให้​ท่าน​เข้า​มา​ใต้​หลังคา​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า เพียง​กล่าว​คำ​เดียว คนรับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​จะ​หาย 9 เพราะ​ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เป็น​คน​ที่​อยู่​ใต้​อำนาจ และ​มี​ทหาร​อยู่​ใต้​บังคับ​บัญชา ข้าพเจ้า​บอก​คน​นี้​ว่า ‘ไป’ เขา​ก็​ไป บอก​อีก​คน​ว่า ‘มา’ เขา​ก็​มา และ​บอก​คนรับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘ทำ​สิ่ง​นี้’ เขา​ก็​ทำ”

10 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน พระองค์​ก็​ประหลาดใจ และ​กล่าว​กับ​คน​ที่​ติดตาม​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า เรา​ยัง​ไม่​พบ​ความเชื่อ​ที่​ยิ่งใหญ่​ถึง​เพียงนี้ แม้​แต่​ใน​อิสราเอล 11 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า จะ​มี​คน​จำนวน​มาก​มา​จาก​ทิศตะวันออก​และ​ทิศตะวันตก และ​ร่วม​โต๊ะ​กับ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ 12 แต่​บรรดา​ลูก​ของ​อาณาจักร​จะ​ถูก​โยน​ออก​ไป​ใน​ความมืด​ภายนอก ที่​นั่น​จะ​มี​การ​ร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน” 13 พระเยซู​กล่าว​กับ​นายร้อย​ว่า “กลับ​ไป​เถอะ ให้​เป็นไป​ตาม​ที่​ท่าน​เชื่อ” และ​คนรับใช้​ของ​เขา​ก็​หาย​ใน​ชั่วโมง​นั้น

14 เมื่อ​พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​เปโตร พระองค์​เห็น​แม่ยาย​ของ​เปโตร​นอน​เป็น​ไข้​อยู่ 15 พระองค์​แตะ​มือ​ของ​นาง ไข้​ก็​หาย นาง​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​รับใช้​พระองค์* 16 พอ​ถึง​เวลา​เย็น ผู้คน​พา​คน​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง​มา​หา​พระองค์​จำนวน​มาก พระองค์​ขับ​วิญญาณ​เหล่านั้น​ออก​ด้วย​คำ​เดียว และ​รักษา​คนป่วย​ทุก​คน 17 เพื่อ​ให้​สำเร็จ​ตาม​ที่​กล่าว​ไว้​ผ่าน​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า “พระองค์​รับ​เอา​ความอ่อนแอ​ของ​พวกเรา​ไว้ และ​แบก​โรคภัย​ของ​พวกเรา”✡

18 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ฝูงชน​จำนวน​มาก​อยู่​รอบ​พระองค์ พระองค์​สั่ง​ให้​ข้าม​ไป​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง

19 อาลักษณ์​คน​หนึ่ง​มา​หา​และ​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้า​จะ​ติดตาม​ท่าน​ไป​ทุก​แห่ง​ที่​ท่าน​ไป”

20 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “สุนัขจิ้งจอก​มี​โพรง และ​นก​บน​ฟ้า​มี​รัง แต่​บุตรมนุษย์​ไม่​มี​ที่​จะ​วาง​ศีรษะ”

21 สาวก​อีก​คน​หนึ่ง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอ​อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า​ไป​ฝังศพ​บิดา​ของ​ข้าพเจ้า​ก่อน”

22 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ติดตาม​เรา และ​ปล่อย​ให้​คนตาย​ฝัง​คนตาย​ของ​พวกเขา​เอง”

23 เมื่อ​พระองค์​ลง​เรือ สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ติดตาม​ไป 24 แล้ว​ก็​เกิด​พายุ​รุนแรง​ขึ้น​ใน​ทะเล จน​คลื่น​ซัด​ท่วม​เรือ แต่​พระองค์​กำลัง​หลับ​อยู่ 25 สาวก​มา​หา​และ​ปลุก​พระองค์ พูด​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วย​พวกเรา​ด้วย! พวกเรา​กำลัง​จะ​ตาย!”

26 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​กลัว พวกคุณ​ที่​มี​ความเชื่อ​น้อย?” แล้ว​พระองค์​ลุก​ขึ้น ตำหนิ​ลม​และ​ทะเล และ​เกิด​ความสงบ​อย่าง​ยิ่ง

27 คน​เหล่านั้น​ประหลาดใจ และ​พูด​ว่า “คน​นี้​เป็น​คน​แบบ​ไหน​กัน แม้​แต่​ลม​และ​ทะเล​ก็​ยัง​เชื่อฟัง​เขา?”

28 เมื่อ​พระองค์​มา​ถึง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง ใน​ดินแดน​ของ​ชาว​เกอร์เกเซเนส† มี​คน​สอง​คน​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง​ออก​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ​มา​พบ​พระองค์ พวกเขา​ดุร้าย​อย่าง​มาก จน​ไม่​มี​ใคร​ผ่าน​ทาง​นั้น​ได้ 29 แล้ว​พวกเขา​ก็​ร้อง​ตะโกน​ว่า “ท่าน​มา​ยุ่ง​อะไร​กับ​พวกเรา เยซู พระบุตร​ของ​พระเจ้า? ท่าน​มา​ที่​นี่​เพื่อ​ทรมาน​พวกเรา​ก่อน​เวลา​หรือ?” 30 ไกล​ออก​ไป​จาก​พวกเขา มี​หมู​ฝูง​ใหญ่​กำลัง​หากิน​อยู่ 31 พวก​ปีศาจ​วิงวอน​พระองค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​ขับ​พวกเรา​ออก โปรด​อนุญาต​ให้​พวกเรา​ไป​เข้า​สิง​หมู​ฝูง​นั้น”

32 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกมัน​ว่า “ไป!”

พวกมัน​จึง​ออก​มา​และ​เข้า​ไป​ใน​หมู แล้ว​หมู​ทั้ง​ฝูง​ก็​วิ่ง​กรู​ลง​ทาง​ลาดชัน​สู่​ทะเล และ​จมน้ำ​ตาย​ใน​น้ำ 33 คน​เลี้ยง​หมู​ก็​หนี​ไป เข้า​ไป​ใน​เมือง และ​เล่า​ทุก​เรื่อง รวม​ทั้ง​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​คน​ที่​เคย​ถูก​ปีศาจ​สิง 34 คน​ทั้ง​เมือง​ก็​ออก​มา​พบ​พระเยซู เมื่อ​เห็น​พระองค์ พวกเขา​ก็​วิงวอน​ขอ​ให้​พระองค์​ออก​ไป​จาก​เขตแดน​ของ​พวกเขา

9

1 พระองค์​ลง​เรือ ข้าม​ไป​อีก​ฝั่ง และ​มา​ถึง​เมือง​ของ​พระองค์​เอง 2 ผู้คน​พา​ชาย​เป็น​อัมพาต​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​นอน​อยู่​บน​เสื่อ​มา​หา​พระองค์ เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ความเชื่อ​ของ​พวกเขา พระองค์​กล่าว​กับ​คน​เป็น​อัมพาต​ว่า “ลูกเอ๋ย มี​กำลังใจ​เถอะ! บาป​ของ​เจ้า​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว”

3 อาลักษณ์​บาง​คน​ก็​พูด​กัน​ใน​ใจ​ว่า “คน​นี้​กำลัง​หมิ่นประมาท​พระเจ้า”

4 พระเยซู​ทราบ​ความคิด​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​คิด​ชั่ว​อยู่​ใน​ใจ? 5 เพราะ​อย่าง​ไหน​ง่าย​กว่า ระหว่าง​การ​พูด​ว่า ‘บาป​ของ​เจ้า​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว’ กับ​การ​พูด​ว่า ‘จง​ลุก​ขึ้น​และ​เดิน’? 6 แต่​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​รู้​ว่า บุตรมนุษย์​มี​อำนาจ​บน​โลก​ที่​จะ​ยกโทษ​บาป—” แล้ว​พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​คน​เป็น​อัมพาต​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น ยก​เสื่อ​ของ​เจ้า และ​กลับ​บ้าน​ไป”

7 เขา​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​กลับ​บ้าน​ไป 8 เมื่อ​ฝูงชน​เห็น​เหตุการณ์​นั้น พวกเขา​ก็​ประหลาดใจ และ​ยกย่อง​พระเจ้า ผู้​ให้​อำนาจ​เช่นนี้​แก่​มนุษย์

9 ขณะ​ที่​พระเยซู​ผ่าน​ไป​จาก​ที่​นั่น พระองค์​เห็น​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​มัทธิว นั่ง​อยู่​ที่​ด่าน​เก็บภาษี พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ติดตาม​เรา” เขา​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​ติดตาม​พระองค์ 10 ขณะ​ที่​พระองค์​เอนกาย​รับประทาน​อาหาร​อยู่​ใน​บ้าน​นั้น ก็​มี​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป​จำนวน​มาก​มา​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระเยซู​และ​สาวก​ของ​พระองค์ 11 เมื่อ​พวก​ฟาริสี​เห็น พวกเขา​ถาม​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า “ทำไม​อาจารย์​ของ​พวกคุณ​จึง​กิน​กับ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป?”

12 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “คน​แข็งแรง​ไม่​ต้องการ​หมอ แต่​คนป่วย​ต้องการ​หมอ 13 แต่​พวกคุณ​จง​ไป​เรียนรู้​ว่า​คำ​นี้​หมายความ​ว่า​อย่างไร ‘เรา​ปรารถนา​ความเมตตา ไม่​ใช่​เครื่องบูชา’✡ เพราะ​เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​เรียก​คนชอบธรรม แต่​มา​เรียก​คนบาป​ให้​กลับใจ”*

14 แล้ว​สาวก​ของ​ยอห์น​มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า “ทำไม​พวกเรา​กับ​พวก​ฟาริสี​จึง​อดอาหาร​บ่อย แต่​สาวก​ของ​ท่าน​ไม่​อดอาหาร?”

15 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพื่อนเจ้าบ่าว​จะ​ไว้ทุกข์​ได้​หรือ ขณะ​ที่​เจ้าบ่าว​ยัง​อยู่​กับ​พวกเขา? แต่​วัน​เวลา​จะ​มา​ถึง เมื่อ​เจ้าบ่าว​ถูก​เอา​ไป​จาก​พวกเขา แล้ว​พวกเขา​จะ​อดอาหาร 16 ไม่​มี​ใคร​เอา​ผ้า​ใหม่​ที่​ยัง​ไม่​หด​ไป​ปะ​เสื้อผ้า​เก่า เพราะ​ผ้า​ที่​ปะ​จะ​ดึง​เสื้อผ้า​ให้​ขาด และ​รอยขาด​จะ​ยิ่ง​แย่​ลง 17 และ​ไม่​มี​ใคร​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใส่​ถุงหนัง​เก่า ไม่​เช่นนั้น ถุงหนัง​จะ​แตก เหล้าองุ่น​จะ​หก และ​ถุงหนัง​ก็​เสีย แต่​พวกเขา​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใส่​ถุงหนัง​ใหม่ แล้ว​ทั้ง​สอง​อย่าง​ก็​คง​อยู่”

18 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกเขา ก็​มี​ผู้นำ​คน​หนึ่ง​มา​หา​และ​หมอบ​ลง​นมัสการ​พระองค์ พูด​ว่า “ลูกสาว​ของ​ข้าพเจ้า​เพิ่ง​ตาย แต่​โปรด​มา​วาง​มือ​บน​ลูก แล้ว​ลูก​จะ​มี​ชีวิต​อยู่”

19 พระเยซู​ลุก​ขึ้น​และ​ตาม​เขา​ไป สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ตาม​ไป​ด้วย 20 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ที่​มี​เลือด​ไหล​มา​สิบสอง​ปี นาง​เข้า​มา​ทาง​ด้านหลัง​ของ​พระองค์ และ​แตะ​ชาย​เสื้อคลุม​ของ​พระองค์† 21 เพราะ​นาง​พูด​กับ​ตัวเอง​ว่า “ถ้า​ข้าพเจ้า​เพียง​ได้​แตะ​เสื้อคลุม​ของ​เขา ข้าพเจ้า​ก็​จะ​หาย”

22 แต่​พระเยซู​หัน​มา​เห็น​นาง และ​กล่าว​ว่า “ลูกสาวเอ๋ย มี​กำลังใจ​เถอะ! ความเชื่อ​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​หาย​แล้ว” และ​หญิง​นั้น​ก็​หาย​ตั้งแต่​ชั่วโมง​นั้น

23 เมื่อ​พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ผู้นำ และ​เห็น​คน​เป่าขลุ่ย​กับ​ฝูงชน​ที่​ส่งเสียง​วุ่นวาย 24 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ออก​ไป​เถอะ เพราะ​เด็กหญิง​ไม่​ได้​ตาย แต่​กำลัง​หลับ​อยู่”

พวกเขา​ก็​หัวเราะเยาะ​พระองค์ 25 แต่​เมื่อ​ให้​ฝูงชน​ออก​ไป​แล้ว พระองค์​เข้า​ไป จับ​มือ​เด็กหญิง และ​เด็กหญิง​ก็​ลุก​ขึ้น 26 ข่าว​เรื่อง​นี้​แพร่​ไป​ทั่ว​ดินแดน​นั้น

27 ขณะ​ที่​พระเยซู​ผ่าน​ไป​จาก​ที่​นั่น ชาย​ตาบอด​สอง​คน​ติดตาม​พระองค์ และ​ร้อง​ว่า “บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​พวกเรา​ด้วย!” 28 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้าน ชาย​ตาบอด​ทั้ง​สอง​ก็​มา​หา​พระองค์ พระเยซู​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​เชื่อ​หรือ​ว่า เรา​สามารถ​ทำ​สิ่ง​นี้​ได้?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “เชื่อ องค์พระผู้เป็นเจ้า”

29 แล้ว​พระองค์​แตะ​ตา​ของ​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “ให้​เป็นไป​ตาม​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ” 30 แล้ว​ตา​ของ​พวกเขา​ก็​เปิด พระเยซู​กำชับ​พวกเขา​อย่าง​เข้มงวด​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​รู้​เรื่อง​นี้” 31 แต่​พวกเขา​ออก​ไป และ​เล่าลือ​เรื่อง​ของ​พระองค์​ไป​ทั่ว​ดินแดน​นั้น

32 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​ออก​ไป ผู้คน​ก็​พา​ชาย​ใบ้​คน​หนึ่ง​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง​มา​หา​พระองค์ 33 เมื่อ​ปีศาจ​ถูก​ขับ​ออก ชาย​ใบ้​ก็​พูด​ได้ ฝูงชน​ประหลาดใจ และ​พูด​ว่า “ไม่​เคย​เห็น​อะไร​เช่นนี้​ใน​อิสราเอล​เลย!”

34 แต่​พวก​ฟาริสี​พูด​ว่า “เขา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​เจ้า​แห่ง​ปีศาจ”

35 พระเยซู​ไป​ทั่ว​ทุก​เมือง​และ​ทุก​หมู่บ้าน สอน​ใน​ธรรมศาลา ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร และ​รักษา​โรค​ทุก​ชนิด​และ​ความเจ็บป่วย​ทุก​อย่าง​ใน​หมู่​ประชาชน 36 เมื่อ​พระองค์​เห็น​ฝูงชน พระองค์​สงสาร​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​ถูก​รังควาน‡ และ​กระจัดกระจาย เหมือน​แกะ​ที่​ไม่​มี​ผู้เลี้ยง 37 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า “พืชผล​ที่​จะ​เก็บเกี่ยว​มี​มาก แต่​คนงาน​มี​น้อย 38 ดังนั้น จง​อธิษฐาน​ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​การ​เก็บเกี่ยว ให้​ส่ง​คนงาน​ออก​ไป​ใน​งาน​เก็บเกี่ยว​ของ​พระองค์”

10

1 พระองค์​เรียก​สาวก​สิบสอง​คน​ของ​พระองค์​มา​หา แล้ว​ให้​อำนาจ​พวกเขา​เหนือ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ เพื่อ​ขับ​พวกมัน​ออก และ​รักษา​โรค​และ​ความเจ็บป่วย​ทุก​อย่าง 2 ชื่อ​ของ​อัครทูต​สิบสอง​คน​มี​ดังนี้ คน​แรก คือ ซีโมน ผู้​ที่​ได้​ชื่อ​ว่า เปโตร อันดรูว์ พี่น้อง​ของ​เขา ยากอบ​ลูก​ของ​เศเบดี และ​ยอห์น พี่น้อง​ของ​เขา 3 ฟีลิป บารโธโลมิว โธมัส มัทธิว​คนเก็บภาษี ยากอบ​ลูก​ของ​อัลเฟอัส เลบเบอัส ซึ่ง​มี​อีก​ชื่อ​ว่า* ธัดเดอัส 4 ซีโมน​ผู้​เป็น​เซโลเต และ​ยูดาสอิสคาริโอท ผู้​ซึ่ง​ทรยศ​พระองค์

5 พระเยซู​ส่ง​ทั้ง​สิบสอง​คน​ออก​ไป และ​กำชับ​พวกเขา​ว่า “อย่า​ไป​หา​คน​ต่างชาติ และ​อย่า​เข้า​เมือง​ใด ๆ ของ​ชาว​สะมาเรีย 6 แต่​จง​ไป​หา​แกะ​ที่​หลงหาย​ของ​วงศ์​อิสราเอล 7 ระหว่าง​ทาง จง​ประกาศ​ว่า ‘อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว!’ 8 จง​รักษา​คนป่วย ชำระ​คน​เป็น​โรคเรื้อน​ให้​สะอาด† และ​ขับ​ปีศาจ​ออก พวกคุณ​ได้​รับ​มา​เปล่า ๆ ก็​จง​ให้​เปล่า ๆ 9 อย่า​พก​ทองคำ เงิน หรือ​ทองแดง​ไว้​ใน​ถุงเงิน​คาดเอว​ของ​พวกคุณ 10 อย่า​เอา​ย่าม​ไป​ด้วย และ​อย่า​เอา​เสื้อ​สอง​ตัว รองเท้าแตะ หรือ​ไม้เท้า เพราะ​คนงาน​สมควร​ได้​รับ​อาหาร​ของ​ตน 11 เมื่อ​พวกคุณ​เข้า​เมือง​หรือ​หมู่บ้าน​ใด จง​สืบดู​ว่า​ใคร​ใน​ที่​นั้น​เป็น​คน​ที่​สมควร แล้ว​พัก​อยู่​กับ​เขา​จนกว่า​พวกคุณ​จะ​ออก​ไป 12 เมื่อ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน จง​กล่าว​คำ​ทักทาย​แก่​คน​ใน​บ้าน 13 ถ้า​บ้าน​นั้น​สมควร ก็​ให้​สันติสุข​ของ​พวกคุณ​อยู่​กับ​บ้าน​นั้น แต่​ถ้า​ไม่​สมควร ก็​ให้​สันติสุข​ของ​พวกคุณ​กลับ​มา​หา​พวกคุณ 14 ถ้า​ใคร​ไม่​ต้อนรับ​พวกคุณ หรือ​ไม่​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พวกคุณ เมื่อ​ออก​จาก​บ้าน​หรือ​เมือง​นั้น จง​สลัด​ฝุ่น​ใต้​เท้า​ของ​พวกคุณ​ออก 15 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ใน​วัน​พิพากษา ดินแดน​โสโดม​และ​โกโมราห์​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​เมือง​นั้น

16 “ดูสิ เรา​ส่ง​พวกคุณ​ออก​ไป​เหมือน​แกะ​ท่ามกลาง​หมาป่า เพราะฉะนั้น จง​ฉลาด​เหมือน​งู และ​ไม่​เป็น​พิษ​เป็น​ภัย​เหมือน​นกพิราบ 17 แต่​จง​ระวัง​ผู้คน เพราะ​พวกเขา​จะ​มอบ​พวกคุณ​ให้​แก่​สภา และ​เฆี่ยน​พวกคุณ​ใน​ธรรมศาลา 18 พวกคุณ​จะ​ถูก​นำ​ตัว​ไป​ต่อหน้า​ผู้ปกครอง​และ​กษัตริย์​เพราะ​เรา เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขา​และ​แก่​ชนชาติ​ต่าง ๆ 19 แต่​เมื่อ​พวกเขา​มอบ​พวกคุณ​ให้ อย่า​กังวล​ว่า​จะ​พูด​อย่างไร​หรือ​พูด​อะไร เพราะ​เมื่อ​ถึง​เวลา​นั้น พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​ถ้อยคำ​ที่​จะ​พูด 20 เพราะ​ผู้​ที่​พูด​ไม่​ใช่​พวกคุณ แต่​เป็น​พระวิญญาณ​ของ​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ที่​พูด​ผ่าน​พวกคุณ

21 “พี่น้อง​จะ​มอบ​พี่น้อง​ให้​ถึง​ตาย และ​บิดา​จะ​มอบ​ลูก ลูก ๆ จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​บิดามารดา และ​ทำ​ให้​พวกเขา​ถูก​ประหาร 22 ทุก​คน​จะ​เกลียดชัง​พวกคุณ​เพราะ​นาม​ของ​เรา แต่​ผู้​ที่​อดทน​จน​ถึง​ที่สุด​จะ​รอด 23 เมื่อ​พวกเขา​ข่มเหง​พวกคุณ​ใน​เมือง​นี้ จง​หนี​ไป​อีก​เมือง​หนึ่ง เพราะ​เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า พวกคุณ​จะ​ยัง​ไป​ไม่​ทั่ว​เมือง​ต่าง ๆ ของ​อิสราเอล ก่อน​ที่​บุตรมนุษย์​จะ​มา

24 “สาวก​ไม่​ได้​อยู่​เหนือ​อาจารย์ และ​คนรับใช้​ไม่​ได้​อยู่​เหนือ​นาย 25 สำหรับ​สาวก เพียง​ได้​เป็น​เหมือน​อาจารย์​ของ​ตน​ก็​พอ และ​สำหรับ​คนรับใช้ เพียง​ได้​เป็น​เหมือน​นาย​ของ​ตน​ก็​พอ ถ้า​พวกเขา​เรียก​เจ้าของบ้าน​ว่า เบเอลเซบูล‡ แล้ว​คน​ใน​บ้าน​ของ​เขา​จะ​ยิ่ง​ถูก​เรียก​เช่นนั้น​สัก​เพียงใด! 26 ดังนั้น อย่า​กลัว​พวกเขา เพราะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​ปกปิด​ไว้​แล้ว​จะ​ไม่​ถูก​เปิดเผย หรือ​ซ่อน​ไว้​แล้ว​จะ​ไม่​มี​ใคร​รู้ 27 สิ่ง​ที่​เรา​บอก​พวกคุณ​ใน​ความมืด จง​พูด​ใน​ที่​สว่าง และ​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน​กระซิบ​ข้าง​หู จง​ประกาศ​จาก​ดาดฟ้า 28 อย่า​กลัว​คน​ที่​ฆ่า​ร่างกาย แต่​ฆ่า​จิตวิญญาณ​ไม่​ได้ แต่​จง​กลัว​ผู้​ที่​สามารถ​ทำลาย​ทั้ง​จิตวิญญาณ​และ​ร่างกาย​ใน​เกเฮนนา§

29 “นกกระจอก​สอง​ตัว​ขาย​ใน​ราคา​หนึ่ง​เหรียญ​อัสซาริออน​ไม่​ใช่​หรือ?* ถึง​อย่างนั้น ไม่​มี​สัก​ตัว​เดียว​ตก​ถึง​พื้น​นอกเหนือ​จาก​พระประสงค์​ของ​พระบิดา​ของ​พวกคุณ 30 แม้​แต่​เส้นผม​บน​ศีรษะ​ของ​พวกคุณ​ก็​นับ​ไว้​หมด​แล้ว 31 ดังนั้น อย่า​กลัว พวกคุณ​มี​ค่า​มาก​กว่า​นกกระจอก​หลาย​ตัว 32 เพราะฉะนั้น ทุก​คน​ที่​ประกาศ​ยอมรับ​เรา​ต่อหน้า​มนุษย์ เรา​ก็​จะ​ยอมรับ​เขา​ต่อหน้า​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ 33 แต่​ผู้​ใด​ปฏิเสธ​เรา​ต่อหน้า​มนุษย์ เรา​ก็​จะ​ปฏิเสธ​เขา​ต่อหน้า​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์

34 “อย่า​คิด​ว่า​เรา​มา​เพื่อ​นำ​สันติสุข​มา​สู่​โลก เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​นำ​สันติสุข แต่​นำ​ดาบ 35 เพราะ​เรา​มา​เพื่อ​ทำ​ให้​ชาย​คน​หนึ่ง​แตกแยก​กับ​บิดา ลูกสาว​กับ​มารดา และ​ลูกสะใภ้​กับ​แม่สามี 36 ศัตรู​ของ​คน​หนึ่ง​จะ​เป็น​คน​ใน​ครอบครัว​ของ​ตน​เอง✡ 37 ผู้​ที่​รัก​บิดา​หรือ​มารดา​มาก​กว่า​เรา​ไม่​คู่ควร​กับ​เรา และ​ผู้​ที่​รัก​ลูกชาย​หรือ​ลูกสาว​มาก​กว่า​เรา​ก็​ไม่​คู่ควร​กับ​เรา 38 ผู้​ที่​ไม่​แบก​กางเขน​ของ​ตน และ​ตาม​เรา​มา ก็​ไม่​คู่ควร​กับ​เรา 39 ผู้​ที่​มุ่ง​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้​จะ​สูญเสีย​ชีวิต​นั้น และ​ผู้​ที่​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน​เพราะ​เรา​จะ​พบ​ชีวิต​นั้น

40 “ผู้​ที่​ต้อนรับ​พวกคุณ ก็​ต้อนรับ​เรา และ​ผู้​ที่​ต้อนรับ​เรา ก็​ต้อนรับ​ผู้​ที่​ส่ง​เรา​มา 41 ผู้​ที่​ต้อนรับ​ผู้เผยพระวจนะ​ใน​ฐานะ​ผู้เผยพระวจนะ จะ​ได้​รับ​รางวัล​ของ​ผู้เผยพระวจนะ และ​ผู้​ที่​ต้อนรับ​คน​ชอบธรรม​ใน​ฐานะ​คน​ชอบธรรม จะ​ได้​รับ​รางวัล​ของ​คน​ชอบธรรม 42 ผู้​ใด​ให้​น้ำเย็น​เพียง​หนึ่ง​ถ้วย​แก่​คนเล็ก ๆ เหล่านี้​คน​หนึ่ง​ดื่ม เพราะ​คน​นั้น​เป็น​สาวก เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ผู้​นั้น​จะ​ไม่​สูญเสีย​รางวัล​ของ​ตน​อย่าง​แน่นอน”

11

1 เมื่อ​พระเยซู​กำชับ​สาวก​สิบสอง​คน​ของ​พระองค์​เสร็จ​แล้ว พระองค์​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไป​สอน​และ​ประกาศ​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ ของ​พวกเขา

2 เมื่อ​ยอห์น​อยู่​ใน​คุก และ​ได้ยิน​ถึง​สิ่ง​ที่​พระคริสต์​ทำ เขา​จึง​ส่ง​สาวก​ของ​ตน​สอง​คน 3 ไป​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​คือ​ผู้​ที่​จะ​มา หรือ​พวกเรา​ควร​มองหา​คน​อื่น?”

4 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​กลับ​ไป​บอก​ยอห์น​ถึง​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน​และ​เห็น 5 คน​ตาบอด​มองเห็น คน​ขา​พิการ​เดิน​ได้ คน​เป็น​โรคเรื้อน​สะอาด คน​หูหนวก​ได้ยิน✡ คนตาย​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย และ​มี​การ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​คน​ยากจน✡ 6 คน​ที่​ไม่​สะดุด​ล้ม​เพราะ​เรา​ย่อม​เป็นสุข”

7 ขณะ​ที่​สาวก​ของ​ยอห์น​กำลัง​จาก​ไป พระเยซู​เริ่ม​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ถึง​ยอห์น​ว่า “พวกคุณ​ออก​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​เพื่อ​ดู​อะไร? ต้นอ้อ​ที่​ลม​พัด​ไหว​หรือ? 8 แล้ว​พวกคุณ​ออก​ไป​เพื่อ​ดู​อะไร? คน​ที่​สวม​เสื้อผ้า​เนื้อ​นุ่ม​หรือ? ดูสิ คน​ที่​สวม​เสื้อผ้า​เนื้อ​นุ่ม​อยู่​ใน​วัง​ของ​กษัตริย์ 9 แล้ว​พวกคุณ​ออก​ไป​ทำไม? ไป​ดู​ผู้เผยพระวจนะ​หรือ? ใช่ เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ยิ่ง​กว่า​ผู้เผยพระวจนะ​มาก​เสีย​อีก 10 เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ถึง​ยอห์น​ว่า ‘เรา​ส่ง​ผู้ส่งสาร​ของ​เรา​ไป​ก่อน​เจ้า ผู้​ที่​จะ​เตรียม​ทาง​ไว้​ข้างหน้า​เจ้า’✡ 11 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ใน​บรรดา​คน​ที่​เกิด​จาก​ผู้หญิง ไม่​มี​ใคร​ยิ่งใหญ่​กว่า​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา แต่​คน​ที่​เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ก็​ยัง​ยิ่งใหญ่​กว่า​เขา 12 ตั้งแต่​สมัย​ของ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​จน​ถึง​บัดนี้ อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เผชิญ​ความรุนแรง และ​คน​ที่​ใช้​ความรุนแรง​ก็​ชิง​เอา​ไป​ด้วย​กำลัง* 13 เพราะ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ทั้งหมด​และ​ธรรมบัญญัติ​ได้​เผยพระวจนะ​มา​จน​ถึง​ยอห์น 14 ถ้า​พวกคุณ​เต็มใจ​จะ​รับ​เรื่อง​นี้ ยอห์น​ก็​คือ​เอลียาห์​ผู้​ที่​จะ​มา 15 ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง

16 “เรา​จะ​เปรียบ​คน​รุ่น​นี้​กับ​อะไร? พวกเขา​เหมือน​เด็ก ๆ ที่​นั่ง​อยู่​ตาม​ตลาด และ​เรียก​เพื่อน ๆ ของ​ตน 17 ว่า ‘พวกเรา​เป่า​ขลุ่ย​ให้​พวกเธอ​ฟัง แต่​พวกเธอ​ไม่​เต้น พวกเรา​ร้อง​คร่ำครวญ แต่​พวกเธอ​ไม่​โศกเศร้า’ 18 เพราะ​ยอห์น​มา ไม่​กิน​ไม่​ดื่ม และ​พวกเขา​ก็​พูด​ว่า ‘เขา​มี​ปีศาจ​สิง’ 19 บุตรมนุษย์​มา ทั้ง​กิน​และ​ดื่ม แล้ว​พวกเขา​ก็​พูด​ว่า ‘ดูสิ คน​ตะกละ​และ​คน​ขี้เมา เพื่อน​ของ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป!’ แต่​ลูก ๆ ของ​ปัญญา​เป็น​เครื่อง​พิสูจน์​ว่า​ปัญญา​นั้น​ถูกต้อง”†

20 แล้ว​พระองค์​เริ่ม​ตำหนิ​เมือง​ต่าง ๆ ที่​พระองค์​ได้​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ส่วน​มาก เพราะ​ผู้คน​ใน​เมือง​เหล่านั้น​ไม่​กลับใจ 21 “วิบัติ​แก่​เจ้า โคราซิน! วิบัติ​แก่​เจ้า เบธไซดา! เพราะ​ถ้า​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​พวกเจ้า ได้​เกิด​ขึ้น​ใน​ไทระ​และ​ไซดอน พวกเขา​คง​กลับใจ​นาน​แล้ว โดย​สวม​ผ้ากระสอบ​และ​นั่ง​ใน​กอง​ขี้เถ้า 22 แต่​เรา​บอก​พวกเจ้า​ว่า ใน​วัน​พิพากษา ไทระ​และ​ไซดอน​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​พวกเจ้า 23 ส่วน​เจ้า คาเปอรนาอุม ผู้​สูงส่ง​ถึง​สวรรค์ เจ้า​จะ​ลง​ไป​ถึง​ฮาเดส‡ เพราะ​ถ้า​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​เจ้า ได้​เกิด​ขึ้น​ใน​โสโดม เมือง​นั้น​คง​อยู่​มา​จน​ถึง​ทุก​วัน​นี้ 24 แต่​เรา​บอก​เจ้า​ว่า ใน​วัน​พิพากษา ดินแดน​โสโดม​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​เจ้า”

25 ใน​เวลา​นั้น พระเยซู​กล่าว​ตอบ​ว่า “เรา​ขอบพระคุณ​พระองค์ พระบิดา องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​สวรรค์​และ​แผ่นดินโลก เพราะ​พระองค์​ซ่อน​สิ่ง​เหล่านี้​จาก​คน​มี​ปัญญา​และ​คน​ที่​มี​ความเข้าใจ แต่​เปิดเผย​แก่​เด็ก​เล็ก 26 ใช่ พระบิดา เพราะ​พระองค์​พอใจ​ให้​เป็น​เช่นนั้น 27 พระบิดา​ของ​เรา​ได้​มอบ​ทุก​สิ่ง​แก่​เรา​แล้ว ไม่​มี​ใคร​รู้จัก​พระบุตร​นอกจาก​พระบิดา และ​ไม่​มี​ใคร​รู้จัก​พระบิดา​นอกจาก​พระบุตร และ​ผู้​ที่​พระบุตร​ต้องการ​เปิดเผย​พระบิดา​ให้​รู้จัก

28 “ทุก​คน​ที่​เหน็ดเหนื่อย​และ​แบก​ภาระ​หนัก จง​มา​หา​เรา แล้ว​เรา​จะ​ให้​พวกคุณ​ได้​พัก 29 จง​แบก​แอก​ของ​เรา​ไว้ และ​เรียนรู้​จาก​เรา เพราะ​เรา​อ่อนโยน​และ​ถ่อมใจ แล้ว​จิตวิญญาณ​ของ​พวกคุณ​จะ​ได้​พัก 30 เพราะ​การ​แบก​แอก​ของ​เรา​ไม่​ลำบาก และ​ภาระ​ของ​เรา​ก็​เบา”

12

1 ใน​เวลา​นั้น วัน​สะบาโต​วัน​หนึ่ง พระเยซู​เดิน​ผ่าน​ทุ่ง​ธัญพืช สาวก​ของ​พระองค์​หิว จึง​เริ่ม​เด็ด​รวง​กิน 2 เมื่อ​พวก​ฟาริสี​เห็น ก็​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ดูสิ สาวก​ของ​ท่าน​กำลัง​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​ทำ​ใน​วัน​สะบาโต”

3 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ไม่​เคย​อ่าน​หรือ​ว่า ดาวิด​ทำ​อะไร​เมื่อ​เขา​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​หิว 4 เขา​เข้า​ไป​ใน​พระนิเวศ​ของ​พระเจ้า และ​กิน​ขนมปัง​ถวาย ซึ่ง​เขา​และ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​กิน มี​เพียง​ปุโรหิต​เท่านั้น​ที่​กิน​ได้?✡ 5 หรือ​พวกคุณ​ไม่​เคย​อ่าน​ใน​ธรรมบัญญัติ​หรือ​ว่า ใน​วัน​สะบาโต พวก​ปุโรหิต​ใน​พระวิหาร​ทำ​ให้​วัน​สะบาโต​ไม่​บริสุทธิ์ แต่​ก็​ไม่​มี​ความผิด? 6 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ที่นี่​มี​ผู้​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​พระวิหาร 7 ถ้า​พวกคุณ​รู้​ว่า​คำ​นี้​หมายความ​ว่า​อย่างไร ‘เรา​ปรารถนา​ความเมตตา ไม่​ใช่​เครื่องบูชา’✡ พวกคุณ​ก็​คง​ไม่​กล่าวโทษ​คน​ที่​ไม่​มี​ความผิด 8 เพราะ​บุตรมนุษย์​เป็น​เจ้า​เหนือ​วัน​สะบาโต”

9 พระองค์​ออก​จาก​ที่​นั่น และ​เข้า​ไป​ใน​ธรรมศาลา​แห่ง​นั้น 10 ที่​นั่น​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มือ​ข้าง​หนึ่ง​ลีบ พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “ใน​วัน​สะบาโต อนุญาต​ให้​รักษา​คน​หรือ​ไม่?” เพื่อ​จะ​ได้​กล่าวหา​พระองค์

11 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​ใคร​ใน​พวกคุณ​มี​แกะ​อยู่​ตัว​หนึ่ง แล้ว​มัน​ตก​ลง​ใน​หลุม​ใน​วัน​สะบาโต เขา​จะ​ไม่​จับ​มัน​และ​ยก​ขึ้น​มา​หรือ? 12 มนุษย์​มี​ค่า​มาก​กว่า​แกะ​สัก​เพียงใด! ดังนั้น ใน​วัน​สะบาโต อนุญาต​ให้​ทำ​ความดี” 13 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​ชาย​คน​นั้น​ว่า “ยื่น​มือ​ออก​มา” เขา​ก็​ยื่น​มือ​ออก และ​มือ​ของ​เขา​ก็​กลับ​เป็น​ปกติ​ดี​เหมือน​อีก​ข้าง 14 แต่​พวก​ฟาริสี​ออก​ไป และ​วางแผน​กัน​ว่า​จะ​กำจัด​พระองค์​อย่างไร

15 เมื่อ​พระเยซู​รู้​เรื่อง​นั้น พระองค์​จึง​หลบ​ไป​จาก​ที่​นั่น ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ และ​พระองค์​รักษา​พวกเขา​ทุก​คน 16 และ​กำชับ​พวกเขา​ไม่​ให้​เปิดเผย​เรื่อง​พระองค์ 17 เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ผ่าน​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ​เป็น​จริง​ว่า

18 “นี่​คือ​ผู้รับใช้​ของ​เรา ผู้​ที่​เรา​เลือก​ไว้

ผู้​เป็น​ที่​รัก​ของ​เรา ผู้​ที่​จิตวิญญาณ​ของ​เรา​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง

เรา​จะ​วาง​พระวิญญาณ​ของ​เรา​บน​พระองค์

พระองค์​จะ​ประกาศ​ความยุติธรรม​แก่​ชนชาติ​ต่าง ๆ

19 พระองค์​จะ​ไม่​โต้เถียง และ​ไม่​ร้อง​เสียงดัง

และ​จะ​ไม่​มี​ใคร​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์​ตาม​ถนน

20 ต้นอ้อ​ที่​ช้ำ​แล้ว พระองค์​จะ​ไม่​หัก

และ​ไส้ตะเกียง​ที่​ยัง​มี​ควัน​กรุ่น พระองค์​จะ​ไม่​ดับ

จนกว่า​พระองค์​จะ​นำ​ความยุติธรรม​ไป​สู่​ชัยชนะ

21 ชนชาติ​ต่าง ๆ จะ​ฝาก​ความหวัง​ไว้​ใน​นาม​ของ​พระองค์”✡

22 แล้ว​มี​คน​พา​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง ซึ่ง​ทั้ง​ตาบอด​และ​เป็น​ใบ้ มา​หา​พระองค์ พระองค์​รักษา​เขา จน​ชาย​คน​นั้น​ทั้ง​พูด​และ​มองเห็น​ได้ 23 ฝูงชน​ทั้งหมด​ประหลาดใจ และ​พูด​ว่า “คน​นี้​จะ​ใช่​บุตร​ของ​ดาวิด​หรือ?” 24 แต่​เมื่อ​พวก​ฟาริสี​ได้ยิน ก็​พูด​ว่า “คน​นี้​ขับ​ปีศาจ​ออก​ได้​ก็​เพราะ​เบเอลเซบูล เจ้า​แห่ง​ปีศาจ​เท่านั้น”

25 พระเยซู​รู้​ความคิด​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “อาณาจักร​ทุก​อาณาจักร​ที่​แตกแยก​กัน​เอง​ย่อม​พินาศ และ​เมือง​หรือ​บ้าน​ทุก​แห่ง​ที่​แตกแยก​กัน​เอง​ก็​ตั้ง​อยู่​ไม่​ได้ 26 ถ้า​ซาตาน​ขับ​ซาตาน​ออก เขา​ก็​แตกแยก​กับ​ตน​เอง แล้ว​อาณาจักร​ของ​เขา​จะ​ตั้ง​อยู่​ได้​อย่างไร? 27 ถ้า​เรา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล แล้ว​ลูก​ของ​พวกคุณ​ขับ​พวกมัน​ด้วย​อำนาจ​ของ​ใคร? เพราะฉะนั้น พวกเขา​จะ​เป็น​ผู้​ตัดสิน​พวกคุณ 28 แต่​ถ้า​เรา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ก็​มา​ถึง​พวกคุณ​แล้ว 29 หรือ​คน​หนึ่ง​จะ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​คน​ที่​มี​กำลัง​มาก และ​ปล้น​ทรัพย์​ของ​เขา​ได้​อย่างไร ถ้า​ไม่​มัด​คน​ที่​มี​กำลัง​มาก​เสีย​ก่อน? แล้ว​จึง​จะ​ปล้น​บ้าน​ของ​เขา​ได้

30 “ผู้​ที่​ไม่​อยู่​ฝ่าย​เรา ก็​ต่อต้าน​เรา และ​ผู้​ที่​ไม่​รวบรวม​กับ​เรา ก็​ทำ​ให้​กระจัดกระจาย 31 เพราะฉะนั้น เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า บาป​และ​คำ​หมิ่นประมาท​ทุก​อย่าง​ของ​มนุษย์​จะ​ได้​รับ​การ​ยกโทษ แต่​การ​หมิ่นประมาท​พระวิญญาณ​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยกโทษ 32 ผู้​ใด​กล่าว​คำ​ต่อต้าน​บุตรมนุษย์ ผู้​นั้น​จะ​ได้​รับ​การ​ยกโทษ แต่​ผู้​ใด​กล่าว​ต่อต้าน​พระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้​นั้น​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยกโทษ ทั้ง​ใน​ยุค​นี้​และ​ยุค​ที่​จะ​มา

33 “ถ้า​จะ​ทำ​ให้​ต้นไม้​ดี ก็​จง​ทำ​ให้​ผล​ของ​มัน​ดี​ด้วย หรือ​ถ้า​จะ​ทำ​ให้​ต้นไม้​เลว ก็​จง​ทำ​ให้​ผล​ของ​มัน​เลว​ด้วย เพราะ​จะ​รู้จัก​ต้นไม้​ได้​จาก​ผล​ของ​มัน 34 พวก​ลูกงูพิษ พวกคุณ​เป็น​คนชั่ว แล้ว​จะ​พูด​สิ่ง​ดี​ได้​อย่างไร? เพราะ​สิ่งใด​เต็ม​อยู่​ใน​ใจ ปาก​ก็​พูด​สิ่งนั้น​ออก​มา 35 คนดี​นำ​สิ่ง​ดี​ออก​มา​จาก​คลัง​ดี​ของ​ตน* และ​คนชั่ว​นำ​สิ่ง​ชั่ว​ออก​มา​จาก​คลัง​ชั่ว​ของ​ตน 36 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า คำพูด​ที่​ไร้​ประโยชน์​ทุก​คำ​ที่​มนุษย์​พูด พวกเขา​จะ​ต้อง​รับผิดชอบ​ต่อ​คำ​นั้น​ใน​วัน​พิพากษา 37 เพราะ​คำพูด​ของ​เจ้า เจ้า​จะ​ได้​รับ​ความชอบธรรม และ​เพราะ​คำพูด​ของ​เจ้า เจ้า​จะ​ถูก​ตัดสิน​ว่า​มี​ความผิด”

38 แล้ว​อาลักษณ์​และ​ฟาริสี​บาง​คน​ตอบ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​ต้องการ​เห็น​หมายสำคัญ​จาก​ท่าน”

39 แต่​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “คน​รุ่น​ที่​ชั่วร้าย​และ​ล่วงประเวณี​แสวงหา​หมายสำคัญ แต่​จะ​ไม่​มี​หมายสำคัญ​ใด​ให้​แก่​คน​รุ่น​นี้ นอกจาก​หมายสำคัญ​ของ​โยนาห์​ผู้เผยพระวจนะ 40 เพราะ​โยนาห์​อยู่​ใน​ท้อง​ของ​ปลา​ขนาด​ใหญ่​สาม​วัน​สาม​คืน​ฉันใด บุตรมนุษย์​ก็​จะ​อยู่​ใน​ใจกลาง​แผ่นดินโลก​สาม​วัน​สาม​คืน​ฉันนั้น 41 ชาว​นีนะเวห์​จะ​ยืน​ขึ้น​ใน​วัน​พิพากษา​พร้อม​กับ​คน​รุ่น​นี้ และ​จะ​กล่าวโทษ​คน​รุ่น​นี้ เพราะ​พวกเขา​กลับใจ​เมื่อ​ได้ยิน​การ​ประกาศ​ของ​โยนาห์ และ​ที่นี่​มี​ผู้​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​โยนาห์ 42 ราชินี​แห่ง​ทิศใต้​จะ​ลุก​ขึ้น​ใน​วัน​พิพากษา​พร้อม​กับ​คน​รุ่น​นี้ และ​จะ​กล่าวโทษ​คน​รุ่น​นี้ เพราะ​นาง​มา​จาก​สุด​ปลาย​แผ่นดินโลก​เพื่อ​ฟัง​ปัญญา​ของ​ซาโลมอน และ​ที่นี่​มี​ผู้​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​ซาโลมอน

43 “เมื่อ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ออก​จาก​มนุษย์ มัน​ผ่าน​ไป​ตาม​ที่​แห้งแล้ง​ไม่​มี​น้ำ เพื่อ​แสวงหา​ที่​พัก แต่​หา​ไม่​พบ 44 แล้ว​มัน​พูด​ว่า ‘เรา​จะ​กลับ​ไป​บ้าน​ของ​เรา​ที่​เรา​ออก​มา’ เมื่อ​กลับ​มา มัน​พบ​ว่า​บ้าน​นั้น​ว่าง กวาด​สะอาด และ​จัด​เป็น​ระเบียบ 45 แล้ว​มัน​ก็​ไป​พา​วิญญาณ​อื่น​อีก​เจ็ด​ตน​ที่​ชั่วร้าย​กว่า​มัน​มา พวกมัน​เข้า​ไป​อาศัย​อยู่​ที่​นั่น สภาพ​สุดท้าย​ของ​คน​นั้น​จึง​เลวร้าย​กว่า​ตอน​แรก คน​รุ่น​ชั่ว​นี้​ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น​ด้วย”

46 ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​กล่าว​กับ​ฝูงชน​อยู่ มารดา​และ​พี่น้อง​ของ​พระองค์​ก็​มา​ยืน​อยู่​ข้างนอก ต้องการ​พูด​กับ​พระองค์ 47 มี​คน​หนึ่ง​บอก​พระองค์​ว่า “ดูสิ มารดา​และ​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ยืน​อยู่​ข้างนอก ต้องการ​พูด​กับ​ท่าน”

48 แต่​พระองค์​ตอบ​คน​ที่​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ใคร​คือ​แม่​ของ​เรา? ใคร​คือ​พี่น้อง​ของ​เรา?” 49 พระองค์​ยื่น​มือ​ไป​ทาง​สาวก​ของ​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​แม่​และ​พี่น้อง​ของ​เรา! 50 เพราะ​ผู้​ใด​ทำ​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ ผู้​นั้น​คือ​พี่น้องชาย พี่น้องหญิง และ​แม่​ของ​เรา”

13

1 ใน​วัน​นั้น พระเยซู​ออก​จาก​บ้าน​ไป​นั่ง​ริม​ทะเล 2 ฝูงชน​จำนวน​มาก​มา​รวม​กัน​รอบ​พระองค์ จน​พระองค์​ลง​เรือ​และ​นั่ง​ลง ส่วน​ฝูงชน​ทั้งหมด​ยืน​อยู่​บน​ชายฝั่ง 3 พระองค์​กล่าว​หลาย​เรื่อง​แก่​พวกเขา​เป็น​อุปมา โดย​กล่าว​ว่า “มี​ชาวไร่​คน​หนึ่ง​ออก​ไป​หว่าน​เมล็ด 4 ขณะ​ที่​เขา​หว่าน เมล็ด​บางส่วน​ตก​ข้างทาง แล้ว​นก​ก็​มา​กิน​จน​หมด 5 เมล็ด​บางส่วน​ตก​บน​พื้น​หิน ซึ่ง​มี​ดิน​ไม่​มาก และ​งอก​ขึ้น​ทันที เพราะ​ดิน​ไม่​ลึก 6 เมื่อ​ดวงอาทิตย์​ขึ้น ต้น​เหล่านั้น​ก็​ถูก​แดด​เผา และ​เพราะ​ไม่​มี​ราก จึง​เหี่ยวแห้ง 7 เมล็ด​บางส่วน​ตก​ท่ามกลาง​ต้นหนาม ต้นหนาม​ก็​โต​ขึ้น​มา​รัด​มัน​ไว้ 8 เมล็ด​บางส่วน​ตก​ใน​ดิน​ดี และ​เกิดผล บ้าง​หนึ่งร้อย​เท่า บ้าง​หกสิบ​เท่า และ​บ้าง​สามสิบ​เท่า 9 ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง”

10 สาวก​มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​พูด​กับ​พวกเขา​เป็น​อุปมา?”

11 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ได้​รับ​ความรู้​เรื่อง​ความลับ​ของ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ แต่​พวกเขา​ไม่​ได้​รับ 12 เพราะ​ผู้​ที่​มี​อยู่​แล้ว จะ​ได้​รับ​เพิ่ม​อีก และ​จะ​มี​อย่าง​อุดมสมบูรณ์ แต่​ผู้​ที่​ไม่​มี แม้​แต่​สิ่ง​ที่​เขา​มี​อยู่​ก็​จะ​ถูก​เอา​ไป​จาก​เขา 13 เพราะ​เหตุ​นี้ เรา​จึง​พูด​กับ​พวกเขา​เป็น​อุปมา เพราะ​เมื่อ​มอง พวกเขา​ก็​ไม่​เห็น เมื่อ​ฟัง ก็​ไม่​ได้ยิน และ​ไม่​เข้าใจ 14 คำ​พยากรณ์​ของ​อิสยาห์​จึง​สำเร็จ​ใน​ตัว​พวกเขา ซึ่ง​กล่าว​ว่า

‘พวกเจ้า​จะ​ฟัง​แล้ว​ฟัง​อีก

แต่​จะ​ไม่​เข้าใจ​เลย

พวกเจ้า​จะ​มอง​แล้ว​มอง​อีก

แต่​จะ​ไม่​รับรู้​เลย

15 เพราะ​ใจ​ของ​ประชาชน​นี้​ด้านชา

หู​ของ​พวกเขา​ก็​ได้ยิน​ไม่​ชัด

และ​พวกเขา​ปิด​ตา​ของ​ตน

มิฉะนั้น พวกเขา​อาจ​มองเห็น​ด้วย​ตา

ได้ยิน​ด้วย​หู

เข้าใจ​ด้วย​ใจ

และ​หันกลับ

แล้ว​เรา​จะ​รักษา​พวกเขา’✡

16 “แต่​ตา​ของ​พวกคุณ​ย่อม​เป็นสุข เพราะ​มองเห็น และ​หู​ของ​พวกคุณ เพราะ​ได้ยิน 17 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ผู้เผยพระวจนะ​และ​คน​ชอบธรรม​จำนวน​มาก​ปรารถนา​จะ​เห็น​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​เห็น แต่​ไม่​ได้​เห็น และ​ปรารถนา​จะ​ได้ยิน​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน แต่​ไม่​ได้​ยิน

18 “เพราะฉะนั้น จง​ฟัง​อุปมา​เรื่อง​ชาวไร่ 19 เมื่อ​ใคร​ได้ยิน​พระวจนะ​เรื่อง​อาณาจักร แต่​ไม่​เข้าใจ มารร้าย​ก็​มา​ฉก​เอา​สิ่ง​ที่​หว่าน​ไว้​ใน​ใจ​ของ​เขา​ไป นี่​คือ​สิ่ง​ที่​หว่าน​ไว้​ข้างทาง 20 สิ่ง​ที่​หว่าน​บน​พื้น​หิน คือ​ผู้​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ และ​รับ​ไว้​ด้วย​ความยินดี​ทันที 21 แต่​เขา​ไม่​มี​ราก​ใน​ตัวเอง จึง​อยู่​ได้​เพียง​ชั่วคราว เมื่อ​เกิด​การ​กดขี่​หรือ​การ​ข่มเหง​เพราะ​พระวจนะ เขา​ก็​สะดุด​ทันที 22 สิ่ง​ที่​หว่าน​ท่ามกลาง​ต้นหนาม คือ​ผู้​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ แต่​ความกังวล​ของ​ยุค​นี้​และ​ความหลอกลวง​ของ​ทรัพย์สมบัติ​รัด​พระวจนะ​ไว้ จน​เขา​ไม่​เกิดผล 23 สิ่ง​ที่​หว่าน​ใน​ดิน​ดี คือ​ผู้​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ​และ​เข้าใจ ผู้​นั้น​ย่อม​เกิดผล​จริง ๆ บ้าง​หนึ่งร้อย​เท่า บ้าง​หกสิบ​เท่า และ​บ้าง​สามสิบ​เท่า”

24 พระองค์​ยก​อุปมา​อีก​เรื่อง​หนึ่ง​ให้​พวกเขา โดย​กล่าว​ว่า “อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​หว่าน​เมล็ด​พันธุ์​ดี​ใน​นา​ของ​ตน 25 แต่​ขณะ​ที่​ผู้คน​หลับ​อยู่ ศัตรู​ของ​เขา​มา​หว่าน​หญ้า​ดาร์เนล* ปะปน​ใน​ข้าวสาลี แล้ว​จาก​ไป 26 เมื่อ​ต้นอ่อน​งอก​ขึ้น​และ​ออกรวง หญ้า​ดาร์เนล​ก็​ปรากฏ​ให้​เห็น​ด้วย 27 คนรับใช้​ของ​เจ้าของบ้าน​มา​หา​และ​พูด​ว่า ‘ท่าน​หว่าน​เมล็ด​พันธุ์​ดี​ใน​นา​ของ​ท่าน​ไม่​ใช่​หรือ? แล้ว​หญ้า​ดาร์เนล​มา​จาก​ไหน?’

28 “เขา​ตอบ​ว่า ‘ศัตรู​เป็น​คน​ทำ’

“คนรับใช้​ถาม​เขา​ว่า ‘ท่าน​ต้องการ​ให้​พวกเรา​ไป​ถอน​มัน​ขึ้น​มา​ไหม?’

29 “แต่​เขา​ตอบ​ว่า ‘อย่า​เลย เกรง​ว่า​เมื่อ​พวกเจ้า​ถอน​หญ้า​ดาร์เนล จะ​ถอน​ข้าวสาลี​ติด​ขึ้น​มา​ด้วย 30 ปล่อย​ให้​ทั้งสอง​อย่าง​เติบโต​ไป​ด้วยกัน​จน​ถึง​ฤดู​เก็บเกี่ยว เมื่อ​ถึง​เวลา​เก็บเกี่ยว เรา​จะ​บอก​คน​เกี่ยว​ว่า “จง​รวบรวม​หญ้า​ดาร์เนล​ก่อน มัด​เป็น​ฟ่อน​เพื่อ​เผา ส่วน​ข้าวสาลี​ให้​เก็บ​เข้า​ยุ้ง​ของ​เรา” ’ ”

31 พระองค์​ยก​อุปมา​อีก​เรื่อง​หนึ่ง​ให้​พวกเขา โดย​กล่าว​ว่า “อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​เมล็ด​มัสตาร์ด ซึ่ง​ชาย​คน​หนึ่ง​เอา​ไป​หว่าน​ใน​นา​ของ​ตน 32 เมล็ด​นั้น​เล็ก​กว่า​เมล็ด​ทั้งปวง​จริง ๆ แต่​เมื่อ​โต​ขึ้น ก็​ใหญ่​กว่า​พืชผัก​ทั้งปวง และ​กลาย​เป็น​ต้นไม้ จน​นก​บน​ฟ้า​มา​อาศัย​อยู่​ตาม​กิ่ง​ของ​มัน”

33 พระองค์​กล่าว​อุปมา​อีก​เรื่อง​หนึ่ง​แก่​พวกเขา “อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​เชื้อแป้ง ซึ่ง​หญิง​คน​หนึ่ง​เอา​ไป​ซ่อน​ไว้​ใน​แป้ง​สาม​หน่วยตวง† จน​แป้ง​ทั้งหมด​ฟู​ขึ้น”

34 พระเยซู​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​แก่​ฝูงชน​เป็น​อุปมา และ​พระองค์​ไม่​ได้​กล่าว​อะไร​แก่​พวกเขา​โดย​ไม่​ใช้​อุปมา 35 เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ ซึ่ง​ว่า

“เรา​จะ​เปิด​ปาก​กล่าว​เป็น​อุปมา

เรา​จะ​กล่าว​สิ่ง​ที่​ซ่อน​อยู่​ตั้งแต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก”✡

36 แล้ว​พระเยซู​ให้​ฝูงชน​แยกย้าย​ไป และ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน สาวก​มา​หา​พระองค์​และ​กล่าว​ว่า “โปรด​อธิบาย​อุปมา​เรื่อง​หญ้า​ดาร์เนล​ใน​นา​ให้​พวกเรา​ฟัง”

37 พระองค์​ตอบ​ว่า “ผู้​ที่​หว่าน​เมล็ด​พันธุ์​ดี คือ​บุตรมนุษย์ 38 นา​คือ​โลก เมล็ด​พันธุ์​ดี​คือ​ลูก​ของ​อาณาจักร ส่วน​หญ้า​ดาร์เนล​คือ​ลูก​ของ​มารร้าย 39 ศัตรู​ที่​หว่าน​มัน​คือ​มาร การ​เก็บเกี่ยว​คือ​วาระ​สิ้น​ยุค และ​คน​เกี่ยว​คือ​เหล่า​ทูตสวรรค์ 40 เพราะฉะนั้น เช่นเดียว​กับ​ที่​หญ้า​ดาร์เนล​ถูก​รวบรวม​และ​เผา​ด้วย​ไฟ เมื่อ​ถึง​วาระ​สิ้น​ยุค​นี้ ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น 41 บุตรมนุษย์​จะ​ส่ง​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​ออก​ไป และ​พวกเขา​จะ​รวบรวม​ทุกสิ่ง​ที่​ทำ​ให้​สะดุด และ​คน​ที่​ทำ​ความชั่ว​ออก​จาก​อาณาจักร​ของ​พระองค์ 42 แล้ว​โยน​คน​เหล่านั้น​ลง​ใน​เตาไฟ ที่​นั่น​จะ​มี​การ​ร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน 43 เมื่อ​นั้น คน​ชอบธรรม​จะ​ส่องแสง​เหมือน​ดวงอาทิตย์​ใน​อาณาจักร​ของ​พระบิดา​ของ​พวกเขา ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง

44 “อีก​ประการ​หนึ่ง อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​ขุมทรัพย์​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​นา ชาย​คน​หนึ่ง​พบ​เข้า​แล้ว​ซ่อน​ไว้​อีก ด้วย​ความยินดี เขา​จึง​ไป​ขาย​ทุกสิ่ง​ที่​มี และ​ซื้อ​นา​ผืน​นั้น

45 “อีก​ประการ​หนึ่ง อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​พ่อค้า​คน​หนึ่ง​ที่​เสาะหา​ไข่มุก​เม็ด​งาม 46 เมื่อ​พบ​ไข่มุก​ล้ำค่า​เม็ด​หนึ่ง เขา​ก็​ไป​ขาย​ทุกสิ่ง​ที่​มี และ​ซื้อ​ไข่มุก​นั้น

47 “อีก​ประการ​หนึ่ง อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​อวน​กวาด​ที่​ทอด​ลง​ใน​ทะเล และ​จับ​ปลา​ได้​ทุก​ชนิด 48 เมื่อ​อวน​เต็ม ชาวประมง​ก็​ลาก​ขึ้น​มา​บน​ชายฝั่ง แล้ว​นั่ง​ลง คัด​ปลา​ดี​ใส่​ภาชนะ ส่วน​ปลา​ไม่​ดี​ก็​โยน​ทิ้ง 49 เมื่อ​ถึง​วาระ​สิ้น​โลก‡ ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น เหล่า​ทูตสวรรค์​จะ​มา​แยก​คน​ชั่ว​ออก​จาก​คน​ชอบธรรม 50 แล้ว​โยน​คน​ชั่ว​ลง​ใน​เตาไฟ ที่​นั่น​จะ​มี​การ​ร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน” 51 พระเยซู​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​เข้าใจ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​แล้ว​หรือ?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เข้าใจ​แล้ว องค์พระผู้เป็นเจ้า”

52 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพราะฉะนั้น อาลักษณ์​ทุก​คน​ที่​ได้​เป็น​สาวก​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ ก็​เปรียบ​เหมือน​เจ้าของบ้าน​คน​หนึ่ง​ที่​นำ​ของ​ใหม่​และ​ของ​เก่า​ออก​มา​จาก​คลัง​ของ​ตน”

53 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​อุปมา​เหล่านี้​จบ พระองค์​ก็​จาก​ที่​นั่น​ไป 54 เมื่อ​มา​ถึง​ถิ่น​บ้านเกิด​ของ​พระองค์ พระองค์​สอน​พวกเขา​ใน​ธรรมศาลา จน​พวกเขา​ประหลาดใจ​และ​พูด​ว่า “คน​นี้​ได้​ปัญญา​และ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​เหล่านี้​มา​จาก​ไหน? 55 คน​นี้​ไม่​ใช่​ลูก​ของ​ช่างไม้​หรือ? มารดา​ของ​เขา​ชื่อ​มารีย์​ไม่​ใช่​หรือ? และ​พี่น้อง​ชาย​ของ​เขา​คือ​ยากอบ โยเสส ซีโมน และ​ยูดาส§ ไม่​ใช่​หรือ? 56 พี่น้อง​หญิง​ของ​เขา​ทุก​คน​ก็​อยู่​กับ​พวกเรา​ไม่​ใช่​หรือ? แล้ว​คน​นี้​ได้​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​มา​จาก​ไหน?” 57 พวกเขา​จึง​ไม่​ยอมรับ​พระองค์

แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ผู้เผยพระวจนะ​ย่อม​ได้​รับ​เกียรติ เว้นแต่​ใน​ถิ่น​ของ​ตน​และ​ใน​บ้าน​ของ​ตน” 58 พระองค์​ไม่​ได้​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​นั่น​มาก​นัก เพราะ​ความ​ไม่​เชื่อ​ของ​พวกเขา

14

1 ใน​เวลา​นั้น เฮโรด​ผู้ครอง​แคว้น​ได้ยิน​ข่าว​เรื่อง​พระเยซู 2 และ​พูด​กับ​ข้าราชการ​ของ​ตน​ว่า “คน​นี้​คือ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา เขา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว เพราะ​เหตุ​นี้ พลัง​อัศจรรย์​เหล่านี้​จึง​ทำงาน​อยู่​ใน​ตัว​เขา” 3 เพราะ​เฮโรด​ได้​จับ​ยอห์น มัด​เขา และ​ขัง​ไว้​ใน​คุก เพราะ​เรื่อง​เฮโรเดียส ภรรยา​ของ​ฟีลิป ผู้​เป็น​พี่น้อง​ของ​เฮโรด 4 เพราะ​ยอห์น​เคย​บอก​เขา​ว่า “ท่าน​ไม่มี​สิทธิ์​เอา​นาง​มา​เป็น​ภรรยา” 5 เฮโรด​อยาก​ฆ่า​ยอห์น แต่​กลัว​ฝูงชน เพราะ​พวกเขา​ถือ​ว่า​ยอห์น​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ 6 แต่​เมื่อ​ถึง​วันเกิด​ของ​เฮโรด ลูกสาว​ของ​เฮโรเดียส​เต้นรำ​ต่อหน้า​แขก​ใน​งาน และ​ทำ​ให้​เฮโรด​พอใจ 7 เขา​จึง​สาบาน​ว่า​จะ​ให้​ทุกสิ่ง​ที่​นาง​ขอ 8 นาง​ทำ​ตาม​ที่​มารดา​ชี้แนะ จึง​พูด​ว่า “ขอ​ศีรษะ​ของ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​ใส่​ถาด​มา​ให้​ฉัน​ที่​นี่”

9 กษัตริย์​เสียใจ แต่​เพราะ​คำ​สาบาน​ของ​ตน​และ​เพราะ​คน​ที่​ร่วม​โต๊ะ​กับ​เขา จึง​สั่ง​ให้​มอบ​ตาม​ที่​นาง​ขอ 10 เขา​ส่ง​คน​ไป​ตัด​ศีรษะ​ยอห์น​ใน​คุก 11 ศีรษะ​ของ​ยอห์น​ถูก​นำ​มา​บน​ถาด​และ​มอบ​ให้​หญิงสาว แล้ว​นาง​นำ​ไป​ให้​มารดา 12 สาวก​ของ​ยอห์น​มา​รับ​ศพ​ไป​ฝัง แล้ว​ไป​บอก​พระเยซู 13 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ พระองค์​ลง​เรือ​หลบ​ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว​ตามลำพัง เมื่อ​ฝูงชน​ได้ยิน พวกเขา​ก็​ออก​จาก​เมือง​ต่าง ๆ และ​เดิน​ตาม​พระองค์​ไป​ทาง​บก

14 เมื่อ​พระเยซู​ขึ้น​จาก​เรือ พระองค์​เห็น​ฝูงชน​จำนวน​มาก ก็​สงสาร​พวกเขา และ​รักษา​คนป่วย​ของ​พวกเขา 15 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น สาวก​มา​หา​พระองค์​และ​พูด​ว่า “ที่​นี่​เป็น​ที่​เปลี่ยว และ​เวลา​ก็​ล่วง​ไป​มาก​แล้ว ให้​ฝูงชน​แยกย้าย​ไป​ตาม​หมู่บ้าน เพื่อ​ซื้อ​อาหาร​กิน”

16 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกเขา​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ไป พวกคุณ​จง​หา​อะไร​ให้​พวกเขา​กิน”

17 พวกเขา​บอก​พระองค์​ว่า “ที่​นี่​พวกเรา​มี​เพียง​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว”

18 พระองค์​กล่าว​ว่า “เอา​มา​ให้​เรา​ที่​นี่” 19 พระองค์​สั่ง​ฝูงชน​ให้​นั่ง​ลง​บน​หญ้า แล้ว​หยิบ​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว เงยหน้า​มอง​ขึ้น​ไป​ยัง​สวรรค์ กล่าว​คำ​อวยพร หัก​ขนมปัง และ​ส่ง​ให้​สาวก จาก​นั้น​สาวก​ก็​แจก​ให้​ฝูงชน 20 ทุก​คน​กิน​จน​อิ่ม และ​พวกเขา​เก็บ​เศษ​อาหาร​ที่​เหลือ​ได้​เต็ม​สิบสอง​ตะกร้า 21 คน​ที่​กิน​มี​ผู้ชาย​ประมาณ​ห้า​พัน​คน ไม่​รวม​ผู้หญิง​และ​เด็ก

22 ทันที​นั้น พระเยซู​ให้​สาวก​ลง​เรือ​และ​ล่วงหน้า​พระองค์​ไป​ยัง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง ขณะ​ที่​พระองค์​ให้​ฝูงชน​แยกย้าย​ไป 23 หลัง​จาก​ให้​ฝูงชน​แยกย้าย​แล้ว พระองค์​ขึ้น​ภูเขา​ตามลำพัง​เพื่อ​อธิษฐาน เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พระองค์​อยู่​ที่​นั่น​เพียง​ลำพัง 24 ส่วน​เรือ​อยู่​กลาง​ทะเล​แล้ว และ​ถูก​คลื่น​ซัด​อย่าง​หนัก เพราะ​ลม​พัด​สวน​ทาง 25 ใน​ยาม​ที่​สี่​ของ​กลางคืน* พระเยซู​มา​หา​พวกเขา โดย​เดิน​อยู่​บน​ทะเล✡ 26 เมื่อ​สาวก​เห็น​พระองค์​เดิน​อยู่​บน​ทะเล พวกเขา​ก็​ตกใจ และ​พูด​ว่า “ผี!” แล้ว​ร้อง​ออก​มา​ด้วย​ความกลัว 27 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ทันที​ว่า “มีกำลังใจ​เถอะ! เรา​เอง! † อย่า​กลัว”

28 เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​เป็น​ท่าน โปรด​สั่ง​ให้​ข้าพเจ้า​เดิน​บน​น้ำ​ไป​หา​ท่าน”

29 พระองค์​กล่าว​ว่า “มา​เถอะ!”

เปโตร​จึง​ลง​จาก​เรือ เดิน​บน​น้ำ​ไป​หา​พระเยซู 30 แต่​เมื่อ​เห็น​ว่า​ลม​แรง เขา​ก็​กลัว และ​เมื่อ​เริ่ม​จม ก็​ร้อง​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วย​ข้าพเจ้า​ด้วย!”

31 ทันที​นั้น พระเยซู​ยื่น​มือ​ออก​ไป​จับ​เขา และ​กล่าว​ว่า “คน​มี​ความเชื่อ​น้อย ทำไม​เจ้า​จึง​สงสัย?” 32 เมื่อ​ทั้งสอง​ขึ้น​เรือ ลม​ก็​สงบ​ลง 33 คน​ที่​อยู่​ใน​เรือ​มา​นมัสการ​พระองค์ และ​พูด​ว่า “ท่าน​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​จริง ๆ!”

34 เมื่อ​ข้าม​ไป​ถึง​อีก​ฝั่ง พวกเขา​มา​ถึง​แผ่นดิน​เยนเนซาเรท 35 เมื่อ​คน​ใน​ที่​นั้น​จำ​พระองค์​ได้ พวกเขา​ก็​ส่ง​ข่าว​ไป​ทั่ว​บริเวณ​โดยรอบ และ​พา​คนป่วย​ทุก​คน​มา​หา​พระองค์ 36 พวกเขา​วิงวอน​ขอ​เพียง​ให้​ได้​แตะ​ชาย​เสื้อคลุม‡ ของ​พระองค์ และ​ทุก​คน​ที่​ได้​แตะ​ก็​หายดี

15

1 แล้ว​พวก​ฟาริสี​และ​อาลักษณ์​จาก​เยรูซาเล็ม​มา​หา​พระเยซู และ​ถาม​ว่า 2 “ทำไม​สาวก​ของ​ท่าน​จึง​ฝ่าฝืน​ธรรมเนียม​ของ​ผู้อาวุโส? เพราะ​พวกเขา​ไม่​ล้าง​มือ​เมื่อ​กิน​อาหาร”

3 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “แล้ว​ทำไม​พวกคุณ​จึง​ฝ่าฝืน​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า​เพราะ​ธรรมเนียม​ของ​พวกคุณ? 4 เพราะ​พระเจ้า​บัญชา​ว่า ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดา​และ​มารดา​ของ​เจ้า’✡ และ ‘ผู้​ที่​กล่าวร้าย​บิดา​หรือ​มารดา จง​ให้​ผู้​นั้น​ถึง​ตาย’✡ 5 แต่​พวกคุณ​กลับ​พูด​ว่า ‘ถ้า​ใคร​บอก​บิดา​หรือ​มารดา​ว่า “ความช่วยเหลือ​ใด ๆ ที่​ท่าน​อาจ​ได้​รับ​จาก​ฉัน​นั้น เป็น​ของถวาย​แด่​พระเจ้า” 6 คน​นั้น​ก็​ไม่​ต้อง​ให้​เกียรติ​บิดา​หรือ​มารดา’ พวกคุณ​จึง​ทำ​ให้​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า​ไร้​ผล​เพราะ​ธรรมเนียม​ของ​พวกคุณ 7 คน​หน้าซื่อใจคด! อิสยาห์​พยากรณ์​ถึง​พวกคุณ​ไว้​ถูกต้อง​แล้ว​ว่า

8 ‘คน​เหล่านี้​เข้า​ใกล้​เรา​ด้วย​ปาก

และ​ให้​เกียรติ​เรา​ด้วย​ริมฝีปาก

แต่​ใจ​ของ​พวกเขา​อยู่​ห่าง​จาก​เรา

9 พวกเขา​นมัสการ​เรา​โดย​เปล่าประโยชน์

เพราะ​เอา​กฎ​ที่​มนุษย์​ตั้ง​ขึ้น​มา​สอน​เป็น​หลักคำสอน’ ”✡

10 พระองค์​เรียก​ฝูงชน​มา​หา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ฟัง​และ​เข้าใจ 11 สิ่ง​ที่​เข้า​ปาก​ไม่​ได้​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน แต่​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ต่างหาก​ที่​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน”

12 แล้ว​สาวก​มา​หา​พระองค์​และ​พูด​ว่า “ท่าน​รู้​ไหม​ว่า พวก​ฟาริสี​ไม่​พอใจ​เมื่อ​ได้ยิน​คำ​พูด​นี้?”

13 แต่​พระองค์​ตอบ​ว่า “พืช​ทุก​ต้น​ที่​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ไม่​ได้​ปลูก จะ​ถูก​ถอน​ขึ้น 14 ปล่อย​พวกเขา​ไป พวกเขา​เป็น​คน​ตาบอด​ที่​นำ​ทาง​คน​ตาบอด ถ้า​คน​ตาบอด​นำ​ทาง​คน​ตาบอด ทั้งสอง​คน​ก็​จะ​ตก​ลง​ใน​หลุม”

15 เปโตร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “โปรด​อธิบาย​อุปมา​นี้​ให้​พวกเรา​ฟัง”

16 พระเยซู​กล่าว​ว่า “พวกคุณ​ก็​ยัง​ไม่​เข้าใจ​อีก​หรือ? 17 พวกคุณ​ไม่​เข้าใจ​หรือ​ว่า สิ่ง​ใด​ที่​เข้า​ปาก​ก็​ผ่าน​ลง​ไป​ใน​ท้อง แล้ว​ออก​จาก​ร่างกาย? 18 แต่​สิ่ง​ที่​ออก​จาก​ปาก​ออก​มา​จาก​ใจ และ​สิ่ง​เหล่านั้น​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน 19 เพราะ​จาก​ใจ​มี​ความคิด​ชั่ว การ​ฆ่า การ​ล่วงประเวณี การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ การ​ลักขโมย การ​เป็น​พยานเท็จ และ​การ​หมิ่นประมาท 20 สิ่ง​เหล่านี้​ต่างหาก​ที่​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน แต่​การ​กิน​อาหาร​ด้วย​มือ​ที่​ไม่​ได้​ล้าง​ไม่​ได้​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน”

21 พระเยซู​ออก​จาก​ที่​นั่น และ​หลบ​ไป​ยัง​เขต​เมือง​ไทระ​และ​ไซดอน 22 มี​หญิง​ชาว​คานาอัน​คน​หนึ่ง​ออก​มา​จาก​เขต​นั้น และ​ร้อง​ว่า “โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตร​ของ​ดาวิด! ลูกสาว​ของ​ข้าพเจ้า​ถูก​ปีศาจ​สิง​อย่าง​หนัก!”

23 แต่​พระองค์​ไม่​ตอบ​นาง​สัก​คำ

สาวก​ของ​พระองค์​จึง​มา​วิงวอน​ว่า “ให้​นาง​ไป​เสีย​เถอะ เพราะ​นาง​ร้อง​ตาม​พวกเรา​มา”

24 แต่​พระองค์​ตอบ​ว่า “เรา​ได้​รับ​การ​ส่ง​มา​หา​เฉพาะ​แกะ​ที่​หลงหาย​ของ​วงศ์​อิสราเอล”

25 แต่​นาง​มา​นมัสการ​พระองค์ และ​พูด​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ช่วย​ข้าพเจ้า​ด้วย”

26 แต่​พระองค์​ตอบ​ว่า “ไม่​เหมาะ​ที่​จะ​เอา​ขนมปัง​ของ​ลูก​ไป​โยน​ให้​สุนัข”

27 นาง​ตอบ​ว่า “ใช่​ค่ะ องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่​แม้​แต่​สุนัข​ก็​ยัง​กิน​เศษ​ขนมปัง​ที่​ตก​จาก​โต๊ะ​ของ​นาย​ของ​มัน”

28 แล้ว​พระเยซู​ตอบ​นาง​ว่า “หญิง​เอ๋ย ความเชื่อ​ของ​เจ้า​ยิ่งใหญ่​จริง ๆ! ขอ​ให้​เป็น​ไป​ตาม​ที่​เจ้า​ปรารถนา” และ​ลูกสาว​ของ​นาง​ก็​หายดี​ตั้งแต่​เวลา​นั้น

29 พระเยซู​ออก​จาก​ที่​นั่น มา​ใกล้​ทะเล​กาลิลี แล้ว​ขึ้น​ภูเขา​และ​นั่ง​ลง​ที่​นั่น 30 ฝูงชน​จำนวน​มาก​มา​หา​พระองค์ พร้อม​ทั้ง​พา​คน​ขาเป๋ คน​ตาบอด คน​พูด​ไม่ได้ คน​พิการ และ​คน​อื่น ๆ อีก​มาก​มา​ด้วย พวกเขา​วาง​คน​เหล่านั้น​ลง​ที่​เท้า​ของ​พระองค์ และ​พระองค์​รักษา​พวกเขา 31 ฝูงชน​จึง​ประหลาดใจ เมื่อ​เห็น​คน​พูด​ไม่ได้​พูด​ได้ คน​พิการ​หายดี คน​ขาเป๋​เดิน​ได้ และ​คน​ตาบอด​มองเห็น แล้ว​พวกเขา​ก็​ยกย่อง​พระเจ้า​ของ​อิสราเอล

32 พระเยซู​เรียก​สาวก​มา และ​กล่าว​ว่า “เรา​สงสาร​ฝูงชน เพราะ​พวกเขา​อยู่​กับ​เรา​มา​สาม​วัน​แล้ว และ​ไม่​มี​อะไร​กิน เรา​ไม่​อยาก​ให้​พวกเขา​กลับ​ไป​ทั้ง​ที่​ยัง​ไม่​ได้​กิน​อะไร เพราะ​พวกเขา​อาจ​หมดแรง​ระหว่าง​ทาง”

33 สาวก​ถาม​พระองค์​ว่า “ใน​ที่​เปลี่ยว​อย่าง​นี้ พวกเรา​จะ​หา​ขนมปัง​มาก​พอ​จาก​ไหน​มา​ให้​ฝูงชน​จำนวน​มาก​ขนาด​นี้​กิน​จนอิ่ม?”

34 พระเยซู​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​มี​ขนมปัง​กี่​ก้อน?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เจ็ด​ก้อน และ​ปลา​ตัว​เล็ก ๆ อีก​ไม่​กี่​ตัว”

35 พระองค์​สั่ง​ฝูงชน​ให้​นั่ง​ลง​บน​พื้น 36 แล้ว​หยิบ​ขนมปัง​เจ็ด​ก้อน​กับ​ปลา กล่าว​ขอบพระคุณ หัก​ขนมปัง และ​ส่ง​ให้​สาวก จาก​นั้น​สาวก​ก็​แจก​ให้​ฝูงชน 37 ทุก​คน​กิน​จน​อิ่ม และ​พวกเขา​เก็บ​เศษ​อาหาร​ที่​เหลือ​ได้​เต็ม​เจ็ด​ตะกร้า 38 คน​ที่​กิน​มี​ผู้ชาย​สี่​พัน​คน ไม่​รวม​ผู้หญิง​และ​เด็ก 39 แล้ว​พระองค์​ให้​ฝูงชน​แยกย้าย ลง​เรือ และ​มา​ถึง​เขต​มักดาลา

16

1 พวก​ฟาริสี​และ​สะดูสี​มา​หา​พระองค์ และ​เพื่อ​ทดสอบ​พระองค์ จึง​ขอ​ให้​พระองค์​แสดง​หมายสำคัญ​จาก​สวรรค์​ให้​พวกเขา​เห็น 2 แต่​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พวกคุณ​พูด​ว่า ‘อากาศ​จะ​ดี เพราะ​ท้องฟ้า​เป็น​สีแดง’ 3 และ​ใน​ตอนเช้า พวกคุณ​พูด​ว่า ‘วัน​นี้​อากาศ​จะ​ไม่​ดี เพราะ​ท้องฟ้า​แดง​และ​มืดครึ้ม’ คน​หน้าซื่อใจคด! พวกคุณ​รู้จัก​แยกแยะ​ลักษณะ​ของ​ท้องฟ้า แต่​กลับ​แยกแยะ​หมายสำคัญ​แห่ง​กาลเวลา​ไม่​ได้! 4 คน​รุ่น​ที่​ชั่วร้าย​และ​ล่วงประเวณี​แสวงหา​หมายสำคัญ แต่​จะ​ไม่​มี​หมายสำคัญ​ใด​ให้​แก่​คน​รุ่น​นี้ นอกจาก​หมายสำคัญ​ของ​โยนาห์​ผู้เผยพระวจนะ”

แล้ว​พระองค์​ละ​พวกเขา​ไว้​และ​จาก​ไป 5 เมื่อ​สาวก​มา​ถึง​อีก​ฝั่ง พวกเขา​ลืม​เอา​ขนมปัง​มา 6 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ระวัง​เชื้อแป้ง​ของ​พวก​ฟาริสี​และ​สะดูสี​ให้​ดี”

7 พวกเขา​จึง​พูด​กัน​ว่า “เป็น​เพราะ​พวกเรา​ไม่​ได้​เอา​ขนมปัง​มา”

8 พระเยซู​รู้​ว่า​พวกเขา​กำลัง​พูด​กัน จึง​กล่าว​ว่า “คน​มี​ความเชื่อ​น้อย ทำไม​พวกคุณ​จึง​พูด​กัน​ว่า เป็น​เพราะ​พวกคุณ​ไม่​ได้​เอา​ขนมปัง​มา? 9 พวกคุณ​ยัง​ไม่​เข้าใจ​หรือ? จำ​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​สำหรับ​คน​ห้า​พัน​คน​ไม่​ได้​หรือ และ​จำ​ได้​ไหม​ว่า​พวกคุณ​เก็บ​ได้​กี่​ตะกร้า? 10 หรือ​ขนมปัง​เจ็ด​ก้อน​สำหรับ​คน​สี่​พัน​คน และ​พวกคุณ​เก็บ​ได้​กี่​ตะกร้า? 11 ทำไม​พวกคุณ​จึง​ไม่​เข้าใจ​ว่า เรา​ไม่​ได้​พูด​กับ​พวกคุณ​เรื่อง​ขนมปัง? แต่​จง​ระวัง​เชื้อแป้ง​ของ​พวก​ฟาริสี​และ​สะดูสี”

12 เมื่อ​นั้น พวกเขา​จึง​เข้าใจ​ว่า พระองค์​ไม่​ได้​บอก​ให้​ระวัง​เชื้อแป้ง​ที่​ใช้​ทำ​ขนมปัง แต่​ให้​ระวัง​คำสอน​ของ​พวก​ฟาริสี​และ​สะดูสี

13 เมื่อ​พระเยซู​มา​ถึง​เขต​ซีซารียา​ฟีลิปปี พระองค์​ถาม​สาวก​ว่า “ผู้คน​พูด​ว่า เรา ผู้​เป็น​บุตรมนุษย์ เป็น​ใคร?”

14 พวกเขา​ตอบ​ว่า “บาง​คน​ว่า​เป็น​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา บาง​คน​ว่า​เป็น​เอลียาห์ และ​คน​อื่น​ว่า​เป็น​เยเรมีย์ หรือ​ผู้เผยพระวจนะ​คน​หนึ่ง”

15 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “แล้ว​พวกคุณ​ล่ะ พูด​ว่า​เรา​เป็น​ใคร?”

16 ซีโมน​เปโตร​ตอบ​ว่า “ท่าน​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ผู้​ทรง​พระชนม์”

17 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ซีโมน บาร์โยนาห์ เจ้า​ย่อม​เป็นสุข เพราะ​เนื้อ​และ​เลือด​ไม่​ได้​เปิดเผย​เรื่อง​นี้​แก่​เจ้า แต่​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ต่างหาก 18 เรา​บอก​เจ้า​ด้วย​ว่า เจ้า​คือ​เปโตร* และ​บน​ศิลา​นี้ † เรา​จะ​สร้าง​ประชาคม​ของ​เรา และ​ประตู​แห่ง​ฮาเดส‡ จะ​เอาชนะ​ประชาคม​นั้น​ไม่​ได้ 19 เรา​จะ​มอบ​กุญแจ​ของ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ให้​เจ้า สิ่ง​ใด​ที่​เจ้า​ผูก​ไว้​บน​แผ่นดินโลก ก็​จะ​เป็น​สิ่ง​ที่​ผูก​ไว้​แล้ว​ใน​สวรรค์ และ​สิ่ง​ใด​ที่​เจ้า​ปลด​ไว้​บน​แผ่นดินโลก ก็​จะ​เป็น​สิ่ง​ที่​ปลด​ไว้​แล้ว​ใน​สวรรค์” 20 แล้ว​พระองค์​กำชับ​สาวก​ไม่​ให้​บอก​ใคร​ว่า พระองค์​คือ​พระเยซู​ผู้​เป็น​พระคริสต์

21 ตั้งแต่​เวลา​นั้น พระเยซู​เริ่ม​บอก​สาวก​ให้​รู้​ว่า พระองค์​ต้อง​ไป​เยรูซาเล็ม ต้อง​ทนทุกข์​หลาย​อย่าง​จาก​พวก​ผู้อาวุโส หัวหน้า​ปุโรหิต และ​อาลักษณ์ ต้อง​ถูก​ฆ่า และ​ใน​วัน​ที่​สาม​จะ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย

22 เปโตร​พา​พระองค์​แยก​ออก​ไป และ​เริ่ม​ตำหนิ​พระองค์​ว่า “ขอ​อย่า​ให้​เกิด​เรื่อง​นี้​กับ​ท่าน​เลย องค์พระผู้เป็นเจ้า! เรื่อง​นี้​จะ​ไม่มี​วัน​เกิด​ขึ้น​กับ​ท่าน”

23 แต่​พระองค์​หัน​มา​และ​กล่าว​กับ​เปโตร​ว่า “ถอย​ไป​อยู่​ข้างหลัง​เรา ซาตาน! เจ้า​เป็น​สิ่ง​ที่​ทำ​ให้​เรา​สะดุด เพราะ​สิ่ง​ที่​เจ้า​ใส่ใจ​ไม่​ใช่​เรื่อง​ของ​พระเจ้า แต่​เป็น​เรื่อง​ของ​มนุษย์”

24 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “ถ้า​ใคร​ต้องการ​ตาม​เรา​มา ให้​เขา​ปฏิเสธ​ตนเอง แบก​กางเขน​ของ​ตน และ​ตาม​เรา​มา 25 เพราะ​ผู้ใด​ต้องการ​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้ จะ​สูญเสีย​ชีวิต​นั้น แต่​ผู้ใด​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน​เพราะ​เรา จะ​พบ​ชีวิต​นั้น 26 คน​หนึ่ง​จะ​ได้​ประโยชน์​อะไร ถ้า​ได้​ทั้ง​โลก แต่​ต้อง​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน? หรือ​คน​หนึ่ง​จะ​เอา​อะไร​มา​แลก​กับ​ชีวิต​ของ​ตน? 27 เพราะ​บุตรมนุษย์​จะ​มา​ใน​พระสิริ​ของ​พระบิดา​ของ​พระองค์ พร้อม​กับ​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์ แล้ว​พระองค์​จะ​ตอบแทน​แต่ละ​คน​ตาม​การ​กระทำ​ของ​เขา 28 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นี่​จะ​ไม่​ลิ้มรส​ความตาย จนกว่า​จะ​ได้​เห็น​บุตรมนุษย์​มา​ใน​อาณาจักร​ของ​ตน”

17

1 หก​วัน​ต่อมา พระเยซู​พา​เปโตร ยากอบ และ​ยอห์น พี่น้อง​ของ​ยากอบ ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​สูง​ตามลำพัง 2 พระองค์​เปลี่ยน​รูปลักษณ์* ต่อหน้า​พวกเขา ใบหน้า​ของ​พระองค์​ส่อง​สว่าง​เหมือน​ดวงอาทิตย์ และ​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​ก็​ขาว​เหมือน​แสง 3 แล้ว​โมเสส​กับ​เอลียาห์​ก็​ปรากฏ​แก่​พวกเขา กำลัง​สนทนา​กับ​พระองค์

4 เปโตร​กล่าว​กับ​พระเยซู​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเรา​อยู่​ที่​นี่​ก็​ดี ถ้า​ท่าน​ต้องการ ให้​พวกเรา​สร้าง​เต็นท์​สาม​หลัง​ที่​นี่ หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​ท่าน หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​โมเสส และ​อีก​หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​เอลียาห์”

5 ขณะ​ที่​เขา​ยัง​พูด​อยู่ ก็​มี​เมฆ​สว่าง​ปกคลุม​พวกเขา แล้ว​มี​เสียง​ออก​มา​จาก​เมฆ​ว่า “นี่​คือ​บุตร​ที่รัก​ของ​เรา ผู้​ที่​เรา​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง จง​ฟัง​เขา”

6 เมื่อ​สาวก​ได้ยิน พวกเขา​ก็​หมอบ​ลง​กับ​พื้น และ​กลัว​อย่าง​ยิ่ง 7 พระเยซู​เข้า​มา​แตะ​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “ลุก​ขึ้น อย่า​กลัว” 8 เมื่อ​พวกเขา​เงยหน้า​ขึ้น ก็​ไม่​เห็น​ใคร​นอกจาก​พระเยซู​เพียง​พระองค์​เดียว

9 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​ลง​จาก​ภูเขา พระเยซู​กำชับ​พวกเขา​ว่า “อย่า​บอก​ใคร​ถึง​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​เห็น จนกว่า​บุตรมนุษย์​จะ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย”

10 สาวก​ถาม​พระองค์​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ทำไม​พวก​อาลักษณ์​จึง​พูด​ว่า เอลียาห์​ต้อง​มา​ก่อน?”

11 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เอลียาห์​มา​ก่อน​จริง และ​จะ​ฟื้นฟู​ทุกสิ่ง 12 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า เอลียาห์​มา​แล้ว และ​พวกเขา​จำ​เขา​ไม่​ได้ แต่​ทำ​กับ​เขา​ตาม​ที่​ต้องการ เช่นเดียวกัน พวกเขา​ก็​จะ​ทำ​ให้​บุตรมนุษย์​ทนทุกข์” 13 แล้ว​สาวก​ก็​เข้าใจ​ว่า พระองค์​กำลัง​พูด​กับ​พวกเขา​ถึง​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา

14 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​ฝูงชน ชาย​คน​หนึ่ง​เข้า​มา​หา​พระองค์ คุกเข่า​ลง และ​กล่าว​ว่า 15 “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​เมตตา​ลูกชาย​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย เพราะ​เขา​เป็น​โรคลมชัก​และ​ทรมาน​มาก เขา​มัก​ตก​เข้า​กองไฟ และ​ตก​ลง​ใน​น้ำ​อยู่​บ่อย ๆ 16 ข้าพเจ้า​พา​เขา​มา​หา​สาวก​ของ​ท่าน แต่​พวกเขา​รักษา​เขา​ไม่​ได้”

17 พระเยซู​ตอบ​ว่า “คน​รุ่น​ที่​ไม่​เชื่อ​และ​หลงผิด! เรา​จะ​ต้อง​อยู่​กับ​พวกคุณ​อีก​นาน​เท่าไร? เรา​จะ​ต้อง​ทน​พวกคุณ​อีก​นาน​เท่าไร? พา​เด็ก​มา​หา​เรา​ที่​นี่” 18 พระเยซู​ตำหนิ​ปีศาจ มัน​ก็​ออก​จาก​เด็ก และ​เด็ก​ก็​หาย​ตั้งแต่​เวลา​นั้น

19 แล้ว​สาวก​มา​หา​พระเยซู​เป็นการ​ส่วนตัว และ​ถาม​ว่า “ทำไม​พวกเรา​จึง​ขับ​มัน​ออก​ไม่​ได้?”

20 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพราะ​พวกคุณ​ไม่​เชื่อ เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ถ้า​พวกคุณ​มี​ความเชื่อ​เท่า​เมล็ด​มัสตาร์ด​เมล็ด​หนึ่ง พวกคุณ​จะ​บอก​ภูเขา​ลูก​นี้​ว่า ‘จง​ย้าย​จาก​ที่​นี่​ไป​ที่​นั่น’ แล้ว​มัน​จะ​ย้าย และ​จะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​เป็นไป​ไม่ได้​สำหรับ​พวกคุณ 21 แต่​วิญญาณ​ชนิด​นี้​ไม่​ออก​นอกจาก​ด้วย​การ​อธิษฐาน​และ​การ​อดอาหาร” †

22 ขณะ​ที่​พวกเขา​อยู่​ใน​แคว้น​กาลิลี พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “บุตรมนุษย์​กำลัง​จะ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​มนุษย์ 23 และ​พวกเขา​จะ​ฆ่า​บุตรมนุษย์ แล้ว​ใน​วัน​ที่​สาม บุตรมนุษย์​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

พวกเขา​เสียใจ​อย่าง​ยิ่ง

24 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​คาเปอรนาอุม คน​เก็บ​เงิน​ดิดรัคมา‡ มา​หา​เปโตร และ​ถาม​ว่า “อาจารย์​ของ​ท่าน​ไม่​จ่าย​ดิดรัคมา​หรือ?” 25 เขา​ตอบ​ว่า “จ่าย”

เมื่อ​เปโตร​เข้า​ไป​ใน​บ้าน พระเยซู​ชิง​ถาม​เขา​ก่อน​ว่า “ซีโมน ท่าน​คิด​อย่างไร? กษัตริย์​ของ​โลก​เก็บ​ค่าธรรมเนียม​หรือ​ภาษี​จาก​ใคร? จาก​ลูก​ของ​ตน หรือ​จาก​คนอื่น?”

26 เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “จาก​คนอื่น”

พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ลูก​ก็​ไม่​ต้อง​จ่าย 27 แต่​เพื่อ​ไม่​ให้​พวกเขา​สะดุด​เพราะ​เรา จง​ไป​ที่​ทะเล หย่อน​เบ็ด แล้ว​จับ​ปลา​ตัว​แรก​ที่​ขึ้น​มา เมื่อ​เปิด​ปาก​มัน ท่าน​จะ​พบ​เหรียญ​สเตเทอร์§ จง​เอา​เหรียญ​นั้น​ไป​ให้​พวกเขา สำหรับ​เรา​และ​ท่าน”

18

1 ใน​เวลา​นั้น สาวก​มา​หา​พระเยซู และ​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ใคร​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์?”

2 พระเยซู​เรียก​เด็ก​เล็ก​คน​หนึ่ง​มา และ​ให้​ยืน​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา 3 แล้ว​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ถ้า​พวกคุณ​ไม่​หันกลับ​และ​เป็น​เหมือน​เด็ก​เล็ก พวกคุณ​จะ​ไม่​ได้​เข้า​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เลย 4 เพราะฉะนั้น ผู้ใด​ถ่อมตน​เหมือน​เด็ก​เล็ก​คน​นี้ ผู้​นั้น​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ 5 ผู้ใด​ต้อนรับ​เด็ก​เล็ก​เช่นนี้​คน​หนึ่ง​ใน​นาม​ของ​เรา ก็​ต้อนรับ​เรา 6 แต่​ผู้ใด​ทำ​ให้​คน​เล็ก ๆ เหล่านี้​คน​หนึ่ง​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​สะดุดล้ม สำหรับ​ผู้​นั้น ถ้า​เอา​หินโม่​ก้อน​ใหญ่​ผูก​คอ​แล้ว​ให้​จม​ลง​ใน​ทะเล​ลึก ก็​ยัง​ดี​กว่า

7 “วิบัติ​แก่​โลก เพราะ​สิ่ง​ที่​ทำ​ให้​คน​สะดุด! สิ่ง​เหล่านั้น​จำเป็น​ต้อง​เกิด​ขึ้น แต่​วิบัติ​แก่​คน​ที่​เป็น​เหตุ​ให้​เกิด​สิ่ง​นั้น! 8 ถ้า​มือ​หรือ​เท้า​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ตัด​มัน​ทิ้ง เจ้า​เข้า​สู่​ชีวิต​โดย​มือ​ขาด​หรือ​ขา​พิการ ยัง​ดี​กว่า​มี​มือ​หรือ​เท้า​สอง​ข้าง แล้ว​ถูก​โยน​เข้า​ไป​ใน​ไฟ​นิรันดร์ 9 ถ้า​ตา​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ควัก​มัน​ทิ้ง เจ้า​เข้า​สู่​ชีวิต​ด้วย​ตา​ข้าง​เดียว ยัง​ดี​กว่า​มี​ตา​สอง​ข้าง แล้ว​ถูก​โยน​เข้า​ไป​ใน​เกเฮนนา* แห่ง​ไฟ 10 ระวัง​อย่า​ดูหมิ่น​คน​เล็ก ๆ เหล่านี้​แม้​แต่​คน​เดียว เพราะ​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ใน​สวรรค์ ทูตสวรรค์​ของ​พวกเขา​เห็น​พระพักตร์​ของ​พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​เสมอ 11 เพราะ​บุตรมนุษย์​มา​เพื่อ​ช่วย​ผู้​ที่​หลงหาย​ให้​รอด†

12 “พวกคุณ​คิด​อย่างไร? ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​มี​แกะ​หนึ่งร้อย​ตัว แล้ว​ตัว​หนึ่ง​หลง​ไป เขา​จะ​ไม่​ละ​เก้าสิบเก้า​ตัว​ไว้ แล้ว​ไป​ตาม​ภูเขา​เพื่อ​ตามหา​ตัว​ที่​หลง​ไป​หรือ? 13 ถ้า​เขา​พบ เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า เขา​จะ​ดีใจ​กับ​แกะ​ตัว​นั้น​มาก​กว่า​เก้าสิบเก้า​ตัว​ที่​ไม่​ได้​หลง​ไป 14 เช่นเดียวกัน พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ไม่​มี​พระประสงค์​ให้​คน​เล็ก ๆ เหล่านี้​แม้​แต่​คน​เดียว​พินาศ

15 “ถ้า​พี่น้อง​ของ​เจ้า​ทำ​บาป​ต่อ​เจ้า จง​ไป​ชี้​ให้​เขา​เห็น​ความผิด​ระหว่าง​เจ้า​กับ​เขา​ตามลำพัง ถ้า​เขา​ฟัง​เจ้า เจ้า​ก็​ได้​พี่น้อง​ของ​เจ้า​คืน​มา 16 แต่​ถ้า​เขา​ไม่​ฟัง จง​พา​อีก​หนึ่ง​หรือ​สอง​คน​ไป​ด้วย เพื่อ​ว่า ‘โดย​คำ​ของ​พยาน​สอง​หรือ​สาม​คน ทุก​เรื่อง​จะ​ได้​รับ​การ​ยืนยัน’✡ 17 ถ้า​เขา​ยัง​ไม่​ยอม​ฟัง​คน​เหล่านั้น จง​บอก​เรื่อง​นั้น​แก่​ประชาคม ถ้า​เขา​ยัง​ไม่​ยอม​ฟัง​ประชาคม ก็​จง​ถือ​ว่า​เขา​เป็น​เหมือน​คน​ต่างชาติ​หรือ​คนเก็บภาษี​สำหรับ​เจ้า 18 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า สิ่งใด​ที่​พวกคุณ​ผูก​ไว้​บน​แผ่นดินโลก ก็​จะ​เป็น​สิ่ง​ที่​ผูก​ไว้​แล้ว​ใน​สวรรค์ และ​สิ่งใด​ที่​พวกคุณ​ปลด​ไว้​บน​แผ่นดินโลก ก็​จะ​เป็น​สิ่ง​ที่​ปลด​ไว้​แล้ว​ใน​สวรรค์ 19 เรา​บอก​พวกคุณ​อีก​อย่าง​แน่นอน​ว่า ถ้า​พวกคุณ​สอง​คน​บน​แผ่นดินโลก​เห็นพ้อง​กัน​ใน​เรื่อง​ใด​ที่​ทั้ง​สอง​จะ​ขอ พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​จะ​ทำ​ตาม​คำขอ​นั้น​ให้​ทั้ง​สอง​คน 20 เพราะ​ที่​ไหน​มี​สอง​หรือ​สาม​คน​รวมตัว​กัน​ใน​นาม​ของ​เรา เรา​ก็​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา”

21 แล้ว​เปโตร​มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า​ทำ​บาป​ต่อ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ยกโทษ​ให้​เขา​ได้​กี่​ครั้ง? ถึง​เจ็ด​ครั้ง​หรือ?”

22 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​ไม่​ได้​บอก​ท่าน​ว่า​ถึง​เจ็ด​ครั้ง แต่​ถึง​เจ็ดสิบ​คูณ​เจ็ด​ครั้ง 23 เพราะฉะนั้น อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​กษัตริย์​องค์​หนึ่ง​ที่​ต้องการ​ชำระ​บัญชี​กับ​คนรับใช้​ของ​ตน 24 เมื่อ​เริ่ม​ชำระ​บัญชี มี​คน​หนึ่ง​ถูก​พา​มา​หา เขา​เป็น​หนี้​กษัตริย์​หนึ่ง​หมื่น​ตะลันต์‡ 25 แต่​เพราะ​เขา​ไม่​มี​เงิน​จ่าย นาย​ของ​เขา​จึง​สั่ง​ให้​ขาย​ตัว​เขา ภรรยา ลูก ๆ และ​ทุกสิ่ง​ที่​เขา​มี เพื่อ​นำ​เงิน​มา​ชำระ​หนี้ 26 คนรับใช้​จึง​หมอบ​ลง​คุกเข่า​ต่อหน้า​นาย และ​วิงวอน​ว่า ‘ท่าน โปรด​อดทน​กับ​ข้าพเจ้า​ก่อน แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​ชดใช้​ให้​ท่าน​ทั้งหมด!’ 27 นาย​ของ​คนรับใช้​นั้น​สงสาร​เขา จึง​ปล่อย​เขา​ไป และ​ยกหนี้​ให้

28 “แต่​เมื่อ​คนรับใช้​นั้น​ออก​ไป เขา​พบ​เพื่อน​คนรับใช้​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​หนี้​เขา​หนึ่งร้อย​เดนาริอุส§ เขา​จับ​เพื่อน​คน​นั้น​บีบ​คอ และ​กล่าว​ว่า ‘จ่าย​หนี้​ที่​เจ้า​ติด​เรา​มา!’

29 “เพื่อน​คนรับใช้​จึง​หมอบ​ลง​แทบ​เท้า และ​วิงวอน​ว่า ‘โปรด​อดทน​กับ​ข้าพเจ้า​ก่อน แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​ชดใช้​ให้​ท่าน!’ 30 แต่​เขา​ไม่​ยอม กลับ​ไป​จับ​เพื่อน​คน​นั้น​ขัง​คุก จนกว่า​จะ​ชำระ​หนี้​ที่​ค้าง​อยู่ 31 เมื่อ​เพื่อน​คนรับใช้​คน​อื่น ๆ เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น พวกเขา​เสียใจ​อย่าง​ยิ่ง จึง​ไป​เล่า​ทุกสิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​ให้​นาย​ฟัง 32 แล้ว​นาย​ก็​เรียก​คนรับใช้​นั้น​มา และ​กล่าว​ว่า ‘เจ้า​คนรับใช้​ชั่ว! เรา​ยกหนี้​ทั้งหมด​ให้​เจ้า เพราะ​เจ้า​วิงวอน​เรา 33 เจ้า​ไม่​ควร​เมตตา​เพื่อน​คนรับใช้​ของ​เจ้า เหมือน​ที่​เรา​เมตตา​เจ้า​หรือ?’ 34 นาย​ของ​เขา​โกรธ และ​มอบ​เขา​ให้​ผู้ทรมาน จนกว่า​เขา​จะ​ชำระ​หนี้​ทั้งหมด 35 พระบิดา​ของ​เรา​ใน​สวรรค์​ก็​จะ​ทำ​กับ​พวกคุณ​เช่นนั้น ถ้า​แต่ละ​คน​ไม่​ยกโทษ​ความผิด​ให้​พี่น้อง​ของ​ตน​จาก​ใจ​จริง”

19

1 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​จบ​แล้ว พระองค์​ออก​จาก​แคว้น​กาลิลี และ​มา​ยัง​เขตแดน​แคว้น​ยูเดีย​อีก​ฟาก​ของ​จอร์แดน 2 ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ และ​พระองค์​รักษา​พวกเขา​ที่​นั่น

3 พวก​ฟาริสี​มา​หา​พระองค์​เพื่อ​ทดสอบ และ​ถาม​ว่า “ผู้ชาย​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​หย่า​ภรรยา​ด้วย​เหตุผล​ใด​ก็​ได้​หรือ?”

4 พระองค์​ตอบ​ว่า “พวกคุณ​ไม่​ได้​อ่าน​หรือ​ว่า ผู้​ที่​สร้าง​พวกเขา​ตั้งแต่​เริ่มแรก สร้าง​พวกเขา​ให้​เป็น​ชาย​และ​หญิง✡ 5 และ​กล่าว​ว่า ‘เพราะ​เหตุ​นี้ ผู้ชาย​จะ​ละ​บิดา​และ​มารดา และ​ผูกพัน​กับ​ภรรยา​ของ​ตน และ​ทั้ง​สอง​จะ​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน’?✡ 6 ดังนั้น พวกเขา​จึง​ไม่​เป็น​สอง​อีก​ต่อไป แต่​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน เพราะฉะนั้น สิ่ง​ที่​พระเจ้า​รวม​ไว้​ด้วยกัน อย่า​ให้​มนุษย์​แยก​ออก​จาก​กัน”

7 พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ทำไม​โมเสส​จึง​สั่ง​ให้​ออก​หนังสือ​รับรอง​การ​หย่า​ให้​นาง แล้ว​หย่า​นาง?”

8 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพราะ​ใจ​ของ​พวกคุณ​แข็งกระด้าง โมเสส​จึง​อนุญาต​ให้​พวกคุณ​หย่า​ภรรยา แต่​ตั้งแต่​เริ่มแรก​ไม่​ได้​เป็น​เช่นนั้น 9 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ผู้ใด​หย่า​ภรรยา​ของ​ตน นอกจาก​เพราะ​การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ แล้ว​แต่งงาน​กับ​หญิง​อื่น ผู้​นั้น​ก็​ล่วงประเวณี และ​ผู้ใด​แต่งงาน​กับ​หญิง​ที่​ถูก​หย่า ก็​ล่วงประเวณี”

10 สาวก​ของ​พระองค์​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ถ้า​เรื่อง​ของ​ผู้ชาย​กับ​ภรรยา​เป็น​เช่นนี้ การ​แต่งงาน​ก็​ไม่​เป็น​ผลดี”

11 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ไม่​ใช่​ทุกคน​จะ​รับ​คำ​นี้​ได้ แต่​เฉพาะ​ผู้​ที่​ได้​รับ​สิ่ง​นี้​มา 12 เพราะ​มี​ขันที​ที่​เกิด​มา​เป็น​เช่นนั้น​ตั้งแต่​ครรภ์​มารดา มี​ขันที​ที่​มนุษย์​ทำ​ให้​เป็น​ขันที และ​มี​ขันที​ที่​ทำ​ตน​เป็น​ขันที​เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์ ผู้ใด​รับ​คำ​นี้​ได้ ก็​ให้​รับ​เถิด”

13 แล้ว​ผู้คน​พา​เด็ก​เล็ก ๆ มา​หา​พระองค์ เพื่อ​ให้​พระองค์​วาง​มือ​บน​พวกเขา​และ​อธิษฐาน แต่​สาวก​ตำหนิ​คน​ที่​พา​เด็ก​มา 14 แต่​พระเยซู​กล่าว​ว่า “ปล่อย​ให้​เด็ก​เล็ก ๆ มา​หา​เรา อย่า​ห้าม​พวกเขา เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เป็น​ของ​คน​เช่นนี้” 15 พระองค์​วาง​มือ​บน​พวกเขา แล้ว​ออก​จาก​ที่​นั่น

16 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า “อาจารย์​ที่​ดี ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​ทำ​ความดี​อะไร จึง​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์?”

17 พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​เรียก​เรา​ว่า​ดี?* ไม่​มี​ใคร​ดี​นอกจาก​ผู้​เดียว คือ พระเจ้า แต่​ถ้า​ท่าน​ต้องการ​เข้า​สู่​ชีวิต จง​รักษา​คำสั่ง​ทั้งหลาย”

18 เขา​ถาม​พระองค์​ว่า “ข้อ​ไหน​บ้าง?”

พระเยซู​กล่าว​ว่า “ ‘อย่า​ฆ่า’ ‘อย่า​ล่วงประเวณี’ ‘อย่า​ลักขโมย’ ‘อย่า​เป็น​พยานเท็จ’ 19 ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดา​และ​มารดา​ของ​เจ้า’✡ และ ‘จง​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตนเอง’ ”✡

20 ชายหนุ่ม​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ข้าพเจ้า​ปฏิบัติ​ตาม​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​มาตั้งแต่​เยาว์วัย ข้าพเจ้า​ยัง​ขาด​อะไร​อีก?”

21 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​ท่าน​ต้องการ​เป็น​คน​สมบูรณ์แบบ จง​ไป​ขาย​สิ่ง​ที่​ท่าน​มี และ​แจก​ให้​คน​ยากจน แล้ว​ท่าน​จะ​มี​ทรัพย์สมบัติ​ใน​สวรรค์ จากนั้น​จง​มา​ติดตาม​เรา” 22 แต่​เมื่อ​ชายหนุ่ม​ได้ยิน​คำพูด​นี้ เขา​ก็​จาก​ไป​ด้วย​ความเศร้า เพราะ​เขา​มี​ทรัพย์สมบัติ​มาก

23 พระเยซู​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า คน​มั่งมี​จะ​เข้า​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ได้​ยาก 24 เรา​บอก​พวกคุณ​อีก​ว่า อูฐ​ลอด​รูเข็ม​ยัง​ง่าย​กว่า​คน​มั่งมี​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

25 เมื่อ​สาวก​ได้ยิน พวกเขา​ก็​ประหลาดใจ​อย่าง​ยิ่ง และ​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ใคร​จะ​รอด​ได้?”

26 พระเยซู​มอง​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “สำหรับ​มนุษย์ เรื่อง​นี้​เป็นไป​ไม่ได้ แต่​สำหรับ​พระเจ้า ทุกสิ่ง​เป็นไปได้”

27 แล้ว​เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “ดูสิ พวกเรา​ได้​ละ​ทุกสิ่ง​และ​ติดตาม​ท่าน​มา แล้ว​พวกเรา​จะ​ได้​อะไร?”

28 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ใน​ยุค​แห่ง​การ​สร้าง​ใหม่ เมื่อ​บุตรมนุษย์​นั่ง​บน​บัลลังก์​แห่ง​พระสิริ​ของ​พระองค์ พวกคุณ​ผู้​ติดตาม​เรา​ก็​จะ​นั่ง​บน​บัลลังก์​สิบสอง​บัลลังก์ พิพากษา​สิบสอง​เผ่า​ของ​อิสราเอล 29 ทุกคน​ที่​ละ​บ้าน พี่น้อง​ชาย พี่น้อง​หญิง บิดา มารดา ภรรยา ลูก ๆ หรือ​ที่ดิน เพราะ​นาม​ของ​เรา จะ​ได้​รับ​หนึ่งร้อย​เท่า และ​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์​เป็น​มรดก 30 แต่​คน​แรก​หลาย​คน​จะ​เป็น​คน​สุดท้าย และ​คน​สุดท้าย​จะ​เป็น​คน​แรก

20

1 “เพราะ​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบ​เหมือน​ชาย​เจ้าของบ้าน​คน​หนึ่ง ซึ่ง​ออก​ไป​แต่​เช้าตรู่​เพื่อ​จ้าง​คนงาน​มา​ทำงาน​ใน​สวนองุ่น​ของ​ตน 2 เมื่อ​ตกลง​กับ​คนงาน​ว่า​จะ​จ่าย​คน​ละ​หนึ่ง​เดนาริอุส* ต่อ​วัน เขา​ก็​ส่ง​พวกเขา​เข้า​ไป​ใน​สวนองุ่น 3 ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​สาม† เขา​ออก​ไป​อีก และ​เห็น​คน​อื่น​ยืน​ว่างงาน​อยู่​ใน​ตลาด 4 เขา​กล่าว​กับ​คน​เหล่านั้น​ว่า ‘พวกคุณ​ก็​ไป​ทำงาน​ใน​สวนองุ่น​ด้วย แล้ว​เรา​จะ​ให้​ค่าจ้าง​ที่​เหมาะสม’ พวกเขา​จึง​ไป 5 เขา​ออก​ไป​อีก​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​หก​และ​ชั่วโมง​ที่​เก้า‡ และ​ทำ​เช่นเดียวกัน 6 ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​สิบเอ็ด§ เขา​ออก​ไป​อีก และ​พบ​คน​อื่น​ยืน​ว่างงาน​อยู่ เขา​ถาม​พวกเขา​ว่า ‘ทำไม​พวกคุณ​จึง​ยืน​ว่างงาน​อยู่​ที่​นี่​ทั้ง​วัน?’

7 “พวกเขา​ตอบ​ว่า ‘เพราะ​ไม่​มี​ใคร​จ้าง​พวกเรา’

“เขา​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า ‘พวกคุณ​ก็​ไป​ทำงาน​ใน​สวนองุ่น​ด้วย แล้ว​พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​ค่าจ้าง​ที่​เหมาะสม’

8 “เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น เจ้าของ​สวนองุ่น​กล่าว​กับ​ผู้ดูแล​ว่า ‘เรียก​คนงาน​มา​จ่าย​ค่าจ้าง​ให้ เริ่ม​จาก​คน​ที่​มา​ทีหลัง​ไป​จนถึง​คน​แรก’ 9 “เมื่อ​คน​ที่​เขา​จ้าง​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​สิบเอ็ด​มา พวกเขา​ได้​รับ​คน​ละ​หนึ่ง​เดนาริอุส 10 เมื่อ​คน​แรก ๆ มา พวกเขา​คิด​ว่า​จะ​ได้​รับ​มาก​กว่า แต่​พวกเขา​ก็​ได้​รับ​คน​ละ​หนึ่ง​เดนาริอุส​เช่นกัน 11 เมื่อ​ได้​รับ​แล้ว พวกเขา​ก็​บ่น​ต่อ​เจ้าของบ้าน 12 ว่า ‘คน​ที่​มา​ทีหลัง​เหล่านี้​ทำงาน​เพียง​ชั่วโมง​เดียว แต่​ท่าน​กลับ​ให้​พวกเขา​เท่ากับ​พวกเรา ผู้​ที่​แบก​ภาระ​ของ​งาน​ทั้ง​วัน​ท่ามกลาง​แดด​ร้อนจัด!’

13 “แต่​เขา​ตอบ​คน​หนึ่ง​ว่า ‘เพื่อน เรา​ไม่​ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​ท่าน ท่าน​ตกลง​กับ​เรา​ไว้​ที่​หนึ่ง​เดนาริอุส​ไม่​ใช่​หรือ? 14 รับ​ส่วน​ของ​ท่าน​ไป​แล้ว​ไป​เถอะ เรา​ต้องการ​ให้​ค่าจ้าง​แก่​คน​ที่​มา​ทีหลัง​คน​นี้​เท่ากับ​ที่​ให้​ท่าน 15 เรา​มี​สิทธิ์​ทำ​ตาม​ที่​ต้องการ​กับ​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​เรา​เอง​ไม่​ใช่​หรือ? หรือ​ตา​ของ​ท่าน​ชั่ว เพราะ​เรา​เป็น​คน​ดี?’ 16 ดังนั้น คน​สุดท้าย​จะ​เป็น​คน​แรก และ​คน​แรก​จะ​เป็น​คน​สุดท้าย เพราะ​ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เรียก​มี​มาก แต่​ผู้​ที่​ได้​รับ​เลือก​มี​น้อย”

17 ขณะ​ที่​พระเยซู​กำลัง​ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม พระองค์​พา​สาวก​สิบสอง​คน​แยก​ออก​ไป และ​ระหว่าง​ทาง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า 18 “ดูสิ พวกเรา​กำลัง​ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม บุตรมนุษย์​จะ​ถูก​มอบ​ให้​แก่​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์ พวกเขา​จะ​ตัดสิน​ให้​บุตรมนุษย์​ถึง​ตาย 19 และ​จะ​มอบ​บุตรมนุษย์​ให้​คน​ต่างชาติ​เพื่อ​เยาะเย้ย เฆี่ยนตี และ​ตรึง​กางเขน แล้ว​ใน​วัน​ที่​สาม บุตรมนุษย์​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

20 แล้ว​มารดา​ของ​บุตรชาย​ทั้ง​สอง​ของ​เศเบดี​มา​หา​พระองค์​พร้อม​กับ​ลูกชาย​ทั้ง​สอง นาง​คุกเข่า​ลง​และ​ขอ​สิ่ง​หนึ่ง​จาก​พระองค์ 21 พระองค์​ถาม​นาง​ว่า “ท่าน​ต้องการ​อะไร?”

นาง​ตอบ​ว่า “โปรด​สั่ง​ให้​ลูกชาย​สอง​คน​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​นั่ง​ใน​อาณาจักร​ของ​ท่าน คน​หนึ่ง​ทาง​ขวา​มือ​ของ​ท่าน และ​อีก​คน​หนึ่ง​ทาง​ซ้าย”

22 แต่​พระเยซู​ตอบ​ว่า “พวกคุณ​ไม่​รู้​ว่า​กำลัง​ขอ​อะไร พวกคุณ​ดื่ม​ถ้วย​ที่​เรา​กำลัง​จะ​ดื่ม​ได้​หรือ? และ​รับ​บัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​ที่​เรา​รับ​ได้​หรือ?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ทำ​ได้”

23 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​จะ​ดื่ม​ถ้วย​ของ​เรา​จริง และ​จะ​รับ​บัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​ที่​เรา​รับ แต่​การ​นั่ง​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย​ของ​เรา ไม่​ใช่​สิ่ง​ที่​เรา​จะ​ให้​ได้ ตำแหน่ง​เหล่านั้น​เป็น​ของ​ผู้​ที่​พระบิดา​ของ​เรา​ได้​เตรียม​ไว้​ให้”

24 เมื่อ​สิบ​คน​ที่​เหลือ​ได้ยิน พวกเขา​ก็​ไม่​พอใจ​พี่น้อง​สอง​คน​นั้น

25 แต่​พระเยซู​เรียก​พวกเขา​มา และ​กล่าว​ว่า “พวกคุณ​รู้​ว่า ผู้ปกครอง​ชนชาติ​ต่าง ๆ ถือ​อำนาจ​เหนือ​พวกเขา และ​คน​ใหญ่​คน​โต​ก็​ใช้​อำนาจ​เหนือ​พวกเขา 26 แต่​ใน​หมู่​พวกคุณ​จะ​ไม่​เป็น​เช่นนั้น ผู้ใด​ต้องการ​เป็น​ใหญ่​ใน​หมู่​พวกคุณ จะ​ต้อง​เป็น* ผู้รับใช้​ของ​พวกคุณ 27 และ​ผู้ใด​ต้องการ​เป็น​คน​แรก​ใน​หมู่​พวกคุณ จะ​ต้อง​เป็น​ทาส​ของ​พวกคุณ 28 เช่นเดียวกับ​ที่​บุตรมนุษย์​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​ให้​คน​รับใช้ แต่​มา​เพื่อ​รับใช้ และ​ให้​ชีวิต​ของ​พระองค์​เป็น​ค่าไถ่​เพื่อ​คน​จำนวน​มาก”

29 ขณะ​ที่​พวกเขา​ออก​จาก​เยรีโค ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ 30 มี​ชาย​ตาบอด​สอง​คน​นั่ง​อยู่​ข้างทาง เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​กำลัง​ผ่าน​มา ก็​ร้อง​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​พวกเรา​ด้วย!” 31 ฝูงชน​ตำหนิ​พวกเขา​ให้​เงียบ แต่​พวกเขา​ยิ่ง​ร้อง​ดัง​ขึ้น​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​พวกเรา​ด้วย!”

32 พระเยซู​หยุด​ยืน เรียก​พวกเขา​มา และ​ถาม​ว่า “พวกคุณ​ต้องการ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​ให้?”

33 พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอ​ให้​พวกเรา​มองเห็น​ได้”

34 พระเยซู​สงสาร​พวกเขา จึง​แตะ​ตา​ของ​พวกเขา ทันที​นั้น พวกเขา​ก็​มองเห็น และ​ติดตาม​พระองค์

21

1 เมื่อ​พวกเขา​เข้าใกล้​กรุงเยรูซาเล็ม และ​มาถึง​เบธสฟาเก* ที่​ภูเขามะกอกเทศ พระเยซู​จึง​ส่ง​สาวก​สองคน​ไป 2 และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​เข้าไป​ใน​หมู่บ้าน​ที่อยู่​ตรงข้าม​พวกคุณ แล้ว​พวกคุณ​จะ​พบ​แม่ลา​ตัวหนึ่ง​ผูกอยู่​ทันที และ​มี​ลูกลา​อยู่​กับ​มัน จง​แก้​เชือก​แล้ว​พา​ทั้งสอง​มา​หา​เรา 3 ถ้า​ใคร​พูด​อะไร​กับ​พวกคุณ จง​บอก​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​ต้องการ​ใช้​มัน’ แล้ว​เขา​จะ​ส่ง​มัน​มา​ทันที”

4 เหตุการณ์​ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น เพื่อ​ให้​สิ่งที่​กล่าว​ไว้​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ คือ

5 “จง​บอก​ธิดา​แห่ง​ศิโยน​ว่า

กษัตริย์​ของ​เจ้า​กำลัง​มา​หา​เจ้า

พระองค์​ถ่อม​ตน และ​นั่ง​บน​ลา

บน​ลูกลา ลูก​ของ​แม่ลา”✡

6 สาวก​ทั้งสอง​ก็​ไป และ​ทำ​ตามที่​พระเยซู​สั่ง 7 พวกเขา​พา​แม่ลา​กับ​ลูกลา​มา เอา​เสื้อผ้า​ของ​ตน​ปู​บน​มัน แล้ว​พระองค์​นั่ง​บน​เสื้อผ้า​เหล่านั้น 8 ฝูงชน​จำนวนมาก​เอา​เสื้อผ้า​ของ​ตน​ปู​บน​ถนน ส่วน​คนอื่น ๆ​ตัด​กิ่งไม้​จาก​ต้นไม้​มา​ปู​บน​ถนน 9 ฝูงชน​ที่​เดิน​นำหน้า​พระองค์ และ​คน​ที่​ตามมา ต่าง​ร้อง​ว่า “โฮซันนา† แด่​บุตร​ของ​ดาวิด! ผู้​ที่​มา​ใน​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ย่อม​เป็นสุข! โฮซันนา​ใน​ที่สูงสุด!” ✡

10 เมื่อ​พระองค์​เข้า​กรุงเยรูซาเล็ม ทั้งเมือง​ก็​เกิด​ความโกลาหล และ​ถาม​กัน​ว่า “คนนี้​คือ​ใคร?”

11 ฝูงชน​ตอบ​ว่า “นี่​คือ​ผู้เผยพระวจนะ​เยซู จาก​นาซาเร็ธ​ใน​แคว้นกาลิลี”

12 พระเยซู​เข้าไป​ใน​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า และ​ขับไล่​ทุกคน​ที่​ซื้อขาย​อยู่​ใน​พระวิหาร พระองค์​คว่ำ​โต๊ะ​ของ​คนแลกเงิน และ​ที่นั่ง​ของ​คนขาย​นกพิราบ 13 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘บ้าน​ของ​เรา​จะ​ได้ชื่อว่า​เป็น​บ้าน​แห่ง​การอธิษฐาน’✡ แต่​พวกคุณ​กลับ​ทำ​ให้​มัน​เป็น​รัง​ของ​พวกโจร!”✡

14 คนตาบอด​และ​คนขาพิการ​มา​หา​พระองค์​ใน​พระวิหาร และ​พระองค์​รักษา​พวกเขา 15 แต่​เมื่อ​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวกอาลักษณ์​เห็น​สิ่งมหัศจรรย์​ที่​พระองค์​ทำ และ​เห็น​เด็ก ๆ​ร้อง​ใน​พระวิหาร​ว่า “โฮซันนา​แด่​บุตร​ของ​ดาวิด!” พวกเขา​ก็​ไม่​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง 16 และ​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ได้ยิน​สิ่งที่​เด็กเหล่านี้​พูด​หรือ?”

พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ได้ยิน พวกคุณ​ไม่เคย​อ่าน​หรือ​ว่า ‘พระองค์​ทำ​ให้​คำสรรเสริญ​จาก​ปาก​เด็ก​และ​ทารก​ที่​ยัง​กินนม​สมบูรณ์’?”✡

17 แล้ว​พระองค์​จาก​พวกเขา ออก​จาก​เมือง​ไป​เบธานี และ​พัก​ที่นั่น

18 เช้าวันรุ่งขึ้น ขณะ​พระองค์​กลับ​เข้า​เมือง พระองค์​หิว 19 เมื่อ​เห็น​ต้นมะเดื่อ​ต้นหนึ่ง​อยู่​ริมทาง พระองค์​เข้าไป​หา แต่​ไม่พบ​อะไร​นอกจาก​ใบ พระองค์​กล่าว​กับ​ต้นนั้น​ว่า “อย่า​ออก​ผล​อีก​ตลอดไป!”

ทันใดนั้น ต้นมะเดื่อ​ก็​เหี่ยวแห้ง

20 เมื่อ​สาวก​เห็น​ก็​ประหลาดใจ และ​ถาม​ว่า “ทำไม​ต้นมะเดื่อ​ถึง​เหี่ยวแห้ง​ทันที​อย่างนี้?”

21 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ถ้า​พวกคุณ​มี​ความเชื่อ และ​ไม่​สงสัย พวกคุณ​จะ​ไม่เพียง​ทำ​สิ่งที่​เกิด​กับ​ต้นมะเดื่อ​นี้​ได้ แต่​ถึงแม้​พวกคุณ​จะ​บอก​ภูเขา​ลูกนี้​ว่า ‘จง​ถูก​ยก​ขึ้น และ​โยน​ลง​ใน​ทะเล’ ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น 22 ทุกสิ่ง​ที่​พวกคุณ​ขอ​ด้วย​ความเชื่อ​ใน​การอธิษฐาน พวกคุณ​จะ​ได้รับ”

23 เมื่อ​พระองค์​เข้า​พระวิหาร หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาชน​มา​หา​พระองค์​ขณะ​กำลัง​สอน และ​ถาม​ว่า “ท่าน​ทำ​สิ่งเหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร? ใคร​ให้​อำนาจ​นี้​แก่​ท่าน?”

24 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ก็​จะ​ถาม​พวกคุณ​หนึ่งคำถาม ถ้า​พวกคุณ​ตอบ เรา​ก็​จะ​บอก​พวกคุณ​เช่นกัน​ว่า​เรา​ทำ​สิ่งเหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร 25 การ​รับ​บัพติศมา​ของ​ยอห์น​มา​จาก​ไหน? จาก​สวรรค์ หรือ​จาก​มนุษย์?”

พวกเขา​ปรึกษา​กัน​ว่า “ถ้า​เรา​ตอบ​ว่า ‘จาก​สวรรค์’ เขา​จะ​ถาม​เรา​ว่า ‘ถ้าอย่างนั้น ทำไม​พวกคุณ​จึง​ไม่​เชื่อ​เขา?’ 26 แต่​ถ้า​เรา​ตอบ​ว่า ‘จาก​มนุษย์’ เรา​ก็​กลัว​ฝูงชน เพราะ​ทุกคน​ถือว่า​ยอห์น​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ” 27 พวกเขา​จึง​ตอบ​พระเยซู​ว่า “พวกเรา​ไม่รู้”

พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ก็​จะ​ไม่​บอก​พวกคุณ​เช่นกัน​ว่า​เรา​ทำ​สิ่งเหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร 28 “แต่​พวกคุณ​คิด​อย่างไร? ชาย​คนหนึ่ง​มี​ลูกชาย​สองคน เขา​ไป​หา​คนแรก และ​พูด​ว่า ‘ลูกเอ๋ย วันนี้​จง​ไป​ทำงาน​ใน​สวนองุ่น​ของ​พ่อ’ 29 ลูก​ตอบ​ว่า ‘ไม่ไป’ แต่​ภายหลัง​ก็​เปลี่ยนใจ และ​ไป 30 พ่อ​ไป​หา​คนที่สอง และ​พูด​แบบเดียวกัน เขา​ตอบ​ว่า ‘ไปครับ’ แต่​ไม่ได้​ไป 31 ใน​สองคนนี้ ใคร​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​พ่อ?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “คนแรก”

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า คนเก็บภาษี​และ​หญิงโสเภณี​กำลัง​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ก่อน​พวกคุณ 32 เพราะ​ยอห์น​มา​หา​พวกคุณ​ตาม​ทาง​แห่ง​ความชอบธรรม แต่​พวกคุณ​ไม่​เชื่อ​เขา ส่วน​คนเก็บภาษี​และ​หญิงโสเภณี​เชื่อ​เขา แม้​พวกคุณ​เห็น​แล้ว ภายหลัง​ก็​ยัง​ไม่​กลับใจ​เพื่อ​จะ​เชื่อ​เขา

33 “จง​ฟัง​อุปมา​อีกเรื่องหนึ่ง ชาย​เจ้าของบ้าน​คนหนึ่ง​ปลูก​สวนองุ่น ทำ​รั้ว​ล้อม ขุด​บ่อย่ำองุ่น​ไว้​ใน​สวน สร้าง​หอคอย แล้ว​ให้​ชาวไร่​เช่า ก่อน​จะ​เดินทาง​ไป​ต่างประเทศ 34 เมื่อ​ใกล้​ถึง​ฤดู​เก็บผล เขา​ส่ง​คนรับใช้​ไป​หา​ชาวไร่ เพื่อ​รับ​ผลผลิต​ของ​เขา 35 ชาวไร่​จับ​คนรับใช้​ของ​เขา คนหนึ่ง​ถูก​ตี อีกคน​ถูก​ฆ่า และ​อีกคน​ถูก​เอา​หิน​ขว้าง 36 เขา​ส่ง​คนรับใช้​ชุดอื่น​ไป​อีก มากกว่า​ครั้งแรก แต่​ชาวไร่​ก็​ทำ​กับ​พวกเขา​แบบเดียวกัน 37 ในที่สุด เขา​ส่ง​ลูกชาย​ของ​ตน​ไป​หา​พวกเขา โดย​คิด​ว่า ‘พวกเขา​จะ​ให้เกียรติ​ลูกชาย​ของ​เรา’ 38 แต่​เมื่อ​ชาวไร่​เห็น​ลูกชาย พวกเขา​พูด​กัน​ว่า ‘นี่​คือ​ทายาท มา​เถอะ ให้​เรา​ฆ่า​เขา แล้ว​ยึด​มรดก​ของ​เขา’ 39 พวกเขา​จึง​จับ​เขา โยน​ออก​นอก​สวนองุ่น แล้ว​ฆ่า​เขา 40 เพราะฉะนั้น เมื่อ​เจ้าของ​สวนองุ่น​มา เขา​จะ​ทำ​อย่างไร​กับ​ชาวไร่​เหล่านั้น?”

41 พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “เขา​จะ​ทำลาย​คนชั่ว​เหล่านั้น​อย่าง​ย่อยยับ และ​จะ​ให้​ชาวไร่​คนอื่น​เช่า​สวน ซึ่ง​จะ​ส่งมอบ​ผลผลิต​ให้​เขา​ตาม​ฤดูกาล”

42 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ไม่เคย​อ่าน​ใน​พระคัมภีร์​หรือ​ว่า

‘ศิลา​ที่​ช่างก่อสร้าง​ปฏิเสธ

ได้​กลาย​เป็น​ศิลา​หัวมุม

สิ่งนี้​มา​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า

และ​เป็น​สิ่ง​มหัศจรรย์​ใน​สายตา​ของ​พวกเรา’?”✡

43 “เพราะฉะนั้น เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​จะ​ถูก​เอา​ไป​จาก​พวกคุณ และ​มอบ​ให้​ชนชาติ​ที่​ทำ​ให้​เกิด​ผล​ของ​อาณาจักร 44 ผู้​ที่​ล้ม​ลง​บน​ศิลา​ก้อนนี้​จะ​แตก​เป็น​ชิ้น ๆ แต่​ถ้า​ศิลา​นี้​ตก​ทับ​ใคร ก็​จะ​ทำ​ให้​คนนั้น​แหลก​เป็น​ผง”

45 เมื่อ​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวกฟาริสี​ได้ยิน​อุปมา​ของ​พระองค์ พวกเขา​ก็​รู้ว่า​พระองค์​กล่าว​ถึง​พวกเขา 46 พวกเขา​อยาก​จับ​พระองค์ แต่​กลัว​ฝูงชน เพราะ​ประชาชน​ถือว่า​พระองค์​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ

22

1 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา และ​กล่าว​เป็น​อุปมา​อีก​ว่า 2 “อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​เปรียบเหมือน​กษัตริย์​องค์หนึ่ง ซึ่ง​จัด​งานเลี้ยง​สมรส​ให้​พระโอรส 3 พระองค์​ส่ง​คนรับใช้​ไป​เรียก​ผู้​ที่​ได้รับ​เชิญ​มา​งานเลี้ยง​สมรส แต่​พวกเขา​ไม่​ยอม​มา 4 พระองค์​ส่ง​คนรับใช้​คนอื่น​ไป​อีก และ​สั่ง​ว่า ‘จง​บอก​ผู้​ที่​ได้รับ​เชิญ​ว่า “อาหารเย็น​ของ​เรา​พร้อม​แล้ว วัว​และ​สัตว์​ที่​ขุน​ไว้​ก็​ถูก​ฆ่า​แล้ว ทุกอย่าง​พร้อม จง​มา​งานเลี้ยง​สมรส!” ’ 5 แต่​คนเหล่านั้น​ไม่​สนใจ และ​แยกย้าย​กัน​ไป คนหนึ่ง​ไป​ไร่​ของ​ตน อีกคน​ไป​ค้าขาย 6 ส่วน​คนที่เหลือ​จับ​คนรับใช้​ของ​พระองค์ ทำร้าย​อย่าง​น่าอับอาย แล้ว​ฆ่า​พวกเขา 7 เมื่อ​กษัตริย์​ได้ยิน ก็​โกรธ จึง​ส่ง​กองทัพ​ไป​ทำลาย​ฆาตกร​เหล่านั้น และ​เผา​เมือง​ของ​พวกเขา

8 “แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​คนรับใช้​ว่า ‘งานสมรส​พร้อม​แล้ว แต่​คน​ที่​ได้รับ​เชิญ​ไม่​สมควร 9 เพราะฉะนั้น จง​ไป​ตาม​ทางแยก​ของ​ถนนใหญ่ และ​พบ​ใคร​ก็​เชิญ​มา​งานเลี้ยง​สมรส’ 10 คนรับใช้​เหล่านั้น​จึง​ออกไป​ตาม​ถนน และ​รวบรวม​ทุกคน​ที่​พบ ทั้ง​คนชั่ว​และ​คนดี จน​งานสมรส​เต็ม​ไป​ด้วย​แขก

11 “เมื่อ​กษัตริย์​เข้ามา​ดู​แขก ก็​เห็น​ชาย​คนหนึ่ง​ไม่​สวม​เสื้อผ้า​สำหรับ​งานสมรส 12 พระองค์​ถาม​เขา​ว่า ‘เพื่อนเอ๋ย ท่าน​เข้ามา​ที่นี่​โดย​ไม่​สวม​เสื้อผ้า​สำหรับ​งานสมรส​ได้​อย่างไร?’ ชาย​คนนั้น​พูด​ไม่ออก 13 กษัตริย์​จึง​สั่ง​คนรับใช้​ว่า ‘จง​มัด​มือ​มัด​เท้า​เขา พา​ออกไป แล้ว​โยน​เขา​เข้า​ไป​ใน​ความมืด​ภายนอก ที่นั่น​จะ​มี​การร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’ 14 เพราะ​คน​ที่​ได้รับ​เรียก​มี​มาก แต่​คน​ที่​ได้รับ​เลือก​มี​น้อย”

15 แล้ว​พวกฟาริสี​ก็​ไป​ปรึกษา​กัน ว่า​จะ​ดักจับ​พระองค์​ด้วย​คำพูด​อย่างไร 16 พวกเขา​ส่ง​สาวก​ของ​ตน​กับ​พวกเฮโรเดียน​มา​หา​พระองค์ และ​พูด​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​รู้ว่า​ท่าน​ซื่อตรง และ​สอน​ทาง​ของ​พระเจ้า​ตาม​ความจริง โดย​ไม่​เกรงใจ​ใคร เพราะ​ท่าน​ไม่​ลำเอียง 17 เพราะฉะนั้น โปรด​บอก​พวกเรา​ว่า ท่าน​คิด​อย่างไร? อนุญาต​ให้​จ่าย​ภาษี​แก่​ซีซาร์​หรือไม่?”

18 แต่​พระเยซู​รู้​ถึง​ความชั่ว​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​ว่า “พวกคนหน้าซื่อใจคด ทำไม​พวกคุณ​จึง​มาทดสอบ​เรา? 19 จง​เอา​เงิน​ที่​ใช้​จ่าย​ภาษี​มา​ให้​เรา​ดู”

พวกเขา​จึง​เอา​เหรียญ​เดนาริอุส​มา​ให้​พระองค์

20 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “รูป​และ​คำจารึก​นี้​เป็น​ของ​ใคร?”

21 พวกเขา​ตอบ​ว่า “ของ​ซีซาร์”

พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้าอย่างนั้น จง​คืน​สิ่งที่​เป็น​ของ​ซีซาร์​ให้​ซีซาร์ และ​คืน​สิ่งที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​ให้​พระเจ้า”

22 เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น พวกเขา​ก็​ประหลาดใจ แล้ว​จาก​พระองค์​ไป

23 วันนั้น พวกสะดูสี ซึ่ง​กล่าวว่า​ไม่มี​การฟื้นขึ้นจากความตาย มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า 24 “อาจารย์ โมเสส​กล่าว​ว่า ‘ถ้า​ชาย​คนหนึ่ง​ตาย​โดย​ไม่มี​ลูก พี่น้อง​ของ​เขา​ต้อง​แต่งงาน​กับ​ภรรยา​ของ​เขา และ​ให้​มี​ลูกหลาน* สืบ​ให้​พี่น้อง​ของ​ตน’ 25 ใน​พวกเรา​เคย​มี​พี่น้อง​เจ็ดคน คนแรก​แต่งงาน แล้ว​ตาย​โดย​ไม่มี​ลูก จึง​ทิ้ง​ภรรยา​ไว้​ให้​พี่น้อง​ของ​ตน 26 คนที่สอง​ก็​เช่นเดียวกัน แล้ว​คนที่สาม จน​ถึง​คนที่เจ็ด 27 หลัง​จาก​ทุกคน​ตาย​แล้ว ผู้หญิง​คนนั้น​ก็​ตาย 28 เพราะฉะนั้น เมื่อ​มี​การฟื้นขึ้นจากความตาย นาง​จะ​เป็น​ภรรยา​ของ​ใคร​ใน​เจ็ดคน? เพราะ​ทุกคน​เคย​มี​นาง​เป็น​ภรรยา”

29 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​เข้าใจผิด เพราะ​ไม่​รู้​พระคัมภีร์ และ​ไม่​รู้​พลัง​ของ​พระเจ้า 30 เพราะ​ใน​การฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย จะ​ไม่​มี​ทั้ง​การแต่งงาน​และ​การ​ยก​ให้​แต่งงาน แต่​ผู้คน​จะ​เป็น​เหมือน​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า​ใน​สวรรค์ 31 ส่วน​เรื่อง​การฟื้นขึ้นจากความตาย พวกคุณ​ไม่เคย​อ่าน​สิ่งที่​พระเจ้า​กล่าว​แก่​พวกคุณ​หรือ​ว่า 32 ‘เรา​เป็น​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ’?”✡ พระเจ้า​ไม่​ใช่​พระเจ้า​ของ​คนตาย แต่​เป็น​ของ​คนเป็น”

33 เมื่อ​ฝูงชน​ได้ยิน​ดังนั้น ก็​ประหลาดใจ​ใน​คำสอน​ของ​พระองค์

34 เมื่อ​พวกฟาริสี​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​ทำ​ให้​พวกสะดูสี​เงียบ​ลง​ได้ พวกเขา​ก็​มารวมตัว​กัน 35 คนหนึ่ง​ใน​พวกเขา ซึ่ง​เป็น​ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ ถาม​พระองค์​เพื่อ​ทดสอบ 36 “อาจารย์ บัญญัติ​ข้อไหน​ใน​ธรรมบัญญัติ​ยิ่งใหญ่​ที่สุด?”

37 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ ‘จง​รัก​องค์พระผู้เป็นเจ้า​พระเจ้า​ของ​เจ้า​ด้วย​สุดใจ สุด​จิตวิญญาณ และ​สุด​ความคิด​ของ​เจ้า’✡ 38 นี่​คือ​บัญญัติ​ข้อแรก​และ​ยิ่งใหญ่ 39 ข้อที่สอง​ก็​คล้ายกัน คือ ‘จง​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตนเอง’✡ 40 ธรรมบัญญัติ​ทั้งสิ้น​และ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ขึ้นอยู่​กับ​บัญญัติ​สองข้อนี้”

41 ขณะ​พวกฟาริสี​ยัง​รวมตัว​กัน พระเยซู​ถาม​พวกเขา​ว่า 42 “พวกคุณ​คิด​อย่างไร​เกี่ยวกับ​พระคริสต์? พระองค์​เป็น​บุตร​ของ​ใคร?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “ของ​ดาวิด”

43 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้าอย่างนั้น ทำไม​ดาวิด​โดย​พระวิญญาณ​จึง​เรียก​พระองค์​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า โดย​กล่าว​ว่า

44 ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า

จง​นั่ง​ที่​ขวามือ​ของ​เรา

จนกว่า​เรา​จะ​ทำ​ให้​ศัตรู​ของ​ท่าน​เป็น​ที่วางเท้า​ของ​ท่าน’?”✡

45 “ถ้า​ดาวิด​เรียก​พระองค์​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ว​พระคริสต์​จะ​เป็น​บุตร​ของ​ดาวิด​ได้​อย่างไร?”

46 ไม่มี​ใคร​ตอบ​พระองค์​ได้​แม้​แต่​คำเดียว และ​นับ​จาก​วันนั้น​ก็​ไม่มี​ใคร​กล้า​ถาม​พระองค์​อีก

23

1 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​ฝูงชน​และ​สาวก​ของ​พระองค์ 2 ว่า “พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี​นั่ง​บน​ที่นั่ง​ของ​โมเสส 3 เพราะฉะนั้น ทุกสิ่ง​ที่​พวกเขา​บอก​ให้​พวกคุณ​ถือปฏิบัติ ก็​จง​ถือปฏิบัติ​และ​ทำ แต่​อย่า​ทำ​ตาม​การกระทำ​ของ​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​พูด แต่​ไม่​ทำ 4 พวกเขา​มัด​ภาระ​หนัก​ที่​แบก​ลำบาก แล้ว​วาง​บน​บ่า​ของ​คนอื่น แต่​ตัวเอง​ไม่​ยอม​ขยับ​แม้​แต่​นิ้วเดียว​เพื่อ​ช่วย​ยก 5 ทุกสิ่ง​ที่​พวกเขา​ทำ ก็​ทำ​เพื่อ​ให้​คน​เห็น พวกเขา​ทำ​กล่องพระคัมภีร์* ให้​กว้าง และ​ทำ​ชายครุย† ของ​เสื้อผ้า​ให้​ยาว 6 พวกเขา​ชอบ​ที่นั่ง​อัน​มีเกียรติ​ใน​งานเลี้ยง และ​ที่นั่ง​ดีที่สุด​ใน​ธรรมศาลา 7 ชอบ​ให้​คน​ทักทาย​ใน​ตลาด และ​ชอบ​ให้​ผู้คน​เรียก​พวกเขา​ว่า ‘รับบี รับบี’‡ 8 แต่​พวกคุณ​อย่า​ให้​ใคร​เรียก​ว่า ‘รับบี’ เพราะ​พวกคุณ​มี​อาจารย์​เพียง​ผู้เดียว คือ​พระคริสต์ และ​พวกคุณ​ทุกคน​เป็น​พี่น้อง​กัน 9 อย่า​เรียก​ใคร​บน​โลก​ว่า​บิดา​ของ​พวกคุณ เพราะ​พวกคุณ​มี​พระบิดา​เพียง​องค์เดียว คือ​พระองค์​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ 10 และ​อย่า​ให้​ใคร​เรียก​พวกคุณ​ว่า​นาย เพราะ​พวกคุณ​มี​นาย​เพียง​ผู้เดียว คือ​พระคริสต์ 11 แต่​ผู้​ที่​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ใน​พวกคุณ จะ​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พวกคุณ 12 ผู้ใด​ยก​ตน​ขึ้น จะ​ถูก​ทำ​ให้​ต่ำลง และ​ผู้ใด​ถ่อม​ตน จะ​ได้รับ​การ​ยก​ขึ้น

13 “วิบัติ​แก่​พวกคุณ พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกคุณ​ฮุบ​เอา​บ้านเรือน​ของ​หญิงม่าย และ​แสร้ง​อธิษฐาน​ยืดยาว เพราะฉะนั้น พวกคุณ​จะ​ได้รับ​การลงโทษ​หนัก​ยิ่งขึ้น

14 “แต่วิบัติ​แก่​พวกคุณ พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกคุณ​ปิด​อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​ต่อหน้า​มนุษย์ พวกคุณ​เอง​ไม่​เข้า และ​ยัง​ไม่​ยอม​ให้​คน​ที่​กำลัง​จะ​เข้า​ได้​เข้า§ 15 วิบัติ​แก่​พวกคุณ พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกคุณ​เดินทาง​ทั้ง​ทางทะเล​และ​ทางบก เพื่อ​ทำ​ให้​คนหนึ่ง​เปลี่ยน​มานับถือ​ศาสนา​ของ​พวกคุณ และ​เมื่อ​เขา​เปลี่ยน​แล้ว พวกคุณ​ทำ​ให้​เขา​เป็น​บุตร​ของ​เกเฮนนา* มากกว่า​พวกคุณ​ถึง​สองเท่า

16 “วิบัติ​แก่​พวกคุณ ผู้นำทาง​ที่​ตาบอด ผู้​พูด​ว่า ‘ใคร​สาบาน​โดย​อ้าง​พระวิหาร ก็​ไม่มี​ผล แต่​ใคร​สาบาน​โดย​อ้าง​ทอง​ของ​พระวิหาร ก็​มี​พันธะ​ต้อง​ทำ​ตาม’ 17 คนโง่​ตาบอด! สิ่งใด​ยิ่งใหญ่​กว่า ทอง หรือ​พระวิหาร​ที่​ทำ​ให้​ทอง​นั้น​บริสุทธิ์? 18 และ​พวกคุณ​ยัง​พูด​ว่า ‘ใคร​สาบาน​โดย​อ้าง​แท่นบูชา ก็​ไม่มี​ผล แต่​ใคร​สาบาน​โดย​อ้าง​ของถวาย​ที่​อยู่​บน​แท่น ก็​มี​พันธะ​ต้อง​ทำ​ตาม’ 19 คนโง่​ตาบอด! สิ่งใด​ยิ่งใหญ่​กว่า ของถวาย หรือ​แท่นบูชา​ที่​ทำ​ให้​ของถวาย​นั้น​บริสุทธิ์? 20 เพราะฉะนั้น ผู้​ที่​สาบาน​โดย​อ้าง​แท่นบูชา ก็​สาบาน​โดย​อ้าง​ทั้ง​แท่นบูชา​และ​ทุกสิ่ง​ที่​อยู่​บน​นั้น 21 ผู้​ที่​สาบาน​โดย​อ้าง​พระวิหาร ก็​สาบาน​โดย​อ้าง​ทั้ง​พระวิหาร​และ​พระองค์​ผู้​ได้​ประทับอยู่† ใน​นั้น 22 และ​ผู้​ที่​สาบาน​โดย​อ้าง​สวรรค์ ก็​สาบาน​โดย​อ้าง​พระที่นั่ง​ของ​พระเจ้า และ​พระองค์​ผู้​ประทับ​บน​พระที่นั่ง

23 “วิบัติ​แก่​พวกคุณ พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกคุณ​ถวาย​หนึ่งในสิบ​ของ​สะระแหน่ ผักชีลาว และ​ยี่หร่า‡ แต่​กลับ​ละเลย​เรื่อง​สำคัญ​กว่า​ใน​ธรรมบัญญัติ คือ​ความยุติธรรม ความเมตตา และ​ความเชื่อ พวกคุณ​ควร​ทำ​สิ่งเหล่านี้ โดย​ไม่​ละเลย​สิ่งอื่น 24 ผู้นำทาง​ตาบอด ผู้​กรอง​ตัวริ้น​ออก แต่​กลับ​กลืน​อูฐ​ทั้งตัว!

25 “วิบัติ​แก่​พวกคุณ พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกคุณ​ล้าง​ด้านนอก​ของ​ถ้วย​และ​จาน แต่​ด้านใน​เต็ม​ไป​ด้วย​การรีดไถ​และ​ความอธรรม§ 26 ฟาริสี​ตาบอด! จง​ล้าง​ด้านใน​ของ​ถ้วย​และ​จาน​ก่อน เพื่อ​ด้านนอก​จะ​สะอาด​ด้วย

27 “วิบัติ​แก่​พวกคุณ พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกคุณ​เหมือน​อุโมงค์ฝังศพ​ที่​ทา​สีขาว ภายนอก​ดู​สวยงาม แต่​ภายใน​เต็ม​ไป​ด้วย​กระดูก​คนตาย และ​สิ่ง​ไม่สะอาด​ทุกอย่าง 28 พวกคุณ​ก็​เช่นกัน ภายนอก​ดู​ชอบธรรม​ต่อหน้า​มนุษย์ แต่​ภายใน​เต็ม​ไป​ด้วย​ความหน้าซื่อใจคด​และ​ความชั่วร้าย

29 “วิบัติ​แก่​พวกคุณ พวกอาลักษณ์​และ​พวกฟาริสี คนหน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกคุณ​สร้าง​อุโมงค์ฝังศพ​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ และ​ตกแต่ง​อุโมงค์ฝังศพ​ของ​คนชอบธรรม 30 แล้ว​พูด​ว่า ‘ถ้า​เรา​มีชีวิต​อยู่​ใน​สมัย​บรรพบุรุษ​ของ​เรา เรา​คง​ไม่​ร่วมมือ​กับ​พวกเขา​ในการ​หลั่ง​เลือด​ผู้เผยพระวจนะ’ 31 ดังนั้น พวกคุณ​ก็​เป็น​พยาน​กล่าวโทษ​ตัวเอง ว่า​พวกคุณ​เป็น​ลูกหลาน​ของ​คน​ที่​ฆ่า​ผู้เผยพระวจนะ 32 เพราะฉะนั้น จง​เติม​เครื่องตวง​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​ให้​เต็ม 33 พวกงู พวก​ลูกงูพิษ! พวกคุณ​จะ​หนี​พ้น​การพิพากษา​แห่ง​เกเฮนนา​ได้​อย่างไร?* 34 เพราะฉะนั้น เรา​ส่ง​ผู้เผยพระวจนะ นักปราชญ์ และ​อาลักษณ์​มา​หา​พวกคุณ บางคน​พวกคุณ​จะ​ฆ่า​และ​ตรึงกางเขน บางคน​พวกคุณ​จะ​เฆี่ยน​ใน​ธรรมศาลา และ​ข่มเหง​จาก​เมืองหนึ่ง​ไป​อีกเมืองหนึ่ง 35 เพื่อ​เลือด​ของ​คนชอบธรรม​ทั้งหมด​ที่​หลั่ง​บน​แผ่นดินโลก​จะ​ตก​อยู่​เหนือ​พวกคุณ ตั้งแต่​เลือด​ของ​อาเบล​ผู้ชอบธรรม จนถึง​เลือด​ของ​เศคาริยาห์​บุตร​ของ​บาราคิยาห์ ซึ่ง​พวกคุณ​ฆ่า​ระหว่าง​สถานศักดิ์สิทธิ์​กับ​แท่นบูชา 36 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า สิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​จะ​เกิด​แก่​คน​รุ่นนี้

37 “เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็ม ผู้​ฆ่า​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ และ​เอา​หิน​ขว้าง​คน​ที่​ถูก​ส่ง​มา​หา​เจ้า! เรา​อยาก​รวบรวม​ลูก ๆ​ของ​เจ้า​ไว้​ด้วยกัน​กี่ครั้ง​แล้ว เหมือน​แม่ไก่​รวบรวม​ลูกเจี๊ยบ​ไว้​ใต้​ปีก แต่​เจ้า​ไม่​ยอม! 38 บ้าน​ของ​เจ้า​ถูก​ทิ้ง​ไว้​ให้​รกร้าง 39 เพราะ​เรา​บอก​เจ้า​ว่า นับ​จาก​นี้​เจ้า​จะ​ไม่​เห็น​เรา จนกว่า​เจ้า​จะ​พูด​ว่า ‘ผู้​ที่​มา​ใน​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ย่อม​เป็นสุข!’ ”✡

24

1 พระเยซู​ออก​จาก​พระวิหาร และ​กำลัง​เดิน​ไป สาวก​ของ​พระองค์​เข้ามา​ชี้​ให้​พระองค์​ดู​อาคาร​ของ​พระวิหาร 2 แต่​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​เห็น​สิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​ใช่ไหม? เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ที่นี่​จะ​ไม่​มี​หิน​เหลือ​ซ้อน​กัน​แม้​แต่​ก้อนเดียว ทุกก้อน​จะ​ถูก​รื้อ​ลง”

3 ขณะ​พระองค์​นั่ง​อยู่​บน​ภูเขามะกอกเทศ สาวก​เข้ามา​หา​พระองค์​เป็นการส่วนตัว และ​ถาม​ว่า “โปรด​บอก​พวกเรา​ว่า สิ่งเหล่านี้​จะ​เกิด​ขึ้น​เมื่อไร? และ​อะไร​คือ​หมายสำคัญ​แห่ง​การเสด็จมา​ของ​ท่าน กับ​การสิ้นสุด​ของ​ยุค?”

4 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​ระวัง​อย่า​ให้​ใคร​หลอก​พวกคุณ 5 เพราะ​หลายคน​จะ​มา​ใน​นาม​ของ​เรา และ​พูด​ว่า ‘เรา​คือ​พระคริสต์’ แล้ว​จะ​ทำ​ให้​คน​มากมาย​หลงผิด 6 พวกคุณ​จะ​ได้ยิน​เรื่อง​สงคราม และ​ข่าวลือ​เรื่อง​สงคราม อย่า​ตื่นตระหนก เพราะ​สิ่งเหล่านี้​ต้อง​เกิด​ขึ้น แต่​ยัง​ไม่​ถึง​จุดจบ 7 ชนชาติ​จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​ชนชาติ และ​อาณาจักร​ต่อสู้​อาณาจักร จะ​เกิด​การกันดารอาหาร โรคระบาด และ​แผ่นดินไหว​ใน​ที่ต่าง ๆ 8 แต่​ทั้งหมด​นี้​เป็น​เพียง​การเริ่มต้น​ของ​ความเจ็บปวด​ก่อน​คลอด

9 “แล้ว​พวกเขา​จะ​มอบ​พวกคุณ​ให้​ถูก​กดขี่ และ​จะ​ฆ่า​พวกคุณ ทุกชนชาติ​จะ​เกลียดชัง​พวกคุณ​เพราะ​นาม​ของ​เรา 10 เวลานั้น หลายคน​จะ​สะดุดล้ม จะ​ทรยศ​กัน และ​เกลียดชัง​กัน 11 จะ​มี​ผู้เผยพระวจนะ​เท็จ​หลายคน​เกิด​ขึ้น และ​ทำ​ให้​คน​มากมาย​หลงผิด 12 เพราะ​ความชั่วร้าย​จะ​เพิ่มขึ้น ความรัก​ของ​คน​จำนวนมาก​จะ​เย็นชา​ลง 13 แต่​ผู้​ที่​อดทน​จน​ถึง​ที่สุด​จะ​รอด 14 ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร​นี้​จะ​ได้รับ​การประกาศ​ไป​ทั่ว​โลก เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​ทุกชนชาติ แล้ว​จุดจบ​จะ​มาถึง

15 “เพราะฉะนั้น เมื่อ​พวกคุณ​เห็น​สิ่งน่ารังเกียจ​แห่ง​ความรกร้าง✡ ซึ่ง​กล่าว​ไว้​ผ่าน​ดาเนียล​ผู้เผยพระวจนะ ยืน​อยู่​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์ (ผู้​อ่าน​จง​เข้าใจ) 16 เวลานั้น คน​ที่​อยู่​ใน​แคว้นยูเดีย​จง​หนี​ไป​ยัง​ภูเขา 17 คน​ที่​อยู่​บน​ดาดฟ้า​อย่า​ลงมา​เอา​สิ่งของ​ใน​บ้าน 18 คน​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​อย่า​กลับ​ไป​เอา​เสื้อผ้า​ของ​ตน 19 วิบัติ​แก่​หญิง​มีครรภ์ และ​มารดา​ที่​กำลัง​ให้นม​ลูก​ใน​วันเหล่านั้น! 20 จง​อธิษฐาน​ขอ​อย่า​ให้​การหนี​ของ​พวกคุณ​เกิด​ขึ้น​ใน​ฤดูหนาว หรือ​ใน​วันสะบาโต 21 เพราะ​เวลานั้น​จะ​มี​ความทุกข์ยาก​ใหญ่หลวง* อย่าง​ที่​ไม่เคย​มี​มาตั้งแต่​เริ่มต้น​โลก​จน​ถึง​บัดนี้ และ​จะ​ไม่​มี​อีก 22 ถ้า​วันเหล่านั้น​ไม่​ถูก​ทำ​ให้​สั้นลง ก็​จะ​ไม่มี​มนุษย์​คนใด​รอด แต่​เพราะ​เห็นแก่​ผู้​ที่​ได้รับ​เลือก วันเหล่านั้น​จะ​ถูก​ทำ​ให้​สั้นลง

23 “ถ้า​เวลานั้น​มี​ใคร​บอก​พวกคุณ​ว่า ‘ดูสิ พระคริสต์​อยู่​ที่นี่!’ หรือ ‘ดูสิ อยู่​ที่นั่น!’ อย่า​เชื่อ 24 เพราะ​จะ​มี​พระคริสต์​เท็จ​และ​ผู้เผยพระวจนะ​เท็จ​เกิด​ขึ้น พวกเขา​จะ​แสดง​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​ใหญ่หลวง เพื่อ​จะ​หลอก​แม้​แต่​ผู้​ที่​ได้รับ​เลือก ถ้า​เป็นไปได้

25 “เรา​บอก​พวกคุณ​ไว้​ล่วงหน้า​แล้ว

26 “เพราะฉะนั้น ถ้า​พวกเขา​บอก​พวกคุณ​ว่า ‘ดูสิ พระองค์​อยู่​ใน​ถิ่นทุรกันดาร’ อย่า​ออกไป หรือ​ว่า ‘ดูสิ พระองค์​อยู่​ใน​ห้อง​ด้านใน’ อย่า​เชื่อ 27 เพราะ​ฟ้าแลบ​จาก​ทิศตะวันออก​มองเห็น​ได้​ถึง​ทิศตะวันตก​ฉันใด การเสด็จมา​ของ​บุตรมนุษย์​ก็​จะ​เป็น​ฉันนั้น 28 ซากศพ​อยู่​ที่​ไหน ฝูง​แร้ง† ก็​จะ​รวมตัว​กัน​ที่นั่น

29 “ทันที​หลัง​ความทุกข์ยาก‡ ใน​วันเหล่านั้น ดวงอาทิตย์​จะ​มืด ดวงจันทร์​จะ​ไม่​ส่องแสง ดวงดาว​จะ​ตก​จาก​ฟ้า และ​พลัง​แห่ง​สวรรค์​จะ​สั่นสะเทือน✡ 30 แล้ว​หมายสำคัญ​ของ​บุตรมนุษย์​จะ​ปรากฏ​บน​ท้องฟ้า ทุกเผ่า​บน​แผ่นดินโลก​จะ​คร่ำครวญ และ​จะ​เห็น​บุตรมนุษย์​มา​บน​เมฆ​แห่ง​ท้องฟ้า ด้วย​ฤทธิ์เดช​และ​พระสิริ​ยิ่งใหญ่ 31 พระองค์​จะ​ส่ง​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​ออกไป พร้อม​เสียง​แตร​ดัง และ​พวกเขา​จะ​รวบรวม​ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​เลือก​จาก​ลม​ทั้งสี่ ตั้งแต่​ปลายฟ้า​ด้านหนึ่ง​ถึง​อีกด้านหนึ่ง

32 “จง​เรียนรู้​อุปมา​จาก​ต้นมะเดื่อ เมื่อ​กิ่ง​ของ​มัน​อ่อน และ​ผลิ​ใบ พวกคุณ​ก็​รู้ว่า​ฤดูร้อน​ใกล้​แล้ว 33 เช่นเดียวกัน เมื่อ​พวกคุณ​เห็น​สิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด ก็​จง​รู้ว่า​พระองค์​อยู่​ใกล้​แล้ว ถึง​หน้าประตู 34 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า คน​รุ่นนี้§ จะ​ไม่​ผ่าน​ไป จนกว่า​สิ่งเหล่านี้​ทั้งหมด​จะ​สำเร็จ 35 สวรรค์​และ​โลก​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป แต่​ถ้อยคำ​ของ​เรา​จะ​ไม่​ผ่าน​พ้น​ไป

36 “แต่​วัน​และ​เวลานั้น​ไม่มี​ใคร​รู้ แม้​แต่​ทูตสวรรค์​ใน​สวรรค์* มี​แต่​พระบิดา​ของ​เรา​เท่านั้น​ที่​รู้ 37 ใน​สมัย​ของ​โนอาห์​เป็น​อย่างไร การเสด็จมา​ของ​บุตรมนุษย์​ก็​จะ​เป็น​อย่างนั้น 38 เพราะ​ใน​วัน​ก่อน​น้ำท่วม​เหล่านั้น มี​ทั้ง​การกิน การดื่ม การแต่งงาน และ​การ​ยก​ให้​แต่งงาน จนถึง​วันที่​โนอาห์​เข้า​เรือ 39 พวกเขา​ไม่​รู้​อะไร จน​น้ำท่วม​มา​และ​พัด​พวกเขา​ไป​หมด การเสด็จมา​ของ​บุตรมนุษย์​ก็​จะ​เป็น​อย่างนั้น 40 เวลานั้น จะ​มี​ชาย​สองคน​อยู่​ใน​ทุ่ง คนหนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป อีกคน​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้ 41 จะ​มี​หญิง​สองคน​กำลัง​โม่​แป้ง​อยู่ คนหนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป อีกคน​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้ 42 เพราะฉะนั้น จง​เฝ้าระวัง เพราะ​พวกคุณ​ไม่​รู้ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​มา​เวลา​ใด 43 แต่​จง​รู้​ข้อนี้​ว่า ถ้า​เจ้าของบ้าน​รู้ว่า​ขโมย​จะ​มา​ใน​ยาม​ไหน​ของ​กลางคืน เขา​คง​เฝ้า​อยู่ และ​ไม่​ยอม​ให้​ขโมย​งัด​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ตน 44 เพราะฉะนั้น พวกคุณ​ก็​จง​เตรียมพร้อม เพราะ​บุตรมนุษย์​จะ​มา​ใน​เวลา​ที่​พวกคุณ​ไม่​คาดคิด

45 “ถ้าอย่างนั้น ใคร​คือ​คนรับใช้​ที่​ซื่อสัตย์​และ​ฉลาด ซึ่ง​นาย​แต่งตั้ง​ให้​ดูแล​คน​ใน​บ้าน เพื่อ​แจก​อาหาร​ให้​พวกเขา​ตาม​เวลา? 46 คนรับใช้​คนนั้น​ย่อม​เป็นสุข เมื่อ​นาย​กลับมา​แล้ว​พบว่า​เขา​กำลัง​ทำ​เช่นนั้น 47 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า นาย​จะ​แต่งตั้ง​เขา​ให้​ดูแล​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด 48 แต่​ถ้า​คนรับใช้​ชั่ว​คนนั้น​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘นาย​ของ​เรา​ยัง​ไม่​กลับมา’ 49 แล้ว​เริ่ม​ตี​เพื่อน​คนรับใช้ และ​กิน​ดื่ม​กับ​คนเมา 50 นาย​ของ​คนรับใช้​คนนั้น​จะ​มา​ใน​วันที่​เขา​ไม่​คาดคิด และ​ใน​เวลา​ที่​เขา​ไม่​รู้ 51 แล้ว​จะ​ฟัน​เขา​เป็น​ชิ้น ๆ และ​ให้​เขา​มี​ส่วน​ร่วม​กับ​พวกคนหน้าซื่อใจคด ที่นั่น​จะ​มี​การร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

25

1 “เวลา​นั้น อาณาจักร​แห่ง​สวรรค์​จะ​เปรียบ​เหมือน​หญิงสาว​พรหมจารี​สิบ​คน ซึ่ง​ถือ​ตะเกียง​ของ​ตน​ออก​ไป​รอ​รับ​เจ้าบ่าว 2 ใน​พวก​นาง มี​ห้า​คน​โง่ และ​ห้า​คน​ฉลาด 3 คน​โง่​เอา​ตะเกียง​ไป แต่​ไม่​ได้​เอา​น้ำมัน​ไป​ด้วย 4 ส่วน​คน​ฉลาด​เอา​น้ำมัน​ใส่​ภาชนะ​ไป​พร้อม​กับ​ตะเกียง 5 เมื่อ​เจ้าบ่าว​ยัง​มา​ช้า พวก​นาง​ทุก​คน​ก็​ง่วง​และ​หลับ​ไป 6 พอ​ถึง​เที่ยงคืน ก็​มี​เสียง​ร้อง​ว่า ‘ดู​สิ เจ้าบ่าว​มา​แล้ว! ออก​ไป​รับ​เขา​เถอะ!’ 7 หญิงสาว​พรหมจารี​ทั้ง​หมด​จึง​ลุก​ขึ้น และ​ตัดแต่ง​ไส้​ตะเกียง​ของ​ตน* 8 คน​โง่​พูด​กับ​คน​ฉลาด​ว่า ‘แบ่ง​น้ำมัน​ของ​พวกคุณ​ให้​พวก​เรา​บ้าง เพราะ​ตะเกียง​ของ​พวก​เรา​กำลัง​จะ​ดับ’ 9 แต่​คน​ฉลาด​ตอบ​ว่า ‘ถ้า​น้ำมัน​ไม่​พอ​ทั้ง​สำหรับ​พวก​เรา​และ​พวกคุณ​ล่ะ? พวกคุณ​ไป​หา​คน​ขาย แล้ว​ซื้อ​สำหรับ​ตัวเอง​ดีกว่า’ 10 ระหว่าง​ที่​พวก​นาง​ออก​ไป​ซื้อ เจ้าบ่าว​ก็​มา คน​ที่​เตรียม​พร้อม​จึง​เข้า​ไป​ใน​งานเลี้ยง​แต่งงาน​พร้อม​กับ​เขา แล้ว​ประตู​ก็​ปิด 11 หลัง​จาก​นั้น หญิงสาว​พรหมจารี​คน​อื่น ๆ ก็​มา และ​พูด​ว่า ‘ท่าน​คะ ท่าน​คะ เปิด​ให้​พวก​เรา​ด้วย’ 12 แต่​เขา​ตอบ​ว่า ‘เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า เรา​ไม่​รู้จัก​พวกคุณ’ 13 เพราะฉะนั้น จง​เฝ้า​ระวัง เพราะ​พวกคุณ​ไม่​รู้​วัน​หรือ​เวลา​ที่​บุตรมนุษย์​จะ​มา

14 “เพราะ​เรื่อง​นี้​เปรียบ​เหมือน​ชาย​คน​หนึ่ง​กำลัง​จะ​เดินทาง​ไป​ต่างถิ่น เขา​เรียก​คนรับใช้​ของ​ตน และ​มอบ​ทรัพย์สิน​ให้​พวกเขา​ดูแล 15 เขา​ให้​คน​หนึ่ง​ห้า​ตะลันต์† อีก​คน​สอง​ตะลันต์ และ​อีก​คน​หนึ่ง​ตะลันต์ ตาม​ความสามารถ​ของ​แต่ละ​คน แล้ว​เขา​ก็​ออก​เดินทาง 16 คน​ที่​ได้​รับ​ห้า​ตะลันต์​ไป​ทำ​การค้า​ทันที และ​ได้​กำไร​เพิ่ม​อีก​ห้า​ตะลันต์ 17 คน​ที่​ได้​สอง​ตะลันต์​ก็​ได้​เพิ่ม​อีก​สอง​ตะลันต์​เช่น​กัน 18 แต่​คน​ที่​ได้​หนึ่ง​ตะลันต์​ออก​ไป​ขุด​หลุม​ใน​ดิน แล้ว​ซ่อน​เงิน​ของ​นาย​ไว้

19 “หลัง​จาก​นั้น​นาน​มาก นาย​ของ​คนรับใช้​เหล่านั้น​กลับ​มา และ​ชำระ​บัญชี​กับ​พวกเขา 20 คน​ที่​ได้​รับ​ห้า​ตะลันต์​นำ​อีก​ห้า​ตะลันต์​มา และ​พูด​ว่า ‘ท่าน​มอบ​ห้า​ตะลันต์​ให้​ข้าพเจ้า ดู​สิ ข้าพเจ้า​ได้​เพิ่ม​มา​อีก​ห้า​ตะลันต์’

21 “นาย​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘ดี​มาก คนรับใช้​ที่​ดี​และ​ซื่อสัตย์ เจ้า​ซื่อสัตย์​ใน​เรื่อง​เล็กน้อย เรา​จะ​ให้​เจ้า​ดูแล​เรื่อง​มากมาย จง​มา​ร่วม​ยินดี​กับ​นาย​ของ​เจ้า’

22 “คน​ที่​ได้​สอง​ตะลันต์​ก็​มา และ​พูด​ว่า ‘ท่าน​มอบ​สอง​ตะลันต์​ให้​ข้าพเจ้า ดู​สิ ข้าพเจ้า​ได้​เพิ่ม​มา​อีก​สอง​ตะลันต์’

23 “นาย​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘ดี​มาก คนรับใช้​ที่​ดี​และ​ซื่อสัตย์ เจ้า​ซื่อสัตย์​ใน​เรื่อง​เล็กน้อย เรา​จะ​ให้​เจ้า​ดูแล​เรื่อง​มากมาย จง​มา​ร่วม​ยินดี​กับ​นาย​ของ​เจ้า’

24 “ส่วน​คน​ที่​ได้​รับ​หนึ่ง​ตะลันต์​ก็​มา และ​พูด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​รู้​ว่า​ท่าน​เป็น​คน​เข้มงวด เก็บเกี่ยว​ใน​ที่​ที่​ท่าน​ไม่​ได้​หว่าน และ​รวบรวม​ใน​ที่​ที่​ท่าน​ไม่​ได้​โปรย 25 ข้าพเจ้า​กลัว จึง​ไป​ซ่อน​ตะลันต์​ของ​ท่าน​ไว้​ใน​ดิน นี่​คือ​ของ​ของ​ท่าน’

26 “แต่​นาย​ตอบ​เขา​ว่า ‘เจ้า​คนรับใช้​ชั่ว​และ​เกียจคร้าน เจ้า​รู้​ว่า​เรา​เก็บเกี่ยว​ใน​ที่​ที่​เรา​ไม่​ได้​หว่าน และ​รวบรวม​ใน​ที่​ที่​เรา​ไม่​ได้​โปรย 27 ถ้า​อย่างนั้น เจ้า​ควร​นำ​เงิน​ของ​เรา​ไป​ฝาก​ไว้​กับ​นายธนาคาร เมื่อ​เรา​กลับ​มา เรา​ก็​จะ​ได้​รับ​เงิน​ของ​เรา​คืน​พร้อม​ดอกเบี้ย 28 เพราะฉะนั้น จง​เอา​ตะลันต์​จาก​เขา แล้ว​ให้​แก่​คน​ที่​มี​สิบ​ตะลันต์ 29 เพราะ​ทุก​คน​ที่​มี จะ​ได้​รับ​เพิ่ม และ​จะ​มี​อย่าง​เหลือเฟือ แต่​คน​ที่​ไม่​มี แม้​สิ่ง​ที่​เขา​มี​ก็​จะ​ถูก​เอา​ไป 30 ส่วน​คนรับใช้​ที่​ไร้​ประโยชน์​นั้น จง​โยน​ออก​ไป​ใน​ความมืด​ภายนอก ที่​นั่น​จะ​มี​การ​ร้องไห้​และ​ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน’

31 “เมื่อ​บุตรมนุษย์​มา​ใน​พระสิริ​ของ​พระองค์ พร้อม​กับ​เหล่า​ทูตสวรรค์​ผู้บริสุทธิ์​ทั้ง​หมด พระองค์​จะ​นั่ง​บน​บัลลังก์​แห่ง​พระสิริ​ของ​พระองค์ 32 ทุก​ชนชาติ​จะ​มา​รวม​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์ และ​พระองค์​จะ​แยก​พวกเขา​ออก​จาก​กัน เหมือน​ผู้เลี้ยงแกะ​แยก​แกะ​ออก​จาก​แพะ 33 พระองค์​จะ​ให้​แกะ​อยู่​ทาง​ขวา และ​แพะ​อยู่​ทาง​ซ้าย 34 แล้ว​กษัตริย์​จะ​กล่าว​กับ​คน​ทาง​ขวา​ว่า ‘มา​เถอะ พวกคุณ​ผู้​ได้​รับ​พร​จาก​พระบิดา​ของ​เรา จง​รับ​อาณาจักร​ที่​เตรียม​ไว้​สำหรับ​พวกคุณ​ตั้งแต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก​เป็น​มรดก 35 เพราะ​เมื่อ​เรา​หิว พวกคุณ​ให้​อาหาร​เรา เมื่อ​เรา​กระหาย พวกคุณ​ให้​เรา​ดื่ม เรา​เป็น​คน​แปลกหน้า พวกคุณ​ก็​ต้อนรับ​เรา 36 เรา​เปลือยกาย พวกคุณ​ก็​ให้​เสื้อผ้า​เรา เรา​ป่วย พวกคุณ​ก็​มา​เยี่ยม เรา​อยู่​ใน​คุก พวกคุณ​ก็​มา​หา​เรา’

37 “แล้ว​คนชอบธรรม​จะ​ตอบ​พระองค์​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อไร​ที่​พวก​เรา​เห็น​ท่าน​หิว​แล้ว​ให้​อาหาร หรือ​เห็น​ท่าน​กระหาย​แล้ว​ให้​ดื่ม? 38 เมื่อไร​ที่​พวก​เรา​เห็น​ท่าน​เป็น​คน​แปลกหน้า​แล้ว​ต้อนรับ หรือ​เห็น​ท่าน​เปลือยกาย​แล้ว​ให้​เสื้อผ้า? 39 เมื่อไร​ที่​พวก​เรา​เห็น​ท่าน​ป่วย หรือ​อยู่​ใน​คุก แล้ว​มา​หา​ท่าน?’

40 “กษัตริย์​จะ​ตอบ​พวกเขา​ว่า ‘เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า เมื่อ​พวกคุณ​ทำ​สิ่ง​นี้​แก่​พี่น้อง​ของ​เรา​คน​หนึ่ง แม้​แต่​คน​ที่​เล็กน้อย​ที่สุด‡ พวกคุณ​ก็​ทำ​แก่​เรา’ 41 แล้ว​พระองค์​จะ​กล่าว​กับ​คน​ทาง​ซ้าย​ด้วย​ว่า ‘พวก​เจ้า​ผู้​ถูก​สาป จง​ไป​จาก​เรา เข้า​สู่​ไฟ​นิรันดร์​ที่​เตรียม​ไว้​สำหรับ​มาร​และ​ทูตสวรรค์​ของ​มัน 42 เพราะ​เรา​หิว พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ให้​อาหาร​เรา เรา​กระหาย พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ให้​เรา​ดื่ม 43 เรา​เป็น​คน​แปลกหน้า พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ต้อนรับ เรา​เปลือยกาย พวก​เจ้า​ไม่​ได้​ให้​เสื้อผ้า เรา​ป่วย​และ​อยู่​ใน​คุก พวก​เจ้า​ไม่​ได้​มา​เยี่ยม​เรา’

44 “แล้ว​พวก​เขา​จะ​ตอบ​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อไร​ที่​พวก​เรา​เห็น​ท่าน​หิว กระหาย เป็น​คน​แปลกหน้า เปลือยกาย ป่วย หรือ​อยู่​ใน​คุก แล้ว​ไม่​ได้​ช่วย​ท่าน?’

45 “แล้ว​พระองค์​จะ​ตอบ​พวกเขา​ว่า ‘เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า เมื่อ​พวกคุณ​ไม่​ได้​ทำ​แก่​คน​หนึ่ง​ใน​บรรดา​คน​ที่​เล็กน้อย​ที่สุด​เหล่านี้ พวกคุณ​ก็​ไม่​ได้​ทำ​แก่​เรา’ 46 คน​เหล่านี้​จะ​ไป​รับ​การลงโทษ​นิรันดร์ แต่​คนชอบธรรม​จะ​เข้า​สู่​ชีวิต​นิรันดร์”

26

1 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​ถ้อยคำ​ทั้ง​หมด​นี้​จบ​แล้ว พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า 2 “พวกคุณ​รู้​ว่า อีก​สอง​วัน​จะ​ถึง​เทศกาล​ปัสกา และ​บุตรมนุษย์​จะ​ถูก​มอบ​ให้​นำ​ไป​ตรึง​บน​กางเขน”

3 เวลา​นั้น หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​อาลักษณ์ และ​พวก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาชน​มา​ชุมนุม​กัน​ใน​ลาน​บ้าน​ของ​มหาปุโรหิต ซึ่ง​ชื่อ​คายาฟาส 4 พวกเขา​ปรึกษา​กัน​ว่า​จะ​จับ​พระเยซู​ด้วย​อุบาย และ​ฆ่า​พระองค์ 5 แต่​พวกเขา​พูด​ว่า “อย่า​ทำ​ใน​ช่วง​เทศกาล มิฉะนั้น​ประชาชน​อาจ​ก่อ​จลาจล”

6 ขณะ​ที่​พระเยซู​อยู่​ที่​เบธานี ใน​บ้าน​ของ​ซีโมน​ผู้​เป็น​โรคเรื้อน 7 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ถือ​ขวด​อะลาบาสเตอร์​ที่​บรรจุ​น้ำมันหอม​ราคา​แพง​มาก​เข้า​มา​หา​พระองค์ และ​เท​น้ำมันหอม​ลง​บน​ศีรษะ​ของ​พระองค์ ขณะ​ที่​พระองค์​นั่ง​อยู่​ที่​โต๊ะอาหาร 8 เมื่อ​สาวก​เห็น ก็​ไม่​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง และ​พูด​ว่า “ทำไม​จึง​ทำ​ให้​สูญเปล่า​อย่าง​นี้? 9 น้ำมันหอม​นี้​ขาย​ได้​เงิน​มาก แล้ว​เอา​เงิน​ให้​คน​ยากจน​ก็​ได้”

10 พระเยซู​รู้​เรื่อง​นี้ จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​รบกวน​หญิง​คน​นี้​ทำไม? นาง​ได้​ทำ​สิ่ง​ดี​แก่​เรา 11 พวกคุณ​มี​คน​ยากจน​อยู่​กับ​พวกคุณ​เสมอ แต่​พวกคุณ​จะ​ไม่​มี​เรา​อยู่​ด้วย​เสมอ 12 ที่​นาง​เท​น้ำมันหอม​นี้​บน​ร่างกาย​ของ​เรา ก็​เพื่อ​เตรียม​เรา​ไว้​สำหรับ​การ​ฝังศพ 13 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ไม่​ว่า​ข่าวดี​นี้​จะ​ถูก​ประกาศ​ที่​ใด​ทั่ว​โลก สิ่ง​ที่​หญิง​คน​นี้​ทำ​ก็​จะ​ถูก​กล่าว​ถึง​ที่​นั่น เพื่อ​ระลึก​ถึง​นาง”

14 แล้ว​ยูดาส​อิสคาริโอท คน​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน ไป​หา​หัวหน้า​ปุโรหิต 15 และ​ถาม​ว่า “พวกคุณ​จะ​ให้​อะไร​ข้าพเจ้า ถ้า​ข้าพเจ้า​มอบ​เขา​ให้​พวกคุณ?” พวกเขา​จึง​ชั่ง​เงิน​สามสิบ​เหรียญ​ให้​เขา 16 ตั้งแต่​เวลา​นั้น ยูดาส​ก็​หา​โอกาส​ที่​จะ​ทรยศ​พระองค์

17 ใน​วัน​แรก​ของ​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ สาวก​มา​หา​พระเยซู และ​ถาม​ว่า “ท่าน​ต้องการ​ให้​พวก​เรา​เตรียม​ปัสกา​ให้​ท่าน​รับประทาน​ที่​ไหน?”

18 พระองค์​กล่าว​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใน​เมือง ไป​หา​คน​หนึ่ง แล้ว​บอก​เขา​ว่า ‘อาจารย์​บอก​ว่า “เวลา​ของ​เรา​ใกล้​มา​ถึง​แล้ว เรา​จะ​ฉลอง​ปัสกา​ที่​บ้าน​ของ​ท่าน​พร้อม​กับ​สาวก​ของ​เรา” ’ ”

19 สาวก​ทำ​ตาม​ที่​พระเยซู​สั่ง และ​เตรียม​ปัสกา

20 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พระองค์​เอนกาย​รับประทาน​อาหาร​พร้อม​กับ​สาวก​สิบสอง​คน 21 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​กิน พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​จะ​ทรยศ​เรา”

22 พวกเขา​เศร้าใจ​อย่าง​ยิ่ง และ​เริ่ม​ถาม​พระองค์​ทีละ​คน​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คง​ไม่​ใช่​ข้าพเจ้า​ใช่ไหม?”

23 พระองค์​ตอบ​ว่า “คน​ที่​จุ่ม​มือ​ลง​ใน​ชาม​พร้อม​กับ​เรา คน​นั้น​จะ​ทรยศ​เรา 24 บุตรมนุษย์​จะ​จาก​ไป​ตาม​ที่​มี​เขียน​ไว้​ถึง​พระองค์ แต่​วิบัติ​แก่​คน​ที่​ทรยศ​บุตรมนุษย์! สำหรับ​คน​นั้น ถ้า​ไม่​ได้​เกิด​มา​ก็​ยัง​ดี​กว่า”

25 ยูดาส คน​ที่​กำลัง​จะ​ทรยศ​พระองค์ ถาม​ว่า “รับบี คง​ไม่​ใช่​ข้าพเจ้า​ใช่ไหม?”

พระองค์​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​พูด​เอง”

26 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​กิน พระเยซู​หยิบ​ขนมปัง​ขึ้น​มา กล่าว​ขอบคุณ* แล้ว​หัก​และ​ส่ง​ให้​สาวก พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “รับ​ไป​กิน นี่​คือ​กาย​ของ​เรา” 27 พระองค์​หยิบ​ถ้วย กล่าว​ขอบพระคุณ แล้ว​ส่ง​ให้​พวกเขา พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “พวกคุณ​ทุก​คน​จง​ดื่ม​จาก​ถ้วย​นี้ 28 เพราะ​นี่​คือ​โลหิต​ของ​เรา คือ​โลหิต​แห่ง​พันธสัญญา​ใหม่ ซึ่ง​หลั่ง​ออก​เพื่อ​คน​จำนวน​มาก เพื่อ​การ​ยกโทษ​บาป 29 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ตั้งแต่​นี้​ไป เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​ผล​จาก​เถาองุ่น​นี้​อีก จน​ถึง​วัน​ที่​เรา​จะ​ดื่ม​ใหม่​กับ​พวกคุณ​ใน​อาณาจักร​ของ​พระบิดา​ของ​เรา”

30 เมื่อ​ร้อง​เพลงสรรเสริญ​แล้ว พวกเขา​ก็​ออก​ไป​ยัง​ภูเขา​มะกอกเทศ

31 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “คืน​นี้ พวกคุณ​ทุก​คน​จะ​สะดุดล้ม​เพราะ​เรา เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘เรา​จะ​ตี​ผู้เลี้ยงแกะ และ​แกะ​ใน​ฝูง​จะ​กระจัดกระจาย​ไป’✡ 32 แต่​หลัง​จาก​เรา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว เรา​จะ​ไป​ยัง​กาลิลี​ก่อน​พวกคุณ”

33 เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “แม้​ทุก​คน​จะ​สะดุดล้ม​เพราะ​ท่าน ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไม่​สะดุดล้ม​เลย”

34 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​ท่าน​ว่า คืน​นี้ ก่อน​ไก่​ขัน ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง”

35 เปโตร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “แม้​ข้าพเจ้า​ต้อง​ตาย​พร้อม​กับ​ท่าน ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​ท่าน” สาวก​ทุก​คน​ก็​พูด​เช่น​เดียว​กัน

36 แล้ว​พระเยซู​มา​กับ​พวกเขา​ถึง​สถานที่​แห่ง​หนึ่ง​ชื่อ​เกทเสมนี และ​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “นั่ง​อยู่​ที่​นี่ ขณะ​ที่​เรา​ไป​อธิษฐาน​ที่​โน่น” 37 พระองค์​พา​เปโตร และ​บุตร​สอง​คน​ของ​เศเบดี​ไป​ด้วย แล้ว​เริ่ม​เศร้าใจ​และ​ทุกข์ใจ​อย่าง​หนัก 38 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จิตใจ​ของ​เรา​เศร้า​อย่าง​ยิ่ง จน​แทบ​จะ​ตาย จง​อยู่​ที่​นี่ และ​เฝ้า​ระวัง​กับ​เรา”

39 พระองค์​เดิน​ต่อ​ไป​อีก​เล็กน้อย หมอบ​หน้า​ลง​กับ​พื้น และ​อธิษฐาน​ว่า “พระบิดา​ของ​เรา ถ้า​เป็น​ไป​ได้ ขอ​ให้​ถ้วย​นี้​ผ่าน​พ้น​ไป​จาก​เรา แต่​อย่า​ให้​เป็น​ตาม​ที่​เรา​ต้องการ ให้​เป็น​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ”

40 พระองค์​กลับ​มา​หา​สาวก และ​พบ​พวกเขา​กำลัง​หลับ จึง​กล่าว​กับ​เปโตร​ว่า “พวกคุณ​เฝ้า​ระวัง​กับ​เรา​สัก​หนึ่ง​ชั่วโมง​ไม่​ได้​หรือ? 41 จง​เฝ้า​ระวัง​และ​อธิษฐาน เพื่อ​จะ​ไม่​เข้า​สู่​การ​ทดลอง จิตวิญญาณ​เต็มใจ​ก็​จริง แต่​ร่างกาย​อ่อนแอ”

42 พระองค์​จาก​ไป​อีก​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง และ​อธิษฐาน​ว่า “พระบิดา​ของ​เรา ถ้า​ถ้วย​นี้​ไม่​อาจ​ผ่าน​พ้น​ไป​จาก​เรา เว้น​แต่​เรา​จะ​ดื่ม ขอ​ให้​เป็น​ไป​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ”

43 พระองค์​กลับ​มา​อีก และ​พบ​พวกเขา​กำลัง​หลับ เพราะ​ตา​ของ​พวกเขา​หนัก 44 พระองค์​จึง​ปล่อย​พวกเขา​ไว้ แล้ว​จาก​ไป​อธิษฐาน​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม โดย​กล่าว​คำ​เดิม 45 แล้ว​พระองค์​กลับ​มา​หา​สาวก และ​กล่าว​ว่า “พวกคุณ​ยัง​นอน​และ​พัก​กัน​อยู่​หรือ? ดู​สิ เวลา​นั้น​ใกล้​มา​ถึง​แล้ว และ​บุตรมนุษย์​กำลัง​ถูก​ทรยศ และ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​คนบาป 46 ลุก​ขึ้น ไป​กัน​เถอะ ดู​สิ คน​ที่​ทรยศ​เรา​มา​ใกล้​แล้ว”

47 ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​พูด​อยู่ ยูดาส คน​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน​ก็​มา​ถึง พร้อม​กับ​ฝูงชน​จำนวน​มาก​ที่​ถือ​ดาบ​และ​ไม้ตะบอง ซึ่ง​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาชน​ส่ง​มา 48 คน​ที่​ทรยศ​พระองค์​ได้​ให้​สัญญาณ​แก่​พวกเขา​ไว้​ว่า “เรา​จูบ​ใคร คน​นั้น​แหละ จง​จับ​เขา” 49 เขา​ตรง​เข้า​ไป​หา​พระเยซู​ทันที และ​กล่าว​ว่า “สวัสดี รับบี!” แล้ว​จูบ​พระองค์

50 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เพื่อน ท่าน​มา​ที่​นี่​ทำไม?”

แล้ว​พวกเขา​ก็​เข้า​มา​จับ​พระเยซู และ​คุม​ตัว​พระองค์​ไว้ 51 คน​หนึ่ง​ใน​พวก​ที่​อยู่​กับ​พระเยซู​ยื่น​มือ​ไป​ชัก​ดาบ​ออก ฟัน​คนรับใช้​ของ​มหาปุโรหิต และ​ตัด​หู​ของ​เขา​ขาด

52 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​เก็บ​ดาบ​กลับ​เข้า​ที่​เดิม เพราะ​ทุก​คน​ที่​ใช้​ดาบ​จะ​ตาย​ด้วย​ดาบ 53 หรือ​ท่าน​คิด​ว่า เรา​ขอ​พระบิดา​ของ​เรา​ไม่​ได้​หรือ? และ​พระองค์​จะ​ส่ง​ทูตสวรรค์​มาก​กว่า​สิบสอง​เลกิโอน​มา​ให้​เรา​เดี๋ยว​นี้ 54 ถ้า​อย่าง​นั้น พระคัมภีร์​จะ​สำเร็จ​ได้​อย่าง​ไร ซึ่ง​บอก​ว่า​เรื่อง​นี้​ต้อง​เกิด​ขึ้น?”

55 เวลา​นั้น พระเยซู​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ว่า “พวกคุณ​ออก​มา​พร้อม​ดาบ​และ​ไม้ตะบอง​เพื่อ​จับ​เรา เหมือน​มา​จับ​โจร​หรือ? ทุก​วัน​เรา​นั่ง​สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร แต่​พวกคุณ​ไม่​ได้​จับ​เรา 56 แต่​ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ”

แล้ว​สาวก​ทุก​คน​ก็​ละ​พระองค์​และ​หนี​ไป

57 คน​ที่​จับ​พระเยซู​พา​พระองค์​ไป​หา​คายาฟาส​มหาปุโรหิต ซึ่ง​พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ผู้อาวุโส​มา​ชุมนุม​กัน​อยู่ 58 เปโตร​ตาม​พระองค์​ไป​ห่าง ๆ จน​ถึง​ลาน​บ้าน​ของ​มหาปุโรหิต แล้ว​เข้า​ไป​นั่ง​กับ​พวก​เจ้าหน้าที่ เพื่อ​ดู​ว่า​เรื่อง​จะ​จบ​อย่าง​ไร

59 หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​ผู้อาวุโส และ​สมาชิก​สภา​ทั้ง​หมด​หา​พยาน​เท็จ​มา​กล่าวหา​พระเยซู เพื่อ​จะ​ประหาร​พระองค์ 60 แต่​หา​ไม่​ได้ แม้​จะ​มี​พยาน​เท็จ​หลาย​คน​มา​ให้การ ใน​ที่สุด​มี​พยาน​เท็จ​สอง​คน​มา 61 และ​กล่าว​ว่า “ชาย​คน​นี้​พูด​ว่า ‘เรา​สามารถ​ทำลาย​พระวิหาร​ของ​พระเจ้า และ​สร้าง​ขึ้น​ใหม่​ใน​สาม​วัน’ ”

62 มหาปุโรหิต​ยืน​ขึ้น และ​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ไม่​ตอบ​อะไร​เลย​หรือ? คน​เหล่านี้​เป็น​พยาน​กล่าวหา​ท่าน​เรื่อง​อะไร?” 63 แต่​พระเยซู​นิ่ง​เงียบ มหาปุโรหิต​จึง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ข้าพเจ้า​ให้​ท่าน​สาบาน​ต่อ​พระเจ้า​ผู้ทรงพระชนม์ ให้​บอก​พวก​เรา​ว่า ท่าน​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า​หรือ​ไม่”

64 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​พูด​เอง แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า หลัง​จาก​นี้ พวกคุณ​จะ​เห็น​บุตรมนุษย์​นั่ง​ทาง​ขวา​ของ​องค์ผู้ทรงฤทธิ์ และ​มา​บน​เมฆ​แห่ง​ท้องฟ้า”

65 มหาปุโรหิต​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน และ​กล่าว​ว่า “เขา​พูด​หมิ่นประมาท​พระเจ้า! พวก​เรา​ยัง​ต้องการ​พยาน​อะไร​อีก? ดู​สิ ตอน​นี้​พวกคุณ​ได้ยิน​คำ​หมิ่นประมาท​ของ​เขา​แล้ว 66 พวกคุณ​คิด​อย่าง​ไร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เขา​สมควร​ตาย!” 67 แล้ว​พวกเขา​ถ่มน้ำลาย​ใส่​หน้า​พระองค์ ชก​พระองค์ และ​บาง​คน​ตบ​พระองค์ 68 พร้อม​กับ​พูด​ว่า “พระคริสต์ พยากรณ์​ให้​พวก​เรา​สิ! ใคร​ตี​ท่าน?”

69 ขณะ​นั้น เปโตร​นั่ง​อยู่​ข้าง​นอก​ใน​ลาน สาวใช้​คน​หนึ่ง​มา​หา​เขา และ​พูด​ว่า “ท่าน​ก็​อยู่​กับ​เยซู​ชาวกาลิลี​ด้วย!”

70 แต่​เขา​ปฏิเสธ​ต่อหน้า​ทุก​คน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​รู้​ว่า​ท่าน​พูด​เรื่อง​อะไร”

71 เมื่อ​เขา​ออก​ไป​ที่​เฉลียง มี​อีก​คน​หนึ่ง​เห็น​เขา และ​พูด​กับ​คน​ที่​อยู่​ที่​นั่น​ว่า “ชาย​คน​นี้​ก็​อยู่​กับ​เยซู​ชาวนาซาเร็ธ​ด้วย”

72 เขา​ปฏิเสธ​อีก​ครั้ง พร้อม​กับ​สาบาน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​รู้จัก​ชาย​คน​นั้น”

73 ต่อ​มา​อีก​ไม่​นาน คน​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ ก็​เข้า​มา​พูด​กับ​เปโตร​ว่า “ท่าน​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา​แน่ เพราะ​สำเนียง​ของ​ท่าน​บอก​ได้”

74 แล้ว​เขา​เริ่ม​สาปแช่ง​และ​สาบาน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​รู้จัก​ชาย​คน​นั้น!”

ทันที​นั้น ไก่​ก็​ขัน 75 เปโตร​นึก​ถึง​คำ​ที่​พระเยซู​เคย​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ก่อน​ไก่​ขัน ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง” แล้ว​เขา​ออก​ไป​ร้องไห้​อย่าง​ขมขื่น

27

1 เมื่อ​ถึง​เวลา​เช้า หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาชน​ทุก​คน​ปรึกษา​กัน​เรื่อง​พระเยซู เพื่อ​จะ​ประหาร​พระองค์ 2 พวกเขา​มัด​พระองค์ พา​ไป และ​มอบ​พระองค์​ให้​ปอนทิอัส​ปีลาต ผู้ว่าราชการ

3 เมื่อ​ยูดาส​คน​ที่​ทรยศ​พระองค์​เห็น​ว่า​พระเยซู​ถูก​ตัดสิน​ลงโทษ เขา​ก็​เสียใจ​ใน​สิ่ง​ที่​ทำ และ​นำ​เงิน​สามสิบ​เหรียญ​กลับ​ไป​คืน​หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​พวก​ผู้อาวุโส 4 โดย​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​ทำ​บาป เพราะ​ทรยศ​ผู้​บริสุทธิ์​ให้​ต้อง​หลั่ง​เลือด”

แต่​พวกเขา​ตอบ​ว่า “เกี่ยว​อะไร​กับ​พวก​เรา? เจ้า​จัดการ​เอง​เถอะ”

5 ยูดาส​โยน​เงิน​เหล่านั้น​ลง​ใน​สถานศักดิ์สิทธิ์ แล้ว​จาก​ไป จาก​นั้น​เขา​ไป​ผูกคอ​ตาย

6 หัวหน้า​ปุโรหิต​เก็บ​เงิน​เหล่านั้น​ขึ้น​มา และ​พูด​ว่า “ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​ใส่​เงิน​นี้​ไว้​ใน​คลัง​พระวิหาร เพราะ​เป็น​ค่า​เลือด” 7 พวกเขา​จึง​ปรึกษา​กัน แล้ว​เอา​เงิน​นั้น​ไป​ซื้อ​ทุ่ง​ของ​ช่างปั้นหม้อ เพื่อ​ใช้​ฝัง​ศพ​คน​ต่างถิ่น 8 เพราะ​เหตุ​นี้ ทุ่ง​นั้น​จึง​ได้​ชื่อ​ว่า “ทุ่ง​เลือด” จน​ถึง​ทุก​วันนี้ 9 แล้ว​สิ่ง​ที่​กล่าว​ไว้​ผ่าน​เยเรมีย์* ผู้เผยพระวจนะ​ก็​สำเร็จ ที่​ว่า

“พวกเขา​เอา​เงิน​สามสิบ​เหรียญ

ซึ่ง​เป็น​ราคา​ของ​ผู้​ที่​ถูก​ตี​ราคา

ผู้​ซึ่ง​บาง​คน​ใน​บรรดา​ลูกหลาน​อิสราเอล​ตี​ราคา

10 แล้ว​เอา​เงิน​นั้น​ไป​ซื้อ​ทุ่ง​ของ​ช่างปั้นหม้อ

ตาม​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​สั่ง​เรา”✡

11 พระเยซู​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​ผู้ว่าราชการ ผู้ว่าราชการ​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​คือ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​หรือ?”

พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​พูด​เอง”

12 เมื่อ​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ผู้อาวุโส​กล่าวหา​พระองค์ พระองค์​ไม่​ตอบ​อะไร 13 ปีลาต​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ไม่​ได้ยิน​หรือ​ว่า พวกเขา​เป็น​พยาน​กล่าวหา​ท่าน​ตั้ง​หลาย​เรื่อง?”

14 แต่​พระองค์​ไม่​ตอบ​เขา​แม้​แต่​คำ​เดียว ทำ​ให้​ผู้ว่าราชการ​ประหลาดใจ​อย่าง​ยิ่ง

15 ใน​ช่วง​เทศกาล ผู้ว่าราชการ​มี​ธรรมเนียม​ปล่อย​นักโทษ​คน​หนึ่ง​ให้​ฝูงชน ตาม​ที่​พวกเขา​ต้องการ 16 เวลา​นั้น มี​นักโทษ​คน​หนึ่ง​ที่​เป็น​ที่​รู้จัก​กัน​ดี ชื่อ​บารับบัส 17 เมื่อ​ประชาชน​มา​รวม​กัน ปีลาต​จึง​ถาม​ว่า “พวกคุณ​ต้องการ​ให้​เรา​ปล่อย​ใคร บารับบัส หรือ​เยซู​ผู้​ได้​ชื่อ​ว่า​พระคริสต์?” 18 เพราะ​เขา​รู้​ว่า พวกเขา​มอบ​พระเยซู​ให้​เขา​เพราะ​ความอิจฉา

19 ขณะ​ที่​ปีลาต​นั่ง​อยู่​บน​ที่นั่ง​พิพากษา ภรรยา​ของ​เขา​ส่ง​คน​มา​บอก​ว่า “อย่า​เข้า​ไป​เกี่ยวข้อง​กับ​คนชอบธรรม​คน​นั้น เพราะ​วันนี้​ข้าพเจ้า​ทุกข์​ใจ​มาก​ใน​ความฝัน​เพราะ​เขา”

20 หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ผู้อาวุโส​ชักจูง​ฝูงชน​ให้​ขอ​บารับบัส และ​ให้​ฆ่า​พระเยซู 21 ผู้ว่าราชการ​ถาม​พวกเขา​ว่า “ใน​สอง​คน​นี้ พวกคุณ​ต้องการ​ให้​เรา​ปล่อย​ใคร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “บารับบัส!”

22 ปีลาต​ถาม​พวกเขา​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น เรา​จะ​ทำ​อย่าง​ไร​กับ​เยซู​ผู้​ได้​ชื่อ​ว่า​พระคริสต์?”

พวกเขา​ทุก​คน​ตอบ​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

23 ผู้ว่าราชการ​ถาม​ว่า “ทำไม? เขา​ทำ​ความชั่ว​อะไร?”

แต่​พวกเขา​ยิ่ง​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

24 เมื่อ​ปีลาต​เห็น​ว่า​ไม่​ได้​ผล และ​กลับ​กำลัง​จะ​เกิด​ความวุ่นวาย เขา​จึง​เอา​น้ำ​มา​ล้าง​มือ​ต่อหน้า​ฝูงชน และ​พูด​ว่า “เรา​ไม่​มี​ส่วน​ผิด​ใน​เลือด​ของ​คนชอบธรรม​คน​นี้ พวกคุณ​จัดการ​กัน​เอง”

25 ประชาชน​ทั้ง​หมด​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​เลือด​ของ​เขา​ตก​อยู่​เหนือ​พวก​เรา และ​เหนือ​ลูก ๆ ของ​พวก​เรา!”

26 แล้ว​ปีลาต​ปล่อย​บารับบัส​ให้​พวกเขา ส่วน​พระเยซู เขา​สั่ง​ให้​เฆี่ยน แล้ว​มอบ​พระองค์​ให้​นำ​ไป​ตรึง​บน​กางเขน

27 จาก​นั้น ทหาร​ของ​ผู้ว่าราชการ​นำ​พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​ปราเอโทเรียม และ​เรียก​ทหาร​ทั้ง​กอง​มา​ล้อม​พระองค์ 28 พวกเขา​ถอด​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์ แล้ว​เอา​เสื้อคลุม​สีแดงสด​สวม​ให้ 29 พวกเขา​สาน​มงกุฎ​หนาม​สวม​บน​ศีรษะ​พระองค์ และ​เอา​ไม้อ้อ​วาง​ไว้​ใน​มือ​ขวา​ของ​พระองค์ จาก​นั้น​คุกเข่า​ต่อหน้า​พระองค์ และ​เยาะเย้ย​ว่า “ขอ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​จง​เจริญ!” 30 พวกเขา​ถ่มน้ำลาย​ใส่​พระองค์ แล้ว​เอา​ไม้อ้อ​ตี​ศีรษะ​พระองค์ 31 เมื่อ​เยาะเย้ย​พระองค์​แล้ว พวกเขา​ถอด​เสื้อคลุม​ออก เอา​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​เอง​สวม​ให้ แล้ว​นำ​พระองค์​ออก​ไป​เพื่อ​ตรึง​บน​กางเขน

32 ขณะ​ที่​กำลัง​ออก​ไป พวกเขา​พบ​ชาย​ชาวไซรีน​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ซีโมน จึง​บังคับ​เขา​ให้​ไป​ด้วย เพื่อ​แบก​กางเขน​ของ​พระองค์ 33 เมื่อ​มา​ถึง​สถานที่​ชื่อ “กลโกธา” ซึ่ง​แปล​ว่า “สถานที่​แห่ง​กะโหลกศีรษะ” 34 พวกเขา​เอา​เหล้าองุ่น​เปรี้ยว† ผสม​สาร​รส​ขม​ให้​พระองค์​ดื่ม‡ แต่​เมื่อ​พระองค์​ชิม​แล้ว ก็​ไม่​ยอม​ดื่ม 35 เมื่อ​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน​แล้ว พวกเขา​แบ่ง​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​กัน โดย​จับสลาก§ 36 แล้ว​พวกเขา​นั่ง​เฝ้า​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น 37 พวกเขา​ติด​ข้อหา​ไว้​เหนือ​ศีรษะ​พระองค์ เขียน​ว่า “นี่​คือ​เยซู กษัตริย์​ของ​ชาวยิว”

38 เวลา​นั้น มี​โจร​สอง​คน​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน​พร้อม​กับ​พระองค์ คน​หนึ่ง​ทาง​ขวา และ​อีก​คน​หนึ่ง​ทาง​ซ้าย

39 คน​ที่​เดิน​ผ่าน​ไปมา​กล่าว​หมิ่นประมาท​พระองค์ พร้อม​กับ​ส่าย​ศีรษะ 40 และ​พูด​ว่า “เจ้า​คน​ที่​จะ​ทำลาย​พระวิหาร และ​สร้าง​ขึ้น​ใหม่​ใน​สาม​วัน จง​ช่วย​ตัวเอง​สิ! ถ้า​เจ้า​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า ก็​ลง​จาก​กางเขน​มา!”

41 หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​อาลักษณ์ พวก​ฟาริสี* และ​พวก​ผู้อาวุโส​ก็​เยาะเย้ย​พระองค์​เช่น​กัน โดย​พูด​ว่า 42 “เขา​ช่วย​คน​อื่น​ได้ แต่​ช่วย​ตัวเอง​ไม่​ได้ ถ้า​เขา​เป็น​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล ก็​ให้​เขา​ลง​จาก​กางเขน​เดี๋ยว​นี้ แล้ว​พวก​เรา​จะ​เชื่อ​เขา 43 เขา​วางใจ​ใน​พระเจ้า ก็​ให้​พระเจ้า​ช่วย​เขา​เดี๋ยว​นี้​สิ ถ้า​พระเจ้า​ต้องการ​เขา เพราะ​เขา​พูด​ว่า ‘เรา​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า’ ” 44 แม้​แต่​โจร​ที่​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน​พร้อม​กับ​พระองค์​ก็​ด่าว่า​พระองค์​แบบ​เดียว​กัน

45 ตั้งแต่​ชั่วโมง​ที่​หก† ความมืด​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​จน​ถึง​ชั่วโมง​ที่​เก้า‡ 46 ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​เก้า พระเยซู​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “เอลี เอลี ลิมา§ สะบักธานี?” ซึ่ง​แปล​ว่า “พระเจ้า​ของ​เรา พระเจ้า​ของ​เรา ทำไม​พระองค์​ทอดทิ้ง​เรา?”✡

47 บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​ได้ยิน จึง​พูด​ว่า “ชาย​คน​นี้​กำลัง​เรียก​เอลียาห์”

48 ทันที​นั้น คน​หนึ่ง​วิ่ง​ไป​เอา​ฟองน้ำ​ชุบ​น้ำส้มสายชู​จน​เต็ม เสียบ​ไว้​ที่​ปลาย​ไม้อ้อ แล้ว​ส่ง​ให้​พระองค์​ดื่ม 49 ส่วน​คน​อื่น​พูด​ว่า “ปล่อย​ไว้​ก่อน ดู​กัน​ว่า​เอลียาห์​จะ​มา​ช่วย​เขา​หรือ​ไม่”

50 พระเยซู​ร้อง​เสียง​ดัง​อีก​ครั้ง แล้ว​พระองค์​ก็​สิ้นลมหายใจ

51 แล้ว​ม่าน​ใน​พระวิหาร​ก็​ฉีก​ออก​เป็น​สอง​ส่วน ตั้งแต่​บน​ลง​ล่าง แผ่นดิน​ไหว และ​ศิลา​แตก​ออก 52 อุโมงค์​ฝังศพ​เปิด​ออก และ​ร่าง​ของ​ผู้บริสุทธิ์​หลาย​คน​ที่​หลับ​ไป​ก็​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย 53 หลัง​จาก​การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​ของ​พระองค์ พวกเขา​ออก​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ เข้า​ไป​ใน​นคร​บริสุทธิ์ และ​ปรากฏ​แก่​คน​จำนวน​มาก

54 เมื่อ​นายร้อย​และ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​เฝ้า​พระเยซู​เห็น​แผ่นดินไหว และ​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น พวกเขา​ก็​กลัว​อย่าง​ยิ่ง และ​พูด​ว่า “ชาย​คน​นี้​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​จริง ๆ!”

55 มี​หญิง​หลาย​คน​มองดู​อยู่​แต่​ไกล พวก​นาง​ติดตาม​พระเยซู​มา​จาก​กาลิลี และ​รับใช้​พระองค์ 56 ใน​พวก​นาง มี​มารีย์​ชาวมักดาลา มารีย์​มารดา​ของ​ยากอบ​และ​โยเสส และ​มารดา​ของ​บุตร​สอง​คน​ของ​เศเบดี

57 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น มี​ชาย​มั่งมี​ชาวอาริมาเธีย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​โยเซฟ​มา เขา​เอง​ก็​เป็น​สาวก​ของ​พระเยซู 58 เขา​ไป​หา​ปีลาต และ​ขอ​ศพ​ของ​พระเยซู ปีลาต​จึง​สั่ง​ให้​มอบ​ศพ​นั้น​แก่​เขา 59 โยเซฟ​รับ​ศพ และ​พัน​ด้วย​ผ้าลินิน​สะอาด 60 แล้ว​วาง​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝังศพ​ใหม่​ของ​ตน ซึ่ง​เขา​เจาะ​ไว้​ใน​ศิลา จาก​นั้น​กลิ้ง​ก้อนหิน​ใหญ่​มา​ปิด​ปาก​อุโมงค์​ฝังศพ แล้ว​จาก​ไป 61 มารีย์​ชาวมักดาลา​กับ​มารีย์​อีก​คน​หนึ่ง​อยู่​ที่​นั่น นั่ง​อยู่​ตรง​ข้าม​อุโมงค์​ฝังศพ

62 วัน​รุ่ง​ขึ้น ซึ่ง​เป็น​วัน​ถัด​จาก​วันเตรียม หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​พวก​ฟาริสี​มา​ชุมนุม​กัน​ต่อหน้า​ปีลาต 63 และ​พูด​ว่า “ท่าน​ครับ พวก​เรา​จำ​ได้​ว่า ตอน​ที่​คน​หลอกลวง​คน​นั้น​ยัง​มี​ชีวิต เขา​พูด​ว่า ‘หลัง​จาก​สาม​วัน เรา​จะ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย’ 64 เพราะฉะนั้น โปรด​สั่ง​ให้​เฝ้า​อุโมงค์​ฝังศพ​ให้​แน่นหนา​จน​ถึง​วัน​ที่​สาม ไม่​อย่าง​นั้น สาวก​ของ​เขา​อาจ​มา​ตอน​กลางคืน ขโมย​ศพ​ไป แล้ว​บอก​ประชาชน​ว่า ‘เขา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว’ การ​หลอกลวง​ครั้ง​สุดท้าย​ก็​จะ​ร้ายแรง​กว่า​ครั้ง​แรก”

65 ปีลาต​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​มี​ทหารยาม จง​ไป​รักษา​ความปลอดภัย​ให้​แน่นหนา​เท่า​ที่​ทำ​ได้” 66 พวกเขา​จึง​ไป​พร้อม​กับ​ทหารยาม ทำ​ให้​อุโมงค์​ฝังศพ​แน่นหนา โดย​ประทับ​ตรา​ที่​ก้อนหิน

28

1 หลัง​จาก​วันสะบาโต เมื่อ​เริ่ม​รุ่งสาง​ใน​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ มารีย์​ชาวมักดาลา​กับ​มารีย์​อีก​คน​หนึ่ง​มา​ดู​อุโมงค์​ฝังศพ 2 แล้ว​ก็​เกิด​แผ่นดินไหว​ใหญ่ เพราะ​ทูตสวรรค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ลง​มา​จาก​ฟ้า มา​กลิ้ง​ก้อนหิน​ออก​จาก​ปาก​อุโมงค์ และ​นั่ง​บน​ก้อนหิน 3 รูปลักษณ์​ของ​เขา​เหมือน​ฟ้าแลบ และ​เสื้อผ้า​ขาว​เหมือน​หิมะ 4 พวก​ทหารยาม​กลัว​เขา​จน​ตัว​สั่น และ​กลาย​เป็น​เหมือน​คนตาย 5 ทูตสวรรค์​กล่าว​กับ​หญิง​เหล่านั้น​ว่า “อย่า​กลัว เพราะ​เรา​รู้​ว่า​พวกคุณ​กำลัง​หา​พระเยซู ผู้​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน 6 พระองค์​ไม่​อยู่​ที่​นี่ เพราะ​พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว ตาม​ที่​พระองค์​เคย​บอก มา​ดู​ที่​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เคย​นอน​อยู่ 7 จง​รีบ​ไป​บอก​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า ‘พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว และ​พระองค์​ไป​ยัง​กาลิลี​ก่อน​พวกคุณ พวกคุณ​จะ​เห็น​พระองค์​ที่​นั่น’ เรา​ได้​บอก​พวกคุณ​แล้ว”

8 พวก​นาง​จึง​รีบ​ออก​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ ทั้ง​กลัว​และ​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง แล้ว​วิ่ง​ไป​บอก​ข่าว​แก่​สาวก​ของ​พระองค์ 9 ขณะ​ที่​พวก​นาง​กำลัง​ไป​บอก​สาวก พระเยซู​ก็​มา​พบ​พวก​นาง และ​กล่าว​ว่า “จง​ยินดี!”

พวก​นาง​เข้า​มา​จับ​เท้า​ของ​พระองค์ และ​นมัสการ​พระองค์

10 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวก​นาง​ว่า “อย่า​กลัว จง​ไป​บอก​พี่น้อง​ของ​เรา * ให้​ไป​ยัง​กาลิลี แล้ว​พวกเขา​จะ​เห็น​เรา​ที่​นั่น”

11 ระหว่าง​ที่​พวก​นาง​กำลัง​ไป ทหารยาม​บาง​คน​ก็​เข้า​ไป​ใน​เมือง และ​บอก​หัวหน้า​ปุโรหิต​ถึง​ทุกสิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น 12 เมื่อ​พวกเขา​มา​ชุมนุม​กับ​พวก​ผู้อาวุโส และ​ปรึกษา​กัน​แล้ว ก็​ให้​เงิน​จำนวน​มาก​แก่​พวก​ทหาร 13 โดย​บอก​ว่า “ให้​พูด​ว่า ‘สาวก​ของ​เขา​มา​ตอน​กลางคืน และ​ขโมย​ศพ​เขา​ไป​ขณะ​ที่​พวก​เรา​หลับ’ 14 ถ้า​เรื่อง​นี้​ไป​ถึง​หู​ผู้ว่าราชการ พวก​เรา​จะ​พูด​เกลี้ยกล่อม​เขา และ​จัดการ​ไม่​ให้​พวกคุณ​เดือดร้อน” 15 พวก​ทหาร​รับ​เงิน และ​ทำ​ตาม​ที่​พวกเขา​สั่ง เรื่อง​นี้​จึง​แพร่​ไป​ใน​หมู่​ชาวยิว และ​ยัง​เล่า​กัน​อยู่​จน​ถึง​ทุก​วันนี้

16 ส่วน​สาวก​สิบเอ็ด​คน​ไป​ยัง​กาลิลี ไป​ที่​ภูเขา​ซึ่ง​พระเยซู​สั่ง​ให้​พวกเขา​ไป 17 เมื่อ​เห็น​พระองค์ พวกเขา​ก็​หมอบ​ลง​ต่อหน้า​พระองค์ แต่​บาง​คน​ยัง​สงสัย 18 พระเยซู​เข้า​มา​หา​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “เรา​ได้​รับ​อำนาจ​ทั้ง​หมด​ใน​สวรรค์​และ​บน​แผ่นดินโลก​แล้ว 19 จง​ไป† และ​ทำ​ให้​คน​จาก​ทุก​ชนชาติ​เป็น​สาวก โดย​ให้​พวกเขา​รับ​บัพติศมา​ใน​พระนาม​ของ​พระบิดา ของ​พระบุตร และ​ของ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 20 และ​สอน​พวกเขา​ให้​ถือปฏิบัติ​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​สั่ง​พวกคุณ​ไว้ และ​เรา​อยู่​กับ​พวกคุณ​เสมอ จน​ถึง​การ​สิ้นสุด​ของ​ยุค” อาเมน

* 1:1 1:1 คำ​ว่า “เมสสิยาห์” (ภาษา​ฮีบรู) และ “คริสต์” (ภาษา​กรีก) ต่าง​มี​ความหมาย​ว่า “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

† 1:6 1:6 NU ไม่​มี​คำ​ว่า “กษัตริย์”

‡ 1:16 1:16 ชื่อ “เยซู” หมายถึง “ความรอด”

§ 1:20 1:20 คำ​กรีก “ἰδοὺ” ที่​ใช้​ตรง​นี้ มี​ความหมาย​ว่า มองดู สังเกต ให้​ความสนใจ มองเห็น หรือ​เพ่งดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

* 1:21 1:21 ชื่อ “เยซู” หมายถึง “ความรอด”

✡ 1:23 1:23 อิสยาห์ 7:14

* 2:1 2:1 คำ​ที่​แปล​ว่า “นักปราชญ์” (magoi) ยัง​อาจ​หมายถึง ครู นักวิทยาศาสตร์ แพทย์ นักโหราศาสตร์ ผู้หยั่งรู้ ผู้​ตีความ​ความฝัน หรือ​ผู้ใช้เวทมนตร์

✡ 2:6 2:6 มีคาห์ 5:2

✡ 2:15 2:15 โฮเชยา 11:1

✡ 2:18 2:18 เยเรมีย์ 31:15

✡ 3:3 3:3 อิสยาห์ 40:3

* 3:11 3:11 TR และ NU เพิ่ม​คำ​ว่า “และ​ด้วย​ไฟ”

† 3:13 3:13 คือ แม่น้ำ​จอร์แดน

✡ 4:4 4:4 เฉลยธรรมบัญญัติ 8:3

✡ 4:6 4:6 สดุดี 91:11-12

✡ 4:7 4:7 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:16

* 4:10 4:10 TR และ NU อ่าน​ว่า “ไป​ให้​พ้น” แทน “ถอย​ไป​อยู่​ข้างหลัง​เรา”

✡ 4:10 4:10 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:13

✡ 4:16 4:16 อิสยาห์ 9:1-2

† 4:18 4:18 TR อ่าน​ว่า “พระเยซู” แทน “พระองค์”

✡ 5:3 5:3 อิสยาห์ 57:15; 66:2

✡ 5:4 5:4 อิสยาห์ 61:2; 66:10,13

* 5:5 5:5 หรือ “แผ่นดิน”

✡ 5:5 5:5 สดุดี 37:11

† 5:18 5:18 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “อิโอตา”

‡ 5:18 5:18 หรือ “ขีด​ปลาย​ตัวอักษร”

✡ 5:21 5:21 อพยพ 20:13

§ 5:22 5:22 NU ไม่​มี​คำ​ว่า “โดย​ไม่​มี​เหตุ”

* 5:22 5:22 “รากา” เป็น​คำด่า​ภาษา​อาราเมค สัมพันธ์​กับ​คำ​ที่​หมายถึง “ว่างเปล่า” และ​สื่อ​ความหมาย​ว่า​หัวกลวง

† 5:22 5:22 หรือ “นรก”

‡ 5:26 5:26 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “โคดรันเตส” โคดรันเตส​เป็น​เหรียญ​ทองแดง​ขนาด​เล็ก มี​ค่า​ประมาณ 2 เลปตา (เหรียญ​ของ​หญิงม่าย) ซึ่ง​มี​มูลค่า​น้อย​มาก จน​แทบ​ซื้อ​อะไร​ไม่​ได้

§ 5:27 5:27 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “แก่​คน​สมัยก่อน”

✡ 5:27 5:27 อพยพ 20:14

* 5:29 5:29 หรือ “นรก”

† 5:30 5:30 หรือ “นรก”

✡ 5:31 5:31 เฉลยธรรมบัญญัติ 24:1

✡ 5:33 5:33 กันดารวิถี 30:2; เฉลยธรรมบัญญัติ 23:21; ปัญญาจารย์ 5:4

✡ 5:38 5:38 อพยพ 21:24; เลวีนิติ 24:20; เฉลยธรรมบัญญัติ 19:21

✡ 5:43 5:43 เลวีนิติ 19:18

‡ 5:43 5:43 ข้อความ​นี้​ไม่​มี​ใน​พระคัมภีร์ แต่​ดู คู่มือ​วินัย​แห่ง​คุมราน IX, 21-26

§ 5:47 5:47 NU อ่าน​ว่า “คนต่างชาติ” แทน “คนเก็บภาษี”

* 6:1 6:1 NU อ่าน​ว่า “การกระทำ​ที่​ชอบธรรม” แทน “การ​ให้ทาน”

† 6:13 6:13 NU ไม่​มี​ข้อความ​ว่า “เพราะ​อาณาจักร พลัง และ​พระสิริ​เป็น​ของ​พระองค์​ตลอดไป อาเมน”

‡ 6:27 6:27 คำ​ที่​แปล​ว่า “ชั่วขณะ​หนึ่ง” ตาม​ตัวอักษร​ว่า “ศอก”

* 7:14 7:14 TR อ่าน​ว่า “เพราะ” แทน​คำ​ที่​แปล​ใน​ที่​นี้​ว่า “ช่าง”

* 8:15 8:15 TR อ่าน​ว่า “พวกเขา” แทน “พระองค์”

✡ 8:17 8:17 อิสยาห์ 53:4

† 8:28 8:28 NU อ่าน​ว่า “ชาว​กาดารา”

✡ 9:13 9:13 โฮเชยา 6:6

* 9:13 9:13 NU ไม่​มี​คำ​ว่า “ให้​กลับใจ”

† 9:20 9:20 หรือ “พู่”

‡ 9:36 9:36 TR อ่าน​ว่า “เหน็ดเหนื่อย” แทน “ถูก​รังควาน”

* 10:3 10:3 NU ไม่​มี​คำ​ว่า “เลบเบอัส ซึ่ง​มี​อีก​ชื่อ​ว่า”

† 10:8 10:8 TR เพิ่ม​ว่า “ทำ​ให้​คนตาย​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย”

‡ 10:25 10:25 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “เจ้า​แห่ง​แมลงวัน” หรือ “มาร”

§ 10:28 10:28 หรือ “นรก”

* 10:29 10:29 อัสซาริออน​เป็น​เหรียญ​เล็ก มี​ค่า​เท่ากับ​หนึ่ง​ใน​สิบ​ของ​ดรัคมา หรือ​หนึ่ง​ใน​สิบหก​ของ​เดนาริอุส อัสซาริออน​มี​ค่า​ประมาณ​ค่าแรง​ครึ่ง​ชั่วโมง​ของ​คนงาน​เกษตร

✡ 10:36 10:36 มีคาห์ 7:6

✡ 11:5 11:5 อิสยาห์ 35:5

✡ 11:5 11:5 อิสยาห์ 61:1-4

✡ 11:10 11:10 มาลาคี 3:1

* 11:12 11:12 หรือ “ปล้น​เอา​ไป”

† 11:19 11:19 NU อ่าน​ว่า “การ​กระทำ” แทน “ลูก ๆ”

‡ 11:23 11:23 หรือ “นรก”

✡ 12:4 12:4 1 ซามูเอล 21:3-6

✡ 12:7 12:7 โฮเชยา 6:6

✡ 12:21 12:21 อิสยาห์ 42:1-4

* 12:35 12:35 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “ของ​ใจ”

✡ 13:15 13:15 อิสยาห์ 6:9-10

* 13:25 13:25 ดาร์เนล​เป็น​หญ้า​วัชพืช (น่าจะ​เป็น​ดาร์เนล​ชนิด​มี​หนวด หรือ lolium temulentum) ซึ่ง​ดู​คล้าย​ข้าวสาลี​มาก​จนกว่า​จะ​โต​เต็มที่ เมื่อ​นั้น​ความแตกต่าง​จึง​เห็น​ได้​ชัด

† 13:33 13:33 ตาม​ตัวอักษร คือ สาม​ซาตา สาม​ซาตา​มี​ประมาณ 39 ลิตร หรือ​มาก​กว่า​หนึ่ง​บุเชล​เล็กน้อย

✡ 13:35 13:35 สดุดี 78:2

‡ 13:49 13:49 หรือ วาระ​สิ้น​ยุค

§ 13:55 13:55 หรือ ยูดาห์

* 14:25 14:25 กลางคืน​แบ่ง​เท่า ๆ กัน​เป็น​สี่​ยาม ดังนั้น ยาม​ที่​สี่​จึง​อยู่​ประมาณ 3:00 น. จน​ถึง​พระอาทิตย์​ขึ้น

✡ 14:25 14:25 ดู โยบ 9:8

† 14:27 14:27 หรือ “เรา​เป็น!”

‡ 14:36 14:36 หรือ พู่

✡ 15:4 15:4 อพยพ 20:12; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16

✡ 15:4 15:4 อพยพ 21:17; เลวีนิติ 20:9

✡ 15:9 15:9 อิสยาห์ 29:13

* 16:18 16:18 ชื่อ​เปโตร ใน​ภาษากรีก Petros เป็น​คำ​ที่​ใช้​เรียก​ก้อนหิน​หรือ​ศิลา​ก้อน​หนึ่ง

† 16:18 16:18 ภาษากรีก petra หมายถึง​มวล​หิน​หรือ​ชั้น​หิน​ฐาน

‡ 16:18 16:18 หรือ นรก

* 17:2 17:2 หรือ “เปลี่ยน​รูปโฉม”

† 17:21 17:21 NU ไม่​มี​ข้อ 21

‡ 17:24 17:24 ดิดรัคมา​เป็น​เหรียญ​เงิน​กรีก มี​ค่า 2 ดรัคมา ประมาณ​เท่ากับ 2 เดนาริอุส​ของ​โรมัน หรือ​ค่าแรง​ประมาณ 2 วัน โดย​ทั่วไป​ใช้​จ่าย​ภาษี​พระวิหาร​ครึ่ง​เชเขล เพราะ 2 ดรัคมา​มี​ค่า​เท่ากับ​เงิน​ครึ่ง​เชเขล หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์

§ 17:27 17:27 สเตเทอร์​เป็น​เหรียญ​เงิน มี​ค่า​เท่ากับ 4 ดรัคมา​แบบ​แอตติก หรือ 2 ดรัคมา​แบบ​อเล็กซานเดรีย หรือ​เท่ากับ​หนึ่ง​เชเขล​ของ​ยิว ซึ่ง​พอดี​สำหรับ​จ่าย​ภาษี​พระวิหาร​ครึ่ง​เชเขล​ของ​สอง​คน หนึ่ง​เชเขล​หนัก​ประมาณ 10 กรัม หรือ​ประมาณ 0.35 ออนซ์ โดย​ปกติ​อยู่​ใน​รูป​เหรียญ​เงิน

* 18:9 18:9 หรือ นรก

† 18:11 18:11 NU ไม่​มี​ข้อ 11

✡ 18:16 18:16 เฉลยธรรมบัญญัติ 19:15

‡ 18:24 18:24 หนึ่ง​หมื่น​ตะลันต์ หรือ​เงิน​หนัก​ประมาณ 300 เมตริกตัน เป็น​จำนวน​เงิน​มหาศาล เทียบ​ได้​กับ​ประมาณ 60,000,000 เดนาริอุส โดย​หนึ่ง​เดนาริอุส​เป็น​ค่าแรง​ทั่วไป​ของ​คนงาน​เกษตร​หนึ่ง​วัน

§ 18:28 18:28 100 เดนาริอุส​มี​ค่า​ประมาณ​หนึ่ง​ใน​หกสิบ​ของ​หนึ่ง​ตะลันต์ หรือ​เงิน​หนัก​ประมาณ 500 กรัม (1.1 ปอนด์)

✡ 19:4 19:4 ปฐมกาล 1:27

✡ 19:5 19:5 ปฐมกาล 2:24

* 19:17 19:17 MT และ TR อ่าน​เช่นนี้ ส่วน NU อ่าน​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​ถาม​เรา​เรื่อง​สิ่ง​ที่​ดี?”

✡ 19:19 19:19 อพยพ 20:12-16; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16-20

✡ 19:19 19:19 เลวีนิติ 19:18

* 20:2 20:2 เดนาริอุส​เป็น​เหรียญ​เงิน​ของ​โรมัน มี​ค่า​เท่ากับ 1/25 ของ​เหรียญ​ทอง​ออเรียส​ของ​โรมัน และ​เป็น​ค่าแรง​ทั่วไป​สำหรับ​งาน​เกษตร​หนึ่ง​วัน

† 20:3 20:3 ใน​สมัย​นั้น​นับ​เวลา​ตั้งแต่​พระอาทิตย์​ขึ้น​ถึง​พระอาทิตย์​ตก ดังนั้น ชั่วโมง​ที่​สาม​จึง​อยู่​ประมาณ 9:00 น.

‡ 20:5 20:5 ประมาณ​เที่ยง​วัน​และ 15:00 น.

§ 20:6 20:6 ประมาณ 17:00 น.

* 20:26 20:26 TR อ่าน​ว่า “ให้​เขา​เป็น” แทน “จะ​ต้อง​เป็น”

* 21:1 21:1 TR และ NU อ่านว่า “เบธฟาเก” แทน “เบธสฟาเก”

✡ 21:5 21:5 เศคาริยาห์ 9:9

† 21:9 21:9 “โฮซันนา” หมายถึง “โปรดช่วยพวกเราให้รอด” หรือ “โปรดช่วยพวกเราเถิด”

✡ 21:9 21:9 สดุดี 118:26

✡ 21:13 21:13 อิสยาห์ 56:7

✡ 21:13 21:13 เยเรมีย์ 7:11

✡ 21:16 21:16 สดุดี 8:2

✡ 21:42 21:42 สดุดี 118:22-23

* 22:24 22:24 หรือ “เชื้อสาย”

✡ 22:32 22:32 อพยพ 3:6

✡ 22:37 22:37 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:5

✡ 22:39 22:39 เลวีนิติ 19:18

✡ 22:44 22:44 สดุดี 110:1

* 23:5 23:5 กล่องพระคัมภีร์ (ภาษาฮีบรูว่า เทฟิลลิน) เป็นถุงหนังขนาดเล็กที่ชายชาวยิวบางคนสวมไว้ที่หน้าผากและแขนขณะอธิษฐาน ภายในบรรจุม้วนหนังสือเล็ก ๆ ที่มีข้อความจากพระคัมภีร์ ดู เฉลยธรรมบัญญัติ 6:8

† 23:5 23:5 หรือ พู่

‡ 23:7 23:7 NU ไม่มีคำว่า “รับบี” ครั้งที่สอง

§ 23:14 23:14 ต้นฉบับภาษากรีกบางฉบับสลับลำดับข้อ 13 กับ 14 และบางฉบับไม่มีข้อ 13 โดยนับข้อ 14 เป็นข้อ 13 ส่วน NU ไม่มีข้อ 14

* 23:15 23:15 หรือ นรก

† 23:21 23:21 NU อ่านว่า “ประทับอยู่”

‡ 23:23 23:23 ยี่หร่าเป็นเมล็ดหอมจาก Cuminum cyminum มีกลิ่นและรูปลักษณ์คล้ายคาราเวย์ ใช้เป็นเครื่องเทศ

§ 23:25 23:25 TR อ่านว่า “การตามใจตนเอง” แทน “ความอธรรม”

* 23:33 23:33 หรือ นรก

✡ 23:39 23:39 สดุดี 118:26

✡ 24:15 24:15 ดาเนียล 9:27; 11:31; 12:11

* 24:21 24:21 หรือ การกดขี่

† 24:28 24:28 หรือ นกอินทรี

‡ 24:29 24:29 หรือ การกดขี่

✡ 24:29 24:29 อิสยาห์ 13:10; 34:4

§ 24:34 24:34 คำที่แปลว่า “รุ่น” (genea) อาจแปลว่า “เชื้อชาติ” ได้ด้วย

* 24:36 24:36 NU เพิ่มว่า “แม้​แต่พระบุตร”

* 25:7 25:7 ปลาย​ไส้​ตะเกียง​น้ำมัน​ต้อง​ตัด​ออก​เป็น​ระยะ เพื่อ​ไม่​ให้​มี​เขม่า​คาร์บอน​เกาะ​อุดตัน และ​ต้อง​ปรับ​ความ​สูง​ของ​ไส้ เพื่อ​ให้​เปลวไฟ​ไหม้​สม่ำเสมอ ให้​แสง​ดี และ​ไม่​เกิด​ควัน​มาก

† 25:15 25:15 หนึ่ง​ตะลันต์​หนัก​ประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์ (โดย​ทั่วไป​ใช้​ชั่ง​เงิน ถ้า​ไม่​ได้​ระบุ​เป็น​อย่าง​อื่น)

‡ 25:40 25:40 คำ​ที่​แปล​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่​นี้ อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชาย​หญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว”

* 26:26 26:26 TR อ่าน​ว่า “กล่าว​คำ​อวยพร” แทน “กล่าว​ขอบคุณ”

✡ 26:31 26:31 เศคาริยาห์ 13:7

* 27:9 27:9 ต้นฉบับ​บาง​ฉบับ​ไม่​มี​คำ​ว่า “เยเรมีย์”

✡ 27:10 27:10 เศคาริยาห์ 11:12-13; เยเรมีย์ 19:1-13; 32:6-9

† 27:34 27:34 หรือ น้ำส้มสายชู

‡ 27:34 27:34 สาร​รส​ขม​นี้​เป็น​น้ำมัน​สีเขียว​เข้ม​รส​ขม​จาก​พืช​ตระกูล​วอร์มวูด และ​มี​ฤทธิ์​เหมือน​แอลกอฮอล์

§ 27:35 27:35 TR เพิ่ม​ว่า “เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ไว้​ผ่าน​ผู้เผยพระวจนะ​สำเร็จ คือ ‘พวกเขา​แบ่ง​เสื้อผ้า​ของ​เรา​กัน และ​จับสลาก​เอา​เสื้อผ้า​ของ​เรา’ ” [ดู สดุดี 22:18 และ ยอห์น 19:24]

* 27:41 27:41 TR ไม่​มี​คำ​ว่า “พวก​ฟาริสี”

† 27:45 27:45 เที่ยงวัน

‡ 27:45 27:45 15:00 น.

§ 27:46 27:46 TR อ่าน​ว่า “ลามา” แทน “ลิมา”

✡ 27:46 27:46 สดุดี 22:1

* 28:10 28:10 คำ​ที่​แปล​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่​นี้ อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชาย​หญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว”

† 28:19 28:19 TR และ NU เพิ่ม​คำ​ว่า “เพราะฉะนั้น”

มาระโก

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

ข่าวดี​ตาม​คำ​บอกเล่า​ของ

มาระโก

1

1 จุดเริ่มต้น​ของ​ข่าวดี​เรื่อง​พระเยซู​คริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า

2 ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า

“จง​ดู* เรา​ส่ง​ผู้ส่งสาร​ของ​เรา​ไป​ก่อน​เจ้า

เขา​จะ​เตรียม​ทาง​ไว้​ให้​เจ้า✡

3 มี​เสียง​ของ​ผู้หนึ่ง​ร้อง​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ว่า

‘จง​เตรียม​ทาง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า

จง​ทำ​ทาง​ของ​พระองค์​ให้​ตรง!’ ”✡

4 ยอห์น​มา​ทำ​พิธี​บัพติศมา† ใน​ถิ่นทุรกันดาร และ​ประกาศ​เรื่อง​การ​รับ​บัพติศมา​แห่ง​การ​กลับใจ​เพื่อ​รับ​การ​ยกโทษ​บาป 5 ผู้คน​จาก​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย​และ​ชาวเยรูซาเล็ม​ทั้งหมด​พา​กัน​ออก​ไป​หา​ยอห์น พวกเขา​รับ​บัพติศมา​จาก​เขา​ใน​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​สารภาพ​บาป​ของ​ตน 6 ยอห์น​สวม​เสื้อ​ขน​อูฐ คาด​เข็มขัด​หนัง​ที่​เอว และ​กิน​ตั๊กแตน​กับ​น้ำผึ้ง​ป่า 7 เขา​ประกาศ​ว่า “ผู้​ที่​จะ​มา​ภายหลัง​ข้าพเจ้า​มี​อำนาจ​ยิ่ง​กว่า​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​แม้แต่​จะ​ก้ม​ลง​แก้​สายรัด​รองเท้าแตะ​ของ​เขา 8 ข้าพเจ้า​ให้​พวกคุณ​รับ​บัพติศมา​ใน‡ น้ำ แต่​เขา​จะ​ให้​พวกคุณ​รับ​บัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์”

9 ใน​เวลา​นั้น พระเยซู​มา​จาก​เมือง​นาซาเร็ธ​ใน​แคว้น​กาลิลี และ​รับ​บัพติศมา​จาก​ยอห์น​ใน​แม่น้ำ​จอร์แดน 10 ทันที​ที่​ขึ้น​จาก​น้ำ พระองค์​เห็น​สวรรค์​แยก​ออก และ​เห็น​พระวิญญาณ​ลง​มา​บน​พระองค์​เหมือน​นกพิราบ 11 แล้ว​มี​เสียง​มา​จาก​ฟ้า​ว่า “เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​เรา​ที่​เรา​รัก เรา​พอใจ​ใน​ตัว​เจ้า​อย่าง​ยิ่ง”

12 ทันใดนั้น พระวิญญาณ​ผลักดัน​พระองค์​ออก​ไป​ยัง​ถิ่นทุรกันดาร 13 พระองค์​อยู่​ที่​นั่น​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​สี่สิบ​วัน ถูก​ซาตาน​ทดลอง อยู่​ท่ามกลาง​สัตว์ป่า และ​เหล่า​ทูตสวรรค์​คอย​รับใช้​พระองค์

14 หลัง​จาก​ยอห์น​ถูก​จับกุม​แล้ว พระเยซู​มา​ยัง​แคว้น​กาลิลี ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า 15 และ​กล่าว​ว่า “เวลา​ที่​กำหนด​ไว้​มาถึง​แล้ว และ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ใกล้เข้ามา​แล้ว! จง​กลับใจ​และ​เชื่อ​ข่าวดี”

16 ขณะที่​เดิน​เลียบ​ทะเล​กาลิลี พระองค์​เห็น​ซีโมน​กับ​อันดรูว์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กัน กำลัง​ทอด​แห​อยู่​ใน​ทะเล เพราะ​ทั้งสอง​เป็น​ชาวประมง 17 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ตาม​เรา​มา แล้ว​เรา​จะ​ทำ​ให้​พวกคุณ​เป็น​ชาวประมง​ที่​จับ​คน”

18 พวกเขา​ทิ้ง​แห​ทันที​แล้ว​ตาม​พระองค์​ไป

19 เมื่อ​เดิน​ต่อ​ไป​อีก​เล็กน้อย พระองค์​เห็น​ยากอบ​ลูก​ของ​เศเบดี​กับ​ยอห์น​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กัน ทั้งสอง​อยู่​ใน​เรือ​กำลัง​ซ่อม​แห 20 พระองค์​เรียก​ทั้งสอง​ทันที พวกเขา​จึง​ทิ้ง​เศเบดี​บิดา​ของ​ตน​ไว้​ใน​เรือ​กับ​พวก​ลูกจ้าง แล้ว​ตาม​พระองค์​ไป

21 พวกเขา​เข้า​เมือง​คาเปอรนาอุม พอ​ถึง​วันสะบาโต พระเยซู​ก็​เข้า​ไป​ใน​ธรรมศาลา​และ​สอน​ทันที 22 ผู้คน​ต่าง​ประหลาดใจ​ใน​คำสอน​ของ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​สอน​พวกเขา​อย่าง​ผู้มีอำนาจ ไม่​เหมือน​พวก​อาลักษณ์ 23 ทันใดนั้น ใน​สถานที่​ประชุม​ของ​พวกเขา​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​อยู่​ใน​ตัว เขา​ร้อง​ออก​มา​ว่า 24 “อา! ท่าน​มา​ยุ่ง​อะไร​กับ​พวกเรา เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ? ท่าน​มา​เพื่อ​ทำลาย​พวกเรา​หรือ? ข้า​รู้​ว่า​ท่าน​เป็น​ใคร ท่าน​คือ​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า!”

25 พระเยซู​ตำหนิ​วิญญาณ​นั้น​ว่า “เงียบ! ออก​มา​จาก​เขา!”

26 วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ทำ​ให้​ชาย​คน​นั้น​ชัก ร้อง​เสียง​ดัง แล้ว​ออก​มา​จาก​เขา 27 ทุกคน​ต่าง​ตกตะลึง​จน​ถาม​กัน​ว่า “นี่​อะไร​กัน? เป็น​คำสอน​ใหม่​หรือ? เขา​มี​อำนาจ​สั่ง​แม้แต่​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ และ​พวกมัน​ก็​เชื่อฟัง​เขา!” 28 ข่าว​เรื่อง​พระองค์​แพร่​ไป​ทันที​ทั่ว​ทุก​แห่ง​ใน​แคว้น​กาลิลี​และ​บริเวณ​โดยรอบ

29 ทันที​ที่​ออก​จาก​ธรรมศาลา พวกเขา​ก็​ไป​บ้าน​ของ​ซีโมน​และ​อันดรูว์ พร้อม​กับ​ยากอบ​และ​ยอห์น 30 แม่ยาย​ของ​ซีโมน​นอน​ป่วย​เป็น​ไข้ และ​พวกเขา​บอก​พระเยซู​เรื่อง​นาง​ทันที 31 พระองค์​เข้า​ไป​จับ​มือ​นาง​และ​พยุง​ให้​ลุก​ขึ้น ไข้​ก็​หาย​จาก​นาง​ทันที§ แล้ว​นาง​ก็​คอย​รับใช้​พวกเขา

32 พอ​ถึง​เวลา​เย็น หลัง​ดวงอาทิตย์​ตก ผู้คน​พา​คน​ป่วย​ทุกคน​และ​คน​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง​มา​หา​พระองค์ 33 คน​ทั้ง​เมือง​มา​รวม​กัน​ที่​หน้า​ประตู 34 พระองค์​รักษา​คน​จำนวน​มาก​ที่​ป่วย​ด้วย​โรค​ต่าง ๆ และ​ขับ​ปีศาจ​ออก​ไป​หลาย​ตน พระองค์​ไม่​ยอม​ให้​ปีศาจ​พูด เพราะ​พวกมัน​รู้จัก​พระองค์

35 เช้าตรู่​ขณะที่​ยัง​มืด​อยู่ พระองค์​ลุก​ขึ้น ออก​ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว และ​อธิษฐาน​อยู่​ที่​นั่น 36 ซีโมน​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ออก​ตามหา​พระองค์ 37 เมื่อ​พบ​พระองค์​แล้ว พวกเขา​บอก​ว่า “ทุกคน​กำลัง​ตามหา​ท่าน​อยู่”

38 พระองค์​ตอบ​ว่า “ไป​ที่​อื่น​กัน​เถอะ ไป​ยัง​เมือง​ใกล้เคียง เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ประกาศ​ที่​นั่น​ด้วย เพราะ​ที่​เรา​ออก​มา​ก็​เพื่อ​การ​นี้” 39 พระองค์​จึง​ไป​ทั่ว​แคว้น​กาลิลี ประกาศ​ตาม​ธรรมศาลา​และ​ขับ​ปีศาจ​ออก

40 คน​เป็น​โรคเรื้อน​คน​หนึ่ง​มา​หา​พระองค์ คุกเข่า​ลง​และ​วิงวอน​ว่า “ถ้า​ท่าน​เต็มใจ ท่าน​ก็​ทำ​ให้​ข้าพเจ้า​สะอาด​ได้”

41 พระเยซู​รู้สึก​สงสาร จึง​ยื่น​มือ​แตะ​เขา​และ​กล่าว​ว่า “เรา​เต็มใจ จง​สะอาด” 42 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​เช่นนั้น โรคเรื้อน​ก็​หาย​จาก​เขา​ทันที และ​เขา​ก็​สะอาด 43 พระองค์​กำชับ​เขา​อย่าง​เข้มงวด แล้ว​ให้​เขา​ออก​ไป​ทันที 44 โดย​กล่าว​ว่า “อย่า​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​ใคร แต่​จง​ไป​แสดง​ตัว​ต่อ​ปุโรหิต และ​ถวาย​สิ่ง​ที่​โมเสส​สั่ง​ไว้​สำหรับ​การ​ชำระ​ตัว​ของ​เจ้า เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขา”

45 แต่​ชาย​คน​นั้น​ออก​ไป​แล้ว​เริ่ม​ประกาศ​และ​เล่า​เรื่อง​นี้​ออก​ไป​อย่าง​กว้างขวาง จน​พระเยซู​ไม่​สามารถ​เข้า​เมือง​อย่าง​เปิดเผย​ได้​อีก แต่​ต้อง​อยู่​นอก​เมือง​ตาม​ที่​เปลี่ยว ผู้คน​จาก​ทุก​แห่ง​ก็​พา​กัน​มา​หา​พระองค์

2

1 เมื่อ​ผ่าน​ไป​หลาย​วัน พระองค์​กลับ​เข้า​เมือง​คาเปอรนาอุม​อีกครั้ง แล้ว​ข่าว​ก็​แพร่​ออก​ไป​ว่า​พระองค์​อยู่​ที่​บ้าน 2 ทันที​นั้น ผู้คน​จำนวน​มาก​มา​รวม​กัน จน​ไม่​เหลือ​ที่​ว่าง แม้แต่​บริเวณ​ประตู และ​พระองค์​ประกาศ​พระวจนะ​ให้​พวกเขา​ฟัง 3 มี​คน​สี่​คน​หาม​คน​เป็น​อัมพาต​มา​หา​พระองค์ 4 แต่​เพราะ​ฝูงชน​ทำ​ให้​พวกเขา​เข้า​ไป​ใกล้​พระองค์​ไม่ได้ พวกเขา​จึง​รื้อ​หลังคา​ตรง​บริเวณ​ที่​พระองค์​อยู่ เมื่อ​เปิด​ช่อง​แล้ว ก็​หย่อน​เสื่อ​ที่​คน​เป็น​อัมพาต​นอน​อยู่​ลง​มา 5 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ความเชื่อ​ของ​พวกเขา พระองค์​กล่าว​กับ​คน​เป็น​อัมพาต​ว่า “ลูกเอ๋ย บาป​ของ​เจ้า​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว”

6 มี​อาลักษณ์​บาง​คน​นั่ง​อยู่​ที่​นั่น และ​กำลัง​คิด​อยู่​ใน​ใจ​ว่า 7 “ทำไม​คน​นี้​จึง​พูด​หมิ่นประมาท​พระเจ้า​อย่าง​นี้? ใคร​จะ​ยกโทษ​บาป​ได้​นอกจาก​พระเจ้า​เพียง​ผู้เดียว?”

8 พระเยซู​รู้​ทันที​ใน​จิตวิญญาณ​ของ​พระองค์​ว่า​พวกเขา​กำลัง​คิด​เช่นนั้น​อยู่​ใน​ใจ จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​คิด​เรื่อง​เหล่านี้​อยู่​ใน​ใจ? 9 อย่าง​ไหน​ง่าย​กว่า​กัน การ​บอก​คน​เป็น​อัมพาต​ว่า ‘บาป​ของ​เจ้า​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว’ หรือ​บอก​ว่า ‘ลุก​ขึ้น ยก​เสื่อ​ของ​เจ้า แล้ว​เดิน​ไป’? 10 แต่​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​รู้​ว่า บุตรมนุษย์​มี​อำนาจ​บน​โลก​ที่​จะ​ยกโทษ​บาป” แล้ว​พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​คน​เป็น​อัมพาต​ว่า 11 “เรา​บอก​เจ้า​ว่า ลุก​ขึ้น ยก​เสื่อ​ของ​เจ้า แล้ว​กลับ​บ้าน​ไป”

12 เขา​ก็​ลุก​ขึ้น ยก​เสื่อ​ทันที และ​เดิน​ออก​ไป​ต่อหน้า​ทุกคน ทุกคน​จึง​ประหลาดใจ​และ​ยกย่อง​พระเจ้า พร้อม​กับ​พูด​ว่า “พวกเรา​ไม่​เคย​เห็น​อะไร​แบบ​นี้​เลย!”

13 พระองค์​ออก​ไป​ที่​ริม​ทะเล​อีกครั้ง ฝูงชน​ทั้งหมด​พา​กัน​มา​หา​พระองค์ และ​พระองค์​สอน​พวกเขา 14 ขณะ​เดิน​ผ่าน​ไป พระองค์​เห็น​เลวี​ลูก​ของ​อัลเฟอัส​นั่ง​อยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี จึง​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ตาม​เรา​มา” เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​และ​ตาม​พระองค์​ไป

15 ขณะที่​พระเยซู​เอนกาย​รับประทาน​อาหาร​อยู่​ใน​บ้าน​นั้น มี​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป​จำนวน​มาก​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระเยซู​และ​สาวก​ของ​พระองค์ เพราะ​มี​คน​เช่นนี้​จำนวน​มาก และ​พวกเขา​ติดตาม​พระองค์ 16 เมื่อ​พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี​เห็น​ว่า​พระองค์​กำลัง​รับประทาน​อาหาร​กับ​คนบาป​และ​คนเก็บภาษี พวกเขา​จึง​ถาม​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า “ทำไม​เขา​จึง​กิน​และ​ดื่ม​กับ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป?”

17 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “คน​แข็งแรง​ไม่​ต้องการ​หมอ แต่​คน​ป่วย​ต้องการ เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​เรียก​คน​ชอบธรรม แต่​มา​เรียก​คนบาป​ให้​กลับใจ”

18 สาวก​ของ​ยอห์น​และ​พวก​ฟาริสี​กำลัง​อดอาหาร พวกเขา​จึง​มา​ถาม​พระองค์​ว่า “ทำไม​สาวก​ของ​ยอห์น​และ​สาวก​ของ​พวก​ฟาริสี​จึง​อดอาหาร แต่​สาวก​ของ​ท่าน​ไม่​อดอาหาร?”

19 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพื่อนเจ้าบ่าว​จะ​อดอาหาร​ได้​หรือ ขณะที่​เจ้าบ่าว​อยู่​กับ​พวกเขา? ตราบใด​ที่​เจ้าบ่าว​ยัง​อยู่​กับ​พวกเขา พวกเขา​ก็​อดอาหาร​ไม่ได้ 20 แต่​จะ​มี​วัน​ที่​เจ้าบ่าว​ถูก​พราก​ไป​จาก​พวกเขา แล้ว​ใน​วัน​นั้น​พวกเขา​จะ​อดอาหาร 21 ไม่​มี​ใคร​เอา​ผ้า​ที่​ยัง​ไม่​หด​ไป​ปะ​เสื้อ​เก่า ไม่​เช่นนั้น ผ้าปะ​ใหม่​จะ​หด​และ​ดึง​ผ้า​เก่า​ให้​ขาด รอยขาด​ก็​จะ​ยิ่ง​แย่​กว่า​เดิม 22 และ​ไม่​มี​ใคร​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใส่​ถุงหนัง​เก่า ไม่​เช่นนั้น เหล้าองุ่น​ใหม่​จะ​ทำ​ให้​ถุงหนัง​แตก เหล้าองุ่น​ก็​หก และ​ถุงหนัง​ก็​เสีย แต่​เหล้าองุ่น​ใหม่​ก็​ใส่​ใน​ถุงหนัง​ใหม่”

23 ใน​วันสะบาโต​วัน​หนึ่ง พระองค์​เดิน​ผ่าน​ทุ่ง​ธัญพืช และ​ขณะที่​สาวก​เดิน​ไป พวกเขา​ก็​เริ่ม​เด็ด​รวง 24 พวก​ฟาริสี​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ดูสิ ทำไม​พวกเขา​จึง​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​ทำ​ใน​วันสะบาโต?”

25 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ไม่​เคย​อ่าน​หรือ​ว่า ดาวิด​ทำ​อะไร​เมื่อ​เขา​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​หิว​และ​ต้องการ​อาหาร— 26 เขา​เข้า​ไป​ใน​พระนิเวศ​ของ​พระเจ้า​ใน​สมัย​ที่​อาบียาธาร์​เป็น​มหาปุโรหิต และ​กิน​ขนมปัง​ถวาย ซึ่ง​ไม่​มี​ใคร​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​กิน​นอกจาก​ปุโรหิต และ​เขา​ยัง​แบ่ง​ให้​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​กิน​ด้วย?”

27 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “วันสะบาโต​มี​ไว้​เพื่อ​มนุษย์ ไม่​ใช่​มนุษย์​มี​ไว้​เพื่อ​วันสะบาโต 28 ดังนั้น บุตรมนุษย์​จึง​เป็น​เจ้า​เหนือ​แม้แต่​วันสะบาโต”

3

1 พระองค์​เข้า​ไป​ใน​ธรรมศาลา​อีกครั้ง ที่​นั่น​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มือ​ข้าง​หนึ่ง​ลีบ 2 พวกเขา​จับตาดู​พระองค์​ว่า​จะ​รักษา​ชาย​คน​นั้น​ใน​วันสะบาโต​หรือ​ไม่ เพื่อ​จะ​ได้​กล่าวหา​พระองค์ 3 พระองค์​กล่าว​กับ​ชาย​ที่​มือ​ลีบ​ว่า “ลุก​ขึ้น​ยืน” 4 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ใน​วันสะบาโต อนุญาต​ให้​ทำ​ความดี​หรือ​ทำร้าย? ช่วย​ชีวิต​หรือ​ฆ่า?” แต่​พวกเขา​นิ่ง​เงียบ 5 พระองค์​มอง​ไปรอบ ๆ ด้วย​ความโกรธ และ​เศร้าใจ​เพราะ​ใจ​ของ​พวกเขา​แข็งกระด้าง แล้ว​กล่าว​กับ​ชาย​คน​นั้น​ว่า “ยื่น​มือ​ออก​มา” เขา​ก็​ยื่น​มือ​ออก และ​มือ​ของ​เขา​ก็​กลับ​เป็น​ปกติ​ดี​เหมือน​อีก​ข้าง 6 พวก​ฟาริสี​ออก​ไป และ​วางแผน​ร่วม​กับ​พวก​เฮโรเดียน​ทันที​ว่า​จะ​กำจัด​พระองค์​อย่างไร

7 พระเยซู​ถอย​ไป​ที่​ทะเล​พร้อม​กับ​สาวก​ของ​พระองค์ ฝูงชน​จำนวน​มาก​จาก​แคว้น​กาลิลี​และ​แคว้น​ยูเดีย​ติดตาม​พระองค์ 8 รวม​ทั้ง​ผู้คน​จาก​เยรูซาเล็ม อิดูเมอา อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​บริเวณ​เมือง​ไทระ​กับ​ไซดอน เมื่อ​ฝูงชน​จำนวน​มาก​ได้ยิน​ถึง​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​ที่​พระองค์​ทำ พวกเขา​ก็​มา​หา​พระองค์ 9 พระองค์​บอก​สาวก​ให้​เตรียม​เรือ​ลำ​เล็ก​ไว้​ใกล้ ๆ เพื่อ​ไม่​ให้​ฝูงชน​เบียด​พระองค์ 10 เพราะ​พระองค์​รักษา​คน​จำนวน​มาก จน​ผู้​ที่​มี​โรค​ต่าง ๆ พา​กัน​เบียดเสียด​เข้า​หา​พระองค์ เพื่อ​จะ​ได้​แตะ​พระองค์ 11 ทุกครั้ง​ที่​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​เห็น​พระองค์ พวกมัน​ก็​หมอบ​ลง​ต่อหน้า​พระองค์​และ​ร้อง​ว่า “ท่าน​คือ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า!” 12 พระองค์​กำชับ​พวกมัน​อย่าง​เข้มงวด​ไม่​ให้​เปิดเผย​เรื่อง​พระองค์

13 พระองค์​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา และ​เรียก​คน​ที่​พระองค์​ต้องการ​ให้​มา​หา แล้ว​พวกเขา​ก็​มา​หา​พระองค์ 14 พระองค์​แต่งตั้ง​สิบสอง​คน เพื่อ​ให้​พวกเขา​อยู่​กับ​พระองค์ และ​เพื่อ​จะ​ส่ง​พวกเขา​ออก​ไป​ประกาศ 15 ทั้ง​ให้​มี​อำนาจ​รักษา​โรค​และ​ขับ​ปีศาจ 16 คือ ซีโมน ซึ่ง​พระองค์​ให้​ชื่อ​ว่า เปโตร 17 ยากอบ​ลูก​ของ​เศเบดี และ​ยอห์น​พี่น้อง​ของ​ยากอบ ซึ่ง​พระองค์​ให้​ชื่อ​ว่า โบอาเนอร์เกส หมายความว่า “บุตร​แห่ง​ฟ้าร้อง” 18 อันดรูว์ ฟีลิป บารโธโลมิว มัทธิว โธมัส ยากอบ​ลูก​ของ​อัลเฟอัส ธัดเดอัส ซีโมน​ผู้​เป็น​เซโลเต 19 และ​ยูดาส​อิสคาริโอท ผู้​ซึ่ง​ทรยศ​พระองค์

แล้ว​พระองค์​ก็​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​หลัง​หนึ่ง 20 ฝูงชน​มา​รวม​กัน​อีก จน​พวกเขา​ไม่​สามารถ​แม้แต่​จะ​กิน​อาหาร 21 เมื่อ​คนใกล้ชิด​ของ​พระองค์​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ พวกเขา​ก็​ออก​ไป​จับ​ตัว​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​พูด​ว่า “เขา​เสียสติ​ไป​แล้ว” 22 พวก​อาลักษณ์​ที่​ลง​มา​จาก​เยรูซาเล็ม​กล่าว​ว่า “เขา​มี​เบเอลเซบูล​อยู่​ใน​ตัว” และ “เขา​ขับ​ปีศาจ​โดย​อำนาจ​ของ​เจ้า​แห่ง​ปีศาจ”

23 พระองค์​เรียก​พวกเขา​มา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​เป็น​อุปมา​ว่า “ซาตาน​จะ​ขับ​ซาตาน​ออก​ได้​อย่างไร? 24 ถ้า​อาณาจักร​หนึ่ง​แตกแยก​กันเอง อาณาจักร​นั้น​ก็​ตั้ง​อยู่​ไม่ได้ 25 ถ้า​บ้าน​หนึ่ง​แตกแยก​กันเอง บ้าน​นั้น​ก็​ตั้ง​อยู่​ไม่ได้ 26 ถ้า​ซาตาน​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​กับ​ตัวเอง​และ​แตกแยก​กัน เขา​ก็​ตั้ง​อยู่​ไม่ได้ แต่​ถึง​จุดจบ 27 ไม่​มี​ใคร​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​คน​ที่​มีกำลัง​มาก​และ​ปล้น​ทรัพย์​ของ​เขา​ได้ เว้นแต่​จะ​มัด​คน​นั้น​เสียก่อน แล้ว​จึง​จะ​ปล้น​บ้าน​ของ​เขา​ได้

28 “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า บาป​ทุกอย่าง​ของ​มนุษย์​จะ​ได้​รับ​การ​ยกโทษ รวม​ทั้ง​คำ​หมิ่นประมาท​ต่าง ๆ ที่​พวกเขา​กล่าว 29 แต่​ผู้ใด​กล่าว​หมิ่นประมาท​พระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้​นั้น​จะ​ไม่​มี​วัน​ได้​รับ​การ​ยกโทษ แต่​ต้อง​รับ​โทษ​ชั่วนิรันดร์”* 30 ที่​พระองค์​กล่าว​เช่นนี้​ก็​เพราะ​พวกเขา​พูด​ว่า “เขา​มี​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​สิง​อยู่”

31 แม่​และ​พี่น้อง​ของ​พระองค์​มา​ถึง พวกเขา​ยืน​อยู่​ข้างนอก และ​ส่ง​คน​เข้า​ไป​เรียก​พระองค์ 32 ฝูงชน​นั่ง​อยู่​รอบ​พระองค์ พวกเขา​บอก​พระองค์​ว่า “ดูสิ แม่ พี่น้อง​ชาย และ​พี่น้อง​หญิง† ของ​ท่าน​อยู่​ข้างนอก​กำลัง​ตามหา​ท่าน”

33 พระองค์​ตอบ​ว่า “แม่​ของ​เรา​และ​พี่น้อง​ของ​เรา​คือ​ใคร?” 34 แล้ว​พระองค์​มอง​ไปรอบ ๆ ที่​คน​ซึ่ง​นั่ง​อยู่​รอบ​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า “ดูสิ นี่​คือ​แม่​และ​พี่น้อง​ของ​เรา! 35 เพราะ​ผู้ใด​ทำ​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า ผู้​นั้น​คือ​พี่น้อง​ชาย พี่น้อง​หญิง และ​แม่​ของ​เรา”

4

1 พระองค์​เริ่ม​สอน​ที่​ริม​ทะเล​อีกครั้ง ฝูงชน​จำนวน​มาก​มา​รวม​กัน​รอบ​พระองค์ จน​พระองค์​ต้อง​ลง​เรือ​ที่​อยู่​ใน​ทะเล​และ​นั่ง​ลง ส่วน​ฝูงชน​ทั้งหมด​อยู่​บน​ฝั่ง​ริม​ทะเล 2 พระองค์​สอน​พวกเขา​หลาย​เรื่อง​ด้วย​อุปมา และ​กล่าว​ใน​คำสอน​ว่า 3 “จง​ฟัง! ดูสิ ชาวไร่​คน​หนึ่ง​ออก​ไป​หว่าน​เมล็ด 4 ขณะ​ที่​เขา​หว่าน เมล็ด​บางส่วน​ตก​ข้างทาง แล้ว​นก* ก็​มา​กิน​จน​หมด 5 เมล็ด​บางส่วน​ตก​บน​พื้น​หิน​ที่​มี​ดิน​น้อย และ​งอก​ขึ้น​ทันที เพราะ​ดิน​ไม่​ลึก 6 เมื่อ​ดวงอาทิตย์​ขึ้น มัน​ก็​ถูก​แดด​เผา และ​เพราะ​ไม่​มี​ราก จึง​เหี่ยวแห้ง 7 เมล็ด​บางส่วน​ตก​ท่ามกลาง​ต้นหนาม ต้นหนาม​ก็​โต​ขึ้น​มา​รัด​มัน​ไว้ จึง​ไม่​เกิดผล 8 เมล็ด​บางส่วน​ตก​ใน​ดิน​ดี แล้ว​เกิดผล งอกงาม​และ​เพิ่มพูน บ้าง​ได้​ผล​สามสิบ​เท่า บ้าง​หกสิบ​เท่า และ​บ้าง​หนึ่งร้อย​เท่า” 9 แล้ว​พระองค์​กล่าว​ว่า “ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง”

10 เมื่อ​พระองค์​อยู่​ตามลำพัง คน​ที่​อยู่​รอบ​พระองค์​พร้อม​กับ​สิบสอง​คน​ก็​ถาม​พระองค์​เรื่อง​อุปมา​เหล่านั้น 11 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ได้​รับ​ความลับ​ของ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า แต่​สำหรับ​คน​ที่​อยู่​ภายนอก ทุกอย่าง​กล่าว​เป็น​อุปมา 12 เพื่อ​ว่า ‘เมื่อ​มอง พวกเขา​จะ​มอง​แต่​ไม่​รับรู้ และ​เมื่อ​ฟัง พวกเขา​จะ​ฟัง​แต่​ไม่​เข้าใจ มิฉะนั้น​พวกเขา​อาจ​หันกลับ และ​บาป​ของ​พวกเขา​จะ​ได้​รับ​การ​ยกโทษ’ ”✡

13 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ไม่​เข้าใจ​อุปมา​นี้​หรือ? แล้ว​จะ​เข้าใจ​อุปมา​ทั้งหมด​ได้​อย่างไร? 14 คน​ที่​หว่าน​นั้น​หว่าน​พระวจนะ 15 เมล็ด​ที่​ตก​ข้างทาง​หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน ซาตาน​ก็​มา​ทันที​และ​เอา​พระวจนะ​ที่​หว่าน​ไว้​ใน​พวกเขา​ไป 16 เช่นเดียวกัน เมล็ด​ที่​หว่าน​บน​พื้น​หิน​หมายถึง​คน​ที่​เมื่อ​ได้ยิน​พระวจนะ ก็​รับ​ไว้​ด้วย​ความยินดี​ทันที 17 แต่​พวกเขา​ไม่​มี​ราก​ใน​ตัวเอง จึง​อยู่​ได้​เพียง​ชั่วคราว เมื่อ​เกิด​การ​กดขี่​หรือ​การ​ข่มเหง​เพราะ​พระวจนะ พวกเขา​ก็​สะดุด​ทันที 18 ส่วน​เมล็ด​ที่​หว่าน​ท่ามกลาง​ต้นหนาม​หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ 19 แต่​ความกังวล​ของ​ยุค​นี้ ความหลอกลวง​ของ​ทรัพย์สมบัติ และ​ความอยาก​ใน​สิ่ง​อื่น ๆ เข้า​มา​รัด​พระวจนะ จน​ไม่​เกิดผล 20 ส่วน​เมล็ด​ที่​หว่าน​ใน​ดิน​ดี​หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ ยอมรับ​ไว้ และ​เกิดผล บ้าง​สามสิบ​เท่า บ้าง​หกสิบ​เท่า และ​บ้าง​หนึ่งร้อย​เท่า”

21 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มี​ใคร​เอา​ตะเกียง​มา​เพื่อ​วาง​ไว้​ใต้​ตะกร้า† หรือ​ใต้​เตียง​หรือ? ไม่​ใช่​เอา​มา​วาง​บน​เชิง​ตะเกียง​หรือ? 22 เพราะ​ไม่​มี​สิ่งใด​ซ่อน​อยู่ นอกจาก​เพื่อ​จะ​ถูก​เปิดเผย และ​ไม่​มี​สิ่งใด​ถูก​เก็บ​เป็น​ความลับ นอกจาก​เพื่อ​จะ​ปรากฏ​ออก​มา 23 ถ้า​ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง”

24 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ใส่ใจ​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ฟัง พวกคุณ​ใช้​เครื่องตวง​ใด​ตวง ก็​จะ​ตวง​ให้​พวกคุณ​ด้วย​เครื่องตวง​นั้น และ​จะ​เพิ่ม​ให้​แก่​พวกคุณ​ผู้​ฟัง​อีก 25 เพราะ​ผู้​ที่​มี​อยู่​แล้ว จะ​ได้​รับ​เพิ่ม​อีก แต่​ผู้​ที่​ไม่​มี แม้แต่​สิ่ง​ที่​เขา​มี​อยู่​ก็​จะ​ถูก​เอา​ไป​จาก​เขา”

26 พระองค์​กล่าว​ว่า “อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เปรียบ​เหมือน​ชาย​คน​หนึ่ง​หว่าน​เมล็ด​ลง​บน​ดิน 27 เขา​นอน​และ​ตื่น​ขึ้น คืน​แล้ว​คืน​เล่า วัน​แล้ว​วัน​เล่า เมล็ด​ก็​งอก​และ​เติบโต โดย​เขา​ไม่​รู้​ว่า​เกิด​ขึ้น​ได้​อย่างไร 28 เพราะ​ดิน​ทำ​ให้​เกิดผล​เอง เริ่ม​จาก​ต้นอ่อน แล้ว​เป็น​รวง แล้ว​เมล็ด​ก็​เต็ม​รวง 29 แต่​เมื่อ​ผล​สุก เขา​ก็​ลงมือ​เกี่ยว​ด้วย​เคียว​ทันที เพราะ​ถึง​เวลา​เก็บเกี่ยว​แล้ว”

30 พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​จะ​เปรียบ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​กับ​อะไร​ดี? หรือ​จะ​ใช้​อุปมา​อะไร​อธิบาย? 31 อาณาจักร​นั้น​เหมือน​เมล็ด​มัสตาร์ด ซึ่ง​เมื่อ​หว่าน​ลง​ใน​ดิน แม้​จะ​เล็ก​กว่า​เมล็ด​ทั้งปวง​บน​แผ่นดิน 32 แต่​เมื่อ​หว่าน​แล้ว ก็​เติบโต​ขึ้น​และ​ใหญ่​กว่า​พืชผัก​ทั้งปวง แตก​กิ่ง​ใหญ่ จน​บรรดา​นก​บน​ฟ้า​สามารถ​มา​อาศัย​ใต้​ร่มเงา​ของ​มัน​ได้”

33 พระองค์​กล่าว​พระวจนะ​แก่​พวกเขา​ด้วย​อุปมา​เช่นนี้​อีก​หลาย​เรื่อง ตาม​ที่​พวกเขา​สามารถ​รับฟัง​ได้ 34 พระองค์​ไม่​ได้​กล่าว​กับ​พวกเขา​โดย​ไม่​ใช้​อุปมา แต่​เมื่อ​อยู่​ตามลำพัง​กับ​สาวก​ของ​พระองค์ พระองค์​อธิบาย​ทุกสิ่ง​แก่​พวกเขา

35 ใน​วัน​นั้น เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ข้าม​ไป​ฝั่ง​ตรงข้าม​กัน​เถอะ” 36 พวกเขา​ละ​ฝูงชน แล้ว​พา​พระองค์​ไป​โดย​ที่​พระองค์​ยัง​อยู่​ใน​เรือ มี​เรือ​ลำ​เล็ก​อื่น ๆ ไป​กับ​พระองค์​ด้วย 37 แล้ว​เกิด​พายุ​ลมแรง คลื่น​ซัด​เข้า​เรือ จน​น้ำ​เข้า​เรือ​เต็ม​ไป​หมด​แล้ว 38 พระองค์​อยู่​ที่​ท้าย​เรือ กำลัง​หลับ​อยู่​บน​หมอน พวกเขา​ปลุก​พระองค์​และ​ถาม​ว่า “อาจารย์ ท่าน​ไม่​เป็นห่วง​หรือ​ว่า​พวกเรา​กำลัง​จะ​ตาย?”

39 พระองค์​ตื่น​ขึ้น ตำหนิ​ลม และ​กล่าว​กับ​ทะเล​ว่า “เงียบ! สงบ​ลง!” ลม​ก็​หยุด และ​เกิด​ความสงบ​อย่าง​ยิ่ง 40 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​กลัว​ขนาด​นี้? ทำไม​พวกคุณ​ถึง​ไม่​มี​ความเชื่อ?”

41 พวกเขา​กลัว​อย่าง​ยิ่ง และ​พูด​กัน​ว่า “คน​นี้​เป็น​ใคร​กัน แม้แต่​ลม​และ​ทะเล​ก็​ยัง​เชื่อฟัง​เขา?”

5

1 พวกเขา​ข้าม​ไป​ถึง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง​ของ​ทะเล ใน​ดินแดน​ของ​ชาว​กาดารา 2 เมื่อ​พระองค์​ขึ้น​จาก​เรือ ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​มี​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​สิง​อยู่​ก็​ออก​จาก​สุสาน​มา​พบ​พระองค์​ทันที 3 เขา​อาศัย​อยู่​ใน​สุสาน และ​ไม่​มี​ใคร​สามารถ​มัด​เขา​ได้​อีก แม้แต่​ด้วย​โซ่ 4 เพราะ​เขา​เคย​ถูก​มัด​ด้วย​ตรวน​และ​โซ่​หลาย​ครั้ง แต่​เขา​กระชาก​โซ่​จน​ขาด และ​หัก​ตรวน​เป็น​ชิ้น ๆ ไม่​มี​ใคร​มี​กำลัง​พอ​จะ​ควบคุม​เขา​ได้ 5 ทั้ง​กลางคืน​และ​กลางวัน เขา​อยู่​ตาม​สุสาน​และ​ภูเขา ร้อง​ตะโกน​และ​เอา​หิน​กรีด​ตัวเอง​อยู่​เสมอ 6 เมื่อ​เขา​เห็น​พระเยซู​แต่​ไกล เขา​ก็​วิ่ง​เข้า​มา​หมอบกราบ​พระองค์ 7 และ​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “ท่าน​มา​ยุ่ง​อะไร​กับ​ข้า พระเยซู พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ผู้สูงสุด? ข้า​ขอ​ให้​ท่าน​สาบาน​ต่อ​พระเจ้า​ว่า​จะ​ไม่​ทรมาน​ข้า” 8 เพราะ​พระองค์​ได้​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ออก​มา​จาก​ชาย​คน​นี้ เจ้า​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์!”

9 พระองค์​ถาม​เขา​ว่า “เจ้า​ชื่อ​อะไร?”

เขา​ตอบ​ว่า “ชื่อ​ของ​ข้า​คือ เลกิโอน เพราะ​พวกเรา​มี​มาก” 10 แล้ว​เขา​ก็​วิงวอน​พระองค์​อย่าง​มาก​ไม่​ให้​ส่ง​พวกมัน​ออก​ไป​จาก​ดินแดน​นั้น 11 ที่​ไหล่เขา​มี​หมู​ฝูง​ใหญ่​กำลัง​หากิน​อยู่ 12 ปีศาจ​ทั้งหมด​วิงวอน​พระองค์​ว่า “ส่ง​พวกเรา​เข้า​ไป​ใน​หมู เพื่อ​พวกเรา​จะ​ได้​เข้า​ไป​สิง​มัน”

13 พระเยซู​ก็​อนุญาต​ตาม​คำขอ​ของ​พวกมัน​ทันที วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​จึง​ออก​มา​และ​เข้า​ไป​ใน​หมู หมู​ฝูง​นั้น​ซึ่ง​มี​ประมาณ​สองพัน​ตัว​วิ่ง​กรู​ลง​ทาง​ลาดชัน​สู่​ทะเล และ​จมน้ำ​ตาย​ใน​ทะเล 14 คน​เลี้ยง​หมู​พา​กัน​หนี และ​นำ​เรื่อง​ไป​บอก​ใน​เมือง​และ​ตาม​ชนบท

ผู้คน​จึง​ออก​มา​ดู​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น 15 พวกเขา​มา​หา​พระเยซู และ​เห็น​คน​ที่​เคย​ถูก​ปีศาจ​สิง คน​ที่​เคย​มี​เลกิโอน​อยู่​ใน​ตัว กำลัง​นั่ง​อยู่ สวม​เสื้อผ้า และ​มี​สติ​เป็น​ปกติ พวกเขา​ก็​กลัว 16 คน​ที่​เห็น​เหตุการณ์​เล่า​ให้​พวกเขา​ฟัง​ถึง​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​คน​ที่​เคย​ถูก​ปีศาจ​สิง และ​เรื่อง​ของ​หมู 17 พวกเขา​จึง​เริ่ม​วิงวอน​พระองค์​ให้​ออก​ไป​จาก​เขตแดน​ของ​พวกเขา

18 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​ลง​เรือ ชาย​ที่​เคย​ถูก​ปีศาจ​สิง​วิงวอน​ขอ​อยู่​กับ​พระองค์ 19 แต่​พระองค์​ไม่​อนุญาต และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “กลับ​บ้าน​ไป​หา​คนใกล้ชิด​ของ​เจ้า แล้ว​บอก​พวกเขา​ถึง​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ได้​ทำ​เพื่อ​เจ้า และ​พระองค์​เมตตา​เจ้า​อย่างไร”

20 ชาย​คน​นั้น​จึง​ไป และ​เริ่ม​ประกาศ​ทั่ว​แคว้น​เดคาโปลิส​ถึง​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​ที่​พระเยซู​ทำ​เพื่อ​เขา ทุกคน​ต่าง​ประหลาดใจ

21 เมื่อ​พระเยซู​ข้าม​เรือ​กลับ​ไป​ยัง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง ฝูงชน​จำนวน​มาก​ก็​มา​รวม​กัน​รอบ​พระองค์ ขณะ​ที่​พระองค์​อยู่​ริม​ทะเล 22 ดูสิ มี​หัวหน้า​ธรรมศาลา​คน​หนึ่ง​ชื่อ ไยรัส มา​หา​พระองค์ เมื่อ​เห็น​พระองค์ เขา​ก็​หมอบ​ลง​ที่​เท้า​ของ​พระองค์ 23 และ​วิงวอน​อย่าง​มาก​ว่า “ลูกสาว​ตัว​น้อย​ของ​ข้าพเจ้า​กำลัง​จะ​ตาย โปรด​มา​วาง​มือ​บน​ลูก เพื่อ​ให้​ลูก​หายดี​และ​มี​ชีวิต​อยู่”

24 พระองค์​จึง​ไป​กับ​เขา ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ และ​เบียดเสียด​พระองค์​ทุก​ด้าน 25 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​มี​เลือด​ไหล​ไม่​หยุด​มา​สิบสอง​ปี 26 นาง​ต้อง​ทนทุกข์​จาก​การ​รักษา​ของ​หมอ​หลาย​คน ใช้​เงิน​ที่​มี​อยู่​จน​หมด แต่​อาการ​ก็​ไม่​ดี​ขึ้น กลับ​แย่​ลง​กว่า​เดิม 27 เมื่อ​นาง​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​พระเยซู จึง​เข้า​มา​ทาง​ด้านหลัง​พระองค์​ท่ามกลาง​ฝูงชน และ​แตะ​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์ 28 เพราะ​นาง​พูด​ว่า “ถ้า​เพียง​ได้​แตะ​เสื้อผ้า​ของ​เขา ฉัน​ก็​จะ​หาย” 29 ทันที​นั้น เลือด​ที่​ไหล​ก็​หยุด และ​นาง​รู้สึก​ใน​ร่างกาย​ว่า​หาย​จาก​โรค​ที่​ทรมาน​นาง​แล้ว

30 พระเยซู​รู้สึก​ได้​ทันที​ว่า​พลัง​ได้​ออก​จาก​พระองค์ จึง​หัน​กลับ​มา​ท่ามกลาง​ฝูงชน และ​ถาม​ว่า “ใคร​แตะ​เสื้อผ้า​ของ​เรา?”

31 สาวก​ของ​พระองค์​กล่าว​ว่า “ท่าน​เห็น​ฝูงชน​กำลัง​เบียดเสียด​ท่าน​อยู่ แล้ว​ท่าน​ยัง​ถาม​อีก​หรือ​ว่า ‘ใคร​แตะ​เรา?’ ”

32 พระองค์​มอง​ไปรอบ ๆ เพื่อ​ดู​หญิง​ที่​ทำ​เช่นนั้น 33 แต่​หญิง​คน​นั้น​ทั้ง​กลัว​และ​ตัวสั่น เพราะ​รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​ตน จึง​มา​หมอบ​ลง​ต่อหน้า​พระองค์ และ​เล่า​ความจริง​ทั้งหมด​ให้​พระองค์​ฟัง

34 พระองค์​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ลูกสาวเอ๋ย ความเชื่อ​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​หาย​แล้ว จง​ไป​อย่าง​สงบสุข และ​จง​หายขาด​จาก​โรค​ของ​เจ้า”

35 ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​กล่าว​อยู่ มี​คน​มา​จาก​บ้าน​ของ​หัวหน้า​ธรรมศาลา​และ​บอก​ว่า “ลูกสาว​ของ​ท่าน​ตาย​แล้ว จะ​รบกวน​อาจารย์​อีก​ทำไม?”

36 แต่​ทันที​ที่​พระเยซู​ได้ยิน​คำพูด​นั้น พระองค์​กล่าว​กับ​หัวหน้า​ธรรมศาลา​ว่า “อย่า​กลัว เพียง​เชื่อ​เท่านั้น” 37 พระองค์​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ตาม​ไป นอกจาก เปโตร ยากอบ และ​ยอห์น​พี่น้อง​ของ​ยากอบ 38 เมื่อ​พระองค์​มา​ถึง​บ้าน​ของ​หัวหน้า​ธรรมศาลา พระองค์​เห็น​ความวุ่นวาย ผู้คน​ร้องไห้​และ​คร่ำครวญ​เสียง​ดัง 39 เมื่อ​เข้า​ไป​แล้ว พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​วุ่นวาย​และ​ร้องไห้? เด็ก​คน​นี้​ไม่​ได้​ตาย แต่​กำลัง​หลับ​อยู่”

40 พวกเขา​หัวเราะเยาะ​พระองค์ แต่​พระองค์​ให้​ทุกคน​ออก​ไป แล้ว​พา​บิดา​และ​มารดา​ของ​เด็ก รวม​ทั้ง​คน​ที่​อยู่​กับ​พระองค์ เข้า​ไป​ยัง​ที่​เด็ก​นอน​อยู่ 41 พระองค์​จับ​มือ​เด็ก​และ​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า “ทาลิธา คูมิ!” ซึ่ง​แปล​ว่า “หนูน้อย เรา​บอก​เจ้า ลุก​ขึ้น!” 42 เด็กหญิง​ก็​ลุก​ขึ้น​และ​เดิน​ทันที เพราะ​เธอ​มี​อายุ​สิบสอง​ปี ทุกคน​ประหลาดใจ​อย่าง​ยิ่ง 43 พระองค์​กำชับ​พวกเขา​อย่าง​เข้มงวด​ไม่​ให้​ใคร​รู้​เรื่อง​นี้ และ​สั่ง​ให้​เอา​อาหาร​ให้​เธอ​กิน

6

1 พระองค์​ออก​จาก​ที่​นั่น แล้ว​กลับ​ไป​ยัง​ถิ่น​บ้านเกิด​ของ​พระองค์ สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ตาม​ไป 2 เมื่อ​ถึง​วันสะบาโต พระองค์​เริ่ม​สอน​ใน​ธรรมศาลา หลาย​คน​ที่​ได้ยิน​ก็​ประหลาดใจ และ​พูด​ว่า “คน​นี้​ได้​สิ่ง​เหล่านี้​มา​จาก​ไหน? ปัญญา​อะไร​ที่​เขา​ได้​รับ จึง​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​เช่นนี้​ด้วย​มือ​ของ​เขา? 3 คน​นี้​ไม่​ใช่​ช่างไม้ ลูก​ของ​มารีย์ และ​พี่น้อง​ของ​ยากอบ โยเสส ยูดาส และ​ซีโมน​หรือ? พี่น้อง​หญิง​ของ​เขา​ก็​อยู่​ที่​นี่​กับ​พวกเรา​ไม่​ใช่​หรือ?” พวกเขา​จึง​ไม่​ยอมรับ​พระองค์

4 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ผู้เผยพระวจนะ​ย่อม​ได้​รับ​เกียรติ เว้นแต่​ใน​ถิ่น​ของ​ตน ท่ามกลาง​ญาติ​ของ​ตน และ​ใน​บ้าน​ของ​ตน” 5 พระองค์​ไม่​สามารถ​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​นั่น​ได้ นอกจาก​วาง​มือ​บน​คน​ป่วย​ไม่​กี่​คน​และ​รักษา​พวกเขา 6 พระองค์​ประหลาดใจ​เพราะ​ความ​ไม่​เชื่อ​ของ​พวกเขา

พระองค์​เดิน​ไป​ตาม​หมู่บ้าน​โดยรอบ​และ​สั่งสอน 7 พระองค์​เรียก​สิบสอง​คน​มา และ​เริ่ม​ส่ง​พวกเขา​ออก​ไป​เป็น​คู่ ๆ พร้อม​ทั้ง​ให้​อำนาจ​เหนือ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ 8 พระองค์​สั่ง​พวกเขา​ว่า สำหรับ​การ​เดินทาง​ให้​เอา​ไป​ได้​เพียง​ไม้เท้า​เท่านั้น ไม่​ให้​เอา​ขนมปัง ย่าม หรือ​เงิน​ใน​กระเป๋า​ไป 9 ให้​สวม​รองเท้าแตะ และ​อย่า​สวม​เสื้อ​สอง​ตัว 10 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เมื่อ​พวกคุณ​เข้า​ไป​พัก​ใน​บ้าน​ใด ก็​จง​อยู่​ที่​นั่น​จนกว่า​จะ​ออก​จาก​ที่​นั้น 11 ถ้า​ที่​ใด​ไม่​ต้อนรับ​หรือ​ไม่​ฟัง​พวกคุณ เมื่อ​ออก​จาก​ที่​นั่น จง​สลัด​ฝุ่น​ใต้​เท้า​ของ​พวกคุณ​ออก เพื่อ​เป็น​พยาน​กล่าวโทษ​พวกเขา เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ใน​วัน​พิพากษา โสโดม​และ​โกโมราห์​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​เมือง​นั้น!”

12 พวกเขา​จึง​ออก​ไป​ประกาศ​ให้​ผู้คน​กลับใจ 13 พวกเขา​ขับ​ปีศาจ​ออก​หลาย​ตน และ​เจิม​คน​ป่วย​จำนวน​มาก​ด้วย​น้ำมัน​และ​รักษา​พวกเขา 14 กษัตริย์​เฮโรด​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ เพราะ​ชื่อเสียง​ของ​พระเยซู​เป็น​ที่​รู้จัก​กัน​แล้ว เขา​กล่าว​ว่า “ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว เพราะ​เหตุ​นี้​พลัง​อัศจรรย์​เหล่านี้​จึง​ทำงาน​อยู่​ใน​ตัว​เขา” 15 แต่​คน​อื่น​พูด​ว่า “เขา​คือ​เอลียาห์” บาง​คน​พูด​ว่า “เขา​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ หรือ​เป็น​เหมือน​ผู้เผยพระวจนะ​คน​หนึ่ง” 16 แต่​เมื่อ​เฮโรด​ได้ยิน เขา​กล่าว​ว่า “คน​นี้​คือ​ยอห์น​ที่​เรา​ตัด​ศีรษะ เขา​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว” 17 เพราะ​เฮโรด​เอง​ได้​ส่ง​คน​ไป​จับ​ยอห์น มัด​เขา​ไว้​ใน​คุก เพราะ​เรื่อง​เฮโรเดียส ภรรยา​ของ​ฟีลิป ผู้​เป็น​พี่น้อง​ของ​ตน ซึ่ง​เฮโรด​ได้​แต่งงาน​กับ​นาง 18 เพราะ​ยอห์น​เคย​บอก​เฮโรด​ว่า “ท่าน​ไม่มี​สิทธิ์​เอา​ภรรยา​ของ​พี่น้อง​ของ​ท่าน​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ตน” 19 เฮโรเดียส​จึง​ผูกใจเจ็บ​ยอห์น และ​อยาก​ฆ่า​เขา แต่​ทำ​ไม่ได้ 20 เพราะ​เฮโรด​เกรง​ยอห์น โดย​รู้​ว่า​เขา​เป็น​คน​ชอบธรรม​และ​บริสุทธิ์ จึง​คอย​ปกป้อง​เขา เมื่อ​ได้ยิน​ยอห์น เฮโรด​ก็​ทำ​หลาย​อย่าง และ​ชอบ​ฟัง​เขา

21 แล้ว​โอกาส​ก็​มา​ถึง ใน​วันเกิด​ของ​เฮโรด เขา​จัด​งานเลี้ยง​ให้​ขุนนาง นายทหาร​ชั้นสูง และ​คนสำคัญ​ของ​แคว้น​กาลิลี 22 เมื่อ​ลูกสาว​ของ​เฮโรเดียส​เอง​เข้า​มา​เต้นรำ นาง​ทำ​ให้​เฮโรด​และ​แขก​ที่​ร่วม​โต๊ะ​พอใจ กษัตริย์​จึง​กล่าว​กับ​หญิงสาว​ว่า “ขอ​สิ่ง​ใด​จาก​เรา​ก็​ได้ แล้ว​เรา​จะ​ให้​เจ้า” 23 เขา​สาบาน​กับ​นาง​ว่า “ไม่​ว่า​เจ้า​จะ​ขอ​อะไร เรา​จะ​ให้​เจ้า แม้​ถึง​ครึ่ง​อาณาจักร​ของ​เรา”

24 นาง​จึง​ออก​ไป​ถาม​มารดา​ว่า “ฉัน​ควร​ขอ​อะไร?”

มารดา​ตอบ​ว่า “ศีรษะ​ของ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา”

25 นาง​รีบ​กลับ​เข้า​ไป​หา​กษัตริย์​ทันที และ​ขอ​ว่า “ฉัน​ต้องการ​ให้​ท่าน​เอา​ศีรษะ​ของ​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา​ใส่​ถาด​มา​ให้​ฉัน​เดี๋ยวนี้”

26 กษัตริย์​เสียใจ​อย่าง​ยิ่ง แต่​เพราะ​คำ​สาบาน​ของ​ตน​และ​เพราะ​บรรดา​แขก​ร่วม​โต๊ะ เขา​จึง​ไม่​อยาก​ปฏิเสธ​นาง 27 กษัตริย์​ส่ง​ทหาร​องครักษ์​ไป​ทันที และ​สั่ง​ให้​นำ​ศีรษะ​ของ​ยอห์น​มา ทหาร​นั้น​จึง​ไป​ตัด​ศีรษะ​ยอห์น​ใน​คุก 28 แล้ว​นำ​ศีรษะ​ของ​เขา​มา​บน​ถาด และ​มอบ​ให้​หญิงสาว หญิงสาว​ก็​นำ​ไป​ให้​มารดา

29 เมื่อ​สาวก​ของ​ยอห์น​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ พวกเขา​ก็​มา​รับ​ศพ​ของ​เขา​ไป​วาง​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝังศพ

30 เหล่า​อัครทูต​กลับ​มา​รวม​กัน​อยู่​กับ​พระเยซู และ​เล่า​ทุกสิ่ง​ที่​พวกเขา​ได้​ทำ​และ​ได้​สอน​ให้​พระองค์​ฟัง 31 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มา​กับ​เรา ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว​ตามลำพัง และ​พัก​สัก​หน่อย” เพราะ​มี​คน​มา​และ​ไป​จำนวน​มาก จน​พวกเขา​ไม่​มี​เวลา​แม้แต่​จะ​กิน​อาหาร 32 พวกเขา​จึง​ลง​เรือ​ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว​ตามลำพัง 33 คน​เหล่านั้น* เห็น​พวกเขา​ออก​ไป และ​หลาย​คน​จำ​พระองค์​ได้ จึง​วิ่ง​ไป​ที่​นั่น​ทาง​บก​จาก​ทุก​เมือง พวกเขา​ไป​ถึง​ก่อน​และ​มา​รวม​กัน​รอ​พระองค์ 34 เมื่อ​พระเยซู​ขึ้น​จาก​เรือ พระองค์​เห็น​ฝูงชน​จำนวน​มาก และ​สงสาร​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​เป็น​เหมือน​แกะ​ที่​ไม่​มี​ผู้เลี้ยง พระองค์​จึง​เริ่ม​สอน​พวกเขา​หลาย​เรื่อง 35 เมื่อ​เวลา​ล่วง​ไป​มาก​แล้ว สาวก​ของ​พระองค์​มา​หา​และ​กล่าว​ว่า “ที่​นี่​เป็น​ที่​เปลี่ยว และ​เวลา​ก็​ล่วง​ไป​มาก​แล้ว 36 ให้​พวกเขา​แยกย้าย​กัน​ไป​ตาม​ชนบท​และ​หมู่บ้าน​รอบ ๆ เพื่อ​ซื้อ​ขนมปัง​กิน เพราะ​พวกเขา​ไม่​มี​อะไร​กิน”

37 แต่​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​จง​หา​อะไร​ให้​พวกเขา​กิน”

พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “จะ​ให้​พวกเรา​ไป​ซื้อ​ขนมปัง​ราคา​สองร้อย​เดนาริอุส† แล้ว​เอา​มา​ให้​พวกเขา​กิน​หรือ?”

38 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​มี​ขนมปัง​กี่​ก้อน? ไป​ดู​สิ”

เมื่อ​รู้​แล้ว พวกเขา​ตอบ​ว่า “ห้า​ก้อน กับ​ปลา​สอง​ตัว”

39 พระองค์​สั่ง​ให้​ทุกคน​นั่ง​เป็น​กลุ่ม ๆ บน​หญ้า​เขียว 40 พวกเขา​จึง​นั่ง​เป็น​กลุ่ม กลุ่ม​ละ​ร้อย​คน​บ้าง ห้าสิบ​คน​บ้าง 41 พระองค์​หยิบ​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว เงยหน้า​มอง​ขึ้น​ไป​ยัง​สวรรค์ กล่าว​คำ​อวยพร แล้ว​หัก​ขนมปัง และ​ส่ง​ให้​สาวก​เอา​ไป​แจก​แก่​ฝูงชน ส่วน​ปลา​สอง​ตัว​นั้น พระองค์​ก็​แบ่ง​ให้​ทุกคน 42 ทุกคน​กิน​จน​อิ่ม 43 พวกเขา​เก็บ​เศษ​ขนมปัง​และ​ปลา​ที่​เหลือ​ได้​เต็ม​สิบสอง​ตะกร้า 44 คน​ที่​กิน​ขนมปัง​มี‡ ห้า​พัน​คน

45 ทันที​นั้น พระองค์​ให้​สาวก​ลง​เรือ และ​ไป​ยัง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง​ทาง​เบธไซดา​ก่อน ขณะ​ที่​พระองค์​เอง​ให้​ฝูงชน​แยกย้าย​กลับ​ไป 46 หลัง​จาก​กล่าวลา​พวกเขา​แล้ว พระองค์​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​เพื่อ​อธิษฐาน

47 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น เรือ​อยู่​กลาง​ทะเล ส่วน​พระองค์​อยู่​บน​ฝั่ง​เพียง​ลำพัง 48 พระองค์​เห็น​พวกเขา​ลำบาก​ใน​การ​พาย เพราะ​ลม​พัด​สวน​ทาง ประมาณ​ยาม​ที่​สี่​ของ​กลางคืน พระองค์​เดิน​บน​ทะเล​มา​หา​พวกเขา✡ และ​ตั้งใจ​จะ​เดิน​ผ่าน​พวกเขา​ไป 49 แต่​เมื่อ​พวกเขา​เห็น​พระองค์​เดิน​บน​ทะเล ก็​คิด​ว่า​เป็น​ผี และ​ร้อง​เสียง​ดัง 50 เพราะ​ทุกคน​เห็น​พระองค์​และ​ตกใจ แต่​พระองค์​พูด​กับ​พวกเขา​ทันที​ว่า “สบายใจ​ได้! เรา​เอง!§ อย่า​กลัว” 51 แล้ว​พระองค์​ขึ้น​เรือ​ไป​อยู่​กับ​พวกเขา ลม​ก็​สงบ พวกเขา​ประหลาดใจ​และ​ตกตะลึง​อย่าง​ยิ่ง 52 เพราะ​พวกเขา​ยัง​ไม่​เข้าใจ​เรื่อง​ขนมปัง เนื่องจาก​ใจ​ของ​พวกเขา​แข็งกระด้าง

53 เมื่อ​ข้าม​ไป​ถึง​อีก​ฝั่ง​แล้ว พวกเขา​ขึ้น​ฝั่ง​ที่​เกนเนซาเรต และ​เอา​เรือ​เทียบ​ฝั่ง 54 ทันที​ที่​พวกเขา​ขึ้น​จาก​เรือ ผู้คน​ก็​จำ​พระองค์​ได้ 55 และ​วิ่ง​ไป​ทั่ว​บริเวณ​นั้น เริ่ม​หาม​คน​ป่วย​บน​เสื่อ​ไป​ยัง​ที่​ซึ่ง​พวกเขา​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​อยู่ 56 ไม่​ว่า​พระองค์​จะ​เข้า​ไป​ใน​หมู่บ้าน เมือง หรือ​ชนบท ผู้คน​ก็​วาง​คน​ป่วย​ไว้​ตาม​ตลาด และ​วิงวอน​ขอ​ให้​พวกเขา​ได้​แตะ​เพียง​ชายเสื้อ* ของ​พระองค์ และ​ทุกคน​ที่​แตะ​พระองค์​ก็​หายดี

7

1 แล้ว​พวก​ฟาริสี​กับ​อาลักษณ์​บาง​คน​ที่​มา​จาก​เยรูซาเล็ม​ก็​มา​รวม​กัน​รอบ​พระองค์ 2 เมื่อ​พวกเขา​เห็น​สาวก​บาง​คน​ของ​พระองค์​กิน​อาหาร​ด้วย​มือ​ที่​เป็น​มลทิน คือ​มือ​ที่​ไม่​ได้​ล้าง พวกเขา​ก็​ตำหนิ 3 เพราะ​พวก​ฟาริสี​และ​ชาวยิว​ทุกคน​จะ​ไม่​กิน​อาหาร​จนกว่า​จะ​ล้าง​มือ​และ​ท่อนแขน โดย​ยึดถือ​ธรรมเนียม​ของ​ผู้อาวุโส 4 เมื่อ​กลับ​จาก​ตลาด พวกเขา​จะ​ไม่​กิน​จนกว่า​จะ​ชำระ​ตัว และ​ยัง​มี​ธรรมเนียม​อื่น ๆ อีก​มาก​ที่​พวกเขา​รับ​สืบทอด​มา​และ​ยึดถือ เช่น การ​ล้าง​ถ้วย เหยือก ภาชนะ​ทองสัมฤทธิ์ และ​เตียง 5 พวก​ฟาริสี​และ​อาลักษณ์​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ทำไม​สาวก​ของ​ท่าน​ไม่​ดำเนิน​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​ผู้อาวุโส แต่​กลับ​กิน​อาหาร​ด้วย​มือ​ที่​ไม่​ได้​ล้าง?”

6 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “อิสยาห์​พยากรณ์​ถึง​พวกคุณ​คน​หน้าซื่อใจคด​ไว้​ถูกต้อง​แล้ว ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า

‘คน​เหล่านี้​ให้​เกียรติ​เรา​ด้วย​ปาก

แต่​ใจ​ของ​พวกเขา​อยู่​ห่าง​จาก​เรา

7 พวกเขา​นมัสการ​เรา​โดย​เปล่าประโยชน์

เพราะ​เอา​คำสั่ง​ของ​มนุษย์​มา​สอน​เป็น​หลักคำสอน’✡

8 “เพราะ​พวกคุณ​ละ​ทิ้ง​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า แล้ว​ยึดถือ​ธรรมเนียม​ของ​มนุษย์​อย่าง​เหนียวแน่น ทั้ง​การ​ล้าง​เหยือก​และ​ถ้วย และ​พวกคุณ​ยัง​ทำ​สิ่ง​อื่น ๆ เช่นนี้​อีก​มาก” 9 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​เก่ง​จริง ๆ ที่​ปฏิเสธ​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า เพื่อ​จะ​รักษา​ธรรมเนียม​ของ​พวกคุณ​ไว้ 10 เพราะ​โมเสส​กล่าว​ว่า ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดา​และ​มารดา​ของ​เจ้า’✡ และ ‘ผู้​ที่​กล่าวร้าย​บิดา​หรือ​มารดา จง​ให้​ผู้​นั้น​ถึง​ตาย’✡ 11 แต่​พวกคุณ​กลับ​พูด​ว่า ถ้า​ใคร​บอก​บิดา​หรือ​มารดา​ว่า ‘สิ่ง​ใด​ของ​ฉัน​ที่​พ่อ​หรือ​แม่​อาจ​ได้​รับ​ประโยชน์​นั้น​เป็น โครบาน’ ”* คือ​หมายความว่า ได้​ถวาย​แด่​พระเจ้า​แล้ว 12 “พวกคุณ​ก็​ไม่​ยอม​ให้​คน​นั้น​ทำ​สิ่งใด​เพื่อ​บิดา​หรือ​มารดา​ของ​ตน​อีก 13 พวกคุณ​ทำ​ให้​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​ไม่​มี​ผล​ด้วย​ธรรมเนียม​ที่​พวกคุณ​สืบทอด​ต่อ​กัน​มา และ​พวกคุณ​ยัง​ทำ​สิ่ง​เช่นนี้​อีก​มาก”

14 พระองค์​เรียก​ฝูงชน​ทั้งหมด​มา​หา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทุกคน​จง​ฟัง​เรา​และ​เข้าใจ 15 ไม่​มี​สิ่งใด​จาก​ภายนอก​ตัว​คน ซึ่ง​เข้า​ไป​ข้างใน​แล้ว​จะ​ทำ​ให้​เขา​เป็น​มลทิน แต่​สิ่ง​ที่​ออก​มา​จาก​คน​ต่างหาก​ที่​ทำ​ให้​เขา​เป็น​มลทิน 16 ถ้า​ใคร​มี​หู​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง!”†

17 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ห่าง​จาก​ฝูงชน สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ถาม​เรื่อง​อุปมา​นั้น 18 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ก็​ยัง​ไม่​เข้าใจ​ด้วย​หรือ? พวกคุณ​ไม่​เห็น​หรือ​ว่า สิ่ง​ใด​จาก​ภายนอก​ที่​เข้า​ไป​ใน​ตัว​คน​ไม่​สามารถ​ทำ​ให้​เขา​เป็น​มลทิน 19 เพราะ​มัน​ไม่​ได้​เข้า​ไป​ใน​ใจ แต่​เข้า​ไป​ใน​ท้อง แล้ว​ออก​ไป​สู่​ส้วม จึง​ทำ​ให้​อาหาร​ทุกอย่าง​สะอาด​ไม่​ใช่​หรือ?”‡ 20 พระองค์​กล่าว​ว่า “สิ่ง​ที่​ออก​มา​จาก​คน สิ่ง​นั้น​ต่างหาก​ที่​ทำ​ให้​เขา​เป็น​มลทิน 21 เพราะ​จาก​ภายใน คือ​จาก​ใจ​ของ​มนุษย์ มี​ความคิด​ชั่ว การ​ล่วงประเวณี การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ การ​ฆ่า การ​ลักขโมย 22 ความโลภ ความชั่วร้าย การ​หลอกลวง ความใคร่ สายตา​ชั่วร้าย การ​หมิ่นประมาท ความเย่อหยิ่ง และ​ความโง่เขลา 23 สิ่ง​ชั่วร้าย​ทั้งหมด​เหล่านี้​ออก​มา​จาก​ภายใน และ​ทำ​ให้​คน​เป็น​มลทิน”

24 จาก​ที่​นั่น พระองค์​ลุก​ขึ้น​และ​ออก​ไป​ยัง​เขต​เมือง​ไทระ​และ​ไซดอน พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​หลัง​หนึ่ง และ​ไม่​ต้องการ​ให้​ใคร​รู้ แต่​ก็​ไม่​สามารถ​ปิดบัง​ตัว​ได้ 25 เพราะ​หญิง​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ลูกสาว​ตัว​น้อย​มี​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​สิง​อยู่ ได้ยิน​เรื่อง​พระองค์ จึง​มา​หมอบ​ลง​ที่​เท้า​ของ​พระองค์ 26 หญิง​นั้น​เป็น​ชาวกรีก เชื้อสาย​ซีโรฟีนิเซีย นาง​วิงวอน​ขอ​ให้​พระองค์​ขับ​ปีศาจ​ออก​จาก​ลูกสาว 27 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ให้​ลูก ๆ กิน​จนอิ่ม​ก่อน เพราะ​ไม่​เหมาะ​ที่​จะ​เอา​ขนมปัง​ของ​ลูก​ไป​โยน​ให้​สุนัข”

28 แต่นาง​ตอบ​พระองค์​ว่า “จริง​เจ้าค่ะ องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่​แม้แต่​สุนัข​ที่​อยู่​ใต้​โต๊ะ​ก็​ยัง​กิน​เศษ​ขนมปัง​ของ​เด็ก ๆ”

29 พระองค์​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “เพราะ​คำตอบ​นี้ จง​กลับ​ไป​เถอะ ปีศาจ​ออก​จาก​ลูกสาว​ของ​เจ้า​แล้ว”

30 เมื่อ​นาง​กลับ​ไป​ถึง​บ้าน ก็​พบ​เด็ก​นอน​อยู่​บน​เตียง และ​ปีศาจ​ออก​ไป​แล้ว

31 พระองค์​ออก​จาก​เขต​เมือง​ไทระ​และ​ไซดอน​อีกครั้ง แล้ว​มา​ยัง​ทะเล​กาลิลี โดย​ผ่าน​กลาง​เขต​เดคาโปลิส 32 ผู้คน​พา​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​หูหนวก​และ​พูด​ติดขัด​มา​หา​พระองค์ และ​วิงวอน​ขอ​ให้​พระองค์​วาง​มือ​บน​เขา 33 พระองค์​พา​เขา​แยก​ออก​จาก​ฝูงชน​ไป​ตามลำพัง แล้ว​เอา​นิ้ว​ใส่​หู​ทั้งสอง​ข้าง​ของ​เขา จากนั้น​บ้วน​น้ำลาย และ​แตะ​ลิ้น​ของ​เขา 34 พระองค์​เงยหน้า​มอง​ขึ้น​ไป​ยัง​สวรรค์ ถอนใจ และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เอฟฟาธา!” หมายความว่า “จง​เปิด​ออก!” 35 ทันที​นั้น หู​ของ​เขา​ก็​เปิด และ​ลิ้น​ที่​ติดขัด​ก็​คลาย เขา​จึง​พูด​ได้​ชัดเจน 36 พระองค์​กำชับ​พวกเขา​ไม่​ให้​บอก​ใคร แต่​ยิ่ง​พระองค์​กำชับ​มาก​เท่าไร พวกเขา​ก็​ยิ่ง​ประกาศ​เรื่อง​นี้​ออก​ไป​อย่าง​กว้างขวาง​มาก​ขึ้น​เท่านั้น 37 พวกเขา​ประหลาดใจ​อย่าง​เหลือล้น และ​พูด​ว่า “เขา​ทำ​ทุกสิ่ง​ได้​ดี แม้แต่​คน​หูหนวก เขา​ก็​ทำ​ให้​ได้ยิน และ​คน​พูด​ไม่ได้ เขา​ก็​ทำ​ให้​พูด​ได้!”

8

1 ใน​วัน​เหล่านั้น เมื่อ​มี​ฝูงชน​จำนวน​มาก​อีก และ​พวกเขา​ไม่​มี​อะไร​กิน พระเยซู​เรียก​สาวก​มา​หา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า 2 “เรา​สงสาร​ฝูงชน เพราะ​พวกเขา​อยู่​กับ​เรา​มา​สาม​วัน​แล้ว และ​ไม่​มี​อะไร​กิน 3 ถ้า​เรา​ให้​พวกเขา​กลับ​บ้าน​ทั้ง​ที่​ยัง​ไม่​ได้​กิน​อะไร พวกเขา​จะ​หมดแรง​ระหว่าง​ทาง เพราะ​บาง​คน​มา​จาก​ที่​ไกล”

4 สาวก​ของ​พระองค์​ตอบ​ว่า “ใน​ที่​เปลี่ยว​อย่าง​นี้ จะ​หา​ขนมปัง​จาก​ไหน​มา​ให้​คน​เหล่านี้​กิน​จนอิ่ม?”

5 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​มี​ขนมปัง​กี่​ก้อน?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เจ็ด​ก้อน”

6 พระองค์​สั่ง​ฝูงชน​ให้​นั่ง​ลง​บน​พื้น แล้ว​หยิบ​ขนมปัง​เจ็ด​ก้อน กล่าว​ขอบพระคุณ หัก​ขนมปัง และ​ส่ง​ให้​สาวก​เอา​ไป​แจก สาวก​ก็​แจก​ให้​ฝูงชน 7 พวกเขา​ยัง​มี​ปลา​ตัว​เล็ก ๆ อยู่​อีก​ไม่​กี่​ตัว พระองค์​กล่าว​คำ​อวยพร​แล้ว​สั่ง​ให้​เอา​ปลา​เหล่านั้น​ไป​แจก​ด้วย 8 พวกเขา​กิน​จน​อิ่ม และ​เก็บ​เศษ​อาหาร​ที่​เหลือ​ได้​เจ็ด​ตะกร้า 9 คน​ที่​กิน​มี​ประมาณ​สี่​พัน​คน แล้ว​พระองค์​ให้​พวกเขา​แยกย้าย​กลับ​ไป

10 ทันที​นั้น พระองค์​ลง​เรือ​พร้อม​กับ​สาวก และ​มา​ถึง​เขต​ดัลมานูธา 11 พวก​ฟาริสี​ออก​มา​และ​เริ่ม​โต้เถียง​กับ​พระองค์ โดย​ขอ​หมายสำคัญ​จาก​สวรรค์​เพื่อ​ทดสอบ​พระองค์ 12 พระองค์​ถอนใจ​อย่าง​ลึก​ใน​จิตวิญญาณ​ของ​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า “ทำไม​คน​รุ่น​นี้* จึง​แสวงหา​หมายสำคัญ? เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า จะ​ไม่​มี​หมายสำคัญ​ใด​ให้​แก่​คน​รุ่น​นี้”

13 แล้ว​พระองค์​ละ​พวกเขา​ไว้ ขึ้น​เรือ​อีกครั้ง และ​ออก​ไป​ยัง​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง 14 สาวก​ลืม​เอา​ขนมปัง​ไป และ​ใน​เรือ​พวกเขา​มี​ขนมปัง​อยู่​เพียง​ก้อน​เดียว 15 พระองค์​เตือน​พวกเขา​ว่า “จง​ระวัง จง​ระวัง​เชื้อแป้ง​ของ​พวก​ฟาริสี​และ​เชื้อแป้ง​ของ​เฮโรด”

16 พวกเขา​จึง​ถก​กัน​ว่า “เป็น​เพราะ​พวกเรา​ไม่​มี​ขนมปัง”

17 พระเยซู​รู้​ว่า​พวกเขา​กำลัง​ถก​กัน​เรื่อง​นี้ จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​ถก​กัน​ว่า​เป็น​เพราะ​ไม่​มี​ขนมปัง? พวกคุณ​ยัง​ไม่​รับรู้​หรือ​ยัง​ไม่​เข้าใจ​อีก​หรือ? ใจ​ของ​พวกคุณ​ยัง​แข็งกระด้าง​อยู่​หรือ? 18 มี​ตา​แล้ว​ยัง​ไม่​เห็น​หรือ? มี​หู​แล้ว​ยัง​ไม่​ได้ยิน​หรือ? พวกคุณ​จำ​ไม่ได้​หรือ? 19 ตอน​ที่​เรา​หัก​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​ให้​คน​ห้า​พัน​คน พวกคุณ​เก็บ​เศษ​ขนมปัง​ได้​เต็ม​กี่​ตะกร้า?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “สิบสอง”

20 “แล้ว​ตอน​ที่​ขนมปัง​เจ็ด​ก้อน​เลี้ยง​คน​สี่​พัน​คน พวกคุณ​เก็บ​เศษ​อาหาร​ได้​เต็ม​กี่​ตะกร้า?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เจ็ด”

21 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ยัง​ไม่​เข้าใจ​อีก​หรือ?”

22 พระองค์​มา​ถึง​เบธไซดา ผู้คน​พา​ชาย​ตาบอด​คน​หนึ่ง​มา​หา​พระองค์ และ​วิงวอน​ขอ​ให้​พระองค์​แตะ​เขา 23 พระองค์​จับ​มือ​ชาย​ตาบอด​และ​พา​เขา​ออก​ไป​นอก​หมู่บ้าน แล้ว​บ้วน​น้ำลาย​ลง​บน​ตา​ของ​เขา วาง​มือ​บน​เขา และ​ถาม​ว่า​เขา​มองเห็น​อะไร​บ้าง​หรือ​ไม่

24 ชาย​นั้น​เงยหน้า​ขึ้น​และ​ตอบ​ว่า “เห็น​คน แต่​ดู​เหมือน​ต้นไม้​กำลัง​เดิน”

25 แล้ว​พระองค์​วาง​มือ​บน​ตา​ของ​เขา​อีกครั้ง เขา​เพ่ง​มอง สายตา​ก็​กลับคืน​มา และ​มองเห็น​ทุกคน​อย่าง​ชัดเจน 26 พระองค์​ส่ง​เขา​กลับ​บ้าน โดย​กล่าว​ว่า “อย่า​เข้า​ไป​ใน​หมู่บ้าน และ​อย่า​บอก​ใคร​ใน​หมู่บ้าน”

27 พระเยซู​กับ​สาวก​ออก​ไป​ยัง​หมู่บ้าน​ต่าง ๆ ใน​เขต​ซีซารียา​ฟีลิปปี ระหว่าง​ทาง พระองค์​ถาม​สาวก​ว่า “ผู้คน​พูด​ว่า​เรา​เป็น​ใคร?”

28 พวกเขา​ตอบ​ว่า “บาง​คน​ว่า​เป็น​ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา บาง​คน​ว่า​เป็น​เอลียาห์ และ​บาง​คน​ว่า​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​คน​หนึ่ง”

29 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “แล้ว​พวกคุณ​ล่ะ พูด​ว่า​เรา​เป็น​ใคร?”

เปโตร​ตอบ​ว่า “ท่าน​คือ​พระคริสต์”

30 พระองค์​กำชับ​พวกเขา​ไม่​ให้​บอก​ใคร​เรื่อง​พระองค์ 31 พระองค์​เริ่ม​สอน​พวกเขา​ว่า บุตรมนุษย์​ต้อง​ทนทุกข์​หลาย​อย่าง ถูก​พวก​ผู้อาวุโส หัวหน้า​ปุโรหิต และ​อาลักษณ์​ปฏิเสธ ถูก​ฆ่า และ​หลัง​จาก​สาม​วัน​จะ​ฟื้นขึ้น​มา 32 พระองค์​กล่าว​เรื่อง​นี้​อย่าง​เปิดเผย เปโตร​จึง​พา​พระองค์​แยก​ออก​ไป​และ​เริ่ม​ตำหนิ​พระองค์ 33 แต่​พระองค์​หัน​กลับ​มา มอง​สาวก​ของ​พระองค์ แล้ว​ตำหนิ​เปโตร​ว่า “ถอย​ไป​อยู่​ข้างหลัง​เรา ซาตาน! เพราะ​สิ่ง​ที่​เจ้า​ใส่ใจ​ไม่​ใช่​เรื่อง​ของ​พระเจ้า แต่​เป็น​เรื่อง​ของ​มนุษย์”

34 พระองค์​เรียก​ฝูงชน​กับ​สาวก​ของ​พระองค์​มา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​ใคร​ต้องการ​ตาม​เรา​มา ให้​เขา​ปฏิเสธ​ตนเอง แบก​กางเขน​ของ​ตน และ​ตาม​เรา​มา 35 เพราะ​ผู้ใด​ต้องการ​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้ จะ​สูญเสีย​ชีวิต​นั้น แต่​ผู้ใด​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน​เพราะ​เรา​และ​เพราะ​ข่าวดี จะ​รักษา​ชีวิต​นั้น​ไว้ 36 เพราะ​คน​หนึ่ง​จะ​ได้​ประโยชน์​อะไร ถ้า​ได้​ทั้ง​โลก​แต่​ต้อง​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน? 37 หรือ​คน​หนึ่ง​จะ​เอา​อะไร​มา​แลก​กับ​ชีวิต​ของ​ตน? 38 เพราะ​ผู้ใด​อับอาย​เพราะ​เรา​และ​คำพูด​ของ​เรา​ใน​หมู่​คน​รุ่น​นี้​ที่​ล่วงประเวณี​และ​เต็ม​ไป​ด้วย​บาป บุตรมนุษย์​ก็​จะ​อับอาย​เพราะ​ผู้​นั้น​ด้วย เมื่อ​มา​ใน​พระสิริ​ของ​พระบิดา​พร้อม​กับ​เหล่า​ทูตสวรรค์​บริสุทธิ์”

9

1 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า มี​บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นี่​ซึ่ง​จะ​ไม่​ลิ้มรส​ความตาย​เลย จนกว่า​จะ​ได้​เห็น​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​มา​ด้วย​พลัง”

2 หก​วัน​ต่อมา พระเยซู​พา​เปโตร ยากอบ และ​ยอห์น​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​สูง​ตามลำพัง และ​พระองค์​เปลี่ยน​รูปลักษณ์​ต่อหน้า​พวกเขา 3 เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​เป็น​ประกาย ขาว​เจิดจ้า​อย่าง​ยิ่ง​เหมือน​หิมะ จน​ช่าง​ซักผ้า​คน​ใด​ใน​โลก​ก็​ไม่​อาจ​ทำ​ให้​ขาว​ได้​เช่นนั้น 4 เอลียาห์​กับ​โมเสส​ปรากฏ​แก่​พวกเขา และ​กำลัง​สนทนา​กับ​พระเยซู

5 เปโตร​กล่าว​กับ​พระเยซู​ว่า “รับบี พวกเรา​อยู่​ที่​นี่​ก็​ดี ให้​พวกเรา​สร้าง​เต็นท์​สาม​หลัง หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​ท่าน หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​โมเสส และ​อีก​หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​เอลียาห์” 6 เพราะ​เขา​ไม่​รู้​ว่า​ควร​พูด​อะไร เนื่องจาก​พวกเขา​กลัว​มาก

7 แล้ว​มี​เมฆ​มา​ปกคลุม​พวกเขา และ​มี​เสียง​ออก​มา​จาก​เมฆ​ว่า “ผู้​นี้​คือ​บุตร​ที่​รัก​ของ​เรา จง​ฟัง​เขา”

8 ทันใดนั้น เมื่อ​มอง​ไปรอบ ๆ พวกเขา​ก็​ไม่​เห็น​ใคร​อยู่​กับ​ตน​อีก นอกจาก​พระเยซู​เพียง​พระองค์​เดียว

9 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​ลง​จาก​ภูเขา พระองค์​กำชับ​ไม่​ให้​พวกเขา​บอก​ใคร​ถึง​สิ่ง​ที่​ได้​เห็น จนกว่า​บุตรมนุษย์​จะ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย 10 พวกเขา​เก็บ​เรื่อง​นี้​ไว้​กับ​ตัว และ​ถก​กัน​ว่า “ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย” หมายความว่า​อะไร

11 พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “ทำไม​พวก​อาลักษณ์​จึง​พูด​ว่า เอลียาห์​ต้อง​มา​ก่อน?”

12 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เอลียาห์​มา​ก่อน​จริง และ​ฟื้นฟู​ทุกสิ่ง แล้ว​ที่​มี​เขียน​ไว้​ถึง​บุตรมนุษย์​ว่า จะ​ต้อง​ทนทุกข์​หลาย​อย่าง​และ​ถูก​ดูหมิ่น​นั้น​เป็น​อย่างไร? 13 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า เอลียาห์​มา​แล้ว และ​พวกเขา​ก็​ทำ​กับ​เขา​ตาม​ที่​ต้องการ เหมือน​ที่​มี​เขียน​ไว้​ถึง​เขา”

14 เมื่อ​พระองค์​กลับ​มา​หา​สาวก ก็​เห็น​ฝูงชน​จำนวน​มาก​อยู่​รอบ​พวกเขา และ​พวก​อาลักษณ์​กำลัง​โต้เถียง​กับ​พวกเขา 15 ทันที​ที่​ฝูงชน​ทั้งหมด​เห็น​พระองค์ พวกเขา​ก็​ประหลาดใจ​อย่าง​ยิ่ง และ​วิ่ง​เข้า​มา​ทักทาย​พระองค์ 16 พระองค์​ถาม​พวก​อาลักษณ์​ว่า “พวกคุณ​กำลัง​ถาม​อะไร​พวกเขา?”

17 ชาย​คน​หนึ่ง​ใน​ฝูงชน​ตอบ​ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้า​พา​ลูกชาย​มา​หา​ท่าน เขา​มี​วิญญาณ​ที่​ทำ​ให้​พูด​ไม่ได้ 18 ไม่​ว่า​มัน​จะ​จับ​เขา​ที่​ไหน มัน​ก็​เหวี่ยง​เขา​ลง เขา​มี​ฟอง​ที่​ปาก กัดฟัน และ​ตัว​แข็ง ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​สาวก​ของ​ท่าน​ขับ​มัน​ออก แต่​พวกเขา​ทำ​ไม่ได้”

19 พระองค์​ตอบ​เขา​ว่า “คน​รุ่น​ที่​ไม่​เชื่อ เรา​จะ​ต้อง​อยู่​กับ​พวกคุณ​อีก​นาน​เท่าไร? เรา​จะ​ต้อง​ทน​พวกคุณ​อีก​นาน​เท่าไร? พา​เด็ก​มา​หา​เรา”

20 พวกเขา​จึง​พา​เด็ก​มา​หา​พระองค์ ทันที​ที่​วิญญาณ​นั้น​เห็น​พระองค์ มัน​ก็​ทำ​ให้​เด็ก​ชัก เด็ก​ล้ม​ลง​กับ​พื้น กลิ้ง​ไปมา และ​มี​ฟอง​ที่​ปาก

21 พระองค์​ถาม​บิดา​ของ​เด็ก​ว่า “อาการ​นี้​เกิด​กับ​เขา​มา​นาน​เท่าไร​แล้ว?”

เขา​ตอบ​ว่า “ตั้งแต่​ยัง​เด็ก 22 หลาย​ครั้ง​มัน​โยน​เขา​เข้า​กองไฟ​และ​ลง​น้ำ​เพื่อ​จะ​ทำลาย​เขา แต่​ถ้า​ท่าน​ทำ​อะไร​ได้ โปรด​สงสาร​พวกเรา​และ​ช่วย​พวกเรา​ด้วย”

23 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​ท่าน​เชื่อ​ได้ ทุกสิ่ง​ก็​เป็นไปได้​สำหรับ​ผู้​ที่​เชื่อ”

24 ทันที​นั้น บิดา​ของ​เด็ก​ร้อง​ออก​มา​ทั้ง​น้ำตา​ว่า “ข้าพเจ้า​เชื่อ โปรด​ช่วย​ความ​ไม่​เชื่อ​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย!”

25 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ฝูงชน​วิ่ง​มา​รวม​กัน พระองค์​ตำหนิ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ โดย​กล่าว​กับ​มัน​ว่า “เจ้า​วิญญาณ​ที่​ทำ​ให้​พูด​ไม่ได้​และ​หูหนวก เรา​สั่ง​เจ้า จง​ออก​จาก​เขา และ​อย่า​เข้า​ไป​ใน​ตัว​เขา​อีก!”

26 มัน​ร้อง​เสียง​ดัง ทำ​ให้​เด็ก​ชัก​อย่าง​รุนแรง แล้ว​ออก​จาก​เขา เด็ก​ก็​เหมือน​คน​ตาย จน​คน​ส่วนใหญ่​พูด​ว่า “เขา​ตาย​แล้ว” 27 แต่​พระเยซู​จับ​มือ​เขา​และ​พยุง​ขึ้น แล้ว​เขา​ก็​ลุก​ขึ้น

28 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้าน สาวก​ถาม​พระองค์​เป็นการ​ส่วนตัว​ว่า “ทำไม​พวกเรา​จึง​ขับ​มัน​ออก​ไม่ได้?”

29 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “วิญญาณ​ชนิด​นี้​ไม่​อาจ​ออก​ได้​ด้วย​วิธี​ใด นอกจาก​ด้วย​การ​อธิษฐาน​และ​การ​อดอาหาร”

30 พวกเขา​ออก​จาก​ที่​นั่น และ​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​กาลิลี พระองค์​ไม่​ต้องการ​ให้​ใคร​รู้ 31 เพราะ​พระองค์​กำลัง​สอน​สาวก และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “บุตรมนุษย์​กำลัง​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​มนุษย์ และ​พวกเขา​จะ​ฆ่า​บุตรมนุษย์ เมื่อ​ถูก​ฆ่า​แล้ว ใน​วัน​ที่​สาม​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

32 แต่​พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​คำพูด​นั้น และ​กลัว​ที่​จะ​ถาม​พระองค์

33 พระองค์​มา​ถึง​คาเปอรนาอุม เมื่อ​อยู่​ใน​บ้าน พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “ระหว่าง​ทาง พวกคุณ​เถียง​กัน​เรื่อง​อะไร?”

34 แต่​พวกเขา​นิ่ง​เงียบ เพราะ​ระหว่าง​ทาง​พวกเขา​เถียง​กัน​ว่า​ใคร​ยิ่งใหญ่​ที่สุด

35 พระองค์​นั่ง​ลง เรียก​สิบสอง​คน​มา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​ใคร​ต้องการ​เป็น​คน​แรก เขา​ต้อง​เป็น​คน​สุดท้าย​ของ​ทุกคน และ​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​ทุกคน” 36 พระองค์​พา​เด็ก​เล็ก​คน​หนึ่ง​มา​ยืน​ท่ามกลาง​พวกเขา แล้ว​อุ้ม​เด็ก​ไว้​ใน​อ้อมแขน และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า 37 “ผู้ใด​ต้อนรับ​เด็ก​เล็ก​เช่นนี้​คน​หนึ่ง​ใน​นาม​ของ​เรา ก็​ต้อนรับ​เรา และ​ผู้ใด​ต้อนรับ​เรา ก็​ไม่​ได้​ต้อนรับ​เพียง​เรา แต่​ต้อนรับ​ผู้​ที่​ส่ง​เรา​มา”

38 ยอห์น​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​เห็น​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ไม่​ได้​ติดตาม​พวกเรา กำลัง​ขับ​ปีศาจ​ใน​นาม​ของ​ท่าน พวกเรา​จึง​ห้าม​เขา เพราะ​เขา​ไม่​ได้​ติดตาม​พวกเรา”

39 แต่​พระเยซู​กล่าว​ว่า “อย่า​ห้าม​เขา เพราะ​ไม่​มี​ใคร​ที่​ทำ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ใน​นาม​ของ​เรา แล้ว​จะ​พูด​ร้าย​ถึง​เรา​ได้​ทันที 40 เพราะ​ผู้​ที่​ไม่​ต่อต้าน​พวกเรา ก็​อยู่​ฝ่าย​พวกเรา 41 เพราะ​ผู้ใด​ให้​น้ำ​หนึ่ง​ถ้วย​แก่​พวกคุณ​ดื่ม​ใน​นาม​ของ​เรา เพราะ​พวกคุณ​เป็น​คน​ของ​พระคริสต์ เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ผู้​นั้น​จะ​ไม่​สูญเสีย​รางวัล​ของ​ตน​อย่าง​แน่นอน

42 “ผู้ใด​ทำ​ให้​คน​เล็ก ๆ เหล่านี้​คน​หนึ่ง​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​สะดุดล้ม สำหรับ​ผู้​นั้น ถ้า​เอา​หินโม่​ผูก​คอ​เขา​แล้ว​โยน​เขา​ลง​ทะเล ก็​ยัง​ดี​กว่า 43 ถ้า​มือ​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ตัด​มัน​ทิ้ง เจ้า​เข้า​สู่​ชีวิต​โดย​มือ​ขาด​ข้าง​หนึ่ง ยัง​ดี​กว่า​มี​มือ​สอง​ข้าง​แล้ว​ต้อง​ไป​ยัง​เกเฮนนา* สู่​ไฟ​ที่​ไม่​มี​วัน​ดับ 44 ‘ที่​นั่น หนอน​ของ​พวกเขา​ไม่​ตาย และ​ไฟ​ก็​ไม่​ดับ’✡† 45 ถ้า​เท้า​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ตัด​มัน​ทิ้ง เจ้า​เข้า​สู่​ชีวิต​โดย​ขา​พิการ ยัง​ดี​กว่า​มี​เท้า​สอง​ข้าง​แล้ว​ถูก​โยน​เข้า​ไป​ใน​เกเฮนนา‡ สู่​ไฟ​ที่​ไม่​มี​วัน​ดับ 46 ‘ที่​นั่น หนอน​ของ​พวกเขา​ไม่​ตาย และ​ไฟ​ก็​ไม่​ดับ’§ 47 ถ้า​ตา​ของ​เจ้า​ทำ​ให้​เจ้า​สะดุดล้ม จง​ควัก​มัน​ทิ้ง เจ้า​เข้า​สู่​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ด้วย​ตา​ข้าง​เดียว ยัง​ดี​กว่า​มี​ตา​สอง​ข้าง​แล้ว​ถูก​โยน​เข้า​ไป​ใน​เกเฮนนา* แห่ง​ไฟ 48 ‘ที่​นั่น หนอน​ของ​พวกเขา​ไม่​ตาย และ​ไฟ​ก็​ไม่​ดับ’✡ 49 เพราะ​ทุกคน​จะ​ถูก​ใส่​เกลือ​ด้วย​ไฟ และ​เครื่องบูชา​ทุกอย่าง​จะ​ถูก​ปรุง​ด้วย​เกลือ 50 เกลือ​เป็น​สิ่ง​ดี แต่​ถ้า​เกลือ​หมด​ความเค็ม พวกคุณ​จะ​ทำ​ให้​มัน​เค็ม​อีก​ด้วย​อะไร? จง​มี​เกลือ​อยู่​ใน​ตัว​พวกคุณ และ​อยู่​อย่าง​สงบสุข​ต่อ​กัน”

10

1 พระองค์​ลุก​จาก​ที่​นั่น และ​มา​ยัง​เขตแดน​แคว้น​ยูเดีย​กับ​บริเวณ​อีก​ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน ฝูงชน​มา​รวม​กัน​รอบ​พระองค์​อีก และ​พระองค์​ก็​สอน​พวกเขา​อีก​เช่นเคย

2 พวก​ฟาริสี​มา​หา​พระองค์​เพื่อ​ทดสอบ และ​ถาม​ว่า “ผู้ชาย​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​หย่า​ภรรยา​หรือ​ไม่?”

3 พระองค์​ตอบ​ว่า “โมเสส​สั่ง​พวกคุณ​ไว้​ว่า​อย่างไร?”

4 พวกเขา​ตอบ​ว่า “โมเสส​อนุญาต​ให้​เขียน​หนังสือ​รับรอง​การ​หย่า แล้ว​หย่า​ภรรยา​ได้”

5 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เพราะ​ใจ​ของ​พวกคุณ​แข็งกระด้าง โมเสส​จึง​เขียน​คำสั่ง​นี้​ไว้​ให้​พวกคุณ 6 แต่​ตั้งแต่​เริ่ม​สร้าง พระเจ้า​สร้าง​พวกเขา​ให้​เป็น​ชาย​และ​หญิง✡ 7 เพราะ​เหตุ​นี้ ผู้ชาย​จะ​ละ​บิดา​และ​มารดา และ​ผูกพัน​กับ​ภรรยา​ของ​ตน 8 และ​ทั้ง​สอง​จะ​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน✡ ดังนั้น​พวกเขา​จึง​ไม่​เป็น​สอง​อีก​ต่อไป แต่​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน 9 เพราะฉะนั้น สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ผูก​ไว้​ด้วยกัน อย่า​ให้​มนุษย์​แยก​ออก​จาก​กัน”

10 เมื่อ​อยู่​ใน​บ้าน สาวก​ของ​พระองค์​ถาม​พระองค์​อีก​เรื่อง​เดียวกัน 11 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ผู้ใด​หย่า​ภรรยา​ของ​ตน​และ​แต่งงาน​กับ​หญิง​อื่น ผู้​นั้น​ก็​ล่วงประเวณี​ต่อ​ภรรยา​ของ​ตน 12 และ​ถ้า​ผู้หญิง​หย่า​สามี​ของ​ตน​และ​แต่งงาน​กับ​ชาย​อื่น นาง​ก็​ล่วงประเวณี”

13 ผู้คน​พา​เด็ก​เล็ก ๆ มา​หา​พระองค์ เพื่อ​ให้​พระองค์​แตะ​พวกเขา แต่​สาวก​ตำหนิ​คน​ที่​พา​เด็ก​มา 14 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​เช่นนั้น พระองค์​ไม่​พอใจ​อย่าง​ยิ่ง และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ปล่อย​ให้​เด็ก​เล็ก ๆ มา​หา​เรา อย่า​ห้าม​พวกเขา เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​ของ​คน​เช่นนี้ 15 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ผู้ใด​ไม่​รับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เหมือน​เด็ก​เล็ก ผู้​นั้น​จะ​ไม่​ได้​เข้า​อาณาจักร​นั้น​เลย” 16 พระองค์​อุ้ม​เด็ก​เหล่านั้น​ไว้​ใน​อ้อมแขน วาง​มือ​บน​พวกเขา และ​อวยพร​พวกเขา

17 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​ออก​เดินทาง ชาย​คน​หนึ่ง​วิ่ง​เข้า​มา​หา คุกเข่า​ต่อหน้า​พระองค์ และ​ถาม​ว่า “อาจารย์​ที่​ดี ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​ทำ​อะไร​จึง​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์​เป็น​มรดก?”

18 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​เรียก​เรา​ว่า​ดี? ไม่​มี​ใคร​ดี​นอกจาก​พระเจ้า​เพียง​ผู้​เดียว 19 ท่าน​รู้​คำสั่ง​เหล่านี้​แล้ว คือ ‘อย่า​ฆ่า’ ‘อย่า​ล่วงประเวณี’ ‘อย่า​ลักขโมย’ ‘อย่า​เป็น​พยานเท็จ’ ‘อย่า​ฉ้อโกง’ และ ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดา​และ​มารดา​ของ​เจ้า’ ”✡

20 ชาย​นั้น​ตอบ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้า​ได้​ปฏิบัติ​ตาม​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​ตั้งแต่​ยัง​หนุ่ม”

21 พระเยซู​มอง​เขา​และ​รัก​เขา แล้ว​กล่าว​ว่า “ท่าน​ยัง​ขาด​อยู่​สิ่ง​หนึ่ง จง​ไป​ขาย​ทุกสิ่ง​ที่​ท่าน​มี และ​แจก​ให้​คน​ยากจน แล้ว​ท่าน​จะ​มี​ทรัพย์สมบัติ​ใน​สวรรค์ จากนั้น​จง​มา แบก​กางเขน และ​ติดตาม​เรา”

22 แต่​เมื่อ​ได้ยิน​คำพูด​นั้น สีหน้า​ของ​เขา​ก็​หม่น​ลง และ​จาก​ไป​ด้วย​ความเศร้า เพราะ​เขา​มี​ทรัพย์สมบัติ​มาก

23 พระเยซู​มอง​ไปรอบ ๆ และ​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “คน​ที่​มี​ทรัพย์สมบัติ​จะ​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ได้​ยาก​เพียงไร!”

24 สาวก​ประหลาดใจ​กับ​คำพูด​ของ​พระองค์ แต่​พระเยซู​ตอบ​อีก​ว่า “ลูก ๆ เอ๋ย คน​ที่​วางใจ​ใน​ทรัพย์สมบัติ​จะ​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ได้​ยาก​เพียงไร! 25 อูฐ​ลอด​รูเข็ม​ยัง​ง่าย​กว่า​คน​มั่งมี​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

26 พวกเขา​ยิ่ง​ประหลาดใจ​อย่าง​มาก และ​ถาม​พระองค์​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ใคร​จะ​รอด​ได้?”

27 พระเยซู​มอง​พวกเขา​และ​กล่าว​ว่า “สำหรับ​มนุษย์​นั้น​เป็นไป​ไม่ได้ แต่​สำหรับ​พระเจ้า​ไม่​เป็น​เช่นนั้น เพราะ​ทุกสิ่ง​เป็นไปได้​สำหรับ​พระเจ้า”

28 เปโตร​เริ่ม​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ดูสิ พวกเรา​ได้​ละ​ทุกสิ่ง​และ​ติดตาม​ท่าน​มา”

29 พระเยซู​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ไม่​มี​ใคร​ที่​ละ​บ้าน พี่น้อง​ชาย พี่น้อง​หญิง บิดา มารดา ภรรยา ลูก ๆ หรือ​ที่ดิน เพราะ​เรา​และ​เพราะ​ข่าวดี 30 แล้ว​จะ​ไม่​ได้​รับ​มาก​ขึ้น​ร้อย​เท่า​ใน​เวลา​นี้ คือ บ้าน พี่น้อง​ชาย พี่น้อง​หญิง มารดา ลูก ๆ และ​ที่ดิน พร้อม​กับ​การ​ข่มเหง และ​ใน​ยุค​หน้า​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์ 31 แต่​คน​แรก​หลาย​คน​จะ​เป็น​คน​สุดท้าย และ​คน​สุดท้าย​จะ​เป็น​คน​แรก”

32 พวกเขา​กำลัง​เดินทาง​ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม พระเยซู​เดิน​นำหน้า​พวกเขา พวกเขา​ประหลาดใจ และ​คน​ที่​ติดตาม​ก็​กลัว พระองค์​พา​สิบสอง​คน​แยก​ออก​มา​อีกครั้ง และ​เริ่ม​บอก​ถึง​สิ่ง​ที่​กำลัง​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​พระองค์ 33 “ดูสิ พวกเรา​กำลัง​ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม บุตรมนุษย์​จะ​ถูก​มอบ​ให้​แก่​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์ พวกเขา​จะ​ตัดสิน​ให้​ถึง​ตาย และ​จะ​มอบ​ให้​คนต่างชาติ 34 พวกเขา​จะ​เยาะเย้ย บ้วน​น้ำลาย​ใส่ เฆี่ยนตี และ​ฆ่า ใน​วัน​ที่​สาม บุตรมนุษย์​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

35 ยากอบ​กับ​ยอห์น ลูก​ของ​เศเบดี เข้า​มา​หา​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​อยาก​ให้​ท่าน​ทำ​สิ่ง​ที่​พวกเรา​จะ​ขอ”

36 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ต้องการ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​ให้?”

37 พวกเขา​ตอบ​ว่า “ขอ​ให้​พวกเรา​ได้​นั่ง​ใน​พระสิริ​ของ​ท่าน คน​หนึ่ง​ทาง​ขวา​มือ​ของ​ท่าน และ​อีก​คน​หนึ่ง​ทาง​ซ้าย”

38 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ไม่​รู้​ว่า​กำลัง​ขอ​อะไร พวกคุณ​ดื่ม​ถ้วย​ที่​เรา​ดื่ม​ได้​หรือ? และ​รับ​บัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​ที่​เรา​รับ​ได้​หรือ?”

39 พวกเขา​ตอบ​ว่า “พวกเรา​ทำ​ได้”

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​จะ​ดื่ม​ถ้วย​ที่​เรา​ดื่ม​จริง และ​จะ​รับ​บัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​ที่​เรา​รับ 40 แต่​การ​นั่ง​ทาง​ขวา​หรือ​ทาง​ซ้าย​ของ​เรา ไม่​ใช่​สิ่ง​ที่​เรา​จะ​ให้​ได้ ตำแหน่ง​เหล่านั้น​ถูก​เตรียม​ไว้​ให้​ใคร ก็​เป็น​ของ​คน​นั้น”

41 เมื่อ​สิบ​คน​ที่​เหลือ​ได้ยิน ก็​เริ่ม​ไม่​พอใจ​ยากอบ​กับ​ยอห์น

42 พระเยซู​เรียก​พวกเขา​มา และ​กล่าว​ว่า “พวกคุณ​รู้​ว่า ผู้​ที่​ถือ​กัน​ว่า​เป็น​ผู้ปกครอง​ชนชาติต่าง ๆ ก็​วางอำนาจ​เหนือ​พวกเขา และ​คนใหญ่คนโต​ของ​พวกเขา​ก็​ใช้อำนาจ​เหนือ​พวกเขา 43 แต่​ใน​หมู่​พวกคุณ​จะ​ไม่​เป็น​เช่นนั้น ผู้ใด​ต้องการ​เป็น​ใหญ่​ใน​หมู่​พวกคุณ จะ​ต้อง​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พวกคุณ 44 และ​ผู้ใด​ต้องการ​เป็น​คน​แรก​ใน​หมู่​พวกคุณ จะ​ต้อง​เป็น​ทาส​ของ​ทุกคน 45 เพราะ​บุตรมนุษย์​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​ให้​คน​รับใช้ แต่​มา​เพื่อ​รับใช้ และ​ให้​ชีวิต​ของ​พระองค์​เป็น​ค่าไถ่​เพื่อ​คน​จำนวน​มาก”

46 พวกเขา​มา​ถึง​เยรีโค ขณะ​ที่​พระองค์​ออก​จาก​เยรีโค​พร้อม​กับ​สาวก​และ​ฝูงชน​จำนวน​มาก บารทิเมอัส ลูก​ของ​ทิเมอัส คนขอทาน​ตาบอด กำลัง​นั่ง​อยู่​ข้างทาง 47 เมื่อ​เขา​ได้ยิน​ว่า​เป็น​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ เขา​ก็​เริ่ม​ร้อง​ว่า “พระเยซู บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย!” 48 หลาย​คน​ตำหนิ​เขา​ให้​เงียบ แต่​เขา​ยิ่ง​ร้อง​ดัง​ขึ้น​ว่า “บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย!”

49 พระเยซู​หยุด​ยืน และ​กล่าว​ว่า “เรียก​เขา​มา”

พวกเขา​จึง​เรียก​ชาย​ตาบอด และ​บอก​เขา​ว่า “สบายใจ​ได้! ลุก​ขึ้น เขา​กำลัง​เรียก​ท่าน!”

50 ชาย​นั้น​ทิ้ง​เสื้อคลุม​ของ​ตน กระโดด​ลุก​ขึ้น และ​มา​หา​พระเยซู

51 พระเยซู​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​ต้องการ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​ให้?”

ชาย​ตาบอด​ตอบ​ว่า “รับโบนี* ขอ​ให้​ข้าพเจ้า​มองเห็น​อีกครั้ง”

52 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ไป​เถอะ ความเชื่อ​ของ​ท่าน​ทำ​ให้​ท่าน​หาย​แล้ว” ทันที​นั้น เขา​ก็​มองเห็น และ​ติดตาม​พระเยซู​ไป​ตาม​ทาง

11

1 เมื่อ​พวกเขา​เข้า​มา​ใกล้​เยรูซาเล็ม ถึง​เบธสฟาเก* และ​เบธานี ที่​ภูเขา​มะกอกเทศ พระองค์​ส่ง​สาวก​สอง​คน​ไป 2 และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใน​หมู่บ้าน​ที่​อยู่​ตรงข้าม​พวกคุณ ทันที​ที่​เข้า​ไป พวกคุณ​จะ​พบ​ลูกลา​ตัว​หนึ่ง​ผูก​อยู่ ซึ่ง​ยัง​ไม่​มี​ใคร​เคย​นั่ง จง​แก้​เชือก​และ​พา​มัน​มา 3 ถ้า​ใคร​ถาม​ว่า ‘ทำไม​พวกคุณ​ทำ​เช่นนี้?’ ให้​ตอบ​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​ต้องการ​มัน’ แล้ว​เขา​จะ​ส่ง​มัน​กลับ​มา​ที่​นี่​ทันที”

4 พวกเขา​จึง​ไป และ​พบ​ลูกลา​ผูก​อยู่​ที่​ประตู​ข้างนอก​ริม​ถนน​โล่ง พวกเขา​ก็​แก้​เชือก 5 บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​กำลัง​ทำ​อะไร ทำไม​จึง​แก้​เชือก​ลูกลา?” 6 พวกเขา​ตอบ​ตาม​ที่​พระเยซู​สั่ง​ไว้ คน​เหล่านั้น​จึง​ยอม​ให้​พวกเขา​ไป

7 พวกเขา​พา​ลูกลา​มา​หา​พระเยซู เอา​เสื้อคลุม​ของ​ตน​พาด​บน​หลัง​มัน แล้ว​พระเยซู​ก็​นั่ง​บน​หลัง​ลา 8 คน​จำนวน​มาก​เอา​เสื้อคลุม​ของ​ตน​ปู​บน​ทาง ส่วน​คน​อื่น​ตัด​กิ่งไม้​จาก​ต้น​มา​ปู​บน​ถนน 9 คน​ที่​เดิน​นำหน้า​และ​คน​ที่​ตาม​มา​ร้อง​ว่า “โฮซันนา!† ขอ​ให้​ผู้​ที่​มา​ใน​นาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ได้​รับ​พระพร!✡ 10 ขอ​ให้​อาณาจักร​ของ​ดาวิด​บิดา​ของ​เรา ซึ่ง​กำลัง​มา​ใน​นาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ได้​รับ​พระพร! โฮซันนา​ใน​ที่​สูงสุด!”

11 พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร​ที่​เยรูซาเล็ม เมื่อ​มอง​ดู​ทุกสิ่ง​โดยรอบ​แล้ว และ​เวลา​ก็​เย็น​มาก​แล้ว พระองค์​จึง​ออก​ไป​ยัง​เบธานี​พร้อม​กับ​สิบสอง​คน

12 วันรุ่งขึ้น เมื่อ​พวกเขา​ออก​จาก​เบธานี พระองค์​หิว 13 พระองค์​เห็น​ต้นมะเดื่อ​อยู่​แต่​ไกล​มี​ใบ​เต็ม​ต้น จึง​เดิน​เข้า​ไป​ดู​ว่า​จะ​พบ​อะไร​บน​ต้น​หรือ​ไม่ แต่​เมื่อ​ไป​ถึง ก็​ไม่​พบ​อะไร​นอกจาก​ใบ เพราะ​ยัง​ไม่​ถึง​ฤดู​มะเดื่อ 14 พระเยซู​กล่าว​กับ​ต้น​นั้น​ว่า “อย่า​ให้​ใคร​ได้​กิน​ผล​จาก​เจ้า​อีก​ตลอดไป!” และ​สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ได้ยิน

15 พวกเขา​มา​ถึง​เยรูซาเล็ม พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร และ​เริ่ม​ขับ​คน​ที่​ขาย​และ​ซื้อ​ของ​ใน​พระวิหาร​ออก​ไป พระองค์​คว่ำ​โต๊ะ​ของ​คน​แลกเงิน และ​ล้ม​ที่นั่ง​ของ​คน​ขาย​นกพิราบ 16 และ​ไม่​ยอม​ให้​ใคร​ขน​ภาชนะ​ผ่าน​พระวิหาร 17 พระองค์​สอน​พวกเขา​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘บ้าน​ของ​เรา​จะ​ถูก​เรียก​ว่า​เป็น​บ้าน​แห่ง​การ​อธิษฐาน​สำหรับ​ทุก​ชนชาติ’ ไม่​ใช่​หรือ?✡ แต่​พวกคุณ​กลับ​ทำ​ให้​มัน​เป็น​รัง​ของ​พวกโจร!”✡

18 หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์​ได้ยิน​เรื่อง​นี้ ก็​หา​ทาง​จะ​กำจัด​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​กลัว​พระองค์ เนื่องจาก​ฝูงชน​ทั้งหมด​ประหลาดใจ​ใน​คำสอน​ของ​พระองค์

19 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พระองค์​ออก​จาก​เมือง 20 ตอน​เช้า ขณะ​ที่​พวกเขา​เดิน​ผ่าน พวกเขา​เห็น​ต้นมะเดื่อ​เหี่ยวแห้ง​ไป​ตั้งแต่​ราก 21 เปโตร​นึก​ขึ้น​ได้ และ​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “รับบี ดูสิ! ต้นมะเดื่อ​ที่​ท่าน​สาป​นั้น​เหี่ยวแห้ง​ไป​แล้ว”

22 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​มี​ความเชื่อ​ใน​พระเจ้า 23 เพราะ​เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ผู้ใด​พูด​กับ​ภูเขา​นี้​ว่า ‘จง​ถูก​ยก​ขึ้น​และ​โยน​ลง​ใน​ทะเล’ และ​ไม่​สงสัย​ใน​ใจ แต่​เชื่อ​ว่า​สิ่ง​ที่​ตน​พูด​กำลัง​เกิด​ขึ้น ผู้​นั้น​จะ​ได้​ตาม​ที่​ตน​พูด 24 เพราะฉะนั้น เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ทุกสิ่ง​ที่​พวกคุณ​อธิษฐาน​และ​ขอ จง​เชื่อ​ว่า​พวกคุณ​ได้​รับ​แล้ว แล้ว​พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​สิ่ง​นั้น 25 เมื่อ​พวกคุณ​ยืน​อธิษฐาน จง​ยกโทษ​ให้ ถ้า​พวกคุณ​มี​เรื่อง​อะไร​กับ​ใคร เพื่อ​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​จะ​ยกโทษ​ความผิด​ของ​พวกคุณ​ด้วย 26 แต่​ถ้า​พวกคุณ​ไม่​ยกโทษ พระบิดา​ของ​พวกคุณ​ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์​ก็​จะ​ไม่​ยกโทษ​ความผิด​ของ​พวกคุณ​เช่นกัน”‡

27 พวกเขา​กลับ​มา​ยัง​เยรูซาเล็ม​อีก ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​เดิน​อยู่​ใน​พระวิหาร หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​อาลักษณ์ และ​พวก​ผู้อาวุโส​ก็​มา​หา​พระองค์ 28 และ​เริ่ม​ถาม​ว่า “ท่าน​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร? หรือ​ใคร​ให้​อำนาจ​นี้​แก่​ท่าน​เพื่อ​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้?”

29 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​จะ​ถาม​พวกคุณ​หนึ่ง​คำถาม จง​ตอบ​เรา แล้ว​เรา​จะ​บอก​พวกคุณ​ว่า​เรา​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร 30 บัพติศมา​ของ​ยอห์น​มา​จาก​สวรรค์ หรือ​มา​จาก​มนุษย์? จง​ตอบ​เรา”

31 พวกเขา​ปรึกษา​กัน​ว่า “ถ้า​พวกเรา​ตอบ​ว่า ‘มา​จาก​สวรรค์’ เขา​จะ​ถาม​ว่า ‘ถ้า​อย่างนั้น ทำไม​พวกคุณ​จึง​ไม่​เชื่อ​ยอห์น?’ 32 แต่​ถ้า​พวกเรา​ตอบ​ว่า ‘มา​จาก​มนุษย์’...” พวกเขา​กลัว​ประชาชน เพราะ​ทุกคน​ถือ​ว่า​ยอห์น​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​จริง ๆ 33 พวกเขา​จึง​ตอบ​พระเยซู​ว่า “พวกเรา​ไม่​รู้”

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ก็​จะ​ไม่​บอก​พวกคุณ​เช่นกัน​ว่า​เรา​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย​อำนาจ​อะไร”

12

1 พระองค์​เริ่ม​กล่าว​กับ​พวกเขา​เป็น​อุปมา​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​ปลูก​สวนองุ่น ทำ​รั้ว​ล้อม ขุด​บ่อ​สำหรับ​ย่ำ​องุ่น สร้าง​หอคอย ให้​ชาวสวน​เช่า แล้ว​เดินทาง​ไป​ต่างประเทศ 2 เมื่อ​ถึง​เวลา เขา​ส่ง​คนรับใช้​คน​หนึ่ง​ไป​หา​ชาวสวน เพื่อ​รับ​ส่วน​ของ​ตน​จาก​ผลผลิต​ของ​สวนองุ่น 3 พวกเขา​จับ​คนรับใช้​นั้น เฆี่ยนตี และ​ส่ง​กลับ​ไป​มือเปล่า 4 เขา​ส่ง​คนรับใช้​อีก​คน​หนึ่ง​ไป​หา​พวกเขา พวกเขา​เอา​หิน​ขว้าง​เขา ทำ​ให้​เขา​บาดเจ็บ​ที่​ศีรษะ และ​ส่ง​กลับ​ไป​อย่าง​น่า​อับอาย 5 เขา​ส่ง​อีก​คน​หนึ่ง​ไป และ​พวกเขา​ก็​ฆ่า​คน​นั้น เขา​ยัง​ส่ง​คน​อื่น ๆ อีก​หลาย​คน พวกเขา​เฆี่ยนตี​บาง​คน และ​ฆ่า​บาง​คน 6 เขา​ยัง​มี​อีก​คน​หนึ่ง คือ​บุตร​ที่​รัก​ของ​เขา เขา​จึง​ส่ง​บุตร​นั้น​ไป​หา​พวกเขา​เป็น​คน​สุดท้าย โดย​กล่าว​ว่า ‘พวกเขา​คง​จะ​เคารพ​ลูก​ของ​เรา’ 7 แต่​พวก​ชาวสวน​พูด​กัน​ว่า ‘คน​นี้​คือ​ทายาท มา​เถอะ พวกเรา​ฆ่า​เขา​กัน แล้ว​มรดก​จะ​เป็น​ของ​พวกเรา’ 8 พวกเขา​จับ​เขา ฆ่า และ​โยน​ออก​ไป​นอก​สวนองุ่น 9 ดังนั้น เจ้าของ​สวนองุ่น​จะ​ทำ​อย่างไร? เขา​จะ​มา​ทำลาย​พวก​ชาวสวน และ​ยก​สวนองุ่น​ให้​คน​อื่น 10 พวกคุณ​ยัง​ไม่​เคย​อ่าน​พระคัมภีร์​ข้อ​นี้​หรือ?

‘ศิลา​ที่​ช่างก่อสร้าง​ปฏิเสธ

ได้​กลาย​เป็น​ศิลา​หัวมุม

11 เรื่อง​นี้​มา​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า

และ​เป็น​สิ่ง​น่า​อัศจรรย์​ใน​สายตา​ของ​เรา’?”✡

12 พวกเขา​พยายาม​จับ​พระองค์ แต่​กลัว​ฝูงชน เพราะ​รู้​ว่า​พระองค์​กล่าว​อุปมา​นี้​ถึง​พวกเขา พวกเขา​จึง​ละ​พระองค์​ไว้​และ​จาก​ไป 13 พวกเขา​ส่ง​พวก​ฟาริสี​และ​พวก​เฮโรเดียน​บาง​คน​มา​หา​พระองค์ เพื่อ​จับผิด​พระองค์​ด้วย​คำพูด 14 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง ก็​ถาม​พระองค์​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​รู้​ว่า​ท่าน​ซื่อตรง และ​ไม่​เกรงใจ​ใคร เพราะ​ท่าน​ไม่​เห็น​แก่​หน้า​ใคร แต่​สอน​ทาง​ของ​พระเจ้า​ตาม​ความจริง อนุญาต​ให้​จ่าย​ภาษี​ให้​ซีซาร์​หรือ​ไม่? 15 พวกเรา​จะ​จ่าย หรือ​ไม่​จ่าย?”

แต่​พระองค์​รู้​ถึง​ความ​หน้าซื่อใจคด​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​ทดสอบ​เรา? เอา​เหรียญ​เดนาริอุส​มา​ให้​เรา​ดู”

16 พวกเขา​นำ​มา

พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “รูป​และ​คำจารึก​นี้​เป็น​ของ​ใคร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “ของ​ซีซาร์”

17 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​ให้​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​ซีซาร์​แก่​ซีซาร์ และ​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​แก่​พระเจ้า”

พวกเขา​ประหลาดใจ​ใน​พระองค์​อย่าง​ยิ่ง

18 พวก​สะดูสี​บาง​คน ซึ่ง​กล่าว​ว่า​ไม่มี​การ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย มา​หา​พระองค์ และ​ถาม​ว่า 19 “อาจารย์ โมเสส​เขียน​ไว้​ให้​พวกเรา​ว่า ‘ถ้า​ชาย​คน​หนึ่ง​มี​พี่น้อง​ชาย​ที่​ตาย โดย​ทิ้ง​ภรรยา​ไว้​แต่​ไม่​มี​ลูก ให้​ชาย​คน​นั้น​รับ​ภรรยา​ของ​พี่น้อง​มา​เป็น​ภรรยา​ของ​ตน และ​มี​ลูก​สืบเชื้อสาย​ให้​พี่น้อง​ของ​ตน’ 20 มี​พี่น้อง​ชาย​เจ็ด​คน คน​แรก​แต่งงาน แล้ว​ตาย​โดย​ไม่​มี​ลูก​สืบเชื้อสาย 21 คน​ที่​สอง​รับ​หญิง​นั้น​เป็น​ภรรยา แล้ว​ตาย​โดย​ไม่​มี​ลูก​เช่นกัน คน​ที่​สาม​ก็​เหมือนกัน 22 ทั้ง​เจ็ด​คน​รับ​หญิง​นั้น​เป็น​ภรรยา และ​ไม่​มี​ลูก ใน​ที่สุด​หญิง​นั้น​ก็​ตาย​ด้วย 23 ใน​การ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย เมื่อ​พวกเขา​ฟื้นขึ้น​มา นาง​จะ​เป็น​ภรรยา​ของ​ใคร​ใน​เจ็ด​คน​นั้น? เพราะ​ทั้ง​เจ็ด​คน​เคย​มี​นาง​เป็น​ภรรยา”

24 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​หลงผิด​ไม่​ใช่​หรือ เพราะ​ไม่​รู้​พระคัมภีร์ และ​ไม่​รู้​พลัง​ของ​พระเจ้า? 25 เพราะ​เมื่อ​พวกเขา​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย พวกเขา​จะ​ไม่​แต่งงาน และ​ไม่​ถูก​ยก​ให้​แต่งงาน แต่​เป็น​เหมือน​ทูตสวรรค์​ใน​สวรรค์ 26 ส่วน​เรื่อง​คนตาย​ว่า​จะ​ฟื้นขึ้น​มา พวกคุณ​ไม่​ได้​อ่าน​ใน​หนังสือ​ของ​โมเสส ใน​ตอน​ที่​กล่าว​ถึง​พุ่มไม้​หรือ ว่า​พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘เรา​เป็น​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ’?✡ 27 พระองค์​ไม่​ใช่​พระเจ้า​ของ​คนตาย แต่​เป็น​พระเจ้า​ของ​คนเป็น ดังนั้น​พวกคุณ​จึง​หลงผิด​อย่าง​มาก”

28 อาลักษณ์​คน​หนึ่ง​มา​ถึง และ​ได้ยิน​พวกเขา​ถก​กัน เมื่อ​รู้​ว่า​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ได้​ดี จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “คำสั่ง​ข้อ​ใด​สำคัญ​ที่สุด​ใน​บรรดา​คำสั่ง​ทั้งหมด?”

29 พระเยซู​ตอบ​ว่า “คำสั่ง​ข้อ​สำคัญ​ที่สุด​คือ ‘อิสราเอลเอ๋ย จง​ฟัง องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เรา องค์พระผู้เป็นเจ้า​เป็น​หนึ่งเดียว 30 จง​รัก​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า ด้วย​สุดใจ สุดชีวิต สุด​ความคิด และ​สุดกำลัง​ของ​เจ้า’✡ นี่​คือ​คำสั่ง​ข้อ​แรก 31 ข้อ​ที่​สอง​ก็​เหมือน​กัน คือ ‘จง​รัก​เพื่อนบ้าน​ของ​เจ้า​เหมือน​รัก​ตนเอง’✡ ไม่​มี​คำสั่ง​ข้อ​อื่น​ใด​สำคัญ​กว่า​สอง​ข้อ​นี้”

32 อาลักษณ์​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ท่าน​กล่าว​ถูกต้อง​แล้ว​ว่า พระองค์​เป็น​หนึ่งเดียว และ​ไม่​มี​ผู้​อื่น​นอกจาก​พระองค์ 33 และ​การ​รัก​พระองค์​ด้วย​สุดใจ สุด​ความเข้าใจ สุดชีวิต และ​สุดกำลัง และ​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตนเอง สำคัญ​กว่า​เครื่อง​เผาบูชา​ทั้งตัว​และ​เครื่องบูชา​ทั้งหมด”

34 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ว่า​เขา​ตอบ​อย่าง​มี​ปัญญา พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​อยู่​ไม่​ไกล​จาก​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

หลัง​จาก​นั้น ไม่​มี​ใคร​กล้า​ถาม​พระองค์​อีก 35 ขณะ​ที่​พระเยซู​กำลัง​สอน​ใน​พระวิหาร พระองค์​กล่าว​ว่า “ทำไม​พวก​อาลักษณ์​จึง​กล่าว​ว่า​พระคริสต์​เป็น​บุตร​ของ​ดาวิด? 36 เพราะ​ดาวิด​เอง​กล่าว​โดย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ว่า

‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​แก่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า

“จง​นั่ง​ทาง​ขวา​มือ​ของ​เรา

จนกว่า​เรา​จะ​ทำ​ให้​ศัตรู​ของ​เจ้า​เป็น​ที่​วาง​เท้า​ของ​เจ้า” ’✡

37 ดังนั้น ดาวิด​เอง​เรียก​พระคริสต์​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ว​พระคริสต์​จะ​เป็น​บุตร​ของ​ดาวิด​ได้​อย่างไร?”

ประชาชน​ทั่วไป​ฟัง​พระองค์​ด้วย​ความ​ยินดี 38 ใน​คำสอน​ของ​พระองค์ พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ระวัง​พวก​อาลักษณ์ พวกเขา​ชอบ​เดิน​ไปมา​ใน​เสื้อคลุม​ยาว และ​ชอบ​ให้​คน​ทักทาย​ใน​ตลาด 39 ชอบ​ที่นั่ง​ที่​ดีที่สุด​ใน​ธรรมศาลา และ​ที่​มี​เกียรติ​ที่สุด​ใน​งานเลี้ยง 40 พวกเขา​กลืนกิน​บ้าน​ของ​หญิงม่าย และ​แสร้ง​อธิษฐาน​ยืดยาว คน​เหล่านี้​จะ​ได้​รับ​การ​ลงโทษ​หนัก​ยิ่ง​ขึ้น”

41 พระเยซู​นั่ง​ลง​ตรงข้าม​ที่​เก็บ​เงินถวาย และ​มองดู​ฝูงชน​หย่อน​เงิน​ลง​ใน​ที่​เก็บ​เงินถวาย คน​มั่งมี​หลาย​คน​ใส่​เงิน​จำนวน​มาก 42 หญิงม่าย​ยากจน​คน​หนึ่ง​มา และ​ใส่​เหรียญ​ทองเหลือง​เล็ก ๆ สอง​เหรียญ* ซึ่ง​รวมกัน​เท่ากับ​เหรียญ​ควอดรันส์​หนึ่ง​เหรียญ† 43 พระองค์​เรียก​สาวก​มา​หา และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า หญิงม่าย​ยากจน​คน​นี้​ถวาย​มาก​กว่า​ทุกคน​ที่​กำลัง​ถวาย​เงิน​ลง​ใน​ที่​เก็บ​เงินถวาย 44 เพราะ​ทุกคน​ถวาย​จาก​ส่วน​ที่​เหลือเฟือ​ของ​ตน แต่​นาง​ถวาย​จาก​ความ​ยากจน คือ​ถวาย​ทุกสิ่ง​ที่​มี เงิน​ทั้งหมด​ที่​ใช้​เลี้ยงชีพ”

13

1 ขณะ​ที่​พระองค์​ออก​จาก​พระวิหาร สาวก​คน​หนึ่ง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ดูสิ หิน​เหล่านี้​ช่าง​ใหญ่โต และ​อาคาร​เหล่านี้​ช่าง​ยิ่งใหญ่!”

2 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​เห็น​อาคาร​ใหญ่โต​เหล่านี้​หรือ? ที่​นี่​จะ​ไม่​เหลือ​หิน​ซ้อน​กัน​อยู่​แม้​แต่​ก้อน​เดียว ทุก​ก้อน​จะ​ถูก​ทลาย​ลง”

3 เมื่อ​พระองค์​นั่ง​อยู่​บน​ภูเขา​มะกอกเทศ ตรงข้าม​พระวิหาร เปโตร ยากอบ ยอห์น และ​อันดรูว์​ถาม​พระองค์​เป็นการ​ส่วนตัว​ว่า 4 “โปรด​บอก​พวกเรา​ว่า สิ่ง​เหล่านี้​จะ​เกิด​ขึ้น​เมื่อไร? และ​มี​หมายสำคัญ​อะไร​เมื่อ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​กำลัง​จะ​สำเร็จ?”

5 พระเยซู​เริ่ม​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​ระวัง​อย่า​ให้​ใคร​ชักนำ​พวกคุณ​ให้​หลง 6 เพราะ​หลาย​คน​จะ​มา​ใน​นาม​ของ​เรา และ​กล่าว​ว่า ‘เรา​เอง!’* และ​จะ​ชักนำ​คน​จำนวน​มาก​ให้​หลง

7 “เมื่อ​พวกคุณ​ได้ยิน​เรื่อง​สงคราม​และ​ข่าวลือ​เรื่อง​สงคราม อย่า​ตื่นตระหนก สิ่ง​เหล่านี้​จำเป็น​ต้อง​เกิด​ขึ้น แต่​ยัง​ไม่​ถึง​จุดจบ 8 เพราะ​ชนชาติ​จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​ชนชาติ และ​อาณาจักร​ต่อสู้​อาณาจักร จะ​เกิด​แผ่นดินไหว​ใน​หลาย​แห่ง จะ​มี​การ​กันดารอาหาร​และ​ความ​เดือดร้อน สิ่ง​เหล่านี้​เป็น​จุดเริ่มต้น​ของ​ความเจ็บปวด​ในการ​คลอด

9 “แต่​พวกคุณ​จง​ระวัง​ตัว เพราะ​พวกเขา​จะ​มอบ​พวกคุณ​ให้​แก่​สภา พวกคุณ​จะ​ถูก​เฆี่ยน​ใน​ธรรมศาลา และ​จะ​ยืน​ต่อหน้า​ผู้ปกครอง​และ​กษัตริย์​เพราะ​เรา เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขา 10 ข่าวดี​ต้อง​ถูก​ประกาศ​แก่​ทุก​ชนชาติ​ก่อน 11 เมื่อ​พวกเขา​นำ​พวกคุณ​ไป​ส่งมอบ อย่า​กังวล​ล่วงหน้า หรือ​คิด​เตรียม​ไว้​ว่า​จะ​พูด​อะไร แต่​ใน​เวลา​นั้น คำ​ใด​ที่​มอบ​ให้​พวกคุณ ก็​จง​พูด​คำ​นั้น เพราะ​ผู้​ที่​พูด​ไม่​ใช่​พวกคุณ แต่​เป็น​พระวิญญาณบริสุทธิ์

12 “พี่น้อง​จะ​มอบ​พี่น้อง​ให้​ถึง​ตาย และ​บิดา​จะ​มอบ​ลูก ลูก ๆ จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อต้าน​บิดา​มารดา และ​ทำ​ให้​พวกเขา​ถูก​ประหาร 13 ทุกคน​จะ​เกลียดชัง​พวกคุณ​เพราะ​นาม​ของ​เรา แต่​ผู้​ที่​อดทน​จน​ถึง​ที่สุด​จะ​รอด

14 “แต่​เมื่อ​พวกคุณ​เห็น​สิ่ง​น่าสะอิดสะเอียน​ที่​ทำ​ให้​รกร้าง✡ ซึ่ง​ดาเนียล​ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​ถึง ยืน​อยู่​ใน​ที่​ซึ่ง​ไม่​ควร​อยู่” (ผู้​อ่าน​จง​เข้าใจ) “เวลา​นั้น ให้​คน​ที่​อยู่​ใน​ยูเดีย​หนี​ไป​ยัง​ภูเขา 15 คน​ที่​อยู่​บน​ดาดฟ้า​อย่า​ลง​มา หรือ​เข้า​ไป​หยิบ​สิ่ง​ใด​ออก​จาก​บ้าน 16 คน​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​อย่า​กลับ​ไป​เอา​เสื้อคลุม​ของ​ตน 17 แต่​วิบัติ​แก่​หญิง​ที่​ตั้งครรภ์​และ​หญิง​ที่​ให้นม​ลูก​ใน​วัน​เหล่านั้น! 18 จง​อธิษฐาน​ขอ​ให้​การ​หนี​ของ​พวกคุณ​ไม่​เกิด​ขึ้น​ใน​ฤดูหนาว 19 เพราะ​ใน​วัน​เหล่านั้น​จะ​มี​ความ​ทุกข์ยาก ซึ่ง​ไม่​เคย​มี​อย่าง​นั้น​ตั้งแต่​พระเจ้า​เริ่ม​สร้าง​จน​ถึง​บัดนี้ และ​จะ​ไม่​มี​อีก 20 ถ้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ไม่​ทำ​ให้​วัน​เหล่านั้น​สั้น​ลง ก็​จะ​ไม่​มี​มนุษย์​คน​ใด​รอด แต่​เพราะ​เห็น​แก่​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​ไว้ ซึ่ง​พระองค์​ได้​เลือก​ไว้ พระองค์​จึง​ทำ​ให้​วัน​เหล่านั้น​สั้น​ลง 21 เวลา​นั้น ถ้า​ใคร​บอก​พวกคุณ​ว่า ‘ดูสิ พระคริสต์​อยู่​ที่​นี่!’ หรือ ‘ดูสิ อยู่​ที่​นั่น!’ อย่า​เชื่อ 22 เพราะ​จะ​มี​พระคริสต์​เท็จ​และ​ผู้เผยพระวจนะ​เท็จ​เกิด​ขึ้น พวกเขา​จะ​แสดง​หมายสำคัญ​และ​การ​อัศจรรย์ เพื่อ​ชักนำ​ให้​หลง ถ้า​เป็นไปได้ แม้​แต่​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​ไว้ 23 แต่​พวกคุณ​จง​ระวัง

“ดูสิ เรา​ได้​บอก​ทุกสิ่ง​แก่​พวกคุณ​ไว้​ล่วงหน้า​แล้ว 24 แต่​ใน​วัน​เหล่านั้น หลัง​จาก​ความ​ทุกข์ยาก​นั้น ดวงอาทิตย์​จะ​มืด​ลง และ​ดวงจันทร์​จะ​ไม่​ส่องแสง 25 ดวงดาว​จะ​ตก​จาก​ฟ้า และ​พลัง​ทั้งหลาย​ที่​อยู่​ใน​สวรรค์​จะ​สั่นสะเทือน✡ 26 แล้ว​พวกเขา​จะ​เห็น​บุตรมนุษย์​มา​ใน​หมู่​เมฆ ด้วย​พลัง​ยิ่งใหญ่​และ​พระสิริ 27 แล้ว​บุตรมนุษย์​จะ​ส่ง​ทูตสวรรค์​ของ​ตน​ออก​ไป และ​รวบรวม​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​ไว้​จาก​ลม​ทั้ง​สี่​ทิศ ตั้งแต่​สุด​ปลาย​แผ่นดิน​โลก​จน​ถึง​สุด​ปลาย​ฟ้า

28 “จง​เรียนรู้​อุปมา​นี้​จาก​ต้นมะเดื่อ เมื่อ​กิ่ง​ของ​มัน​อ่อน​ลง​และ​ผลิ​ใบ พวกคุณ​ก็​รู้​ว่า​ฤดูร้อน​ใกล้​มา​แล้ว 29 เช่นเดียวกัน เมื่อ​พวกคุณ​เห็น​สิ่ง​เหล่านี้​กำลัง​เกิด​ขึ้น ก็​จง​รู้​ว่า​ใกล้​แล้ว อยู่​ที่​ประตู 30 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า คน​รุ่น​นี้† จะ​ไม่​ผ่าน​พ้น​ไป จนกว่า​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​จะ​เกิด​ขึ้น 31 สวรรค์​และ​โลก​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป แต่​ถ้อยคำ​ของ​เรา​จะ​ไม่​ผ่าน​พ้น​ไป

32 “แต่​วัน​นั้น​หรือ​ชั่วโมง​นั้น​ไม่​มี​ใคร​รู้ แม้​แต่​ทูตสวรรค์​ใน​สวรรค์ หรือ​พระบุตร ก็​ไม่​รู้ มี​เพียง​พระบิดา​เท่านั้น 33 จง​ระวัง จง​ตื่นตัว และ​อธิษฐาน เพราะ​พวกคุณ​ไม่​รู้​ว่า​เวลา​นั้น​จะ​มา​เมื่อไร

34 “เรื่อง​นี้​เหมือน​ชาย​คน​หนึ่ง​เดินทาง​ไป​ต่างประเทศ เขา​ออก​จาก​บ้าน มอบ​อำนาจ​ให้​คนรับใช้ และ​มอบ​งาน​ให้​แต่ละ​คน อีกทั้ง​สั่ง​คนเฝ้าประตู​ให้​คอย​เฝ้าระวัง 35 เพราะฉะนั้น จง​เฝ้าระวัง เพราะ​พวกคุณ​ไม่​รู้​ว่า​เจ้าของบ้าน​จะ​มา​เมื่อไร อาจ​เป็น​เวลา​เย็น เที่ยงคืน ตอน​ไก่​ขัน หรือ​ตอน​เช้า 36 มิฉะนั้น เมื่อ​เขา​มา​อย่าง​กะทันหัน อาจ​พบ​พวกคุณ​กำลัง​หลับ​อยู่ 37 สิ่ง​ที่​เรา​บอก​พวกคุณ เรา​ก็​บอก​ทุกคน​ว่า จง​เฝ้าระวัง!”

14

1 อีก​สอง​วัน​จะ​ถึง​เทศกาล​ปัสกา​และ​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์​หา​ทาง​จับ​พระองค์​ด้วย​อุบาย​และ​ฆ่า​เสีย 2 เพราะ​พวกเขา​พูด​ว่า “อย่า​ทำ​ใน​ช่วง​เทศกาล มิฉะนั้น​ประชาชน​อาจ​ก่อ​จลาจล”

3 ขณะ​ที่​พระองค์​อยู่​ที่​เบธานี ใน​บ้าน​ของ​ซีโมน​ผู้​เป็น​โรคเรื้อน และ​กำลัง​นั่ง​อยู่​ที่​โต๊ะอาหาร มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ถือ​ขวด​อะลาบาสเตอร์​ที่​บรรจุ​น้ำมันหอม​จาก​นาร์ด​บริสุทธิ์​ราคา​แพง​มาก​เข้า​มา นาง​ทุบ​ขวด​แล้ว​เท​น้ำมันหอม​ลง​บน​ศีรษะ​ของ​พระองค์ 4 แต่​บาง​คน​ไม่​พอใจ และ​พูด​กัน​ว่า “ทำไม​จึง​ทำ​ให้​น้ำมันหอม​นี้​สูญเปล่า? 5 เพราะ​น้ำมันหอม​นี้​ขาย​ได้​มาก​กว่า​สามร้อย​เดนาริอุส* แล้ว​เอา​เงิน​ให้​คน​ยากจน​ก็​ได้” พวกเขา​จึง​บ่นว่า​นาง

6 แต่​พระเยซู​กล่าว​ว่า “ปล่อย​นาง​เถอะ ทำไม​พวกคุณ​จึง​รบกวน​นาง? นาง​ได้​ทำ​สิ่ง​ดี​แก่​เรา 7 เพราะ​พวกคุณ​มี​คน​ยากจน​อยู่​กับ​พวกคุณ​เสมอ และ​เมื่อไร​ที่​พวกคุณ​ต้องการ ก็​ทำ​ดี​แก่​พวกเขา​ได้ แต่​พวกคุณ​จะ​ไม่​มี​เรา​อยู่​ด้วย​เสมอ 8 นาง​ทำ​สิ่ง​ที่​ทำ​ได้ นาง​ชโลม​ร่างกาย​ของ​เรา​ไว้​ล่วงหน้า​เพื่อ​การ​ฝังศพ 9 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ข่าวดี​นี้​จะ​ถูก​ประกาศ​ไป​ที่​ใด​ทั่ว​โลก สิ่ง​ที่​หญิง​คน​นี้​ทำ​ก็​จะ​ถูก​กล่าว​ถึง​ที่​นั่น เพื่อ​ระลึก​ถึง​นาง”

10 ยูดาส​อิสคาริโอท ซึ่ง​เป็น​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน ไป​หา​หัวหน้า​ปุโรหิต เพื่อ​จะ​มอบ​พระองค์​ให้​พวกเขา 11 เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​เช่นนั้น ก็​ดีใจ และ​สัญญา​ว่า​จะ​ให้​เงิน​แก่​เขา เขา​จึง​หา​โอกาส​เหมาะ​ที่​จะ​มอบ​พระองค์

12 ใน​วัน​แรก​ของ​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ เมื่อ​พวกเขา​ถวาย​เครื่องบูชา​ปัสกา สาวก​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ต้องการ​ให้​พวกเรา​ไป​เตรียม​ปัสกา​ให้​ท่าน​รับประทาน​ที่​ไหน?”

13 พระองค์​ส่ง​สาวก​สอง​คน​ไป และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใน​เมือง แล้ว​จะ​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ถือ​เหยือก​น้ำ​มา​พบ​พวกคุณ จง​ตาม​เขา​ไป 14 เขา​เข้า​ไป​ที่​ไหน ก็​ให้​บอก​เจ้าของบ้าน​ที่​นั่น​ว่า ‘อาจารย์​ถาม​ว่า “ห้อง​สำหรับ​แขก​อยู่​ที่​ไหน ที่​เรา​จะ​รับประทาน​ปัสกา​กับ​สาวก​ของ​เรา?” ’ 15 เขา​จะ​พา​พวกคุณ​ไป​ดู​ห้อง​ใหญ่​ชั้นบน ซึ่ง​จัด​เครื่องเรือน​และ​เตรียม​พร้อม​แล้ว จง​เตรียม​ปัสกา​ให้​พวกเรา​ที่​นั่น”

16 สาวก​ออก​ไป​และ​เข้า​เมือง พบ​ทุกสิ่ง​ตาม​ที่​พระองค์​บอก แล้ว​พวกเขา​ก็​เตรียม​ปัสกา

17 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น พระองค์​มา​พร้อม​กับ​สิบสอง​คน 18 ขณะ​ที่​พวกเขา​นั่ง​รับประทาน​อาหาร​อยู่ พระเยซู​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​จะ​ทรยศ​เรา คือ​คน​ที่​กำลัง​กิน​อาหาร​กับ​เรา”

19 พวกเขา​เริ่ม​เศร้าใจ และ​ถาม​พระองค์​ทีละ​คน​ว่า “คง​ไม่​ใช่​ข้าพเจ้า​ใช่ไหม?” และ​อีก​คน​ก็​ถาม​ว่า “คง​ไม่​ใช่​ข้าพเจ้า​ใช่ไหม?”

20 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “คือ​คน​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน คน​ที่​จิ้ม​อาหาร​ใน​ชาม​เดียว​กับ​เรา 21 เพราะ​บุตรมนุษย์​จะ​จาก​ไป​ตาม​ที่​มี​เขียน​ไว้​ถึง​เขา แต่​วิบัติ​แก่​คน​ที่​ทรยศ​บุตรมนุษย์! สำหรับ​คน​นั้น ถ้า​ไม่​ได้​เกิด​มา​ก็​ยัง​ดี​กว่า”

22 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​กิน​อยู่ พระเยซู​หยิบ​ขนมปัง กล่าว​คำ​อวยพร หัก​ขนมปัง​และ​ส่ง​ให้​พวกเขา แล้ว​กล่าว​ว่า “รับ​ไป​กิน นี่​คือ​กาย​ของ​เรา”

23 พระองค์​หยิบ​ถ้วย กล่าว​ขอบพระคุณ แล้ว​ส่ง​ให้​พวกเขา ทุกคน​ก็​ดื่ม​จาก​ถ้วย​นั้น 24 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “นี่​คือ​โลหิต​ของ​เรา คือ​โลหิต​แห่ง​พันธสัญญา​ใหม่ ซึ่ง​หลั่ง​ออก​เพื่อ​คน​จำนวน​มาก 25 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​จาก​ผล​ของ​เถาองุ่น​อีก จน​ถึง​วัน​ที่​เรา​จะ​ดื่ม​ใหม่​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า” 26 เมื่อ​พวกเขา​ร้อง​เพลงสรรเสริญ​แล้ว ก็​ออก​ไป​ยัง​ภูเขา​มะกอกเทศ

27 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ทุกคน​จะ​สะดุดล้ม​เพราะ​เรา​ใน​คืนนี้ เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘เรา​จะ​ตี​ผู้เลี้ยงแกะ และ​แกะ​จะ​กระจัดกระจาย​ไป’✡ 28 แต่​หลัง​จาก​เรา​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว เรา​จะ​ไป​ยัง​กาลิลี​ก่อน​พวกคุณ”

29 แต่​เปโตร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “แม้​ทุกคน​จะ​สะดุดล้ม แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​สะดุดล้ม”

30 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​ท่าน​ว่า ใน​วันนี้ คืนนี้​เอง ก่อน​ไก่​ขัน​สอง​ครั้ง ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง”

31 แต่​เขา​ยืนยัน​หนักแน่น​ยิ่ง​ขึ้น​ว่า “แม้​ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​ตาย​กับ​ท่าน ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​ท่าน” ทุกคน​ก็​พูด​เช่นเดียวกัน

32 พวกเขา​มา​ถึง​สถานที่​แห่ง​หนึ่ง​ชื่อ​เกทเสมนี พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “นั่ง​อยู่​ที่​นี่ ขณะ​ที่​เรา​อธิษฐาน” 33 พระองค์​พา​เปโตร ยากอบ และ​ยอห์น​ไป​ด้วย แล้ว​เริ่ม​ทุกข์ใจ​และ​หนักใจ​อย่าง​ยิ่ง 34 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จิตใจ​ของ​เรา​เศร้า​อย่าง​ยิ่ง จน​แทบ​จะ​ตาย จง​อยู่​ที่​นี่​และ​เฝ้าระวัง”

35 พระองค์​เดิน​ต่อ​ไป​อีก​เล็กน้อย ล้ม​ลง​กับ​พื้น และ​อธิษฐาน​ว่า ถ้า​เป็นไปได้ ขอ​ให้​เวลา​นั้น​ผ่าน​พ้น​ไป​จาก​พระองค์ 36 พระองค์​กล่าว​ว่า “อับบา† พระบิดา ทุกสิ่ง​เป็นไปได้​สำหรับ​พระองค์ โปรด​เอา​ถ้วย​นี้​ไป​จาก​เรา แต่​อย่า​ให้​เป็น​ตาม​ที่​เรา​ต้องการ ให้​เป็น​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ”

37 พระองค์​กลับ​มา และ​พบ​พวกเขา​กำลัง​หลับ จึง​กล่าว​กับ​เปโตร​ว่า “ซีโมน ท่าน​หลับ​อยู่​หรือ? ท่าน​เฝ้าระวัง​สัก​หนึ่ง​ชั่วโมง​ไม่​ได้​หรือ? 38 จง​เฝ้าระวัง​และ​อธิษฐาน เพื่อ​จะ​ไม่​เข้า​สู่​การ​ทดลอง จิตวิญญาณ​เต็มใจ​ก็​จริง แต่​ร่างกาย​อ่อนแอ”

39 พระองค์​จาก​ไป​อีกครั้ง และ​อธิษฐาน โดย​กล่าว​คำ​เดิม 40 เมื่อ​พระองค์​กลับ​มา​อีก ก็​พบ​พวกเขา​กำลัง​หลับ เพราะ​ตา​ของ​พวกเขา​หนัก​มาก และ​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ตอบ​พระองค์​อย่างไร 41 พระองค์​มา​ครั้ง​ที่​สาม และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ตอนนี้​พวกคุณ​นอน​ต่อ​และ​พัก​เถอะ พอแล้ว เวลา​นั้น​มา​ถึง​แล้ว ดูสิ บุตรมนุษย์​กำลัง​ถูก​ทรยศ และ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​คนบาป 42 ลุก​ขึ้น! ไป​กัน​เถอะ ดูสิ คน​ที่​ทรยศ​เรา​มา​ใกล้​แล้ว”

43 ทันที​นั้น ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​พูด​อยู่ ยูดาส หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน ก็​มา​ถึง พร้อม​กับ​ฝูงชน​ที่​ถือ​ดาบ​และ​ไม้ตะบอง ซึ่ง​หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​อาลักษณ์ และ​พวก​ผู้อาวุโส​ส่ง​มา 44 คน​ที่​ทรยศ​พระองค์​ได้​ให้​สัญญาณ​แก่​พวกเขา​ไว้​ว่า “เรา​จูบ​ใคร คน​นั้น​แหละ จง​จับ​เขา และ​คุม​ตัว​เขา​ไป​อย่าง​แน่นหนา” 45 เมื่อ​ยูดาส​มา​ถึง เขา​ก็​ตรง​เข้า​ไป​หา​พระองค์​ทันที และ​กล่าว​ว่า “รับบี! รับบี!” แล้ว​จูบ​พระองค์ 46 พวกเขา​เข้า​จับ​พระองค์​และ​คุม​ตัว​ไว้ 47 คน​หนึ่ง​ใน​บรรดา​ผู้​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ ชัก​ดาบ​ออก ฟัน​คนรับใช้​ของ​มหาปุโรหิต และ​ตัด​หู​ของ​เขา​ขาด

48 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ออก​มา​พร้อม​ดาบ​และ​ไม้ตะบอง​เพื่อ​จับ​เรา เหมือน​มา​จับ​โจร​หรือ? 49 เรา​อยู่​กับ​พวกคุณ​ทุกวัน สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร และ​พวกคุณ​ไม่​ได้​จับ​เรา แต่​เรื่อง​นี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​สำเร็จ”

50 ทุกคน​ละ​ทิ้ง​พระองค์​และ​หนี​ไป 51 มี​ชายหนุ่ม​คน​หนึ่ง​ติดตาม​พระองค์ เขา​มี​เพียง​ผ้าลินิน​คลุม​กาย​เปลือย​อยู่ พวก​ชายหนุ่ม​จับ​เขา 52 แต่​เขา​ทิ้ง​ผ้าลินิน​ไว้ และ​หนี​จาก​พวกเขา​ไป​ทั้ง​เปลือย 53 พวกเขา​นำ​พระเยซู​ไป​หา​มหาปุโรหิต หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​ผู้อาวุโส และ​พวก​อาลักษณ์​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​ที่​นั่น

54 เปโตร​ติดตาม​พระองค์​ไป​ห่าง ๆ จน​เข้า​ไป​ถึง​ลาน​ของ​มหาปุโรหิต เขา​นั่ง​อยู่​กับ​พวก​เจ้าหน้าที่ และ​ผิง​ไฟ​ให้​อบอุ่น 55 หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​สมาชิก​สภา​ทั้งหมด​หา​พยาน​ที่​จะ​กล่าวหา​พระเยซู เพื่อ​จะ​ประหาร​พระองค์ แต่​หา​ไม่​ได้ 56 เพราะ​มี​หลาย​คน​เป็น​พยานเท็จ​กล่าวหา​พระองค์ แต่​คำให้การ​ของ​พวกเขา​ไม่​ตรง​กัน 57 บาง​คน​ลุก​ขึ้น​เป็น​พยานเท็จ​กล่าวหา​พระองค์​ว่า 58 “พวกเรา​ได้ยิน​เขา​พูด​ว่า ‘เรา​จะ​ทำลาย​พระวิหาร​นี้​ที่​สร้าง​ด้วย​มือ และ​ภายใน​สาม​วัน เรา​จะ​สร้าง​อีก​หลัง​หนึ่ง​ที่​ไม่​ได้​สร้าง​ด้วย​มือ’ ” 59 ถึง​อย่างนั้น คำให้การ​ของ​พวกเขา​ก็​ยัง​ไม่​ตรง​กัน

60 มหาปุโรหิต​ยืน​ขึ้น​กลาง​ที่​ประชุม และ​ถาม​พระเยซู​ว่า “ท่าน​ไม่​ตอบ​อะไร​เลย​หรือ? คน​เหล่านี้​เป็น​พยาน​กล่าวหา​ท่าน​เรื่อง​อะไร?” 61 แต่​พระองค์​นิ่ง​เงียบ และ​ไม่​ตอบ​อะไร มหาปุโรหิต​ถาม​พระองค์​อีก​ว่า “ท่าน​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​องค์ผู้​เป็น​ที่​สรรเสริญ​หรือ?”

62 พระเยซู​กล่าว​ว่า “เรา​เป็น และ​พวกคุณ​จะ​เห็น​บุตรมนุษย์​นั่ง​ทาง​ขวา​ของ​องค์ผู้ทรงฤทธิ์ และ​มา​พร้อม​กับ​หมู่​เมฆ​บน​ฟ้า”

63 มหาปุโรหิต​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน และ​กล่าว​ว่า “พวกเรา​ยัง​ต้องการ​พยาน​อะไร​อีก? 64 พวกคุณ​ได้ยิน​คำ​หมิ่นประมาท​พระเจ้า​แล้ว! พวกคุณ​คิด​อย่างไร?” ทุกคน​ตัดสิน​ว่า​พระองค์​สมควร​ตาย 65 บาง​คน​เริ่ม​ถ่มน้ำลาย​ใส่​พระองค์ ปิด​หน้า​พระองค์ และ​ชก​พระองค์ พร้อม​กับ​พูด​ว่า “พยากรณ์​สิ!” พวก​เจ้าหน้าที่​ก็​ตบ​พระองค์​ด้วย​ฝ่ามือ

66 ขณะ​ที่​เปโตร​อยู่​ใน​ลาน​ด้านล่าง สาวใช้​คน​หนึ่ง​ของ​มหาปุโรหิต​เดิน​มา 67 เมื่อ​เห็น​เปโตร​กำลัง​ผิง​ไฟ นาง​มอง​เขา​และ​กล่าว​ว่า “ท่าน​ก็​อยู่​กับ​เยซู​ชาวนาซาเร็ธ​ด้วย!”

68 แต่​เขา​ปฏิเสธ​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​รู้​และ​ไม่​เข้าใจ​ว่า​ท่าน​พูด​เรื่อง​อะไร” แล้ว​เขา​ออก​ไป​ที่​เฉลียง และ​ไก่​ก็​ขัน

69 สาวใช้​เห็น​เขา และ​เริ่ม​บอก​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​อีก​ว่า “คน​นี้​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา” 70 แต่​เขา​ปฏิเสธ​อีก หลัง​จาก​นั้น​ไม่​นาน คน​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ กล่าว​กับ​เปโตร​อีก​ว่า “ท่าน​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา​แน่ เพราะ​ท่าน​เป็น​ชาวกาลิลี และ​สำเนียง​ของ​ท่าน​ก็​บอก​เช่นนั้น” 71 แต่​เขา​เริ่ม​สาปแช่ง​และ​สาบาน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​รู้จัก​ชาย​คน​นี้​ที่​พวกคุณ​พูด​ถึง!”

72 ไก่​ขัน​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง เปโตร​นึก​ถึง​คำ​ที่​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ก่อน​ไก่​ขัน​สอง​ครั้ง ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง” เมื่อ​คิด​ถึง​เรื่อง​นั้น เขา​ก็​ร้องไห้

15

1 ทันที​ที่​ถึง​เวลา​เช้า หัวหน้า​ปุโรหิต พร้อม​กับ​พวก​ผู้อาวุโส พวก​อาลักษณ์ และ​สมาชิก​สภา​ทั้งหมด​ปรึกษา​กัน แล้ว​มัด​พระเยซู พา​ออก​ไป และ​มอบ​พระองค์​ให้​ปีลาต 2 ปีลาต​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​คือ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​หรือ?”

พระองค์​ตอบ​ว่า “ท่าน​พูด​เอง”

3 หัวหน้า​ปุโรหิต​กล่าวหา​พระองค์​หลาย​เรื่อง 4 ปีลาต​ถาม​พระองค์​อีก​ว่า “ท่าน​ไม่​ตอบ​อะไร​เลย​หรือ? ดูสิ พวกเขา​เป็น​พยาน​กล่าวหา​ท่าน​ตั้ง​หลาย​เรื่อง!”

5 แต่​พระเยซู​ไม่​ตอบ​อะไร​อีก ทำ​ให้​ปีลาต​ประหลาดใจ

6 ใน​ช่วง​เทศกาล ปีลาต​เคย​ปล่อย​นักโทษ​คน​หนึ่ง​ให้​ประชาชน ตาม​ที่​พวกเขา​ขอ 7 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​บารับบัส ถูก​คุมขัง​อยู่​กับ​พวก​กบฏ ซึ่ง​ได้​ฆ่า​คน​ใน​การ​ก่อกบฏ 8 ฝูงชน​ร้อง​เสียง​ดัง และ​เริ่ม​ขอ​ให้​ปีลาต​ทำ​ตาม​ที่​เขา​เคย​ทำ​ให้​พวกเขา 9 ปีลาต​ตอบ​ว่า “พวกคุณ​ต้องการ​ให้​เรา​ปล่อย​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​ให้​หรือ?” 10 เพราะ​เขา​รู้​ว่า​หัวหน้า​ปุโรหิต​มอบ​พระเยซู​ให้​เขา​เพราะ​ความอิจฉา 11 แต่​หัวหน้า​ปุโรหิต​ยุยง​ฝูงชน ให้​ขอ​ปีลาต​ปล่อย​บารับบัส​แทน 12 ปีลาต​ถาม​พวกเขา​อีก​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น เรา​ควร​ทำ​อย่างไร​กับ​คน​ที่​พวกคุณ​เรียก​ว่า​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว?”

13 พวกเขา​ร้อง​อีก​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

14 ปีลาต​ถาม​ว่า “ทำไม? เขา​ทำ​ความชั่ว​อะไร?”

แต่​พวกเขา​ยิ่ง​ร้อง​ดัง​ขึ้น​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

15 ปีลาต​ต้องการ​เอาใจ​ฝูงชน จึง​ปล่อย​บารับบัส​ให้​พวกเขา และ​หลัง​จาก​สั่ง​ให้​เฆี่ยน​พระเยซู​แล้ว ก็​มอบ​พระองค์​ให้​นำ​ไป​ตรึง​บน​กางเขน

16 พวก​ทหาร​นำ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​ลาน ซึ่ง​เรียก​ว่า​ปราเอโทเรียม และ​เรียก​ทหาร​ทั้ง​กอง​มา​รวม​กัน 17 พวกเขา​เอา​เสื้อคลุม​สีม่วง​สวม​ให้​พระองค์ สาน​มงกุฎ​หนาม และ​สวม​ไว้​บน​ศีรษะ​พระองค์ 18 พวกเขา​เริ่ม​กล่าว​คำนับ​พระองค์​ว่า “ขอ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​จง​เจริญ!” 19 พวกเขา​เอา​ไม้อ้อ​ตี​ศีรษะ​พระองค์ ถ่มน้ำลาย​ใส่ และ​คุกเข่า​คำนับ​พระองค์ 20 เมื่อ​เยาะเย้ย​พระองค์​เสร็จ​แล้ว พวกเขา​ถอด​เสื้อคลุม​สีม่วง​ออก และ​เอา​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​เอง​สวม​ให้ แล้ว​นำ​พระองค์​ออก​ไป​เพื่อ​ตรึง​บน​กางเขน

21 พวกเขา​บังคับ​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​เดิน​ผ่าน​มา คือ​ซีโมน​ชาวไซรีน ซึ่ง​มา​จาก​ชนบท และ​เป็น​บิดา​ของ​อเล็กซานเดอร์​กับ​รูฟัส ให้​แบก​กางเขน​ของ​พระองค์ 22 พวกเขา​นำ​พระองค์​มา​ยัง​สถานที่​ชื่อ​กลโกธา ซึ่ง​แปล​ว่า “สถานที่​แห่ง​กะโหลกศีรษะ” 23 พวกเขา​เอา​เหล้าองุ่น​ผสม​มดยอบ​ให้​พระองค์​ดื่ม แต่​พระองค์​ไม่​รับ

24 เมื่อ​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน​แล้ว พวกเขา​แบ่ง​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​กัน โดย​จับสลาก​ว่า​ใคร​จะ​ได้​ส่วน​ไหน 25 เวลา​นั้น​เป็น​ชั่วโมง​ที่​สาม* เมื่อ​พวกเขา​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน 26 ข้อหา​ที่​เขียน​ติด​ไว้​เหนือ​พระองค์​คือ “กษัตริย์​ของ​ชาวยิว” 27 พวกเขา​ตรึง​โจร​สอง​คน​พร้อม​กับ​พระองค์ คน​หนึ่ง​ทาง​ขวา และ​อีก​คน​หนึ่ง​ทาง​ซ้าย 28 พระคัมภีร์​ก็​สำเร็จ ที่​กล่าว​ว่า “เขา​ถูก​นับ​รวม​กับ​ผู้​ละเมิด”†

29 คน​ที่​เดิน​ผ่าน​ไปมา​กล่าว​หมิ่นประมาท​พระองค์ ส่าย​ศีรษะ และ​พูด​ว่า “ฮ้า! เจ้า​คน​ที่​จะ​ทำลาย​พระวิหาร​และ​สร้าง​ขึ้น​ใหม่​ใน​สาม​วัน 30 จง​ช่วย​ตัวเอง และ​ลง​จาก​กางเขน​เสีย!”

31 หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​พวก​อาลักษณ์​ก็​เยาะเย้ย​พระองค์​กัน​เอง​เช่นกัน โดย​พูด​ว่า “เขา​ช่วย​คน​อื่น​ได้ แต่​ช่วย​ตัวเอง​ไม่​ได้ 32 ให้​พระคริสต์ กษัตริย์​ของ​อิสราเอล ลง​จาก​กางเขน​เดี๋ยวนี้ เพื่อ​พวกเรา​จะ​ได้​เห็น​และ​เชื่อ​เขา”‡ คน​ที่​ถูก​ตรึง​พร้อม​กับ​พระองค์​ก็​ด่าว่า​พระองค์​ด้วย

33 เมื่อ​ถึง​ชั่วโมง​ที่​หก§ ความมืด​ก็​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​จน​ถึง​ชั่วโมง​ที่​เก้า* 34 เมื่อ​ถึง​ชั่วโมง​ที่​เก้า พระเยซู​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “เอโลอี เอโลอี ลามา สะบักธานี?” ซึ่ง​แปล​ว่า “พระเจ้า​ของ​เรา พระเจ้า​ของ​เรา ทำไม​พระองค์​ทอดทิ้ง​เรา?” ✡

35 บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ เมื่อ​ได้ยิน ก็​พูด​ว่า “ดูสิ เขา​กำลัง​เรียก​เอลียาห์”

36 คน​หนึ่ง​วิ่ง​ไป เอา​ฟองน้ำ​ชุบ​น้ำส้มสายชู​จน​เต็ม เสียบ​ไว้​ที่​ปลาย​ไม้อ้อ แล้ว​ส่ง​ให้​พระองค์​ดื่ม พร้อม​กับ​พูด​ว่า “ปล่อย​ไว้​ก่อน ดู​กัน​ว่า​เอลียาห์​จะ​มา​เอา​เขา​ลง​หรือ​ไม่”

37 พระเยซู​ร้อง​เสียง​ดัง แล้ว​สิ้นลมหายใจ 38 ม่าน​ใน​พระวิหาร​ฉีก​ออก​เป็น​สอง​ส่วน ตั้งแต่​บน​ลง​ล่าง 39 เมื่อ​นายร้อย​ที่​ยืน​อยู่​ตรงข้าม​พระองค์​เห็น​ว่า​พระองค์​ร้อง​เช่นนี้​และ​สิ้นลมหายใจ เขา​ก็​กล่าว​ว่า “ชาย​คน​นี้​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​จริง ๆ!”

40 มี​หญิง​หลาย​คน​มองดู​อยู่​แต่​ไกล ใน​พวก​นาง​มี​มารีย์​ชาวมักดาลา มารีย์​มารดา​ของ​ยากอบ​ผู้น้อย​และ​โยเสส และ​สาโลเม 41 เมื่อ​พระองค์​อยู่​ใน​กาลิลี หญิง​เหล่านี้​ติดตาม​และ​รับใช้​พระองค์ และ​ยัง​มี​หญิง​อื่น ๆ อีก​หลาย​คน​ที่​ขึ้น​มา​ยัง​เยรูซาเล็ม​พร้อม​กับ​พระองค์

42 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น เนื่องจาก​วัน​นั้น​เป็น​วันเตรียม คือ​วัน​ก่อน​วันสะบาโต 43 โยเซฟ​ชาวอาริมาเธีย สมาชิก​สภา​คน​สำคัญ ซึ่ง​กำลัง​รอคอย​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เช่นกัน มา​ถึง เขา​กล้า​เข้า​ไป​หา​ปีลาต และ​ขอ​ศพ​ของ​พระเยซู 44 ปีลาต​ประหลาดใจ​ที่​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​ตาย​แล้ว จึง​เรียก​นายร้อย​มา และ​ถาม​ว่า​พระองค์​ตาย​มา​นาน​แล้ว​หรือ 45 เมื่อ​รู้​จาก​นายร้อย​แล้ว เขา​ก็​มอบ​ศพ​ให้​โยเซฟ 46 โยเซฟ​ซื้อ​ผ้าลินิน แล้ว​เอา​พระองค์​ลง​จาก​กางเขน พัน​ด้วย​ผ้าลินิน และ​วาง​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝังศพ​ที่​เจาะ​ไว้​ใน​ศิลา จากนั้น​กลิ้ง​ก้อนหิน​มา​ปิด​ปาก​อุโมงค์​ฝังศพ 47 มารีย์​ชาวมักดาลา​และ​มารีย์​มารดา​ของ​โยเสส​เห็น​ว่า​พระองค์​ถูก​วาง​ไว้​ที่​ไหน

16

1 เมื่อ​วันสะบาโต​ผ่าน​พ้น​ไป มารีย์​ชาวมักดาลา มารีย์​มารดา​ของ​ยากอบ และ​สาโลเม​ซื้อ​เครื่องหอม เพื่อ​จะ​มา​ชโลม​พระองค์ 2 เช้า​ตรู่​มาก​ใน​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ พวก​นาง​มา​ถึง​อุโมงค์​ฝังศพ​เมื่อ​ดวงอาทิตย์​ขึ้น​แล้ว 3 พวก​นาง​พูด​กัน​ว่า “ใคร​จะ​ช่วย​กลิ้ง​ก้อนหิน​ออก​จาก​ปาก​อุโมงค์​ฝังศพ​ให้​พวกเรา?” 4 เพราะ​ก้อนหิน​นั้น​ใหญ่​มาก เมื่อ​เงยหน้า​ขึ้น พวก​นาง​เห็น​ว่า​ก้อนหิน​ถูก​กลิ้ง​ออก​ไป​แล้ว

5 เมื่อ​เข้า​ไป​ใน​อุโมงค์​ฝังศพ พวก​นาง​เห็น​ชายหนุ่ม​คน​หนึ่ง​นั่ง​อยู่​ทาง​ขวา สวม​เสื้อคลุม​สีขาว พวก​นาง​ก็​ตกตะลึง 6 เขา​กล่าว​กับ​พวก​นาง​ว่า “อย่า​ตกตะลึง พวกคุณ​กำลัง​หา​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ ผู้​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน พระองค์​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว! พระองค์​ไม่​อยู่​ที่​นี่ ดู​ที่​ซึ่ง​พวกเขา​วาง​พระองค์​ไว้ 7 แต่​จง​ไป​บอก​สาวก​ของ​พระองค์​และ​เปโตร​ว่า ‘พระองค์​ไป​ยัง​กาลิลี​ก่อน​พวกคุณ ที่​นั่น​พวกคุณ​จะ​เห็น​พระองค์ ตาม​ที่​พระองค์​บอก​พวกคุณ​ไว้’ ”

8 พวก​นาง​ออก​มา* และ​หนี​ออก​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ เพราะ​ตัว​สั่น​และ​ตกตะลึง พวก​นาง​ไม่​บอก​อะไร​แก่​ใคร เพราะ​กลัว†

9 ‡ เมื่อ​พระองค์​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​ใน​เวลา​เช้า​ตรู่​ของ​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ พระองค์​ปรากฏ​แก่​มารีย์​ชาวมักดาลา​ก่อน ซึ่ง​พระองค์​เคย​ขับ​ปีศาจ​เจ็ด​ตน​ออก​จาก​นาง 10 นาง​ไป​บอก​คน​ที่​เคย​อยู่​กับ​พระองค์ ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​โศกเศร้า​และ​ร้องไห้ 11 เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​มี​ชีวิต​อยู่ และ​นาง​ได้​เห็น​พระองค์ พวกเขา​ก็​ไม่​เชื่อ

12 หลัง​จาก​นั้น พระองค์​ปรากฏ​ใน​อีก​รูปลักษณ์​หนึ่ง​แก่​พวกเขา​สอง​คน ขณะ​ที่​กำลัง​เดินทาง​ไป​ชนบท 13 สอง​คน​นั้น​กลับ​ไป​บอก​คน​อื่น ๆ แต่​พวกเขา​ก็​ยัง​ไม่​เชื่อ​สอง​คน​นั้น

14 ต่อมา พระองค์​ปรากฏ​แก่​สิบเอ็ด​คน​ขณะ​ที่​พวกเขา​นั่ง​รับประทาน​อาหาร และ​ตำหนิ​พวกเขา​เรื่อง​ความ​ไม่​เชื่อ​และ​ใจ​แข็งกระด้าง เพราะ​พวกเขา​ไม่​เชื่อ​คน​ที่​ได้​เห็น​พระองค์​หลัง​จาก​พระองค์​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย 15 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ออก​ไป​ทั่ว​โลก และ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​สิ่งสร้าง​ทั้งหมด 16 ผู้​ที่​เชื่อ​และ​รับ​บัพติศมา​จะ​รอด แต่​ผู้​ที่​ไม่​เชื่อ​จะ​ถูก​ตัดสิน​โทษ 17 หมายสำคัญ​เหล่านี้​จะ​ติดตาม​ผู้​ที่​เชื่อ คือ​ใน​นาม​ของ​เรา พวกเขา​จะ​ขับ​ปีศาจ จะ​พูด​ภาษา​ใหม่ ๆ 18 จะ​จับ​งู และ​ถ้า​ดื่ม​สิ่ง​ใด​ที่​มีพิษ​ถึง​ตาย สิ่ง​นั้น​จะ​ไม่​ทำ​อันตราย​พวกเขา​เลย พวกเขา​จะ​วาง​มือ​บน​คนป่วย แล้ว​คนป่วย​จะ​หายดี”

19 หลัง​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า§ กล่าว​กับ​พวกเขา​แล้ว พระองค์​ถูก​รับ​ขึ้น​สู่​สวรรค์ และ​นั่ง​ทาง​ขวา​ของ​พระเจ้า 20 พวกเขา​ออก​ไป​ประกาศ​ทั่ว​ทุก​แห่ง องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทำงาน​ร่วม​กับ​พวกเขา และ​ยืนยัน​พระวจนะ​ด้วย​หมายสำคัญ​ที่​ติดตาม​มา อาเมน

* 1:2 1:2 คำ​ว่า “จง​ดู” มา​จาก​คำ​ว่า “ἰδοὺ” มี​ความหมาย​ว่า มองดู สังเกต ให้​ความสนใจ มองเห็น หรือ​เพ่งดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

✡ 1:2 1:2 มาลาคี 3:1

✡ 1:3 1:3 อิสยาห์ 40:3

† 1:4 1:4 หรือ จุ่ม​ลง​ใน​น้ำ

‡ 1:8 1:8 คำ​กรีก (en) ที่​แปล​ตรงนี้​ว่า “ใน” ใน​บาง​บริบท​อาจ​แปล​ว่า “ด้วย” ได้​เช่นกัน

§ 1:31 1:31 NU ไม่​มี​คำ​ว่า “ทันที”

* 3:29 3:29 NU อ่าน​ว่า “มี​ความผิด​จาก​บาป​ชั่วนิรันดร์”

† 3:32 3:32 TR ไม่​มี​คำ​ว่า “พี่น้อง​หญิง”

* 4:4 4:4 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “ใน​อากาศ”

✡ 4:12 4:12 อิสยาห์ 6:9-10

† 4:21 4:21 ตาม​ตัวอักษร คือ “โมดิออน” เป็น​ภาชนะ​ตวง​ของแห้ง​ที่​จุ​ประมาณ​หนึ่ง​เพ็ก (ประมาณ 9 ลิตร)

* 6:33 6:33 TR อ่าน​ว่า “ฝูงชน” แทน “คน​เหล่านั้น”

† 6:37 6:37 เงิน 200 เดนาริอุส มี​ค่า​ประมาณ​เท่ากับ​ค่าจ้าง 7 หรือ 8 เดือน​ของ​คนงาน​เกษตร

‡ 6:44 6:44 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “ประมาณ”

✡ 6:48 6:48 ดู โยบ 9:8

§ 6:50 6:50 หรือ “เรา​เป็น!”

* 6:56 6:56 หรือ พู่

✡ 7:7 7:7 อิสยาห์ 29:13

✡ 7:10 7:10 อพยพ 20:12; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16

✡ 7:10 7:10 อพยพ 21:17; เลวีนิติ 20:9

* 7:11 7:11 โครบาน เป็น​คำ​ภาษาฮีบรู​หมายถึง​ของ​ถวาย​ที่​มอบ​แด่​พระเจ้า

† 7:16 7:16 NU ไม่​มี​ข้อ 16

‡ 7:19 7:19 NU จบ​คำพูด​และ​คำถาม​โดยตรง​ของ​พระเยซู​หลัง​คำ​ว่า “ส้วม” และ​จบ​ข้อ​ด้วย​คำ​ว่า “ดังนั้น พระองค์​จึง​ประกาศ​ว่า​อาหาร​ทุกอย่าง​สะอาด”

* 8:12 8:12 คำ​ที่​แปล​ว่า “คน​รุ่น​นี้” (genea) อาจ​แปล​ได้​เช่นกัน​ว่า “ผู้คน” “เชื้อชาติ” หรือ “ครอบครัว”

* 9:43 9:43 หรือ นรก

✡ 9:44 9:44 อิสยาห์ 66:24

† 9:44 9:44 NU ไม่​มี​ข้อ 44

‡ 9:45 9:45 หรือ นรก

§ 9:46 9:46 NU ไม่​มี​ข้อ 46

* 9:47 9:47 หรือ นรก

✡ 9:48 9:48 อิสยาห์ 66:24

✡ 10:6 10:6 ปฐมกาล 1:27

✡ 10:8 10:8 ปฐมกาล 2:24

✡ 10:19 10:19 อพยพ 20:12-16; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16-20

* 10:51 10:51 รับโบนี เป็น​คำ​ทับศัพท์​ของ​คำ​อาราเมค​ที่​หมายถึง “อาจารย์​ผู้​ยิ่งใหญ่”

* 11:1 11:1 TR และ NU อ่าน​ว่า “เบธฟาเก” แทน “เบธสฟาเก”

† 11:9 11:9 “โฮซันนา” หมายถึง “โปรด​ช่วย​เรา​ให้​รอด” หรือ “โปรด​ช่วย​พวกเรา​ด้วย​เถิด”

✡ 11:9 11:9 สดุดี 118:25-26

✡ 11:17 11:17 อิสยาห์ 56:7

✡ 11:17 11:17 เยเรมีย์ 7:11

‡ 11:26 11:26 NU ไม่​มี​ข้อ 26

✡ 12:11 12:11 สดุดี 118:22-23

✡ 12:26 12:26 อพยพ 3:6

✡ 12:30 12:30 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:4-5

✡ 12:31 12:31 เลวีนิติ 19:18

✡ 12:36 12:36 สดุดี 110:1

* 12:42 12:42 ตาม​ตัวอักษร เลปตา (หรือ “เหรียญ​เล็ก​ของ​หญิงม่าย”) เลปตา​เป็น​เหรียญ​ทองเหลือง​ขนาด​เล็ก​มาก แต่ละ​เหรียญ​มี​ค่า​เท่ากับ​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​หนึ่ง​ควอดรันส์ ซึ่ง​เท่ากับ​หนึ่ง​ใน​สี่​ของ​เหรียญ​ทองแดง​อัสซาริออน เลปตา​มี​ค่า​น้อย​กว่า 1% ของ​ค่าจ้าง​รายวัน​ของ​คนงาน​เกษตร

† 12:42 12:42 ควอดรันส์​เป็น​เหรียญ​ที่​มี​ค่า​ประมาณ 1/64 ของ​หนึ่ง​เดนาริอุส เดนาริอุส​มี​ค่า​ประมาณ​ค่าจ้าง​หนึ่ง​วัน​ของ​คนงาน​เกษตร

* 13:6 13:6 หรือ “เรา​เป็น!”

✡ 13:14 13:14 ดาเนียล 9:17; 11:31; 12:11

✡ 13:25 13:25 อิสยาห์ 13:10; 34:4

† 13:30 13:30 คำ​ที่​แปล​ว่า “คน​รุ่น” (genea) อาจ​แปล​ได้​อีก​ว่า “เชื้อชาติ” “ครอบครัว” หรือ “ผู้คน”

* 14:5 14:5 300 เดนาริอุส มี​ค่า​ประมาณ​ค่าจ้าง​หนึ่ง​ปี​ของ​คนงาน​เกษตร

✡ 14:27 14:27 เศคาริยาห์ 13:7

† 14:36 14:36 อับบา เป็น​การ​สะกด​แบบ​กรีก​ของ​คำ​ภาษา​อาราเมค​ที่​แปล​ว่า “พ่อ” หรือ “คุณพ่อ” ใช้​อย่าง​สนิทสนม ให้​เกียรติ และ​เปี่ยม​ด้วย​ความรัก

* 15:25 15:25 9:00 น.

† 15:28 15:28 NU ไม่​มี​ข้อ 28

‡ 15:32 15:32 TR ไม่​มี​คำ​ว่า “เขา”

§ 15:33 15:33 หรือ เที่ยงวัน

* 15:33 15:33 15:00 น.

✡ 15:34 15:34 สดุดี 22:1

* 16:8 16:8 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “อย่าง​รวดเร็ว”

† 16:8 16:8 ต้นฉบับ​เพียง​ฉบับ​เดียว​ไม่​มี​ข้อ 9-20 แต่​เพิ่ม “ตอนจบ​สั้น​ของ​มาระโก” ต่อ​ท้าย​ข้อ 8 ดังนี้: พวก​นาง​เล่า​ทุกสิ่ง​ที่​ได้​รับ​คำสั่ง​มา​อย่าง​ย่อ​แก่​คน​ที่​อยู่​รอบ​เปโตร หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​เอง​ส่ง​พวกเขา​ออก​ไป จาก​ตะวันออก​ถึง​ตะวันตก พร้อม​กับ​คำประกาศ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​และ​ไม่​เสื่อมสลาย​เรื่อง​ความรอด​นิรันดร์

‡ 16:9 16:9 NU มี​ข้อความ​ใน​ข้อ 9-20 แต่​กล่าว​ใน​เชิงอรรถ​ว่า​มี​ต้นฉบับ​ไม่​กี่​ฉบับ​ที่​ไม่​มี​ข้อความ​นี้ ผู้​แปล​พระคัมภีร์ World English Bible เห็น​ว่า มาระโก 16:9-20 เชื่อถือ​ได้ โดย​อาศัย​หลักฐาน​ข้อความ​ส่วนใหญ่​อย่าง​ท่วมท้น ซึ่ง​ไม่​เพียง​รวม​พระคัมภีร์​ใหม่​ภาษากรีก​ฉบับ Majority Text ที่​ถือ​เป็น​หลัก แต่​ยัง​รวม​ทั้ง TR และ​ต้นฉบับ​อีก​หลาย​ฉบับ​ที่​มี​การ​อ้าง​ถึง​ใน​ข้อความ NU

§ 16:19 16:19 NU เพิ่ม “พระเยซู”

ลูกา

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

ข่าวดี​ตาม​คำ​บอกเล่า​ของ

ลูกา

1

1 เนื่องจาก​มี​หลาย​คน​ได้​ลงมือ​เรียบเรียง​เรื่องราว​เกี่ยวกับ​เหตุการณ์​ต่าง ๆ ที่​ได้​สำเร็จ​เป็นจริง​ท่ามกลาง​พวกเรา 2 ตาม​ที่​บรรดา​ผู้​ซึ่ง​เป็น​พยาน​เห็น​เหตุการณ์​ด้วย​ตา​ตนเอง​ตั้งแต่​แรก และ​เป็น​ผู้รับใช้​พระวจนะ ได้​ถ่ายทอด​เรื่อง​เหล่านั้น​แก่​พวกเรา 3 ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เห็น​ควร​ที่​จะ​เขียน​เรื่อง​เหล่านี้​เรียง​ตาม​ลำดับ​ให้​ท่าน​เช่นกัน ท่าน​เธโอฟีลัส​ผู้ทรงเกียรติ เพราะ​ข้าพเจ้า​ได้​ติดตาม​ตรวจสอบ​ทุกสิ่ง​อย่าง​ละเอียด​ตั้งแต่​ต้น 4 เพื่อ​ท่าน​จะ​ได้​มั่นใจ​ใน​เรื่อง​ต่าง ๆ ที่​ท่าน​ได้​รับ​คำสอน​มา

5 ใน​สมัย​ของ​เฮโรด กษัตริย์​แห่ง​ยูเดีย มี​ปุโรหิต​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เศคาริยาห์ อยู่​ใน​เวร​ปุโรหิต​ของ​อาบียาห์ ภรรยา​ของ​เขา​เป็น​เชื้อสาย​ของ​อาโรน และ​ชื่อ​เอลีซาเบธ 6 ทั้งสอง​เป็น​คน​ชอบธรรม​ต่อหน้า​พระเจ้า และ​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​ไม่มี​ที่​ติ​ตาม​บัญญัติ​และ​ข้อกำหนด​ทุกอย่าง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 7 แต่​พวกเขา​ไม่​มี​ลูก เพราะ​เอลีซาเบธ​เป็น​หมัน และ​ทั้งสอง​ก็​มี​อายุ​มาก​แล้ว

8 ขณะ​ที่​เศคาริยาห์​กำลัง​ทำ​หน้าที่​ปุโรหิต​ต่อหน้า​พระเจ้า​ตาม​เวร​ของ​ตน 9 เขา​จับ​สลาก​ได้​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เพื่อ​เผา​เครื่องหอม ตาม​ธรรมเนียม​ปฏิบัติ​ของ​ปุโรหิต 10 ขณะ​เผา​เครื่องหอม ประชาชน​ทั้งหมด​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่​ข้างนอก

11 แล้ว​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​ปรากฏ​แก่​เขา ยืน​อยู่​ทาง​ขวา​ของ​แท่น​เผา​เครื่องหอม 12 เมื่อ​เศคาริยาห์​เห็น​ทูตสวรรค์ เขา​ก็​ตกใจ​และ​เต็ม​ไป​ด้วย​ความกลัว 13 แต่​ทูตสวรรค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “อย่า​กลัว​เลย เศคาริยาห์ เพราะ​พระเจ้า​ได้ยิน​คำ​ขอ​ของ​ท่าน​แล้ว เอลีซาเบธ​ภรรยา​ของ​ท่าน​จะ​ให้​กำเนิด​บุตรชาย​แก่​ท่าน และ​จง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า ยอห์น 14 ท่าน​จะ​มี​ความยินดี​และ​ความ​ชื่นชมยินดี และ​คน​มากมาย​จะ​ชื่นชมยินดี​เมื่อ​เขา​เกิด 15 เพราะ​เขา​จะ​เป็น​ผู้ยิ่งใหญ่​ใน​สายตา​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เขา​จะ​ไม่​ดื่ม​เหล้าองุ่น​หรือ​สุรา และ​จะ​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์​มารดา 16 เขา​จะ​ทำ​ให้​ลูกหลาน​อิสราเอล​จำนวน​มาก​หัน​กลับ​มา​หา​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​พวกเขา 17 เขา​จะ​นำหน้า​พระองค์​ไป​ด้วย​จิตวิญญาณ​และ​พลัง​ของ​เอลียาห์ ‘เพื่อ​ทำ​ให้​ใจ​ของ​บิดา​หัน​กลับ​มา​หา​ลูก ๆ’✡ และ​ทำ​ให้​คน​ที่​ไม่​เชื่อฟัง​หัน​มา​หา​ปัญญา​ของ​คน​ชอบธรรม เพื่อ​เตรียม​ประชาชน​ให้​พร้อม​สำหรับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า”

18 เศคาริยาห์​กล่าว​กับ​ทูตสวรรค์​ว่า “ข้าพเจ้า​จะ​แน่ใจ​เรื่อง​นี้​ได้​อย่างไร? เพราะ​ข้าพเจ้า​เป็น​คนแก่​แล้ว และ​ภรรยา​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​มี​อายุ​มาก​แล้ว”

19 ทูตสวรรค์​ตอบ​เขา​ว่า “เรา​คือ​กาเบรียล ผู้​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​พระเจ้า เรา​ถูก​ส่ง​มา​เพื่อ​พูด​กับ​ท่าน และ​นำ​ข่าวดี​นี้​มา​บอก​ท่าน 20 จง​ดู* ท่าน​จะ​เป็น​ใบ้ พูด​ไม่ได้ จน​ถึง​วันที่​สิ่ง​เหล่านี้​เกิด​ขึ้น เพราะ​ท่าน​ไม่​เชื่อ​คำ​ของ​เรา ซึ่ง​จะ​สำเร็จ​ตาม​เวลา​ที่​กำหนด”

21 ประชาชน​กำลัง​รอ​เศคาริยาห์ และ​ประหลาดใจ​ที่​เขา​อยู่​ใน​พระวิหาร​นาน 22 เมื่อ​เขา​ออก​มา เขา​พูด​กับ​พวกเขา​ไม่​ได้ พวกเขา​จึง​รู้​ว่า​เขา​ได้​เห็น​นิมิต​ใน​พระวิหาร เขา​ทำ​มือ​เป็น​สัญญาณ​แก่​พวกเขา​ต่อไป และ​ยังคง​เป็น​ใบ้ 23 เมื่อ​ครบ​กำหนด​วัน​รับใช้​ของ​เขา เขา​ก็​กลับ​บ้าน 24 หลัง​จาก​วัน​เหล่านั้น เอลีซาเบธ​ภรรยา​ของ​เขา​ก็​ตั้งครรภ์ และ​เก็บตัว​อยู่​ห้า​เดือน โดย​กล่าว​ว่า 25 “องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทำ​เช่นนี้​แก่​ข้าพเจ้า​ใน​เวลา​ที่​พระองค์​หัน​มา​มอง​ข้าพเจ้า เพื่อ​ขจัด​ความ​อับอาย​ของ​ข้าพเจ้า​ท่ามกลาง​ผู้คน”

26 ใน​เดือน​ที่​หก พระเจ้า​ส่ง​ทูตสวรรค์​กาเบรียล​ไป​ยัง​เมือง​นาซาเร็ธ​ใน​แคว้น​กาลิลี 27 ไป​หา​หญิงพรหมจารี​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​หมั้น​หมาย​ไว้​กับ​ชาย​ชื่อ​โยเซฟ ผู้​สืบเชื้อสาย​จาก​วงศ์วาน​ของ​ดาวิด หญิงพรหมจารี​นั้น​ชื่อ​มารีย์ 28 ทูตสวรรค์​เข้า​มา​หา​นาง​และ​กล่าว​ว่า “จง​ชื่นชมยินดี​เถิด ท่าน​ผู้​ที่​ได้​รับ​ความโปรดปราน​อย่าง​ยิ่ง! องค์พระผู้เป็นเจ้า​สถิต​กับ​ท่าน ท่าน​ได้​รับ​พร​เหนือ​บรรดา​ผู้หญิง!”

29 แต่​เมื่อ​นาง​เห็น​เขา นาง​ก็​รู้สึก​กังวล​ใจ​อย่าง​มาก​กับ​คำ​กล่าว​นั้น และ​ครุ่นคิด​ว่า​คำ​ทักทาย​เช่นนี้​หมายถึง​อะไร 30 ทูตสวรรค์​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “อย่า​กลัว​เลย มารีย์ เพราะ​ท่าน​ได้​รับ​ความโปรดปราน​จาก​พระเจ้า 31 ท่าน​จะ​ตั้งครรภ์​และ​ให้​กำเนิด​บุตรชาย และ​จง​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า ‘เยซู’ 32 เขา​จะ​เป็น​ผู้ยิ่งใหญ่ และ​จะ​ได้ชื่อ​ว่า พระบุตร​ของ​องค์ผู้สูงสุด องค์พระผู้เป็นเจ้า​พระเจ้า​จะ​ประทาน​บัลลังก์​ของ​ดาวิด​บรรพบุรุษ​ของ​เขา​แก่​เขา 33 และ​เขา​จะ​ครอบครอง​วงศ์วาน​ของ​ยาโคบ​ตลอดไป อาณาจักร​ของ​เขา​จะ​ไม่​มี​วัน​สิ้นสุด”

34 มารีย์​กล่าว​กับ​ทูตสวรรค์​ว่า “เรื่อง​นี้​จะ​เป็น​ไป​ได้​อย่างไร ในเมื่อ​ข้าพเจ้า​ยัง​เป็น​หญิงพรหมจารี?”

35 ทูตสวรรค์​ตอบ​นาง​ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์​จะ​มา​เหนือ​ท่าน และ​พลัง​ของ​องค์ผู้สูงสุด​จะ​ปกคลุม​ท่าน เพราะ​เหตุ​นี้ ผู้บริสุทธิ์​ที่​เกิด​จาก​ท่าน​จะ​ได้ชื่อ​ว่า พระบุตร​ของ​พระเจ้า 36 เอลีซาเบธ​ญาติ​ของ​ท่าน​ก็​ตั้งครรภ์​บุตรชาย​ใน​วัยชรา​เช่นกัน และ​บัดนี้​นาง​ที่​คน​เคย​เรียก​ว่า​เป็น​หมัน​ก็​ตั้งครรภ์​ได้​หก​เดือน​แล้ว 37 เพราะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​พระเจ้า​กล่าว​แล้ว​จะ​เป็น​ไป​ไม่​ได้”†

38 มารีย์​กล่าว​ว่า “ข้าพเจ้า​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอ​ให้​เป็น​ไป​กับ​ข้าพเจ้า​ตาม​คำ​ของ​ท่าน”

แล้ว​ทูตสวรรค์​ก็​จาก​นาง​ไป

39 ใน​เวลา​นั้น มารีย์​ลุก​ขึ้น​และ​รีบ​เดินทางไป​ยัง​เมือง​หนึ่ง​ใน​แถบ​ภูเขา​ของ​ยูดาห์ 40 นาง​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​เศคาริยาห์ และ​ทักทาย​เอลีซาเบธ 41 เมื่อ​เอลีซาเบธ​ได้ยิน​คำ​ทักทาย​ของ​มารีย์ ทารก​ใน​ครรภ์​ของ​นาง​ก็​ดิ้น และ​เอลีซาเบธ​ก็​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 42 นาง​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “เธอ​ได้​รับ​พร​เหนือ​บรรดา​ผู้หญิง และ​ผล​แห่ง​ครรภ์​ของ​เธอ​ก็​ได้​รับ​พร! 43 เหตุใด​ข้าพเจ้า​จึง​ได้​รับ​ความโปรดปราน​ถึง​เพียงนี้ ที่​มารดา​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​มา​หา​ข้าพเจ้า? 44 เพราะ​ทันที​ที่​เสียง​ทักทาย​ของ​เธอ​เข้า​มา​ถึง​หู​ข้าพเจ้า ทารก​ใน​ครรภ์​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​ดิ้น​ด้วย​ความยินดี! 45 หญิง​ผู้​ที่​เชื่อ​ก็​เป็นสุข เพราะ​สิ่ง​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​แก่​นาง​จะ​สำเร็จ!”

46 มารีย์​กล่าว​ว่า

“จิต​ของ​ข้าพเจ้า​เทิดทูน​องค์พระผู้เป็นเจ้า

47 วิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ชื่นชมยินดี​ใน​พระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอด​ของ​ข้าพเจ้า

48 เพราะ​พระองค์​เห็น​ความ​ต่ำต้อย​ของ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์

ตั้งแต่​บัดนี้​เป็นต้นไป คน​ทุก​ชั่วอายุ​จะ​เรียก​ข้าพเจ้า​ว่า​เป็น​ผู้​ได้​รับ​พร

49 เพราะ​องค์ผู้มีอำนาจ​ยิ่งใหญ่​ได้​ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​แก่​ข้าพเจ้า

นาม​ของ​พระองค์​บริสุทธิ์

50 ความเมตตา​ของ​พระองค์​มี​แก่​คน​ที่​ยำเกรง​พระองค์ จาก​ชั่วอายุ​หนึ่ง​ถึง​อีก​ชั่วอายุ​หนึ่ง

51 พระองค์​สำแดง​พลัง​ด้วย​แขน​ของ​พระองค์

ทำ​ให้​คน​ที่​เย่อหยิ่ง​ใน​ความคิด​ของ​ใจ​ตน​กระจัดกระจาย​ไป

52 ดึง​บรรดา​ผู้ปกครอง​ลง​จาก​บัลลังก์

และ​ยก​คน​ต่ำต้อย​ขึ้น

53 ให้​คน​หิว​อิ่ม​ด้วย​สิ่ง​ดี ๆ

และ​ส่ง​คน​ร่ำรวย​กลับ​ไป​มือเปล่า

54 พระองค์​ช่วยเหลือ​อิสราเอล ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ เพื่อ​ระลึก​ถึง​ความเมตตา

55 ตาม​ที่​พระองค์​กล่าว​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา

แก่​อับราฮัม​และ​ลูกหลาน‡ ของ​เขา​ตลอดไป”

56 มารีย์​พัก​อยู่​กับ​เอลีซาเบธ​ประมาณ​สาม​เดือน แล้ว​จึง​กลับ​บ้าน​ของ​ตน

57 เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​เอลีซาเบธ​จะ​คลอด นาง​ก็​ให้​กำเนิด​บุตรชาย 58 เพื่อนบ้าน​และ​ญาติ ๆ ของ​นาง​ได้ยิน​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​สำแดง​ความเมตตา​อย่าง​ยิ่ง​แก่​นาง พวกเขา​จึง​ร่วม​ชื่นชมยินดี​กับ​นาง 59 ใน​วันที่​แปด พวกเขา​มา​เพื่อ​ทำ​พิธี​เข้าสุหนัต​ให้​เด็ก และ​ตั้งใจ​จะ​เรียก​เด็ก​ว่า เศคาริยาห์ ตาม​ชื่อ​บิดา​ของ​เขา 60 แต่​มารดา​ของ​เด็ก​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่ เขา​จะ​ต้อง​ชื่อ ยอห์น”

61 พวกเขา​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ใน​หมู่​ญาติ​ของ​เธอ​ไม่​มี​ใคร​ชื่อ​นี้” 62 แล้ว​พวกเขา​ก็​ทำ​มือ​เป็น​สัญญาณ​ถาม​บิดา​ของ​เด็ก​ว่า​เขา​ต้องการ​ให้​เด็ก​ชื่อ​อะไร

63 เขา​ขอ​แผ่น​สำหรับ​เขียน แล้ว​เขียน​ว่า “เขา​ชื่อ ยอห์น”

ทุกคน​ต่าง​ประหลาดใจ 64 ทันใดนั้น ปาก​ของ​เขา​ก็​เปิด​ออก ลิ้น​ของ​เขา​ก็​คลาย และ​เขา​เริ่ม​พูด​สรรเสริญ​พระเจ้า 65 ทุกคน​ที่​อยู่​รอบ ๆ พวกเขา​ต่าง​เกิด​ความ​กลัว และ​ผู้คน​ก็​เล่า​เรื่อง​เหล่านี้​กัน​ไป​ทั่ว​แถบ​ภูเขา​ของ​ยูเดีย 66 ทุกคน​ที่​ได้ยิน​ต่าง​เก็บ​เรื่อง​เหล่านี้​ไว้​ใน​ใจ และ​พูด​ว่า “แล้ว​เด็ก​คน​นี้​จะ​เป็น​อะไร​ต่อไป?” เพราะ​มือ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​กับ​เขา

67 เศคาริยาห์​บิดา​ของ​เด็ก​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ และ​เผยพระวจนะ​ว่า

68 “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​อิสราเอล สมควร​ได้​รับ​การ​สรรเสริญ

เพราะ​พระองค์​มา​เยี่ยมเยียน​และ​ไถ่​ประชาชน​ของ​พระองค์

69 และ​ยก​เขาสัตว์​แห่ง​ความรอด​ขึ้น​ให้​เรา ใน​วงศ์วาน​ของ​ดาวิด ผู้รับใช้​ของ​พระองค์

70 (ตาม​ที่​พระองค์​กล่าว​ไว้​โดย​ปาก​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​ตั้งแต่​โบราณกาล)

71 คือ ความรอด​จาก​ศัตรู​ของ​เรา และ​จาก​มือ​ของ​ทุกคน​ที่​เกลียดชัง​เรา

72 เพื่อ​สำแดง​ความเมตตา​แก่​บรรพบุรุษ​ของ​เรา

และ​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​อัน​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์

73 คือ คำ​ปฏิญาณ​ที่​พระองค์​สาบาน​ไว้​แก่​อับราฮัม บรรพบุรุษ​ของ​เรา

74 เพื่อ​ให้​เรา เมื่อ​เรา​พ้น​จาก​มือ​ของ​ศัตรู​แล้ว

สามารถ​รับใช้​พระองค์​โดย​ปราศจาก​ความกลัว

75 ด้วย​ความบริสุทธิ์​และ​ความชอบธรรม​ต่อหน้า​พระองค์ ตลอด​ทุก​วัน​ใน​ชีวิต​ของ​เรา

76 และ​เจ้า เด็กน้อยเอ๋ย จะ​ได้ชื่อ​ว่า​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​ของ​องค์ผู้สูงสุด

เพราะ​เจ้า​จะ​นำหน้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ไป​เพื่อ​เตรียม​ทาง​ของ​พระองค์

77 เพื่อ​ให้​ประชาชน​ของ​พระองค์​รู้จัก​ความรอด​ด้วย​การ​ยกโทษ​บาป​ของ​พวกเขา

78 เพราะ​ความเมตตา​อัน​อ่อนโยน​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา

รุ่งอรุณ​จาก​เบื้องบน​จะ​มา​เยี่ยมเยียน​เรา​ด้วย​ความเมตตา​นี้

79 เพื่อ​ส่องสว่าง​แก่​ผู้​ที่​นั่ง​อยู่​ใน​ความมืด​และ​เงา​แห่ง​ความตาย

และ​นำ​เท้า​ของ​เรา​เข้า​สู่​ทาง​แห่ง​สันติสุข”

80 เด็ก​นั้น​เติบโต​ขึ้น และ​จิตวิญญาณ​ก็​เข้มแข็ง​ขึ้น เขา​อยู่​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​จน​ถึง​วัน​ที่​ปรากฏ​ตัว​ต่อ​ประชาชน​อิสราเอล

2

1 ใน​เวลา​นั้น ซีซาร์​ออกัสตัส​ออก​คำสั่ง​ให้​คน​ทั่ว​ทั้ง​โลก​ขึ้น​ทะเบียน 2 การ​ขึ้น​ทะเบียน​ครั้ง​แรก​นี้​เกิด​ขึ้น​เมื่อ​คีรินิอัส​เป็น​ผู้ว่าการ​แคว้น​ซีเรีย 3 ทุกคน​ต่าง​เดินทาง​ไป​ขึ้น​ทะเบียน​ที่​เมือง​ของ​ตน 4 โยเซฟ​ก็​เดินทาง​ขึ้น​จาก​แคว้น​กาลิลี จาก​เมือง​นาซาเร็ธ ไป​ยัง​แคว้น​ยูเดีย​ถึง​เมือง​ของ​ดาวิด​ที่​เรียก​ว่า เบธเลเฮม เพราะ​เขา​เป็น​คน​ใน​วงศ์วาน​และ​ตระกูล​ของ​ดาวิด 5 เขา​ไป​ขึ้น​ทะเบียน​พร้อม​กับ​มารีย์ ผู้​ซึ่ง​หมั้น​หมาย​ไว้​กับ​เขา​และ​กำลัง​ตั้งครรภ์

6 ขณะ​ที่​พวกเขา​อยู่​ที่​นั่น ก็​ถึง​กำหนด​ที่​นาง​จะ​คลอด 7 นาง​ให้​กำเนิด​บุตรชาย​คนแรก เอา​ผ้า​พัน​ตัว​เขา​ไว้ และ​วาง​เขา​ลง​ใน​ราง​อาหารสัตว์ เพราะ​ไม่​มี​ที่​สำหรับ​พวกเขา​ใน​ที่พักแรม

8 ใน​บริเวณ​เดียวกัน​นั้น มี​พวก​คนเลี้ยงแกะ​พัก​ค้าง​อยู่​กลาง​ทุ่ง และ​เฝ้า​ฝูงแกะ​ของ​ตน​ใน​เวลา​กลางคืน 9 แล้ว​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​มา​ยืน​ใกล้​พวกเขา และ​พระสิริ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ส่องสว่าง​ล้อมรอบ​พวกเขา พวกเขา​จึง​กลัว​อย่าง​ยิ่ง 10 ทูตสวรรค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “อย่า​กลัว​เลย เพราะ​เรา​นำ​ข่าวดี​ที่​ทำ​ให้​เกิด​ความ​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง​มา​บอก​พวกคุณ และ​ความ​ยินดี​นี้​จะ​เป็น​ของ​ประชาชน​ทุกคน 11 เพราะ​วันนี้ ใน​เมือง​ของ​ดาวิด พระผู้ช่วยให้รอด​ได้​เกิด​มา​เพื่อ​พวกคุณ พระองค์​คือ​พระคริสต์* ผู้​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า 12 นี่​จะ​เป็น​หมายสำคัญ​สำหรับ​พวกคุณ คือ พวกคุณ​จะ​พบ​ทารก​คน​หนึ่ง​พัน​ด้วย​ผ้า และ​นอน​อยู่​ใน​ราง​อาหารสัตว์” 13 ทันใดนั้น ก็​มี​กองทัพ​สวรรค์​จำนวน​มาก​ปรากฏ​อยู่​กับ​ทูตสวรรค์​องค์​นั้น พวกเขา​สรรเสริญ​พระเจ้า​และ​กล่าว​ว่า

14 “พระสิริ​จง​มี​แด่​พระเจ้า​ใน​ที่​สูงสุด

และ​บน​แผ่นดินโลก​จง​มี​สันติสุข และ​ความปรารถนาดี​ต่อ​มนุษย์”

15 เมื่อ​เหล่า​ทูตสวรรค์​จาก​พวกเขา​ไป​ยัง​ฟ้า​แล้ว พวก​คนเลี้ยงแกะ​จึง​พูด​กัน​ว่า “ตอนนี้​พวกเรา​ไป​เบธเลเฮม​กัน​เถอะ และ​ดู​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​นี้ ซึ่ง​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ได้​ให้​พวกเรา​รู้” 16 พวกเขา​รีบ​ไป และ​พบ​มารีย์ โยเซฟ และ​ทารก​ซึ่ง​กำลัง​นอน​อยู่​ใน​ราง​อาหารสัตว์ 17 เมื่อ​เห็น​แล้ว พวกเขา​ก็​เล่า​เรื่อง​ที่​ทูตสวรรค์​บอก​เกี่ยวกับ​เด็ก​คนนี้​ให้​ผู้คน​ฟัง​ไป​ทั่ว 18 ทุกคน​ที่​ได้ยิน​ต่าง​ประหลาดใจ​กับ​สิ่ง​ที่​พวก​คนเลี้ยงแกะ​เล่า​ให้​ฟัง 19 แต่​มารีย์​เก็บ​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​ไว้ และ​ครุ่นคิด​อยู่​ใน​ใจ 20 แล้ว​พวก​คนเลี้ยงแกะ​ก็​กลับ​ไป พร้อม​กับ​ยกย่อง​และ​สรรเสริญ​พระเจ้า​สำหรับ​ทุกสิ่ง​ที่​พวกเขา​ได้ยิน​และ​ได้เห็น ซึ่ง​เป็น​ไป​ตาม​ที่​ทูตสวรรค์​บอก​พวกเขา​ไว้

21 เมื่อ​ครบ​แปด​วัน ถึง​เวลา​ที่​เด็ก​จะ​เข้าสุหนัต ก็​ตั้ง​ชื่อ​เขา​ว่า เยซู ตาม​ชื่อ​ที่​ทูตสวรรค์​ให้​ไว้​ก่อน​ที่​เขา​จะ​ปฏิสนธิ​ใน​ครรภ์

22 เมื่อ​ครบ​กำหนด​วัน​ชำระ​ตัว​ของ​พวกเขา​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส พวกเขา​นำ​เด็ก​เยซู​ขึ้น​ไป​ยัง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​ถวาย​พระองค์​แด่​องค์พระผู้เป็นเจ้า 23 (ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า “บุตรชาย​ทุกคน​ที่​เกิด​เป็น​คนแรก​จาก​ครรภ์​มารดา​จะ​ได้ชื่อ​ว่า​เป็น​ผู้บริสุทธิ์​แด่​องค์พระผู้เป็นเจ้า”)✡ 24 และ​เพื่อ​ถวาย​เครื่องบูชา​ตาม​ที่​กล่าว​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า “นกเขา​สอง​ตัว หรือ​ลูก​นกพิราบ​สอง​ตัว”✡

25 ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​สิเมโอน เขา​เป็น​คน​ชอบธรรม​และ​ยำเกรง​พระเจ้า กำลัง​รอคอย​การ​ปลอบโยน​อิสราเอล และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​อยู่​เหนือ​เขา 26 พระวิญญาณบริสุทธิ์​ได้​เปิดเผย​แก่​เขา​ว่า เขา​จะ​ไม่​เห็น​ความตาย​ก่อน​ที่​จะ​ได้​เห็น​พระคริสต์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า† 27 พระวิญญาณ​นำ​เขา​เข้า​มา​ใน​พระวิหาร เมื่อ​บิดา​มารดา​นำ​เด็ก​เยซู​เข้า​มา เพื่อ​ทำ​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​ธรรมบัญญัติ​เกี่ยวกับ​พระองค์ 28 สิเมโอน​ก็​อุ้ม​เด็ก​ไว้​ใน​อ้อมแขน และ​สรรเสริญ​พระเจ้า​ว่า

29 “ข้าแต่​องค์ผู้เป็นนาย บัดนี้​พระองค์​ให้​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​จาก​ไป​อย่าง​สงบ

ตาม​คำ​ของ​พระองค์

30 เพราะ​ตา​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​ความรอด​ของ​พระองค์

31 ซึ่ง​พระองค์​ได้​เตรียม​ไว้​ต่อหน้า​ชนชาติ​ทั้งปวง

32 เป็น​แสงสว่าง​เพื่อ​เปิดเผย​แก่​บรรดา​ประชาชาติ

และ​เป็น​พระสิริ​ของ​อิสราเอล ประชาชน​ของ​พระองค์”

33 โยเซฟ​กับ​มารดา​ของ​เด็ก​ต่าง​ประหลาดใจ​กับ​สิ่ง​ที่​กล่าว​ถึง​พระองค์ 34 สิเมโอน​อวยพร​พวกเขา และ​กล่าว​กับ​มารีย์​มารดา​ของ​เด็ก​ว่า “เด็ก​คน​นี้​ถูก​กำหนด​ไว้​ให้​เป็น​เหตุ​ให้​คน​จำนวน​มาก​ใน​อิสราเอล​ล้ม​ลง​และ​ลุก​ขึ้น และ​เพื่อ​เป็น​หมายสำคัญ​ที่​จะ​ถูก​ต่อต้าน 35 และ​ดาบ​เล่ม​หนึ่ง​จะ​แทง​ทะลุ​จิตใจ​ของ​เธอ​เอง​ด้วย เพื่อ​ความคิด​ใน​ใจ​ของ​คน​จำนวน​มาก​จะ​ถูก​เปิดเผย”

36 มี​ผู้เผยพระวจนะ​หญิง​คน​หนึ่ง​ชื่อ​อันนา เป็น​บุตรสาว​ของ​ฟานูเอล จาก​เผ่า​อาเชอร์ นาง​มี​อายุ​มาก​แล้ว นาง​แต่งงาน​ขณะ​ยัง​เป็น​หญิงพรหมจารี และ​อยู่​กับ​สามี​เจ็ด​ปี 37 แล้ว​เป็น​หญิงม่าย​มา​ประมาณ​แปดสิบ​สี่​ปี นาง​ไม่​เคย​ออก​จาก​พระวิหาร แต่​นมัสการ​พระเจ้า​ด้วย​การ​อดอาหาร​และ​การ​วิงวอน​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน 38 ใน​เวลา​นั้น​เอง นาง​เข้ามา​และ​ขอบพระคุณ​องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ว​พูด​ถึง​เด็ก​แก่​ทุกคน​ที่​กำลัง​รอคอย​การ​ไถ่กู้​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม

39 เมื่อ​พวกเขา​ทำ​ทุกสิ่ง​ครบถ้วน​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว ก็​กลับ​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี สู่​เมือง​นาซาเร็ธ​ของ​ตน 40 เด็ก​นั้น​เติบโต​ขึ้น และ​จิตวิญญาณ​ก็​เข้มแข็ง​ขึ้น เปี่ยม​ด้วย​สติปัญญา และ​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​อยู่​เหนือ​พระองค์

41 ทุก​ปี บิดา​มารดา​ของ​พระเยซู​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม​ใน​เทศกาล​ปัสกา 42 เมื่อ​พระองค์​มี​อายุ​สิบสอง​ปี พวกเขา​ก็​ขึ้น​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​เทศกาล 43 เมื่อ​เทศกาล​สิ้นสุด​ลง ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​เดินทาง​กลับ เด็กชาย​เยซู​ยังคง​อยู่​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม โดย​ที่​โยเซฟ​กับ​มารดา​ของ​พระองค์​ไม่​รู้ 44 พวกเขา​คิด​ว่า​พระองค์​อยู่​ใน​กลุ่ม​ผู้เดินทาง จึง​เดินทาง​ไป​หนึ่ง​วัน แล้ว​จึง​เริ่ม​ตามหา​พระองค์​ใน​หมู่​ญาติ​และ​คนรู้จัก 45 เมื่อ​หา​ไม่​พบ พวกเขา​จึง​กลับ​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​ตามหา​พระองค์ 46 หลัง​จาก​สาม​วัน พวกเขา​พบ​พระองค์​ใน​พระวิหาร นั่ง​อยู่​ท่ามกลาง​บรรดา​อาจารย์ ทั้ง​ฟัง​และ​ซักถาม​พวกเขา 47 ทุกคน​ที่​ได้ยิน​พระองค์​ต่าง​ประหลาดใจ​ใน​ความเข้าใจ​และ​คำตอบ​ของ​พระองค์ 48 เมื่อ​บิดา​มารดา​เห็น​พระองค์ ก็​ตกตะลึง และ​มารดา​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ลูกเอ๋ย ทำไม​ลูก​จึง​ทำ​กับ​พ่อแม่​อย่างนี้? พ่อ​ของ​ลูก​กับ​แม่​ตามหา​ลูก​ด้วย​ความกังวล​อย่าง​มาก”

49 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​ตามหา​เรา? พวกคุณ​ไม่​รู้​หรือ​ว่า​เรา​ต้อง​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พระบิดา​ของ​เรา?” 50 แต่​พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​คำ​ที่​พระองค์​กล่าว​แก่​พวกเขา 51 แล้ว​พระองค์​ก็​ลง​ไป​พร้อม​กับ​พวกเขา​ถึง​เมือง​นาซาเร็ธ และ​เชื่อฟัง​พวกเขา ส่วน​มารดา​ของ​พระองค์​เก็บ​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​ไว้​ใน​ใจ 52 พระเยซู​เติบโต​ขึ้น​ทั้ง​ด้าน​สติปัญญา​และ​ร่างกาย และ​เป็น​ที่​โปรดปราน​ของ​พระเจ้า​และ​มนุษย์​มากขึ้น

3

1 ใน​ปี​ที่​สิบห้า​แห่ง​รัชกาล​ของ​ทิเบริอัส​ซีซาร์ ขณะ​ที่​ปอนทิอัส​ปีลาต​เป็น​ผู้ว่าการ​ยูเดีย เฮโรด​เป็น​เจ้าแคว้น​กาลิลี ฟีลิป​พี่น้อง​ของ​เฮโรด​เป็น​เจ้าแคว้น​อิทูเรีย​และ​ตราโคนิติส และ​ลิซาเนียส​เป็น​เจ้าแคว้น​อาบีเลเน 2 ใน​สมัย​ที่​อันนาส​และ​คายาฟาส​เป็น​มหาปุโรหิต พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​มา​ถึง​ยอห์น บุตร​ของ​เศคาริยาห์ ใน​ถิ่นทุรกันดาร 3 เขา​จึง​ไป​ทั่ว​บริเวณ​รอบ​แม่น้ำ​จอร์แดน ประกาศ​เรื่อง​การ​รับ​บัพติศมา​แห่ง​การ​กลับใจ​เพื่อ​รับ​การ​ยกโทษ​บาป 4 ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ถ้อยคำ​ของ​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า

“มี​เสียง​ของ​ผู้หนึ่ง​ร้อง​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ว่า

‘จง​เตรียม​ทาง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า

จง​ทำ​ทาง​ของ​พระองค์​ให้​ตรง

5 หุบเขา​ทุก​แห่ง​จะ​ถูก​ถม​ให้​เต็ม

ภูเขา​และ​เนินเขา​ทุก​แห่ง​จะ​ต่ำลง

ทาง​คดเคี้ยว​จะ​กลาย​เป็น​ทาง​ตรง

และ​ทาง​ขรุขระ​จะ​กลาย​เป็น​ทาง​ราบเรียบ

6 มนุษย์​ทุกคน​จะ​เห็น​ความรอด​ของ​พระเจ้า’ ”✡

7 ยอห์น​จึง​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ที่​ออก​มา​เพื่อ​รับ​บัพติศมา​จาก​เขา​ว่า “พวก​ลูก​งูพิษ! ใคร​เตือน​พวกคุณ​ให้​หนี​จาก​ความโกรธ​ที่​กำลัง​จะ​มา? 8 เพราะ​ฉะนั้น จง​เกิด​ผล​ที่​สมกับ​การ​กลับใจ และ​อย่า​เริ่ม​พูด​กัน​เอง​ว่า ‘อับราฮัม​เป็น​บิดา​ของ​พวกเรา’ เพราะ​ข้าพเจ้า​บอก​พวกคุณ​ว่า พระเจ้า​สามารถ​ทำ​ให้​ลูกหลาน​ของ​อับราฮัม​เกิด​ขึ้น​จาก​ก้อนหิน​เหล่านี้​ได้! 9 บัดนี้ ขวาน​ก็​วาง​อยู่​ที่​โคน​ต้นไม้​แล้ว ต้นไม้​ทุก​ต้น​ที่​ไม่​เกิด​ผล​ดี​จะ​ถูก​โค่น​ลง​และ​โยน​เข้า​กองไฟ”

10 ฝูงชน​ถาม​เขา​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น พวกเรา​ต้อง​ทำ​อะไร?”

11 เขา​ตอบ​พวกเขา​ว่า “คน​ที่​มี​เสื้อ​สอง​ตัว จง​แบ่ง​ให้​คน​ที่​ไม่​มี และ​คน​ที่​มี​อาหาร​ก็​จง​ทำ​เช่นเดียวกัน”

12 พวก​คนเก็บภาษี​ก็​มา​เพื่อ​รับ​บัพติศมา​ด้วย และ​ถาม​เขา​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​ต้อง​ทำ​อะไร?”

13 เขา​ตอบ​ว่า “อย่า​เรียก​เก็บ​เกิน​กว่า​จำนวน​ที่​กำหนด​ให้​พวกคุณ”

14 พวก​ทหาร​ก็​ถาม​เขา​เช่นกัน​ว่า “แล้ว​พวกเรา​ล่ะ? พวกเรา​ต้อง​ทำ​อะไร?”

เขา​ตอบ​พวกเขา​ว่า “อย่า​ใช้​กำลัง​รีดเอา​สิ่ง​ใด​จาก​ใคร อย่า​กล่าวหา​ใคร​โดย​มิชอบ และ​จง​พอใจ​กับ​ค่าจ้าง​ของ​พวกคุณ”

15 ขณะ​ที่​ประชาชน​กำลัง​เฝ้ารอ และ​ทุกคน​ต่าง​ครุ่นคิด​ใน​ใจ​เกี่ยวกับ​ยอห์น​ว่า​เขา​อาจ​เป็น​พระคริสต์​หรือ​ไม่ 16 ยอห์น​ตอบ​พวกเขา​ทุกคน​ว่า “ข้าพเจ้า​ให้​พวกคุณ​รับ​บัพติศมา​ด้วย​น้ำ แต่​ผู้​ที่​มี​อำนาจ​ยิ่ง​กว่า​ข้าพเจ้า​กำลัง​มา ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​แม้​แต่​จะ​แก้​สายรัด​รองเท้าแตะ​ของ​เขา เขา​จะ​ให้​พวกคุณ​รับ​บัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์​และ​ไฟ 17 พลั่ว​ฝัดข้าว​อยู่​ใน​มือ​ของ​เขา เขา​จะ​ชำระ​ลานนวดข้าว​ของ​ตน​ให้​หมดจด และ​รวบรวม​ข้าวสาลี​ไว้​ใน​ยุ้งฉาง แต่​จะ​เผา​แกลบ​ด้วย​ไฟ​ที่​ไม่​มี​วัน​ดับ”

18 ยอห์น​ยัง​กล่าว​ตักเตือน​อีก​หลาย​อย่าง และ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​ประชาชน 19 แต่​เฮโรด​เจ้าแคว้น* ถูก​ยอห์น​ตำหนิ​เรื่อง​เฮโรเดียส ภรรยา​ของ​พี่น้อง​คน​หนึ่ง​ของ​เฮโรด† และ​เรื่อง​ชั่วร้าย​ทั้งหมด​ที่​เฮโรด​ได้​ทำ 20 เฮโรด​ยัง​เพิ่ม​ความชั่ว​อีก​อย่าง​หนึ่ง​เข้า​ไป คือ​จับ​ยอห์น​ขัง​คุก

21 เมื่อ​ประชาชน​ทั้งหมด​ได้​รับ​บัพติศมา พระเยซู​ก็​ได้​รับ​บัพติศมา​ด้วย และ​ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​อธิษฐาน ท้องฟ้า​ก็​เปิด​ออก 22 และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ลง​มา​เหนือ​พระองค์​ใน​รูปร่าง​ที่​มองเห็น​ได้​เหมือน​นกพิราบ แล้ว​มี​เสียง​จาก​ฟ้า​ว่า “เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​เรา​ที่​เรา​รัก เรา​พอใจ​ใน​ตัว​เจ้า​อย่าง​ยิ่ง”

23 ส่วน​พระเยซู​เอง เมื่อ​เริ่ม​สั่งสอน พระองค์​มี​อายุ​ประมาณ​สามสิบ​ปี พระองค์​เป็น​บุตร (ตาม​ที่​คน​เข้าใจ) ของ​โยเซฟ บุตร​ของ​เฮลี 24 บุตร​ของ​มัทธัท บุตร​ของ​เลวี บุตร​ของ​เมลคี บุตร​ของ​ยันไน บุตร​ของ​โยเซฟ 25 บุตร​ของ​มัทธาธิอัส บุตร​ของ​อาโมส บุตร​ของ​นาฮูม บุตร​ของ​เอสลี บุตร​ของ​นักกัย 26 บุตร​ของ​มาอัท บุตร​ของ​มัทธาธิอัส บุตร​ของ​เซเมอิน บุตร​ของ​โยเซฟ บุตร​ของ​ยูดาห์ 27 บุตร​ของ​โยอานัน บุตร​ของ​เรสา บุตร​ของ​เศรุบบาเบล บุตร​ของ​เชอัลทิเอล บุตร​ของ​เนรี 28 บุตร​ของ​เมลคี บุตร​ของ​อัดดี บุตร​ของ​โคสัม บุตร​ของ​เอลโมดัม บุตร​ของ​เออร์ 29 บุตร​ของ​โยเซ บุตร​ของ​เอลีเอเซอร์ บุตร​ของ​โยริม บุตร​ของ​มัทธัท บุตร​ของ​เลวี 30 บุตร​ของ​สิเมโอน บุตร​ของ​ยูดาห์ บุตร​ของ​โยเซฟ บุตร​ของ​โยนัน บุตร​ของ​เอลียาคิม 31 บุตร​ของ​เมเลอา บุตร​ของ​เมนัน บุตร​ของ​มัทธาธา บุตร​ของ​นาธัน บุตร​ของ​ดาวิด 32 บุตร​ของ​เจสซี บุตร​ของ​โอเบด บุตร​ของ​โบอาส บุตร​ของ​ซัลโมน บุตร​ของ​นาโชน 33 บุตร​ของ​อัมมีนาดับ บุตร​ของ​อารัม‡ บุตร​ของ​เฮสโรน บุตร​ของ​เปเรศ บุตร​ของ​ยูดาห์ 34 บุตร​ของ​ยาโคบ บุตร​ของ​อิสอัค บุตร​ของ​อับราฮัม บุตร​ของ​เทราห์ บุตร​ของ​นาโฮร์ 35 บุตร​ของ​เสรุก บุตร​ของ​เรอู บุตร​ของ​เปเลก บุตร​ของ​เอเบอร์ บุตร​ของ​เชลาห์ 36 บุตร​ของ​เคนัน บุตร​ของ​อารปัคชาด บุตร​ของ​เชม บุตร​ของ​โนอาห์ บุตร​ของ​ลาเมค 37 บุตร​ของ​เมธูเสลาห์ บุตร​ของ​เอโนค บุตร​ของ​ยาเรด บุตร​ของ​มาหะลาเลล บุตร​ของ​เคนัน 38 บุตร​ของ​เอโนช บุตร​ของ​เสท บุตร​ของ​อาดัม บุตร​ของ​พระเจ้า

4

1 พระเยซู​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ กลับ​จาก​แม่น้ำ​จอร์แดน และ​พระวิญญาณ​นำ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร 2 เป็น​เวลา​สี่สิบ​วัน พระองค์​ถูก​มาร​ทดลอง ใน​ช่วง​วัน​เหล่านั้น พระองค์​ไม่​ได้​กิน​อะไร​เลย และ​เมื่อ​ครบ​สี่สิบ​วัน พระองค์​ก็​หิว

3 มาร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า จง​สั่ง​ก้อนหิน​ก้อน​นี้​ให้​กลาย​เป็น​ขนมปัง”

4 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘มนุษย์​จะ​ดำรงชีวิต​ด้วย​ขนมปัง​เพียง​อย่าง​เดียว​ไม่​ได้ แต่​ด้วย​ทุก​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า’ ”✡

5 มาร​นำ​พระองค์​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​สูง และ​ใน​ชั่วขณะ​เดียว​ก็​แสดง​อาณาจักร​ทั้งปวง​ของ​โลก​ให้​พระองค์​เห็น 6 มาร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “เรา​จะ​ให้​อำนาจ​ทั้งหมด​นี้​แก่​ท่าน รวม​ทั้ง​ความรุ่งเรือง​ของ​อาณาจักร​เหล่านั้น เพราะ​สิ่ง​เหล่านี้​ถูก​มอบ​ไว้​แก่​เรา และ​เรา​จะ​มอบ​ให้​ใคร​ก็​ได้​ตาม​ที่​เรา​ต้องการ 7 เพราะ​ฉะนั้น ถ้า​ท่าน​กราบ​นมัสการ​ต่อหน้า​เรา ทุกสิ่ง​นี้​จะ​เป็น​ของ​ท่าน”

8 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ถอย​ไป​อยู่​ข้างหลัง​เรา ซาตาน! เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘เจ้า​จง​นมัสการ​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า และ​รับใช้​พระองค์​แต่​ผู้เดียว’ ”✡

9 มาร​นำ​พระองค์​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม ให้​พระองค์​ยืน​อยู่​บน​ยอด​พระวิหาร และ​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า จง​กระโดด​ลง​จาก​ที่​นี่ 10 เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า

‘พระองค์​จะ​สั่ง​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​ให้​ดูแล​ท่าน เพื่อ​ปกป้อง​ท่าน’

11 และ​ว่า

‘พวกเขา​จะ​ประคอง​ท่าน​ไว้​ด้วย​มือ

เพื่อ​เท้า​ของ​ท่าน​จะ​ไม่​กระแทก​ก้อนหิน’ ”✡

12 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “มี​คำ​กล่าว​ไว้​ว่า ‘เจ้า​อย่า​ทดลอง​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า’ ”✡

13 เมื่อ​มาร​ทดลอง​พระองค์​ครบ​ทุกอย่าง​แล้ว ก็​จาก​พระองค์​ไป​จนกว่า​จะ​ถึง​โอกาส​ต่อไป

14 พระเยซู​กลับ​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี​ด้วย​พลัง​ของ​พระวิญญาณ และ​ข่าว​เรื่อง​พระองค์​ก็​แพร่​ไป​ทั่ว​บริเวณ​โดยรอบ 15 พระองค์​สอน​ใน​ธรรมศาลา และ​ทุกคน​ต่าง​ยกย่อง​พระองค์

16 พระองค์​มาถึง​เมือง​นาซาเร็ธ เมือง​ที่​พระองค์​เติบโต​มา ใน​วันสะบาโต พระองค์​เข้า​ไป​ใน​ธรรมศาลา​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​พระองค์ และ​ยืน​ขึ้น​เพื่อ​อ่าน 17 มี​คน​ส่ง​หนังสือ​ของ​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​ให้​พระองค์ พระองค์​เปิด​หนังสือ และ​พบ​ตอน​ที่​เขียน​ไว้​ว่า

18 “พระวิญญาณ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​เหนือ​เรา

เพราะ​พระองค์​เจิม​เรา​ให้​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​คนยากจน

พระองค์​ส่ง​เรา​มา​รักษา​คน​ใจแตกสลาย*

เพื่อ​ประกาศ​อิสรภาพ​แก่​เชลย

และ​ประกาศ​ให้​คนตาบอด​มองเห็น​อีกครั้ง

เพื่อ​ปล่อย​ผู้​ที่​ถูก​บดขยี้​ให้​เป็น​อิสระ

19 และ​ประกาศ​ปี​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​โปรดปราน”✡

20 พระองค์​ปิด​หนังสือ ส่ง​คืน​ให้​เจ้าหน้าที่ แล้ว​นั่ง​ลง ทุกคน​ใน​ธรรมศาลา​ต่าง​จับจ้อง​พระองค์ 21 พระองค์​เริ่ม​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “วันนี้ สิ่ง​ที่​พระคัมภีร์​ตอนนี้​กล่าว​ไว้​ได้​สำเร็จ​เป็น​จริง​แล้ว ขณะ​ที่​พวกคุณ​กำลัง​ฟัง​อยู่”

22 ทุกคน​ต่าง​กล่าว​ถึง​พระองค์​ใน​ทาง​ดี และ​ประหลาดใจ​กับ​ถ้อยคำ​เปี่ยม​ด้วย​พระคุณ​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​พระองค์ พวกเขา​พูด​กัน​ว่า “คน​นี้​ไม่​ใช่​ลูก​ของ​โยเซฟ​หรือ?”

23 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​คง​จะ​ยก​สุภาษิต​นี้​มา​พูด​กับ​เรา​แน่ ๆ ว่า ‘หมอเอ๋ย รักษา​ตัวเอง​เถิด! สิ่ง​ใด​ที่​พวกเรา​ได้ยิน​ว่า​ท่าน​ทำ​ที่​คาเปอรนาอุม ก็​จง​ทำ​ที่​บ้านเกิด​ของ​ท่าน​ที่​นี่​ด้วย’ ” 24 พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า ไม่​มี​ผู้เผยพระวจนะ​คน​ใด​เป็น​ที่​ยอมรับ​ใน​บ้านเกิด​ของ​ตน 25 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ตาม​ความจริง​ว่า ใน​สมัย​ของ​เอลียาห์ มี​หญิงม่าย​หลาย​คน​ใน​อิสราเอล เมื่อ​ท้องฟ้า​ปิด​อยู่​สาม​ปี​หก​เดือน และ​เกิด​การ​กันดาร​อาหาร​ครั้ง​ใหญ่​ทั่ว​แผ่นดิน 26 แต่​เอลียาห์​ไม่​ได้​ถูก​ส่ง​ไป​หา​หญิงม่าย​คน​ใด​ใน​พวกเขา นอกจาก​หญิงม่าย​คน​หนึ่ง​ที่​ศาเรฟัท ใน​แผ่นดิน​ไซดอน 27 และ​ใน​สมัย​ของ​เอลีชา​ผู้เผยพระวจนะ มี​คน​เป็น​โรคเรื้อน​หลาย​คน​ใน​อิสราเอล แต่​ไม่​มี​ใคร​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​สะอาด นอกจาก​นาอามาน​ชาว​ซีเรีย”

28 เมื่อ​ทุกคน​ใน​ธรรมศาลา​ได้ยิน​เรื่อง​เหล่านี้ ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​ความโกรธ 29 พวกเขา​ลุก​ขึ้น​ผลัก​พระองค์​ออก​จาก​เมือง และ​พา​พระองค์​ไป​ยัง​ขอบ​หน้าผา​บน​เนิน​ที่​เมือง​ของ​พวกเขา​ตั้ง​อยู่ เพื่อ​จะ​ผลัก​พระองค์​ตก​ลง​ไป 30 แต่​พระองค์​เดิน​ผ่าน​กลาง​พวกเขา แล้ว​จาก​ไป

31 พระองค์​ลง​ไป​ยัง​เมือง​คาเปอรนาอุม​ใน​แคว้น​กาลิลี และ​สอน​พวกเขา​ใน​วันสะบาโต 32 พวกเขา​ประหลาดใจ​ใน​คำสอน​ของ​พระองค์ เพราะ​คำ​ของ​พระองค์​มี​อำนาจ 33 ใน​ธรรมศาลา​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​วิญญาณ​ของ​ปีศาจ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​อยู่​ใน​ตัว เขา​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า 34 “อา! ท่าน​มา​ยุ่ง​อะไร​กับ​พวกเรา เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ? ท่าน​มา​เพื่อ​ทำลาย​พวกเรา​หรือ? ข้า​รู้​ว่า​ท่าน​เป็น​ใคร ท่าน​คือ​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า!”

35 พระเยซู​ตำหนิ​มัน​ว่า “เงียบ! ออก​มา​จาก​เขา!” เมื่อ​ปีศาจ​เหวี่ยง​ชาย​คน​นั้น​ลง​กลาง​ฝูงชน มัน​ก็​ออก​มา​จาก​เขา โดย​ไม่​ทำ​อันตราย​เขา

36 ทุกคน​ต่าง​ตกตะลึง และ​พูด​กัน​ว่า “นี่​เป็น​ถ้อยคำ​อะไร​กัน? เขา​สั่ง​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ด้วย​อำนาจ​และ​พลัง และ​พวกมัน​ก็​ออก​มา!” 37 ข่าว​เรื่อง​พระองค์​แพร่​ออก​ไป​ทั่ว​ทุก​แห่ง​ใน​บริเวณ​โดยรอบ

38 พระองค์​ลุก​ขึ้น ออก​จาก​ธรรมศาลา และ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ซีโมน แม่ยาย​ของ​ซีโมน​กำลัง​ป่วย​เป็น​ไข้​สูง และ​พวกเขา​วิงวอน​พระองค์​ให้​ช่วย​นาง 39 พระองค์​ยืน​อยู่​เหนือ​นาง และ​ตำหนิ​ไข้ ไข้​ก็​หาย​จาก​นาง ทันใดนั้น นาง​ก็​ลุก​ขึ้น​และ​คอย​รับใช้​พวกเขา 40 เมื่อ​ดวงอาทิตย์​กำลัง​ตก ทุกคน​ที่​มี​คน​ป่วย​ด้วย​โรค​ต่าง ๆ ก็​พา​พวกเขา​มา​หา​พระองค์ พระองค์​วาง​มือ​บน​พวกเขา​ทีละ​คน และ​รักษา​พวกเขา 41 ปีศาจ​ก็​ออก​จาก​คน​จำนวน​มาก​ด้วย พวกมัน​ร้อง​ว่า “ท่าน​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า!” แต่​พระองค์​ตำหนิ​พวกมัน และ​ไม่​ยอม​ให้​พวกมัน​พูด เพราะ​พวกมัน​รู้​ว่า​พระองค์​คือ​พระคริสต์

42 เมื่อ​รุ่งเช้า พระองค์​ออก​ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว ฝูงชน​ตามหา​พระองค์ และ​เมื่อ​พบ​พระองค์ พวกเขา​พยายาม​รั้ง​พระองค์​ไว้ไม่​ให้​จาก​พวกเขา​ไป 43 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ต้อง​ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​แก่​เมือง​อื่น ๆ ด้วย เพราะ​เรา​ถูก​ส่ง​มา​เพื่อ​การ​นี้” 44 แล้ว​พระองค์​ก็​ประกาศ​อยู่​ตาม​ธรรมศาลา​ใน​แคว้น​กาลิลี

5

1 ขณะ​ที่​ฝูงชน​เบียดเสียด​เข้ามา​หา​พระองค์​เพื่อ​ฟัง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า พระองค์​ยืน​อยู่​ริม​ทะเลสาบ​เกนเนซาเรต 2 พระองค์​เห็น​เรือ​สอง​ลำ​จอด​อยู่​ริม​ทะเลสาบ ส่วน​ชาวประมง​ขึ้น​จาก​เรือ​ไป​แล้ว และ​กำลัง​ล้าง​อวน​ของ​ตน 3 พระองค์​ลง​เรือ​ลำ​หนึ่ง ซึ่ง​เป็น​ของ​ซีโมน และ​ขอ​ให้​เขา​ถอย​เรือ​ออก​จาก​ฝั่ง​เล็กน้อย แล้ว​พระองค์​นั่ง​ลง​สอน​ฝูงชน​จาก​เรือ

4 เมื่อ​กล่าว​จบ​แล้ว พระองค์​บอก​ซีโมน​ว่า “จง​ออก​ไป​ที่​น้ำ​ลึก แล้ว​หย่อน​อวน​ลง​จับ​ปลา”

5 ซีโมน​ตอบ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​ทำงาน​หนัก​มา​ตลอด​คืน แต่​จับ​อะไร​ไม่ได้​เลย ถึง​อย่างนั้น ข้าพเจ้า​จะ​หย่อน​อวน​ลง​ตาม​คำ​ของ​ท่าน” 6 เมื่อ​พวกเขา​ทำ​เช่นนั้น ก็​จับ​ปลา​ได้​มากมาย​จน​อวน​ของ​พวกเขา​กำลัง​จะ​ขาด 7 พวกเขา​จึง​โบกมือ​เรียก​เพื่อน​ที่​อยู่​ใน​เรือ​อีก​ลำ​ให้​มา​ช่วย พวกเขา​ก็​มา​และ​ขน​ปลา​ขึ้น​จน​เต็ม​เรือ​ทั้งสอง​ลำ จน​เรือ​เริ่ม​จะ​จม 8 เมื่อ​ซีโมน​เปโตร​เห็น​ดังนั้น เขา​ก็​ทรุด​ลง​แทบ​เข่า​ของ​พระเยซู และ​กล่าว​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​ไป​จาก​ข้าพเจ้า​เถิด เพราะ​ข้าพเจ้า​เป็น​คนบาป” 9 เพราะ​เขา​และ​ทุกคน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ต่าง​ตกตะลึง​กับ​ปลา​จำนวน​มาก​ที่​พวกเขา​จับ​ได้ 10 ยากอบ​กับ​ยอห์น บุตร​ของ​เศเบดี ซึ่ง​เป็น​หุ้นส่วน​ของ​ซีโมน ก็​เป็น​เช่น​เดียวกัน

พระเยซู​กล่าว​กับ​ซีโมน​ว่า “อย่า​กลัว​เลย ตั้งแต่​นี้​ไป ท่าน​จะ​จับ​คน​เป็น ๆ”

11 เมื่อ​พวกเขา​นำ​เรือ​ขึ้น​ฝั่ง​แล้ว ก็​ทิ้ง​ทุกสิ่ง​และ​ติดตาม​พระองค์​ไป

12 ขณะ​ที่​พระองค์​อยู่​ใน​เมือง​แห่ง​หนึ่ง ก็​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​เป็น​โรคเรื้อน​ทั่ว​ตัว เมื่อ​เขา​เห็น​พระเยซู ก็​ซบหน้า​ลง​กับ​พื้น​และ​วิงวอน​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​ท่าน​เต็มใจ ท่าน​ก็​สามารถ​ชำระ​ข้าพเจ้า​ให้​สะอาด​ได้”

13 พระองค์​ยื่น​มือ​แตะ​เขา และ​กล่าว​ว่า “เรา​เต็มใจ จง​สะอาด​เถิด”

ทันใดนั้น โรคเรื้อน​ก็​หาย​จาก​เขา 14 พระองค์​กำชับ​เขา​ไม่​ให้​บอก​ใคร และ​กล่าว​ว่า “แต่​จง​ไป​แสดง​ตัว​แก่​ปุโรหิต และ​ถวาย​เครื่องบูชา​สำหรับ​การ​ชำระ​ตัว​ของ​ท่าน ตาม​ที่​โมเสส​สั่ง​ไว้ เพื่อ​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขา”

15 แต่​ข่าว​เกี่ยวกับ​พระองค์​ยิ่ง​แพร่​ออก​ไป​มาก​ขึ้น ฝูงชน​จำนวน​มาก​จึง​มา​ชุมนุม​กัน​เพื่อ​ฟัง และ​เพื่อ​ให้​พระองค์​รักษา​โรค​ของ​พวกเขา 16 แต่​พระองค์​มัก​ถอน​ตัว​ไป​ยัง​ที่​เปลี่ยว​และ​อธิษฐาน

17 วัน​หนึ่ง ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​สอน มี​พวก​ฟาริสี​และ​อาจารย์​สอน​ธรรมบัญญัติ​นั่ง​อยู่​ที่​นั่น พวกเขา​มา​จาก​ทุก​หมู่บ้าน​ใน​แคว้น​กาลิลี​และ​ยูเดีย รวม​ทั้ง​จาก​เยรูซาเล็ม และ​พลัง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​กับ​พระองค์​เพื่อ​รักษา​คน​ให้​หาย 18 มี​ชาย​กลุ่ม​หนึ่ง​หาม​คน​อัมพาต​คน​หนึ่ง​มา​บน​แคร่ พวกเขา​พยายาม​จะ​พา​เขา​เข้า​ไป​วาง​ไว้​ต่อหน้า​พระเยซู 19 แต่​เพราะ​ฝูงชน พวกเขา​หา​ทาง​พา​เขา​เข้า​ไป​ไม่ได้ จึง​ขึ้น​ไป​บน​หลังคา และ​หย่อน​เขา​พร้อม​แคร่​ลง​มา​ทาง​กระเบื้อง​หลังคา ตรง​กลาง​ต่อหน้า​พระเยซู 20 เมื่อ​พระองค์​เห็น​ความเชื่อ​ของ​พวกเขา ก็​กล่าว​กับ​ชาย​คน​นั้น​ว่า “บาป​ของ​ท่าน​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว”

21 พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี​เริ่ม​คิด​กัน​ว่า “คน​นี้​เป็น​ใคร จึง​พูด​หมิ่นประมาท​พระเจ้า? ใคร​จะ​ยกโทษ​บาป​ได้​นอกจาก​พระเจ้า​เพียง​ผู้เดียว?”

22 แต่​พระเยซู​รู้​ความคิด​ของ​พวกเขา จึง​ตอบ​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​คิด​เช่นนี้​อยู่​ใน​ใจ? 23 อย่าง​ไหน​ง่าย​กว่า ระหว่าง​พูด​ว่า ‘บาป​ของ​ท่าน​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว’ กับ​พูด​ว่า ‘จง​ลุก​ขึ้น​เดิน’? 24 แต่​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​รู้​ว่า บุตรมนุษย์​มี​อำนาจ​บน​แผ่นดินโลก​ที่​จะ​ยกโทษ​บาป” แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​คน​อัมพาต​ว่า “เรา​บอก​ท่าน จง​ลุก​ขึ้น ยก​แคร่​ของ​ท่าน และ​กลับ​บ้าน​ไป”

25 ทันใดนั้น เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​ต่อหน้า​พวกเขา ยก​แคร่​ที่​ตน​นอน​อยู่ และ​กลับ​บ้าน​ไป​พร้อม​กับ​ยกย่อง​พระเจ้า 26 ทุกคน​ต่าง​ตกตะลึง และ​ยกย่อง​พระเจ้า พวกเขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความยำเกรง และ​กล่าว​ว่า “วันนี้​เรา​ได้​เห็น​สิ่ง​น่า​อัศจรรย์!”

27 หลัง​จาก​นั้น พระองค์​ออก​ไป และ​เห็น​คนเก็บภาษี​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เลวี นั่ง​อยู่​ที่​ด่านเก็บภาษี จึง​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ตาม​เรา​มา!”

28 เขา​ก็​ทิ้ง​ทุกสิ่ง ลุก​ขึ้น และ​ติดตาม​พระองค์​ไป 29 เลวี​จัด​งานเลี้ยง​ใหญ่​ให้​พระองค์​ที่​บ้าน​ของ​ตน มี​คนเก็บภาษี​จำนวน​มาก​และ​คน​อื่น ๆ ร่วม​เอนกาย​รับประทาน​อาหาร​กับ​พวกเขา 30 พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี​ใน​หมู่​พวกเขา​บ่น​ต่อ​สาวก​ของ​พระองค์ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​กิน​และ​ดื่ม​กับ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป?”

31 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “คน​แข็งแรง​ไม่​ต้องการ​หมอ แต่​คน​เจ็บป่วย​ต้องการ 32 เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​เรียก​คน​ชอบธรรม แต่​มา​เรียก​คนบาป​ให้​กลับใจ”

33 พวกเขา​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ทำไม​สาวก​ของ​ยอห์น​จึง​อดอาหาร​และ​อธิษฐาน​บ่อย ๆ เช่น​เดียว​กับ​สาวก​ของ​พวก​ฟาริสี แต่​สาวก​ของ​ท่าน​กลับ​กิน​และ​ดื่ม?”

34 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​จะ​ให้​เพื่อนเจ้าบ่าว​อดอาหาร​ได้​หรือ ขณะ​ที่​เจ้าบ่าว​ยัง​อยู่​กับ​พวกเขา? 35 แต่​จะ​มี​วัน​ที่​เจ้าบ่าว​ถูก​พราก​ไป​จาก​พวกเขา แล้ว​ใน​วัน​เหล่านั้น พวกเขา​จะ​อดอาหาร”

36 พระองค์​ยัง​เล่า​อุปมา​แก่​พวกเขา​ว่า “ไม่​มี​ใคร​ฉีก​ผ้า​จาก​เสื้อ​ตัว​ใหม่​ไป​ปะ​เสื้อ​ตัว​เก่า เพราะ​ถ้า​ทำ​อย่างนั้น ก็​เท่า​กับ​ทำ​ให้​เสื้อ​ตัว​ใหม่​ขาด และ​ผ้า​จาก​เสื้อ​ใหม่​ก็​ไม่​เข้ากับ​เสื้อ​เก่า 37 และ​ไม่​มี​ใคร​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใส่​ถุงหนัง​เก่า เพราะ​เหล้าองุ่น​ใหม่​จะ​ทำ​ให้​ถุงหนัง​แตก เหล้าองุ่น​ก็​หก และ​ถุงหนัง​ก็​เสีย 38 แต่​ต้อง​เอา​เหล้าองุ่น​ใหม่​ใส่​ถุงหนัง​ใหม่ แล้ว​ทั้งสอง​อย่าง​จะ​คง​อยู่ 39 และ​ไม่​มี​ใคร​ที่​ดื่ม​เหล้าองุ่น​เก่า​แล้ว​จะ​อยาก​ได้​เหล้าองุ่น​ใหม่​ทันที เพราะ​เขา​พูด​ว่า ‘ของ​เก่า​ดีกว่า’ ”

6

1 ใน​วันสะบาโต​ที่​สอง​หลัง​จาก​วัน​แรก พระองค์​กำลัง​เดิน​ผ่าน​ทุ่งนา สาวก​ของ​พระองค์​เด็ด​รวงข้าว ขยี้​ด้วย​มือ แล้ว​กิน 2 แต่​ฟาริสี​บาง​คน​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​ทำ​ใน​วันสะบาโต?”

3 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ไม่​เคย​อ่าน​หรือ​ว่า ดาวิด​ทำ​อะไร​เมื่อ​เขา​กับ​คน​ที่​อยู่​ด้วย​หิว 4 คือ​เขา​เข้า​ไป​ใน​พระนิเวศ​ของ​พระเจ้า เอา​ขนมปัง​ถวาย​มา​กิน และ​ยัง​ให้​แก่​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ใคร​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​กิน​นอกจาก​พวก​ปุโรหิต​เท่านั้น?” 5 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “บุตรมนุษย์​เป็น​เจ้า​เหนือ​วันสะบาโต”

6 ใน​วันสะบาโต​อีก​วัน​หนึ่ง พระองค์​เข้า​ไป​ใน​ธรรมศาลา​และ​สอน มี​ชาย​คน​หนึ่ง​อยู่​ที่​นั่น มือ​ขวา​ของ​เขา​ลีบ 7 พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี​คอย​จับตา​ดู​ว่า พระองค์​จะ​รักษา​ใน​วันสะบาโต​หรือ​ไม่ เพื่อ​พวกเขา​จะ​หา​ข้อกล่าวหา​ต่อ​พระองค์​ได้ 8 แต่​พระองค์​รู้​ความคิด​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​กับ​ชาย​มือ​ลีบ​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น และ​มายืน​ตรง​กลาง” เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​ยืน 9 แล้ว​พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ถาม​พวกคุณ​อย่าง​หนึ่ง ใน​วันสะบาโต สิ่ง​ใด​ได้​รับ​อนุญาต ให้​ทำ​ดี​หรือ​ทำ​ร้าย? ให้​ช่วย​ชีวิต​หรือ​ฆ่า?” 10 พระองค์​มองดู​พวกเขา​ทุกคน​โดยรอบ แล้ว​กล่าว​กับ​ชาย​คน​นั้น​ว่า “จง​เหยียด​มือ​ออก” เขา​ก็​ทำ และ​มือ​ของ​เขา​ก็​กลับ​เป็น​ปกติ​เหมือน​อีก​ข้าง 11 แต่​พวกเขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความโกรธ​คลั่ง และ​ปรึกษา​กัน​ว่า​จะ​ทำ​อะไร​กับ​พระเยซู

12 ใน​ช่วง​วัน​เหล่านั้น พระองค์​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​เพื่อ​อธิษฐาน และ​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​ตลอด​ทั้ง​คืน 13 เมื่อ​ถึง​รุ่งเช้า พระองค์​เรียก​สาวก​มา และ​เลือก​สิบสอง​คน​จาก​พวกเขา ซึ่ง​พระองค์​เรียก​ว่า​อัครทูต​ด้วย ได้แก่ 14 ซีโมน ซึ่ง​พระองค์​ตั้ง​ชื่อ​ให้​ว่า​เปโตร อันดรูว์​น้องชาย​ของ​เขา ยากอบ ยอห์น ฟีลิป บารโธโลมิว 15 มัทธิว โธมัส ยากอบ​บุตร​ของ​อัลเฟอัส ซีโมน​ที่​เรียก​ว่า​เซโลเต 16 ยูดาส​บุตร​ของ​ยากอบ และ​ยูดาส​อิสคาริโอท ผู้​ซึ่ง​ต่อมา​เป็น​ผู้ทรยศ

17 พระองค์​ลง​มา​กับ​พวกเขา และ​ยืน​อยู่​บน​ที่​ราบ มี​สาวก​ของ​พระองค์​กลุ่ม​ใหญ่ และ​ประชาชน​จำนวน​มาก​จาก​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย จาก​เยรูซาเล็ม และ​จาก​ชายฝั่ง​เมือง​ไทระ​กับ​ไซดอน พวกเขา​มา​เพื่อ​ฟัง​พระองค์ และ​ให้​พระองค์​รักษา​โรค​ของ​พวกเขา 18 รวม​ทั้ง​คน​ที่​ถูก​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​รบกวน และ​พวกเขา​ก็​ได้​รับ​การ​รักษา 19 ฝูงชน​ทั้งหมด​พยายาม​แตะ​พระองค์ เพราะ​มี​พลัง​ออก​จาก​พระองค์ และ​รักษา​พวกเขา​ทุกคน

20 พระองค์​เงยหน้า​มอง​สาวก​ของ​พระองค์ และ​กล่าว​ว่า

“พวกคุณ​ผู้​ยากจน​เป็นสุข

เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​ของ​พวกคุณ

21 พวกคุณ​ที่​หิว​อยู่​ตอนนี้​เป็นสุข

เพราะ​พวกคุณ​จะ​ได้​อิ่ม

พวกคุณ​ที่​ร้องไห้​อยู่​ตอนนี้​เป็นสุข

เพราะ​พวกคุณ​จะ​ได้​หัวเราะ

22 พวกคุณ​เป็นสุข เมื่อ​ผู้คน​เกลียดชัง​พวกคุณ ขับไล่​พวกคุณ เยาะเย้ย​พวกคุณ และ​ประณาม​ชื่อเสียง​ของ​พวกคุณ​ว่า​เลวร้าย เพราะ​เห็น​แก่​บุตรมนุษย์

23 ใน​วัน​นั้น จง​ชื่นชมยินดี​และ​กระโดด​โลดเต้น​ด้วย​ความยินดี เพราะ​รางวัล​ของ​พวกคุณ​ใน​สวรรค์​นั้น​ยิ่งใหญ่ เพราะ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา​ก็​ทำ​เช่น​เดียวกัน​กับ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ

24 “แต่​วิบัติ​แก่​พวกคุณ​ที่​ร่ำรวย!

เพราะ​พวกคุณ​ได้​รับ​การ​ปลอบโยน​ของ​ตน​แล้ว

25 วิบัติ​แก่​พวกคุณ​ที่​อิ่ม​อยู่​ตอนนี้

เพราะ​พวกคุณ​จะ​หิว

วิบัติ​แก่​พวกคุณ​ที่​หัวเราะ​อยู่​ตอนนี้

เพราะ​พวกคุณ​จะ​โศกเศร้า​และ​ร้องไห้

26 วิบัติ* เมื่อ† ผู้คน​กล่าว​ชมเชย​พวกคุณ

เพราะ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา​ก็​ทำ​เช่น​เดียวกัน​กับ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​เท็จ

27 “แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ที่​ฟัง​อยู่ จง​รัก​ศัตรู​ของ​พวกคุณ จง​ทำ​ดี​ต่อ​คน​ที่​เกลียดชัง​พวกคุณ 28 จง​อวยพร​คน​ที่​สาปแช่ง​พวกคุณ และ​อธิษฐาน​เผื่อ​คน​ที่​ทำร้าย​พวกคุณ 29 ถ้า​ใคร​ตบ​แก้ม​ข้าง​หนึ่ง​ของ​ท่าน จง​หัน​อีก​ข้าง​ให้​เขา​ด้วย และ​ถ้า​ใคร​เอา​เสื้อคลุม​ของ​ท่าน​ไป ก็​อย่า​ห้าม​เขา​เอา​เสื้อ​ชั้นใน​ไป​ด้วย 30 จง​ให้​แก่​ทุกคน​ที่​ขอ​จาก​ท่าน และ​ถ้า​ใคร​เอา​สิ่ง​ของ​ของ​ท่าน​ไป ก็​อย่า​เรียก​คืน

31 “พวกคุณ​อยาก​ให้​คน​อื่น​ทำ​ต่อ​พวกคุณ​อย่างไร ก็​จง​ทำ​ต่อ​พวกเขา​อย่าง​นั้น

32 “ถ้า​พวกคุณ​รัก​เฉพาะ​คน​ที่​รัก​พวกคุณ จะ​มี​อะไร​น่า​ยกย่อง? เพราะ​แม้​แต่​คนบาป​ก็​รัก​คน​ที่​รัก​พวกเขา 33 ถ้า​พวกคุณ​ทำ​ดี​เฉพาะ​ต่อ​คน​ที่​ทำ​ดี​ต่อ​พวกคุณ จะ​มี​อะไร​น่า​ยกย่อง? เพราะ​แม้​แต่​คนบาป​ก็​ทำ​อย่าง​เดียวกัน 34 ถ้า​พวกคุณ​ให้​ยืม​เฉพาะ​แก่​คน​ที่​พวกคุณ​หวัง​ว่า​จะ​ได้​คืน จะ​มี​อะไร​น่า​ยกย่อง? แม้​แต่​คนบาป​ก็​ให้​คนบาป​ยืม เพื่อ​จะ​ได้​คืน​เท่า​เดิม 35 แต่​จง​รัก​ศัตรู​ของ​พวกคุณ จง​ทำ​ดี และ​จง​ให้​ยืม​โดย​ไม่​หวัง​สิ่ง​ใด​คืน แล้ว​รางวัล​ของ​พวกคุณ​จะ​ยิ่งใหญ่ และ​พวกคุณ​จะ​เป็น​บุตร​ของ​องค์ผู้สูงสุด เพราะ​พระองค์​มี​ความกรุณา​ต่อ​คน​อกตัญญู​และ​คนชั่ว

36 “ดังนั้น จง​มี​เมตตา

เหมือน​อย่าง​ที่​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​มี​เมตตา

37 อย่า​พิพากษา

แล้ว​พวกคุณ​จะ​ไม่​ถูก​พิพากษา

อย่า​ตัดสิน​ลงโทษ

แล้ว​พวกคุณ​จะ​ไม่​ถูก​ตัดสิน​ลงโทษ

จง​ปล่อย​ให้​เป็น​อิสระ

แล้ว​พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​การ​ปล่อย​ให้​เป็น​อิสระ

38 “จง​ให้ แล้ว​พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​เต็ม​มาตรา ทั้ง​กด​ลง เขย่า​ให้​แน่น และ​ตวง​จน​ล้น‡ เพราะ​พวกคุณ​ใช้​มาตรา​ใด​ตวง ก็​จะ​ใช้​มาตรา​นั้น​ตวง​คืน​ให้​พวกคุณ”

39 พระองค์​กล่าว​อุปมา​แก่​พวกเขา​ว่า “คนตาบอด​จะ​นำทาง​คนตาบอด​ได้​หรือ? ทั้งคู่​จะ​ไม่​ตก​ลง​ใน​หลุม​หรือ? 40 สาวก​ไม่​อยู่​เหนือ​อาจารย์ แต่​เมื่อ​ทุกคน​ได้​รับ​การ​ฝึก​อย่าง​สมบูรณ์​แล้ว ก็​จะ​เป็น​เหมือน​อาจารย์​ของ​ตน 41 ทำไม​ท่าน​มองเห็น​เศษ​ฟาง​ใน​ตา​ของ​พี่น้อง​ของ​ท่าน แต่​กลับ​ไม่​สังเกต​คาน​ที่​อยู่​ใน​ตา​ของ​ตนเอง? 42 หรือ​ท่าน​จะ​พูด​กับ​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ได้​อย่างไร​ว่า ‘พี่น้องเอ๋ย ให้​ฉัน​เขี่ย​เศษ​ฟาง​ออก​จาก​ตา​ของ​ท่าน​เถิด’ ทั้ง​ที่​ท่าน​เอง​ไม่​เห็น​คาน​ใน​ตา​ของ​ตน? คน​หน้าซื่อใจคด! จง​เอา​คาน​ออก​จาก​ตา​ของ​ตนเอง​ก่อน แล้ว​ท่าน​จะ​มองเห็น​ชัด​พอ​ที่​จะ​เขี่ย​เศษ​ฟาง​ออก​จาก​ตา​ของ​พี่น้อง​ได้

43 “เพราะ​ต้นไม้​ดี​ย่อม​ไม่​ออก​ผล​เลว และ​ต้นไม้​เลว​ก็​ย่อม​ไม่​ออก​ผล​ดี 44 ต้นไม้​แต่ละ​ต้น​รู้จัก​ได้​จาก​ผล​ของ​มัน เพราะ​คน​ไม่​เก็บ​ผลมะเดื่อ​จาก​ต้นหนาม และ​ไม่​เก็บ​องุ่น​จาก​พุ่ม​หนาม 45 คนดี​นำ​สิ่ง​ดี​ออก​มา​จาก​ขุมทรัพย์​ดี​ใน​ใจ ส่วน​คนชั่ว​นำ​สิ่ง​ชั่ว​ออก​มา​จาก​ขุมทรัพย์​ชั่ว​ใน​ใจ เพราะ​ปาก​พูด​ออก​มา​จาก​สิ่ง​ที่​เต็ม​ล้น​อยู่​ใน​ใจ

46 “ทำไม​พวกคุณ​จึง​เรียก​เรา​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า’ แต่​ไม่​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​เรา​บอก? 47 ทุกคน​ที่​มา​หา​เรา ฟัง​คำ​ของ​เรา และ​ทำ​ตาม เรา​จะ​บอก​ให้​พวกคุณ​รู้​ว่า​เขา​เหมือน​ใคร 48 เขา​เหมือน​คน​สร้าง​บ้าน ซึ่ง​ขุด​ลึก​ลง​ไป แล้ว​วาง​รากฐาน​บน​ศิลา เมื่อ​เกิด​น้ำท่วม กระแสน้ำ​ก็​ซัด​กระแทก​บ้าน​นั้น แต่​ทำ​ให้​บ้าน​สั่นคลอน​ไม่ได้ เพราะ​บ้าน​นั้น​ตั้ง​อยู่​บน​ศิลา 49 แต่​คน​ที่​ฟัง​แล้ว​ไม่​ทำ​ตาม ก็​เหมือน​คน​ที่​สร้าง​บ้าน​บน​พื้นดิน​โดย​ไม่​มี​รากฐาน เมื่อ​กระแสน้ำ​ซัด​กระแทก บ้าน​นั้น​ก็​พัง​ลง​ทันที และ​บ้าน​นั้น​ก็​พัง​เสีย​หาย​อย่าง​ย่อยยับ”

7

1 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​เรื่อง​ทั้งหมด​ให้​ประชาชน​ฟัง​จบ​แล้ว ก็​เข้า​ไป​ใน​เมือง​คาเปอรนาอุม 2 นายร้อย​คน​หนึ่ง​มี​ผู้รับใช้​ซึ่ง​เขา​รัก​มาก กำลัง​ป่วย​หนัก​ใกล้​จะ​ตาย 3 เมื่อ​นายร้อย​ได้ยิน​เรื่อง​พระเยซู เขา​จึง​ส่ง​ผู้อาวุโส​ชาวยิว​บาง​คน​ไป​หา​พระองค์ เพื่อ​ขอ​ให้​พระองค์​มา​ช่วยชีวิต​ผู้รับใช้​ของ​เขา 4 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​พระเยซู ก็​วิงวอน​พระองค์​อย่าง​จริงจัง​ว่า “ชาย​คน​นี้​สมควร​ที่​ท่าน​จะ​ช่วย​เขา 5 เพราะ​เขา​รัก​ชนชาติ​ของ​เรา และ​เป็น​ผู้​สร้าง​ธรรมศาลา​ให้​เรา” 6 พระเยซู​จึง​ไป​กับ​พวกเขา เมื่อ​พระองค์​อยู่​ไม่​ไกล​จาก​บ้าน นายร้อย​ก็​ส่ง​เพื่อน​มา​บอก​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า อย่า​ลำบาก​เลย เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​ที่​ท่าน​จะ​เข้า​มา​ใต้​หลังคา​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า 7 เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จึง​ไม่​คิด​ว่า​ตัวเอง​คู่ควร​แม้​แต่​จะ​มา​หา​ท่าน แต่​ขอ​เพียง​ท่าน​กล่าว​คำ​เดียว ผู้รับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​จะ​หาย 8 เพราะ​ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เป็น​คน​ที่​อยู่​ใต้​อำนาจ และ​มี​ทหาร​อยู่​ใต้​บังคับบัญชา ข้าพเจ้า​บอก​คน​นี้​ว่า ‘ไป’ เขา​ก็​ไป บอก​อีก​คน​ว่า ‘มา’ เขา​ก็​มา และ​บอก​ผู้รับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘ทำ​สิ่ง​นี้’ เขา​ก็​ทำ”

9 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน​ถ้อยคำ​เหล่านี้ ก็​ประหลาดใจ​ใน​ตัว​เขา แล้ว​หัน​มา​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ที่​ติดตาม​พระองค์​ว่า “เรา​บอก​พวกคุณ แม้​แต่​ใน​อิสราเอล เรา​ก็​ยัง​ไม่​พบ​ความเชื่อ​มาก​ถึง​เพียงนี้” 10 เมื่อ​คน​ที่​ถูก​ส่ง​ไป​กลับ​ถึง​บ้าน ก็​พบ​ว่า​ผู้รับใช้​ที่​เคย​ป่วย​นั้น​หายดี​แล้ว

11 ไม่​นาน​หลัง​จาก​นั้น พระองค์​ไป​ยัง​เมือง​หนึ่ง​ชื่อ​นาอิน สาวก​ของ​พระองค์​จำนวน​มาก​และ​ฝูงชน​กลุ่ม​ใหญ่​ไป​กับ​พระองค์ 12 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ใกล้​ประตูเมือง ก็​มี​คน​หาม​ศพ​ออก​มา ผู้ตาย​เป็น​บุตรชาย​คนเดียว* ของ​มารดา และ​นาง​เป็น​หญิงม่าย มี​ชาวเมือง​จำนวน​มาก​อยู่​กับ​นาง 13 เมื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เห็น​นาง พระองค์​ก็​สงสาร​นาง และ​กล่าว​ว่า “อย่า​ร้องไห้” 14 พระองค์​เข้า​ไป​ใกล้ และ​แตะ​โลงศพ คน​หาม​ก็​หยุด แล้ว​พระองค์​กล่าว​ว่า “ชายหนุ่ม เรา​บอก​ท่าน จง​ลุก​ขึ้น!” 15 คน​ที่​ตาย​แล้ว​ก็​ลุก​ขึ้น​นั่ง และ​เริ่ม​พูด พระองค์​จึง​มอบ​เขา​คืน​ให้​มารดา

16 ทุกคน​เต็ม​ไป​ด้วย​ความยำเกรง และ​ยกย่อง​พระเจ้า โดย​กล่าว​ว่า “ผู้เผยพระวจนะ​ผู้ยิ่งใหญ่​ได้​ปรากฏ​ขึ้น​ท่ามกลาง​พวกเรา!” และ “พระเจ้า​ได้​มา​เยี่ยมเยียน​ประชาชน​ของ​พระองค์!” 17 ข่าว​เรื่อง​พระองค์​แพร่​ไป​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย​และ​บริเวณ​โดยรอบ​ทั้งหมด

18 สาวก​ของ​ยอห์น​เล่า​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​ให้​เขา​ฟัง 19 ยอห์น​จึง​เรียก​สาวก​สอง​คน​มา และ​ส่ง​พวกเขา​ไป​หา​พระเยซู เพื่อ​ถาม​ว่า “ท่าน​คือ​ผู้​ที่​จะ​มา หรือ​พวกเรา​ควร​มองหา​คน​อื่น?” 20 เมื่อ​ชาย​สอง​คน​นั้น​มา​ถึง​พระองค์ ก็​กล่าว​ว่า “ยอห์น​ผู้ทำพิธีบัพติศมา​ส่ง​พวกเรา​มา​ถาม​ท่าน​ว่า ‘ท่าน​คือ​ผู้​ที่​จะ​มา หรือ​พวกเรา​ควร​มองหา​คน​อื่น?’ ”

21 ใน​เวลา​นั้น พระองค์​รักษา​คน​จำนวน​มาก​จาก​โรค​ต่าง ๆ ความเจ็บป่วย​ร้ายแรง และ​วิญญาณ​ชั่ว และ​ทำ​ให้​คนตาบอด​จำนวน​มาก​มองเห็น 22 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “จง​กลับ​ไป​บอก​ยอห์น​ถึง​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ได้​เห็น​และ​ได้ยิน คือ คนตาบอด​มองเห็น คนง่อย​เดิน​ได้ คน​เป็น​โรคเรื้อน​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​สะอาด คนหูหนวก​ได้ยิน คนตาย​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย และ​มี​การ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​คนยากจน 23 คน​ที่​ไม่​สะดุด​เพราะ​เรา​เป็นสุข”

24 เมื่อ​ผู้ส่งสาร​ของ​ยอห์น​จาก​ไป​แล้ว พระองค์​เริ่ม​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ถึง​ยอห์น​ว่า “พวกคุณ​ออก​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​เพื่อ​ดู​อะไร? ต้นอ้อ​ที่​ลม​พัด​ไหว​หรือ? 25 แล้ว​พวกคุณ​ออก​ไป​ดู​อะไร? คน​ที่​สวม​เสื้อผ้า​เนื้อนุ่ม​หรือ? คน​ที่​แต่งกาย​หรูหรา​และ​ใช้​ชีวิต​สุขสบาย​นั้น​อยู่​ใน​วัง​ของ​กษัตริย์ 26 แล้ว​พวกคุณ​ออก​ไป​ดู​อะไร? ผู้เผยพระวจนะ​หรือ? ใช่ เรา​บอก​พวกคุณ และ​เขา​ยิ่ง​กว่า​ผู้เผยพระวจนะ​เสียอีก 27 เขา​คือ​ผู้​ที่​มี​ข้อความ​เขียน​ไว้​ว่า

‘เรา​ส่ง​ผู้ส่งสาร​ของ​เรา​ไป​ต่อหน้า​ท่าน

เขา​จะ​เตรียม​ทาง​ของ​ท่าน​ไว้​ข้างหน้า​ท่าน’✡

28 “เรา​บอก​พวกคุณ ใน​บรรดา​คน​ที่​เกิด​จาก​ผู้หญิง ไม่​มี​ผู้เผยพระวจนะ​คน​ใด​ยิ่งใหญ่​กว่า​ยอห์น​ผู้ทำพิธีบัพติศมา แต่​ผู้​ที่​เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ก็​ยัง​ยิ่งใหญ่​กว่า​เขา”

29 เมื่อ​ประชาชน​ทั้งหมด​และ​พวก​คนเก็บภาษี​ได้ยิน​เช่นนี้ พวกเขา​ยอมรับ​ว่า​พระเจ้า​ยุติธรรม เพราะ​พวกเขา​ได้​รับ​บัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​ของ​ยอห์น 30 แต่​พวก​ฟาริสี​และ​พวก​ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​ปฏิเสธ​แผนการ​ของ​พระเจ้า​สำหรับ​ตน เพราะ​พวกเขา​ไม่​ยอม​รับ​บัพติศมา​จาก​ยอห์น

31 †“ถ้า​อย่างนั้น เรา​จะ​เปรียบ​คน​ใน​ยุค​นี้​กับ​อะไร? พวกเขา​เหมือน​อะไร? 32 พวกเขา​เหมือน​เด็ก ๆ ที่​นั่ง​อยู่​ใน​ตลาด และ​ร้อง​เรียก​หา​กัน​ว่า ‘พวกเรา​เป่าปี่​ให้​พวกคุณ แต่​พวกคุณ​ไม่​เต้น พวกเรา​ร้องเพลง​ไว้ทุกข์ แต่​พวกคุณ​ไม่​ร้องไห้’ 33 เพราะ​ยอห์น​ผู้ทำพิธีบัพติศมา​มา โดย​ไม่​กิน​ขนมปัง​และ​ไม่​ดื่ม​เหล้าองุ่น พวกคุณ​ก็​พูด​ว่า ‘เขา​มี​ปีศาจ’ 34 บุตรมนุษย์​มา ทั้ง​กิน​และ​ดื่ม พวกคุณ​ก็​พูด​ว่า ‘คน​นี้​เป็น​คน​ตะกละ​และ​คน​ขี้เมา เป็น​เพื่อน​ของ​คนเก็บภาษี​และ​คนบาป!’ 35 แต่​ปัญญา​ได้​รับ​การ​พิสูจน์​ว่า​ถูกต้อง​โดย​ลูก​ทุกคน​ของ​นาง”

36 ฟาริสี​คน​หนึ่ง​เชิญ​พระองค์​ไป​รับประทาน​อาหาร​ด้วย พระองค์​จึง​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ของ​ฟาริสี​คน​นั้น และ​เอนกาย​ที่​โต๊ะอาหาร 37 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ใน​เมือง​นั้น​ซึ่ง​เป็น​คนบาป เมื่อ​นาง​รู้​ว่า​พระองค์​กำลัง​เอนกาย​รับประทาน​อาหาร​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ฟาริสี นาง​ก็​นำ​ขวด​หิน​อะลาบาสเตอร์​บรรจุ​น้ำมันหอม​มา 38 นาง​ยืน​ร้องไห้​อยู่​ข้างหลัง​ใกล้​เท้า​ของ​พระองค์ จน​น้ำตา​ไหล​รด​เท้า​ของ​พระองค์ แล้ว​ใช้​ผม​ของ​ตน​เช็ด จูบ​เท้า​ของ​พระองค์ และ​ชโลม​ด้วย​น้ำมันหอม 39 เมื่อ​ฟาริสี​ที่​เชิญ​พระองค์​มา​เห็น​ดังนั้น ก็​คิด​ใน​ใจ​ว่า “ถ้า​คน​นี้​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ เขา​คง​รู้​ว่า​หญิง​ที่​แตะ​ต้อง​เขา​เป็น​ใคร และ​เป็น​หญิง​เช่น​ไร คือ​เป็น​คนบาป”

40 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ซีโมน เรา​มี​เรื่อง​จะ​บอก​ท่าน”

เขา​ตอบ​ว่า “อาจารย์ เชิญ​พูด​เถิด”

41 “เจ้าหนี้​คน​หนึ่ง​มี​ลูกหนี้​สอง​คน คน​หนึ่ง​เป็น​หนี้​ห้าร้อย​เดนาริอุส อีก​คน​หนึ่ง​ห้าสิบ 42 เมื่อ​ทั้งสอง​ไม่​มี​เงิน​ใช้หนี้ เจ้าหนี้​ก็​ยกหนี้​ให้​ทั้งคู่ เพราะ​ฉะนั้น ใน​สอง​คน​นี้ ใคร​จะ​รัก​เจ้าหนี้​มาก​กว่า?”

43 ซีโมน​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​คิด​ว่า คน​ที่​เขา​ยกหนี้​ให้​มาก​กว่า”

พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​ตัดสิน​ถูกต้อง” 44 แล้ว​พระองค์​หัน​ไป​ทาง​หญิง​นั้น และ​กล่าว​กับ​ซีโมน​ว่า “ท่าน​เห็น​หญิง​คน​นี้​ไหม? เรา​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ของ​ท่าน ท่าน​ไม่​ได้​ให้​น้ำ​ล้าง​เท้า​เรา แต่​นาง​ทำ​ให้​เท้า​ของ​เรา​เปียก​ด้วย​น้ำตา และ​เช็ด​ด้วย​ผม​ของ​นาง 45 ท่าน​ไม่​ได้​จูบ​ต้อนรับ​เรา แต่​ตั้งแต่​เรา​เข้า​มา นาง​ไม่​หยุด​จูบ​เท้า​ของ​เรา 46 ท่าน​ไม่​ได้​ชโลม​ศีรษะ​ของ​เรา​ด้วย​น้ำมัน แต่​นาง​ชโลม​เท้า​ของ​เรา​ด้วย​น้ำมันหอม 47 เพราะ​ฉะนั้น เรา​บอก​ท่าน บาป​มากมาย​ของ​นาง​ได้​รับ​การ​ยกโทษ เพราะ​นาง​รัก​มาก แต่​คน​ที่​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​น้อย ก็​รัก​น้อย” 48 พระองค์​กล่าว​กับ​หญิง​นั้น​ว่า “บาป​ของ​ท่าน​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว”

49 คน​ที่​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระองค์​เริ่ม​พูด​กัน​ใน​ใจ​ว่า “คน​นี้​เป็น​ใคร ถึง​กับ​ยกโทษ​บาป​ได้?”

50 พระองค์​กล่าว​กับ​หญิง​นั้น​ว่า “ความเชื่อ​ของ​ท่าน​ช่วย​ท่าน​ให้​รอด​แล้ว จง​ไป​อย่าง​สงบ”

8

1 ไม่​นาน​หลัง​จาก​นั้น พระองค์​เดินทาง​ไป​ตาม​เมือง​และ​หมู่บ้าน​ต่าง ๆ ประกาศ​และ​บอก​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า คน​ทั้ง​สิบสอง​อยู่​กับ​พระองค์ 2 รวม​ทั้ง​หญิง​บาง​คน​ที่​เคย​ได้​รับ​การ​รักษา​จาก​วิญญาณ​ชั่ว​และ​โรค​ต่าง ๆ คือ มารีย์​ที่​เรียก​ว่า​ชาวมักดาลา ซึ่ง​เคย​มี​ปีศาจ​เจ็ด​ตน​ออก​จาก​นาง 3 โยอันนา ภรรยา​ของ​คูซา ผู้ดูแล​กิจการ​ของ​เฮโรด สุสันนา และ​หญิง​อีก​หลาย​คน ซึ่ง​คอย​ปรนนิบัติ​พวกเขา* ด้วย​ทรัพย์สิน​ของ​ตน 4 เมื่อ​ฝูงชน​กลุ่ม​ใหญ่​มา​รวมตัว​กัน และ​ผู้คน​จาก​ทุก​เมือง​กำลัง​มา​หา​พระองค์ พระองค์​จึง​เล่า​อุปมา​ว่า 5 “คน​หว่าน​คน​หนึ่ง​ออก​ไป​หว่าน​เมล็ด ขณะ​ที่​เขา​หว่าน เมล็ด​บางส่วน​ตก​ริม​ทาง ถูก​เหยียบย่ำ และ​นก​ใน​ท้องฟ้า​กิน​เสีย 6 บางส่วน​ตก​บน​หิน เมื่อ​งอก​ขึ้น​ก็​เหี่ยว​แห้ง เพราะ​ไม่​มี​ความชื้น 7 บางส่วน​ตก​ท่ามกลาง​ต้นหนาม ต้นหนาม​ก็​งอก​ขึ้น​พร้อม​กัน​และ​รัด​มัน​ไว้ 8 บางส่วน​ตก​บน​ดินดี งอก​ขึ้น และ​เกิดผล​ร้อยเท่า” เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว พระองค์​ร้อง​ว่า “ใคร​มี​หู​ที่​จะ​ฟัง ก็​จง​ฟัง!”

9 สาวก​ของ​พระองค์​ถาม​ว่า “อุปมา​นี้​หมายความ​ว่า​อย่างไร?”

10 พระองค์​กล่าว​ว่า “พวกคุณ​ได้​รับ​ความรู้​เรื่อง​ความลับ​ของ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า แต่​สำหรับ​คน​อื่น​จะ​กล่าว​เป็น​อุปมา เพื่อ​ว่า ‘เมื่อ​มอง พวกเขา​จะ​ไม่​เห็น และ​เมื่อ​ฟัง พวกเขา​จะ​ไม่​เข้าใจ’✡

11 “อุปมา​นี้​หมายถึง​ดังนี้ เมล็ด​คือ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า 12 เมล็ด​ที่​อยู่​ริม​ทาง หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน แล้ว​มาร​ก็​มา​เอา​พระวจนะ​ไป​จาก​ใจ​ของ​พวกเขา เพื่อ​ไม่​ให้​พวกเขา​เชื่อ​และ​ได้​รับ​ความรอด 13 เมล็ด​บน​หิน หมายถึง​คน​ที่​เมื่อ​ได้ยิน​พระวจนะ ก็​รับ​ไว้​ด้วย​ความยินดี แต่​คน​เหล่านี้​ไม่​มี​ราก พวกเขา​เชื่อ​อยู่​ชั่ว​ระยะ​หนึ่ง และ​ใน​เวลา​ที่​ถูก​ทดลอง ก็​ถอยห่าง​ไป 14 เมล็ด​ที่​ตก​ท่ามกลาง​ต้นหนาม หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน แต่​เมื่อ​ดำเนิน​ชีวิต​ต่อ​ไป พวกเขา​ถูก​ความกังวล ความร่ำรวย และ​ความสุข​เพลิดเพลิน​ของ​ชีวิต​รัด​ไว้ ผล​จึง​ไม่​เจริญ​จน​เต็มที่ 15 ส่วน​เมล็ด​ใน​ดินดี หมายถึง​คน​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ​ด้วย​ใจ​ที่​ซื่อตรง​และ​ดี ยึด​พระวจนะ​ไว้​มั่น และ​เกิดผล​ด้วย​ความอดทน

16 “ไม่​มี​ใคร​จุด​ตะเกียง​แล้ว​เอา​ภาชนะ​ครอบ หรือ​วาง​ไว้​ใต้​เตียง แต่​เขา​จะ​วาง​ไว้​บน​เชิงตะเกียง เพื่อ​คน​ที่​เข้า​มา​จะ​เห็น​แสงสว่าง 17 เพราะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ที่​ซ่อน​ไว้​แล้ว​จะ​ไม่​ถูก​เปิดเผย และ​ไม่​มี​สิ่ง​ลับ​ใด​ที่​จะ​ไม่​เป็น​ที่​รู้​และ​ปรากฏ​ออก​มา 18 เพราะ​ฉะนั้น จง​ระวัง​ว่า​พวกคุณ​ฟัง​อย่างไร เพราะ​คน​ที่​มี จะ​ได้​รับ​เพิ่ม ส่วน​คน​ที่​ไม่​มี แม้​สิ่ง​ที่​เขา​คิด​ว่า​ตน​มี ก็​จะ​ถูก​เอา​ไป​จาก​เขา”

19 มารดา​และ​พี่น้อง​ของ​พระองค์​มา​หา​พระองค์ แต่​เข้า​ไป​ใกล้​พระองค์​ไม่ได้​เพราะ​ฝูงชน 20 มี​คน​บอก​พระองค์​ว่า “มารดา​และ​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ยืน​อยู่​ข้างนอก อยาก​พบ​ท่าน”

21 แต่​พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “มารดา​และ​พี่น้อง​ของ​เรา คือ​คน​เหล่านี้​ที่​ฟัง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​และ​ทำ​ตาม”

22 วัน​หนึ่ง พระองค์​ลง​เรือ​พร้อม​กับ​สาวก และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกเรา​ข้าม​ไป​อีก​ฝั่ง​ของ​ทะเลสาบ​กัน​เถิด” พวกเขา​จึง​ออก​เรือ 23 ขณะ​ที่​กำลัง​แล่น​เรือ พระองค์​หลับ​ไป แล้ว​เกิด​พายุลม​แรง​พัด​ลง​มา​บน​ทะเลสาบ น้ำ​ทะลัก​เข้า​เรือ​จน​เรือ​ตก​อยู่​ใน​อันตราย 24 พวกเขา​เข้า​มา​ปลุก​พระองค์​และ​พูด​ว่า “อาจารย์ อาจารย์ พวกเรา​กำลัง​จะ​ตาย!” พระองค์​ตื่น​ขึ้น และ​ตำหนิ​ลม​กับ​คลื่น​ที่​กำลัง​โหม​กระหน่ำ แล้ว​มัน​ก็​สงบ​ลง และ​เกิด​ความ​สงบนิ่ง✡ 25 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ​อยู่​ที่​ไหน?” พวกเขา​ทั้ง​กลัว​และ​ประหลาดใจ จึง​พูด​กัน​ว่า “คน​นี้​เป็น​ใคร​กัน ถึง​กับ​สั่ง​ลม​และ​น้ำ และ​มัน​ก็​เชื่อฟัง​เขา?”

26 แล้ว​พวกเขา​แล่น​เรือ​มา​ถึง​ดินแดน​ของ​ชาว​กาดารา ซึ่ง​อยู่​ตรงข้าม​แคว้น​กาลิลี 27 เมื่อ​พระเยซู​ขึ้น​ฝั่ง มี​ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​เมือง​นั้น ซึ่ง​มี​ปีศาจ​อยู่​ใน​ตัว​มา​นาน​แล้ว มา​พบ​พระองค์ เขา​ไม่​สวม​เสื้อผ้า และ​ไม่​ได้​อยู่​ใน​บ้าน แต่​อยู่​ตาม​อุโมงค์ฝังศพ 28 เมื่อ​เห็น​พระเยซู เขา​ก็​ร้อง​เสียงดัง ทรุด​ตัว​ลง​ต่อหน้า​พระองค์ และ​ตะโกน​ว่า “พระเยซู พระบุตร​ของ​พระเจ้า​องค์ผู้สูงสุด ท่าน​มา​ยุ่ง​อะไร​กับ​ข้า? ข้า​ขอร้อง อย่า​ทรมาน​ข้า​เลย!” 29 เพราะ​พระเยซู​กำลัง​สั่ง​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ให้​ออก​จาก​ชาย​คน​นั้น วิญญาณ​นั้น​เคย​เข้ายึด​เขา​หลาย​ครั้ง เขา​ถูก​คุมตัว​ไว้ และ​ถูก​ล่าม​ด้วย​โซ่​กับ​ตรวน แต่​เขา​ก็​หัก​เครื่องพันธนาการ และ​ปีศาจ​ขับ​เขา​ไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร

30 พระเยซู​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​ชื่อ​อะไร?”

เขา​ตอบ​ว่า “เลกิโอน” เพราะ​มี​ปีศาจ​จำนวน​มาก​เข้า​ไป​ใน​ตัว​เขา 31 พวก​มัน​วิงวอน​พระองค์​ไม่​ให้​สั่ง​พวก​มัน​ลง​ไป​ใน​เหวลึก

32 ที่​นั่น​มี​ฝูง​หมู​จำนวน​มาก​กำลัง​หากิน​อยู่​บน​ภูเขา พวก​ปีศาจ​จึง​วิงวอน​พระองค์​ให้​อนุญาต​พวก​มัน​เข้า​ไป​ใน​หมู​เหล่านั้น พระองค์​ก็​อนุญาต 33 พวก​ปีศาจ​ออก​จาก​ชาย​คน​นั้น และ​เข้า​ไป​ใน​หมู ฝูง​หมู​ก็​วิ่ง​พรวด​ลง​ตาม​ทางลาด​ชัน​สู่​ทะเลสาบ และ​จมน้ำ​ตาย

34 เมื่อ​คน​เลี้ยง​หมู​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น ก็​หนี​ไป​บอก​เรื่อง​นี้​ใน​เมือง​และ​ตาม​ชนบท

35 ผู้คน​จึง​ออก​มา​ดู​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น พวกเขา​มา​หา​พระเยซู และ​พบ​ชาย​ที่​พวก​ปีศาจ​ออก​จาก​ตัว​แล้ว นั่ง​อยู่​ที่​เท้า​ของ​พระเยซู สวม​เสื้อผ้า และ​มี​สติ​เป็น​ปกติ พวกเขา​ก็​กลัว 36 คน​ที่​เห็น​เหตุการณ์​เล่า​ให้​พวกเขา​ฟัง​ว่า ชาย​ที่​เคย​ถูก​ปีศาจ​สิง​ได้​หายดี​อย่างไร 37 ประชาชน​ทั้งหมด​จาก​บริเวณ​โดยรอบ​ดินแดน​ของ​ชาว​กาดารา​ขอ​ให้​พระองค์​ไป​จาก​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​หวาดกลัว​อย่าง​ยิ่ง พระองค์​จึง​ลง​เรือ​และ​กลับ​ไป 38 แต่​ชาย​ที่​พวก​ปีศาจ​ออก​จาก​ตัว​แล้ว​วิงวอน​ขอ​ไป​กับ​พระองค์ แต่​พระเยซู​ให้​เขา​กลับ​ไป โดย​กล่าว​ว่า 39 “จง​กลับ​ไป​บ้าน​ของ​ท่าน และ​เล่า​ว่า​พระเจ้า​ได้​ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​อะไร​ให้​ท่าน​บ้าง” เขา​จึง​ไป และ​ประกาศ​ทั่ว​ทั้ง​เมือง​ว่า​พระเยซู​ได้​ทำ​สิ่ง​ยิ่งใหญ่​อะไร​ให้​เขา​บ้าง

40 เมื่อ​พระเยซู​กลับ​มา ฝูงชน​ก็​ต้อนรับ​พระองค์ เพราะ​ทุกคน​กำลัง​รอ​พระองค์​อยู่ 41 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ไยรัส​มา เขา​เป็น​หัวหน้า​ธรรมศาลา เขา​ทรุด​ลง​ที่​เท้า​ของ​พระเยซู และ​วิงวอน​ให้​พระองค์​มา​ที่​บ้าน​ของ​เขา 42 เพราะ​เขา​มี​บุตรสาว​คนเดียว† อายุ​ประมาณ​สิบสอง​ปี และ​นาง​กำลัง​จะ​ตาย ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​ไป ฝูงชน​ก็​เบียดเสียด​พระองค์ 43 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​อาการ​เลือดออก​เรื้อรัง​มา​สิบสอง​ปี นาง​ใช้​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​กับ​หมอ แต่​ไม่​มี​ใคร​รักษา​นาง​ให้​หาย​ได้ 44 นาง​เข้า​มา​ข้างหลัง​พระองค์ และ​แตะ​ชายเสื้อ‡ ของ​พระองค์ ทันใดนั้น เลือด​ที่​ไหล​ก็​หยุด

45 พระเยซู​ถาม​ว่า “ใคร​แตะ​เรา?”

เมื่อ​ทุกคน​ปฏิเสธ เปโตร​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​กล่าว​ว่า “อาจารย์ ฝูงชน​กำลัง​เบียด​และ​ชน​ท่าน แล้ว​ท่าน​ยัง​ถาม​ว่า ‘ใคร​แตะ​เรา?’”

46 แต่​พระเยซู​กล่าว​ว่า “มี​คน​แตะ​เรา เพราะ​เรา​รู้สึก​ว่า​พลัง​ได้​ออก​จาก​เรา” 47 เมื่อ​หญิง​นั้น​เห็น​ว่า​ตน​ซ่อน​ตัว​ไม่​ได้ ก็​เข้ามา​ด้วย​ตัวสั่น​เท​า และ​ทรุด​ลง​ต่อหน้า​พระองค์ นาง​บอก​ต่อหน้า​ประชาชน​ทั้งหมด​ว่า​เหตุใด​จึง​แตะ​พระองค์ และ​นาง​หาย​ทันที​อย่างไร 48 พระองค์​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ลูกเอ๋ย จง​ชื่นใจ​เถิด ความเชื่อ​ของ​ท่าน​ทำ​ให้​ท่าน​หายดี​แล้ว จง​ไป​อย่าง​สงบ”

49 ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​กล่าว​อยู่ มี​คน​จาก​บ้าน​ของ​หัวหน้า​ธรรมศาลา​มา และ​บอก​เขา​ว่า “ลูกสาว​ของ​ท่าน​ตาย​แล้ว อย่า​รบกวน​อาจารย์​อีก​เลย”

50 แต่​เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน ก็​ตอบ​เขา​ว่า “อย่า​กลัว เพียง​เชื่อ​เท่านั้น แล้ว​นาง​จะ​หายดี”

51 เมื่อ​พระองค์​มา​ถึง​บ้าน ก็​ไม่​อนุญาต​ให้​ใคร​เข้า​ไป​ด้วย นอกจาก​เปโตร ยอห์น ยากอบ บิดา​ของ​เด็ก และ​มารดา​ของ​นาง 52 ทุกคน​กำลัง​ร้องไห้​และ​คร่ำครวญ​ถึง​นาง แต่​พระองค์​กล่าว​ว่า “อย่า​ร้องไห้ นาง​ไม่​ได้​ตาย แต่​กำลัง​หลับ​อยู่”

53 พวกเขา​หัวเราะเยาะ​พระองค์ เพราะ​รู้​ว่า​นาง​ตาย​แล้ว 54 แต่​พระองค์​ให้​ทุกคน​ออก​ไป แล้ว​จับ​มือ​นาง และ​เรียก​ว่า “เด็กเอ๋ย จง​ลุก​ขึ้น!” 55 วิญญาณ​ของ​นาง​ก็​กลับ​มา และ​นาง​ลุก​ขึ้น​ทันที พระองค์​สั่ง​ให้​เอา​อาหาร​มา​ให้​นาง​กิน 56 บิดามารดา​ของ​นาง​ต่าง​ประหลาดใจ แต่​พระองค์​กำชับ​พวกเขา​ไม่​ให้​บอก​ใคร​ถึง​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น

9

1 พระองค์​เรียก​สิบ​สอง​คน* มา​รวม​กัน และ​มอบ​พลัง​และ​สิทธิ​อำนาจ​แก่​พวกเขา​เหนือ​ปีศาจ​ทั้งปวง รวม​ทั้ง​ให้​รักษา​โรค​ต่าง ๆ ได้ 2 พระองค์​ส่ง​พวก​เขา​ออก​ไป​ประกาศ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​และ​รักษา​คน​เจ็บป่วย 3 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “อย่า​เอา​อะไร​ติด​ตัว​ไป​ใน​การ​เดิน​ทาง ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ไม้เท้า ถุง​ย่าม ขนมปัง หรือ​เงิน และ​แต่​ละ​คน​อย่า​มี​เสื้อ​สอง​ตัว 4 เมื่อ​พวกคุณ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ใด ก็​จง​พัก​อยู่​ที่​นั่น​จน​กว่า​จะ​ออก​จาก​ที่​นั้น 5 ถ้า​มี​คน​ไม่​ต้อนรับ​พวกคุณ เมื่อ​ออก​จาก​เมือง​นั้น จง​สะบัด​แม้​แต่​ฝุ่น​จาก​เท้า​ของ​พวกคุณ​ไว้​เพื่อ​เป็น​พยาน​กล่าว​โทษ​พวกเขา”

6 พวก​เขา​จึง​ออก​เดิน​ทาง​ไป​ตาม​หมู่​บ้าน​ต่าง ๆ ประกาศ​ข่าว​ดี​และ​รักษา​คน​ให้​หาย​ทุก​แห่ง

7 เฮโรด​เจ้าแคว้น​ได้ยิน​เรื่อง​ทั้ง​หมด​ที่​พระองค์​ทำ และ​รู้สึก​สับสน​มาก เพราะ​บาง​คน​พูด​ว่า​ยอห์น​ฟื้นขึ้น​จาก​ความ​ตาย​แล้ว 8 บาง​คน​ว่า​เอลียาห์​ปรากฏ​ตัว และ​บาง​คน​ว่า​เหล่า​ผู้​เผยพระวจนะ​ใน​สมัย​ก่อน​คน​หนึ่ง​ฟื้นขึ้น​มา 9 เฮโรด​กล่าว​ว่า “ยอห์น​นั้น​เรา​เป็น​คน​ตัด​ศีรษะ แต่​คน​นี้​เป็น​ใคร​กัน​ที่​เรา​ได้ยิน​เรื่อง​เช่น​นี้?” แล้ว​เขา​ก็​พยายาม​หา​โอกาส​พบ​พระองค์

10 เมื่อ​พวก​อัครทูต​กลับ​มา ก็​เล่า​ทุกสิ่ง​ที่​พวกเขา​ทำ​ให้​พระองค์​ฟัง

พระองค์​พา​พวก​เขา​ออก​ไป​ตาม​ลำ​พัง​ยัง​บริเวณ​เปลี่ยว​ของ† เมือง​หนึ่ง​ชื่อ​เบธไซดา 11 แต่​ฝูงชน​รู้​เรื่อง​จึง​ตาม​พระองค์​ไป พระองค์​ต้อนรับ​พวก​เขา พูด​กับ​พวก​เขา​เรื่อง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า และ​รักษา​คน​ที่​ต้อง​การ​การ​รักษา​ให้​หาย 12 เมื่อ​วัน​เริ่ม​คล้อย​ลง สิบ​สอง​คน​เข้า​มา​หา​พระองค์​และ​กล่าว​ว่า “ขอ​ส่ง​ฝูงชน​ไป​เถิด เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​ไป​ตาม​หมู่​บ้าน​และ​ไร่นา​แถบ​นี้ หา​ที่​พัก​และ​หา​อาหาร เพราะ​ที่​นี่​เป็น​ที่​เปลี่ยว”

13 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “พวกคุณ​จง​หา​อะไร​ให้​พวก​เขา​กิน​เถิด”

พวก​เขา​ตอบ​ว่า “พวก​เรา​มี​เพียง​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว เว้นแต่​ว่า​พวก​เรา​จะ​ไป​ซื้อ​อาหาร​ให้​คน​ทั้ง​หมด​นี้” 14 เพราะ​มี​ผู้​ชาย​อยู่​ประมาณ​ห้า​พัน​คน

พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า “จัด​ให้​พวก​เขา​นั่ง​เป็น​กลุ่ม ๆ กลุ่ม​ละ​ประมาณ​ห้า​สิบ​คน” 15 พวก​เขา​ก็​ทำ​เช่น​นั้น และ​จัด​ให้​ทุก​คน​นั่ง​ลง 16 พระองค์​รับ​ขนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว​มา แหงน​หน้า​มอง​ท้อง​ฟ้า กล่าว​คำ​อวยพร​แก่​ขนมปัง​กับ​ปลา​เหล่า​นั้น แล้ว​หัก​ส่ง​ให้​สาวก​นำ​ไป​แจก​แก่​ฝูงชน 17 ทุก​คน​กิน​จน​อิ่ม และ​พวก​เขา​เก็บ​เศษ​อาหาร​ที่​เหลือ​ได้​สิบ​สอง​ตะกร้า

18 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​อธิษฐาน​ตาม​ลำ​พัง และ​มี​สาวก​อยู่​ใกล้ ๆ พระองค์​ถาม​พวก​เขา​ว่า “ฝูงชน​พูด​ว่า​เรา​เป็น​ใคร?”

19 พวก​เขา​ตอบ​ว่า “บาง​คน​ว่า ‘ยอห์น​ผู้​ทำ​พิธี​บัพติศมา’ บาง​คน​ว่า ‘เอลียาห์’ และ​บาง​คน​ว่า​เป็น​ผู้​เผยพระวจนะ​ใน​สมัย​ก่อน​คน​หนึ่ง​ที่​ฟื้นขึ้น​มา”

20 พระองค์​ถาม​พวก​เขา​ว่า “แล้ว​พวกคุณ​ล่ะ พูด​ว่า​เรา​เป็น​ใคร?”

เปโตร​ตอบ​ว่า “พระคริสต์​ของ​พระเจ้า”

21 แต่​พระองค์​กำชับ​และ​สั่ง​พวก​เขา​ไม่​ให้​บอก​เรื่อง​นี้​แก่​ใคร 22 โดย​กล่าว​ว่า “บุตร​มนุษย์​จะ​ต้อง​ทนทุกข์​หลาย​อย่าง ถูก​พวก​ผู้​ใหญ่ พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต และ​พวก​อาลักษณ์​ปฏิเสธ ถูก​ฆ่า และ​ใน​วัน​ที่​สาม​จะ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความ​ตาย”

23 พระองค์​กล่าว​กับ​ทุก​คน​ว่า “ถ้า​ใคร​ต้อง​การ​ตาม​เรา​มา ให้​คน​นั้น​ปฏิเสธ​ตน​เอง แบก​กางเขน​ของ​ตน‡ และ​ตาม​เรา​มา 24 เพราะ​ใคร​ก็​ตาม​ที่​ต้อง​การ​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้​จะ​สูญเสีย​ชีวิต แต่​ใคร​ก็​ตาม​ที่​สูญเสีย​ชีวิต​เพราะ​เห็น​แก่​เรา จะ​รักษา​ชีวิต​นั้น​ไว้​ได้ 25 คน​เรา​จะ​ได้​ประโยชน์​อะไร ถ้า​ได้​โลก​ทั้ง​โลก​มา แต่​กลับ​สูญเสีย​หรือ​ทำลาย​ตัว​เอง? 26 เพราะ​ใคร​ก็​ตาม​ที่​ละอาย​เพราะ​เรา​และ​คำ​ของ​เรา บุตร​มนุษย์​ก็​จะ​ละอาย​เพราะ​คน​นั้น เมื่อ​พระองค์​มา​ใน​พระสิริ​ของ​พระองค์เอง ใน​พระสิริ​ของ​พระบิดา และ​ของ​เหล่า​ทูตสวรรค์​บริสุทธิ์ 27 แต่​เรา​บอก​ความ​จริง​แก่​พวกคุณ​ว่า มี​บาง​คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นี่​ซึ่ง​จะ​ไม่​ลิ้มรส​ความ​ตาย​จน​กว่า​จะ​ได้​เห็น​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

28 ประมาณ​แปด​วัน​หลัง​จาก​กล่าว​เรื่อง​เหล่า​นี้ พระองค์​พา​เปโตร ยอห์น และ​ยากอบ​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​เพื่อ​อธิษฐาน 29 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​อธิษฐาน ลักษณะ​ใบหน้า​ของ​พระองค์​ก็​เปลี่ยน​ไป และ​เสื้อ​ผ้า​ของ​พระองค์​กลาย​เป็น​สีขาว​ส่อง​ประกาย​เจิดจ้า 30 แล้ว​มี​ชาย​สอง​คน​กำลัง​สนทนา​กับ​พระองค์ คือ​โมเสส​กับ​เอลียาห์ 31 ทั้ง​สอง​ปรากฏ​ด้วย​พระสิริ และ​พูด​ถึง​การ​จาก​ไป​ของ​พระองค์§ ซึ่ง​พระองค์​กำลัง​จะ​ทำ​ให้​สำเร็จ​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม

32 เปโตร​กับ​คน​ที่​อยู่​กับ​เขา​ง่วง​จัด แต่​เมื่อ​ตื่น​เต็ม​ที่​แล้ว พวก​เขา​เห็น​พระสิริ​ของ​พระองค์​และ​ชาย​สอง​คน​ที่​ยืน​อยู่​กับ​พระองค์ 33 ขณะ​ที่​ชาย​ทั้ง​สอง​กำลัง​จาก​พระองค์​ไป เปโตร​กล่าว​กับ​พระเยซู​ว่า “อาจารย์ ดี​จริง ๆ ที่​พวก​เรา​อยู่​ที่​นี่ ให้​พวก​เรา​สร้าง​เพิง​สาม​หลัง หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​ท่าน หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​โมเสส และ​อีก​หลัง​หนึ่ง​สำหรับ​เอลียาห์” เขา​พูด​โดย​ไม่​รู้​ว่า​ตน​กำลัง​พูด​อะไร

34 ขณะ​ที่​เขา​กำลัง​พูด​อยู่​นั้น มี​เมฆ​ก้อน​หนึ่ง​มา​ปกคลุม​พวก​เขา และ​เมื่อ​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​เมฆ​ก็​เกิด​ความ​กลัว 35 มี​เสียง​ดัง​ออก​มา​จาก​เมฆ​ว่า “ผู้​นี้​คือ​บุตร​ที่​รัก​ของ​เรา จง​ฟัง​เขา!” 36 เมื่อ​เสียง​นั้น​เงียบ​ลง ก็​พบ​ว่า​พระเยซู​อยู่​เพียง​ผู้​เดียว พวกเขา​ยังคง​เงียบ และ​ใน​เวลา​นั้น​ไม่​ได้​บอก​ใคร​ถึง​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​เห็น

37 วันรุ่งขึ้น เมื่อ​พวก​เขา​ลง​มา​จาก​ภูเขา ฝูงชน​จำนวน​มาก​ก็​มา​พบ​พระองค์ 38 ชาย​คน​หนึ่ง​จาก​ฝูงชน​ร้อง​ขึ้น​ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้า​ขอ​ร้อง​ท่าน โปรด​ดู​บุตร​ชาย​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย เพราะ​เขา​เป็น​บุตร​คน​เดียว* ของ​ข้าพเจ้า 39 มี​วิญญาณ​หนึ่ง​เข้า​สิง​เขา แล้ว​เขา​ก็​ร้อง​ขึ้น​ทันที วิญญาณ​นั้น​ทำ​ให้​เขา​ชัก​จน​มี​ฟอง​ออก​จาก​ปาก และ​แทบ​ไม่​ยอม​ออก​จาก​เขา ทั้ง​ยัง​ทำ​ร้าย​เขา​อย่าง​หนัก 40 ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​สาวก​ของ​ท่าน​ขับ​มัน​ออก แต่​พวก​เขา​ทำ​ไม่​ได้”

41 พระเยซู​ตอบ​ว่า “คน​ยุค​ที่​ไร้​ความเชื่อ​และ​บิดเบือน​เอ๋ย เรา​จะ​ต้อง​อยู่​กับ​พวกคุณ​และ​อดทน​ต่อ​พวกคุณ​อีก​นาน​เท่าไร? พา​บุตร​ของ​ท่าน​มา​ที่​นี่​เถิด”

42 ขณะ​ที่​เด็ก​กำลัง​เข้า​มา ปีศาจ​ก็​เหวี่ยง​เขา​ลง​กับ​พื้น​และ​ทำ​ให้​ชัก​อย่าง​รุนแรง แต่​พระเยซู​ตำหนิ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์ รักษา​เด็ก​ให้​หาย และ​ส่ง​คืน​ให้​บิดา​ของ​เขา 43 ทุก​คน​ต่าง​ประหลาดใจ​ใน​ความ​ยิ่ง​ใหญ่​ของ​พระเจ้า

แต่​ขณะ​ที่​ทุก​คน​กำลัง​อัศจรรย์​ใจ​ใน​สิ่ง​ทั้งปวง​ที่​พระเยซู​ทำ พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า 44 “จง​ให้​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้​ซึม​เข้า​ไป​ใน​หู​ของ​พวกคุณ เพราะ​บุตร​มนุษย์​กำลัง​จะ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​มนุษย์” 45 แต่​พวก​เขา​ไม่​เข้า​ใจ​คำ​กล่าว​นี้ ความ​หมาย​นั้น​ถูก​ซ่อน​ไว้​จาก​พวก​เขา เพื่อ​ไม่​ให้​พวก​เขา​เข้า​ใจ และ​พวก​เขา​ก็​กลัว​ที่​จะ​ถาม​พระองค์​เกี่ยว​กับ​คำ​กล่าว​นี้

46 แล้ว​พวกเขา​ก็​โต้เถียง​กัน​ว่า ใคร​ใน​หมู่​พวก​เขา​เป็น​ใหญ่​ที่​สุด 47 พระเยซู​ทราบ​ความ​คิด​ใน​ใจ​ของ​พวก​เขา จึง​พา​เด็ก​เล็ก​คน​หนึ่ง​มา​ยืน​ข้าง​พระองค์ 48 แล้ว​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “ใคร​ก็​ตาม​ที่​ต้อนรับ​เด็ก​เล็ก​คน​นี้​ใน​นาม​ของ​เรา ก็​ต้อนรับ​เรา และ​ใคร​ก็​ตาม​ที่​ต้อนรับ​เรา ก็​ต้อนรับ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา เพราะ​ผู้​ที่​เล็ก​น้อย​ที่​สุด​ใน​หมู่​พวกคุณ​ทุก​คน ผู้​นั้น​จะ​เป็น​ใหญ่”

49 ยอห์น​ตอบ​ว่า “อาจารย์ พวก​เรา​เห็น​คน​หนึ่ง​ขับ​ปีศาจ​ใน​นาม​ของ​ท่าน และ​พวก​เรา​ห้าม​เขา เพราะ​เขา​ไม่ได้​ติดตาม​ร่วม​กับ​พวกเรา”

50 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “อย่า​ห้าม​เขา​เลย เพราะ​คน​ที่​ไม่​ต่อต้าน​พวก​เรา​ก็​อยู่​ฝ่าย​พวก​เรา”

51 เมื่อ​ใกล้​ถึง​วัน​ที่​พระองค์​จะ​ถูก​รับ​ขึ้น​ไป พระองค์​ก็​มุ่งหน้า​อย่าง​แน่วแน่​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม 52 และ​ส่ง​ผู้ส่งสาร​ล่วง​หน้า​ไป พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​หมู่​บ้าน​แห่ง​หนึ่ง​ของ​ชาว​สะมาเรีย​เพื่อ​เตรียม​การ​ต้อนรับ​พระองค์ 53 แต่​คน​ใน​หมู่​บ้าน​ไม่​ต้อนรับ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​กำลัง​มุ่งหน้า​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม 54 เมื่อ​ยากอบ​กับ​ยอห์น​สาวก​ของ​พระองค์​เห็น​เช่น​นั้น ก็​กล่าว​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ท่าน​ต้อง​การ​ให้​พวก​เรา​สั่ง​ไฟ​จาก​ท้อง​ฟ้า​ลง​มา​เผา​ผลาญ​พวก​เขา​เหมือน​ที่​เอลียาห์​ทำ​หรือ?”

55 แต่​พระองค์​หัน​มา​ตำหนิ​พวก​เขา​ว่า “พวกคุณ​ไม่​รู้​ว่า​พวกคุณ​มี​จิต​วิญญาณ​แบบ​ใด 56 เพราะ​บุตร​มนุษย์​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​ทำลาย​ชีวิต​ของ​มนุษย์ แต่​มา​เพื่อ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​รอด”

แล้ว​พวก​เขา​ก็​ไป​ยัง​หมู่​บ้าน​อื่น 57 ขณะ​ที่​พวก​เขา​กำลัง​เดิน​ไป​ตาม​ทาง มี​ชาย​คน​หนึ่ง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ติด​ตาม​ท่าน​ไป​ทุก​แห่ง​ที่​ท่าน​ไป”

58 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “สุนัข​จิ้งจอก​ยัง​มี​โพรง และ​นก​ใน​ท้อง​ฟ้า​ยัง​มี​รัง แต่​บุตรมนุษย์​ไม่มี​ที่​สำหรับ​วาง​ศีรษะ”

59 พระองค์​กล่าว​กับ​อีก​คน​หนึ่ง​ว่า “จง​ตาม​เรา​มา!”

แต่​คน​นั้น​ตอบ​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ขอ​อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า​ไป​ฝังศพ​บิดา​ก่อน”

60 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ปล่อย​ให้​คน​ตาย​ฝัง​คน​ตาย​ของ​พวก​เขา​เอง​เถิด ส่วน​ท่าน​จง​ไป​ประกาศ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

61 อีก​คน​หนึ่ง​กล่าว​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ติด​ตาม​ท่าน แต่​ขอ​อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า​ไป​ลา​คน​ที่​บ้าน​ก่อน”

62 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ไม่​มี​ใคร​ที่​เอา​มือ​จับ​คันไถ​แล้ว​หัน​กลับ​ไป​มอง​ข้าง​หลัง จะ​เหมาะ​สมกับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

10

1 หลัง​จาก​นั้น องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​แต่งตั้ง​อีก​เจ็ด​สิบ​คน และ​ส่ง​พวกเขา​ออก​ไป​เป็น​คู่ ๆ ก่อน​พระองค์* ไป​ยัง​ทุก​เมือง​และ​ทุก​แห่ง​ที่​พระองค์​กำลัง​จะ​ไป 2 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “ข้าว​ที่​จะ​เก็บ​เกี่ยว​นั้น​มี​มาก แต่​คน​งาน​มี​น้อย เพราะ​ฉะนั้น​จง​อธิษฐาน​ต่อ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​แห่ง​การ​เก็บ​เกี่ยว ขอ​ให้​พระองค์​ส่ง​คน​งาน​ออก​ไป​เก็บ​เกี่ยว​ของ​พระองค์ 3 จง​ไป​เถิด เรา​กำลัง​ส่ง​พวกคุณ​ออก​ไป​เหมือน​ลูก​แกะ​ท่ามกลาง​ฝูง​หมาป่า 4 อย่า​เอา​ถุง​เงิน ถุง​ย่าม หรือ​รองเท้าแตะ​ไป และ​อย่า​ทักทาย​ใคร​ตาม​ทาง 5 เมื่อ​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ใด จง​พูด​ก่อน​ว่า ‘ขอ​สันติสุข​มี​แก่​บ้าน​นี้’ 6 ถ้า​ที่​นั่น​มี​บุตร​แห่ง​สันติสุข สันติสุข​ของ​พวกคุณ​จะ​อยู่​กับ​เขา แต่​ถ้า​ไม่​มี สันติสุข​นั้น​จะ​กลับ​มา​หา​พวกคุณ 7 จง​พัก​อยู่​ใน​บ้าน​นั้น กิน​และ​ดื่ม​สิ่ง​ที่​พวก​เขา​จัด​ให้ เพราะ​คน​งาน​สมควร​ได้​รับ​ค่าจ้าง​ของ​ตน อย่า​ย้าย​จาก​บ้าน​หนึ่ง​ไป​อีก​บ้าน​หนึ่ง 8 เมื่อ​พวกคุณ​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ใด​ที่​ต้อนรับ​พวกคุณ ก็​จง​กิน​สิ่ง​ที่​เขา​จัด​ให้ 9 รักษา​คน​เจ็บป่วย​ที่​นั่น​ให้​หาย และ​บอก​พวก​เขา​ว่า ‘อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เข้า​มา​ใกล้​พวกคุณ​แล้ว’ 10 แต่​เมื่อ​พวกคุณ​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ใด​ที่​ไม่​ต้อนรับ​พวกคุณ จง​ออก​ไป​ตาม​ถนน​ของ​เมือง​นั้น​และ​กล่าว​ว่า 11 ‘แม้​แต่​ฝุ่น​จาก​เมือง​ของ​พวกคุณ​ที่​ติด​เท้า​พวก​เรา พวกเรา​ก็​ปัด​ทิ้ง​ไว้​เพื่อ​กล่าว​โทษ​พวกคุณ แต่​จง​รู้​ไว้​ว่า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เข้า​มา​ใกล้​แล้ว’ 12 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ใน​วัน​นั้น โสโดม​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​เมือง​นั้น”

13 “วิบัติ​แก่​เจ้า โคราซิน! วิบัติ​แก่​เจ้า เบธไซดา! เพราะ​ถ้า​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​พวก​เจ้า​ได้​เกิด​ขึ้น​ใน​เมือง​ไทระ​และ​ไซดอน คน​ใน​เมือง​เหล่า​นั้น​คง​กลับ​ใจ​มา​นาน​แล้ว โดย​นั่ง​สวม​ผ้า​กระสอบ​และ​อยู่​ใน​กอง​ขี้เถ้า 14 แต่​ใน​วัน​พิพากษา เมือง​ไทระ​และ​ไซดอน​จะ​รับ​โทษ​เบา​กว่า​พวก​เจ้า 15 ส่วน​เจ้า คาเปอรนาอุม ผู้​ถูก​ยก​ขึ้น​ถึง​สวรรค์ เจ้า​จะ​ถูก​นำ​ลง​ไป​ถึง​ฮาเดส † 16 ใคร​ฟัง​พวกคุณ​ก็​ฟัง​เรา ใคร​ปฏิเสธ​พวกคุณ​ก็​ปฏิเสธ​เรา และ​ใคร​ปฏิเสธ​เรา​ก็​ปฏิเสธ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา”

17 เจ็ด​สิบ​คน​นั้น​กลับ​มา​ด้วย​ความ​ยินดี กล่าว​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า แม้​แต่​พวก​ปีศาจ​ก็​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​พวก​เรา​เมื่อ​พวก​เรา​ใช้​ชื่อ​ของ​ท่าน!”

18 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “เรา​เห็น​ซาตาน​ตก​จาก​สวรรค์​เหมือน​ฟ้า​แลบ 19 เรา​ให้​อำนาจ​แก่​พวกคุณ​ที่​จะ​เหยียบ​งู​และ​แมง​ป่อง และ​มี​อำนาจ​เหนือ​กำลัง​ทั้งสิ้น​ของ​ศัตรู จะ​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​ทำ​อันตราย​พวกคุณ​ได้​เลย 20 ถึง​อย่าง​นั้น อย่า​ยินดี​เพียง​เพราะ​วิญญาณ​ทั้ง​หลาย​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​พวกคุณ แต่​จง​ยินดี​ที่​ชื่อ​ของ​พวกคุณ​ถูก​จารึก​ไว้​ใน​สวรรค์”

21 ใน​เวลา​นั้น​เอง พระเยซู​ชื่นชม​ยินดี​ใน​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์ และ​กล่าว​ว่า “ข้า​แต่​พระบิดา องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​แห่ง​สวรรค์​และ​โลก ข้า​พระองค์​ขอบ​พระคุณ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ซ่อน​สิ่ง​เหล่า​นี้​จาก​คน​มี​ปัญญา​และ​คน​ฉลาด แต่​เปิดเผย​แก่​เด็ก​เล็ก ๆ ถูก​แล้ว พระบิดา เพราะ​พระองค์​พอ​ใจ​ให้​เป็น​เช่น​นี้”

22 แล้ว​พระองค์​หัน​ไป​หา​สาวก​และ​กล่าว​ว่า “พระบิดา​ของ​เรา​ได้​มอบ​ทุก​สิ่ง​แก่​เรา ไม่​มี​ใคร​รู้​ว่า​พระบุตร​เป็น​ใคร​นอก​จาก​พระบิดา และ​ไม่​มี​ใคร​รู้​ว่า​พระบิดา​เป็น​ใคร​นอก​จาก​พระบุตร และ​คน​ที่​พระบุตร​ประสงค์​จะ​เปิดเผย​พระบิดา​ให้​เขา​รู้จัก”

23 พระองค์​หัน​มา​หา​สาวก​และ​กล่าว​กับ​พวก​เขา​เป็น​การ​ส่วน​ตัว​ว่า “ตา​ที่​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​เห็น​ก็​เป็นสุข 24 เพราะ​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ผู้​เผยพระวจนะ​และ​กษัตริย์​หลาย​คน​ปรารถนา​จะ​เห็น​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​เห็น แต่​ไม่​ได้​เห็น และ​ปรารถนา​จะ​ได้ยิน​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน แต่​ไม่​ได้ยิน”

25 มี​ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​คน​หนึ่ง​ยืน​ขึ้น​เพื่อ​ทดสอบ​พระองค์ เขา​ถาม​ว่า “อาจารย์ ข้าพเจ้า​ต้อง​ทำ​อะไร​จึง​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์​เป็น​มรดก?”

26 พระองค์​ถาม​เขา​ว่า “ใน​ธรรมบัญญัติ​เขียน​ไว้​อย่างไร? ท่าน​อ่าน​แล้ว​เข้า​ใจ​ว่า​อย่างไร?”

27 เขา​ตอบ​ว่า “จง​รัก​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า พระเจ้า​ของ​เจ้า ด้วย​สุด​ใจ สุด​จิต สุด​กำลัง และ​สุด​ความ​คิด​ของ​เจ้า✡ และ​จง​รัก​เพื่อน​บ้าน​เหมือน​รัก​ตน​เอง”✡

28 พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​ตอบ​ถูก​แล้ว จง​ทำ​เช่น​นี้ แล้ว​ท่าน​จะ​มี​ชีวิต”

29 แต่​เขา​ต้อง​การ​ยืนยัน​ว่า​ตน​เอง​ชอบธรรม จึง​ถาม​พระเยซู​ว่า “แล้ว​ใคร​คือ​เพื่อน​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า?”

30 พระเยซู​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​กำลัง​เดิน​ทาง​ลง​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม​ไป​เมือง​เยรีโค และ​ถูก​พวก​โจร​ปล้น พวก​มัน​ถอด​เสื้อ​ผ้า​เขา​ออก ทุบ​ตี แล้ว​จาก​ไป​โดย​ทิ้ง​เขา​ไว้​ใน​สภาพ​เกือบ​ตาย 31 บังเอิญ​มี​ปุโรหิต​คน​หนึ่ง​เดิน​ลง​มา​ตาม​ทาง​นั้น เมื่อ​เห็น​ชาย​คน​นั้น​ก็​เดิน​ผ่าน​ไป​อีก​ฟาก​หนึ่ง 32 คน​เลวี​คน​หนึ่ง​ก็​เช่น​กัน เมื่อ​มา​ถึง​ที่​นั้น​และ​เห็น​เขา ก็​เดิน​ผ่าน​ไป​อีก​ฟาก​หนึ่ง 33 แต่​ชาว​สะมาเรีย​คน​หนึ่ง​เดินทาง​มาถึง​ที่​ชาย​คน​นั้น​อยู่ เมื่อ​เห็น​เขา​ก็​เกิด​ความ​สงสาร 34 เขา​เข้า​ไป​หา พัน​แผล​ให้ เท​น้ำ​มัน​กับ​เหล้าองุ่น​ลง​บน​บาดแผล แล้ว​ให้​ชาย​คน​นั้น​ขึ้น​ขี่​สัตว์​ของ​ตน พา​ไป​ยัง​ที่พักแรม และ​ดูแล​เขา 35 วันรุ่งขึ้น​เมื่อ​จะ​ออก​เดิน​ทาง เขา​มอบ​เงิน​สอง​เดนาริอัน​แก่​เจ้าของ​ที่พัก และ​กล่าว​ว่า ‘ช่วย​ดูแล​เขา​ด้วย ถ้า​ท่าน​ใช้​จ่าย​เกิน​กว่า​นี้ เมื่อ​ข้าพเจ้า​กลับ​มา​จะ​จ่าย​คืน​ให้’ 36 ใน​สาม​คน​นี้ ท่าน​คิด​ว่า​ใคร​เป็น​เพื่อน​บ้าน​ของ​คน​ที่​ถูก​โจร​ปล้น?”

37 เขา​ตอบ​ว่า “คน​ที่​แสดง​ความ​เมตตา​ต่อ​เขา”

พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​ก็​จง​ไป​ทำ​อย่าง​เดียว​กัน”

38 ขณะ​ที่​พวก​เขา​เดิน​ทาง​ต่อ​ไป พระองค์​เข้า​ไป​ใน​หมู่​บ้าน​แห่ง​หนึ่ง หญิง​คน​หนึ่ง​ชื่อ​มารธา​ต้อนรับ​พระองค์​เข้า​บ้าน 39 นาง​มี​น้อง​สาว​ชื่อ​มารีย์ ซึ่ง​นั่ง​อยู่​ที่​เท้า​ของ​พระเยซู​และ​ฟัง​คำ​ของ​พระองค์ 40 แต่​มารธา​วุ่นวาย​อยู่​กับ​การ​ปรนนิบัติ​หลาย​อย่าง นาง​จึง​เข้า​มา​หา​พระองค์​และ​กล่าว​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ท่าน​ไม่​สน​ใจ​หรือ​ที่​น้อง​สาว​ของ​ข้าพเจ้า​ปล่อย​ให้​ข้าพเจ้า​ปรนนิบัติ​อยู่​คน​เดียว? โปรด​บอก​ให้​นาง​มา​ช่วย​ข้าพเจ้า​ด้วย”

41 พระเยซู​ตอบ​นาง​ว่า “มารธา มารธา ท่าน​กังวล​และ​วุ่นวาย​กับ​หลาย​สิ่ง 42 แต่​มี​สิ่ง​เดียว​ที่​จำ​เป็น มารีย์​เลือก​ส่วน​ที่​ดี​แล้ว และ​จะ​ไม่​มี​ใคร​เอา​ส่วน​นั้น​ไป​จาก​นาง”

11

1 วัน​หนึ่ง พระองค์​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่​ที่​แห่ง​หนึ่ง เมื่อ​อธิษฐาน​เสร็จ​แล้ว สาวก​คน​หนึ่ง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า โปรด​สอน​พวกเรา​ให้​อธิษฐาน เหมือน​ที่​ยอห์น​สอน​สาวก​ของ​เขา​ด้วย”

2 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “เมื่อ​พวกคุณ​อธิษฐาน จง​กล่าว​ว่า

‘พระบิดา​ของ​พวก​เรา​ผู้​สถิต​ใน​สวรรค์

ขอ​ให้​พระ​นาม​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​เคารพ​ว่า​บริสุทธิ์

ขอ​ให้​อาณาจักร​ของ​พระองค์​มา

ขอ​ให้​พระประสงค์​ของ​พระองค์​สำเร็จ​บน​แผ่น​ดิน​โลก​เหมือน​ใน​สวรรค์

3 ขอ​ประทาน​ขนมปัง​ประจำ​วัน​แก่​พวก​เรา​ทุก​วัน

4 และ​ขอ​พระองค์​ยก​โทษ​บาป​ของ​พวก​เรา

เพราะ​พวก​เรา​เอง​ก็​ยก​โทษ​ให้​ทุก​คน​ที่​เป็น​หนี้​พวก​เรา

และ​ขอ​อย่า​นำ​พวก​เรา​เข้า​สู่​การ​ทดลอง

แต่​ขอ​ช่วย​พวก​เรา​ให้​พ้น​จาก​ผู้​ชั่ว​ร้าย’ ”

5 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “ถ้า​ใคร​ใน​พวกคุณ​มี​เพื่อน และ​ไป​หา​เขา​ตอน​เที่ยงคืน พูด​ว่า ‘เพื่อน​เอ๋ย ขอ​ยืม​ขนมปัง​สาม​ก้อน​เถิด 6 เพราะ​เพื่อน​ของ​ฉัน​คน​หนึ่ง​เดิน​ทาง​มา​หา และ​ฉัน​ไม่​มี​อะไร​ให้​เขา​กิน’ 7 แล้ว​เพื่อน​ที่​อยู่​ข้าง​ใน​ตอบ​ว่า ‘อย่า​รบกวน​ฉัน​เลย ประตู​ปิด​แล้ว และ​ลูก ๆ ก็​นอน​อยู่​กับ​ฉัน ฉัน​ลุก​ขึ้น​มา​ให้​อะไร​ท่าน​ไม่​ได้’ 8 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ถึง​แม้​เขา​จะ​ไม่​ยอม​ลุก​ขึ้น​ให้​เพราะ​เป็น​เพื่อน​กัน แต่​เพราะ​คน​นั้น​รบเร้า​ไม่​ยอม​เลิก เขา​ก็​จะ​ลุก​ขึ้น​ให้​ทุก​อย่าง​ที่​ต้อง​การ

9 “เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า จง​ขอ​ต่อ​ไป แล้ว​จะ​ได้​รับ จง​แสวงหา​ต่อ​ไป แล้ว​จะ​พบ จง​เคาะ​ต่อ​ไป แล้ว​ประตู​จะ​เปิด​ให้​พวกคุณ 10 เพราะ​ทุก​คน​ที่​ขอ​ก็​ได้​รับ คน​ที่​แสวงหา​ก็​พบ และ​คน​ที่​เคาะ ประตู​ก็​จะ​เปิด​ให้​เขา

11 “ใน​หมู่​พวกคุณ​ที่​เป็น​พ่อ มี​ใคร​บ้าง ถ้า​ลูก​ชาย​ขอ​ขนมปัง จะ​ให้​ก้อน​หิน​แก่​เขา? หรือ​ถ้า​ขอ​ปลา จะ​ให้​งู​แทน​ปลา​หรือ? 12 หรือ​ถ้า​เขา​ขอ​ไข่ จะ​ให้​แมง​ป่อง​แก่​เขา​หรือ? 13 ถ้า​พวกคุณ​ซึ่ง​เป็น​คน​ชั่ว​ยัง​รู้จัก​ให้​สิ่ง​ดี​แก่​ลูก ๆ ของ​ตน พระบิดา​ใน​สวรรค์​จะ​ยิ่ง​ประทาน​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​แก่​คน​ที่​ทูล​ขอ​ต่อ​พระองค์​มาก​กว่า​นั้น​สัก​เพียง​ใด!”

14 พระองค์​กำลัง​ขับ​ปีศาจ​ตน​หนึ่ง​ซึ่ง​ทำ​ให้​คน​เป็น​ใบ้ เมื่อ​ปีศาจ​ออก​ไป คน​ใบ้​ก็​พูด​ได้ และ​ฝูงชน​ต่าง​ประหลาดใจ 15 แต่​บาง​คน​ใน​หมู่​พวก​เขา​กล่าว​ว่า “เขา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล เจ้า​แห่ง​ปีศาจ” 16 ส่วน​คน​อื่น ๆ ต้อง​การ​ทดสอบ​พระองค์ จึง​ขอ​หมาย​สำคัญ​จาก​สวรรค์ 17 แต่​พระองค์​รู้​ความ​คิด​ของ​พวก​เขา จึง​กล่าว​ว่า “ทุก​อาณาจักร​ที่​แตก​แยก​กัน​เอง​ย่อม​พินาศ และ​บ้าน​ที่​แตก​แยก​กัน​เอง​ก็​พัง​ลง 18 ถ้า​ซาตาน​แตก​แยก​กับ​ตัว​เอง อาณาจักร​ของ​มัน​จะ​ตั้ง​อยู่​ได้​อย่างไร? เพราะ​พวกคุณ​กล่าว​ว่า​เรา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล 19 แต่​ถ้า​เรา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​เบเอลเซบูล แล้ว​คน​ของ​พวกคุณ​เอง​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​อำนาจ​ของ​ใคร? เพราะ​ฉะนั้น​พวก​เขา​เอง​จะ​เป็น​ผู้​พิพากษา​พวกคุณ 20 แต่​ถ้า​เรา​ขับ​ปีศาจ​ด้วย​นิ้ว​ของ​พระเจ้า อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ก็​มา​ถึง​พวกคุณ​แล้ว

21 “เมื่อ​ชาย​แข็งแรง​ที่​มี​อาวุธ​ครบ​มือ​เฝ้า​บ้าน​ของ​ตน ทรัพย์สิน​ของ​เขา​ก็​ปลอดภัย 22 แต่​เมื่อ​มี​คน​ที่​แข็ง​แรง​กว่า​เข้า​มา​โจมตี​และ​เอา​ชนะ​เขา คน​นั้น​ก็​จะ​เอา​อาวุธ​ทั้ง​ชุด​ที่​เขา​ไว้​วาง​ใจ​ไป และ​แบ่ง​ของ​ที่​ปล้น​มา​ได้

23 “คน​ที่​ไม่​อยู่​ฝ่าย​เรา​ก็​ต่อต้าน​เรา และ​คน​ที่​ไม่​รวบรวม​กับ​เรา​ก็​กระจัดกระจาย

24 เมื่อ​วิญญาณ​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​ออก​จาก​คน มัน​ก็​ไป​ตาม​ที่​แห้ง​แล้ง​เพื่อ​หา​ที่พัก แต่​เมื่อ​หา​ไม่​พบ​ก็​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​กลับ​ไป​ยัง​บ้าน​ที่​ฉัน​ออก​มา’ 25 เมื่อ​กลับ​ไป ก็​พบ​ว่า​บ้าน​นั้น​กวาด​สะอาด​และ​จัด​เรียบร้อย 26 มัน​จึง​ไป​พา​วิญญาณ​อื่น​อีก​เจ็ด​ตน​ที่​ชั่ว​ยิ่ง​กว่า​ตัว​มัน​เอง​เข้า​มา​อยู่​ที่​นั่น แล้ว​สภาพ​สุด​ท้าย​ของ​คน​นั้น​ก็​เลว​ร้าย​กว่า​สภาพ​แรก”

27 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​กล่าว​เรื่อง​เหล่า​นี้ หญิง​คน​หนึ่ง​ใน​ฝูงชน​ร้อง​ขึ้น​ว่า “ครรภ์​ที่​ให้​กำเนิด​ท่าน​และ​เต้า​นม​ที่​เลี้ยง​ท่าน​มา​ก็​เป็นสุข!”

28 แต่​พระองค์​กล่าว​ว่า “ตรง​กัน​ข้าม คน​ที่​ได้ยิน​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​และ​รักษา​ไว้​ก็​เป็นสุข”

29 เมื่อ​ฝูงชน​มา​รวมกัน​มากขึ้น​เรื่อย ๆ พระองค์​เริ่ม​กล่าว​ว่า “คน​ยุค​นี้​เป็น​คน​ชั่ว พวก​เขา​แสวงหา​หมาย​สำคัญ แต่​จะ​ไม่​มี​หมาย​สำคัญ​ใด​ให้​แก่​พวก​เขา นอก​จาก​หมาย​สำคัญ​ของ​โยนาห์​ผู้​เผยพระวจนะ 30 เพราะ​โยนาห์​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​ชาว​นีนะเวห์​อย่างไร บุตร​มนุษย์​ก็​จะ​เป็น​หมาย​สำคัญ​แก่​คน​ยุค​นี้​อย่าง​นั้น 31 ราชินี​แห่ง​แดน​ใต้​จะ​ลุก​ขึ้น​ใน​วัน​พิพากษา​พร้อม​กับ​คน​ใน​ยุค​นี้ และ​จะ​กล่าว​โทษ​พวก​เขา เพราะ​นาง​มา​จาก​สุด​ปลาย​แผ่น​ดิน​โลก​เพื่อ​ฟัง​ปัญญา​ของ​ซาโลมอน และ​มี​ผู้​หนึ่ง​ที่​ยิ่ง​กว่า​ซาโลมอน​อยู่​ที่​นี่ 32 ชาว​นีนะเวห์​จะ​ลุก​ขึ้น​ใน​วัน​พิพากษา​พร้อม​กับ​คน​ยุค​นี้ และ​จะ​กล่าว​โทษ​พวก​เขา เพราะ​พวก​เขา​กลับ​ใจ​เมื่อ​ได้ยิน​การ​ประกาศ​ของ​โยนาห์ และ​มี​ผู้​หนึ่ง​ที่​ยิ่ง​กว่า​โยนาห์​อยู่​ที่​นี่

33 “ไม่​มี​ใคร​จุด​ตะเกียง​แล้ว​เอา​ไป​ไว้​ใน​ห้อง​ใต้​ดิน​หรือ​ใต้​ตะกร้า แต่​ตั้ง​ไว้​บน​เชิง​ตะเกียง เพื่อ​คน​ที่​เข้า​มา​จะ​ได้​เห็น​แสงสว่าง 34 ตะเกียง​ของ​ร่างกาย​คือ​ตา เพราะ​ฉะนั้น​เมื่อ​ตา​ของ​ท่าน​ดี ร่างกาย​ทั้ง​หมด​ของ​ท่าน​ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​แสงสว่าง แต่​เมื่อ​ตา​ของ​ท่าน​ชั่ว ร่างกาย​ของ​ท่าน​ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​มืด 35 เพราะ​ฉะนั้น​จง​ระวัง​ว่า แสงสว่าง​ที่​อยู่​ใน​ตัว​ท่าน​อย่า​กลาย​เป็น​ความ​มืด 36 ดัง​นั้น ถ้า​ร่างกาย​ทั้ง​หมด​ของ​ท่าน​เต็ม​ไป​ด้วย​แสงสว่าง ไม่​มี​ส่วน​ใด​มืด​เลย ร่างกาย​ทั้ง​หมด​ก็​จะ​สว่าง​ไสว เหมือน​เมื่อ​ตะเกียง​ส่องแสง​สว่าง​แก่​ท่าน”

37 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​กล่าว​อยู่ ฟาริสี​คน​หนึ่ง​เชิญ​พระองค์​ไป​รับ​ประทาน​อาหาร พระองค์​จึง​เข้า​ไป​และ​นั่ง​ลง​ที่​โต๊ะ 38 เมื่อ​ฟาริสี​คน​นั้น​เห็น​ว่า​พระองค์​ไม่​ได้​ชำระ​ตน​ก่อน​รับ​ประทาน​อาหาร ก็​รู้สึก​ประหลาดใจ 39 องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “พวกคุณ​ที่​เป็น​ฟาริสี​ชำระ​ถ้วย​กับ​จาน​เพียง​ด้านนอก แต่​ภายใน​ของ​พวกคุณ​เต็ม​ไป​ด้วย​การ​รีดไถ​และ​ความ​ชั่ว​ร้าย 40 คน​โง่​เอ๋ย พระองค์​ผู้​สร้าง​ด้าน​นอก​ไม่​ได้​สร้าง​ด้าน​ใน​ด้วย​หรือ? 41 แต่​จง​ให้​สิ่ง​ที่​อยู่​ภายใน​นั้น​แก่​คน​ขัด​สน แล้ว​ทุก​สิ่ง​ก็​จะ​สะอาด​สำหรับ​พวกคุณ 42 แต่​วิบัติ​แก่​พวกคุณ ฟาริสี! เพราะ​พวกคุณ​ถวาย​หนึ่ง​ใน​สิบ​จาก​สะระแหน่ ต้น​รู และ​ผัก​ทุก​ชนิด แต่​กลับ​ละ​เลย​ความ​ยุติธรรม​และ​ความ​รัก​ของ​พระเจ้า สิ่ง​เหล่า​นี้​พวกคุณ​ควร​ทำ โดย​ไม่​ละ​เลย​สิ่ง​อื่น 43 วิบัติ​แก่​พวกคุณ ฟาริสี! เพราะ​พวกคุณ​ชอบ​ที่​นั่ง​ดี​ที่​สุด​ใน​ธรรมศาลา และ​ชอบ​ให้​คน​ทักทาย​ใน​ตลาด 44 วิบัติ​แก่​พวกคุณ พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี คน​หน้าซื่อใจคด! เพราะ​พวกคุณ​เหมือน​หลุม​ฝังศพ​ที่​มอง​ไม่​เห็น และ​คน​ที่​เดิน​เหยียบ​ผ่าน​ไป​ก็​ไม่​รู้​ตัว”

45 ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​คน​หนึ่ง​ตอบ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ ที่​ท่าน​พูด​อย่าง​นี้​ก็​เป็น​การ​ดูหมิ่น​พวก​เรา​ด้วย”

46 พระองค์​กล่าว​ว่า “วิบัติ​แก่​พวกคุณ ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​ด้วย! เพราะ​พวกคุณ​เอา​ภาระ​หนัก​ที่​แบก​ยาก​ไป​วาง​บน​คน​อื่น แต่​ตัว​พวกคุณ​เอง​ไม่​ยอม​แม้​แต่​จะ​ใช้​นิ้ว​เดียว​ช่วย​ยก​ภาระ​เหล่า​นั้น 47 วิบัติ​แก่​พวกคุณ! เพราะ​พวกคุณ​สร้าง​อุโมงค์​ฝังศพ​ให้​ผู้​เผยพระวจนะ แต่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​เป็น​คน​ฆ่า​พวก​เขา 48 ดัง​นั้น​พวกคุณ​จึง​เป็น​พยาน​และ​เห็น​ชอบ​กับ​การ​กระทำ​ของ​บรรพบุรุษ เพราะ​พวก​เขา​ฆ่า​ผู้​เผยพระวจนะ ส่วน​พวกคุณ​ก็​สร้าง​อุโมงค์ฝังศพ​ให้​พวกเขา 49 เพราะ​เหตุ​นี้ ปัญญา​ของ​พระเจ้า​จึง​กล่าว​ด้วย​ว่า ‘เรา​จะ​ส่ง​ผู้​เผยพระวจนะ​และ​อัครทูต​ไป​หา​พวก​เขา และ​พวกเขา​จะ​ฆ่า​และ​ข่มเหง​บางคน​ใน​พวก​นั้น 50 เพื่อ​ให้​คน​ยุค​นี้​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​เลือด​ของ​ผู้​เผยพระวจนะ​ทุก​คน​ที่​หลั่ง​มา​ตั้ง​แต่​เริ่ม​สร้าง​โลก 51 ตั้ง​แต่​เลือด​ของ​อาเบล​จน​ถึง​เลือด​ของ​เศคาริยาห์ ผู้​ตาย​ระหว่าง​แท่น​บูชา​กับ​สถาน​บริสุทธิ์’ ใช่ เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า คน​ยุค​นี้​จะ​ต้อง​รับ​ผิด​ชอบ​ต่อ​เรื่อง​นี้ 52 วิบัติ​แก่​พวกคุณ ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ! เพราะ​พวกคุณ​เอา​กุญแจ​แห่ง​ความ​รู้​ไป ตัว​พวกคุณ​เอง​ก็​ไม่​เข้า​ไป และ​ยัง​ขัดขวาง​คน​ที่​กำลัง​จะ​เข้า”

53 ขณะ​ที่​พระองค์​กล่าว​เรื่อง​เหล่า​นี้​แก่​พวก​เขา พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ฟาริสี​เริ่ม​โกรธ​พระองค์​อย่าง​รุนแรง และ​คาดคั้น​พระองค์​ใน​เรื่อง​ต่าง ๆ มากมาย 54 คอย​ดัก​จับผิด​จาก​คำพูด​ของ​พระองค์ เพื่อ​จะ​ได้​กล่าว​หา​พระองค์

12

1 ระหว่าง​นั้น ฝูงชน​หลาย​พัน​คน​มา​รวมกัน​จน​เบียดเสียด​กัน​ถึง​ขั้น​เหยียบ​กัน พระองค์​เริ่ม​กล่าว​กับ​สาวก​ก่อน​ว่า “จง​ระวัง​เชื้อแป้ง​ของ​พวก​ฟาริสี ซึ่ง​ก็​คือ​ความ​หน้าซื่อใจคด 2 ไม่มี​สิ่งใด​ที่​ปกปิด​ไว้​แล้ว​จะ​ไม่​ถูก​เปิดเผย และ​ไม่มี​สิ่งใด​ที่​ซ่อน​ไว้​แล้ว​จะ​ไม่มี​คน​รู้ 3 เพราะ​ฉะนั้น สิ่ง​ใด​ที่​พวกคุณ​พูด​ใน​ความ​มืด​ก็​จะ​มี​คน​ได้ยิน​ใน​ความ​สว่าง และ​สิ่ง​ใด​ที่​พวกคุณ​กระซิบ​ใน​ห้อง​ชั้นใน ก็​จะ​มี​คน​ประกาศ​บน​ดาดฟ้า

4 “เพื่อน​ของ​เรา เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า อย่า​กลัว​คน​ที่​ฆ่า​ได้​แต่​ร่างกาย แล้ว​หลัง​จาก​นั้น​ก็​ทำ​อะไร​ไม่​ได้​อีก 5 แต่​เรา​จะ​บอก​พวกคุณ​ว่า​ควร​กลัว​ใคร จง​กลัว​ผู้​ที่​หลัง​จาก​ฆ่า​แล้ว ยัง​มี​อำนาจ​โยน​ลง​ใน​เกเฮนนา​ได้* ใช่ เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า จง​กลัว​ผู้​นั้น

6 “นก​กระจอก​ห้า​ตัว​ขาย​กัน​เพียง​สอง​อัสซาริออน†ไม่​ใช่​หรือ? แต่​พระเจ้า​ไม่​ลืม​มัน​แม้​แต่​ตัว​เดียว 7 แม้​แต่​เส้น​ผม​บน​ศีรษะ​ของ​พวกคุณ​ก็​ถูก​นับ​ไว้​ทั้ง​หมด เพราะ​ฉะนั้น​อย่า​กลัว​เลย พวกคุณ​มี​ค่า​มาก​กว่า​นก​กระจอก​หลาย​ตัว

8 “เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ทุก​คน​ที่​ยอม​รับ​เรา​อย่าง​เปิดเผย​ต่อ​หน้า​มนุษย์ บุตร​มนุษย์​ก็​จะ​ยอม​รับ​คน​นั้น​ต่อ​หน้า​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า 9 แต่​คน​ที่​ปฏิเสธ​เรา​ต่อ​หน้า​มนุษย์ ก็​จะ​ถูก​ปฏิเสธ​ต่อ​หน้า​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า 10 ทุก​คน​ที่​กล่าว​คำ​ต่อต้าน​บุตร​มนุษย์​จะ​ได้​รับ​การ​ยก​โทษ แต่​คน​ที่​กล่าว​หมิ่นประมาท​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​จะ​ไม่​ได้​รับ​การ​ยก​โทษ 11 เมื่อ​พวก​เขา​พา​พวกคุณ​ไป​ต่อ​หน้า​ธรรมศาลา ผู้ปกครอง และ​ผู้​มี​อำนาจ อย่า​กังวล​ว่า​จะ​ตอบ​อย่างไร​หรือ​จะ​พูด​อะไร 12 เพราะ​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​จะ​สอน​พวกคุณ​ใน​เวลา​นั้น​เอง​ว่า​ควร​พูด​อะไร”

13 คน​หนึ่ง​ใน​ฝูงชน​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ โปรด​บอก​พี่​ชาย​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​แบ่ง​มรดก​กับ​ข้าพเจ้า​ด้วย”

14 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน ใคร​ตั้ง​เรา​ให้​เป็น​ผู้​พิพากษา​หรือ​ผู้​แบ่ง​ทรัพย์สิน​ให้​พวกคุณ?” 15 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “จง​ระวัง! จง​ระวัง​ตัว​ให้​พ้น​จาก​ความโลภ​ทุกอย่าง เพราะ​ชีวิต​ของ​คน​เรา​ไม่​ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​การ​มี​ทรัพย์สมบัติ​มากมาย”

16 พระองค์​เล่า​อุปมา​ให้​พวก​เขา​ฟัง​ว่า “ที่​ดิน​ของ​เศรษฐี​คน​หนึ่ง​ให้​ผลผลิต​อย่าง​อุดม​สมบูรณ์ 17 เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ฉัน​จะ​ทำ​อย่างไร​ดี เพราะ​ไม่​มี​ที่​เก็บ​ผลผลิต?’ 18 แล้ว​เขา​ก็​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​ทำ​อย่าง​นี้ ฉัน​จะ​รื้อ​ยุ้งฉาง​ของ​ฉัน​แล้ว​สร้าง​ให้​ใหญ่​กว่า​เดิม และ​จะ​เก็บ​ข้าว​กับ​ทรัพย์สิน​ทั้ง​หมด​ไว้​ที่​นั่น 19 แล้ว​ฉัน​จะ​บอก​จิต​ของ​ตัว​เอง​ว่า “จิต​เอ๋ย เจ้า​สะสม​ของ​ดี​ไว้​มาก​พอ​สำหรับ​หลาย​ปี​แล้ว จง​พักผ่อน กิน ดื่ม และ​สนุกสนาน​เถิด” ’

20 “แต่​พระเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘คน​โง่ คืน​นี้​จิต​ของ​เจ้า​จะ​ถูก​เรียก​คืน​จาก​เจ้า แล้ว​สิ่ง​ที่​เจ้า​เตรียม​ไว้​จะ​เป็น​ของ​ใคร?’ 21 คน​ที่​สะสม​ทรัพย์สมบัติ​ไว้​เพื่อ​ตน​เอง แต่​ไม่​ได้​มั่งคั่ง​ต่อ​พระเจ้า ก็​เป็น​อย่าง​นี้”

22 พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “เพราะ​ฉะนั้น​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า อย่า​กังวล​เรื่อง​ชีวิต​ว่า​จะ​กิน​อะไร หรือ​เรื่อง​ร่างกาย​ว่า​จะ​สวม​อะไร 23 เพราะ​ชีวิต​สำคัญ​กว่า​อาหาร และ​ร่างกาย​สำคัญ​กว่า​เสื้อ​ผ้า 24 จง​พิจารณา​ดู​ฝูง​กา พวก​มัน​ไม่​หว่าน ไม่​เกี่ยว ไม่​มี​คลัง​หรือ​ยุ้งฉาง แต่​พระเจ้า​ก็​เลี้ยง​พวก​มัน พวกคุณ​มี​ค่า​มาก​กว่า​นก​สัก​เพียง​ใด! 25 มี​ใคร​บ้าง​ใน​พวกคุณ​ที่​เพียง​กังวล​ก็​สามารถ​เพิ่ม​ความ​สูง​ให้​ตนเอง​ได้​หนึ่ง​ศอก‡? 26 ถ้า​พวกคุณ​ทำ​แม้​แต่​สิ่ง​เล็ก​น้อย​เช่น​นี้​ไม่​ได้ แล้ว​จะ​กังวล​เรื่อง​อื่น​ทำไม? 27 จง​พิจารณา​ดู​ดอก​ลิลลี่​ว่า​มัน​เติบโต​อย่างไร มัน​ไม่​ทำ​งาน​และ​ไม่​ปั่น​ด้าย แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า แม้​แต่​ซาโลมอน​ใน​พระสิริ​ทั้ง​หมด​ของ​เขา​ก็​ยัง​ไม่​ได้​แต่งกาย​งดงาม​เหมือน​ดอกไม้​เหล่า​นี้​สัก​ดอก 28 ถ้า​พระเจ้า​ทำ​ให้​หญ้า​ใน​ทุ่ง​ซึ่ง​วัน​นี้​ยัง​อยู่​และ​พรุ่งนี้​ถูก​โยน​เข้า​เตา มี​เครื่อง​นุ่งห่ม​อย่าง​นี้ พระองค์​จะ​ยิ่ง​ให้​พวกคุณ​มี​เครื่อง​นุ่งห่ม​มาก​กว่า​นั้น​สัก​เพียง​ใด พวกคุณ​ผู้​มี​ความ​เชื่อ​น้อย!

29 “อย่า​มัว​แสวงหา​ว่า​จะ​กิน​อะไร​หรือ​ดื่ม​อะไร และ​อย่า​กังวล 30 เพราะ​บรรดา​ประชาชาติ​ใน​โลก​แสวงหา​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้ง​หมด แต่​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​รู้​ว่า​พวกคุณ​ต้อง​การ​สิ่ง​เหล่า​นี้ 31 แต่​จง​แสวงหา​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า แล้ว​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้ง​หมด​จะ​เพิ่ม​ให้​แก่​พวกคุณ

32 “ฝูง​แกะ​น้อย​เอ๋ย อย่า​กลัว​เลย เพราะ​พระบิดา​ของ​พวกคุณ​พอ​ใจ​ที่​จะ​มอบ​อาณาจักร​ให้​พวกคุณ 33 จง​ขาย​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​มี และ​ให้​แก่​คน​ขัด​สน จง​เตรียม​ถุงเงิน​ที่​ไม่​มี​วัน​เก่า​ไว้​สำหรับ​ตนเอง คือ​ทรัพย์สมบัติ​ใน​สวรรค์​ที่​ไม่​มี​วัน​หมด ที่​ซึ่ง​ไม่​มี​ขโมย​เข้า​ใกล้​และ​ไม่​มี​แมลง​ทำลาย 34 เพราะ​ทรัพย์สมบัติ​ของ​พวกคุณ​อยู่​ที่​ไหน ใจ​ของ​พวกคุณ​ก็​จะ​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย

35 “จง​คาด​เอว​เตรียม​พร้อม และ​จุด​ตะเกียง​ไว้ 36 จง​เป็น​เหมือน​คน​ที่​กำลัง​รอ​เจ้า​นาย​ของ​ตน​กลับ​จาก​งาน​แต่งงาน เพื่อ​ว่า​เมื่อ​เขา​มา​ถึง​และ​เคาะ​ประตู พวก​เขา​จะ​เปิด​ให้​ทันที 37 ผู้​รับ​ใช้​เหล่า​นั้น​เป็นสุข เมื่อ​เจ้า​นาย​กลับ​มา​และ​พบ​ว่า​พวก​เขา​ยัง​เฝ้า​รอ​อยู่ เรา​บอก​ความ​จริง​แก่​พวกคุณ​ว่า เขา​จะ​คาด​เอว เตรียม​ให้​พวก​เขา​นั่ง​เอนกาย​รับ​ประทาน​อาหาร แล้ว​เข้า​มา​ปรนนิบัติ​พวก​เขา 38 ถ้า​เขา​มา​ถึง​ใน​ยาม​ที่​สอง​หรือ​ยาม​ที่​สาม และ​พบ​ว่า​พวก​เขา​ยัง​เฝ้า​รอ​อยู่ ผู้​รับ​ใช้​เหล่า​นั้น​ก็​เป็นสุข 39 แต่​จง​รู้​ไว้​ว่า​ถ้า​เจ้า​ของ​บ้าน​รู้​ว่า​ขโมย​จะ​มา​เวลา​ไหน เขา​คง​เฝ้า​ระวัง​และ​ไม่​ยอม​ให้​บ้าน​ของ​ตน​ถูก​งัด​เข้า​ไป 40 เพราะ​ฉะนั้น​พวกคุณ​ก็​จง​เตรียม​พร้อม เพราะ​บุตร​มนุษย์​จะ​มา​ใน​เวลา​ที่​พวกคุณ​ไม่​คาด​คิด”

41 เปโตร​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า ท่าน​เล่า​อุปมา​นี้​ให้​พวก​เรา​ฟัง หรือ​ให้​ทุก​คน​ฟัง?”

42 องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​กล่าว​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น ใคร​คือ​ผู้​จัด​การ​ที่​ซื่อสัตย์​และ​มี​ปัญญา ซึ่ง​เจ้า​นาย​จะ​ตั้ง​ให้​ดูแล​คน​ใน​บ้าน เพื่อ​แจก​อาหาร​ให้​พวก​เขา​ตาม​เวลา? 43 ผู้​รับ​ใช้​คน​นั้น​เป็นสุข เมื่อ​เจ้า​นาย​กลับ​มา​และ​พบ​ว่า​เขา​กำลัง​ทำ​เช่น​นั้น 44 เรา​บอก​ความ​จริง​แก่​พวกคุณ​ว่า เจ้า​นาย​จะ​ตั้ง​เขา​ให้​ดูแล​ทรัพย์สิน​ทั้ง​หมด​ของ​ตน 45 แต่​ถ้า​ผู้​รับ​ใช้​คน​นั้น​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘เจ้า​นาย​ของ​ฉัน​ยัง​ไม่​กลับ​มา​อีก​นาน’ แล้ว​เริ่ม​ทุบ​ตี​คน​รับ​ใช้​ชาย​และ​หญิง ทั้ง​กิน ดื่ม และ​เมามาย 46 เจ้า​นาย​ของ​ผู้​รับ​ใช้​คน​นั้น​จะ​กลับ​มา​ใน​วัน​ที่​เขา​ไม่​คาด​คิด​และ​ใน​เวลา​ที่​เขา​ไม่​รู้ แล้ว​จะ​ฟัน​เขา​เป็น​สอง​ท่อน และ​ให้​เขา​รับ​ส่วน​เดียว​กับ​คน​ที่​ไม่​ซื่อสัตย์ 47 ผู้​รับ​ใช้​ที่​รู้​ความ​ต้อง​การ​ของ​เจ้า​นาย แต่​ไม่​เตรียม​พร้อม​และ​ไม่​ทำ​ตาม​ที่​เจ้า​นาย​ต้อง​การ จะ​ถูก​เฆี่ยน​หลาย​ครั้ง 48 แต่​คน​ที่​ไม่​รู้​และ​ทำ​สิ่ง​ที่​สมควร​ถูก​เฆี่ยน จะ​ถูก​เฆี่ยน​เพียง​ไม่​กี่​ครั้ง ทุก​คน​ที่​ได้​รับ​มาก ก็​จะ​ถูก​เรียก​ร้อง​มาก และ​คน​ที่​ได้​รับ​มอบ​หมาย​มาก ก็​จะ​ถูก​เรียก​ร้อง​มาก​ยิ่ง​ขึ้น

49 “เรา​มา​เพื่อ​โยน​ไฟ​ลง​บน​แผ่น​ดิน​โลก และ​เรา​อยาก​ให้​ไฟ​นั้น​ลุก​ขึ้น​แล้ว! 50 แต่​เรา​มี​บัพติศมา​ที่​จะ​ต้อง​รับ และ​เรา​รู้สึก​กดดัน​เพียง​ใด​จน​กว่า​สิ่ง​นั้น​จะ​สำเร็จ! 51 พวกคุณ​คิด​ว่า​เรา​มา​เพื่อ​ให้​เกิด​สันติสุข​บน​แผ่น​ดิน​โลก​หรือ? เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ไม่​ใช่ แต่​เป็น​ความ​แตก​แยก 52 เพราะ​ตั้ง​แต่​นี้​ไป คน​ห้า​คน​ใน​บ้าน​เดียว​กัน​จะ​แตก​แยก​กัน สาม​คน​แยก​จาก​สอง​คน และ​สอง​คน​แยก​จาก​สาม​คน 53 พวก​เขา​จะ​แตก​แยก​กัน บิดา​ต่อต้าน​บุตร และ​บุตร​ต่อต้าน​บิดา มารดา​ต่อต้าน​บุตรสาว และ​บุตรสาว​ต่อต้าน​มารดา แม่​สามี​ต่อต้าน​ลูกสะใภ้ และ​ลูกสะใภ้​ต่อต้าน​แม่​สามี” ✡

54 พระองค์​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ด้วย​ว่า “เมื่อ​พวกคุณ​เห็น​เมฆ​ก่อ​ตัว​ขึ้น​ทาง​ทิศ​ตะวันตก พวกคุณ​ก็​พูด​ทันที​ว่า ‘ฝน​กำลัง​จะ​ตก’ แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น 55 เมื่อ​มี​ลม​ใต้​พัด​มา พวกคุณ​ก็​พูด​ว่า ‘อากาศ​จะ​ร้อน​จัด’ แล้ว​ก็​เป็น​เช่น​นั้น 56 คน​หน้าซื่อใจคด! พวกคุณ​รู้จัก​ตี​ความ​ลักษณะ​ของ​แผ่น​ดิน​และ​ท้อง​ฟ้า แล้ว​ทำไม​จึง​ไม่​รู้จัก​ตี​ความ​เวลา​นี้?

57 “ทำไม​พวกคุณ​ไม่​ตัดสิน​ด้วย​ตน​เอง​ว่า​อะไร​ถูก​ต้อง? 58 เพราะ​เมื่อ​ท่าน​กำลัง​ไป​กับ​คู่กรณี​ต่อ​หน้า​ผู้​มี​อำนาจ​ตัดสิน​คดี จง​พยายาม​อย่าง​เต็ม​ที่​ที่​จะ​ตก​ลง​กับ​เขา​ระหว่าง​ทาง เพื่อ​ไม่​ให้​เขา​ลาก​ท่าน​ไป​หา​ผู้​พิพากษา แล้ว​ผู้​พิพากษา​มอบ​ท่าน​ให้​เจ้า​หน้า​ที่ และ​เจ้า​หน้า​ที่​โยน​ท่าน​เข้า​คุก 59 เรา​บอก​ท่าน​ว่า ท่าน​จะ​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไม่​ได้​เลย​จน​กว่า​จะ​จ่าย​เหรียญ​สุด​ท้าย​ครบ§”

13

1 ใน​เวลา​นั้น​มี​บาง​คน​อยู่​ที่​นั่น​และ​เล่า​ให้​พระองค์​ฟัง​เรื่อง​ชาว​กาลิลี​ที่​ปีลาต​ทำ​ให้​เลือด​ของ​พวก​เขา​ปะปน​กับ​เครื่อง​บูชา​ของ​พวก​เขา 2 พระเยซู​ตอบ​พวก​เขา​ว่า “พวกคุณ​คิด​หรือ​ว่า​ชาว​กาลิลี​เหล่า​นี้​เป็น​คน​บาป​ยิ่ง​กว่า​ชาว​กาลิลี​คน​อื่น ๆ ทั้ง​หมด​เพราะ​พวก​เขา​ต้อง​ทน​ทุกข์​เช่น​นั้น? 3 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า​ไม่​ใช่ แต่​ถ้า​พวกคุณ​ไม่​กลับใจ​พวกคุณ​ทุก​คน​ก็​จะ​พินาศ​เช่น​เดียว​กัน 4 หรือ​สิบ​แปด​คน​ที่​หอคอย​ใน​สิโลอัม​ล้ม​ทับ​จน​ตาย​พวกคุณ​คิด​หรือ​ว่า​พวก​เขา​มี​ความ​ผิด​มาก​กว่า​คน​อื่น ๆ ทั้ง​หมด​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม? 5 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า​ไม่​ใช่ แต่​ถ้า​พวกคุณ​ไม่​กลับใจ​พวกคุณ​ทุก​คน​ก็​จะ​พินาศ​เช่น​เดียว​กัน”

6 พระองค์​เล่า​อุปมา​เรื่อง​นี้​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​มี​ต้น​มะเดื่อ​ต้น​หนึ่ง​ปลูก​อยู่​ใน​สวนองุ่น​ของ​เขา เขา​มา​หา​ผล​บน​ต้น​นั้น​แต่​ไม่​พบ 7 เขา​จึง​พูด​กับ​คน​ดูแล​สวน​องุ่น​ว่า ‘สาม​ปี​มา​แล้ว​ที่​ฉัน​มา​หา​ผล​จาก​ต้น​มะเดื่อ​นี้ แต่​ไม่​เคย​พบ​เลย จง​ตัด​มัน​ทิ้ง​เสีย! จะ​ให้​มัน​เปลือง​ดิน​ไป​ทำไม?’ 8 คน​ดูแล​สวน​ตอบ​ว่า ‘นาย​ครับ ปล่อย​มัน​ไว้​อีก​ปี​หนึ่ง​ก่อน ให้​ผม​ขุด​รอบ ๆ และ​ใส่​ปุ๋ย 9 ถ้า​ปี​หน้า​มัน​เกิด​ผล​ก็​ดี แต่​ถ้า​ไม่​เกิด​ผล​หลัง​จาก​นั้น​นาย​ค่อย​ตัด​มัน​ทิ้ง’ ”

10 พระองค์​กำลัง​สอน​อยู่​ใน​ธรรมศาลา​แห่ง​หนึ่ง​ใน​วัน​สะบาโต 11 มี​หญิง​คน​หนึ่ง​ที่​มี​วิญญาณ​ทำ​ให้​นาง​เจ็บป่วย​มา​เป็น​เวลา​สิบ​แปด​ปี นาง​หลัง​ค่อม​และ​ไม่​สามารถ​ยืด​ตัว​ตรง​ได้​เลย 12 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​นาง พระองค์​เรียก​นาง​มา​และ​กล่าว​ว่า “หญิง​เอ๋ย ท่าน​ได้​รับ​การ​ปลดปล่อย​จาก​ความ​เจ็บป่วย​แล้ว” 13 พระองค์​วาง​มือ​บน​นาง และ​ทันใด​นั้น​นาง​ก็​ยืด​ตัว​ตรง​และ​สรรเสริญ​พระเจ้า

14 แต่​หัวหน้า​ธรรมศาลา​โกรธเคือง​ที่​พระเยซู​รักษา​คน​ใน​วัน​สะบาโต จึง​กล่าว​กับ​ฝูงชน​ว่า “มี​หก​วัน​สำหรับ​ทำ​งาน เพราะฉะนั้น จง​มา​รับ​การ​รักษา​ใน​วัน​เหล่า​นั้น​ไม่​ใช่​ใน​วัน​สะบาโต!”

15 องค์พระผู้เป็นเจ้า​ตอบ​เขา​ว่า “พวก​คน​หน้าซื่อ​ใจคด! ใน​วัน​สะบาโต​พวกคุณ​แต่​ละ​คน​ยัง​แก้​เชือก​วัว​หรือ​ลา​ของ​ตน​ออก​จาก​คอก​แล้ว​จูง​ไป​กิน​น้ำ​ไม่​ใช่​หรือ? 16 แล้ว​หญิง​คนนี้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​อับราฮัม ซาตาน​ผูกมัด​นาง​มา​ถึง​สิบแปด​ปี ไม่​สมควร​หรือ​ที่​นาง​จะ​พ้น​จาก​พันธนาการ​นี้​ใน​วันสะบาโต?”

17 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​เช่น​นี้ ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​พระองค์​ต่าง​ผิดหวัง แต่​ฝูงชน​ทั้ง​หมด​ชื่นชม​ยินดี​กับ​สิ่ง​อัน​ยิ่งใหญ่​ทั้ง​หมด​ที่​พระองค์​ทำ

18 พระองค์​กล่าว​ว่า “อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เหมือน​อะไร? เรา​จะ​เปรียบ​เทียบ​กับ​อะไร​ดี? 19 เหมือน​เมล็ด​มัสตาร์ด​เมล็ด​หนึ่ง​ที่​ชาย​คน​หนึ่ง​เอา​ไป​ปลูก​ใน​สวน​ของ​ตน มัน​เติบโต​ขึ้น​และ​กลาย​เป็น​ต้นไม้​ใหญ่​และ​นก​ใน​ท้องฟ้า​มา​อาศัย​อยู่​ตาม​กิ่ง​ของ​มัน”

20 พระองค์​กล่าว​อีก​ว่า “เรา​จะ​เปรียบ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​กับ​อะไร​ดี? 21 เหมือน​เชื้อ​แป้ง​ที่​หญิง​คน​หนึ่ง​เอา​ไป​ผสม​กับ​แป้ง​สาม​ส่วนตวง * จน​แป้ง​ทั้ง​หมด​ฟู​ขึ้น”

22 พระองค์​เดิน​ทาง​ผ่าน​เมือง​และ​หมู่​บ้าน​ต่าง ๆ โดย​สั่งสอน​และ​มุ่ง​หน้า​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม 23 มี​คน​หนึ่ง​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า คน​ที่​จะ​รอด​มี​น้อย​หรือ?”

พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า 24 “จง​พยายาม​อย่าง​เต็ม​ที่​ที่​จะ​เข้า​ทาง​ประตู​แคบ เพราะ​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า​หลาย​คน​จะ​พยายาม​เข้า​แต่​จะ​เข้า​ไม่​ได้ 25 เมื่อ​เจ้าของบ้าน​ลุก​ขึ้น​และ​ปิด​ประตู​แล้วพวกคุณ​จะ​เริ่ม​ยืน​อยู่​ข้าง​นอก​เคาะ​ประตู​และ​พูด​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​เปิด​ให้​พวก​เรา​ด้วย!’ แต่​เขา​จะ​ตอบ​ว่า ‘เรา​ไม่​รู้จัก​พวก​เจ้า​และ​ไม่​รู้​ว่า​พวก​เจ้า​มา​จาก​ไหน’ 26 แล้ว​พวกคุณ​จะ​เริ่ม​พูด​ว่า ‘พวก​เรา​เคย​กิน​และ​ดื่ม​ต่อ​หน้า​ท่าน​และ​ท่าน​เคย​สอน​อยู่​ตาม​ถนน​ใน​เมือง​ของ​พวก​เรา’ 27 แต่​เขา​จะ​บอก​ว่า ‘เรา​บอก​พวก​เจ้า​ว่า​เรา​ไม่​รู้​ว่า​พวก​เจ้า​มา​จาก​ไหน จง​ไป​ให้​พ้น​จาก​เราพวก​คน​ทำ​ความ​ชั่ว​ทั้ง​หมด!’ 28 ที่​นั่น​จะ​มี​การ​ร้องไห้​และ​ขบ​ฟัน​เมื่อ​พวกคุณ​เห็น​อับราฮัม อิสอัค ยาโคบ และ​ผู้เผยพระวจนะ​ทั้ง​หมด​อยู่​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​แต่​พวกคุณ​เอง​กลับ​ถูก​โยน​ออก​ไป​ข้างนอก 29 ผู้คน​จะ​มา​จาก​ทิศ​ตะวันออก ทิศ​ตะวันตก ทิศ​เหนือ และ​ทิศ​ใต้ แล้ว​จะ​นั่ง​ลง​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า 30 มี​บาง​คน​ที่​เป็น​คน​สุดท้าย​จะ​กลาย​เป็น​คน​แรก​และ​บาง​คน​ที่​เป็น​คน​แรก​จะ​กลาย​เป็น​คน​สุดท้าย”

31 ใน​วัน​เดียว​กัน​มี​ฟาริสี​บาง​คน​มา​หา​พระองค์​และ​พูด​ว่า “ออก​ไป​จาก​ที่​นี่​เสีย​เพราะ​เฮโรด​ต้องการ​ฆ่า​ท่าน”

32 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “ไป​บอก​สุนัขจิ้งจอก​ตัว​นั้น​ว่า ‘วันนี้​และ​พรุ่งนี้​เรา​ขับ​ปีศาจ​และ​รักษา​คน​ให้​หาย​และ​ใน​วัน​ที่​สาม​เรา​จะ​ทำ​ภารกิจ​ของ​เรา​ให้​สำเร็จ 33 อย่างไรก็ตาม​เรา​ต้อง​เดิน​ทาง​ต่อ​ไป​ใน​วันนี้​พรุ่งนี้​และ​วัน​ถัด​ไป​เพราะ​เป็น​ไป​ไม่​ได้​ที่​ผู้เผยพระวจนะ​จะ​พินาศ​นอก​กรุง​เยรูซาเล็ม’

34 “เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็ม เจ้า​ผู้​ฆ่า​ผู้เผยพระวจนะ​และ​เอา​หิน​ขว้าง​คน​ที่​ถูก​ส่ง​มา​หา​เจ้า! กี่​ครั้ง​แล้ว​ที่​เรา​อยาก​รวบรวม​ลูก ๆ ของ​เจ้า​ไว้​ด้วยกัน เหมือน​แม่ไก่​รวบ​ลูก​ของ​มัน​ไว้​ใต้​ปีก แต่​พวก​เจ้า​ไม่​ยอม! 35 บ้าน​ของ​พวก​เจ้า​ถูก​ทิ้ง​ไว้​ให้​รกร้าง เรา​บอก​พวก​เจ้า​ว่า​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​เห็น​เรา​อีก​จน​กว่า​จะ​พูด​ว่า ‘ผู้​ที่​มา​ใน​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เป็น​สุข!’ ” ✡

14

1 ใน​วันสะบาโต​วัน​หนึ่ง พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้านของ​ผู้นำ​คน​หนึ่ง​ของ​พวก​ฟาริสี​เพื่อ​รับประทาน​อาหาร​และ​พวก​เขา​คอย​จับตา​ดู​พระองค์ 2 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​เป็น​โรค​บวมน้ำ​อยู่​ตรง​หน้า​พระองค์ 3 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวก​ผู้เชี่ยวชาญ​ธรรมบัญญัติ​และ​พวก​ฟาริสี​ว่า “ใน​วัน​สะบาโต​อนุญาต​ให้​รักษา​คน​หรือ​ไม่?”

4 แต่​พวก​เขา​นิ่ง​เงียบ

พระองค์​จึง​จับ​ชาย​คน​นั้น​รักษา​เขา​ให้​หาย​แล้ว​ให้​เขา​กลับ​ไป 5 พระองค์​ถาม​พวก​เขา​ว่า “ถ้า​ลูกชาย​ของ​ใคร​ใน​พวกคุณ* หรือ​วัว​ของ​เขา​ตก​ลง​ไป​ใน​บ่อ​เขา​จะ​ไม่​รีบ​ดึง​ขึ้น​มา​ทันที​ใน​วัน​สะบาโต​หรือ?”

6 พวก​เขา​ไม่​สามารถ​ตอบ​พระองค์​ใน​เรื่อง​เหล่า​นี้​ได้

7 เมื่อ​พระองค์​สังเกต​ว่า​คน​ที่​ได้​รับ​เชิญ​ต่าง​เลือก​ที่​นั่ง​ดี​ที่สุด​พระองค์​จึง​เล่า​อุปมา​ให้​พวก​เขา​ฟัง​ว่า 8 “เมื่อ​มี​ใคร​เชิญ​ท่าน​ไป​งาน​เลี้ยง​แต่งงาน​อย่า​เลือก​นั่ง​ใน​ที่​ดีที่สุดเพราะ​เขา​อาจ​เชิญ​คน​ที่​มี​เกียรติ​มาก​กว่า​ท่าน​มา​ด้วย 9 แล้ว​คน​ที่​เชิญ​ทั้ง​ท่าน​และ​เขา​จะ​มา​บอก​ท่าน​ว่า ‘จง​ให้​ที่​แก่​คน​นี้’ ตอน​นั้น​ท่าน​จะ​ต้อง​อับอาย​และ​ไป​นั่ง​ใน​ที่​ต่ำสุด 10 แต่​เมื่อ​ท่าน​ได้​รับ​เชิญ จง​ไป​นั่ง​ใน​ที่​ต่ำสุด​เพื่อ​ว่า​เมื่อ​เจ้าภาพ​มา​เขา​จะ​พูด​กับ​ท่าน​ว่า ‘เพื่อน​เอ๋ย เชิญ​ขึ้น​มา​นั่ง​ใน​ที่​สูง​กว่า​นี้’ แล้ว​ท่าน​จะ​ได้​รับ​เกียรติ​ต่อ​หน้า​ทุก​คน​ที่​ร่วม​โต๊ะ​กับ​ท่าน 11 เพราะ​ทุก​คน​ที่​ยก​ตัวเอง​ขึ้น​จะ​ถูก​ทำ​ให้​ต่ำลง​และ​คน​ที่​ถ่อม​ตัว​ลง​จะ​ถูก​ยก​ขึ้น”

12 พระองค์​กล่าว​กับ​คน​ที่​เชิญ​พระองค์​มา​ด้วย​ว่า “เมื่อ​ท่าน​จัด​อาหาร​กลางวัน​หรือ​อาหาร​เย็น อย่า​เชิญ​เพื่อน พี่น้อง ญาติ หรือ​เพื่อนบ้าน​ที่​ร่ำรวย​เพราะ​พวกเขา​อาจ​เชิญ​ท่าน​กลับ แล้ว​ท่าน​ก็​ได้​รับ​การ​ตอบแทน 13 แต่​เมื่อ​ท่าน​จัด​งาน​เลี้ยง จง​เชิญ​คน​ยากจน คน​พิการ คน​ขา​พิการ และ​คน​ตาบอด 14 แล้ว​ท่าน​จะ​เป็นสุข เพราะ​พวกเขา​ไม่มี​อะไร​จะ​ตอบแทน​ท่าน และ​ท่าน​จะ​ได้​รับ​การ​ตอบแทนเมื่อ​คน​ชอบธรรม​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย”

15 เมื่อ​คน​หนึ่ง​ที่​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระองค์​ได้ยิน​เช่น​นั้น​เขา​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “คน​ที่​จะ​ได้​ร่วม​งาน​เลี้ยง​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​สุข!”

16 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​จัด​งาน​เลี้ยง​ใหญ่​และ​เชิญ​คน​จำนวน​มาก 17 เมื่อ​ถึง​เวลา​งาน​เลี้ยง​เขา​ส่ง​ผู้รับใช้​ไป​บอก​คน​ที่​ได้​รับ​เชิญ​ว่า ‘เชิญ​มา​เถิด​เพราะ​ทุก​อย่าง​พร้อม​แล้ว’ 18 แต่​ทุกคน​ต่าง​ก็​เริ่ม​หา​ข้ออ้าง​เพื่อ​ไม่​มา

“คน​แรก​พูด​กับ​ผู้รับใช้​ว่า ‘ฉัน​ซื้อ​ที่ดิน​ไว้​และ​จำเป็น​ต้อง​ไป​ดู​โปรด​ให้​ฉัน​ขอ​ตัว​ด้วย’

19 “อีก​คน​หนึ่ง​พูด​ว่า ‘ฉัน​ซื้อ​วัว​ไถนา​ห้า​คู่​และ​กำลัง​จะ​ไป​ทดลอง​ใช้ โปรด​ให้​ฉัน​ขอ​ตัว​ด้วย’

20 “อีก​คน​หนึ่ง​พูด​ว่า ‘ฉัน​เพิ่ง​แต่งงาน​จึง​มา​ไม่​ได้’

21 “ผู้รับใช้​คน​นั้น​กลับ​มา​เล่า​เรื่อง​ทั้ง​หมด​ให้​เจ้านาย​ฟัง เจ้าของ​บ้าน​จึง​โกรธ​และ​สั่ง​ผู้รับใช้​ว่า ‘รีบ​ออก​ไป​ตาม​ถนน​และ​ตรอก​ใน​เมือง พา​คน​ยากจน คน​พิการ คน​ตาบอด และ​คน​ขา​พิการ​เข้า​มา​ที่​นี่’

22 “ผู้รับใช้​พูด​ว่า ‘นาย​ครับ ผม​ทำ​ตาม​ที่​นาย​สั่ง​แล้ว​แต่​ยัง​มี​ที่​ว่าง​อยู่’

23 “เจ้านาย​จึง​สั่ง​ผู้รับใช้​ว่า ‘ออก​ไป​ตาม​ถนน​ใหญ่​และ​ริม​รั้ว และ​บังคับ​ให้​คน​เข้า​มา​เพื่อ​บ้าน​ของ​ฉัน​จะ​เต็ม 24 เพราะ​ฉัน​บอก​เจ้า​ว่า​ใน​บรรดา​คน​ที่​ได้​รับ​เชิญ​เหล่า​นั้น​จะ​ไม่​มี​ใคร​ได้​ลิ้มรส​งาน​เลี้ยง​ของ​ฉัน เพราะ​มี​คน​มาก​ที่​ถูก​เรียก​แต่​มี​น้อย​คน​ที่​ถูก​เลือก†’ ”

25 มี​ฝูงชน​จำนวน​มาก​เดินทาง​ไป​กับ​พระองค์ พระองค์​หัน​มาและ​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า 26 “ถ้า​ใคร​มา​หา​เรา​แต่​ไม่​ยอม​ละ​ความ​ผูกพัน​ต่อ​บิดา มารดา ภรรยา ลูก พี่น้อง​ชาย และ​พี่น้อง​หญิง​ของ​ตน‡ รวม​ทั้ง​ชีวิต​ของ​ตน​เอง​ด้วย คน​นั้น​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา​ไม่​ได้ 27 ใคร​ที่​ไม่​แบก​กางเขน​ของ​ตน​และ​ตาม​เรา​มา​ก็​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา​ไม่​ได้ 28 เพราะ​ใน​พวกคุณ​มี​ใคร​บ้าง​ที่​คิด​จะ​สร้าง​หอคอย​แล้ว​ไม่​นั่งลง​คำนวณ​ค่าใช้จ่าย​ก่อนว่า​มี​พอ​ที่​จะ​สร้าง​ให้​เสร็จ​หรือ​ไม่? 29 มิฉะนั้น​เมื่อ​เขา​วาง​รากฐาน​แล้ว​แต่​สร้าง​ให้​เสร็จ​ไม่​ได้​ทุก​คน​ที่​เห็น​ก็​จะ​เริ่ม​เยาะเย้ย​เขา 30 ว่า ‘คน​นี้​เริ่ม​สร้าง​แต่​สร้าง​ให้​เสร็จ​ไม่​ได้’ 31 หรือ​มี​กษัตริย์​องค์​ใด​บ้าง​ที่​เมื่อ​จะ​ออก​ไป​ทำ​สงคราม​กับ​กษัตริย์​อีก​องค์​หนึ่ง จะ​ไม่​นั่งลง​คิด​ก่อนว่า​ด้วย​กำลัง​หนึ่ง​หมื่น​คน​ตน​จะ​ต่อสู้​กับ​ฝ่าย​ที่​ยก​มา​สอง​หมื่น​คน​ได้​หรือ​ไม่? 32 ถ้า​สู้​ไม่​ได้​ขณะ​ที่​อีก​ฝ่าย​ยัง​อยู่​ไกล​เขา​ก็​จะ​ส่ง​ทูต​ไป​ขอ​เงื่อนไข​สันติภาพ 33 เช่น​เดียว​กัน​ทุก​คน​ใน​พวกคุณ​ที่​ไม่​สละ​ทุก​สิ่ง​ที่​ตน​มี​ก็​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา​ไม่​ได้

34 “เกลือ​เป็น​สิ่ง​ดี​แต่​ถ้า​เกลือ​หมด​รส​เค็ม​แล้ว​จะ​ใช้​อะไร​ทำ​ให้​มัน​เค็ม​อีก? 35 มัน​ไม่​เหมาะ​ทั้ง​สำหรับ​ดิน​และ​กอง​ปุ๋ย​จึง​ถูก​โยน​ทิ้ง ใคร​มี​หู​ที่​จะ​ฟัง​ก็​จง​ฟัง”

15

1 คน​เก็บภาษี​และ​คน​บาป​ทั้ง​หมด​เข้า​มา​ใกล้​พระองค์​เพื่อ​ฟัง​พระองค์ 2 พวก​ฟาริสี​และ​พวก​อาลักษณ์​บ่น​ว่า “คน​นี้​ต้อนรับ​คน​บาป​และ​กิน​อาหาร​กับ​พวก​เขา”

3 พระองค์​จึง​เล่า​อุปมา​นี้​ให้​พวก​เขา​ฟัง​ว่า 4 “ถ้า​ใคร​ใน​พวกคุณ​มี​แกะ​หนึ่ง​ร้อย​ตัว แล้ว​หาย​ไป​ตัว​หนึ่งเขา​จะ​ไม่​ทิ้ง​เก้า​สิบ​เก้า​ตัว​ไว้​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​แล้ว​ออก​ตามหา​ตัว​ที่​หาย​ไป​จน​พบ​หรือ? 5 เมื่อ​พบ​แล้ว​เขา​ก็​แบก​มัน​ขึ้น​บ่า​ด้วย​ความ​ชื่นชม​ยินดี 6 เมื่อ​กลับ​ถึง​บ้าน​เขา​เรียก​เพื่อน​และ​เพื่อนบ้าน​มา​รวม​กัน​แล้ว​บอก​ว่า ‘มา​ชื่นชม​ยินดี​กับ​ฉัน​เถิด​เพราะ​ฉัน​พบ​แกะ​ของ​ฉัน​ที่​หาย​ไป​แล้ว!’ 7 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า​เช่น​เดียว​กัน​ใน​สวรรค์​จะ​มี​ความ​ชื่นชม​ยินดี​เพราะ​คน​บาป​คน​เดียว​ที่​กลับใจ​มาก​กว่า​เพราะ​คน​ชอบธรรม​เก้า​สิบ​เก้า​คน​ที่​ไม่​จำเป็น​ต้อง​กลับใจ

8 “หรือ​หญิง​คน​ใด​มี​เหรียญ​ดรัคมา​สิบ​เหรียญ* ถ้า​ทำ​หาย​ไป​หนึ่ง​เหรียญ​จะ​ไม่​จุด​ตะเกียง​กวาด​บ้าน​และ​ค้นหา​อย่าง​ละเอียด​จน​พบ​หรือ? 9 เมื่อ​พบ​แล้ว​นาง​ก็​เรียก​เพื่อน​และ​เพื่อนบ้าน​มา​รวม​กัน​แล้ว​พูด​ว่า ‘มา​ชื่นชม​ยินดี​กับ​ฉัน​เถิด​เพราะ​ฉัน​พบ​เหรียญ​ดรัคมา​ที่​ทำ​หาย​ไป​แล้ว!’ 10 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า​เช่น​เดียว​กัน มี​ความ​ชื่นชม​ยินดี​ต่อ​หน้า​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า เพราะ​คน​บาป​คน​เดียว​ที่​กลับใจ”

11 พระองค์​กล่าว​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​มี​ลูกชาย​สอง​คน 12 ลูก​คน​เล็ก​พูด​กับ​บิดา​ว่า ‘พ่อ​ขอ​ส่วน​ทรัพย์สิน​ที่​ควร​เป็น​ของ​ลูก​เถิด’ บิดา​จึง​แบ่ง​ทรัพย์สมบัติ​ให้​ลูก​ทั้ง​สอง 13 ไม่​กี่​วัน​ต่อมา​ลูก​คน​เล็ก​รวบรวม​สิ่ง​ของ​ทั้งหมด​ของ​ตนแล้ว​เดิน​ทาง​ไป​ยัง​ประเทศ​ห่างไกล​ที่​นั่น​เขา​ผลาญ​ทรัพย์สิน​ไป​กับ​การ​ใช้ชีวิต​เสเพล 14 เมื่อ​เขา​ใช้​ทุก​อย่าง​จน​หมด​ก็​เกิด​การ​กันดารอาหาร​อย่าง​รุนแรง​ใน​ประเทศ​นั้น​และ​เขา​เริ่ม​ขัดสน 15 เขา​จึง​ไป​ฝาก​ตัว​อยู่​กับ​พลเมือง​คน​หนึ่ง​ของ​ประเทศ​นั้น​คน​นั้น​ส่ง​เขา​ไป​เลี้ยง​หมู​ใน​ทุ่งนา 16 เขา​อยาก​กิน​ฝัก​ที่​หมู​กิน​ให้​อิ่ม​ท้อง​แต่​ไม่​มี​ใคร​ให้​อะไร​เขา​เลย 17 เมื่อ​เขา​ได้​สติ​ก็​พูด​กับ​ตัวเอง​ว่า ‘ลูกจ้าง​ของ​พ่อ​ฉัน​ตั้ง​กี่​คน​มี​อาหาร​กิน​เหลือเฟือ​แต่​ฉัน​กลับ​กำลัง​จะ​ตาย​เพราะ​ความ​หิว! 18 ฉัน​จะ​ลุก​ขึ้น​กลับ​ไป​หา​พ่อ​และ​พูด​กับ​พ่อ​ว่า “พ่อ​ลูก​ได้​ทำ​บาป​ต่อ​สวรรค์​และ​ต่อ​หน้า​พ่อ 19 ลูก​ไม่​สมควร​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ลูก​ของ​พ่อ​อีก​ต่อ​ไป​โปรด​ให้​ลูก​เป็น​เหมือน​ลูกจ้าง​คน​หนึ่ง​ของ​พ่อ​เถิด” ’

20 “เขา​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​กลับ​ไป​หา​บิดา​ขณะ​ที่​เขา​ยัง​อยู่​ไกล บิดา​มองเห็น​เขาก็​สงสาร​จึง​วิ่ง​ไป​โผ​กอด​คอ​และ​จูบ​เขา 21 ลูก​พูด​กับ​บิดา​ว่า ‘พ่อ​ลูก​ได้​ทำ​บาป​ต่อ​สวรรค์​และ​ต่อ​หน้า​พ่อ​ลูก​ไม่​สมควร​จะ​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ลูก​ของ​พ่อ​อีก​ต่อ​ไป’

22 “แต่​บิดา​สั่ง​พวก​ผู้รับใช้​ว่า ‘รีบ​เอา​เสื้อคลุม​ที่​ดีที่สุด​มา​สวม​ให้​เขา สวม​แหวน​ให้​เขาและ​เอา​รองเท้า​สวม​เท้า​ให้​เขา 23 เอา​ลูกวัว​ขุน​มา​ฆ่า แล้ว​ให้​พวกเรา​กิน​และ​ฉลอง​กัน 24 เพราะ​ลูก​ของ​ฉัน​คน​นี้​ตาย​ไป​แล้ว​แต่​กลับ​มี​ชีวิต​อีก​เขา​หาย​ไป​แต่​พบ​แล้ว’ แล้ว​พวก​เขา​ก็​เริ่ม​ฉลอง​กัน

25 “ส่วน​ลูก​คน​โต​อยู่​ใน​ทุ่งนา​เมื่อ​เขา​กลับ​มา​ใกล้​บ้าน​ก็​ได้ยิน​เสียง​ดนตรี​และ​การ​เต้นรำ 26 เขา​เรียก​ผู้รับใช้​คน​หนึ่ง​มา​ถาม​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น 27 ผู้รับใช้​ตอบ​ว่า ‘น้องชาย​ของ​ท่าน​กลับ​มา​แล้ว​และ​บิดา​ของ​ท่าน​ฆ่า​ลูกวัว​ขุน​เพราะ​ได้​เขา​กลับ​คืน​มา​อย่าง​ปลอดภัย​และ​สบาย​ดี’ 28 แต่​เขา​โกรธ​และ​ไม่​ยอม​เข้า​บ้าน​บิดา​จึง​ออก​มา​ขอร้อง​เขา 29 เขา​ตอบ​บิดา​ว่า ‘หลาย​ปี​มา​นี้​ลูก​รับใช้​พ่อ​มา​ตลอด​และ​ไม่​เคย​ฝ่าฝืน​คำสั่ง​ของ​พ่อ​เลย แต่​พ่อ​ไม่​เคย​ให้​ลูก​แม้​แต่​แพะ​สัก​ตัว​เพื่อ​ฉลอง​กับ​เพื่อน ๆ 30 แต่​พอ​ลูก​ของ​พ่อ​คน​นี้​ซึ่ง​ผลาญ​ทรัพย์สมบัติ​ของ​พ่อ​กับ​พวก​หญิง​โสเภณี​กลับ​มา​พ่อ​กลับ​ฆ่า​ลูกวัว​ขุน​ให้​เขา’

31 “บิดา​พูด​กับ​เขา​ว่า ‘ลูก​เอ๋ย ลูก​อยู่​กับ​พ่อ​เสมอ​และ​ทุก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พ่อ​ก็​เป็น​ของ​ลูก 32 แต่​เรา​ควร​จะ​ฉลอง​และ​ชื่นชม​ยินดี​เพราะ​น้องชาย​ของ​ลูก​คน​นี้​ตาย​ไป​แล้ว​แต่​กลับ​มี​ชีวิต​อีก​เขา​หาย​ไป​แต่​พบ​แล้ว’ ”

16

1 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​สาวก​ด้วย​ว่า “มี​เศรษฐี​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​ผู้จัดการ​ทรัพย์สินและ​มี​คน​มา​กล่าวหา​ว่า​ผู้จัดการ​คน​นี้​กำลัง​ผลาญ​ทรัพย์สิน​ของ​เขา 2 เขา​จึง​เรียก​ผู้จัดการ​มา​และ​พูด​ว่า ‘เรื่อง​ที่​ฉัน​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​เจ้า​เป็น​อย่างไร​กัน? จง​ส่ง​บัญชี​การ​จัดการ​ของ​เจ้า​มา​เพราะ​เจ้า​จะ​เป็น​ผู้จัดการ​ต่อ​ไป​ไม่​ได้’

3 “ผู้จัดการ​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ฉัน​จะ​ทำ​อย่างไร​ดี​ใน​เมื่อ​เจ้านาย​กำลัง​จะ​ถอด​ฉัน​จาก​ตำแหน่ง​ผู้จัดการ? จะ​ขุด​ดิน​ก็​ไม่​มี​แรง จะ​ขอทาน​ก็​อาย 4 ฉัน​รู้​แล้ว​ว่า​จะ​ทำ​อะไร​เพื่อ​ว่า​เมื่อ​ถูก​ปลด​จาก​ตำแหน่ง​ผู้จัดการ​จะ​มี​คน​รับ​ฉัน​เข้า​บ้าน​ของ​พวก​เขา’ 5 เขา​จึง​เรียก​ลูกหนี้​ของ​เจ้านาย​มา​ทีละ​คน​และ​ถาม​คน​แรก​ว่า ‘ท่าน​เป็น​หนี้​เจ้านาย​ของ​ฉัน​เท่าไร?’ 6 เขา​ตอบ​ว่า ‘น้ำมัน​หนึ่ง​ร้อย​บาโตส* ’ ผู้จัดการ​บอก​เขา​ว่า ‘เอา​ใบ​หนี้​ของ​ท่าน​ไป รีบ​นั่งลง​แล้ว​เขียน​ว่า​ห้าสิบ’ 7 จาก​นั้น​เขา​ถาม​อีก​คน​หนึ่ง​ว่า ‘ท่าน​เป็น​หนี้​เท่าไร?’ คน​นั้น​ตอบ​ว่า ‘ข้าวสาลี​หนึ่ง​ร้อย​คอร์† ’ เขา​บอก​ว่า ‘เอา​ใบ​หนี้​ของ​ท่าน​ไป​แล้ว​เขียน​ว่า​แปด​สิบ’

8 “เจ้านาย​ชม​ผู้จัดการ​ที่​ไม่​ซื่อสัตย์​คน​นั้น​ที่​เขา​ทำ​อย่าง​ฉลาด เพราะ​คน​ของ​โลก​นี้ใน​ยุค​ของ​ตน​ฉลาด​กว่า​คน​ของ​ความ​สว่าง 9 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า​จง​ใช้​มัมโมน​ที่​ไม่​ชอบธรรม​สร้าง​มิตร​ไว้ เพื่อ​ว่า​เมื่อ​พวกคุณ​ถึง​คราว​สิ้นสุด​พวก​เขา​จะ​ต้อนรับ​พวกคุณ​เข้า​สู่​ที่พัก​นิรันดร์ 10 คน​ที่​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​เพียง​เล็กน้อย​ก็​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​มาก​ด้วย และ​คน​ที่​ไม่​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​เพียง​เล็กน้อย​ก็​ไม่​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​มาก​ด้วย 11 เพราะฉะนั้น​ถ้า​พวกคุณ​ไม่​ซื่อสัตย์​ใน​เรื่อง​มัมโมน​ที่​ไม่​ชอบธรรม​ใคร​จะ​มอบ​ทรัพย์​ที่​แท้จริง​ให้​พวกคุณ​ดูแล? 12 และ​ถ้า​พวกคุณ​ไม่​ซื่อสัตย์​ใน​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​คน​อื่น​ใคร​จะ​ให้​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พวกคุณ​เอง​แก่​พวกคุณ? 13 ผู้รับใช้​คน​เดียว​จะ​รับใช้​เจ้านาย​สอง​คน​ไม่​ได้ เพราะ​เขา​จะ​เกลียด​คน​หนึ่ง​และ​รัก​อีก​คน​หนึ่ง​หรือ​จะ​ยึดมั่น​กับ​คน​หนึ่ง​และ​ดูหมิ่น​อีก​คน​หนึ่ง พวกคุณ​จะ​รับใช้​พระเจ้า​และ​มัมโมน​พร้อม​กัน​ไม่​ได้”‡

14 พวก​ฟาริสี​ซึ่ง​รัก​เงิน​ได้ยิน​เรื่อง​ทั้ง​หมด​นี้​แล้ว​ก็​เยาะเย้ย​พระองค์ 15 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​เขา​ว่า “พวกคุณ​เป็น​คน​ที่​ยืนยัน​ว่า​ตนเอง​ชอบธรรม​ต่อหน้า​มนุษย์ แต่​พระเจ้า​รู้​จิตใจ​ของ​พวกคุณ เพราะ​สิ่ง​ที่​มนุษย์​ยกย่อง​สูงส่ง​เป็น​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ใน​สายตา​ของ​พระเจ้า

16 “ธรรมบัญญัติ​และ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​มี​มา​จน​ถึง​ยอห์น ตั้งแต่​นั้น​ข่าวดี​เรื่อง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ก็​ถูก​ประกาศ​และ​ทุก​คน​พยายาม​ฝ่า​เข้า​ไป​ใน​อาณาจักร​นั้น 17 แต่​ฟ้า​และ​แผ่นดิน​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป​ยัง​ง่าย​เสีย​กว่าที่​ขีด​เล็ก​ที่สุด​ขีด​หนึ่ง​ใน​ธรรมบัญญัติ​จะ​ตก​หาย​ไป

18 “ทุก​คน​ที่​หย่า​ภรรยา​ของ​ตน​แล้ว​แต่งงาน​กับ​หญิง​อื่น​ก็​ล่วงประเวณี​และ​คน​ที่​แต่งงาน​กับ​หญิง​ที่​หย่า​จาก​สามี​ก็​ล่วงประเวณี

19 “มี​เศรษฐี​คน​หนึ่ง​แต่งกาย​ด้วย​ผ้า​สีม่วง​และ​ผ้า​ป่าน​เนื้อ​ละเอียด และ​ใช้ชีวิต​อย่าง​หรูหรา​ทุกวัน 20 มี​ขอทาน​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ลาซารัส ถูก​พา​มา​วาง​ไว้​ที่​ประตู​บ้าน​ของ​เศรษฐี ร่างกาย​เต็ม​ไป​ด้วย​แผล 21 เขา​อยาก​กิน​เศษ​อาหาร​ที่​ตก​จาก​โต๊ะ​ของ​เศรษฐี​ให้​อิ่ม แม้​แต่​พวก​สุนัข​ก็​ยัง​มา​เลีย​แผล​ของ​เขา 22 ต่อมา​ขอทาน​คน​นั้น​ตาย​และ​เหล่า​ทูตสวรรค์​พา​เขา​ไป​อยู่​ใน​อ้อมอก​ของ​อับราฮัม เศรษฐี​ก็​ตาย​และ​ถูก​ฝัง​เช่น​กัน 23 ขณะ​อยู่​ใน​ฮาเดส§ และ​กำลัง​ทุกข์​ทรมาน เขา​เงยหน้า​ขึ้น​เห็น​อับราฮัมอยู่​ไกล​และ​เห็น​ลาซารัส​อยู่​ใน​อ้อมอก​ของ​อับราฮัม 24 เขา​ร้อง​ตะโกน​ว่า ‘บิดา​อับราฮัม โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า และ​ส่ง​ลาซารัส​มา ให้​เขา​เอา​ปลาย​นิ้ว​จุ่ม​น้ำแล้ว​แตะ​ลิ้น​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​เย็น​ลง​เพราะ​ข้าพเจ้า​ทรมาน​มาก​ใน​เปลวไฟ​นี้’

25 “แต่​อับราฮัม​ตอบ​ว่า ‘ลูก​เอ๋ย จง​จำ​ไว้​ว่า​ตอน​ที่​เจ้า​มี​ชีวิต​เจ้า​ได้​รับ​สิ่ง​ดี ๆ ของ​เจ้า ส่วน​ลาซารัส​ได้​รับ​สิ่ง​เลวร้าย แต่​ตอนนี้เขา​ได้​รับ​การ​ปลอบโยน​ที่​นี่​ส่วน​เจ้า​กำลัง​ทรมาน 26 นอกจาก​นี้​ระหว่าง​เรา​กับ​พวก​เจ้า​มี​เหวลึก​ใหญ่​กั้น​อยู่ จน​คน​ที่​ต้องการ​ข้าม​จาก​ที่​นี่​ไป​หา​พวก​เจ้า​ก็​ข้าม​ไม่ได้ และ​ไม่​มี​ใคร​จาก​ที่​นั่น​ข้าม​มา​หา​พวก​เรา​ได้’

27 “เศรษฐี​จึง​พูด​ว่า ‘ถ้า​เช่นนั้น ข้าพเจ้า​ขอร้อง​ท่าน บิดา โปรด​ส่ง​เขาไป​บ้าน​บิดา​ของ​ข้าพเจ้า— 28 เพราะ​ข้าพเจ้า​มี​พี่น้อง​ชาย​ห้า​คน ขอ​ให้​เขา​ไป​เป็น​พยาน​แก่​พวกเขาเพื่อ​พวก​เขา​จะ​ไม่​ต้อง​มา​ยัง​สถาน​ที่​ทรมาน​แห่ง​นี้​ด้วย’

29 “แต่​อับราฮัม​ตอบ​เขา​ว่า ‘พวก​เขา​มี​โมเสส​และ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​อยู่​แล้ว ให้​พวก​เขา​ฟัง​คน​เหล่า​นั้น​เถิด’

30 “เขา​พูด​ว่า ‘ไม่​ใช่​เช่นนั้น บิดา​อับราฮัม แต่​ถ้า​มี​คนจาก​ความตาย​ไป​หา​พวก​เขา​พวก​เขา​จะ​กลับใจ’

31 “อับราฮัม​ตอบ​เขา​ว่า ‘ถ้า​พวก​เขา​ไม่​ฟัง​โมเสส​และ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​ต่อ​ให้​มี​ใคร​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​พวก​เขา​ก็​จะ​ไม่​เชื่อ’ ”

17

1 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​สาวก​ว่า “เป็นไป​ไม่ได้​ที่​จะ​ไม่มี​เหตุ​ให้​คน​สะดุด แต่​วิบัติ​แก่​คน​ที่​เป็น​ต้น​เหตุ​ให้​สิ่ง​เหล่านั้น​เกิด​ขึ้น! 2 ถ้า​เอา​หินโม่​แขวน​คอ​เขา​แล้ว​โยน​ลง​ทะเล ยัง​ดีกว่า​ที่​เขา​จะ​ทำ​ให้​คน​เล็กน้อย​เหล่านี้​แม้​เพียง​คน​หนึ่ง​สะดุด 3 จง​ระวัง​ตัว​ให้​ดี ถ้า​พี่น้อง​ของ​ท่าน​ทำ​บาป​ต่อ​ท่าน จง​ตักเตือน​เขา และ​ถ้า​เขา​กลับใจ จง​ยกโทษ​ให้​เขา 4 ถ้า​เขา​ทำ​บาป​ต่อ​ท่าน​วัน​เดียว​ถึง​เจ็ด​ครั้ง และ​กลับ​มา​หา​ท่าน​เจ็ด​ครั้ง​โดย​พูด​ว่า ‘ฉัน​กลับใจ​แล้ว’ ท่าน​ต้อง​ยกโทษ​ให้​เขา”

5 พวก​อัครทูต​กล่าว​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า “โปรด​เพิ่ม​ความเชื่อ​ให้​พวกเรา​ด้วย”

6 องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​ว่า “ถ้า​พวกคุณ​มี​ความเชื่อ​เท่า​เมล็ด​มัสตาร์ด พวกคุณ​ก็​จะ​สั่ง​ต้น​ซิคามอร์​นี้​ว่า ‘จง​ถอน​ราก​แล้ว​ไป​ปลูก​ใน​ทะเล’ และ​มัน​ก็​จะ​เชื่อฟัง​พวกคุณ 7 ใคร​ใน​พวกคุณ​ที่​มี​คนรับใช้​กำลัง​ไถนา​หรือ​เลี้ยง​แกะ เมื่อ​เขา​กลับ​จาก​ทุ่ง จะ​พูด​กับ​เขา​ว่า ‘รีบ​มา​นั่ง​รับประทาน​อาหาร​เถิด’ หรือ? 8 เขา​จะ​ไม่​พูด​กับ​คนรับใช้​คน​นั้น​หรือ​ว่า ‘เตรียม​อาหาร​เย็น​ให้​ฉัน แต่งตัว​ให้​เรียบร้อย​แล้ว​คอย​ปรนนิบัติ​ฉัน​ขณะ​ที่​ฉัน​กิน​และ​ดื่ม หลัง​จาก​นั้น​จึง​ค่อย​กิน​และ​ดื่ม’? 9 เขา​จะ​ขอบคุณ​คนรับใช้​เพราะ​ทำ​ตาม​ที่​ได้​รับ​คำสั่ง​หรือ? เรา​คิด​ว่า​ไม่ 10 เช่นเดียวกัน เมื่อ​พวกคุณ​ทำ​ทุกสิ่ง​ที่​ได้​รับ​คำสั่ง​แล้ว ก็​จง​พูด​ว่า ‘พวกเรา​เป็น​คนรับใช้​ที่​ไม่​คู่ควร เรา​เพียง​ทำ​หน้าที่​ที่​ควร​ทำ​เท่านั้น’ ”

11 ระหว่าง​ทาง​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม พระองค์​เดิน​ไป​ตาม​เขตแดน​ระหว่าง​สะมาเรีย​กับ​กาลิลี 12 ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​เข้า​ไป​ใน​หมู่บ้าน​แห่ง​หนึ่ง ชาย​เป็น​โรคเรื้อน​สิบ​คน​มา​พบ​พระองค์ พวกเขา​ยืน​อยู่​ห่าง ๆ 13 แล้ว​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “พระเยซู อาจารย์ โปรด​เมตตา​พวกเรา​ด้วย!”

14 เมื่อ​พระองค์​เห็น​พวกเขา ก็​กล่าว​ว่า “จง​ไป​แสดง​ตัว​ต่อ​พวก​ปุโรหิต” ระหว่าง​ที่​พวกเขา​กำลัง​ไป พวกเขา​ก็​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​สะอาด 15 คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา เมื่อ​เห็น​ว่า​ตน​หายดี​แล้ว ก็​กลับ​มา​และ​ให้​พระสิริ​แด่​พระเจ้า​ด้วย​เสียงดัง 16 เขา​ก้ม​กราบ​ลง​แทบ​เท้า​พระเยซู​และ​ขอบคุณ​พระองค์ เขา​เป็น​ชาว​สะมาเรีย

17 พระเยซู​จึง​ตอบ​ว่า “สิบ​คน​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​สะอาด​ไม่​ใช่​หรือ? แล้ว​อีก​เก้า​คน​อยู่​ที่​ไหน? 18 ไม่มี​ใคร​กลับ​มา​ให้​พระสิริ​แด่​พระเจ้า นอกจาก​คนต่างชาติ​คน​นี้​หรือ?” 19 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ลุก​ขึ้น​ไป​เถิด ความเชื่อ​ของ​ท่าน​ทำ​ให้​ท่าน​หายดี​แล้ว”

20 เมื่อ​พวก​ฟาริสี​ถาม​พระองค์​ว่า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​จะ​มา​เมื่อ​ใด พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ไม่ได้​มา​ใน​ลักษณะ​ที่​สังเกต​เห็น​ได้ 21 และ​คน​จะ​ไม่​พูด​ว่า ‘อยู่​ที่​นี่!’ หรือ ‘อยู่​ที่​นั่น!’ เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​อยู่​ภายใน​พวกคุณ”

22 พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​สาวก​ว่า “วัน​เวลา​จะ​มาถึง​เมื่อ​พวกคุณ​ปรารถนา​จะ​เห็น​วัน​หนึ่ง​ของ​บุตรมนุษย์ แต่​จะ​ไม่ได้​เห็น 23 คน​จะ​บอก​พวกคุณ​ว่า ‘อยู่​ที่​นี่!’ หรือ ‘อยู่​ที่​นั่น!’ อย่า​ออก​ไป​และ​อย่า​ตาม​พวกเขา 24 เพราะ​ฟ้า​แลบ​ส่อง​วาบ​จาก​ฟ้า​ด้าน​หนึ่ง​ไป​ถึง​อีก​ด้าน​หนึ่ง​ฉัน​ใด บุตรมนุษย์​ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น​ใน​วัน​ของ​พระองค์​ฉัน​นั้น 25 แต่​ก่อน​อื่น​พระองค์​ต้อง​ทนทุกข์​หลาย​อย่าง​และ​ถูก​คน​ยุค​นี้​ปฏิเสธ 26 ใน​สมัย​ของ​โนอาห์​เป็น​อย่างไร ใน​สมัย​ของ​บุตรมนุษย์​ก็​จะ​เป็น​อย่างนั้น 27 ผู้คน​กิน ดื่ม แต่งงาน และ​ยก​ให้​แต่งงาน​กัน จน​ถึง​วันที่​โนอาห์​เข้า​ไป​ใน​เรือ แล้ว​น้ำท่วม​ก็​มาถึง​และ​ทำลาย​พวกเขา​ทั้งหมด 28 ใน​สมัย​ของ​โลท​ก็​เช่นเดียวกัน ผู้คน​กิน ดื่ม ซื้อ ขาย ปลูก และ​สร้าง 29 แต่​ใน​วันที่​โลท​ออก​จาก​โสโดม ไฟ​กับ​กำมะถัน​ก็​ตก​จาก​ฟ้า​เหมือน​ฝน​และ​ทำลาย​พวกเขา​ทั้งหมด 30 ใน​วันที่​บุตรมนุษย์​ปรากฏ ก็​จะ​เป็น​เช่นนั้น 31 ใน​วัน​นั้น คน​ที่​อยู่​บน​ดาดฟ้า​และ​มี​ข้าว​ของ​อยู่​ใน​บ้าน อย่า​ลง​ไป​เอา​ของ​เหล่านั้น และ​คน​ที่​อยู่​ใน​ทุ่ง​ก็​อย่า​หันกลับ​ไป​เช่นกัน 32 จง​ระลึก​ถึง​ภรรยา​ของ​โลท! 33 ใคร​ที่​พยายาม​รักษา​ชีวิต​ของ​ตน​ไว้​จะ​สูญเสีย​ชีวิต​นั้น แต่​ใคร​ที่​สูญเสีย​ชีวิต​ของ​ตน​จะ​รักษา​ชีวิต​นั้น​ไว้ 34 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ใน​คืน​นั้น​จะ​มี​สอง​คน​อยู่​บน​เตียง​เดียวกัน คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป อีก​คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้ 35 จะ​มี​หญิง​สอง​คน​โม่​ข้าว​ด้วยกัน คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป อีก​คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้” 36 *

37 พวก​สาวก​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ที่​ไหน องค์พระผู้เป็นเจ้า?”

พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ซากศพ​อยู่​ที่​ไหน ฝูง​แร้ง​ก็​จะ​มา​รวมกัน​ที่​นั่น”

18

1 พระองค์​เล่า​อุปมา​เรื่อง​หนึ่ง​ให้​พวกเขา​ฟัง เพื่อ​สอน​ว่า​พวกเขา​ควร​อธิษฐาน​อยู่​เสมอ​และ​ไม่​ท้อถอย 2 โดย​กล่าว​ว่า “ใน​เมือง​แห่ง​หนึ่ง​มี​ผู้​พิพากษา​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ไม่​เกรง​กลัว​พระเจ้า​และ​ไม่​เกรงใจ​มนุษย์ 3 ใน​เมือง​นั้น​มี​หญิงม่าย​คน​หนึ่ง นาง​มา​หา​เขา​บ่อย ๆ และ​พูด​ว่า ‘ช่วย​ให้​ฉัน​ได้​รับ​ความ​ยุติธรรม​จาก​คู่กรณี​ของ​ฉัน​ด้วย!’ 4 ตอน​แรก​เขา​ไม่​ยอม แต่​ต่อมา​เขา​คิด​ใน​ใจ​ว่า ‘ถึง​ฉัน​จะ​ไม่​เกรง​กลัว​พระเจ้า​และ​ไม่​เกรงใจ​มนุษย์ 5 แต่​เพราะ​หญิงม่าย​คน​นี้​มา​รบกวน​ฉัน ฉัน​จะ​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​นาง มิฉะนั้น​นาง​คง​มา​หา​ฉัน​ไม่​หยุด​จน​ฉัน​ทน​ไม่​ไหว’ ”

6 องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​ว่า “จง​ฟัง​สิ่ง​ที่​ผู้​พิพากษา​อธรรม​คน​นั้น​พูด 7 แล้ว​พระเจ้า​จะ​ไม่​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​คน​ที่​พระองค์​เลือก ซึ่ง​ร้อง​หา​พระองค์​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน​หรือ? พระองค์​จะ​อดทน​ต่อ​พวกเขา​นาน​หรือ? 8 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า พระองค์​จะ​ให้​ความ​ยุติธรรม​แก่​พวกเขา​โดย​เร็ว แต่​เมื่อ​บุตรมนุษย์​มา พระองค์​จะ​พบ​ความเชื่อ​บน​แผ่นดินโลก​หรือ?”

9 พระองค์​ยัง​เล่า​อุปมา​เรื่อง​นี้​แก่​บาง​คน​ที่​มั่นใจ​ว่า​ตนเอง​เป็น​คน​ชอบธรรม​และ​ดูหมิ่น​คน​อื่น ๆ ว่า 10 “ชาย​สอง​คน​ขึ้น​ไป​ที่​พระวิหาร​เพื่อ​อธิษฐาน คน​หนึ่ง​เป็น​ฟาริสี อีก​คนเป็น​คนเก็บภาษี 11 คน​ฟาริสี​ยืน​แยก​อยู่​คนเดียว​และ​อธิษฐาน​ว่า ‘ข้าแต่​พระเจ้า ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระองค์​ที่​ข้าพเจ้า​ไม่​เหมือน​คน​อื่น ๆ คือ​พวก​รีดไถ คน​อธรรม คน​ล่วงประเวณี หรือ​แม้​แต่​เหมือน​คนเก็บภาษี​คน​นี้ 12 ข้าพเจ้า​อดอาหาร​สัปดาห์​ละ​สอง​ครั้ง และ​ถวาย​หนึ่ง​ใน​สิบ​จาก​ทุกสิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​ได้​มา’ 13 แต่​คนเก็บภาษี​ยืน​อยู่​ห่าง ๆ ไม่​กล้า​แม้​แต่​เงยหน้า​มอง​ฟ้า เขา​ทุบ​อก​ของ​ตน​และ​พูด​ว่า ‘ข้าแต่​พระเจ้า โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ผู้​เป็น​คนบาป​ด้วย!’ 14 เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า คน​นี้​กลับ​บ้าน​ไป​โดย​ได้​รับ​ความชอบธรรม ไม่​ใช่​อีก​คน​หนึ่ง เพราะ​ทุกคน​ที่​ยก​ตน​ขึ้น​จะ​ถูก​ทำ​ให้​ต่ำลง แต่​คน​ที่​ถ่อม​ตน​ลง​จะ​ถูก​ยก​ขึ้น”

15 ผู้คน​ยัง​พา​ทารก​มา​หา​พระองค์​เพื่อ​ให้​พระองค์​แตะ​ต้อง​พวกเขา แต่​เมื่อ​พวก​สาวก​เห็น​ก็​ห้าม​คน​เหล่านั้น 16 พระเยซู​เรียก​เด็ก ๆ เข้ามาและ​กล่าว​ว่า “จง​ปล่อย​ให้​เด็ก​เล็ก ๆ มา​หา​เรา และ​อย่า​ขัดขวาง​พวกเขา เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​ของ​คน​เช่นนี้ 17 เรา​บอก​ความจริง​แก่พวกคุณ​ว่า ใคร​ไม่​รับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เหมือน​เด็ก​เล็ก ๆ จะ​ไม่มี​วัน​เข้า​ไป​ใน​อาณาจักร​นั้น​ได้”

18 ผู้ปกครอง​คน​หนึ่ง​ถาม​พระองค์​ว่า “อาจารย์​ที่​ดี ข้าพเจ้า​ต้อง​ทำ​อะไร​จึง​จะ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์​เป็น​มรดก?”

19 พระเยซู​ถาม​เขา​ว่า “ทำไม​ท่าน​เรียก​เรา​ว่า​ดี? ไม่มี​ใคร​ดี​นอกจาก​พระเจ้า​เพียง​ผู้เดียว 20 ท่าน​รู้​พระบัญญัติ​แล้ว​ว่า ‘อย่า​ล่วงประเวณี’ ‘อย่า​ฆ่า​คน’ ‘อย่า​ลักขโมย’ ‘อย่า​เป็น​พยานเท็จ’ ‘จง​ให้​เกียรติ​บิดามารดา​ของ​ท่าน’ ”✡

21 เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​ปฏิบัติ​ตาม​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​มา​ตั้งแต่​ยัง​หนุ่ม”

22 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน​ดังนั้น ก็​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​ยัง​ขาด​อยู่​อย่าง​หนึ่ง จง​ขาย​ทุกสิ่ง​ที่​ท่าน​มี​แล้ว​แจก​จ่าย​แก่​คนยากจน แล้ว​ท่าน​จะ​มี​ทรัพย์สมบัติ​ใน​สวรรค์ จากนั้น​จง​มา​ติดตาม​เรา”

23 แต่​เมื่อ​เขา​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​เศร้า​มาก เพราะ​เขา​ร่ำรวย​มาก

24 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​ว่า​เขา​เศร้า​มาก ก็​กล่าว​ว่า “คน​มี​ทรัพย์สมบัติ​จะ​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ได้​ยาก​เพียง​ใด! 25 อูฐ​ลอด​รูเข็ม​ยัง​ง่าย​กว่า​คน​ร่ำรวย​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า”

26 คน​ที่​ได้ยิน​จึง​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ใคร​จะ​รอด​ได้?”

27 พระองค์​ตอบ​ว่า “สิ่ง​ที่​มนุษย์​ทำ​ไม่ได้ พระเจ้า​ทำ​ได้”

28 เปโตร​กล่าว​ว่า “พวกเรา​ทิ้ง​ทุกสิ่ง​แล้ว​ติดตาม​ท่าน​มา”

29 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่พวกคุณ​ว่า ไม่มี​ใคร​ที่​ละ​บ้าน ภรรยา พี่น้อง บิดามารดา หรือ​ลูก เพราะ​เห็น​แก่​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า 30 แล้ว​จะ​ไม่ได้​รับ​มาก​กว่า​นั้น​หลาย​เท่า​ใน​เวลา​นี้ และ​ได้​รับ​ชีวิต​นิรันดร์​ใน​โลก​ที่​จะ​มาถึง”

31 พระองค์​พา​สิบสอง​คน​แยก​ไป​ต่าง​หา​กและ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ตอนนี้​เรา​กำลัง​ขึ้น​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม และ​ทุกสิ่ง​ที่​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​เขียน​ไว้​เกี่ยวกับ​บุตรมนุษย์​จะ​สำเร็จ​ครบถ้วน 32 เพราะ​พระองค์​จะ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​คนต่างชาติ ถูก​เยาะเย้ย ถูก​ทำ​ให้​อับอาย และ​ถูก​ถ่มน้ำลาย​รด 33 พวกเขา​จะ​เฆี่ยน​และ​ฆ่า​พระองค์ แล้ว​ใน​วันที่​สาม​พระองค์​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

34 แต่​พวก​สาวก​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​เหล่านี้​เลย ความหมาย​ของ​ถ้อยคำ​นี้​ถูก​ซ่อน​ไว้​จาก​พวกเขา และ​พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​พระองค์​กล่าว

35 ขณะ​ที่​พระองค์​เข้า​ใกล้​เมือง​เยรีโค มี​ชาย​ตาบอด​คน​หนึ่ง​นั่ง​ขอทาน​อยู่​ริม​ทาง 36 เมื่อ​เขา​ได้ยิน​ฝูงชน​เดิน​ผ่าน​ไป ก็​ถาม​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น 37 คน​เหล่านั้น​บอก​เขา​ว่า​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ​กำลัง​ผ่าน​ไป 38 เขา​จึง​ร้อง​ว่า “พระเยซู บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย!” 39 คน​ที่​เดิน​นำหน้า​ตำหนิ​เขา​ให้​เงียบ แต่​เขา​กลับ​ร้อง​ดัง​ยิ่ง​ขึ้น​ว่า “บุตร​ของ​ดาวิด โปรด​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย!”

40 พระเยซู​หยุด​ยืน​และ​สั่ง​ให้​พา​เขา​มา​หา​พระองค์ เมื่อ​ชาย​คน​นั้น​เข้ามา​ใกล้ พระองค์​ถาม​ว่า 41 “ท่าน​ต้องการ​ให้​เรา​ทำ​อะไร​ให้?”

เขา​ตอบ​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอ​ให้​ข้าพเจ้า​มองเห็น​อีกครั้ง”

42 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​มองเห็น​ได้​อีกครั้ง​เถิด ความเชื่อ​ของ​ท่าน​ทำ​ให้​ท่าน​หายดี​แล้ว”

43 ทันใดนั้น​เขา​ก็​มองเห็น​และ​ติดตาม​พระองค์​ไป พร้อม​กับ​สรรเสริญ​พระเจ้า เมื่อ​ประชาชน​ทั้งหมด​เห็น ก็​สรรเสริญ​พระเจ้า​เช่นกัน

19

1 พระองค์​เข้า​ไป​และ​เดิน​ผ่าน​เมือง​เยรีโค 2 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ศักเคียส เขา​เป็น​หัวหน้า​คนเก็บภาษี​และ​เป็น​คน​ร่ำรวย 3 เขา​พยายาม​มองดู​ว่า​พระเยซู​คือ​ใคร แต่​ไม่​อาจ​มองเห็น​เพราะ​ฝูงชน เนื่องจาก​เขา​ตัว​เตี้ย 4 เขา​จึง​วิ่ง​ล่วงหน้า​ไป​และ​ปีน​ต้น​ซิคามอร์​เพื่อ​ดู​พระองค์ เพราะ​พระองค์​กำลัง​จะ​ผ่าน​ทาง​นั้น 5 เมื่อ​พระเยซู​มาถึง​ที่​นั่น พระองค์​เงยหน้า​ขึ้น​มองเห็น​เขาและ​กล่าว​ว่า “ศักเคียส รีบ​ลง​มา​เถิด เพราะ​วันนี้​เรา​ต้อง​พัก​ที่​บ้าน​ของ​ท่าน” 6 เขา​จึง​รีบ​ลง​มา​และ​ต้อนรับ​พระองค์​ด้วย​ความยินดี 7 เมื่อ​ทุกคน​เห็น ก็​พา​กัน​บ่นว่า “เขา​เข้า​ไป​พัก​กับ​คนบาป”

8 ศักเคียส​ยืน​ขึ้น​และ​กล่าว​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้า​ยก​ทรัพย์สิน​ครึ่ง​หนึ่ง​ให้​คนยากจน และ​ถ้า​ข้าพเจ้า​รีดไถ​อะไร​จาก​ใคร​มา​โดย​มิชอบ ข้าพเจ้า​จะ​คืน​ให้​เขา​สี่​เท่า”

9 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “วันนี้​ความรอด​มาถึง​บ้าน​นี้​แล้ว เพราะ​เขา​ก็​เป็น​บุตร​ของ​อับราฮัม​ด้วย 10 เพราะ​บุตรมนุษย์​มา​เพื่อ​แสวงหา​และ​ช่วย​ผู้​ที่​หลง​หาย​ให้​รอด”

11 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​ฟัง​สิ่ง​เหล่านี้ พระองค์​เล่า​อุปมา​อีก​เรื่อง​หนึ่ง เพราะ​พระองค์​อยู่​ใกล้​กรุง​เยรูซาเล็ม และ​พวกเขา​คิด​ว่า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​จะ​ปรากฏ​ทันที 12 พระองค์​จึง​กล่าว​ว่า “ชาย​ผู้​สูงศักดิ์​คน​หนึ่ง​เดินทาง​ไป​ยัง​ประเทศ​ห่างไกล​เพื่อ​รับ​อาณาจักร​เป็น​ของ​ตน​แล้ว​กลับ​มา 13 เขา​เรียก​คนรับใช้​สิบ​คน​มา​และ​มอบ​เงิน​มีนา​สิบ​เหรียญ​ให้​พวกเขา * แล้ว​สั่ง​ว่า ‘จง​นำ​เงิน​นี้​ไป​ทำ​ธุรกิจ​จนกว่า​ฉัน​จะ​กลับ​มา’ 14 แต่​พลเมือง​ของ​เขา​เกลียด​เขา จึง​ส่ง​คณะผู้แทน​ตาม​ไป​บอก​ว่า ‘พวกเรา​ไม่​ต้องการ​ให้​คน​นี้​ปกครอง​พวกเรา’

15 “เมื่อ​เขา​กลับ​มา​หลัง​จาก​ได้​รับ​อาณาจักร​แล้ว เขา​สั่ง​ให้​เรียก​คนรับใช้​ที่​เขา​ให้​เงิน​ไว้​มา​หา เพื่อ​จะ​รู้​ว่า​แต่ละ​คน​ทำ​ธุรกิจ​ได้​กำไร​เท่าไร 16 คนแรก​เข้ามา​และ​พูด​ว่า ‘นาย​ครับ เงิน​หนึ่ง​มีนา​ของ​นาย​ทำ​กำไร​ได้​อีก​สิบ​มีนา’

17 “เขา​พูด​กับ​คน​นั้น​ว่า ‘ดี​มาก คนรับใช้​ที่​ดี! เพราะ​เจ้า​ซื่อสัตย์​ใน​เรื่อง​เล็กน้อย เจ้า​จง​มี​อำนาจ​ปกครอง​สิบ​เมือง’

18 “คน​ที่​สอง​เข้ามา​และ​พูด​ว่า ‘นาย​ครับ เงิน​หนึ่ง​มีนา​ของ​นาย​ทำ​กำไร​ได้​อีก​ห้า​มีนา’

19 “เขา​จึง​พูด​กับ​คน​นั้น​ว่า ‘เจ้า​จง​ปกครอง​ห้า​เมือง’

20 อีก​คน​หนึ่ง​เข้ามา​และ​พูด​ว่า ‘นาย​ครับ นี่​เงิน​หนึ่ง​มีนา​ของ​นาย ผม​ห่อ​เก็บ​ไว้​ใน​ผ้า​เช็ด​หน้า 21 เพราะ​ผม​กลัว​นาย เนื่องจาก​นาย​เป็น​คน​เข้มงวด นาย​เก็บ​สิ่ง​ที่​ไม่ได้​วาง​ไว้ และ​เกี่ยว​สิ่ง​ที่​ไม่ได้​หว่าน’

22 “เขา​พูด​กับ​คน​นั้น​ว่า ‘เจ้า​คนรับใช้​ชั่ว! ฉัน​จะ​ตัดสิน​เจ้า​จาก​คำพูด​ของ​เจ้า​เอง เจ้า​รู้​ว่า​ฉัน​เป็น​คน​เข้มงวด เก็บ​สิ่ง​ที่​ฉัน​ไม่ได้​วาง​ไว้ และ​เกี่ยว​สิ่ง​ที่​ฉัน​ไม่ได้​หว่าน 23 ถ้า​อย่างนั้น ทำไม​เจ้า​ไม่​เอา​เงิน​ของ​ฉัน​ไป​ฝาก​ธนาคาร​ไว้? เมื่อ​ฉัน​กลับ​มา​ก็​จะ​ได้​รับ​เงิน​นั้น​พร้อม​ดอกเบี้ย’ 24 แล้ว​เขา​พูด​กับ​คน​ที่​ยืน​อยู่​ตรง​นั้น​ว่า ‘เอา​เงิน​หนึ่ง​มีนา​จาก​เขา​ไป​ให้​คน​ที่​มี​สิบ​มีนา’

25 “พวกเขา​พูด​กับ​เขา​ว่า ‘นาย​ครับ เขา​มี​สิบ​มีนา​แล้ว!’ 26 ‘ฉัน​บอก​พวก​เจ้า​ว่า ทุกคน​ที่​มี​จะ​ได้​รับ​เพิ่ม​ขึ้น แต่​คน​ที่​ไม่มี แม้​สิ่ง​ที่​เขา​มี​ก็​จะ​ถูก​เอา​ไป​จาก​เขา 27 ส่วน​ศัตรู​ของ​ฉัน​ที่​ไม่​ต้องการ​ให้​ฉัน​ปกครอง​พวกเขา จง​พา​มา​ที่​นี่​และ​ฆ่า​พวกเขา​ต่อหน้า​ฉัน’ ” 28 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​เรื่อง​เหล่านี้​แล้ว ก็​เดิน​นำหน้า​ขึ้น​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม

29 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ใกล้​เบธสฟาเก† และ​เบธานี ที่​ภูเขา​ซึ่ง​เรียก​กัน​ว่า​ภูเขา​มะกอกเทศ พระองค์​ส่ง​สาวก​สอง​คน​ไป 30 โดย​กล่าว​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใน​หมู่บ้าน​ฝั่ง​ตรงข้าม เมื่อ​เข้า​ไป พวกคุณ​จะ​พบ​ลูกลา​ตัว​หนึ่ง​ผูก​อยู่ ซึ่ง​ยัง​ไม่มี​ใคร​เคย​นั่ง​บน​มัน จง​แก้​มัน​แล้ว​พา​มา 31 ถ้า​มี​ใคร​ถาม​ว่า ‘ทำไม​พวกคุณ​แก้​มัน?’ จง​ตอบ​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​ต้องการ​ใช้​มัน’ ”

32 คน​ที่​ถูก​ส่ง​ไป​ก็​ออก​ไป และ​พบ​ทุกอย่าง​ตาม​ที่​พระองค์​บอก​ไว้ 33 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​แก้​ลูกลา เจ้าของ​มัน​ถาม​ว่า “พวกคุณ​แก้​ลูกลา​ทำไม?” 34 พวกเขา​ตอบ​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า​ต้องการ​ใช้​มัน” 35 แล้ว​พวกเขา​ก็​พา​ลูกลา​มา​หา​พระเยซู เอา​เสื้อคลุม​ของ​ตน​พาด​บน​ลูกลา แล้ว​ให้​พระเยซู​นั่ง​บน​ลูกลา​เหนือ​เสื้อคลุม​เหล่านั้น 36 ขณะ​ที่​พระองค์​เดินทาง​ไป พวกเขา​ปู​เสื้อคลุม​ของ​ตน​ลง​บน​ถนน

37 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ใกล้​ทางลาด​ลง​จาก​ภูเขา​มะกอกเทศ ฝูง​สาวก​ทั้งหมด​ก็​เริ่ม​ชื่นชมยินดี​และ​สรรเสริญ​พระเจ้า​ด้วย​เสียงดัง เพราะ​การ​อัศจรรย์​อัน​ยิ่งใหญ่​ทั้งหมด​ที่​พวกเขา​ได้เห็น 38 พวกเขา​กล่าว​ว่า “กษัตริย์​ผู้​มา​ใน​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เป็นสุข!✡ สันติสุข​จง​มี​ใน​สวรรค์ และ​พระสิริ​จง​มี​ใน​ที่​สูงสุด!”

39 ฟาริสี​บาง​คน​ใน​ฝูงชน​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ โปรด​ตำหนิ​สาวก​ของ​ท่าน​ด้วย!”

40 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ถ้า​คน​เหล่านี้​เงียบ ก้อนหิน​ก็​จะ​ร้อง​ออก​มา”

41 เมื่อ​พระองค์​เข้า​ใกล้​และ​เห็น​เมือง ก็​ร้องไห้​เพราะ​เมือง​นั้น 42 และ​กล่าว​ว่า “ถ้า​ใน​วันนี้​เจ้า​เอง​รู้​ว่า​สิ่งใด​นำ​สันติสุข​มา​ให้​เจ้า! แต่​ตอนนี้​สิ่ง​เหล่านั้น​ถูก​ซ่อน​ไว้​จาก​ตา​ของ​เจ้า 43 เพราะ​วัน​เวลา​จะ​มาถึง เมื่อ​ศัตรู​ของ​เจ้า​จะ​สร้าง​แนวกั้น​ล้อม​เจ้า​ไว้ ล้อมรอบ​เจ้า และ​บีบ​เจ้า​ไว้​ทุก​ด้าน 44 พวกเขา​จะ​ทุ่ม​เจ้า​กับ​ลูก ๆ ที่​อยู่​ภายใน​เจ้า​ลง​กับ​พื้น และ​จะ​ไม่​ปล่อย​ให้​หิน​สัก​ก้อน​หนึ่ง​ซ้อน​อยู่​บน​อีก​ก้อน​หนึ่ง​ใน​เจ้า เพราะ​เจ้า​ไม่​รู้​เวลา​แห่ง​การมาเยี่ยมเยียน​เจ้า”

45 พระองค์​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร​และ​เริ่ม​ขับไล่​คน​ที่​ซื้อ​ขาย​อยู่​ใน​นั้น 46 โดย​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘บ้าน​ของ​เรา​เป็น​บ้าน​แห่ง​การ​อธิษฐาน’ ✡ แต่​พวก​เจ้า​กลับ​ทำ​ให้​มัน​เป็น ‘ถ้ำ​ของ​พวกโจร’!” ✡

47 พระองค์​สอน​ใน​พระวิหาร​ทุกวัน แต่​พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​อาลักษณ์ และ​บรรดา​ผู้นำ​ของ​ประชาชน​พยายาม​หา​ทาง​ทำลาย​พระองค์ 48 แต่​พวกเขา​ไม่​รู้​ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร เพราะ​ประชาชน​ทั้งหมด​ตั้งใจ​ฟัง​ทุก​คำ​ที่​พระองค์​กล่าว

20

1 วัน​หนึ่ง ขณะ​ที่​พระองค์​กำลัง​สอน​ประชาชน​ใน​พระวิหาร​และ​ประกาศ​ข่าวดี พวก​ปุโรหิต* กับ​พวก​อาลักษณ์​และ​พวก​ผู้อาวุโส​มา​หา​พระองค์ 2 พวกเขา​ถาม​ว่า “บอก​พวกเรา​มา​ว่า ท่าน​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย​สิทธิ​อำนาจ​อะไร? หรือ​ใคร​ให้​สิทธิ​อำนาจ​นี้​แก่​ท่าน?”

3 พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​จะ​ถาม​พวกคุณ​อย่าง​หนึ่ง​เช่นกัน จง​บอก​เรา​ว่า 4 บัพติศมา​ของ​ยอห์น​มา​จาก​สวรรค์​หรือ​มา​จาก​มนุษย์?”

5 พวกเขา​จึง​ปรึกษา​กัน​ว่า “ถ้า​เรา​ตอบ​ว่า ‘มา​จาก​สวรรค์’ เขา​จะ​ถาม​ว่า ‘แล้ว​ทำไม​พวกคุณ​จึง​ไม่​เชื่อ​ยอห์น?’ 6 แต่​ถ้า​เรา​ตอบ​ว่า ‘มา​จาก​มนุษย์’ ประชาชน​ทั้งหมด​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​เรา เพราะ​พวกเขา​เชื่อ​มั่น​ว่า​ยอห์น​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ” 7 พวกเขา​จึง​ตอบ​ว่า​ไม่​รู้​ว่า​มา​จาก​ไหน

8 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ก็​จะ​ไม่​บอก​พวกคุณ​เช่นกัน​ว่า​เรา​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย​สิทธิ​อำนาจ​อะไร”

9 พระองค์​เริ่ม​เล่า​อุปมา​เรื่อง​นี้​แก่​ประชาชน​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง † ปลูก​สวนองุ่น แล้ว​ให้​ชาวสวน​เช่า​ดูแล จากนั้น​เดินทาง​ไป​ต่างประเทศ​เป็น​เวลา​นาน 10 เมื่อ​ถึง​ฤดู เขา​ส่ง​คนรับใช้​คน​หนึ่ง​ไป​หา​พวก​ชาวสวน​เพื่อ​รับ​ส่วน​แบ่ง​จาก​ผล​ของ​สวนองุ่น แต่​พวก​ชาวสวน​กลับ​ทุบ​ตี​เขา​และ​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​มือเปล่า 11 เขา​ส่ง​คนรับใช้​อีก​คน​หนึ่ง​ไป พวก​นั้น​ก็​ทุบ​ตี​และ​ทำ​ให้​เขา​อับอาย แล้ว​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​มือเปล่า 12 เขา​ยัง​ส่ง​คน​ที่​สาม​ไป พวก​นั้น​ก็​ทำร้าย​เขา​จน​บาดเจ็บ​แล้ว​โยน​เขา​ออก​ไป 13 เจ้าของ​สวนองุ่น​จึง​พูด​ว่า ‘ฉัน​จะ​ทำ​อย่างไร​ดี? ฉัน​จะ​ส่ง​ลูกชาย​ที่​ฉัน​รัก​ไป บาง​ที​เมื่อ​เห็น​เขา พวกเขา​คง​จะ​เคารพ​เขา’

14 “แต่​เมื่อ​พวก​ชาวสวน​เห็น​ลูกชาย พวกเขา​ปรึกษา​กัน​ว่า ‘คน​นี้​เป็น​ทายาท มา​เถอะ ฆ่า​เขา​กัน เพื่อ​มรดก​จะ​ตก​เป็น​ของ​เรา’ 15 พวกเขา​จึง​โยน​เขา​ออก​นอก​สวนองุ่น​แล้ว​ฆ่า​เขา ดังนั้น​เจ้าของ​สวนองุ่น​จะ​ทำ​อะไร​กับ​พวกเขา? 16 เขา​จะ​มา​และ​ทำลาย​พวก​ชาวสวน​เหล่านี้ แล้ว​มอบ​สวนองุ่น​ให้​คน​อื่น”

เมื่อ​คน​เหล่านั้น​ได้ยิน ก็​พูด​ว่า “ขอ​อย่า​ให้​เป็น​เช่นนั้น​เลย!”

17 แต่​พระองค์​มอง​พวกเขา​และ​กล่าว​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ข้อความ​ที่​เขียน​ไว้​นี้​หมายความว่า​อย่างไร?

‘ศิลา​ที่​ช่างก่อสร้าง​ปฏิเสธ

กลับ​กลาย​เป็น​ศิลามุมเอก’? ✡

18 ทุกคน​ที่​ล้ม​ลง​บน​ศิลา​นั้น​จะ​แตก​เป็น​ชิ้น ๆ

แต่​ศิลา​นั้น​จะ​บด​คน​ที่​มัน​ตก​ทับ​ให้​เป็น​ผง”

19 พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์​ต้องการ​จับ​พระองค์​ใน​เวลา​นั้น​ทันที แต่​พวกเขา​กลัว​ประชาชน เพราะ​รู้​ว่า​พระองค์​เล่า​อุปมา​นี้​พาดพิง​ถึง​พวกเขา 20 พวกเขา​จึง​คอย​จับตาดู​พระองค์​และ​ส่ง​สายลับ​ที่​แสร้ง​ทำ​เป็น​คน​ชอบธรรม เพื่อ​ดัก​จับ​คำพูด​ของ​พระองค์​และ​มอบ​พระองค์​ไว้​ใต้​อำนาจ​และ​สิทธิ​อำนาจ​ของ​ผู้ว่าราชการ 21 คน​เหล่านั้น​ถาม​พระองค์​ว่า “อาจารย์ พวกเรา​รู้​ว่า​ท่าน​พูด​และ​สอน​อย่าง​ถูกต้อง ไม่​ลำเอียง​เข้า​ข้าง​ผู้​ใด แต่​สอน​ทาง​ของ​พระเจ้า​ตาม​ความจริง 22 พวกเรา​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​เสีย​ภาษี​แก่​ซีซาร์​หรือ​ไม่?”

23 แต่​พระองค์​รู้ทัน​เล่ห์เหลี่ยม​ของ​พวกเขา จึง​กล่าว​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​ทดลอง​เรา? 24 เอา​เหรียญ​เดนาริอุส​มา​ให้​เรา​ดู รูป​และ​คำจารึก​บน​เหรียญ​เป็น​ของ​ใคร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “ของ​ซีซาร์”

25 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น จง​ให้​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​ซีซาร์​แก่​ซีซาร์ และ​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​แก่​พระเจ้า”

26 พวกเขา​ไม่​สามารถ​ดัก​จับ​พระองค์​จาก​คำพูด​ต่อหน้า​ประชาชน​ได้ พวกเขา​ประหลาดใจ​กับ​คำตอบ​ของ​พระองค์​และ​นิ่ง​เงียบ 27 พวก​สะดูสี​บาง​คน​ซึ่ง​กล่าว​ว่า​ไม่มี​การฟื้นขึ้นจากความตาย มา​หา​พระองค์ 28 และ​ถาม​ว่า “อาจารย์ โมเสส​เขียน​ไว้​ให้​เรา​ว่า ถ้า​พี่​ชาย​หรือ​น้องชาย​ของ​ชาย​คน​หนึ่ง​ตาย​โดย​มี​ภรรยา​แต่​ไม่มี​ลูก พี่​ชาย​หรือ​น้องชาย​ของ​เขา​ควร​รับ​หญิงม่าย​นั้น​เป็น​ภรรยา​และ​มี​ลูก​สืบเชื้อสาย​ให้​พี่น้อง​ของ​ตน 29 มี​พี่น้อง​ชาย​เจ็ด​คน คนแรก​แต่งงาน​แล้ว​ตาย​โดย​ไม่มี​ลูก 30 คน​ที่​สอง​รับ​หญิง​นั้น​เป็น​ภรรยา แล้ว​ก็​ตาย​โดย​ไม่มี​ลูก 31 คน​ที่​สาม​ก็​รับ​นาง​เป็น​ภรรยา เช่นเดียวกัน​ทั้ง​เจ็ด​คนตาย​ไป​โดย​ไม่มี​ลูก 32 ใน​ที่สุด​หญิง​คน​นั้น​ก็​ตาย​ด้วย 33 ดังนั้น​ใน​การฟื้นขึ้นจากความตาย นาง​จะ​เป็น​ภรรยา​ของ​ใคร? เพราะ​ชาย​ทั้ง​เจ็ด​เคย​มี​นาง​เป็น​ภรรยา”

34 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “บุตร​ของ​ยุค​นี้​แต่งงาน​และ​ยก​ให้​แต่งงาน​กัน 35 แต่​คน​ที่​ได้​รับ​การ​นับ​ว่า​คู่ควร​จะ​เข้า​สู่​ยุค​นั้นและ​การฟื้นขึ้นจากความตาย จะ​ไม่​แต่งงาน​หรือ​ถูก​ยก​ให้​แต่งงาน 36 เพราะ​พวกเขา​จะ​ตาย​อีก​ไม่ได้ เนื่องจาก​พวกเขา​เหมือน​ทูตสวรรค์ และ​เป็น​บุตร​ของ​พระเจ้า เพราะ​เป็น​บุตรแห่งการฟื้นขึ้นจากความตาย 37 ส่วน​เรื่อง​ที่​คนตาย​ฟื้นขึ้น​นั้น แม้​แต่​โมเสส​ก็​แสดง​ให้​เห็น​ใน​เรื่อง​พุ่มไม้ เมื่อ​เขา​เรียก​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า ‘พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ’ ✡ 38 พระองค์​ไม่​ใช่​พระเจ้า​ของ​คนตาย แต่​เป็น​พระเจ้า​ของ​คนเป็น เพราะ​สำหรับ​พระองค์ ทุกคน​ล้วน​มี​ชีวิต​อยู่”

39 อาลักษณ์​บาง​คน​ตอบ​ว่า “อาจารย์ ท่าน​พูด​ได้​ดี” 40 จากนั้น​พวกเขา​ก็​ไม่​กล้า​ถาม​พระองค์​อีก

41 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “ทำไม​คน​จึง​กล่าว​ว่า​พระคริสต์​เป็น​บุตร​ของ​ดาวิด? 42 ดาวิด​เอง​กล่าว​ไว้​ใน​หนังสือ​สดุดี​ว่า

‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​แก่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า

“จง​นั่ง​ทาง​ขวา​มือ​ของ​เรา

43 จนกว่า​เรา​จะ​ทำ​ให้​ศัตรู​ของ​เจ้า​เป็น​ที่​วาง​เท้า​ของ​เจ้า” ’ ✡

44 “ดาวิด​เรียก​พระองค์​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ว​พระคริสต์​จะ​เป็น​บุตร​ของ​ดาวิด​ได้​อย่างไร?”

45 ขณะ​ที่​ประชาชน​ทั้งหมด​กำลัง​ฟัง​อยู่ พระองค์​กล่าว​กับ​พวก​สาวก​ว่า 46 “จง​ระวัง​พวก​อาลักษณ์ พวกเขา​ชอบ​เดิน​สวม​เสื้อคลุม​ยาว ชอบ​ให้​คน​ทักทาย​ใน​ตลาด ชอบ​ที่นั่ง​ที่​ดีที่สุด​ใน​ธรรมศาลา และ​ที่​มีเกียรติ​ที่สุด​ใน​งานเลี้ยง 47 พวกเขา​กลืนกิน​ทรัพย์สิน​ของ​หญิงม่าย​จน​หมด และ​แสร้ง​อธิษฐาน​ยืดยาว คน​เหล่านี้​จะ​ได้​รับ​โทษ​หนัก​ยิ่ง​กว่า”

21

1 พระองค์​เงยหน้า​ขึ้น และ​เห็น​คน​ร่ำรวย​กำลัง​นำ​ของถวาย​ของ​ตนใส่​ลง​ใน​ที่​เก็บ​เงินถวาย 2 พระองค์​เห็น​หญิงม่าย​ยากจน​คน​หนึ่ง​หย่อน​เหรียญ​ทองแดง​เล็ก ๆ สอง​เหรียญ​ลง​ไป* 3 พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า หญิงม่าย​ยากจน​คน​นี้​ใส่​ลง​ไป​มาก​กว่า​ทุกคน 4 เพราะ​คน​เหล่านี้​ทุกคน​นำ​ของถวาย​แด่​พระเจ้า​จาก​ส่วน​ที่​เหลือเฟือ​ของ​ตน แต่​นาง​แม้​ยากจน ก็​ใส่​ทุกสิ่ง​ที่​นาง​มี​สำหรับ​ดำรงชีวิต​ลง​ไป”

5 เมื่อ​บางคน​กำลัง​พูด​ถึง​พระวิหาร​ที่​ประดับ​ด้วย​หิน​งดงาม​และ​ของถวาย​ต่าง ๆ พระองค์​กล่าว​ว่า 6 “สิ่ง​เหล่านี้​ที่​พวกคุณ​เห็น วัน​เวลา​จะ​มาถึง​เมื่อ​ไม่มี​หิน​เหลือ​ซ้อน​กัน​อยู่​แม้​แต่​ก้อน​เดียว ทุก​ก้อน​จะ​ถูก​รื้อ​ลง”

7 พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “อาจารย์ แล้ว​สิ่ง​เหล่านี้​จะ​เกิด​ขึ้น​เมื่อ​ไร? และ​จะ​มี​หมายสำคัญ​อะไร​เมื่อ​สิ่ง​เหล่านี้​ใกล้​จะ​เกิด​ขึ้น?”

8 พระองค์​กล่าว​ว่า “จง​ระวัง​อย่า​ให้​ใคร​ชักนำ​พวกคุณ​ให้​หลง เพราะ​หลาย​คน​จะ​มา​ใน​นาม​ของ​เรา และ​กล่าว​ว่า ‘เรา​เอง†’ และ ‘เวลา​ใกล้​เข้ามา​แล้ว’ เพราะฉะนั้น​อย่า​ตาม​พวกเขา​ไป 9 เมื่อ​พวกคุณ​ได้ยิน​เรื่อง​สงคราม​และ​ความ​วุ่นวาย อย่า​ตกใจ เพราะ​สิ่ง​เหล่านี้​ต้อง​เกิด​ขึ้น​ก่อน แต่​จุดจบ​จะ​ไม่​มา​ถึง​ทันที”

10 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ชนชาติ​จะ​ลุก​ขึ้น​ต่อสู้​ชนชาติ และ​อาณาจักร​ต่อสู้​อาณาจักร 11 จะ​เกิด​แผ่นดินไหว​ครั้ง​ใหญ่ ความอดอยาก และ​โรคระบาด​ใน​ที่​ต่าง ๆ จะ​มี​เหตุการณ์​น่าสะพรึงกลัว​และ​หมายสำคัญ​ใหญ่​จาก​สวรรค์ 12 แต่​ก่อน​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด พวกเขา​จะ​จับ​พวกคุณ​และ​ข่มเหง​พวกคุณ มอบ​พวกคุณ​ให้​ธรรมศาลา​และ​เรือนจำ และ​นำ​พวกคุณ​ไป​ต่อหน้า​กษัตริย์​และ​ผู้ว่าราชการ​เพราะ​นาม​ของ​เรา 13 สิ่ง​นี้​จะ​กลาย​เป็น​โอกาส​ให้​พวกคุณ​เป็น​พยาน 14 เพราะฉะนั้น จง​ตั้งใจ​ไว้​ว่า​อย่า​เตรียม​คำตอบ​ล่วงหน้า 15 เพราะ​เรา​จะ​ให้​ถ้อยคำ​และ​สติปัญญา​แก่​พวกคุณ ซึ่ง​ศัตรู​ของ​พวกคุณ​ทุกคน​จะ​ไม่​สามารถ​ต้านทาน​หรือ​โต้แย้ง​ได้ 16 แม้​แต่​บิดา​มารดา พี่น้อง ญาติ และ​เพื่อน​ก็​จะ​มอบ​พวกคุณ​ให้​เขา และ​พวกเขา​จะ​ทำ​ให้​บางคน​ใน​พวกคุณ​ถูก​ประหาร 17 ทุกคน​จะ​เกลียดชัง​พวกคุณ​เพราะ​นาม​ของ​เรา 18 แต่​แม้​แต่​เส้นผม​บน​ศีรษะ​ของ​พวกคุณ​สัก​เส้น​ก็​จะ​ไม่​สูญหาย

19 “ด้วย​ความ​อดทน​ของ​พวกคุณ พวกคุณ​จะ​ได้​ชีวิต​ของ​ตน

20 “แต่​เมื่อ​พวกคุณ​เห็น​กรุง​เยรูซาเล็ม​ถูก​กองทัพ​ล้อม จง​รู้​ว่า​ความ​พินาศ​ของ​กรุง​นั้น​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 21 ตอน​นั้น คน​ที่​อยู่​ใน​แคว้น​ยูเดีย​จง​หนี​ไป​ยัง​ภูเขา คน​ที่​อยู่​กลาง​กรุง​จง​ออก​ไป และ​คน​ที่​อยู่​ตาม​ชนบท​อย่า​เข้า​ไป​ใน​กรุง 22 เพราะ​วัน​เหล่านี้​เป็น​วัน​แห่ง​การ​ลงโทษ เพื่อ​ให้​ทุกสิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​สำเร็จ 23 วิบัติ​แก่​หญิง​มีครรภ์​และ​หญิง​ที่​ให้นม​ลูก​ใน​วัน​เหล่านั้น! เพราะ​จะ​มี​ความ​ทุกข์ยาก​ใหญ่หลวง​ใน​แผ่นดิน และ​พระพิโรธ​ต่อ​ชนชาติ​นี้ 24 พวกเขา​จะ​ล้มตาย​ด้วย​คม​ดาบ และ​ถูก​กวาด​ไป​เป็น​เชลย​ยัง​ทุก​ชนชาติ กรุง​เยรูซาเล็ม​จะ​ถูก​คนต่างชาติ​เหยียบย่ำ จนกว่า​เวลา​ของ​คนต่างชาติ​จะ​ครบถ้วน

25 “จะ​มี​หมายสำคัญ​ที่​ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และ​ดวงดาว และ​บน​แผ่นดินโลก​บรรดา​ชนชาติ​จะ​กระวนกระวาย​และ​สับสน​เพราะ​เสียง​ทะเล​กับ​คลื่น​คำราม 26 ผู้คน​จะ​เป็นลม​เพราะ​ความกลัว และ​เพราะ​คาด​ถึง​สิ่ง​ที่​กำลัง​จะ​เกิด​ขึ้น​กับ​โลก เพราะ​อำนาจ​ทั้งหลาย​ใน​ฟ้าสวรรค์​จะ​สั่นสะเทือน 27 แล้ว​พวกเขา​จะ​เห็น​บุตรมนุษย์​มา​ใน​เมฆ พร้อม​ด้วย​อำนาจ​และ​พระสิริ​ยิ่งใหญ่ 28 แต่​เมื่อ​สิ่ง​เหล่านี้​เริ่ม​เกิด​ขึ้น จง​เงยหน้า​ขึ้น​และ​ยก​ศีรษะ​ขึ้น เพราะ​การ​ไถ่​ของ​พวกคุณ​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว”

29 พระองค์​เล่า​อุปมา​ให้​พวกเขา​ฟัง​ว่า “จง​ดู​ต้น​มะเดื่อ​และ​ต้นไม้​ทุก​ชนิด 30 เมื่อ​พวกมัน​เริ่ม​ผลิใบ พวกคุณ​เห็น​แล้ว​ก็​รู้​ได้​ด้วย​ตนเอง​ว่า​ฤดูร้อน​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 31 เช่นเดียวกัน เมื่อ​พวกคุณ​เห็น​สิ่ง​เหล่านี้​เกิด​ขึ้น ก็​จง​รู้​ว่า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 32 เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า คน​ยุค​นี้​จะ​ไม่​ผ่าน​พ้น​ไป​จนกว่า​ทุกสิ่ง​จะ​สำเร็จ 33 ฟ้า​และ​แผ่นดิน​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป แต่​ถ้อยคำ​ของ​เรา​จะ​ไม่​มี​วัน​ผ่าน​พ้น​ไป

34 “เพราะฉะนั้น จง​ระวัง​ตัว อย่า​ให้​ใจ​ของ​พวกคุณ​หนักอึ้ง​ด้วย​การ​กินดื่ม​อย่าง​ฟุ่มเฟือย ความ​เมามาย และ​ความ​กังวล​ใน​ชีวิต แล้ว​วัน​นั้น​จะ​มา​ถึง​พวกคุณ​อย่าง​กะทันหัน 35 เพราะ​วัน​นั้น​จะ​มา​เหมือน​กับดัก​เหนือ​ทุกคน​ที่​อาศัย​อยู่​ทั่ว​พื้น​แผ่นดินโลก 36 เพราะฉะนั้น จง​เฝ้าระวัง​อยู่​เสมอ และ​อธิษฐาน​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ได้​รับ​การ​นับ​ว่า​สมควรหลีกพ้น​ทุกสิ่ง​ที่​กำลัง​จะ​เกิด​ขึ้น และ​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​บุตรมนุษย์”

37 ทุก​วัน พระเยซู​สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร และ​ทุก​คืน​พระองค์​ออก​ไป​ค้างคืน​บน​ภูเขา​ที่​เรียก​ว่า​ภูเขา​มะกอกเทศ 38 ประชาชน​ทุกคน​มา​หา​พระองค์​แต่​เช้าตรู่​ใน​พระวิหาร​เพื่อ​ฟัง​พระองค์

22

1 เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ ซึ่ง​เรียก​ว่า​ปัสกา กำลัง​ใกล้​เข้า​มา 2 หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์​หา​ทาง​ฆ่า​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​กลัว​ประชาชน

3 ซาตาน​เข้า​ไป​ใน​ยูดาส ผู้​ที่​เรียก​ว่า​อิสคาริโอท ซึ่ง​เป็น​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน 4 เขา​ไป​หารือ​กับ​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​หัวหน้า​เจ้าหน้าที่​พระวิหาร ถึง​วิธี​ที่​จะ​มอบ​พระองค์​ให้​พวกเขา 5 พวกเขา​ดีใจ และ​ตกลง​จะ​ให้​เงิน​แก่​เขา 6 ยูดาส​ตกลง และ​หา​โอกาส​จะ​มอบ​พระองค์​ให้​พวกเขา​ใน​เวลา​ที่​ไม่​มี​ฝูงชน

7 วัน​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ​มาถึง ซึ่ง​เป็น​วัน​ที่​ต้อง​ถวาย​เครื่องบูชา​ปัสกา 8 พระเยซู​ส่ง​เปโตร​กับ​ยอห์น​ไป พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “จง​ไป​เตรียม​ปัสกา​ให้​พวกเรา​รับประทาน”

9 พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ต้องการ​ให้​พวกเรา​เตรียม​ที่​ไหน?”

10 พระองค์​ตอบ​ว่า “เมื่อ​พวกคุณ​เข้า​ไป​ใน​เมือง จะ​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ถือ​เหยือก​น้ำ​มา​พบ​พวกคุณ จง​ตาม​เขา​เข้า​ไป​ใน​บ้าน​ที่​เขา​เข้า 11 แล้ว​บอก​เจ้าของบ้าน​ว่า ‘อาจารย์​ถาม​ท่าน​ว่า “ห้อง​รับ​แขก​ที่​เรา​จะ​รับประทาน​ปัสกา​กับ​สาวก​ของ​เรา​อยู่​ที่​ไหน?” ’ 12 เขา​จะ​พา​พวกคุณ​ไป​ดู​ห้อง​ใหญ่​ชั้นบน ซึ่ง​จัด​เครื่องเรือน​ไว้​แล้ว จง​เตรียม​ที่​นั่น”

13 พวกเขา​ไป และ​พบ​ทุกสิ่ง​ตาม​ที่​พระเยซู​บอก แล้ว​ก็​เตรียม​ปัสกา

14 เมื่อ​ถึง​เวลา พระองค์​นั่งลง​ร่วม​โต๊ะ​กับ​อัครทูต​ทั้ง​สิบสอง​คน 15 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ปรารถนา​อย่าง​ยิ่ง​ที่​จะ​รับประทาน​ปัสกา​นี้​กับ​พวกคุณ​ก่อน​ที่​เรา​จะ​ทนทุกข์ 16 เพราะ​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า เรา​จะ​ไม่​รับประทาน​ปัสกา​นี้​อีก​เลย จนกว่า​ปัสกา​นี้​จะ​สำเร็จ​ใน​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า” 17 พระองค์​รับ​ถ้วย และ​เมื่อ​กล่าว​ขอบพระคุณ​แล้ว ก็​กล่าว​ว่า “จง​รับ​ถ้วย​นี้​ไป และ​แบ่ง​กัน​ดื่ม 18 เพราะ​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ตั้งแต่​นี้​ไป เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​จาก​ผล​ของ​เถาองุ่น​อีก จนกว่า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​จะ​มา”

19 พระองค์​หยิบ​ขนมปัง กล่าว​ขอบพระคุณ แล้ว​หัก​และ​ส่ง​ให้​พวกเขา พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​กาย​ของ​เรา ซึ่ง​มอบ​ให้​เพื่อ​พวกคุณ จง​ทำ​เช่นนี้​เพื่อ​ระลึก​ถึง​เรา” 20 หลัง​อาหาร​ค่ำ พระองค์​หยิบ​ถ้วย​เช่นเดียวกัน และ​กล่าว​ว่า “ถ้วย​นี้​คือ​พันธสัญญา​ใหม่​ใน​โลหิต​ของ​เรา ซึ่ง​หลั่ง​ออก​เพื่อ​พวกคุณ 21 แต่​มือ​ของ​คน​ที่​ทรยศ​เรา​อยู่​บน​โต๊ะ​กับ​เรา 22 บุตรมนุษย์​จะ​ไป​ตาม​ที่​กำหนด​ไว้ แต่​วิบัติ​แก่​คน​ที่​ทรยศ​พระองค์!”

23 พวกเขา​จึง​เริ่ม​ถาม​กัน​ว่า​ใคร​ใน​พวกเขา​จะ​ทำ​สิ่ง​นี้

24 แล้ว​ก็​เกิด​การ​โต้เถียง​กัน​ใน​หมู่​พวกเขา​ว่า​ใคร​ใน​พวกเขา​นับ​ว่า​ยิ่งใหญ่​ที่สุด 25 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “กษัตริย์​ของ​บรรดา​ชนชาติ​ปกครอง​พวกเขา​อย่าง​เป็น​เจ้านาย และ​คน​ที่​มี​อำนาจ​เหนือ​พวกเขา​ก็​ได้​ชื่อ​ว่า ‘ผู้​มี​พระคุณ’ 26 แต่​พวกคุณ​อย่า​เป็น​เช่นนั้น คน​ที่​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ใน​พวกคุณ​จง​เป็น​เหมือน​คน​ที่​อ่อนวัย​กว่า และ​คน​ที่​เป็น​ผู้นำ​จง​เป็น​เหมือน​คน​ที่​รับใช้ 27 เพราะ​ใคร​ยิ่งใหญ่​กว่า คน​ที่​นั่ง​ร่วม​โต๊ะ หรือ​คน​ที่​รับใช้? ไม่​ใช่​คน​ที่​นั่ง​ร่วม​โต๊ะ​หรือ? แต่​เรา​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ​เหมือน​คน​ที่​รับใช้

28 “พวกคุณ​คือ​คน​ที่​อยู่​กับ​เรา​ตลอด​การ​ทดลอง​ต่าง ๆ ของ​เรา 29 เรา​มอบ​อาณาจักร​แก่​พวกคุณ เช่นเดียวกับ​ที่​พระบิดา​ของ​เรา​มอบ​อาณาจักร​แก่​เรา 30 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​กิน​และ​ดื่ม​ที่​โต๊ะ​ของ​เรา​ใน​อาณาจักร​ของ​เรา และ​พวกคุณ​จะ​นั่ง​บน​บัลลังก์ พิพากษา​อิสราเอล​ทั้ง​สิบสอง​เผ่า”

31 องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​ว่า “ซีโมน ซีโมน ซาตาน​ขอ​พวกคุณ​ทุกคน​ไว้ เพื่อ​จะ​ร่อน​พวกคุณ​เหมือน​ข้าวสาลี 32 แต่​เรา​ได้​อธิษฐาน​เพื่อ​ท่าน เพื่อ​ความเชื่อ​ของ​ท่าน​จะ​ไม่​ล้มเหลว และ​เมื่อ​ท่าน​หันกลับ​มา​แล้ว จง​ทำ​ให้​พี่น้อง​ของ​ท่าน​มั่นคง”*

33 เปโตร​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้า​พร้อม​จะ​ไป​กับ​ท่าน ทั้ง​ไป​คุก​และ​ไป​ตาย!”

34 พระองค์​กล่าว​ว่า “เปโตร เรา​บอก​ท่าน​ว่า วันนี้​ไก่​จะ​ไม่​ขัน​ก่อน​ที่​ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​สาม​ครั้ง​ว่า​ไม่​รู้จัก​เรา”

35 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เมื่อ​เรา​ส่ง​พวกคุณ​ออก​ไป​โดย​ไม่​มี​ถุงเงิน ย่าม และ​รองเท้าแตะ พวกคุณ​ขาด​สิ่ง​ใด​บ้าง​หรือ?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ขาด​อะไร​เลย”

36 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “แต่​ตอนนี้ คน​ที่​มี​ถุงเงิน​ก็​จง​เอา​ไป รวม​ทั้ง​ย่าม​ด้วย ส่วน​คน​ที่​ไม่​มี​ดาบ จง​ขาย​เสื้อคลุม​ของ​ตน​เพื่อ​ซื้อ​ดาบ 37 เพราะ​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​นี้​ยัง​ต้อง​สำเร็จ​ใน​ตัว​เรา คือ ‘เขา​ถูก​นับ​รวม​กับ​พวก​ผู้ละเมิด’✡ เพราะ​สิ่ง​ที่​กล่าว​ถึง​เรา​กำลัง​สำเร็จ”

38 พวกเขา​กล่าว​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ที่​นี่​มี​ดาบ​สอง​เล่ม”

พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พอ​แล้ว”

39 พระองค์​ออก​ไป และ​ไป​ยัง​ภูเขา​มะกอกเทศ​ตาม​ปกติ พวก​สาวก​ก็​ตาม​พระองค์​ไป 40 เมื่อ​ถึง​สถานที่​นั้น พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​อธิษฐาน​เพื่อ​จะ​ไม่​เข้า​สู่​การ​ทดลอง”

41 พระองค์​แยก​ออก​จาก​พวกเขา​ไป​ไกล​ประมาณ​ระยะ​ขว้าง​ก้อนหิน แล้ว​คุกเข่า​ลง​อธิษฐาน 42 โดย​กล่าว​ว่า “พระบิดา ถ้า​พระองค์​เต็มใจ ขอ​พระองค์​นำ​ถ้วย​นี้​ไป​จาก​เรา แต่​อย่า​ให้​เป็น​ไป​ตาม​ความ​ประสงค์​ของ​เรา แต่​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระองค์”

43 ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​จาก​สวรรค์​ปรากฏ​แก่​พระองค์ และ​เสริมกำลัง​พระองค์ 44 เมื่อ​พระองค์​ทุกข์​ระทม​อย่าง​หนัก ก็​ยิ่ง​อธิษฐาน​อย่าง​จริงจัง เหงื่อ​ของ​พระองค์​เป็น​เหมือน​หยด​เลือด​ขนาด​ใหญ่​ตกลง​บน​พื้นดิน

45 เมื่อ​พระองค์​ลุก​ขึ้น​จาก​การ​อธิษฐาน และ​กลับ​มา​หา​พวก​สาวก ก็​พบ​พวกเขา​หลับ​อยู่​เพราะ​ความ​โศกเศร้า 46 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​หลับ? จง​ลุก​ขึ้น​และ​อธิษฐาน เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ไม่​เข้า​สู่​การ​ทดลอง”

47 ขณะ​ที่​พระองค์​ยัง​กล่าว​อยู่ ก็​มี​ฝูงชน​กลุ่ม​หนึ่ง​เข้ามา ยูดาส ผู้​เป็น​หนึ่ง​ใน​สิบสอง​คน​นำ​หน้า​พวกเขา และ​เข้า​มา​ใกล้​พระเยซู​เพื่อ​จูบ​พระองค์ 48 แต่​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ยูดาส ท่าน​จะ​ทรยศ​บุตรมนุษย์​ด้วย​การ​จูบ​หรือ?”

49 เมื่อ​คน​ที่​อยู่​รอบ​พระองค์​เห็น​ว่า​กำลัง​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น พวกเขา​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ให้​พวกเรา​ใช้​ดาบ​ฟัน​ไหม?” 50 คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา​ฟัน​คนรับใช้​ของ​มหาปุโรหิต และ​ตัด​หู​ขวา​ของ​เขา​ขาด

51 แต่​พระเยซู​ตอบ​ว่า “พอ​เถิด ขอ​ให้​เรา​ทำ​สิ่ง​นี้” แล้ว​พระองค์​แตะ​หู​ของ​คน​นั้น​และ​รักษา​เขา 52 พระเยซู​กล่าว​กับ​หัวหน้า​ปุโรหิต หัวหน้า​เจ้าหน้าที่​พระวิหาร และ​พวก​ผู้อาวุโส​ที่​มา​จับ​พระองค์​ว่า “พวกคุณ​ออก​มา​พร้อม​ดาบ​และ​ไม้ตะบอง เหมือน​จะ​มาจับ​โจร​หรือ? 53 เมื่อ​เรา​อยู่​กับ​พวกคุณ​ใน​พระวิหาร​ทุก​วัน พวกคุณ​ไม่​ได้​ยื่นมือ​มา​จับ​เรา แต่​นี่​เป็น​เวลา​ของ​พวกคุณ และ​เป็น​อำนาจ​ของ​ความมืด”

54 พวกเขา​จับ​พระองค์​และ​นำ​ไป​ยัง​บ้าน​ของ​มหาปุโรหิต ส่วน​เปโตร​ติดตาม​ไป​ห่าง ๆ 55 เมื่อ​พวกเขา​ก่อ​ไฟ​ไว้​กลาง​ลาน​และ​นั่ง​ล้อม​กัน เปโตร​ก็​นั่ง​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา 56 สาวใช้​คน​หนึ่ง​เห็น​เขา​นั่ง​อยู่​ใน​แสง​ไฟ นาง​เพ่งดู​เขา และ​กล่าว​ว่า “คน​นี้​ก็​อยู่​กับ​เขา​ด้วย”

57 แต่​เปโตร​ปฏิเสธ​พระองค์ โดย​กล่าว​ว่า “ฉัน​ไม่​รู้จัก​เขา”

58 อีก​ครู่​หนึ่ง มี​คน​อื่น​เห็น​เขา และ​กล่าว​ว่า “ท่าน​ก็​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา!”

แต่​เปโตร​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่ ฉัน​ไม่​ได้​เป็น!”

59 ประมาณ​หนึ่ง​ชั่วโมง​ต่อมา มี​อีก​คน​หนึ่ง​ยืนยัน​อย่าง​หนักแน่น​ว่า “จริง ๆ แล้ว คน​นี้​ก็​อยู่​กับ​เขา เพราะ​เขา​เป็น​ชาว​กาลิลี!”

60 แต่​เปโตร​กล่าว​ว่า “ฉัน​ไม่​รู้​ว่า​ท่าน​กำลัง​พูด​เรื่อง​อะไร!” ทันใดนั้น ขณะ​ที่​เขา​ยัง​พูด​อยู่ ไก่​ก็​ขัน 61 องค์พระผู้เป็นเจ้า​หัน​มา​มอง​เปโตร แล้ว​เปโตร​ก็​ระลึก​ถึง​คำ​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ก่อน​ไก่​ขัน ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง” 62 เปโตร​ออก​ไป​ข้างนอก และ​ร้องไห้​อย่าง​ขมขื่น

63 คน​ที่​คุม​พระเยซู​อยู่เยาะเย้ย​และ​ทุบตี​พระองค์ 64 พวกเขา​ปิด​ตา​พระองค์ แล้ว​ตี​พระองค์​ที่​ใบหน้า และ​ถาม​ว่า “จง​เผยพระวจนะ​สิ! ใคร​เป็น​คน​ตี​ท่าน?” 65 พวกเขา​กล่าว​สบประมาท​พระองค์​อีก​หลาย​อย่าง

66 พอ​รุ่งเช้า ที่ประชุม​ของ​พวก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาชน รวม​ทั้ง​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์ ก็​มา​ชุมนุม​กัน และ​นำ​พระองค์​ไป​ยัง​สภา​ของ​พวกเขา โดย​กล่าว​ว่า 67 “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระคริสต์ ก็​จง​บอก​พวกเรา”

แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​เรา​บอก พวกคุณ​ก็​จะ​ไม่​เชื่อ 68 และ​ถ้า​เรา​ถาม พวกคุณ​ก็​จะ​ไม่​ตอบ​เรา หรือ​ปล่อย​เรา​ไป 69 แต่​ตั้งแต่​นี้​ไป บุตรมนุษย์​จะ​นั่ง​อยู่​ทาง​ขวา​แห่ง​ฤทธานุภาพ​ของ​พระเจ้า”

70 พวกเขา​ทุกคน​ถาม​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ท่าน​ก็​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​หรือ?”

พระองค์​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​พูด​เอง​ว่า เรา​เป็น”

71 พวกเขา​กล่าว​ว่า “พวกเรา​ยัง​ต้องการ​พยาน​อะไร​อีก? เพราะ​พวกเรา​ได้ยิน​จาก​ปาก​ของ​เขา​เอง​แล้ว!”

23

1 คน​ทั้ง​คณะ​ลุก​ขึ้น และ​นำ​พระองค์​ไป​หา​ปีลาต 2 พวกเขา​เริ่ม​กล่าวหา​พระองค์​ว่า “พวกเรา​พบ​ว่า​คน​นี้​กำลัง​ทำ​ให้​ชนชาติ​ของ​เรา​หลงผิด ห้าม​ไม่​ให้​เสีย​ภาษี​แก่​ซีซาร์ และ​กล่าว​ว่า​ตนเอง​เป็น​พระคริสต์ เป็น​กษัตริย์”

3 ปีลาต​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​หรือ?”

พระองค์​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​พูด​เอง”

4 ปีลาต​กล่าว​กับ​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​ฝูงชน​ว่า “เรา​ไม่​พบ​เหตุ​ที่​จะ​กล่าวหา​คน​นี้”

5 แต่​พวกเขา​ยืนกราน​ว่า “เขา​ปลุกปั่น​ประชาชน​ด้วย​การ​สั่งสอน​ไป​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย เริ่ม​ตั้งแต่​แคว้น​กาลิลี​จน​ถึง​ที่​นี่”

6 เมื่อ​ปีลาต​ได้ยิน​คำ​ว่า​กาลิลี เขา​จึง​ถาม​ว่า​คน​นี้​เป็น​ชาว​กาลิลี​หรือ 7 เมื่อ​รู้​ว่า​พระเยซู​อยู่​ภายใต้​เขต​อำนาจ​ของ​เฮโรด เขา​จึง​ส่ง​พระองค์​ไป​หา​เฮโรด ซึ่ง​ขณะ​นั้น​อยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม

8 เมื่อ​เฮโรด​เห็น​พระเยซู เขา​ดีใจ​อย่าง​ยิ่ง เพราะ​อยาก​พบ​พระองค์​มา​นาน​แล้ว เนื่องจาก​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​พระองค์​มาก และ​หวัง​จะ​ได้​เห็น​พระองค์​ทำ​การอัศจรรย์​สัก​อย่าง 9 เขา​ถาม​พระองค์​หลาย​เรื่อง แต่​พระองค์​ไม่​ตอบ​อะไร 10 หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​อาลักษณ์​ยืน​อยู่​ที่​นั่น และ​กล่าวหา​พระองค์​อย่าง​รุนแรง 11 เฮโรด​กับ​พวก​ทหาร​ดูหมิ่น​และ​เยาะเย้ย​พระองค์ พวกเขา​สวม​เสื้อผ้า​หรูหรา​ให้​พระองค์ แล้ว​ส่ง​กลับ​ไป​หา​ปีลาต 12 ใน​วัน​นั้น เฮโรด​กับ​ปีลาต​ก็​กลาย​เป็น​มิตร​กัน ก่อน​หน้า​นั้น​ทั้งสอง​เป็น​ศัตรู​กัน

13 ปีลาต​เรียก​หัวหน้า​ปุโรหิต พวก​ผู้ปกครอง และ​ประชาชน​มา​พร้อม​กัน 14 แล้ว​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​นำ​คน​นี้​มา​หา​เรา โดย​กล่าว​ว่า​เขา​ทำ​ให้​ประชาชน​หลงผิด เรา​ได้​สอบสวน​เขา​ต่อหน้า​พวกคุณ​แล้ว และ​ไม่​พบ​เหตุ​ที่​จะ​กล่าวหา​คน​นี้​ใน​เรื่อง​ที่​พวกคุณ​กล่าวหา 15 เฮโรด​ก็​ไม่​พบ​เช่นกัน เพราะ​เรา​ส่ง​พวกคุณ​ไป​หา​เขา และ​เห็น​ได้​ว่า​คน​นี้​ไม่​ได้​ทำ​สิ่ง​ใด​ที่​สมควร​ตาย 16 เพราะฉะนั้น เรา​จะ​ลงโทษ​เขา แล้ว​ปล่อย​ไป”

17 ใน​เทศกาล​นั้น ปีลาต​ต้อง​ปล่อย​นักโทษ​คน​หนึ่ง​ให้​พวกเขา* 18 แต่​พวกเขา​ทั้งหมด​ร้อง​ขึ้น​พร้อม​กัน​ว่า “เอา​คน​นี้​ไป! ปล่อย​บารับบัส​ให้​พวกเรา!” 19 บารับบัส​ถูก​ขัง​ใน​คุก​เพราะ​การ​ก่อกบฏ​ใน​เมือง และ​การ​ฆ่า​คน

20 ปีลาต​พูด​กับ​พวกเขา​อีกครั้ง เพราะ​ต้องการ​จะ​ปล่อย​พระเยซู 21 แต่​พวกเขา​ร้อง​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน! ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

22 ปีลาต​ถาม​พวกเขา​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​ว่า “ทำไม? คน​นี้​ทำ​ความชั่ว​อะไร? เรา​ไม่​พบ​ว่า​เขา​มี​ความผิด​ที่​สมควร​ตาย เพราะฉะนั้น เรา​จะ​ลงโทษ​เขา แล้ว​ปล่อย​ไป” 23 แต่​พวกเขา​ยัง​คง​ร้อง​เสียงดัง​อย่าง​หนักแน่น เรียกร้อง​ให้​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน และ​เสียง​เรียกร้อง​ของ​พวกเขา​กับ​เสียง​ของ​หัวหน้า​ปุโรหิต​ก็​มี​ชัย 24 ปีลาต​จึง​ตัดสิน​ให้​ทำ​ตาม​ที่​พวกเขา​ร้องขอ 25 เขา​ปล่อย​คน​ที่​ถูก​ขัง​เพราะ​การ​ก่อกบฏ​และ​การ​ฆ่า​คน ซึ่ง​พวกเขา​ร้องขอ แต่​มอบ​พระเยซู​ให้​เป็น​ไป​ตาม​ความ​ต้องการ​ของ​พวกเขา

26 ขณะ​ที่​พวกเขา​นำ​พระองค์​ไป พวกเขา​จับ​ซีโมน​ชาว​ไซรีน ซึ่ง​กำลัง​เดิน​มา​จาก​ชนบท แล้ว​วาง​กางเขน​บน​ตัว​เขา​ให้​แบก​ตาม​หลัง​พระเยซู 27 ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ รวม​ทั้ง​พวก​ผู้หญิง​ที่​คร่ำครวญ​และ​ร่ำไห้​อาลัย​พระองค์ 28 แต่​พระเยซู​หัน​ไป​หา​พวกนาง และ​กล่าว​ว่า “บุตรสาว​แห่ง​เยรูซาเล็ม อย่า​ร้องไห้​เพื่อ​เรา แต่​จง​ร้องไห้​เพื่อ​ตัว​พวกคุณ​เอง​และ​เพื่อ​ลูก ๆ ของ​พวกคุณ 29 เพราะ​วัน​เวลา​กำลัง​จะ​มา​ถึง​เมื่อ​คน​จะ​พูด​ว่า ‘หญิง​ที่​เป็น​หมัน ครรภ์​ที่​ไม่​เคย​ให้​กำเนิด และ​เต้านม​ที่​ไม่​เคย​ให้นม​ลูก เป็นสุข’ 30 แล้ว​พวกเขา​จะ​เริ่ม​พูด​กับ​ภูเขา​ว่า ‘จง​ล้ม​ทับ​พวกเรา!’ และ​กับ​เนินเขา​ว่า ‘จง​ปกคลุม​พวกเรา!’✡ 31 เพราะ​ถ้า​พวกเขา​ทำ​เช่นนี้​กับ​ต้นไม้​เขียว แล้ว​จะ​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​ต้นไม้​แห้ง?”

32 ยัง​มี​อาชญากร​อีก​สอง​คน​ถูก​นำ​ไป​พร้อม​กับ​พระองค์​เพื่อ​ประหาร 33 เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​สถานที่​ที่​เรียก​ว่า “กะโหลกศีรษะ” พวกเขา​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน​ที่​นั่น​พร้อม​กับ​อาชญากร​สอง​คน คน​หนึ่ง​ทาง​ขวา และ​อีก​คน​หนึ่ง​ทาง​ซ้าย

34 พระเยซู​กล่าว​ว่า “พระบิดา โปรด​ยกโทษ​ให้​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​ไม่​รู้​ว่า​กำลัง​ทำ​อะไร”

พวกเขา​จับสลาก​แบ่ง​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​กัน 35 ประชาชน​ยืน​ดู​อยู่ พวก​ผู้ปกครอง​ก็​เยาะเย้ย​พระองค์​ด้วย โดย​กล่าว​ว่า “เขา​ช่วย​คน​อื่น​ให้​รอด​ได้ ก็​ให้​เขา​ช่วย​ตัวเอง​สิ ถ้า​เขา​เป็น​พระคริสต์​ของ​พระเจ้า ผู้​ที่​พระองค์​เลือก!”

36 พวก​ทหาร​ก็​เยาะเย้ย​พระองค์​ด้วย พวกเขา​เข้า​มา​หา​พระองค์ และ​ยื่น​น้ำส้มสายชู​ให้ 37 พร้อม​กับ​กล่าว​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว ก็​ช่วย​ตัวเอง​ให้​รอด​สิ!”

38 มี​ข้อความ​เขียน​ไว้​เหนือ​พระองค์​ด้วย​อักษร​กรีก ละติน และ​ฮีบรู​ว่า “คน​นี้​คือ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว”

39 อาชญากร​คน​หนึ่ง​ที่​ถูก​แขวน​อยู่​ก็​ด่าว่า​พระองค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​เป็น​พระคริสต์ ก็​ช่วย​ตัวเอง​และ​พวกเรา​ให้​รอด​สิ!”

40 แต่​อีก​คน​หนึ่ง​กลับ​ตำหนิ​เขา​ว่า “ท่าน​ไม่​เกรง​กลัว​พระเจ้า​เลย​หรือ ทั้ง​ที่​ท่าน​ก็​ถูก​ลงโทษ​แบบ​เดียวกัน? 41 พวกเรา​ถูก​ลงโทษ​อย่าง​ยุติธรรม เพราะ​ได้​รับ​ผล​สมควร​กับ​สิ่ง​ที่​ทำ แต่​คน​นี้​ไม่​ได้​ทำ​อะไร​ผิด” 42 แล้ว​เขา​กล่าว​กับ​พระเยซู​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​ระลึก​ถึง​ข้าพเจ้า​เมื่อ​พระองค์​มา​ใน​อาณาจักร​ของ​พระองค์”

43 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​บอก​ความจริง​แก่​ท่าน​ว่า วัน​นี้​ท่าน​จะ​อยู่​กับ​เรา​ใน​อุทยาน”

44 เวลา​นั้น​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​หก† และ​ความมืด​ปกคลุม​ทั่ว​แผ่นดิน​จน​ถึง​ชั่วโมง​ที่​เก้า‡ 45 ดวงอาทิตย์​มืด​ลง และ​ม่าน​ใน​พระวิหาร​ฉีก​ขาด​เป็น​สอง​ส่วน 46 พระเยซู​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “พระบิดา เรา​ฝาก​วิญญาณ​ของ​เรา​ไว้​ใน​มือ​ของ​พระองค์!” เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว พระองค์​ก็​สิ้นใจ

47 เมื่อ​นายร้อย​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น เขา​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า และ​กล่าว​ว่า “แน่นอน คน​นี้​เป็น​คน​ชอบธรรม” 48 ฝูงชน​ทั้งหมด​ที่​มา​ชุมนุม​ดู​เหตุการณ์​นี้ เมื่อ​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น ก็​ตี​อก​ของ​ตน​แล้ว​กลับ​ไป 49 คน​รู้จัก​ของ​พระองค์​ทุกคน รวม​ทั้ง​พวก​ผู้หญิง​ที่​ติดตาม​พระองค์​มา​จาก​กาลิลี ยืน​อยู่​ห่าง ๆ และ​มองดู​เหตุการณ์​เหล่านี้

50 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​โยเซฟ เป็น​สมาชิก​สภา เป็น​คนดี​และ​ชอบธรรม 51 เขา​ไม่ได้​เห็นชอบ​กับ​มติ​และ​การ​กระทำ​ของ​พวกเขา เขา​มา​จาก​อาริมาเธีย เมือง​หนึ่ง​ของ​ชาวยิว และ​กำลัง​รอคอย​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า 52 ชาย​คน​นี้​ไป​หา​ปีลาต และ​ขอ​ศพ​ของ​พระเยซู 53 เขา​นำ​ศพ​ของ​พระองค์​ลง พัน​ด้วย​ผ้าลินิน และ​วาง​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝังศพ​ที่​เจาะ​ไว้​ใน​ศิลา ซึ่ง​ยัง​ไม่​เคย​มี​ใคร​ถูก​วาง​ไว้ 54 วัน​นั้น​เป็น​วัน​เตรียม และ​วันสะบาโต​ใกล้​จะ​เริ่ม​แล้ว 55 พวก​ผู้หญิง​ที่​มา​กับ​พระองค์​จาก​กาลิลี​ก็​ตาม​ไป และ​เห็น​อุโมงค์ฝังศพ และ​เห็น​ว่า​ศพ​ของ​พระองค์​ถูก​วาง​ไว้​อย่างไร 56 แล้ว​พวกนาง​กลับ​ไป​เตรียม​เครื่องเทศ​และ​น้ำมันหอม ใน​วันสะบาโต​พวกนาง​พักผ่อน​ตาม​พระบัญญัติ

24

1 ใน​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ ตอน​รุ่งเช้า​ตรู่ พวกนาง​กับ​คน​อื่น ๆ มา​ถึง​อุโมงค์​ฝังศพ โดย​นำ​เครื่องเทศ​ที่​เตรียม​ไว้​มา​ด้วย 2 พวกนาง​พบ​ว่า​ก้อนหิน​ถูก​กลิ้ง​ออก​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ 3 เมื่อ​เข้า​ไป ก็​ไม่​พบ​ศพ​ของ​องค์พระเยซู 4 ขณะ​ที่​พวกนาง​กำลัง​งุนงง​กับ​เรื่อง​นี้​อย่าง​มาก ก็​มี​ชาย​สอง​คน​ยืน​อยู่​ข้าง​พวกนาง สวม​เสื้อผ้า​ที่​ส่อง​ประกาย​เจิดจ้า 5 พวกนาง​ตกใจกลัว และ​ก้มหน้า​ลง​กับ​พื้น

ชาย​สอง​คน​นั้น​กล่าว​กับ​พวกนาง​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​หา​คน​เป็น​อยู่​ท่ามกลาง​คนตาย? 6 พระองค์​ไม่​อยู่​ที่​นี่ แต่​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว จง​ระลึก​ถึง​สิ่ง​ที่​พระองค์​บอก​พวกคุณ​เมื่อ​ยัง​อยู่​ใน​กาลิลี 7 ว่า​บุตรมนุษย์​ต้อง​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​คนบาป ถูก​ตรึง​บน​กางเขน และ​ใน​วัน​ที่​สาม​จะ​ฟื้นขึ้น​มา”

8 พวกนาง​จึง​ระลึก​ถึง​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์ 9 แล้ว​กลับ​จาก​อุโมงค์​ฝังศพ และ​เล่า​เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​แก่​สิบเอ็ด​คน​และ​คน​อื่น ๆ ทั้งหมด 10 ผู้หญิง​เหล่านั้น​คือ​มารีย์​ชาว​มักดาลา โยอันนา และ​มารีย์​มารดา​ของ​ยากอบ รวม​ทั้ง​หญิง​คน​อื่น ๆ ที่​อยู่​กับ​พวกนาง พวกนาง​เล่า​เรื่อง​เหล่านี้​แก่​พวก​อัครทูต 11 แต่​พวกเขา​เห็น​ว่า​ถ้อยคำ​เหล่านี้​เป็น​เรื่อง​เหลวไหล และ​พวกเขา​ไม่​เชื่อ​พวกนาง 12 แต่​เปโตร​ลุก​ขึ้น​วิ่ง​ไป​ยัง​อุโมงค์​ฝังศพ เขา​ก้ม​ลง​มอง​เข้า​ไป เห็น​แถบ​ผ้าลินิน​วาง​อยู่​ตามลำพัง แล้ว​กลับ​บ้าน​ด้วย​ความ​ประหลาดใจ​กับ​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น

13 วัน​เดียวกัน​นั้น มี​สอง​คน​ใน​กลุ่ม​นั้น​กำลัง​เดิน​ไป​ยัง​หมู่บ้านชื่อ​เอมมาอูส ซึ่ง​อยู่​ห่าง​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม​หกสิบ​สตาเดีย* 14 ทั้งสอง​พูดคุย​กัน​ถึง​เหตุการณ์​ทั้งหมด​ที่​เกิด​ขึ้น 15 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​พูดคุย​และ​ถาม​กัน​อยู่ พระเยซู​เอง​ก็​เข้า​มา​ใกล้ และ​เดิน​ไป​กับ​พวกเขา 16 แต่​ตา​ของ​พวกเขา​ถูก​ปิด​ไว้​ไม่​ให้​จำ​พระองค์​ได้ 17 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​กำลัง​พูด​เรื่อง​อะไร​กัน​ระหว่าง​เดิน และ​ทำไม​จึง​เศร้า?”

18 คน​หนึ่ง​ชื่อ​เคลโอปัส​ตอบ​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็น​คนต่างถิ่น​เพียง​คนเดียว​ที่​อยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​หรือ ที่​ไม่​รู้​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ที่​นั่น​ใน​วัน​เหล่านี้?”

19 พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “เรื่อง​อะไร?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “เรื่อง​ของ​พระเยซู​ชาว​นาซาเร็ธ ผู้​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​ที่​ทรงพลัง​ทั้ง​ใน​การ​กระทำ​และ​ถ้อยคำ​ต่อหน้า​พระเจ้า​และ​ประชาชน​ทั้งปวง 20 และ​เรื่อง​ที่​หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​พวก​ผู้ปกครอง​ของ​เรา​มอบ​พระองค์​ให้​ถูก​ตัดสิน​ประหารชีวิต และ​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน 21 แต่​พวกเรา​เคย​หวัง​ว่า​พระองค์​คือ​ผู้​ที่​จะ​ไถ่​อิสราเอล และ​นอกจาก​นั้น วันนี้​ก็​เป็น​วันที่​สาม​แล้วตั้งแต่​สิ่ง​เหล่านี้​เกิด​ขึ้น 22 นอกจากนี้ หญิง​บางคน​ใน​พวกเรา​ยัง​ทำ​ให้​พวกเรา​ประหลาดใจ พวกนาง​ไป​ถึง​อุโมงค์​ฝังศพ​ตั้งแต่​เช้าตรู่ 23 แต่​เมื่อ​ไม่​พบ​ศพ​ของ​พระองค์ พวกนาง​กลับ​มา​บอก​ว่า​ได้​เห็น​นิมิต​ของ​ทูตสวรรค์ ซึ่ง​กล่าว​ว่า​พระองค์​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ 24 คน​บางคน​ใน​พวกเรา​ไป​ที่​อุโมงค์​ฝังศพ และ​พบ​ทุกสิ่ง​เหมือน​ที่​พวก​ผู้หญิง​บอก แต่​ไม่​เห็น​พระองค์”

25 พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ช่าง​โง่เขลา และ​มี​ใจ​เฉื่อยชา​ที่​จะ​เชื่อ​ทุกสิ่ง​ที่​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​ได้​กล่าว​ไว้! 26 พระคริสต์​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ทนทุกข์​สิ่ง​เหล่านี้ แล้ว​จึง​เข้า​สู่​พระสิริ​ของ​พระองค์​หรือ?” 27 แล้ว​พระองค์​เริ่ม​จาก​โมเสส​และ​พวก​ผู้เผยพระวจนะ​ทั้งหมด อธิบาย​ให้​พวกเขา​ฟัง​จาก​พระคัมภีร์​ทุก​ตอนถึง​สิ่ง​ที่​กล่าว​เกี่ยวกับ​พระองค์

28 พวกเขา​เข้า​มา​ใกล้​หมู่บ้าน​ที่​กำลัง​จะ​ไป พระองค์​ทำ​ท่า​เหมือน​จะ​เดิน​ต่อ​ไป

29 แต่​พวกเขา​รบเร้า​พระองค์​ว่า “พัก​อยู่​กับ​พวกเรา​เถิด เพราะ​ใกล้​ค่ำ​แล้ว และ​วัน​ก็​ใกล้​สิ้น​แล้ว”

พระองค์​จึง​เข้า​ไป​พัก​กับ​พวกเขา 30 เมื่อ​พระองค์​เอนกาย​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พวกเขา พระองค์​หยิบ​ขนมปัง กล่าว​ขอบพระคุณ หัก​ขนมปัง แล้ว​ส่ง​ให้​พวกเขา 31 ตา​ของ​พวกเขา​ก็​เปิด​ออก และ​พวกเขา​จำ​พระองค์​ได้ แล้ว​พระองค์​ก็​หาย​ไป​จาก​สายตา​ของ​พวกเขา 32 พวกเขา​พูด​กัน​ว่า “ใจ​ของ​พวกเรา​ไม่​ได้​ร้อนผ่าว​อยู่​ภายใน​หรือ ขณะ​ที่​พระองค์​พูด​กับ​พวกเรา​ระหว่าง​ทาง และ​เปิด​พระคัมภีร์​ให้​พวกเรา​เข้าใจ?” 33 พวกเขา​ลุก​ขึ้น​ใน​เวลา​นั้น​เอง และ​กลับ​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม พบ​สิบเอ็ด​คน​กับ​คน​ที่​อยู่​ด้วย​กัน​ชุมนุม​อยู่ 34 คน​เหล่านั้น​กล่าว​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​จริง ๆ และ​ได้​ปรากฏ​แก่​ซีโมน​แล้ว!” 35 แล้ว​ทั้งสอง​ก็​เล่า​เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ระหว่าง​ทาง และ​ว่า​พวกเขา​จำ​พระองค์​ได้​อย่างไร​ขณะ​หัก​ขนมปัง

36 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​พูด​เรื่อง​เหล่านี้ พระเยซู​เอง​ก็​มา​ยืน​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “สันติสุข​จง​มี​แก่​พวกคุณ”

37 แต่​พวกเขา​ตกใจ​และ​หวาดกลัว คิด​ว่า​กำลัง​เห็น​วิญญาณ

38 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​ตกใจ? และ​ทำไม​ความ​สงสัย​จึง​เกิด​ขึ้น​ใน​ใจ​ของ​พวกคุณ? 39 จง​ดู​มือ​และ​เท้า​ของ​เรา ว่า​เป็น​เรา​จริง ๆ จง​แตะ​เรา​และ​ดู เพราะ​วิญญาณ​ไม่​มี​เนื้อ​และ​กระดูก​อย่าง​ที่​พวกคุณ​เห็น​ว่า​เรา​มี” 40 เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว พระองค์​ก็​ให้​พวกเขา​ดู​มือ​และ​เท้า​ของ​พระองค์ 41 ขณะ​ที่​พวกเขา​ยัง​ไม่​เชื่อ​เพราะ​ความ​ยินดี และ​กำลัง​ประหลาดใจ พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “ที่​นี่​มี​อะไร​กิน​บ้าง​ไหม?”

42 พวกเขา​ยื่น​ปลา​ย่าง​ชิ้น​หนึ่ง​กับ​รวงผึ้ง​ให้​พระองค์ 43 พระองค์​รับ​มา และ​รับประทาน​ต่อหน้า​พวกเขา 44 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “นี่​คือ​สิ่ง​ที่​เรา​เคย​บอก​พวกคุณ​ขณะ​ที่​เรา​ยัง​อยู่​กับ​พวกคุณ ว่า​ทุกสิ่ง​ที่​เขียน​เกี่ยวกับ​เรา​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส พวก​ผู้เผยพระวจนะ และ​หนังสือ​สดุดี​ต้อง​สำเร็จ”

45 แล้ว​พระองค์​เปิด​ความคิด​ของ​พวกเขา เพื่อ​ให้​เข้าใจ​พระคัมภีร์ 46 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มี​เขียน​ไว้​ดังนี้ และ​จำเป็น​ที่​พระคริสต์​จะ​ต้อง​ทนทุกข์ และ​ใน​วัน​ที่​สาม​จะ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย 47 และ​จะ​ประกาศ​ใน​นาม​ของ​พระองค์​แก่​ทุก​ชนชาติ​เรื่อง​การ​กลับใจ​และ​การ​ยกโทษ​บาป โดย​เริ่ม​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม 48 พวกคุณ​เป็น​พยาน​ถึง​สิ่ง​เหล่านี้ 49 เรา​จะ​ส่ง​สิ่ง​ที่​พระบิดา​ของ​เรา​สัญญา​ไว้​มา​ยัง​พวกคุณ แต่​จง​คอย​อยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม จนกว่า​พลัง​จาก​เบื้องบน​จะ​ห่อหุ้ม​พวกคุณ​ไว้”

50 พระองค์​นำ​พวกเขา​ออก​ไป​จน​ถึง​เบธานี แล้ว​ยก​มือ​ขึ้น​และ​อวยพร​พวกเขา 51 ขณะ​ที่​พระองค์​อวยพร​พวกเขา พระองค์​ก็​แยก​จาก​พวกเขา และ​ถูก​รับ​ขึ้น​ไป​ยัง​สวรรค์ 52 พวกเขา​นมัสการ​พระองค์ แล้ว​กลับ​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม​ด้วย​ความ​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง 53 และ​อยู่​ใน​พระวิหาร​เสมอ สรรเสริญ​และ​ถวาย​พระพร​แด่​พระเจ้า อาเมน

✡ 1:17 1:17 มาลาคี 4:6

* 1:20 1:20 คำ​ว่า “จง​ดู” มา​จาก​คำ​ว่า “ἰδοὺ” มี​ความหมาย​ว่า มองดู สังเกต ให้​ความสนใจ มองเห็น หรือ​เพ่งดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

† 1:37 1:37 หรือ “เพราะ​ทุกสิ่ง​ที่​พระเจ้า​กล่าว​ย่อม​เป็น​ไป​ได้”

‡ 1:55 1:55 หรือ เชื้อสาย

* 2:11 2:11 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

✡ 2:23 2:23 อพยพ 13:2,12

✡ 2:24 2:24 เลวีนิติ 12:8

† 2:26 2:26 “พระคริสต์” (กรีก) และ “เมสสิยาห์” (ฮีบรู) ต่าง​ก็​หมายถึง “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

✡ 3:6 3:6 อิสยาห์ 40:3-5

* 3:19 3:19 คำ​ว่า “เจ้าแคว้น” ตรงนี้​แปล​จาก tetrarch ซึ่ง​หมายถึง​หนึ่ง​ใน​ผู้ปกครอง​สี่​คน​ของ​เขตการปกครอง​หนึ่ง

† 3:19 3:19 TR อ่าน​ว่า “ภรรยา​ของ​ฟีลิป พี่น้อง​ของ​เขา” แทน “ภรรยา​ของ​พี่น้อง​ของ​เขา”

‡ 3:33 3:33 NU อ่าน​ว่า “อัดมิน บุตร​ของ​อารนี” แทน “อารัม”

✡ 4:4 4:4 เฉลยธรรมบัญญัติ 8:3

✡ 4:8 4:8 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:13

✡ 4:11 4:11 สดุดี 91:11-12

✡ 4:12 4:12 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:16

* 4:18 4:18 NU ไม่​มี​ข้อความ​ว่า “รักษา​คน​ใจแตกสลาย”

✡ 4:19 4:19 อิสยาห์ 61:1-2

* 6:26 6:26 TR เพิ่มคำว่า “แก่พวกคุณ”

† 6:26 6:26 TR เพิ่มคำว่า “ทุกคน”

‡ 6:38 6:38 ตามตัวอักษร คือ “ใส่ในอ้อมอกของพวกคุณ”

* 7:12 7:12 คำว่า “บุตรชายคนเดียว” แปลจากคำกรีก “μονογενη” ซึ่งบางครั้งแปลว่า “ผู้ถือกำเนิดเพียงคนเดียว” หรือ “คนเดียวเท่านั้น”

✡ 7:27 7:27 มาลาคี 3:1

† 7:31 7:31 TR เพิ่มข้อความว่า “แต่องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวว่า”

* 8:3 8:3 TR อ่านว่า “พระองค์” แทน “พวกเขา”

✡ 8:10 8:10 อิสยาห์ 6:9

✡ 8:24 8:24 ดู สดุดี 107:29

† 8:42 8:42 คำว่า “บุตรสาวคนเดียว” แปลจากคำกรีก “μονογενη” ซึ่งบางครั้งแปลว่า “ผู้ถือกำเนิดเพียงคนเดียว” หรือ “คนเดียวเท่านั้น”

‡ 8:44 8:44 หรือ พู่

* 9:1 9:1 TR อ่าน​ว่า “สาวก​สิบ​สอง​คน​ของ​พระองค์” แทน “สิบ​สอง​คน”

† 9:10 9:10 NU ละ​คำ​ว่า “บริเวณ​เปลี่ยว​ของ”

‡ 9:23 9:23 TR และ NU เพิ่ม​คำ​ว่า “ทุก​วัน”

§ 9:31 9:31 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “การ​อพยพ​ออก”

* 9:38 9:38 คำ​ว่า “บุตร​คน​เดียว” มา​จาก​คำ​กรีก​ว่า “μονογενη” ซึ่ง​บาง​ครั้ง​แปล​ว่า “บุตร​ผู้​ถือ​กำเนิด​แต่​เพียง​ผู้​เดียว” หรือ “หนึ่ง​เดียว”

* 10:1 10:1 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “ไป​ต่อ​หน้า​พระองค์”

† 10:15 10:15 ฮาเดส​คือ​แดน​เบื้อง​ล่าง​ของ​คน​ตาย หรือ​นรก

✡ 10:27 10:27 เฉลยธรรมบัญญัติ 6:5

✡ 10:27 10:27 เลวีนิติ 19:18

* 12:5 12:5 หรือ “นรก”

† 12:6 12:6 อัสซาริออน​เป็น​เหรียญ​ทองแดง​ขนาด​เล็ก มี​ค่า​ประมาณ​ค่า​แรง​หนึ่ง​ชั่วโมง​ของ​คน​งาน​เกษตร

‡ 12:25 12:25 หนึ่ง​ศอก​คือ​ความ​ยาว​จาก​ปลาย​นิ้ว​กลาง​ถึง​ข้อ​ศอก​ของ​ผู้​ชาย ประมาณ 18 นิ้ว หรือ 46 เซนติเมตร

✡ 12:53 12:53 มี​คาห์ 7:6

§ 12:59 12:59 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “เลปตอน” เลปตอน​เป็น​เหรียญ​ทองเหลือง​ของ​ชาวยิว​ที่​มี​ค่า​น้อย​มาก มี​ค่า​เท่า​กับ​ครึ่ง​หนึ่ง​ของ​เหรียญ​ควอดรันส์​ของ​โร​มัน ซึ่ง​มี​ค่า​เท่า​กับ​หนึ่ง​ใน​สี่​ของ​เหรียญ​ทองแดง​อัสซาริออน เงิน​เลปตอน​มี​ค่า​น้อย​กว่า 1% ของ​ค่า​แรง​รายวัน​ของ​คน​งาน​เกษตร

* 13:21 13:21 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “สาม​ซาตา” 3 ซาตา​มี​ปริมาตร​ประมาณ 39 ลิตร​หรือ​มาก​กว่า​หนึ่ง​บุชเชล​เล็กน้อย

✡ 13:35 13:35 สดุดี 118:26

* 14:5 14:5 TR อ่าน​ว่า “ลา” แทน “ลูกชาย”

† 14:24 14:24 RP MT มี​ประโยค​สุดท้าย​นี้ TR, NU และ FH MT ละ​ข้อความ​ว่า “เพราะ​มี​คน​มาก​ที่​ถูก​เรียก​แต่​มี​น้อย​คน​ที่​ถูก​เลือก”

‡ 14:26 14:26 หรือ “เกลียด”

* 15:8 15:8 เหรียญ​ดรัคมา​หนึ่ง​เหรียญ​มี​ค่า​ประมาณ​ค่าแรง​หนึ่ง​วัน​ของ​คน​งาน​เกษตร

* 16:6 16:6 100 บาโตส​มี​ปริมาตร​ประมาณ 395 ลิตร​หรือ 104 แกลลอน​สหรัฐ

† 16:7 16:7 100 คอร์​มี​ปริมาตร​ประมาณ 2,110 ลิตร​หรือ 600 บุชเชล

‡ 16:13 16:13 “มัมโมน” หมายถึง​ทรัพย์สมบัติ​หรือ​เทพ​เท็จ​แห่ง​ความ​มั่งคั่ง

§ 16:23 16:23 หรือ “นรก”

* 17:36 17:36 สำเนา​ภาษากรีก​บาง​ฉบับ​เพิ่ม​ว่า “สอง​คน​จะ​อยู่​ใน​ทุ่ง คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​รับ​ไป อีก​คน​หนึ่ง​จะ​ถูก​ทิ้ง​ไว้”

✡ 18:20 18:20 อพยพ 20:12-16; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16-20

* 19:13 19:13 เงิน​สิบ​มีนา​มี​ค่า​มาก​กว่า​ค่าจ้าง​แรงงาน​เกษตร​เป็น​เวลา​สาม​ปี

† 19:29 19:29 TR และ NU อ่านว่า “เบธฟาเก” แทน “เบธสฟาเก”

✡ 19:38 19:38 สดุดี 118:26

✡ 19:46 19:46 อิสยาห์ 56:7

✡ 19:46 19:46 เยเรมีย์ 7:11

* 20:1 20:1 TR เพิ่มคำว่า “หัวหน้า”

† 20:9 20:9 NU (ใน​วงเล็บ) และ TR เพิ่ม​คำ​ใน​ต้นฉบับ​ที่​แปล​ได้​ว่า “คน​หนึ่ง”

✡ 20:17 20:17 สดุดี 118:22

✡ 20:37 20:37 อพยพ 3:6

✡ 20:43 20:43 สดุดี 110:1

* 21:2 21:2 ตาม​ตัวอักษร​ว่า “สอง​เลปตา” 2 เลปตา​มีค่า​ประมาณ 1% ของ​ค่าจ้าง​หนึ่ง​วัน​ของ​คนงาน​เกษตร

† 21:8 21:8 หรือ “เรา​เป็น”

* 22:32 22:32 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 22:37 22:37 อิสยาห์ 53:12

* 23:17 23:17 NU ไม่​มี​ข้อ 17

✡ 23:30 23:30 โฮเชยา 10:8

† 23:44 23:44 สมัย​นั้น​นับ​เวลา​จาก​ดวงอาทิตย์​ขึ้น ดังนั้น​ชั่วโมง​ที่​หก​คือ​ประมาณ​เที่ยงวัน

‡ 23:44 23:44 15:00 น.

* 24:13 24:13 60 สตาเดีย = ประมาณ 11 กิโลเมตร หรือ​ประมาณ 7 ไมล์

ยอห์น

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

ข่าวดี​ตาม​คำ​บอกเล่า​ของ

ยอห์น

1

1 ใน​ปฐมกาล พระคำ​มีอยู่ พระคำ​อยู่​กับ​พระเจ้า และ​พระคำ​คือ​พระเจ้า 2 พระคำ​อยู่​กับ​พระเจ้า​ใน​ปฐมกาล 3 ทุกสิ่ง​เกิด​ขึ้น​ผ่าน​พระองค์ และ​ถ้า​ไม่​ผ่าน​พระองค์ ก็​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​เกิด​ขึ้น​เลย 4 ใน​พระองค์​มี​ชีวิต และ​ชีวิต​นั้น​เป็น​ความสว่าง​ของ​มนุษย์ 5 ความสว่าง​ส่อง​อยู่​ใน​ความมืด และ​ความมืด​เอาชนะ*ความสว่าง​ไม่​ได้

6 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​พระเจ้า​ส่ง​มา ชื่อ​ยอห์น 7 เขา​มา​ใน​ฐานะ​พยาน เพื่อ​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ความสว่าง เพื่อ​ให้​ทุกคน​เชื่อ​โดย​อาศัย​คำพยาน​ของ​เขา 8 เขา​ไม่​ใช่​ความสว่าง แต่​พระเจ้า​ส่ง​เขา​มา​เพื่อ​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ความสว่าง 9 ความสว่าง​แท้​ที่​ให้​ความสว่าง​แก่​ทุกคน​กำลัง​มา​ใน​โลก

10 พระองค์​อยู่​ใน​โลก โลก​เกิด​ขึ้น​ผ่าน​พระองค์ แต่​โลก​ไม่​รู้จัก​พระองค์ 11 พระองค์​มา​หา​คน​ของ​พระองค์​เอง แต่​คน​ของ​พระองค์​เอง​ไม่​ต้อนรับ​พระองค์ 12 แต่​ทุกคน​ที่​ต้อนรับ​พระองค์ พระองค์​ให้​สิทธิ์​พวกเขา​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า คือ​คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระนาม​ของ​พระองค์ 13 คน​เหล่านี้​ไม่​ได้​เกิด​จาก​สายเลือด ไม่​ใช่​จาก​ความปรารถนา​ทางกาย หรือ​จาก​ความต้องการ​ของ​มนุษย์ แต่​เกิด​จาก​พระเจ้า

14 พระคำ​มา​เป็น​เนื้อหนัง และ​มา​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเรา พวกเรา​ได้​เห็น​พระสิริ​ของ​พระองค์ คือ​พระสิริ​ของ​พระบุตร​ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว† จาก​พระบิดา พระองค์​เปี่ยม​ด้วย​พระคุณ​และ​ความจริง 15 ยอห์น​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​พระองค์ เขา​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “นี่​คือ​ผู้​ที่​ข้าพเจ้า​พูด​ถึง​ว่า ‘ผู้​ที่​มา​หลัง​ข้าพเจ้า​อยู่​เหนือ​ข้าพเจ้า เพราะ​พระองค์​มีอยู่​ก่อน​ข้าพเจ้า’ ” 16 จาก​ความบริบูรณ์​ของ​พระองค์ พวกเรา​ทุกคน​ได้​รับ​พระคุณ​แล้ว​พระคุณ​อีก 17 เพราะ​พระเจ้า​ประทาน​ธรรมบัญญัติ​ผ่าน​โมเสส ส่วน​พระคุณ​และ​ความจริง​ปรากฏ​ขึ้น​ผ่าน​พระเยซู​คริสต์‡ 18 ไม่​เคย​มี​ใคร​เห็น​พระเจ้า​เลย พระบุตร​ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว§* ผู้​อยู่​ใน​อ้อมอก​ของ​พระบิดา เป็น​ผู้​เปิดเผย​ให้​เรา​รู้จัก​พระเจ้า

19 นี่​คือ​คำพยาน​ของ​ยอห์น เมื่อ​ชาวยิว​ส่ง​ปุโรหิต​และ​คน​เลวี​จาก​เยรูซาเล็ม​มา​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​เป็น​ใคร?”

20 เขา​ยืนยัน​อย่าง​เปิดเผย ไม่​ได้​ปฏิเสธ แต่​ยืนยัน​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​ใช่​พระคริสต์”

21 พวกเขา​ถาม​เขา​ว่า “ถ้า​อย่างนั้น ท่าน​เป็น​เอลียาห์​หรือ?”

เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่”

“ท่าน​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​คนนั้น​หรือ?”

เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่”

22 พวกเขา​จึง​ถาม​เขา​ว่า “แล้ว​ท่าน​เป็น​ใคร? บอก​พวกเรา​ด้วย เพื่อ​พวกเรา​จะ​ได้​นำ​คำตอบ​กลับ​ไป​ให้​คน​ที่​ส่ง​พวกเรา​มา ท่าน​พูด​ถึง​ตัวเอง​ว่า​อย่างไร?”

23 เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​คือ​เสียง​ของ​คน​หนึ่ง​ที่​ร้อง​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ว่า ‘จง​ทำ​ทาง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ให้​ตรง’✡ ตาม​ที่​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​ไว้”

24 คน​ที่​ถูก​ส่ง​มา​เหล่านั้น​เป็น​พวก​ฟาริสี 25 พวกเขา​ถาม​ยอห์น​ว่า “ถ้า​ท่าน​ไม่​ใช่​พระคริสต์ ไม่​ใช่​เอลียาห์ และ​ไม่​ใช่​ผู้เผยพระวจนะ​คนนั้น แล้ว​ทำไม​ท่าน​จึง​ให้​คน​รับบัพติศมา?”

26 ยอห์น​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ข้าพเจ้า​ให้​คน​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ แต่​ท่ามกลาง​พวกคุณ​มี​ผู้​หนึ่ง​ยืน​อยู่ ซึ่ง​พวกคุณ​ไม่​รู้จัก 27 พระองค์​คือ​ผู้​ที่​มา​หลัง​ข้าพเจ้า แต่​อยู่​เหนือ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ไม่​คู่ควร​แม้​แต่​จะ​แก้​สายรัด​รองเท้า​ของ​พระองค์” 28 เหตุการณ์​เหล่านี้​เกิด​ขึ้น​ที่​เบธานี ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน ที่​ซึ่ง​ยอห์น​กำลัง​ให้​คน​รับบัพติศมา

29 วัน​รุ่งขึ้น ยอห์น​เห็น​พระเยซู​กำลัง​มา​หา​เขา จึง​กล่าว​ว่า “จง​ดู† ลูกแกะ​ของ​พระเจ้า ผู้​เอา​บาป​ของ​โลก​ออก​ไป! 30 พระองค์​นี้​แหละ​คือ​ผู้​ที่​ข้าพเจ้า​พูด​ถึง​ว่า ‘หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​จะ​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​มา ซึ่ง​อยู่​เหนือ​ข้าพเจ้า เพราะ​พระองค์​มีอยู่​ก่อน​ข้าพเจ้า’ 31 ข้าพเจ้า​เอง​ก็​ไม่​รู้จัก​พระองค์ แต่​เหตุ​ที่​ข้าพเจ้า​มา​ให้​คน​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ ก็​เพื่อ​ให้​พระองค์​ปรากฏ​แก่​อิสราเอล” 32 ยอห์น​เป็นพยานยืนยัน​ว่า “ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​พระวิญญาณ​ลง​มา​จาก​สวรรค์​เหมือน​นกพิราบ และ​คงอยู่​เหนือ​พระองค์ 33 ข้าพเจ้า​ไม่​รู้จัก​พระองค์ แต่​ผู้​ที่​ส่ง​ข้าพเจ้า​มา​ให้​คน​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ​บอก​ข้าพเจ้า​ว่า ‘ท่าน​เห็น​พระวิญญาณ​ลง​มา​และ​คงอยู่​เหนือ​ผู้​ใด ผู้​นั้น​แหละ​คือ​ผู้​ที่​ให้​คน​รับบัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์’ 34 ข้าพเจ้า​ได้​เห็น​แล้ว และ​ได้​เป็นพยานยืนยัน​ว่า พระองค์​นี้​คือ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า”

35 วัน​รุ่งขึ้น ยอห์น​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​อีก​ครั้ง​กับ​สาวก​ของ​เขา​สอง​คน 36 เมื่อ​เขา​มอง​ดู​พระเยซู​ที่​กำลัง​เดิน​ผ่าน​ไป เขา​กล่าว​ว่า “จง​ดู ลูกแกะ​ของ​พระเจ้า!” 37 สาวก​สอง​คน​นั้น​ได้ยิน​เขา​พูด​เช่นนั้น จึง​ติดตาม​พระเยซู 38 พระเยซู​หัน​มา​เห็น​พวกเขา​กำลัง​ตาม​พระองค์ จึง​ถาม​ว่า “พวกคุณ​กำลัง​หา​อะไร?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “รับบี” (แปล​ว่า อาจารย์) “ท่าน​พัก​อยู่​ที่​ไหน?”

39 พระองค์​ตอบ​ว่า “มา​ดู”

พวกเขา​จึง​ไป​และ​เห็น​ที่​ที่​พระองค์​พัก แล้ว​อยู่​กับ​พระองค์​ใน​วัน​นั้น เวลา​นั้น​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​สิบ‡ 40 คน​หนึ่ง​ใน​สอง​คน​ที่​ได้ยิน​ยอห์น​พูด​และ​ติดตาม​พระเยซู คือ​อันดรูว์ พี่น้อง​ของ​ซีโมน​เปโตร 41 ก่อน​อื่น​เขา​ไป​หา​ซีโมน​พี่น้อง​ของ​ตน และ​บอก​ว่า “พวกเรา​พบ​พระเมสสิยาห์​แล้ว!” (แปล​ว่า พระคริสต์§) 42 แล้ว​อันดรูว์​พา​ซีโมน​มา​หา​พระเยซู พระเยซู​มอง​เขา​และ​กล่าว​ว่า “ท่าน​คือ​ซีโมน​บุตร​ของ​โยนาห์ ท่าน​จะ​ได้ชื่อ​ว่า เคฟาส” (แปล​ว่า เปโตร)*

43 วัน​รุ่งขึ้น พระเยซู​ตั้งใจ​จะ​ออก​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี พระองค์​พบ​ฟีลิป และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ตาม​เรา​มา” 44 ฟีลิป​เป็น​คน​เมือง​เบธไซดา เมือง​เดียว​กับ​อันดรูว์​และ​เปโตร 45 ฟีลิป​ไป​พบ​นาธานาเอล และ​บอก​เขา​ว่า “พวกเรา​พบ​ผู้​ที่​โมเสส​เขียน​ถึง​ใน​ธรรมบัญญัติ และ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ก็​เขียน​ถึง​ด้วย คือ​พระเยซู​ชาว​นาซาเร็ธ บุตร​ของ​โยเซฟ”

46 นาธานาเอล​ถาม​เขา​ว่า “จะ​มี​สิ่ง​ดี​อะไร​ออก​มา​จาก​นาซาเร็ธ​ได้​หรือ?”

ฟีลิป​ตอบ​ว่า “มา​ดู​สิ”

47 พระเยซู​เห็น​นาธานาเอล​กำลัง​มา​หา​พระองค์ จึง​กล่าว​ถึง​เขา​ว่า “นี่​คือ​ชาว​อิสราเอล​แท้จริง​คน​หนึ่ง ซึ่ง​ไม่​มี​เล่ห์เหลี่ยม!”

48 นาธานาเอล​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​รู้จัก​ผม​ได้​อย่างไร?”

พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ก่อน​ที่​ฟีลิป​จะ​เรียก​ท่าน ตอน​ที่​ท่าน​อยู่​ใต้​ต้นมะเดื่อ เรา​เห็น​ท่าน”

49 นาธานาเอล​ตอบ​พระองค์​ว่า “รับบี ท่าน​คือ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า! ท่าน​คือ​กษัตริย์​ของ​อิสราเอล!”

50 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “เพราะ​เรา​บอก​ท่าน​ว่า ‘เรา​เห็น​ท่าน​ใต้​ต้นมะเดื่อ’ ท่าน​จึง​เชื่อ​หรือ? ท่าน​จะ​ได้​เห็น​สิ่ง​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​นี้!” 51 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า ต่อ​จาก​นี้​พวกคุณ​จะ​เห็น​สวรรค์​เปิด​ออก และ​เหล่า​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า​ขึ้น​ไป​และ​ลง​มา​ยัง​บุตรมนุษย์”

2

1 ใน​วัน​ที่​สาม มี​งาน​แต่งงาน​ที่​เมือง​คานา​ใน​แคว้น​กาลิลี มารดา​ของ​พระเยซู​อยู่​ที่​นั่น 2 พระเยซู​กับ​สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ได้​รับ​เชิญ​ไป​งาน​แต่งงาน​ด้วย 3 เมื่อ​เหล้าองุ่น​หมด มารดา​ของ​พระเยซู​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “พวกเขา​ไม่​มี​เหล้าองุ่น​แล้ว”

4 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “หญิง​เอ๋ย เรื่อง​นี้​เกี่ยว​อะไร​กับ​ท่าน​และ​เรา? วาระ​ของ​เรา​ยัง​มา​ไม่​ถึง”

5 มารดา​ของ​พระองค์​บอก​คนรับใช้​ว่า “เขา​บอก​ให้​พวกคุณ​ทำ​อะไร ก็​จง​ทำ​ตาม​นั้น”

6 ที่​นั่น​มี​โอ่งน้ำ​ทำ​ด้วย​หิน​หก​ใบ ตั้ง​ไว้​สำหรับ​การ​ชำระ​ตัว​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​ชาวยิว แต่ละ​ใบ​จุ​ได้​สอง​หรือ​สาม​เมเทรเตส* 7 พระเยซู​บอก​พวกเขา​ว่า “เติม​น้ำ​ลง​ใน​โอ่ง​ให้​เต็ม” พวกเขา​จึง​เติม​จน​เต็ม​ถึง​ปาก​โอ่ง 8 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ตอนนี้​ตัก​น้ำ​ออก​มา​บ้าง แล้ว​เอา​ไป​ให้​ผู้ดูแล​งานเลี้ยง” พวกเขา​ก็​เอา​ไป 9 เมื่อ​ผู้ดูแล​งานเลี้ยง​ชิม​น้ำ​ที่​กลาย​เป็น​เหล้าองุ่น เขา​ไม่​รู้​ว่า​เหล้าองุ่น​นั้น​มา​จาก​ไหน แต่​คนรับใช้​ที่​ตัก​น้ำ​รู้ ผู้ดูแล​งานเลี้ยง​จึง​เรียก​เจ้าบ่าว​มา 10 และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ทุกคน​เอา​เหล้าองุ่น​ดี​มา​เลี้ยง​ก่อน และ​เมื่อ​แขก​ดื่ม​กัน​เต็มที่​แล้ว จึง​เอา​เหล้าองุ่น​ที่​ไม่​ดี​เท่า​มา แต่​ท่าน​กลับ​เก็บ​เหล้าองุ่น​ดี​ไว้​จน​ถึง​ตอน​นี้!” 11 นี่​เป็น​จุดเริ่มต้น​ของ​หมายสำคัญ​ต่าง ๆ ที่​พระเยซู​ทำ​ใน​เมือง​คานา​แห่ง​แคว้น​กาลิลี พระองค์​เปิดเผย​พระสิริ​ของ​พระองค์ และ​สาวก​ก็​เชื่อ​ใน​พระองค์

12 หลัง​จาก​นั้น พระองค์​ลง​ไป​ยัง​คาเปอรนาอุม พร้อม​กับ​มารดา พี่น้อง และ​สาวก​ของ​พระองค์ พวกเขา​พัก​อยู่​ที่​นั่น​ไม่​กี่​วัน

13 ใกล้​ถึง​เทศกาล​ปัสกา​ของ​ชาวยิว พระเยซู​จึง​ขึ้น​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม 14 ใน​พระวิหาร พระองค์​พบ​คน​ขาย​วัว แกะ และ​นกพิราบ รวม​ทั้ง​คน​แลก​เงิน​ที่​นั่ง​อยู่ 15 พระองค์​เอา​เชือก​มาทำ​เป็น​แส้ แล้ว​ขับไล่​ทั้งหมด​ออก​จาก​พระวิหาร ทั้ง​แกะ​และ​วัว พระองค์​เท​เงิน​ของ​คน​แลก​เงิน​ออก และ​คว่ำ​โต๊ะ​ของ​พวกเขา 16 พระองค์​กล่าว​กับ​คน​ขาย​นกพิราบ​ว่า “เอา​ของ​พวก​นี้​ออก​ไป​จาก​ที่​นี่! อย่า​ทำ​บ้าน​ของ​พระบิดา​ของ​เรา​ให้​เป็น​ตลาด!” 17 สาวก​ของ​พระองค์​ระลึก​ได้​ว่า มี​เขียน​ไว้​ว่า “ความ​ร้อนรน​เพื่อ​บ้าน​ของ​พระองค์​จะ​กลืนกิน​ข้าพเจ้า”✡

18 ชาวยิว​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “เมื่อ​ท่าน​ทำ​เรื่อง​เหล่านี้ ท่าน​จะ​แสดง​หมายสำคัญ​อะไร​ให้​พวกเรา​เห็น?”

19 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ทำลาย​พระวิหาร​นี้​เสีย แล้ว​ภายใน​สาม​วัน​เรา​จะ​ทำ​ให้​มัน​ตั้ง​ขึ้น​อีก”

20 ชาวยิว​จึง​กล่าว​ว่า “พระวิหาร​นี้​ใช้​เวลา​สร้าง​ถึง​สี่สิบหก​ปี แล้ว​ท่าน​จะ​ทำ​ให้​มัน​ตั้ง​ขึ้น​ใน​สาม​วัน​หรือ?” 21 แต่​พระวิหาร​ที่​พระองค์​พูด​ถึง​คือ​ร่างกาย​ของ​พระองค์ 22 ดังนั้น เมื่อ​พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย สาวก​จึง​ระลึก​ได้​ว่า​พระองค์​เคย​พูด​เรื่อง​นี้ และ​พวกเขา​ก็​เชื่อ​พระคัมภีร์ และ​เชื่อ​ถ้อยคำ​ที่​พระเยซู​ได้​กล่าว​ไว้

23 ขณะ​ที่​พระองค์​อยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ช่วง​เทศกาล​ปัสกา คน​จำนวน​มาก​เชื่อ​ใน​พระนาม​ของ​พระองค์ เมื่อ​ได้​เห็น​หมายสำคัญ​ที่​พระองค์​ทำ 24 แต่​พระเยซู​ไม่​วางใจ​พวกเขา เพราะ​พระองค์​รู้จัก​ทุกคน 25 และ​พระองค์​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ให้​ใคร​มา​เป็นพยาน​เกี่ยวกับ​มนุษย์ เพราะ​พระองค์​รู้​เอง​ว่า​มี​อะไร​อยู่​ใน​มนุษย์

3

1 มี​ชาย​ฟาริสี​คน​หนึ่ง​ชื่อ​นิโคเดมัส เป็น​ผู้นำ​คน​หนึ่ง​ของ​ชาวยิว 2 เขา​มา​หา​พระเยซู​ใน​เวลา​กลางคืน และ​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “รับบี พวกเรา​รู้​ว่า​ท่าน​เป็น​อาจารย์​ที่​มา​จาก​พระเจ้า เพราะ​ไม่​มี​ใคร​ทำ​หมายสำคัญ​อย่าง​ที่​ท่าน​ทำ​ได้ ถ้า​พระเจ้า​ไม่​อยู่​กับ​เขา”

3 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​ท่าน​ว่า ถ้า​ใคร​ไม่​เกิด​ใหม่ * เขา​ก็​ไม่​สามารถ​เห็น​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ได้”

4 นิโคเดมัส​ถาม​พระองค์​ว่า “คน​ที่​แก่​แล้ว​จะ​เกิด​ได้​อย่างไร? เขา​จะ​เข้า​ไป​ใน​ครรภ์​มารดา​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง แล้ว​เกิด​อีก​ได้​หรือ?”

5 พระเยซู​ตอบ​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​ท่าน​ว่า ถ้า​ใคร​ไม่​เกิด​จาก​น้ำ​และ​พระวิญญาณ เขา​ก็​ไม่​สามารถ​เข้า​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ได้ 6 สิ่ง​ที่​เกิด​จาก​เนื้อหนัง​ก็​เป็น​เนื้อหนัง ส่วน​สิ่ง​ที่​เกิด​จาก​พระวิญญาณ​ก็​เป็น​จิตวิญญาณ 7 อย่า​ประหลาดใจ​ที่​เรา​บอก​ท่าน​ว่า ‘พวกคุณ​ทุกคน​ต้อง​เกิด​ใหม่’ 8 ลม†พัด​ไป​ตาม​ที่​มัน​ต้องการ ท่าน​ได้ยิน​เสียง​ของ​มัน แต่​ไม่​รู้​ว่า​มัน​มา​จาก​ไหน​และ​กำลัง​ไป​ไหน ทุกคน​ที่​เกิด​จาก​พระวิญญาณ​ก็​เป็น​อย่างนั้น”

9 นิโคเดมัส​ถาม​พระองค์​ว่า “เรื่อง​เหล่านี้​จะ​เป็น​ไป​ได้​อย่างไร?”

10 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​เป็น​อาจารย์​ของ​อิสราเอล แล้วยัง​ไม่​เข้าใจ​เรื่อง​เหล่านี้​หรือ? 11 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​ท่าน​ว่า พวกเรา​พูด​สิ่ง​ที่​พวกเรา​รู้ และ​เป็นพยาน​ถึง​สิ่ง​ที่​พวกเรา​ได้​เห็น แต่​พวกคุณ​ไม่​ยอมรับ​คำพยาน​ของ​พวกเรา 12 ถ้า​เรา​บอก​เรื่อง​ทาง​โลก​แก่​พวกคุณ​แล้ว​พวกคุณ​ยัง​ไม่​เชื่อ พวกคุณ​จะ​เชื่อ​ได้​อย่างไร​ถ้า​เรา​บอก​เรื่อง​ทาง​สวรรค์? 13 ไม่​มี​ใคร​ขึ้น​ไป​สวรรค์ นอกจาก​ผู้​ที่​ลง​มา​จาก​สวรรค์ คือ​บุตรมนุษย์ ผู้​อยู่​ใน​สวรรค์ 14 โมเสส​ยก​งู​ขึ้น​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​อย่างไร บุตรมนุษย์​ก็​ต้อง​ถูก​ยก​ขึ้น​อย่างนั้น 15 เพื่อ​ให้​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ไม่​พินาศ แต่​มี​ชีวิต​นิรันดร์ 16 เพราะ​พระเจ้า​รัก​โลก​มาก​ถึง​ขนาด​ที่​ประทาน​พระบุตร​ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว‡ เพื่อ​ให้​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ไม่​พินาศ แต่​มี​ชีวิต​นิรันดร์ 17 เพราะ​พระเจ้า​ไม่​ได้​ส่ง​พระบุตร​เข้า​มา​ใน​โลก​เพื่อ​พิพากษา​โลก แต่​เพื่อ​ให้​โลก​รอด​ผ่าน​พระองค์ 18 คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ไม่​ถูก​พิพากษา ส่วน​คน​ที่​ไม่​เชื่อ​ก็​ถูก​พิพากษา​แล้ว เพราะ​เขา​ไม่​ได้​เชื่อ​ใน​พระนาม​ของ​พระบุตร​ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว​ของ​พระเจ้า 19 การ​พิพากษา​เป็น​อย่าง​นี้ คือ ความสว่าง​ได้​เข้า​มา​ใน​โลก แต่​ผู้คน​รัก​ความมืด​มากกว่า​ความสว่าง เพราะ​การกระทำ​ของ​พวกเขา​ชั่วร้าย 20 เพราะ​ทุกคน​ที่​ทำ​ชั่ว​เกลียด​ความสว่าง และ​ไม่​เข้า​มา​หา​ความสว่าง เพื่อ​ไม่​ให้​การกระทำ​ของ​ตน​ถูก​เปิดโปง 21 แต่​คน​ที่​ประพฤติ​ตาม​ความจริง​เข้า​มา​หา​ความสว่าง เพื่อ​ให้​เห็น​ชัด​ว่า เขา​ทำ​สิ่ง​เหล่านั้น​ใน​พระเจ้า”

22 หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​กับ​สาวก​เข้า​ไป​ใน​แคว้น​ยูเดีย พระองค์​อยู่​ที่​นั่น​กับ​พวกเขา และ​ให้​คน​รับบัพติศมา 23 ยอห์น​ก็​กำลัง​ให้​คน​รับบัพติศมา​ที่​เอนอน ใกล้​เมือง​สาลิม เพราะ​ที่​นั่น​มี​น้ำ​มาก ผู้คน​พา​กัน​มา​และ​รับบัพติศมา 24 เพราะ​ตอน​นั้น​ยอห์น​ยัง​ไม่​ถูก​ขัง​ใน​คุก 25 แล้ว​สาวก​ของ​ยอห์น​เกิด​โต้เถียง​กับ​ชาวยิว​บาง​คน​เรื่อง​การ​ชำระ​ตัว 26 พวกเขา​มา​หา​ยอห์น​และ​กล่าว​ว่า “รับบี คน​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​ฟาก​แม่น้ำ​จอร์แดน ซึ่ง​ท่าน​ได้​เป็นพยาน​ถึง ตอน​นี้​เขา​กำลัง​ให้​คน​รับบัพติศมา และ​ทุกคน​ก็​พา​กัน​ไป​หา​เขา”

27 ยอห์น​ตอบ​ว่า “คนเรา​จะ​รับ​อะไร​ไม่​ได้​เลย ถ้า​สวรรค์​ไม่​ประทาน​สิ่ง​นั้น​ให้ 28 พวกคุณ​เอง​เป็นพยาน​ได้​ว่า ข้าพเจ้า​เคย​พูด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​ไม่​ใช่​พระคริสต์’ แต่​ข้าพเจ้า​พูด​ว่า ‘ข้าพเจ้า​ถูก​ส่ง​มา​ก่อน​พระองค์’ 29 คน​ที่​มี​เจ้าสาว​คือ​เจ้าบ่าว ส่วน​เพื่อน​ของ​เจ้าบ่าว​ที่​ยืน​ฟัง​อยู่​ก็​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง​เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​ของ​เจ้าบ่าว ดังนั้น ความยินดี​ของ​ข้าพเจ้า​จึง​เต็มเปี่ยม​แล้ว 30 พระองค์​ต้อง​ยิ่งใหญ่​ขึ้น ส่วน​ข้าพเจ้า​ต้อง​ลดลง

31 “ผู้​ที่​มา​จาก​เบื้องบน​อยู่​เหนือ​ทุกคน ผู้​ที่​มา​จาก​แผ่นดินโลก​ก็​เป็น​ของ​แผ่นดินโลก และ​พูด​เรื่อง​ของ​แผ่นดินโลก ผู้​ที่​มา​จาก​สวรรค์​อยู่​เหนือ​ทุกคน 32 พระองค์​เป็นพยาน​ถึง​สิ่ง​ที่​พระองค์​ได้​เห็น​และ​ได้ยิน แต่​ไม่​มี​ใคร​ยอมรับ​คำพยาน​ของ​พระองค์ 33 คน​ที่​ยอมรับ​คำพยาน​ของ​พระองค์​ก็​ได้​ประทับตรา​ยืนยัน​ว่า พระเจ้า​สัตย์จริง 34 ผู้​ที่​พระเจ้า​ส่ง​มา​นั้น​พูด​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า เพราะ​พระเจ้า​ประทาน​พระวิญญาณ​อย่าง​ไม่​จำกัด 35 พระบิดา​รัก​พระบุตร และ​มอบ​ทุกสิ่ง​ไว้​ใน​มือ​ของ​พระองค์ 36 คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระบุตร​มี​ชีวิต​นิรันดร์ แต่​คน​ที่​ไม่​เชื่อฟัง§พระบุตร​จะ​ไม่​ได้​เห็น​ชีวิต และ​ความโกรธ​ของ​พระเจ้า​ยังคง​อยู่​เหนือ​เขา”

4

1 เมื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​รู้​ว่า พวก​ฟาริสี​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​กำลัง​ทำ​ให้​คน​เป็น​สาวก และ​ให้​คน​รับบัพติศมา​มากกว่า​ยอห์น 2 (แม้​ว่า​พระเยซู​เอง​ไม่​ได้​ให้​คน​รับบัพติศมา แต่​สาวก​ของ​พระองค์​เป็น​ผู้​ให้​คน​รับบัพติศมา) 3 พระองค์​จึง​ออก​จาก​ยูเดีย และ​กลับ​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี 4 พระองค์​จำเป็น​ต้อง​ผ่าน​แคว้น​สะมาเรีย 5 พระองค์​จึง​มา​ถึง​เมือง​หนึ่ง​ใน​แคว้น​สะมาเรีย​ชื่อ​สิคาร์ อยู่​ใกล้​ที่ดิน​ผืน​หนึ่ง​ที่​ยาโคบ​ยก​ให้​โยเซฟ​บุตร​ของ​เขา 6 บ่อน้ำ​ของ​ยาโคบ​อยู่​ที่​นั่น พระเยซู​เหน็ดเหนื่อย​จาก​การ​เดินทาง จึง​นั่ง​อยู่​ข้าง​บ่อน้ำ เวลา​นั้น​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​หก*

7 หญิง​ชาว​สะมาเรีย​คน​หนึ่ง​มา​ตัก​น้ำ พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ขอ​น้ำ​ให้​เรา​ดื่ม​หน่อย” 8 เพราะ​สาวก​ของ​พระองค์​เข้า​ไป​ใน​เมือง​เพื่อ​ซื้อ​อาหาร

9 หญิง​ชาว​สะมาเรีย​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็น​ชาวยิว ส่วน​ดิฉัน​เป็น​หญิง​ชาว​สะมาเรีย แล้ว​ท่าน​มา​ขอ​น้ำ​จาก​ดิฉัน​ดื่ม​ได้​อย่างไร?” (เพราะ​ชาวยิว​ไม่​คบหา​กับ​ชาว​สะมาเรีย)

10 พระเยซู​ตอบ​นาง​ว่า “ถ้า​ท่าน​รู้จัก​ของประทาน​จาก​พระเจ้า และ​รู้​ว่า​ใคร​กำลัง​พูด​กับ​ท่าน​ว่า ‘ขอ​น้ำ​ให้​เรา​ดื่ม​หน่อย’ ท่าน​คง​ขอ​จาก​ผู้​นั้น และ​ผู้​นั้น​คง​ให้​น้ำ​ที่​มี​ชีวิต​แก่​ท่าน”

11 หญิง​นั้น​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​คะ ท่าน​ไม่​มี​อะไร​ใช้​ตัก​น้ำ และ​บ่อ​ก็​ลึก แล้ว​ท่าน​จะ​เอา​น้ำ​ที่​มี​ชีวิต​นั้น​มา​จาก​ไหน? 12 ท่าน​ยิ่งใหญ่​กว่า​ยาโคบ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา​หรือ? ยาโคบ​เป็น​ผู้​ให้​บ่อ​นี้​แก่​พวกเรา และ​ยาโคบ​เอง​ก็​ดื่ม​น้ำ​จาก​บ่อ​นี้ รวม​ทั้ง​ลูก ๆ และ​ฝูงสัตว์​ของ​เขา​ด้วย”

13 พระเยซู​ตอบ​นาง​ว่า “ทุกคน​ที่​ดื่ม​น้ำ​นี้​จะ​กระหาย​อีก 14 แต่​คน​ที่​ดื่ม​น้ำ​ที่​เรา​จะ​ให้ จะ​ไม่​กระหาย​อีก​เลย น้ำ​ที่​เรา​จะ​ให้​เขา​จะ​กลาย​เป็น​แหล่งน้ำ​ใน​ตัว​เขา ซึ่ง​พุ่ง​ขึ้น​สู่​ชีวิต​นิรันดร์”

15 หญิง​นั้น​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​คะ โปรด​ให้​น้ำ​นี้​แก่​ดิฉัน เพื่อ​ดิฉัน​จะ​ไม่​กระหาย และ​ไม่​ต้อง​เดิน​มา​ถึง​ที่​นี่​เพื่อ​ตัก​น้ำ​อีก”

16 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ไป​เรียก​สามี​ของ​ท่าน แล้ว​กลับ​มา​ที่​นี่”

17 หญิง​นั้น​ตอบ​ว่า “ดิฉัน​ไม่​มี​สามี”

พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “ท่าน​พูด​ถูก​แล้ว​ที่​ว่า ‘ข้าพเจ้า​ไม่​มี​สามี’ 18 เพราะ​ท่าน​เคย​มี​สามี​มา​ห้า​คน และ​ผู้ชาย​ที่​อยู่​กับ​ท่าน​ตอน​นี้​ก็​ไม่​ใช่​สามี​ของ​ท่าน เรื่อง​นี้​ท่าน​พูด​ความจริง”

19 หญิง​นั้น​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​คะ ดิฉัน​เห็น​แล้ว​ว่า​ท่าน​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ 20 บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา​นมัสการ​บน​ภูเขา​ลูก​นี้ แต่​พวกคุณ​ชาวยิว​บอก​ว่า สถานที่​ที่​ควร​นมัสการ​คือ​กรุง​เยรูซาเล็ม”

21 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “หญิง​เอ๋ย เชื่อ​เรา​เถอะ วาระ​กำลัง​มา เมื่อ​พวกคุณ​จะ​นมัสการ​พระบิดา ไม่​ใช่​ที่​ภูเขา​ลูก​นี้ และ​ไม่​ใช่​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม 22 พวกคุณ​นมัสการ​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ไม่​รู้จัก ส่วน​พวกเรา​นมัสการ​สิ่ง​ที่​พวกเรา​รู้จัก เพราะ​ความรอด​มา​จาก​ชาวยิว 23 แต่​วาระ​กำลัง​มา และ​มา​ถึง​แล้ว เมื่อ​ผู้​นมัสการ​ที่​แท้จริง​จะ​นมัสการ​พระบิดา​ด้วย​วิญญาณ​และ​ความจริง เพราะ​พระบิดา​กำลัง​แสวงหา​ผู้​ที่​จะ​นมัสการ​พระองค์​เช่นนี้ 24 พระเจ้า​เป็น​วิญญาณ และ​คน​ที่​นมัสการ​พระองค์​ต้อง​นมัสการ​ด้วย​วิญญาณ​และ​ความจริง”

25 หญิง​นั้น​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ดิฉัน​รู้​ว่า​พระเมสสิยาห์​กำลัง​มา คือ​ผู้​ที่​เรียก​ว่า พระคริสต์† เมื่อ​พระองค์​มา พระองค์​จะ​บอก​ทุกสิ่ง​แก่​พวกเรา”

26 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “เรา​เอง​คือ​ผู้​นั้น ผู้​ที่​กำลัง​พูด​กับ​ท่าน”

27 ใน​ตอน​นั้น​เอง สาวก​ของ​พระองค์​ก็​กลับ​มา พวกเขา​ประหลาดใจ​ที่​พระองค์​กำลัง​พูด​กับ​ผู้หญิง แต่​ไม่​มี​ใคร​ถาม​ว่า “กำลัง​หา​อะไร​อยู่?” หรือ “ทำไม​ท่าน​จึง​พูด​กับ​นาง?” 28 หญิง​นั้น​จึง​ทิ้ง​หม้อน้ำ​ไว้ แล้ว​เข้า​ไป​ใน​เมือง​และ​บอก​ผู้คน​ว่า 29 “มา​ดู​ชาย​คน​หนึ่ง​ที่​บอก​ทุกอย่าง​ที่​ดิฉัน​เคย​ทำ คน​นี้​จะ​เป็น​พระคริสต์​ได้​ไหม?” 30 พวกเขา​จึง​ออก​จาก​เมือง และ​พา​กัน​มา​หา​พระองค์

31 ระหว่าง​นั้น สาวก​คะยั้นคะยอ​พระองค์​ว่า “รับบี โปรด​กิน​อะไร​สัก​หน่อย”

32 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​มี​อาหาร​กิน ซึ่ง​พวกคุณ​ไม่​รู้จัก”

33 สาวก​จึง​ถาม​กัน​ว่า “มี​ใคร​เอา​อาหาร​มา​ให้​พระองค์​กิน​แล้ว​หรือ?”

34 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “อาหาร​ของ​เรา​คือ​การ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​ผู้​ที่​ส่ง​เรา​มา และ​ทำ​งาน​ของ​พระองค์​ให้​สำเร็จ 35 พวกคุณ​ไม่​ได้​พูด​หรือ​ว่า ‘อีก​สี่​เดือน​ก็​จะ​ถึง​ฤดู​เก็บเกี่ยว’? ดูสิ เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า จง​เงยหน้า​มอง​ทุ่ง​พืชผล เพราะ​ทุ่ง​เหล่านั้น​ขาว​พร้อม​เก็บเกี่ยว​แล้ว 36 คน​ที่​เก็บเกี่ยว​ได้​รับ​ค่าจ้าง และ​รวบรวม​ผล​ไว้​เพื่อ​ชีวิต​นิรันดร์ เพื่อ​ทั้ง​คน​หว่าน​และ​คน​เก็บเกี่ยว​จะ​ได้​ยินดี​ด้วยกัน 37 เพราะ​คำกล่าว​นี้​เป็น​ความจริง​ว่า ‘คน​หนึ่ง​หว่าน อีก​คน​หนึ่ง​เก็บเกี่ยว’ 38 เรา​ส่ง​พวกคุณ​ไป​เก็บเกี่ยว​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ไม่​ได้​ลงแรง​ทำ คน​อื่น​ลงแรง​มา​ก่อน และ​พวกคุณ​ได้​เข้า​มา​ร่วม​ใน​งาน​ที่​พวกเขา​ลงแรง​ไว้”

39 ชาว​สะมาเรีย​จำนวน​มาก​จาก​เมือง​นั้น​เชื่อ​ใน​พระองค์ เพราะ​ถ้อยคำ​ของ​หญิง​นั้น​ที่​เป็นพยาน​ว่า “พระองค์​บอก​ทุกอย่าง​ที่​ดิฉัน​เคย​ทำ” 40 ดังนั้น เมื่อ​ชาว​สะมาเรีย​มา​หา​พระองค์ พวกเขา​ขอร้อง​ให้​พระองค์​พัก​อยู่​กับ​พวกเขา พระองค์​จึง​อยู่​ที่​นั่น​สอง​วัน 41 มี​คน​อีก​มาก​ยิ่งขึ้น​ที่​เชื่อ เพราะ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์ 42 พวกเขา​กล่าว​กับ​หญิง​นั้น​ว่า “ตอน​นี้​พวกเรา​เชื่อ​แล้ว ไม่​ใช่​เพราะ​สิ่ง​ที่​ท่าน​พูด เพราะ​พวกเรา​ได้ยิน​ด้วย​ตัวเอง และ​รู้​แน่​แล้ว​ว่า พระองค์​นี้​คือ​พระคริสต์ คือ​พระผู้ช่วย​ให้​รอด​ของ​โลก”

43 หลัง​จาก​สอง​วัน​นั้น พระองค์​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไป​ยัง​แคว้น​กาลิลี 44 เพราะ​พระเยซู​เอง​เป็นพยาน​ว่า ผู้เผยพระวจนะ​ไม่​ได้​รับ​เกียรติ​ใน​บ้านเมือง​ของ​ตนเอง 45 เมื่อ​พระองค์​มา​ถึง​แคว้น​กาลิลี ชาว​กาลิลี​ก็​ต้อนรับ​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​เอง​ก็​ไป​ร่วม​เทศกาล​ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม และ​ได้​เห็น​ทุกสิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ที่​นั่น 46 พระเยซู​จึง​มา​ที่​เมือง​คานา​แห่ง​แคว้น​กาลิลี​อีก ที่​ซึ่ง​พระองค์​เคย​ทำ​ให้​น้ำ​กลาย​เป็น​เหล้าองุ่น มี​ขุนนาง​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ลูกชาย​กำลัง​ป่วย​อยู่​ที่​คาเปอรนาอุม 47 เมื่อ​เขา​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​ออก​จาก​แคว้น​ยูเดีย​มา​ถึง​แคว้น​กาลิลี เขา​จึง​ไป​หา​พระองค์ และ​ขอร้อง​ให้​พระองค์​ลง​ไป​รักษา​ลูกชาย​ของ​เขา เพราะ​เด็ก​ใกล้​จะ​ตาย​แล้ว 48 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​พวกคุณ​ไม่​ได้​เห็น​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์ พวกคุณ​จะ​ไม่​เชื่อ​เลย”

49 ขุนนาง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​ครับ โปรด​ลง​ไป​ก่อน​ลูก​ของ​ผม​จะ​ตาย”

50 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “กลับ​ไป ลูกชาย​ของ​ท่าน​มี​ชีวิต​อยู่” ชาย​นั้น​เชื่อ​ถ้อยคำ​ที่​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา แล้ว​ก็​กลับ​ไป 51 ขณะ​ที่​เขา​กำลัง​ลง​ไป คนรับใช้​ของ​เขา​มา​พบ​และ​บอก​ว่า “ลูก​ของ​ท่าน​มี​ชีวิต​อยู่!” 52 เขา​จึง​ถาม​พวกเขา​ว่า เด็ก​เริ่ม​ดี​ขึ้น​เวลา​ไหน พวกเขา​ตอบ​ว่า “เมื่อวาน​ตอน​ชั่วโมง​ที่​เจ็ด‡ ไข้​ก็​หาย​ไป” 53 บิดา​จึง​รู้​ว่า เป็น​เวลา​เดียว​กับ​ที่​พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ลูกชาย​ของ​ท่าน​มี​ชีวิต​อยู่” ทั้ง​เขา​และ​ทุกคน​ใน​บ้าน​ของ​เขา​จึง​เชื่อ 54 นี่​เป็น​หมายสำคัญ​ครั้ง​ที่​สอง​ที่​พระเยซู​ทำ หลัง​จาก​พระองค์​ออก​จาก​แคว้น​ยูเดีย​มา​ยัง​แคว้น​กาลิลี

5

1 หลัง​จาก​นั้น มี​เทศกาล​หนึ่ง​ของ​ชาวยิว และ​พระเยซู​ขึ้น​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม 2 ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ใกล้​ประตู​แกะ มี​สระ​แห่ง​หนึ่ง​ซึ่ง​ใน​ภาษา​ฮีบรู​เรียกว่า “เบเธสดา” มี​ระเบียง​ที่​มี​หลังคา​ห้า​แห่ง 3 คนป่วย​จำนวน​มาก คนตาบอด คนขาพิการ และ​คน​เป็น​อัมพาต นอน​อยู่​ตาม​ระเบียง​เหล่านั้น รอ​ให้​น้ำ​กระเพื่อม 4 เพราะ​บางครั้ง​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ลง​ไป​ใน​สระ​และ​ทำ​ให้​น้ำ​กระเพื่อม หลัง​จาก​น้ำ​กระเพื่อม ใคร​ลง​ไป​ก่อน​ก็​จะ​หาย​จาก​โรค​ที่​เป็น​อยู่ ไม่​ว่า​จะ​เป็น​โรค​อะไร* 5 ที่​นั่น​มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ป่วย​มา​สามสิบแปด​ปี​แล้ว 6 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​เขา​นอน​อยู่​และ​รู้​ว่า​เขา​ป่วย​มา​นาน พระองค์​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​อยาก​หายดี​ไหม?”

7 คนป่วย​ตอบ​พระองค์​ว่า “ท่าน​ครับ ผม​ไม่​มี​ใคร​ช่วย​พา​ผม​ลง​สระ​ตอน​ที่​น้ำ​กระเพื่อม พอ​ผม​กำลัง​จะ​ลง คนอื่น​ก็​ลง​ไป​ก่อน​ผม”

8 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ลุก​ขึ้น หยิบ​เสื่อ​ของ​ท่าน แล้ว​เดิน​ไป​เถอะ”

9 ชาย​คนนั้น​ก็​หายดี​ทันที เขา​หยิบ​เสื่อ​ของ​ตน​แล้ว​เดิน​ไป

วัน​นั้น​เป็น​วัน​สะบาโต 10 ชาวยิว​จึง​พูด​กับ​ชาย​ที่​หาย​โรค​ว่า “วัน​นี้​เป็น​วัน​สะบาโต ท่าน​ไม่​ได้​รับ​อนุญาต​ให้​แบก​เสื่อ”

11 เขา​ตอบ​ว่า “คน​ที่​ทำ​ให้​ผม​หายดี​บอก​ผม​ว่า ‘หยิบ​เสื่อ​ของ​ท่าน แล้ว​เดิน​ไป’”

12 พวกเขา​จึง​ถาม​เขา​ว่า “คน​ที่​บอก​ท่าน​ว่า ‘หยิบ​เสื่อ​ของ​ท่าน แล้ว​เดิน​ไป’ คือ​ใคร?”

13 แต่​ชาย​ที่​หายดี​ไม่​รู้​ว่า​เป็น​ใคร เพราะ​พระเยซู​หลบ​ออก​ไป​ท่ามกลาง​ฝูงชน​ที่​อยู่​ตรงนั้น​แล้ว

14 ต่อมา​พระเยซู​พบ​เขา​ใน​พระวิหาร และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ดูสิ ตอนนี้​ท่าน​หายดี​แล้ว อย่า​ทำ​บาป​อีก เพื่อ​จะ​ไม่​มี​สิ่ง​ที่​เลวร้าย​กว่า​นี้​เกิด​ขึ้น​กับ​ท่าน”

15 ชาย​คนนั้น​จึง​ไป​บอก​ชาวยิว​ว่า ผู้​ที่​ทำ​ให้​เขา​หายดี​คือ​พระเยซู 16 ชาวยิว​จึง​ข่มเหง​พระเยซู​และ​พยายาม​จะ​ฆ่า​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ใน​วัน​สะบาโต 17 แต่​พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พระบิดา​ของ​เรา​ยัง​ทำงาน​อยู่ เรา​ก็​ทำงาน​เช่นกัน”

18 ชาวยิว​จึง​ยิ่ง​พยายาม​จะ​ฆ่า​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ไม่​เพียงแต่​ละเมิด​วัน​สะบาโต แต่​ยัง​เรียก​พระเจ้า​ว่า​พระบิดา​ของ​พระองค์​เอง ทำ​ให้​ตนเอง​เสมอ​กับ​พระเจ้า 19 พระเยซู​จึง​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า พระบุตร​ไม่​สามารถ​ทำ​อะไร​ด้วย​ตนเอง​ได้ นอกจาก​สิ่ง​ที่​พระองค์​เห็น​พระบิดา​ทำ เพราะ​สิ่ง​ใด​ที่​พระบิดา​ทำ พระบุตร​ก็​ทำ​สิ่ง​นั้น​เช่นเดียวกัน 20 เพราะ​พระบิดา​รัก​พระบุตร และ​แสดง​ทุกสิ่ง​ที่​พระองค์​เอง​ทำ​ให้​พระบุตร​เห็น พระองค์​จะ​แสดง​งาน​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​สิ่ง​เหล่านี้​ให้​พระบุตร​เห็น เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ประหลาดใจ 21 เพราะ​พระบิดา​ทำ​ให้​คนตาย​ฟื้น​ขึ้น​และ​ประทาน​ชีวิต​แก่​พวกเขา​ฉันใด พระบุตร​ก็​ประทาน​ชีวิต​แก่​ผู้​ที่​พระองค์​ปรารถนา​ฉันนั้น 22 พระบิดา​ไม่​พิพากษา​ใคร แต่​มอบ​การ​พิพากษา​ทั้งหมด​ให้​พระบุตร 23 เพื่อ​ให้​ทุกคน​ให้​เกียรติ​พระบุตร​เหมือน​ที่​ให้​เกียรติ​พระบิดา ผู้​ที่​ไม่​ให้​เกียรติ​พระบุตร ก็​ไม่​ให้​เกียรติ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​พระบุตร​มา

24 “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า ผู้​ที่​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​เรา​และ​เชื่อ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา มี​ชีวิตนิรันดร์ และ​จะ​ไม่​ถูก​พิพากษา แต่​ได้​ผ่าน​พ้น​จาก​ความตาย​เข้า​สู่​ชีวิต​แล้ว 25 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า วาระ​กำลัง​มา และ​บัดนี้​ก็​มาถึง​แล้ว เมื่อ​คนตาย​จะ​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า และ​ผู้​ที่​ได้ยิน​จะ​มี​ชีวิต 26 เพราะ​พระบิดา​มี​ชีวิต​ใน​พระองค์​เอง​ฉันใด พระองค์​ก็​ให้​พระบุตร​มี​ชีวิต​ใน​พระองค์​เอง​ฉันนั้น 27 และ​พระบิดา​ยัง​มอบ​สิทธิอำนาจ​ให้​พระบุตร​ทำ​การ​พิพากษา เพราะ​พระองค์​เป็น​มนุษย์ 28 อย่า​ประหลาดใจ​ใน​เรื่อง​นี้ เพราะ​วาระ​กำลัง​มา เมื่อ​ทุกคน​ที่​อยู่​ใน​ที่​ฝังศพ​จะ​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์ 29 แล้ว​จะ​ออก​มา ผู้​ที่​ทำ​ความดี​จะ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​เพื่อ​มี​ชีวิต ส่วน​ผู้​ที่​ทำ​ความชั่ว​จะ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​เพื่อ​รับ​การ​พิพากษา 30 เรา​ไม่​สามารถ​ทำ​อะไร​ด้วย​ตนเอง​ได้ เรา​พิพากษา​ตาม​ที่​เรา​ได้ยิน และ​การ​พิพากษา​ของ​เรา​ชอบธรรม เพราะ​เรา​ไม่​แสวงหา​ความประสงค์​ของ​เรา​เอง แต่​แสวงหา​ความประสงค์​ของ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา

31 “ถ้า​เรา​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ตัว​เรา​เอง คำพยาน​ของ​เรา​ก็​ใช้​ยืนยัน​ไม่​ได้ 32 มี​อีก​ผู้​หนึ่ง​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา และ​เรา​รู้​ว่า​คำพยาน​ที่​ผู้​นั้น​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา​นั้น​เป็น​ความจริง 33 พวกคุณ​ส่ง​คน​ไป​หา​ยอห์น และ​เขา​ได้​เป็นพยานยืนยัน​ถึง​ความจริง 34 แต่​คำพยาน​ที่​เรา​รับ​นั้น​ไม่​ได้​มา​จาก​มนุษย์ ถึงอย่างนั้น เรา​พูด​สิ่ง​เหล่านี้​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​รอด 35 ยอห์น​เป็น​ตะเกียง​ที่​ลุกโชน​และ​ส่องสว่าง และ​พวกคุณ​เต็มใจ​ที่​จะ​ชื่นชม​ยินดี​อยู่​ชั่วครู่​ใน​ความสว่าง​ของ​เขา 36 แต่​คำพยาน​ที่​เรา​มี​นั้น​ยิ่งใหญ่​กว่า​คำพยาน​ของ​ยอห์น เพราะ​งาน​ต่าง ๆ ที่​พระบิดา​มอบ​ให้​เรา​ทำ​ให้​สำเร็จ คือ​งาน​ที่​เรา​กำลัง​ทำ​อยู่​นี้เอง เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา​ว่า​พระบิดา​ส่ง​เรา​มา 37 และ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา ก็​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา​ด้วย พวกคุณ​ไม่​เคย​ได้ยิน​เสียง​ของ​พระองค์ หรือ​เห็น​รูปลักษณ์​ของ​พระองค์ 38 และ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​ก็​ไม่​ได้​อยู่​ใน​พวกคุณ เพราะ​พวกคุณ​ไม่​เชื่อ​ผู้​ที่​พระองค์​ส่ง​มา

39 “พวกคุณ​ค้นดู​พระคัมภีร์ เพราะ​คิด​ว่า​ใน​พระคัมภีร์​นั้น​พวกคุณ​มี​ชีวิตนิรันดร์ และ​พระคัมภีร์​เหล่านี้​เอง​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา 40 แต่​พวกคุณ​กลับ​ไม่​ยอม​มา​หา​เรา​เพื่อ​จะ​มี​ชีวิต 41 เรา​ไม่​รับ​เกียรติ​จาก​มนุษย์ 42 แต่​เรา​รู้จัก​พวกคุณ และ​รู้​ว่า​พวกคุณ​ไม่​มี​ความรัก​ของ​พระเจ้า​อยู่​ใน​ตัว 43 เรา​มา​ใน​พระนาม​ของ​พระบิดา​ของ​เรา แต่​พวกคุณ​ไม่​ยอมรับ​เรา ถ้า​คนอื่น​มา​ใน​นาม​ของ​ตนเอง พวกคุณ​กลับ​จะ​ยอมรับ​เขา 44 พวกคุณ​จะ​เชื่อ​ได้​อย่างไร ใน​เมื่อ​รับ​เกียรติ​จาก​กัน​และ​กัน แต่​ไม่​แสวงหา​เกียรติ​ที่​มา​จาก​พระเจ้า​องค์เดียว?

45 “อย่า​คิด​ว่า​เรา​จะ​กล่าวหา​พวกคุณ​ต่อ​พระบิดา ผู้​ที่​กล่าวหา​พวกคุณ​คือ​โมเสส ผู้​ที่​พวกคุณ​ฝาก​ความหวัง​ไว้ 46 เพราะ​ถ้า​พวกคุณ​เชื่อ​โมเสส พวกคุณ​ก็​จะ​เชื่อ​เรา เพราะ​โมเสส​เขียน​ถึง​เรา 47 แต่​ถ้า​พวกคุณ​ไม่​เชื่อ​ข้อเขียน​ของ​เขา แล้ว​จะ​เชื่อ​ถ้อยคำ​ของ​เรา​ได้​อย่างไร?”

6

1 หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​ไป​อีก​ฝั่ง​หนึ่ง​ของ​ทะเล​กาลิลี ซึ่ง​เรียก​อีก​ชื่อ​หนึ่ง​ว่า​ทะเล​ทิเบเรียส 2 ฝูงชน​จำนวน​มาก​ติดตาม​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​เห็น​หมายสำคัญ​ที่​พระองค์​ทำ​แก่​คนป่วย 3 พระเยซู​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา และ​นั่ง​อยู่​ที่​นั่น​กับ​สาวก​ของ​พระองค์ 4 ขณะนั้น เทศกาล​ปัสกา ซึ่ง​เป็น​เทศกาล​ของ​ชาวยิว ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 5 พระเยซู​เงยหน้า​ขึ้น​และ​เห็น​ฝูงชน​จำนวน​มาก​กำลัง​มา​หา​พระองค์ จึง​ถาม​ฟีลิป​ว่า “พวกเรา​จะ​ซื้อ​ขนมปัง​จาก​ที่​ไหน​ให้​คน​เหล่านี้​กิน?” 6 พระองค์​ถาม​เช่นนี้​เพื่อ​ทดสอบ​เขา เพราะ​พระองค์​เอง​รู้อยู่​แล้ว​ว่า​จะ​ทำ​อะไร

7 ฟีลิป​ตอบ​พระองค์​ว่า “ขนมปัง​ราคา​สองร้อย​เดนาริอุส* ก็​ยัง​ไม่​พอ​ให้​แต่ละ​คน​ได้​กิน​แม้​เพียง​เล็กน้อย”

8 สาวก​คน​หนึ่ง​ของ​พระองค์ คือ​อันดรูว์​น้องชาย​ของ​ซีโมน​เปโตร กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า 9 “ที่​นี่​มี​เด็กชาย​คน​หนึ่ง มี​ขนมปัง​ข้าวบาร์เลย์​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว แต่​แค่นี้​จะ​พอ​อะไร​กับ​คน​มาก​ขนาด​นี้?”

10 พระเยซู​กล่าว​ว่า “ให้​คน​เหล่านั้น​นั่ง​ลง” ที่​บริเวณ​นั้น​มี​หญ้า​มาก พวกเขา​จึง​นั่ง​ลง มี​ผู้ชาย​ประมาณ​ห้า​พัน​คน 11 พระเยซู​หยิบ​ขนมปัง​ขึ้น​มา กล่าว​คำ​ขอบคุณ แล้ว​แจก​ให้​สาวก และ​สาวก​ก็​แจก​ให้​คน​ที่​นั่ง​อยู่ พระองค์​ทำ​เช่นเดียวกัน​กับ​ปลา ให้​พวกเขา​มาก​เท่า​ที่​ต้องการ 12 เมื่อ​ทุกคน​กิน​อิ่ม​แล้ว พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “เก็บ​เศษ​ที่​เหลือ​ไว้ อย่า​ให้​อะไร​สูญเปล่า” 13 พวกเขา​จึง​เก็บ​เศษ​ขนมปัง​ข้าวบาร์เลย์​ห้า​ก้อน​ที่​เหลือ​จาก​คน​ที่​กิน ได้​เต็ม​สิบสอง​ตะกร้า 14 เมื่อ​ผู้คน​เห็น​หมายสำคัญ​ที่​พระเยซู​ทำ พวกเขา​พูด​ว่า “ท่าน​ผู้​นี้​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​ที่​จะ​มา​ใน​โลก​อย่าง​แท้จริง” 15 พระเยซู​รู้​ว่า​พวกเขา​กำลัง​จะ​มา​จับ​พระองค์​ไป​ตั้ง​เป็น​กษัตริย์​โดย​ใช้​กำลัง จึง​หลบ​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​ตาม​ลำพัง​อีกครั้ง

16 เมื่อ​ถึง​เวลา​เย็น สาวก​ของ​พระองค์​ลง​ไป​ที่​ทะเล 17 พวกเขา​ลง​เรือ​และ​ออก​เดินทาง​ข้าม​ทะเล​ไป​ยัง​คาเปอรนาอุม ตอนนั้น​มืด​แล้ว และ​พระเยซู​ยัง​ไม่​ได้​มา​หา​พวกเขา 18 ทะเล​มี​คลื่นแรง เพราะ​มี​ลม​แรง​พัด​อยู่ 19 เมื่อ​พวกเขา​พาย​เรือ​ไป​ได้​ประมาณ​ยี่สิบห้า​ถึง​สามสิบ​สตาเดีย† พวกเขา​เห็น​พระเยซู​กำลัง​เดิน​อยู่​บน​ทะเล✡ และ​เข้า​มา​ใกล้​เรือ พวกเขา​ก็​กลัว 20 แต่​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เราเอง‡ อย่า​กลัว” 21 พวกเขา​จึง​เต็มใจ​รับ​พระองค์​ขึ้น​เรือ และ​ทันใดนั้น​เรือ​ก็​ถึง​ฝั่ง​ที่​พวกเขา​กำลัง​ไป

22 วันรุ่งขึ้น ฝูงชน​ที่​ยัง​อยู่​อีก​ฝั่ง​ของ​ทะเล​เห็น​ว่า ที่​นั่น​ไม่​มี​เรือ​ลำ​อื่น นอกจาก​เรือ​ลำ​ที่​สาวก​ของ​พระองค์​ขึ้น​ไป และ​เห็น​ว่า​พระเยซู​ไม่​ได้​ลง​เรือ​ไป​กับ​สาวก แต่​สาวก​ของ​พระองค์​ออก​ไป​กัน​ตาม​ลำพัง 23 แต่​มี​เรือ​หลาย​ลำ​จาก​ทิเบเรียส​มา​ใกล้​สถานที่​ที่​พวกเขา​กิน​ขนมปัง หลัง​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​คำ​ขอบคุณ​แล้ว 24 เมื่อ​ฝูงชน​เห็น​ว่า​พระเยซู​ไม่​อยู่​ที่​นั่น และ​สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ไม่​อยู่ พวกเขา​จึง​ลง​เรือ​เหล่านั้น​ไป​ยัง​คาเปอรนาอุม เพื่อ​ตามหา​พระเยซู 25 เมื่อ​พบ​พระองค์​อีก​ฝั่ง​ของ​ทะเล พวกเขา​ถาม​ว่า “รับบี ท่าน​มา​ถึง​ที่​นี่​เมื่อไร?”

26 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า พวกคุณ​ตามหา​เรา ไม่​ใช่​เพราะ​เห็น​หมายสำคัญ แต่​เพราะ​พวกคุณ​ได้​กิน​ขนมปัง​จน​อิ่ม 27 อย่า​ทำงาน​เพื่อ​อาหาร​ที่​เสื่อมสลาย แต่​จง​ทำงาน​เพื่อ​อาหาร​ที่​คงอยู่​จนถึง​ชีวิตนิรันดร์ ซึ่ง​บุตรมนุษย์​จะ​ให้​แก่​พวกคุณ เพราะ​พระเจ้า​พระบิดา​ได้​ประทับตรา​พระองค์​ไว้​แล้ว”

28 พวกเขา​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ต้อง​ทำ​อะไร เพื่อ​จะ​ทำ​งาน​ของ​พระเจ้า?”

29 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “งาน​ของ​พระเจ้า​คือ​ให้​พวกคุณ​เชื่อ​ใน​ผู้​ที่​พระองค์​ส่ง​มา”

30 พวกเขา​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “แล้ว​ท่าน​จะ​ทำ​หมายสำคัญ​อะไร ให้​พวกเรา​เห็น​และ​เชื่อ​ท่าน? ท่าน​จะ​ทำ​งาน​อะไร? 31 บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา​กิน​มานา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า ‘พระองค์​ประทาน​ขนมปัง​จาก​สวรรค์§ให้​พวกเขา​กิน’ ”✡

32 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า ไม่​ใช่​โมเสส​ที่​ให้​ขนมปัง​จาก​สวรรค์​แก่​พวกคุณ แต่​พระบิดา​ของ​เรา​ประทาน​ขนมปัง​แท้​จาก​สวรรค์​แก่​พวกคุณ 33 เพราะ​ขนมปัง​ของ​พระเจ้า​คือ​ขนมปัง​ที่​ลง​มา​จาก​สวรรค์​และ​ให้​ชีวิต​แก่​โลก”

34 พวกเขา​จึง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน โปรด​ให้​ขนมปัง​นี้​แก่​พวกเรา​เสมอ​ไป”

35 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​คือ​ขนมปัง​แห่ง​ชีวิต ผู้​ที่​มา​หา​เรา​จะ​ไม่​หิว และ​ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​จะ​ไม่​กระหาย​อีก​เลย 36 แต่​เรา​บอก​พวกคุณ​แล้ว​ว่า พวกคุณ​ได้​เห็น​เรา​แล้ว แต่​ก็​ยัง​ไม่​เชื่อ 37 ทุกคน​ที่​พระบิดา​ประทาน​แก่​เรา​จะ​มา​หา​เรา และ​ผู้​ที่​มา​หา​เรา เรา​จะ​ไม่​ขับไล่​ออก​ไป​เลย 38 เพราะ​เรา​ลง​มา​จาก​สวรรค์ ไม่​ใช่​เพื่อ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​เรา​เอง แต่​เพื่อ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 39 และ​นี่​คือ​ความประสงค์​ของ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา คือ​เรา​จะ​ไม่​สูญเสีย​ใคร​เลย​ใน​บรรดา​ผู้​ที่​พระองค์​ประทาน​แก่​เรา แต่​จะ​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​ใน​วัน​สุดท้าย 40 เพราะ​นี่​คือ​ความประสงค์​ของ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา คือ​ทุกคน​ที่​เห็น​พระบุตร​และ​เชื่อ​ใน​พระองค์​จะ​มี​ชีวิตนิรันดร์ และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​ใน​วัน​สุดท้าย”

41 ชาวยิว​จึง​บ่น​พึมพำ​เรื่อง​พระองค์ เพราะ​พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​คือ​ขนมปัง​ที่​ลง​มา​จาก​สวรรค์” 42 พวกเขา​พูด​ว่า “คน​นี้​ไม่​ใช่​เยซู​ลูก​ของ​โยเซฟ​หรือ? พวกเรา​รู้จัก​ทั้ง​พ่อ​และ​แม่​ของ​เขา แล้ว​ตอนนี้​เขา​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า ‘เรา​ลง​มา​จาก​สวรรค์’?”

43 พระเยซู​จึง​ตอบ​พวกเขา​ว่า “อย่า​บ่น​พึมพำ​กัน​เลย 44 ไม่​มี​ใคร​มา​หา​เรา​ได้ เว้นแต่​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา​จะ​ดึง​เขา​มา และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​ใน​วัน​สุดท้าย 45 มี​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า ‘พระเจ้า​จะ​สอน​พวกเขา​ทุกคน’ ✡ ดังนั้น ทุกคน​ที่​ได้ยิน​และ​เรียนรู้​จาก​พระบิดา​ก็​มา​หา​เรา 46 ไม่​ใช่​ว่า​มี​ใคร​เคย​เห็น​พระบิดา นอกจาก​ผู้​ที่​มา​จาก​พระเจ้า พระองค์​ได้​เห็น​พระบิดา 47 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​มี​ชีวิตนิรันดร์ 48 เรา​คือ​ขนมปัง​แห่ง​ชีวิต 49 บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​กิน​มานา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร แต่​พวกเขา​ก็​ตาย 50 นี่​คือ​ขนมปัง​ที่​ลง​มา​จาก​สวรรค์ เพื่อ​ให้​ผู้​ที่​กิน​ขนมปัง​นี้​ไม่​ตาย 51 เรา​คือ​ขนมปัง​ที่​มี​ชีวิต ซึ่ง​ลง​มา​จาก​สวรรค์ ถ้า​ใคร​กิน​ขนมปัง​นี้ เขา​จะ​มี​ชีวิต​ตลอดไป และ​ขนมปัง​ที่​เรา​จะ​ให้​เพื่อ​ชีวิต​ของ​โลก​ก็​คือ​เนื้อหนัง​ของ​เรา”

52 ชาวยิว​จึง​โต้เถียง​กัน​เอง​ว่า “คน​นี้​จะ​เอา​เนื้อหนัง​ของ​เขา​ให้​พวกเรา​กิน​ได้​อย่างไร?”

53 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า ถ้า​พวกคุณ​ไม่​กิน​เนื้อหนัง​ของ​บุตรมนุษย์​และ​ไม่​ดื่ม​เลือด​ของ​พระองค์ พวกคุณ​ก็​ไม่​มี​ชีวิต​ใน​ตัว 54 ผู้​ที่​กิน​เนื้อหนัง​ของ​เรา​และ​ดื่ม​เลือด​ของ​เรา มี​ชีวิตนิรันดร์ และ​เรา​จะ​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​ใน​วัน​สุดท้าย 55 เพราะ​เนื้อหนัง​ของ​เรา​เป็น​อาหาร​อย่าง​แท้จริง และ​เลือด​ของ​เรา​เป็น​เครื่องดื่ม​อย่าง​แท้จริง 56 ผู้​ที่​กิน​เนื้อหนัง​ของ​เรา​และ​ดื่ม​เลือด​ของ​เรา​อยู่​ใน​เรา และ​เรา​อยู่​ใน​เขา 57 พระบิดา​ผู้​มี​ชีวิต​ส่ง​เรา​มา และ​เรา​มี​ชีวิต​เพราะ​พระบิดา​ฉันใด ผู้​ที่​กิน​เรา​ก็​จะ​มี​ชีวิต​เพราะ​เรา​ฉันนั้น 58 นี่​คือ​ขนมปัง​ที่​ลง​มา​จาก​สวรรค์ ไม่​เหมือน​กับ​ที่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​กิน​มานา​แล้ว​ตาย ผู้​ที่​กิน​ขนมปัง​นี้​จะ​มี​ชีวิต​ตลอดไป” 59 พระองค์​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​ขณะ​สอน​อยู่​ใน​ธรรมศาลา​ที่​คาเปอรนาอุม

60 เมื่อ​สาวก​ของ​พระองค์​หลาย​คน​ได้ยิน จึง​พูด​ว่า “คำพูด​นี้​ยาก​มาก ใคร​จะ​ฟัง​ได้?”

61 แต่​พระเยซู​รู้​อยู่​ใน​ใจ​ว่า​สาวก​ของ​พระองค์​กำลัง​บ่น​พึมพำ​เรื่อง​นี้ จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรื่อง​นี้​ทำ​ให้​พวกคุณ​สะดุด​หรือ? 62 แล้ว​ถ้า​พวกคุณ​เห็น​บุตรมนุษย์​ขึ้น​ไป​ยัง​ที่​ซึ่ง​พระองค์​เคย​อยู่​ก่อน​ล่ะ? 63 วิญญาณ​เป็น​ผู้​ให้​ชีวิต เนื้อหนัง​ไม่​มี​ประโยชน์​อะไร ถ้อยคำ​ที่​เรา​พูด​กับ​พวกคุณ​เป็น​วิญญาณ​และ​เป็น​ชีวิต 64 แต่​ใน​พวกคุณ​มี​บางคน​ที่​ไม่​เชื่อ” เพราะ​พระเยซู​รู้​ตั้งแต่​แรก​ว่า​ใคร​บ้าง​ไม่​เชื่อ และ​ใคร​จะ​ทรยศ​พระองค์ 65 พระองค์​กล่าว​ว่า “เพราะ​เหตุ​นี้ เรา​จึง​บอก​พวกคุณ​ว่า ไม่​มี​ใคร​มา​หา​เรา​ได้ เว้นแต่​พระบิดา​จะ​ประทาน​ให้​เขา​มา”

66 ตั้งแต่​นั้น สาวก​ของ​พระองค์​หลาย​คน​ก็​ถอย​กลับ และ​ไม่​ติดตาม​พระองค์​อีก 67 พระเยซู​จึง​ถาม​สาวก​สิบสอง​คน​ว่า “พวกคุณ​ก็​ไม่​อยาก​จาก​ไป​ด้วย​ใช่​ไหม?”

68 ซีโมน​เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเรา​จะ​ไป​หา​ใคร? พระองค์​มี​ถ้อยคำ​แห่ง​ชีวิตนิรันดร์ 69 พวกเรา​เชื่อ​และ​รู้​แล้ว​ว่า พระองค์​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต​อยู่”

70 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ไม่​ได้​เลือก​พวกคุณ​ทั้ง​สิบสอง​คน​หรือ? แต่​คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​เป็น​มาร” 71 พระองค์​หมายถึง​ยูดาส​บุตร​ของ​ซีโมน​อิสคาริโอท เพราะ​เขา​คือ​คน​ที่​จะ​ทรยศ​พระองค์ ทั้ง​ที่​เป็น​หนึ่ง​ใน​สาวก​สิบสอง​คน

7

1 หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​ยัง​เดินทาง​อยู่​ใน​แคว้น​กาลิลี พระองค์​ไม่​ต้องการ​เดินทาง​ใน​แคว้น​ยูเดีย เพราะ​ชาวยิว​พยายาม​จะ​ฆ่า​พระองค์ 2 ขณะนั้น เทศกาล​อยู่เพิง​ของ​ชาวยิว​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว 3 พี่น้อง​ของ​พระองค์​จึง​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ออก​จาก​ที่​นี่​ไป​แคว้น​ยูเดีย​เถอะ เพื่อ​สาวก​ของ​ท่าน​จะ​ได้​เห็น​งาน​ที่​ท่าน​ทำ​ด้วย 4 เพราะ​ไม่​มี​ใคร​ทำ​อะไร​ใน​ที่​ลับ ถ้า​เขา​ต้องการ​ให้​เป็น​ที่​รู้จัก​อย่าง​เปิดเผย ถ้า​ท่าน​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้ ก็​แสดง​ตัว​ให้​โลก​เห็น​สิ” 5 เพราะ​แม้​แต่​พี่น้อง​ของ​พระองค์​เอง​ก็​ไม่​เชื่อ​ใน​พระองค์

6 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เวลา​ของ​เรา​ยัง​มา​ไม่​ถึง แต่​เวลา​ของ​พวกคุณ​พร้อม​อยู่​เสมอ 7 โลก​เกลียด​พวกคุณ​ไม่​ได้ แต่​โลก​เกลียด​เรา เพราะ​เรา​เป็นพยานยืนยัน​เกี่ยวกับ​โลก​ว่า​งาน​ของ​มัน​ชั่ว 8 พวกคุณ​ขึ้น​ไป​ร่วม​เทศกาล​เถอะ เรา​ยัง​ไม่​ขึ้น​ไป​ร่วม​เทศกาล​นี้ เพราะ​เวลา​ของ​เรา​ยัง​ไม่​ครบ​กำหนด”

9 เมื่อ​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกเขา​แล้ว พระองค์​ก็​ยัง​อยู่​ใน​แคว้น​กาลิลี 10 แต่​เมื่อ​พี่น้อง​ของ​พระองค์​ขึ้น​ไป​ร่วม​เทศกาล​แล้ว พระองค์​ก็​ขึ้น​ไป​เช่นกัน ไม่​ได้​ไป​อย่าง​เปิดเผย แต่​ไป​อย่าง​ลับ ๆ 11 ชาวยิว​จึง​ตามหา​พระองค์​ใน​งาน​เทศกาล และ​ถาม​กัน​ว่า “เขา​อยู่​ที่​ไหน?” 12 ฝูงชน​พูด​กัน​มากมาย​ถึง​พระองค์ บางคน​พูด​ว่า “เขา​เป็น​คนดี” แต่​คนอื่น​พูด​ว่า “ไม่​ใช่ เขา​หลอกลวง​ฝูงชน” 13 ถึงอย่างนั้น ไม่​มี​ใคร​พูด​ถึง​พระองค์​อย่าง​เปิดเผย เพราะ​กลัว​ชาวยิว 14 เมื่อ​ถึง​กลาง​เทศกาล พระเยซู​ขึ้น​ไป​ใน​พระวิหาร​และ​สอน 15 ชาวยิว​ประหลาดใจ​และ​พูด​ว่า “คน​นี้​มี​ความรู้​ได้​อย่างไร ทั้ง​ที่​ไม่​เคย​เรียน?”

16 พระเยซู​จึง​ตอบ​พวกเขา​ว่า “คำสอน​ของ​เรา​ไม่​ใช่​ของ​เรา​เอง แต่​เป็น​ของ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 17 ถ้า​ใคร​ปรารถนา​จะ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระองค์ คน​นั้น​จะ​รู้​ว่า​คำสอน​นี้​มา​จาก​พระเจ้า หรือ​เรา​พูด​จาก​ตัว​เรา​เอง 18 ผู้​ที่​พูด​จาก​ตนเอง​แสวงหา​เกียรติ​ของ​ตนเอง แต่​ผู้​ที่​แสวงหา​เกียรติ​ของ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เขา​มา เป็น​คน​สัตย์จริง และ​ไม่​มี​ความอธรรม​อยู่​ใน​เขา 19 โมเสส​ไม่​ได้​ให้​ธรรมบัญญัติ​แก่​พวกคุณ​หรือ? แต่​ไม่​มี​ใคร​ใน​พวกคุณ​ปฏิบัติ​ตาม​ธรรมบัญญัติ แล้ว​ทำไม​พวกคุณ​จึง​พยายาม​จะ​ฆ่า​เรา?”

20 ฝูงชน​ตอบ​ว่า “ท่าน​มี​ปีศาจ! ใคร​กำลัง​พยายาม​จะ​ฆ่า​ท่าน?”

21 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ทำ​งาน​เพียง​อย่าง​เดียว และ​พวกคุณ​ทุกคน​ก็​ประหลาดใจ​กับ​เรื่อง​นั้น 22 โมเสส​ให้​การ​ขลิบ​แก่​พวกคุณ—ที่จริง​การ​ขลิบ​ไม่​ได้​เริ่ม​จาก​โมเสส แต่​มา​จาก​บรรพบุรุษ—และ​พวกคุณ​ยัง​ขลิบ​เด็กชาย​ใน​วัน​สะบาโต 23 ถ้า​เด็กชาย​รับ​การ​ขลิบ​ใน​วัน​สะบาโต เพื่อ​ไม่​ให้​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​ถูก​ละเมิด แล้ว​ทำไม​พวกคุณ​จึง​โกรธ​เรา เพราะ​เรา​ทำ​ให้​ชาย​คน​หนึ่ง​หายดี​ทั้ง​ตัว​ใน​วัน​สะบาโต? 24 อย่า​พิพากษา​ตาม​ที่​เห็น​ภายนอก แต่​จง​พิพากษา​อย่าง​ชอบธรรม”

25 ชาว​กรุง​เยรูซาเล็ม​บางคน​จึง​พูด​ว่า “คน​นี้​ไม่​ใช่​คน​ที่​พวกเขา​พยายาม​จะ​ฆ่า​หรือ? 26 ดูสิ เขา​พูด​อย่าง​เปิดเผย แต่​พวกเขา​ไม่​พูด​อะไร​กับ​เขา หรือ​พวกผู้ปกครอง​รู้​แน่​แล้ว​ว่า​คน​นี้​คือ​พระคริสต์? 27 แต่​พวกเรา​รู้​ว่า​คน​นี้​มา​จาก​ไหน ส่วน​เมื่อ​พระคริสต์​มา ไม่​มี​ใคร​จะ​รู้​ว่า​พระองค์​มา​จาก​ไหน”

28 ขณะ​ที่​พระเยซู​สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร พระองค์​จึง​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “พวกคุณ​ทั้ง​รู้จัก​เรา และ​รู้​ว่า​เรา​มา​จาก​ไหน เรา​ไม่​ได้​มา​ด้วย​ตนเอง แต่​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา​นั้น​สัตย์จริง และ​พวกคุณ​ไม่​รู้จัก​พระองค์ 29 เรา​รู้จัก​พระองค์ เพราะ​เรา​มา​จาก​พระองค์ และ​พระองค์​ส่ง​เรา​มา”

30 พวกเขา​จึง​พยายาม​จับ​พระองค์ แต่​ไม่​มี​ใคร​แตะต้อง​พระองค์ เพราะ​วาระ​ของ​พระองค์​ยัง​มา​ไม่​ถึง 31 แต่​หลาย​คน​ใน​ฝูงชน​เชื่อ​ใน​พระองค์ พวกเขา​พูด​ว่า “เมื่อ​พระคริสต์​มา พระองค์​จะ​ทำ​หมายสำคัญ​มาก​กว่า​ที่​คน​นี้​ทำ​หรือ?” 32 พวก​ฟาริสี​ได้ยิน​ฝูงชน​พูด​พึมพำ​เรื่อง​เหล่านี้​เกี่ยวกับ​พระองค์ บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​พวก​ฟาริสี​จึง​ส่ง​เจ้าหน้าที่​ไป​จับ​พระองค์

33 พระเยซู​จึง​กล่าว​ว่า “เรา​จะ​อยู่​กับ​พวกคุณ​อีก​เพียง​ไม่นาน แล้ว​เรา​จะ​ไป​หา​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 34 พวกคุณ​จะ​ตามหา​เรา แต่​จะ​ไม่​พบ และ​พวกคุณ​มา​ยัง​ที่​ที่​เรา​อยู่​ไม่​ได้”

35 ชาวยิว​จึง​พูด​กัน​ว่า “คน​นี้​จะ​ไป​ไหน​จน​พวกเรา​หา​เขา​ไม่​พบ? เขา​จะ​ไป​หา​ชาวยิว​ที่​กระจัดกระจาย​อยู่​ท่ามกลาง​ชาวกรีก และ​สอน​ชาวกรีก​หรือ? 36 คำ​ที่​เขา​พูด​ว่า ‘พวกคุณ​จะ​ตามหา​เรา แต่​จะ​ไม่​พบ’ และ ‘พวกคุณ​มา​ยัง​ที่​ที่​เรา​อยู่​ไม่​ได้’ หมายความ​ว่า​อะไร?”

37 ใน​วัน​สุดท้าย​ซึ่ง​เป็น​วัน​สำคัญ​ที่สุด​ของ​เทศกาล พระเยซู​ยืน​ขึ้น​และ​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “ถ้า​ใคร​กระหาย ให้​คน​นั้น​มา​หา​เรา​และ​ดื่ม! 38 ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​เรา ตาม​ที่​พระคัมภีร์​กล่าว​ไว้ จาก​ภายใน​ตัว​เขา จะ​มี​น้ำ​ที่​มี​ชีวิต​ไหล​ออก​มา​เป็น​แม่น้ำ” 39 พระองค์​กล่าว​เช่นนี้​ถึง​พระวิญญาณ​ที่​ผู้​เชื่อ​ใน​พระองค์​กำลัง​จะ​ได้​รับ ตอนนั้น​ยัง​ไม่​ได้​ประทาน​พระวิญญาณบริสุทธิ์ เพราะ​พระเยซู​ยัง​ไม่​ได้​รับ​พระสิริ

40 เมื่อ​หลาย​คน​ใน​ฝูงชน​ได้ยิน​ถ้อยคำ​เหล่านี้ พวกเขา​พูด​ว่า “คน​นี้​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​จริง ๆ” 41 คนอื่น​พูด​ว่า “คน​นี้​คือ​พระคริสต์” แต่​บางคน​พูด​ว่า “พระคริสต์​จะ​มา​จาก​กาลิลี​หรือ? 42 พระคัมภีร์​ไม่​ได้​บอก​หรือ​ว่า พระคริสต์​จะ​มา​จาก​เชื้อสาย*ของ​ดาวิด✡ และ​มา​จาก​เบธเลเฮม✡ หมู่บ้าน​ที่​ดาวิด​เคย​อยู่?” 43 ฝูงชน​จึง​เกิด​ความแตกแยก​กัน​เพราะ​พระองค์ 44 บางคน​ใน​พวกเขา​อยาก​จับ​พระองค์ แต่​ไม่​มี​ใคร​ลงมือ​จับ 45 เจ้าหน้าที่​กลับ​มา​หา​บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ฟาริสี พวกเขา​จึง​ถาม​เจ้าหน้าที่​ว่า “ทำไม​ไม่​พา​เขา​มา?”

46 เจ้าหน้าที่​ตอบ​ว่า “ไม่​เคย​มี​ใคร​พูด​เหมือน​คน​นี้​เลย!”

47 พวก​ฟาริสี​จึง​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกเจ้า​ก็​ถูก​เขา​หลอก​ไป​ด้วย​หรือ? 48 มี​ผู้ปกครอง​หรือ​ฟาริสี​สัก​คน​ไหม​ที่​เชื่อ​ใน​เขา? 49 แต่​ฝูงชน​พวก​นี้​ที่​ไม่​รู้​ธรรมบัญญัติ​ถูก​สาป​แช่ง”

50 นิโคเดมัส ผู้​ที่​เคย​มา​หา​พระเยซู​ตอน​กลางคืน และ​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวก​ฟาริสี กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า 51 “ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกเรา​พิพากษา​คน​โดย​ยัง​ไม่​ได้​ฟัง​เขา​ก่อน และ​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​เขา​ทำ​อะไร​หรือ?”

52 พวกเขา​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​ก็​มา​จาก​กาลิลี​ด้วย​หรือ? ลอง​ค้นดู​แล้ว​จะ​เห็น​ว่า ไม่​มี​ผู้เผยพระวจนะ​คน​ใด​ปรากฏ​ขึ้น​มา​จาก​กาลิลี”✡

53 แล้ว​ทุกคน​ก็​กลับ​บ้าน​ของ​ตน

8

1 ส่วน​พระเยซู​ไป​ยัง​ภูเขา​มะกอกเทศ

2 ตอน​เช้า​ตรู่ พระองค์​กลับ​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร​อีก ประชาชน​ทุกคน​มา​หา​พระองค์ พระองค์​จึง​นั่ง​ลง​และ​สอน​พวกเขา 3 พวก​อาลักษณ์​และ​ฟาริสี​พา​หญิง​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​ถูก​จับ​ได้​ว่า​ล่วงประเวณี​มา แล้ว​ให้​นาง​ยืน​อยู่​ตรงกลาง 4 พวกเขา​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “อาจารย์ หญิง​คน​นี้​ถูก​จับ​ได้​ขณะ​กำลัง​ล่วงประเวณี​อยู่ 5 ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกเรา โมเสส​สั่ง​ไว้​ว่า​ให้​เอา​หิน​ขว้าง​หญิง​อย่าง​นี้​ให้​ตาย✡ แล้ว​ท่าน​ว่า​อย่างไร?” 6 พวกเขา​พูด​เช่นนี้​เพื่อ​ทดสอบ​พระองค์ จะ​ได้​มี​เรื่อง​กล่าวหา​พระองค์

แต่​พระเยซู​ก้ม​ลง และ​ใช้​นิ้ว​เขียน​บน​พื้น 7 เมื่อ​พวกเขา​ยัง​ถาม​พระองค์​อยู่​เรื่อย ๆ พระองค์​จึง​เงยหน้า​ขึ้น​และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ผู้​ที่​ไม่​มี​บาป​ใน​พวกคุณ ให้​คน​นั้น​เป็น​คน​แรก​ที่​ขว้าง​หิน​ใส่​นาง” 8 แล้ว​พระองค์​ก็​ก้ม​ลง​เขียน​บน​พื้น​ด้วย​นิ้ว​อีก

9 เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​เช่นนั้น มโนธรรม​ของ​พวกเขา​ก็​กล่าวโทษ​พวกเขา จึง​ทยอย​ออก​ไป​ทีละ​คน เริ่ม​จาก​คน​ที่​อายุ​มาก​ที่สุด​จนถึง​คน​สุดท้าย เหลือ​แต่​พระเยซู​กับ​หญิง​คน​นั้น​ที่​อยู่​ตรงกลาง 10 พระเยซู​ยืน​ขึ้น เห็น​นาง แล้ว​กล่าว​ว่า “หญิงเอ๋ย คน​ที่​กล่าวหา​เจ้า​อยู่​ไหน? ไม่​มี​ใคร​พิพากษา​ลงโทษ​เจ้า​หรือ?”

11 นาง​ตอบ​ว่า “ไม่​มี​เลย​ค่ะ ท่าน”

พระเยซู​กล่าว​ว่า “เรา​ก็​ไม่​พิพากษา​ลงโทษ​เจ้า​เช่นกัน ไป​เถอะ และ​ตั้งแต่​นี้​ไป​อย่า​ทำ​บาป​อีก”*

12 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​อีก​ว่า “เรา​คือ​ความสว่าง​ของ​โลก✡ ผู้​ที่​ติดตาม​เรา​จะ​ไม่​เดิน​ใน​ความมืด แต่​จะ​มี​ความสว่าง​แห่ง​ชีวิต”

13 พวก​ฟาริสี​จึง​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ตัว​ท่าน​เอง คำพยาน​ของ​ท่าน​ใช้​ยืนยัน​ไม่​ได้”

14 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ถึง​เรา​จะ​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ตัว​เรา​เอง คำพยาน​ของ​เรา​ก็​เป็น​ความจริง เพราะ​เรา​รู้​ว่า​เรา​มา​จาก​ไหน และ​กำลัง​จะ​ไป​ไหน แต่​พวกคุณ​ไม่​รู้​ว่า​เรา​มา​จาก​ไหน หรือ​กำลัง​จะ​ไป​ไหน 15 พวกคุณ​พิพากษา​ตาม​เนื้อหนัง ส่วน​เรา​ไม่​พิพากษา​ใคร 16 ถึง​เรา​จะ​พิพากษา การ​พิพากษา​ของ​เรา​ก็​เป็น​ความจริง เพราะ​เรา​ไม่​ได้​อยู่​ตาม​ลำพัง แต่​เรา​อยู่​กับ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา 17 และ​มี​เขียน​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกคุณ​ว่า คำพยาน​ของ​คน​สอง​คน​ใช้​ยืนยัน​ได้✡ 18 เรา​เป็น​ผู้​หนึ่ง​ที่​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​ตัว​เรา​เอง และ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา​ก็​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา”

19 พวกเขา​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “พระบิดา​ของ​ท่าน​อยู่​ที่​ไหน?”

พระเยซู​ตอบ​ว่า “พวกคุณ​ไม่​รู้จัก​ทั้ง​เรา​และ​พระบิดา​ของ​เรา ถ้า​พวกคุณ​รู้จัก​เรา พวกคุณ​ก็​จะ​รู้จัก​พระบิดา​ของ​เรา​ด้วย” 20 พระเยซู​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​ขณะ​สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร บริเวณ​ที่​เก็บ​เงินถวาย แต่​ไม่​มี​ใคร​จับ​พระองค์ เพราะ​วาระ​ของ​พระองค์​ยัง​มา​ไม่​ถึง 21 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​อีก​ว่า “เรา​กำลัง​จะ​จาก​ไป และ​พวกคุณ​จะ​ตามหา​เรา แต่​จะ​ตาย​ใน​บาป​ของ​พวกคุณ พวกคุณ​มา​ยัง​ที่​ที่​เรา​กำลัง​จะ​ไป​ไม่​ได้”

22 ชาวยิว​จึง​พูด​ว่า “เขา​จะ​ฆ่า​ตัวตาย​หรือ ถึง​พูด​ว่า ‘พวกคุณ​มา​ยัง​ที่​ที่​เรา​กำลัง​จะ​ไป​ไม่​ได้’?”

23 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​มา​จาก​เบื้องล่าง เรา​มา​จาก​เบื้องบน พวกคุณ​เป็น​ของ​โลก​นี้ เรา​ไม่​ใช่​ของ​โลก​นี้ 24 เพราะ​เหตุ​นี้ เรา​จึง​บอก​พวกคุณ​ว่า พวกคุณ​จะ​ตาย​ใน​บาป​ของ​ตน เพราะ​ถ้า​พวกคุณ​ไม่​เชื่อ​ว่า​เรา​เป็น​ผู้​นั้น† พวกคุณ​ก็​จะ​ตาย​ใน​บาป​ของ​ตน”

25 พวกเขา​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็น​ใคร?”

พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ก็​เป็น​อย่าง​ที่​เรา​บอก​พวกคุณ​มา​ตั้งแต่​แรก 26 เรา​มี​หลาย​เรื่อง​ที่​จะ​พูด​และ​พิพากษา​เกี่ยวกับ​พวกคุณ แต่​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา​นั้น​สัตย์จริง และ​สิ่ง​ที่​เรา​ได้ยิน​จาก​พระองค์ เรา​ก็​พูด​สิ่ง​เหล่านั้น​แก่​โลก”

27 พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​ว่า​พระองค์​กำลัง​กล่าว​ถึง​พระบิดา 28 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เมื่อ​พวกคุณ​ยก​บุตรมนุษย์​ขึ้น แล้ว​พวกคุณ​จะ​รู้​ว่า​เรา​เป็น​ผู้​นั้น และ​เรา​ไม่​ทำ​อะไร​ด้วย​ตนเอง แต่​เรา​พูด​สิ่ง​เหล่านี้​ตาม​ที่​พระบิดา​สอน​เรา 29 พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา​อยู่​กับ​เรา พระบิดา​ไม่​ได้​ปล่อย​เรา​ไว้​ตาม​ลำพัง เพราะ​เรา​ทำ​สิ่ง​ที่​พระองค์​พอใจ​อยู่​เสมอ”

30 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้ หลาย​คน​ก็​เชื่อ​ใน​พระองค์ 31 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​ชาวยิว​ที่​เชื่อ​พระองค์​ว่า “ถ้า​พวกคุณ​คงอยู่​ใน​ถ้อยคำ​ของ​เรา พวกคุณ​ก็​เป็น​สาวก​ของ​เรา​อย่าง​แท้จริง 32 พวกคุณ​จะ​รู้จัก​ความจริง และ​ความจริง​จะ​ทำ​ให้​พวกคุณ​เป็น​อิสระ” ✡

33 พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​เป็น​เชื้อสาย​ของ​อับราฮัม และ​ไม่​เคย​เป็น​ทาส​ของ​ใคร แล้ว​ท่าน​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า ‘พวกคุณ​จะ​เป็น​อิสระ’?”

34 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า ทุกคน​ที่​ทำ​บาป​เป็น​ทาส​ของ​บาป 35 ทาส​ไม่​ได้​อยู่​ใน​บ้าน​ตลอดไป แต่​บุตร​คงอยู่​ตลอดไป 36 ดังนั้น ถ้า​พระบุตร​ทำ​ให้​พวกคุณ​เป็น​อิสระ พวกคุณ​ก็​จะ​เป็น​อิสระ​อย่าง​แท้จริง 37 เรา​รู้​ว่า​พวกคุณ​เป็น​เชื้อสาย​ของ​อับราฮัม แต่​พวกคุณ​พยายาม​จะ​ฆ่า​เรา เพราะ​ถ้อยคำ​ของ​เรา​ไม่​มี​ที่​อยู่​ใน​พวกคุณ 38 เรา​พูด​สิ่ง​ที่​เรา​ได้​เห็น​เมื่อ​อยู่​กับ​พระบิดา​ของ​เรา ส่วน​พวกคุณ​ก็​ทำ​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ได้​เห็น​เมื่อ​อยู่​กับ​บิดา​ของ​พวกคุณ”

39 พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “อับราฮัม​เป็น​บิดา​ของ​พวกเรา”

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​พวกคุณ​เป็น​ลูก​ของ​อับราฮัม พวกคุณ​ก็​จะ​ทำ​งาน​ของ​อับราฮัม 40 แต่​ตอนนี้​พวกคุณ​พยายาม​จะ​ฆ่า​เรา ซึ่ง​เป็น​มนุษย์​ที่​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ คือ​ความจริง​ที่​เรา​ได้ยิน​จาก​พระเจ้า อับราฮัม​ไม่​ได้​ทำ​อย่าง​นี้ 41 พวกคุณ​กำลัง​ทำ​งาน​ของ​บิดา​ของ​พวกคุณ”

พวกเขา​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ไม่​ได้​เกิด​จาก​การ​ผิด​ศีลธรรม​ทาง​เพศ พวกเรา​มี​พระบิดา​เพียง​องค์เดียว คือ​พระเจ้า”

42 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​พระเจ้า​เป็น​พระบิดา​ของ​พวกคุณ พวกคุณ​ก็​จะ​รัก​เรา เพราะ​เรา​ออก​มา​และ​มา​จาก​พระเจ้า เรา​ไม่​ได้​มา​ด้วย​ตนเอง แต่​พระองค์​ส่ง​เรา​มา 43 ทำไม​พวกคุณ​จึง​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​เรา​พูด? เพราะ​พวกคุณ​รับฟัง​ถ้อยคำ​ของ​เรา​ไม่​ได้ 44 พวกคุณ​มา​จาก​มาร​ซึ่ง​เป็น​บิดา​ของ​พวกคุณ และ​พวกคุณ​ต้องการ​ทำ​ตาม​ความปรารถนา​ของ​บิดา​ของ​พวกคุณ มาร​เป็น​ฆาตกร​ตั้งแต่​แรก และ​ไม่​ยืนหยัด​อยู่​ใน​ความจริง เพราะ​ไม่​มี​ความจริง​อยู่​ใน​มาร เมื่อ​มาร​พูด​คำโกหก ก็​พูด​จาก​ตัวเอง เพราะ​มาร​เป็น​คนโกหก และ​เป็น​บิดา​ของ​คำโกหก 45 แต่​เพราะ​เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ พวกคุณ​จึง​ไม่​เชื่อ​เรา 46 ใคร​ใน​พวกคุณ​เอาผิด​เรา​ได้​ว่า​เรา​ทำ​บาป? ถ้า​เรา​บอก​ความจริง ทำไม​พวกคุณ​จึง​ไม่​เชื่อ​เรา? 47 ผู้​ที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​ย่อม​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า เหตุ​ที่​พวกคุณ​ไม่​ฟัง ก็​เพราะ​พวกคุณ​ไม่​ได้​มา​จาก​พระเจ้า”

48 ชาวยิว​จึง​ตอบ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​พูด​ไม่​ถูก​หรือ​ว่า ท่าน​เป็น​ชาว​สะมาเรีย​และ​มี​ปีศาจ?”

49 พระเยซู​ตอบ​ว่า “เรา​ไม่​มี​ปีศาจ แต่​เรา​ให้​เกียรติ​พระบิดา​ของ​เรา ส่วน​พวกคุณ​กลับ​ดูหมิ่น​เรา 50 เรา​ไม่​แสวงหา​เกียรติ​ของ​เรา​เอง มี​ผู้​หนึ่ง​ที่​แสวงหา​และ​พิพากษา 51 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า ถ้า​ใคร​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​เรา คน​นั้น​จะ​ไม่​มี​วัน​เห็น​ความตาย”

52 ชาวยิว​จึง​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ตอนนี้​พวกเรา​รู้​แล้ว​ว่า​ท่าน​มี​ปีศาจ อับราฮัม​ตาย​แล้ว และ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ก็​ตาย แต่​ท่าน​กลับ​พูด​ว่า ‘ถ้า​ใคร​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​เรา คน​นั้น​จะ​ไม่​มี​วัน​ลิ้มรส​ความตาย’ 53 ท่าน​ยิ่งใหญ่​กว่า​อับราฮัม​บิดา​ของ​พวกเรา​ซึ่ง​ตาย​ไป​แล้ว​หรือ? บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ​ก็​ตาย​ไป​แล้ว ท่าน​คิด​ว่า​ตัวเอง​เป็น​ใคร?”

54 พระเยซู​ตอบ​ว่า “ถ้า​เรา​ทำ​ให้​ตนเอง​ได้​รับ​พระสิริ พระสิริ​ของ​เรา​ก็​ไม่​มี​ค่า พระบิดา​ของ​เรา​เป็น​ผู้​ทำ​ให้​เรา​ได้​รับ​พระสิริ ซึ่ง​พวกคุณ​พูด​ถึง​พระองค์​ว่า​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกเรา 55 พวกคุณ​ไม่​รู้จัก​พระองค์ แต่​เรา​รู้จัก​พระองค์ ถ้า​เรา​พูด​ว่า ‘เรา​ไม่​รู้จัก​พระองค์’ เรา​ก็​จะ​เป็น​คนโกหก​เหมือน​พวกคุณ แต่​เรา​รู้จัก​พระองค์ และ​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์ 56 อับราฮัม​บิดา​ของ​พวกคุณ​ชื่นชม​ยินดี​ที่​จะ​ได้​เห็น​วัน​ของ​เรา เขา​ได้​เห็น​แล้ว​และ​ยินดี”

57 ชาวยิว​จึง​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​ยัง​อายุ​ไม่​ถึง​ห้าสิบ​ปี​เลย! ท่าน​เคย​เห็น​อับราฮัม​หรือ?”

58 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า ก่อน​ที่​อับราฮัม​จะ​เกิด​ขึ้น เรา​เป็น✡”

59 พวกเขา​จึง​หยิบ​ก้อนหิน​ขึ้น​มา​เพื่อ​จะ​ขว้าง​พระองค์ แต่​พระเยซู​หลบ​ซ่อน​และ​ออก​จาก​พระวิหาร เดิน​ผ่าน​กลาง​พวกเขา แล้ว​จาก​ไป

9

1 ขณะ​ที่​พระองค์​เดิน​ผ่าน​ไป พระองค์​เห็น​ชาย​คน​หนึ่ง​ตาบอด​มา​ตั้งแต่​เกิด 2 สาวก​ของ​พระองค์​ถาม​ว่า “รับบี ใคร​ทำ​บาป ชาย​คน​นี้​หรือ​พ่อแม่​ของ​เขา เขา​จึง​เกิด​มา​ตาบอด?”

3 พระเยซู​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​นี้​ไม่​ได้​ทำ​บาป และ​พ่อแม่​ของ​เขา​ก็​ไม่​ได้​ทำ​บาป แต่​เป็น​เพื่อ​ให้​งาน​ของ​พระเจ้า​ปรากฏ​ใน​ตัว​เขา 4 เรา​ต้อง​ทำ​งาน​ของ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา ตราบ​ที่​ยัง​เป็น​กลางวัน กลางคืน​กำลัง​มา เมื่อ​ไม่​มี​ใคร​ทำงาน​ได้ 5 ตราบ​ที่​เรา​อยู่​ใน​โลก เรา​คือ​ความสว่าง​ของ​โลก” 6 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว ก็​ถ่ม​น้ำลาย​ลง​บน​พื้น เอา​น้ำลาย​ผสม​ดิน​ให้​เป็น​โคลน แล้ว​ทา​โคลน​นั้น​ที่​ตา​ของ​ชาย​ตาบอด 7 และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ไป​ล้าง​ที่​สระ​สิโลอัม” (ซึ่ง​แปล​ว่า “ถูก​ส่ง​ไป”) เขา​จึง​ไป​ล้าง แล้ว​กลับ​มา​มองเห็น

8 เพื่อนบ้าน​และ​คน​ที่​เคย​เห็น​เขา​ตอน​ที่​ยัง​ตาบอด​จึง​พูด​ว่า “นี่​ไม่​ใช่​คน​ที่​เคย​นั่ง​ขอทาน​หรือ?” 9 บางคน​พูด​ว่า “ใช่ เขา​นั่นแหละ” คนอื่น​พูด​ว่า “ไม่​ใช่ แต่​หน้า​เหมือน​เขา”

เขา​พูด​ว่า “ผม​นี่แหละ”

10 พวกเขา​จึง​ถาม​เขา​ว่า “แล้ว​ตา​ของ​ท่าน​เปิด​ได้​อย่างไร?”

11 เขา​ตอบ​ว่า “ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เยซู​ทำ​โคลน ทา​ที่​ตา​ของ​ผม แล้ว​บอก​ผม​ว่า ‘ไป​ที่​สระ​สิโลอัม​แล้ว​ล้าง​เสีย’ ผม​จึง​ไป​ล้าง แล้ว​ก็​มองเห็น”

12 พวกเขา​ถาม​ว่า “เขา​อยู่​ที่​ไหน?”

เขา​ตอบ​ว่า “ผม​ไม่​รู้”

13 พวกเขา​พา​ชาย​ที่​เคย​ตาบอด​ไป​หา​พวก​ฟาริสี 14 วัน​ที่​พระเยซู​ทำ​โคลน​และ​เปิด​ตา​ของ​เขา​นั้น​เป็น​วัน​สะบาโต 15 พวก​ฟาริสี​จึง​ถาม​เขา​อีก​ว่า​เขา​มองเห็น​ได้​อย่างไร เขา​ตอบ​ว่า “เขา​เอา​โคลน​ทา​ตา​ของ​ผม ผม​ไป​ล้าง แล้ว​ตอนนี้​ผม​มองเห็น”

16 ฟาริสี​บางคน​จึง​พูด​ว่า “คน​นี้​ไม่​ได้​มา​จาก​พระเจ้า เพราะ​เขา​ไม่​รักษา​วัน​สะบาโต”

แต่​คนอื่น​พูด​ว่า “คนบาป​จะ​ทำ​หมายสำคัญ​อย่าง​นี้​ได้​อย่างไร?” พวกเขา​จึง​แตก​ความเห็น​กัน

17 พวกเขา​ถาม​ชาย​ที่​เคย​ตาบอด​อีก​ว่า “ท่าน​ว่า​อย่างไร​เกี่ยวกับ​คน​ที่​เปิด​ตา​ของ​ท่าน?”

เขา​ตอบ​ว่า “เขา​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ”

18 แต่​ชาวยิว​ไม่​เชื่อ​ว่า​เขา​เคย​ตาบอด​และ​กลับ​มองเห็น จนกระทั่ง​เรียก​พ่อแม่​ของ​ชาย​ที่​มองเห็น​มา 19 แล้ว​ถาม​พวกเขา​ว่า “นี่​คือ​ลูกชาย​ของ​พวกคุณ ที่​พวกคุณ​บอก​ว่า​เกิด​มา​ตาบอด​ใช่​ไหม? แล้ว​ตอนนี้​เขา​มองเห็น​ได้​อย่างไร?”

20 พ่อแม่​ของ​เขา​ตอบ​ว่า “พวกเรา​รู้​ว่า​นี่​คือ​ลูกชาย​ของ​เรา และ​เขา​เกิด​มา​ตาบอด 21 แต่​ตอนนี้​เขา​มองเห็น​ได้​อย่างไร พวกเรา​ไม่​รู้ หรือ​ใคร​เปิด​ตา​ของ​เขา พวกเรา​ก็​ไม่​รู้ เขา​โต​แล้ว ถาม​เขา​เอง​เถอะ เขา​จะ​ตอบ​เรื่อง​ของ​ตัวเอง” 22 พ่อแม่​ของ​เขา​พูด​เช่นนี้​เพราะ​กลัว​ชาวยิว ซึ่ง​ตกลง​กัน​ไว้​แล้ว​ว่า ถ้า​ใคร​ยอมรับ​อย่าง​เปิดเผย​ว่า​พระองค์​เป็น​พระคริสต์ คน​นั้น​จะ​ถูก​ขับ​ออก​จาก​ธรรมศาลา 23 เพราะ​เหตุ​นี้​พ่อแม่​ของ​เขา​จึง​พูด​ว่า “เขา​โต​แล้ว ถาม​เขา​เอง​เถอะ”

24 พวกเขา​จึง​เรียก​ชาย​ที่​เคย​ตาบอด​มา​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง แล้ว​พูด​กับ​เขา​ว่า “จง​ให้​เกียรติ​พระเจ้า​ด้วย​การ​พูด​ตาม​ความจริง พวกเรา​รู้​ว่า​คน​นี้​เป็น​คนบาป”

25 เขา​ตอบ​ว่า “เขา​เป็น​คนบาป​หรือ​ไม่ ผม​ไม่​รู้ สิ่ง​หนึ่ง​ที่​ผม​รู้​คือ ผม​เคย​ตาบอด แต่​ตอนนี้​มองเห็น”

26 พวกเขา​ถาม​เขา​อีก​ว่า “เขา​ทำ​อะไร​กับ​ท่าน? เขา​เปิด​ตา​ของ​ท่าน​อย่างไร?”

27 เขา​ตอบ​ว่า “ผม​บอก​พวกคุณ​ไป​แล้ว แต่​พวกคุณ​ไม่​ฟัง ทำไม​ยัง​อยาก​ฟัง​อีก? หรือ​พวกคุณ​ก็​อยาก​เป็น​สาวก​ของ​เขา​ด้วย?”

28 พวกเขา​จึง​ด่า​เขา​และ​พูด​ว่า “เจ้า​เป็น​สาวก​ของ​คน​นั้น แต่​พวกเรา​เป็น​สาวก​ของ​โมเสส 29 พวกเรา​รู้​ว่า​พระเจ้า​ได้​พูด​กับ​โมเสส แต่​คน​นี้ พวกเรา​ไม่​รู้​ว่า​มา​จาก​ไหน”

30 ชาย​คนนั้น​ตอบ​พวกเขา​ว่า “น่า​ประหลาด​จริง ๆ! พวกคุณ​ไม่​รู้​ว่า​เขา​มา​จาก​ไหน แต่​เขา​กลับ​เปิด​ตา​ของ​ผม 31 พวกเรา​รู้​ว่า​พระเจ้า​ไม่​ฟัง​คนบาป แต่​ถ้า​ใคร​นมัสการ​พระเจ้า​และ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระองค์ พระองค์​ก็​ฟัง​คน​นั้น✡ 32 ตั้งแต่​โลก​เริ่ม​มี​มา ไม่​เคย​ได้ยิน​ว่า​มี​ใคร​เปิด​ตา​ของ​คน​ที่​เกิด​มา​ตาบอด 33 ถ้า​คน​นี้​ไม่​ได้​มา​จาก​พระเจ้า เขา​ก็​ทำ​อะไร​ไม่​ได้”

34 พวกเขา​ตอบ​ว่า “เจ้า​เกิด​มา​ใน​บาป​ทั้งตัว แล้ว​ยัง​จะ​มา​สอน​พวกเรา​หรือ?” แล้ว​พวกเขา​ก็​ไล่​เขา​ออก​ไป

35 พระเยซู​ได้ยิน​ว่า​พวกเขา​ไล่​ชาย​คนนั้น​ออก​ไป เมื่อ​พบ​เขา พระองค์​จึง​ถาม​ว่า “ท่าน​เชื่อ​ใน​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​หรือ?”

36 เขา​ตอบ​ว่า “ท่าน​ครับ ผู้​นั้น​คือ​ใคร เพื่อ​ผม​จะ​ได้​เชื่อ​ใน​เขา?”

37 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​ได้​เห็น​ผู้​นั้น​แล้ว และ​ผู้​ที่​กำลัง​พูด​กับ​ท่าน​นี่แหละ​คือ​ผู้​นั้น”

38 เขา​กล่าว​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ผม​เชื่อ!” แล้ว​เขา​ก็​นมัสการ​พระองค์

39 พระเยซู​กล่าว​ว่า “เรา​มา​ใน​โลก​นี้​เพื่อ​การ​พิพากษา เพื่อ​ให้​คน​ที่​มอง​ไม่​เห็น​จะ​มองเห็น และ​คน​ที่​มองเห็น​จะ​กลาย​เป็น​คนตาบอด”

40 ฟาริสี​บางคน​ที่​อยู่​กับ​พระองค์​ได้ยิน​สิ่ง​เหล่านี้ จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ก็​ตาบอด​ด้วย​หรือ?”

41 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ถ้า​พวกคุณ​ตาบอด พวกคุณ​ก็​จะ​ไม่​มี​บาป แต่​ตอนนี้​พวกคุณ​พูด​ว่า ‘พวกเรา​มองเห็น’ เพราะ​ฉะนั้น บาป​ของ​พวกคุณ​จึง​ยังคง​อยู่

10

1 “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า คน​ที่​ไม่​เข้า​คอกแกะ​ทาง​ประตู แต่​ปีน​เข้า​ทาง​อื่น เป็น​ขโมย​และ​โจร 2 ส่วน​คน​ที่​เข้า​ทาง​ประตู​คือ​คนเลี้ยงแกะ 3 คน​เฝ้า​ประตู​จะ​เปิด​ให้​เขา และ​แกะ​ก็​ฟัง​เสียง​ของ​เขา เขา​เรียก​แกะ​ของ​ตน​ตาม​ชื่อ แล้ว​พา​พวกมัน​ออก​ไป 4 เมื่อ​เขา​พา​แกะ​ของ​ตน​ออก​มา เขา​ก็​เดิน​นำหน้า และ​แกะ​ก็​ตาม​เขา เพราะ​พวกมัน​รู้จัก​เสียง​ของ​เขา 5 พวกมัน​จะ​ไม่​ตาม​คนแปลกหน้า​อย่าง​แน่นอน แต่​จะ​หนี​จาก​เขา เพราะ​ไม่​รู้จัก​เสียง​ของ​คนแปลกหน้า” 6 พระเยซู​กล่าว​อุปมา​นี้​กับ​พวกเขา แต่​พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​ว่า​พระองค์​กำลัง​บอก​อะไร

7 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​อีก​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า เรา​คือ​ประตู​ของ​แกะ 8 ทุกคน​ที่​มา​ก่อน​เรา​เป็น​ขโมย​และ​โจร แต่​แกะ​ไม่​ฟัง​พวกเขา 9 เรา​คือ​ประตู ถ้า​ใคร​เข้า​มา​ทาง​เรา เขา​จะ​รอด เขา​จะ​เข้า​ออก และ​พบ​ทุ่งหญ้า 10 ขโมย​มา​ก็​เพื่อ​ขโมย ฆ่า และ​ทำลาย​เท่านั้น เรา​มา​เพื่อ​ให้​พวกเขา​มี​ชีวิต และ​มี​ชีวิต​อย่าง​เต็มเปี่ยม

11 “เรา​คือ​คนเลี้ยงแกะ​ที่​ดี✡ คนเลี้ยงแกะ​ที่​ดี​สละ​ชีวิต​เพื่อ​แกะ 12 ส่วน​ลูกจ้าง ซึ่ง​ไม่​ใช่​คนเลี้ยงแกะ​และ​แกะ​ก็​ไม่​ใช่​ของ​เขา เมื่อ​เห็น​หมาป่า​มา ก็​ทิ้ง​แกะ​แล้ว​หนี​ไป หมาป่า​จึง​ตะครุบ​แกะ​และ​ทำ​ให้​ฝูง​กระจัดกระจาย 13 ลูกจ้าง​หนี​ไป​เพราะ​เขา​เป็น​เพียง​ลูกจ้าง และ​ไม่​ได้​ห่วงใย​แกะ 14 เรา​คือ​คนเลี้ยงแกะ​ที่​ดี เรา​รู้จัก​แกะ​ของ​เรา และ​แกะ​ของ​เรา​ก็​รู้จัก​เรา 15 เช่นเดียวกับ​ที่​พระบิดา​รู้จัก​เรา และ​เรา​รู้จัก​พระบิดา เรา​สละ​ชีวิต​เพื่อ​แกะ 16 เรา​ยัง​มี​แกะ​อื่น​ที่​ไม่​ได้​อยู่​ใน​คอก​นี้✡ เรา​ต้อง​พา​แกะ​เหล่านั้น​มา​ด้วย และ​พวกมัน​จะ​ฟัง​เสียง​ของ​เรา แล้ว​จะ​มี​ฝูง​เดียว และ​มี​คนเลี้ยงแกะ​คน​เดียว 17 เพราะ​เหตุ​นี้​พระบิดา​จึง​รัก​เรา เพราะ​เรา​สละ​ชีวิต​ของ​เรา✡ เพื่อ​เรา​จะ​รับ​ชีวิต​นั้น​กลับ​คืน​มา 18 ไม่​มี​ใคร​เอา​ชีวิต​นั้น​ไป​จาก​เรา แต่​เรา​สละ​ชีวิต​ด้วย​ตัว​เรา​เอง เรา​มี​สิทธิอำนาจ​ที่​จะ​สละ​ชีวิต และ​มี​สิทธิอำนาจ​ที่​จะ​รับ​ชีวิต​นั้น​กลับ​คืน​มา เรา​ได้​รับ​คำบัญชา​นี้​จาก​พระบิดา​ของ​เรา”

19 เพราะ​ถ้อยคำ​เหล่านี้ ชาวยิว​จึง​แตก​ความเห็น​กัน​อีก 20 หลาย​คน​ใน​พวกเขา​พูด​ว่า “เขา​มี​ปีศาจ​และ​บ้า​ไป​แล้ว! พวกคุณ​จะ​ฟัง​เขา​ทำไม?” 21 คนอื่น​พูด​ว่า “ถ้อยคำ​อย่าง​นี้​ไม่​ใช่​คำ​ของ​คน​ที่​ถูก​ปีศาจ​สิง ปีศาจ​จะ​เปิด​ตา​ของ​คนตาบอด​ได้​หรือ?”✡

22 ตอนนั้น​เป็น​เทศกาล​ถวาย​พระวิหาร* ที่​กรุง​เยรูซาเล็ม 23 เป็น​ฤดูหนาว และ​พระเยซู​กำลัง​เดิน​อยู่​ใน​พระวิหาร​บริเวณ​เฉลียง​ของ​ซาโลมอน 24 ชาวยิว​จึง​มา​ล้อม​พระองค์​ไว้ แล้ว​ถาม​ว่า “ท่าน​จะ​ปล่อย​ให้​พวกเรา​ค้างคาใจ​อีก​นาน​แค่​ไหน? ถ้า​ท่าน​เป็น​พระคริสต์ ก็​บอก​พวกเรา​ให้​ชัดเจน​เถอะ”

25 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​บอก​พวกคุณ​แล้ว แต่​พวกคุณ​ไม่​เชื่อ งาน​ต่าง ๆ ที่​เรา​ทำ​ใน​พระนาม​ของ​พระบิดา เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เรา 26 แต่​พวกคุณ​ไม่​เชื่อ เพราะ​พวกคุณ​ไม่​ใช่​แกะ​ของ​เรา ตาม​ที่​เรา​บอก​พวกคุณ​แล้ว 27 แกะ​ของ​เรา​ฟัง​เสียง​ของ​เรา เรา​รู้จัก​พวกมัน และ​พวกมัน​ติดตาม​เรา 28 เรา​ให้​ชีวิตนิรันดร์​แก่​พวกมัน พวกมัน​จะ​ไม่​พินาศ​เลย และ​ไม่​มี​ใคร​จะ​ฉวย​พวกมัน​ไป​จาก​มือ​ของ​เรา 29 พระบิดา​ของ​เรา​ผู้​มอบ​พวกมัน​ให้​เรา ยิ่งใหญ่​กว่า​ทุกสิ่ง ไม่​มี​ใคร​สามารถ​ฉวย​พวกมัน​ไป​จาก​มือ​ของ​พระบิดา​ได้ 30 เรา​กับ​พระบิดา​เป็น​หนึ่ง”

31 ชาวยิว​จึง​หยิบ​ก้อนหิน​ขึ้น​มา​อีก​เพื่อ​จะ​ขว้าง​พระองค์ 32 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เรา​ได้​แสดง​งาน​ดี​หลาย​อย่าง​จาก​พระบิดา​ให้​พวกคุณ​เห็น พวกคุณ​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​เรา​เพราะ​งาน​ไหน?”

33 ชาวยิว​ตอบ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ไม่​ได้​เอา​หิน​ขว้าง​ท่าน​เพราะ​งาน​ดี แต่​เพราะ​การ​หมิ่นประมาท​พระเจ้า เพราะ​ท่าน​เป็น​มนุษย์ แต่​กลับ​ทำ​ให้​ตัวเอง​เป็น​พระเจ้า”

34 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกคุณ​มี​เขียน​ไว้​ไม่​ใช่​หรือ​ว่า ‘เรา​กล่าว​ว่า พวกเจ้า​เป็น​เทพเจ้า’?✡ 35 ถ้า​พระองค์​เรียก​คน​ที่​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​มา​ถึง​ว่า ‘เทพเจ้า’ — และ​พระคัมภีร์​จะ​ถูก​ลบล้าง​ไม่​ได้ — 36 แล้ว​พวกคุณ​จะ​พูด​ถึง​ผู้​ที่​พระบิดา​ทำ​ให้​บริสุทธิ์​และ​ส่ง​มา​ใน​โลก​ว่า ‘ท่าน​หมิ่นประมาท​พระเจ้า’ เพราะ​เรา​กล่าว​ว่า ‘เรา​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า’ หรือ? 37 ถ้า​เรา​ไม่​ทำ​งาน​ของ​พระบิดา ก็​อย่า​เชื่อ​เรา 38 แต่​ถ้า​เรา​ทำ ถึง​พวกคุณ​จะ​ไม่​เชื่อ​เรา ก็​จง​เชื่อ​งาน​เหล่านั้น เพื่อ​พวกคุณ​จะ​รู้​และ​เชื่อ​ว่า​พระบิดา​อยู่​ใน​เรา และ​เรา​อยู่​ใน​พระบิดา”

39 พวกเขา​จึง​พยายาม​จับ​พระองค์​อีก แต่​พระองค์​หลุด​ออก​จาก​มือ​ของ​พวกเขา 40 พระองค์​กลับ​ไป​อีก​ฟาก​หนึ่ง​ของ​แม่น้ำ​จอร์แดน ไป​ยัง​สถานที่​ที่​ยอห์น​เคย​ให้​คน​รับ​บัพติศมา​ใน​ตอนแรก และ​พระองค์​พัก​อยู่​ที่​นั่น 41 หลาย​คน​มา​หา​พระองค์ พวกเขา​พูด​ว่า “ยอห์น​ไม่​ได้​ทำ​หมายสำคัญ​เลย​สัก​อย่าง แต่​ทุกอย่าง​ที่​ยอห์น​พูด​ถึง​คน​นี้​เป็น​ความจริง” 42 และ​มี​คน​จำนวน​มาก​เชื่อ​ใน​พระองค์​ที่​นั่น

11

1 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ลาซารัส​ป่วย​อยู่ เขา​มา​จาก​เบธานี หมู่บ้าน​ของ​มารีย์​กับ​มารธา ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กัน 2 มารีย์​คน​นี้​คือ​ผู้​ที่​ชโลม​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ด้วย​น้ำมันหอม​และ​ใช้​ผม​เช็ด​เท้า​ของ​พระองค์ ลาซารัส​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​เธอ​กำลัง​ป่วย 3 พี่น้อง​ทั้ง​สอง​จึง​ส่ง​คน​ไป​บอก​พระองค์​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ดูสิ คน​ที่​พระองค์​รักใคร่​มาก​กำลัง​ป่วย”

4 เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน ก็​กล่าว​ว่า “โรค​นี้​ไม่​ได้​เป็นไป​เพื่อ​ความตาย แต่​เพื่อ​พระสิริ​ของ​พระเจ้า เพื่อ​ให้​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ได้​รับ​พระสิริ​ผ่าน​โรค​นี้” 5 พระเยซู​รัก​มารธา มารีย์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​กับ​มารธา และ​ลาซารัส 6 ดังนั้น เมื่อ​พระองค์​ได้ยิน​ว่า​ลาซารัส​ป่วย ก็​ยัง​พัก​อยู่​ที่​เดิม​อีก​สอง​วัน 7 หลัง​จาก​นั้น พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​สาวก​ว่า “พวกเรา​กลับ​ไป​แคว้น​ยูเดีย​กัน​อีก​เถอะ”

8 สาวก​ถาม​พระองค์​ว่า “รับบี เมื่อ​ไม่นาน​นี้​ชาวยิว​พยายาม​เอา​หิน​ขว้าง​ท่าน แล้ว​ท่าน​จะ​กลับ​ไป​ที่​นั่น​อีก​หรือ?”

9 พระเยซู​ตอบ​ว่า “กลางวัน​มี​สิบสอง​ชั่วโมง​ไม่​ใช่​หรือ? ถ้า​ใคร​เดิน​ใน​กลางวัน เขา​ก็​ไม่​สะดุด เพราะ​เขา​เห็น​ความสว่าง​ของ​โลก​นี้ 10 แต่​ถ้า​ใคร​เดิน​ใน​กลางคืน เขา​ก็​สะดุด เพราะ​ไม่​มี​ความสว่าง​อยู่​ใน​ตัว​เขา” 11 พระองค์​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้ แล้ว​จึง​กล่าว​ต่อ​ว่า “ลาซารัส​เพื่อน​ของ​พวกเรา​หลับ​ไป​แล้ว แต่​เรา​กำลัง​จะ​ไป​ปลุก​เขา​ให้​ตื่น”

12 สาวก​จึง​กล่าว​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​เขา​หลับ​อยู่ เขา​ก็​จะ​หายดี”

13 ที่​จริง​พระเยซู​กล่าว​ถึง​ความตาย​ของ​เขา แต่​พวกเขา​คิด​ว่า​พระองค์​กล่าว​ถึง​การ​นอนหลับ​พักผ่อน 14 พระเยซู​จึง​บอก​พวกเขา​ตรง ๆ ว่า “ลาซารัส​ตาย​แล้ว 15 เรา​ยินดี​เพื่อ​พวกคุณ​ที่​เรา​ไม่​ได้​อยู่​ที่​นั่น เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​เชื่อ แต่​ตอนนี้​พวกเรา​ไป​หา​เขา​กัน​เถอะ”

16 โธมัส ซึ่ง​มี​อีก​ชื่อ​ว่า​ดิดิมัส* จึง​พูด​กับ​เพื่อน​สาวก​ว่า “พวกเรา​ไป​ด้วย​กัน​เถอะ จะ​ได้​ตาย​กับ​พระองค์”

17 เมื่อ​พระเยซู​มา​ถึง พระองค์​พบ​ว่า​ลาซารัส​อยู่​ใน​ที่​ฝังศพ​มา​สี่​วัน​แล้ว 18 เบธานี​อยู่​ใกล้​กรุง​เยรูซาเล็ม ห่าง​กัน​ประมาณ​สิบห้า​สตาดิอา† 19 ชาวยิว​จำนวน​มาก​มา​หา​มารธา​กับ​มารีย์ เพื่อ​ปลอบใจ​พวกเธอ​เรื่อง​ลาซารัส 20 เมื่อ​มารธา​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​กำลัง​มา เธอ​จึง​ออก​ไป​พบ​พระองค์ ส่วน​มารีย์​ยัง​นั่ง​อยู่​ใน​บ้าน 21 มารธา​กล่าว​กับ​พระเยซู​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​พระองค์​อยู่​ที่​นี่ ลาซารัส​คง​ไม่​ตาย 22 แต่​ถึง​ตอนนี้ ดิฉัน​ก็​รู้​ว่า​ไม่​ว่า​พระองค์​จะ​ขอ​สิ่ง​ใด​จาก​พระเจ้า พระเจ้า​จะ​ประทาน​สิ่ง​นั้น​แก่​พระองค์”

23 พระเยซู​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า “ลาซารัส​จะ​ฟื้น​ขึ้นมา”

24 มารธา​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “ดิฉัน​รู้​ว่า​เขา​จะ​ฟื้น​ขึ้น​มา​ใน​วัน​สุดท้าย เมื่อ​มี​การฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย”

25 พระเยซู​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า “เรา​คือ​การฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​และ​ชีวิต ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​เรา ถึง​เขา​ตาย​ก็​ยัง​จะ​มี​ชีวิต 26 และ​ทุกคน​ที่​มี​ชีวิต​และ​เชื่อ​ใน​เรา​จะ​ไม่​มี​วัน​ตาย​เลย ท่าน​เชื่อ​เรื่อง​นี้​ไหม?”

27 เธอ​ตอบ​พระองค์​ว่า “เชื่อ​ค่ะ องค์​พระผู้เป็นเจ้า ดิฉัน​เชื่อ​แล้ว​ว่า​พระองค์​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า ผู้​ที่​จะ​มา​ใน​โลก”

28 เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว เธอ​ก็​กลับ​ไป​เรียก​มารีย์​ซึ่ง​เป็น​พี่น้อง​ของ​เธอ​เป็น​การ​ส่วนตัว บอก​ว่า “อาจารย์​มา​แล้ว และ​กำลัง​เรียก​เธอ”

29 เมื่อ​มารีย์​ได้ยิน เธอ​ก็​ลุก​ขึ้น​อย่าง​รวดเร็ว​และ​ไป​หา​พระองค์ 30 ตอนนั้น​พระเยซู​ยัง​ไม่​ได้​เข้า​หมู่บ้าน แต่​ยัง​อยู่​ตรง​ที่​มารธา​พบ​พระองค์ 31 ชาวยิว​ที่​อยู่​กับ​มารีย์​ใน​บ้าน​และ​กำลัง​ปลอบใจ​เธอ เมื่อ​เห็น​เธอ​ลุก​ขึ้น​อย่าง​รวดเร็ว​แล้ว​ออก​ไป ก็​ตาม​เธอ​ไป เพราะ​คิด​ว่า “เธอ​กำลัง​ไป​ยัง​ที่​ฝังศพ​เพื่อ​ร้องไห้​ที่​นั่น”

32 เมื่อ​มารีย์​มา​ถึง​ที่​ที่​พระเยซู​อยู่​และ​เห็น​พระองค์ เธอ​ก็​หมอบ​ลง​ที่​เท้า​ของ​พระองค์ แล้ว​กล่าว​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​พระองค์​อยู่​ที่​นี่ ลาซารัส​คง​ไม่​ตาย”

33 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​เธอ​ร้องไห้ และ​เห็น​ชาวยิว​ที่​มา​กับ​เธอ​ร้องไห้​ด้วย พระองค์​รู้สึก​สะเทือน​อย่าง​รุนแรง​ใน​จิตวิญญาณ และ​รู้สึก​หนักใจ 34 แล้ว​ถาม​ว่า “พวกคุณ​วาง​เขา​ไว้​ที่​ไหน?”

พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า มา​ดู​เถอะ”

35 พระเยซู​ร้องไห้

36 ชาวยิว​จึง​พูด​ว่า “ดูสิ พระองค์​รักใคร่​เขา​มาก​เพียง​ใด!” 37 แต่​บางคน​พูด​ว่า “คน​นี้​เปิด​ตา​ของ​ชาย​ตาบอด​ได้ แล้ว​จะ​ทำ​ให้​ชาย​คน​นี้​ไม่​ตาย​ไม่​ได้​หรือ?”

38 พระเยซู​ยัง​รู้สึก​สะเทือน​อย่าง​รุนแรง​อยู่​ภายใน​อีก​ครั้ง แล้ว​มา​ถึง​ที่​ฝังศพ ซึ่ง​เป็น​ถ้ำ​และ​มี​ก้อนหิน​ปิด​อยู่ 39 พระเยซู​กล่าว​ว่า “เอา​ก้อนหิน​ออก”

มารธา​พี่สาว​ของ​ผู้ตาย​กล่าว​กับ​พระองค์​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า ตอนนี้​คง​มี​กลิ่นเหม็น​แล้ว เพราะ​เขา​ตาย​มา​สี่​วัน”

40 พระเยซู​กล่าว​กับ​เธอ​ว่า “เรา​ไม่​ได้​บอก​ท่าน​หรือ​ว่า ถ้า​ท่าน​เชื่อ ท่าน​จะ​เห็น​พระสิริ​ของ​พระเจ้า?”

41 พวกเขา​จึง​เอา​ก้อนหิน​ออก​จาก​ที่​ที่​ผู้ตาย​นอน​อยู่‡ พระเยซู​เงยตา​ขึ้น​และ​กล่าว​ว่า “พระบิดา เรา​ขอบคุณ​พระองค์​ที่​พระองค์​ฟัง​เรา 42 เรา​รู้​ว่า​พระองค์​ฟัง​เรา​เสมอ แต่​เรา​กล่าว​เช่นนี้​เพราะ​ฝูงชน​ที่​ยืน​อยู่​รอบ ๆ เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​เชื่อ​ว่า​พระองค์​ส่ง​เรา​มา” 43 เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว พระองค์​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “ลาซารัส ออก​มา!”

44 คน​ที่​ตาย​แล้ว​ก็​ออก​มา มือ​และ​เท้า​ยัง​พัน​ด้วย​ผ้า​พันศพ และ​ใบหน้า​มี​ผ้า​พัน​อยู่

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “แก้​ผ้า​ให้​เขา แล้ว​ปล่อย​เขา​ไป”

45 ดังนั้น ชาวยิว​จำนวน​มาก​ที่​มา​หา​มารีย์​และ​เห็น​สิ่ง​ที่​พระเยซู​ทำ ก็​เชื่อ​ใน​พระองค์ 46 แต่​บางคน​ใน​พวกเขา​ไป​หา​พวก​ฟาริสี และ​บอก​สิ่ง​ที่​พระเยซู​ทำ 47 พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​ฟาริสี​จึง​เรียก​ประชุม​สภา แล้ว​พูด​ว่า “พวกเรา​กำลัง​ทำ​อะไร​กัน​อยู่? คน​นี้​ทำ​หมายสำคัญ​มากมาย 48 ถ้า​พวกเรา​ปล่อย​เขา​ไว้​อย่าง​นี้ ทุกคน​จะ​เชื่อ​ใน​เขา แล้ว​พวก​โรมัน​จะ​มา​ยึด​ทั้ง​สถานที่​ของ​เรา​และ​ชนชาติ​ของ​เรา”

49 แต่​คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา​ชื่อ​คายาฟาส ซึ่ง​เป็น​มหาปุโรหิต​ใน​ปี​นั้น กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​ไม่​รู้อะไร​เลย 50 และ​ไม่​คิด​หรือ​ว่า เป็น​ประโยชน์​สำหรับ​พวกเรา​ที่​คน​คน​เดียว​จะ​ตาย​เพื่อ​ประชาชน แทน​ที่​ชนชาติ​ทั้งหมด​จะ​พินาศ” 51 เขา​ไม่​ได้​กล่าว​เรื่อง​นี้​จาก​ตัว​เขา​เอง แต่​เพราะ​เขา​เป็น​มหาปุโรหิต​ใน​ปี​นั้น เขา​จึง​พยากรณ์​ว่า​พระเยซู​จะ​ตาย​เพื่อ​ชนชาติ​นั้น 52 และ​ไม่​ใช่​เพื่อ​ชนชาติ​นั้น​เท่านั้น แต่​เพื่อ​รวบรวม​ลูก​ของ​พระเจ้า​ที่​กระจัดกระจาย​อยู่​ให้​เป็น​หนึ่ง​เดียวกัน​ด้วย 53 ดังนั้น ตั้งแต่​วัน​นั้น​เป็นต้นมา พวกเขา​ก็​วางแผน​กัน​ว่า​จะ​ฆ่า​พระองค์ 54 เพราะ​เหตุ​นี้ พระเยซู​จึง​ไม่​เดิน​อย่าง​เปิดเผย​ท่ามกลาง​ชาวยิว​อีก แต่​ออก​จาก​ที่​นั่น​ไป​ยัง​เขต​ใกล้​ถิ่นทุรกันดาร ไป​ยัง​เมือง​หนึ่ง​ชื่อ​เอฟราอิม และ​พัก​อยู่​ที่​นั่น​กับ​สาวก

55 เทศกาล​ปัสกา​ของ​ชาวยิว​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว หลาย​คน​จาก​ชนบท​ขึ้น​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม​ก่อน​เทศกาล​ปัสกา เพื่อ​ชำระ​ตนเอง​ให้​บริสุทธิ์ 56 พวกเขา​จึง​ตามหา​พระเยซู และ​ขณะ​ยืน​อยู่​ใน​พระวิหาร​ก็​พูด​กัน​ว่า “พวกคุณ​คิด​อย่างไร? เขา​จะ​ไม่​มา​ร่วม​เทศกาล​เลย​หรือ?” 57 ตอนนั้น​พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​ฟาริสี​มี​คำสั่ง​ไว้​ว่า ถ้า​ใคร​รู้​ว่า​พระองค์​อยู่​ที่​ไหน ให้​มา​แจ้ง เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​จับ​พระองค์

12

1 หก​วัน​ก่อน​เทศกาล​ปัสกา พระเยซู​มา​ที่​เบธานี ที่​ซึ่ง​ลาซารัส​อยู่ ลาซารัส​คน​นี้​เคย​ตาย และ​พระองค์​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย 2 พวกเขา​จัด​อาหาร​เย็น​ให้​พระองค์​ที่​นั่น มารธา​คอย​รับใช้ ส่วน​ลาซารัส​เป็น​คน​หนึ่ง​ที่​นั่ง​ร่วม​โต๊ะ​กับ​พระองค์ 3 มารีย์​จึง​เอา​น้ำมันหอม​นารดา​บริสุทธิ์​ราคา​แพง​มาก​หนึ่ง​ปอนด์* มา​ชโลม​เท้า​ของ​พระเยซู และ​ใช้​ผม​ของ​เธอ​เช็ด​เท้า​ของ​พระองค์ กลิ่นหอม​ของ​น้ำมัน​อบอวล​ไป​ทั่ว​บ้าน

4 ยูดาส​อิสคาริโอท​บุตร​ของ​ซีโมน สาวก​คน​หนึ่ง​ของ​พระองค์ ซึ่ง​ต่อมา​จะ​ทรยศ​พระองค์ กล่าว​ว่า 5 “ทำไม​ไม่​ขาย​น้ำมันหอม​นี้​เป็น​เงิน​สามร้อย​เดนาริอุส† แล้ว​เอา​เงิน​ไป​ให้​คนจน?” 6 เขา​กล่าว​เช่นนี้​ไม่​ใช่​เพราะ​ห่วงใย​คนจน แต่​เพราะ​เขา​เป็น​ขโมย และ​เป็น​ผู้ดูแล​กล่อง​เงิน จึง​เคย​ขโมย​เงิน​ที่​ใส่​ไว้​ใน​กล่อง​นั้น

7 แต่​พระเยซู​กล่าว​ว่า “ปล่อย​เธอ​เถอะ เธอ​เก็บ​สิ่ง​นี้​ไว้​สำหรับ​วัน​ฝังศพ​ของ​เรา 8 เพราะ​พวกคุณ​มี​คนจน​อยู่​กับ​พวกคุณ​เสมอ แต่​พวกคุณ​จะ​ไม่​มี​เรา​อยู่​ด้วย​เสมอ”

9 ฝูงชน​ชาวยิว​จำนวน​มาก​รู้​ว่า​พระองค์​อยู่​ที่​นั่น พวกเขา​จึง​มา ไม่​ใช่​เพราะ​พระเยซู​เท่านั้น แต่​ยัง​มา​เพื่อ​จะ​เห็น​ลาซารัส​ด้วย ซึ่ง​พระองค์​ทำ​ให้​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย 10 แต่​พวก​หัวหน้า​ปุโรหิต​วางแผน​จะ​ฆ่า​ลาซารัส​ด้วย 11 เพราะ​ลาซารัส ชาวยิว​จำนวน​มาก​จึง​จาก​ไป​และ​เชื่อ​ใน​พระเยซู

12 วัน​รุ่งขึ้น ฝูงชน​จำนวน​มาก​ที่​มา​ร่วม​เทศกาล เมื่อ​ได้ยิน​ว่า​พระเยซู​กำลัง​มา​กรุง​เยรูซาเล็ม 13 ก็​เอา​กิ่ง​ต้นปาล์ม​ออก​ไป​ต้อนรับ​พระองค์ และ​ร้อง​ว่า “โฮซันนา!‡ ผู้​ที่​มา​ใน​พระนาม​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​เป็น​สุข✡ กษัตริย์​แห่ง​อิสราเอล!”

14 พระเยซู​พบ​ลูกลา​ตัว​หนึ่ง แล้ว​นั่ง​บน​มัน ตาม​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า 15 “ธิดา​แห่ง​ศิโยน อย่า​กลัว นี่แน่ะ กษัตริย์​ของ​เจ้า​กำลัง​มา นั่ง​บน​ลูกลา”✡ 16 ตอนแรก​สาวก​ของ​พระองค์​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​เหล่านี้ แต่​เมื่อ​พระเยซู​ได้​รับ​พระสิริ พวกเขา​จึง​ระลึก​ได้ว่า​สิ่ง​เหล่านี้​เขียน​ถึง​พระองค์ และ​พวกเขา​ได้​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​กับ​พระองค์ 17 ฝูงชน​ที่​อยู่​กับ​พระองค์​ตอน​ที่​พระองค์​เรียก​ลาซารัส​ออก​จาก​ที่​ฝังศพ​และ​ทำ​ให้​เขา​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย ก็​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​นี้ 18 ฝูงชน​จึง​ออก​ไป​ต้อนรับ​พระองค์​ด้วย เพราะ​ได้ยิน​ว่า​พระองค์​ทำ​หมายสำคัญ​นี้ 19 พวก​ฟาริสี​จึง​พูด​กัน​ว่า “เห็น​ไหม พวกเรา​ทำ​อะไร​ไม่​ได้​เลย ดูสิ โลก​ตาม​เขา​ไป​หมด​แล้ว”

20 ใน​บรรดา​คน​ที่​ขึ้น​ไป​นมัสการ​ใน​เทศกาล​นั้น มี​ชาวกรีก​บางคน​ด้วย 21 คน​เหล่านี้​มา​หา​ฟีลิป ซึ่ง​มา​จาก​เบธไซดา​ใน​แคว้น​กาลิลี แล้ว​ขอร้อง​เขา​ว่า “ท่าน​ครับ พวกเรา​อยาก​เห็น​พระเยซู” 22 ฟีลิป​ไป​บอก​อันดรูว์ แล้ว​อันดรูว์​กับ​ฟีลิป​ก็​ไป​บอก​พระเยซู

23 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “เวลา​มา​ถึง​แล้ว​ที่​บุตรมนุษย์​จะ​ได้​รับ​พระสิริ 24 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า ถ้า​เมล็ด​ข้าวสาลี​ไม่​ตก​ลง​ใน​ดิน​และ​ตาย มัน​ก็​ยังคง​อยู่​เพียง​เมล็ด​เดียว แต่​ถ้า​มัน​ตาย มัน​ก็​เกิด​ผล​มากมาย 25 ผู้​ที่​รัก​ชีวิต​ของ​ตน​จะ​สูญเสีย​ชีวิต​นั้น ส่วน​ผู้​ที่​เกลียด​ชีวิต​ของ​ตน​ใน​โลก​นี้ จะ​รักษา​ชีวิต​นั้น​ไว้​จนถึง​ชีวิตนิรันดร์ 26 ถ้า​ใคร​รับใช้​เรา ก็​ให้​เขา​ติดตาม​เรา เรา​อยู่​ที่​ไหน ผู้รับใช้​ของ​เรา​ก็​จะ​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย ถ้า​ใคร​รับใช้​เรา พระบิดา​จะ​ให้​เกียรติ​เขา

27 “ตอนนี้​จิต​ของ​เรา​เป็น​ทุกข์ แล้ว​เรา​จะ​พูด​ว่า​อะไร? ‘พระบิดา ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​เวลา​นี้’ หรือ? แต่​เรา​มา​ถึง​เวลา​นี้​ก็​เพื่อ​เหตุ​นี้ 28 พระบิดา ขอ​ให้​พระนาม​ของ​พระองค์​ได้​รับ​พระสิริ!”

แล้ว​มี​เสียง​จาก​ท้องฟ้า​ว่า “เรา​ได้​ทำ​ให้​พระนาม​นั้น​ได้​รับ​พระสิริ​แล้ว และ​จะ​ทำ​ให้​ได้​รับ​พระสิริ​อีก”

29 ฝูงชน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นั่น​และ​ได้ยิน​เสียง​นั้น​จึง​พูด​ว่า “ฟ้าร้อง” ส่วน​คนอื่น​พูด​ว่า “ทูตสวรรค์​พูด​กับ​เขา”

30 พระเยซู​ตอบ​ว่า “เสียง​นี้​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​เรา แต่​เพื่อ​พวกคุณ 31 ตอนนี้​คือ​การ​พิพากษา​โลก​นี้ ตอนนี้​ผู้ครอง​โลก​นี้​จะ​ถูก​ขับ​ออก​ไป 32 และ​ถ้า​เรา​ถูก​ยก​ขึ้น​จาก​แผ่นดิน เรา​จะ​ดึงดูด​ทุกคน​มา​หา​เรา” 33 พระองค์​กล่าว​เช่นนี้​เพื่อ​บอก​ให้​รู้​ว่า​พระองค์​จะ​ตาย​ด้วย​วิธี​ใด

34 ฝูงชน​ตอบ​พระองค์​ว่า “พวกเรา​ได้ยิน​จาก​ธรรมบัญญัติ​ว่า​พระคริสต์​จะ​คงอยู่​ตลอดไป✡ แล้ว​ท่าน​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า ‘บุตรมนุษย์​ต้อง​ถูก​ยก​ขึ้น’? บุตรมนุษย์​คน​นี้​คือ​ใคร?”

35 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ความสว่าง​จะ​อยู่​กับ​พวกคุณ​อีก​เพียง​เล็กน้อย จง​เดิน​ขณะ​ที่​พวกคุณ​ยัง​มี​ความสว่าง เพื่อ​ไม่​ให้​ความมืด​ไล่​ทัน​พวกคุณ คน​ที่​เดิน​ใน​ความมืด​ไม่​รู้​ว่า​ตน​กำลัง​ไป​ที่​ไหน 36 ขณะ​ที่​พวกคุณ​มี​ความสว่าง จง​เชื่อ​ใน​ความสว่าง เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​เป็น​ลูก​ของ​ความสว่าง” เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​แล้ว พระองค์​ก็​จาก​ไป​และ​ซ่อน​ตัว​จาก​พวกเขา 37 แม้​พระองค์​จะ​ทำ​หมายสำคัญ​มากมาย​ต่อหน้า​พวกเขา พวกเขา​ก็​ยัง​ไม่​เชื่อ​ใน​พระองค์ 38 เพื่อ​ให้​ถ้อยคำ​ของ​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​เป็นจริง ที่​กล่าว​ไว้​ว่า

“องค์​พระผู้เป็นเจ้า ใคร​เชื่อ​ข่าว​ที่​พวกเรา​ประกาศ?

แขน​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ได้​ปรากฏ​แก่​ใคร?”✡

39 เพราะ​เหตุ​นี้​พวกเขา​จึง​เชื่อ​ไม่​ได้ เพราะ​อิสยาห์​กล่าว​อีก​ว่า

40 “พระองค์​ทำ​ให้​ตา​ของ​พวกเขา​บอด และ​ทำ​ให้​ใจ​ของ​พวกเขา​แข็งกระด้าง

เพื่อ​ไม่​ให้​พวกเขา​เห็น​ด้วย​ตา

และ​เข้าใจ​ด้วย​ใจ

แล้ว​หัน​กลับ​มา

และ​เรา​จะ​รักษา​พวกเขา”✡

41 อิสยาห์​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​เมื่อ​เขา​เห็น​พระสิริ​ของ​พระองค์ และ​กล่าว​ถึง​พระองค์ ✡ 42 ถึงอย่างนั้น แม้​ผู้ปกครอง​หลาย​คน​ก็​เชื่อ​ใน​พระองค์ แต่​เพราะ​กลัว​พวก​ฟาริสี พวกเขา​ไม่​ยอมรับ​อย่าง​เปิดเผย เพื่อ​จะ​ไม่​ถูก​ขับ​ออก​จาก​ธรรมศาลา 43 เพราะ​พวกเขา​รัก​คำ​ยกย่อง​จาก​มนุษย์​มาก​กว่า​คำ​ยกย่อง​จาก​พระเจ้า

44 พระเยซู​ร้อง​เสียงดัง​และ​กล่าว​ว่า “ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​เรา ไม่​ได้​เชื่อ​ใน​เรา แต่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 45 และ​ผู้​ที่​เห็น​เรา ก็​เห็น​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 46 เรา​มา​เป็น​ความสว่าง​ใน​โลก เพื่อ​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ใน​เรา​จะ​ไม่​คงอยู่​ใน​ความมืด 47 ถ้า​ใคร​ฟัง​ถ้อยคำ​ของ​เรา​แต่​ไม่​เชื่อ เรา​ไม่​พิพากษา​เขา เพราะ​เรา​ไม่​ได้​มา​เพื่อ​พิพากษา​โลก แต่​มา​เพื่อ​ช่วย​โลก​ให้​รอด 48 ผู้​ที่​ปฏิเสธ​เรา​และ​ไม่​รับ​ถ้อยคำ​ของ​เรา ก็​มี​สิ่ง​ที่​พิพากษา​เขา คือ​ถ้อยคำ​ที่​เรา​พูด​ไว้​จะ​พิพากษา​เขา​ใน​วัน​สุดท้าย 49 เพราะ​เรา​ไม่​ได้​พูด​จาก​ตัว​เรา​เอง แต่​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา​เป็น​ผู้​ให้​คำบัญชา​แก่​เรา​ว่า​เรา​ควร​กล่าว​อะไร​และ​พูด​อะไร 50 และ​เรา​รู้​ว่า​คำบัญชา​ของ​พระองค์​คือ​ชีวิตนิรันดร์ เพราะ​ฉะนั้น สิ่ง​ที่​เรา​พูด เรา​ก็​พูด​ตาม​ที่​พระบิดา​บอก​เรา”

13

1 ก่อน​ถึง​เทศกาล​ปัสกา พระเยซู​ทราบ​ว่า ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​พระองค์​จะ​จาก​โลก​นี้​ไป​หา​พระบิดา พระองค์​รัก​คน​ของ​พระองค์​ที่​อยู่​ใน​โลก และ​รัก​พวกเขา​จน​ถึง​ที่สุด 2 ระหว่าง​อาหาร​เย็น มาร​ได้​ใส่​ความคิด​ที่​จะ​ทรยศ​พระองค์​ไว้​ใน​ใจ​ของ​ยูดาส​อิสคาริโอท บุตร​ของ​ซีโมน​แล้ว 3 พระเยซู​ทราบ​ว่า พระบิดา​มอบ​ทุกสิ่ง​ไว้​ใน​มือ​ของ​พระองค์ และ​ทราบ​ว่า​พระองค์​มา​จาก​พระเจ้า และ​กำลัง​กลับ​ไป​หา​พระเจ้า 4 พระองค์​จึง​ลุก​จาก​โต๊ะ​อาหาร ถอด​เสื้อ​ชั้นนอก​ออก แล้ว​หยิบ​ผ้า​ขนหนู​มา​คาด​เอว 5 จาก​นั้น พระองค์​เท​น้ำ​ลง​ใน​อ่าง และ​เริ่ม​ล้าง​เท้า​ของ​สาวก แล้ว​เช็ด​ด้วย​ผ้า​ขนหนู​ที่​คาด​เอว​อยู่ 6 เมื่อ​พระองค์​มา​ถึง​ซีโมน​เปโตร เปโตร​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่าน​จะ​ล้าง​เท้า​ของ​ผม​หรือ?”

7 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ตอนนี้​ท่าน​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​เรา​กำลัง​ทำ​อะไร แต่​ภายหลัง​ท่าน​จะ​เข้าใจ”

8 เปโตร​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​จะ​ไม่​มี​วัน​ล้าง​เท้า​ของ​ผม!”

พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ถ้า​เรา​ไม่​ล้าง​ท่าน ท่าน​ก็​ไม่​มี​ส่วน​กับ​เรา”

9 ซีโมน​เปโตร​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​อย่าง​นั้น อย่า​ล้าง​เฉพาะ​เท้า​ของ​ผม แต่​ล้าง​ทั้ง​มือ​และ​ศีรษะ​ด้วย!”

10 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “คน​ที่​อาบน้ำ​แล้ว​สะอาด​ทั้ง​ตัว ต้อง​ล้าง​เพียง​เท้า​เท่านั้น พวกคุณ​สะอาด แต่​ไม่​ใช่​ทุกคน” 11 เพราะ​พระองค์​รู้​ว่า​ใคร​จะ​ทรยศ​พระองค์ พระองค์​จึง​กล่าว​ว่า “พวกคุณ​ไม่​ได้​สะอาด​ทุกคน” 12 เมื่อ​พระองค์​ล้าง​เท้า​ของ​พวกเขา​เสร็จ สวม​เสื้อ​ชั้นนอก​อีก​ครั้ง และ​นั่ง​ลง​อีก​ครั้ง พระองค์​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​รู้​ไหม​ว่า เรา​ได้​ทำ​อะไร​แก่​พวกคุณ? 13 พวกคุณ​เรียก​เรา​ว่า ‘อาจารย์’ และ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า’ พวกคุณ​เรียก​ถูก​แล้ว เพราะ​เรา​เป็น​เช่น​นั้น 14 ถ้า​เรา ซึ่ง​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​อาจารย์ ยัง​ล้าง​เท้า​ของ​พวกคุณ พวกคุณ​ก็​ควร​ล้าง​เท้า​ให้​กัน​และ​กัน 15 เพราะ​เรา​ได้​ให้​แบบอย่าง​แก่​พวกคุณ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ทำ​เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​ทำ​แก่​พวกคุณ 16 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า คนรับใช้​ไม่​ได้​ยิ่งใหญ่​กว่า​นาย​ของ​ตน และ​คน​ที่​ถูก​ส่ง​ไป​ก็​ไม่​ได้​ยิ่งใหญ่​กว่า​คน​ที่​ส่ง​เขา​ไป 17 ถ้า​พวกคุณ​รู้​สิ่ง​เหล่านี้ ถ้า​พวกคุณ​ทำ​ตาม พวกคุณ​ก็​เป็นสุข 18 เรา​ไม่​ได้​พูด​ถึง​พวกคุณ​ทุกคน เรา​รู้​ว่า​เรา​เลือก​ใคร​ไว้ แต่​สิ่ง​นี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​เป็นจริง​ว่า ‘คน​ที่​กิน​ขนมปัง​กับ​เรา ได้​ยก​ส้นเท้า​ขึ้น​ต่อ​เรา’✡ 19 ตั้งแต่​ตอนนี้ เรา​บอก​พวกคุณ​ไว้​ก่อน​ที่​เรื่อง​นั้น​จะ​เกิด​ขึ้น เพื่อ​เมื่อ​มัน​เกิด​ขึ้น พวกคุณ​จะ​เชื่อ​ว่า เรา​เป็น​ผู้​นั้น 20 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า คน​ที่​ต้อนรับ​ใคร​ก็ตาม​ที่​เรา​ส่ง​ไป ก็​ต้อนรับ​เรา และ​คน​ที่​ต้อนรับ​เรา ก็​ต้อนรับ​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา”

21 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว พระองค์​รู้สึก​หนักใจ​ใน​จิตวิญญาณ และ​เป็น​พยาน​ว่า “เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​จะ​ทรยศ​เรา”

22 พวก​สาวก​มอง​หน้า​กัน ต่าง​สงสัย​ว่า​พระองค์​หมาย​ถึง​ใคร 23 สาวก​คน​หนึ่ง ซึ่ง​พระเยซู​รัก เอน​ตัว​อยู่​ชิด​อก​ของ​พระเยซู​ที่​โต๊ะ​อาหาร 24 ซีโมน​เปโตร​จึง​ส่ง​สัญญาณ​ให้​เขา และ​พูด​ว่า “บอก​พวกเรา​สิ​ว่า พระองค์​หมาย​ถึง​ใคร”

25 สาวก​คน​นั้น​จึง​เอน​ตัว​เข้า​ไป​ชิด​อก​ของ​พระเยซู และ​ถาม​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็น​ใคร​หรือ?”

26 พระเยซู​ตอบ​ว่า “คือ​คน​ที่​เรา​จะ​ยื่น​ขนมปัง​ชิ้น​นี้​ให้ หลัง​จาก​เรา​จุ่ม​แล้ว” แล้ว​พระองค์​ก็​จุ่ม​ขนมปัง​ชิ้น​นั้น และ​ยื่น​ให้​ยูดาส บุตร​ของ​ซีโมน​อิสคาริโอท 27 หลัง​จาก​ยูดาส​รับ​ขนมปัง​ชิ้น​นั้น ซาตาน​ก็​เข้า​สู่​ตัว​เขา

พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “สิ่ง​ที่​ท่าน​จะ​ทำ ก็​จง​ทำ​เร็ว ๆ”

28 แต่​ไม่​มี​ใคร​ที่​โต๊ะ​เข้าใจ​ว่า ทำไม​พระองค์​จึง​พูด​อย่าง​นั้น​กับ​เขา 29 เพราะ​ยูดาส​เป็น​ผู้ดูแล​กล่องเงิน บางคน​จึง​คิด​ว่า พระเยซู​กำลัง​บอก​เขา​ว่า “ไป​ซื้อ​สิ่ง​ที่​พวกเรา​ต้อง​ใช้​สำหรับ​เทศกาล” หรือ​ให้​เขา​นำ​ของ​บางอย่าง​ไป​ให้​คนยากจน 30 เมื่อ​ยูดาส​รับ​ขนมปัง​ชิ้น​นั้น​แล้ว ก็​ออก​ไป​ทันที ตอน​นั้น​เป็น​กลางคืน

31 เมื่อ​ยูดาส​ออก​ไป​แล้ว พระเยซู​กล่าว​ว่า “ตอนนี้ บุตรมนุษย์​ได้​รับ​พระสิริ​แล้ว และ​พระเจ้า​ได้​รับ​พระสิริ​ใน​พระองค์ 32 ถ้า​พระเจ้า​ได้​รับ​พระสิริ​ใน​พระองค์ พระเจ้า​ก็​จะ​ให้​บุตรมนุษย์​ได้​รับ​พระสิริ​ใน​พระองค์เอง และ​จะ​ให้​พระองค์​ได้​รับ​พระสิริ​ทันที 33 ลูก ๆ เอ๋ย เรา​จะ​อยู่​กับ​พวกคุณ​อีก​เพียง​ไม่นาน พวกคุณ​จะ​ตามหา​เรา และ​อย่าง​ที่​เรา​เคย​บอก​ชาวยิว​ว่า ‘ที่​ที่​เรา​กำลัง​ไป พวกคุณ​มา​ไม่​ได้’ ตอนนี้​เรา​ก็​บอก​พวกคุณ​เช่น​เดียว​กัน 34 เรา​ให้​คำบัญชา​ใหม่​แก่​พวกคุณ คือ​ให้​พวกคุณ​รัก​กัน​และ​กัน เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​รัก​พวกคุณ พวกคุณ​ก็​จง​รัก​กัน​และ​กัน 35 ถ้า​พวกคุณ​รัก​กัน​และ​กัน ทุกคน​จะ​รู้​จาก​สิ่ง​นี้​ว่า พวกคุณ​เป็น​สาวก​ของ​เรา”

36 ซีโมน​เปโตร​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่าน​กำลัง​ไป​ที่​ไหน?”

พระเยซู​ตอบ​ว่า “ที่​ที่​เรา​กำลัง​ไป ตอนนี้​ท่าน​ตาม​เรา​ไป​ไม่​ได้ แต่​ภายหลัง​ท่าน​จะ​ตาม​ไป”

37 เปโตร​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ทำไม​ตอนนี้​ผม​ตาม​ท่าน​ไป​ไม่​ได้? ผม​จะ​สละ​ชีวิต​เพื่อ​ท่าน”

38 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​จะ​สละ​ชีวิต​เพื่อ​เรา​หรือ? เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​ท่าน​ว่า ไก่​จะ​ยัง​ไม่​ขัน จน​กว่า​ท่าน​จะ​ปฏิเสธ​เรา​สาม​ครั้ง

14

1 “อย่า​ปล่อย​ให้​ใจ​ของ​พวกคุณ​เป็นทุกข์ จง​เชื่อ​ใน​พระเจ้า และ​จง​เชื่อ​ใน​เรา​ด้วย 2 ใน​บ้าน​ของ​พระบิดา​ของ​เรา มี​ที่อยู่​มากมาย ถ้า​ไม่​เป็น​อย่าง​นั้น เรา​คง​บอก​พวกคุณ​แล้ว เรา​กำลัง​ไป​เตรียม​ที่​ให้​พวกคุณ 3 ถ้า​เรา​ไป​และ​เตรียม​ที่​ให้​พวกคุณ เรา​จะ​กลับ​มา​อีก และ​รับ​พวกคุณ​ไป​อยู่​กับ​เรา เพื่อ​ว่า​เรา​อยู่​ที่​ไหน พวกคุณ​ก็​จะ​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย 4 พวกคุณ​รู้​ว่า เรา​กำลัง​ไป​ที่​ไหน และ​พวกคุณ​รู้จัก​หนทาง”

5 โธมัส​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเรา​ไม่​รู้​ว่า​ท่าน​กำลัง​ไป​ที่​ไหน แล้ว​พวกเรา​จะ​รู้จัก​หนทาง​ได้​อย่างไร?”

6 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “เรา​คือ​หนทาง ความจริง และ​ชีวิต ไม่​มี​ใคร​มา​ถึง​พระบิดา​ได้ นอก​จาก​ผ่าน​ทาง​เรา 7 ถ้า​พวกคุณ​รู้จัก​เรา พวกคุณ​ก็​คง​รู้จัก​พระบิดา​ของ​เรา​ด้วย ตั้งแต่​ตอนนี้​ไป พวกคุณ​รู้จัก​พระองค์ และ​ได้​เห็น​พระองค์​แล้ว”

8 ฟีลิป​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอ​ให้​พวกเรา​ได้​เห็น​พระบิดา แล้ว​พวกเรา​ก็​พอใจ”

9 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ฟีลิป เรา​อยู่​กับ​พวกคุณ​มา​นาน​ขนาด​นี้ แล้ว​ท่าน​ยัง​ไม่​รู้จัก​เรา​หรือ? คน​ที่​เห็น​เรา ก็​ได้​เห็น​พระบิดา แล้ว​ท่าน​พูด​ได้​อย่างไร​ว่า ‘ขอ​ให้​พวกเรา​ได้​เห็น​พระบิดา’? 10 ท่าน​ไม่​เชื่อ​หรือ​ว่า เรา​อยู่​ใน​พระบิดา และ​พระบิดา​อยู่​ใน​เรา? ถ้อยคำ​ที่​เรา​พูด​กับ​พวกคุณ เรา​ไม่​ได้​พูด​จาก​ตัว​เราเอง แต่​พระบิดา​ผู้​อยู่​ใน​เรา​เป็น​ผู้​ทำ​งาน​เหล่านั้น 11 จง​เชื่อ​เรา​ว่า เรา​อยู่​ใน​พระบิดา และ​พระบิดา​อยู่​ใน​เรา หรือ​อย่าง​น้อย​ก็​จง​เชื่อ​เพราะ​งาน​เหล่านั้น​เอง 12 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า คน​ที่​เชื่อ​ใน​เรา จะ​ทำ​งาน​ที่​เรา​ทำ​ด้วย และ​จะ​ทำ​งาน​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​งาน​เหล่านี้ เพราะ​เรา​กำลัง​ไป​หา​พระบิดา​ของ​เรา 13 สิ่งใด​ก็ตาม​ที่​พวกคุณ​ขอ​ใน​นาม​ของ​เรา เรา​จะ​ทำ​สิ่ง​นั้น เพื่อ​พระบิดา​จะ​ได้​รับ​พระสิริ​ใน​พระบุตร 14 ถ้า​พวกคุณ​ขอ​สิ่งใด​ใน​นาม​ของ​เรา เรา​จะ​ทำ​สิ่ง​นั้น 15 ถ้า​พวกคุณ​รัก​เรา ก็​จง​รักษา​คำบัญชา​ของ​เรา 16 เรา​จะ​อธิษฐาน​ขอ​ต่อ​พระบิดา และ​พระองค์​จะ​ให้​ผู้ช่วยเหลือ​อีก​ผู้​หนึ่ง​แก่​พวกคุณ * เพื่อ​ให้​อยู่​กับ​พวกคุณ​ตลอดไป คือ 17 พระวิญญาณ​แห่ง​ความจริง ซึ่ง​โลก​ไม่​สามารถ​รับ​ได้ เพราะ​โลก​มอง​ไม่​เห็น​และ​ไม่​รู้จัก​พระวิญญาณ​นั้น พวกคุณ​รู้จัก​พระวิญญาณ​นั้น เพราะ​อยู่​กับ​พวกคุณ และ​จะ​อยู่​ใน​พวกคุณ 18 เรา​จะ​ไม่​ปล่อย​พวกคุณ​ไว้​เป็น​กำพร้า เรา​จะ​มา​หา​พวกคุณ 19 อีก​เพียง​ไม่นาน โลก​จะ​ไม่​เห็น​เรา​อีก แต่​พวกคุณ​จะ​เห็น​เรา เพราะ​เรา​มี​ชีวิต พวกคุณ​ก็​จะ​มี​ชีวิต​ด้วย 20 ใน​วัน​นั้น พวกคุณ​จะ​รู้​ว่า เรา​อยู่​ใน​พระบิดา​ของ​เรา พวกคุณ​อยู่​ใน​เรา และ​เรา​อยู่​ใน​พวกคุณ 21 คน​ที่​รับ​คำบัญชา​ของ​เรา​ไว้ และ​รักษา​คำบัญชา​เหล่านั้น คือ​คน​ที่​รัก​เรา คน​ที่​รัก​เรา พระบิดา​ของ​เรา​จะ​รัก​เขา และ​เรา​จะ​รัก​เขา และ​เปิดเผย​ตัว​เรา​แก่​เขา”

22 ยูดาส ซึ่ง​ไม่​ใช่​อิสคาริโอท ถาม​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เกิด​อะไร​ขึ้น​หรือ ท่าน​จึง​จะ​เปิดเผย​ตัว​แก่​พวกเรา แต่​ไม่​เปิดเผย​แก่​โลก?”

23 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ถ้า​ใคร​รัก​เรา เขา​จะ​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​เรา พระบิดา​ของ​เรา​จะ​รัก​เขา และ​เรา​ทั้ง​สอง​จะ​มา​หา​เขา และ​จะ​อาศัย​อยู่​กับ​เขา 24 คน​ที่​ไม่​รัก​เรา ก็​ไม่​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​เรา ถ้อยคำ​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน​นั้น​ไม่​ใช่​ของ​เรา แต่​เป็น​ของ​พระบิดา​ผู้​ส่ง​เรา​มา

25 “เรา​ได้​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกคุณ ขณะ​ที่​เรา​ยัง​อยู่​กับ​พวกคุณ 26 แต่​ผู้ช่วยเหลือ คือ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่ง​พระบิดา​จะ​ส่ง​มา​ใน​นาม​ของ​เรา จะ​สอน​ทุกสิ่ง​แก่​พวกคุณ และ​ทำ​ให้​พวกคุณ​ระลึก​ถึง​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​ได้​บอก​พวกคุณ 27 เรา​มอบ​สันติสุข​ไว้​กับ​พวกคุณ เรา​ให้​สันติสุข​ของ​เรา​แก่​พวกคุณ เรา​ไม่​ได้​ให้​อย่าง​ที่​โลก​ให้ อย่า​ปล่อย​ให้​ใจ​ของ​พวกคุณ​เป็นทุกข์ และ​อย่า​หวาดกลัว 28 พวกคุณ​ได้ยิน​ที่​เรา​บอก​ว่า ‘เรา​กำลัง​จาก​ไป และ​เรา​จะ​กลับ​มา​หา​พวกคุณ’ ถ้า​พวกคุณ​รัก​เรา พวกคุณ​คง​ยินดี​ที่​เรา​พูด​ว่า ‘เรา​กำลัง​ไป​หา​พระบิดา’ เพราะ​พระบิดา​ยิ่งใหญ่​กว่า​เรา 29 ตอนนี้​เรา​ได้​บอก​พวกคุณ​ไว้​ก่อน​ที่​เรื่อง​นั้น​จะ​เกิด​ขึ้น เพื่อ​เมื่อ​มัน​เกิด​ขึ้น พวกคุณ​จะ​เชื่อ 30 จาก​นี้​ไป เรา​จะ​พูด​กับ​พวกคุณ​ไม่​มาก เพราะ​ผู้ครอง​โลก​นี้​กำลัง​มา และ​เขา​ไม่​มี​ส่วน​ใด​ใน​เรา 31 แต่​เพื่อ​ให้​โลก​รู้​ว่า เรา​รัก​พระบิดา และ​เรา​ทำ​ตาม​ที่​พระบิดา​บัญชา​เรา​ทุกอย่าง ลุก​ขึ้น​เถอะ ไป​จาก​ที่​นี่​กัน

15

1 “เรา​คือ​เถาองุ่น​แท้ และ​พระบิดา​ของ​เรา​เป็น​ผู้ทำสวน 2 กิ่ง​ทุก​กิ่ง​ใน​เรา​ที่​ไม่​ออกผล พระองค์​จะ​เอา​ออก และ​กิ่ง​ทุก​กิ่ง​ที่​ออกผล พระองค์​จะ​ตัดแต่ง เพื่อ​ให้​ออกผล​มาก​ขึ้น 3 พวกคุณ​ได้​รับ​การ​ตัดแต่ง​จน​สะอาด​แล้ว เพราะ​ถ้อยคำ​ที่​เรา​ได้​พูด​กับ​พวกคุณ 4 จง​คงอยู่​ใน​เรา และ​เรา​จะ​คงอยู่​ใน​พวกคุณ กิ่ง​ไม่​สามารถ​ออกผล​ได้​ด้วย​ตัวเอง ถ้า​ไม่​คงอยู่​ใน​เถาองุ่น พวกคุณ​ก็​เช่น​เดียว​กัน ถ้า​ไม่​คงอยู่​ใน​เรา 5 เรา​คือ​เถาองุ่น พวกคุณ​คือ​กิ่ง คน​ที่​คงอยู่​ใน​เรา และ​เรา​คงอยู่​ใน​เขา จะ​ออกผล​มาก เพราะ​ถ้า​แยก​จาก​เรา พวกคุณ​ทำ​อะไร​ไม่​ได้​เลย 6 ถ้า​ใคร​ไม่​คงอยู่​ใน​เรา เขา​ก็​ถูก​โยน​ทิ้ง​ไป​เหมือน​กิ่ง และ​เหี่ยว​แห้ง คน​จะ​เก็บ​กิ่ง​เหล่านั้น​มา โยน​เข้า​ใน​ไฟ แล้ว​มัน​ก็​ถูก​เผา 7 ถ้า​พวกคุณ​คงอยู่​ใน​เรา และ​ถ้อยคำ​ของ​เรา​คงอยู่​ใน​พวกคุณ พวกคุณ​จะ​ขอ​สิ่งใด​ก็ตาม​ที่​ปรารถนา แล้ว​พวกคุณ​จะ​ได้​ตาม​ที่​ขอ

8 “พระบิดา​ของ​เรา​ได้​รับ​พระสิริ​เมื่อ​พวกคุณ​ออกผล​มาก และ​พวกคุณ​ก็​จะ​เป็น​สาวก​ของ​เรา 9 พระบิดา​รัก​เรา​อย่างไร เรา​ก็​รัก​พวกคุณ​อย่าง​นั้น จง​คงอยู่​ใน​ความรัก​ของ​เรา 10 ถ้า​พวกคุณ​รักษา​คำบัญชา​ของ​เรา พวกคุณ​จะ​คงอยู่​ใน​ความรัก​ของ​เรา เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​รักษา​คำบัญชา​ของ​พระบิดา​ของ​เรา และ​คงอยู่​ใน​ความรัก​ของ​พระองค์ 11 เรา​ได้​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกคุณ เพื่อ​ความยินดี​ของ​เรา​จะ​คงอยู่​ใน​พวกคุณ และ​ความยินดี​ของ​พวกคุณ​จะ​เต็มเปี่ยม

12 “นี่​คือ​คำบัญชา​ของ​เรา ให้​พวกคุณ​รัก​กัน​และ​กัน เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​รัก​พวกคุณ 13 ไม่​มี​ความรัก​ใด​ยิ่งใหญ่​กว่า​นี้ คือ​การ​สละ​ชีวิต​เพื่อ​เพื่อน​ของ​ตน 14 พวกคุณ​เป็น​เพื่อน​ของ​เรา ถ้า​พวกคุณ​ทำ​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​บัญชา 15 เรา​ไม่​เรียก​พวกคุณ​ว่า​คนรับใช้​อีก​ต่อไป เพราะ​คนรับใช้​ไม่​รู้​ว่า​นาย​ของ​ตน​ทำ​อะไร แต่​เรา​เรียก​พวกคุณ​ว่า​เพื่อน เพราะ​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​ได้ยิน​จาก​พระบิดา​ของ​เรา เรา​ได้​บอก​ให้​พวกคุณ​รู้​แล้ว 16 พวกคุณ​ไม่​ได้​เลือก​เรา แต่​เรา​เลือก​พวกคุณ และ​แต่งตั้ง​พวกคุณ​ให้​ออก​ไป​และ​ออกผล และ​ให้​ผล​ของ​พวกคุณ​คงอยู่ เพื่อ​ว่า​สิ่งใด​ก็ตาม​ที่​พวกคุณ​ขอ​จาก​พระบิดา​ใน​นาม​ของ​เรา พระองค์​จะ​ให้​สิ่ง​นั้น​แก่​พวกคุณ

17 “เรา​บัญชา​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกคุณ เพื่อ​ให้​พวกคุณ​รัก​กัน​และ​กัน 18 ถ้า​โลก​เกลียด​พวกคุณ พวกคุณ​ก็​รู้​ว่า โลก​เกลียด​เรา​ก่อน​ที่​จะ​เกลียด​พวกคุณ 19 ถ้า​พวกคุณ​เป็น​ของ​โลก โลก​ก็​จะ​รัก​คน​ของ​ตน แต่​พวกคุณ​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก เพราะ​เรา​เลือก​พวกคุณ​ออก​จาก​โลก โลก​จึง​เกลียด​พวกคุณ 20 จง​จำ​ถ้อยคำ​ที่​เรา​บอก​พวกคุณ​ว่า ‘คนรับใช้​ไม่​ได้​ยิ่งใหญ่​กว่า​นาย​ของ​ตน’✡ ถ้า​พวกเขา​ข่มเหง​เรา พวกเขา​ก็​จะ​ข่มเหง​พวกคุณ​ด้วย ถ้า​พวกเขา​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​เรา พวกเขา​ก็​จะ​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​พวกคุณ​ด้วย 21 แต่​พวกเขา​จะ​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​แก่​พวกคุณ เพราะ​นาม​ของ​เรา เพราะ​พวกเขา​ไม่​รู้จัก​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา 22 ถ้า​เรา​ไม่​ได้​มา​และ​พูด​กับ​พวกเขา พวกเขา​ก็​คง​ไม่​มี​บาป แต่​ตอนนี้​พวกเขา​ไม่​มี​ข้อแก้ตัว​สำหรับ​บาป​ของ​ตน 23 คน​ที่​เกลียด​เรา ก็​เกลียด​พระบิดา​ของ​เรา​ด้วย 24 ถ้า​เรา​ไม่​ได้​ทำ​งาน​ท่ามกลาง​พวกเขา​ที่​ไม่​มี​ใคร​อื่น​เคย​ทำ พวกเขา​ก็​คง​ไม่​มี​บาป แต่​ตอนนี้​พวกเขา​ได้​เห็น และ​ยัง​เกลียด​ทั้ง​เรา​และ​พระบิดา​ของ​เรา 25 แต่​สิ่ง​นี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​ถ้อยคำ​ที่​เขียน​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกเขา​เป็นจริง​ว่า ‘พวกเขา​เกลียด​เรา​โดย​ไม่​มี​เหตุ’✡

26 “เมื่อ​ผู้ช่วยเหลือ*ที่​เรา​จะ​ส่ง​มา​หา​พวกคุณ​จาก​พระบิดา มา​ถึง คือ​พระวิญญาณ​แห่ง​ความจริง​ที่​ออก​มา​จาก​พระบิดา พระวิญญาณ​นั้น​จะ​เป็น​พยาน​ยืนยัน​เกี่ยวกับ​เรา 27 พวกคุณ​ก็​จะ​เป็น​พยาน​ยืนยัน​ด้วย เพราะ​พวกคุณ​อยู่​กับ​เรา​มา​ตั้งแต่​เริ่มแรก

16

1 “เรา​ได้​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกคุณ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ไม่​สะดุด​ล้ม 2 พวกเขา​จะ​ขับ​พวกคุณ​ออก​จาก​ธรรมศาลา ยิ่ง​กว่า​นั้น เวลา​กำลัง​มา เมื่อ​ใคร​ก็ตาม​ที่​ฆ่า​พวกคุณ จะ​คิด​ว่า​ตน​กำลัง​รับใช้​พระเจ้า 3 พวกเขา​จะ​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้* เพราะ​พวกเขา​ไม่​รู้จัก​ทั้ง​พระบิดา​และ​เรา 4 แต่​เรา​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกคุณ เพื่อ​เมื่อ​เวลา​นั้น​มา​ถึง พวกคุณ​จะ​ระลึก​ได้​ว่า เรา​เคย​บอก​พวกคุณ​ไว้ เรา​ไม่​ได้​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกคุณ​ตั้งแต่​เริ่มแรก เพราะ​เรา​ยัง​อยู่​กับ​พวกคุณ 5 แต่​ตอนนี้ เรา​กำลัง​ไป​หา​พระองค์​ผู้​ส่ง​เรา​มา และ​ไม่​มี​ใคร​ใน​พวกคุณ​ถาม​เรา​ว่า ‘ท่าน​กำลัง​ไป​ที่​ไหน?’ 6 แต่​เพราะ​เรา​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกคุณ ใจ​ของ​พวกคุณ​จึง​เต็ม​ไป​ด้วย​ความเศร้า 7 อย่างไร​ก็ตาม เรา​บอก​ความจริง​แก่​พวกคุณ​ว่า การ​ที่​เรา​จาก​ไป​นั้น​เป็น​ประโยชน์​แก่​พวกคุณ เพราะ​ถ้า​เรา​ไม่​จาก​ไป ผู้ช่วยเหลือ​ก็​จะ​ไม่​มา​หา​พวกคุณ แต่​ถ้า​เรา​ไป เรา​จะ​ส่ง​ผู้ช่วยเหลือ​มา​หา​พวกคุณ 8 เมื่อ​ผู้ช่วยเหลือ​มา ผู้ช่วยเหลือ​จะ​ชี้​ให้​เห็น​ความผิด​ของ​โลก​ใน​เรื่อง​บาป เรื่อง​ความชอบธรรม และ​เรื่อง​การพิพากษา 9 ใน​เรื่อง​บาป เพราะ​พวกเขา​ไม่​เชื่อ​ใน​เรา 10 ใน​เรื่อง​ความชอบธรรม เพราะ​เรา​กำลัง​ไป​หา​พระบิดา​ของ​เรา และ​พวกคุณ​จะ​ไม่​เห็น​เรา​อีก 11 ใน​เรื่อง​การพิพากษา เพราะ​ผู้ครอง​โลก​นี้​ถูก​พิพากษา​แล้ว

12 “เรา​ยัง​มี​อีก​หลาย​เรื่อง​ที่​จะ​บอก​พวกคุณ แต่​ตอนนี้​พวกคุณ​ยัง​รับ​ไม่​ไหว 13 แต่​เมื่อ​พระวิญญาณ​แห่ง​ความจริง​มา พระวิญญาณ​จะ​นำ​พวกคุณ​เข้า​สู่​ความจริง​ทั้งหมด เพราะ​จะ​ไม่​พูด​จาก​ตนเอง แต่​จะ​พูด​ทุกสิ่ง​ที่​ได้ยิน และ​จะ​บอก​พวกคุณ​ถึง​สิ่ง​ที่​กำลัง​จะ​เกิด​ขึ้น 14 พระวิญญาณ​จะ​ทำ​ให้​เรา​ได้​รับ​พระสิริ เพราะ​จะ​รับ​จาก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​เรา และ​บอก​สิ่ง​นั้น​แก่​พวกคุณ 15 ทุกสิ่ง​ที่​พระบิดา​มี​เป็น​ของ​เรา เพราะ​เหตุ​นี้ เรา​จึง​บอก​ว่า พระวิญญาณ​รับ†จาก​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​เรา และ​จะ​บอก​สิ่ง​นั้น​แก่​พวกคุณ

16 “อีก​เพียง​ไม่นาน พวกคุณ​จะ​ไม่​เห็น​เรา และ​อีก​เพียง​ไม่นาน พวกคุณ​จะ​เห็น​เรา”

17 สาวก​บางคน​ของ​พระองค์​จึง​พูด​กัน​ว่า “ที่​พระองค์​พูด​กับ​พวกเรา​ว่า ‘อีก​เพียง​ไม่นาน พวกคุณ​จะ​ไม่​เห็น​เรา และ​อีก​เพียง​ไม่นาน พวกคุณ​จะ​เห็น​เรา’ และ ‘เพราะ​เรา​กำลัง​ไป​หา​พระบิดา’ นี่​หมายความ​ว่า​อย่างไร?” 18 พวกเขา​จึง​พูด​ว่า “ที่​พระองค์​พูด​ว่า ‘อีก​เพียง​ไม่นาน’ หมายความ​ว่า​อย่างไร? พวกเรา​ไม่​รู้​ว่า​พระองค์​กำลัง​พูด​เรื่อง​อะไร”

19 พระเยซู​รู้​ว่า​พวกเขา​อยาก​ถาม​พระองค์ จึง​กล่าว​ว่า “พวกคุณ​กำลัง​ถาม​กัน​เอง​เกี่ยวกับ​ที่​เรา​พูด​ว่า ‘อีก​เพียง​ไม่นาน พวกคุณ​จะ​ไม่​เห็น​เรา และ​อีก​เพียง​ไม่นาน พวกคุณ​จะ​เห็น​เรา’ ใช่​ไหม? 20 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า พวกคุณ​จะ​ร้องไห้​และ​คร่ำครวญ แต่​โลก​จะ​ยินดี พวกคุณ​จะ​เศร้าโศก แต่​ความเศร้า​ของ​พวกคุณ​จะ​เปลี่ยน​เป็น​ความยินดี 21 เมื่อ​ผู้หญิง​คลอด​ลูก นาง​มี​ความทุกข์ เพราะ​เวลา​ของ​นาง​มา​ถึง​แล้ว แต่​เมื่อ​คลอด​เด็ก​แล้ว นาง​ก็​ไม่​จดจำ​ความเจ็บปวด​อีก เพราะ​ยินดี​ที่​มี​มนุษย์​คน​หนึ่ง​เกิด​มา​ใน​โลก 22 ดังนั้น ตอนนี้​พวกคุณ​มี​ความเศร้า แต่​เรา​จะ​เห็น​พวกคุณ​อีก แล้ว​ใจ​ของ​พวกคุณ​จะ​ยินดี และ​ไม่​มี​ใคร​เอา​ความยินดี​ของ​พวกคุณ​ไป​จาก​พวกคุณ​ได้

23 “ใน​วัน​นั้น พวกคุณ​จะ​ไม่​ถาม​เรา​อีก เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​พวกคุณ​ว่า สิ่งใด​ก็ตาม​ที่​พวกคุณ​ขอ​จาก​พระบิดา​ใน​นาม​ของ​เรา พระองค์​จะ​ให้​สิ่ง​นั้น​แก่​พวกคุณ 24 จน​ถึง​ตอนนี้ พวกคุณ​ยัง​ไม่​ได้​ขอ​อะไร​ใน​นาม​ของ​เรา จง​ขอ แล้ว​พวกคุณ​จะ​ได้​รับ เพื่อ​ความยินดี​ของ​พวกคุณ​จะ​เต็มเปี่ยม

25 “เรา​ได้​พูด​สิ่ง​เหล่านี้​กับ​พวกคุณ​ด้วย​คำพูด​เชิง​เปรียบเทียบ แต่​เวลา​กำลัง​มา เมื่อ​เรา​จะ​ไม่​พูด​กับ​พวกคุณ​ด้วย​คำพูด​เชิง​เปรียบเทียบ​อีก แต่​จะ​บอก​พวกคุณ​เกี่ยวกับ​พระบิดา​อย่าง​ตรงไปตรงมา 26 ใน​วัน​นั้น พวกคุณ​จะ​ขอ​ใน​นาม​ของ​เรา และ​เรา​ไม่​ได้​บอก​ว่า เรา​จะ​อธิษฐาน​ขอ​ต่อ​พระบิดา​เพื่อ​พวกคุณ 27 พระบิดา​เอง​รัก​พวกคุณ เพราะ​พวกคุณ​รัก​เรา และ​เชื่อ​ว่า เรา​มา​จาก​พระเจ้า 28 เรา​มา​จาก​พระบิดา และ​เข้า​มา​ใน​โลก อีก​ครั้ง เรา​กำลัง​จาก​โลก และ​ไป​หา​พระบิดา”

29 สาวก​ของ​พระองค์​พูด​ว่า “ตอนนี้​ท่าน​พูด​อย่าง​ตรงไปตรงมา และ​ไม่​ใช้​คำพูด​เชิง​เปรียบเทียบ​แล้ว 30 ตอนนี้​พวกเรา​รู้​ว่า ท่าน​รู้​ทุกสิ่ง และ​ไม่​จำเป็น​ต้อง​มี​ใคร​ถาม​ท่าน เพราะ​เหตุ​นี้ พวกเรา​จึง​เชื่อ​ว่า ท่าน​มา​จาก​พระเจ้า”

31 พระเยซู​ตอบ​พวกเขา​ว่า “ตอนนี้​พวกคุณ​เชื่อ​แล้ว​หรือ? 32 เวลา​นั้น​กำลัง​มา และ​มา​ถึง​แล้ว เมื่อ​พวกคุณ​จะ​กระจัดกระจาย​กัน ต่าง​คน​ต่าง​แยกย้าย​ไป​ยัง​ที่​ของ​ตน และ​จะ​ทิ้ง​เรา​ไว้​คน​เดียว แต่​เรา​ไม่​ได้​อยู่​คน​เดียว เพราะ​พระบิดา​อยู่​กับ​เรา 33 เรา​ได้​บอก​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกคุณ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​มี​สันติสุข​ใน​เรา ใน​โลก พวกคุณ​มี​ความทุกข์ยาก แต่​จง​มี​กำลังใจ! เรา​ได้​เอาชนะ​โลก​แล้ว”

17

1 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​แล้ว พระองค์​เงยตา​ขึ้น​สู่​สวรรค์ และ​กล่าว​ว่า “พระบิดา เวลา​มาถึง​แล้ว ขอ​ให้​พระบุตร​ของ​พระองค์​ได้​รับ​พระสิริ เพื่อ​พระบุตร​จะ​ทำ​ให้​พระองค์​ได้​รับ​พระสิริ​ด้วย 2 เพราะ​พระองค์​ได้​มอบ​สิทธิอำนาจ​เหนือ​มนุษย์​ทุกคน​แก่​พระบุตร เพื่อ​พระบุตร​จะ​ให้​ชีวิต​นิรันดร์​แก่​ทุกคน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้ 3 และ​นี่​คือ​ชีวิต​นิรันดร์ คือ​พวกเขา​รู้จัก​พระองค์ ผู้​เป็น​พระเจ้า​เที่ยงแท้​เพียง​องค์เดียว และ​รู้จัก​พระเยซู​คริสต์ ผู้​ที่​พระองค์​ส่ง​มา 4 เรา​ได้​ทำ​ให้​พระองค์​ได้​รับ​พระสิริ​บน​แผ่นดิน​โลก เรา​ทำ​งาน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​ทำ​จน​สำเร็จ​แล้ว 5 บัดนี้ พระบิดา ขอ​ให้​เรา​ได้​รับ​พระสิริ​ร่วม​กับ​พระองค์ ด้วย​พระสิริ​ที่​เรา​มี​อยู่​กับ​พระองค์​ก่อน​โลก​จะ​เกิด​ขึ้น

6 “เรา​ได้​เปิดเผย​พระนาม​ของ​พระองค์​แก่​คน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​จาก​โลก พวกเขา​เป็น​ของ​พระองค์ และ​พระองค์​มอบ​พวกเขา​ให้​เรา พวกเขา​ได้​รักษา​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์ 7 บัดนี้​พวกเขา​รู้​แล้ว​ว่า ทุกสิ่ง​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​นั้น​มา​จาก​พระองค์ 8 เพราะ​เรา​ได้​มอบ​ถ้อยคำ​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​แก่​พวกเขา​แล้ว พวกเขา​รับ​ถ้อยคำ​เหล่านั้น​ไว้ และ​รู้​แน่​ว่า​เรา​มา​จาก​พระองค์ อีกทั้ง​เชื่อ​ว่า​พระองค์​ส่ง​เรา​มา 9 เรา​อธิษฐาน​เพื่อ​พวกเขา เรา​ไม่​ได้​อธิษฐาน​เพื่อ​โลก แต่​เพื่อ​คน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา เพราะ​พวกเขา​เป็น​ของ​พระองค์ 10 ทุกสิ่ง​ที่​เป็น​ของ​เรา​ก็​เป็น​ของ​พระองค์ และ​ทุกสิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พระองค์​ก็​เป็น​ของ​เรา และ​เรา​ได้​รับ​พระสิริ​ใน​พวกเขา 11 เรา​ไม่​อยู่​ใน​โลก​อีก​ต่อไป แต่​พวกเขา​ยัง​อยู่​ใน​โลก และ​เรา​กำลัง​ไป​หา​พระองค์ พระบิดา​ผู้​บริสุทธิ์ ขอ​พระองค์​รักษา​พวกเขา​ไว้​ด้วย​พระนาม​ของ​พระองค์ ซึ่ง​พระองค์​มอบ​ให้​เรา เพื่อ​พวกเขา​จะ​เป็น​หนึ่ง​เดียว​กัน เหมือน​ที่​เรา​กับ​พระองค์​เป็น​หนึ่ง 12 ขณะ​ที่​เรา​อยู่​กับ​พวกเขา​ใน​โลก เรา​ได้​รักษา​พวกเขา​ไว้​ใน​พระนาม​ของ​พระองค์ เรา​รักษา​คน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​ไว้ และ​ไม่​มี​ใคร​ใน​พวกเขา​พินาศ นอกจาก​บุตร​แห่ง​ความพินาศ เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​สำเร็จ 13 แต่​บัดนี้​เรา​กำลัง​ไป​หา​พระองค์ และ​เรา​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​ขณะ​อยู่​ใน​โลก เพื่อ​ความยินดี​ของ​เรา​จะ​เต็มเปี่ยม​อยู่​ใน​พวกเขา 14 เรา​ได้​มอบ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​ให้​พวกเขา โลก​จึง​เกลียด​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก 15 เรา​ไม่​ได้​อธิษฐาน​ขอ​ให้​พระองค์​นำ​พวกเขา​ออก​จาก​โลก แต่​ขอ​ให้​พระองค์​รักษา​พวกเขา​ให้​พ้น​จาก​ผู้ชั่วร้าย 16 พวกเขา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก เช่น​เดียว​กับ​ที่​เรา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก 17 ขอ​ชำระ​พวกเขา​ให้​บริสุทธิ์​ใน​ความจริง​ของ​พระองค์ ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​คือ​ความจริง✡ 18 เช่น​เดียว​กับ​ที่​พระองค์​ส่ง​เรา​เข้า​มา​ใน​โลก เรา​ก็​ส่ง​พวกเขา​เข้า​ไป​ใน​โลก 19 เพื่อ​พวกเขา เรา​อุทิศ​ตัว​เรา​เอง เพื่อ​พวกเขา​เอง​จะ​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​ใน​ความจริง​ด้วย

20 “เรา​ไม่​ได้​อธิษฐาน​เพื่อ​คน​เหล่านี้​เท่านั้น แต่​เพื่อ​คน​ที่​จะ​เชื่อ​ใน​เรา​ผ่าน​ถ้อยคำ​ของ​พวกเขา​ด้วย 21 เพื่อ​ทุกคน​จะ​เป็น​หนึ่ง​เดียว​กัน พระบิดา พระองค์​อยู่​ใน​เรา และ​เรา​อยู่​ใน​พระองค์​อย่างไร ขอ​ให้​พวกเขา​เป็น​หนึ่ง​ใน​เรา​อย่าง​นั้น​ด้วย เพื่อ​โลก​จะ​เชื่อ​ว่า​พระองค์​ส่ง​เรา​มา 22 พระสิริ​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา เรา​ได้​มอบ​ให้​พวกเขา เพื่อ​พวกเขา​จะ​เป็น​หนึ่ง​เดียว​กัน เหมือน​ที่​เรา​กับ​พระองค์​เป็น​หนึ่ง 23 เรา​อยู่​ใน​พวกเขา และ​พระองค์​อยู่​ใน​เรา เพื่อ​พวกเขา​จะ​เป็น​หนึ่ง​เดียว​กัน​อย่าง​สมบูรณ์ และ​เพื่อ​โลก​จะ​รู้​ว่า​พระองค์​ส่ง​เรา​มา และ​พระองค์​รัก​พวกเขา​เหมือน​ที่​พระองค์​รัก​เรา 24 พระบิดา เรา​ปรารถนา​ให้​คน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา​อยู่​กับ​เรา​ใน​ที่​ที่​เรา​อยู่ เพื่อ​พวกเขา​จะ​เห็น​พระสิริ​ของ​เรา​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา เพราะ​พระองค์​รัก​เรา​ก่อน​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก 25 พระบิดา​ผู้​ชอบธรรม โลก​ไม่​รู้จัก​พระองค์ แต่​เรา​รู้จัก​พระองค์ และ​คน​เหล่านี้​รู้​ว่า​พระองค์​ส่ง​เรา​มา 26 เรา​ได้​ทำ​ให้​พวกเขา​รู้จัก​พระนาม​ของ​พระองค์ และ​จะ​ทำ​ให้​รู้จัก​ต่อไป เพื่อ​ความรัก​ที่​พระองค์​มี​ต่อ​เรา​จะ​อยู่​ใน​พวกเขา และ​เรา​จะ​อยู่​ใน​พวกเขา”

18

1 เมื่อ​พระเยซู​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​แล้ว พระองค์​ออก​ไป​กับ​สาวก​ข้าม​ลำธาร​ขิดโรน ที่​นั่น​มี​สวน​แห่ง​หนึ่ง พระองค์​กับ​สาวก​เข้า​ไป​ใน​สวน​นั้น 2 ยูดาส​ผู้​ทรยศ​พระองค์​ก็​รู้จัก​สถานที่​นั้น​ด้วย เพราะ​พระเยซู​เคย​พบ​กับ​สาวก​ที่​นั่น​บ่อย ๆ 3 ยูดาส​จึง​พา​กองทหาร​กับ​เจ้าหน้าที่​จาก​บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​พวก​ฟาริสี​มา​ที่​นั่น พวกเขา​ถือ​ตะเกียง คบเพลิง และ​อาวุธ​มา​ด้วย 4 พระเยซู​ทราบ​ทุกสิ่ง​ที่​กำลัง​เกิด​ขึ้น​กับ​พระองค์ จึง​ออก​ไป​ถาม​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​กำลัง​หา​ใคร?”

5 พวกเขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ”

พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​เป็น​ผู้​นั้น”

ยูดาส​ผู้​ทรยศ​พระองค์​ก็​ยืน​อยู่​กับ​พวกเขา​ด้วย 6 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เรา​เป็น​ผู้​นั้น” พวกเขา​ก็​ถอยหลัง​และ​ล้ม​ลง​กับ​พื้น

7 พระองค์​จึง​ถาม​พวกเขา​อีก​ว่า “พวกคุณ​กำลัง​หา​ใคร?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ”

8 พระเยซู​ตอบ​ว่า “เรา​บอก​พวกคุณ​แล้ว​ว่า เรา​เป็น​ผู้​นั้น ดังนั้น ถ้า​พวกคุณ​กำลัง​หา​เรา ก็​ปล่อย​คน​เหล่านี้​ไป” 9 ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​ถ้อยคำ​ที่​พระองค์​เคย​กล่าว​สำเร็จ​ว่า “ใน​บรรดา​คน​ที่​พระองค์​มอบ​ให้​เรา เรา​ไม่​ได้​สูญเสีย​ใคร​เลย”✡

10 ซีโมน​เปโตร​มี​ดาบ​อยู่​เล่ม​หนึ่ง เขา​จึง​ชัก​ดาบ​ออก ฟัน​คนรับใช้​ของ​มหาปุโรหิต และ​ตัด​หู​ขวา​ของ​เขา​ขาด คนรับใช้​คน​นั้น​ชื่อ​มัลคัส 11 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​เปโตร​ว่า “เอา​ดาบ​ใส่​ฝัก​เสีย ถ้วย​ที่​พระบิดา​มอบ​ให้​เรา เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​หรือ?”

12 จาก​นั้น กองทหาร ผู้บัญชาการ​กองทหาร และ​เจ้าหน้าที่​ของ​ชาวยิว​ก็​จับ​พระเยซู​และ​มัด​พระองค์ 13 แล้ว​พา​พระองค์​ไป​หา​อันนาส​ก่อน เพราะ​อันนาส​เป็น​พ่อตา​ของ​คายาฟาส ซึ่ง​เป็น​มหาปุโรหิต​ใน​ปี​นั้น 14 คายาฟาส​คน​นี้​เอง​เป็น​ผู้​แนะนำ​ชาวยิว​ว่า การ​ที่​คน​คนเดียว​ตาย​เพื่อ​ประชาชน​นั้น​เป็น​ประโยชน์

15 ซีโมน​เปโตร​ติดตาม​พระเยซู​ไป และ​สาวก​อีก​คน​หนึ่ง​ก็​ตาม​ไป​ด้วย มหาปุโรหิต​รู้จัก​สาวก​คน​นั้น จึง​เข้า​ไป​กับ​พระเยซู​ใน​ลาน​บ้าน​ของ​มหาปุโรหิต 16 แต่​เปโตร​ยืน​อยู่​ข้างนอก​ที่​ประตู สาวก​อีก​คน​ซึ่ง​มหาปุโรหิต​รู้จักจึง​ออก​ไป​พูด​กับ​หญิง​ผู้​เฝ้า​ประตู แล้ว​พา​เปโตร​เข้า​มา 17 หญิง​รับใช้​ผู้​เฝ้า​ประตู​ถาม​เปโตร​ว่า “ท่าน​ก็​เป็น​สาวก​คน​หนึ่ง​ของ​ชาย​คน​นี้​ด้วย​ไม่​ใช่​หรือ?”

เขา​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่”

18 พวก​คนรับใช้​กับ​เจ้าหน้าที่​ก่อ​กองไฟ​จาก​ถ่านเพราะ​อากาศ​หนาว และ​ยืน​ผิงไฟ​กัน เปโตร​ก็​ยืน​ผิงไฟ​อยู่​กับ​พวกเขา

19 มหาปุโรหิต​จึง​ถาม​พระเยซู​เกี่ยวกับ​สาวก​ของ​พระองค์​และ​คำสอน​ของ​พระองค์

20 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “เรา​พูด​กับ​โลก​อย่าง​เปิดเผย เรา​สอน​อยู่​เสมอ​ใน​ธรรมศาลา​ต่าง ๆ และ​ใน​พระวิหาร ที่​ซึ่ง​ชาวยิว​มา​ชุมนุม​กัน​เสมอ เรา​ไม่​ได้​พูด​อะไร​อย่าง​ลับ ๆ 21 ทำไม​จึง​ถาม​เรา? ถาม​คน​ที่​ได้ยิน​เรา​เถอะ​ว่า​เรา​พูด​อะไร​กับ​พวกเขา คน​เหล่านั้น​รู้​ว่า​เรา​พูด​อะไร”

22 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​เช่นนี้ เจ้าหน้าที่​คน​หนึ่ง​ที่​ยืน​อยู่​ข้าง ๆ ก็​ตบ​พระเยซู​ด้วย​มือ และ​พูด​ว่า “ท่าน​ตอบ​มหาปุโรหิต​อย่าง​นี้​หรือ?”

23 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ถ้า​เรา​พูด​ชั่ว ก็​จง​เป็นพยาน​ถึง​ความชั่ว​นั้น แต่​ถ้า​เรา​พูด​ดี ทำไม​ท่าน​จึง​ตี​เรา?”

24 อันนาส​จึง​ส่ง​พระองค์​ไป​หา​คายาฟาส​มหาปุโรหิต ทั้ง​ที่​พระองค์​ยัง​ถูก​มัด​อยู่

25 ส่วน​ซีโมน​เปโตร​ยัง​ยืน​ผิงไฟ​อยู่ พวกเขา​จึง​ถาม​เขา​ว่า “ท่าน​ก็​เป็น​สาวก​คน​หนึ่ง​ของ​เขา​ด้วย​ไม่​ใช่​หรือ?”

เขา​ปฏิเสธ​และ​ตอบ​ว่า “ไม่​ใช่”

26 คนรับใช้​ของ​มหาปุโรหิต​คน​หนึ่ง ซึ่ง​เป็น​ญาติ​ของ​คน​ที่​เปโตร​ตัด​หู​ขาด ถาม​ว่า “ผม​เห็น​ท่าน​อยู่​ใน​สวน​กับ​เขา​ไม่​ใช่​หรือ?”

27 เปโตร​ปฏิเสธ​อีก​ครั้ง และ​ทันใดนั้น​ไก่​ก็​ขัน

28 พวกเขา​พา​พระเยซู​จาก​คายาฟาส​ไป​ยัง​ที่ว่าการ เวลา​นั้น​ยัง​เช้า​ตรู่ พวกเขา​เอง​ไม่​เข้า​ไป​ใน​ที่ว่าการ เพื่อ​จะ​ไม่​เป็น​มลทิน แต่​จะ​ได้​กิน​ปัสกา 29 ปีลาต​จึง​ออก​มา​หา​พวกเขา และ​ถาม​ว่า “พวกคุณ​นำ​ข้อหา​อะไร​มา​กล่าวหา​ชาย​คน​นี้?”

30 พวกเขา​ตอบ​ว่า “ถ้า​คน​นี้​ไม่​ได้​ทำ​ชั่ว พวกเรา​คง​ไม่​มอบ​เขา​ให้​ท่าน”

31 ปีลาต​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​พา​เขา​ไป​พิพากษา​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกคุณ​เอง​เถอะ”

ชาวยิว​จึง​ตอบ​เขา​ว่า “พวกเรา​ไม่​มี​สิทธิ์​ตาม​กฎหมาย​ที่​จะ​ประหารชีวิต​ใคร” 32 เหตุการณ์​นี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​ถ้อยคำ​ของ​พระเยซู​สำเร็จ ซึ่ง​พระองค์​กล่าว​ไว้​เพื่อ​บอก​ว่า​พระองค์​จะ​ตาย​อย่างไร

33 ปีลาต​จึง​เข้า​ไป​ใน​ที่ว่าการ​อีก​ครั้ง เรียก​พระเยซู​มา และ​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​คือ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​หรือ?”

34 พระเยซู​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​พูด​เรื่อง​นี้​จาก​ตัว​ท่าน​เอง หรือ​คนอื่น​บอก​ท่าน​เกี่ยวกับ​เรา?”

35 ปีลาต​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​ใช่​ชาวยิว ไม่​ใช่​หรือ? ชนชาติ​ของ​ท่าน​เอง​กับ​บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​มอบ​ท่าน​ให้​ข้าพเจ้า ท่าน​ทำ​อะไร​มา?”

36 พระเยซู​ตอบ​ว่า “อาณาจักร​ของ​เรา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​โลก​นี้ ถ้า​อาณาจักร​ของ​เรา​เป็น​ของ​โลก​นี้ คนรับใช้​ของ​เรา​ก็​คง​ต่อสู้ เพื่อ​ไม่​ให้​เรา​ถูก​มอบ​ให้​ชาวยิว แต่​บัดนี้ อาณาจักร​ของ​เรา​ไม่​ได้​มา​จาก​ที่​นี่”

37 ปีลาต​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ถ้า​อย่าง​นั้น ท่าน​ก็​เป็น​กษัตริย์​หรือ?”

พระเยซู​ตอบ​ว่า “ท่าน​พูด​ว่า​เรา​เป็น​กษัตริย์ เรา​เกิด​มา​เพื่อ​เหตุ​นี้ และ​มา​ใน​โลก​เพื่อ​เหตุ​นี้ คือ​เพื่อ​เป็นพยานยืนยัน​ถึง​ความจริง ทุกคน​ที่​เป็น​ของ​ความจริง​ย่อม​ฟัง​เสียง​ของ​เรา”

38 ปีลาต​ถาม​พระองค์​ว่า “ความจริง​คือ​อะไร?”

เมื่อ​พูด​เช่นนี้​แล้ว เขา​ออก​ไป​หา​ชาวยิว​อีก และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​พบ​เหตุ​ที่​จะ​ตั้ง​ข้อหา​เขา 39 แต่​พวกคุณ​มี​ธรรมเนียม​ให้​ข้าพเจ้า​ปล่อย​คน​หนึ่ง​แก่​พวกคุณ​ใน​เทศกาล​ปัสกา แล้ว​พวกคุณ​ต้องการ​ให้​ข้าพเจ้า​ปล่อย​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​ให้​พวกคุณ​หรือ?”

40 พวกเขา​ทั้งหมด​จึง​ร้อง​ขึ้น​อีก​ว่า “ไม่​เอา​คน​นี้ เอา​บารับบัส!” บารับบัส​เป็น​โจร

19

1 จาก​นั้น ปีลาต​จึง​นำ​พระเยซู​ไป​เฆี่ยน 2 พวก​ทหาร​สาน​หนาม​เป็น​มงกุฎ​สวม​บน​ศีรษะ​ของ​พระองค์ และ​เอา​เสื้อคลุม​สีม่วง​ให้​พระองค์​สวม 3 พวกเขา​พูด​ซ้ำ ๆ ว่า “ขอ​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว​จง​เจริญ!” และ​ตบ​พระองค์​ซ้ำ ๆ

4 ปีลาต​ออก​มา​อีก​ครั้ง และ​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ดูสิ ข้าพเจ้า​พา​เขา​ออก​มา​ให้​พวกคุณ เพื่อ​ให้​พวกคุณ​รู้​ว่า ข้าพเจ้า​ไม่​พบ​เหตุ​ที่​จะ​ตั้ง​ข้อหา​เขา”

5 พระเยซู​จึง​ออก​มา โดย​สวม​มงกุฎ​หนาม​และ​เสื้อคลุม​สีม่วง ปีลาต​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ดูสิ ชาย​คน​นี้!”

6 เมื่อ​บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​เจ้าหน้าที่​เห็น​พระองค์ พวกเขา​ก็​ร้อง​ว่า “ตรึง​เขา​บน​กางเขน! ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

ปีลาต​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​เอา​เขา​ไป​ตรึง​บน​กางเขน​เอง​เถอะ เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​พบ​เหตุ​ที่​จะ​ตั้ง​ข้อหา​เขา”

7 ชาวยิว​ตอบ​เขา​ว่า “พวกเรา​มี​ธรรมบัญญัติ และ​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกเรา เขา​สมควร​ตาย เพราะ​เขา​ตั้ง​ตัว​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า”

8 เมื่อ​ปีลาต​ได้ยิน​คำ​นี้ เขา​ก็​ยิ่ง​กลัว 9 เขา​เข้า​ไป​ใน​ที่ว่าการ​อีก และ​ถาม​พระเยซู​ว่า “ท่าน​มา​จาก​ไหน?” แต่​พระเยซู​ไม่​ตอบ​เขา 10 ปีลาต​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​ไม่​พูด​กับ​ข้าพเจ้า​หรือ? ท่าน​ไม่​รู้​หรือ​ว่า ข้าพเจ้า​มี​สิทธิอำนาจ​ที่​จะ​ปล่อย​ท่าน และ​มี​สิทธิอำนาจ​ที่​จะ​ตรึง​ท่าน​บน​กางเขน?”

11 พระเยซู​ตอบ​ว่า “ท่าน​จะ​ไม่​มี​สิทธิอำนาจ​เหนือ​เรา​เลย ถ้า​ไม่​ได้​รับ​มอบ​จาก​เบื้องบน เพราะฉะนั้น คน​ที่​มอบ​เรา​ให้​ท่าน​จึง​มี​บาป​มาก​กว่า”

12 เมื่อ​ได้ยิน​เช่นนี้ ปีลาต​ก็​พยายาม​จะ​ปล่อย​พระองค์ แต่​ชาวยิว​ร้อง​ขึ้น​ว่า “ถ้า​ท่าน​ปล่อย​คน​นี้ ท่าน​ก็​ไม่​ใช่​มิตร​ของ​ซีซาร์! ทุกคน​ที่​ตั้ง​ตัว​เป็น​กษัตริย์​ย่อม​ต่อต้าน​ซีซาร์!”

13 เมื่อ​ปีลาต​ได้ยิน​ถ้อยคำ​เหล่านี้ เขา​พา​พระเยซู​ออก​มา และ​นั่ง​ลง​บน​บัลลังก์พิพากษา ณ สถานที่​ที่​เรียก​ว่า “ลานปูหิน” แต่​ภาษา​ฮีบรู​เรียก​ว่า “กาบบาธา” 14 วัน​นั้น​เป็น​วันเตรียม​ปัสกา เวลา​ประมาณ​ชั่วโมง​ที่​หก* เขา​กล่าว​กับ​ชาวยิว​ว่า “นี่​คือ​กษัตริย์​ของ​พวกคุณ!”

15 พวกเขา​ร้อง​ว่า “เอา​เขา​ไป! เอา​เขา​ไป! ตรึง​เขา​บน​กางเขน!”

ปีลาต​ถาม​พวกเขา​ว่า “จะ​ให้​ข้าพเจ้า​ตรึง​กษัตริย์​ของ​พวกคุณ​บน​กางเขน​หรือ?”

บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​ตอบ​ว่า “พวกเรา​ไม่​มี​กษัตริย์​อื่น​นอกจาก​ซีซาร์!”

16 จาก​นั้น ปีลาต​จึง​มอบ​พระองค์​ให้​พวกเขา​นำ​ไป​ตรึง​บน​กางเขน พวกเขา​จึง​รับ​ตัว​พระเยซู​และ​พา​พระองค์​ไป 17 พระองค์​ออก​ไป​โดย​แบก​กางเขน​ของ​พระองค์​เอง ไป​ยัง​สถานที่​ที่​เรียก​ว่า “สถานที่​แห่ง​กะโหลกศีรษะ” ซึ่ง​ภาษา​ฮีบรู​เรียก​ว่า “กลโกธา” 18 ที่​นั่น พวกเขา​ตรึง​พระองค์​บน​กางเขน พร้อม​กับ​อีก​สอง​คน คน​หนึ่ง​อยู่​ข้าง​หนึ่ง อีก​คน​อยู่​อีก​ข้าง และ​พระเยซู​อยู่​ตรงกลาง 19 ปีลาต​เขียน​ป้าย​ติด​ไว้​บน​กางเขน​ด้วย ข้อความ​บน​ป้าย​เขียน​ว่า “เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ กษัตริย์​ของ​ชาวยิว” 20 ชาวยิว​หลาย​คน​อ่าน​ป้าย​นี้ เพราะ​สถานที่​ที่​ตรึง​พระเยซู​บน​กางเขน​อยู่​ใกล้​เมือง และ​ป้าย​นั้น​เขียน​เป็น​ภาษา​ฮีบรู ละติน และ​กรีก 21 บรรดา​หัวหน้า​ปุโรหิต​ของ​ชาวยิว​จึง​พูด​กับ​ปีลาต​ว่า “อย่า​เขียน​ว่า ‘กษัตริย์​ของ​ชาวยิว’ แต่​ให้​เขียน​ว่า ‘เขา​พูด​ว่า “เรา​เป็น​กษัตริย์​ของ​ชาวยิว” ’ ”

22 ปีลาต​ตอบ​ว่า “สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​แล้ว ก็​เขียน​แล้ว”

23 เมื่อ​พวก​ทหาร​ตรึง​พระเยซู​บน​กางเขน​แล้ว พวกเขา​เอา​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​มา​แบ่ง​เป็น​สี่​ส่วน ให้​ทหาร​แต่ละ​คน​ส่วน​หนึ่ง และ​เอา​เสื้อ​ตัว​ใน​มา​ด้วย เสื้อ​ตัว​ใน​นั้น​ไม่​มี​ตะเข็บ ทอ​ต่อเนื่อง​จาก​ด้านบน​ตลอด​ทั้ง​ตัว 24 พวกเขา​จึง​พูด​กัน​ว่า “อย่า​ฉีก​เสื้อ​นี้​เลย แต่​ให้​จับสลาก​กัน​ว่า​ใคร​จะ​ได้” ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​สำเร็จ ซึ่ง​กล่าว​ว่า

“พวกเขา​แบ่ง​เสื้อผ้า​ของ​เรา​กัน

และ​จับสลาก​เอา​เสื้อผ้า​ของ​เรา”✡

พวก​ทหาร​จึง​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้

25 คน​ที่​ยืน​อยู่​ข้าง​กางเขน​ของ​พระเยซู​มี​มารดา​ของ​พระองค์ พี่น้องหญิง​ของ​มารดา​พระองค์ มารีย์​ภรรยา​ของ​โคลปัส และ​มารีย์​ชาว​มักดาลา 26 เมื่อ​พระเยซู​เห็น​มารดา​ของ​พระองค์ และ​สาวก​คน​ที่​พระองค์​รัก​ยืน​อยู่​ใกล้ ๆ พระองค์​กล่าว​กับ​มารดา​ว่า “หญิง​เอ๋ย นี่​คือ​ลูกชาย​ของ​ท่าน!” 27 แล้ว​พระองค์​กล่าว​กับ​สาวก​คน​นั้น​ว่า “นี่​คือ​แม่​ของ​ท่าน!” ตั้งแต่​วาระ​นั้น​เป็นต้นมา สาวก​คน​นั้น​ก็​รับ​นาง​ไป​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ตน

28 หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​เห็น†ว่า​ทุกสิ่ง​เสร็จสิ้น​แล้ว พระองค์​จึง​กล่าว​เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​สำเร็จ​ว่า “เรา​กระหายน้ำ!” 29 ที่​นั่น​มี​ภาชนะ​ใส่​น้ำส้มสายชู​อยู่​เต็ม พวกเขา​จึง​เอา​ฟองน้ำ​ชุบ​น้ำส้มสายชู​จน​เต็ม เสียบ​กับ​กิ่ง​หุสบ แล้ว​ยก​ขึ้น​ไป​ที่​ปาก​ของ​พระองค์ 30 เมื่อ​พระเยซู​รับ​น้ำส้มสายชู​แล้ว พระองค์​กล่าว​ว่า “สำเร็จ​แล้ว!” จาก​นั้น​พระองค์​ก้ม​ศีรษะ​และ​มอบ​จิตวิญญาณ​ของ​พระองค์

31 เนื่องจาก​วัน​นั้น​เป็น​วันเตรียม ชาวยิว​ไม่​ต้องการ​ให้​ศพ​คงอยู่​บน​กางเขน​ใน​วัน​สะบาโต เพราะ​วัน​สะบาโต​นั้น​เป็น​วัน​สำคัญ พวกเขา​จึง​ขอ​ปีลาต​ให้​หัก​ขา​ของ​คน​เหล่านั้น และ​เอา​ศพ​ลง 32 พวก​ทหาร​จึง​มา​หัก​ขา​ของ​คน​แรก และ​ของ​อีก​คน​ที่​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน​พร้อม​กับ​พระองค์ 33 แต่​เมื่อ​พวกเขา​มา​ถึง​พระเยซู และ​เห็น​ว่า​พระองค์​ตาย​แล้ว ก็​ไม่​ได้​หัก​ขา​ของ​พระองค์ 34 แต่​ทหาร​คน​หนึ่ง​ใช้​หอก​แทง​สีข้าง​ของ​พระองค์ และ​ทันใดนั้น​ก็​มี​เลือด​และ​น้ำ​ไหล​ออก​มา 35 ผู้​ที่​เห็น​เหตุการณ์​นี้​ได้​เป็นพยานยืนยัน และ​คำพยาน​ของ​เขา​เป็น​ความจริง เขา​รู้​ว่า​ตน​พูด​ความจริง เพื่อ​พวกคุณ​จะ​เชื่อ 36 สิ่ง​เหล่านี้​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ให้​พระคัมภีร์​สำเร็จ​ว่า “กระดูก​ของ​พระองค์​จะ​ไม่​หัก​แม้​แต่​ชิ้น​เดียว”✡ 37 และ​พระคัมภีร์​อีก​ข้อ​หนึ่ง​กล่าว​ว่า “พวกเขา​จะ​มอง​ดู​พระองค์​ผู้​ที่​พวกเขา​แทง”✡

38 หลัง​จาก​นั้น โยเซฟ​ชาว​อาริมาเธีย ซึ่ง​เป็น​สาวก​ของ​พระเยซู​อย่าง​ลับ ๆ เพราะ​กลัว​ชาวยิว ได้​ขอ​ปีลาต​ให้​อนุญาต​นำ​ร่าง​ของ​พระเยซู​ไป ปีลาต​อนุญาต เขา​จึง​มา​นำ​ร่าง​ของ​พระองค์​ไป 39 นิโคเดมัส ผู้​ที่​ตอนแรก​มา​หา​พระเยซู​ใน​เวลา​กลางคืน ก็​มา​ด้วย โดย​นำ​มดยอบ​ผสม​กับ​ไม้กฤษณา​มา​ประมาณ​หนึ่งร้อย​ปอนด์​โรมัน‡ 40 พวกเขา​จึง​นำ​ร่าง​ของ​พระเยซู​มา​พัน​ด้วย​ผ้าลินิน​พร้อม​กับ​เครื่องหอม ตาม​ธรรมเนียม​ฝังศพ​ของ​ชาวยิว 41 ณ สถานที่​ที่​พระองค์​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน มี​สวน​แห่ง​หนึ่ง และ​ใน​สวน​นั้น​มี​ที่​ฝังศพ​ใหม่ ซึ่ง​ยัง​ไม่​เคย​วาง​ศพ​ใคร​ไว้​เลย 42 เพราะ​วัน​นั้น​เป็น​วันเตรียม​ของ​ชาวยิว และ​ที่​ฝังศพ​อยู่​ใกล้ พวกเขา​จึง​วาง​พระเยซู​ไว้​ที่​นั่น

20

1 ใน​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ มารีย์​ชาว​มักดาลา​มา​ยัง​ที่​ฝังศพ​แต่​เช้า ขณะ​ที่​ยัง​มืด​อยู่ และ​เห็น​ว่า​ก้อนหิน​ถูก​เอา​ออก​จาก​ที่​ฝังศพ​แล้ว 2 นาง​จึง​วิ่ง​ไป​หา​ซีโมน​เปโตร และ​สาวก​อีก​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​พระเยซู​รัก แล้ว​บอก​พวกเขา​ว่า “พวกเขา​เอา​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ออก​จาก​ที่​ฝังศพ​แล้ว และ​พวกเรา​ไม่​รู้​ว่า​เขา​เอา​พระองค์​ไป​วาง​ไว้​ที่​ไหน!”

3 เปโตร​กับ​สาวก​อีก​คน​นั้น​จึง​ออก​ไป​มุ่ง​หน้า​สู่​ที่​ฝังศพ 4 ทั้ง​สอง​วิ่ง​ไป​ด้วยกัน แต่​สาวก​อีก​คน​หนึ่ง​วิ่ง​เร็ว​กว่า​เปโตร และ​ไป​ถึง​ที่​ฝังศพ​ก่อน 5 เขา​ก้ม​ลง​มอง​เข้า​ไป เห็น​ผ้า​ลินิน​วาง​อยู่ แต่​ยัง​ไม่​ได้​เข้า​ไป​ข้างใน 6 แล้ว​ซีโมน​เปโตร​ซึ่ง​ตาม​มา​ก็​มาถึง และ​เข้า​ไป​ใน​ที่​ฝังศพ เขา​เห็น​ผ้า​ลินิน​วาง​อยู่ 7 ส่วน​ผ้า​ที่​เคย​อยู่​บน​ศีรษะ​ของ​พระองค์ ไม่​ได้​วาง​รวม​กับ​ผ้า​ลินิน แต่​ม้วน​ไว้​ต่างหาก​ใน​อีก​ที่​หนึ่ง 8 จาก​นั้น สาวก​อีก​คน​หนึ่ง​ซึ่ง​มา​ถึง​ที่​ฝังศพ​ก่อน​ก็​เข้า​ไป​ด้วย เขา​เห็น และ​เชื่อ 9 เพราะ​ตอนนั้น​พวกเขา​ยัง​ไม่​เข้าใจ​พระคัมภีร์​ที่​ว่า พระองค์​ต้อง​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย 10 แล้ว​สาวก​ทั้ง​สอง​ก็​กลับ​ไป​ที่​พัก​ของ​ตน

11 แต่​มารีย์​ยืน​ร้องไห้​อยู่​ข้างนอก​ใกล้​ที่​ฝังศพ ขณะ​ที่​ร้องไห้ นาง​ก้ม​ลง​มอง​เข้า​ไป​ใน​อุโมงค์ 12 และ​เห็น​ทูตสวรรค์​สอง​องค์​สวม​ชุด​สีขาว​นั่ง​อยู่ องค์​หนึ่ง​ตรง​ศีรษะ และ​อีก​องค์​หนึ่ง​ตรง​เท้า ณ ที่​ซึ่ง​ร่างกาย​ของ​พระเยซู​เคย​วาง​อยู่ 13 พวกเขา​ถาม​นาง​ว่า “หญิง​เอ๋ย ทำไม​ท่าน​จึง​ร้องไห้?”

นาง​ตอบ​ว่า “เพราะ​พวกเขา​เอา​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ดิฉัน​ไป และ​ดิฉัน​ไม่​รู้​ว่า​เขา​เอา​พระองค์​ไป​วาง​ไว้​ที่​ไหน” 14 เมื่อ​พูด​อย่าง​นั้น​แล้ว นาง​ก็​หัน​กลับ​มา และ​เห็น​พระเยซู​ยืน​อยู่ แต่​ไม่​รู้​ว่า​เป็น​พระเยซู

15 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “หญิง​เอ๋ย ทำไม​ท่าน​จึง​ร้องไห้? ท่าน​กำลัง​หา​ใคร?”

นาง​คิด​ว่า​พระองค์​เป็น​คน​สวน จึง​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “ท่าน​คะ ถ้า​ท่าน​เป็น​คน​ย้าย​เขา​ไป โปรด​บอก​ดิฉัน​ว่า​ท่าน​เอา​เขา​ไป​วาง​ไว้​ที่​ไหน แล้ว​ดิฉัน​จะ​นำ​เขา​ไป​เอง”

16 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “มารีย์”

นาง​หัน​มา​พูด​กับ​พระองค์​ว่า “รับโบนี!”* ซึ่ง​หมาย​ความ​ว่า “อาจารย์!”†

17 พระเยซู​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “อย่า​เกาะ​เรา​ไว้ เพราะ​เรา​ยัง​ไม่​ได้​ขึ้น​ไป​หา​พระบิดา​ของ​เรา แต่​จง​ไป​หา​พี่น้อง​ของ​เรา และ​บอก​พวกเขา​ว่า ‘เรา​กำลัง​ขึ้น​ไป​หา​พระบิดา​ของ​เรา และ​พระบิดา​ของ​พวกคุณ ไป​หา​พระเจ้า​ของ​เรา และ​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ’ ”

18 มารีย์​ชาว​มักดาลา​จึง​ไป​บอก​สาวก​ว่า นาง​ได้​เห็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​พระองค์​ได้​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​กับ​นาง 19 เย็น​วัน​นั้น ซึ่ง​เป็น​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ ประตู​ของ​สถานที่​ที่​สาวก​รวมตัว​กัน​อยู่​ปิด​ไว้​แน่นหนา เพราะ​พวกเขา​กลัว​ชาวยิว พระเยซู​มา​ยืน​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “ขอ​สันติสุข​จง​มี​แก่​พวกคุณ”

20 เมื่อ​กล่าว​อย่าง​นั้น​แล้ว พระองค์​ก็​ให้​พวกเขา​ดู​มือ​และ​สีข้าง​ของ​พระองค์ สาวก​จึง​ยินดี​เมื่อ​เห็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า 21 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​อีก​ว่า “ขอ​สันติสุข​จง​มี​แก่​พวกคุณ พระบิดา​ส่ง​เรา​มา​อย่างไร เรา​ก็​ส่ง​พวกคุณ​ไป​อย่าง​นั้น” 22 เมื่อ​กล่าว​อย่าง​นั้น​แล้ว พระองค์​เป่า​ลมหายใจ​ไป​ยัง​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “จง​รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์! 23 ถ้า​พวกคุณ​ยกโทษ​บาป​ของ​ใคร บาป​ของ​เขา​ก็​ได้​รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว ถ้า​พวกคุณ​ไม่​ยกโทษ​บาป​ของ​ใคร บาป​ของ​เขา​ก็​ยัง​ไม่​ได้​รับ​การ​ยกโทษ”

24 แต่​โธมัส หนึ่ง​ใน​สาวก​สิบสอง​คน ซึ่ง​เรียก​ว่า​ดิดิมัส‡ไม่​ได้​อยู่​กับ​พวกเขา​ตอน​ที่​พระเยซู​มา 25 สาวก​คน​อื่น ๆ จึง​บอก​เขา​ว่า “พวกเรา​ได้​เห็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว!”

แต่​เขา​ตอบ​ว่า “ถ้า​ผม​ไม่​เห็น​รอย​ตะปู​ที่​มือ​ของ​พระองค์ ไม่​ได้​สอด​นิ้ว​ลง​ใน​รอย​ตะปู และ​ไม่​ได้​สอด​มือ​เข้า​ใน​สีข้าง​ของ​พระองค์ ผม​จะ​ไม่​เชื่อ”

26 แปด​วัน​ต่อมา สาวก​ของ​พระองค์​อยู่​ข้างใน​อีกครั้ง และ​โธมัส​ก็​อยู่​กับ​พวกเขา ประตู​ปิด​ไว้​แน่นหนา แต่​พระเยซู​มา​ยืน​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา และ​กล่าว​ว่า “ขอ​สันติสุข​จง​มี​แก่​พวกคุณ” 27 จาก​นั้น พระองค์​กล่าว​กับ​โธมัส​ว่า “เอา​นิ้ว​ของ​ท่าน​มา​ที่​นี่ แล้ว​ดู​มือ​ของ​เรา เอา​มือ​ของ​ท่าน​มา​สอด​เข้า​ใน​สีข้าง​ของ​เรา อย่า​เป็น​คน​ไม่​เชื่อ แต่​จง​เชื่อ”

28 โธมัส​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ผม และ​พระเจ้า​ของ​ผม!”

29 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “เพราะ​ท่าน​ได้​เห็น​เรา§ ท่าน​จึง​เชื่อ คน​ที่​ไม่​ได้​เห็น แต่​ยัง​เชื่อ ก็​เป็นสุข”

30 พระเยซู​ทำ​หมายสำคัญ​อื่น ๆ อีก​มาก​ต่อหน้า​สาวก ซึ่ง​ไม่​ได้​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​เล่ม​นี้ 31 แต่​สิ่ง​เหล่านี้​เขียน​ไว้​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​เชื่อ​ว่า พระเยซู​คือ​พระคริสต์ พระบุตร​ของ​พระเจ้า และ​เพื่อ​ว่า เมื่อ​เชื่อ​แล้ว พวกคุณ​จะ​มี​ชีวิต​ใน​พระนาม​ของ​พระองค์

21

1 หลัง​จาก​นั้น พระเยซู​ปรากฏ​แก่​สาวก​อีก​ครั้ง​ที่​ทะเล​ทิเบเรียส พระองค์​ปรากฏ​ดังนี้ 2 ซีโมน​เปโตร โธมัส​ซึ่ง​เรียก​ว่า​ดิดิมัส* นาธานาเอล​ชาว​คานา​ใน​แคว้น​กาลิลี บุตร​ทั้ง​สอง​ของ​เศเบดี และ​สาวก​อีก​สอง​คน​อยู่​ด้วยกัน 3 ซีโมน​เปโตร​พูด​กับ​พวกเขา​ว่า “ผม​จะ​ไป​จับปลา”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “พวกเรา​จะ​ไป​กับ​ท่าน​ด้วย” แล้ว​พวกเขา​ก็​ออก​ไป​ลง​เรือ​ทันที แต่​คืน​นั้น​จับ​ปลา​ไม่​ได้​เลย 4 พอ​เช้า​แล้ว พระเยซู​ยืน​อยู่​บน​ชายฝั่ง แต่​สาวก​ยัง​ไม่​รู้​ว่า​เป็น​พระเยซู 5 พระเยซู​จึง​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ลูก ๆ มี​อะไร​กิน​บ้าง​ไหม?”

พวกเขา​ตอบ​ว่า “ไม่​มี”

6 พระองค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “จง​ทอด​อวน​ลง​ทาง​ขวา​ของ​เรือ แล้ว​พวกคุณ​จะ​ได้​ปลา”

พวกเขา​จึง​ทอด​อวน และ​คราวนี้​ลาก​อวน​ขึ้น​ไม่​ไหว เพราะ​มี​ปลา​มาก​เหลือเกิน 7 สาวก​คน​ที่​พระเยซู​รัก​จึง​พูด​กับ​เปโตร​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า!”

เมื่อ​ซีโมน​เปโตร​ได้ยิน​ว่า​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า เขา​ก็​เอา​เสื้อคลุม​พัน​ตัว เพราะ​ตอนนั้น​เขา​เปลือยกาย​อยู่ แล้ว​กระโดด​ลง​ทะเล 8 ส่วน​สาวก​คน​อื่น ๆ มา​ด้วย​เรือ​ลำ​เล็ก เพราะ​พวกเขา​อยู่​ห่าง​จาก​ฝั่ง​เพียง​ประมาณ​สองร้อย​ศอก† โดย​ลาก​อวน​ที่​เต็ม​ไป​ด้วย​ปลา​มา​ด้วย 9 เมื่อ​ขึ้น​ฝั่ง​แล้ว พวกเขา​เห็น​กองไฟ​จาก​ถ่านอยู่​ที่​นั่น มี​ปลา​วาง​อยู่​บน​ไฟ และ​มี​ขนมปัง​ด้วย 10 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “เอา​ปลา​ที่​พวกคุณ​เพิ่ง​จับ​ได้​มา​บ้าง”

11 ซีโมน​เปโตร​จึง​ขึ้น​ไป และ​ลาก​อวน​ขึ้น​ฝั่ง อวน​เต็ม​ไป​ด้วย​ปลา​ตัว​ใหญ่​หนึ่งร้อย​ห้าสิบ​สาม​ตัว แม้​จะ​มี​ปลา​มาก​ขนาด​นั้น อวน​ก็​ไม่​ขาด

12 พระเยซู​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “มา​กิน​อาหารเช้า​กัน!”

ไม่​มี​สาวก​คน​ไหน​กล้า​ถาม​พระองค์​ว่า “ท่าน​เป็น​ใคร?” เพราะ​พวกเขา​รู้​ว่า​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า

13 แล้ว​พระเยซู​ก็​มา​หยิบ​ขนมปัง​ส่ง​ให้​พวกเขา และ​ทำ​เช่นเดียวกัน​กับ​ปลา 14 นี่​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​แล้ว​ที่​พระเยซู​ปรากฏ​ให้​สาวก​เห็น หลัง​จาก​พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย 15 เมื่อ​พวกเขา​กิน​อาหารเช้า​แล้ว พระเยซู​กล่าว​กับ​ซีโมน​เปโตร​ว่า “ซีโมน บุตร​ของ​โยนาห์ ท่าน​รัก​เรา​มากกว่า​พวกนี้​หรือ?”

เขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “ใช่ องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่าน​รู้​ว่า​ผม​มีใจ​รัก​ท่าน”

พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​เลี้ยง​ลูกแกะ​ของ​เรา” 16 พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง​ว่า “ซีโมน บุตร​ของ​โยนาห์ ท่าน​รัก​เรา​หรือ?”

เขา​ตอบ​พระองค์​ว่า “ใช่ องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่าน​รู้​ว่า​ผม​มีใจ​รัก​ท่าน”

พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ดูแล​แกะ​ของ​เรา” 17 พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​ว่า “ซีโมน บุตร​ของ​โยนาห์ ท่าน​มีใจ​รัก​เรา​หรือ?”

เปโตร​รู้สึก​เสียใจ เพราะ​พระองค์​ถาม​เขา​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​ว่า “ท่าน​มีใจ​รัก​เรา​หรือ?” เขา​จึง​ตอบ​พระองค์​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ท่าน​รู้​ทุกสิ่ง ท่าน​รู้​ว่า​ผม​มีใจ​รัก​ท่าน”

พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​เลี้ยง​แกะ​ของ​เรา 18 เรา​ขอ​ยืนยัน​กับ​ท่าน​ว่า เมื่อ​ท่าน​ยัง​หนุ่ม ท่าน​แต่งตัว​เอง และ​เดิน​ไป​ที่​ไหน​ก็​ได้​ตาม​ที่​ท่าน​ต้องการ แต่​เมื่อ​ท่าน​แก่ ท่าน​จะ​ยื่น​มือ​ออก และ​คน​อื่น​จะ​แต่งตัว​ให้​ท่าน แล้ว​พา​ท่าน​ไป​ใน​ที่​ที่​ท่าน​ไม่​ต้องการ​ไป”

19 พระองค์​กล่าว​อย่าง​นี้​เพื่อ​บอก​ให้​รู้​ว่า เปโตร​จะ​ตาย​แบบ​ใด และ​ทำ​ให้​พระเจ้า​ได้​รับ​พระสิริ เมื่อ​กล่าว​อย่าง​นั้น​แล้ว พระองค์​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ตาม​เรา​มา”

20 เปโตร​หัน​กลับ​มา และ​เห็น​สาวก​คน​ที่​พระเยซู​รัก​กำลัง​ตาม​มา สาวก​คน​นี้​คือ​คน​ที่​เอน​ตัว​อยู่​ชิด​อก​ของ​พระเยซู​ที่​โต๊ะ​อาหาร และ​ถาม​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใคร​คือ​คน​ที่​จะ​ทรยศ​ท่าน?” 21 เมื่อ​เปโตร​เห็น​เขา จึง​ถาม​พระเยซู​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า แล้ว​คน​นี้​จะ​เป็น​อย่างไร?”

22 พระเยซู​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​เรา​ต้องการ​ให้​เขา​อยู่​จน​กว่า​เรา​จะ​มา เรื่อง​นั้น​เกี่ยว​อะไร​กับ​ท่าน? ท่าน​จง​ตาม​เรา​มา” 23 คำพูด​นี้​จึง​แพร่​ออก​ไป​ใน​หมู่​พี่น้อง‡ว่า​สาวก​คน​นี้​จะ​ไม่​ตาย แต่​พระเยซู​ไม่​ได้​กล่าว​ว่า​เขา​จะ​ไม่​ตาย พระองค์​กล่าว​เพียง​ว่า “ถ้า​เรา​ต้องการ​ให้​เขา​อยู่​จน​กว่า​เรา​จะ​มา เรื่อง​นั้น​เกี่ยว​อะไร​กับ​ท่าน?”

24 สาวก​คน​นี้​แหละ​คือ​ผู้​ที่​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​เหล่านี้ และ​เป็น​ผู้​เขียน​สิ่ง​เหล่านี้ พวกเรา​รู้​ว่า​คำพยาน​ของ​เขา​เป็น​ความจริง 25 ยัง​มี​อีก​หลาย​สิ่ง​ที่​พระเยซู​ได้​ทำ ถ้า​จะ​เขียน​ไว้​ทั้งหมด​ทีละ​อย่าง ข้าพเจ้า​คิด​ว่า แม้​แต่​โลก​นี้​เอง​ก็​คง​ไม่​มี​ที่​พอ​สำหรับ​หนังสือ​ที่​จะ​เขียน​ขึ้น

* 1:5 1:5 คำ​ที่​แปล​ว่า “เอาชนะ” (κατέλαβεν) ยัง​สามารถ​แปล​ว่า “เข้าใจ” ได้​ด้วย คำ​นี้​สื่อ​ถึง​การ​จับ​ศัตรู​ไว้​แน่น​เพื่อ​เอาชนะ​เขา

† 1:14 1:14 วลี​ที่​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว” มา​จาก​คำ​กรีก “μονογενους” ซึ่ง​บางครั้ง​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​องค์เดียว” หรือ “องค์เดียว​เท่านั้น”

‡ 1:17 1:17 “คริสต์” หมายถึง “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

§ 1:18 1:18 วลี​ที่​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว” มา​จาก​คำ​กรีก “μονογενη” ซึ่ง​บางครั้ง​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​องค์เดียว” หรือ “องค์เดียว​เท่านั้น”

* 1:18 1:18 NU อ่าน​ว่า “พระเจ้า”

✡ 1:23 1:23 อิสยาห์ 40:3

† 1:29 1:29 “จง​ดู” แปล​จาก​คำ​ว่า “ἰδοὺ” ซึ่ง​หมายถึง มองดู ให้​ความสนใจ สังเกต ดู หรือ​จ้องมอง และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

‡ 1:39 1:39 16:00 น.

§ 1:41 1:41 “เมสสิยาห์” (ฮีบรู) และ “คริสต์” (กรีก) ต่าง​ก็​หมายถึง “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

* 1:42 1:42 “เคฟาส” (อาราเมค) และ “เปโตร” (กรีก) ต่าง​ก็​หมายถึง “ศิลา”

* 2:6 2:6 สอง​ถึง​สาม​เมเทรเตส​มี​ปริมาตร​ประมาณ 20 ถึง 30 แกลลอน​สหรัฐ หรือ 75 ถึง 115 ลิตร

✡ 2:17 2:17 สดุดี 69:9

* 3:3 3:3 คำ​ที่​ใช้​ใน​วลี “เกิด​ใหม่” ตรง​นี้​และ​ใน​ยอห์น 3:7 (ἄνωθεν) ยัง​หมายถึง “อีกครั้ง” และ “จาก​เบื้องบน” ได้​ด้วย

† 3:8 3:8 คำ​กรีก​คำ​เดียวกัน (πνεῦμα) หมายถึง ลม ลมหายใจ และ​วิญญาณ

‡ 3:16 3:16 วลี​ที่​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​เพียง​องค์เดียว” มา​จาก​คำ​กรีก “μονογενη” ซึ่ง​บางครั้ง​แปล​ว่า “ผู้​บังเกิด​องค์เดียว” หรือ “องค์เดียว​เท่านั้น”

§ 3:36 3:36 คำ​เดียวกัน​นี้​สามารถ​แปล​ว่า “ไม่​เชื่อฟัง” หรือ “ไม่​เชื่อ” ได้​ใน​บริบท​นี้

* 4:6 4:6 เที่ยงวัน

† 4:25 4:25 “เมสสิยาห์” (ฮีบรู) และ “คริสต์” (กรีก) ต่าง​ก็​หมายถึง “ผู้​ที่​ได้​รับ​การ​เจิม”

‡ 4:52 4:52 13:00 น.

* 5:4 5:4 NU ละ​ข้อความ​ตั้งแต่ “รอ” ใน​ข้อ 3 ไป​จนถึง​ท้าย​ข้อ 4

* 6:7 6:7 เดนาริอุส​เป็น​เหรียญ​เงิน มี​ค่า​ประมาณ​ค่าแรง​หนึ่ง​วัน​ของ​คนงาน​เกษตร ดังนั้น 200 เดนาริอุส​จึง​เท่ากับ​ค่าแรง​ประมาณ 6 ถึง 7 เดือน

† 6:19 6:19 25 ถึง 30 สตาเดีย​เท่ากับ​ประมาณ 5 ถึง 6 กิโลเมตร หรือ​ประมาณ 3 ถึง 4 ไมล์

✡ 6:19 6:19 ดู โยบ 9:8

‡ 6:20 6:20 หรือ “เรา​เป็น”

§ 6:31 6:31 ภาษา​กรีก​และ​ฮีบรู​ใช้​คำ​เดียวกัน​สำหรับ “สวรรค์” “บรรดา​สวรรค์” “ท้องฟ้า” และ “อากาศ”

✡ 6:31 6:31 อพยพ 16:4; เนหะมีย์ 9:15; สดุดี 78:24-25

✡ 6:45 6:45 อิสยาห์ 54:13

* 7:42 7:42 หรือ “เมล็ดพันธุ์”

✡ 7:42 7:42 2 ซามูเอล 7:12

✡ 7:42 7:42 มีคาห์ 5:2

✡ 7:52 7:52 ดู อิสยาห์ 9:1; มัทธิว 4:13-16

✡ 8:5 8:5 เลวีนิติ 20:10; เฉลยธรรมบัญญัติ 22:22

* 8:11 8:11 NU มี​ยอห์น 7:53–8:11 แต่​ใส่​วงเล็บ​คร่อม​ข้อความ​นี้ เพื่อ​แสดง​ว่า​นัก​วิจารณ์​ข้อความ​มี​ความมั่นใจ​น้อย​กว่า​ว่า​ข้อความ​นี้​เป็น​ต้นฉบับ​ดั้งเดิม

✡ 8:12 8:12 อิสยาห์ 60:1

✡ 8:17 8:17 เฉลยธรรมบัญญัติ 17:6; 19:15

† 8:24 8:24 หรือ “เรา​เป็น”

✡ 8:32 8:32 สดุดี 119:45

✡ 8:58 8:58 อพยพ 3:14

✡ 9:31 9:31 สดุดี 66:18; สุภาษิต 15:29; 28:9

✡ 10:11 10:11 อิสยาห์ 40:11; เอเสเคียล 34:11-12,15,22

✡ 10:16 10:16 อิสยาห์ 56:8

✡ 10:17 10:17 อิสยาห์ 53:7-8

✡ 10:21 10:21 อพยพ 4:11

* 10:22 10:22 “เทศกาล​ถวาย​พระวิหาร” เป็น​ชื่อ​ภาษา​กรีก​ของ “ฮานุกกะห์” ซึ่ง​เป็น​การ​ฉลอง​การ​ถวาย​พระวิหาร​ขึ้น​ใหม่

✡ 10:34 10:34 สดุดี 82:6

* 11:16 11:16 “ดิดิมัส” หมายถึง “ฝาแฝด”

† 11:18 11:18 15 สตาดิอา​มี​ระยะ​ประมาณ 2.8 กิโลเมตร หรือ 1.7 ไมล์

‡ 11:41 11:41 NU ละ​ข้อความ “จาก​ที่​ที่​ผู้ตาย​นอน​อยู่”

* 12:3 12:3 หนึ่ง​ปอนด์​โรมัน​มี 12 ออนซ์ หรือ​ประมาณ 340 กรัม

† 12:5 12:5 300 เดนาริอุส​มี​ค่า​ประมาณ​ค่าแรง​หนึ่ง​ปี​ของ​คนงาน​เกษตร

‡ 12:13 12:13 “โฮซันนา” หมายถึง “ช่วย​พวกเรา​ให้​รอด” หรือ “โปรด​ช่วย​พวกเรา​ด้วย”

✡ 12:13 12:13 สดุดี 118:25-26

✡ 12:15 12:15 เศคาริยาห์ 9:9

✡ 12:34 12:34 อิสยาห์ 9:7; ดาเนียล 2:44; ดู อิสยาห์ 53:8

✡ 12:38 12:38 อิสยาห์ 53:1

✡ 12:40 12:40 อิสยาห์ 6:10

✡ 12:41 12:41 อิสยาห์ 6:1

✡ 13:18 13:18 สดุดี 41:9

* 14:16 14:16 คำ​กรีก παρακλητον: ที่ปรึกษา ผู้ช่วยเหลือ ผู้วิงวอน ผู้แก้ต่าง และ​ผู้ปลอบโยน

✡ 15:20 15:20 ยอห์น 13:16

✡ 15:25 15:25 สดุดี 35:19; 69:4

* 15:26 15:26 คำ​กรีก Parakletos: ที่ปรึกษา ผู้ช่วยเหลือ ผู้แก้ต่าง ผู้วิงวอน และ​ผู้ปลอบโยน

* 16:3 16:3 TR เพิ่ม “แก่​พวกคุณ”

† 16:15 16:15 TR อ่าน​ว่า “จะ​รับ” แทน “รับ”

✡ 17:17 17:17 สดุดี 119:142

✡ 18:9 18:9 ยอห์น 6:39

* 19:14 19:14 “ชั่วโมง​ที่​หก” คือ​ประมาณ 6:00 น. ตาม​ระบบ​นับ​เวลา​ของ​โรมัน หรือ​เที่ยงวัน​ตาม​ระบบ​นับ​เวลา​ของ​ชาวยิว​ที่​ใช้​กัน​ใน​เวลา​นั้น

✡ 19:24 19:24 สดุดี 22:18

† 19:28 19:28 NU และ TR ใช้​คำ​ว่า “รู้” แทน “เห็น”

✡ 19:36 19:36 อพยพ 12:46; กันดารวิถี 9:12; สดุดี 34:20

✡ 19:37 19:37 เศคาริยาห์ 12:10

‡ 19:39 19:39 100 ปอนด์​โรมัน ปอนด์​ละ 12 ออนซ์ หรือ​ประมาณ 72 ปอนด์ หรือ 33 กิโลกรัม

* 20:16 20:16 รับโบนี เป็น​คำ​ทับศัพท์​ของ​คำ​อาราเมค​ที่​หมายถึง “อาจารย์​ผู้​ยิ่งใหญ่”

† 20:16 20:16 หรือ “นายท่าน”

‡ 20:24 20:24 หรือ “แฝด”

§ 20:29 20:29 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “โธมัส”

* 21:2 21:2 หรือ “แฝด”

† 21:8 21:8 สองร้อย​ศอก​คือ​ประมาณ 100 หลา หรือ​ประมาณ 91 เมตร

‡ 21:23 21:23 คำ​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่​นี้​อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชาย​หญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว”

กิจการ

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

กิจการ​ของ​อัครทูต

1

1 เธโอฟีลัส หนังสือ​เล่มแรก​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​นั้น​กล่าว​ถึง​ทุก​สิ่งที่​พระเยซู​เริ่ม​ทำ​และ​สั่งสอน 2 จนถึง​วันที่​พระองค์​ถูก​รับขึ้นไป หลัง​จาก​ที่​พระองค์​ได้​ให้​คำสั่ง​โดย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​แก่​เหล่าอัครทูต​ที่​พระองค์​เลือกไว้ 3 หลัง​จาก​ที่​พระองค์​ทนทุกข์​แล้ว พระองค์​ก็​แสดง​ให้​พวกเขา​เห็น​ว่า​พระองค์​ยัง​มีชีวิตอยู่ด้วย​หลักฐาน​มากมาย โดย​ปรากฏ​แก่​พวกเขา​ตลอด​สี่สิบ​วัน​และ​กล่าว​ถึง​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า 4 เมื่อ​พระองค์​อยู่ร่วมกับ​พวกเขา พระองค์​สั่ง​ว่า “อย่า​ออกจาก​กรุง​เยรูซาเล็ม แต่​จง​รอ​สิ่งที่​พระบิดา​สัญญาไว้ ซึ่ง​พวกคุณ​ได้ยิน​จาก​เรา 5 เพราะ​ยอห์น​ให้คน​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ แต่​ในอีก​ไม่กี่วัน​พวกคุณ​จะ​ได้รับบัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์”

6 เมื่อพวกเขา​มารวมกัน จึง​ถาม​พระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า เวลานี้​พระองค์​จะ​ฟื้นฟู​อาณาจักร​ให้​อิสราเอล​หรือ?”

7 พระองค์​กล่าวกับ​พวกเขา​ว่า “ไม่ใช่​เรื่อง​ที่​พวกคุณ​จะ​รู้​เวลา​และ​วาระ​ที่​พระบิดา​กำหนดไว้​ด้วย​สิทธิอำนาจ​ของ​พระองค์เอง 8 แต่​พวกคุณ​จะได้รับ​พลัง​เมื่อ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​มาเหนือ​พวกคุณ และ​พวกคุณ​จะ​เป็นพยาน​ถึง​เรา​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ทั่วทั้ง​แคว้น​ยูเดีย​และ​สะมาเรีย และ​จนถึง​สุดปลาย​แผ่นดินโลก”

9 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​สิ่ง​เหล่านี้​แล้ว ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลังมองอยู่ พระองค์​ก็​ถูก​รับขึ้นไป และ​เมฆ​ก็​รับ​พระองค์​ไป​จน​พ้น​สายตา​ของ​พวกเขา 10 ขณะ​ที่​พวกเขา​จ้องมอง​ขึ้นไป​บน​ท้องฟ้า​ใน​เวลา​ที่​พระองค์​กำลังจากไป ก็​มี​ชาย​สองคน​สวม​เสื้อผ้า​สีขาว​มายืนอยู่​ข้าง​พวกเขา* 11 ชาย​ทั้งสอง​กล่าวว่า “ชาวกาลิลี ทำไม​พวกคุณ​จึง​ยืนมอง​ขึ้นไป​บน​ท้องฟ้า? พระเยซูองค์นี้​ซึ่ง​ถูก​รับขึ้นไป​จาก​พวกคุณ​สู่​ท้องฟ้า จะกลับมา​ใน​ลักษณะเดียวกับ​ที่​พวกคุณ​เห็น​พระองค์​ขึ้นไป​สู่​ท้องฟ้า”

12 แล้วพวก​เขาก็​กลับ​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม​จาก​ภูเขา​ที่​เรียกว่า​มะกอกเทศ ซึ่งอยู่ใกล้​กรุง​เยรูซาเล็ม ห่างออกไป​เป็น​ระยะทาง​ที่​เดินได้​ใน​วันสะบาโต 13 เมื่อ​เข้าเมือง​แล้ว พวกเขา​ขึ้นไปยัง​ห้องชั้นบน​ที่​พักอยู่ ได้แก่ เปโตร ยอห์น ยากอบ อันดรูว์ ฟีลิป โธมัส บารโธโลมิว มัทธิว ยากอบ​บุตร​ของ​อัลเฟอัส ซีโมน​ผู้กระตือรือร้น และ​ยูดาส​บุตร​ของ​ยากอบ 14 คนเหล่านี้​ทุกคน​พร้อมใจกัน​อธิษฐาน​และ​วิงวอน​อย่างสม่ำเสมอ พร้อมกับ​บรรดา​สตรี มารีย์​มารดา​ของ​พระเยซู และ​พี่น้องชาย​ของ​พระองค์

15 ใน​ช่วง​วันเหล่านั้น เปโตร​ยืนขึ้น​ท่ามกลาง​เหล่า​สาวก ซึ่ง​มีอยู่​ประมาณ​หนึ่งร้อยยี่สิบ​คน และ​กล่าวว่า 16 “พี่น้อง พระคัมภีร์​ข้อนี้​จำเป็นต้อง​สำเร็จ​ตามที่​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ได้กล่าวไว้ล่วงหน้า​โดย​ปาก​ของ​ดาวิด​เกี่ยวกับ​ยูดาส ผู้เป็น​คนนำทาง​คนที่​มาจับ​พระเยซู 17 เพราะ​เขา​ถูก​นับรวมอยู่​กับพวกเรา และ​ได้รับส่วน​ใน​พันธกิจ​นี้ 18 ชายคนนี้​ได้​ที่ดิน​ผืนหนึ่ง​มาด้วย​ค่าตอบแทน​จาก​ความชั่ว​ของ​เขา แล้ว​เขาก็​ล้ม​คะมำ ร่างกาย​แตกออก​และ​ไส้​ทั้งหมด​ทะลัก​ออก​มา 19 ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​รู้เรื่องนี้ จึง​เรียก​ที่ดิน​ผืน​นั้น​ใน​ภาษาของพวกเขา​ว่า ‘อาเคลดามา’ ซึ่งหมายถึง ‘ทุ่งเลือด’ 20 เพราะ​มีเขียนไว้​ใน​หนังสือสดุดี​ว่า

‘ขอให้​ที่อยู่อาศัย​ของ​เขา​รกร้าง

อย่าให้​มี​ใคร​อาศัยอยู่​ในนั้น’✡

และ

‘ให้​อีกคนหนึ่ง​รับ​ตำแหน่งหน้าที่​ของ​เขา’✡

21 “เพราะฉะนั้น ในบรรดา​คนที่​อยู่​กับพวกเรา​ตลอดเวลา​ที่​องค์พระเยซู​ไปมากับ​พวกเรา 22 ตั้งแต่​บัพติศมา​ของ​ยอห์น​จนถึง​วันที่​พระองค์​ถูก​รับขึ้นไป​จาก​พวกเรา จะ​ต้องมี​คนหนึ่ง​จากคนเหล่านี้​มาเป็น​พยานร่วม​กับพวกเรา​ถึง​การฟื้นขึ้นจากความตายของ​พระองค์”

23 พวก​เขาจึง​เสนอชื่อ​สองคน คือ​โยเซฟ​ที่​เรียกว่า​บารซับบัส ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​ยูสทัส และ​มัทธีอัส 24 แล้ว​พวกเขา​อธิษฐาน​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์​ผู้ทราบ​จิตใจ​ของ​ทุกคน โปรด​แสดง​ให้​พวกเรา​รู้​ว่า​พระองค์​เลือก​คนใด​ใน​สองคนนี้ 25 ให้รับส่วน​ใน​พันธกิจ​และ​การเป็นอัครทูต​นี้ ซึ่ง​ยูดาส​ได้​ละทิ้งไป​เพื่อไปยัง​ที่ของเขาเอง” 26 พวกเขา​จับสลาก และ​สลาก​นั้น​ตก​เป็น​ของ​มัทธีอัส เขาจึง​ถูก​นับ​รวม​กับ​อัครทูต​สิบเอ็ดคน

2

1 เมื่อถึง​วันเพ็นเทคอสต์ พวกเขาทุกคน​อยู่​พร้อมกัน​เป็น​หนึ่งเดียว​ใน​ที่​แห่งเดียวกัน 2 ทันใดนั้น​ก็​มีเสียง​จาก​ท้องฟ้า​เหมือน​เสียง​ลมแรง​พัดกระหน่ำ และ​เสียงนั้น​ดังเต็ม​บ้าน​ที่​พวกเขา​นั่งอยู่ 3 มีสิ่งที่​ดูเหมือน​ลิ้นไฟ​ปรากฏขึ้น​และ​แยกออกจากกัน แล้ว​แต่ละลิ้น​ก็​มาหยุดอยู่เหนือ​แต่ละคน 4 พวกเขาทุกคน​เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ และ​เริ่ม​พูด​เป็น​ภาษาอื่น ๆ ตามที่​พระวิญญาณ​ประทาน​ความสามารถ​ให้​พูด

5 เวลานั้น​มี​ชาวยิว​ผู้ยำเกรง​พระเจ้า​จากทุกชนชาติ​ใต้ฟ้า​อาศัยอยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม 6 เมื่อได้ยิน​เสียงนั้น ฝูงชน​ก็​มารวมกัน​และ​สับสน เพราะ​แต่ละคน​ได้ยิน​พวกเขา​พูด​ภาษาของตนเอง 7 ทุกคน​ต่าง​ประหลาดใจ​และ​พิศวง กล่าวต่อกัน​ว่า “คน​ที่​กำลัง​พูด​เหล่านี้​ล้วน​เป็น​ชาวกาลิลี​ไม่ใช่​หรือ? 8 แล้วทำไม​พวกเรา​แต่ละคน​จึง​ได้ยิน​ภาษาท้องถิ่น​ของ​ตนเอง? 9 มีทั้ง​ชาว​ปารเธีย ชาว​มีเดีย ชาว​เอลาม และคนจาก​เมโสโปเตเมีย ยูเดีย คัปปาโดเชีย ปอนทัส เอเชีย 10 ฟรีเจีย ปัมฟีเลีย อียิปต์ และ​เขต​ลิเบีย​รอบเมือง​ไซรีน รวมทั้ง​ผู้มาเยือน​จาก​กรุง​โรม ทั้ง​ชาวยิว​และ​คนที่​เข้าถือศาสนายิว 11 ชาว​ครีต​และ​ชาว​อาหรับ แต่​พวกเรา​กลับ​ได้ยิน​พวกเขา​พูดถึง​กิจการอันยิ่งใหญ่​ของ​พระเจ้า​เป็นภาษาของพวกเราเอง!” 12 ทุกคน​ต่าง​ประหลาดใจ​และ​งุนงง กล่าวต่อกัน​ว่า “นี่​หมายความว่า​อย่างไร?” 13 แต่​บางคน​เยาะเย้ย​ว่า “คนพวกนี้​ดื่ม​เหล้าองุ่นใหม่​จนเมาแล้ว”

14 เปโตร​ยืนขึ้น​พร้อมกับ​อัครทูต​สิบเอ็ดคน แล้ว​กล่าวเสียงดัง​กับ​ประชาชน​ว่า “ชาวยูเดีย และ​ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ขอให้​พวกคุณ​รู้เรื่องนี้​และ​ตั้งใจฟัง​คำของข้าพเจ้า 15 คนเหล่านี้​ไม่ได้เมา​อย่างที่​พวกคุณ​คิด เพราะ​ตอนนี้​เพิ่งเป็น​ชั่วโมงที่สาม​ของวัน* 16 แต่​เหตุการณ์นี้​เป็น​สิ่งที่​ผู้เผยพระวจนะ​โยเอล​กล่าวไว้​ว่า

17 ‘พระเจ้า​กล่าวว่า ใน​ยุคสุดท้าย

เรา​จะ​เท​พระวิญญาณ​ของ​เรา​ลง​เหนือ​มนุษย์​ทั้งปวง

บุตรชาย​และ​บุตรหญิง​ของพวกเจ้า​จะ​เผยพระวจนะ

คนหนุ่ม​ของพวกเจ้า​จะ​เห็น​นิมิต

คนชรา​ของพวกเจ้า​จะ​ฝันเห็น​ความฝัน

18 แม้​แต่​เหนือ​ผู้รับใช้​ชาย​และ​ผู้รับใช้หญิง​ของ​เรา​ใน​วันเหล่านั้น

เรา​จะ​เท​พระวิญญาณ​ของ​เรา​ลง และ​พวกเขา​จะ​เผยพระวจนะ

19 เราจะแสดง​การอัศจรรย์​บน​ท้องฟ้า​เบื้องบน

และ​หมายสำคัญ​บน​แผ่นดิน​เบื้องล่าง

คือ​เลือด ไฟ และ​กลุ่มควัน

20 ดวงอาทิตย์​จะ​กลายเป็น​ความมืด

และ​ดวงจันทร์​จะ​กลายเป็น​เลือด

ก่อน​วันที่ยิ่งใหญ่​และ​รุ่งโรจน์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​มาถึง

21 และ​ทุกคนที่​ร้องเรียก​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะได้รับความรอด’✡

22 “ชาวอิสราเอล จงฟัง​ถ้อยคำ​เหล่านี้! พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ​เป็น​ชายที่​พระเจ้า​รับรอง​ต่อหน้าพวกคุณ​ด้วย​การกระทำอันทรงพลัง สิ่งอัศจรรย์ และ​หมายสำคัญ​ต่าง ๆ ที่​พระเจ้า​ทำผ่าน​พระองค์​ท่ามกลาง​พวกคุณ ดังที่​พวกคุณ​เองก็รู้ 23 พระองค์​ถูกมอบไว้​ตาม​แผนการ​ที่​กำหนดไว้​และ​การรู้ล่วงหน้า​ของ​พระเจ้า แล้ว​พวกคุณ​ก็​อาศัยมือ​ของ​คนอธรรม​ตรึง​พระองค์​บนกางเขน​และ​ฆ่า​พระองค์ 24 แต่​พระเจ้าทำให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย และ​ปลด​พระองค์​จาก​ความทรมาน​ของ​ความตาย เพราะ​ความตาย​ไม่อาจ​ยึด​พระองค์​ไว้​ได้ 25 ดาวิด​กล่าว​ถึง​พระองค์ว่า

‘ข้าพเจ้า​เห็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่ต่อหน้า​ข้าพเจ้า​เสมอ

เพราะ​พระองค์​อยู่​ทางขวามือ​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จึงจะ​ไม่หวั่นไหว

26 เพราะฉะนั้น ใจ​ของ​ข้าพเจ้า​จึง​ยินดี และ​ลิ้น​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​ชื่นชมยินดี

ร่างกาย​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​จะพักอยู่​อย่าง​มีความหวัง

27 เพราะ​พระองค์​จะไม่​ทอดทิ้ง​จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ไว้​ใน​ฮาเดส†

และ​จะไม่ปล่อยให้​องค์บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​เห็นความเน่าเปื่อย

28 พระองค์​ทำให้​ข้าพเจ้า​รู้จัก​หนทางแห่งชีวิต

พระองค์​จะทำให้​ข้าพเจ้า​เต็มเปี่ยมด้วย​ความยินดี​เมื่อ​อยู่ต่อหน้า​พระองค์’✡

29 “พี่น้อง ข้าพเจ้า​ขอ​กล่าว​กับ​พวกคุณ​อย่าง​ตรงไปตรงมา​เกี่ยวกับ​ดาวิด​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ว่า เขา​ตาย​และ​ถูก​ฝัง​แล้ว และ​อุโมงค์ฝังศพ​ของ​เขา​ยังอยู่กับเรา​จนถึงวันนี้ 30 เพราะ​เขาเป็น​ผู้เผยพระวจนะ และ​รู้ว่า​พระเจ้า​ได้​สาบาน​ต่อเขา​ว่า​จะตั้ง​พระคริสต์‡ ผู้สืบเชื้อสายทางกาย​จาก​เขา​ให้ขึ้นนั่ง​บน​บัลลังก์​ของ​เขา 31 ดาวิด​มองเห็น​สิ่งนี้​ล่วงหน้า จึงกล่าว​ถึง​การฟื้นขึ้นจากความตายของ​พระคริสต์​ว่า จิตวิญญาณ​ของ​พระองค์​ไม่ได้ถูกทิ้งไว้​ใน​ฮาเดส§ และ​ร่างกาย​ของ​พระองค์​ไม่ได้​เห็นความเน่าเปื่อย 32 พระเจ้าทำให้​พระเยซูองค์นี้​ฟื้นขึ้นจากความตาย และ​พวกเรา​ทุกคน​เป็นพยาน​ถึง​เรื่องนี้ 33 เมื่อ​พระองค์​ได้รับการยกขึ้น​ด้วย​มือขวา​ของ​พระเจ้า และ​ได้รับ​สิ่งที่​พระบิดา​สัญญาไว้​คือ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ พระองค์​จึงเทสิ่งนี้​ลงมา ซึ่ง​พวกคุณ​กำลังเห็น​และ​ได้ยินอยู่​ใน​เวลานี้ 34 เพราะ​ดาวิด​ไม่ได้​ขึ้นไปยัง​สวรรค์ แต่​เขา​กล่าวเอง​ว่า

‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าวแก่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า “จงนั่ง​ที่ขวามือ​ของ​เรา

35 จนกว่า​เรา​จะทำให้​ศัตรู​ของ​ท่าน​เป็นที่รองเท้า​ของ​ท่าน” ’✡

36 “เพราะฉะนั้น ขอให้​คนอิสราเอลทั้งปวง​รู้แน่นอน​ว่า พระเจ้า​ได้​ตั้ง​พระเยซูองค์นี้​ซึ่ง​พวกคุณ​ตรึง​บนกางเขน ให้เป็น​ทั้ง​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​พระคริสต์”

37 เมื่อพวกเขา​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​เจ็บแปลบ​ใน​ใจ และ​กล่าวกับ​เปโตร​และ​อัครทูต​คน​อื่น ๆ ว่า “พี่น้อง พวกเรา​ควรทำ​อย่างไร?”

38 เปโตร​ตอบ​ว่า “จง​กลับใจ และ​พวกคุณ​แต่ละคน​จง​รับบัพติศมา​ในพระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์​เพื่อ​การยกโทษ​บาป แล้ว​พวกคุณ​จะได้รับ​ของประทาน​แห่ง​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 39 เพราะ​คำสัญญา​นี้​มี​ไว้​สำหรับ​พวกคุณ สำหรับ​ลูกหลาน​ของ​พวกคุณ และ​สำหรับ​ทุกคนที่​อยู่ห่างไกล คือ​ทุกคนที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​พระเจ้าของ​เราจะ​เรียกมาหา​พระองค์” 40 เปโตร​ยัง​เป็นพยานยืนยัน​และ​ตักเตือน​พวกเขา​ด้วยถ้อยคำ​อีกมากมาย​ว่า “จง​รอดพ้น​จาก​คนยุค​ที่​เสื่อมทราม​นี้!”

41 คนที่​ยินดีรับ​คำของเปโตร​ก็​รับบัพติศมา และ​วัน​นั้น​มี​คน​เพิ่มเข้ามา​ประมาณ​สามพัน​คน 42 พวกเขา​ยึดมั่นอยู่ใน​คำสอน​ของ​เหล่าอัครทูต การมีส่วนร่วมกัน การหักขนมปัง และ​การอธิษฐาน 43 ทุกคน​เกิดความยำเกรง และ​มี​การอัศจรรย์​และ​หมายสำคัญ​มากมาย​เกิดขึ้น​ผ่าน​เหล่าอัครทูต 44 ทุกคนที่​เชื่อ​อยู่ร่วมกัน​และ​ถือ​ทุกสิ่ง​เป็น​ของส่วนรวม 45 พวกเขา​ขาย​ทรัพย์สินและ​สิ่งของของตน แล้ว​แบ่ง​ให้​ทุกคน​ตามที่​แต่ละคน​มีความจำเป็น 46 ทุกวัน​พวกเขา​พร้อมใจกัน​ไปพระวิหาร​อย่างสม่ำเสมอ หัก​ขนมปัง​กัน​ที่บ้าน และ​รับประทานอาหารร่วมกัน​ด้วย​ความยินดี​และ​ความจริงใจ 47 พวกเขา​สรรเสริญ​พระเจ้า​และ​เป็นที่ชื่นชอบ​ของ​ประชาชน​ทั้งปวง องค์พระผู้เป็นเจ้า​เพิ่ม​คนที่​กำลังได้รับความรอด​เข้ามาใน​ประชาคมทุกวัน

3

1 เปโตร​กับ​ยอห์น​กำลัง​ขึ้นไป​ยัง​พระวิหารใน​เวลาอธิษฐาน คือ​ชั่วโมงที่เก้า​ของวัน* 2 มี​ชาย​คนหนึ่ง​พิการเดินไม่ได้​มาตั้งแต่เกิด ทุกวัน​มี​คน​หาม​เขา​มาวางไว้​ที่​ประตูพระวิหาร​ซึ่ง​เรียกว่า​ประตูงาม เพื่อ​ขอเงินช่วยเหลือ​จากคนที่​เข้าไปใน​พระวิหาร 3 เมื่อ​เขา​เห็น​เปโตร​กับ​ยอห์น​กำลังจะเข้าไป​ใน​พระวิหาร เขาก็​ขอเงินช่วยเหลือ 4 เปโตร​กับ​ยอห์น​จ้องมอง​เขา แล้ว​เปโตร​กล่าวว่า “มอง​พวกเรา” 5 ชาย​คนนั้น​จึง​ตั้งใจมอง​พวกเขา เพราะ​คาด​ว่า​จะ​ได้รับ​อะไร​บางอย่าง 6 แต่​เปโตร​กล่าวว่า “เงิน​กับ​ทอง​ข้าพเจ้า​ไม่มี แต่​สิ่งที่​ข้าพเจ้า​มี ข้าพเจ้า​จะให้​ท่าน ในพระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์​ชาวนาซาเร็ธ จงลุก​ขึ้น​และ​เดิน!” 7 เปโตร​จับ​มือขวา​ของ​เขาและ​ช่วยพยุง​ให้ลุก​ขึ้น ทันใดนั้น​เท้า​และ​ข้อเท้า​ของ​เขา​ก็มีกำลังขึ้น 8 เขา​กระโดดขึ้นยืน​และ​เริ่มเดิน แล้ว​เข้าไปใน​พระวิหาร​พร้อมกับ​พวกเขา ทั้งเดิน กระโดด และ​สรรเสริญ​พระเจ้า 9 ประชาชน​ทั้งปวง​เห็น​เขา​เดิน​และ​สรรเสริญ​พระเจ้า 10 พวกเขา​จำได้ว่า​เขา​คือ​คนที่​เคยนั่ง​ขอเงินช่วยเหลือ​อยู่​ที่​ประตูงาม​ของ​พระวิหาร ทุกคนจึง​เต็มไปด้วย​ความ​พิศวง​และ​ประหลาดใจ​กับสิ่งที่​เกิด​ขึ้น​กับ​เขา 11 ขณะ​ที่​ชายที่​หายจากความพิการ​กำลังเกาะ​เปโตร​กับ​ยอห์น​ไว้ ประชาชน​ทั้งปวง​ก็​วิ่งมาหา​พวกเขา​ที่​เฉลียง​ซึ่ง​เรียกว่า​เฉลียงของ​ซาโลมอน​ด้วยความประหลาดใจอย่างยิ่ง

12 เมื่อ​เปโตร​เห็น​ดังนั้น จึง​กล่าว​กับ​ประชาชน​ว่า “ชาวอิสราเอล ทำไม​พวกคุณ​จึง​ประหลาดใจ​เรื่อง​ชาย​คนนี้? ทำไม​พวกคุณ​จึง​จ้องมอง​พวกเรา ราวกับว่า​พวกเรา​ทำ​ให้​เขา​เดิน​ได้​ด้วย​พลัง​หรือ​ความ​เลื่อมใส​ใน​พระเจ้า​ของ​เรา​เอง? 13 พระเจ้าของ​อับราฮัม อิสอัค และ​ยาโคบ พระเจ้าของ​บรรพบุรุษของเรา ได้ให้พระสิริแก่​ผู้รับใช้ของพระองค์​คือ​พระเยซู ผู้ที่​พวกคุณ​มอบให้​และ​ปฏิเสธ​ต่อหน้า​ปีลาต ทั้งที่​ปีลาต​ตัดสินใจ​จะปล่อย​พระองค์ 14 แต่​พวกคุณ​กลับ​ปฏิเสธ​องค์บริสุทธิ์​และ​องค์ผู้ชอบธรรม และ​ขอให้ปล่อย​ฆาตกร​ให้​พวกคุณ 15 พวกคุณ​ฆ่า​องค์เจ้าแห่งชีวิต แต่​พระเจ้า​ทำให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย และ​พวกเรา​เป็นพยาน​ถึง​เรื่องนี้ 16 โดยความเชื่อ​ใน​พระนามของพระองค์ พระนามของพระองค์​ได้ทำให้​ชายคนนี้​ที่​พวกคุณ​เห็น​และ​รู้จัก​แข็งแรงขึ้น และ​ด้วย​ความเชื่อ​ที่มี​ผ่านทาง​พระองค์ ชายคนนี้​จึง​หายเป็นปกติ​อย่างสมบูรณ์​ต่อหน้าพวกคุณ​ทุกคน

17 “บัดนี้ พี่น้อง† ข้าพเจ้า​รู้ว่า​พวกคุณ​ทำสิ่งนี้​เพราะไม่รู้ เช่นเดียวกับ​เหล่า​ผู้ปกครองของ​พวกคุณ 18 แต่​พระเจ้า​ทำให้​สิ่งที่​พระองค์​ประกาศ​ไว้​ล่วงหน้า​โดย​ปาก​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ​ทั้งหมด​สำเร็จ​ด้วย​วิธีนี้ คือพระคริสต์​จะต้องทนทุกข์

19 “เพราะฉะนั้น จง​กลับใจ​และ​หันกลับมา เพื่อ​บาป​ของ​พวกคุณ​จะ​ถูกลบออก และ​ช่วงเวลาแห่งความชื่นใจ​จะมาจาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า 20 และ​เพื่อ​พระองค์​จะ​ส่ง​พระเยซูคริสต์ ผู้ที่​กำหนดไว้ล่วงหน้า​สำหรับ​พวกคุณ 21 สวรรค์​จะต้องรับ​พระองค์​ไว้จนถึง​เวลา​ที่​ทุก​สิ่ง​ได้รับ​การ​ฟื้นฟู ตาม​ที่​พระเจ้า​ได้​กล่าว​ไว้​ตั้งแต่​โบราณ​โดย​ปาก​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะบริสุทธิ์​ของ​พระองค์ 22 เพราะ​โมเสส​กล่าวแก่​บรรพบุรุษ​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้เป็น​พระเจ้า จะตั้ง​ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง​ขึ้น​ให้​พวกคุณ​จากท่ามกลาง​พี่น้อง​ของ​พวกคุณ เหมือนอย่าง​ข้าพเจ้า พวกคุณ​จะต้องฟัง​เขา​ในทุกสิ่ง​ที่​เขา​กล่าวกับ​พวกคุณ 23 และ​ทุกคนที่​ไม่ฟัง​ผู้เผยพระวจนะ​คนนั้น​จะ​ถูกทำลาย​จนหมดสิ้น​จากท่ามกลาง​ประชาชน’✡ 24 เหล่า​ผู้เผยพระวจนะทั้งหมด​ตั้งแต่​ซามูเอล​และ​คนที่มาภายหลัง ทุกคนที่ได้กล่าว ก็ประกาศ​ถึงวันเหล่านี้​เช่นกัน 25 พวกคุณ​เป็นลูกหลาน​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ และ​เป็น​ลูกหลาน​แห่ง​พันธสัญญา​ที่​พระเจ้า​ทำ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เรา โดย​กล่าวแก่​อับราฮัม​ว่า ‘ทุก​ครอบครัว​บนแผ่นดินโลก​จะ​ได้รับพร​ผ่านลูกหลาน​ของ​เจ้า’‡✡ 26 เมื่อ​พระเจ้า​ตั้ง​ผู้รับใช้ของพระองค์​คือ​พระเยซู​ขึ้นมาแล้ว พระองค์​ส่ง​พระเยซู​มาหา​พวกคุณ​ก่อน เพื่ออวยพร​พวกคุณ​โดยทำให้​พวกคุณ​แต่ละคน​หันจาก​ความชั่ว​ของตน”

4

1 ขณะ​ที่​เปโตร​กับ​ยอห์น​กำลัง​กล่าวกับ​ประชาชน เหล่า​ปุโรหิต หัวหน้าเจ้าหน้าที่พระวิหาร และ​พวก​สะดูสี​ก็มาหา​พวกเขา 2 คนเหล่านั้น​ไม่พอใจอย่างมาก เพราะทั้งสอง​กำลังสอน​ประชาชน​และ​ประกาศว่า​ใน​พระเยซู​มีการฟื้นขึ้นจากความตาย 3 พวกเขา​จับ​เปโตร​กับ​ยอห์น​และ​คุมขัง​ไว้​จนถึงวันรุ่งขึ้น เพราะ​เวลานั้น​เป็น​เวลาเย็นแล้ว 4 แต่​คนจำนวนมาก​ที่​ได้ยินพระวจนะ​ก็​เชื่อ และ​จำนวนผู้ชาย​เพิ่มเป็น​ประมาณ​ห้าพัน​คน

5 เช้าวันรุ่งขึ้น เหล่า​ผู้ปกครอง ผู้อาวุโส และ​อาลักษณ์​มาประชุมกัน​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม 6 มี​อันนาส​มหาปุโรหิต คายาฟาส ยอห์น อเล็กซานเดอร์ และ​คน​อื่น ๆ ใน​ตระกูล​มหาปุโรหิต​อยู่ที่นั่นด้วย 7 พวกเขา​ให้​เปโตร​กับ​ยอห์น​ยืนอยู่ตรงกลาง แล้ว​ถาม​ว่า “พวกคุณ​ทำสิ่งนี้​ด้วยพลังอะไร หรือในนามของใคร?”

8 เปโตร​เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ จึง​กล่าวกับ​พวกเขา​ว่า “ท่านผู้ปกครอง​ประชาชน​และ​ผู้อาวุโส​ของ​อิสราเอล 9 ถ้าวันนี้​พวกเรา​ถูกสอบถาม​เรื่อง​การ​ทำ​ความดี​แก่​ชาย​พิการ ว่าชายคนนี้​หายดีได้อย่างไร 10 ก็ขอให้​พวกคุณ​ทุกคน​และ​ประชาชนอิสราเอล​ทั้งปวง​รู้ว่า ชาย​คนนี้​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​พวกคุณ​โดย​หาย​เป็น​ปกติ​แล้วในพระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์​ชาวนาซาเร็ธ ผู้ที่​พวกคุณ​ตรึง​บนกางเขน และ​ผู้ที่​พระเจ้าทำให้​ฟื้นขึ้นจากความตาย 11 พระองค์คือ ‘ศิลา​ที่​พวกคุณผู้เป็น​ช่างก่อสร้าง​เห็นว่า​ไร้ค่า แต่​กลับกลายเป็น​ศิลามุมเอก’✡ 12 ไม่มีความรอด​ในผู้ใดอื่น เพราะ​ไม่มีนามอื่น​ใต้ฟ้า​ที่​ประทาน​แก่​มนุษย์ ซึ่ง​พวกเรา​ต้อง​ได้รับความรอด​โดย​นามนั้น!”

13 เมื่อ​พวกเขา​เห็น​ความกล้าหาญ​ของ​เปโตร​กับ​ยอห์น และ​รู้ว่า​ทั้งสอง​ไม่ได้เล่าเรียน​และ​เป็น​คนธรรมดา พวกเขา​ก็​ประหลาดใจ และ​จำได้ว่า​ทั้งสอง​เคยอยู่กับ​พระเยซู 14 และ​เมื่อ​เห็น​ชายที่​หายดีแล้ว​ยืน​อยู่กับ​ทั้งสอง พวก​เขาก็​ไม่มีอะไรจะโต้แย้ง 15 พวกเขา​จึงสั่ง​ให้​เปโตร​กับ​ยอห์น​ออกไปจาก​สภา แล้ว​ปรึกษากัน​ว่า 16 “พวกเรา​จะทำอย่างไร​กับ​คนเหล่านี้? เพราะ​ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​เห็นชัด​ว่า มีการอัศจรรย์​ที่โดดเด่น​เกิด​ขึ้นผ่าน​พวกเขา และ​พวกเรา​ก็​ปฏิเสธไม่ได้ 17 แต่​เพื่อไม่ให้​เรื่องนี้​แพร่ไป​ในหมู่​ประชาชน​มากกว่านี้ พวกเรา​ควร​ข่มขู่​พวกเขา ไม่ให้พูด​กับใคร​ในนามนี้​อีกต่อไป” 18 แล้ว​พวกเขา​เรียก​เปโตร​กับ​ยอห์น​เข้ามา และ​สั่งไม่ให้​พูดหรือสอน​ในพระนาม​ของ​พระเยซู​เลย

19 แต่​เปโตร​กับ​ยอห์น​ตอบ​พวกเขา​ว่า “พวกคุณ​จงตัดสินเองว่า ต่อหน้าพระเจ้า การฟัง​พวกคุณ​แทนที่จะฟัง​พระเจ้า​นั้น​ถูกต้องหรือไม่ 20 เพราะ​พวกเรา​ไม่อาจหยุดพูด​ถึงสิ่งที่​พวกเรา​ได้เห็น​และ​ได้ยิน”

21 พวกเขา​ข่มขู่​ทั้งสอง​อีก แล้ว​ปล่อย​ทั้งสอง​ไป เพราะ​ไม่อาจ​หาทาง​ลงโทษ​ได้ เนื่องจาก​ประชาชน​ทุกคน​ต่าง​ถวายพระสิริแด่พระเจ้า​สำหรับ​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น 22 ชายที่ได้รับการรักษาอย่างอัศจรรย์นี้​มีอายุ​มากกว่า​สี่สิบ​ปี

23 เมื่อได้รับการปล่อยตัว เปโตร​กับ​ยอห์น​กลับไปหา​พวกของตน และ​เล่า​ทุก​สิ่งที่​เหล่า​หัวหน้าปุโรหิตกับ​ผู้อาวุโส​กล่าวกับ​พวกเขา 24 เมื่อคนเหล่านั้นได้ยิน ก็​พร้อมใจกัน​เปล่งเสียง​ทูล​พระเจ้า​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์คือ​พระเจ้า​ผู้สร้าง​ท้องฟ้า แผ่นดิน ทะเล และ​ทุกสิ่งที่อยู่ในนั้น 25 พระองค์​ได้กล่าว​โดย​ปาก​ของ​ดาวิด​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ว่า

‘เหตุใด​บรรดาประชาชาติ​จึง​เดือดดาล

และ​ชนทั้งหลาย​จึง​คิด​แผนการที่ไร้ผล?

26 บรรดากษัตริย์​แห่งแผ่นดินโลก​ตั้งตัวขึ้น

และ​พวกผู้ปกครอง​ร่วมกันวางแผน

ต่อต้าน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​พระคริสต์ของพระองค์’*✡

27 “เพราะเป็นความจริงว่า† ทั้งเฮโรด​และ​ปอนทิอัสปีลาต พร้อมกับ​คนต่างชาติ​และ​ประชาชนอิสราเอล ได้มารวมกัน​ต่อต้าน​ผู้รับใช้บริสุทธิ์​ของ​พระองค์คือ​พระเยซู ผู้ที่พระองค์เจิมไว้ 28 เพื่อ​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​มือ​และ​แผนการ​ของ​พระองค์​กำหนด​ไว้​ล่วงหน้า​ให้​เกิดขึ้น 29 บัดนี้ องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดดู​คำข่มขู่​ของ​พวกเขา และ​โปรด​ให้​ผู้รับใช้ของพระองค์​กล่าวพระวจนะ​ของ​พระองค์​ด้วย​ความกล้าหาญอย่างเต็มที่ 30 ขณะ​ที่​พระองค์​ยื่นมือออก​เพื่อรักษา และ​ให้หมายสำคัญ​และการอัศจรรย์​เกิด​ขึ้นผ่าน​พระนาม​ของ​ผู้รับใช้บริสุทธิ์​ของ​พระองค์คือ​พระเยซู”

31 เมื่อพวกเขาอธิษฐานแล้ว สถานที่​ซึ่งพวกเขามารวมกัน​ก็​สั่นสะเทือน พวกเขาทุกคน​เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ และ​กล่าวพระวจนะของพระเจ้า​ด้วยความกล้าหาญ

32 คนจำนวนมาก​ที่​เชื่อ​มี​ใจและจิตวิญญาณ​เป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่มีใคร​กล่าวว่าสิ่งของใด​ที่ตนครอบครอง​เป็นของตนเอง แต่​พวกเขา​ถือ​ทุกสิ่ง​เป็น​ของส่วนรวม 33 เหล่าอัครทูต​เป็นพยานยืนยัน​ถึง​การฟื้นขึ้นจากความตายของ​องค์พระเยซู​ด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ และ​พระคุณอันยิ่งใหญ่​ก็อยู่กับ​พวกเขาทุกคน 34 ใน​พวกเขา​ไม่มีใครขัดสน เพราะทุกคนที่มี​ที่ดินหรือบ้าน​ก็​ขาย แล้ว​นำเงิน​ที่ได้จากสิ่งที่ขายมา 35 วางไว้ที่เท้า​ของ​เหล่าอัครทูต แล้ว​จึง​แจกจ่าย​ให้แต่ละคน​ตามที่มีความจำเป็น

36 โยเสส ซึ่งเหล่าอัครทูต​เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า​บารนาบัส แปลว่า ‘บุตรแห่งการหนุนใจ’ เป็นคนเลวี และเป็น​ชาวไซปรัสโดยกำเนิด 37 เขามี​ที่ดิน​ผืนหนึ่ง จึงขาย​แล้ว​นำเงิน​มา​วางไว้ที่เท้า​ของ​เหล่าอัครทูต

5

1 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​อานาเนีย​กับ​สัปฟีรา​ภรรยา​ของ​เขา ขาย​ทรัพย์สิน​ผืน​หนึ่ง 2 แล้ว​เก็บ​เงิน​ที่​ได้​จาก​การขาย​ส่วนหนึ่งไว้ โดย​ภรรยา​ของ​เขา​ก็​รู้เรื่อง​ด้วย จาก​นั้น​เขา​นำ​เงิน​เพียง​ส่วน​หนึ่ง​มา​วาง​ไว้​ที่​เท้า​ของ​เหล่า​อัครทูต 3 แต่​เปโตร​กล่าว​ว่า “อานาเนีย ทำไม​ซาตาน​จึง​ครอบงำ​ใจ​ของ​ท่าน​ให้​โกหก​พระวิญญาณบริสุทธิ์ และ​เก็บ​เงิน​ค่า​ที่ดิน​ส่วน​หนึ่ง​ไว้? 4 ตอน​ที่​ยัง​ไม่ได้​ขาย ที่ดิน​นั้น​ก็​เป็น​ของ​ท่าน​ไม่ใช่​หรือ? และ​เมื่อ​ขาย​แล้ว เงิน​ที่​ได้ ท่าน​ก็​ยัง​มี​สิทธิ์​จัดการ​ไม่ใช่​หรือ? ทำไม​ท่าน​จึง​คิด​ทำ​เรื่อง​นี้​ใน​ใจ? ท่าน​ไม่ได้​โกหก​มนุษย์ แต่​โกหก​พระเจ้า”

5 เมื่อ​อานาเนีย​ได้ยิน​ถ้อยคำ​เหล่า​นี้ เขา​ก็​ล้ม​ลง​และ​ตาย ทุก​คน​ที่​ได้ยิน​เรื่อง​นี้​ต่าง​เกิด​ความ​กลัว​อย่าง​มาก 6 พวก​ชาย​หนุ่ม​ลุก​ขึ้น เอา​ผ้า​ห่อ​ศพ​ของ​เขา แล้ว​หาม​ออก​ไป​ฝัง 7 ประมาณ​สาม​ชั่วโมง​ต่อ​มา ภรรยา​ของ​เขา​เข้า​มา​โดย​ไม่​รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น 8 เปโตร​ถาม​นาง​ว่า “บอก​ข้าพเจ้า​สิ พวกคุณ​ขาย​ที่ดิน​ได้​ราคา​เท่า​นี้​ใช่​ไหม?”

นาง​ตอบ​ว่า “ใช่ เท่า​นี้​แหละ”

9 เปโตร​จึง​ถาม​นาง​ว่า “ทำไม​พวกคุณ​จึง​ตกลง​กัน​ที่​จะ​ลอง​ใจ​พระวิญญาณ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า? คน​ที่​ฝัง​สามี​ของ​ท่าน​เพิ่ง​มา​ถึง​ประตู และ​พวก​เขา​จะ​หาม​ท่าน​ออก​ไป​ด้วย”

10 ทันใด​นั้น​นาง​ก็​ล้ม​ลง​แทบ​เท้า​ของ​เปโตร​และ​ตาย พวก​ชาย​หนุ่ม​เข้า​มา​พบ​ว่า​นาง​ตาย​แล้ว จึง​หาม​นาง​ออก​ไป​ฝัง​ไว้​ข้าง​สามี 11 ทั้ง​ประชาคม​และ​ทุกคน​ที่​ได้ยิน​เรื่อง​เหล่านี้​ต่าง​เกิด​ความกลัว​อย่างมาก

12 เหล่า​อัครทูต​ทำ​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​มากมาย​ท่ามกลาง​ประชาชน ทุก​คน​พร้อมใจ​กัน​อยู่​ที่​ระเบียง​ของ​ซาโลมอน 13 คน​อื่น ๆ ไม่​มี​ใคร​กล้า​เข้า​ร่วม​กับ​พวก​เขา แต่​ประชาชน​กลับ​ยกย่อง​พวก​เขา 14 มี​ผู้​เชื่อ​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​จำนวน​มาก​ขึ้น​เรื่อย ๆ เข้า​มา​ร่วม​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 15 ถึง​กับ​มี​คน​นำ​คน​ป่วย​ออก​มา​ที่​ถนน วาง​ไว้​บน​แคร่​และ​ที่นอน เพื่อ​ว่า​เมื่อ​เปโตร​เดิน​ผ่าน​มา อย่าง​น้อย​เงา​ของ​เขา​อาจ​ทอด​ลง​บน​บาง​คน 16 ฝูง​ชน​จาก​เมือง​ต่าง ๆ รอบ​กรุง​เยรูซาเล็ม​ก็​มา​รวม​กัน​ด้วย พวก​เขา​นำ​คน​ป่วย​และ​คน​ที่​ถูก​วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์​ทรมาน​มา และ​ทุก​คน​ก็​หาย​ดี

17 มหาปุโรหิต​กับ​พวก​ที่​อยู่​ฝ่าย​เดียว​กับ​เขา คือ​พวก​สะดูสี ลุกขึ้น​ด้วย​ความอิจฉา​อย่างมาก 18 แล้ว​จับ​เหล่า​อัครทูต​ไป​ขัง​ไว้​ใน​เรือนจำ​ของ​ทางการ 19 แต่​ใน​เวลา​กลางคืน ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เปิด​ประตู​เรือนจำ พา​พวก​เขา​ออก​มา แล้ว​กล่าว​ว่า 20 “จง​ไป​ยืน​ใน​พระวิหาร และ​ประกาศ​ถ้อยคำ​ทั้งหมด​เกี่ยว​กับ​ชีวิต​นี้​แก่​ประชาชน”

21 เมื่อ​ได้ยิน​ดังนั้น พวก​เขา​ก็​เข้า​ไป​ใน​พระวิหาร​ตั้งแต่​รุ่งเช้า​และ​เริ่ม​สั่งสอน ส่วน​มหาปุโรหิต​กับ​พวก​ของ​เขา​มา​ถึง แล้ว​เรียก​สภา​กับ​คณะ​ผู้อาวุโส​ทั้งหมด​ของ​ชน​อิสราเอล​มา​ประชุม และ​ส่ง​คน​ไป​ที่​เรือนจำ​ให้​นำ​เหล่า​อัครทูต​มา 22 แต่​เจ้าหน้าที่​ที่​ไป​ถึง​กลับ​ไม่​พบ​พวก​เขา​ใน​เรือนจำ จึง​กลับ​มา​รายงาน​ว่า 23 “พวก​เรา​พบ​ว่า​เรือนจำ​ปิด​และ​ล็อก​ไว้​อย่าง​แน่นหนา และ​พวก​ยาม​ก็​ยืน​เฝ้า​อยู่​หน้า​ประตู แต่​เมื่อ​เปิด​เข้า​ไป กลับ​ไม่​พบ​ใคร​อยู่​ข้าง​ใน​เลย!”

24 เมื่อ​มหาปุโรหิต หัวหน้า​เจ้าหน้าที่​พระวิหาร และ​เหล่า​หัวหน้าปุโรหิตได้ยิน​เรื่อง​นี้ ต่าง​ก็​สับสน​อย่าง​มาก ไม่​รู้​ว่า​เรื่อง​นี้​จะ​ลงเอย​อย่างไร 25 แล้ว​มี​คน​หนึ่ง​มา​บอก​พวก​เขา​ว่า “พวก​ชาย​ที่​ท่าน​ขัง​ไว้​ใน​เรือนจำ​นั้น กำลัง​ยืน​สั่งสอน​ประชาชน​อยู่​ใน​พระวิหาร!” 26 หัวหน้า​เจ้าหน้าที่​จึง​ไป​กับ​พวก​เจ้าหน้าที่​และ​พา​เหล่า​อัครทูตมา​โดย​ไม่​ใช้​กำลัง เพราะ​กลัว​ว่า​ประชาชน​จะ​เอา​หิน​ขว้าง​พวก​เขา

27 เมื่อ​พา​เหล่า​อัครทูตมา​แล้ว ก็​ให้​ยืน​ต่อ​หน้า​สภา มหาปุโรหิต​สอบถาม​พวก​เขา 28 ว่า “พวก​เรา​ไม่ได้​สั่ง​พวกคุณ​อย่าง​เด็ดขาด​หรือ​ว่า​อย่า​สั่งสอน​ใน​นาม​นี้? แต่​พวกคุณ​กลับ​ทำ​ให้​คำสอน​ของ​พวกคุณ​แพร่​ไป​ทั่ว​กรุง​เยรูซาเล็ม และ​ตั้งใจ​จะ​ทำ​ให้​พวก​เรา​ต้อง​รับผิดชอบ​ต่อ​ความ​ตาย​ของ​ชาย​คน​นี้”

29 เปโตร​กับ​เหล่า​อัครทูต​ตอบ​ว่า “พวก​เรา​ต้อง​เชื่อฟัง​พระเจ้า​มาก​กว่า​มนุษย์ 30 พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ได้​ทำให้​พระเยซู​ผู้ที่​พวกคุณ​ฆ่า​โดย​แขวน​ไว้​บน​ต้นไม้​ฟื้นขึ้นมา 31 พระเจ้า​ยก​พระองค์​ขึ้น​ด้วย​มือ​ขวา​ของ​พระองค์ ให้​เป็น​ผู้นำ​และ​พระผู้ช่วยให้รอด เพื่อ​ประทาน​การ​กลับใจ​และ​การ​ยกโทษบาป​แก่​อิสราเอล 32 พวก​เรา​เป็น​พยาน​ถึง​เรื่อง​เหล่า​นี้ และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ก็​เป็น​พยาน​ด้วย พระเจ้า​ประทาน​พระวิญญาณ​แก่​คน​ที่​เชื่อฟัง​พระองค์”

33 เมื่อ​พวก​เขา​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​เจ็บ​แปลบ​ใน​ใจ และ​ตั้งใจ​จะ​ฆ่า​เหล่า​อัครทูต 34 แต่​มี​ฟาริสี​คน​หนึ่ง​ชื่อ​กามาลิเอล เป็น​อาจารย์​สอน​ธรรมบัญญัติ​และ​เป็น​ที่​เคารพ​ของ​ประชาชน​ทั้งหมด ลุก​ขึ้น​ใน​สภา​และ​สั่ง​ให้​นำ​เหล่า​อัครทูต​ออก​ไป​ข้าง​นอก​ชั่ว​ครู่ 35 แล้ว​เขา​กล่าว​กับ​ที่​ประชุม​ว่า “ชาวอิสราเอล จง​ระวัง​ให้​ดี​ว่า​พวกคุณ​กำลัง​จะ​ทำ​อะไร​กับ​คน​เหล่า​นี้ 36 ก่อนหน้า​นี้ เธูดาส​เคย​ลุก​ขึ้น อ้าง​ตัว​ว่า​เป็น​คน​สำคัญ และ​มี​ชาย​ประมาณ​สี่​ร้อย​คน​เข้า​ร่วม​กับ​เขา แต่​เขา​ถูก​ฆ่า และ​คน​ทั้งหมด​ที่​เชื่อฟัง​เขา​ก็​กระจัด​กระจาย​ไป​จน​ไม่​เหลือ​อะไร 37 หลัง​จาก​นั้น ยูดาส​ชาว​กาลิลี​ก็​ลุก​ขึ้น​ใน​ช่วง​การ​ขึ้น​ทะเบียน​ประชากร และ​ชักนำ​คน​บาง​ส่วน​ให้​ติดตาม​เขา เขา​ก็​พินาศ​เช่น​กัน และ​ทุก​คน​ที่​เชื่อฟัง​เขา​ก็​กระจัด​กระจาย​ไป 38 เพราะ​ฉะนั้น ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​พวกคุณ​ว่า อย่า​ยุ่ง​กับ​คน​เหล่า​นี้ ปล่อย​พวก​เขา​ไป เพราะ​ถ้า​แผนการ​หรือ​กิจการ​นี้​มา​จาก​มนุษย์ มัน​ก็​จะ​ล้มเหลว​ไป​เอง 39 แต่​ถ้า​มา​จาก​พระเจ้า พวกคุณ​ก็​ไม่​สามารถ​ล้ม​ล้าง​ได้ มิ​ฉะนั้น​พวกคุณ​อาจ​กลาย​เป็น​คน​ที่​กำลัง​ต่อสู้​กับ​พระเจ้า​เสีย​เอง!”

40 พวก​เขา​เห็นด้วย​กับ​กามาลิเอล จึง​เรียก​เหล่า​อัครทูต​เข้า​มา เฆี่ยน​ตี​พวก​เขา สั่ง​ไม่​ให้​พูด​ใน​นาม​ของ​พระเยซู แล้ว​ปล่อยตัว​ไป 41 เหล่า​อัครทูต​ออก​จาก​สภา​ไป​ด้วย​ความยินดี เพราะ​พวกเขา​ถูก​นับ​ว่า​คู่ควร​ที่​จะ​ทนรับ​ความอับอาย​เพราะ​พระนาม​ของ​พระเยซู

42 ทุก​วัน ทั้ง​ใน​พระวิหาร​และ​ตาม​บ้าน พวก​เขา​ไม่​เคย​หยุด​สั่งสอน​และ​ประกาศ​ข่าว​ดี​ว่า​พระเยซู​คือ​พระคริสต์

6

1 ใน​ช่วง​นั้น เมื่อ​จำนวน​สาวก​เพิ่ม​ขึ้น​เรื่อย ๆ พวก​เฮลเลนิสต์* เริ่ม​บ่น​ต่อว่า​พวกฮีบรู เพราะ​หญิง​ม่าย​ของ​พวก​ตน​ถูก​ละเลย​ใน​การ​แจกจ่าย​ประจำ​วัน 2 อัครทูต​สิบสอง​คน​จึง​เรียก​สาวก​ทั้งหมด​มา​รวม​กัน​และ​กล่าว​ว่า “ไม่​เหมาะ​ที่​พวก​เรา​จะ​ละทิ้ง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​เพื่อ​ไป​รับ​หน้าที่​ดูแล​การ​แจกจ่าย 3 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง จง​เลือก​ชาย​เจ็ด​คน​จาก​พวกคุณ​ที่​มี​ชื่อเสียง​ดี เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​และ​สติปัญญา แล้ว​พวก​เรา​จะ​มอบหมาย​หน้าที่​นี้​ให้​พวก​เขา 4 ส่วน​พวก​เรา​จะ​ทุ่มเท​ให้​กับ​การ​อธิษฐาน​และ​พันธกิจ​แห่ง​พระวจนะ​ต่อ​ไป”

5 คำ​พูด​นี้​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​ทุก​คน พวก​เขา​จึง​เลือก​สเทเฟน ชาย​ผู้​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​ความ​เชื่อ​และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ รวม​ทั้ง​ฟีลิป โปรโครัส นิคาโนร์ ทิโมน ปารเมนัส และ​นิโคเลาส์ คน​ที่​เข้า​ถือ​ศาสนา​ยิว​จาก​เมือง​อันทิโอก 6 แล้ว​นำ​คน​เหล่า​นี้​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​เหล่า​อัครทูต เมื่อ​อธิษฐาน​แล้ว อัครทูต​ก็​วางมือ​บน​พวก​เขา

7 พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​แผ่​ขยาย​ออก​ไป และ​จำนวน​สาวก​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ก็​เพิ่ม​ขึ้น​อย่าง​มาก ปุโรหิต​จำนวน​มาก​ก็​ยอม​เชื่อฟัง​ตาม​ความ​เชื่อ​นั้น

8 สเทเฟน​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​ความ​เชื่อ​และ​พลัง ทำ​การอัศจรรย์​และ​หมายสำคัญ​อัน​ยิ่งใหญ่​ท่ามกลาง​ประชาชน 9 แต่​มี​บาง​คน​จาก​ธรรมศาลาที่​เรียก​ว่า “พวก​เสรี​ชน” รวม​ทั้ง​ชาว​ไซรีน ชาว​อเล็กซานเดรีย และ​คน​จาก​แคว้น​ซิลิเซีย​กับ​เอเชีย ลุก​ขึ้น​มา​โต้เถียง​กับ​สเทเฟน 10 แต่​พวก​เขา​ไม่​สามารถ​ต้านทาน​สติปัญญา​และ​พระวิญญาณ​ที่​ทำให้​เขา​พูด​เช่น​นั้น​ได้ 11 แล้ว​พวก​เขา​ก็​ลอบ​ยุยง​คน​บาง​คน​ให้​กล่าว​ว่า “พวก​เรา​ได้ยิน​เขา​พูด​หมิ่น​ประมาท​โมเสส​และ​พระเจ้า” 12 พวก​เขา​ปลุกปั่น​ประชาชน พวก​ผู้อาวุโส และ​เหล่า​อาลักษณ์ แล้ว​กรู​กัน​เข้า​จับ​สเทเฟน​และ​พา​ไป​ต่อ​หน้า​สภา 13 จาก​นั้น​ตั้ง​พยาน​เท็จ​ขึ้น​มา​กล่าว​ว่า “ชาย​คน​นี้​ไม่​เคย​หยุด​พูด​หมิ่น​ประมาท​สถานที่​บริสุทธิ์​แห่ง​นี้​และ​ธรรมบัญญัติ 14 เพราะ​พวก​เรา​ได้ยิน​เขา​พูด​ว่า เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ​คน​นี้​จะ​ทำลาย​สถานที่​แห่ง​นี้ และ​จะ​เปลี่ยน​ธรรมเนียม​ที่​โมเสส​มอบ​ไว้​ให้​พวก​เรา” 15 ทุก​คน​ที่นั่ง​อยู่​ใน​สภา​จ้อง​มอง​สเทเฟน และ​เห็น​ว่า​ใบหน้า​ของ​เขา​เหมือน​ใบหน้า​ของ​ทูตสวรรค์

7

1 มหาปุโรหิต​ถาม​ว่า “เรื่อง​เหล่า​นี้​เป็น​จริง​หรือ?”

2 สเทเฟน​ตอบ​ว่า “พี่น้อง​และ​บรรดา​บิดา​ทั้งหลาย โปรด​ฟัง พระเจ้า​แห่ง​พระสิริ​ปรากฏ​แก่​อับราฮัม​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา ขณะ​ที่​เขา​อยู่​ใน​เมโสโปเตเมีย ก่อน​ที่​จะ​ไป​อาศัย​อยู่​ใน​ฮาราน 3 และ​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘จง​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของ​เจ้า​และ​จาก​ญาติ​พี่น้อง​ของ​เจ้า แล้ว​ไป​ยัง​แผ่นดิน​ที่​เรา​จะ​ชี้​ให้​เจ้า​เห็น’✡ 4 เขา​จึง​ออก​จาก​แผ่นดิน​ของ​ชาว​เคลเดีย​และ​ไป​อาศัย​อยู่​ใน​ฮาราน หลัง​จาก​บิดา​ของ​เขา​ตาย พระเจ้า​ก็​นำ​เขา​จาก​ที่​นั่น​มา​ยัง​แผ่นดิน​นี้ ซึ่ง​พวกคุณ​อาศัย​อยู่​ใน​เวลา​นี้ 5 พระองค์​ไม่​ได้​มอบ​มรดก​ใน​แผ่นดิน​นี้​ให้​เขา​เลย แม้​แต่​ที่ดิน​พอ​ให้​วาง​เท้า แต่​พระองค์​สัญญา​ว่า​จะ​มอบ​แผ่นดิน​นี้​ให้​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​เขา​และ​ของ​ลูกหลาน​ของ​เขา​ภายหลัง ทั้ง​ที่​เวลา​นั้น​เขา​ยัง​ไม่​มี​ลูก 6 พระเจ้า​กล่าว​ไว้​เช่น​นี้​ว่า ลูกหลาน​ของ​เขา​จะ​ไป​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​อื่น และ​คน​ที่​นั่น​จะ​ทำให้​พวก​เขา​เป็น​ทาส​และ​ข่มเหง​เป็น​เวลา​สี่​ร้อย​ปี 7 พระเจ้า​กล่าว​ว่า ‘เรา​จะ​พิพากษา​ชน​ชาติ​ที่​ทำให้​พวก​เขา​เป็น​ทาส และ​หลัง​จาก​นั้น​พวก​เขา​จะ​ออก​มา​และ​รับใช้​เรา​ใน​สถานที่​นี้’✡ 8 แล้ว​พระองค์​ประทาน​พันธสัญญา​เรื่อง​การ​เข้า​สุหนัต​แก่​อับราฮัม ดังนั้น​เมื่อ​อับราฮัม​มี​อิสอัค เขา​ก็​ให้​อิสอัค​รับ​การ​เข้า​สุหนัต​ใน​วัน​ที่​แปด อิสอัค​มี​บุตร​คือ​ยาโคบ และ​ยาโคบ​มี​บุตร​คือ​บรรพบุรุษ​ทั้ง​สิบ​สอง​เผ่า

9 “บรรพบุรุษ​เหล่า​นั้น​อิจฉา​โยเซฟ จึง​ขาย​เขา​ไป​ยัง​อียิปต์ แต่​พระเจ้า​อยู่​กับ​เขา 10 และ​ช่วย​เขา​ให้​พ้น​จาก​ความ​ทุกข์​ยาก​ทั้งสิ้น ประทาน​ความ​โปรดปราน​และ​สติปัญญา​แก่​เขา​ต่อ​หน้า​ฟาโรห์​กษัตริย์​แห่ง​อียิปต์ ฟาโรห์​จึง​แต่งตั้ง​เขา​ให้​เป็น​ผู้ปกครอง​อียิปต์​และ​ราช​สำนัก​ทั้งหมด 11 แล้ว​เกิด​การ​กันดาร​อาหาร​ทั่ว​แผ่นดิน​อียิปต์​และ​คานาอัน พร้อม​กับ​ความ​ทุกข์​ยาก​อย่าง​หนัก บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​หา​อาหาร​ไม่​ได้ 12 เมื่อ​ยาโคบ​ได้ยิน​ว่า​มี​ข้าว​อยู่​ใน​อียิปต์ เขา​จึง​ส่ง​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ไป​เป็น​ครั้ง​แรก 13 เมื่อ​ไป​ครั้ง​ที่​สอง โยเซฟ​ก็​เปิดเผย​ตัว​ต่อ​พี่น้อง และ​ฟาโรห์​ได้​รู้จัก​ครอบครัว​ของ​โยเซฟ 14 โยเซฟ​จึง​ส่ง​คน​ไป​เรียก​ยาโคบ​บิดา​ของ​เขา​กับ​ญาติ​ทั้งหมด รวม​เจ็ด​สิบ​ห้า​คน 15 ยาโคบ​ลง​ไป​ยัง​อียิปต์ และ​เขา​ก็​ตาย​ที่​นั่น เช่น​เดียว​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา 16 พวก​เขา​ถูก​นำ​กลับ​ไป​ยัง​เมือง​เชเคม และ​ฝัง​ไว้​ใน​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ที่​อับราฮัม​ซื้อ​จาก​ลูกหลาน​ของ​ฮาโมร์​แห่ง​เชเคม​ด้วย​เงิน

17 “เมื่อ​ใกล้​ถึง​เวลา​ที่​พระเจ้า​จะ​ทำ​ตาม​คำสัญญา​ซึ่ง​พระองค์​ปฏิญาณ​ไว้​กับ​อับราฮัม ประชาชน​ก็​เพิ่ม​จำนวน​และ​ทวี​มาก​ขึ้น​ใน​อียิปต์ 18 จน​มี​กษัตริย์​อีก​องค์​หนึ่ง​ขึ้น​ครอง​อียิปต์ ผู้​ไม่​รู้จัก​โยเซฟ 19 กษัตริย์​องค์​นี้​ใช้​เล่ห์เหลี่ยม​กับ​ชน​ชาติ​ของ​พวก​เรา​และ​ข่มเหง​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา บังคับ​ให้​พวก​เขา​ทิ้ง​ทารก​ของ​ตน เพื่อ​ไม่​ให้​มี​ชีวิต​รอด 20 ใน​เวลา​นั้น​โมเสส​เกิด​มา เขา​งดงาม​อย่าง​ยิ่ง​ใน​สายตา​ของ​พระเจ้า และ​ได้​รับ​การ​เลี้ยงดู​ใน​บ้าน​ของ​บิดา​เป็น​เวลา​สาม​เดือน 21 เมื่อ​เขา​ถูก​นำ​ไป​ทิ้ง พระ​ธิดา​ของ​ฟาโรห์​ก็​รับ​เขา​ไป​เลี้ยง​เป็น​บุตร​ของ​ตน 22 โมเสส​ได้​รับ​การ​ศึกษา​ใน​สติปัญญา​ทุก​อย่าง​ของ​ชาว​อียิปต์ และ​มี​พลัง​อย่างมาก​ทั้ง​ใน​คำพูด​และ​การกระทำ 23 เมื่อ​โมเสส​อายุ​ครบ​สี่​สิบ​ปี เขา​คิด​อยาก​ไป​เยี่ยม​พี่น้อง​ของ​เขา* คือ​ชน​อิสราเอล 24 เมื่อ​เห็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวก​เขา​ถูก​ทำร้าย โมเสส​ก็​เข้า​ไป​ช่วย​และ​แก้​แค้น​ให้​คน​ที่​ถูก​ข่มเหง โดย​ตี​ชาว​อียิปต์​คน​นั้น 25 เขา​คิด​ว่า​พี่น้อง​ของ​เขา​จะ​เข้าใจ​ว่า​พระเจ้า​กำลัง​ใช้​มือ​ของ​เขา​เพื่อ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น​ภัย แต่​พวก​เขา​ไม่​เข้าใจ

26 “วัน​ต่อ​มา โมเสส​พบ​คน​สอง​คน​กำลัง​ต่อสู้​กัน จึง​พยายาม​ให้​ทั้ง​สอง​คืนดี​กัน กล่าว​ว่า ‘พวกคุณ​เป็น​พี่น้อง​กัน ทำไม​จึง​ทำร้าย​กันเอง?’ 27 แต่​คน​ที่​กำลัง​ทำร้าย​เพื่อนบ้าน​ผลัก​โมเสส​ออก​ไป​แล้ว​กล่าว​ว่า ‘ใคร​แต่งตั้ง​เจ้า​ให้​เป็น​ผู้ปกครอง​และ​ผู้พิพากษา​พวก​เรา? 28 เจ้า​คิด​จะ​ฆ่า​ข้า​เหมือน​ที่​ฆ่า​ชาว​อียิปต์​เมื่อ​วาน​นี้​หรือ?’✡ 29 เมื่อ​ได้ยิน​คำ​นี้ โมเสส​ก็​หนี​ไป​และ​อาศัย​เป็น​คน​ต่าง​ถิ่น​ใน​แผ่นดิน​มีเดียน ที่​นั่น​เขา​มี​บุตร​ชาย​สอง​คน

30 “เมื่อ​ครบ​สี่​สิบ​ปี ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ปรากฏ​แก่​เขา​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​แถบ​ภูเขา​ซีนาย ท่ามกลาง​เปลว​ไฟ​ใน​พุ่มไม้ 31 เมื่อ​โมเสส​เห็น​ก็​ประหลาด​ใจ​กับ​ภาพ​นั้น และ​เมื่อ​เข้า​ไป​ใกล้​เพื่อ​ดู ก็​ได้ยิน​เสียง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า 32 ‘เรา​คือ​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​เจ้า คือ​พระเจ้า​ของ​อับราฮัม พระเจ้า​ของ​อิสอัค และ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ’✡ โมเสส​ตัว​สั่น​และ​ไม่​กล้า​มอง 33 องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า ‘จง​ถอด​รองเท้า​ออก เพราะ​สถานที่​ที่​เจ้า​ยืน​อยู่​นี้​เป็น​แผ่นดิน​บริสุทธิ์ 34 เรา​เห็น​ความ​ทุกข์​ของ​ประชาชน​ของ​เรา​ใน​อียิปต์​อย่าง​แน่นอน และ​ได้ยิน​เสียง​คร่ำครวญ​ของ​พวก​เขา เรา​จึง​ลง​มา​เพื่อ​ช่วย​พวก​เขา​ให้​พ้น บัดนี้​มา​เถิด เรา​จะ​ส่ง​เจ้า​ไป​ยัง​อียิปต์’✡

35 “โมเสส​คน​นี้​เอง​ที่​พวก​เขา​ปฏิเสธ โดย​กล่าว​ว่า ‘ใคร​แต่งตั้ง​เจ้า​ให้​เป็น​ผู้ปกครอง​และ​ผู้พิพากษา?’ พระเจ้า​กลับ​ส่ง​เขา​มา​เป็น​ทั้ง​ผู้ปกครอง​และ​ผู้​ช่วย​ให้​พ้น โดย​ทาง​ทูตสวรรค์​ที่​ปรากฏ​แก่​เขา​ใน​พุ่มไม้​นั้น 36 โมเสส​เป็น​ผู้นำ​พวก​เขา​ออก​มา โดย​ทำ​การอัศจรรย์​และ​หมายสำคัญ​ใน​อียิปต์ ที่​ทะเล​แดง และ​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​ตลอด​สี่​สิบ​ปี 37 โมเสส​คน​นี้​เอง​ที่​กล่าว​กับ​ชน​อิสราเอล​ว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า​พระเจ้า​ของ​พวกคุณ​จะ​ให้​ผู้เผยพระวจนะ​คน​หนึ่ง​เกิด​ขึ้น​จาก​พี่น้อง​ของ​พวกคุณ เหมือน​อย่าง​ข้าพเจ้า’†✡ 38 โมเสส​คน​นี้​อยู่​ใน​ที่​ประชุม​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร พร้อม​กับ​ทูตสวรรค์​ที่​พูด​กับ​เขา​บน​ภูเขา​ซีนาย​และ​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา เขา​ได้​รับ​คำ​เปิดเผย​ที่​มี​ชีวิต​เพื่อ​นำ​มา​มอบ​ให้​พวก​เรา 39 แต่​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ไม่​ยอม​เชื่อฟัง​เขา กลับ​ปฏิเสธ​เขา​และ​หัน​ใจ​กลับ​ไป​หา​อียิปต์ 40 โดย​กล่าว​กับ​อาโรน​ว่า ‘จง​สร้าง​เทพเจ้า​ที่​จะ​นำ​หน้า​พวก​เรา เพราะ​พวก​เรา​ไม่​รู้​ว่า​เกิด​อะไร​ขึ้น​กับ​โมเสส​คน​นี้​ที่​พา​พวก​เรา​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์’✡ 41 ใน​เวลา​นั้น​พวก​เขา​สร้าง​รูป​ลูก​วัว นำ​เครื่องบูชา​มา​ถวาย​รูป​เคารพ​นั้น และ​ยินดี​กับ​สิ่ง​ที่​มือ​ของ​ตน​ทำ​ขึ้น 42 แต่​พระเจ้า​หัน​จาก​พวก​เขา​และ​ปล่อย​ให้​พวก​เขา​ไป​ปรนนิบัติ​กองทัพ​แห่ง​ท้อง​ฟ้า‡ ตาม​ที่​มี​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะว่า

‘วงศ์วาน​อิสราเอล​เอ๋ย พวก​เจ้า​ได้​นำ​สัตว์​ที่​ฆ่า​แล้ว​และ​เครื่องบูชา​มา​ถวาย​เรา​หรือ

ตลอด​สี่​สิบ​ปี​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร?

43 พวก​เจ้า​กลับ​แบก​พลับพลา​ของ​โมโลค

และ​ดาว​ของ​เรฟาน​เทพเจ้า​ของ​พวก​เจ้า

คือ​รูป​ที่​พวก​เจ้า​สร้าง​ขึ้น​เพื่อ​นมัสการ

เพราะ​ฉะนั้น​เรา​จะ​พา​พวก​เจ้า​ไป​ไกล✡ เลย​บาบิโลน’

44 “บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​มี​พลับพลา​แห่ง​พยานหลักฐาน​อยู่​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร ตาม​ที่​ผู้​ที่​กล่าว​กับ​โมเสส​สั่ง​ให้​เขา​สร้าง​ตาม​แบบ​ที่​เขา​ได้​เห็น 45 ต่อ​มา​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา​ก็​รับ​พลับพลา​นั้น​ต่อ​มา และ​นำ​เข้า​มา​พร้อม​กับ​โยชูวา เมื่อ​พวก​เขา​เข้า​ครอบครอง​แผ่นดิน​ของ​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ ที่​พระเจ้า​ขับ​ไล่ออก​ไป​ต่อ​หน้า​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เรา พลับพลา​นั้น​อยู่​มา​จน​ถึง​สมัย​ดาวิด 46 ดาวิด​ได้​รับ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระเจ้า และ​ขอ​ให้​ได้​จัด​หา​ที่​พำนัก​สำหรับ​พระเจ้า​ของ​ยาโคบ 47 แต่​ซาโลมอน​เป็น​ผู้​สร้าง​บ้าน​ถวาย​พระองค์ 48 อย่างไร​ก็​ตาม องค์​ผู้​สูง​สุด​ไม่​ได้​อาศัย​อยู่​ใน​วิหาร​ที่​มือ​มนุษย์​สร้าง​ขึ้น ดัง​ที่​ผู้เผยพระวจนะ​กล่าว​ว่า

49 ‘สวรรค์​เป็น​บัลลังก์​ของ​เรา

และ​แผ่นดิน​โลก​เป็น​แท่น​วาง​เท้า​ของ​เรา

พวก​เจ้า​จะ​สร้าง​บ้าน​แบบ​ใด​ให้​เรา?’ องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว

‘หรือ​ที่​พัก​ของ​เรา​จะ​อยู่​ที่​ไหน?

50 มือ​ของ​เรา​ไม่​ได้​สร้าง​สิ่ง​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​หรือ?’✡

51 “พวกคุณ​คน​คอ​แข็ง ผู้​มี​ใจ​ดื้อดึง​และ​หู​ที่​ไม่​ยอม​ฟัง พวกคุณ​ต่อต้าน​พระวิญญาณบริสุทธิ์​อยู่​เสมอ! บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​ทำ​อย่างไร พวกคุณ​ก็​ทำ​อย่าง​นั้น 52 มี​ผู้เผยพระวจนะ​คน​ใด​บ้าง​ที่​บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​ไม่​ข่มเหง? พวกเขา​ฆ่า​คน​ที่​บอก​ล่วงหน้า​ถึง​การ​มา​ของ​องค์​ผู้​ชอบธรรม และ​บัดนี้​พวกคุณ​กลับ​เป็น​ผู้​ทรยศ​และ​ฆ่า​พระองค์ 53 พวกคุณ​ได้​รับ​ธรรมบัญญัติ​ซึ่ง​ทูตสวรรค์​เป็น​ผู้​กำหนด​ไว้ แต่​พวกคุณ​ไม่​ได้​รักษา!”

54 เมื่อ​พวก​เขา​ได้ยิน​เรื่อง​เหล่า​นี้ ก็​เจ็บ​แปลบ​ใน​ใจ​และ​กัดฟัน​กรอด​ใส่​สเทเฟน 55 แต่​สเทเฟน​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ เขา​เงย​หน้า​จ้อง​มอง​ไป​ยัง​สวรรค์ เห็น​พระสิริ​ของ​พระเจ้า และ​เห็น​พระเยซู​ยืน​อยู่​ทาง​ขวา​ของ​พระเจ้า 56 แล้ว​กล่าว​ว่า “ดู​สิ ข้าพเจ้า​เห็น​สวรรค์​เปิด​ออก และ​เห็น​บุตรมนุษย์​ยืน​อยู่​ทาง​ขวา​ของ​พระเจ้า!”

57 พวก​เขา​ร้อง​เสียง​ดัง อุด​หู​ของ​ตน แล้ว​พร้อมใจ​กัน​กรู​เข้า​ใส่​สเทเฟน 58 พวก​เขา​ลาก​เขา​ออก​ไป​นอก​เมือง​และ​เอา​หิน​ขว้าง พวก​พยาน​วาง​เสื้อ​คลุม​ของ​ตน​ไว้​ที่​เท้า​ของ​ชาย​หนุ่ม​คน​หนึ่ง​ชื่อ​เซาโล 59 ขณะ​ที่​พวก​เขา​กำลัง​เอา​หิน​ขว้าง​สเทเฟน เขา​ร้อง​ทูล​ว่า “องค์พระเยซู โปรด​รับ​วิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า!” 60 แล้ว​เขา​คุกเข่า​ลง​และ​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​อย่า​ถือ​โทษ​บาป​นี้​แก่​พวก​เขา!” เมื่อ​กล่าว​เช่น​นี้​แล้ว เขา​ก็​หลับ​ไป

8

1 เซาโล​เห็น​ชอบ​กับ​การ​ฆ่า​สเทเฟน ใน​วัน​นั้น​เกิด​การ​ข่มเหง​อย่าง​รุนแรง​ต่อ​ประชาคมใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ทุก​คน​ยกเว้น​เหล่า​อัครทูต​ต่าง​กระจัด​กระจาย​ไป​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย​และ​สะมาเรีย 2 คน​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​ฝัง​ศพ​สเทเฟน และ​พา​กัน​ไว้ทุกข์​ให้​เขา​อย่าง​มาก 3 ส่วน​เซาโล​ทำลาย​ประชาคมอย่าง​หนัก โดย​เข้า​ไป​ตาม​บ้าน ลาก​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง​ออก​มา​แล้ว​จับ​เข้า​คุก 4 คน​ที่​กระจัด​กระจาย​ไป​นั้น​เดินทาง​ไป​ตาม​ที่​ต่าง ๆ และ​ประกาศ​พระวจนะ 5 ฟีลิป​ลง​ไป​ยัง​เมือง​สะมาเรีย​และ​ประกาศ​พระคริสต์​แก่​คน​ที่​นั่น 6 ฝูง​ชน​พร้อมใจ​กัน​ตั้งใจ​ฟัง​สิ่ง​ที่​ฟีลิป​พูด เมื่อ​พวก​เขา​ได้ยิน​และ​เห็น​หมายสำคัญ​ที่​เขา​ทำ 7 เพราะ​วิญญาณที่ไม่บริสุทธิ์​ออก​จาก​คน​จำนวน​มาก​ที่​มี​วิญญาณ​เหล่า​นั้น โดย​ร้อง​เสียง​ดัง​ขณะ​ออก​มา และ​คน​เป็น​อัมพาต​กับ​คน​ที่​เดิน​ไม่​ได้​จำนวน​มาก​ก็​หาย​ดี 8 เมือง​นั้น​จึง​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง

9 มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ชื่อ​ซีโมน ซึ่ง​ก่อนหน้า​นี้​ใช้​เวทมนตร์​ใน​เมือง​นั้น​และ​ทำให้​ชาว​สะมาเรีย​ประหลาด​ใจ โดย​อ้าง​ว่า​ตน​เป็น​คน​สำคัญ 10 ทุก​คน​ไม่​ว่า​ผู้น้อย​หรือ​ผู้ใหญ่​ต่าง​ตั้งใจ​ฟัง​เขา​และ​กล่าว​ว่า “ชาย​คน​นี้​คือ​พลัง​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​พระเจ้า” 11 พวก​เขา​ตั้งใจ​ฟัง​เขา เพราะ​เขา​ทำให้​พวก​เขา​ประหลาด​ใจ​ด้วย​เวทมนตร์​มา​เป็น​เวลา​นาน 12 แต่​เมื่อ​พวก​เขา​เชื่อ​ฟีลิป​ผู้​ประกาศ​ข่าว​ดี​เกี่ยว​กับ​อาณาจักรของพระเจ้า​และ​พระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์ พวก​เขา​ก็​รับ​บัพติศมา ทั้ง​ชาย​และ​หญิง 13 ซีโมน​เอง​ก็​เชื่อ​และ​รับ​บัพติศมา แล้ว​ติดตาม​ฟีลิป​ต่อ​ไป เมื่อ​เห็น​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​ครั้ง​ใหญ่​ที่​เกิด​ขึ้น เขา​ก็​ประหลาด​ใจ

14 เมื่อ​เหล่า​อัครทูต​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ได้ยิน​ว่า​ชาว​สะมาเรีย​ได้​รับ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​แล้ว พวก​เขา​จึง​ส่ง​เปโตร​กับ​ยอห์น​ไป​หา 15 เมื่อ​ทั้ง​สอง​ไป​ถึง ก็​อธิษฐาน​เพื่อ​คน​เหล่า​นั้น​ให้​ได้​รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 16 เพราะ​พระวิญญาณ​ยัง​ไม่​ได้​มา​เหนือ​ใคร​ใน​พวก​เขา​เลย พวก​เขา​เพียง​รับ​บัพติศมา​ใน​พระนาม​ของ​พระคริสต์​เยซู​เท่านั้น 17 แล้ว​เปโตร​กับ​ยอห์น​วางมือ​บน​พวก​เขา และ​พวก​เขา​ก็​ได้​รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 18 เมื่อ​ซีโมน​เห็น​ว่า​คน​ได้​รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ผ่าน​การ​วางมือ​ของ​เหล่า​อัครทูต เขา​ก็​เสนอ​เงิน​ให้​พวก​เขา 19 และ​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​พวกคุณ​มอบ​พลัง​นี้​ให้​ข้าพเจ้า​ด้วย เพื่อ​ว่า​เมื่อ​ข้าพเจ้า​วาง​มือ​บน​ใคร คน​นั้น​จะ​ได้รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์” 20 แต่​เปโตร​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “ขอ​ให้​เงิน​ของ​ท่าน​พินาศ​ไป​พร้อม​กับ​ท่าน เพราะ​ท่าน​คิด​ว่า​จะ​ได้​ของ​ประทาน​ของ​พระเจ้า​มา​ด้วย​เงิน! 21 ท่าน​ไม่​มี​ส่วน​หรือ​สิทธิ​ใด​ใน​เรื่อง​นี้ เพราะ​ใจ​ของ​ท่าน​ไม่​ถูกต้อง​ต่อ​พระเจ้า 22 เพราะ​ฉะนั้น จง​กลับ​ใจ​จาก​ความ​ชั่ว​นี้​ของ​ท่าน และ​ทูล​ขอ​พระเจ้า เผื่อ​ว่า​ความคิด​ใน​ใจ​ของ​ท่าน​จะ​ได้​รับ​การ​ยก​โทษ 23 เพราะ​ข้าพเจ้า​เห็น​ว่า​ท่าน​ตก​อยู่​ใน​พิษ​แห่ง​ความ​ขม​ขื่น​และ​พันธนาการ​แห่ง​ความ​ชั่วช้า”

24 ซีโมน​ตอบ​ว่า “โปรด​อธิษฐาน​ต่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เพื่อ​ข้าพเจ้า เพื่อ​ไม่​ให้​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​กล่าว​เกิด​ขึ้น​กับ​ข้าพเจ้า​เลย”

25 เมื่อ​เปโตร​กับ​ยอห์น​เป็น​พยาน​และ​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว ทั้ง​สอง​ก็​กลับ​กรุง​เยรูซาเล็ม พร้อม​กับ​ประกาศ​ข่าว​ดี​ใน​หมู่บ้าน​หลาย​แห่ง​ของ​ชาว​สะมาเรีย​ระหว่าง​ทาง

26 ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​กับ​ฟีลิป​ว่า “จง​ลุก​ขึ้น​และ​ไป​ทาง​ใต้ ตาม​ถนน​ที่​ลง​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม​ไป​ยัง​กาซา ทาง​นี้​เป็น​ทาง​กันดาร”

27 ฟีลิป​จึง​ลุก​ขึ้น​และ​ไป ก็​มี​ชาย​ชาว​เอธิโอเปีย​คน​หนึ่ง​เป็น​ขันที​ผู้​มี​ตำแหน่ง​สูง​ใน​ราช​สำนัก​ของ​แคนดาซี​ราชินี​แห่ง​ชาว​เอธิโอเปีย เขา​ดูแล​ทรัพย์​สมบัติ​ทั้งหมด​ของ​พระนาง และ​ได้​มา​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​นมัสการ 28 เขา​กำลัง​เดินทาง​กลับ นั่ง​อยู่​บน​รถม้า​และ​อ่าน​หนังสือ​ของ​ผู้เผยพระวจนะ​อิสยาห์

29 พระวิญญาณ​กล่าว​กับ​ฟีลิป​ว่า “จง​เข้า​ไป​ใกล้​และ​ไป​กับ​รถ​คัน​นั้น”

30 ฟีลิป​วิ่ง​เข้า​ไป​ใกล้ ได้ยิน​ชาย​คน​นั้น​อ่าน​หนังสือ​ของ​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ จึง​ถาม​ว่า “ท่าน​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​กำลัง​อ่าน​อยู่​หรือ?”

31 เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​จะ​เข้าใจ​ได้​อย่างไร ถ้า​ไม่​มี​ใคร​อธิบาย​ให้​ฟัง?” แล้ว​เขา​ก็​ขอร้อง​ให้​ฟีลิป​ขึ้น​มา​นั่ง​ด้วย 32 พระ​คัมภีร์​ตอน​ที่​เขา​กำลัง​อ่าน​มี​ว่า

“เขา​ถูก​นำ​ไป​เหมือน​แกะ​ที่​ถูก​นำ​ไป​ฆ่า

และ​เหมือน​ลูก​แกะ​ที่​เงียบ​อยู่​ต่อ​หน้า​คน​ตัด​ขน

เขา​ก็​ไม่​ปริ​ปาก

33 ใน​ความ​ต่ำต้อย​ของ​เขา ความ​ยุติธรรม​ถูก​พราก​ไป​จาก​เขา

ใคร​จะ​กล่าว​ถึง​คน​รุ่น​ของ​เขา​ได้?

เพราะ​ชีวิต​ของ​เขา​ถูก​พราก​ไป​จาก​แผ่นดิน​โลก”✡

34 ขันที​คน​นั้น​ถาม​ฟีลิป​ว่า “ขอ​ถาม​หน่อย ผู้เผยพระวจนะ​กำลัง​พูด​ถึง​ใคร? พูด​ถึง​ตัวเอง หรือ​พูด​ถึง​คน​อื่น?”

35 ฟีลิป​จึง​เริ่ม​จาก​พระคัมภีร์​ตอนนี้​และ​ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​พระเยซู​ให้​เขา​ฟัง 36 ขณะ​ที่​เดินทาง​ต่อ​ไป พวก​เขา​มา​ถึง​ที่​แห่ง​หนึ่ง​ซึ่ง​มี​น้ำ ขันที​จึง​กล่าว​ว่า “นี่​มี​น้ำ อะไร​จะ​ขัด​ขวาง​ไม่​ให้​ข้าพเจ้า​รับ​บัพติศมา?”

37 * 38 เขา​จึง​สั่ง​ให้​หยุด​รถ แล้ว​ทั้ง​ฟีลิป​และ​ขันที​ก็​ลง​ไป​ใน​น้ำ และ​ฟีลิป​ให้​เขา​รับ​บัพติศมา

39 เมื่อ​ทั้ง​สอง​ขึ้น​จาก​น้ำ พระวิญญาณ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​พา​ฟีลิป​จาก​ไป​อย่าง​ฉับ​พลัน ขันที​ไม่​เห็น​เขา​อีก แต่​เดินทาง​ต่อ​ไป​ด้วย​ความ​ยินดี 40 ต่อมา​มี​ผู้​พบ​ฟีลิป​ที่​เมือง​อาโซทัส และ​ระหว่าง​เดินทาง​ผ่าน​เมือง​ต่าง ๆ เขา​ก็​ประกาศ​ข่าวดี​ไป​ทั่ว จน​มา​ถึง​เมือง​ซีซารียา

9

1 แต่​เซาโล​ยังคง​ข่มขู่​และ​มุ่ง​จะ​ฆ่า​สาวก​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า จึง​ไป​หา​มหาปุโรหิต 2 และ​ขอ​หนังสือ​จาก​เขา​ไป​ยัง​ธรรมศาลาใน​เมือง​ดามัสกัส เพื่อ​ว่า​ถ้า​พบ​ใคร​ที่​ติดตาม “หนทาง” ไม่​ว่า​ชาย​หรือ​หญิง เขา​จะ​ได้​จับ​มัด​พา​มา​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม 3 ขณะ​ที่​เขา​เดินทาง​เข้า​ใกล้​เมือง​ดามัสกัส จู่ ๆ ​ก็​มี​แสง​จาก​ท้องฟ้า​ส่อง​ล้อมรอบ​เขา 4 เขา​ล้ม​ลง​กับ​พื้น และ​ได้ยิน​เสียง​หนึ่ง​กล่าวกับ​เขา​ว่า “เซาโล เซาโล ทำไม​เจ้า​จึง​ข่มเหง​เรา?”

5 เขา​ถาม​ว่า “ท่าน​เป็น​ใคร องค์พระผู้เป็นเจ้า?”

องค์พระผู้เป็นเจ้า​ตอบ​ว่า “เรา​คือ​เยซู ผู้ที่​เจ้า​กำลัง​ข่มเหง* 6 แต่† จงลุก​ขึ้น เข้าไปใน​เมือง แล้ว​จะ​มี​คน​บอก​เจ้า​ว่า​เจ้า​ต้อง​ทำ​อะไร”

7 ชาย​ที่​เดินทาง​มา​กับ​เขา​ยืน​นิ่ง​พูด​ไม่ออก พวกเขา​ได้ยิน​เสียง แต่​ไม่​เห็น​ใคร 8 เซาโล​ลุก​ขึ้น​จาก​พื้น เมื่อ​ลืมตา​ขึ้น​เขา​ก็​มอง​ไม่เห็น​อะไร พวก​นั้น​จึง​จูง​มือ​เขา​เข้าไปใน​เมือง​ดามัสกัส 9 เขา​มอง​ไม่​เห็น​อยู่​สาม​วัน และ​ไม่ได้​กิน​หรือ​ดื่ม​อะไร​เลย

10 ใน​เมือง​ดามัสกัส​มี​สาวก​คนหนึ่ง​ชื่อ​อานาเนีย องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าวกับ​เขา​ใน​นิมิต​ว่า “อานาเนีย!”

เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​อยู่​นี่ องค์พระผู้เป็นเจ้า”

11 องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าวกับ​เขา​ว่า “จงลุก​ขึ้น ไป​ที่​ถนน​ซึ่ง​เรียกว่า ‘ถนน​ตรง’ แล้ว​ไป​ถาม​ที่บ้าน​ของ​ยูดาห์‡ หา​ชาย​ชาวเมือง​ทาร์ซัส​ชื่อ​เซาโล เพราะ​ตอนนี้เขา​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่ 12 และ​ใน​นิมิต​เขา​เห็น​ชาย​คนหนึ่ง​ชื่อ​อานาเนีย​เข้ามา​วางมือ​บน​เขา เพื่อ​ให้​เขา​กลับ​มา​มองเห็น​ได้​อีก”

13 แต่​อานาเนีย​ตอบ​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้า​ได้ยิน​จาก​หลายคน​ว่า เขา​ทำ​ความชั่ว​แก่​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​มาก​เพียง​ใด 14 และ​ที่​นี่​เขา​ได้รับ​สิทธิอำนาจ​จาก​หัวหน้าปุโรหิต​ให้​จับ​มัด​ทุกคนที่​ร้องเรียก​พระนามของพระองค์”

15 แต่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว​กับ​เขา​ว่า “จง​ไป​เถิด เพราะ​ชาย​คน​นี้​เป็น​ผู้​ที่​เรา​เลือก​ไว้​เป็น​เครื่องมือ เพื่อ​นำ​ชื่อ​ของ​เรา​ไป​ต่อ​หน้า​ชนชาติ​ต่าง ๆ กษัตริย์​ทั้งหลาย และ​ชน​อิสราเอล 16 เพราะ​เราจะแสดง​ให้​เขา​เห็นว่า เขา​จะต้องทนทุกข์​มาก​เพียง​ใด​เพราะ​ชื่อ​ของ​เรา”

17 อานาเนีย​จึง​ออก​ไป​และ​เข้าไปใน​บ้าน เขา​วางมือ​บน​เซาโล​แล้ว​กล่าวว่า “พี่น้อง​เซาโล องค์พระผู้เป็นเจ้า​คือ​เยซู ผู้ที่​ปรากฏ​แก่​ท่าน​บน​ถนน​ที่​ท่าน​เดินทาง​มา ได้​ส่ง​ข้าพเจ้า​มา​เพื่อ​ให้​ท่าน​กลับ​มา​มองเห็น และ​เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์” 18 ทันใดนั้น​มี​สิ่ง​คล้าย​เกล็ด​หลุด​จาก​ตา​ของ​เซาโล แล้ว​เขาก็​มองเห็น​อีกครั้ง เขา​ลุก​ขึ้น​และ​รับบัพติศมา 19 เมื่อ​กิน​อาหาร​แล้ว เขา​ก็มีกำลังขึ้น

เซาโล​พักอยู่​กับ​สาวก​ใน​เมือง​ดามัสกัส​หลาย​วัน 20 ทันที​นั้น​เขา​เริ่ม​ประกาศ​พระคริสต์​ใน​ธรรมศาลาว่า พระองค์คือ​พระบุตรของพระเจ้า 21 ทุกคนที่​ได้ยิน​ต่าง​ประหลาดใจ​และ​กล่าวว่า “คนนี้​ไม่ใช่หรือ​ที่​ทำลาย​คน​ซึ่ง​ร้องเรียก​ชื่อ​นี้ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม? และ​เขา​มา​ที่​นี่​ก็​เพื่อ​จับ​คนเหล่านั้น​มัด​ไป​หา​หัวหน้าปุโรหิต​ไม่ใช่หรือ!”

22 แต่​เซาโล​ยิ่ง​มี​กำลัง​ขึ้น และ​ทำให้​ชาวยิว​ที่​อาศัยอยู่​ใน​เมือง​ดามัสกัส​โต้แย้ง​ไม่​ออก โดย​พิสูจน์​ว่า​พระเยซูองค์นี้​คือพระคริสต์ 23 หลัง​จาก​ผ่าน​ไป​หลาย​วัน ชาวยิว​ก็​ร่วมกันวางแผน​ฆ่า​เขา 24 แต่​เซาโล​รู้​แผนการ​ของ​พวกเขา พวก​นั้น​เฝ้า​ประตูเมือง​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน​เพื่อ​จะ​ฆ่า​เขา 25 แต่​เหล่า​สาวกของ​เขา​พา​เขาไป​ใน​เวลา​กลางคืน และ​หย่อน​เขา​ลง​ทาง​กำแพง​เมือง​ใน​ตะกร้า

26 เมื่อ​เซาโล​มาถึง​กรุง​เยรูซาเล็ม เขา​พยายาม​เข้า​ร่วม​กับ​เหล่า​สาวก แต่​ทุกคน​กลัว​เขา เพราะ​ไม่​เชื่อ​ว่า​เขาเป็น​สาวก​จริง ๆ 27 แต่​บารนาบัส​พา​เขาไป​หา​เหล่าอัครทูต และ​เล่า​ให้​พวกเขา​ฟัง​ว่า​เซาโล​ได้เห็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ระหว่าง​ทาง​อย่างไร พระองค์​ได้กล่าว​กับ​เขา​อย่างไร และ​เขา​ประกาศ​ในพระนาม​ของ​พระเยซู​อย่าง​กล้าหาญ​ที่​เมือง​ดามัสกัส​อย่างไร 28 เขา​อยู่ร่วมกับ​พวก​เขาและ​เข้าไปใน§ กรุง​เยรูซาเล็ม 29 โดย​ประกาศ​อย่าง​กล้าหาญ​ในพระนาม​ของ​องค์พระเยซู* เขา​พูด​และ​โต้แย้ง​กับ​พวก​เฮลเลนิสต์† แต่​พวก​นั้น​พยายาม​ฆ่า​เขา 30 เมื่อ​พี่น้อง‡ รู้เรื่องนี้ พวกเขา​ก็​พา​เซาโล​ลง​ไป​ยัง​เมือง​ซีซารียา แล้ว​ส่ง​เขาไป​เมือง​ทาร์ซัส

31 ดังนั้น ประชาคม​ต่าง ๆ ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย กาลิลี และ​สะมาเรีย​จึง​มี​สันติสุข ได้รับ​การ​เสริมสร้าง และ​มี​จำนวน​เพิ่มขึ้น ขณะ​ดำเนินชีวิต​ด้วย​ความ​ยำเกรง​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​ได้รับ​การ​หนุนใจ​จาก​พระวิญญาณบริสุทธิ์

32 ขณะ​ที่​เปโตร​เดินทางไป​ทั่ว​บริเวณ​เหล่านั้น เขาก็​ลง​ไป​หา​ผู้บริสุทธิ์​ที่​อาศัยอยู่​ใน​เมือง​ลิดดา​ด้วย 33 ที่​นั่น​เขา​พบ​ชาย​คนหนึ่ง​ชื่อ​ไอเนอัส ซึ่ง​เป็น​อัมพาต​และ​นอน​อยู่​บน​ที่นอน​มา​นาน​แปด​ปี 34 เปโตร​กล่าวกับ​เขา​ว่า “ไอเนอัส พระเยซูคริสต์​รักษา​ท่าน​ให้​หาย จงลุก​ขึ้น​และ​เก็บ​ที่นอน​ของ​ท่าน!” ทันใดนั้น​เขาก็​ลุก​ขึ้น 35 ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​เมือง​ลิดดา​และ​ที่​ราบ​ชาโรน​เห็น​เขา แล้ว​หัน​มาหา​องค์พระผู้เป็นเจ้า

36 ใน​เมือง​ยัฟฟา​มี​สาวก​หญิง​คนหนึ่ง​ชื่อ​ทาบิธา ซึ่ง​เมื่อ​แปล​แล้ว​คือ​ดอร์คัส§ หญิง​คนนี้​ทำ​ความ​ดี​และ​เมตตา​ช่วยเหลือ​ผู้​อื่น​อยู่​เสมอ 37 ใน​ช่วง​นั้น​นาง​ป่วย​และ​เสีย​ชีวิต เมื่อพวกเขา​ชำระ​ร่าง​ของ​นาง​แล้ว ก็​นำ​ไป​วาง​ไว้​ใน​ห้องชั้นบน 38 เมือง​ลิดดา​อยู่​ใกล้​เมือง​ยัฟฟา เมื่อ​เหล่า​สาวกได้ยิน​ว่า​เปโตร​อยู่​ที่​ลิดดา จึง​ส่ง​ชาย​สองคน* ไป​หา​เขา ขอร้อง​ว่า “โปรด​รีบ​มาหา​พวกเรา​เถิด” 39 เปโตร​จึง​ลุก​ขึ้นไป​กับ​พวกเขา เมื่อ​มาถึง พวกเขา​พา​เปโตร​ขึ้นไปยัง​ห้องชั้นบน หญิงม่าย​ทุกคน​ยืน​ร้องไห้​อยู่​ข้าง​เขา และ​นำ​เสื้อ​กับ​เครื่องนุ่งห่ม​ต่าง ๆ ที่​ดอร์คัส​ทำไว้​ขณะ​ยัง​มี​ชีวิต​มา​ให้​ดู 40 เปโตร​ให้​ทุกคน​ออก​ไป แล้ว​คุกเข่า​อธิษฐาน จากนั้น​หัน​ไป​ทาง​ร่าง​ของ​นาง​และ​กล่าวว่า “ทาบิธา จงลุก​ขึ้น!” นาง​ลืม​ตา และ​เมื่อ​เห็น​เปโตร​ก็​นั่ง​ขึ้น 41 เปโตร​ยื่นมือ​ให้​นาง​และ​ช่วย​ให้​นาง​ลุก​ขึ้น แล้ว​เรียก​ผู้บริสุทธิ์​กับ​พวก​หญิงม่าย​เข้ามา และ​มอบ​นาง​ให้​พวกเขา​ทั้งที่​ยัง​มีชีวิตอยู่ 42 เรื่องนี้​เป็น​ที่​รู้​กัน​ทั่ว​เมือง​ยัฟฟา และ​หลาย​คน​ก็​เชื่อ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 43 เปโตร​พักอยู่​ใน​เมือง​ยัฟฟา​หลาย​วัน​กับ​ชาย​ชื่อ​ซีโมน​ซึ่ง​เป็น​ช่างฟอกหนัง

10

1 ใน​เมือง​ซีซารียา​มี​ชาย​คนหนึ่ง​ชื่อ​โครเนลิอัส เป็น​นายร้อย​ประจำ​กอง​ทหาร​ที่​เรียกว่า “กองอิตาลี” 2 เขาเป็น​คน​เคร่งศาสนา​และ​ยำเกรง​พระเจ้า​พร้อมกับ​ทุกคน​ใน​ครอบครัว เขา​บริจาค​ช่วยเหลือ​คน​ขัดสน​อย่าง​ใจ​กว้าง และ​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​อยู่​เสมอ 3 ประมาณ​ชั่วโมงที่เก้า​ของวัน* เขา​เห็น​อย่าง​ชัดเจน​ใน​นิมิต​ว่า​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​พระเจ้า​เข้ามา​หา​และ​กล่าวว่า “โครเนลิอัส!”

4 เขา​จ้องมอง​ทูตสวรรค์​ด้วย​ความกลัว​แล้ว​ถาม​ว่า “มี​อะไร​หรือ ท่าน?”

ทูตสวรรค์​ตอบ​ว่า “คำ​อธิษฐาน​และ​สิ่งที่​ท่าน​ให้​แก่​คน​ขัดสน​ได้​ขึ้นไป​ถึง​พระเจ้า​เป็น​ที่​ระลึก​ต่อ​พระองค์ 5 บัดนี้​จง​ส่ง​คน​ไป​เมือง​ยัฟฟา และ​ตาม​ซีโมน​ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​เปโตร​มา 6 เขา​พักอยู่​กับ​ซีโมน​ช่างฟอกหนัง ซึ่ง​บ้าน​อยู่​ริม​ทะเล†

7 เมื่อ​ทูตสวรรค์​ที่​พูดกับ​เขา​จาก​ไป​แล้ว โครเนลิอัส​เรียก​ผู้รับใช้​ใน​บ้าน​สองคน กับ​ทหาร​ผู้ยำเกรง​พระเจ้า​คนหนึ่ง​ซึ่ง​คอย​รับใช้​เขา​อยู่​เสมอ 8 เขา​เล่า​ทุกอย่าง​ให้​ทั้ง​สาม​คน​ฟัง แล้ว​ส่ง​พวกเขา​ไป​เมือง​ยัฟฟา

9 วันรุ่งขึ้น ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​เดินทาง​และ​เข้า​ใกล้​เมือง เปโตร​ขึ้นไป​บน​ดาดฟ้า​เพื่อ​อธิษฐาน​ประมาณ​เที่ยงวัน 10 เขา​หิว​และ​อยาก​กิน​อาหาร แต่​ขณะ​ที่​คน​กำลัง​เตรียม​อาหาร เขาก็​ตก​อยู่​ใน​ภวังค์ 11 เขา​เห็น​ท้องฟ้า​เปิด​ออก และ​มี​สิ่ง​หนึ่ง​คล้าย​ผ้า​ผืน​ใหญ่​ที่​หย่อน​ลงมา​บน​แผ่นดิน โดย​จับ​ไว้​ทั้ง​สี่​มุม 12 ในนั้น​มี​สัตว์​สี่​เท้า​ทุก​ชนิด​ของ​โลก สัตว์​ป่า สัตว์​เลื้อยคลาน และ​นก​ใน​ท้องฟ้า 13 แล้ว​มีเสียง​กล่าวกับ​เขา​ว่า “เปโตร จงลุก​ขึ้น ฆ่า​แล้ว​กิน!”

14 แต่​เปโตร​ตอบ​ว่า “ไม่ได้ องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​เคย​กิน​สิ่งใด​ที่​เป็น​มลทิน​หรือ​ไม่​บริสุทธิ์​เลย”

15 เสียงนั้น​กล่าวกับ​เขาเป็น​ครั้ง​ที่​สอง​ว่า “สิ่งที่​พระเจ้า​ชำระ​แล้ว เจ้า​อย่า​เรียกว่า​ไม่​บริสุทธิ์” 16 เหตุการณ์นี้​เกิด​ขึ้น​สาม​ครั้ง แล้ว​สิ่ง​นั้น​ก็​ถูก​รับขึ้นไป​ยัง​ท้องฟ้า​ทันที

17 ขณะ​ที่​เปโตร​กำลัง​สับสน​อย่าง​มาก​เกี่ยวกับ​ความหมาย​ของ​นิมิต​ที่​เขา​เห็น คน​ที่​โครเนลิอัส​ส่ง​มา​ก็​ถาม​หา​บ้าน​ของ​ซีโมน​จน​พบ และ​มา​ยืน​อยู่​หน้า​ประตู 18 พวกเขา​ร้อง​ถาม​ว่า ซีโมน​ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​เปโตร​พักอยู่​ที่​นี่​หรือ​ไม่ 19 ขณะ​ที่​เปโตร​กำลัง​คิด​ถึง​นิมิต​นั้น พระวิญญาณ​กล่าวกับ​เขา​ว่า “มี​ชาย​สาม​คน‡ กำลัง​ตามหา​เจ้า 20 จงลุก​ขึ้น ลง​ไป​หา​และ​ไป​กับ​พวกเขา​โดย​ไม่​ต้อง​ลังเล เพราะ​เรา​เป็น​ผู้​ส่ง​พวกเขา​มา”

21 เปโตร​จึง​ลง​ไป​หา​คนเหล่านั้น​และ​กล่าวว่า “ข้าพเจ้า​นี่​แหละ​คือ​คนที่​พวกคุณ​กำลัง​ตามหา พวกคุณ​มาด้วย​เรื่อง​อะไร?”

22 พวกเขา​ตอบ​ว่า “โครเนลิอัส​นายร้อย​เป็น​คน​ชอบธรรม​และ​ยำเกรง​พระเจ้า ชาวยิว​ทั้ง​ชาติ​กล่าว​ถึง​เขา​ใน​ทาง​ดี ทูตสวรรค์​บริสุทธิ์​องค์​หนึ่ง​บอก​ให้​เขา​เชิญ​ท่าน​ไป​ที่บ้าน เพื่อ​ฟัง​สิ่งที่​ท่าน​จะ​กล่าว” 23 เปโตร​จึง​เชิญ​พวกเขา​เข้ามาและ​จัด​ที่พัก​ให้

วันรุ่งขึ้น​เปโตร​ลุก​ขึ้น​ออก​เดินทางไป​กับ​พวกเขา และ​พี่น้อง​บางคน​จาก​เมือง​ยัฟฟา​ก็​ไป​ด้วย 24 วัน​ต่อมา​พวกเขา​เข้าเมือง​ซีซารียา โครเนลิอัส​กำลัง​รอ​อยู่ และ​ได้​เรียก​ญาติ​กับ​เพื่อน​สนิท​มารวมกัน 25 เมื่อ​เปโตร​เข้า​ไป โครเนลิอัส​ออก​มา​ต้อนรับ แล้ว​หมอบ​ลง​แทบ​เท้า​ของ​เขาและ​นมัสการ​เขา 26 แต่​เปโตร​พยุง​เขา​ให้ลุก​ขึ้น​และ​กล่าวว่า “ลุก​ขึ้น​เถิด ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เป็น​มนุษย์​เหมือน​กัน” 27 เปโตร​พูดคุย​กับ​เขา​พลาง​เดิน​เข้า​ไป และ​พบ​ว่า​มี​คน​มารวมกัน​อยู่​มากมาย 28 เขา​กล่าวกับ​คนเหล่านั้น​ว่า “พวกคุณ​เองก็รู้​ดี​ว่า​ชาวยิว​ไม่ได้​รับ​อนุญาต​ให้​คบหา​หรือ​ไป​เยี่ยม​คนต่างชาติ แต่​พระเจ้า​ได้​แสดง​ให้​ข้าพเจ้า​เห็นว่า ข้าพเจ้า​ไม่​ควร​เรียก​มนุษย์​คนใด​ว่า​เป็น​มลทิน​หรือ​ไม่​บริสุทธิ์ 29 เพราะฉะนั้น​เมื่อ​พวกคุณ​ส่ง​คน​ไป​ตาม ข้าพเจ้า​ก็มาหา​โดย​ไม่​คัดค้าน ข้าพเจ้า​จึง​ขอ​ถาม​ว่า พวกคุณ​ส่ง​คน​ไป​ตาม​ข้าพเจ้า​ด้วย​เหตุใด?”

30 โครเนลิอัส​ตอบ​ว่า “เมื่อ​สี่​วัน​ก่อน ข้าพเจ้า​อดอาหาร​อยู่​จนถึง​เวลานี้ และ​ใน​ชั่วโมงที่เก้า§ ข้าพเจ้า​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่​ใน​บ้าน ก็​มี​ชาย​คนหนึ่ง​สวม​เสื้อผ้า​สว่างจ้า​มายืนอยู่​ตรง​หน้า 31 และ​กล่าวว่า ‘โครเนลิอัส พระเจ้า​ได้ยิน​คำ​อธิษฐาน​ของ​ท่าน และ​ระลึก​ถึงสิ่งที่​ท่าน​ให้​แก่​คน​ขัดสน 32 เพราะฉะนั้น​จง​ส่ง​คน​ไป​เมือง​ยัฟฟา​และ​ตาม​ซีโมน​ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​เปโตร​มา เขา​พักอยู่​ที่บ้าน​ของ​ซีโมน​ช่างฟอกหนัง​ริม​ทะเล เมื่อ​เขา​มาถึง เขา​จะ​พูดกับ​ท่าน’ 33 ข้าพเจ้า​จึง​ส่ง​คน​ไป​ตาม​ท่าน​ทันที และ​ท่าน​มา​ที่นี่​ก็​ดี​แล้ว ตอนนี้​พวกเรา​ทุกคน​อยู่​ที่​นี่​ต่อหน้า​พระเจ้า เพื่อ​ฟัง​ทุกสิ่ง​ที่​พระเจ้า​บัญชา​ให้​ท่าน​กล่าว”

34 เปโตร​จึงกล่าว​ว่า “บัดนี้​ข้าพเจ้า​เข้าใจ​จริง ๆ ว่า​พระเจ้า​ไม่​ลำเอียง 35 แต่​ใน​ทุก​ชนชาติ ผู้ที่​ยำเกรง​พระองค์​และ​ประพฤติ​ชอบธรรม​ก็​เป็น​ที่​ยอมรับ​ต่อ​พระองค์ 36 พระวจนะ​ที่​พระเจ้า​ส่ง​มา​ยัง​ชน​อิสราเอล โดย​ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​สันติสุข​ทาง​พระเยซูคริสต์—พระองค์คือ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ทุกคน— 37 พวกคุณ​เอง​รู้เรื่อง​ที่​เกิด​ขึ้น​ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย เริ่ม​จาก​กาลิลี หลัง​จาก​ยอห์น​ประกาศ​เรื่อง​บัพติศมา 38 คือ​เรื่อง​ที่​พระเจ้า​เจิม​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ​ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​และ​พลัง พระองค์​ไป​ทั่ว​เพื่อทำ​ความ​ดี​และ​รักษา​ทุกคนที่​ถูก​มาร​กด​ขี่​ให้​หาย เพราะ​พระเจ้า​อยู่กับ​พระองค์ 39 พวกเรา​เป็นพยาน​ถึง​ทุกสิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​ทั้ง​ใน​แผ่นดิน​ของ​ชาวยิว​และ​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม พวกเขา​ยัง* ฆ่า​พระองค์​โดย​แขวน​พระองค์​ไว้​บน​ต้นไม้ 40 แต่​พระเจ้าทำให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย​ใน​วันที่​สาม และ​ให้​พระองค์​ปรากฏ​ให้​เห็น 41 ไม่ใช่​แก่​ประชาชน​ทั้งหมด แต่​แก่​พยาน​ที่​พระเจ้า​เลือกไว้​ล่วงหน้า คือ​พวกเรา​ที่​ได้​กิน​และ​ดื่ม​กับ​พระองค์​หลัง​จาก​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย 42 พระองค์​สั่ง​ให้​พวกเรา​ประกาศ​แก่​ประชาชน​และ​เป็นพยานยืนยัน​ว่า พระองค์คือ​ผู้ที่​พระเจ้า​ตั้ง​ให้เป็น​ผู้พิพากษา​คนเป็น​และ​คนตาย 43 ผู้เผยพระวจนะ​ทุกคน​เป็นพยาน​ถึง​พระองค์ว่า ทุกคนที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​จะได้รับ​การยกโทษบาป​ผ่าน​พระนามของพระองค์”

44 ขณะ​ที่​เปโตร​ยัง​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​อยู่ พระวิญญาณบริสุทธิ์​ก็​ลง​มาเหนือ​ทุกคนที่​กำลัง​ฟัง​พระวจนะ 45 ผู้​เชื่อ​ที่​เข้าสุหนัต​ซึ่ง​มา​กับ​เปโตร​ต่าง​ประหลาดใจ เพราะ​ของประทาน​แห่ง​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ถูก​เท​ลง​เหนือ​คนต่างชาติ​ด้วย 46 เพราะ​พวกเขา​ได้ยิน​คนเหล่านั้น​พูด​เป็น​ภาษาอื่น ๆ และ​ยกย่อง​พระเจ้า

แล้ว​เปโตร​กล่าวว่า 47 “มี​ใคร​จะ​ห้าม​ไม่​ให้​คนเหล่านี้​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ​ได้​หรือ? พวกเขา​ได้รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​เหมือน​กับพวกเรา” 48 เขา​จึงสั่ง​ให้​คนเหล่านั้น​รับบัพติศมา​ในพระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์ แล้วพวก​เขา​ขอให้​เปโตร​พักอยู่​ต่อ​อีก​หลาย​วัน

11

1 เหล่าอัครทูต​และ​พี่น้อง* ที่​อยู่​ใน​แคว้น​ยูเดีย​ได้ยิน​ว่า คนต่างชาติ​ก็​ได้รับ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​แล้ว​เช่นกัน 2 เมื่อ​เปโตร​ขึ้นไปยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม พวก​ที่​เข้าสุหนัต​ก็​โต้แย้ง​กับ​เขา 3 โดย​กล่าวว่า “ท่าน​เข้า​ไป​หา​คนที่​ไม่ได้​เข้าสุหนัต และ​ยัง​กิน​อาหาร​กับ​พวกเขา​ด้วย!”

4 เปโตร​จึง​เริ่ม​อธิบาย​เรื่อง​ทั้งหมด​ให้​พวกเขา​ฟัง​ตาม​ลำดับ​ว่า 5 “ข้าพเจ้า​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่​ใน​เมือง​ยัฟฟา และ​ขณะ​ตก​อยู่​ใน​ภวังค์ ข้าพเจ้า​เห็น​นิมิต มี​สิ่ง​หนึ่ง​คล้าย​ผ้า​ผืน​ใหญ่​ที่​หย่อน​ลงมา​จาก​ท้องฟ้า​โดย​จับ​ไว้​ทั้ง​สี่​มุม และ​ลงมา​จนถึง​ข้าพเจ้า 6 เมื่อ​ข้าพเจ้า​จ้อง​ดู​และ​พิจารณา​สิ่งที่​อยู่​ในนั้น ก็​เห็น​สัตว์​สี่​เท้า​ของ​โลก สัตว์​ป่า สัตว์​เลื้อยคลาน และ​นก​ใน​ท้องฟ้า 7 ข้าพเจ้า​ได้ยิน​เสียง​หนึ่ง​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘เปโตร จงลุก​ขึ้น ฆ่า​แล้ว​กิน!’ 8 แต่​ข้าพเจ้า​ตอบ​ว่า ‘ไม่ได้ องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​เคย​เอา​สิ่งที่​เป็น​มลทิน​หรือ​ไม่​บริสุทธิ์​เข้า​ปาก​เลย’ 9 แต่​เสียง​จาก​ท้องฟ้า​ตอบ​ข้าพเจ้า​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง​ว่า ‘สิ่งที่​พระเจ้า​ชำระ​แล้ว เจ้า​อย่า​เรียกว่า​ไม่​บริสุทธิ์’ 10 เหตุการณ์นี้​เกิด​ขึ้น​สาม​ครั้ง แล้ว​ทุกสิ่ง​ก็​ถูก​รับ​กลับ​ขึ้นไปยัง​ท้องฟ้า 11 ทันใดนั้น​มี​ชาย​สาม​คน​มายืนอยู่​หน้า​บ้าน​ที่​ข้าพเจ้า​อยู่ พวกเขา​ถูก​ส่ง​มา​จาก​เมือง​ซีซารียา​เพื่อ​มาหา​ข้าพเจ้า 12 พระวิญญาณ​บอก​ให้​ข้าพเจ้า​ไป​กับ​พวกเขา​โดย​ไม่​แบ่ง​แยก พี่น้อง​หก​คนนี้​ก็​ไป​กับ​ข้าพเจ้า​ด้วย และ​พวกเรา​เข้าไปใน​บ้านของ​ชาย​นั้น 13 เขา​เล่า​ให้​พวกเรา​ฟัง​ว่า เขา​เห็น​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ยืนอยู่​ใน​บ้าน​และ​กล่าวว่า ‘จง​ส่ง​คน​ไป​เมือง​ยัฟฟา และ​ตาม​ซีโมน​ซึ่ง​เรียกว่า​เปโตร​มา 14 เขา​จะ​กล่าว​ถ้อยคำ​แก่​ท่าน​ซึ่ง​โดย​ถ้อยคำ​นั้น​ท่าน​และ​ทุกคน​ใน​บ้าน​จะ​ได้รับ​ความรอด’ 15 เมื่อ​ข้าพเจ้า​เริ่ม​พูด พระวิญญาณบริสุทธิ์​ก็​ลง​มาเหนือ​พวกเขา เช่นเดียวกับ​ที่​ลง​มาเหนือ​พวกเรา​ใน​ตอน​เริ่ม​แรก 16 ข้าพเจ้า​จึง​นึกถึง​ถ้อยคำ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ที่​ว่า ‘ยอห์น​ให้คน​รับบัพติศมา​ด้วย​น้ำ แต่​พวกคุณ​จะ​ได้รับบัพติศมา​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์’ 17 เพราะฉะนั้น ถ้า​พระเจ้า​ประทาน​ของประทาน​อย่าง​เดียวกัน​แก่​พวกเขา​เหมือน​ที่​ประทาน​แก่​พวกเรา เมื่อ​พวกเรา​เชื่อ​ใน​องค์​พระเยซูคริสต์ ข้าพเจ้า​เป็น​ใคร​จึงจะ​ขัดขวาง​พระเจ้า​ได้?”

18 เมื่อพวกเขา​ได้ยิน​ดังนั้น​ก็​หยุด​โต้แย้ง และ​ถวายพระสิริแด่พระเจ้า กล่าวว่า “ถ้า​เช่นนั้น พระเจ้า​ก็​ประทาน​การ​กลับใจ​ที่​นำ​ไป​สู่​ชีวิต​แก่​คนต่างชาติ​ด้วย!”

19 ส่วน​คนที่​กระจัดกระจาย​ไป​เพราะ​การ​ข่มเหง​ที่​เกิด​ขึ้น​จาก​เรื่อง​สเทเฟน เดินทางไป​ไกล​ถึง​ฟีนิเซีย ไซปรัส และ​อันทิโอก โดย​ประกาศ​พระวจนะ​แก่​ชาวยิว​เท่านั้น 20 แต่​ใน​พวกเขา​มี​บาง​คนเป็น​ชาว​ไซปรัส​และ​ชาว​ไซรีน เมื่อ​มาถึง​เมือง​อันทิโอก​ก็​พูดกับ​พวก​เฮลเลนิสต์† และ​ประกาศ​ข่าวดี​เรื่อง​องค์พระเยซู 21 มือ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่กับ​พวกเขา คนจำนวนมาก​จึง​เชื่อ​และ​หัน​มาหา​องค์พระผู้เป็นเจ้า 22 ข่าว​เรื่องนี้​ไป​ถึง​ประชาคมใน​กรุง​เยรูซาเล็ม พวกเขา​จึง​ส่ง​บารนาบัส​ไป​จนถึง​เมือง​อันทิโอก 23 เมื่อ​บารนาบัส​มาถึง​และ​เห็น​พระคุณ​ของ​พระเจ้า เขาก็​ยินดี และ​หนุนใจ​ทุกคน​ให้​ตั้งใจ​มั่นคง​อยู่​ใกล้ชิด​องค์พระผู้เป็นเจ้า 24 เพราะ​เขาเป็น​คนดี เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​และ​ความเชื่อ และ​มี​คนจำนวนมาก​เพิ่มเข้ามา​หา​องค์พระผู้เป็นเจ้า

25 บารนาบัส​ออก​ไป​เมือง​ทาร์ซัส​เพื่อ​ตามหา​เซาโล 26 เมื่อ​พบ​แล้ว เขาก็​พา​เซาโล​มา​ที่​เมือง​อันทิโอก ตลอด​หนึ่ง​ปี ทั้งสอง​ร่วม​ประชุม​กับ​ประชาคมและ​สั่งสอน​คนจำนวนมาก ที่​เมือง​อันทิโอก​นี่​เอง เหล่า​สาวกถูก​เรียกว่า “คริสเตียน” เป็น​ครั้ง​แรก

27 ใน​ช่วง​นั้น มี​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะเดินทาง​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม​ลงมา​ยัง​เมือง​อันทิโอก 28 คนหนึ่ง​ใน​พวกเขา​ชื่อ​อากาบัส​ลุก​ขึ้น และ​บอก​โดย​พระวิญญาณ​ว่า​จะ​เกิด​การ​กันดารอาหาร​ครั้ง​ใหญ่​ทั่ว​โลก ซึ่ง​ก็​เกิด​ขึ้น​จริง​ใน​สมัย​จักรพรรดิ​คลาวดิอัส 29 สาวก​แต่ละคน​ตาม​กำลัง​ที่มี จึง​ตกลง​ใจ​ส่ง​ความ​ช่วยเหลือ​ไป​ให้​พี่น้อง​ที่​อาศัยอยู่​ใน​แคว้น​ยูเดีย 30 พวกเขา​ทำ​ตามที่​ตกลง​ไว้ โดย​ฝาก​บารนาบัส​กับ​เซาโล​นำ​ความ​ช่วยเหลือ​ไป​มอบ​แก่​ผู้อาวุโส

12

1 ประมาณ​ช่วง​เวลานั้น กษัตริย์​เฮโรด​เริ่ม​ลงมือ​ข่มเหง​บางคน​ใน​ประชาคม 2 เขา​ฆ่า​ยากอบ​พี่น้อง​ของ​ยอห์น​ด้วย​ดาบ 3 เมื่อ​เห็นว่า​ชาวยิว​พอใจ เขาก็​จับ​เปโตร​ด้วย เหตุการณ์นี้​เกิด​ขึ้น​ใน​ช่วง​เทศกาล​ขนมปัง​ไร้เชื้อ 4 เมื่อ​จับ​เปโตร​ได้​แล้ว เขาก็​ขัง​คุก​และ​มอบให้​ทหาร​สี่​ผลัด ผลัด​ละ​สี่​คน​เฝ้า​ไว้ โดย​ตั้งใจ​จะ​นำ​ตัว​เขา​ออก​มา​ต่อหน้า​ประชาชน​หลัง​เทศกาล​ปัสกา 5 ดังนั้น​เปโตร​จึง​ถูก​คุม​ไว้​ใน​คุก แต่​ประชาคมอธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​เพื่อ​เขา​อย่าง​ไม่​หยุด​หย่อน 6 คืน​ก่อน​วันที่​เฮโรด​จะ​นำ​ตัว​เขา​ออก​มา เปโตร​กำลัง​นอน​หลับ​อยู่​ระหว่าง​ทหาร​สองคน ถูก​ล่าม​ด้วย​โซ่​สอง​เส้น และ​มี​ยาม​เฝ้า​อยู่​หน้า​ประตู​คุก

7 แล้ว​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​มา​ยืน​ข้าง​เขา และ​มี​แสงสว่าง​ขึ้น​ใน​ห้องขัง ทูตสวรรค์​ตี​เปโตร​ที่​สีข้าง​และ​ปลุก​เขา กล่าว​ว่า “รีบ​ลุก​ขึ้น!” แล้ว​โซ่​ก็​หลุด​จาก​มือ​ของ​เขา 8 ทูตสวรรค์​กล่าวกับ​เขา​ว่า “จง​แต่งตัว​และ​สวม​รองเท้าแตะ” เปโตร​ก็​ทำ​ตาม แล้ว​ทูตสวรรค์​กล่าวว่า “จง​สวม​เสื้อคลุม​และ​ตาม​เรา​มา” 9 เปโตร​ออก​ไป​ตาม​ทูตสวรรค์ เขา​ไม่​รู้ว่า​สิ่งที่​ทูตสวรรค์​กำลัง​ทำ​อยู่​นั้น​เป็น​เรื่อง​จริง แต่​คิด​ว่า​ตน​กำลังเห็น​นิมิต 10 เมื่อ​ผ่าน​ยาม​ชุด​แรก​และ​ชุด​ที่​สอง​แล้ว พวกเขา​มาถึง​ประตู​เหล็ก​ที่​นำ​เข้า​เมือง ประตู​นั้น​เปิด​เอง พวก​เขาจึง​ออก​ไป เดิน​ไป​ตาม​ถนน​สาย​หนึ่ง แล้ว​ทันใดนั้น​ทูตสวรรค์​ก็​จาก​เขาไป

11 เมื่อ​เปโตร​ได้​สติ เขา​กล่าวว่า “ตอนนี้​ข้าพเจ้า​รู้​แน่​แล้ว​ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้า​ส่ง​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​มา​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​เฮโรด และ​จาก​ทุกสิ่ง​ที่​ชาวยิว​กำลัง​คาด​หวัง​ว่า​จะ​เกิด​ขึ้น” 12 เมื่อ​คิด​ดู​แล้ว เขาก็​ไป​ที่บ้าน​ของ​มารีย์​มารดา​ของ​ยอห์น​ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​มาระโก ที่​นั่น​มี​คนจำนวนมาก​มารวมกัน​และ​กำลัง​อธิษฐาน 13 เมื่อ​เปโตร​เคาะ​ประตู​รั้ว หญิง​รับใช้​คนหนึ่ง​ชื่อ​โรดา​ก็​ออก​มา​ดู​ว่า​ใคร​มา 14 เมื่อ​นาง​จำ​เสียง​ของ​เปโตร​ได้ นาง​ดีใจ​จน​ไม่ได้​เปิด​ประตู แต่​รีบ​วิ่ง​เข้า​ไป​บอก​ว่า​เปโตร​ยืนอยู่​หน้า​ประตู

15 พวกเขา​กล่าวกับ​นาง​ว่า “เธอ​บ้า​ไป​แล้ว!” แต่​นาง​ยืนยัน​ว่า​เป็น​เรื่อง​จริง พวก​เขาจึง​กล่าวว่า “นั่น​คง​เป็น​ทูตสวรรค์​ของ​เขา” 16 แต่​เปโตร​ยังคง​เคาะ​ประตู​อยู่ เมื่อพวกเขา​เปิด​ประตู​และ​เห็น​เขาก็​ประหลาดใจ 17 เปโตร​ยก​มือ​เป็น​สัญญาณ​ให้​พวกเขา​เงียบ แล้ว​เล่า​ให้​ฟัง​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​พา​เขา​ออกจาก​คุก​อย่างไร เขา​กล่าวว่า “จง​บอก​เรื่อง​เหล่านี้​แก่​ยากอบ​และ​พี่น้องด้วย” แล้ว​เขาก็​ออก​ไป​ยัง​ที่​อื่น

18 พอ​รุ่งเช้า เกิด​ความ​วุ่นวาย​อย่าง​มาก​ในหมู่​ทหาร​ว่า​เปโตร​หาย​ไป​ไหน 19 เมื่อ​เฮโรด​ค้นหา​เขา​ไม่​พบ ก็​สอบสวน​พวก​ยาม​แล้ว​สั่ง​ให้​ประหาร จากนั้น​เฮโรด​ลง​จาก​แคว้น​ยูเดีย​ไป​เมือง​ซีซารียา​และ​พักอยู่​ที่​นั่น

20 เวลานั้น​เฮโรด​โกรธ​ชาวเมือง​ไทระ​และ​ไซดอน​อย่าง​มาก พวกเขา​จึง​พร้อมใจกัน​มาหา​เฮโรด ผูก​มิตร​กับ​บลาสทัส​ผู้​ช่วย​ส่วน​ตัว​ของ​กษัตริย์ แล้ว​ขอ​เจรจา​สันติภาพ เพราะ​บ้าน​เมือง​ของ​พวกเขา​ต้อง​พึ่ง​อาหาร​จาก​ดินแดน​ของ​กษัตริย์ 21 เมื่อถึง​วันที่​กำหนด เฮโรด​สวม​เครื่อง​แต่งกาย​อย่าง​กษัตริย์ นั่ง​บน​บัลลังก์ และ​กล่าว​ปราศรัย​แก่​พวกเขา 22 ประชาชน​ร้อง​ว่า “นี่​เป็น​เสียง​ของ​เทพเจ้า ไม่ใช่​เสียง​ของ​มนุษย์!” 23 ทันใดนั้น​ทูตสวรรค์​องค์​หนึ่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​ลงโทษ​เขา​ทันที เพราะ​เขา​ไม่ได้​ถวายพระสิริแด่พระเจ้า แล้ว​หนอน​ก็​กัดกิน​เขา​จน​ตาย

24 แต่​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​เจริญ​ขึ้น​และ​แพร่​ขยาย​ออก​ไป 25 เมื่อ​บารนาบัส​กับ​เซาโล​ทำงาน​รับใช้​เสร็จ​แล้ว ทั้งสอง​ก็​กลับ​ไป​ยัง* กรุง​เยรูซาเล็ม และ​พา​ยอห์น​ซึ่ง​มีอีกชื่อหนึ่งว่า​มาระโก​ไป​ด้วย

13

1 ใน​ประชาคมที่​เมือง​อันทิโอก มี​ผู้เผยพระวจนะ​และ​ผู้สอน​หลาย​คน ได้แก่ บารนาบัส สิเมโอน​ซึ่ง​เรียกว่า​นิเกอร์ ลูสิอัส​ชาว​ไซรีน มานาเอน​ผู้​เป็น​พี่น้อง​ร่วมเลี้ยง​กับ​เฮโรด​เจ้าแคว้น และ​เซาโล 2 ขณะ​ที่​พวกเขา​รับใช้​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​อดอาหาร พระวิญญาณบริสุทธิ์​กล่าวว่า “จง​แยก​บารนาบัส​กับ​เซาโล​ไว้​สำหรับ​เรา เพื่อ​งาน​ที่​เรา​เรียก​พวกเขา​ให้​ทำ”

3 เมื่อ​พวกเขา​อดอาหาร อธิษฐาน และ​วางมือ​บน​ทั้งสอง​แล้ว ก็​ส่ง​ทั้งสอง​ออกไป 4 ดังนั้น เมื่อ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ส่ง​พวกเขา​ออกไป พวกเขา​ลง​ไป​ยัง​เมือง​เซลูเคีย แล้ว​จาก​ที่นั่น​ก็​แล่นเรือ​ไป​เกาะ​ไซปรัส 5 เมื่อ​ถึง​เมือง​ซาลามิส พวกเขา​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​ใน​ธรรมศาลา​ของ​ชาวยิว และ​มี​ยอห์น​คอย​ช่วยงาน​พวกเขา 6 เมื่อ​เดินทาง​ข้าม​เกาะ​ไป​จน​ถึง​เมือง​ปาโฟส พวกเขา​พบ​ชาย​ชาวยิว​คนหนึ่ง​ชื่อ​บารเยซู เป็น​หมอผี​และ​ผู้เผยพระวจนะเท็จ 7 เขา​อยู่​กับ​ผู้ว่าราชการ​ชื่อ​เซอร์จิอัส เปาลัส ซึ่ง​เป็น​คน​มี​ความเข้าใจ ผู้ว่าราชการ​เรียก​บารนาบัส​กับ​เซาโล​มา เพราะ​ต้องการ​ฟัง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า 8 แต่​เอลีมาส​หมอผี—ชื่อ​เอลีมาส​มี​ความหมาย​เช่นนั้น—ต่อต้าน​พวกเขา และ​พยายาม​ทำให้​ผู้ว่าราชการ​หัน​ไป​จาก​ความเชื่อ 9 แต่​เซาโล ซึ่ง​เรียกว่า​เปาโล​ด้วย เต็มเปี่ยมด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ จ้อง​มอง​เขา 10 แล้ว​กล่าวว่า “เจ้า​ลูก​ของ​มาร เต็ม​ไป​ด้วย​การหลอกลวง​และ​เล่ห์เหลี่ยม​สารพัด เจ้า​เป็น​ศัตรู​ของ​ความชอบธรรม​ทุกประการ เจ้า​จะ​ไม่​เลิก​บิดเบือน​ทาง​อัน​เที่ยงตรง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​หรือ? 11 บัดนี้ มือ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​เหนือ​เจ้า เจ้า​จะ​ตาบอด และ​จะ​มอง​ไม่​เห็น​ดวงอาทิตย์​ชั่ว​ระยะหนึ่ง!”

ทันใดนั้น หมอก​มัว​และ​ความมืด​ก็​ปกคลุม​เขา เขา​เดิน​คลำ​หา​คน​ที่จะ​จูงมือ​เขา 12 เมื่อ​ผู้ว่าราชการ​เห็น​สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น เขา​ก็​เชื่อ และ​ประหลาดใจ​อย่างยิ่ง​กับ​คำสอน​เรื่อง​องค์พระผู้เป็นเจ้า

13 เปาโล​กับ​คณะ​ของ​เขา​ออกเรือ​จาก​เมือง​ปาโฟส​มา​ถึง​เมือง​เปอร์กา​ใน​แคว้น​ปัมฟีเลีย ส่วน​ยอห์น​แยก​จาก​พวกเขา​และ​กลับ​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม 14 แต่​พวกเขา​เดินทาง​ต่อ​จาก​เมือง​เปอร์กา​มา​ถึง​เมือง​อันทิโอก​ใน​แคว้น​ปิสิเดีย ใน​วันสะบาโต​พวกเขา​เข้าไป​ใน​ธรรมศาลาและ​นั่งลง 15 หลัง​จาก​อ่าน​ธรรมบัญญัติ​และ​หนังสือ​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะแล้ว เหล่า​ผู้นำธรรมศาลาก็​ส่ง​คน​มา​บอก​พวกเขา​ว่า “พี่น้อง ถ้า​พวกคุณ​มี​ถ้อยคำ​หนุนใจ​ประชาชน ก็​เชิญ​กล่าว​เถิด”

16 เปาโล​ยืน​ขึ้น ยกมือ​เป็น​สัญญาณ แล้ว​กล่าวว่า “ชน​อิสราเอล และ​พวกคุณ​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า จง​ฟัง 17 พระเจ้า​ของ​ชนชาติ​นี้* เลือก​บรรพบุรุษ​ของ​เรา และ​ยก​ชนชาติ​นี้​ให้​สูงขึ้น​ใน​ช่วง​ที่​พวกเขา​เป็น​คนต่างถิ่น​ใน​แผ่นดิน​อียิปต์ แล้ว​นำ​พวกเขา​ออกมา​ด้วย​แขน​ที่​ยกขึ้น 18 พระองค์​อดทน​กับ​พวกเขา​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​ประมาณ​สี่สิบ​ปี 19 หลัง​จาก​ทำลาย​เจ็ด​ชนชาติ​ใน​แผ่นดิน​คานาอัน พระองค์​ก็​มอบ​แผ่นดิน​ของ​ชนชาติ​เหล่านั้น​ให้​พวกเขา​เป็น​มรดก เป็น​เวลา​ประมาณ​สี่ร้อยห้าสิบ​ปี 20 หลัง​จาก​นั้น พระองค์​ประทาน​ผู้วินิจฉัย​แก่​พวกเขา จน​ถึง​สมัย​ซามูเอล​ผู้เผยพระวจนะ 21 ต่อมา​พวกเขา​ขอ​กษัตริย์ พระเจ้า​จึง​ประทาน​ซาอูล​บุตร​ของ​คีช จาก​เผ่า​เบนยามิน ให้​ปกครอง​พวกเขา​สี่สิบ​ปี 22 เมื่อ​พระองค์​ถอด​ซาอูล​ออก พระองค์​ก็​ตั้ง​ดาวิด​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์​ของ​พวกเขา และ​เป็นพยาน​ถึง​ดาวิด​ว่า ‘เรา​พบ​ดาวิด​บุตร​ของ​เจสซี เป็น​คน​ที่​มี​ใจ​ตรง​กับ​ใจ​ของ​เรา เขา​จะ​ทำ​ตาม​ความประสงค์​ของ​เรา​ทุกอย่าง’ 23 จาก​เชื้อสาย​ของ​ชาย​คนนี้ พระเจ้า​นำ​ความรอด† มา​สู่​อิสราเอล​ตาม​คำสัญญา​ของ​พระองค์ 24 ก่อน​ที่​พระองค์​จะ​มา ยอห์น​ได้​ประกาศ​การรับบัพติศมา​แห่ง​การกลับใจ​แก่​อิสราเอล‡ 25 เมื่อ​ยอห์น​ใกล้​จะ​ทำ​ภารกิจ​ของ​ตน​สำเร็จ เขา​กล่าวว่า ‘พวกคุณ​คิดว่า​ข้าพเจ้า​เป็น​ใคร? ข้าพเจ้า​ไม่ใช่​ผู้​นั้น แต่​มี​ผู้หนึ่ง​กำลัง​มา​ภายหลัง​ข้าพเจ้า แม้​แต่​สายรัด​รองเท้า​ของ​เขา ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​คู่ควร​จะ​แก้’

26 “พี่น้อง ผู้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​อับราฮัม และ​พวกคุณ​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า ถ้อยคำ​เรื่อง​ความรอด​นี้​ถูก​ส่ง​มา​ถึง​พวกคุณ 27 เพราะ​คน​ที่​อาศัย​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​กับ​เหล่า​ผู้นำ​ของ​พวกเขาไม่​รู้จัก​พระองค์ และ​ไม่​เข้าใจ​ถ้อยคำ​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะที่​อ่าน​กัน​ทุก​วันสะบาโต พวกเขา​จึง​ทำให้​ถ้อยคำ​เหล่านั้น​สำเร็จ​ด้วย​การ​ตัดสิน​ลงโทษ​พระองค์ 28 แม้​พวกเขา​ไม่​พบ​เหตุ​ใด​ที่​สมควร​ให้​พระองค์​ตาย ก็​ยัง​ขอ​ปีลาต​ให้​ประหาร​พระองค์ 29 เมื่อ​พวกเขา​ทำ​ทุกสิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​เกี่ยวกับ​พระองค์​สำเร็จ​แล้ว ก็​นำ​พระองค์​ลง​จาก​ต้นไม้​และ​วาง​ไว้​ใน​อุโมงค์ฝังศพ 30 แต่​พระเจ้า​ให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย 31 และ​ตลอด​หลาย​วัน พระองค์​ปรากฏ​แก่​คน​ที่​เดินทาง​กับ​พระองค์​จาก​แคว้น​กาลิลี​ขึ้น​มา​กรุง​เยรูซาเล็ม คน​เหล่านี้​เป็น​พยาน​ของ​พระองค์​ต่อ​ประชาชน 32 พวกเรา​นำ​ข่าวดี​มา​บอก​พวกคุณ คือ​คำสัญญา​ที่​พระเจ้า​ประทาน​ไว้​แก่​บรรพบุรุษ 33 พระเจ้า​ทำให้​คำสัญญา​นี้​สำเร็จ​แก่​พวกเรา ผู้​เป็น​ลูกหลาน​ของ​พวกเขา โดย​ให้​พระเยซู​ฟื้นขึ้น ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ใน​สดุดี​บท​ที่​สอง​ว่า

‘เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​เรา

วันนี้ เรา​ได้​เป็น​บิดา​ของ​เจ้า’✡

34 “ส่วน​เรื่อง​ที่​พระองค์​ให้​พระเยซู​ฟื้นขึ้นจากความตาย และ​จะ​ไม่​กลับ​ไป​สู่​ความเน่าเปื่อย​อีก พระองค์​กล่าว​ไว้​อย่างนี้​ว่า ‘เรา​จะ​มอบ​พระพร​อัน​บริสุทธิ์​และ​แน่นอน​ที่​สัญญา​ไว้​แก่​ดาวิด​ให้​แก่​พวกเจ้า’✡ 35 เพราะ​ฉะนั้น พระองค์​จึง​กล่าว​ใน​สดุดี​อีก​บทหนึ่ง​ว่า ‘พระองค์​จะ​ไม่​ปล่อย​ให้องค์บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​เห็น​ความเน่าเปื่อย’✡ 36 ดาวิด​นั้น หลัง​จาก​รับใช้​ตาม​แผนการ​ของ​พระเจ้า​ใน​ยุค​ของ​ตน​แล้ว ก็​หลับ​ไป ถูก​ฝัง​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​เขา และ​ร่างกาย​ก็​เน่าเปื่อย 37 แต่​ผู้​ที่​พระเจ้า​ให้​ฟื้นขึ้น​นั้น ไม่​เห็น​ความเน่าเปื่อย 38 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง§ จง​รู้​เถิด​ว่า โดย​ทาง​พระองค์​นี้ มี​การ​ประกาศ​การยกโทษบาป​แก่​พวกคุณ 39 และ​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ก็​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​พระองค์ ใน​ทุก​เรื่อง​ที่​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​ไม่​อาจ​ทำให้​พวกคุณ​ได้รับ​ความชอบธรรม​ได้ 40 ดังนั้น จง​ระวัง​ไม่​ให้​สิ่ง​ที่​กล่าว​ไว้​ใน​หนังสือ​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะเกิด​ขึ้น​กับ​พวกคุณ​ว่า

41 ‘ดูสิ พวก​เยาะเย้ย!

จง​ประหลาดใจ​และ​พินาศ​ไป

เพราะ​เรา​กำลัง​ทำ​งาน​อย่างหนึ่ง​ใน​สมัย​ของ​พวกเจ้า

เป็น​งาน​ที่​พวกเจ้า​จะ​ไม่​เชื่อ​อย่าง​แน่นอน แม้​มี​ใคร​เล่า​ให้​ฟัง’ ” ✡

42 เมื่อ​ชาวยิว​ออก​จาก​ธรรมศาลา คนต่างชาติก็​วิงวอน​ให้​ประกาศ​ถ้อยคำ​เหล่านี้​แก่​พวกเขา​อีก​ใน​วันสะบาโต​ถัดไป 43 เมื่อ​การประชุม​เลิก​แล้ว ชาวยิว​จำนวนมาก​กับ​คน​ที่​เปลี่ยน​มา​นับถือ​ศาสนายิว​และ​ยำเกรง​พระเจ้า​ได้​ติดตาม​เปาโล​กับ​บารนาบัส ทั้งสอง​จึง​พูด​กับ​พวกเขา และ​หนุนใจ​ให้​ดำเนิน​อยู่​ใน​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ต่อไป

44 วันสะบาโต​ถัดมา คน​เกือบ​ทั้ง​เมือง​มา​รวมตัว​กัน​เพื่อ​ฟัง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า 45 แต่​เมื่อ​ชาวยิวเห็น​ฝูงชน ก็​เต็ม​ไป​ด้วย​ความริษยา พวกเขา​โต้แย้ง​สิ่ง​ที่​เปาโล​กล่าว และ​กล่าว​คำ​หมิ่นประมาท

46 เปาโล​กับ​บารนาบัส​กล่าว​อย่าง​กล้าหาญ​ว่า “จำเป็น​ต้อง​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​แก่​พวกคุณ​ก่อน แต่​เมื่อ​พวกคุณ​ผลักไส​พระวจนะ​นั้น และ​ตัดสิน​ตนเอง​ว่า​ไม่​คู่ควร​กับ​ชีวิตนิรันดร์ ดูสิ พวกเรา​จึง​หัน​ไป​หา​คนต่างชาติ 47 เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​บัญชา​พวกเรา​ไว้​อย่างนี้​ว่า

‘เรา​ตั้ง​เจ้า​ไว้​เป็น​ความสว่าง​แก่​คนต่างชาติ

เพื่อ​เจ้า​จะ​นำ​ความรอด​ไป​จน​ถึง​สุดปลาย​แผ่นดินโลก’ ” ✡

48 เมื่อ​คนต่างชาติ​ได้ยิน​ดังนั้น พวกเขา​ก็​ชื่นชมยินดี และ​ยกย่อง​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า คน​ทั้งหลาย​ที่​ถูก​กำหนด​ไว้​สำหรับ​ชีวิตนิรันดร์​ก็​เชื่อ 49 พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แพร่​ออกไป​ทั่ว​ทั้ง​แคว้น 50 แต่​ชาวยิวยุยง​สตรี​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​และ​มี​อิทธิพล รวมทั้ง​เหล่า​ผู้นำ​ของ​เมือง ให้​ก่อ​การข่มเหง​เปาโล​กับ​บารนาบัส และ​ขับไล่​ทั้งสอง​ออก​จาก​เขตแดน​ของ​พวกเขา 51 ทั้งสอง​จึง​สะบัด​ฝุ่น​จาก​เท้า​ใส่​พวกเขา แล้ว​ไป​เมือง​อิโคนิยูม 52 ส่วน​เหล่า​สาวกเต็ม​ไป​ด้วย​ความชื่นชมยินดี​และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์

14

1 ที่​เมือง​อิโคนิยูม เปาโล​กับ​บารนาบัส​เข้าไป​ใน​ธรรมศาลา​ของ​ชาวยิวด้วยกัน และ​พูด​จน​ชาวยิว​กับ​ชาวกรีก​จำนวนมาก​เชื่อ 2 แต่​ชาวยิวที่​ไม่​เชื่อ* ยุยง​คนต่างชาติ และ​ทำให้​พวกเขา​เป็น​ปฏิปักษ์​ต่อ​พี่น้อง 3 ดังนั้น ทั้งสอง​จึง​อยู่​ที่นั่น​เป็น​เวลา​นาน และ​กล่าว​อย่าง​กล้าหาญ​โดย​พึ่ง​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์​เป็นพยาน​ยืนยัน​ถ้อยคำ​แห่ง​พระคุณ​ของ​พระองค์ โดย​ประทาน​ให้​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​เกิด​ขึ้น​ผ่าน​มือ​ของ​ทั้งสอง 4 แต่​ประชาชน​ใน​เมือง​แบ่ง​ออก​เป็น​สอง​ฝ่าย ฝ่ายหนึ่ง​อยู่​ข้าง​ชาวยิว อีกฝ่ายหนึ่ง​อยู่​ข้าง​เหล่า​อัครทูต 5 เมื่อ​คนต่างชาติ​กับ​ชาวยิว พร้อมทั้ง​เหล่า​ผู้นำ​ของ​พวกเขา พยายาม​ใช้​ความรุนแรง​ทำร้าย​และ​เอา​หิน​ขว้าง​พวกเขา 6 ทั้งสอง​รู้ตัว​จึง​หนี​ไป​ยัง​เมือง​ลิสตรา เมือง​เดอร์บี และ​เมือง​อื่น ๆ ​ใน​แคว้น​ลิคาโอเนีย​กับ​บริเวณ​โดยรอบ 7 และ​ประกาศ​ข่าวดี​ที่นั่น

8 ที่​เมือง​ลิสตรา มี​ชาย​คนหนึ่ง​นั่ง​อยู่ เท้า​ของ​เขา​ไม่มี​กำลัง เขา​พิการ​มา​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์มารดา และ​ไม่​เคย​เดิน​เลย 9 ชาย​คนนี้​กำลัง​ฟัง​เปาโล​พูด เปาโล​จ้อง​มอง​เขา และ​เห็น​ว่า​เขา​มี​ความเชื่อ​ที่จะ​หายดี 10 จึง​พูด​เสียงดัง​ว่า “จง​ยืน​ขึ้น​ให้​ตรง!” ชาย​นั้น​ก็​กระโดด​ขึ้น​และ​เดิน 11 เมื่อ​ฝูงชน​เห็น​สิ่ง​ที่​เปาโล​ทำ พวกเขา​ก็​ร้อง​เสียงดัง​เป็น​ภาษา​ลิคาโอเนีย​ว่า “พวก​เทพเจ้า​ลง​มา​หา​พวกเรา​ใน​รูปร่าง​มนุษย์​แล้ว!” 12 พวกเขา​เรียก​บารนาบัส​ว่า “จูปิเตอร์” และ​เรียก​เปาโล​ว่า “เมอร์คิวรี” เพราะ​เปาโล​เป็น​คน​พูด​หลัก 13 ปุโรหิต​ของ​เทพ​จูปิเตอร์ ซึ่ง​มี​วิหาร​อยู่​หน้า​เมือง นำ​วัว​กับ​พวงมาลัย​มา​ที่​ประตู และ​ตั้งใจ​จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​ร่วม​กับ​ฝูงชน

14 แต่​เมื่อ​อัครทูต​บารนาบัส​กับ​เปาโล​ได้ยิน​เรื่องนี้ ทั้งสอง​ฉีก​เสื้อผ้า​ของ​ตน แล้ว​วิ่ง​เข้าไป​กลาง​ฝูงชน​พร้อม​ร้อง​ว่า 15 “พวกคุณ ทำไม​ถึง​ทำ​อย่างนี้? พวกเรา​ก็​เป็น​มนุษย์​ที่​มี​ธรรมชาติ​เหมือน​พวกคุณ และ​นำ​ข่าวดี​มา​บอก​พวกคุณ เพื่อ​ให้​พวกคุณ​หัน​จาก​สิ่ง​ไร้ค่า​เหล่านี้​มา​หา​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต ผู้​สร้าง​ท้องฟ้า แผ่นดินโลก ทะเล และ​ทุกสิ่ง​ที่​อยู่​ใน​นั้น 16 ใน​ยุค​ก่อน ๆ พระองค์​ปล่อย​ให้​ชนชาติ​ทั้งปวง​ดำเนิน​ไป​ตาม​ทาง​ของ​ตน 17 ถึง​กระนั้น พระองค์​ก็​ไม่ได้​ปล่อย​ให้​ไม่มี​พยาน​ถึง​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ทำดี ประทาน​ฝน​จาก​ท้องฟ้า​แก่​พวกคุณ† และ​ประทาน​ฤดูกาล​ที่​เกิดผล ทำให้​พวกเรา​มี​อาหาร​อิ่ม​และ​ใจ​ชื่นบาน”

18 แม้​กล่าว​อย่างนี้ ทั้งสอง​ก็​แทบ​ห้าม​ฝูงชน​ไม่​ให้​ถวาย​เครื่องบูชา​แก่​พวกเขา​ไม่ได้ 19 แต่​มี​ชาวยิวจาก​เมือง​อันทิโอก​และ​อิโคนิยูม​มา​ถึง พวกเขา​ชักจูง​ฝูงชน แล้ว​เอา​หิน​ขว้าง​เปาโล จาก​นั้น​ลาก​เขา​ออก​ไป​นอก​เมือง เพราะ​คิดว่า​เขา​ตาย​แล้ว

20 แต่​เมื่อ​เหล่า​สาวกมา​ยืน​ล้อม​เขา เขา​ก็​ลุก​ขึ้น​และ​เข้า​เมือง วันรุ่งขึ้น​เขา​ออก​เดินทาง​ไป​เมือง​เดอร์บี​กับ​บารนาบัส

21 เมื่อ​ประกาศ​ข่าวดี​ใน​เมือง​นั้น และ​ทำให้​คน​จำนวนมาก​เป็น​สาวก​แล้ว พวกเขา​ก็​กลับ​ไป​เมือง​ลิสตรา อิโคนิยูม และ​อันทิโอก 22 พวกเขา​เสริม​กำลัง​เหล่าสาวก หนุนใจ​ให้​ยืนหยัด​อยู่​ใน​ความเชื่อ และ​กล่าวว่า “พวกเรา​ต้อง​ผ่าน​ความทุกข์ยาก​มากมาย​จึง​จะ​เข้า​อาณาจักรของพระเจ้า” 23 เมื่อ​แต่งตั้ง​ผู้อาวุโส​ให้​แก่​พวกเขา​ใน​ทุก​ประชาคมแล้ว เปาโล​กับ​บารนาบัส​ก็​อธิษฐาน​และ​อดอาหาร แล้ว​ฝาก​พวกเขา​ไว้​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้​ที่​พวกเขา​เชื่อ

24 จาก​นั้น​ทั้งสอง​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​ปิสิเดีย​มา​ถึง​แคว้น​ปัมฟีเลีย 25 เมื่อ​ประกาศ​พระวจนะ​ที่​เมือง​เปอร์กา​แล้ว ก็​ลง​ไป​เมือง​อัตตาลิยา 26 จาก​ที่นั่น พวกเขา​แล่นเรือ​กลับ​ไป​เมือง​อันทิโอก ซึ่ง​เป็น​เมือง​ที่​พวกเขา​เคย​ถูก​ฝาก​ไว้​กับ​พระคุณ​ของ​พระเจ้า เพื่อ​ทำ​งาน​ที่​บัดนี้​พวกเขา​ทำ​สำเร็จ​แล้ว 27 เมื่อ​มาถึง พวกเขา​เรียก​ประชาคม​มารวมตัวกัน และ​รายงาน​ทุกสิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ​ร่วมกับ​พวกเขา และ​เปิด​ประตู​ให้​ชนชาติต่าง ๆ ​เข้าสู่​ความเชื่อ 28 แล้ว​พวกเขา​พัก​อยู่​กับ​เหล่า​สาวกเป็น​เวลา​นาน

15

1 มี​ชาย​บางคน​ลง​มา​จาก​แคว้น​ยูเดีย และ​สอน​พี่น้อง* ว่า “ถ้า​พวกคุณ​ไม่​เข้าสุหนัต​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​โมเสส พวกคุณ​จะ​รอด​ไม่ได้” 2 เมื่อ​เปาโล​กับ​บารนาบัส​โต้แย้ง​และ​ถกเถียง​กับ​พวกเขา​อย่าง​มาก พี่น้องจึง​มอบหมาย​ให้​เปาโล บารนาบัส และ​คนอื่น​อีก​บางคนขึ้น​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม เพื่อ​หารือ​เรื่องนี้​กับ​เหล่า​อัครทูตและ​ผู้อาวุโส 3 เมื่อ​ประชาคมส่ง​พวกเขา​ออก​เดินทาง พวกเขา​ผ่าน​แคว้น​ฟีนิเซีย​และ​สะมาเรีย พร้อม​ทั้ง​เล่า​เรื่อง​การ​หัน​มา​หา​พระเจ้า​ของ​คนต่างชาติ ทำให้​พี่น้องทุกคน​ชื่นชมยินดี​อย่างยิ่ง 4 เมื่อ​มาถึง​กรุง​เยรูซาเล็ม ประชาคม เหล่า​อัครทูต และ​ผู้อาวุโส​ต่าง​ต้อนรับ​พวกเขา แล้ว​พวกเขา​ก็​รายงาน​ทุกสิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทำ​ร่วม​กับ​พวกเขา

5 แต่​ผู้เชื่อ​บางคน​จาก​กลุ่ม​ฟาริสี​ยืน​ขึ้น​กล่าวว่า “จำเป็น​ต้อง​ให้​คน​เหล่านี้​เข้าสุหนัต และ​สั่ง​ให้​พวกเขา​ถือ​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส”

6 เหล่า​อัครทูตกับ​ผู้อาวุโส​จึง​มา​ประชุม​กัน​เพื่อ​พิจารณา​เรื่องนี้ 7 หลัง​จาก​ถกเถียง​กัน​มาก เปโตร​ก็​ยืน​ขึ้น​กล่าวว่า “พี่น้อง พวกคุณ​รู้​ว่า​เมื่อ​นาน​มา​แล้ว พระเจ้า​เลือก​ข้าพเจ้า​จาก​ท่ามกลาง​พวกคุณ เพื่อ​ให้​ชนชาติ​ต่าง ๆ ​ได้ยิน​พระวจนะ​แห่ง​ข่าวดี​จาก​ปาก​ของ​ข้าพเจ้า และ​เชื่อ 8 พระเจ้า ผู้​รู้​จิตใจ เป็นพยานยืนยัน​ถึง​พวกเขา โดย​ประทาน​พระวิญญาณบริสุทธิ์​แก่​พวกเขา​เช่นเดียวกับ​ที่​ประทาน​แก่​พวกเรา 9 พระองค์​ไม่​แบ่งแยก​ระหว่าง​พวกเรา​กับ​พวกเขา แต่​ชำระ​ใจ​ของ​พวกเขา​ให้​สะอาด​โดย​ความเชื่อ 10 ดังนั้น ตอนนี้​ทำไม​พวกคุณ​จึง​ทดลอง​พระเจ้า ด้วย​การ​สวม​แอก​ให้​เหล่าสาวก ซึ่ง​ทั้ง​บรรพบุรุษ​ของ​เรา​และ​พวกเรา​เอง​ก็​แบก​ไม่​ไหว? 11 แต่​พวกเรา​เชื่อว่า พวกเรา​รอด​โดย​พระคุณ​ของ​องค์พระเยซู† เช่นเดียว​กับ​พวกเขา”

12 คน​ทั้ง​ที่ประชุม​เงียบ​ลง และ​ฟัง​บารนาบัส​กับ​เปาโล​เล่า​ถึง​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์​ต่าง ๆ ที่​พระเจ้า​ทำ​ใน​หมู่​ชนชาติ​ต่าง ๆ ​ผ่าน​พวกเขา 13 เมื่อ​ทั้งสอง​พูด​จบ ยากอบ​จึง​กล่าวว่า “พี่น้อง จง​ฟัง​ข้าพเจ้า 14 สิเมโอน​เล่า​ให้​ฟัง​แล้ว​ว่า พระเจ้า​หัน​มา​หา​ชนชาติ​ต่าง ๆ ​เป็น​ครั้งแรก เพื่อ​เลือก​คน​จาก​พวกเขา​ให้​เป็น​ประชากร​สำหรับ​พระนาม​ของ​พระองค์ 15 เรื่องนี้​สอดคล้อง​กับ​ถ้อยคำ​ของ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า

16 ‘หลัง​จาก​นั้น เรา​จะ​กลับมา

เรา​จะ​สร้าง​พลับพลา​ของ​ดาวิด​ที่​พัง​ลง​ขึ้นใหม่

เรา​จะ​สร้าง​ซาก​ของ​มัน​ขึ้นใหม่

และ​จะ​ตั้ง​มัน​ขึ้น 17 เพื่อ​มนุษย์​ที่​เหลือ​อยู่​จะ​แสวงหา​องค์พระผู้เป็นเจ้า

รวม​ทั้ง​คนต่างชาติ​ทั้งปวง​ที่​ถูก​เรียก​ด้วย​ชื่อ​ของ​เรา

องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้ กล่าว​ดังนี้’✡

18 “พระเจ้า​รู้​ทุกสิ่ง​ที่​พระองค์​ทำ​มา​ตั้งแต่​นิรันดร์กาล 19 เพราะ​ฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​เห็น​ควร​ว่า พวกเรา​ไม่​ควร​สร้าง​ความลำบาก​แก่​คนต่างชาติ​ที่​หัน​มา​หา​พระเจ้า 20 แต่​ควร​เขียน​ไป​บอก​พวกเขา​ให้​ละเว้น​สิ่ง​ที่​แปดเปื้อน​จาก​รูปเคารพ การผิดศีลธรรมทางเพศ สิ่ง​ที่​มาจาก​สัตว์​ซึ่ง​ถูกรัดคอตาย และ​เลือด 21 เพราะ​ตั้งแต่​สมัย​โบราณ ใน​ทุก​เมือง​มี​คน​ประกาศ​เรื่อง​โมเสส และ​มี​การ​อ่าน​หนังสือ​ของ​โมเสส​ใน​ธรรมศาลาทุก​วันสะบาโต”

22 จาก​นั้น เหล่า​อัครทูตกับ​ผู้อาวุโส พร้อม​กับ​ประชาคมทั้งหมด เห็น​ควร​เลือก​ชาย​บางคน​จาก​พวกเขา และ​ส่ง​ไป​เมือง​อันทิโอก​พร้อม​กับ​เปาโล​และ​บารนาบัส ได้แก่ ยูดาส​ที่​เรียกว่า​บารซับบาส และ​สิลาส ซึ่ง​เป็น​ผู้นำ​ใน​หมู่​พี่น้อง‡ 23 พวกเขา​ฝาก​จดหมาย​นี้​ไป​กับ​คน​เหล่านั้น:

“จาก​พวก​อัครทูต ผู้อาวุโส และ​พี่น้อง ถึง​พี่น้อง​ที่​เป็น​คนต่างชาติ​ใน​เมือง​อันทิโอก แคว้น​ซีเรีย และ​แคว้น​ซิลีเซีย ขอ​ส่ง​คำทักทาย​ถึง​พวกคุณ 24 พวกเรา​ได้ยิน​ว่า มี​บางคน​จาก​พวกเรา​ออกไป​กล่าว​ถ้อยคำ​ที่​ทำให้​พวกคุณ​เดือดร้อน​และ​จิตใจ​สับสน โดย​กล่าวว่า ‘พวกคุณ​ต้อง​เข้าสุหนัต​และ​ถือ​ธรรมบัญญัติ’ ทั้ง​ที่​พวกเรา​ไม่​เคย​สั่ง​พวกเขา​เช่นนั้น 25 พวกเรา​จึง​เห็น​พ้อง​กัน​ว่า ควร​เลือก​ชาย​บางคน​และ​ส่ง​ไป​หา​พวกคุณ​พร้อม​กับ​บารนาบัส​และ​เปาโล ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​พวกเรา 26 ทั้งสอง​คน​ยอม​เสี่ยง​ชีวิต​เพื่อ​พระนาม​ของ​องค์พระเยซูคริสต์​ของ​พวกเรา 27 เพราะ​ฉะนั้น พวกเรา​จึง​ส่ง​ยูดาส​กับ​สิลาส​ไป ซึ่ง​จะ​บอก​เรื่อง​เดียวกัน​นี้​แก่​พวกคุณ​ด้วย​ปาก​ของ​พวกเขา​เอง 28 เพราะ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​และ​พวกเรา​เห็น​ควร​ว่า ไม่​ควร​วาง​ภาระ​ใด​แก่​พวกคุณ​มาก​ไป​กว่า​สิ่ง​จำเป็น​เหล่านี้ 29 คือ​ให้​พวกคุณ​ละเว้น​ของ​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ เลือด สิ่ง​ที่​มาจาก​สัตว์​ซึ่ง​ถูกรัดคอตาย และ​การผิดศีลธรรมทางเพศ ถ้า​พวกคุณ​รักษา​ตัว​ให้​พ้น​จาก​สิ่ง​เหล่านี้ ก็​จะ​เป็น​การดี ขอ​ให้​พวกคุณ​อยู่ดี”

30 เมื่อ​ถูก​ส่ง​ออก​ไป พวกเขา​ก็​ลง​ไป​เมือง​อันทิโอก แล้ว​เรียก​คน​ทั้งหมด​มา​ประชุม​กัน​และ​มอบ​จดหมาย​ให้ 31 เมื่อ​อ่าน​จดหมาย​แล้ว พวกเขา​ก็​ชื่นชมยินดี​เพราะ​คำ​หนุนใจ​ใน​จดหมาย​นั้น 32 ยูดาส​กับ​สิลาส ซึ่ง​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​ด้วย ได้​กล่าว​หนุนใจ​พี่น้องอย่าง​มาก และ​เสริมกำลัง​พวกเขา 33 หลัง​จาก​พัก​อยู่​ที่นั่น​ระยะหนึ่ง พี่น้อง​ก็​ส่ง​พวกเขา​กลับ​ไป​หา​เหล่าอัครทูต​ด้วย​ความสงบสุข 34 § 35 ส่วน​เปาโล​กับ​บารนาบัส​ยัง​อยู่​ใน​เมือง​อันทิโอก สอน​และ​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ร่วม​กับ​คน​อื่น​อีก​หลาย​คน

36 หลัง​จาก​ผ่าน​ไป​หลาย​วัน เปาโล​กล่าว​กับ​บารนาบัส​ว่า “พวกเรา​กลับ​ไป​เยี่ยม​พี่น้อง​ใน​ทุก​เมือง​ที่​พวกเรา​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กัน​เถอะ เพื่อ​ดู​ว่า​พวกเขา​เป็น​อย่างไร​บ้าง” 37 บารนาบัส​ตั้งใจ​จะ​พา​ยอห์น ซึ่ง​เรียกว่า​มาระโก ไป​ด้วย 38 แต่​เปาโล​เห็นว่า ไม่​ควร​พา​คน​ที่​เคย​แยก​จาก​พวกเขา​ใน​แคว้น​ปัมฟีเลีย และ​ไม่​ได้​ร่วม​ทำงาน​กับ​พวกเขา​ไป​ด้วย 39 ทั้งสอง​ขัดแย้ง​กัน​รุนแรง​จน​ต้อง​แยก​ทาง​กัน บารนาบัส​พา​มาระโก​ไป​ด้วย และ​แล่นเรือ​ไป​เกาะ​ไซปรัส 40 ส่วน​เปาโล​เลือก​สิลาส​และ​ออก​เดินทาง หลัง​จาก​พี่น้องฝาก​เขา​ไว้​กับ​พระคุณ​ของ​พระเจ้า 41 เขา​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​ซีเรีย​และ​ซิลีเซีย เสริมกำลัง​ประชาคมต่าง ๆ

16

1 เปาโล​มา​ถึง​เมือง​เดอร์บี​และ​ลิสตรา ที่นั่น​มี​สาวก​คนหนึ่ง​ชื่อ​ทิโมธี มารดา​ของ​เขา​เป็น​หญิง​ชาวยิว​ที่​เชื่อ ส่วน​บิดา​เป็น​ชาวกรีก 2 พี่น้องใน​เมือง​ลิสตรา​และ​อิโคนิยูม​ต่าง​กล่าว​ถึง​เขา​ใน​ทางดี 3 เปาโล​ต้องการ​ให้​ทิโมธี​เดินทาง​ไป​กับ​เขา จึง​นำ​ทิโมธี​ไป​เข้าสุหนัต​เพราะ​ชาวยิว​ใน​บริเวณ​นั้น​ต่าง​รู้​ว่า​บิดา​ของ​เขา​เป็น​ชาวกรีก 4 ขณะ​เดินทาง​ผ่าน​เมือง​ต่าง ๆ พวกเขา​มอบ​ข้อกำหนด​ที่​เหล่า​อัครทูตและ​ผู้อาวุโส​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ได้​ตัดสิน​ไว้ ให้​ผู้เชื่อ​ถือปฏิบัติ 5 ดังนั้น ประชาคมต่าง ๆ ​จึง​เข้มแข็ง​ขึ้น​ใน​ความเชื่อ และ​มี​จำนวน​เพิ่มขึ้น​ทุก​วัน

6 เมื่อ​พวกเขา​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​ฟรีเจีย​และ​กาลาเทีย พระวิญญาณบริสุทธิ์​ห้าม​ไม่​ให้​ประกาศ​พระวจนะ​ใน​แคว้น​เอเชีย 7 เมื่อ​มา​ถึง​บริเวณ​ตรงข้าม​แคว้น​มิเซีย พวกเขา​พยายาม​จะ​เข้า​แคว้น​บิธีเนีย แต่​พระวิญญาณ​ไม่​อนุญาต 8 พวกเขา​จึง​ผ่าน​แคว้น​มิเซีย​ลง​ไป​เมือง​โตรอัส 9 ใน​กลางคืน เปาโล​เห็น​นิมิต มี​ชาย​ชาว​มาซิโดเนีย​คนหนึ่ง​ยืน​อยู่​และ​วิงวอน​เขา​ว่า “โปรด​ข้าม​มา​แคว้น​มาซิโดเนีย​และ​ช่วย​พวกเรา​ด้วย” 10 เมื่อ​เปาโล​เห็น​นิมิต​แล้ว พวกเรา​ก็​พยายาม​ออก​เดินทาง​ไป​แคว้น​มาซิโดเนีย​ทันที เพราะ​สรุป​ได้​ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เรียก​พวกเรา​ให้​ไป​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​คน​ที่นั่น 11 พวกเรา​ออกเรือ​จาก​เมือง​โตรอัส มุ่ง​ตรง​ไป​เกาะ​สาโมธราเก และ​วันรุ่งขึ้น​ไป​เมือง​เนอาโปลิส 12 จาก​ที่นั่น​ไป​เมือง​ฟีลิปปี ซึ่ง​เป็น​เมือง​สำคัญ​ของ​เขต​หนึ่ง​ใน​แคว้น​มาซิโดเนีย และ​เป็น​อาณานิคม​ของ​โรม พวกเรา​พัก​อยู่​ใน​เมือง​นี้​หลาย​วัน

13 ใน​วันสะบาโต พวกเรา​ออก​ไป​นอก​ประตู​เมือง​ริม​แม่น้ำ ซึ่ง​พวกเรา​คิดว่า​มี​สถานที่​สำหรับ​อธิษฐาน พวกเรา​นั่งลง​และ​พูด​กับ​บรรดา​สตรีที่​มา​รวมตัว​กัน 14 มี​หญิง​คนหนึ่ง​ชื่อ​ลิเดีย จาก​เมือง​ธิยาทิรา เป็น​คน​ขาย​ผ้า​สีม่วง และ​เป็น​ผู้​นมัสการ​พระเจ้า นาง​ฟัง​พวกเรา​อยู่ องค์พระผู้เป็นเจ้า​เปิด​ใจ​ของ​นาง​ให้​ตั้งใจ​ฟัง​สิ่ง​ที่​เปาโล​กล่าว 15 เมื่อ​นาง​กับ​คน​ใน​บ้าน​รับบัพติศมา​แล้ว นาง​วิงวอน​พวกเรา​ว่า “ถ้า​พวกคุณ​เห็นว่า​ข้าพเจ้า​ซื่อสัตย์​ต่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ก็​เชิญ​มา​พัก​ที่​บ้าน​ของ​ข้าพเจ้า” แล้ว​นาง​ก็​ชักชวน​จน​พวกเรา​ยอม

16 วันหนึ่ง ขณะ​พวกเรา​กำลัง​ไป​ยัง​สถานที่​อธิษฐาน มี​ทาสสาว​คนหนึ่ง​มา​พบ​พวกเรา นาง​มี​วิญญาณ​ทำนาย และ​ทำ​เงิน​ให้​นาย​ของ​นาง​มากมาย​ด้วย​การ​ทำนาย​โชคชะตา 17 นาง​เดิน​ตาม​เปาโล​กับ​พวกเรา และ​ร้อง​ว่า “คน​เหล่านี้​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า​สูงสุด พวกเขา​ประกาศ​หนทาง​แห่ง​ความรอด​แก่​พวกเรา!” 18 นาง​ทำ​อย่างนี้​อยู่​หลาย​วัน

แต่​เปาโล​รู้สึก​รำคาญ​อย่าง​มาก จึง​หัน​ไป​กล่าว​กับ​วิญญาณ​นั้น​ว่า “เรา​สั่ง​เจ้า​ใน​พระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์​ให้ออก​จาก​นาง!” และ​มัน​ก็​ออก​ใน​เวลา​นั้น​ทันที 19 เมื่อ​พวก​นาย​ของ​นาง​เห็นว่า​ความหวัง​ที่จะ​ได้​กำไร​หมด​ไป พวกเขา​ก็​จับ​เปาโล​กับ​สิลาส​และ​ลาก​ไป​ยัง​ลาน​กลาง​เมือง​ต่อหน้า​เหล่า​ผู้ปกครอง 20 เมื่อ​พา​ทั้งสอง​ไป​หา​พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่ายปกครอง พวกเขา​กล่าวว่า “ชาย​สอง​คนนี้​เป็น​ชาวยิว และ​กำลัง​ก่อ​ความวุ่นวาย​ใน​เมือง​ของ​เรา 21 พวกเขา​สอน​ธรรมเนียม​ซึ่ง​กฎหมาย​ไม่​อนุญาต​ให้​พวกเรา​ชาวโรมัน​รับ​หรือ​ปฏิบัติ”

22 ฝูงชน​ก็​ร่วมกัน​ลุกฮือ​ต่อต้าน​ทั้งสอง พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่ายปกครอง​ฉีก​เสื้อผ้า​ออก​จาก​ตัว​ทั้งสอง แล้ว​สั่ง​ให้​เฆี่ยน​ด้วย​ไม้เรียว 23 เมื่อ​เฆี่ยน​ทั้งสอง​หลาย​ที​แล้ว ก็​โยน​เข้า​คุก และ​สั่ง​ผู้คุม​ให้​ควบคุม​ไว้​อย่าง​แน่นหนา 24 เมื่อ​ได้รับ​คำสั่ง​เช่นนั้น ผู้คุม​จึง​ขัง​ทั้งสอง​ไว้​ใน​ห้องขัง​ชั้นใน และ​ใส่​เท้า​ไว้​ใน​ขื่อ

25 ประมาณ​เที่ยงคืน เปาโล​กับ​สิลาส​กำลัง​อธิษฐาน​และ​ร้อง​เพลง​สรรเสริญ​พระเจ้า ส่วน​นักโทษ​คนอื่น ๆ ​ก็​ฟัง​อยู่ 26 ทันใดนั้น​เกิด​แผ่นดินไหว​อย่าง​รุนแรง จน​ฐาน​ของ​เรือนจำ​สั่นสะเทือน ประตู​ทุก​บาน​เปิด​ออก​ทันที และ​เครื่องพันธนาการ​ของ​ทุกคน​ก็​หลุด 27 ผู้คุม​ตื่น​ขึ้น เมื่อ​เห็น​ประตู​เรือนจำ​เปิด​อยู่ ก็​ชัก​ดาบ​ออก​และ​กำลัง​จะ​ฆ่า​ตัวเอง เพราะ​คิดว่า​นักโทษหนี​ไป​หมด​แล้ว 28 แต่​เปาโล​ร้อง​เสียงดัง​ว่า “อย่า​ทำร้าย​ตัวเอง เพราะ​พวกเรา​ทุกคน​ยัง​อยู่​ที่นี่!”

29 ผู้คุม​เรียก​ให้​เอา​ไฟ​มา แล้ว​รีบ​เข้าไป เขา​ตัวสั่น​และ​ทรุด​ลง​ต่อหน้า​เปาโล​กับ​สิลาส 30 จาก​นั้น​พา​ทั้งสอง​ออกมา​และ​ถามว่า “ท่าน​ทั้งสอง ข้าพเจ้า​ต้อง​ทำ​อย่างไร​จึง​จะ​รอด?”

31 ทั้งสอง​ตอบว่า “จง​เชื่อ​ใน​องค์พระเยซูคริสต์ แล้ว​ท่าน​จะ​รอด ทั้ง​ท่าน​และ​คน​ใน​บ้าน​ของ​ท่าน” 32 แล้ว​พวกเขา​ก็​กล่าว​พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แก่​ผู้คุม​และ​ทุกคน​ใน​บ้าน​ของ​เขา

33 ใน​เวลา​นั้น​ของ​กลางคืน ผู้คุม​พา​ทั้งสอง​ไป​ล้าง​บาดแผล​จาก​การ​เฆี่ยน แล้ว​เขา​กับ​ทุกคน​ใน​บ้าน​ก็​รับบัพติศมา​ทันที 34 เขา​พา​ทั้งสอง​ขึ้น​ไป​ใน​บ้าน จัด​อาหาร​ให้ และ​ชื่นชมยินดี​อย่างยิ่ง​พร้อม​กับ​คน​ทั้ง​บ้าน เพราะ​ได้​เชื่อ​ใน​พระเจ้า

35 เมื่อ​ถึง​รุ่งเช้า พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่ายปกครอง​ส่ง​เจ้าพนักงาน​มา​บอกว่า “ปล่อย​ชาย​สอง​คน​นั้น​ไป”

36 ผู้คุม​จึง​บอก​เปาโล​ว่า “พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่ายปกครอง​ส่ง​คำสั่ง​มา​ให้​ปล่อย​พวกคุณ เพราะ​ฉะนั้น ตอนนี้​เชิญ​ออก​ไป​โดย​สวัสดิภาพ”

37 แต่​เปาโล​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “พวกเขา​เฆี่ยน​พวกเรา​ต่อหน้า​สาธารณชน​โดย​ไม่​ไต่สวน ทั้ง​ที่​พวกเรา​เป็น​พลเมือง​โรมัน แล้ว​โยน​พวกเรา​เข้า​คุก บัดนี้​จะ​ปล่อย​พวกเรา​อย่าง​ลับ ๆ ​หรือ? ไม่ได้ ให้​พวกเขา​มา​พา​พวกเรา​ออก​ไป​เอง!”

38 เจ้าพนักงาน​นำ​ถ้อยคำ​เหล่านี้​ไป​รายงาน​แก่​พวก​เจ้าหน้าที่​ฝ่ายปกครอง เมื่อ​พวกเขา​ได้ยินว่า​เปาโล​กับ​สิลาส​เป็น​พลเมือง​โรมัน ก็​กลัว 39 จึง​มา​ขอร้อง​ทั้งสอง แล้ว​พา​ออก​จาก​คุก และ​ขอ​ให้​ออก​จาก​เมือง 40 เปาโล​กับ​สิลาส​ออก​จาก​คุก​และ​ไป​บ้าน​ของ​ลิเดีย เมื่อ​พบ​พี่น้อง ทั้งสอง​ก็​หนุนใจ​พวกเขา แล้ว​จึง​ออก​เดินทาง

17

1 เมื่อ​เปาโล​และ​คณะ​เดินทาง​ผ่านเมือง​อัมฟีโปลิส​และ​อปอลโลเนีย ก็​มาถึง​เมือง​เธสะโลนิกา ซึ่ง​มี​ธรรมศาลา​ของ​ชาวยิวอยู่ 2 เปาโล​เข้าไป​หา​พวกเขา​ตาม​ธรรมเนียม​ของ​เขา และ​อภิปราย​กับ​พวกเขา​จาก​พระคัมภีร์​ตลอด​สาม​วันสะบาโต 3 เขา​อธิบาย​และ​แสดง​ให้​เห็นว่า พระคริสต์​จำเป็นต้อง​ทนทุกข์​และ​ฟื้นขึ้นจากความตาย แล้ว​กล่าวว่า “พระเยซูองค์นี้​ที่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​แก่พวกคุณ​คือพระคริสต์”

4 บางคน​ใน​พวกเขา​เชื่อ​และ​เข้า​ร่วม​กับ​เปาโล​และ​สิลาส รวมทั้ง​ชาวกรีก​ที่​ยำเกรง​พระเจ้า​จำนวนมาก และ​สตรี​ชั้นนำ​อีก​ไม่​น้อย 5 แต่​ชาวยิวที่​ไม่​ยอม​เชื่อ​พา​ชาย​ชั่ว​บางคน​จาก​ตลาด​ไป​ด้วย* พวกเขา​รวบรวม​ฝูงชน ก่อ​ความวุ่นวาย​ทั่ว​เมือง แล้ว​บุก​เข้าไปใน​บ้านของ​ยาโสน​เพื่อ​จะ​ลาก​เปาโล​กับ​สิลาส​ออกไป​ต่อหน้า​ประชาชน 6 เมื่อ​หา​ไม่พบ พวกเขา​ก็​ลาก​ยาโสน​กับ​พี่น้อง​บางคน† ไป​หา​เหล่า​ผู้ปกครองเมือง พร้อม​ตะโกน​ว่า “คนพวกนี้​ที่​ทำให้​โลก​ปั่นป่วน​ไป​ทั่ว​มาถึง​ที่นี่​แล้ว​ด้วย 7 ยาโสน​รับ​พวกเขา​ไว้ คนเหล่านี้​ล้วน​ทำ​ขัด​กับ​ข้อบัญญัติ​ของ​ซีซาร์ โดย​กล่าวว่า​มี​กษัตริย์​อีก​องค์หนึ่ง​คือ​เยซู!” 8 เมื่อ​ฝูงชน​กับ​เหล่า​ผู้ปกครองเมือง​ได้ยิน​เรื่อง​เหล่านี้​ก็​ไม่สบายใจ 9 พวกเขา​จึง​เรียก​หลักประกัน​จาก​ยาโสน​และ​คนอื่น ๆ แล้ว​ปล่อยตัว​ไป

10 พี่น้องส่ง​เปาโล​กับ​สิลาส​ออกเดินทาง​ไป​เมือง​เบโรอา​ใน​คืน​นั้น​ทันที เมื่อ​ไป​ถึง ทั้งสอง​ก็​เข้าไปใน​ธรรมศาลา​ของ​ชาวยิว

11 ชาวยิว​ที่นั่น​มี​ใจ​เปิดกว้าง​กว่า​คนที่​เมือง​เธสะโลนิกา พวกเขา​รับ​พระวจนะ​ด้วย​ความ​กระตือรือร้น​อย่างยิ่ง และ​ตรวจสอบ​พระคัมภีร์​ทุกวัน​เพื่อ​ดู​ว่า​สิ่งเหล่านี้​เป็นจริง​หรือไม่ 12 ดังนั้น​หลายคน​ใน​พวกเขา​จึง​เชื่อ รวมทั้ง​สตรี​ชาวกรีก​ที่มี​ฐานะ​สำคัญ​และ​ชาย​อีก​ไม่​น้อย 13 แต่​เมื่อ​ชาวยิวจาก​เมือง​เธสะโลนิกา​รู้ว่า​เปาโล​ประกาศ​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​ที่​เมือง​เบโรอา​ด้วย พวกเขา​ก็​ตามมา​ยุยง​ฝูงชน​ที่นั่น 14 พี่น้องจึง​ส่ง​เปาโล​ออกไป​ทางทะเล​ทันที ส่วน​สิลาส​กับ​ทิโมธี​ยังคง​อยู่​ที่นั่น 15 คนที่​พา​เปาโล​ไป​ส่ง​เดินทาง​กับ​เขา​จนถึง​กรุง​เอเธนส์ แล้ว​จึง​กลับ​ไป โดย​ได้รับ​คำสั่ง​ให้​บอก​สิลาส​กับ​ทิโมธี​ให้​รีบ​มาหา​เปาโล​โดย​เร็ว​ที่สุด

16 ระหว่าง​ที่​เปาโล​รอ​ทั้งสอง​อยู่​ที่​กรุง​เอเธนส์ เขา​รู้สึก​ขุ่นเคือง​ใจ​อย่าง​มาก​เมื่อ​เห็นว่า​ทั้งเมือง​เต็มไปด้วย​รูปเคารพ 17 เขาจึง​อภิปราย​ใน​ธรรมศาลากับ​ชาวยิวและ​คนที่​ยำเกรง​พระเจ้า และ​อภิปราย​ใน​ตลาด​ทุกวัน​กับ​ผู้คน​ที่​พบ​กัน​ที่นั่น 18 นักปรัชญา​พวก​เอปิคูเรียน​และ​สโตอิก​บางคน‡ ก็​สนทนา​กับ​เขา บางคน​พูด​ว่า “คน​พูดพล่าม​นี่​อยาก​จะ​พูด​อะไร?”

ส่วน​คนอื่น​พูด​ว่า “ดูเหมือน​เขา​กำลัง​ประกาศ​เรื่อง​เทพเจ้าต่างถิ่น” เพราะ​เปาโล​ประกาศ​เรื่อง​พระเยซู​และ​การฟื้นขึ้นจากความตาย

19 พวกเขา​จึง​พา​เปาโล​ไป​ยัง​สภา​อาเรโอปากัส แล้ว​กล่าวว่า “พวกเรา​ขอ​ทราบ​ได้​ไหม​ว่า คำสอน​ใหม่​นี้​ที่​ท่าน​พูดถึง​คือ​อะไร? 20 เพราะ​สิ่งที่​ท่าน​พูด​ฟัง​แปลกหู พวกเรา​จึง​อยาก​รู้ว่า​สิ่งเหล่านี้​หมายความว่า​อย่างไร” 21 ชาว​เอเธนส์​ทั้งหมด​กับ​คนต่างถิ่น​ที่​อาศัยอยู่​ที่นั่น​ต่าง​ใช้​เวลา​ไป​กับ​การ​เล่า​หรือ​ฟัง​เรื่อง​ใหม่ ๆ เท่านั้น

22 เปาโล​ยืนอยู่​กลาง​สภา​อาเรโอปากัส​แล้ว​กล่าวว่า “ชาว​เอเธนส์​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​เห็นว่า​พวกคุณ​ให้​ความ​สำคัญ​กับ​เรื่อง​ศาสนา​อย่าง​มาก​ใน​ทุก​ด้าน 23 เพราะ​เมื่อ​ข้าพเจ้า​เดิน​ไป​และ​สังเกต​สิ่ง​ต่าง ๆ ที่​พวกคุณ​นมัสการ ข้าพเจ้า​ยัง​พบ​แท่นบูชา​แห่ง​หนึ่ง​มี​ข้อความ​จารึก​ว่า ‘แด่​พระเจ้า​ที่​ไม่​รู้จัก’ ดังนั้น สิ่ง​ที่​พวกคุณ​นมัสการ​ทั้งที่​ไม่​รู้จัก​นั้น ข้าพเจ้า​กำลัง​ประกาศ​ให้​พวกคุณ​รู้จัก 24 พระเจ้า​ผู้สร้าง​โลก​และ​ทุกสิ่ง​ใน​โลก เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดินโลก พระองค์​ไม่ได้​อาศัยอยู่​ใน​วิหาร​ที่​มนุษย์​สร้าง​ขึ้น 25 และ​พระองค์​ไม่​ต้อง​พึ่ง​การ​ปรนนิบัติ​จาก​มือ​มนุษย์ ราวกับว่า​พระองค์​ขาด​สิ่งใด เพราะ​พระองค์เอง​เป็น​ผู้​ประทาน​ชีวิต ลมหายใจ และ​ทุกสิ่ง​แก่​ทุกคน 26 พระองค์​สร้าง​มนุษย์​ทุกชนชาติ​จาก​สายเลือด​เดียวกัน ให้​พวกเขา​อาศัยอยู่​ทั่ว​พื้น​แผ่นดินโลก และ​พระองค์​กำหนด​ช่วงเวลา​ต่าง ๆ รวมทั้ง​เขตแดน​ที่​พวกเขา​จะ​อาศัยอยู่ 27 เพื่อ​ให้​พวกเขา​แสวงหา​องค์พระผู้เป็นเจ้า เผื่อ​ว่า​พวกเขา​จะ​เอื้อม​มือ​ไป​หา​พระองค์​จน​พบ แม้​พระองค์​ไม่ได้​อยู่​ไกล​จาก​พวกเรา​แต่ละคน​เลย 28 ‘เพราะ​ใน​พระองค์​เรา​จึง​มีชีวิต เคลื่อนไหว และ​ดำรงอยู่’ ดังที่​กวี​บางคน​ของ​พวกคุณ​เอง​กล่าวว่า ‘เพราะ​พวกเรา​ก็​เป็นลูกหลาน​ของ​พระองค์​ด้วย’ 29 เมื่อ​พวกเรา​เป็นลูกหลาน​ของ​พระเจ้า ก็​ไม่​ควร​คิดว่า​ความเป็นพระเจ้า​คล้าย​กับ​ทอง เงิน หรือ​หิน ที่​มนุษย์​ใช้​ฝีมือ​และ​ความคิด​แกะสลัก​ขึ้น 30 ใน​อดีต พระเจ้า​มอง​ข้าม​ความไม่รู้​ของ​มนุษย์ แต่​บัดนี้​พระองค์​บัญชา​ให้​มนุษย์​ทุกคน​ทุกแห่ง​กลับใจ 31 เพราะ​พระองค์​กำหนด​วันหนึ่ง​ไว้​แล้ว ที่จะ​พิพากษา​โลก​ด้วย​ความชอบธรรม​โดย​ชาย​ผู้หนึ่ง​ที่​พระองค์​แต่งตั้ง​ไว้ และ​พระองค์​ยืนยัน​เรื่องนี้​แก่​ทุกคน​ด้วย​การ​ทำให้​ชาย​ผู้​นั้น​ฟื้นขึ้นจากความตาย”

32 เมื่อพวกเขา​ได้ยิน​เรื่อง​การฟื้นขึ้นจากความตาย บางคน​ก็​เยาะเย้ย แต่​คนอื่น​กล่าวว่า “พวกเรา​อยาก​ฟัง​ท่าน​พูด​เรื่องนี้​อีก”

33 เปาโล​จึง​ออกไปจาก​พวกเขา 34 แต่​มี​บางคน​เข้า​ร่วม​กับ​เขาและ​เชื่อ ใน​จำนวน​นั้น​มี​ไดโอนีสิอัส สมาชิก​สภา​อาเรโอปากัส หญิง​คนหนึ่ง​ชื่อ​ดามาริส และ​คนอื่น ๆ อีก​หลายคน

18

1 หลัง​จาก​นั้น​เปาโล​ออกจาก​กรุง​เอเธนส์​ไป​เมือง​โครินธ์ 2 ที่นั่น​เขา​พบ​ชาวยิว​คนหนึ่ง​ชื่อ​อาควิลลา เป็น​ชาว​แคว้น​ปอนทัส​โดย​กำเนิด ซึ่ง​เพิ่ง​มาจาก​อิตาลี​พร้อมกับ​ปริสสิลลา​ภรรยา​ของ​เขา เพราะ​จักรพรรดิ​คลาวดิอัส​สั่ง​ให้​ชาวยิว​ทั้งหมด​ออกจาก​กรุง​โรม เปาโล​จึง​ไป​หา​ทั้งสอง 3 เนื่องจาก​มี​อาชีพ​เดียวกัน เปาโล​จึง​พัก​อยู่​กับ​ทั้งสอง​และ​ทำงาน​ด้วยกัน เพราะ​พวกเขา​มี​อาชีพ​ทำ​เต็นท์ 4 ทุก​วันสะบาโต เปาโล​อภิปราย​ใน​ธรรมศาลาและ​ชักชวน​ทั้ง​ชาวยิว​กับ​ชาวกรีก​ให้​เชื่อ

5 เมื่อ​สิลาส​กับ​ทิโมธี​ลง​มาจาก​แคว้น​มาซิโดเนีย พระวิญญาณ​เร่งเร้า​เปาโล​ให้​เป็นพยานยืนยัน​แก่​ชาวยิวว่า พระเยซู​คือพระคริสต์ 6 แต่​เมื่อ​พวกเขา​ต่อต้าน​และ​กล่าว​หมิ่นประมาท เปาโล​ก็​สะบัด​เสื้อผ้า​ของ​ตน​แล้ว​กล่าวว่า “เลือด​ของ​พวกคุณ​จะ​ตก​อยู่​บน​ศีรษะ​ของ​พวกคุณ​เอง! ข้าพเจ้า​พ้นผิด​แล้ว จาก​นี้​ไป​ข้าพเจ้า​จะ​ไป​หา​คนต่างชาติ!”

7 เขาจึง​ออกจาก​ที่นั่น​และ​เข้าไปใน​บ้านของ​ชาย​คนหนึ่ง​ชื่อ​ยุสทัส ซึ่ง​นมัสการ​พระเจ้า บ้านของ​เขา​อยู่​ติด​กับ​ธรรมศาลา 8 คริสปัส ผู้นำธรรมศาลา เชื่อ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​พร้อมกับ​ทุกคน​ใน​ครอบครัว ชาว​โครินธ์​อีก​จำนวนมาก​เมื่อ​ได้​ฟัง​ก็​เชื่อ​และ​รับบัพติศมา 9 ใน​คืน​นั้น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าวกับ​เปาโล​ใน​นิมิต​ว่า “อย่า​กลัว​เลย จง​พูด​ต่อไป​และ​อย่า​นิ่ง​เงียบ 10 เพราะ​เรา​อยู่กับ​เจ้า และ​จะ​ไม่มีใคร​ทำร้าย​เจ้า เพราะ​เรา​มี​ประชาชน​จำนวนมาก​ในเมืองนี้”

11 เปาโล​จึง​อยู่​ที่นั่น​หนึ่งปี​หกเดือน และ​สอน​พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​ในหมู่​พวกเขา 12 เมื่อ​กัลลิโอ​เป็น​ผู้ว่าราชการ​แคว้น​อาคายา ชาวยิวร่วม​ใจ​กัน​ต่อต้าน​เปาโล​และ​พา​เขาไป​ต่อหน้า​บัลลังก์พิพากษา 13 กล่าวว่า “ชายคนนี้​ชักชวน​ผู้คน​ให้​นมัสการ​พระเจ้า​โดย​ขัด​ต่อ​กฎหมาย”

14 ขณะ​ที่​เปาโล​กำลัง​จะ​อ้าปาก​พูด กัลลิโอ​กล่าวกับ​ชาวยิวว่า “ถ้า​เป็น​เรื่อง​การ​ทำ​ผิด​หรือ​อาชญากรรม​ร้ายแรง​จริง ๆ ชาวยิว​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ก็​ควร​รับฟัง​พวกคุณ 15 แต่​ถ้า​เป็นข้อ​โต้แย้ง​เกี่ยวกับ​ถ้อยคำ ชื่อ​ต่าง ๆ และ​กฎหมาย​ของ​พวกคุณ​เอง ก็​จง​จัดการ​กันเอง​เถิด ข้าพเจ้า​ไม่​ต้องการ​เป็น​ผู้พิพากษา​เรื่อง​เหล่านี้” 16 แล้ว​เขาก็​ไล่​พวกเขา​ออกจาก​บัลลังก์พิพากษา

17 จากนั้น​ชาวกรีก​ทั้งหมด​ก็​จับ​โสสเธเนส ผู้นำธรรมศาลา แล้ว​ทุบตี​เขา​ต่อหน้า​บัลลังก์พิพากษา แต่​กัลลิโอ​ไม่​สนใจ​เรื่อง​เหล่านี้​เลย

18 หลัง​จาก​นั้น​เปาโล​ยัง​อยู่​ต่อ​อีก​หลาย​วัน แล้ว​จึง​ลา​พี่น้อง* และ​ลง​เรือ​จาก​ที่นั่น​ไป​แคว้น​ซีเรีย พร้อมกับ​ปริสสิลลา​และ​อาควิลลา ที่​เมือง​เคนเครีย เขา​โกน​ศีรษะ​เพราะ​ได้​ปฏิญาณ​ไว้ 19 เมื่อ​มาถึง​เมือง​เอเฟซัส เปาโล​ให้​ทั้งสอง​อยู่​ที่นั่น ส่วนตัว​เขา​เข้าไปใน​ธรรมศาลาและ​อภิปราย​กับ​ชาวยิว 20 เมื่อพวกเขา​ขอให้​เขา​อยู่​ต่อ​อีก​นาน​หน่อย เขาก็​ไม่​ยอม 21 แต่​ลา​ไป​โดย​กล่าวว่า “ข้าพเจ้า​จำเป็นต้อง​ไป​ถือ​เทศกาล​ที่จะ​มาถึง​นี้​ที่​กรุงเยรูซาเล็ม​ให้​ได้ แต่​ถ้า​พระเจ้า​ประสงค์ ข้าพเจ้า​จะกลับมา​หา​พวกคุณ​อีก” แล้ว​เขาก็​ออกเรือ​จาก​เมือง​เอเฟซัส

22 เมื่อ​ขึ้น​ฝั่ง​ที่​เมือง​ซีซารียา​แล้ว เขา​ขึ้นไป​ทักทาย​ประชาคม จากนั้น​จึง​ลง​ไป​ยัง​เมือง​อันทิโอก 23 เมื่อ​พักอยู่​ที่นั่น​ระยะหนึ่ง เขาก็​ออกเดินทาง​ผ่าน​แคว้น​กาลาเทีย​และ​ฟรีเจีย​ตาม​ลำดับ เพื่อ​เสริมกำลัง​สาวก​ทุกคน 24 มี​ชาวยิว​คนหนึ่ง​ชื่อ​อปอลโล เป็น​ชาวเมือง​อเล็กซานเดรีย​โดย​กำเนิด มาถึง​เมือง​เอเฟซัส เขาเป็น​คน​มี​วาทศิลป์​และ​เชี่ยวชาญ​พระคัมภีร์​อย่าง​มาก 25 ชายคนนี้​ได้รับ​คำสอน​เรื่อง​ทาง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว เขามี​ใจ​ร้อนรน พูด​และ​สอน​เรื่อง​พระเยซู​อย่าง​ถูกต้อง แม้​จะ​รู้จัก​เพียง​บัพติศมา​ของ​ยอห์น​เท่านั้น 26 เขา​เริ่ม​พูด​อย่าง​กล้าหาญ​ใน​ธรรมศาลา เมื่อ​ปริสสิลลา​กับ​อาควิลลา​ได้ยิน​เขา ทั้งสอง​ก็​พา​เขาไป​คุย​เป็นการส่วนตัว และ​อธิบาย​ทาง​ของ​พระเจ้า​ให้​เขา​เข้าใจ​อย่าง​ถูกต้อง​ยิ่งขึ้น

27 เมื่อ​อปอลโล​ตั้งใจ​จะ​ข้าม​ไป​แคว้น​อาคายา พี่น้องก็​ให้​กำลังใจ​เขา และ​เขียน​จดหมาย​ถึง​เหล่า​สาวกให้​ต้อนรับ​เขา เมื่อ​ไป​ถึง เขา​ช่วย​ผู้ที่​ได้​เชื่อ​โดย​พระคุณ​อย่าง​มาก 28 เพราะ​เขา​โต้แย้ง​ชาวยิวอย่าง​ทรงพลัง​ต่อหน้า​สาธารณชน และ​ใช้​พระคัมภีร์​แสดง​ให้​เห็นว่า​พระเยซู​คือพระคริสต์

19

1 ขณะ​ที่​อปอลโล​อยู่​ที่​เมือง​โครินธ์ เปาโล​เดินทาง​ผ่าน​ดินแดน​ตอน​บน​มาถึง​เมือง​เอเฟซัส และ​พบ​สาวก​บางคน 2 เขา​ถาม​พวกเขา​ว่า “เมื่อ​พวกคุณ​เชื่อ​แล้ว พวกคุณ​ได้รับ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​หรือไม่?”

พวกเขา​ตอบว่า “ไม่ พวกเรา​ยัง​ไม่เคย​ได้ยิน​ด้วย​ซ้ำ​ว่า​มี​พระวิญญาณบริสุทธิ์”

3 เปาโล​จึง​ถามว่า “ถ้า​เช่นนั้น พวกคุณ​รับบัพติศมา​แบบ​ไหน?”

พวกเขา​ตอบว่า “บัพติศมา​ของ​ยอห์น”

4 เปาโล​กล่าวว่า “ยอห์น​ให้คน​รับบัพติศมา​ด้วย​บัพติศมา​แห่ง​การกลับใจ และ​บอก​ประชาชน​ให้​เชื่อ​ใน​ผู้ที่​จะ​มา​ภายหลัง​เขา คือพระคริสต์​เยซู”*

5 เมื่อได้ยิน​ดังนั้น พวกเขา​ก็​รับบัพติศมา​ในพระนาม​ของ​องค์พระเยซู 6 เมื่อ​เปาโล​วางมือ​บน​พวกเขา พระวิญญาณบริสุทธิ์​ก็​ลง​มาเหนือ​พวกเขา พวกเขา​พูด​ภาษาอื่น ๆ และ​เผยพระวจนะ 7 มี​ชาย​ทั้งหมด​ประมาณ​สิบสอง​คน

8 เปาโล​เข้าไปใน​ธรรมศาลา และ​พูด​อย่าง​กล้าหาญ​ตลอด​สาม​เดือน อภิปราย​และ​ชักชวน​พวกเขา​เกี่ยวกับ​เรื่อง​อาณาจักรของพระเจ้า

9 แต่​เมื่อ​บางคน​มี​ใจ​แข็งกระด้าง ไม่​ยอม​เชื่อฟัง และ​พูด​โจมตี “หนทาง” ต่อหน้า​ฝูงชน เปาโล​ก็​แยก​จาก​พวกเขา​และ​พา​สาวก​ออก​มา​ด้วย แล้ว​อภิปราย​ทุกวัน​ที่​สำนักสอน​ของ​ทีรันนัส 10 เขา​ทำ​เช่นนี้​อยู่​สอง​ปี จน​ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​แคว้น​เอเชีย​ได้ยินพระวจนะ​ของ​องค์พระเยซู ทั้ง​ชาวยิว​และ​ชาวกรีก

11 พระเจ้า​ทำ​การอัศจรรย์​พิเศษ​ผ่าน​มือ​ของ​เปาโล 12 ถึง​ขนาด​ที่​ผู้คน​นำ​ผ้าเช็ดหน้า​หรือ​ผ้ากันเปื้อน​ที่​สัมผัส​ตัว​เปาโล​ไป​วาง​บน​คนป่วย แล้ว​โรค​ก็​หาย​ไป​และ​วิญญาณชั่ว​ก็​ออกจาก​พวกเขา 13 แต่​มี​ผู้ขับผี​ชาวยิว​บางคน​ที่​เดินทาง​ไป​ตาม​ที่ต่าง ๆ พยายาม​ใช้​พระนาม​ของ​องค์พระเยซู​กับ​คนที่​มี​วิญญาณชั่ว โดย​กล่าวว่า “เรา​กำชับ​พวกเจ้า​โดย​พระเยซู​ผู้ที่​เปาโล​ประกาศ” 14 บุตรชาย​เจ็ดคน​ของ​เสวา ซึ่ง​เป็น​หัวหน้าปุโรหิต​ชาวยิว ก็​ทำ​เช่นนี้

15 แต่​วิญญาณชั่ว​ตอบว่า “เยซู​เรา​รู้จัก เปาโล​ก็​เรา​รู้จัก แต่​พวกเจ้า​เป็น​ใคร?” 16 แล้ว​ชายที่​มี​วิญญาณชั่ว​ก็​โถม​เข้า​ใส่​พวกเขา เอาชนะ​และ​ทำร้าย​พวกเขา​จน​ต้อง​หนี​ออกจาก​บ้าน​นั้น​ทั้ง​เปลือยกาย​และ​มี​บาดแผล 17 เรื่องนี้​เป็น​ที่​รู้​กัน​ในหมู่​ทุกคนที่อาศัยอยู่​ใน​เมือง​เอเฟซัส ทั้ง​ชาวยิว​และ​ชาวกรีก ทุกคน​เกิดความยำเกรง และ​พระนาม​ของ​องค์พระเยซู​ได้รับ​การ​ยกย่อง​อย่างยิ่ง 18 ผู้ที่​เชื่อ​แล้ว​จำนวนมาก​ก็​มา สารภาพ​และ​เปิดเผย​สิ่งที่​ตน​เคย​ทำ 19 คนจำนวนมาก​ที่​เคย​ใช้​เวทมนตร์​นำ​ตำรา​ของตน​มา​กอง​รวมกัน​และ​เผา​ต่อหน้า​ทุกคน เมื่อ​คำนวณ​ราคา​ของ​ตำรา​เหล่านั้น​แล้ว พบว่า​มี​มูลค่า​ห้า​หมื่น​เหรียญ​เงิน† 20 ดังนั้น​พระวจนะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จึง​แพร่​ขยาย​และ​มี​พลัง​ยิ่งขึ้น

21 เมื่อ​เรื่อง​เหล่านี้​สิ้นสุด​ลง เปาโล​ตั้งใจ​โดย​พระวิญญาณ​ว่า หลัง​จาก​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​มาซิโดเนีย​และ​อาคายา​แล้ว เขา​จะ​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม โดย​กล่าวว่า “หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​ไป​ที่นั่น​แล้ว ข้าพเจ้า​ต้อง​ไป​เห็น​กรุง​โรม​ด้วย”

22 เขา​ส่ง​ทิโมธี​กับ​เอรัสทัส ผู้ช่วยงาน​สองคน​ของ​เขา ไป​แคว้น​มาซิโดเนีย ส่วนตัว​เขา​ยังคง​อยู่​ใน​แคว้น​เอเชีย​ระยะหนึ่ง 23 ใน​ช่วงเวลา​นั้น​เกิด​ความวุ่นวาย​ครั้ง​ใหญ่​เกี่ยวกับ “หนทาง” 24 เพราะ​มี​ช่างเงิน​คนหนึ่ง​ชื่อ​เดเมตริอัส ทำ​ศาลเทพี​อาร์เทมิส​ด้วย​เงิน และ​ทำให้​พวก​ช่าง​มี​รายได้​ไม่​น้อย 25 เขา​เรียก​พวก​ช่าง​เหล่านั้น​มารวมกัน​พร้อมกับ​คนงาน​ที่​ทำ​อาชีพ​เดียวกัน แล้ว​กล่าวว่า “ทุกคน​ก็​รู้​ว่า​เรา​มี​ความมั่งคั่ง​จาก​อาชีพ​นี้ 26 พวกคุณ​เห็น​และ​ได้ยิน​แล้ว​ว่า ไม่เพียง​ที่​เมือง​เอเฟซัส แต่​เกือบ​ทั่วทั้ง​แคว้น​เอเชีย เปาโล​คนนี้​ได้​ชักชวน​ผู้​คนจำนวนมาก​ให้​หัน​ไป​จาก​เทพเจ้า โดย​กล่าวว่า​สิ่งที่​มือ​มนุษย์​ทำ​ขึ้น​ไม่ใช่​พระเจ้า 27 ไม่เพียง​อาชีพ​ของ​เรา​จะ​เสี่ยง​ถูก​ดูหมิ่นเท่านั้น แต่​วิหาร​ของ​เทพี​อาร์เทมิส​ผู้ยิ่งใหญ่​ก็​อาจ​ถูก​มอง​ว่า​ไร้ความสำคัญ และ​ความ​ยิ่งใหญ่​ของ​นาง​อาจ​เสื่อมสูญ ทั้งที่​ทั่ว​แคว้น​เอเชีย​และ​ทั่ว​โลก​นมัสการ​นาง”

28 เมื่อได้ยิน​ดังนั้น พวกเขา​ก็​เต็มไปด้วย​ความโกรธ​และ​ตะโกน​ว่า “เทพี​อาร์เทมิส​ของ​ชาว​เอเฟซัส​ยิ่งใหญ่​นัก!” 29 ทั้งเมือง​เต็มไปด้วย​ความ​สับสน ผู้คน​พร้อมใจกัน​กรู​เข้าไปใน​โรงละคร พร้อม​ลาก​กายอัส​กับ​อาริสทารคัส ชาว​มาซิโดเนีย​ซึ่ง​เป็น​เพื่อน​ร่วมเดินทาง​ของ​เปาโล​ไป​ด้วย 30 เปาโล​อยาก​เข้าไป​หา​ประชาชน แต่​เหล่า​สาวกไม่​ยอม​ให้​เขา​เข้าไป 31 เจ้าหน้าที่ชั้นสูง​ของ​แคว้น​เอเชีย​บางคน​ที่​เป็น​เพื่อน​ของ​เปาโล​ก็​ส่ง​คน​มา​ขอร้อง​เขา​ไม่​ให้​เสี่ยง​เข้าไปใน​โรงละคร 32 ใน​ที่ประชุม บางคน​ตะโกน​อย่างหนึ่ง บางคน​ก็​ตะโกน​อีก​อย่าง เพราะ​ที่ประชุม​กำลัง​สับสน​วุ่นวาย และ​คน​ส่วนใหญ่​ไม่รู้​ด้วย​ซ้ำ​ว่า​มา​ชุมนุม​กัน​เพราะ​เหตุใด 33 ชาวยิวดัน​อเล็กซานเดอร์​ออกมา​จาก​ฝูงชน อเล็กซานเดอร์​จึง​ยกมือ​เป็น​สัญญาณ และ​ตั้งใจ​จะ​กล่าว​แก้​ต่าง​ต่อหน้า​ประชาชน 34 แต่​เมื่อพวกเขา​รู้ว่า​เขาเป็น​ชาวยิว ทุกคน​ก็​พร้อมใจกัน​ตะโกน​อยู่​นาน​ประมาณ​สอง​ชั่วโมง​ว่า “เทพี​อาร์เทมิส​ของ​ชาว​เอเฟซัส​ยิ่งใหญ่​นัก!”

35 เมื่อ​เลขานุการประจำเมือง​ทำให้​ฝูงชน​สงบ​ลง​แล้ว เขา​กล่าวว่า “ชาว​เอเฟซัส​ทั้งหลาย มี​ใคร​บ้าง​ที่​ไม่รู้​ว่า​นคร​เอเฟซัส​เป็น​ผู้​พิทักษ์​วิหาร​ของ​เทพี​อาร์เทมิส​ผู้ยิ่งใหญ่ และ​รูป​ของ​นาง​ที่​ตกลง​มาจาก​ซุส? 36 เมื่อ​เรื่อง​เหล่านี้​ไม่มีใคร​ปฏิเสธ​ได้ พวกคุณ​จึง​ควร​สงบ​ไว้​และ​อย่า​ทำ​อะไร​โดย​หุนหันพลันแล่น 37 เพราะ​พวกคุณ​พา​ชาย​เหล่านี้​มา​ที่นี่ ทั้งที่​พวกเขา​ไม่ได้​ปล้นวิหาร​และ​ไม่​ได้กล่าว​หมิ่นประมาท​เทพี​ของ​พวกคุณ 38 ดังนั้น ถ้า​เดเมตริอัส​กับ​พวก​ช่าง​ที่อยู่​กับ​เขามี​ข้อกล่าวหา​ต่อ​ผู้ใด ศาล​ก็​เปิด​ทำ​การ​และ​มี​ผู้ว่าราชการ​อยู่ ให้​พวกเขา​ฟ้องร้อง​กัน​ตาม​กฎหมาย 39 แต่​ถ้า​พวกคุณ​ต้องการ​พิจารณา​เรื่อง​อื่น ก็​ให้​ตัดสิน​กัน​ใน​ที่ประชุม​ตาม​กฎหมาย 40 เพราะ​พวกเรา​กำลัง​เสี่ยง​ถูก​กล่าวหา​ว่า​ก่อ​จลาจล​จาก​เหตุการณ์​วันนี้ ทั้งที่​ไม่มี​เหตุผล​รองรับ และ​พวกเรา​ก็​ไม่​สามารถ​ชี้แจง​เหตุผล​ของ​ความวุ่นวาย​นี้​ได้” 41 เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว เขาก็​เลิกที่ประชุม

20

1 หลัง​จาก​เหตุ​วุ่นวาย​สงบ​ลง เปาโล​เรียก​เหล่า​สาวกมาหา ลา​พวกเขา แล้ว​ออกเดินทาง​ไป​แคว้น​มาซิโดเนีย 2 เมื่อ​เดินทาง​ผ่าน​ดินแดน​แถบ​นั้นและ​กล่าว​ถ้อยคำ​หนุนใจ​แก่​พวกเขา​อย่างมาก​แล้ว เขาก็​มาถึง​ดินแดน​กรีซ 3 หลัง​จาก​อยู่​ที่นั่น​สาม​เดือน ขณะ​ที่​กำลัง​จะ​ลง​เรือ​ไป​แคว้น​ซีเรีย ชาวยิววางแผน​ทำร้าย​เขา เขาจึง​ตัดสินใจ​กลับ​ทาง​แคว้น​มาซิโดเนีย 4 คนเหล่านี้​ร่วมเดินทาง​ไป​กับ​เขา​จนถึง​แคว้น​เอเชีย ได้แก่ โสปาเทอร์​ชาว​เบโรอา อาริสทารคัส​กับ​เซคุนดัส​ชาว​เธสะโลนิกา กายอัส​ชาว​เดอร์บี ทิโมธี และ​ทีคิกัส​กับ​โทรฟีมัส​ชาว​แคว้น​เอเชีย 5 คนเหล่านี้​เดินทางล่วงหน้า​ไป​และ​รอ​พวกเรา​อยู่​ที่​เมือง​โตรอัส 6 หลัง​จาก​เทศกาล​ขนมปังไร้เชื้อ พวกเรา​ออกเรือ​จาก​เมือง​ฟีลิปปี และ​ห้า​วัน​ต่อมา​ก็​มาถึง​พวกเขา​ที่​เมือง​โตรอัส ซึ่ง​พวกเรา​อยู่​ที่นั่น​เจ็ด​วัน

7 ใน​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ เมื่อ​เหล่า​สาวกมารวมกัน​เพื่อ​หัก​ขนมปัง เปาโล​พูดกับ​พวกเขา เพราะ​ตั้งใจ​จะ​ออกเดินทาง​ใน​วันรุ่งขึ้น เขาจึง​พูด​ต่อไป​จนถึง​เที่ยงคืน 8 ใน​ห้องชั้นบน​ที่​พวกเรา* มารวมกัน มี​ไฟ​อยู่​หลาย​ดวง 9 ชายหนุ่ม​คนหนึ่ง​ชื่อ​ยูทิคัส​นั่งอยู่​ที่​หน้าต่าง​และ​ง่วงจัด​จน​หลับสนิท ขณะ​ที่​เปาโล​ยัง​พูด​ต่อไป​อีก​นาน เขาก็​ผล็อย​หลับ​และ​ตก​จาก​ชั้นสาม​ลงมา เมื่อ​ไป​ยก​ตัว​ขึ้น​มา​ก็​พบว่า​เสีย​ชีวิต​แล้ว 10 เปาโล​ลง​ไป ทอด​ตัว​ลง​บน​เขา​และ​กอด​เขา​ไว้ แล้ว​กล่าวว่า “อย่า​ตกใจ​เลย เพราะ​ชีวิต​ยัง​อยู่​ใน​ตัว​เขา”

11 จากนั้น​เปาโล​กลับ​ขึ้นไป หัก​ขนมปัง​และ​รับประทาน แล้ว​สนทนา​กับ​พวกเขา​อยู่​นาน​จน​รุ่งเช้า ก่อน​จะ​ออกเดินทาง 12 พวกเขา​พา​ชายหนุ่ม​กลับ​ไป​ทั้งที่​มีชีวิตอยู่ และ​ต่าง​ได้รับ​การ​ปลอบใจ​อย่าง​มาก

13 ส่วน​พวกเรา​เดินทางล่วงหน้า​ไป​ยัง​เรือ​และ​ออกเรือ​ไป​เมือง​อัสโสส โดย​ตั้งใจ​จะ​รับ​เปาโล​ขึ้น​เรือ​ที่นั่น เพราะ​เขา​วางแผน​ไว้​เช่นนั้น​และ​ตั้งใจ​จะ​เดินทาง​ทางบก​เอง 14 เมื่อ​เขา​มา​พบ​พวกเรา​ที่​เมือง​อัสโสส พวกเรา​ก็​รับ​เขา​ขึ้น​เรือ​และ​เดินทาง​ต่อไป​ยัง​เมือง​มิทิเลเน 15 จาก​ที่นั่น​พวกเรา​ออกเรือ และ​วัน​ต่อมา​ก็​มาถึง​ตรงข้าม​เกาะ​คีออส วัน​ถัดไป​แวะ​ที่​เกาะ​ซามอส​และ​พัก​ที่​เมือง​โตรกิลเลียม แล้ว​อีก​วันหนึ่ง​ก็​มาถึง​เมือง​มิเลทัส 16 เปาโล​ตั้งใจ​จะ​แล่นเรือ​ผ่าน​เมือง​เอเฟซัส​ไป เพื่อ​จะ​ได้​ไม่​ต้อง​เสีย​เวลา​ใน​แคว้น​เอเชีย เพราะ​เขา​รีบ​เดินทาง และ​ถ้า​เป็นไปได้​ก็​อยาก​ไป​ถึง​กรุงเยรูซาเล็ม​ใน​วันเพ็นเทคอสต์

17 จาก​เมือง​มิเลทัส เปาโล​ส่ง​คน​ไป​ยัง​เมือง​เอเฟซัส เรียก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาคมมาหา​เขา 18 เมื่อพวกเขา​มาถึง เปาโล​กล่าวว่า “พวกคุณ​เองก็รู้​ว่า ตั้งแต่​วันแรก​ที่​ข้าพเจ้า​ก้าว​เข้า​มา​ใน​แคว้น​เอเชีย ข้าพเจ้า​ประพฤติ​ตน​อยู่กับ​พวกคุณ​ตลอดเวลา​อย่างไร 19 ข้าพเจ้า​รับใช้​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ด้วย​ความ​ถ่อมใจ​อย่างยิ่ง พร้อม​ทั้ง​น้ำตา​และ​การ​ทดลอง​ต่าง ๆ ที่​เกิด​กับ​ข้าพเจ้า​เพราะ​แผนร้าย​ของ​ชาวยิว 20 ข้าพเจ้า​ไม่เคย​ลังเล​ที่จะ​ประกาศ​สิ่งใด​ที่​เป็น​ประโยชน์​แก่พวกคุณ และ​สอน​พวกคุณ​ทั้ง​ต่อหน้า​สาธารณชน​และ​ตาม​บ้าน 21 ข้าพเจ้า​เป็นพยานยืนยัน​แก่​ทั้ง​ชาวยิว​และ​ชาวกรีก​เรื่อง​การกลับใจ​หา​พระเจ้า​และ​ความเชื่อ​ใน​องค์พระเยซู​ของ​พวกเรา† 22 บัดนี้ พระวิญญาณ​ผูก​มัด​ข้าพเจ้า​ให้​ต้อง​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม โดย​ไม่รู้​ว่า​จะ​เกิด​อะไร​กับ​ข้าพเจ้า​ที่นั่น 23 รู้​เพียงว่า พระวิญญาณบริสุทธิ์​เป็นพยานยืนยัน​ใน​ทุก​เมือง​ว่า การ​ถูก​จองจำ​และ​ความทุกข์ยาก​กำลัง​รอ​ข้าพเจ้า​อยู่ 24 แต่​ข้าพเจ้า​ไม่​ถือว่า​สิ่งเหล่านี้​สำคัญ และ​ไม่​ถือว่า​ชีวิต​ของตน​มีค่า​สำหรับ​ตนเอง ขอ​เพียง​ให้​ข้าพเจ้า​วิ่ง​จนถึง​เส้นชัย​ด้วย​ความยินดี และ​ทำงาน​รับใช้​ที่​ได้รับ​จาก​องค์พระเยซู​ให้​สำเร็จ คือ​เป็นพยานยืนยัน​อย่าง​ครบถ้วน​ถึง​ข่าวดี​แห่ง​พระคุณ​ของ​พระเจ้า

25 “บัดนี้ ข้าพเจ้า​รู้ว่า​พวกคุณ​ทุกคนที่​ข้าพเจ้า​เดินทางไป​ประกาศ​อาณาจักรของพระเจ้า​ในหมู่​พวกคุณ จะไม่​ได้เห็น​หน้า​ข้าพเจ้า​อีก 26 เพราะฉะนั้น วันนี้​ข้าพเจ้า​เป็นพยานยืนยัน​แก่​พวกคุณ​ว่า ข้าพเจ้า​พ้นผิด​ใน​เรื่อง​เลือด​ของ​ทุกคน 27 เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่เคย​ลังเล​ที่จะ​ประกาศ​พระประสงค์​ทั้งหมด​ของ​พระเจ้า​แก่พวกคุณ 28 เพราะฉะนั้น จง​เอาใจใส่​ทั้ง​ตัว​พวกคุณ​เอง​และ​ฝูงแกะ​ทั้งหมด พระวิญญาณบริสุทธิ์​ได้​ตั้ง​พวกคุณ​ให้​เป็น​ผู้ดูแล​ฝูง​นี้ เพื่อ​เลี้ยงดู​ประชาคม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ‡ พระเจ้า ซึ่ง​พระองค์​ซื้อ​ไว้​ด้วย​เลือด​ของ​พระองค์เอง 29 เพราะ​ข้าพเจ้า​รู้ว่า หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​จาก​ไป หมาป่า​ดุร้าย​จะ​เข้ามาใน​หมู่​พวกคุณ​และ​จะไม่​ละเว้น​ฝูงแกะ 30 แม้​แต่​ในหมู่​พวกคุณ​เอง​ก็​จะ​มี​บางคน​ลุก​ขึ้น​พูด​บิดเบือน เพื่อ​ลาก​เหล่า​สาวกให้​ติดตาม​ตน 31 เพราะฉะนั้น จง​เฝ้าระวัง และ​จง​จำ​ไว้​ว่า ตลอด​สาม​ปี​ข้าพเจ้า​ไม่เคย​หยุด​ตักเตือน​ทุกคน​ทั้ง​กลางคืน​และ​กลางวัน​ด้วย​น้ำตา 32 บัดนี้ พี่น้อง§ ข้าพเจ้า​ฝาก​พวกคุณ​ไว้​กับ​พระเจ้า​และ​พระวจนะ​แห่ง​พระคุณ​ของ​พระองค์ พระวจนะ​นี้​สามารถ​เสริมสร้าง​พวกคุณ​และ​มอบ​มรดก​แก่​พวกคุณ​ร่วม​กับ​ทุกคนที่​ได้รับ​การ​ชำระให้บริสุทธิ์ 33 ข้าพเจ้า​ไม่เคย​โลภ​เงิน ทอง หรือ​เสื้อผ้า​ของ​ผู้ใด 34 พวกคุณ​เองก็รู้​ว่า มือ​คู่​นี้​ได้​ทำงาน​หา​เลี้ยง​ข้าพเจ้า​และ​คนที่​อยู่กับ​ข้าพเจ้า 35 ใน​ทุก​เรื่อง ข้าพเจ้า​ได้​แสดง​ให้​พวกคุณ​เห็น​เป็น​ตัวอย่าง​ว่า เมื่อ​ทำงานหนัก​เช่นนี้ พวกเรา​ควร​ช่วยเหลือ​คนอ่อนแอ และ​ระลึก​ถึง​ถ้อยคำ​ของ​องค์พระเยซู​ที่​พระองค์เอง​กล่าวว่า ‘การ​ให้​ย่อม​เป็นสุข​กว่า​การ​รับ’ ”

36 เมื่อ​กล่าว​สิ่งเหล่านี้​แล้ว เปาโล​ก็​คุกเข่า​ลง​และ​อธิษฐาน​กับ​พวกเขาทุกคน 37 ทุกคน​ร้องไห้​กัน​อย่างมาก โผ​กอด​คอ​เปาโล​และ​จูบ​เขา 38 พวกเขา​เศร้าใจ​ที่สุด​เพราะ​คำ​ที่​เปาโล​กล่าวว่า พวกเขา​จะไม่​ได้เห็น​หน้า​เขา​อีก แล้ว​พวกเขา​ก็​ไป​ส่ง​เปาโล​ถึง​เรือ

21

1 เมื่อ​พวกเรา​จาก​พวกเขา​และ​ออกเรือ​แล้ว ก็​แล่น​ตรง​ไปถึง​เกาะ​โคส วันรุ่งขึ้น​ถึง​เกาะ​โรดส์ และ​จาก​ที่นั่น​ไป​เมือง​ปาทารา 2 เมื่อ​พบ​เรือ​ลำ​หนึ่ง​ที่จะ​ข้าม​ไป​แคว้น​ฟีนิเซีย พวกเรา​ก็​ขึ้น​เรือ​และ​ออกเดินทาง 3 เมื่อ​มองเห็น​เกาะ​ไซปรัส พวกเรา​ก็​ปล่อย​เกาะ​นั้น​ไว้​ทาง​ซ้าย แล่นเรือ​ต่อไป​ยัง​แคว้น​ซีเรีย และ​ขึ้นฝั่ง​ที่​เมือง​ไทระ เพราะ​เรือ​ต้อง​ขน​สินค้า​ลง​ที่นั่น 4 เมื่อ​พบ​เหล่า​สาวก พวกเรา​ก็​พักอยู่​ที่นั่น​เจ็ดวัน พวกเขา​กล่าวกับ​เปาโล​โดย​พระวิญญาณ​ว่า​ไม่​ควร​ขึ้นไป​กรุงเยรูซาเล็ม 5 เมื่อ​ครบกำหนด​วัน​เหล่านั้น พวกเรา​ก็​ออกเดินทาง​ต่อ พวกเขา​ทุกคน​พร้อมทั้ง​ภรรยา​และ​ลูก ๆ พา​พวกเรา​ไปส่ง​จน​พ้น​เมือง แล้วพวก​เรา​คุกเข่า​ลง​บน​ชายหาด​และ​อธิษฐาน 6 หลัง​จาก​กล่าวลา​กัน​แล้ว พวกเรา​ก็​ขึ้น​เรือ ส่วน​พวกเขา​กลับบ้าน

7 เมื่อ​พวกเรา​เดินทาง​ทางเรือ​จาก​เมือง​ไทระ​จนถึง​ปลายทาง ก็​มาถึง​เมือง​ปโตเลมาอิส พวกเรา​ทักทาย​พี่น้อง​และ​พักอยู่​กับ​พวกเขา​หนึ่ง​วัน 8 วันรุ่งขึ้น พวกเรา​ซึ่ง​เป็น​เพื่อนร่วมทาง​ของ​เปาโล​ก็​ออกเดินทาง​ไป​เมือง​ซีซารียา

พวกเรา​เข้าไปใน​บ้านของ​ฟีลิป​ผู้ประกาศข่าวดี ซึ่ง​เป็น​หนึ่งใน​เจ็ดคน​นั้น และ​พักอยู่​กับ​เขา 9 เขามี​ลูกสาว​พรหมจารี​สี่​คน​ซึ่ง​เผยพระวจนะ 10 เมื่อ​พวกเรา​พักอยู่​ที่นั่น​หลายวัน ผู้เผยพระวจนะคนหนึ่ง​ชื่อ​อากาบัส​ลงมา​จาก​แคว้น​ยูเดีย 11 เขา​มาหา​พวกเรา หยิบ​เข็มขัด​ของ​เปาโล​มา​มัด​เท้า​และ​มือ​ของตน​เอง แล้ว​กล่าวว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์​กล่าว​ดังนี้​ว่า ‘ชาวยิวใน​กรุงเยรูซาเล็ม​จะ​มัด​เจ้าของ​เข็มขัด​เส้นนี้​อย่างนี้ และ​จะ​มอบ​เขา​ไว้ใน​มือ​ของ​คนต่างชาติ’ ”

12 เมื่อ​พวกเรา​ได้ยิน​เช่นนั้น ทั้ง​พวกเรา​และ​คนใน​ที่นั้น​ต่าง​อ้อนวอน​เปาโล​ไม่ให้​ขึ้นไป​กรุงเยรูซาเล็ม 13 แต่​เปาโล​ตอบว่า “พวกคุณ​จะ​ร้องไห้​และ​ทำให้​ใจ​ของ​ข้าพเจ้า​แตกสลาย​ไป​ทำไม? ข้าพเจ้า​พร้อม​ไม่เพียงแต่​จะ​ถูกมัด แต่​พร้อมจะ​ตาย​ใน​กรุงเยรูซาเล็ม​เพื่อ​พระนาม​ของ​องค์พระเยซู​ด้วย”

14 เมื่อ​เปาโล​ไม่​ยอม​เปลี่ยนใจ พวกเรา​ก็​หยุด​ห้าม​และ​กล่าวว่า “ขอให้​เป็นไปตาม​พระประสงค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า”

15 หลัง​จาก​นั้น พวกเรา​เก็บ​สัมภาระ​และ​ขึ้นไป​กรุงเยรูซาเล็ม 16 สาวก​บางคน​จาก​เมือง​ซีซารียา​ก็​ไป​กับพวกเรา​ด้วย พวกเขา​พา​พวกเรา​ไปหา​มนาโสน​ชาวไซปรัส ซึ่ง​เป็น​สาวก​รุ่นแรก และ​พวกเรา​จะพักอยู่​กับ​เขา

17 เมื่อ​พวกเรา​มาถึง​กรุงเยรูซาเล็ม พี่น้อง​ก็​ต้อนรับ​พวกเรา​ด้วย​ความยินดี 18 วันรุ่งขึ้น เปาโล​ไปหา​ยากอบ​พร้อมกับ​พวกเรา และ​ผู้อาวุโส​ทุกคน​ก็​อยู่​ที่นั่น 19 เมื่อ​ทักทาย​พวกเขา​แล้ว เปาโล​ก็​เล่า​ทีละ​เรื่อง​ถึง​สิ่งที่​พระเจ้า​ทำ​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ​ผ่าน​งานรับใช้​ของ​เขา 20 เมื่อ​พวกเขา​ได้ยิน​ก็​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า แล้ว​กล่าวกับ​เปาโล​ว่า “พี่น้อง ท่าน​เห็น​แล้ว​ว่า​มี​ชาวยิว​ที่​เชื่อ​อยู่​หลาย​พัน​คน และ​ทุกคน​ต่าง​กระตือรือร้น​ต่อ​ธรรมบัญญัติ 21 พวกเขา​ได้ยินมา​ว่า​ท่าน​สอน​ชาวยิว​ทุกคนที่​อยู่​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ​ให้​ละทิ้ง​โมเสส โดย​บอกว่า​อย่าให้​ลูก​ของตน​เข้าสุหนัต และ​อย่า​ดำเนินตาม​ธรรมเนียม​ต่าง ๆ 22 แล้ว​จะทำอย่างไร? ประชาคม​จะ​ต้อง​มา​รวมตัว​กัน​แน่ เพราะ​พวกเขา​จะ​ได้ยินว่า​ท่าน​มา​แล้ว 23 เพราะฉะนั้น จง​ทำตาม​ที่​พวกเรา​บอก พวกเรา​มี​ชาย​สี่​คนที่​ปฏิญาณตน​ไว้ 24 จง​พา​คน​เหล่านี้​ไป ชำระตัว​พร้อมกับ​พวกเขา และ​ออก​ค่าใช้จ่าย​ให้​พวกเขา​เพื่อ​ให้​โกน​ศีรษะ แล้ว​ทุกคน​จะ​รู้ว่า​เรื่อง​ที่​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​ท่าน​นั้น​ไม่เป็น​ความจริง แต่​ท่าน​เอง​ก็​ดำเนิน​ชีวิต​โดย​รักษา​ธรรมบัญญัติ 25 ส่วน​คนต่างชาติ​ที่​เชื่อ​นั้น พวกเรา​ได้​เขียน​แจ้ง​คำตัดสิน​แล้ว​ว่า พวกเขา​ไม่ต้อง​ถือปฏิบัติ​สิ่ง​เหล่านี้ เพียงแต่​ให้​ละเว้น​จาก​อาหาร​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ จาก​เลือด จาก​สัตว์​ที่​ถูกรัดคอตาย และ​จาก​การผิดศีลธรรมทางเพศ”

26 แล้ว​เปาโล​ก็​พา​ชาย​เหล่านั้น​ไป วันรุ่งขึ้น​เขา​ชำระตัว​พร้อมกับ​พวกเขา​และ​เข้าไปใน​พระวิหาร เพื่อ​แจ้ง​ว่า​จะ​ครบกำหนด​วัน​ชำระตัว​เมื่อใด จนกว่า​จะมี​การถวาย​เครื่องบูชา​สำหรับ​แต่ละคน 27 เมื่อ​เจ็ดวัน​นั้น​ใกล้จะครบ ชาวยิวจาก​แคว้น​เอเชีย​เห็น​เปาโล​ใน​พระวิหาร จึง​ปลุกปั่นฝูงชน​ทั้งหมด​และ​เข้าจับตัว​เขา 28 พวกเขา​ร้อง​ว่า “ชนอิสราเอล ช่วยกัน​ด้วย! นี่คือ​คนที่​สอน​คน​ทุกแห่ง​ให้​ต่อต้าน​ชนชาติ​ของเรา ธรรมบัญญัติ และ​สถานที่นี้ ยิ่งกว่านั้น เขา​ยัง​พา​พวกกรีก​เข้ามาใน​พระวิหาร​และ​ทำให้​สถานที่​บริสุทธิ์​แห่งนี้​เป็นมลทิน​ด้วย!” 29 เพราะ​ก่อนหน้านี้​พวกเขา​เห็น​โทรฟีมัส​ชาว​เอเฟซัส​อยู่กับ​เปาโล​ใน​เมือง และ​คิดว่า​เปาโล​พา​เขา​เข้าไปใน​พระวิหาร

30 ทั้งเมือง​เกิด​ความโกลาหล ประชาชน​วิ่ง​มารวมกัน พวกเขา​จับ​เปาโล​ลาก​ออกจาก​พระวิหาร และ​ประตู​ก็​ถูก​ปิด​ทันที 31 ขณะ​ที่​พวกเขา​กำลัง​พยายาม​ฆ่า​เปาโล ข่าว​ก็​มาถึง​ผู้บัญชาการ​กองทหาร​ว่า​ทั่ว​กรุงเยรูซาเล็ม​กำลัง​เกิด​จลาจล 32 เขาจึง​รีบ​พา​ทหาร​กับ​พวกนายร้อย​วิ่ง​ลงไป​หา​ฝูงชน เมื่อ​คน​เหล่านั้น​เห็น​ผู้บัญชาการ​กับ​พวก​ทหาร ก็​หยุด​ตี​เปาโล 33 ผู้บัญชาการ​เข้ามา​จับกุม​เปาโล สั่งให้​ล่าม​ด้วย​โซ่​สอง​เส้น แล้ว​ถามว่า​เขาเป็น​ใคร​และ​ทำอะไรมา 34 ในฝูงชน บางคน​ตะโกน​อย่างหนึ่ง บางคน​ตะโกน​อีกอย่างหนึ่ง เมื่อ​ผู้บัญชาการ​ไม่อาจ​รู้ความจริง​ได้​เพราะ​เสียงอื้ออึง จึงสั่ง​ให้​นำ​เปาโล​เข้าไปใน​ค่ายทหาร

35 เมื่อ​เปาโล​มาถึง​ขั้นบันได พวก​ทหาร​ต้อง​แบก​เขาไป​เพราะ​ฝูงชน​กำลัง​ใช้​ความรุนแรง 36 เพราะ​ประชาชน​จำนวนมาก​ตามหลัง​มาและ​ร้อง​ว่า “กำจัด​เขา​เสีย!” 37 ขณะ​ที่​เปาโล​กำลังจะ​ถูก​นำ​เข้าไปใน​ค่ายทหาร เขา​ถาม​ผู้บัญชาการ​ว่า “ข้าพเจ้า​ขอ​พูดกับ​ท่าน​ได้ไหม?”

ผู้บัญชาการ​ถามว่า “เจ้า​รู้​ภาษากรีก​หรือ? 38 ถ้าอย่างนั้น​เจ้า​ไม่ใช่​ชาวอียิปต์​ที่​ไม่นานมานี้​ก่อกบฏ​และ​พา​พวกมือสังหาร​สี่พัน​คน​ออกไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร​หรือ?”

39 เปาโล​ตอบว่า “ข้าพเจ้า​เป็น​ชาวยิว​จาก​เมือง​ทาร์ซัส​ใน​แคว้น​ซิลีเซีย เป็น​พลเมือง​ของ​เมือง​ที่​มี​ชื่อเสียง​ไม่น้อย ข้าพเจ้า​ขอร้อง​ท่าน โปรด​อนุญาต​ให้​ข้าพเจ้า​พูดกับ​ประชาชน”

40 เมื่อ​ผู้บัญชาการ​อนุญาต เปาโล​ก็​ยืน​บน​ขั้นบันได​และ​ยกมือ​เป็น​สัญญาณ​แก่​ประชาชน เมื่อ​ทุกคน​เงียบลง​อย่างมาก เขาจึง​กล่าวกับ​พวกเขา​เป็น​ภาษา​ฮีบรู​ว่า

22

1 “พี่น้อง​และ​บรรดาบิดา โปรด​ฟัง​คำแก้ต่าง​ที่​ข้าพเจ้า​จะ​กล่าว​ต่อ​พวกคุณ​ตอนนี้”

2 เมื่อ​พวกเขา​ได้ยินว่า​เปาโล​พูดกับ​พวกเขา​เป็น​ภาษาฮีบรู ก็​ยิ่ง​เงียบลง

เปาโล​กล่าวว่า 3 “ข้าพเจ้า​เป็น​ชาวยิว เกิด​ที่​เมือง​ทาร์ซัส​ใน​แคว้น​ซิลีเซีย แต่​เติบโต​ใน​เมือง​นี้​และ​ได้รับการศึกษา​จาก​กามาลิเอล​อย่างเคร่งครัด​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ที่​สืบทอด​มาจาก​บรรพบุรุษ​ของ​เรา ข้าพเจ้า​กระตือรือร้น​เพื่อ​พระเจ้า​เช่นเดียวกับ​พวกคุณ​ทุกคน​ใน​วันนี้ 4 ข้าพเจ้า​เคย​ข่มเหง​ผู้ที่​ติดตาม “หนทาง” จนถึงตาย จับ​ทั้งชาย​และหญิง​มัด​ไว้​และ​ส่งเข้าคุก 5 มหาปุโรหิต​และ​สภา​ผู้อาวุโส​ทั้งหมด​ก็​เป็นพยาน​ให้​ข้าพเจ้า​ได้ ข้าพเจ้า​ได้รับ​จดหมาย​จาก​พวกเขา​ไป​ถึง​พี่น้อง แล้ว​เดินทางไป​เมือง​ดามัสกัส​เพื่อ​จับ​คนที่นั่น​มัด​พากลับมา​ยัง​กรุงเยรูซาเล็ม​เพื่อ​รับโทษ

6 “ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​เดินทาง​และ​เข้าใกล้​เมือง​ดามัสกัส เวลาประมาณ​เที่ยงวัน จู่ ๆ ก็​มี​แสงสว่าง​จ้า​จาก​ท้องฟ้า​ส่อง​ล้อมรอบ​ข้าพเจ้า 7 ข้าพเจ้า​ล้มลง​กับพื้น​และ​ได้ยิน​เสียงหนึ่ง​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘เซาโล เซาโล ทำไม​เจ้า​จึง​ข่มเหง​เรา?’ 8 ข้าพเจ้า​ตอบว่า ‘ท่าน​เป็นใคร องค์พระผู้เป็นเจ้า?’ พระองค์​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘เราคือ​เยซู​ชาว​นาซาเร็ธ ผู้ที่​เจ้า​กำลัง​ข่มเหง’

9 “คน​ที่​อยู่กับ​ข้าพเจ้า​เห็นแสง​นั้นและ​กลัว แต่​พวกเขา​ไม่​เข้าใจ​เสียง​ของ​ผู้ที่​พูดกับ​ข้าพเจ้า 10 ข้าพเจ้า​ถามว่า ‘ข้าพเจ้า​ควรทำ​อะไร องค์พระผู้เป็นเจ้า?’ องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘จงลุก​ขึ้น​และ​เข้าไปใน​เมือง​ดามัสกัส ที่นั่น​จะมี​คน​บอก​เจ้า​ถึง​ทุกสิ่ง​ที่​กำหนดไว้​ให้เจ้าทำ’ 11 เนื่องจาก​ข้าพเจ้า​มองไม่เห็น​เพราะ​ความเจิดจ้า​ของ​แสง​นั้น คน​ที่​อยู่กับ​ข้าพเจ้า​จึง​จูงมือ​พา​ข้าพเจ้า​เข้าไปใน​เมือง​ดามัสกัส

12 “มี​ชาย​คนหนึ่ง​ชื่อ​อานาเนีย เป็น​คน​ยำเกรง​พระเจ้า​และ​ดำเนิน​ตาม​ธรรมบัญญัติ และ​ชาวยิว​ทุกคน​ที่​อาศัยอยู่​ใน​เมือง​ดามัสกัส​ต่างกล่าว​ถึง​เขา​ในทางดี 13 เขา​มาหา​ข้าพเจ้า ยืนอยู่​ข้าง ๆ แล้ว​กล่าวว่า ‘พี่น้อง​เซาโล จง​มองเห็น​ได้​อีกครั้ง​เถิด!’ ใน​เวลา​นั้นเอง​ข้าพเจ้า​ก็​มองเห็น​เขา 14 เขา​กล่าวว่า ‘พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของเรา​ได้​กำหนดให้​ท่าน​รู้​พระประสงค์​ของพระองค์ ได้เห็น​องค์​ผู้ชอบธรรม และ​ได้ยิน​เสียง​จากปาก​ของพระองค์ 15 เพราะ​ท่าน​จะเป็น​พยาน​ของพระองค์​ต่อมนุษย์​ทุกคน​ถึง​สิ่งที่​ท่าน​ได้เห็น​และ​ได้ยิน 16 แล้ว​ตอนนี้​ท่าน​จะ​รออะไร​อยู่? จงลุก​ขึ้น รับบัพติศมา และ​ให้​บาป​ของ​ท่าน​ถูกชำระออกไป โดย​ร้อง​เรียก​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า’

17 “เมื่อ​ข้าพเจ้า​กลับมายัง​กรุงเยรูซาเล็ม และ​กำลัง​อธิษฐาน​อยู่ใน​พระวิหาร ข้าพเจ้า​ก็​ตกอยู่ใน​ภวังค์ 18 และ​เห็น​พระองค์​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘รีบ​ออกจาก​กรุงเยรูซาเล็ม​โดยเร็ว เพราะ​พวกเขา​จะไม่​ยอมรับ​คำพยาน​ของเจ้า​เกี่ยวกับ​เรา’ 19 ข้าพเจ้า​กล่าวว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขา​เอง​รู้ว่า​ข้าพเจ้า​เคย​จับ​คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ขังคุก​และ​เฆี่ยนตี​ตาม​ธรรมศาลาทุกแห่ง 20 และ​เมื่อ​โลหิต​ของ​สเทเฟน พยาน​ของพระองค์ ถูกหลั่ง ข้าพเจ้า​ก็​ยืนอยู่​ที่นั่น เห็นชอบ​กับ​การฆ่า​เขา และ​เฝ้า​เสื้อคลุม​ของ​คนที่ฆ่า​เขา’

21 “พระองค์​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘จงไปเถิด เพราะ​เราจะ​ส่ง​เจ้า​ออกไป​ไกล​ถึง​คนต่างชาติ’ ”

22 พวกเขา​ฟัง​เปาโล​จนถึง​คำนี้ แล้ว​จึง​ตะโกนขึ้น​ว่า “กำจัด​คนแบบนี้​ไป​จาก​โลก​เสีย เขา​ไม่​สมควร​มีชีวิต​อยู่!”

23 ขณะ​ที่​พวกเขา​ร้อง​ตะโกน สลัด​เสื้อคลุม​ออก และ​โปรย​ฝุ่น​ขึ้นไป​ใน​อากาศ 24 ผู้บัญชาการ​ก็​สั่งให้​นำ​เปาโล​เข้าไปใน​ค่ายทหาร และ​ให้​เฆี่ยนตี​เพื่อ​สอบสวน จะได้รู้​ว่า​พวกเขา​ร้องต่อต้าน​เปาโล​เพราะ​เหตุใด 25 เมื่อ​พวกเขา​มัด​เปาโล​ด้วย​สายหนัง เขา​ถาม​นายร้อย​ที่​ยืนอยู่​ใกล้ ๆ ว่า “การ​เฆี่ยน​พลเมือง​โรมัน​ที่​ยัง​ไม่ได้​รับ​การตัดสิน​ว่า​มีความผิด​นั้น​ชอบ​ด้วย​กฎหมาย​หรือ?”

26 เมื่อ​นายร้อย​ได้ยิน​เช่นนั้น ก็​ไปบอก​ผู้บัญชาการ​ว่า “ระวัง​สิ่งที่​ท่าน​กำลังจะทำ ชายคนนี้​เป็น​พลเมือง​โรมัน!”

27 ผู้บัญชาการ​จึง​มาถาม​เปาโล​ว่า “บอกข้ามา เจ้า​เป็น​พลเมือง​โรมัน​หรือ?”

เขา​ตอบว่า “ใช่”

28 ผู้บัญชาการ​กล่าวว่า “ข้า​ซื้อ​สิทธิ​เป็น​พลเมือง​นี้มา​ด้วย​เงิน​จำนวนมาก”

เปาโล​ตอบว่า “แต่​ข้าพเจ้า​เกิดมา​ก็​เป็น​พลเมือง​โรมัน​แล้ว”

29 คนที่​กำลังจะ​สอบสวน​เขาจึง​ถอยออกไป​ทันที ผู้บัญชาการ​เอง​ก็​กลัว​เมื่อรู้​ว่า​เปาโล​เป็น​พลเมือง​โรมัน เพราะ​ตน​ได้สั่งให้​มัด​เขา​ไว้ 30 วันรุ่งขึ้น ผู้บัญชาการ​ต้องการรู้​ความจริง​ว่า​ทำไม​เปาโล​จึง​ถูก​ชาวยิวกล่าวหา จึง​ปลดโซ่​เขาและ​สั่งให้​หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​สมาชิกสภา​ทุกคน​มา​ประชุม​กัน แล้ว​นำ​เปาโล​ลงมา​ยืน​ต่อหน้า​พวกเขา

23

1 เปาโล​มองดู​สมาชิกสภา​อย่างแน่วแน่​แล้ว​กล่าวว่า “พี่น้อง ข้าพเจ้า​ดำเนิน​ชีวิต​ต่อ​พระเจ้า​ด้วย​มโนธรรม​ที่​ดี​ทุกประการ​จนถึงวันนี้”

2 อานาเนีย​มหาปุโรหิต​สั่งคน​ที่​ยืนอยู่​ใกล้​เปาโล​ให้​ตบ​ปาก​เขา

3 เปาโล​จึงกล่าว​กับ​เขา​ว่า “พระเจ้า​จะตี​ท่าน เจ้า​กำแพง​ฉาบปูนขาว! ท่าน​นั่ง​พิพากษา​ข้าพเจ้า​ตาม​ธรรมบัญญัติ แต่​กลับ​สั่งให้​ตี​ข้าพเจ้า​โดย​ฝ่าฝืน​ธรรมบัญญัติ​หรือ?”

4 คนที่​ยืนอยู่​ใกล้​กล่าวว่า “เจ้า​กล่าวร้าย​มหาปุโรหิต​ของ​พระเจ้า​หรือ?”

5 เปาโล​ตอบว่า “พี่น้อง ข้าพเจ้า​ไม่รู้​ว่า​เขาเป็น​มหาปุโรหิต เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘เจ้า​อย่า​พูด​ชั่วร้าย​ถึง​ผู้ปกครอง​ประชาชน​ของเจ้า’ ”✡

6 เมื่อ​เปาโล​เห็นว่า​คน​กลุ่ม​หนึ่ง​เป็น​พวกสะดูสี และ​อีก​กลุ่ม​เป็น​พวกฟาริสี เขาจึง​ร้องขึ้น​กลางสภา​ว่า “พี่น้อง ข้าพเจ้า​เป็น​ฟาริสี เป็น​บุตร​ของ​พวกฟาริสี ข้าพเจ้า​กำลัง​ถูก​พิพากษา​เพราะ​ความหวัง​และ​การฟื้นขึ้นจากความตาย​ของ​คนตาย!”

7 เมื่อ​เขา​กล่าว​เช่นนี้ ก็​เกิด​การ​โต้เถียง​กัน​ระหว่าง​พวกฟาริสี​และ​พวกสะดูสี และ​ที่ประชุม​ก็​แตก​เป็น​สอง​ฝ่าย 8 เพราะ​พวกสะดูสี​กล่าวว่า​ไม่มี​การฟื้นขึ้นจากความตาย ไม่มี​ทูตสวรรค์ และ​ไม่มี​วิญญาณ แต่​พวกฟาริสี​ยอมรับ​ทั้งหมด​นี้ 9 จึง​เกิด​เสียงเอะอะ​อย่างมาก อาลักษณ์​บางคน​ฝ่าย​ฟาริสี​ลุก​ขึ้น​โต้แย้ง​ว่า “พวกเรา​ไม่​พบ​ความผิด​อะไร​ใน​ชายคนนี้ ถ้า​วิญญาณ​หรือ​ทูตสวรรค์​พูดกับ​เขา​จริง พวกเรา​อย่า​ต่อสู้​กับ​พระเจ้า​เลย!”

10 เมื่อ​การ​โต้เถียง​รุนแรงขึ้น ผู้บัญชาการ​กลัว​ว่า​เปาโล​จะ​ถูก​พวกเขา​ฉีก​เป็น​ชิ้น ๆ จึงสั่ง​ทหาร​ให้​ลงไป​ใช้กำลัง​พา​เขา​ออกจาก​ท่ามกลาง​คน​เหล่านั้น และ​นำ​กลับ​เข้าไปใน​ค่ายทหาร

11 คืนต่อมา องค์พระผู้เป็นเจ้า​มายืนอยู่​ข้าง​เปาโล​และ​กล่าวว่า “จงมีกำลังใจเถิด เปาโล เพราะ​เจ้า​ได้เป็นพยานถึงเรา​ที่​กรุงเยรูซาเล็ม​อย่างไร เจ้า​ก็​จะ​ต้อง​เป็นพยาน​ที่​กรุงโรม​อย่างนั้น​ด้วย”

12 เมื่อ​ถึง​เช้า ชาวยิว​บางคน​รวมตัวกัน​และ​ผูกมัด​ตนเอง​ด้วย​คำสาป โดย​กล่าวว่า​จะ​ไม่​กิน​หรือ​ดื่ม​จนกว่า​จะ​ฆ่า​เปาโล​ได้ 13 มีคน​มากกว่า​สี่สิบ​คน​ร่วมกัน​วางแผน​นี้ 14 พวกเขา​ไปหา​หัวหน้า​ปุโรหิต​และ​ผู้อาวุโส กล่าวว่า “พวกเรา​ผูกมัด​ตนเอง​ด้วย​คำสาป​อย่างหนักแน่น​ว่า​จะ​ไม่​กิน​หรือ​ดื่ม​อะไร​เลย​จนกว่า​จะ​ฆ่า​เปาโล​ได้ 15 เพราะฉะนั้น ตอนนี้​พวกคุณ​กับ​สภา​จงแจ้ง​ผู้บัญชาการ​ให้​พา​เขา​ลงมา​หา​พวกคุณ​พรุ่งนี้ โดย​แสร้ง​ว่า​พวกคุณ​ต้องการ​สอบสวน​เรื่อง​ของ​เขา​ให้​ละเอียด​ขึ้น ส่วน​พวกเรา​พร้อมจะ​ฆ่า​เขา​ก่อน​ที่​เขา​จะ​มาถึง”

16 แต่​หลาน​ชาย​ของ​เปาโล​ซึ่ง​เป็น​ลูก​ของ​พี่​หรือ​น้องสาว​ของ​เขา​ได้ยิน​เรื่อง​แผน​ซุ่ม​ทำร้าย จึง​เข้าไปใน​ค่ายทหาร​และ​บอก​เปาโล 17 เปาโล​เรียก​นายร้อย​คนหนึ่ง​มาและ​กล่าวว่า “โปรด​พา​ชายหนุ่ม​คนนี้​ไปหา​ผู้บัญชาการ เพราะ​เขามี​เรื่อง​จะบอก​ท่าน”

18 นายร้อย​จึง​พา​ชายหนุ่ม​ไปหา​ผู้บัญชาการ​และ​กล่าวว่า “เปาโล​ผู้​ถูก​คุมขัง​เรียก​ข้าพเจ้า​ไป​และ​ขอให้​พา​ชายหนุ่ม​คนนี้​มาหาท่าน เขามี​เรื่อง​จะบอก​ท่าน”

19 ผู้บัญชาการ​จับมือ​ชายหนุ่ม พา​แยก​ไปต่างหาก แล้ว​ถาม​เป็น​การ​ส่วนตัว​ว่า “เจ้า​มีเรื่อง​อะไร​จะบอก​ข้า?”

20 เขา​ตอบว่า “ชาวยิวตกลงกัน​ว่า​จะขอให้​ท่าน​พา​เปาโล​ลงไป​ยัง​สภา​พรุ่งนี้ โดย​ทำ​เหมือน​ว่า​จะ​สอบสวน​เรื่อง​ของ​เขา​ให้​ละเอียด​ขึ้น 21 แต่​ท่าน​อย่า​ยอม​ตาม​พวกเขา เพราะ​มี​ชาย​มากกว่า​สี่สิบ​คน​ซุ่มรอทำร้าย​เขา คน​เหล่านี้​ผูกมัด​ตนเอง​ด้วย​คำสาป​ว่า​จะ​ไม่​กิน​หรือ​ดื่ม​จนกว่า​จะ​ฆ่า​เขา ตอนนี้​พวกเขา​พร้อมแล้ว รอเพียง​คำรับปาก​จาก​ท่าน”

22 ผู้บัญชาการ​จึง​ปล่อย​ชายหนุ่ม​ไป และ​กำชับ​ว่า “อย่า​บอก​ใคร​ว่า​เจ้า​เอา​เรื่องนี้​มาแจ้ง​ข้า”

23 แล้ว​เขา​เรียก​นายร้อย​สองคน​มา​สั่ง​ว่า “เตรียม​ทหาร​สองร้อย​คน​ให้​พร้อม​ไปถึง​เมือง​ซีซารียา พร้อม​ทหารม้า​เจ็ดสิบ​คน​และ​ทหารถือหอก​สองร้อย​คน ออกเดินทาง​ใน​ชั่วโมงที่สาม​ของ​กลางคืน”* 24 เขาสั่ง​ให้​เตรียม​สัตว์พาหนะ​สำหรับ​เปาโล​ด้วย เพื่อ​พา​เขาไป​ถึง​เฟลิกส์​ผู้ว่าราชการ​อย่างปลอดภัย 25 แล้ว​เขา​เขียน​จดหมาย​ดังนี้

26 “คลาวดิอัส ลีเซียส เรียน​ท่านเฟลิกส์​ผู้ว่าราชการ​ผู้ทรงเกียรติ ขอคำนับ

27 “ชายคนนี้​ถูก​ชาวยิวจับ​และ​เกือบ​ถูก​ฆ่า เมื่อข้าพเจ้ารู้​ว่า​เขาเป็น​พลเมือง​โรมัน ข้าพเจ้า​จึง​นำทหาร​เข้าไป​ช่วย​เขา​ไว้ 28 เพราะ​ต้องการรู้​เหตุผล​ที่​พวกเขา​กล่าวหา​เขา ข้าพเจ้า​จึง​นำ​เขา​ลงไป​ต่อหน้า​สภา​ของ​พวกเขา 29 ข้าพเจ้า​พบว่า​เขา​ถูก​กล่าวหา​ใน​เรื่อง​ข้อโต้แย้ง​เกี่ยวกับ​ธรรมบัญญัติ​ของ​พวกเขา แต่​ไม่ได้​ถูก​กล่าวหาว่า​ทำอะไร​ที่​สมควรตาย​หรือ​ถูกจำคุก 30 เมื่อ​ข้าพเจ้า​ได้รับแจ้ง​ว่า​ชาวยิววางแผน​ซุ่ม​ทำร้าย​ชายคนนี้ ข้าพเจ้า​จึง​ส่ง​เขา​มาหาท่าน​ทันที และสั่ง​พวก​ผู้กล่าวหา​ด้วย​ให้​นำ​ข้อกล่าวหา​ของตน​มา​ต่อหน้า​ท่าน ลาก่อน”

31 พวก​ทหาร​จึง​ทำตาม​คำสั่ง พา​เปาโล​เดินทาง​ใน​ตอน​กลางคืน​ไปถึง​เมือง​อันทิปาตริส 32 วันรุ่งขึ้น พวกเขา​ให้​ทหารม้า​เดินทาง​ต่อ​ไป​กับ​เปาโล ส่วนพวกตน​กลับไปยัง​ค่ายทหาร 33 เมื่อ​ทหารม้า​ถึง​เมือง​ซีซารียา ก็​มอบจดหมาย​ให้​ผู้ว่าราชการ และ​นำ​เปาโล​มาพบ​เขา​ด้วย 34 เมื่อ​ผู้ว่าราชการ​อ่าน​จดหมาย​แล้ว เขา​ถามว่า​เปาโล​มาจาก​แคว้นไหน และ​เมื่อรู้​ว่า​มาจาก​แคว้น​ซิลีเซีย เขา​กล่าวว่า 35 “เราจะฟังคดี​ของเจ้า​อย่าง​เต็มที่​เมื่อ​พวก​ผู้กล่าวหา​ของเจ้า​มาถึงด้วย” แล้ว​สั่งให้​คุมตัว​เปาโล​ไว้ใน​วัง​ของ​เฮโรด

24

1 ห้า​วัน​ต่อมา อานาเนีย​มหาปุโรหิต​ลงมา​พร้อมกับ​ผู้อาวุโส​บางคน​และ​นักปราศรัย​คนหนึ่ง​ชื่อ​เทอร์ทูลลัส พวกเขา​นำ​ข้อกล่าวหา​เปาโล​มาแจ้ง​ต่อ​ผู้ว่าราชการ 2 เมื่อ​เรียก​เปาโล​เข้ามา​แล้ว เทอร์ทูลลัส​ก็​เริ่ม​กล่าวหา​เขา​ว่า “ท่านเฟลิกส์​ผู้ทรงเกียรติ พวกเรา​ได้รับ​ความสงบสุข​อย่างมาก​เพราะ​ท่าน และ​ด้วย​ความรอบคอบ​ของ​ท่าน ก็​มี​การปรับปรุง​หลาย​อย่าง​เพื่อ​ชนชาตินี้ 3 พวกเรา​ยอมรับ​สิ่ง​เหล่านี้​ทุกเวลา​และ​ทุก​สถานที่​ด้วย​ความขอบคุณ​อย่างยิ่ง 4 แต่​เพื่อ​ไม่ให้​รบกวน​เวลา​ของ​ท่าน​มากเกินไป ข้าพเจ้า​ขอร้อง​ให้​ท่าน​กรุณา​ฟัง​พวกเรา​สัก​เล็กน้อย 5 เพราะ​พวกเรา​พบว่า​ชายคนนี้​เป็น​ภัย​ร้าย ยุยง​ให้​ชาวยิว​ทั่วโลก​ก่อ​ความวุ่นวาย และเป็น​หัวหน้า​คนหนึ่ง​ของ​พวกนาซาเร็ธ 6 เขา​ยัง​พยายาม​ทำให้​พระวิหาร​เป็นมลทิน พวกเราจึง​จับตัว​เขา​ไว้* 7 † 8 ‡ เมื่อท่าน​สอบสวน​เขา​ด้วยตนเอง ท่าน​ก็​จะ​ทราบ​ความจริง​เกี่ยวกับ​ทุกเรื่อง​ที่​พวกเรา​กล่าวหา​เขา”

9 ชาวยิวก็​ร่วม​กล่าวหา​ด้วย โดย​ยืนยัน​ว่า​เรื่อง​เหล่านี้​เป็น​ความจริง

10 เมื่อ​ผู้ว่าราชการ​ส่งสัญญาณ​ให้​เปาโล​พูด เขาจึง​ตอบว่า “ข้าพเจ้า​รู้ว่า​ท่าน​เป็น​ผู้พิพากษา​ชนชาตินี้​มาหลายปี​แล้ว ข้าพเจ้า​จึงยินดี​ที่จะ​แก้ต่าง​ให้ตนเอง 11 ท่าน​สามารถ​ตรวจสอบ​ได้​ว่า เพิ่ง​ผ่านมา​ไม่เกิน​สิบสองวัน​นับ​ตั้งแต่​ข้าพเจ้า​ขึ้นไป​กรุงเยรูซาเล็ม​เพื่อนมัสการ 12 พวกเขา​ไม่พบ​ว่า​ข้าพเจ้า​โต้เถียงกับใคร​หรือ​ปลุกปั่นฝูงชน ไม่ว่า​ใน​พระวิหาร ใน​ธรรมศาลา หรือ​ที่ใด​ใน​เมือง 13 และ​พวกเขา​ก็​ไม่สามารถ​พิสูจน์​เรื่อง​ที่​กำลัง​กล่าวหา​ข้าพเจ้า​ต่อ​ท่าน​ได้ 14 แต่​ข้าพเจ้า​ยอมรับ​ต่อ​ท่าน​ว่า ข้าพเจ้า​รับใช้​พระเจ้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของเรา​ตาม “หนทาง” ซึ่ง​พวกเขา​เรียกว่า​นิกาย ข้าพเจ้า​เชื่อ​ทุกสิ่ง​ที่​เป็นไปตาม​ธรรมบัญญัติ​และ​ที่​เขียนไว้​ใน​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ 15 ข้าพเจ้า​มี​ความหวัง​ในพระเจ้า​เช่นเดียวกับ​ที่​คน​เหล่านี้​เอง​ก็​รอคอย คือ​จะมี​การฟื้นขึ้นจากความตาย​ของ​ทั้ง​คนชอบธรรม​และ​คนอธรรม 16 เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จึง​พยายาม​อยู่เสมอ​ที่จะ​มี​มโนธรรม​ที่​ไม่เป็น​ที่​ตำหนิ​ต่อ​พระเจ้า​และ​ต่อมนุษย์ 17 หลัง​จาก​ผ่านไป​หลายปี ข้าพเจ้า​กลับมา​เพื่อนำ​ของช่วยเหลือ​คนขัดสน​มาให้​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า และ​นำ​เครื่องบูชา​มาถวาย 18 ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​กำลัง​ทำสิ่ง​เหล่านี้ ชาวยิวบางคน​จาก​แคว้น​เอเชีย​พบ​ข้าพเจ้า​ใน​พระวิหาร​หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​ชำระตัว​แล้ว โดย​ไม่มี​ฝูงชน​และ​ไม่มี​ความวุ่นวาย 19 คน​เหล่านั้น​ต่างหาก​ควร​มายืน​ต่อหน้าท่าน​และ​กล่าวหา​ข้าพเจ้า ถ้า​พวกเขา​มี​ข้อกล่าวหา​อะไร 20 หรือไม่ก็​ให้คน​เหล่านี้เอง​บอกว่า พวกเขา​พบ​ความผิด​อะไร​ในตัว​ข้าพเจ้า​เมื่อ​ข้าพเจ้า​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​สภา 21 เว้นแต่​จะเป็น​เพราะ​คำเดียว​ที่​ข้าพเจ้า​ร้องขึ้น​ขณะ​ยืนอยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา​ว่า ‘วันนี้​ข้าพเจ้า​กำลัง​ถูก​พิพากษา​ต่อหน้า​พวกคุณ​เรื่อง​การฟื้นขึ้นจากความตาย​ของ​คนตาย!’ ”

22 แต่​เฟลิกส์​ซึ่ง​รู้​เรื่อง “หนทาง” อย่างละเอียด​อยู่แล้ว ก็​เลื่อนคดี​ไว้​และ​กล่าวว่า “เมื่อ​ลีเซียส​ผู้บัญชาการ​ลงมา เราจะ​ตัดสินคดี​ของ​พวกเจ้า” 23 เขาสั่ง​นายร้อย​ให้​คุม​เปาโล​ไว้ แต่​ให้​เขามี​อิสระ​บ้าง และ​อย่าห้าม​เพื่อน​คนใด​ของ​เปาโล​มารับใช้​หรือ​มาเยี่ยม​เขา

24 หลาย​วัน​ต่อมา เฟลิกส์​มากับ​ดรูสิลลา​ภรรยา​ของ​เขา​ซึ่ง​เป็น​หญิง​ชาวยิว เขาสั่ง​ให้​เรียก​เปาโล​มาและ​ฟัง​เปาโล​พูดเรื่อง​ความเชื่อ​ใน​พระเยซูคริสต์ 25 ขณะ​ที่​เปาโล​อธิบาย​เรื่อง​ความชอบธรรม การควบคุมตนเอง และ​การพิพากษา​ที่จะ​มาถึง เฟลิกส์​ก็​หวาดกลัว​และ​กล่าวว่า “ตอนนี้​เจ้า​ไปก่อน เมื่อเรา​มีโอกาส​เหมาะ เราจะ​เรียก​เจ้า​มาอีก” 26 ขณะ​เดียวกัน เขา​หวัง​ด้วย​ว่า​เปาโล​จะให้เงิน​เขา​เพื่อ​แลกกับ​การ​ปล่อยตัว เพราะ​เหตุนี้​เขาจึง​เรียก​เปาโล​มา​พูดคุย​บ่อย ๆ

27 เมื่อ​ครบสองปี ปอร์คิอัส เฟสทัส​ก็​รับ​ตำแหน่ง​ต่อจาก​เฟลิกส์ และเพราะ​ต้องการ​เอาใจ​ชาวยิว เฟลิกส์​จึง​ปล่อย​ให้​เปาโล​ถูก​คุมขัง​ต่อไป

25

1 เมื่อ​เฟสทัส​เข้า​รับ​ตำแหน่ง​ใน​แคว้น​แล้ว สาม​วัน​ต่อมา​เขาก็​ขึ้น​จาก​เมือง​ซีซารียา​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม 2 มหาปุโรหิต​กับ​เหล่า​ผู้นำชาวยิว​จึง​นำ​ข้อกล่าวหา​เปาโล​มาแจ้ง​แก่​เขา และ​อ้อนวอน​ขอให้​เขา 3 ช่วย​พวก​ตน​โดย​เรียก​เปาโล​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม เพราะ​พวกเขา​วางแผน​ซุ่ม​ฆ่า​เปาโล​ระหว่าง​ทาง 4 แต่​เฟสทัส​ตอบว่า​เปาโล​จะ​ถูก​คุมขัง​อยู่​ที่​เมือง​ซีซารียา และ​ตัว​เขา​เอง​ก็​จะ​เดินทาง​กลับ​ไป​ที่นั่น​ใน​ไม่​ช้า 5 เขา​กล่าวว่า “เพราะฉะนั้น ให้​ผู้​มี​อำนาจ​ในหมู่​พวกคุณ​ลงไป​กับ​ข้าพเจ้า และ​ถ้า​ชายคนนี้​ทำ​ผิด​อะไร ก็​ให้​พวกเขา​กล่าวหา​เขา”

6 หลัง​จาก​พักอยู่​กับ​พวกเขา​มากกว่า​สิบ​วัน เฟสทัส​ก็​ลงไป​เมือง​ซีซารียา วันรุ่งขึ้น​เขา​นั่ง​บน​บัลลังก์พิพากษา​และสั่ง​ให้​นำ​เปาโล​เข้ามา 7 เมื่อ​เปาโล​เข้ามา ชาวยิวที่​ลงมา​จาก​กรุงเยรูซาเล็ม​ก็​ยืน​ล้อม​เขาและ​กล่าวหา​เขา​ด้วย​ข้อ​หา​ร้ายแรง​หลาย​อย่าง​ซึ่ง​พวกเขา​พิสูจน์​ไม่ได้ 8 เปาโล​แก้ต่าง​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ทำผิด​ต่อ​ธรรมบัญญัติ​ของ​ชาวยิว ต่อ​พระวิหาร หรือ​ต่อ​ซีซาร์​เลย”

9 แต่​เฟสทัส​ต้องการ​เอาใจ​ชาวยิว จึง​ถาม​เปาโล​ว่า “ท่าน​ยินดี​จะ​ขึ้นไป​กรุงเยรูซาเล็ม​และ​ให้​ข้าพเจ้า​พิพากษา​เรื่อง​เหล่านี้​ที่นั่น​หรือไม่?”

10 เปาโล​ตอบว่า “ข้าพเจ้า​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​บัลลังก์​พิพากษา​ของ​ซีซาร์ และ​ที่นี่​เอง​ข้าพเจ้า​ควร​ถูก​พิพากษา ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ทำผิด​ต่อ​ชาวยิว​อย่าง​ที่​ท่าน​เอง​ก็​รู้​ดี​อยู่​แล้ว 11 ถ้า​ข้าพเจ้า​ทำ​ผิด​และ​ทำสิ่ง​ใด​ที่​สมควรตาย ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​ปฏิเสธ​ที่จะ​ตาย แต่​ถ้า​สิ่งที่​พวกเขา​กล่าวหา​ข้าพเจ้า​ไม่เป็น​ความจริง ก็​ไม่มีใคร​มี​สิทธิ์​มอบ​ข้าพเจ้า​ให้​พวกเขา ข้าพเจ้า​ขอ​อุทธรณ์​ต่อ​ซีซาร์!”

12 เมื่อ​เฟสทัส​ปรึกษา​กับ​คณะที่ปรึกษา​แล้ว จึง​ตอบว่า “ท่าน​อุทธรณ์​ต่อ​ซีซาร์​แล้ว ท่าน​ก็​จะ​ได้​ไปหา​ซีซาร์”

13 หลายวัน​ต่อมา กษัตริย์​อากริปปา​กับ​เบอร์นีส​มาถึง​เมือง​ซีซารียา​เพื่อ​เยี่ยม​เฟสทัส 14 เมื่อ​ทั้งสอง​พักอยู่​ที่นั่น​หลายวัน เฟสทัส​ก็​เล่า​คดี​ของ​เปาโล​ให้​กษัตริย์​ฟัง​ว่า “มี​ชาย​คนหนึ่ง​ซึ่ง​เฟลิกส์​ทิ้ง​ไว้​เป็น​นักโทษ 15 เมื่อ​ข้าพเจ้า​อยู่​ที่​กรุงเยรูซาเล็ม เหล่า​หัวหน้าปุโรหิตกับ​ผู้อาวุโส​ของ​ชาวยิว​ได้​นำ​ข้อกล่าวหา​เขา​มาแจ้ง และ​ขอให้​ข้าพเจ้า​ตัดสิน​ลงโทษ​เขา 16 ข้าพเจ้า​ตอบ​พวกเขา​ว่า ชาวโรมัน​ไม่มี​ธรรมเนียม​ที่จะ​มอบ​ผู้ใด​ให้​รับโทษ​ก่อน​ที่​ผู้​ถูก​กล่าวหา​จะ​ได้​เผชิญ​หน้า​กับ​ผู้กล่าวหา และ​มีโอกาส​แก้ต่าง​ใน​ข้อกล่าวหา​นั้น 17 เพราะฉะนั้น เมื่อพวกเขา​มารวมกัน​ที่นี่ ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​รอ​ช้า วันรุ่งขึ้น​ก็​นั่ง​บน​บัลลังก์พิพากษา​และสั่ง​ให้​นำ​ชาย​คนนั้น​เข้ามา 18 เมื่อ​พวก​ผู้กล่าวหา​ยืนขึ้น พวกเขา​ไม่ได้​กล่าวหา​เขา​เรื่อง​ความผิด​อย่างที่​ข้าพเจ้า​คาด​ไว้ 19 แต่​กลับ​มี​ข้อ​โต้เถียง​กับ​เขา​เกี่ยวกับ​ศาสนา​ของ​พวกเขา​เอง และ​เกี่ยวกับ​เยซู​คนหนึ่ง​ซึ่ง​ตาย​ไป​แล้ว แต่​เปาโล​ยืนยัน​ว่า​มีชีวิตอยู่ 20 ข้าพเจ้า​สับสน​ว่า​จะ​สอบสวน​เรื่อง​เหล่านี้​อย่างไร จึง​ถามว่า​เขา​ยินดี​จะ​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม​และ​รับ​การพิพากษา​เรื่อง​เหล่านี้​ที่นั่น​หรือไม่ 21 แต่​เมื่อ​เปาโล​อุทธรณ์​ขอให้​คุมตัว​ไว้​รอ​คำตัดสิน​ของ​จักรพรรดิ ข้าพเจ้า​จึงสั่ง​ให้​คุม​เขา​ไว้​จนกว่า​จะ​ส่ง​เขาไป​หา​ซีซาร์​ได้”

22 อากริปปา​กล่าวกับ​เฟสทัส​ว่า “ข้าพเจ้า​เอง​ก็​อยาก​ฟัง​ชายคนนี้​ด้วย”

เฟสทัส​ตอบว่า “พรุ่งนี้​ท่าน​จะ​ได้​ฟัง​เขา”

23 วันรุ่งขึ้น อากริปปา​กับ​เบอร์นีส​มา​อย่าง​เอิกเกริก และ​เข้าไปใน​ห้อง​พิจารณาคดี​พร้อมกับ​พวก​ผู้บัญชาการ​ทหาร​และ​บุคคล​สำคัญ​ของ​เมือง แล้ว​เฟสทัส​ก็​สั่งให้​นำ​เปาโล​เข้ามา 24 เฟสทัส​กล่าวว่า “กษัตริย์​อากริปปา และ​ทุก​ท่าน​ที่อยู่​กับพวกเรา​ที่นี่ พวกคุณ​เห็น​ชายคนนี้​ซึ่ง​ชาวยิวจำนวนมาก​ทั้ง​ใน​กรุงเยรูซาเล็ม​และ​ที่นี่​พากัน​ร้อง​ต่อ​ข้าพเจ้า​เรื่อง​เขา โดย​ตะโกน​ว่า​เขา​ไม่​ควร​มีชีวิตอยู่​อีกต่อไป 25 แต่​ข้าพเจ้า​พบว่า​เขา​ไม่ได้​ทำสิ่ง​ใด​ที่​สมควรตาย และ​เมื่อ​เขา​เอง​อุทธรณ์​ต่อ​จักรพรรดิ ข้าพเจ้า​จึง​ตัดสินใจ​จะ​ส่ง​เขาไป 26 แต่​ข้าพเจ้า​ไม่มี​ข้อเท็จจริง​ที่​แน่นอน​เกี่ยวกับ​เขา​สำหรับ​เขียน​รายงาน​ถึง​องค์จักรพรรดิ เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​นำ​เขา​ออกมา​ต่อหน้าพวกคุณ โดย​เฉพาะ​ต่อหน้าท่าน กษัตริย์​อากริปปา เพื่อ​ว่า​เมื่อ​สอบสวน​แล้ว ข้าพเจ้า​จะมี​เรื่อง​เขียน​รายงาน​ได้ 27 เพราะ​ข้าพเจ้า​เห็นว่า​เป็น​เรื่อง​ไม่​สมเหตุสมผล​ที่จะ​ส่ง​นักโทษ​ไป​โดย​ไม่​ระบุ​ข้อกล่าวหา​ของ​เขา​ด้วย”

26

1 อากริปปา​กล่าวกับ​เปาโล​ว่า “ท่าน​ได้รับอนุญาต​ให้​พูด​แก้ต่าง​ให้ตนเอง​ได้”

แล้ว​เปาโล​ก็​ยื่นมือออก​และ​เริ่ม​แก้ต่าง 2 “กษัตริย์​อากริปปา ข้าพเจ้า​ถือว่า​ตน​โชคดี​ที่​วันนี้​ได้​มา​แก้ต่างต่อหน้าท่าน​ใน​เรื่อง​ทุกอย่าง​ที่​ชาวยิวกล่าวหา​ข้าพเจ้า 3 โดย​เฉพาะ​เพราะ​ท่าน​รู้​ธรรมเนียม​และ​ข้อ​โต้เถียง​ทั้งหมด​ในหมู่​ชาวยิวเป็น​อย่าง​ดี เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​ท่าน​กรุณา​อดทน​ฟัง​ข้าพเจ้า

4 “ชาวยิวทุกคน​รู้ว่า​ข้าพเจ้า​ดำเนิน​ชีวิต​อย่างไร​มา​ตั้งแต่​วัย​หนุ่ม เพราะ​ตั้งแต่​แรก​ข้าพเจ้า​ก็​อยู่​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​เอง​และ​ใน​กรุงเยรูซาเล็ม 5 พวกเขา​รู้จัก​ข้าพเจ้า​มา​ตั้งแต่​ต้น และ​ถ้า​พวกเขา​ยอม​เป็นพยาน​ก็​ยืนยัน​ได้​ว่าข้าพเจ้า​เคย​ดำเนิน​ชีวิต​เป็น​ฟาริสี​ตาม​นิกาย​ที่​เคร่งครัด​ที่สุด​ใน​ศาสนา​ของเรา 6 บัดนี้​ข้าพเจ้า​ยืนอยู่​ที่นี่​เพื่อ​รับ​การพิพากษา เพราะ​ความหวัง​ใน​คำสัญญา​ที่​พระเจ้า​ประทาน​แก่​บรรพบุรุษของเรา 7 คำสัญญา​นี้​เป็น​สิ่งที่​สิบสอง​เผ่า​ของ​พวกเรา​หวัง​ว่า​จะได้รับ ขณะ​ที่​พวกเขา​ปรนนิบัติ​พระเจ้า​อย่าง​จริงจัง​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน กษัตริย์​อากริปปา เพราะ​ความหวัง​นี้​เอง ชาวยิวจึงกล่าว​หา​ข้าพเจ้า! 8 ทำไม​พวกคุณ​จึง​เห็นว่า​เป็น​เรื่อง​ไม่​น่า​เชื่อ หาก​พระเจ้าทำให้​คนตาย​ฟื้นขึ้น?

9 “ข้าพเจ้า​เอง​เคย​คิด​อย่างแน่วแน่​ว่า ข้าพเจ้า​ควร​ทำ​หลายอย่าง​ต่อต้าน​พระนามของ​พระเยซู​ชาวนาซาเร็ธ 10 และ​ข้าพเจ้า​ก็​ทำ​เช่นนั้น​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ข้าพเจ้า​จับ​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า​หลาย​คน​ขังคุก โดย​ได้รับ​สิทธิอำนาจ​จาก​เหล่า​หัวหน้าปุโรหิต และ​เมื่อ​พวกเขา​ถูก​ประหาร ข้าพเจ้า​ก็​ลงคะแนน​เห็นชอบ​ด้วย 11 ข้าพเจ้า​ลงโทษ​พวกเขา​บ่อย​ครั้ง​ตาม​ธรรมศาลา และ​พยายาม​บังคับ​ให้​พวกเขา​กล่าว​หมิ่นประมาท ข้าพเจ้า​โกรธ​แค้น​พวกเขา​อย่าง​รุนแรง​จน​ตาม​ไป​ข่มเหง​แม้​ใน​เมือง​ต่าง​แดน

12 “ด้วยเหตุนี้ ขณะที่​ข้าพเจ้า​เดินทาง​ไป​เมือง​ดามัสกัส​โดย​มี​สิทธิอำนาจ​และ​คำสั่ง​จาก​เหล่า​หัวหน้าปุโรหิต 13 ตอน​เที่ยงวัน ข้าแต่​กษัตริย์ ข้าพเจ้า​เห็นแสง​จาก​ท้องฟ้า​ที่​สว่าง​ยิ่ง​กว่า​ดวงอาทิตย์​ส่อง​รอบ​ตัว​ข้าพเจ้า​และ​คนที่​เดินทางไป​ด้วย 14 เมื่อ​พวกเรา​ทุกคน​ล้มลง​กับพื้น ข้าพเจ้า​ได้ยิน​เสียงหนึ่ง​กล่าวกับ​ข้าพเจ้า​เป็น​ภาษาฮีบรูว่า ‘เซาโล เซาโล ทำไม​เจ้า​จึง​ข่มเหง​เรา? เจ้า​เตะ​สวน​ปฏัก​ก็​มี​แต่​จะ​เจ็บตัว’

15 “ข้าพเจ้า​ถามว่า ‘ท่าน​เป็นใคร องค์พระผู้เป็นเจ้า?’

“พระองค์​ตอบว่า ‘เราคือ​เยซู ผู้ที่​เจ้า​กำลัง​ข่มเหง 16 แต่​จง​ลุกขึ้น​ยืน เพราะ​เรา​ปรากฏ​แก่​เจ้า​เพื่อ​จุด​ประสงค์​นี้ คือ​แต่งตั้ง​เจ้า​ให้เป็น​ผู้รับใช้​และ​พยาน ทั้ง​ใน​สิ่งที่​เจ้า​ได้เห็น และ​ใน​สิ่งที่​เราจะ​เปิดเผย​แก่​เจ้า 17 เราจะ​ช่วย​เจ้า​ให้​พ้น​จาก​ชนชาติ​ของเจ้า​และ​จาก​คนต่างชาติ ซึ่ง​เราจะ​ส่ง​เจ้า​ไปหา 18 เพื่อ​เปิด​ตา​ของ​พวกเขา ให้​พวกเขา​หันจาก​ความมืด​มา​สู่​ความสว่าง และ​จาก​อำนาจ​ของ​ซาตาน​มาหา​พระเจ้า เพื่อ​ให้​พวกเขา​ได้รับ​การ​ยกโทษ​บาป​และ​มรดก​ร่วม​กับ​ผู้ที่​ได้รับ​การ​ชำระให้บริสุทธิ์​โดยความเชื่อ​ใน​เรา’

19 “เพราะฉะนั้น กษัตริย์​อากริปปา ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ขัดขืน​ต่อ​นิมิต​จาก​สวรรค์​นั้น 20 แต่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​ก่อน​แก่​คน​ใน​เมือง​ดามัสกัส ต่อมา​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ทั่ว​แคว้น​ยูเดีย และ​แก่​คนต่างชาติ​ด้วย ให้​พวกเขา​กลับใจ​และ​หัน​มาหา​พระเจ้า พร้อมทั้ง​ทำสิ่ง​ที่​สมกับ​การกลับใจ 21 เพราะ​เหตุนี้ ชาวยิวจึง​จับ​ข้าพเจ้า​ใน​พระวิหาร​และ​พยายาม​ฆ่า​ข้าพเจ้า 22 แต่​เพราะ​ได้รับ​ความ​ช่วยเหลือ​จาก​พระเจ้า ข้าพเจ้า​จึง​ยืนอยู่​จนถึงวันนี้ เป็นพยานยืนยัน​แก่​ทั้ง​คน​เล็ก​และ​คน​ใหญ่ โดย​ไม่​กล่าว​อะไร​นอกจาก​สิ่งที่​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะและ​โมเสส​กล่าวว่า​จะ​เกิด​ขึ้น 23 คือพระคริสต์​จะต้องทนทุกข์ และ​ด้วย​การ​ฟื้นขึ้นจากความตาย พระองค์​จะเป็น​ผู้​แรก​ที่​ประกาศ​ความสว่าง​แก่​ทั้ง​ชนชาตินี้​และ​คนต่างชาติ”

24 ขณะ​ที่​เปาโล​กำลัง​แก้ต่าง​เช่นนี้ เฟสทัส​ก็​ร้องเสียงดัง​ว่า “เปาโล ท่าน​เสียสติ​ไป​แล้ว! การ​เรียน​มาก​ทำให้​ท่าน​เป็น​บ้า!”

25 แต่​เปาโล​ตอบว่า “ท่าน​เฟสทัส​ผู้ทรงเกียรติ ข้าพเจ้า​ไม่ได้​เสียสติ แต่​กำลัง​กล่าว​ถ้อยคำ​ที่​เป็น​ความจริง​และ​มี​เหตุผล​อย่าง​กล้าหาญ 26 เพราะ​กษัตริย์​ทราบ​เรื่อง​เหล่านี้ และ​ข้าพเจ้า​ก็​พูดกับ​ท่าน​ได้​อย่าง​เปิดเผย ข้าพเจ้า​เชื่อว่า​ไม่มี​เรื่อง​ใด​ใน​สิ่งเหล่านี้​ซ่อนเร้น​จาก​ท่าน เพราะ​เรื่องนี้​ไม่ได้​เกิด​ขึ้น​ใน​ที่​ลับ 27 กษัตริย์​อากริปปา ท่าน​เชื่อ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะหรือไม่? ข้าพเจ้า​รู้ว่า​ท่าน​เชื่อ”

28 อากริปปา​กล่าวกับ​เปาโล​ว่า “ด้วย​การชักชวน​เพียง​เล็กน้อย ท่าน​คิด​จะ​ทำให้​ข้าพเจ้า​เป็น​คริสเตียน​หรือ?”

29 เปาโล​ตอบว่า “ข้าพเจ้า​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​ว่า ไม่ว่า​จะ​น้อย​หรือ​มาก ไม่เพียงแต่​ท่าน​เท่านั้น แต่​ทุกคนที่​ฟัง​ข้าพเจ้า​ใน​วันนี้​ด้วย จะ​ได้​เป็น​เหมือน​ข้าพเจ้า เว้นแต่​โซ่ตรวน​เหล่านี้”

30 แล้ว​กษัตริย์ ผู้ว่าราชการ เบอร์นีส และ​คนที่​นั่งอยู่​กับ​พวกเขา​ก็​ลุก​ขึ้น 31 เมื่อ​ออกไป​แล้ว พวกเขา​พูด​กัน​ว่า “ชายคนนี้​ไม่ได้​ทำสิ่ง​ใด​ที่​สมควรตาย​หรือ​ถูก​จองจำ” 32 อากริปปา​กล่าวกับ​เฟสทัส​ว่า “ชายคนนี้​คง​ถูก​ปล่อยตัว​ไป​แล้ว ถ้า​เขา​ไม่ได้​อุทธรณ์​ต่อ​ซีซาร์”

27

1 เมื่อ​มี​คำตัดสิน​ให้​พวกเรา​แล่นเรือ​ไป​อิตาลี พวกเขา​ก็​มอบ​เปาโล​กับ​นักโทษ​คนอื่น ๆ ให้​อยู่ใน​ความ​ดูแล​ของ​นายร้อย​ชื่อ​ยูเลียส ซึ่ง​สังกัด​กองทหาร​ออกัสตัส 2 พวกเรา​ขึ้น​เรือ​จาก​เมือง​อัดรามิทเทียม ซึ่ง​กำลังจะ​แล่น​ไป​ตาม​เมือง​ต่าง ๆ บน​ชายฝั่ง​แคว้น​เอเชีย แล้ว​ออก​ทะเล อาริสทาร์คัส​ชาว​มาซิโดเนีย​จาก​เมือง​เธสะโลนิกา​เดินทางไป​กับพวกเรา​ด้วย 3 วันรุ่งขึ้น พวกเรา​แวะ​ที่​เมือง​ไซดอน ยูเลียส​ปฏิบัติ​ต่อ​เปาโล​อย่าง​มี​เมตตา และ​อนุญาต​ให้​เขาไป​หา​เพื่อน ๆ เพื่อ​ให้​พวกเขา​ดูแล​เขา 4 เมื่อ​ออกเรือ​จาก​ที่นั่น พวกเรา​อาศัย​เกาะ​ไซปรัส​บังลม เพราะ​ลม​พัด​สวน​ทาง 5 หลัง​จาก​แล่น​ข้าม​ทะเล​นอก​ชายฝั่ง​แคว้น​ซิลีเซีย​และ​ปัมฟีเลีย พวกเรา​ก็​มาถึง​เมือง​ไมรา​ใน​แคว้น​ลิเซีย 6 ที่นั่น​นายร้อย​พบ​เรือ​จาก​เมือง​อเล็กซานเดรีย​ลำ​หนึ่ง​กำลังจะ​ไป​อิตาลี จึง​ให้​พวกเรา​ขึ้น​เรือ​ลำ​นั้น 7 พวกเรา​แล่นเรือ​ช้า ๆ อยู่​หลายวัน และ​มาถึง​บริเวณ​ตรงข้าม​เมือง​คนิดัส​ด้วย​ความ​ยาก​ลำบาก เพราะ​ลม​ไม่​ยอม​ให้​แล่น​ต่อไป พวกเราจึง​อาศัย​เกาะ​ครีต​บังลม แล่น​ผ่าน​แหลม​ซัลโมเน 8 พวกเรา​แล่น​เลียบ​เกาะ​ไป​อย่าง​ยาก​ลำบาก​จน​มาถึง​สถานที่​แห่ง​หนึ่ง​ชื่อ​แฟร์เฮเวนส์ ซึ่งอยู่ใกล้​เมือง​ลาเซีย

9 เวลา​ผ่านไป​มาก และ​การ​เดิน​เรือ​ก็​เริ่ม​อันตราย เพราะ​วัน​ถืออดอาหาร​ผ่านไป​แล้ว เปาโล​จึง​เตือน​พวกเขา 10 ว่า “ทุกคน ข้าพเจ้า​เห็น​ว่า​การ​เดินทาง​ครั้ง​นี้​จะ​นำ​มา​ซึ่ง​ความ​เสีย​หาย​และ​การ​สูญเสีย​อย่างมาก ไม่เพียง​ต่อ​สินค้า​และ​เรือ แต่​ต่อ​ชีวิต​ของ​พวกเรา​ด้วย” 11 แต่​นายร้อย​เชื่อ​นายเรือ​กับ​เจ้าของ​เรือ​มากกว่า​สิ่งที่​เปาโล​พูด 12 เนื่องจาก​ท่า​เรือ​นั้น​ไม่​เหมาะ​สำหรับ​พัก​ใน​ฤดูหนาว คน​ส่วนใหญ่​จึง​เสนอ​ให้ออก​เรือ​ต่อไป เผื่อ​ว่า​จะ​ไปถึง​เมือง​ฟีนิกซ์​และ​พัก​ฤดูหนาว​ที่นั่น​ได้ เมือง​นี้​เป็น​ท่า​เรือ​ของ​เกาะ​ครีต​ที่​หัน​ไป​ทาง​ตะวันตกเฉียงใต้​และ​ตะวันตกเฉียงเหนือ

13 เมื่อ​ลม​ใต้​พัด​เบา ๆ พวกเขา​คิดว่า​ได้​โอกาส​ตามที่​ต้องการ​แล้ว จึง​ถอนสมอ​และ​แล่น​เลียบ​เกาะ​ครีต​อย่าง​ใกล้​ฝั่ง 14 แต่​ไม่​นาน​ก็​มี​ลม​พายุ​รุนแรง​พัด​ลงมา​จาก​เกาะ เรียกว่า “ยูโรคลีดอน”* 15 เมื่อ​เรือ​ถูก​พายุ​พัด​และ​ไม่อาจ​หัน​หัวเรือ​สู้​ลม​ได้ พวกเราจึง​ปล่อย​ให้​เรือ​ถูก​ลม​พัด​ไป 16 เมื่อ​อาศัย​เกาะ​เล็ก ๆ ชื่อ​เคลาดา​บังลม พวกเรา​ก็​แทบ​จะ​เก็บ​เรือ​เล็ก​ขึ้น​มา​ได้ 17 เมื่อ​ยก​เรือ​เล็ก​ขึ้น​แล้ว พวกเขา​เอา​เชือก​พัน​รอบ​ลำ​เรือ​เพื่อ​เสริมความแข็งแรง และเพราะ​กลัว​ว่า​จะ​เกย​สันทราย​ซีร์ทิส จึง​ปล่อย​สมอทะเล​ลง แล้ว​ปล่อย​ให้​เรือ​ลอย​ไป​ตาม​ลม 18 พายุ​ซัด​พวกเรา​อย่าง​หนัก วันรุ่งขึ้น​พวกเขา​จึง​เริ่ม​โยน​สิ่ง​ของ​ออกจาก​เรือ 19 วันที่​สาม พวกเขา​โยน​อุปกรณ์​ของ​เรือ​ทิ้ง​ด้วย​มือ​ของตน​เอง 20 หลายวัน​ผ่านไป​โดย​ไม่​เห็น​ทั้ง​ดวงอาทิตย์​และ​ดวงดาว และ​พายุ​ใหญ่​ยังคง​โหม​ใส่​พวกเรา จน​ใน​ที่สุด​ความหวัง​ทั้งหมด​ว่า​พวกเรา​จะ​รอด​ก็​หมด​ไป

21 เมื่อ​ทุกคน​อดอาหาร​กัน​มา​นาน เปาโล​ยืนขึ้น​ท่ามกลาง​พวกเขา​และ​กล่าวว่า “ทุกคน​ควร​ฟัง​ข้าพเจ้า​และ​ไม่​ออกเรือ​จาก​เกาะ​ครีต จะ​ได้​ไม่ต้อง​ประสบ​ความ​เสีย​หาย​และ​การ​สูญเสีย​เช่นนี้ 22 แต่​ตอนนี้​ข้าพเจ้า​ขอให้​พวกคุณ​มี​กำลังใจ​ไว้ เพราะ​จะไม่​มี​ใคร​เสีย​ชีวิต มี​เพียง​เรือ​เท่านั้น​ที่จะ​เสีย​หาย 23 เพราะ​เมื่อ​คืนนี้ ทูตสวรรค์​จาก​พระเจ้า​ซึ่ง​ข้าพเจ้า​เป็น​ของพระองค์​และ​รับใช้​พระองค์ มายืนอยู่​ข้าง​ข้าพเจ้า 24 และ​กล่าวว่า ‘เปาโล อย่า​กลัว​เลย ท่าน​จะ​ต้อง​ยืน​ต่อหน้า​ซีซาร์ ดู​เถิด พระเจ้า​ได้​ประทาน​ชีวิต​ของ​ทุกคน​ที่​ร่วม​เรือ​มากับ​ท่าน​ให้แก่​ท่าน​แล้ว’ 25 เพราะ​ฉะนั้น ทุกคน​จง​มี​กำลังใจ​ไว้! เพราะ​ข้าพเจ้า​เชื่อ​พระเจ้า​ว่า​ทุกอย่าง​จะเป็น​ไป​ตามที่​พระองค์​บอก​ข้าพเจ้า 26 แต่​เราจะ​ต้อง​ไป​เกยตื้น​ที่​เกาะ​แห่ง​หนึ่ง”

27 เมื่อถึง​คืน​ที่​สิบ​สี่ ขณะ​ที่​พวกเรา​ถูก​พัด​ไป​มา​ใน​ทะเล​อาเดรียติก ประมาณ​เที่ยงคืน พวก​ลูก​เรือ​คาดว่า​กำลัง​เข้าใกล้​แผ่นดิน 28 พวกเขา​หยั่ง​ความ​ลึก​ได้​ยี่สิบ​ฟาทอม† อีก​ไม่​นาน​ก็​หยั่ง​อีกครั้ง​ได้​สิบห้า​ฟาทอม‡ 29 เพราะ​กลัว​ว่า​เรือ​จะ​เกย​โขดหิน พวกเขา​จึง​ทอด​สมอ​สี่​ตัว​จาก​ท้ายเรือ และ​เฝ้ารอ​ให้​ฟ้าสาง 30 พวก​ลูก​เรือ​พยายาม​หนี​ออกจาก​เรือ โดย​หย่อน​เรือ​เล็ก​ลง​ทะเล​และ​ทำ​ที​ว่า​จะ​เอา​สมอ​จาก​หัวเรือ​ไป​ทอด 31 เปาโล​จึง​บอก​นายร้อย​กับ​พวก​ทหาร​ว่า “ถ้า​คนเหล่านี้​ไม่​อยู่ใน​เรือ พวกคุณ​ก็​รอด​ไม่ได้” 32 พวก​ทหาร​จึง​ตัด​เชือก​ของ​เรือ​เล็ก​และ​ปล่อย​ให้​มัน​ตกลง​ไป

33 ขณะ​ที่​ใกล้​จะ​รุ่งเช้า เปาโล​ขอร้อง​ทุกคน​ให้​กิน​อาหาร โดย​กล่าวว่า “วันนี้​เป็น​วันที่​สิบ​สี่​แล้ว​ที่​พวกคุณ​รอคอย​โดย​ไม่ได้​กิน​อะไร​เลย 34 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​ขอให้​พวกคุณ​กิน​อาหาร​บ้าง เพราะ​สิ่งนี้​จำเป็น​ต่อ​ความ​ปลอดภัย​ของ​พวกคุณ แม้​แต่​เส้นผม​สัก​เส้น​บน​ศีรษะ​ของ​พวกคุณ​ก็​จะไม่​สูญหาย” 35 เมื่อ​กล่าว​เช่นนี้​แล้ว เปาโล​หยิบ​ขนมปัง​ขึ้น​มา กล่าว​ขอบคุณ​พระเจ้า​ต่อหน้า​ทุกคน แล้ว​หัก​และ​เริ่ม​กิน 36 ทุกคนจึง​มี​กำลังใจ​ขึ้น​และ​กิน​อาหาร​ด้วย 37 คน​ทั้งหมด​ใน​เรือ​มี​สองร้อย​เจ็ดสิบ​หก​คน 38 เมื่อ​กิน​อิ่ม​แล้ว พวกเขา​ก็​ทำให้​เรือ​เบา​ลง​โดย​โยน​ข้าวสาลี​ลง​ทะเล 39 เมื่อ​ฟ้า​สว่าง พวกเขา​จำ​แผ่นดิน​ไม่ได้ แต่​เห็น​อ่าว​แห่ง​หนึ่ง​ที่มี​หาด จึง​ตัดสินใจ​ว่า​จะ​พยายาม​นำ​เรือ​ขึ้น​เกย​หาด​นั้น 40 พวกเขา​ตัด​เชือก​สมอ​แล้ว​ทิ้ง​สมอ​ไว้ใน​ทะเล พร้อม​กัน​นั้น​ก็​แก้​เชือก​ที่​มัด​หางเสือ แล้ว​ชัก​ใบเรือหัว​ขึ้น​รับ​ลม​และ​มุ่งหน้า​เข้า​หา​หาด 41 แต่​เรือ​ไป​ติด​บริเวณ​ที่​น้ำทะเล​จาก​สอง​ด้าน​มา​บรรจบ​กัน หัวเรือ​เกย​แน่น​และ​ขยับ​ไม่ได้ ส่วน​ท้ายเรือ​เริ่ม​แตก​เพราะ​แรง​คลื่น

42 พวก​ทหาร​คิด​จะ​ฆ่า​นักโทษ เพื่อไม่ให้​ใคร​ว่าย​น้ำ​หนี​ไป​ได้ 43 แต่​นายร้อย​ต้องการ​ช่วย​เปาโล จึง​ห้าม​พวกเขา​ไม่ให้​ทำตาม​ความคิด​นั้น และสั่ง​ให้คน​ที่​ว่าย​น้ำ​เป็น​กระโดด​ลง​ทะเล​ก่อน​และ​ว่าย​เข้า​ฝั่ง 44 ส่วน​คนที่​เหลือ​ให้​ตาม​ไป บางคน​เกาะ​แผ่นไม้ บางคน​เกาะ​สิ่ง​อื่น​จาก​เรือ ด้วยวิธีนี้​ทุกคนจึง​ขึ้นฝั่ง​ได้​อย่างปลอดภัย

28

1 เมื่อ​พวกเรา​ขึ้นฝั่ง​อย่างปลอดภัย​แล้ว พวกเขา* จึง​รู้ว่า​เกาะ​นั้น​ชื่อ​มอลตา 2 ชาว​พื้น​เมือง​แสดง​ความเมตตา​ต่อ​พวกเรา​เป็นพิเศษ พวกเขา​ก่อ​ไฟ​และ​ต้อนรับ​พวกเรา​ทุกคน เพราะ​ฝน​กำลัง​ตก​และ​อากาศ​หนาว 3 เมื่อ​เปาโล​รวบรวม​กิ่ง​ไม้​แห้ง​ได้​หนึ่งมัด​และ​วาง​ลง​บน​กองไฟ งูพิษ​ตัว​หนึ่ง​หนี​ความ​ร้อน​ออกมา​และ​เกาะ​ติด​มือ​ของ​เขา 4 เมื่อ​ชาว​พื้น​เมือง​เห็น​งู​ห้อย​อยู่​ที่​มือ​ของ​เปาโล ก็​พูด​กัน​ว่า “ชายคนนี้​ต้อง​เป็น​ฆาตกร​แน่ ถึง​แม้​เขา​รอด​จาก​ทะเล​มา​ได้ ความ​ยุติธรรม​ก็​ยัง​ไม่​ยอม​ให้​เขามี​ชีวิต​อยู่” 5 แต่​เปาโล​สะบัด​งู​ลง​ใน​กองไฟ​และ​ไม่ได้​รับ​อันตราย 6 พวกเขา​คิดว่า​เปาโล​คง​จะ​บวม​ขึ้น​หรือ​ล้มลง​ตาย​ทันที แต่​เมื่อ​เฝ้า​ดู​อยู่​นาน​และ​ไม่​เห็น​สิ่ง​ผิด​ปกติ​เกิด​ขึ้น​กับ​เขา พวกเขา​ก็​เปลี่ยนใจ​และ​กล่าวว่า​เขาเป็น​เทพเจ้า

7 บริเวณ​ใกล้​ที่นั้น​มี​ที่ดิน​ของ​ชาย​ชื่อ​ปูบลิอัส ซึ่ง​เป็น​หัวหน้า​ของ​เกาะ เขา​ต้อนรับ​พวกเรา​และ​ดูแล​พวกเรา​อย่าง​เอื้อเฟื้อ​เป็น​เวลา​สาม​วัน 8 บิดา​ของ​ปูบลิอัส​นอน​ป่วย​ด้วย​ไข้​และ​โรคบิด เปาโล​เข้าไป​หา​เขา อธิษฐาน วางมือ​บน​เขา และ​รักษา​เขา​ให้​หาย 9 หลัง​จาก​เหตุการณ์นี้ คนอื่น ๆ ​บน​เกาะ​ที่​เจ็บป่วย​ก็​มา​หา​และ​ได้รับ​การรักษา 10 พวกเขา​ให้เกียรติ​พวกเรา​อย่างมาก และ​เมื่อ​พวกเรา​จะ​ออกเรือ ก็​จัด​สิ่ง​ของ​ที่​พวกเรา​จำเป็นต้อง​ใช้​ขึ้น​เรือ​ให้​ด้วย

11 หลัง​จาก​สาม​เดือน พวกเรา​ออกเรือ​ด้วย​เรือ​จาก​เมือง​อเล็กซานเดรีย​ลำ​หนึ่ง ซึ่ง​จอด​พัก​ฤดูหนาว​อยู่​ที่​เกาะ และ​มี​สัญลักษณ์​หัวเรือ​เป็น “พี่น้อง​ฝาแฝด” 12 พวกเรา​แวะ​ที่​เมือง​ซีราคิวส์​และ​พักอยู่​ที่นั่น​สาม​วัน 13 จาก​ที่นั่น​พวกเรา​แล่น​อ้อม​ไปถึง​เมือง​เรกีอุม วันรุ่งขึ้น​ลม​ใต้​ก็​พัด​ขึ้น และ​วันที่​สอง​พวกเรา​มาถึง​เมือง​ปูเตโอลี 14 ที่นั่น​พวกเรา​พบ​พี่น้อง† ซึ่ง​ขอให้​พวกเรา​อยู่กับ​พวกเขา​เจ็ดวัน แล้วพวก​เรา​ก็​มาถึง​กรุงโรม 15 เมื่อ​พี่น้อง​ที่นั่น​ได้​ข่าว​เรื่อง​พวกเรา ก็​เดินทาง​มาพบ​พวกเรา​ถึง​ตลาด​อัปปิอัส​และ​โรงเตี๊ยม​สาม​แห่ง เมื่อ​เปาโล​เห็น​พวกเขา เขาก็​ขอบคุณ​พระเจ้า​และ​มี​กำลังใจ​ขึ้น 16 เมื่อ​พวกเรา​เข้าไปใน​กรุงโรม นายร้อย​มอบ​นักโทษ​ให้​ผู้บัญชาการ​กองรักษาการณ์ แต่​เปาโล​ได้รับอนุญาต​ให้​พักอยู่​ตามลำพัง​กับ​ทหาร​คนหนึ่ง​ที่​เฝ้า​เขา

17 สาม​วัน​ต่อมา เปาโล​เรียก​เหล่า​ผู้นำชาวยิว​มาประชุมกัน เมื่อพวกเขา​มาถึง เปาโล​กล่าวว่า “พี่น้อง แม้​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ทำสิ่ง​ใด​ที่​ผิด​ต่อ​ประชาชน​หรือ​ธรรมเนียม​ของ​บรรพบุรุษของเรา แต่​ข้าพเจ้า​ก็​ถูก​จับ​ส่ง​จาก​กรุงเยรูซาเล็ม​มา​อยู่ใน​มือ​ของ​ชาวโรมัน 18 เมื่อพวกเขา​สอบสวน​ข้าพเจ้า​แล้ว ก็​ต้องการ​ปล่อยตัว​ข้าพเจ้า เพราะ​ไม่มี​เหตุผล​ใด​ที่​ข้าพเจ้า​สมควรตาย 19 แต่​เมื่อ​ชาวยิวคัดค้าน ข้าพเจ้า​จึง​จำเป็นต้อง​อุทธรณ์​ต่อ​ซีซาร์ ไม่ใช่​เพราะ​ข้าพเจ้า​มีเรื่อง​จะ​กล่าวหา​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า 20 เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จึง​ขอ​พบ​และ​พูดกับ​พวกคุณ เพราะ​ข้าพเจ้า​ถูก​ล่าม​ด้วย​โซ่​นี้​เนื่องจาก​ความหวัง​ของ​อิสราเอล”

21 พวกเขา​ตอบว่า “พวกเรา​ไม่ได้​รับ​จดหมาย​จาก​แคว้น​ยูเดีย​เกี่ยวกับ​ท่าน และ​ไม่มี​พี่น้อง​คนใด​จาก​ที่นั่น​มา​แจ้ง​หรือ​กล่าวร้าย​เกี่ยวกับ​ท่าน 22 แต่​พวกเรา​อยาก​ฟัง​จาก​ท่าน​ว่า​ท่าน​คิด​อย่างไร เพราะ​พวกเรา​รู้ว่า​มีคน​พูด​ต่อต้าน​นิกาย​นี้​อยู่​ทุก​หน​ทุกแห่ง”

23 เมื่อ​พวกเขา​กำหนด​วัน​นัด​กับ​เปาโล​แล้ว ผู้คน​จำนวนมาก​ก็​มาหา​เขา​ที่​บ้านพัก เปาโล​อธิบาย​และ​เป็นพยานยืนยัน​เรื่อง​อาณาจักรของพระเจ้า​แก่​พวกเขา พร้อมทั้ง​พยายาม​ชักชวน​พวกเขา​เรื่อง​พระเยซู โดย​อ้าง​ทั้ง​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​และ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ ตั้งแต่​เช้า​จนถึง​เย็น 24 บางคน​เชื่อ​สิ่งที่​เปาโล​กล่าว แต่​บางคน​ไม่​เชื่อ 25 เมื่อพวกเขา​เห็น​ไม่​ตรง​กัน จึง​แยก​ย้าย​กัน​ไป หลังจาก​เปาโล​กล่าว​ถ้อยคำ​นี้​ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์​กล่าวไว้​อย่าง​ถูกต้อง​ผ่าน​อิสยาห์​ผู้เผยพระวจนะ​ต่อ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเรา 26 ว่า

‘จง​ไปหา​ชนชาตินี้​และ​กล่าวว่า

พวกเจ้า​จะ​ฟัง​แล้ว​ฟัง​อีก

แต่​จะไม่​มี​วัน​เข้าใจ

พวกเจ้า​จะ​มอง​แล้ว​มอง​อีก

แต่​จะไม่​มี​วัน​รับ​รู้

27 เพราะ​ใจ​ของ​ชนชาตินี้​ด้านชา​ไป​แล้ว

หู​ของ​พวกเขา​ก็​เฉื่อยชา​ในการ​ฟัง

และ​พวกเขา​ก็​ปิด​ตา​ของตน

มิฉะนั้น พวกเขา​อาจ​มองเห็น​ด้วย​ตา

ได้ยิน​ด้วย​หู

เข้าใจ​ด้วย​ใจ

และ​หันกลับมา

แล้ว​เราจะ​รักษา​พวกเขา​ให้​หาย’✡

28 “เพราะฉะนั้น ขอให้​พวกคุณ​รู้ว่า​พระเจ้า​ได้​ส่ง​ความรอด​นี้​ไป​ยัง​ชนชาติ​ต่าง ๆ แล้ว และ​พวกเขา​จะ​ฟัง”

29 เมื่อ​เปาโล​กล่าว​ถ้อยคำ​เหล่านี้​แล้ว ชาวยิวก็​จาก​ไป โดย​โต้เถียง​กันเอง​อย่างมาก‡

30 เปาโล​พักอยู่​ใน​บ้าน​เช่า​ของตน​เอง​เต็ม​สอง​ปี และ​ต้อนรับ​ทุกคนที่​มาหา​เขา 31 ประกาศ​อาณาจักรของพระเจ้า และ​สอน​เรื่อง​ต่าง ๆ เกี่ยวกับ​องค์พระเยซูคริสต์​ด้วยความกล้าหาญ​เต็มที่ โดย​ไม่มีใคร​ขัดขวาง

* 1:10 1:10 คำว่า “ก็​มี” ในที่นี้​แปล​คำว่า “ἰδοὺ” ซึ่งหมายถึง มองดู สังเกต ใส่ใจ ดู หรือ​จ้องมอง และ​มัก​ใช้​เป็น​คำอุทาน

✡ 1:20 1:20 สดุดี 69:25

✡ 1:20 1:20 สดุดี 109:8

* 2:15 2:15 ประมาณ 9:00 น.

✡ 2:21 2:21 โยเอล 2:28-32

† 2:27 2:27 หรือ “นรก”

✡ 2:28 2:28 สดุดี 16:8-11

‡ 2:30 2:30 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้ที่ได้รับการเจิม”

§ 2:31 2:31 หรือ “นรก”

✡ 2:35 2:35 สดุดี 110:1

* 3:1 3:1 15:00 น.

† 3:17 3:17 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 3:23 3:23 เฉลยธรรมบัญญัติ 18:15,18-19

‡ 3:25 3:25 หรือ “เชื้อสาย”

✡ 3:25 3:25 ปฐมกาล 22:18; 26:4

✡ 4:11 4:11 สดุดี 118:22

* 4:26 4:26 พระคริสต์ (ภาษากรีก) และ​เมสสิยาห์ (ภาษาฮีบรู) ต่างก็หมายถึง “ผู้ที่ได้รับการเจิม”

✡ 4:26 4:26 สดุดี 2:1-2

† 4:27 4:27 NU เพิ่มคำว่า “ในเมืองนี้”

* 6:1 6:1 พวก​เฮลเลนิสต์​ใช้​ภาษา​กรีก​และ​วัฒนธรรม​กรีก แม้​ว่า​พวก​เขา​ก็​มี​เชื้อสาย​ฮีบรู​ด้วย

✡ 7:3 7:3 ปฐมกาล 12:1

✡ 7:7 7:7 ปฐมกาล 15:13-14

* 7:23 7:23 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 7:28 7:28 อพยพ 2:14

✡ 7:32 7:32 อพยพ 3:6

✡ 7:34 7:34 อพยพ 3:5,7-8,10

† 7:37 7:37 TR เพิ่ม​ข้อความ​ว่า “พวกคุณ​จะ​ต้อง​ฟัง​เขา”

✡ 7:37 7:37 เฉลยธรรมบัญญัติ 18:15

✡ 7:40 7:40 อพยพ 32:1

‡ 7:42 7:42 สำนวน​นี้​อาจ​แปล​ได้​ว่า “บริวาร​แห่ง​สวรรค์” “เหล่า​ทูตสวรรค์” หรือ “วัตถุ​ท้อง​ฟ้า”

✡ 7:43 7:43 อาโมส 5:25-27

✡ 7:50 7:50 อิสยาห์ 66:1-2

✡ 8:33 8:33 อิสยาห์ 53:7,8

* 8:37 8:37 TR เพิ่ม​ข้อความ​ว่า ฟีลิป​กล่าว​ว่า “ถ้า​ท่าน​เชื่อ​ด้วย​สุด​ใจ ท่าน​ก็​รับ​บัพติศมา​ได้” เขา​ตอบ​ว่า “ข้าพเจ้า​เชื่อ​ว่า​พระเยซูคริสต์​เป็น​พระบุตรของพระเจ้า”

* 9:5 9:5 TR เพิ่มข้อความว่า “การ​เตะ​ปฏัก​ต้อนวัว​เป็น​เรื่อง​ยาก​สำหรับ​เจ้า”

† 9:6 9:6 TR ละ​คำว่า “แต่”

‡ 9:11 9:11 หรือ “ยูดาส”

§ 9:28 9:28 TR และ NU เพิ่มคำว่า “และ​ออก​ไป”

* 9:29 9:29 TR และ NU ละ​คำว่า “เยซู” และ​สลับ​ลำดับ​ข้อ 28 กับ 29

† 9:29 9:29 พวก​เฮลเลนิสต์​คือ​ชาว​ฮีบรู​ที่​ใช้​ภาษากรีก​และ​รับ​วัฒนธรรม​กรีก

‡ 9:30 9:30 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

§ 9:36 9:36 “ดอร์คัส” เป็น​ภาษากรีก แปลว่า “กวาง”

* 9:38 9:38 ตาม​ฉบับ NU และ TR ส่วน MT ละ​คำว่า “ชาย​สองคน”

* 10:3 10:3 15:00 น.

† 10:6 10:6 TR เพิ่มข้อความว่า “เขา​จะ​บอก​ท่าน​ว่า​ท่าน​จำเป็นต้อง​ทำ​อะไร”

‡ 10:19 10:19 ตาม​ฉบับ TR และ NU ส่วน MT ละ​คำว่า “สาม”

§ 10:30 10:30 15:00 น.

* 10:39 10:39 TR ละ​คำว่า “ยัง”

* 11:1 11:1 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

† 11:20 11:20 เฮลเลนิสต์​คือ​ผู้ที่​ดำเนิน​ตาม​ธรรมเนียม​และ​วัฒนธรรม​กรีก

* 12:25 12:25 TR อ่านว่า “จาก” แทน “ไป​ยัง”

* 13:17 13:17 TR และ NU เพิ่ม​คำว่า “อิสราเอล”

† 13:23 13:23 TR และ NU อ่าน​ว่า “พระผู้ช่วยให้รอด คือ​พระเยซู” แทน​คำว่า “ความรอด”

‡ 13:24 13:24 TR และ NU อ่าน​ว่า “แก่​ประชาชน​อิสราเอล​ทั้งปวง” แทน​คำว่า “แก่​อิสราเอล”

✡ 13:33 13:33 สดุดี 2:7

✡ 13:34 13:34 อิสยาห์ 55:3

✡ 13:35 13:35 สดุดี 16:10

§ 13:38 13:38 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 13:41 13:41 ฮาบากุก 1:5

✡ 13:47 13:47 อิสยาห์ 49:6

* 14:2 14:2 หรือ “ไม่​เชื่อฟัง”

† 14:17 14:17 TR อ่าน​ว่า “แก่​พวกเรา” แทน​คำว่า “แก่​พวกคุณ”

* 15:1 15:1 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

† 15:11 15:11 TR เพิ่ม​คำว่า “พระคริสต์”

✡ 15:17 15:17 อาโมส 9:11-12

‡ 15:22 15:22 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

§ 15:34 15:34 สำเนา​บาง​ฉบับ​เพิ่ม​ว่า: แต่​สิลาส​เห็น​ควร​จะ​อยู่​ที่นั่น​ต่อไป

* 17:5 17:5 TR อ่านว่า “ชาวยิวที่​ไม่​ยอม​เชื่อ​เกิด​ความอิจฉา​และ​พา​ชาย​ชั่ว​บางคน​จาก​ตลาด​ไป​ด้วย” แทน​คำว่า “แต่​ชาวยิวที่​ไม่​ยอม​เชื่อ​พา​ชาย​ชั่ว​บางคน​จาก​ตลาด​ไป​ด้วย”

† 17:6 17:6 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

‡ 17:18 17:18 TR ละ​คำว่า “ด้วย”

* 18:18 18:18 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

* 19:4 19:4 NU ละ​คำว่า “พระคริสต์”

† 19:19 19:19 เงิน​ห้า​หมื่น​เหรียญ​ในที่นี้​น่าจะ​หมายถึง​ห้า​หมื่น​ดรัคมา ถ้า​เป็น​เช่นนั้น หนังสือ​ที่​ถูก​เผา​มี​มูลค่า​เทียบ​เท่า​ค่าจ้าง​แรงงานเกษตร​ประมาณ 160 ปี​ต่อ​คน

* 20:8 20:8 TR อ่านว่า “พวกเขา” แทน​คำว่า “พวกเรา”

† 20:21 20:21 TR เพิ่มคำว่า “พระคริสต์”

‡ 20:28 20:28 TR และ NU ละ​คำว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ”

§ 20:32 20:32 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 23:5 23:5 อพยพ 22:28

* 23:23 23:23 ประมาณ 21:00 น.

* 24:6 24:6 ฉบับ TR เพิ่มว่า “พวกเรา​ต้องการ​พิพากษา​เขา​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของเรา”

† 24:7 24:7 ฉบับ TR เพิ่มว่า “แต่​ลีเซียส​ผู้บัญชาการ​เข้ามาและ​ใช้กำลัง​อย่างมาก​แย่ง​เขาไป​จากมือ​ของ​พวกเรา”

‡ 24:8 24:8 ฉบับ TR เพิ่มว่า “และสั่ง​ให้​พวก​ผู้กล่าวหา​ของ​เขา​มาหาท่าน”

* 27:14 27:14 หรือ “ลม​ตะวันออกเฉียงเหนือ”

† 27:28 27:28 20 ฟาทอม = 120 ฟุต = 36.6 เมตร

‡ 27:28 27:28 15 ฟาทอม = 90 ฟุต = 27.4 เมตร

* 28:1 28:1 ฉบับ NU อ่านว่า “พวกเรา”

† 28:14 28:14 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 28:27 28:27 อิสยาห์ 6:9-10

‡ 28:29 28:29 ฉบับ NU ไม่มี​ข้อ 29

โรม

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

จดหมาย​ของ​เปาโล​ถึง

ชาวโรม

1

1 เปาโล ผู้รับใช้​ของ​พระเยซูคริสต์* ผู้​ถูก​เรียก​ให้​เป็น​อัครทูต และ​ถูก​แยก​ไว้​สำหรับ​ข่าวดี​ของ​พระเจ้า 2 ข่าวดี​นี้ พระองค์​ทรง​สัญญา​ไว้​ล่วงหน้า​ผ่าน​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระองค์​ใน​พระคัมภีร์​บริสุทธิ์ 3 เป็น​ข่าวดี​เกี่ยวกับ​พระบุตร​ของ​พระองค์ ผู้​ถือกำเนิด​จาก​ลูกหลาน†​ของ​ดาวิด​ใน​ความเป็น​มนุษย์ 4 และ​โดย​การฟื้นขึ้นจากความตาย พระองค์​ได้รับ​การประกาศ​ด้วย​พลัง​ว่า​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า ตาม​พระวิญญาณ​แห่ง​ความบริสุทธิ์ คือ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 5 โดย​ทาง​พระองค์ พวกเรา​ได้รับ​พระคุณ​และ​การเป็น​อัครทูต เพื่อ​ให้​เกิด​การเชื่อฟัง​ด้วย​ความเชื่อ​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ต่าง ๆ ทั้งหมด เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ 6 พวกคุณ​ก็​อยู่​ใน​กลุ่ม​ชนชาติ​เหล่านั้น และ​ถูก​เรียก​ให้​เป็น​ของ​พระเยซูคริสต์​ด้วย 7 ถึง​ทุกคน​ใน​กรุงโรม ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​พระเจ้า และ​ถูก​เรียก​ให้​เป็น​ผู้บริสุทธิ์ ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​มี​แก่​พวกคุณ จาก​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา และ​จาก​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า

8 ก่อนอื่น ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ผ่าน​พระเยซูคริสต์​สำหรับ​พวกคุณ​ทุกคน เพราะ​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ​เป็น​ที่​กล่าว​ถึง​ทั่ว​โลก 9 พระเจ้า ผู้ที่​ข้าพเจ้า​รับใช้​ด้วย​จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​ข่าวดี​เรื่อง​พระบุตร​ของ​พระองค์ ทรง​เป็น​พยาน​ให้​ข้าพเจ้า​ว่า ข้าพเจ้า​กล่าว​ถึง​พวกคุณ​เสมอ​โดย​ไม่​หยุดหย่อน​ใน​คำอธิษฐาน​ของ​ข้าพเจ้า 10 ข้าพเจ้า​ทูลขอ​อยู่​เสมอ​ว่า หาก​เป็น​ไป​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระเจ้า ใน​ที่สุด​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​มี​โอกาส​เดินทาง​มา​หา​พวกคุณ 11 เพราะ​ข้าพเจ้า​ปรารถนา​อย่างยิ่ง​ที่จะ​พบ​พวกคุณ เพื่อ​จะ​ได้​แบ่งปัน​ของประทาน​ฝ่าย​จิตวิญญาณ​บางอย่าง​แก่​พวกคุณ ให้​พวกคุณ​มั่นคง​ขึ้น 12 กล่าว​อีก​อย่าง​คือ เมื่อ​เรา​อยู่​ด้วยกัน พวกเรา​จะ​ได้​หนุนใจ​กัน​ด้วย​ความเชื่อ​ของ​กันและกัน ทั้ง​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ​และ​ของ​ข้าพเจ้า

13 พี่น้อง ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวกคุณ​รู้​ไว้​ว่า ข้าพเจ้า​ตั้งใจ​มา​หา​พวกคุณ​หลายครั้ง​แล้ว แต่​จนถึง​บัดนี้​ก็​ยัง​มี​สิ่ง​ขัดขวาง เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​มี​ผล​ท่ามกลาง​พวกคุณ​บ้าง เช่นเดียว​กับ​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ​กลุ่ม​อื่น ๆ 14 ข้าพเจ้า​เป็นหนี้​ทั้ง​ชาวกรีก​และ​ผู้ที่​ไม่ใช่​ชาวกรีก ทั้ง​คน​มีปัญญา​และ​คน​ไร้ปัญญา 15 เพราะ​ฉะนั้น ใน​ส่วน​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จึง​กระตือรือร้น​ที่จะ​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​พวกคุณ​ที่​อยู่​ใน​กรุงโรม​ด้วย

16 เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​ละอาย​ต่อ​ข่าวดี​เรื่อง​พระคริสต์ เพราะ​ข่าวดี​นี้​เป็น​พลัง​ของ​พระเจ้า​ที่​นำ​ความรอด​มา​สู่​ทุกคน​ที่​เชื่อ แก่​ชาวยิว​ก่อน และ​แก่​ชาวกรีก​ด้วย 17 เพราะ​ใน​ข่าวดี​นี้ ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า​ถูก​เปิดเผย จาก​ความเชื่อ​ไป​สู่​ความเชื่อ ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า “แต่​คน​ชอบธรรม​จะ​มีชีวิต​อยู่​โดย​ความเชื่อ”✡

18 เพราะ​ความโกรธ​ของ​พระเจ้า​ที่​มี​ต่อ​ความไม่ยำเกรง​พระเจ้า​และ​ความไม่ชอบธรรม​ทุกอย่าง​ของ​มนุษย์ ผู้​ใช้​ความไม่ชอบธรรม​กด​ความจริง​ไว้ ถูก​เปิดเผย​จาก​สวรรค์ 19 สิ่ง​ที่​อาจ​รู้​ได้​เกี่ยวกับ​พระเจ้า​ก็​ปรากฏ​ชัด​อยู่​ใน​พวกเขา เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ทำ​ให้​สิ่งนั้น​ปรากฏ​แก่​พวกเขา 20 ตั้งแต่​พระองค์​ทรง​สร้าง​โลก สิ่ง​ที่​มอง​ไม่​เห็น​ของ​พระองค์ คือ​พลัง​นิรันดร์​และ​ความเป็น​พระเจ้า​ของ​พระองค์ ก็​มอง​เห็น​ได้​อย่าง​ชัดเจน โดย​เข้าใจ​ได้​จาก​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ขึ้น ดังนั้น​พวกเขา​จึง​ไม่มี​ข้อแก้ตัว 21 เพราะ​แม้​พวกเขา​รู้จัก​พระเจ้า แต่​ก็​ไม่​ได้​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระองค์​ใน​ฐานะ​พระเจ้า และ​ไม่​ได้​ขอบคุณ​พระองค์ แต่​ความคิด​ของ​พวกเขา​กลับ​ไร้สาระ และ​ใจ​ที่​ไร้​ความเข้าใจ​ของ​พวกเขา​ก็​มืดมัว​ลง

22 ทั้ง​ที่​อ้าง​ว่า​ตน​มีปัญญา พวกเขา​กลับ​กลาย​เป็น​คนโง่ 23 และ​เอา​พระสิริ​ของ​พระเจ้า​ผู้​ไม่​เสื่อมสลาย​ไป​แลก​กับ​รูปจำลอง​ที่​มี​ลักษณะ​เหมือน​มนุษย์​ที่​เสื่อมสลาย​ได้ เหมือน​นก สัตว์​สี่เท้า และ​สัตว์​เลื้อยคลาน 24 ดังนั้น พระเจ้า​จึง​ปล่อย​พวกเขา​ให้​ตก​อยู่​ใน​ความไม่บริสุทธิ์​ตาม​ความใคร่​ใน​ใจ​ของ​ตน จน​ร่างกาย​ของ​พวกเขา​ถูก​ทำ​ให้​เสื่อมเกียรติ​ระหว่าง​กัน 25 พวกเขา​เอา​ความจริง​ของ​พระเจ้า​ไป​แลก​กับ​คำโกหก แล้ว​นมัสการ​และ​รับใช้​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง แทน​พระผู้สร้าง ผู้​สมควร​ได้รับ​คำสรรเสริญ​ตลอดไป อาเมน

26 ด้วย​เหตุนี้ พระเจ้า​จึง​ปล่อย​พวกเขา​ให้​ตก​อยู่​ใน​ความปรารถนา​ที่​น่าอับอาย ผู้หญิง​ของ​พวกเขา​เปลี่ยน​ความสัมพันธ์​ตาม​ธรรมชาติ​ไป​เป็น​สิ่ง​ที่​ผิด​ธรรมชาติ 27 เช่นเดียวกัน ผู้ชาย​ก็​ละทิ้ง​ความสัมพันธ์​ตาม​ธรรมชาติ​กับ​ผู้หญิง และ​เร่าร้อน​ด้วย​ความใคร่​ต่อ​กัน ผู้ชาย​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​สมควร​กับ​ผู้ชาย​ด้วยกัน และ​ได้รับ​โทษ​ที่​สมควร​กับ​ความผิด​ของ​พวกเขา​ใน​ตัว​ของ​ตนเอง 28 เมื่อ​พวกเขา​ไม่​เห็น​ว่า​ควร​รู้จัก​พระเจ้า พระเจ้า​จึง​ปล่อย​พวกเขา​ให้​ตก​อยู่​ใน​ความคิด​เสื่อมทราม เพื่อ​ทำ​สิ่ง​ที่​ไม่​เหมาะสม 29 พวกเขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความไม่ชอบธรรม​ทุกอย่าง การผิดศีลธรรม​ทางเพศ ความชั่วร้าย ความโลภ และ​ความมุ่งร้าย เต็ม​ไป​ด้วย​ความอิจฉา การฆ่า การทะเลาะวิวาท การหลอกลวง และ​นิสัยชั่ว ชอบ​นินทา​ลับหลัง 30 ใส่ร้าย​ผู้อื่น เป็น​ที่​น่าเกลียดชัง​ต่อ​พระเจ้า หยิ่งยโส จองหอง ชอบ​โอ้อวด คิดค้น​สิ่ง​ชั่วร้าย ไม่​เชื่อฟัง​พ่อแม่ 31 ไร้​ความเข้าใจ ไม่​รักษา​พันธสัญญา ไร้​ความรักใคร่​ตาม​ธรรมชาติ ไม่​ยอม​ให้อภัย และ​ไร้​ความเมตตา 32 แม้​พวกเขา​รู้​ข้อกำหนด​ของ​พระเจ้า​ว่า คน​ที่​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​สมควร​ตาย พวกเขา​ไม่​เพียง​ทำ​เอง​เท่านั้น แต่​ยัง​เห็นชอบ​กับ​คน​ที่​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​ด้วย

2

1 เพราะ​ฉะนั้น ท่าน​ที่​ตัดสิน​คนอื่น ไม่ว่า​ท่าน​จะ​เป็น​ใคร ก็​ไม่มี​ข้อแก้ตัว เพราะ​เมื่อ​ท่าน​ตัดสิน​คนอื่น ท่าน​ก็​ตัดสิน​ตนเอง เพราะ​ท่าน​ผู้​ตัดสิน​ก็​ทำ​สิ่ง​เดียวกัน 2 พวกเรา​รู้​ว่า การพิพากษา​ของ​พระเจ้า​ต่อ​คน​ที่​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​เป็น​ไป​ตาม​ความจริง 3 ท่าน​ที่​ตัดสิน​คน​ซึ่ง​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้ แต่​ตัว​ท่าน​เอง​ก็​ทำ​เหมือนกัน ท่าน​คิด​หรือ​ว่า​จะ​หนี​พ้น​การพิพากษา​ของ​พระเจ้า​ได้ 4 หรือ​ท่าน​ดูหมิ่น​ความดี​อัน​มากมาย ความอดกลั้น และ​ความอดทน​ของ​พระองค์ โดย​ไม่​รู้​ว่า​ความดี​ของ​พระเจ้า​กำลัง​นำ​ท่าน​ไป​สู่​การกลับใจ 5 แต่​เพราะ​ใจ​แข็งกระด้าง​และ​ไม่​ยอม​กลับใจ ท่าน​กำลัง​สะสม​ความโกรธ​ไว้​ให้​ตนเอง สำหรับ​วัน​แห่ง​ความโกรธ เมื่อ​การพิพากษา​อัน​ชอบธรรม​ของ​พระเจ้า​จะ​ถูก​เปิดเผย 6 พระองค์ “จะ​ตอบแทน​ทุกคน​ตาม​การกระทำ​ของ​เขา”✡ 7 สำหรับ​ผู้​ที่​พากเพียร​ทำ​ความดี และ​แสวงหา​พระสิริ เกียรติ และ​ความไม่เสื่อมสลาย พระองค์​จะ​ประทาน​ชีวิตนิรันดร์ 8 แต่​สำหรับ​ผู้​ที่​เห็นแก่​ตัว ไม่​เชื่อฟัง​ความจริง แต่​เชื่อฟัง​ความไม่ชอบธรรม จะ​ได้รับ​ความโกรธ​และ​ความเดือดดาล 9 ความทุกข์ยาก​และ​ความคับแค้น​จะ​เกิด​แก่​ทุกคน​ที่​ทำ​ชั่ว แก่​ชาวยิว​ก่อน และ​แก่​ชาวกรีก​ด้วย

10 แต่​พระสิริ เกียรติ และ​สันติสุข จะ​มี​แก่​ทุกคน​ที่​ทำ​ดี แก่​ชาวยิว​ก่อน และ​แก่​ชาวกรีก​ด้วย 11 เพราะ​พระเจ้า​ไม่​ทรง​ลำเอียง 12 ทุกคน​ที่​ทำ​บาป​โดย​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ ก็​จะ​พินาศ​โดย​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ และ​ทุกคน​ที่​ทำ​บาป​ขณะ​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ ก็​จะ​ถูก​พิพากษา​โดย​ธรรมบัญญัติ 13 เพราะ​ผู้​ที่​เพียง​ฟัง​ธรรมบัญญัติ​ไม่ใช่​คน​ชอบธรรม​ต่อหน้า​พระเจ้า แต่​ผู้​ที่​ปฏิบัติ​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ต่างหาก​ที่จะ​ได้รับ​ความชอบธรรม 14 เพราะ​เมื่อ​คนต่างชาติ​ที่​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ ทำ​สิ่ง​ที่​ธรรมบัญญัติ​กำหนด​โดย​ธรรมชาติ พวกเขา​แม้​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ ก็​เป็น​ธรรมบัญญัติ​ให้​แก่​ตนเอง 15 พวกเขา​แสดง​ให้​เห็น​ว่า การกระทำ​ที่​ธรรมบัญญัติ​กำหนด​นั้น​ถูก​เขียน​ไว้​ใน​ใจ​ของ​พวกเขา มโนธรรม​ของ​พวกเขา​ก็​เป็น​พยาน​ร่วม​ด้วย และ​ความคิด​ของ​พวกเขา​ก็​กล่าวโทษ​หรือ​แก้ต่าง​กันเอง 16 ทั้งหมด​นี้​จะ​ปรากฏ​ใน​วันที่​พระเจ้า​ทรง​พิพากษา​ความลับ​ของ​มนุษย์​ผ่าน​พระเยซูคริสต์ ตาม​ข่าวดี​ของ​ข้าพเจ้า

17 แต่​ถ้า​ท่าน​เรียก​ตนเอง​ว่า​ชาวยิว พึ่งพา​ธรรมบัญญัติ และ​ภูมิใจ​ใน​พระเจ้า 18 รู้​ความประสงค์​ของ​พระองค์ และ​เห็นชอบ​กับ​สิ่ง​ที่​ดีเลิศ เพราะ​ได้รับ​การสั่งสอน​จาก​ธรรมบัญญัติ 19 และ​มั่นใจ​ว่า​ตนเอง​เป็น​ผู้นำทาง​คนตาบอด เป็น​ความสว่าง​แก่​คน​ที่​อยู่​ใน​ความมืด 20 เป็น​ผู้​แก้ไข​คนโง่ เป็น​ครู​ของ​เด็กเล็ก เพราะ​มี​แบบแผน​แห่ง​ความรู้​และ​ความจริง​อยู่​ใน​ธรรมบัญญัติ 21 แล้ว​ท่าน​ผู้​สอน​คนอื่น ไม่​สอน​ตนเอง​หรือ ท่าน​ผู้​ประกาศ​ว่า​ไม่​ควร​ขโมย ตัว​ท่าน​ขโมย​หรือ 22 ท่าน​ผู้​กล่าว​ว่า​ไม่​ควร​ล่วงประเวณี ตัว​ท่าน​ล่วงประเวณี​หรือ ท่าน​ผู้​รังเกียจ​รูปเคารพ ตัว​ท่าน​ปล้น​วิหาร​หรือ 23 ท่าน​ผู้​ภูมิใจ​ใน​ธรรมบัญญัติ กลับ​ทำ​ให้​พระเจ้า​เสื่อมเกียรติ​ด้วย​การละเมิด​ธรรมบัญญัติ​หรือ 24 เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า “พระนาม​ของ​พระเจ้า​ถูก​หมิ่นประมาท​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ​เพราะ​พวกคุณ”✡ 25 การเข้าสุหนัต​มี​ประโยชน์​จริง ถ้า​ท่าน​ปฏิบัติ​ตาม​ธรรมบัญญัติ แต่​ถ้า​ท่าน​ละเมิด​ธรรมบัญญัติ การเข้าสุหนัต​ของ​ท่าน​ก็​ไม่​ต่าง​จาก​การไม่ได้​เข้าสุหนัต 26 ดังนั้น ถ้า​คน​ที่​ไม่ได้​เข้าสุหนัต​รักษา​ข้อกำหนด​ของ​ธรรมบัญญัติ การที่​เขา​ไม่ได้​เข้าสุหนัต​จะ​ไม่​ถูก​นับ​ว่า​เป็น​การเข้าสุหนัต​หรือ 27 คน​ที่​ร่างกาย​ไม่ได้​เข้าสุหนัต แต่​ปฏิบัติ​ตาม​ธรรมบัญญัติ จะ​ไม่​ตัดสิน​ท่าน​หรือ ท่าน​ผู้​มี​ทั้ง​ตัวบท​และ​การเข้าสุหนัต แต่​ยัง​ละเมิด​ธรรมบัญญัติ 28 เพราะ​คน​ที่​เป็น​ยิว​เพียง​ภายนอก ไม่ใช่​ยิว​ที่แท้ และ​การเข้าสุหนัต​ที่​เห็น​เพียง​ภายนอก​บน​ร่างกาย ก็​ไม่ใช่​การเข้าสุหนัต​ที่แท้ 29 แต่​คน​ที่​เป็น​ยิว​ภายใน​ต่างหาก​คือ​ยิว​ที่แท้ และ​การเข้าสุหนัต​ที่แท้​คือ​การเข้าสุหนัต​ของ​ใจ โดย​วิญญาณ ไม่ใช่​โดย​ตัวบท คน​เช่นนี้​ได้รับ​คำยกย่อง ไม่ใช่​จาก​มนุษย์ แต่​จาก​พระเจ้า

3

1 ถ้า​เช่นนั้น ชาวยิว​มี​ข้อได้เปรียบ​อะไร หรือ​การเข้าสุหนัต​มี​ประโยชน์​อะไร 2 มี​มาก​ใน​ทุกด้าน! ประการแรก พวกเขา​ได้รับ​มอบหมาย​ให้​ดูแล​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​เปิดเผย 3 แล้ว​ถ้า​บางคน​ขาด​ความเชื่อ​ล่ะ การ​ขาด​ความเชื่อ​ของ​พวกเขา​จะ​ทำ​ให้​ความซื่อสัตย์​ของ​พระเจ้า​ไร้ผล​หรือ 4 ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! ให้​พระเจ้า​ทรง​เป็น​ฝ่าย​สัตย์จริง แม้​มนุษย์​ทุกคน​จะ​เป็น​คนโกหก​ก็ตาม ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​ชอบธรรม​ใน​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์

และ​ทรง​ชนะ​เมื่อ​พระองค์​ถูก​พิพากษา”✡

5 แต่​ถ้า​ความไม่ชอบธรรม​ของ​เรา​ทำ​ให้​เห็น​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า เรา​จะ​ว่า​อย่างไร พระเจ้า​ทรง​ไม่​ชอบธรรม​หรือ เมื่อ​พระองค์​ทรง​ลงโทษ​ด้วย​ความโกรธ ข้าพเจ้า​พูด​อย่าง​ที่​มนุษย์​ทั่วไป​พูด​กัน 6 ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! ถ้า​เป็น​เช่นนั้น พระเจ้า​จะ​ทรง​พิพากษา​โลก​ได้​อย่างไร 7 แต่​ถ้า​คำโกหก​ของ​ข้าพเจ้า​ทำ​ให้​ความจริง​ของ​พระเจ้า​ยิ่ง​ปรากฏ​มากขึ้น​เพื่อ​พระสิริ​ของ​พระองค์ แล้ว​ทำไม​ข้าพเจ้า​ยัง​ถูก​พิพากษา​ว่า​เป็น​คนบาป​อีก 8 แล้ว​ทำไม​ไม่​พูด​ว่า “ให้​เรา​ทำ​ชั่ว เพื่อ​ความดี​จะ​เกิด​ขึ้น” อย่าง​ที่​มี​คน​ใส่ร้าย​เรา และ​บางคน​ยืนยัน​ว่า​เรา​พูด​เช่นนั้น คน​ที่​พูด​อย่างนี้​สมควร​แล้ว​ที่จะ​ถูก​พิพากษา​ลงโทษ

9 ถ้า​เช่นนั้น​จะ​ว่า​อย่างไร? พวกเรา​ดีกว่า​พวกเขา​หรือ? ไม่​เลย! เพราะ​พวกเรา​ได้​เตือน​ไว้​ก่อนแล้ว​ว่า ทั้ง​ชาวยิว​และ​ชาวกรีก​ล้วน​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​บาป 10 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“ไม่มี​ใคร​ชอบธรรม

ไม่​มี​แม้​แต่​คนเดียว

11 ไม่มี​ใคร​เข้าใจ

ไม่มี​ใคร​แสวงหา​พระเจ้า

12 ทุกคน​หัน​ออก​นอกทาง

พวกเขา​กลาย​เป็น​คน​ไร้ค่า​ไป​ด้วยกัน

ไม่มี​ใคร​ทำ​ความดี

ไม่​มี​แม้​แต่​คนเดียว”✡

13 “ลำคอ​ของ​พวกเขา​เป็น​หลุมฝังศพ​ที่​เปิด​อยู่

พวกเขา​ใช้​ลิ้น​หลอกลวง”✡

“พิษ​ของ​งูพิษ​อยู่​ใต้​ริมฝีปาก​ของ​พวกเขา”✡

14 “ปาก​ของ​พวกเขา​เต็ม​ไป​ด้วย​คำสาปแช่ง​และ​ความขมขื่น”✡

15 “เท้า​ของ​พวกเขา​รีบ​ไป​หลั่ง​เลือด

16 ความพินาศ​และ​ความทุกข์ยาก​อยู่​ใน​ทาง​ของ​พวกเขา

17 พวกเขา​ไม่​รู้จัก​ทาง​แห่ง​สันติสุข”✡

18 “ไม่มี​ความยำเกรง​พระเจ้า​อยู่​ต่อหน้า​ตา​ของ​พวกเขา”✡

19 พวกเรา​รู้​ว่า ทุกสิ่ง​ที่​ธรรมบัญญัติ​กล่าว ก็​กล่าว​แก่​ผู้​ที่​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ เพื่อ​ทุก​ปาก​จะ​ได้​เงียบ​ลง และ​ทั้ง​โลก​จะ​อยู่​ภายใต้​การพิพากษา​ของ​พระเจ้า 20 เพราะ​ไม่มี​มนุษย์​คนใด​จะ​ได้รับ​ความชอบธรรม​ต่อหน้า​พระองค์​ด้วย​การกระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ เพราะ​ธรรมบัญญัติ​ทำ​ให้​รู้จัก​บาป

21 แต่​บัดนี้ ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า​ได้​ถูก​เปิดเผย​โดย​ไม่​ขึ้น​กับ​ธรรมบัญญัติ แม้​ธรรมบัญญัติ​และ​เหล่า​ผู้เผยพระวจนะ​ก็​เป็น​พยาน​ถึง​ความชอบธรรม​นั้น 22 คือ​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า​ที่​มา​ทาง​ความเชื่อ​ใน​พระเยซูคริสต์ ซึ่ง​มา​ถึง​ทุกคน​และ​มี​แก่​ทุกคน​ที่​เชื่อ เพราะ​ไม่มี​ความแตกต่าง​กัน 23 เพราะ​ทุกคน​ทำ​บาป และ​ไป​ไม่​ถึง​พระสิริ​ของ​พระเจ้า 24 แต่​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​ไม่​ต้อง​แลก​ด้วย​สิ่งใด เพราะ​พระคุณ​ของ​พระองค์ ผ่าน​การไถ่​ที่​มี​อยู่​ใน​พระเยซูคริสต์ 25 พระเจ้า​ทรง​ส่ง​พระองค์​มา​เป็น​เครื่องบูชา​เพื่อ​การลบล้าง​บาป* โดย​ความเชื่อ​ใน​โลหิต​ของ​พระองค์ เพื่อ​แสดง​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า เพราะ​ด้วย​ความอดกลั้น​ของ​พระองค์ พระเจ้า​ทรง​ปล่อยผ่าน​บาป​ที่​ทำ​ไว้​ก่อนหน้านั้น 26 เพื่อ​แสดง​ความชอบธรรม​ของ​พระองค์​ใน​เวลา​นี้ เพื่อ​พระองค์​เอง​จะ​ทรง​ชอบธรรม และ​ทรง​เป็น​ผู้​ให้​ความชอบธรรม​แก่​ผู้​ที่​มี​ความเชื่อ​ใน​พระเยซู

27 แล้ว​การอวดตัว​อยู่​ที่​ไหน การอวดตัว​นั้น​ถูก​ตัด​ออก​ไป​แล้ว ด้วย​กฎ​ใด กฎ​ของ​การกระทำ​หรือ ไม่ใช่ แต่​ด้วย​กฎ​ของ​ความเชื่อ 28 ดังนั้น พวกเรา​ยืนยัน​ว่า มนุษย์​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​ความเชื่อ โดย​ไม่​ขึ้น​กับ​การกระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ 29 หรือ​พระเจ้า​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​ชาวยิว​เท่านั้น พระองค์​ไม่​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​คนต่างชาติ​ด้วย​หรือ ใช่ พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​คนต่างชาติ​ด้วย 30 เพราะ​มี​พระเจ้า​องค์เดียว ผู้​จะ​ทรง​ให้​ความชอบธรรม​แก่​ผู้​เข้าสุหนัต​โดย​ความเชื่อ และ​แก่​ผู้​ไม่ได้​เข้าสุหนัต​โดย​ความเชื่อ​เช่นกัน

31 ถ้า​เช่นนั้น เรา​ทำ​ให้​ธรรมบัญญัติ​หมด​ความหมาย​เพราะ​ความเชื่อ​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! ตรงกันข้าม เรา​ทำ​ให้​ธรรมบัญญัติ​ตั้ง​มั่น

4

1 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​พูด​ว่า​อับราฮัม บรรพบุรุษ​ของ​เรา ได้​พบ​อะไร​ใน​ทาง​มนุษย์ 2 เพราะ​ถ้า​อับราฮัม​ได้รับ​ความชอบธรรม​จาก​การกระทำ เขา​ก็​มี​เรื่อง​ให้​อวด แต่​ไม่ใช่​ต่อ​พระเจ้า 3 เพราะ​พระคัมภีร์​กล่าว​ว่า​อย่างไร “อับราฮัม​เชื่อ​พระเจ้า และ​ความเชื่อ​ของ​เขา​จึง​นับ​เป็น​ความชอบธรรม”✡ 4 สำหรับ​คน​ที่​ทำงาน ค่าตอบแทน​ไม่​ได้​ถูก​นับ​ว่า​เป็น​พระคุณ แต่​เป็น​หนี้​ที่​ต้อง​จ่าย​ให้​เขา 5 แต่​สำหรับ​คน​ที่​ไม่​ได้​ทำงาน กลับ​เชื่อ​ใน​พระองค์​ผู้​ทรง​ให้​ความชอบธรรม​แก่​คนอธรรม ความเชื่อ​ของ​เขา​ก็​นับ​เป็น​ความชอบธรรม 6 เช่นเดียว​กับ​ที่​ดาวิด​กล่าว​ถึง​ความสุข​ของ​คน​ที่​พระเจ้า​ทรง​นับ​ความชอบธรรม​ให้​โดย​ไม่​อาศัย​การกระทำ​ว่า

7 “คน​ที่​การละเมิด​ของ​เขา​ได้รับ​การยกโทษ

และ​บาป​ของ​เขา​ได้รับ​การปกปิด ก็​เป็นสุข

8 คน​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ไม่​ทรง​ถือ​บาป​ของ​เขา​เป็น​ความผิด​เลย ก็​เป็นสุข” ✡

9 ถ้า​เช่นนั้น ความสุข​นี้​มี​เฉพาะ​ผู้​เข้าสุหนัต หรือ​มี​แก่​ผู้​ไม่ได้​เข้าสุหนัต​ด้วย เพราะ​เรา​กล่าว​ว่า ความเชื่อ​ของ​อับราฮัม​นับ​เป็น​ความชอบธรรม 10 แล้ว​ความเชื่อ​นั้น​ถูก​นับ​เมื่อไร ตอน​ที่​เขา​เข้าสุหนัต​แล้ว หรือ​ก่อน​เข้าสุหนัต ไม่ใช่​หลัง​เข้าสุหนัต แต่​ก่อน​เข้าสุหนัต 11 เขา​ได้รับ​เครื่องหมาย​แห่ง​การเข้าสุหนัต เป็น​ตราประทับ​ของ​ความชอบธรรม​ที่​มา​จาก​ความเชื่อ​ซึ่ง​เขา​มี​อยู่​ก่อน​เข้าสุหนัต เพื่อ​เขา​จะ​เป็น​บิดา​ของ​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ทั้ง​ที่​ไม่ได้​เข้าสุหนัต เพื่อ​พระเจ้า​จะ​ทรง​นับ​ความชอบธรรม​ให้​แก่​พวกเขา​ด้วย 12 และ​เขา​เป็น​บิดา​ของ​ผู้​เข้าสุหนัต ไม่ใช่​เพียง​ผู้​ที่​เข้าสุหนัต​เท่านั้น แต่​ยัง​เป็น​บิดา​ของ​ผู้​ที่​เดิน​ตาม​รอย​ความเชื่อ​ของ​อับราฮัม​บิดา​ของ​เรา ซึ่ง​เขา​มี​อยู่​ก่อน​เข้าสุหนัต​ด้วย

13 เพราะ​พระสัญญา​ที่​ให้​แก่​อับราฮัม​และ​เชื้อสาย​ของ​เขา ว่า​เขา​จะ​เป็น​ผู้รับ​มรดก​ของ​โลก ไม่​ได้​มา​ทาง​ธรรมบัญญัติ แต่​มา​ทาง​ความชอบธรรม​ที่​มา​ทาง​ความเชื่อ 14 เพราะ​ถ้า​คน​ที่​ขึ้น​อยู่​กับ​ธรรมบัญญัติ​เป็น​ผู้รับ​มรดก ความเชื่อ​ก็​ไร้​ความหมาย และ​พระสัญญา​ก็​ไร้ผล 15 เพราะ​ธรรมบัญญัติ​นำ​มา​ซึ่ง​ความโกรธ และ​ที่​ไหน​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ ที่นั่น​ก็​ไม่มี​การไม่เชื่อฟัง

16 เพราะ​เหตุนี้ จึง​ขึ้น​อยู่​กับ​ความเชื่อ เพื่อ​จะ​เป็น​ไป​ตาม​พระคุณ และ​เพื่อ​ให้​พระสัญญา​นั้น​มั่นคง​สำหรับ​เชื้อสาย​ทั้งหมด ไม่ใช่​เฉพาะ​ผู้​ที่​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ แต่​รวมถึง​ผู้​ที่​มี​ความเชื่อ​อย่าง​อับราฮัม ผู้​เป็น​บิดา​ของ​พวกเรา​ทุกคน 17 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า “เรา​ได้​ตั้ง​เจ้า​ให้​เป็น​บิดา​ของ​หลาย​ชนชาติ”✡ อับราฮัม​เป็น​บิดา​ของ​เรา​ต่อหน้า​พระเจ้า​ผู้​ที่​เขา​เชื่อ คือ​พระเจ้า​ผู้​ประทาน​ชีวิต​แก่​คนตาย และ​ทรง​เรียก​สิ่ง​ที่​ไม่มี​อยู่​ราวกับ​ว่า​มี​อยู่ 18 ทั้ง​ที่​ไม่มี​เหตุ​ให้​หวัง อับราฮัม​ก็​ยัง​เชื่อ​ด้วย​ความหวัง เพื่อ​เขา​จะ​ได้​เป็น​บิดา​ของ​หลาย​ชนชาติ ตาม​ที่​มี​คำกล่าว​ไว้​ว่า “เชื้อสาย​ของ​เจ้า​จะ​เป็น​เช่นนั้น”✡ 19 ความเชื่อ​ของ​เขา​ไม่​อ่อนแอ และ​เขา​ไม่​ได้​คำนึงถึง​ร่างกาย​ของ​ตน​ที่​เสื่อม​ไป​แล้ว เพราะ​มี​อายุ​ประมาณ​หนึ่งร้อย​ปี รวมทั้ง​ครรภ์​ของ​ซาราห์​ซึ่ง​เสมือน​ตาย​แล้ว 20 แต่​เมื่อ​มอง​ไป​ที่​พระสัญญา​ของ​พระเจ้า เขา​ไม่​ได้​ลังเล​เพราะ​ความไม่เชื่อ กลับ​เข้มแข็ง​ขึ้น​ด้วย​ความเชื่อ และ​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า 21 เขา​มั่นใจ​อย่าง​เต็มที่​ว่า สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​สัญญา พระองค์​ก็​ทรง​สามารถ​ทำ​ให้​สำเร็จ​ได้ 22 เพราะ​ฉะนั้น ความเชื่อ​ของ​เขา​จึง “นับ​เป็น​ความชอบธรรม”✡ 23 ข้อความ​ที่​ว่า “ความเชื่อ​ของ​เขา​นับ​เป็น​ความชอบธรรม” ไม่​ได้​เขียน​ไว้​เพื่อ​เขา​คนเดียว 24 แต่​เพื่อ​พวกเรา​ด้วย พระเจ้า​จะ​ทรง​นับ​ความชอบธรรม​ให้​แก่​พวกเรา ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​ผู้​ทรง​ทำ​ให้​พระเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ฟื้นขึ้นจากความตาย 25 พระเยซู​ถูก​มอบ​ไว้​เพราะ​การล่วงละเมิด​ของ​เรา และ​พระเจ้า​ทรง​ทำ​ให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นมา เพื่อ​ให้​เรา​ได้รับ​ความชอบธรรม

5

1 เพราะ​ฉะนั้น เมื่อ​เรา​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​ความเชื่อ​แล้ว เรา​จึง​มี​สันติสุข​กับ​พระเจ้า โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 2 โดย​ทาง​พระองค์ เรา​ได้​เข้าถึง​พระคุณ​นี้​ด้วย​ความเชื่อ และ​ยืน​มั่น​อยู่​ใน​พระคุณ​นี้ เรา​ชื่นชมยินดี​เพราะ​หวัง​ใน​พระสิริ​ของ​พระเจ้า 3 ไม่​เพียง​เท่านั้น แต่​เรา​ยัง​ชื่นชมยินดี​ใน​ความทุกข์ยาก​ของ​เรา​ด้วย เพราะ​รู้​ว่า ความทุกข์ยาก​ทำ​ให้​เกิด​ความอดทน 4 ความอดทน​ทำ​ให้​เกิด​ลักษณะ​นิสัย​ที่​ผ่าน​การพิสูจน์​แล้ว และ​ลักษณะ​นิสัย​ที่​ผ่าน​การพิสูจน์​แล้ว​ทำ​ให้​เกิด​ความหวัง 5 ความหวัง​นี้​ไม่​ทำ​ให้​เรา​ผิดหวัง เพราะ​ความรัก​ของ​พระเจ้า​ได้​หลั่ง​ลง​ใน​ใจ​ของ​เรา ผ่าน​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ที่​พระองค์​ประทาน​แก่​เรา

6 เพราะ​ขณะ​ที่​เรา​ยัง​อ่อนแอ พระคริสต์​ก็​ตาย​เพื่อ​คนอธรรม​ใน​เวลา​ที่​เหมาะสม 7 แทบ​จะ​ไม่มี​ใคร​ยอม​ตาย​เพื่อ​คน​ชอบธรรม แม้​อาจ​มี​บางคน​กล้า​ตาย​เพื่อ​คนดี 8 แต่​พระเจ้า​ทรง​แสดง​ความรัก​ของ​พระองค์​ที่​มี​ต่อ​เรา คือ​ขณะ​ที่​เรา​ยัง​เป็น​คนบาป พระคริสต์​ก็​ตาย​เพื่อ​เรา

9 ยิ่ง​กว่านั้น ใน​เมื่อ​บัดนี้​เรา​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​โลหิต​ของ​พระองค์ เรา​ก็​จะ​ได้รับ​ความรอด​จาก​ความโกรธ​ของ​พระเจ้า​โดย​ทาง​พระองค์ 10 เพราะ​ถ้า​ขณะ​ที่​เรา​ยัง​เป็น​ศัตรู เรา​ได้​คืนดี​กับ​พระเจ้า​โดย​ความตาย​ของ​พระบุตร​ของ​พระองค์ ยิ่ง​กว่านั้น เมื่อ​เรา​คืนดี​กับ​พระเจ้า​แล้ว เรา​ก็​จะ​ได้รับ​ความรอด​โดย​ชีวิต​ของ​พระองค์

11 ไม่​เพียง​เท่านั้น แต่​เรา​ยัง​ชื่นชมยินดี​ใน​พระเจ้า โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา และ​บัดนี้​เรา​ได้รับ​การคืนดี​โดย​ทาง​พระองค์ 12 เพราะ​ฉะนั้น บาป​เข้า​มา​ใน​โลก​โดย​มนุษย์​คนเดียว และ​ความตาย​เข้า​มา​โดย​บาป เช่นนั้น​ความตาย​จึง​แผ่​ไป​ถึง​มนุษย์​ทุกคน เพราะ​ทุกคน​ทำ​บาป 13 ก่อน​มี​ธรรมบัญญัติ บาป​ก็​มี​อยู่​ใน​โลก แต่​เมื่อ​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ บาป​ก็​ไม่​ถูก​นับ​เป็น​ความผิด 14 ถึง​อย่างนั้น ความตาย​ก็​ครอบครอง​ตั้งแต่​อาดัม​จนถึง​โมเสส แม้​เหนือ​คน​ที่​ไม่ได้​ทำ​บาป​แบบ​เดียว​กับ​การไม่เชื่อฟัง​ของ​อาดัม ผู้​เป็น​แบบ​ของ​ผู้​ที่จะ​มา

15 แต่​ของประทาน​ที่​มอบ​ให้เปล่า​ไม่​เหมือน​กับ​การล่วงละเมิด เพราะ​ถ้า​การล่วงละเมิด​ของ​คน​คนเดียว​ทำ​ให้​คน​จำนวน​มาก​ตาย พระคุณ​ของ​พระเจ้า​และ​ของประทาน​ที่​มา​ทาง​พระคุณ​ของ​มนุษย์​คนเดียว คือ​พระเยซูคริสต์ ก็​ยิ่ง​ล้นเหลือ​มา​ถึง​คน​จำนวน​มาก 16 ของประทาน​นี้​ก็​ไม่​เหมือน​ผล​จาก​การที่​คน​คนเดียว​ทำ​บาป เพราะ​การพิพากษา​ที่​มา​จาก​คน​คนเดียว​นำ​ไป​สู่​การลงโทษ แต่​ของประทาน​ที่​มอบ​ให้เปล่า​ซึ่ง​มา​หลัง​การล่วงละเมิด​มากมาย นำ​ไป​สู่​การได้รับ​ความชอบธรรม 17 เพราะ​ถ้า​การล่วงละเมิด​ของ​คน​คนเดียว​ทำ​ให้​ความตาย​ครอบครอง​โดย​คน​คนเดียว ยิ่ง​กว่านั้น คน​ที่​ได้รับ​พระคุณ​อย่าง​ล้นเหลือ​และ​ได้รับ​ของประทาน​แห่ง​ความชอบธรรม จะ​ครอบครอง​ใน​ชีวิต​โดย​คน​คนเดียว คือ​พระเยซูคริสต์

18 ดังนั้น เช่นเดียว​กับ​ที่​การล่วงละเมิด​ครั้งเดียว​ทำ​ให้​มนุษย์​ทุกคน​ถูก​ลงโทษ การกระทำ​อัน​ชอบธรรม​ครั้งเดียว​ก็​ทำ​ให้​มนุษย์​ทุกคน​ได้รับ​ความชอบธรรม​ที่​นำ​ไป​สู่​ชีวิต 19 เพราะ​เช่นเดียว​กับ​ที่​การไม่เชื่อฟัง​ของ​มนุษย์​คนเดียว​ทำ​ให้​คน​จำนวน​มาก​เป็น​คนบาป การเชื่อฟัง​ของ​คน​คนเดียว​ก็​จะ​ทำ​ให้​คน​จำนวน​มาก​เป็น​คน​ชอบธรรม 20 ธรรมบัญญัติ​เข้า​มา เพื่อ​ให้​การล่วงละเมิด​เพิ่ม​มากขึ้น แต่​ที่​ใด​บาป​เพิ่ม​มากขึ้น พระคุณ​ก็​ยิ่ง​ล้นเหลือ​มาก​ขึ้น​ไป​อีก 21 เพื่อ​ว่า เช่นเดียว​กับ​ที่​บาป​ครอบครอง​โดย​ความตาย พระคุณ​ก็​จะ​ครอบครอง​โดย​ความชอบธรรม และ​นำ​ไป​สู่​ชีวิตนิรันดร์ โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา

6

1 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​ว่า​อย่างไร เรา​ควร​อยู่​ใน​บาป​ต่อไป เพื่อ​พระคุณ​จะ​ยิ่ง​ล้นเหลือ​หรือ 2 ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! พวกเรา​ที่​ตาย​ต่อ​บาป​แล้ว จะ​ยัง​ดำเนินชีวิต​อยู่​ใน​บาป​ต่อไป​ได้​อย่างไร 3 หรือ​พวกคุณ​ไม่​รู้​หรือ​ว่า พวกเรา​ทุกคน​ที่​รับ​บัพติศมา​เข้า​ใน​พระเยซูคริสต์ ก็​รับ​บัพติศมา​เข้า​ใน​ความตาย​ของ​พระองค์ 4 เพราะ​ฉะนั้น เรา​ถูก​ฝัง​ร่วม​กับ​พระองค์​โดย​การรับบัพติศมา​เข้า​ใน​ความตาย เพื่อ​ว่า เช่นเดียว​กับ​ที่​พระคริสต์​ฟื้นขึ้นจากความตาย​โดย​พระสิริ​ของ​พระบิดา เรา​ก็​จะ​ดำเนิน​ชีวิต​ใหม่​เช่นกัน

5 เพราะ​ถ้า​เรา​ได้​รวม​เป็น​หนึ่ง​กับ​พระองค์​ใน​ลักษณะ​เดียว​กับ​ความตาย​ของ​พระองค์ เรา​ก็​จะ​มี​ส่วน​ใน​การฟื้นขึ้นจากความตาย​ของ​พระองค์​ด้วย 6 เรา​รู้​ว่า ตัวตน​เก่า​ของ​เรา​ถูก​ตรึง​กางเขน​ร่วม​กับ​พระองค์ เพื่อ​ร่างกาย​แห่ง​บาป​จะ​หมด​อำนาจ และ​เรา​จะ​ไม่​เป็น​ทาส​ของ​บาป​อีก​ต่อไป 7 เพราะ​คน​ที่​ตาย​แล้ว​ก็​พ้น​จาก​บาป 8 แต่​ถ้า​เรา​ตาย​ร่วม​กับ​พระคริสต์ เรา​ก็​เชื่อ​ว่า​เรา​จะ​มีชีวิต​ร่วม​กับ​พระองค์​ด้วย 9 เพราะ​เรา​รู้​ว่า พระคริสต์​ผู้​ฟื้นขึ้นจากความตาย​แล้ว จะ​ไม่​ตาย​อีก ความตาย​ไม่มี​อำนาจ​เหนือ​พระองค์​อีก​ต่อไป 10 เพราะ​เมื่อ​พระองค์​ตาย พระองค์​ตาย​ต่อ​บาป​เพียง​ครั้งเดียว แต่​เมื่อ​พระองค์​มีชีวิต พระองค์​มีชีวิต​อยู่​เพื่อ​พระเจ้า 11 เช่นเดียวกัน พวกคุณ​จง​ถือ​ว่า​ตนเอง​ตาย​ต่อ​บาป แต่​มีชีวิต​อยู่​เพื่อ​พระเจ้า​ใน​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา

12 เพราะ​ฉะนั้น อย่า​ให้​บาป​ครอบครอง​ใน​ร่างกาย​ที่​ต้อง​ตาย​ของ​พวกคุณ จน​พวกคุณ​เชื่อฟัง​ความใคร่​ของ​บาป 13 และ​อย่า​มอบ​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​ให้​บาป​ใช้​เป็น​เครื่องมือ​ของ​ความไม่ชอบธรรม แต่​จง​มอบ​ตัว​พวกคุณ​แก่​พระเจ้า ใน​ฐานะ​ผู้ที่​มีชีวิต​ขึ้น​จาก​ความตาย และ​มอบ​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​แก่​พระเจ้า​ให้​เป็น​เครื่องมือ​ของ​ความชอบธรรม 14 เพราะ​บาป​จะ​ไม่มี​อำนาจ​เหนือ​พวกคุณ เนื่องจาก​พวกคุณ​ไม่ได้​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ แต่​อยู่​ใต้​พระคุณ

15 ถ้า​เช่นนั้น​จะ​เป็น​อย่างไร เรา​จะ​ทำ​บาป​เพราะ​เรา​ไม่ได้​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ แต่​อยู่​ใต้​พระคุณ​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! 16 พวกคุณ​ไม่​รู้​หรือ​ว่า เมื่อ​พวกคุณ​มอบ​ตัว​เป็น​ทาส​เพื่อ​เชื่อฟัง​ผู้​ใด พวกคุณ​ก็​เป็น​ทาส​ของ​ผู้​ที่​พวกคุณ​เชื่อฟัง ไม่​ว่า​จะ​เป็น​ทาส​ของ​บาป​ซึ่ง​นำ​ไป​สู่​ความตาย หรือ​เป็น​ทาส​ของ​การเชื่อฟัง​ซึ่ง​นำ​ไป​สู่​ความชอบธรรม 17 แต่​ขอบคุณ​พระเจ้า แม้​เมื่อ​ก่อน​พวกคุณ​เคย​เป็น​ทาส​ของ​บาป แต่​พวกคุณ​ก็​เชื่อฟัง​จาก​ใจจริง​ต่อ​แบบแผน​คำสอน​ซึ่ง​พวกคุณ​ถูก​มอบ​ไว้​ให้​เชื่อฟัง 18 เมื่อ​พวกคุณ​ได้รับ​การปลดปล่อย​จาก​บาป​แล้ว พวกคุณ​ก็​กลาย​เป็น​ทาส​ของ​ความชอบธรรม

19 ข้าพเจ้า​พูด​อย่าง​ที่​มนุษย์​ทั่วไป​พูด​กัน เพราะ​เนื้อหนัง​ของ​พวกคุณ​อ่อนแอ เช่นเดียว​กับ​ที่​พวกคุณ​เคย​มอบ​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​เป็น​ทาส​ของ​ความไม่บริสุทธิ์ และ​ความชั่วร้าย​ที่​ยิ่ง​ทวี​ขึ้น บัดนี้​ก็​จง​มอบ​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​เป็น​ทาส​ของ​ความชอบธรรม เพื่อ​การชำระให้บริสุทธิ์ 20 เพราะ​เมื่อ​พวกคุณ​เป็น​ทาส​ของ​บาป พวกคุณ​ก็​เป็น​อิสระ​จาก​ความชอบธรรม 21 แล้ว​ตอน​นั้น พวกคุณ​ได้​ผล​อะไร​จาก​สิ่ง​ที่​บัดนี้​พวกคุณ​ละอาย เพราะ​ปลายทาง​ของ​สิ่ง​เหล่านั้น​คือ​ความตาย 22 แต่​บัดนี้ เมื่อ​พวกคุณ​ได้รับ​การปลดปล่อย​จาก​บาป และ​กลาย​เป็น​ทาส​ของ​พระเจ้า พวกคุณ​ก็​มี​ผล​คือ​การชำระให้บริสุทธิ์ และ​ผลลัพธ์​คือ​ชีวิตนิรันดร์ 23 เพราะ​ค่าจ้าง​ของ​บาป​คือ​ความตาย แต่​ของประทาน​ที่​พระเจ้า​มอบ​ให้เปล่า​คือ​ชีวิตนิรันดร์​ใน​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา

7

1 พี่น้อง* พวกคุณ​ไม่​รู้​หรือ​ว่า ธรรมบัญญัติ​มี​อำนาจ​เหนือ​คน​ตราบ​เท่า​ที่​เขา​ยัง​มีชีวิต​อยู่ เพราะ​ข้าพเจ้า​กำลัง​พูด​กับ​คน​ที่​รู้​ธรรมบัญญัติ 2 เช่น​ผู้หญิง​ที่​มี​สามี ย่อม​ถูก​ธรรมบัญญัติ​ผูกพัน​ไว้​กับ​สามี​ตราบ​เท่า​ที่​สามี​ยัง​มีชีวิต แต่​ถ้า​สามี​ตาย เธอ​ก็​พ้น​จาก​ธรรมบัญญัติ​ที่​ผูก​เธอ​กับ​สามี 3 เพราะ​ฉะนั้น ถ้า​เธอ​ไป​อยู่​กับ​ชาย​อื่น​ขณะ​ที่​สามี​ยัง​มีชีวิต เธอ​จะ​ได้ชื่อ​ว่า​เป็น​หญิง​ล่วงประเวณี แต่​ถ้า​สามี​ตาย เธอ​ก็​เป็น​อิสระ​จาก​ธรรมบัญญัติ จึง​ไม่​เป็น​หญิง​ล่วงประเวณี แม้​จะ​ไป​อยู่​กับ​ชาย​อื่น 4 เช่นเดียวกัน พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า พวกคุณ​ก็​ได้​ตาย​ต่อ​ธรรมบัญญัติ​โดย​ร่างกาย​ของ​พระคริสต์ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​ผูกพัน​กับ​อีก​ผู้หนึ่ง คือ​พระองค์​ผู้​ฟื้นขึ้นจากความตาย เพื่อ​เรา​จะ​เกิด​ผล​ถวาย​แก่​พระเจ้า 5 เพราะ​เมื่อ​เรา​ยัง​อยู่​ฝ่าย​เนื้อหนัง ความปรารถนา​ที่​เป็น​บาป ซึ่ง​เกิด​ขึ้น​โดย​ธรรมบัญญัติ ก็​ทำงาน​อยู่​ใน​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​เรา และ​เกิด​ผล​นำ​ไป​สู่​ความตาย 6 แต่​บัดนี้ เรา​พ้น​จาก​ธรรมบัญญัติ​แล้ว เพราะ​เรา​ได้​ตาย​ต่อ​สิ่ง​ที่​เคย​ผูกมัด​เรา เพื่อ​เรา​จะ​รับใช้​ใน​วิถี​ใหม่​ของ​วิญญาณ ไม่ใช่​ใน​วิถี​เก่า​ของ​ตัวบท

7 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​ว่า​อย่างไร ธรรมบัญญัติ​เป็น​บาป​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! แต่​ถ้า​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ ข้าพเจ้า​ก็​คง​ไม่​รู้จัก​บาป เพราะ​ข้าพเจ้า​คง​ไม่​รู้จัก​ความโลภ ถ้า​ธรรมบัญญัติ​ไม่ได้​กล่าว​ว่า “อย่า​โลภ”✡ 8 แต่​บาป​ฉวย​โอกาส​จาก​พระบัญญัติ และ​ทำ​ให้​เกิด​ความโลภ​ทุก​ชนิด​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า เพราะ​เมื่อ​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ บาป​ก็​ตาย 9 ครั้งหนึ่ง ข้าพเจ้า​เคย​มีชีวิต​อยู่​โดย​ไม่มี​ธรรมบัญญัติ แต่​เมื่อ​พระบัญญัติ​มา บาป​ก็​กลับ​มีชีวิต และ​ข้าพเจ้า​ก็​ตาย 10 ข้าพเจ้า​พบ​ว่า พระบัญญัติ​ที่​มี​ไว้​เพื่อ​ชีวิต กลับ​นำ​ไป​สู่​ความตาย 11 เพราะ​บาป​ฉวย​โอกาส​จาก​พระบัญญัติ หลอกลวง​ข้าพเจ้า และ​ฆ่า​ข้าพเจ้า​โดย​พระบัญญัติ​นั้น 12 ดังนั้น ธรรมบัญญัติ​จึง​บริสุทธิ์ และ​พระบัญญัติ​ก็​บริสุทธิ์ ชอบธรรม และ​ดี

13 ถ้า​เช่นนั้น สิ่ง​ที่​ดี​กลาย​เป็น​ความตาย​สำหรับ​ข้าพเจ้า​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! แต่​บาป​ต่างหาก เพื่อ​ให้​ปรากฏ​ว่า​เป็น​บาป จึง​ทำ​ให้​เกิด​ความตาย​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า​โดย​ใช้​สิ่ง​ที่​ดี เพื่อ​ว่า​โดย​พระบัญญัติ บาป​จะ​ปรากฏ​ว่า​เป็น​บาป​อย่าง​ยิ่ง 14 เพราะ​เรา​รู้​ว่า ธรรมบัญญัติ​เป็น​ฝ่าย​วิญญาณ แต่​ข้าพเจ้า​เป็น​มนุษย์​ฝ่าย​เนื้อหนัง ถูก​ขาย​ให้​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​บาป 15 เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​ตน​ทำ สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​อยาก​ทำ ข้าพเจ้า​กลับ​ไม่​ทำ แต่​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​เกลียด ข้าพเจ้า​กลับ​ทำ 16 แต่​ถ้า​ข้าพเจ้า​ทำ​สิ่ง​ที่​ตน​ไม่​อยาก​ทำ ข้าพเจ้า​ก็​ยอมรับ​ว่า​ธรรมบัญญัติ​นั้น​ดี 17 ดังนั้น บัดนี้​ไม่ใช่​ข้าพเจ้า​เอง​ที่​ทำ​สิ่ง​นั้น แต่​เป็น​บาป​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า 18 เพราะ​ข้าพเจ้า​รู้​ว่า ใน​ตัว​ข้าพเจ้า คือ​ใน​เนื้อหนัง​ของ​ข้าพเจ้า ไม่​มี​สิ่งดี​อาศัย​อยู่ ข้าพเจ้า​มี​ความปรารถนา​จะ​ทำ​ดี แต่​ไม่​พบ​ว่า​ตน​ได้​ทำ​สิ่งดี​นั้น 19 เพราะ​ความดี​ที่​ข้าพเจ้า​อยาก​ทำ ข้าพเจ้า​กลับ​ไม่​ทำ แต่​ความชั่ว​ที่​ข้าพเจ้า​ไม่​อยาก​ทำ ข้าพเจ้า​กลับ​ทำ 20 แต่​ถ้า​ข้าพเจ้า​ทำ​สิ่ง​ที่​ตน​ไม่​อยาก​ทำ ก็​ไม่ใช่​ข้าพเจ้า​เอง​ที่​ทำ​อีก​ต่อไป แต่​เป็น​บาป​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า 21 ดังนั้น ข้าพเจ้า​พบ​กฎ​นี้​ว่า เมื่อ​ข้าพเจ้า​อยาก​ทำ​ดี ความชั่ว​ก็​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า 22 เพราะ​ตัวตน​ภายใน​ของ​ข้าพเจ้า​ยินดี​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า 23 แต่​ข้าพเจ้า​เห็น​กฎ​อีก​อย่าง​หนึ่ง​อยู่​ใน​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย ซึ่ง​ต่อสู้​กับ​กฎ​แห่ง​จิตใจ​ของ​ข้าพเจ้า และ​จับ​ข้าพเจ้า​เป็น​เชลย​ไว้​ใต้​กฎ​ของ​บาป​ที่​อยู่​ใน​ส่วนต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​ข้าพเจ้า 24 ข้าพเจ้า​ช่าง​น่าเวทนา​จริง ๆ! ใคร​จะ​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​ร่างกาย​แห่ง​ความตาย​นี้ 25 ขอบคุณ​พระเจ้า โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา! ดังนั้น ด้วย​จิตใจ ข้าพเจ้า​เอง​รับใช้​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า แต่​ด้วย​เนื้อหนัง ข้าพเจ้า​รับใช้​กฎ​ของ​บาป

8

1 เพราะ​ฉะนั้น บัดนี้​จึง​ไม่มี​การพิพากษา​ลงโทษ​สำหรับ​ผู้​ที่​อยู่​ใน​พระเยซูคริสต์ คือ​ผู้​ที่​ไม่ได้​ดำเนิน​ตาม​เนื้อหนัง แต่​ดำเนิน​ตาม​พระวิญญาณ* 2 เพราะ​กฎ​ของ​พระวิญญาณ​แห่ง​ชีวิต​ใน​พระเยซูคริสต์ ได้​ปลดปล่อย​ข้าพเจ้า​จาก​กฎ​ของ​บาป​และ​ความตาย 3 สิ่ง​ที่​ธรรมบัญญัติ​ทำ​ไม่​ได้ เพราะ​เนื้อหนัง​ทำ​ให้​ธรรมบัญญัติ​อ่อนกำลัง พระเจ้า​ทรง​ทำ​สิ่งนั้น​แล้ว โดย​ส่ง​พระบุตร​ของ​พระองค์​เอง​มา​ใน​สภาพ​เหมือน​เนื้อหนัง​ของ​มนุษย์​ที่​มี​บาป และ​ใน​เรื่อง​บาป พระเจ้า​ทรง​พิพากษา​ลงโทษ​บาป​ใน​เนื้อหนัง 4 เพื่อ​ข้อกำหนด​ของ​ธรรมบัญญัติ​จะ​สำเร็จ​ใน​พวกเรา ผู้​ที่​ไม่ได้​ดำเนิน​ตาม​เนื้อหนัง แต่​ดำเนิน​ตาม​พระวิญญาณ 5 เพราะ​คน​ที่​ดำเนินชีวิต​ตาม​เนื้อหนัง ย่อม​มุ่งใจ​ไป​ที่​สิ่ง​ที่​เป็น​ฝ่าย​เนื้อหนัง แต่​คน​ที่​ดำเนินชีวิต​ตาม​พระวิญญาณ ย่อม​มุ่งใจ​ไป​ที่​สิ่ง​ที่​เป็น​ฝ่าย​พระวิญญาณ 6 เพราะ​จิตใจ​ที่​มุ่ง​ตาม​เนื้อหนัง​คือ​ความตาย แต่​จิตใจ​ที่​มุ่ง​ตาม​พระวิญญาณ​คือ​ชีวิต​และ​สันติสุข 7 เพราะ​จิตใจ​ที่​มุ่ง​ตาม​เนื้อหนัง​เป็น​ศัตรู​ต่อ​พระเจ้า ไม่​ยอม​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า และ​ที่จริง​ก็​ทำ​เช่นนั้น​ไม่​ได้ 8 คน​ที่​อยู่​ฝ่าย​เนื้อหนัง​ไม่​สามารถ​ทำ​ให้​พระเจ้า​พอใจ​ได้

9 แต่​พวกคุณ​ไม่ได้​อยู่​ฝ่าย​เนื้อหนัง แต่​อยู่​ฝ่าย​พระวิญญาณ ถ้า​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​อาศัย​อยู่​ใน​พวกคุณ แต่​ถ้า​ใคร​ไม่มี​พระวิญญาณ​ของ​พระคริสต์ คน​นั้น​ก็​ไม่ใช่​ของ​พระองค์ 10 ถ้า​พระคริสต์​อยู่​ใน​พวกคุณ ร่างกาย​ก็​ตาย​เพราะ​บาป แต่​วิญญาณ​มีชีวิต​เพราะ​ความชอบธรรม 11 และ​ถ้า​พระวิญญาณ​ของ​พระองค์​ผู้​ทรง​ทำ​ให้​พระเยซู​ฟื้นขึ้นจากความตาย อาศัย​อยู่​ใน​พวกคุณ พระองค์​ผู้​ทรง​ทำ​ให้​พระเยซูคริสต์​ฟื้นขึ้นจากความตาย ก็​จะ​ประทาน​ชีวิต​แก่​ร่างกาย​ที่​ต้อง​ตาย​ของ​พวกคุณ​ด้วย โดย​ทาง​พระวิญญาณ​ของ​พระองค์​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​พวกคุณ

12 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง เรา​ไม่​ได้​เป็น​หนี้​เนื้อหนัง​ที่​จะ​ต้อง​ดำเนินชีวิต​ตาม​เนื้อหนัง 13 เพราะ​ถ้า​พวกคุณ​ดำเนินชีวิต​ตาม​เนื้อหนัง พวกคุณ​จะ​ต้อง​ตาย แต่​ถ้า​โดย​พระวิญญาณ พวกคุณ​ทำ​ให้​การกระทำ​ของ​ร่างกาย​ตาย พวกคุณ​จะ​มีชีวิต 14 เพราะ​ทุกคน​ที่​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ทรง​นำ คน​เหล่านั้น​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า 15 เพราะ​พวกคุณ​ไม่ได้​รับ​วิญญาณ​แห่ง​การเป็นทาส​ให้​กลับ​ไป​กลัว​อีก แต่​พวกคุณ​ได้รับ​พระวิญญาณ​แห่ง​การรับเป็นบุตร โดย​พระวิญญาณ​นั้น​เรา​ร้อง​ว่า “อับบา!† พระบิดา!”

16 พระวิญญาณ​เอง​ทรง​เป็นพยาน​ร่วม​กับ​วิญญาณ​ของ​เรา​ว่า เรา​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า 17 และ​ถ้า​เรา​เป็น​ลูก เรา​ก็​เป็น​ทายาท คือ​เป็น​ทายาท​ของ​พระเจ้า และ​เป็น​ทายาท​ร่วม​กับ​พระคริสต์ ถ้า​เรา​ได้​ร่วม​ทนทุกข์​กับ​พระองค์​จริง เพื่อ​เรา​จะ​ได้รับ​พระสิริ​ร่วม​กับ​พระองค์​ด้วย

18 เพราะ​ข้าพเจ้า​เห็น​ว่า ความทุกข์​ใน​เวลา​ปัจจุบัน​นี้ ไม่​ควร​นำ​มา​เทียบ​กับ​พระสิริ​ที่​จะ​ปรากฏ​แก่​เรา 19 เพราะ​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ทั้งปวง​กำลัง​เฝ้ารอ​อย่าง​ใจจดใจจ่อ ให้​ลูก​ของ​พระเจ้า​ปรากฏ 20 เพราะ​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ทั้งปวง​ถูก​ทำ​ให้​ตก​อยู่​ใน​ความสูญเปล่า ไม่ใช่​เพราะ​สมัครใจ​เอง แต่​เพราะ​พระองค์​ผู้​ทรง​ทำ​ให้​เป็น​เช่นนั้น โดย​มี​ความหวัง 21 ว่า​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ทั้งปวง​เอง​ก็​จะ​ได้รับ​การปลดปล่อย​จาก​การเป็นทาส​ของ​ความเสื่อมสลาย และ​เข้า​สู่​เสรีภาพ​ใน​พระสิริ​ของ​ลูก​ของ​พระเจ้า 22 เพราะ​เรา​รู้​ว่า สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ทั้งปวง​คร่ำครวญ​และ​เจ็บปวด​เหมือน​หญิง​กำลัง​คลอด​ร่วมกัน​มา​จนถึง​บัดนี้ 23 ไม่​เพียง​เท่านั้น แม้​แต่​เรา​เอง ผู้​มี​ผลแรก​ของ​พระวิญญาณ ก็​ยัง​คร่ำครวญ​อยู่​ภายใน ขณะ​รอคอย​การรับเป็นบุตร คือ​การไถ่​ร่างกาย​ของ​เรา 24 เพราะ​เรา​ได้รับ​ความรอด​ใน​ความหวัง แต่​ความหวัง​ที่​มอง​เห็น​แล้ว​ก็​ไม่ใช่​ความหวัง เพราะ​ใคร​จะ​หวัง​ใน​สิ่ง​ที่​ตน​มอง​เห็น​แล้ว 25 แต่​ถ้า​เรา​หวัง​ใน​สิ่ง​ที่​เรา​ยัง​มอง​ไม่​เห็น เรา​ก็​รอคอย​ด้วย​ความอดทน

26 เช่นเดียวกัน พระวิญญาณ​ก็​ทรง​ช่วย​เรา​ใน​ความอ่อนแอ​ทั้งหลาย​ของ​เรา เพราะ​เรา​ไม่​รู้​ว่า​ควร​อธิษฐาน​อย่างไร แต่​พระวิญญาณ​เอง​ทรง​วิงวอน​แทน​เรา​ด้วย​ความคร่ำครวญ​ที่​ไม่​อาจ​กล่าว​เป็น​คำ​ได้ 27 และ​พระองค์​ผู้​ทรง​สำรวจ​ใจ ย่อม​ทรง​รู้​ความคิด​ของ​พระวิญญาณ เพราะ​พระวิญญาณ​ทรง​วิงวอน​เพื่อ​ผู้บริสุทธิ์​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระเจ้า

28 เรา​รู้​ว่า ทุกสิ่ง​ร่วมกัน​ก่อ​ให้​เกิด​ผลดี​แก่​คน​ที่​รัก​พระเจ้า คือ​คน​ที่​ถูก​เรียก​ตาม​ความมุ่งหมาย​ของ​พระองค์ 29 เพราะ​คน​ที่​พระองค์​ทรง​รู้จัก​ล่วงหน้า พระองค์​ก็​ทรง​กำหนด​ไว้​ล่วงหน้า​ให้​เป็น​เหมือน​พระฉายา​ของ​พระบุตร​ของ​พระองค์ เพื่อ​พระบุตร​จะ​เป็น​บุตรหัวปี​ท่ามกลาง​พี่น้อง​จำนวน​มาก‡ 30 คน​ที่​พระองค์​ทรง​กำหนด​ไว้​ล่วงหน้า พระองค์​ก็​ทรง​เรียก คน​ที่​ทรง​เรียก พระองค์​ก็​ทรง​ให้​ได้รับ​ความชอบธรรม และ​คน​ที่​ทรง​ให้​ได้รับ​ความชอบธรรม พระองค์​ก็​ทรง​ให้​ได้รับ​พระสิริ

31 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​ว่า​อย่างไร​เกี่ยวกับ​เรื่อง​เหล่านี้ ถ้า​พระเจ้า​ทรง​อยู่​ฝ่าย​เรา ใคร​จะ​ต่อต้าน​เรา​ได้ 32 พระองค์​ผู้​ไม่​ทรง​หวง​พระบุตร​ของ​พระองค์​เอง แต่​ทรง​มอบ​พระบุตร​นั้น​ไว้​เพื่อ​เรา​ทุกคน จะ​ไม่​ทรง​มอบ​ทุกสิ่ง​แก่​เรา​โดย​ไม่​คิด​สิ่งตอบแทน พร้อม​กับ​พระบุตร​ด้วย​หรือ 33 ใคร​จะ​กล่าวหา​ผู้​ที่​พระเจ้า​ทรง​เลือก พระเจ้า​เอง​ทรง​เป็น​ผู้​ให้​ความชอบธรรม 34 ใคร​จะ​เป็น​ผู้​พิพากษา​ลงโทษ พระคริสต์​ต่างหาก​ที่​ตาย และ​ยิ่ง​กว่านั้น พระองค์​ทรง​ฟื้นขึ้นจากความตาย ทรง​อยู่​ทาง​ขวามือ​ของ​พระเจ้า และ​ทรง​วิงวอน​เพื่อ​เรา​ด้วย

35 ใคร​จะ​แยก​เรา​ออก​จาก​ความรัก​ของ​พระคริสต์ ความทุกข์ยาก ความคับแค้น การข่มเหง การกันดารอาหาร ความเปลือยเปล่า อันตราย หรือ​คมดาบ จะ​ทำ​ได้​หรือ 36 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“เพราะ​เห็นแก่​พระองค์ พวกเรา​ถูก​ฆ่า​ตลอด​ทั้งวัน

พวกเรา​ถูก​นับ​ว่า​เป็น​แกะ​สำหรับ​การฆ่า”✡

37 ไม่​เลย ใน​ทุกสิ่ง​เหล่านี้ เรา​มี​ชัย​อย่าง​ท่วมท้น โดย​ทาง​พระองค์​ผู้​ทรง​รัก​เรา 38 เพราะ​ข้าพเจ้า​มั่นใจ​ว่า ไม่​ว่า​ความตาย หรือ​ชีวิต หรือ​ทูตสวรรค์ หรือ​ผู้​มี​อำนาจปกครอง หรือ​สิ่ง​ที่​มี​อยู่​ใน​ปัจจุบัน หรือ​สิ่ง​ที่​จะ​มา หรือ​ฤทธิ์อำนาจ 39 หรือ​ความสูง หรือ​ความลึก หรือ​สิ่ง​อื่น​ใด​ที่​ถูก​สร้าง ก็​ไม่​สามารถ​แยก​เรา​ออก​จาก​ความรัก​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​มี​อยู่​ใน​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา

9

1 ข้าพเจ้า​พูด​ความจริง​ใน​พระคริสต์ ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​โกหก มโนธรรม​ของ​ข้าพเจ้า​เป็นพยาน​ร่วม​กับ​ข้าพเจ้า​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 2 ว่า ข้าพเจ้า​มี​ความเศร้า​อย่างมาก และ​มี​ความเจ็บปวด​ใน​ใจ​อย่าง​ไม่​หยุดหย่อน 3 เพราะ​ข้าพเจ้า​เอง​ถึงกับ​ปรารถนา​ให้​ตน​ต้อง​คำสาป​และ​แยก​จาก​พระคริสต์ เพื่อ​เห็นแก่​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า คือ​ญาติพี่น้อง​ทาง​สายเลือด​ของ​ข้าพเจ้า 4 พวกเขา​เป็น​ชาวอิสราเอล การรับเป็นบุตร พระสิริ พันธสัญญา​ทั้งหลาย การ​ประทาน​ธรรมบัญญัติ การนมัสการ และ​พระสัญญา​ทั้งหลาย ล้วน​เป็น​ของ​พวกเขา 5 บรรพบุรุษ​ก็​เป็น​ของ​พวกเขา และ​ใน​ทาง​มนุษย์ พระคริสต์​ก็​มา​จาก​พวกเขา พระองค์​ทรง​อยู่​เหนือ​ทุกสิ่ง เป็น​พระเจ้า ผู้​ทรง​เป็น​ที่​สรรเสริญ​ตลอดไป อาเมน

6 แต่​ไม่ได้​หมายความ​ว่า ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​ล้มเหลว เพราะ​คน​ที่​สืบเชื้อสาย​จาก​อิสราเอล ไม่ได้​เป็น​อิสราเอล​ทุกคน 7 และ​แม้​พวกเขา​จะ​เป็น​เชื้อสาย​ของ​อับราฮัม ก็​ไม่ได้​หมายความ​ว่า​พวกเขา​ทุกคน​เป็น​ลูก แต่​มี​คำ​ว่า “เชื้อสาย​ของ​เจ้า​จะ​นับ​ว่า​เป็น​เชื้อสาย​ทาง​อิสอัค”✡ 8 กล่าว​คือ ลูก​ตาม​สายเลือด​ไม่ใช่​ลูก​ของ​พระเจ้า แต่​ลูก​ตาม​พระสัญญา​ต่างหาก​ที่​ถูก​นับ​ว่า​เป็น​ทายาท 9 เพราะ​นี่​คือ​ถ้อยคำ​แห่ง​พระสัญญา “เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​กำหนด เรา​จะ​มา และ​ซาราห์​จะ​มี​บุตรชาย​คนหนึ่ง”✡ 10 ไม่​เพียง​เท่านั้น เรเบคาห์​ก็​ตั้งครรภ์​โดย​ชาย​คนเดียว คือ​อิสอัค บรรพบุรุษ​ของ​เรา 11 ทั้ง​ที่​ยัง​ไม่​เกิด และ​ยัง​ไม่ได้​ทำ​สิ่ง​ดี​หรือ​ชั่ว เพื่อ​ให้​ความมุ่งหมาย​ของ​พระเจ้า​ตาม​การทรงเลือก​ดำรง​อยู่ ไม่ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​การกระทำ แต่​ขึ้น​อยู่​กับ​พระองค์​ผู้​ทรง​เรียก* 12 พระองค์​จึง​กล่าว​กับ​นาง​ว่า “คนพี่​จะ​รับใช้​คนน้อง”✡ 13 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า “เรา​รัก​ยาโคบ แต่​เรา​เกลียด​เอซาว”✡

14 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​ว่า​อย่างไร พระเจ้า​ทรง​ไม่​ชอบธรรม​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! 15 เพราะ​พระองค์​กล่าว​กับ​โมเสส​ว่า “เรา​จะ​เมตตา​คน​ที่​เรา​เมตตา และ​จะ​สงสาร​คน​ที่​เรา​สงสาร”✡ 16 เพราะ​ฉะนั้น เรื่อง​นี้​ไม่ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​คน​ที่​ต้องการ หรือ​คน​ที่​วิ่ง แต่​ขึ้น​อยู่​กับ​พระเจ้า​ผู้​ทรง​เมตตา 17 เพราะ​พระคัมภีร์​กล่าว​กับ​ฟาโรห์​ว่า “เพราะ​เหตุนี้​เอง เรา​ได้​ยก​เจ้า​ขึ้น เพื่อ​เรา​จะ​แสดง​พลัง​ของ​เรา​ใน​ตัว​เจ้า และ​เพื่อ​ชื่อ​ของ​เรา​จะ​ถูก​ประกาศ​ไป​ทั่ว​แผ่นดินโลก”✡ 18 เพราะ​ฉะนั้น พระองค์​ทรง​เมตตา​คน​ที่​พระองค์​ต้องการ​เมตตา และ​ทรง​ทำ​ให้​ใจ​ของ​คน​ที่​พระองค์​ต้องการ​แข็งกระด้าง

19 ถ้า​อย่างนั้น ท่าน​จะ​พูด​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า “แล้ว​ทำไม​พระองค์​ยัง​ทรง​ตำหนิ​มนุษย์ เพราะ​ใคร​จะ​ขัดขืน​ความประสงค์​ของ​พระองค์​ได้” 20 แต่​มนุษย์​เอ๋ย ท่าน​เป็น​ใคร​จึง​โต้แย้ง​พระเจ้า สิ่ง​ที่​ถูก​ปั้น​จะ​ถาม​ผู้​ที่​ปั้น​มัน​หรือ​ว่า “ทำไม​ท่าน​จึง​ทำ​ข้าพเจ้า​เป็น​แบบนี้”✡ 21 หรือ​ช่างปั้นหม้อ​ไม่มี​สิทธิ์​เหนือ​ดินเหนียว​หรือ ที่​จะ​ใช้​ดิน​ก้อน​เดียวกัน​ทำ​ภาชนะ​ใบหนึ่ง​สำหรับ​งาน​ที่​มี​เกียรติ และ​อีก​ใบหนึ่ง​สำหรับ​งาน​ที่​ไม่มี​เกียรติ 22 แล้ว​จะ​ว่า​อย่างไร ถ้า​พระเจ้า ผู้​ทรง​ต้องการ​แสดง​ความโกรธ​ของ​พระองค์ และ​ทำ​ให้​พลัง​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​รู้จัก ทรง​อดทน​อย่างมาก​ต่อ​ภาชนะ​แห่ง​ความโกรธ​ที่​เตรียม​ไว้​เพื่อ​ความพินาศ 23 เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​ทำ​ให้​ความมั่งคั่ง​แห่ง​พระสิริ​ของ​พระองค์​เป็น​ที่​รู้จัก​แก่​ภาชนะ​แห่ง​ความเมตตา ซึ่ง​พระองค์​ทรง​เตรียม​ไว้​ล่วงหน้า​เพื่อ​พระสิริ 24 คือ​แก่​พวกเรา ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​เรียก ไม่ใช่​จาก​ชาวยิว​เท่านั้น แต่​จาก​คนต่างชาติ​ด้วย 25 ดัง​ที่​พระองค์​กล่าว​ไว้​ใน​โฮเชยา​ด้วย​ว่า

“คน​ที่​ไม่ใช่​ประชากร​ของ​เรา เรา​จะ​เรียก​ว่า ‘ประชากร​ของ​เรา’

และ​คน​ที่​ไม่ได้​เป็น​ที่รัก เรา​จะ​เรียก​ว่า ‘ผู้​เป็น​ที่รัก’ ”✡

26 “และ​ใน​ที่​ซึ่ง​เคย​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า ‘พวกเจ้า​ไม่ใช่​ประชากร​ของ​เรา’

ที่​นั่น​พวกเขา​จะ​ถูก​เรียก​ว่า ‘ลูก​ของ​พระเจ้า​ผู้​ทรง​มีชีวิต’ ”✡

27 อิสยาห์​ร้อง​กล่าว​ถึง​อิสราเอล​ว่า

“แม้​จำนวน​ลูกหลาน​ของ​อิสราเอล​จะ​มาก​เหมือน​เม็ดทราย​ที่​ทะเล

ผู้​ที่​เหลือ​อยู่​เท่านั้น​จะ​ได้รับ​ความรอด

28 เพราะ​พระองค์​จะ​ทรง​ทำ​งาน​ให้​สำเร็จ และ​ตัด​ให้​สั้น​ลง​ด้วย​ความชอบธรรม

เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ทรง​ทำ​งาน​บน​แผ่นดินโลก​ให้​สั้น​ลง”✡

29 และ​ดัง​ที่​อิสยาห์​เคย​กล่าว​ไว้​ก่อน​แล้ว​ว่า

“ถ้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​กองทัพ† ไม่ได้​ทรง​เหลือ​เชื้อสาย​ไว้​ให้​เรา

เรา​ก็​คง​เป็น​เหมือน​เมือง​โสโดม

และ​คง​ถูก​ทำ​ให้​เหมือน​เมือง​โกโมราห์”✡

30 ถ้า​เช่นนั้น เรา​จะ​ว่า​อย่างไร คนต่างชาติ ซึ่ง​ไม่ได้​มุ่ง​แสวงหา​ความชอบธรรม กลับ​ได้รับ​ความชอบธรรม คือ​ความชอบธรรม​ที่​มา​จาก​ความเชื่อ 31 แต่​อิสราเอล ซึ่ง​มุ่ง​แสวงหา​ธรรมบัญญัติ​แห่ง​ความชอบธรรม กลับ​ไป​ไม่​ถึง​ธรรมบัญญัติ​แห่ง​ความชอบธรรม 32 เพราะ​อะไร เพราะ​พวกเขา​ไม่ได้​แสวงหา​โดย​ความเชื่อ แต่​ราวกับ​ว่า​จะ​ได้​มา​โดย​การกระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ พวกเขา​สะดุด​เข้า​กับ​ก้อนหิน​ที่​เป็น​เหตุ​ให้​สะดุด 33 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“ดูสิ‡ เรา​วาง​ก้อนหิน​ที่​เป็น​เหตุ​ให้​สะดุด​ไว้​ใน​ศิโยน และ​ศิลา​ที่​เป็น​เหตุ​ให้​ขุ่นเคือง

และ​ผู้​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​จะ​ไม่​ผิดหวัง”✡

10

1 พี่น้อง ความปรารถนา​ใน​ใจ​ของ​ข้าพเจ้า และ​คำอธิษฐาน​ของ​ข้าพเจ้า​ต่อ​พระเจ้า​เพื่อ​อิสราเอล คือ​ขอ​ให้​พวกเขา​ได้รับ​ความรอด 2 เพราะ​ข้าพเจ้า​เป็นพยาน​ได้​ว่า พวกเขา​มี​ความกระตือรือร้น​เพื่อ​พระเจ้า แต่​ความกระตือรือร้น​นั้น​ไม่​สอดคล้อง​กับ​ความรู้ 3 เพราะ​พวกเขา​ไม่​รู้จัก​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า และ​พยายาม​ตั้ง​ความชอบธรรม​ของ​ตนเอง​ขึ้น จึง​ไม่​ยอม​อยู่​ใต้​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า 4 เพราะ​พระคริสต์​ทรง​เป็น​ความสำเร็จสมบูรณ์*​ของ​ธรรมบัญญัติ เพื่อ​ให้​ทุกคน​ที่​เชื่อ​ได้รับ​ความชอบธรรม

5 เพราะ​โมเสส​เขียน​ถึง​ความชอบธรรม​ที่​มา​จาก​ธรรมบัญญัติ​ว่า “ผู้​ที่​ทำ​ตาม​สิ่ง​เหล่านี้​จะ​มีชีวิต​โดย​สิ่ง​เหล่านี้”✡ 6 แต่​ความชอบธรรม​ที่​มา​จาก​ความเชื่อ​กล่าว​ว่า “อย่า​พูด​ใน​ใจ​ของ​ท่าน​ว่า ‘ใคร​จะ​ขึ้น​ไป​บน​สวรรค์’✡” คือ​เพื่อ​จะ​นำ​พระคริสต์​ลง​มา 7 หรือ “ใคร​จะ​ลง​ไป​ใน​เหวลึก”✡ คือ​เพื่อ​จะ​นำ​พระคริสต์​ขึ้น​มา​จาก​ความตาย 8 แต่​ความชอบธรรม​นั้น​กล่าว​ว่า​อย่างไร “ถ้อยคำ​อยู่​ใกล้​ท่าน อยู่​ใน​ปาก​ของ​ท่าน และ​อยู่​ใน​ใจ​ของ​ท่าน”✡ คือ​ถ้อยคำ​แห่ง​ความเชื่อ​ที่​เรา​ประกาศ 9 เพราะ​ถ้า​ท่าน​กล่าว​ยอมรับ​ด้วย​ปาก​ว่า พระเยซู​ทรง​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​เชื่อ​ใน​ใจ​ว่า พระเจ้า​ทรง​ทำ​ให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย ท่าน​จะ​ได้รับ​ความรอด 10 เพราะ​คนเรา​เชื่อ​ด้วย​ใจ จึง​ได้รับ​ความชอบธรรม และ​กล่าว​ยอมรับ​ด้วย​ปาก จึง​ได้รับ​ความรอด 11 เพราะ​พระคัมภีร์​กล่าว​ว่า “ทุกคน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​จะ​ไม่​ผิดหวัง”✡

12 เพราะ​ไม่มี​ความแตกต่าง​ระหว่าง​ชาวยิว​กับ​ชาวกรีก องค์พระผู้เป็นเจ้า​องค์เดียวกัน​ทรง​เป็น​เจ้า​เหนือ​ทุกคน และ​ทรง​อุดมบริบูรณ์​สำหรับ​ทุกคน​ที่​ร้องเรียก​พระองค์ 13 เพราะ “ทุกคน​ที่​ร้องเรียก​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ได้รับ​ความรอด”✡ 14 ถ้า​อย่างนั้น พวกเขา​จะ​ร้องเรียก​พระองค์​ได้​อย่างไร ถ้า​ยัง​ไม่​เชื่อ​ใน​พระองค์ และ​จะ​เชื่อ​ใน​พระองค์​ได้​อย่างไร ถ้า​ยัง​ไม่​เคย​ได้ยิน​พระองค์ และ​จะ​ได้ยิน​ได้​อย่างไร ถ้า​ไม่มี​ผู้ประกาศ 15 และ​พวกเขา​จะ​ประกาศ​ได้​อย่างไร ถ้า​ไม่ได้​ถูก​ส่ง​ไป ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“เท้า​ของ​ผู้​ประกาศ​ข่าวดี​แห่ง​สันติสุข​ช่าง​งดงาม

ผู้​นำ​ข่าว​น่ายินดี​เรื่อง​สิ่งดี​ทั้งหลาย​มา!”✡

16 แต่​ไม่ใช่​ทุกคน​ที่​ได้​ฟัง​ข่าว​น่ายินดี เพราะ​อิสยาห์​กล่าว​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใคร​ได้​เชื่อ​ข่าว​ที่​พวกเรา​นำ​มา”✡ 17 เพราะ​ฉะนั้น ความเชื่อ​เกิด​จาก​การได้ยิน และ​การได้ยิน​เกิด​จาก​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า 18 แต่​ข้าพเจ้า​ถาม​ว่า พวกเขา​ไม่ได้​ยิน​หรือ ได้ยิน​แน่นอน

“เสียง​ของ​พวกเขา​ออก​ไป​ทั่ว​แผ่นดินโลก

และ​ถ้อยคำ​ของ​พวกเขา​ไป​ถึง​สุดปลาย​โลก”✡

19 แต่​ข้าพเจ้า​ถาม​อีก​ว่า อิสราเอล​ไม่​รู้​หรือ ก่อนอื่น โมเสส​กล่าว​ว่า

“เรา​จะ​ทำ​ให้​พวกเจ้า​อิจฉา​ด้วย​ชนชาติ​ที่​ไม่​เป็น​ชนชาติ

เรา​จะ​ทำ​ให้​พวกเจ้า​โกรธ​ด้วย​ชนชาติ​ที่​ไร้​ความเข้าใจ”✡

20 และ​อิสยาห์​กล้า​กล่าว​อย่าง​ตรงไปตรงมา​ว่า

“คน​ที่​ไม่ได้​แสวงหา​เรา​กลับ​พบ​เรา

เรา​ปรากฏ​แก่​คน​ที่​ไม่ได้​ถามหา​เรา”✡

21 แต่​เกี่ยวกับ​อิสราเอล พระองค์​กล่าว​ว่า “ตลอด​ทั้งวัน เรา​ยื่น​มือ​ออก​ไป​หา​ประชาชน​ที่​ไม่​เชื่อฟัง​และ​ขัดขืน”✡

11

1 ถ้า​เช่นนั้น ข้าพเจ้า​ถาม​ว่า พระเจ้า​ทรง​ปฏิเสธ​ประชากร​ของ​พระองค์​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! เพราะ​ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เป็น​ชาวอิสราเอล เป็น​เชื้อสาย​ของ​อับราฮัม จาก​เผ่า​เบนยามิน 2 พระเจ้า​ไม่ได้​ทรง​ปฏิเสธ​ประชากร​ของ​พระองค์ ผู้​ที่​พระองค์​ทรง​รู้จัก​ล่วงหน้า หรือ​พวกคุณ​ไม่​รู้​หรือ​ว่า พระคัมภีร์​กล่าว​ถึง​เอลียาห์​อย่างไร ตอน​ที่​เขา​กล่าวฟ้อง​อิสราเอล​ต่อ​พระเจ้า​ว่า 3 “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขา​ฆ่า​ผู้เผยพระวจนะ​ของ​พระองค์ และ​ทำลาย​แท่นบูชา​ของ​พระองค์ ข้าพเจ้า​เหลือ​อยู่​คนเดียว และ​พวกเขา​ยัง​ตาม​เอา​ชีวิต​ข้าพเจ้า”✡ 4 แต่​พระเจ้า​ทรง​ตอบ​เขา​อย่างไร “เรา​ได้​เก็บ​คน​ไว้​สำหรับ​เราเอง​เจ็ดพัน​คน ซึ่ง​ไม่​เคย​คุกเข่า​ต่อ​บาอัล”✡ 5 เช่นเดียวกัน ใน​เวลา​ปัจจุบัน​นี้​ก็​ยัง​มี​คน​ที่​เหลือ​อยู่ ตาม​การทรงเลือก​โดย​พระคุณ 6 และ​ถ้า​เป็น​โดย​พระคุณ ก็​ไม่ใช่​โดย​การกระทำ​อีก​ต่อไป มิฉะนั้น พระคุณ​ก็​ไม่ใช่​พระคุณ แต่​ถ้า​เป็น​โดย​การกระทำ ก็​ไม่ใช่​โดย​พระคุณ​อีก​ต่อไป มิฉะนั้น การกระทำ​ก็​ไม่ใช่​การกระทำ

7 ถ้า​เช่นนั้น เป็น​อย่างไร สิ่ง​ที่​อิสราเอล​แสวงหา พวกเขา​ไม่ได้​รับ แต่​ผู้​ที่​ทรง​เลือก​ได้รับ ส่วน​คน​ที่​เหลือ​ถูก​ทำ​ให้​ใจ​แข็งกระด้าง 8 ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า “พระเจ้า​ประทาน​วิญญาณ​แห่ง​ความมึนชา​แก่​พวกเขา มี​ตา​แต่​มอง​ไม่​เห็น มี​หู​แต่​ฟัง​ไม่​ได้ยิน จน​ถึง​วันนี้”✡

9 ดาวิด​กล่าว​ว่า

“ขอ​ให้​โต๊ะอาหาร​ของ​พวกเขา​กลาย​เป็น​บ่วง กับดัก

สิ่ง​ที่​ทำ​ให้​สะดุด และ​การลงโทษตอบแทน​แก่​พวกเขา

10 ขอ​ให้​ตา​ของ​พวกเขา​มืด​ลง เพื่อ​พวกเขา​จะ​มอง​ไม่​เห็น

และ​ให้​หลัง​ของ​พวกเขา​ค้อม​อยู่​เสมอ”✡

11 ถ้า​เช่นนั้น ข้าพเจ้า​ถาม​ว่า พวกเขา​สะดุด​เพื่อ​จะ​ล้มลง​หรือ ไม่มี​ทาง​เป็น​อย่างนั้น! แต่​เพราะ​การล้ม​ของ​พวกเขา ความรอด​จึง​มา​ถึง​คนต่างชาติ เพื่อ​กระตุ้น​ให้​พวกเขา​อิจฉา 12 ถ้า​การล้ม​ของ​พวกเขา​เป็น​ความมั่งคั่ง​ของ​โลก และ​ความสูญเสีย​ของ​พวกเขา​เป็น​ความมั่งคั่ง​ของ​คนต่างชาติ แล้ว​ความบริบูรณ์​ของ​พวกเขา​จะ​ยิ่ง​กว่านั้น​สัก​เพียงใด

13 ข้าพเจ้า​กำลัง​พูด​กับ​พวกคุณ​ที่​เป็น​คนต่างชาติ ใน​เมื่อ​ข้าพเจ้า​เป็น​อัครทูต​ไป​หา​คนต่างชาติ ข้าพเจ้า​จึง​ยกย่อง​งานรับใช้​ของ​ข้าพเจ้า 14 เผื่อ​ว่า​ข้าพเจ้า​จะ​กระตุ้น​ญาติพี่น้อง​ทาง​สายเลือด​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​อิจฉา และ​ช่วย​บางคน​ใน​พวกเขา​ให้​รอด 15 เพราะ​ถ้า​การปฏิเสธ​พวกเขา​ทำ​ให้​โลก​คืนดี แล้ว​การยอมรับ​พวกเขา​จะ​เป็น​อะไร​ได้ นอกจาก​ชีวิต​จาก​ความตาย

16 ถ้า​ผลแรก​บริสุทธิ์ แป้ง​ทั้ง​ก้อน​ก็​บริสุทธิ์ และ​ถ้า​ราก​บริสุทธิ์ กิ่ง​ทั้งหลาย​ก็​บริสุทธิ์ 17 แต่​ถ้า​กิ่ง​บาง​กิ่ง​ถูก​หัก​ออก และ​ท่าน ซึ่ง​เป็น​กิ่ง​มะกอกป่า ถูก​ต่อกิ่ง​เข้า​ไป​ท่ามกลาง​กิ่ง​เหล่านั้น และ​ได้​มี​ส่วน​ร่วม​กับ​พวกเขา​ใน​ราก​และ​ความอุดมสมบูรณ์​ของ​ต้นมะกอก 18 ก็​อย่า​อวดตัว​ข่ม​กิ่ง​เหล่านั้น แต่​ถ้า​ท่าน​อวดตัว จง​จำ​ไว้​ว่า ไม่ใช่​ท่าน​ที่​ค้ำจุน​ราก แต่​ราก​ต่างหาก​ที่​ค้ำจุน​ท่าน 19 แล้ว​ท่าน​จะ​พูด​ว่า “กิ่ง​เหล่านั้น​ถูก​หัก​ออก เพื่อ​เรา​จะ​ถูก​ต่อกิ่ง​เข้า​ไป” 20 จริง​อยู่ พวกเขา​ถูก​หัก​ออก​เพราะ​ความไม่เชื่อ ส่วน​ท่าน​ยืน​อยู่​ได้​เพราะ​ความเชื่อ อย่า​หยิ่งผยอง แต่​จง​เกรงกลัว 21 เพราะ​ถ้า​พระเจ้า​ไม่​ทรง​ละเว้น​กิ่ง​ตาม​ธรรมชาติ พระองค์​ก็​จะ​ไม่​ทรง​ละเว้น​ท่าน​เช่นกัน 22 เพราะ​ฉะนั้น จง​พิจารณา​ความดีงาม​และ​ความเข้มงวด​ของ​พระเจ้า ต่อ​คน​ที่​ล้มลง คือ​ความเข้มงวด แต่​ต่อ​ท่าน คือ​ความดีงาม ถ้า​ท่าน​ยัง​คง​อยู่​ใน​ความดีงาม​ของ​พระองค์ มิฉะนั้น ท่าน​ก็​จะ​ถูก​ตัด​ออก​ด้วย 23 ส่วน​พวกเขา ถ้า​ไม่​คง​อยู่​ใน​ความไม่เชื่อ ก็​จะ​ถูก​ต่อกิ่ง​เข้า​ไป เพราะ​พระเจ้า​ทรง​สามารถ​ต่อกิ่ง​พวกเขา​เข้า​ไป​อีก 24 เพราะ​ถ้า​ท่าน​ถูก​ตัด​ออก​จาก​ต้นมะกอกป่า​ตาม​ธรรมชาติ และ​ถูก​ต่อกิ่ง​เข้า​กับ​ต้นมะกอกดี​โดย​ผิด​ธรรมชาติ ยิ่ง​กว่านั้น​อีก กิ่ง​เหล่านี้ ซึ่ง​เป็น​กิ่ง​ตาม​ธรรมชาติ จะ​ถูก​ต่อกิ่ง​เข้า​กับ​ต้นมะกอก​ของ​ตนเอง​ได้​ง่าย​เพียงใด

25 พี่น้อง* ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวกคุณ​รู้​ความลับ​นี้ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ไม่​คิด​ว่า​ตนเอง​ฉลาด คือ​อิสราเอล​มี​ใจ​แข็งกระด้าง​ไป​บางส่วน จนกว่า​คนต่างชาติ​จะ​เข้ามา​ครบถ้วน 26 และ​เช่นนี้ อิสราเอล​ทั้งหมด​จะ​ได้รับ​ความรอด ดัง​ที่​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“ผู้ช่วยกู้​จะ​มา​จาก​ศิโยน

และ​จะ​ขจัด​ความไม่ยำเกรงพระเจ้า​ออก​จาก​ยาโคบ

27 นี่​คือ​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวกเขา

เมื่อ​เรา​จะ​เอา​บาป​ของ​พวกเขา​ออก​ไป”✡

28 ใน​เรื่อง​ข่าวดี พวกเขา​เป็น​ศัตรู​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​พวกคุณ แต่​ใน​เรื่อง​การทรงเลือก พวกเขา​เป็น​ที่รัก​เพราะ​เห็นแก่​บรรพบุรุษ 29 เพราะ​ของประทาน​และ​การทรงเรียก​ของ​พระเจ้า​ไม่มี​วัน​ถูก​ถอนคืน 30 เพราะ​เมื่อก่อน พวกคุณ​ไม่​เชื่อฟัง​พระเจ้า แต่​บัดนี้​พวกคุณ​ได้รับ​ความเมตตา​เพราะ​การไม่เชื่อฟัง​ของ​พวกเขา 31 เช่นเดียวกัน บัดนี้​พวกเขา​ก็​ไม่​เชื่อฟัง เพื่อ​ว่า​โดย​ความเมตตา​ที่​พวกคุณ​ได้รับ พวกเขา​จะ​ได้รับ​ความเมตตา​ด้วย 32 เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ผูกมัด​ทุกคน​ไว้​กับ​การไม่เชื่อฟัง เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​เมตตา​ทุกคน

33 โอ ความมั่งคั่ง​แห่ง​สติปัญญา​และ​ความรู้​ของ​พระเจ้า​ช่าง​ลึกซึ้ง​เพียงใด! การพิพากษา​ของ​พระองค์​สุด​จะ​หยั่งรู้ และ​หนทาง​ของ​พระองค์​เกิน​กว่า​จะ​สืบค้น​ได้

34 “เพราะ​ใคร​เคย​รู้​ความคิด​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า

หรือ​ใคร​เคย​เป็น​ที่ปรึกษา​ของ​พระองค์”✡

35 “หรือ​ใคร​เคย​ให้​สิ่งใด​แก่​พระองค์​ก่อน

จน​พระองค์​ต้อง​ตอบแทน​เขา​อีก”✡

36 เพราะ​ทุกสิ่ง​มา​จาก​พระองค์ ผ่าน​พระองค์ และ​มี​ไว้​เพื่อ​พระองค์ ขอ​พระสิริ​มี​แด่​พระองค์​ตลอดไป อาเมน

12

1 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวกคุณ โดย​ความเมตตา​ทั้งหลาย​ของ​พระเจ้า ให้​ถวาย​ร่างกาย​ของ​พวกคุณ​เป็น​เครื่องบูชา​ที่​มีชีวิต บริสุทธิ์ และ​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​เป็น​การรับใช้​ทาง​จิตวิญญาณ​ของ​พวกคุณ 2 อย่า​คล้อย​ตาม​แบบ​ของ​โลก​นี้ แต่​จง​รับ​การเปลี่ยนแปลง​โดย​การฟื้นฟู​จิตใจ​ของ​พวกคุณ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​พิสูจน์​ได้​ว่า ความประสงค์​ของ​พระเจ้า​คือ​อะไร คือ​สิ่ง​ที่​ดี เป็น​ที่​พอใจ และ​สมบูรณ์

3 เพราะ​โดย​พระคุณ​ที่​ประทาน​แก่​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​ทุกคน​ใน​พวกคุณ​ว่า อย่า​คิด​ว่า​ตนเอง​สำคัญ​เกิน​กว่า​ที่​ควร แต่​จง​คิด​ถึง​ตนเอง​อย่าง​มีสติ ตาม​ส่วน​ของ​ความเชื่อ​ที่​พระเจ้า​ทรง​แบ่ง​ให้​แต่ละคน 4 เพราะ​เช่นเดียวกับ​ที่​เรา​มี​ส่วนต่าง ๆ มากมาย​ใน​ร่างกาย​เดียว และ​ทุก​ส่วน​ไม่ได้​มี​หน้าที่​เหมือนกัน 5 พวกเรา​ซึ่ง​มี​หลายคน​ก็​เป็น​ร่างกาย​เดียว​ใน​พระคริสต์ และ​แต่ละคน​ก็​เป็น​ส่วนหนึ่ง​ของ​กันและกัน 6 เรา​มี​ของประทาน​แตกต่างกัน​ตาม​พระคุณ​ที่​ประทาน​แก่​เรา ถ้า​เป็น​การเผยพระวจนะ ก็​ให้​เผยพระวจนะ​ตาม​สัดส่วน​ของ​ความเชื่อ​ของ​เรา 7 ถ้า​เป็น​การรับใช้ ก็​ให้​ทุ่มเท​กับ​การรับใช้ ผู้​สอน​ก็​ให้​ทุ่มเท​กับ​การสอน 8 ผู้​หนุนใจ​ก็​จง​หนุนใจ ผู้​ให้​ก็​จง​ให้​อย่าง​ใจกว้าง ผู้​ที่​เป็น​ผู้นำ​ก็​จง​นำ​ด้วย​ความขยัน​เอาใจใส่ ผู้​แสดง​ความเมตตา​ก็​จง​ทำ​ด้วย​ความยินดี

9 ความรัก​ต้อง​ปราศจาก​ความเสแสร้ง จง​เกลียดชัง​สิ่ง​ชั่วร้าย และ​ยึดมั่น​สิ่ง​ที่​ดี 10 จง​รัก​กัน​อย่าง​อบอุ่น​ฉัน​พี่น้อง และ​จง​เป็น​ฝ่าย​ให้เกียรติ​ผู้อื่น​ก่อน 11 อย่า​เฉื่อยชา จง​ขยัน​เอาใจใส่ จง​ร้อนรน​ใน​จิตวิญญาณ และ​รับใช้​องค์พระผู้เป็นเจ้า 12 จง​ชื่นชมยินดี​ใน​ความหวัง อดทน​ใน​ความทุกข์ยาก และ​อธิษฐาน​อย่าง​สม่ำเสมอ 13 จง​แบ่งปัน​แก่​ผู้บริสุทธิ์​เมื่อ​พวกเขา​ขัดสน และ​ขวนขวาย​ต้อนรับ​แขก

14 จง​อวยพร​คน​ที่​ข่มเหง​พวกคุณ จง​อวยพร อย่า​สาปแช่ง 15 จง​ชื่นชมยินดี​กับ​คน​ที่​ชื่นชมยินดี และ​ร้องไห้​กับ​คน​ที่​ร้องไห้ 16 จง​มี​ใจ​เป็น​อันหนึ่งอันเดียวกัน อย่า​มุ่ง​หา​สิ่ง​สูงส่ง แต่​จง​คบ​หา​กับ​คน​ต่ำต้อย อย่า​คิด​ว่า​ตนเอง​ฉลาด 17 อย่า​ตอบแทน​ความชั่ว​ด้วย​ความชั่ว​แก่​ใคร จง​คำนึง​ถึง​สิ่ง​ที่​น่านับถือ​ใน​สายตา​ของ​ทุกคน 18 ถ้า​เป็น​ไป​ได้ และ​เท่าที่​ขึ้น​อยู่​กับ​พวกคุณ จง​อยู่​อย่าง​สงบสุข​กับ​ทุกคน 19 ท่าน​ที่รัก อย่า​แก้แค้น​ด้วย​ตนเอง แต่​จง​หลีกทาง​ให้​ความโกรธ​ของ​พระเจ้า เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า “การแก้แค้น​เป็น​ของ​เรา เรา​จะ​ตอบแทน องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว” ✡ 20 เพราะ​ฉะนั้น

“ถ้า​ศัตรู​ของ​ท่าน​หิว จง​ให้​เขา​กิน

ถ้า​เขา​กระหาย จง​ให้​เขา​ดื่ม

เพราะ​เมื่อ​ทำ​เช่นนี้ ท่าน​จะ​กอง​ถ่านไฟ​ไว้​บน​ศีรษะ​ของ​เขา”✡

21 อย่า​ให้​ความชั่ว​ชนะ​ท่าน แต่​จง​ชนะ​ความชั่ว​ด้วย​ความดี

13

1 ให้​ทุกคน​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ผู้​มี​อำนาจ​ปกครอง เพราะ​ไม่มี​อำนาจ​ใด​ที่​ไม่​ได้​มา​จาก​พระเจ้า และ​ผู้​มี​อำนาจ​ที่​มี​อยู่​ก็​ล้วน​ถูก​กำหนด​ไว้​โดย​พระเจ้า 2 เพราะฉะนั้น คน​ที่​ต่อต้าน​อำนาจ​ปกครอง ก็​ต่อต้าน​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​กำหนด และ​คน​ที่​ต่อต้าน​จะ​นำ​การพิพากษา​มา​สู่​ตนเอง 3 เพราะ​ผู้ปกครอง​ไม่​น่ากลัว​สำหรับ​คน​ที่​ทำดี แต่​น่ากลัว​สำหรับ​คน​ที่​ทำชั่ว ท่าน​อยาก​ไม่​ต้อง​กลัว​ผู้​มี​อำนาจ​หรือ ก็​จง​ทำ​สิ่ง​ที่​ดี แล้ว​ท่าน​จะ​ได้​รับ​คำชม​จาก​ผู้​มี​อำนาจ 4 เพราะ​เขา​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า​เพื่อ​ประโยชน์​แก่​ท่าน แต่​ถ้า​ท่าน​ทำ​ชั่ว ก็​จง​กลัว เพราะ​เขา​ไม่​ได้​ถือ​ดาบ​โดย​ไร้​เหตุ เขา​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า เป็น​ผู้​ลงโทษ​เพื่อ​สำแดง​ความโกรธ​แก่​คน​ที่​ทำชั่ว 5 เพราะฉะนั้น พวกคุณ​จำเป็น​ต้อง​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ ไม่​ใช่​เพียง​เพราะ​ความโกรธ​เท่านั้น แต่​เพราะ​มโนธรรม​ด้วย 6 เพราะ​เหตุนี้ พวกคุณ​จึง​เสีย​ภาษี​ด้วย เพราะ​คน​เหล่านี้​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า และ​เอาใจใส่​ทำ​หน้าที่​นี้​อยู่​เสมอ 7 เพราะฉะนั้น จง​ให้​แก่​ทุกคน​ตาม​สิ่ง​ที่​ท่าน​เป็นหนี้​เขา ถ้า​ต้อง​เสีย​ภาษี ก็​จง​เสีย​ภาษี ถ้า​ต้อง​เสีย​อากร ก็​จง​เสีย​อากร ถ้า​ควร​เกรง ก็​จง​เกรง ถ้า​ควร​ให้เกียรติ ก็​จง​ให้เกียรติ

8 อย่า​เป็นหนี้​อะไร​ใคร นอกจาก​การ​รัก​กันและกัน เพราะ​คน​ที่​รัก​เพื่อนบ้าน​ก็​ทำ​ให้​ธรรมบัญญัติ​สำเร็จ​ครบถ้วน 9 เพราะ​พระบัญญัติ​ที่​ว่า “อย่า​ล่วงประเวณี” “อย่า​ฆ่า” “อย่า​ลักขโมย”* “อย่า​โลภ​อยากได้”✡ และ​พระบัญญัติ​อื่น​ใด​ที่​มี​อยู่ ล้วน​รวม​อยู่​ใน​คำ​นี้ คือ “จง​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตนเอง”✡ 10 ความรัก​ไม่​ทำร้าย​เพื่อนบ้าน เพราะฉะนั้น ความรัก​จึง​ทำ​ให้​ธรรมบัญญัติ​สำเร็จ​ครบถ้วน

11 จง​ทำ​เช่นนี้ เพราะ​พวกคุณ​รู้​ว่า​บัดนี้​ถึง​เวลา​ที่จะ​ตื่น​จาก​การหลับ​แล้ว เพราะ​บัดนี้​ความรอด​อยู่​ใกล้​เรา​มากกว่า​ตอน​ที่​เรา​เริ่ม​เชื่อ 12 กลางคืน​ล่วง​ไป​มาก​แล้ว และ​กลางวัน​ก็​ใกล้​เข้า​มา เพราะฉะนั้น ให้​เรา​ถอดทิ้ง​การกระทำ​แห่ง​ความมืด และ​สวม​ชุดเกราะ​แห่ง​ความสว่าง 13 ให้​เรา​ดำเนิน​อย่าง​เหมาะสม เหมือน​คน​ที่​อยู่​ใน​กลางวัน ไม่​ใช่​ใน​การ​เลี้ยงฉลอง​อย่าง​เมามาย​และ​การ​เมาสุรา ไม่​ใช่​ใน​การ​สำส่อน​ทางเพศ​และ​การ​ปล่อยตัว​ตาม​ตัณหา และ​ไม่​ใช่​ใน​การ​ทะเลาะวิวาท​และ​ความริษยา 14 แต่​จง​สวม​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​อย่า​เปิดช่อง​ให้​เนื้อหนัง​สนอง​ตัณหา​ของ​มัน

14

1 จง​ยอมรับ​คน​ที่​อ่อนแอ​ใน​ความเชื่อ แต่​ไม่ใช่​เพื่อ​โต้เถียง​กัน​เรื่อง​ความคิดเห็น 2 คน​หนึ่ง​มี​ความเชื่อ​ว่า​กิน​ได้​ทุกอย่าง แต่​คน​ที่​อ่อนแอ​กิน​เพียง​ผัก 3 คน​ที่​กิน​อย่า​ดูหมิ่น​คน​ที่​ไม่​กิน และ​คน​ที่​ไม่​กิน​อย่า​ตัดสิน​คน​ที่​กิน เพราะ​พระเจ้า​ทรง​ยอมรับ​เขา​แล้ว 4 ท่าน​เป็น​ใคร​จึง​ตัดสิน​ผู้รับใช้​ของ​คนอื่น เขา​จะ​ยืน​หรือ​ล้ม​ก็​ต่อหน้า​เจ้านาย​ของ​เขาเอง และ​เขา​จะ​ยืน​อยู่​ได้ เพราะ​พระเจ้า​ทรง​มี​อำนาจ​ทำ​ให้​เขา​ยืน​อยู่​ได้

5 คน​หนึ่ง​ถือ​ว่า​วัน​หนึ่ง​สำคัญ​กว่า​อีก​วัน​หนึ่ง ส่วน​อีก​คน​ถือ​ว่า​ทุก​วัน​เหมือนกัน ให้​แต่ละคน​มั่นใจ​อย่าง​เต็มที่​ใน​ความคิด​ของ​ตน 6 คน​ที่​ถือ​วัน​ใด​เป็น​พิเศษ ก็​ถือ​วัน​นั้น​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ส่วน​คน​ที่​ไม่​ถือ​วัน​นั้น​เป็น​พิเศษ ก็​ทำ​เช่นนั้น​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า คน​ที่​กิน ก็​กิน​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะ​เขา​ขอบคุณ​พระเจ้า ส่วน​คน​ที่​ไม่​กิน ก็​ไม่​กิน​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​ขอบคุณ​พระเจ้า 7 เพราะ​ไม่มี​ใคร​ใน​พวกเรา​มีชีวิต​เพื่อ​ตนเอง และ​ไม่มี​ใคร​ตาย​เพื่อ​ตนเอง 8 เพราะ​ถ้า​เรา​มีชีวิต เรา​ก็​มีชีวิต​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​ถ้า​เรา​ตาย เรา​ก็​ตาย​เพื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะฉะนั้น ไม่​ว่า​เรา​มีชีวิต​หรือ​ตาย เรา​ก็​เป็น​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 9 เพราะ​เหตุนี้​พระคริสต์​จึง​ตาย ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย และ​มีชีวิต​อีกครั้ง เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ทั้ง​คนตาย​และ​คนเป็น

10 แต่​ท่าน ทำไม​จึง​ตัดสิน​พี่น้อง​ของ​ท่าน หรือ​ท่าน​อีก​คนหนึ่ง ทำไม​จึง​ดูหมิ่น​พี่น้อง​ของ​ท่าน เพราะ​เรา​ทุกคน​จะ​ยืน​ต่อหน้า​บัลลังก์พิพากษา​ของ​พระคริสต์ 11 เพราะ​มี​คำเขียน​ไว้​ว่า

“ ‘เรา​มีชีวิต​อยู่​แน่​ฉันใด’ องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว ‘ทุก​เข่า​จะ​คุก​ลง​ต่อหน้า​เรา

และ​ทุก​ลิ้น​จะ​กล่าว​ยอมรับ​ต่อ​พระเจ้า’ ”✡

12 ดังนั้น เรา​แต่ละคน​จะ​ต้อง​ให้​คำตอบ​เกี่ยวกับ​ตนเอง​ต่อ​พระเจ้า

13 เพราะฉะนั้น อย่า​ให้​เรา​ตัดสิน​กันและกัน​อีกต่อไป แต่​จง​ตัดสินใจ​อย่างนี้​แทน​ว่า จะ​ไม่​วาง​สิ่ง​ที่​ทำ​ให้​พี่น้อง​สะดุด หรือ​เป็น​เหตุ​ให้​ล้ม​ลง 14 ข้าพเจ้า​รู้​และ​มั่นใจ​ใน​พระเยซู องค์พระผู้เป็นเจ้า ว่า ไม่มี​สิ่ง​ใด​ไม่สะอาด​ใน​ตัว​มันเอง แต่​สำหรับ​คน​ที่​ถือ​ว่า​สิ่ง​ใด​ไม่สะอาด สิ่ง​นั้น​ก็​ไม่สะอาด​สำหรับ​เขา 15 แต่​ถ้า​พี่น้อง​ของ​ท่าน​เป็นทุกข์​เพราะ​อาหาร ท่าน​ก็​ไม่​ได้​ดำเนิน​ใน​ความรัก​อีกต่อไป อย่า​ให้​อาหาร​ของ​ท่าน​ทำลาย​คน​ที่​พระคริสต์​ตาย​เพื่อ​เขา 16 เพราะฉะนั้น อย่า​ให้​สิ่ง​ดี​ของ​พวกคุณ​ถูก​กล่าวร้าย 17 เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ไม่​ใช่​เรื่อง​การกิน​และ​การดื่ม แต่​เป็น​ความชอบธรรม สันติสุข และ​ความชื่นชมยินดี​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 18 คน​ที่​รับใช้​พระคริสต์​ใน​สิ่ง​เหล่านี้​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระเจ้า และ​เป็น​ที่​ยอมรับ​ของ​คน​ทั้งหลาย 19 ดังนั้น ให้​เรา​มุ่ง​ทำ​สิ่ง​ที่​นำ​ไป​สู่​สันติสุข และ​สิ่ง​ที่​ช่วย​เสริมสร้าง​กันและกัน 20 อย่า​ทำลาย​งาน​ของ​พระเจ้า​เพราะ​เรื่อง​อาหาร ทุกอย่าง​สะอาด​ก็​จริง แต่​สำหรับ​คน​ที่​กิน​แล้ว​ทำ​ให้​ผู้อื่น​สะดุด การ​กิน​นั้น​ก็​เป็น​ความชั่ว 21 เป็น​การดี​ที่​จะ​ไม่​กิน​เนื้อ ไม่​ดื่ม​เหล้าองุ่น และ​ไม่​ทำ​สิ่ง​ใด​ที่​ทำ​ให้​พี่น้อง​ของ​ท่าน​สะดุด ขุ่นเคือง หรือ​อ่อนแอ

22 ท่าน​มี​ความเชื่อ​หรือ จง​เก็บ​ความเชื่อ​นั้น​ไว้​ระหว่าง​ตัว​ท่าน​กับ​พระเจ้า คน​ที่​ไม่​ตัดสิน​ตนเอง​ใน​สิ่ง​ที่​ตน​เห็นชอบ​ก็​เป็นสุข 23 แต่​คน​ที่​สงสัย​ก็​ถูก​พิพากษาลงโทษ​ถ้า​เขา​กิน เพราะ​เขา​ไม่​ได้​กิน​ด้วย​ความเชื่อ และ​ทุกสิ่ง​ที่​ไม่​ได้​มา​จาก​ความเชื่อ​ก็​เป็น​บาป

24 บัดนี้ ขอ​พระองค์​ผู้​ทรง​สามารถ​ทำ​ให้​พวกคุณ​มั่นคง ตาม​ข่าวดี​ของ​ข้าพเจ้า​และ​การประกาศ​เรื่อง​พระเยซูคริสต์ ตาม​การเปิดเผย​ความลับ​ที่​ถูก​ปิดซ่อน​ไว้​ตลอด​ยุคสมัย​อัน​ยาวนาน 25 แต่​บัดนี้​ความลับ​นั้น​ถูก​เปิดเผย​แล้ว และ​โดย​พระคัมภีร์​ของ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ ตาม​พระบัญชา​ของ​พระเจ้า​นิรันดร์ ชนชาติ​ต่าง ๆ ทั้งหมด​จึง​ได้​รู้ เพื่อ​ให้​เกิด​การเชื่อฟัง​ด้วย​ความเชื่อ 26 ขอ​พระสิริ​มี​แด่​พระเจ้า​ผู้​ทรง​พระปรีชาญาณ​แต่​เพียง​พระองค์​เดียว โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ ตลอดไป! อาเมน*

15

1 พวกเรา​ที่​เข้มแข็ง​ควร​แบกรับ​ความอ่อนแอ​ของ​คน​ที่​อ่อนแอ และ​ไม่​เอาใจ​ตนเอง 2 ให้​เรา​แต่ละคน​ทำ​ให้​เพื่อนบ้าน​พอใจ​ใน​ทาง​ที่​ดี เพื่อ​เสริมสร้าง​เขา 3 เพราะ​แม้​พระคริสต์​ก็​ไม่​ได้​ทำ​สิ่ง​ที่​เป็น​ที่​พอใจ​แก่​พระองค์เอง แต่​เป็น​ดัง​ที่​มี​คำเขียน​ไว้​ว่า “คำดูหมิ่น​ของ​คน​ที่​ดูหมิ่น​พระองค์​ตก​มา​ถึง​ข้าพเจ้า”✡ 4 เพราะ​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​ก่อนหน้านี้​ทั้งหมด​ก็​เขียน​ไว้​เพื่อ​สอน​เรา เพื่อ​เรา​จะ​มี​ความหวัง​โดย​ความอดทน​และ​กำลังใจ​จาก​พระคัมภีร์ 5 ขอ​พระเจ้า​ผู้​ประทาน​ความอดทน​และ​กำลังใจ ทรง​โปรด​ให้​พวกคุณ​มี​ความคิด​เป็น​อันหนึ่งอันเดียวกัน​ตาม​พระเยซูคริสต์ 6 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​พร้อมใจกัน​ยกย่อง​พระเจ้า ผู้​ทรง​เป็น​พระบิดา​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ด้วย​เสียง​เดียวกัน

7 เพราะฉะนั้น จง​ยอมรับ​กันและกัน เช่นเดียวกับ​ที่​พระคริสต์​ทรง​ยอมรับ​พวกคุณ* เพื่อ​พระสิริ​ของ​พระเจ้า 8 ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​ว่า พระคริสต์​ทรง​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​ผู้ที่​เข้าสุหนัต เพื่อ​ความจริง​ของ​พระเจ้า เพื่อ​ยืนยัน​พระสัญญา​ที่​ประทาน​แก่​บรรพบุรุษ 9 และ​เพื่อ​ให้​คนต่างชาติ​ยกย่อง​พระเจ้า​เพราะ​ความเมตตา​ของ​พระองค์ ดัง​ที่​มี​คำเขียน​ไว้​ว่า

“เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จะ​สรรเสริญ​พระองค์​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ

และ​ร้องเพลง​สรรเสริญ​พระนาม​ของ​พระองค์”✡

10 และ​มี​คำ​กล่าว​อีก​ว่า

“คนต่างชาติ​ทั้งหลาย จง​ชื่นชมยินดี​ร่วม​กับ​ประชากร​ของ​พระองค์”✡

11 และ​อีก​ว่า

“คนต่างชาติ​ทั้งปวง จง​สรรเสริญ​องค์พระผู้เป็นเจ้า!

ให้​ชนชาติ​ทั้งหลาย​สรรเสริญ​พระองค์”✡

12 และ​อิสยาห์​กล่าว​อีก​ว่า

“ราก​ของ​เจสซี​จะ​ปรากฏ​ขึ้น

คือ​ผู้​ที่​ลุก​ขึ้น​เพื่อ​ปกครอง​คนต่างชาติ

คนต่างชาติ​จะ​ฝาก​ความหวัง​ไว้​ใน​พระองค์”✡

13 ขอ​พระเจ้า​แห่ง​ความหวัง​ทรง​เติม​พวกคุณ​ให้​เต็ม​ด้วย​ความชื่นชมยินดี​และ​สันติสุข​ทุกอย่าง​ใน​การ​เชื่อ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​เปี่ยมล้น​ด้วย​ความหวัง​โดย​พลัง​ของ​พระวิญญาณบริสุทธิ์

14 พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า† ข้าพเจ้าเอง​ก็​มั่นใจ​เกี่ยวกับ​พวกคุณ​ว่า พวกคุณเอง​เต็มเปี่ยม​ด้วย​ความดีงาม มี​ความรู้​ครบถ้วน และ​สามารถ​ตักเตือน​กันและกัน​ได้ 15 แต่​ข้าพเจ้า​เขียน​บาง​เรื่อง​ถึง​พวกคุณ​อย่าง​กล้าตรงไปตรงมา​มากขึ้น เพื่อ​เตือน​ความจำ​ของ​พวกคุณ เพราะ​พระคุณ​ที่​พระเจ้า​ประทาน​แก่​ข้าพเจ้า 16 เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเยซูคริสต์​แก่​คนต่างชาติ ทำ​หน้าที่​ปุโรหิต​แห่ง​ข่าวดี​ของ​พระเจ้า เพื่อ​ให้​คนต่างชาติ​เป็น​เครื่องบูชา​ที่​พระเจ้า​ทรง​ยอมรับ ซึ่ง​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ทรง​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์ 17 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​มี​สิ่ง​ที่​จะ​อวด​ใน​พระเยซูคริสต์ ใน​เรื่อง​ที่​เกี่ยวกับ​พระเจ้า 18 เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​กล้า​พูด​ถึง​สิ่ง​ใด นอกจาก​สิ่ง​ที่​พระคริสต์​ทรง​ทำ​ผ่าน​ข้าพเจ้า เพื่อ​ให้​คนต่างชาติ​เชื่อฟัง ทั้ง​ด้วย​คำพูด​และ​การกระทำ 19 ด้วย​พลัง​ของ​หมายสำคัญ​และ​การอัศจรรย์ ด้วย​พลัง​ของ​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า จน​ข้าพเจ้า​ได้​ประกาศ​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์​อย่าง​ครบถ้วน ตั้งแต่​กรุงเยรูซาเล็ม​และ​บริเวณ​โดยรอบ ไป​จนถึง​แคว้น​อิลลีริคุม 20 ใช่แล้ว ข้าพเจ้า​ตั้งเป้า​ไว้​ว่า​จะ​ประกาศ​ข่าวดี​ใน​ที่​ที่​ยัง​ไม่​มี​การ​กล่าว​ถึง​พระนาม​ของ​พระคริสต์ เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​สร้าง​บน​รากฐาน​ของ​ผู้อื่น 21 แต่​เป็น​ดัง​ที่​มี​คำเขียน​ไว้​ว่า

“คน​ที่​ไม่​เคย​ได้​รับ​ข่าว​เรื่อง​พระองค์​จะ​ได้​เห็น

และ​คน​ที่​ไม่​เคย​ได้ยิน​จะ​เข้าใจ”✡

22 เพราะ​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จึง​ถูก​ขัดขวาง​หลาย​ครั้ง​ไม่​ให้​มา​หา​พวกคุณ 23 แต่​บัดนี้ ไม่​มี​ที่ใด​ใน​ภูมิภาค​เหล่านี้​เหลือ​สำหรับ​ข้าพเจ้า​อีก และ​ข้าพเจ้า​ปรารถนา​จะ​มา​หา​พวกคุณ​เป็น​เวลา​หลาย​ปี​แล้ว 24 เมื่อ​ใด​ที่​ข้าพเจ้า​เดินทาง​ไป​สเปน ข้าพเจ้า​จะ​มา​หา​พวกคุณ เพราะ​ข้าพเจ้า​หวัง​ว่า​จะ​ได้​พบ​พวกคุณ​ระหว่าง​ทาง และ​ให้​พวกคุณ​ช่วย​สนับสนุน​ข้าพเจ้า​ใน​การเดินทาง​ต่อ​ไป​ที่นั่น หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​ได้​ชื่นใจ​กับ​การ​อยู่​ร่วม​กับ​พวกคุณ​สัก​ระยะ​หนึ่ง 25 แต่​บัดนี้ ข้าพเจ้า​กำลัง​ไป​กรุงเยรูซาเล็ม เพื่อ​รับใช้​ผู้บริสุทธิ์ 26 เพราะ​คน​ใน​แคว้น​มาซิโดเนีย​และ​อาคายา​ยินดี​ที่​จะ​รวบรวม​เงิน​ช่วยเหลือ​บางส่วน​ให้​คนยากจน​ใน​หมู่​ผู้บริสุทธิ์​ที่​กรุงเยรูซาเล็ม 27 พวกเขา​ยินดี​ทำ​เช่นนั้น และ​ที่จริง​พวกเขา​ก็​เป็นหนี้​คน​เหล่านั้น เพราะ​ถ้า​คนต่างชาติ​ได้​มี​ส่วน​ใน​สิ่ง​ทาง​จิตวิญญาณ​ของ​พวกเขา ก็​เป็นหนี้​ที่​จะ​รับใช้​พวกเขา​ด้วย​สิ่ง​ทาง​วัตถุ​เช่นกัน 28 เพราะฉะนั้น เมื่อ​ข้าพเจ้า​ทำ​เรื่อง​นี้​เสร็จ และ​ส่งมอบ​ผล​นี้​แก่​พวกเขา​อย่าง​เรียบร้อย​แล้ว ข้าพเจ้า​จะ​เดินทาง​ผ่าน​พวกคุณ​ไป​ยัง​สเปน 29 ข้าพเจ้า​รู้​ว่า เมื่อ​ข้าพเจ้า​มา​หา​พวกคุณ ข้าพเจ้า​จะ​มา​พร้อม​ด้วย​พระพร​แห่ง​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์​อย่าง​บริบูรณ์

30 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวกคุณ โดย​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา และ​โดย​ความรัก​ของ​พระวิญญาณ ให้​พวกคุณ​ร่วม​ต่อสู้​กับ​ข้าพเจ้า​ใน​การอธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​เพื่อ​ข้าพเจ้า 31 เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​พ้น​จาก​คน​ที่​ไม่เชื่อฟัง​ใน​แคว้น​ยูเดีย และ​เพื่อ​งานรับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​สำหรับ​กรุงเยรูซาเล็ม​จะ​เป็น​ที่​ยอมรับ​ของ​ผู้บริสุทธิ์ 32 เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​มา​หา​พวกคุณ​ด้วย​ความชื่นชมยินดี ตาม​ความประสงค์​ของ​พระเจ้า และ​ได้​พักใจ​ร่วม​กับ​พวกคุณ 33 ขอ​พระเจ้า​แห่ง​สันติสุข​ทรง​อยู่​กับ​พวกคุณ​ทุกคน อาเมน

16

1 ข้าพเจ้า​ขอ​ฝาก​ฟีบี พี่น้องหญิง​ของ​เรา ซึ่ง​เป็น​ผู้รับใช้*​ของ​ประชาคม​ที่​เมือง​เคนเครีย ไว้​กับ​พวกคุณ 2 ขอ​ให้​พวกคุณ​ต้อนรับ​นาง​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า อย่าง​ที่​สมควร​แก่​ผู้บริสุทธิ์ และ​ช่วยเหลือ​นาง​ใน​ทุก​เรื่อง​ที่​นาง​อาจ​ต้องการ​จาก​พวกคุณ เพราะ​นางเอง​ก็​เคย​เป็น​ผู้ช่วยเหลือ​คน​มากมาย รวมทั้ง​ข้าพเจ้าเอง​ด้วย

3 จง​ทักทาย​ปริสกา​และ​อาควิลลา เพื่อนร่วมงาน​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​พระเยซูคริสต์ 4 ทั้งสอง​เอา​คอ​ของ​ตน​เข้า​เสี่ยง​เพื่อ​ชีวิต​ของ​ข้าพเจ้า ไม่​เพียง​ข้าพเจ้า​เท่านั้น​ที่​ขอบคุณ​พวกเขา แต่​ประชาคม​ทั้งหลาย​ของ​คนต่างชาติ​ก็​ขอบคุณ​ด้วย 5 จง​ทักทาย​ประชาคม​ที่​ประชุม​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​พวกเขา จง​ทักทาย​เอปาเนทัส ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า ซึ่ง​เป็น​ผลแรก​จาก​อาคายา​สำหรับ​พระคริสต์ 6 จง​ทักทาย​มารีย์ ผู้​ตรากตรำ​อย่างมาก​เพื่อ​พวกเรา 7 จง​ทักทาย​อันโดรนิคัส​และ​ยูเนีย ญาติ​ของ​ข้าพเจ้า​และ​เพื่อนร่วมคุก​ของ​ข้าพเจ้า ทั้งสอง​เป็น​ผู้​ที่​โดดเด่น​ใน​หมู่​อัครทูต และ​อยู่​ใน​พระคริสต์​มา​ก่อน​ข้าพเจ้า 8 จง​ทักทาย​อัมพลีอัส ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 9 จง​ทักทาย​เออร์บานัส เพื่อนร่วมงาน​ของ​เรา​ใน​พระคริสต์ และ​สตาคิส ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า 10 จง​ทักทาย​อเปลเลส ผู้​ที่​ผ่าน​การพิสูจน์​แล้ว​ใน​พระคริสต์ จง​ทักทาย​คน​ใน​บ้าน​ของ​อาริสโตบูลัส 11 จง​ทักทาย​เฮโรดิโอน ญาติ​ของ​ข้าพเจ้า จง​ทักทาย​คน​ใน​บ้าน​ของ​นาร์ซิสซัส​ที่​อยู่​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 12 จง​ทักทาย​ทรีเฟนา​และ​ทรีโฟซา ผู้​ตรากตรำ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า จง​ทักทาย​เปอร์ซิส ผู้​เป็น​ที่รัก ซึ่ง​ตรากตรำ​อย่างมาก​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 13 จง​ทักทาย​รูฟัส ผู้​ได้​รับ​เลือก​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​มารดา​ของ​เขา ซึ่ง​เป็น​มารดา​ของ​ข้าพเจ้า​ด้วย 14 จง​ทักทาย​อาซินคริตัส เฟลโกน เฮอร์เมส พาโทรบัส เฮอร์มาส และ​พี่น้อง†​ที่​อยู่​กับ​พวกเขา 15 จง​ทักทาย​ฟีโลโลกัส​และ​ยูเลีย เนเรอัส​กับ​น้องสาว​ของ​เขา โอลิมปัส และ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน​ที่​อยู่​กับ​พวกเขา 16 จง​ทักทาย​กันและกัน​ด้วย​การ​จูบ​อัน​บริสุทธิ์ ประชาคม​ทั้งหลาย​ของ​พระคริสต์​ฝาก​คำทักทาย​ถึง​พวกคุณ

17 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวกคุณ​ให้​เฝ้าระวัง​คน​ที่​ก่อ​ความแตกแยก​และ​สร้าง​เหตุ​ให้​สะดุด ซึ่ง​ขัด​กับ​คำสอน​ที่​พวกคุณ​ได้​เรียน​มา และ​จง​หลีกห่าง​จาก​พวกเขา 18 เพราะ​คน​เช่นนั้น​ไม่​ได้​รับใช้​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา แต่​รับใช้​ท้อง​ของ​ตนเอง และ​ด้วย​คำพูด​หวานหู​และ​คำ​ประจบประแจง พวกเขา​หลอกลวง​ใจ​ของ​คน​ที่​ไร้เดียงสา 19 เพราะ​การเชื่อฟัง​ของ​พวกคุณ​เป็น​ที่​รู้จัก​แก่​ทุกคน ข้าพเจ้า​จึง​ชื่นชมยินดี​เพราะ​พวกคุณ แต่​ข้าพเจ้า​ต้องการ​ให้​พวกคุณ​ฉลาด​ใน​สิ่ง​ที่​ดี และ​ไร้เดียงสา​ใน​สิ่ง​ที่​ชั่ว 20 พระเจ้า​แห่ง​สันติสุข​จะ​ทรง​บดขยี้​ซาตาน​ใต้​เท้า​ของ​พวกคุณ​ใน​ไม่ช้า

ขอ​พระคุณ​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​อยู่​กับ​พวกคุณ

21 ทิโมธี เพื่อนร่วมงาน​ของ​ข้าพเจ้า ฝาก​คำทักทาย​ถึง​พวกคุณ เช่นเดียวกับ​ลูสิอัส ยาโสน และ​โสสิปาเตอร์ ญาติ​ของ​ข้าพเจ้า 22 ข้าพเจ้า เทอร์ทิอัส ผู้​ลงมือ​เขียน​จดหมาย​ฉบับ​นี้ ขอ​ทักทาย​พวกคุณ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 23 ไกอัส ผู้​ให้​ที่พัก​แก่​ข้าพเจ้า​และ​แก่​ประชาคม​ทั้งหมด ฝาก​คำทักทาย​ถึง​พวกคุณ เอรัสทัส เหรัญญิก​ของ​เมือง ฝาก​คำทักทาย​ถึง​พวกคุณ เช่นเดียวกับ​ควอร์ทัส ผู้​เป็น​พี่น้อง 24 ขอ​พระคุณ​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​อยู่​กับ​พวกคุณ​ทุกคน! อาเมน 25 ‡

* 1:1 1:1 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้ที่​ได้รับ​การเจิม”

† 1:3 1:3 หรือ “เชื้อสาย”

✡ 1:17 1:17 ฮาบากุก 2:4

✡ 2:6 2:6 สดุดี 62:12; สุภาษิต 24:12

✡ 2:24 2:24 อิสยาห์ 52:5; เอเสเคียล 36:22

✡ 3:4 3:4 สดุดี 51:4

✡ 3:12 3:12 สดุดี 14:1-3; 53:1-3; ปัญญาจารย์ 7:20

✡ 3:13 3:13 สดุดี 5:9

✡ 3:13 3:13 สดุดี 140:3

✡ 3:14 3:14 สดุดี 10:7

✡ 3:17 3:17 อิสยาห์ 59:7-8

✡ 3:18 3:18 สดุดี 36:1

* 3:25 3:25 หรือ “เครื่องบูชา​เพื่อ​ระงับ​ความโกรธ”

✡ 4:3 4:3 ปฐมกาล 15:6

✡ 4:8 4:8 สดุดี 32:1-2

✡ 4:17 4:17 ปฐมกาล 17:5

✡ 4:18 4:18 ปฐมกาล 15:5

✡ 4:22 4:22 ปฐมกาล 15:6

* 7:1 7:1 คำว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน”

✡ 7:7 7:7 อพยพ 20:17; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:21

* 8:1 8:1 NU ละ​ข้อความ “ผู้​ที่​ไม่ได้​ดำเนิน​ตาม​เนื้อหนัง แต่​ดำเนิน​ตาม​พระวิญญาณ”

† 8:15 8:15 อับบา เป็น​คำ​อาราเมค​ที่​หมายถึง “พ่อ” หรือ “พ่อจ๋า” ซึ่ง​ใช้​ได้​ด้วย​ความรัก​และ​ความเคารพ​ใน​การอธิษฐาน​ถึง​พระบิดา​ของ​เรา​ใน​สวรรค์

‡ 8:29 8:29 คำว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน”

✡ 8:36 8:36 สดุดี 44:22

✡ 9:7 9:7 ปฐมกาล 21:12

✡ 9:9 9:9 ปฐมกาล 18:10,14

* 9:11 9:11 NU วาง​วลี “ไม่ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​การกระทำ แต่​ขึ้น​อยู่​กับ​พระองค์​ผู้​ทรง​เรียก” ไว้​ตอนต้น​ของ​ข้อ 12 แทน​ที่​จะ​อยู่​ตอนท้าย​ของ​ข้อ 11

✡ 9:12 9:12 ปฐมกาล 25:23

✡ 9:13 9:13 มาลาคี 1:2-3

✡ 9:15 9:15 อพยพ 33:19

✡ 9:17 9:17 อพยพ 9:16

✡ 9:20 9:20 อิสยาห์ 29:16; 45:9

✡ 9:25 9:25 โฮเชยา 2:23

✡ 9:26 9:26 โฮเชยา 1:10

✡ 9:28 9:28 อิสยาห์ 10:22-23

† 9:29 9:29 ภาษากรีก: ซาบาโอธ (หรือ​ภาษาฮีบรู: เซวาโอท)

✡ 9:29 9:29 อิสยาห์ 1:9

‡ 9:33 9:33 “ดูสิ” แปล​จาก “ἰδοὺ” ซึ่ง​หมายถึง มอง ดู​ให้​ดี สังเกต เห็น หรือ​จ้องดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำอุทาน

✡ 9:33 9:33 อิสยาห์ 8:14; 28:16

* 10:4 10:4 หรือ “ความครบถ้วน” หรือ “จุดสิ้นสุด”

✡ 10:5 10:5 เลวีนิติ 18:5

✡ 10:6 10:6 เฉลยธรรมบัญญัติ 30:12

✡ 10:7 10:7 เฉลยธรรมบัญญัติ 30:13

✡ 10:8 10:8 เฉลยธรรมบัญญัติ 30:14

✡ 10:11 10:11 อิสยาห์ 28:16

✡ 10:13 10:13 โยเอล 2:32

✡ 10:15 10:15 อิสยาห์ 52:7

✡ 10:16 10:16 อิสยาห์ 53:1

✡ 10:18 10:18 สดุดี 19:4

✡ 10:19 10:19 เฉลยธรรมบัญญัติ 32:21

✡ 10:20 10:20 อิสยาห์ 65:1

✡ 10:21 10:21 อิสยาห์ 65:2

✡ 11:3 11:3 1 พงศ์กษัตริย์ 19:10,14

✡ 11:4 11:4 1 พงศ์กษัตริย์ 19:18

✡ 11:8 11:8 เฉลยธรรมบัญญัติ 29:4; อิสยาห์ 29:10

✡ 11:10 11:10 สดุดี 69:22,23

* 11:25 11:25 คำว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน”

✡ 11:27 11:27 อิสยาห์ 59:20-21; 27:9; เยเรมีย์ 31:33-34

✡ 11:34 11:34 อิสยาห์ 40:13

✡ 11:35 11:35 โยบ 41:11

✡ 12:19 12:19 เฉลยธรรมบัญญัติ 32:35

✡ 12:20 12:20 สุภาษิต 25:21-22

* 13:9 13:9 TR เพิ่ม “อย่า​เป็น​พยานเท็จ”

✡ 13:9 13:9 อพยพ 20:13-15,17; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:17-19,21

✡ 13:9 13:9 เลวีนิติ 19:18

✡ 14:11 14:11 อิสยาห์ 45:23

* 14:26 14:26 TR วาง​ข้อ 24-26 ไว้​หลัง​โรม 16:24 โดย​นับ​เป็น​ข้อ 25-27

✡ 15:3 15:3 สดุดี 69:9

* 15:7 15:7 TR อ่านว่า “พวกเรา” แทน “พวกคุณ”

✡ 15:9 15:9 2 ซามูเอล 22:50; สดุดี 18:49

✡ 15:10 15:10 เฉลยธรรมบัญญัติ 32:43

✡ 15:11 15:11 สดุดี 117:1

✡ 15:12 15:12 อิสยาห์ 11:10

† 15:14 15:14 คำว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน”

✡ 15:21 15:21 อิสยาห์ 52:15

* 16:1 16:1 หรือ “มัคนายก”

† 16:14 16:14 คำว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน”

‡ 16:25 16:25 TR วาง​โรม 14:24-26 ไว้​ตอนท้าย​ของ​โรม แทน​ที่​จะ​อยู่​ตอนท้าย​บท​ที่ 14 และ​นับ​ข้อ​เหล่านี้​เป็น 16:25-27

1 โครินธ์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

จดหมาย​ฉบับ​แรก​ของ​เปาโล​ถึง​ชาว​โครินธ์

1

1 ข้าพเจ้า​เปาโล ผู้​ได้รับ​การ​เรียก​ให้​เป็น​อัครทูต​ของ​พระเยซูคริสต์* ตาม​ความ​ประสงค์​ของ​พระเจ้า และ​โสสเธเนส​พี่น้อง​ของ​เรา 2 เรียน ประชาคม​ของ​พระเจ้า​ที่​เมือง​โครินธ์ คือ​พวก​คุณ​ผู้​ได้รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​ใน​พระเยซูคริสต์ และ​ได้รับ​การ​เรียก​ให้​เป็น​ผู้บริสุทธิ์ พร้อมกับ​ทุกคน​ใน​ทุก​แห่ง​ที่​ร้องเรียก​พระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ผู้​ทรง​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทั้ง​ของ​พวกเขา​และ​ของ​เรา 3 ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​จาก​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา และ​จาก​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า มี​แก่​พวก​คุณ

4 ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​เสมอ​เมื่อ​ระลึก​ถึง​พวก​คุณ เพราะ​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ที่​ประทาน​แก่​พวก​คุณ​ใน​พระเยซูคริสต์ 5 เพราะ​ใน​พระองค์ พวก​คุณ​ได้รับ​ความ​อุดม​สมบูรณ์​ใน​ทุก​ด้าน ทั้ง​ใน​การ​พูด​ทุก​อย่าง​และ​ความรู้​ทุก​อย่าง 6 เช่นเดียวกับ​ที่​คำพยาน​เรื่อง​พระคริสต์​ได้รับ​การ​ยืนยัน​ใน​หมู่​พวก​คุณ 7 ดังนั้น พวก​คุณ​จึง​ไม่​ขาด​ของประทาน​ใด ๆ ขณะ​เฝ้า​รอ​การ​เปิดเผย​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 8 พระองค์​จะ​ทรง​ทำ​ให้​พวก​คุณ​มั่นคง​จน​ถึง​ที่สุด เพื่อ​พวก​คุณ​จะ​ไม่มี​ข้อ​ตำหนิ​ใน​วัน​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 9 พระเจ้า​ทรง​ซื่อสัตย์ พระองค์​ทรง​เรียก​พวก​คุณ​ให้​เข้า​มา​มี​ส่วน​ร่วม​กับ​พระบุตร​ของ​พระองค์ คือ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา

10 พี่น้อง​ทั้งหลาย† ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวก​คุณ​ใน​พระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ให้​พวก​คุณ​ทุกคน​พูด​เป็น​เสียง​เดียวกัน อย่า​ให้​มี​ความ​แตกแยก​ใน​หมู่​พวก​คุณ แต่​ให้​เป็น​อันหนึ่งอันเดียวกัน​อย่าง​สมบูรณ์ มี​ความคิด​และ​ความเห็น​ตรงกัน 11 พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า คน​ใน​ครอบครัว​ของ​โคลเอ​ได้​เล่า​ให้​ข้าพเจ้า​ฟัง​ว่า พวก​คุณ​มี​การ​โต้เถียง​กัน 12 ข้าพเจ้า​หมายความว่า พวก​คุณ​แต่ละคน​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​ตาม​เปาโล” “ข้าพเจ้า​ตาม​อปอลโล” “ข้าพเจ้า​ตาม​เคฟาส” และ “ข้าพเจ้า​ตาม​พระคริสต์” 13 พระคริสต์​ถูก​แบ่ง​ออก​เป็น​ส่วน ๆ แล้ว​หรือ? เปาโล​ถูก​ตรึง​กางเขน​เพื่อ​พวก​คุณ​หรือ? หรือ​พวก​คุณ​รับบัพติศมา​ใน​นาม​ของ​เปาโล? 14 ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระเจ้า​ที่​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ให้​ใคร​ใน​พวก​คุณ​รับบัพติศมา นอกจาก​คริสปัส​และ​กายอัส 15 เพื่อ​จะ​ไม่มี​ใคร​พูด​ได้​ว่า พวก​คุณ​รับบัพติศมา​ใน​นาม​ของ​ข้าพเจ้า 16 (ข้าพเจ้า​ได้​ให้​คน​ใน​ครอบครัว​ของ​สเทฟานัส​รับบัพติศมา​ด้วย นอกจาก​พวกเขา​แล้ว ข้าพเจ้า​จำ​ไม่ได้​ว่า​เคย​ให้​ใคร​รับบัพติศมา​อีก) 17 เพราะ​พระคริสต์​ไม่ได้​ส่ง​ข้าพเจ้า​มา​เพื่อ​ให้​คน​รับบัพติศมา แต่​เพื่อ​ประกาศ​ข่าวดี และ​ไม่ใช่​ประกาศ​ด้วย​ถ้อยคำ​ที่​แสดง​ปัญญา เพื่อ​ไม้กางเขน​ของ​พระคริสต์​จะ​ไม่​ถูก​ทำ​ให้​ไร้​ผล 18 เพราะ​ถ้อยคำ​เรื่อง​ไม้กางเขน​เป็น​เรื่อง​โง่เขลา​สำหรับ​คน​ที่​กำลัง​พินาศ แต่​สำหรับ​พวก​เรา​ที่​กำลัง​ได้รับ​ความรอด เรื่อง​นี้​คือ​พลัง​ของ​พระเจ้า 19 เพราะ​มี​คำ​เขียน​ไว้​ว่า

“เรา​จะ​ทำลาย​ปัญญา​ของ​คน​มี​ปัญญา

และ​จะ​ทำ​ให้​ความ​เข้าใจ​ของ​คน​ที่​รู้จัก​วินิจฉัย​สูญ​ไป”✡

20 คน​มี​ปัญญา​อยู่​ที่ไหน? อาลักษณ์​อยู่​ที่ไหน? นัก​โต้แย้ง​แห่ง​ยุค​นี้​อยู่​ที่ไหน? พระเจ้า​ไม่ได้​ทรง​ทำ​ให้​ปัญญา​ของ​โลก​นี้​กลาย​เป็น​เรื่อง​โง่เขลา​หรือ? 21 เพราะ​ใน​ปัญญา​ของ​พระเจ้า โลก​ไม่​ได้​รู้จัก​พระเจ้า​ด้วย​ปัญญา​ของ​ตน พระเจ้า​จึง​ทรง​พอใจ​ที่​จะ​ช่วย​คน​ที่​เชื่อ​ให้​รอด​โดย​สิ่ง​ที่​ดู​โง่เขลา​ใน​การ​ประกาศ 22 ชาวยิว​ขอ​หมายสำคัญ ส่วน​ชาวกรีก​แสวงหา​ปัญญา 23 แต่​เรา​ประกาศ​เรื่อง​พระคริสต์​ผู้​ถูก​ตรึง​กางเขน ซึ่ง​เป็น​เหตุ​ให้​ชาวยิว​สะดุด และ​เป็น​เรื่อง​โง่เขลา​สำหรับ​ชาวกรีก 24 แต่​สำหรับ​ผู้​ที่​ได้รับ​การ​เรียก ไม่ว่า​ชาวยิว​หรือ​ชาวกรีก พระคริสต์​คือ​พลัง​ของ​พระเจ้า​และ​ปัญญา​ของ​พระเจ้า 25 เพราะ​ความ​โง่เขลา​ของ​พระเจ้า​ยัง​มี​ปัญญา​ยิ่งกว่า​มนุษย์ และ​ความ​อ่อนแอ​ของ​พระเจ้า​ยัง​เข้มแข็ง​ยิ่งกว่า​มนุษย์

26 พี่น้อง​ทั้งหลาย ลอง​ดู​สภาพ​ของ​พวก​คุณ​เมื่อ​ได้รับ​การ​เรียก มี​พวก​คุณ​ไม่​มาก​นัก​ที่​มี​ปัญญา​ตาม​วิถี​มนุษย์ ไม่​มาก​นัก​ที่​มี​อำนาจ และ​ไม่​มาก​นัก​ที่​เกิด​ใน​ตระกูล​สูง 27 แต่​พระเจ้า​ทรง​เลือก​สิ่ง​ที่​โลก​เห็น​ว่า​โง่เขลา เพื่อ​ทำ​ให้​คน​มี​ปัญญา​อับอาย และ​ทรง​เลือก​สิ่ง​ที่​โลก​เห็น​ว่า​อ่อนแอ เพื่อ​ทำ​ให้​สิ่ง​ที่​แข็งแรง​อับอาย 28 พระเจ้า​ทรง​เลือก​สิ่ง​ที่​ต่ำต้อย​ของ​โลก สิ่ง​ที่​ถูก​ดูหมิ่น และ​สิ่ง​ที่​ไม่มี​อยู่ เพื่อ​ทำ​ให้​สิ่ง​ที่​มี​อยู่​หมด​ความสำคัญ 29 เพื่อ​จะ​ไม่มี​มนุษย์​คน​ใด​อวด​ตัว​ต่อหน้า​พระเจ้า 30 เพราะ​พระเจ้า พวก​คุณ​จึง​อยู่​ใน​พระเยซูคริสต์ ผู้​ทรง​เป็น​ปัญญา​จาก​พระเจ้า​สำหรับ​เรา ทั้ง​เป็น​ความชอบธรรม การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์ และ​การ​ไถ่ 31 เพื่อ​ให้​เป็น​ไป​ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า “คน​ที่​อวด ก็​จง​อวด​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า”✡

2

1 พี่น้อง​ทั้งหลาย เมื่อ​ข้าพเจ้า​มา​หา​พวก​คุณ ข้าพเจ้า​ไม่ได้​มา​พร้อม​ถ้อยคำ​ที่​เลิศหรู​หรือ​ปัญญา เพื่อ​ประกาศ​คำพยาน​ของ​พระเจ้า​แก่​พวก​คุณ 2 เพราะ​ข้าพเจ้า​ตั้งใจ​ว่า เมื่อ​อยู่​ใน​หมู่​พวก​คุณ ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​รู้​เรื่อง​ใด​นอกจาก​พระเยซูคริสต์ และ​เรื่อง​ที่​พระองค์​ถูก​ตรึง​กางเขน 3 ข้าพเจ้า​อยู่​กับ​พวก​คุณ​ด้วย​ความ​อ่อนแอ ด้วย​ความ​กลัว และ​ตัว​สั่น​อย่าง​มาก 4 คำพูด​และ​การ​ประกาศ​ของ​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ใช้​ถ้อยคำ​โน้มน้าว​ที่​เกิด​จาก​ปัญญา​ของ​มนุษย์ แต่​แสดง​ให้​เห็น​พระวิญญาณ​และ​พลัง 5 เพื่อ​ความเชื่อ​ของ​พวก​คุณ​จะ​ไม่​ตั้ง​อยู่​บน​ปัญญา​ของ​มนุษย์ แต่​ตั้ง​อยู่​บน​พลัง​ของ​พระเจ้า

6 ถึง​อย่างนั้น เรา​ก็​พูด​เรื่อง​ปัญญา​ใน​หมู่​คน​ที่​เติบโต​เต็มที่​แล้ว แต่​ไม่ใช่​ปัญญา​ของ​โลก​นี้ หรือ​ของ​ผู้​ปกครอง​โลก​นี้​ที่​กำลัง​หมด​ไป 7 แต่​เรา​พูด​ถึง​ปัญญา​ของ​พระเจ้า​ที่​เป็น​ความลับ คือ​ปัญญา​ที่​ถูก​ซ่อน​ไว้ ซึ่ง​พระเจ้า​ทรง​กำหนด​ไว้​ล่วงหน้า​ก่อน​ยุค​ทั้งหลาย เพื่อ​ให้​เรา​ได้รับ​พระสิริ 8 ไม่มี​ผู้​ปกครอง​คน​ใด​ของ​โลก​นี้​รู้จัก​ปัญญา​นั้น เพราะ​ถ้า​พวกเขา​รู้ พวกเขา​คง​ไม่​ตรึง​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​พระสิริ​ไว้​บน​กางเขน 9 แต่​เป็น​ไป​ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า

“สิ่ง​ที่​ตา​ไม่​เคย​เห็น และ​หู​ไม่​เคย​ได้ยิน

สิ่ง​ที่​ไม่​เคย​ผุด​ขึ้น​ใน​ใจ​มนุษย์

คือ​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​เตรียม​ไว้​สำหรับ​คน​ที่​รัก​พระองค์”✡

10 แต่​พระเจ้า​ทรง​เปิดเผย​สิ่ง​เหล่านั้น​แก่​เรา​ทาง​พระวิญญาณ เพราะ​พระวิญญาณ​ทรง​ค้น​ลึก​ถึง​ทุกสิ่ง แม้​แต่​สิ่ง​ลึกซึ้ง​ของ​พระเจ้า 11 เพราะ​ใน​หมู่​มนุษย์ ใคร​จะ​รู้​เรื่อง​ของ​คน​คน​หนึ่ง​ได้​นอกจาก​จิตวิญญาณ​ของ​คน​นั้น​ซึ่ง​อยู่​ใน​ตัว​เขา? เช่นเดียวกัน ไม่มี​ใคร​รู้​เรื่อง​ของ​พระเจ้า​นอกจาก​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า 12 เรา​ไม่ได้​รับ​วิญญาณ​ของ​โลก แต่​ได้รับ​พระวิญญาณ​ที่​มา​จาก​พระเจ้า เพื่อ​เรา​จะ​รู้จัก​สิ่ง​ต่าง ๆ ที่​พระเจ้า​ทรง​มอบ​ให้​เรา​โดย​ไม่​เรียก​สิ่ง​ตอบแทน 13 เรา​พูด​เรื่อง​เหล่านี้​ด้วย​ถ้อยคำ​ที่​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ทรง​สอน ไม่ใช่​ถ้อยคำ​ที่​ปัญญา​ของ​มนุษย์​สอน โดย​เปรียบเทียบ​สิ่ง​ทาง​จิตวิญญาณ​กับ​สิ่ง​ทาง​จิตวิญญาณ 14 แต่​คน​ที่​มี​เพียง​ธรรมชาติ​ของ​มนุษย์​ไม่​รับ​สิ่ง​ที่​มา​จาก​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า เพราะ​สำหรับ​เขา​สิ่ง​เหล่านั้น​เป็น​เรื่อง​โง่เขลา และ​เขา​ไม่​อาจ​รู้​ได้ เพราะ​ต้อง​วินิจฉัย​ใน​ทาง​จิตวิญญาณ 15 ส่วน​คน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​โดย​พระวิญญาณ​ย่อม​วินิจฉัย​ทุกสิ่ง แต่​ไม่มี​ใคร​วินิจฉัย​เขา​ได้ 16 เพราะ “ใคร​เล่า​รู้​ความคิด​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า จน​จะ​สั่งสอน​พระองค์​ได้?”✡ แต่​เรา​มี​ความคิด​ของ​พระคริสต์

3

1 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ไม่​อาจ​พูด​กับ​พวก​คุณ​เหมือน​พูด​กับ​คน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​โดย​พระวิญญาณ แต่​ต้อง​พูด​เหมือน​กับ​คน​ที่​ยัง​ดำเนิน​ตาม​เนื้อหนัง เหมือน​พูด​กับ​ทารก​ใน​พระคริสต์ 2 ข้าพเจ้า​ให้​น้ำนม​พวก​คุณ​ดื่ม ไม่ใช่​อาหาร​แข็ง เพราะ​ตอนนั้น​พวก​คุณ​ยัง​ไม่​พร้อม และ​แม้​แต่​ตอนนี้​ก็​ยัง​ไม่​พร้อม 3 เพราะ​พวก​คุณ​ยัง​ดำเนิน​ตาม​เนื้อหนัง เมื่อ​ใน​หมู่​พวก​คุณ​ยัง​มี​ความ​ริษยา การ​ทะเลาะ และ​การ​แบ่ง​พรรค​แบ่ง​พวก พวก​คุณ​ก็​ยัง​ดำเนิน​ตาม​เนื้อหนัง และ​ใช้​ชีวิต​อย่าง​มนุษย์​ทั่วไป ไม่ใช่​หรือ? 4 เพราะ​เมื่อ​คนหนึ่ง​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​ตาม​เปาโล” และ​อีก​คน​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​ตาม​อปอลโล” พวก​คุณ​ก็​ยัง​ดำเนิน​ตาม​เนื้อหนัง​ไม่ใช่​หรือ?

5 ถ้า​อย่างนั้น อปอลโล​คือ​ใคร? เปาโล​คือ​ใคร? ก็​เป็น​เพียง​ผู้รับใช้​ซึ่ง​พวก​คุณ​มา​เชื่อ​โดย​ทาง​พวกเขา และ​แต่ละคน​ทำ​ตาม​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​มอบ​ให้ 6 ข้าพเจ้า​ปลูก อปอลโล​รดน้ำ แต่​พระเจ้า​ทรง​ทำ​ให้​เติบโต 7 ดังนั้น คน​ที่​ปลูก​หรือ​คน​ที่​รดน้ำ​จึง​ไม่ใช่​ผู้​สำคัญ แต่​พระเจ้า​ผู้​ทรง​ทำ​ให้​เติบโต​ต่างหาก​ที่​สำคัญ 8 คน​ที่​ปลูก​และ​คน​ที่​รดน้ำ​เป็น​อันหนึ่งอันเดียวกัน แต่ละคน​จะ​ได้รับ​ค่าตอบแทน​ตาม​งาน​ของ​ตน 9 เพราะ​เรา​เป็น​เพื่อน​ร่วมงาน​ของ​พระเจ้า พวก​คุณ​เป็น​ไร่​ของ​พระเจ้า และ​เป็น​อาคาร​ของ​พระเจ้า

10 ตาม​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ที่​ประทาน​แก่​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ได้​วาง​รากฐาน​ไว้​เหมือน​นายช่าง​ก่อสร้าง​ที่​มี​ปัญญา และ​อีก​คนหนึ่ง​ก็​ก่อสร้าง​ต่อ​บน​รากฐาน​นั้น แต่ละคน​จง​ระวัง​ว่า​ตน​ก่อสร้าง​ต่อ​อย่างไร 11 เพราะ​ไม่มี​ใคร​วาง​รากฐาน​อื่น​นอกจาก​รากฐาน​ที่​วาง​ไว้​แล้ว คือ​พระเยซูคริสต์ 12 ถ้า​ใคร​ก่อสร้าง​บน​รากฐาน​นั้น​ด้วย​ทองคำ เงิน อัญมณี​ล้ำค่า ไม้ หญ้า​แห้ง หรือ​ฟาง 13 งาน​ของ​แต่ละคน​จะ​ปรากฏ​ชัด เพราะ​วัน​นั้น​จะ​ทำ​ให้​เห็น​ว่า​งาน​เป็น​อย่างไร เนื่องจาก​งาน​นั้น​จะ​ถูก​เปิดเผย​ด้วย​ไฟ และ​ไฟ​เอง​จะ​ทดสอบ​ว่า​งาน​ของ​แต่ละคน​เป็น​แบบ​ไหน 14 ถ้า​งาน​ที่​ใคร​ก่อสร้าง​ไว้​บน​รากฐาน​นั้น​ยัง​คงอยู่ เขา​จะ​ได้รับ​ค่าตอบแทน 15 ถ้า​งาน​ของ​ใคร​ถูก​เผา เขา​จะ​สูญเสีย แต่​ตัว​เขา​เอง​จะ​รอด ถึง​จะ​รอด​เหมือน​ผ่าน​ไฟ​มา​ก็ตาม

16 พวก​คุณ​ไม่​รู้​หรือว่า พวก​คุณ​เป็น​วิหาร​ของ​พระเจ้า และ​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​อยู่​ใน​พวก​คุณ? 17 ถ้า​ใคร​ทำลาย​วิหาร​ของ​พระเจ้า พระเจ้า​จะ​ทรง​ทำลาย​คน​นั้น เพราะ​วิหาร​ของ​พระเจ้า​บริสุทธิ์ และ​พวก​คุณ​ก็​คือ​วิหาร​นั้น

18 อย่า​ให้​ใคร​หลอก​ตัวเอง ถ้า​ใคร​ใน​พวก​คุณ​คิด​ว่า​ตน​มี​ปัญญา​ตาม​มาตรฐาน​ของ​โลก​นี้ ก็​ให้​เขา​ยอม​เป็น​คน​โง่ เพื่อ​จะ​ได้​เป็น​คน​มี​ปัญญา 19 เพราะ​ปัญญา​ของ​โลก​นี้​เป็น​เรื่อง​โง่เขลา​สำหรับ​พระเจ้า เพราะ​มี​คำ​เขียน​ไว้​ว่า “พระองค์​ทรง​จับ​คน​มี​ปัญญา​ด้วย​เล่ห์เหลี่ยม​ของ​พวกเขา​เอง”✡ 20 และ​มี​อีก​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​รู้​ความคิด​ของ​คน​มี​ปัญญา​ว่า​ไร้ค่า”✡ 21 ดังนั้น อย่า​ให้​ใคร​อวดอ้าง​มนุษย์​คน​ใด เพราะ​ทุกสิ่ง​เป็น​ของ​พวก​คุณ 22 ไม่ว่า​เปาโล อปอลโล เคฟาส โลก ชีวิต ความตาย สิ่ง​ที่​มี​อยู่​ใน​ปัจจุบัน หรือ​สิ่ง​ที่​จะ​มา ทุกสิ่ง​ล้วน​เป็น​ของ​พวก​คุณ 23 และ​พวก​คุณ​เป็น​ของ​พระคริสต์ ส่วน​พระคริสต์​เป็น​ของ​พระเจ้า

4

1 ดังนั้น ทุกคน​ควร​มอง​เรา​ว่า​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระคริสต์ และ​เป็น​ผู้ดูแล​ความลับ​ต่าง ๆ ของ​พระเจ้า 2 สิ่ง​ที่​ต้องการ​จาก​ผู้ดูแล​คือ ต้อง​พิสูจน์​ว่า​เป็น​คน​ที่​ซื่อสัตย์ 3 สำหรับ​ข้าพเจ้า การ​ถูก​พวก​คุณ​ตัดสิน หรือ​ถูก​ศาล​ของ​มนุษย์​ตัดสิน เป็น​เรื่อง​เล็กน้อย​มาก ที่จริง ข้าพเจ้า​ไม่​แม้​แต่​ตัดสิน​ตัวเอง 4 เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​รู้​ว่า​ตน​มี​ความผิด​อะไร แต่​ข้าพเจ้า​ก็​ไม่ได้​รับ​ความชอบธรรม​เพราะ​เรื่อง​นี้ ผู้​ที่​ตัดสิน​ข้าพเจ้า​คือ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 5 ดังนั้น อย่า​ตัดสิน​สิ่งใด​ก่อน​ถึง​เวลา จง​รอ​จนกว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​มา พระองค์​จะ​ทรง​นำ​สิ่ง​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​ความมืด​ออก​มา​ให้​เห็น​ใน​ความสว่าง และ​จะ​ทรง​เปิดเผย​ความคิด​ใน​ใจ​ของ​มนุษย์ แล้ว​แต่ละคน​จะ​ได้รับ​คำชม​จาก​พระเจ้า

6 พี่น้อง​ทั้งหลาย เพื่อ​ประโยชน์​ของ​พวก​คุณ ข้าพเจ้า​ได้​นำ​เรื่อง​เหล่านี้​มา​เปรียบ​กับ​ตัว​ข้าพเจ้า​และ​อปอลโล เพื่อ​พวก​คุณ​จะ​ได้​เรียนรู้​จาก​เรา​ว่า อย่า​คิด​เกิน​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้ เพื่อ​จะ​ไม่มี​ใคร​หยิ่ง​ยก​คนหนึ่ง​ขึ้น​ข่ม​อีก​คนหนึ่ง 7 ใคร​ทำ​ให้​ท่าน​แตกต่าง​จาก​คนอื่น? มี​อะไร​ที่​ท่าน​มี​แล้ว​ไม่ได้​รับ​มา? ถ้า​ท่าน​ได้รับ​มา แล้ว​ทำไม​จึง​อวด​เหมือน​กับ​ว่า​ไม่ได้​รับ​มา?

8 พวก​คุณ​อิ่ม​แล้ว! พวก​คุณ​ร่ำรวย​แล้ว! พวก​คุณ​ขึ้น​ครอง​อำนาจ​โดย​ไม่มี​เรา​แล้ว! ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวก​คุณ​ได้​ครอง​จริง ๆ เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ครอง​ร่วม​กับ​พวก​คุณ​ด้วย! 9 เพราะ​ข้าพเจ้า​คิด​ว่า พระเจ้า​ทรง​จัด​ให้​เรา​พวก​อัครทูต​อยู่​ท้าย​สุด เหมือน​คน​ที่​ถูก​ตัดสิน​ประหารชีวิต เพราะ​เรา​กลาย​เป็น​ภาพ​ที่​ทั้ง​โลก ทูตสวรรค์ และ​มนุษย์​ต่าง​จับจ้อง​ดู 10 เรา​เป็น​คน​โง่​เพราะ​เห็นแก่​พระคริสต์ แต่​พวก​คุณ​เป็น​คน​มี​ปัญญา​ใน​พระคริสต์ เรา​อ่อนแอ แต่​พวก​คุณ​เข้มแข็ง พวก​คุณ​ได้รับ​เกียรติ แต่​เรา​ถูก​ดูหมิ่น 11 จน​ถึง​เวลา​นี้ เรา​ยัง​หิว กระหาย ขาดแคลน​เสื้อผ้า ถูก​ทุบตี และ​ไม่มี​ที่อยู่​เป็น​หลักแหล่ง 12 เรา​ทำงาน​หนัก​ด้วย​มือ​ของ​เรา​เอง เมื่อ​ถูก​ด่า เรา​ก็​อวยพร เมื่อ​ถูก​ข่มเหง เรา​ก็​อดทน 13 เมื่อ​ถูก​ใส่ร้าย เรา​ก็​ขอร้อง​ด้วยดี เรา​ถูก​มอง​เหมือน​เศษ​สกปรก​ของ​โลก เหมือน​คราบ​ที่​ทุกคน​เช็ด​ทิ้ง จน​ถึง​บัดนี้

14 ข้าพเจ้า​ไม่ได้​เขียน​เรื่อง​เหล่านี้​เพื่อ​ทำ​ให้​พวก​คุณ​อับอาย แต่​เพื่อ​เตือน​พวก​คุณ​ใน​ฐานะ​ลูก​ที่​รัก​ของ​ข้าพเจ้า 15 เพราะ​ถึงแม้​พวก​คุณ​จะ​มี​ผู้ดูแล​อบรม​นับ​หมื่น​คน​ใน​พระคริสต์ แต่​พวก​คุณ​ก็​มี​พ่อ​ไม่​มาก เพราะ​ใน​พระเยซูคริสต์ ข้าพเจ้า​ได้​เป็น​พ่อ​ของ​พวก​คุณ​ผ่าน​ข่าวดี 16 ดังนั้น ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวก​คุณ จง​เอา​ข้าพเจ้า​เป็น​แบบอย่าง 17 ด้วย​เหตุ​นี้ ข้าพเจ้า​จึง​ส่ง​ทิโมธี​ไป​หา​พวก​คุณ เขา​เป็น​ลูก​ที่​รัก​และ​ซื่อสัตย์​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า เขา​จะ​เตือน​ให้​พวก​คุณ​ระลึก​ถึง​วิถี​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​พระคริสต์ ตาม​ที่​ข้าพเจ้า​สอน​อยู่​ทุก​แห่ง​ใน​ทุก​ประชาคม 18 บางคน​หยิ่ง​ผยอง​ขึ้น​มา เหมือน​กับ​ว่า​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​มา​หา​พวก​คุณ 19 แต่​ถ้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​อนุญาต ข้าพเจ้า​จะ​มา​หา​พวก​คุณ​ใน​ไม่ช้า แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​รู้ ไม่ใช่​เพียง​คำพูด​ของ​คน​ที่​หยิ่ง​ผยอง แต่​พลัง​ของ​พวกเขา 20 เพราะ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ไม่ได้​อยู่​ที่​คำพูด แต่​อยู่​ที่​พลัง 21 พวก​คุณ​ต้องการ​แบบ​ไหน? จะ​ให้​ข้าพเจ้า​มา​หา​พวก​คุณ​พร้อม​ไม้เรียว หรือ​มา​ด้วย​ความรัก​และ​จิตใจ​ที่​อ่อนโยน?

5

1 มี​ข่าว​ว่า​ใน​หมู่​พวก​คุณ​มี​การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ และ​เป็น​การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ​ชนิด​ที่​แม้​แต่​ใน​หมู่​คนต่างชาติ​ก็​ยัง​ไม่​พบ คือ​มี​ชาย​คนหนึ่ง​อยู่กิน​กับ​ภรรยา​ของ​บิดา​ตน 2 แต่​พวก​คุณ​กลับ​หยิ่ง​ผยอง ที่จริง พวก​คุณ​ควร​โศกเศร้า และ​เอา​คน​ที่​ทำ​เรื่อง​นี้​ออก​ไป​จาก​หมู่​พวก​คุณ 3 แม้​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​อยู่​กับ​พวก​คุณ​ทาง​ร่างกาย แต่​จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​อยู่​กับ​พวก​คุณ และ​ข้าพเจ้า​ได้​ตัดสิน​คน​ที่​ทำ​เรื่อง​นี้​แล้ว ราวกับว่า​ข้าพเจ้า​อยู่​ที่​นั่น​ด้วย 4 เมื่อ​พวก​คุณ​ประชุม​กัน​ใน​พระนาม​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา โดย​มี​จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ร่วม​อยู่​กับ​พวก​คุณ และ​มี​พลัง​ของ​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 5 จง​มอบ​คน​เช่นนั้น​ให้​ซาตาน เพื่อ​เนื้อหนัง​ของ​เขา​จะ​ถูก​ทำลาย และ​จิตวิญญาณ​ของ​เขา​จะ​ได้รับ​ความรอด​ใน​วัน​ของ​พระเยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า

6 การ​อวด​ของ​พวก​คุณ​ไม่​ดี​เลย พวก​คุณ​ไม่​รู้​หรือว่า เชื้อ​เพียง​เล็กน้อย​ก็​ทำ​ให้​แป้ง​ทั้ง​ก้อน​ฟู​ขึ้น? 7 จง​กำจัด​เชื้อ​เก่า​ออก​ไป เพื่อ​พวก​คุณ​จะ​เป็น​แป้ง​ก้อน​ใหม่ เพราะ​พวก​คุณ​เป็น​แป้ง​ไร้เชื้อ​อยู่​แล้ว ที่จริง พระคริสต์​ผู้​เป็น​ปัสกา​ของ​เรา​ได้​ถูก​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​แทน​เรา​แล้ว 8 ดังนั้น ให้​เรา​ฉลอง​เทศกาล ไม่ใช่​ด้วย​เชื้อ​เก่า หรือ​เชื้อ​แห่ง​ความ​มุ่งร้าย​และ​ความ​ชั่ว แต่​ด้วย​ขนมปัง​ไร้เชื้อ​แห่ง​ความ​จริงใจ​และ​ความจริง

9 ใน​จดหมาย​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​เขียน​บอก​พวก​คุณ​ว่า อย่า​คบหา​กับ​คน​ที่​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ 10 ข้าพเจ้า​ไม่ได้​หมายถึง​คน​ที่​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ​ใน​โลก​นี้​ทั้งหมด หรือ​คน​โลภ คน​กรรโชก หรือ​คน​ไหว้​รูปเคารพ เพราะ​ถ้า​เป็น​อย่างนั้น พวก​คุณ​คง​ต้อง​ออก​ไป​จาก​โลก​นี้ 11 แต่​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​นั้น​หมายถึง อย่า​คบหา​กับ​ใคร​ที่​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​พี่น้อง แต่​ยัง​เป็น​คน​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ คน​โลภ คน​ไหว้​รูปเคารพ คน​ใส่ร้าย คน​เมาสุรา หรือ​คน​กรรโชก แม้​แต่​จะ​กิน​อาหาร​ร่วม​กับ​คน​เช่นนั้น​ก็​อย่า​ทำ 12 เพราะ​ข้าพเจ้า​มี​หน้าที่​อะไร​ที่​จะ​ตัดสิน​คน​ภายนอก? พวก​คุณ​ไม่ใช่​หรือ​ที่​ต้อง​ตัดสิน​คน​ภายใน? 13 ส่วน​คน​ภายนอก พระเจ้า​ทรง​ตัดสิน “จง​กำจัด​คนชั่ว​ออก​ไป​จาก​หมู่​พวก​คุณ”✡

6

1 เมื่อ​คนหนึ่ง​ใน​พวก​คุณ​มี​ข้อพิพาท​กับ​อีก​คนหนึ่ง เขา​กล้า​นำ​คดี​ไป​ให้​คน​ไม่ชอบธรรม​ตัดสิน แทน​ที่​จะ​ให้​ผู้บริสุทธิ์​ตัดสิน​หรือ? 2 พวก​คุณ​ไม่​รู้​หรือว่า ผู้บริสุทธิ์​จะ​ตัดสิน​โลก? และ​ถ้า​พวก​คุณ​จะ​ตัดสิน​โลก พวก​คุณ​ไม่​คู่ควร​แม้​แต่​จะ​ตัดสิน​เรื่อง​เล็กน้อย​ที่สุด​หรือ? 3 พวก​คุณ​ไม่​รู้​หรือว่า เรา​จะ​ตัดสิน​ทูตสวรรค์? ถ้า​อย่างนั้น เรา​ยิ่ง​ตัดสิน​เรื่อง​ของ​ชีวิต​นี้​ได้​ไม่ใช่​หรือ? 4 ถ้า​พวก​คุณ​มี​เรื่อง​ใน​ชีวิต​นี้​ที่​ต้อง​ตัดสิน พวก​คุณ​จะ​ตั้ง​คน​ที่​ประชาคม​ไม่​เห็น​ความสำคัญ​ให้​มา​เป็น​ผู้ตัดสิน​หรือ? 5 ข้าพเจ้า​พูด​อย่างนี้​เพื่อ​ให้​พวก​คุณ​รู้สึก​ละอาย ใน​หมู่​พวก​คุณ​ไม่มี​คน​มี​ปัญญา​สัก​คน​ที่​สามารถ​ตัดสิน​ข้อพิพาท​ระหว่าง​พี่น้อง​ได้​เลย​หรือ? 6 แต่​กลับ​เป็น​ว่า​พี่น้อง​ฟ้อง​พี่น้อง และ​ยัง​ไป​ฟ้อง​ต่อหน้า​คน​ที่​ไม่​เชื่อ​อีก! 7 ที่จริง การ​ที่​พวก​คุณ​มี​คดีความ​ต่อ​กัน​ก็​เป็น​ความ​พ่ายแพ้​ของ​พวก​คุณ​อยู่​แล้ว ทำไม​ไม่​ยอม​ให้​คนอื่น​ทำ​ผิด​ต่อ​พวก​คุณ? ทำไม​ไม่​ยอม​ถูก​โกง? 8 แต่​พวก​คุณ​เอง​กลับ​ทำ​ผิด​และ​โกง​คนอื่น แถม​ยัง​ทำ​กับ​พี่น้อง​ของ​ตน​เอง​ด้วย

9 พวก​คุณ​ไม่​รู้​หรือว่า คน​ไม่ชอบธรรม​จะ​ไม่ได้​รับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​มรดก? อย่า​หลง​ผิด คน​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ คน​ไหว้​รูปเคารพ คน​ล่วงประเวณี ผู้ชาย​ที่​ขาย​บริการ​ทางเพศ หรือ​ผู้​ที่​มี​เพศสัมพันธ์​กับ​คน​เพศ​เดียวกัน 10 คนขโมย คน​โลภ คน​เมาสุรา คน​ใส่ร้าย และ​คน​กรรโชก จะ​ไม่ได้​รับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​มรดก 11 บางคน​ใน​พวก​คุณ​เคย​เป็น​เช่นนั้น แต่​พวก​คุณ​ได้รับ​การ​ชำระ​ล้าง​แล้ว ได้รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​แล้ว และ​ได้รับ​ความชอบธรรม​แล้ว ใน​พระนาม​ของ​พระเยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​โดย​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา

12 “ข้าพเจ้า​มี​สิทธิ์​ทำ​ทุกสิ่ง” แต่​ไม่ใช่​ทุกสิ่ง​ที่​เป็น​ประโยชน์ “ข้าพเจ้า​มี​สิทธิ์​ทำ​ทุกสิ่ง” แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ยอม​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​สิ่งใด 13 “อาหาร​มี​ไว้​สำหรับ​ท้อง และ​ท้อง​มี​ไว้​สำหรับ​อาหาร” แต่​พระเจ้า​จะ​ทรง​ทำ​ให้​ทั้ง​ท้อง​และ​อาหาร​หมด​ไป ส่วน​ร่างกาย​ไม่ได้​มี​ไว้​สำหรับ​การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ แต่​มี​ไว้​สำหรับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​มี​ไว้​สำหรับ​ร่างกาย 14 พระเจ้า​ทรง​ให้​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย และ​จะ​ทรง​ให้​เรา​ฟื้น​ขึ้น​ด้วย​พลัง​ของ​พระองค์ 15 พวก​คุณ​ไม่​รู้​หรือ​ว่า ร่างกาย​ของ​พวก​คุณ​แต่ละ​คน​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​พระคริสต์? แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​เอา​ส่วน​หนึ่ง​ของ​พระคริสต์​ไป​ทำ​ให้​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หญิง​โสเภณี​หรือ? ไม่มี​ทาง! 16 หรือ​พวก​คุณ​ไม่​รู้​หรือว่า คน​ที่​ผูกพัน​กับ​หญิง​โสเภณี​ก็​เป็น​กาย​เดียว​กับ​เธอ? เพราะ​พระองค์​กล่าว​ว่า “ทั้งสอง​จะ​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน”✡ 17 แต่​คน​ที่​ผูกพัน​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก็​เป็น​วิญญาณ​เดียว​กับ​พระองค์ 18 จง​หนี​จาก​การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ! “บาป​ทุกอย่าง​ที่​มนุษย์​ทำ​อยู่​นอก​ร่างกาย” แต่​คน​ที่​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ​ทำ​บาป​ต่อ​ร่างกาย​ของ​ตน​เอง 19 หรือ​พวก​คุณ​ไม่​รู้​หรือว่า ร่างกาย​ของ​พวก​คุณ​เป็น​วิหาร​ของ​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ผู้​อยู่​ใน​พวก​คุณ ซึ่ง​พวก​คุณ​ได้รับ​มา​จาก​พระเจ้า? พวก​คุณ​ไม่ใช่​เจ้าของ​ตัวเอง 20 เพราะ​พวก​คุณ​ถูก​ซื้อ​ไว้​ด้วย​ราคา ดังนั้น จง​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า​ด้วย​ร่างกาย​และ​จิตวิญญาณ​ของ​พวก​คุณ ซึ่ง​เป็น​ของ​พระเจ้า

7

1 ส่วน​เรื่อง​ที่​พวก​คุณ​เขียน​มา​ถาม​ข้าพเจ้า เป็น​การ​ดี​ที่​ผู้ชาย​จะ​ไม่​ร่วม​หลับนอน​กับ​ผู้หญิง 2 แต่​เพราะ​มี​การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ ผู้ชาย​แต่ละคน​จง​มี​ภรรยา​ของ​ตน​เอง และ​ผู้หญิง​แต่ละคน​จง​มี​สามี​ของ​ตน​เอง 3 สามี​จง​ให้​ความรักใคร่​แก่​ภรรยา​ตาม​ที่​ควร​ให้* และ​ภรรยา​ก็​จง​ทำ​เช่นเดียวกัน​แก่​สามี 4 ภรรยา​ไม่มี​อำนาจ​เหนือ​ร่างกาย​ของ​ตน​เอง แต่​สามี​มี เช่นเดียวกัน สามี​ก็​ไม่มี​อำนาจ​เหนือ​ร่างกาย​ของ​ตน​เอง แต่​ภรรยา​มี 5 อย่า​งด​มี​ความสัมพันธ์​กัน เว้นแต่​พวก​คุณ​ตกลง​กัน​ชั่ว​ระยะหนึ่ง เพื่อ​อุทิศ​ตัว​ให้กับ​การ​อดอาหาร​และ​การ​อธิษฐาน แล้ว​จึง​กลับ​มา​อยู่​ร่วมกัน​อีก เพื่อ​ซาตาน​จะ​ไม่​ทดลอง​พวก​คุณ​เพราะ​พวก​คุณ​ขาด​การ​ควบคุม​ตน​เอง

6 แต่​ข้าพเจ้า​พูด​อย่างนี้​เป็น​การ​ผ่อนปรน ไม่ใช่​เป็น​คำสั่ง 7 ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​ทุกคน​เป็น​เหมือน​ข้าพเจ้า ถึง​อย่างนั้น แต่ละคน​ก็​มี​ของประทาน​ของ​ตน​จาก​พระเจ้า คนหนึ่ง​อย่างหนึ่ง อีก​คน​อย่างหนึ่ง 8 ส่วน​คน​ที่​ยัง​ไม่ได้​แต่งงาน​และ​แม่ม่าย ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​ว่า ถ้า​พวกเขา​อยู่​อย่าง​ข้าพเจ้า​ต่อ​ไป​ก็​เป็น​การ​ดี 9 แต่​ถ้า​พวกเขา​ควบคุม​ตน​เอง​ไม่ได้ ก็​ให้​แต่งงาน เพราะ​แต่งงาน​ยัง​ดีกว่า​ถูก​ความปรารถนา​เผา​ร้อน 10 ส่วน​คน​ที่​แต่งงาน​แล้ว ข้าพเจ้า​สั่ง—ไม่ใช่​ข้าพเจ้า แต่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​สั่ง—ว่า ภรรยา​อย่า​แยก​จาก​สามี 11 (แต่​ถ้า​เธอ​แยก​ไป ก็​ให้​อยู่​เป็น​โสด หรือ​ไม่​ก็​คืนดี​กับ​สามี) และ​สามี​อย่า​แยก​จาก​ภรรยา

12 ส่วน​คนอื่น ๆ ข้าพเจ้า​เป็น​ผู้​พูด ไม่ใช่​องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้า​พี่น้อง​ชาย​คน​ใด​มี​ภรรยา​ที่​ไม่​เชื่อ และ​เธอ​พอใจ​จะ​อยู่​กับ​เขา เขา​อย่า​แยก​จาก​เธอ 13 และ​หญิง​คน​ใด​มี​สามี​ที่​ไม่​เชื่อ และ​เขา​พอใจ​จะ​อยู่​กับ​เธอ เธอ​อย่า​แยก​จาก​สามี 14 เพราะ​สามี​ที่​ไม่​เชื่อ​ก็​ได้รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​เนื่องด้วย​ภรรยา และ​ภรรยา​ที่​ไม่​เชื่อ​ก็​ได้รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​เนื่องด้วย​สามี มิฉะนั้น ลูก​ของ​พวก​คุณ​ก็​จะ​เป็น​มลทิน แต่​ตอนนี้​พวกเขา​บริสุทธิ์ 15 แต่​ถ้า​ฝ่าย​ที่​ไม่​เชื่อ​จะแยก​ไป ก็​ให้​แยก​ไป ใน​กรณี​เช่นนี้ พี่น้อง​ชาย​หรือ​พี่น้อง​หญิง​ไม่​ถูก​ผูกมัด พระเจ้า​ทรง​เรียก​เรา​ให้​อยู่​ใน​สันติสุข 16 ภรรยา​เอ๋ย ท่าน​จะ​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​ท่าน​จะ​ช่วย​สามี​ให้​รอด​หรือ​ไม่? หรือ​สามี​เอ๋ย ท่าน​จะ​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​ท่าน​จะ​ช่วย​ภรรยา​ให้​รอด​หรือ​ไม่?

17 อย่างไรก็ตาม แต่ละคน​จง​ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​ส่วน​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​จัด​ให้ และ​ตาม​สภาพ​ที่​พระเจ้า​ทรง​เรียก​เขา ข้าพเจ้า​วาง​กฎ​นี้​ไว้​ใน​ทุก​ประชาคม

18 มี​ใคร​ได้รับ​การ​เรียก​ขณะ​ที่​เข้าสุหนัต​แล้ว​หรือ? ก็​อย่า​พยายาม​ลบ​ร่องรอย​การ​เข้าสุหนัต มี​ใคร​ได้รับ​การ​เรียก​ขณะ​ที่​ยัง​ไม่ได้​เข้าสุหนัต​หรือ? ก็​อย่า​ไป​เข้าสุหนัต 19 การ​เข้าสุหนัต​ไม่ใช่​สิ่ง​สำคัญ และ​การ​ไม่​เข้าสุหนัต​ก็​ไม่ใช่​สิ่ง​สำคัญ สิ่ง​สำคัญ​คือ​การ​รักษา​พระบัญญัติ​ของ​พระเจ้า 20 แต่ละคน​จง​อยู่​ต่อ​ใน​สภาพ​ที่​ตน​อยู่​เมื่อ​ได้รับ​การ​เรียก 21 ท่าน​ได้รับ​การ​เรียก​ขณะ​เป็น​ทาส​หรือ? อย่า​กังวล​เรื่อง​นั้น แต่​ถ้า​ท่าน​มี​โอกาส​เป็น​อิสระ ก็​จง​ใช้​โอกาส​นั้น 22 เพราะ​คน​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​เรียก​ขณะ​เป็น​ทาส ก็​เป็น​คน​อิสระ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เช่นเดียวกัน คน​ที่​ได้รับ​การ​เรียก​ขณะ​เป็น​อิสระ ก็​เป็น​ทาส​ของ​พระคริสต์ 23 พวก​คุณ​ถูก​ซื้อ​ไว้​ด้วย​ราคา อย่า​เป็น​ทาส​ของ​มนุษย์ 24 พี่น้อง​ทั้งหลาย แต่ละคน​อยู่​ใน​สภาพ​ใด​เมื่อ​ได้รับ​การ​เรียก ก็​จง​อยู่​ใน​สภาพ​นั้น​กับ​พระเจ้า​ต่อ​ไป

25 ส่วน​เรื่อง​หญิง​พรหมจารี ข้าพเจ้า​ไม่มี​คำสั่ง​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​ให้​ความเห็น ใน​ฐานะ​คน​ที่​ได้รับ​ความเมตตา​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ให้​เป็น​ผู้​ที่​ไว้ใจ​ได้ 26 เพราะ​ความ​ยากลำบาก​ที่​กำลัง​เกิด​ขึ้น ข้าพเจ้า​จึง​คิด​ว่า​เป็น​การ​ดี​ที่​แต่ละคน​จะ​คง​อยู่​ตาม​สภาพ​ที่​เป็น​อยู่ 27 ท่าน​ผูกพัน​กับ​ภรรยา​อยู่​หรือ? อย่า​หา​ทาง​หลุด​จาก​ความผูกพัน ท่าน​ไม่ได้​ผูกพัน​กับ​ภรรยา​หรือ? อย่า​หา​ภรรยา 28 แต่​ถ้า​ท่าน​แต่งงาน ท่าน​ก็​ไม่ได้​ทำ​บาป และ​ถ้า​หญิง​พรหมจารี​แต่งงาน เธอ​ก็​ไม่ได้​ทำ​บาป แต่​คน​ที่​แต่งงาน​จะ​พบ​ความ​ทุกข์ยาก​ใน​ชีวิต​นี้ และ​ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวก​คุณ​พ้น​จาก​เรื่อง​นั้น 29 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​หมายความว่า เวลา​เหลือ​น้อย ตั้งแต่นี้​ไป คน​ที่​มี​ภรรยา​จง​เป็น​เหมือน​ไม่มี 30 คน​ที่​ร้องไห้​จง​เป็น​เหมือน​ไม่​ร้องไห้ คน​ที่​ยินดี​จง​เป็น​เหมือน​ไม่​ยินดี คน​ที่​ซื้อ​จง​เป็น​เหมือน​ไม่ได้​ครอบครอง 31 และ​คน​ที่​ใช้​สิ่ง​ต่าง ๆ ใน​โลก​นี้ จง​เป็น​เหมือน​คน​ที่​ไม่ได้​ใช้​มัน​อย่าง​เต็มที่ เพราะ​รูปแบบ​ของ​โลก​นี้​กำลัง​ผ่าน​ไป

32 ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวก​คุณ​พ้น​จาก​ความกังวล คน​ที่​ยัง​ไม่ได้​แต่งงาน​เอาใจใส่​เรื่อง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร​ให้​องค์พระผู้เป็นเจ้า​พอใจ 33 แต่​คน​ที่​แต่งงาน​แล้ว​เอาใจใส่​เรื่อง​ของ​โลก ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร​ให้​ภรรยา​พอใจ 34 ภรรยา​กับ​หญิง​พรหมจารี​ก็​มี​ความ​แตกต่าง​กัน หญิง​ที่​ยัง​ไม่ได้​แต่งงาน​เอาใจใส่​เรื่อง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อ​เธอ​จะ​บริสุทธิ์​ทั้ง​ร่างกาย​และ​จิตวิญญาณ แต่​หญิง​ที่​แต่งงาน​แล้ว​เอาใจใส่​เรื่อง​ของ​โลก ว่า​จะ​ทำ​อย่างไร​ให้​สามี​พอใจ 35 ข้าพเจ้า​พูด​เรื่อง​นี้​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​พวก​คุณ​เอง ไม่ใช่​เพื่อ​วาง​บ่วง​ผูกมัด​พวก​คุณ แต่​เพื่อ​ให้​พวก​คุณ​ทำ​สิ่ง​ที่​เหมาะสม และ​เอาใจใส่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​โดย​ไม่​มี​สิ่งใด​แบ่ง​ใจ

36 แต่​ถ้า​ชาย​คน​ใด​คิด​ว่า​ตน​ปฏิบัติ​ต่อ​หญิง​พรหมจารี​ของ​ตน​อย่าง​ไม่​เหมาะสม ถ้า​เธอ​พ้น​วัย​สาว​แล้ว และ​จำเป็น​ต้อง​เป็น​เช่นนั้น ก็​ให้​เขา​ทำ​ตาม​ที่​ต้องการ เขา​ไม่ได้​ทำ​บาป ให้​พวกเขา​แต่งงาน​กัน 37 แต่​คน​ที่​มั่นคง​ใน​ใจ ไม่มี​ความ​จำเป็น​บีบบังคับ และ​มี​อำนาจ​เหนือ​ความประสงค์​ของ​ตน​เอง ถ้า​เขา​ตัดสินใจ​ใน​ใจ​ว่า​จะ​รักษา​หญิง​พรหมจารี​ของ​ตน​ไว้ เขา​ก็​ทำ​ดี 38 ดังนั้น คน​ที่​ให้​หญิง​พรหมจารี​ของ​ตน​แต่งงาน​ก็​ทำ​ดี และ​คน​ที่​ไม่​ให้​แต่งงาน​ก็​ทำ​ดี​กว่า

39 ภรรยา​ถูก​ผูกพัน​ตาม​กฎหมาย​ตราบ​เท่า​ที่​สามี​ยัง​มี​ชีวิต แต่​ถ้า​สามี​ตาย เธอ​ก็​มี​อิสระ​ที่​จะ​แต่งงาน​กับ​ใคร​ก็ได้​ตาม​ที่​ต้องการ เพียงแต่​คน​นั้น​ต้อง​อยู่​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 40 แต่​ตาม​ความเห็น​ของ​ข้าพเจ้า ถ้า​เธอ​คง​อยู่​อย่าง​เดิม​ก็​จะ​มี​ความสุข​กว่า และ​ข้าพเจ้า​คิด​ว่า​ข้าพเจ้า​ก็​มี​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า

8

1 ส่วน​เรื่อง​ของ​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ เรา​รู้​ว่า​เรา​ทุกคน​มี​ความรู้ ความรู้​ทำ​ให้​คน​หยิ่ง​ผยอง แต่​ความรัก​เสริมสร้าง​คน 2 ถ้า​ใคร​คิด​ว่า​ตน​รู้​อะไร เขา​ก็​ยัง​ไม่​รู้​อย่าง​ที่​ควร​จะ​รู้ 3 แต่​คน​ที่​รัก​พระเจ้า พระองค์​ทรง​รู้จัก​คน​นั้น

4 ดังนั้น เรื่อง​การ​กิน​ของ​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ เรา​รู้​ว่า​รูปเคารพ​ไม่ได้​เป็น​อะไร​จริง ๆ ใน​โลก​นี้ และ​ไม่มี​พระเจ้า​อื่น​นอกจาก​พระเจ้า​องค์​เดียว 5 เพราะ​แม้​จะ​มี​สิ่ง​ที่​เรียก​กัน​ว่า “เทพเจ้า” ไม่ว่า​ใน​สวรรค์​หรือ​บน​แผ่นดิน ตาม​ที่​มี “เทพเจ้า” มากมาย​และ “เจ้า” มากมาย 6 แต่​สำหรับ​เรา มี​พระเจ้า​องค์​เดียว คือ​พระบิดา ทุกสิ่ง​มา​จาก​พระองค์ และ​เรา​อยู่​เพื่อ​พระองค์ และ​มี​องค์พระผู้เป็นเจ้า​องค์​เดียว คือ​พระเยซูคริสต์ ทุกสิ่ง​เกิด​ขึ้น​โดย​ทาง​พระองค์ และ​เรา​ก็​มี​ชีวิต​โดย​ทาง​พระองค์

7 แต่​ไม่ใช่​ทุกคน​ที่​มี​ความรู้​นี้ บางคน​จน​ถึง​ตอนนี้​ยัง​ติด​อยู่​กับ​ความคิด​เดิม​เรื่อง​รูปเคารพ เมื่อ​กิน​อาหาร​นั้น​จึง​กิน​เหมือน​เป็น​ของ​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ และ​มโนธรรม​ของ​พวกเขา​ซึ่ง​อ่อนแอ​ก็​เป็น​มลทิน 8 แต่​อาหาร​ไม่​ได้​ทำ​ให้​เรา​เป็น​ที่​ยอมรับ​ต่อ​พระเจ้า ถ้า​เรา​ไม่​กิน เรา​ก็​ไม่ได้​ด้อย​ลง และ​ถ้า​เรา​กิน เรา​ก็​ไม่ได้​ดี​ขึ้น 9 แต่​จง​ระวัง​ให้​ดี อย่า​ให้​เสรีภาพ​ของ​พวก​คุณ​กลาย​เป็น​เหตุ​ให้​คน​อ่อนแอ​สะดุด 10 เพราะ​ถ้า​คน​ที่​มี​มโนธรรม​อ่อนแอ​เห็น​ท่าน​ซึ่ง​มี​ความรู้​นั่ง​กิน​อาหาร​ใน​วิหาร​ของ​รูปเคารพ เขา​จะ​ไม่​เกิด​ความกล้า​ที่​จะ​กิน​ของ​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ ทั้ง​ที่​มโนธรรม​ของ​เขา​ยัง​อ่อนแอ​อยู่​หรือ? 11 แล้ว​คน​อ่อนแอ​คน​นั้น​ก็​พินาศ​เพราะ​ความรู้​ของ​ท่าน ทั้ง​ที่​เขา​เป็น​พี่น้อง​ซึ่ง​พระคริสต์​ทรง​ตาย​เพื่อ​เขา 12 เมื่อ​พวก​คุณ​ทำ​บาป​ต่อ​พี่น้อง​อย่างนี้ และ​ทำ​ร้าย​มโนธรรม​ของ​พวกเขา​ที่​อ่อนแอ พวก​คุณ​ก็​ทำ​บาป​ต่อ​พระคริสต์ 13 ดังนั้น ถ้า​อาหาร​ทำ​ให้​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า​สะดุด ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​กิน​เนื้อสัตว์​อีก​เลย เพื่อ​จะ​ไม่​ทำ​ให้​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า​สะดุด

9

1 ข้าพเจ้า​ไม่​เป็น​อิสระ​หรือ? ข้าพเจ้า​ไม่ใช่​อัครทูต​หรือ? ข้าพเจ้า​ไม่ได้​เห็น​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​หรือ? พวก​คุณ​ไม่ใช่​ผลงาน​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​หรือ? 2 ถ้า​ข้าพเจ้า​ไม่ใช่​อัครทูต​สำหรับ​คนอื่น อย่างน้อย​ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​อัครทูต​สำหรับ​พวก​คุณ เพราะ​พวก​คุณ​เป็น​ตราประทับ​ยืนยัน​ความ​เป็น​อัครทูต​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า

3 นี่​คือ​คำ​แก้ต่าง​ของ​ข้าพเจ้า​ต่อ​คน​ที่​สอบสวน​ข้าพเจ้า 4 เรา​ไม่มี​สิทธิ์​กิน​และ​ดื่ม​หรือ? 5 เรา​ไม่มี​สิทธิ์​พา​ภรรยา​ที่​เป็น​ผู้เชื่อ​เดินทาง​ไป​ด้วย​หรือ เช่นเดียวกับ​อัครทูต​คนอื่น ๆ พี่น้อง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​เคฟาส? 6 หรือ​มี​เพียง​บารนาบัส​กับ​ข้าพเจ้า​เท่านั้น​ที่​ไม่มี​สิทธิ์​หยุด​ทำงาน​หาเลี้ยงชีพ? 7 มี​ทหาร​คน​ไหน​ออก​รบ​โดย​ออก​ค่าใช้จ่าย​เอง? ใคร​ปลูก​สวนองุ่น​แล้ว​ไม่​กิน​ผล​จาก​สวน​นั้น? หรือ​ใคร​เลี้ยง​ฝูงสัตว์​แล้ว​ไม่​ดื่ม​น้ำนม​จาก​ฝูง​นั้น?

8 ข้าพเจ้า​พูด​เรื่อง​เหล่านี้​อย่าง​ที่​มนุษย์​ทั่วไป​พูด​กัน​เท่านั้น​หรือ? ธรรมบัญญัติ​ก็​พูด​อย่าง​เดียวกัน​ไม่ใช่​หรือ? 9 เพราะ​มี​คำ​เขียน​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​ว่า “อย่า​เอา​ตะกร้อ​ครอบ​ปาก​วัว​ขณะ​มัน​กำลัง​นวด​ข้าว”✡ พระเจ้า​ทรง​ห่วง​วัว​หรือ 10 หรือ​พระองค์​กล่าว​เรื่อง​นี้​เพื่อ​เรา​โดยเฉพาะ? ใช่แล้ว เรื่อง​นี้​เขียน​ไว้​เพื่อ​เรา เพราะ​คน​ไถนา​ควร​ไถ​ด้วย​ความหวัง และ​คน​นวด​ข้าว​ควร​นวด​ด้วย​ความหวัง​ว่า​จะ​ได้​รับ​ส่วน​ของ​ตน 11 ถ้า​เรา​หว่าน​สิ่ง​ทาง​จิตวิญญาณ​ให้​พวก​คุณ แล้ว​การ​ที่​เรา​จะ​เก็บเกี่ยว​สิ่ง​ทาง​กาย​จาก​พวก​คุณ จะ​เป็น​เรื่อง​ใหญ่โต​อะไร? 12 ถ้า​คนอื่น​มี​ส่วน​ใน​สิทธิ์​นี้​เหนือ​พวก​คุณ เรา​ยิ่ง​มี​สิทธิ์​มากกว่า​นั้น​ไม่ใช่​หรือ?

ถึง​อย่างนั้น เรา​ไม่ได้​ใช้​สิทธิ์​นี้ แต่​ยอม​ทน​ทุกอย่าง เพื่อ​จะ​ไม่​ทำ​อะไร​ขัดขวาง​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์ 13 พวก​คุณ​ไม่​รู้​หรือว่า คน​ที่​ทำงาน​เกี่ยวกับ​สิ่ง​ศักดิ์สิทธิ์​ก็​กิน​จาก​สิ่ง​ของ​ใน​วิหาร และ​คน​ที่​รับใช้​อยู่​ที่​แท่นบูชา​ก็​ได้​รับ​ส่วนแบ่ง​จาก​แท่นบูชา? 14 เช่นเดียวกัน องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​กำหนด​ให้​คน​ที่​ประกาศ​ข่าวดี​เลี้ยงชีพ​จาก​ข่าวดี

15 แต่​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ใช้​สิทธิ์​เหล่านี้​เลย และ​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​เขียน​เรื่อง​นี้​เพื่อ​ให้​พวก​คุณ​ทำ​เช่นนั้น​แก่​ข้าพเจ้า เพราะ​ข้าพเจ้า​ยอม​ตาย​เสีย​ดีกว่า​ให้​ใคร​ทำ​ให้​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​อวด​ได้​นั้น​หมด​ความหมาย 16 เพราะ​ถึง​ข้าพเจ้า​จะ​ประกาศ​ข่าวดี ข้าพเจ้า​ก็​ไม่มี​อะไร​ให้​อวด เพราะ​ข้าพเจ้า​จำเป็น​ต้อง​ทำ วิบัติ​แก่​ข้าพเจ้า​ถ้า​ข้าพเจ้า​ไม่​ประกาศ​ข่าวดี! 17 ถ้า​ข้าพเจ้า​ทำ​เรื่อง​นี้​ด้วย​ความ​สมัครใจ ข้าพเจ้า​ก็​มี​ค่าตอบแทน แต่​ถ้า​ไม่ได้​ทำ​ด้วย​ความ​สมัครใจ ข้าพเจ้า​ก็​ยัง​ได้รับ​มอบหมาย​ให้​เป็น​ผู้ดูแล 18 ถ้า​อย่างนั้น ค่าตอบแทน​ของ​ข้าพเจ้า​คือ​อะไร? คือ​เมื่อ​ข้าพเจ้า​ประกาศ​ข่าวดี ข้าพเจ้า​เสนอ​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์​โดย​ไม่​คิด​ค่าใช้จ่าย เพื่อ​จะ​ไม่​ใช้​สิทธิอำนาจ​ที่​ข้าพเจ้า​มี​ใน​ข่าวดี​เกิน​ขอบเขต

19 แม้​ข้าพเจ้า​เป็น​อิสระ​จาก​ทุกคน ข้าพเจ้า​ก็​ยอม​ทำ​ตัว​เป็น​ทาส​ของ​ทุกคน เพื่อ​จะ​ได้​คน​มา​มาก​ขึ้น 20 ต่อ​ชาวยิว ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​เหมือน​ชาวยิว เพื่อ​จะ​ได้​ชาวยิว ต่อ​คน​ที่​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​เหมือน​คน​ที่​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ* เพื่อ​จะ​ได้​คน​ที่​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ 21 ต่อ​คน​ที่​ไม่​มี​ธรรมบัญญัติ ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​เหมือน​คน​ที่​ไม่​มี​ธรรมบัญญัติ (แต่​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​อยู่​โดย​ปราศจาก​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระเจ้า เพราะ​ข้าพเจ้า​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระคริสต์) เพื่อ​จะ​ได้​คน​ที่​ไม่​มี​ธรรมบัญญัติ 22 ต่อ​คน​อ่อนแอ ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​เหมือน​คน​อ่อนแอ เพื่อ​จะ​ได้​คน​อ่อนแอ ข้าพเจ้า​เป็น​ทุกอย่าง​สำหรับ​ทุกคน เพื่อ​จะ​ช่วย​บางคน​ให้​รอด​ด้วย​ทุก​วิถีทาง 23 ข้าพเจ้า​ทำ​ทุกอย่าง​นี้​เพื่อ​ข่าวดี เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​ข่าวดี​นั้น​กับ​คนอื่น 24 พวก​คุณ​ไม่​รู้​หรือว่า คน​ที่​วิ่ง​แข่ง​ย่อม​วิ่ง​กัน​ทุกคน แต่​มี​คน​เดียว​ที่​ได้​รางวัล? จง​วิ่ง​อย่างนั้น เพื่อ​พวก​คุณ​จะ​คว้า​รางวัล​ไว้​ได้ 25 ทุกคน​ที่​เข้า​แข่งขัน​ย่อม​ควบคุม​ตน​เอง​ใน​ทุก​เรื่อง พวกเขา​ทำ​เช่นนั้น​เพื่อ​จะ​ได้​มงกุฎ​ที่​เสื่อม​สลาย​ได้ แต่​เรา​ทำ​เพื่อ​มงกุฎ​ที่​ไม่​เสื่อม​สลาย 26 ดังนั้น ข้าพเจ้า​จึง​วิ่ง​อย่าง​มี​จุดหมาย และ​ต่อสู้​เหมือน​คน​ที่​ไม่ได้​ชก​ลม 27 แต่​ข้าพเจ้า​ปราบ​ร่างกาย​ของ​ตน​อย่าง​หนัก และ​บังคับ​ให้​อยู่​ใต้​การ​ควบคุม เพื่อ​ว่า​หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​ประกาศ​แก่​คนอื่น​แล้ว ตัว​ข้าพเจ้า​เอง​จะ​ไม่​กลาย​เป็น​คน​ที่​ถูก​ตัดสิทธิ์

10

1 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวก​คุณ​รู้​ว่า บรรพบุรุษ​ของ​เรา​ทุกคน​อยู่​ใต้​เมฆ และ​ทุกคน​ผ่าน​ทะเล​ไป 2 ทุกคน​รับบัพติศมา​เข้า​ใน​โมเสส​ใน​เมฆ​และ​ใน​ทะเล 3 ทุกคน​กิน​อาหาร​ทาง​จิตวิญญาณ​อย่าง​เดียวกัน 4 และ​ทุกคน​ดื่ม​เครื่องดื่ม​ทาง​จิตวิญญาณ​อย่าง​เดียวกัน เพราะ​พวกเขา​ดื่ม​จาก​ศิลา​ทาง​จิตวิญญาณ​ซึ่ง​ติดตาม​พวกเขา และ​ศิลา​นั้น​คือ​พระคริสต์ 5 ถึง​อย่างนั้น พระเจ้า​ไม่​ทรง​พอใจ​คน​ส่วนใหญ่​ใน​พวกเขา พวกเขา​จึง​ล้มตาย​กระจัดกระจาย​อยู่​ใน​ถิ่นทุรกันดาร

6 เหตุการณ์​เหล่านี้​เป็น​ตัวอย่าง​สำหรับ​เรา เพื่อ​เรา​จะ​ไม่​ปรารถนา​สิ่ง​ชั่ว​อย่าง​ที่​พวกเขา​ปรารถนา 7 อย่า​เป็น​คน​ไหว้​รูปเคารพ​เหมือน​บางคน​ใน​พวกเขา ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า “ประชาชน​นั่งลง​กิน​และ​ดื่ม แล้ว​ลุกขึ้น​เล่น​สนุก”✡ 8 อย่า​ให้​เรา​ทำ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ​เหมือน​บางคน​ใน​พวกเขา​ทำ แล้ว​ใน​วัน​เดียว​มี​คน​ล้มตาย​สอง​หมื่น​สาม​พัน​คน 9 อย่า​ให้​เรา​ทดสอบ​พระคริสต์* เหมือน​บางคน​ใน​พวกเขา​ลองดี แล้ว​ถูก​งู​กัด​จน​ตาย 10 และ​อย่า​บ่น​เหมือน​บางคน​ใน​พวกเขา​บ่น แล้ว​ถูก​ผู้ทำลาย​ฆ่า​ตาย 11 เรื่อง​ทั้งหมด​นี้​เกิด​ขึ้น​กับ​พวกเขา​เพื่อ​เป็น​ตัวอย่าง และ​ถูก​เขียน​ไว้​เพื่อ​เตือน​เรา ผู้​ที่​กำลัง​อยู่​ใน​ช่วง​ปลาย​ของ​ยุค​ทั้งหลาย 12 ดังนั้น คน​ที่​คิด​ว่า​ตน​ยืน​มั่นคง​อยู่ ก็​จง​ระวัง​อย่า​ให้​ล้ม

13 การ​ทดลอง​ที่​เกิด​กับ​พวก​คุณ​ไม่มี​อะไร​เกิน​กว่า​ที่​มนุษย์​ทั่วไป​ต้อง​พบ พระเจ้า​ทรง​ซื่อสัตย์ พระองค์​จะ​ไม่​ทรง​ยอม​ให้​พวก​คุณ​ถูก​ทดลอง​เกิน​กว่า​ที่​จะ​ทน​ได้ แต่​เมื่อ​มี​การ​ทดลอง พระองค์​จะ​ทรง​เปิด​ทาง​ให้​ออก​ได้​ด้วย เพื่อ​พวก​คุณ​จะ​สามารถ​อดทน​ได้

14 เพราะฉะนั้น คน​ที่​ข้าพเจ้า​รัก จง​หนี​จาก​การ​ไหว้​รูปเคารพ 15 ข้าพเจ้า​พูด​กับ​พวก​คุณ​เหมือน​พูด​กับ​คน​มี​ปัญญา พวก​คุณ​จง​วินิจฉัย​เอง​ว่า​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​พูด​เป็น​อย่างไร 16 ถ้วย​แห่ง​พระพร​ที่​เรา​กล่าว​คำ​อวยพร​นั้น ไม่ใช่​การ​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​เลือด​ของ​พระคริสต์​หรือ? ขนมปัง​ที่​เรา​หัก​นั้น ไม่ใช่​การ​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​ร่างกาย​ของ​พระคริสต์​หรือ? 17 เพราะ​มี​ขนมปัง​ก้อน​เดียว เรา​ที่​มี​หลายคน​จึง​เป็น​ร่างกาย​เดียว เนื่องจาก​เรา​ทุกคน​มี​ส่วน​ใน​ขนมปัง​ก้อน​เดียว​นั้น 18 ลอง​ดู​ชาวอิสราเอล​ตาม​สายเลือด คน​ที่​กิน​ของ​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​ก็​มี​ส่วน​ร่วม​กับ​แท่นบูชา​ไม่ใช่​หรือ?

19 ถ้า​อย่างนั้น ข้าพเจ้า​กำลัง​พูด​ว่า​อะไร? กำลัง​พูด​ว่า​ของ​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ​เป็น​อะไร​จริง ๆ หรือ​ว่า​รูปเคารพ​เป็น​อะไร​จริง ๆ หรือ? 20 ไม่ใช่ แต่​ข้าพเจ้า​กำลัง​บอก​ว่า สิ่ง​ที่​คนต่างชาติ​ถวาย​เป็น​เครื่องบูชา​นั้น พวกเขา​ถวาย​แก่​ปีศาจ ไม่ใช่​แก่​พระเจ้า และ​ข้าพเจ้า​ไม่​ต้องการ​ให้​พวก​คุณ​มี​ส่วน​ร่วม​กับ​ปีศาจ 21 พวก​คุณ​จะ​ดื่ม​ทั้ง​ถ้วย​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​ถ้วย​ของ​ปีศาจ​ไม่ได้ จะ​มี​ส่วน​ทั้ง​ที่​โต๊ะ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​ที่​โต๊ะ​ของ​ปีศาจ​ก็​ไม่ได้ 22 หรือ​เรา​จะ​ยั่ว​ให้​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​หวงแหน​หรือ? เรา​เข้มแข็ง​กว่า​พระองค์​หรือ?

23 “ข้าพเจ้า​มี​สิทธิ์​ทำ​ทุกสิ่ง” แต่​ไม่ใช่​ทุกสิ่ง​ที่​เป็น​ประโยชน์ “ข้าพเจ้า​มี​สิทธิ์​ทำ​ทุกสิ่ง” แต่​ไม่ใช่​ทุกสิ่ง​ที่​เสริมสร้าง 24 อย่า​ให้​ใคร​แสวงหา​ประโยชน์​ของ​ตน​เอง แต่​จง​แสวงหา​ประโยชน์​ของ​คนอื่น 25 เนื้อสัตว์​ทุกอย่าง​ที่​ขาย​ใน​ตลาด​เนื้อ พวก​คุณ​กิน​ได้​โดย​ไม่​ต้อง​ถาม​อะไร​เพราะ​เห็นแก่​มโนธรรม 26 เพราะ “แผ่นดิน​โลก​เป็น​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​ทุกสิ่ง​ที่​อยู่​ใน​โลก​ก็​เป็น​ของ​พระองค์”✡ 27 ถ้า​คน​ที่​ไม่​เชื่อ​เชิญ​พวก​คุณ​ไป​กิน​อาหาร และ​พวก​คุณ​อยาก​ไป ก็​กิน​ทุกอย่าง​ที่​เขา​นำ​มา​วาง​ตรงหน้า โดย​ไม่​ต้อง​ถาม​อะไร​เพราะ​เห็นแก่​มโนธรรม 28 แต่​ถ้า​มี​ใคร​บอก​พวก​คุณ​ว่า “นี่​เป็น​ของ​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ” ก็​อย่า​กิน เพราะ​เห็นแก่​คน​ที่​บอก และ​เห็นแก่​มโนธรรม เพราะ “แผ่นดิน​โลก​เป็น​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อมกับ​ทุกสิ่ง​ที่​อยู่​ใน​โลก” 29 ที่​ข้าพเจ้า​พูด​ถึง​มโนธรรม ข้าพเจ้า​ไม่ได้​หมายถึง​มโนธรรม​ของ​ท่าน​เอง แต่​ของ​อีก​คนหนึ่ง เพราะ​เหตุ​ใด​เสรีภาพ​ของ​ข้าพเจ้า​จึง​ต้อง​ถูก​มโนธรรม​ของ​คนอื่น​ตัดสิน? 30 ถ้า​ข้าพเจ้า​กิน​ด้วย​การ​ขอบคุณ แล้ว​ทำไม​ข้าพเจ้า​จึง​ถูก​กล่าวร้าย​เพราะ​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระเจ้า?

31 ดังนั้น ไม่ว่า​พวก​คุณ​จะ​กิน จะ​ดื่ม หรือ​ทำ​อะไร​ก็ตาม จง​ทำ​ทุกอย่าง​เพื่อ​พระสิริ​ของ​พระเจ้า 32 อย่า​เป็น​เหตุ​ให้​ใคร​สะดุด ไม่ว่า​ชาวยิว ชาวกรีก หรือ​ประชาคม​ของ​พระเจ้า 33 เช่นเดียวกับ​ข้าพเจ้า​ที่​ทำ​ให้​ทุกคน​พอใจ​ใน​ทุก​เรื่อง โดย​ไม่​แสวงหา​ประโยชน์​ของ​ตน​เอง แต่​แสวงหา​ประโยชน์​ของ​คน​จำนวนมาก เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้รับ​ความรอด

11

1 จง​เอา​ข้าพเจ้า​เป็น​แบบอย่าง เหมือน​ที่​ข้าพเจ้า​เอา​พระคริสต์​เป็น​แบบอย่าง

2 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอ​ชม​พวก​คุณ เพราะ​พวก​คุณ​ระลึก​ถึง​ข้าพเจ้า​ใน​ทุก​เรื่อง และ​ยึดมั่น​ใน​สิ่ง​ที่​สืบทอด​กัน​มา​ตาม​ที่​ข้าพเจ้า​มอบ​ไว้​แก่​พวก​คุณ 3 แต่​ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวก​คุณ​รู้​ว่า ศีรษะ* ของ​ผู้ชาย​ทุกคน​คือ​พระคริสต์ ศีรษะ† ของ​ผู้หญิง​คือ​ผู้ชาย และ​ศีรษะ‡ ของ​พระคริสต์​คือ​พระเจ้า 4 ผู้ชาย​ทุกคน​ที่​อธิษฐาน​หรือ​เผยพระวจนะ​โดย​คลุม​ศีรษะ ก็​ทำ​ให้​ศีรษะ​ของ​ตน​เสีย​เกียรติ 5 แต่​ผู้หญิง​ทุกคน​ที่​อธิษฐาน​หรือ​เผยพระวจนะ​โดย​ไม่​คลุม​ศีรษะ ก็​ทำ​ให้​ศีรษะ​ของ​ตน​เสีย​เกียรติ เพราะ​ไม่​ต่าง​อะไร​จาก​การ​โกน​ศีรษะ 6 ถ้า​ผู้หญิง​ไม่​คลุม​ศีรษะ ก็​ให้​ตัด​ผม​เสีย​ด้วย แต่​ถ้า​การ​ตัด​ผม​หรือ​โกน​ผม​เป็น​เรื่อง​น่าอาย​สำหรับ​ผู้หญิง ก็​ให้​เธอ​คลุม​ศีรษะ 7 ผู้ชาย​ไม่​ควร​คลุม​ศีรษะ เพราะ​เขา​เป็น​พระฉายา​และ​พระสิริ​ของ​พระเจ้า ส่วน​ผู้หญิง​เป็น​สิริ​ของ​ผู้ชาย 8 เพราะ​ผู้ชาย​ไม่ได้​มา​จาก​ผู้หญิง แต่​ผู้หญิง​มา​จาก​ผู้ชาย 9 และ​ผู้ชาย​ไม่ได้​ถูก​สร้าง​ขึ้น​เพื่อ​ผู้หญิง แต่​ผู้หญิง​ถูก​สร้าง​ขึ้น​เพื่อ​ผู้ชาย 10 เพราะ​เหตุ​นี้ ผู้หญิง​จึง​ควร​มี​อำนาจ​เหนือ​ศีรษะ​ของ​ตน​เอง เพราะ​เห็นแก่​เหล่า​ทูตสวรรค์

11 ถึง​อย่างนั้น ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้หญิง​ไม่​เป็น​อิสระ​จาก​ผู้ชาย และ​ผู้ชาย​ก็​ไม่​เป็น​อิสระ​จาก​ผู้หญิง 12 เพราะ​ผู้หญิง​มา​จาก​ผู้ชาย​อย่างไร ผู้ชาย​ก็​เกิด​มา​ทาง​ผู้หญิง​อย่างนั้น แต่​ทุกสิ่ง​มา​จาก​พระเจ้า 13 พวก​คุณ​จง​ตัดสิน​กัน​เอง เหมาะสม​หรือ​ที่​ผู้หญิง​จะ​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​โดย​ไม่​คลุม​ศีรษะ? 14 แม้​แต่​ธรรมชาติ​เอง​ก็​สอน​พวก​คุณ​ไม่ใช่​หรือว่า ถ้า​ผู้ชาย​ไว้​ผม​ยาว ก็​เป็น​เรื่อง​เสีย​เกียรติ​สำหรับ​เขา 15 แต่​ถ้า​ผู้หญิง​ไว้​ผม​ยาว ก็​เป็น​เกียรติ​แก่​เธอ เพราะ​ผม​ของ​เธอ​ถูก​ให้​มา​เพื่อ​เป็น​สิ่ง​คลุม 16 แต่​ถ้า​ใคร​อยาก​โต้เถียง เรา​ไม่​มี​ธรรมเนียม​เช่นนั้น และ​ประชาคม​ต่าง ๆ ของ​พระเจ้า​ก็​ไม่มี

17 แต่​เมื่อ​ข้าพเจ้า​ให้​คำสั่ง​ต่อไปนี้ ข้าพเจ้า​ไม่​ชม​พวก​คุณ เพราะ​เวลา​พวก​คุณ​มา​รวมตัว​กัน ผล​กลับ​แย่​ลง ไม่ใช่​ดี​ขึ้น 18 ประการ​แรก ข้าพเจ้า​ได้ยิน​ว่า เมื่อ​พวก​คุณ​มา​รวมตัว​กัน​ใน​ประชาคม พวก​คุณ​มี​ความ​แตกแยก​กัน และ​ข้าพเจ้า​ก็​เชื่อ​อยู่​บ้าง 19 เพราะ​ใน​หมู่​พวก​คุณ​จำเป็น​ต้อง​มี​การ​แบ่ง​เป็น​พรรค​เป็น​พวก เพื่อ​คน​ที่​ผ่าน​การ​พิสูจน์​จะ​ปรากฏ​ชัด​ใน​หมู่​พวก​คุณ 20 ดังนั้น เมื่อ​พวก​คุณ​มา​ประชุม​พร้อมกัน สิ่ง​ที่​พวก​คุณ​กิน​จึง​ไม่ใช่​อาหาร​มื้อ​เย็น​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 21 เพราะ​เวลา​กิน แต่ละคน​รีบ​กิน​อาหาร​ของ​ตน​เอง​ก่อน คนหนึ่ง​ยัง​หิว ส่วน​อีก​คน​เมา 22 อะไร​กัน! พวก​คุณ​ไม่มี​บ้าน​ไว้​กิน​และ​ดื่ม​หรือ? หรือ​พวก​คุณ​ดูหมิ่น​ประชาคม​ของ​พระเจ้า และ​ทำ​ให้​คน​ที่​ขาดแคลน​ต้อง​อับอาย? จะ​ให้​ข้าพเจ้า​พูด​อะไร? จะ​ให้​ข้าพเจ้า​ชม​พวก​คุณ​หรือ? เรื่อง​นี้​ข้าพเจ้า​ไม่​ชม

23 เพราะ​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​ได้รับ​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้า​ได้​มอบ​ต่อ​ให้​พวก​คุณ คือ​ใน​คืน​ที่​พระเยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ถูก​ทรยศ พระองค์​ทรง​หยิบ​ขนมปัง​ขึ้น​มา 24 เมื่อ​ขอบคุณ​พระเจ้า​แล้ว พระองค์​ทรง​หัก​ขนมปัง​และ​กล่าว​ว่า “รับ​ไป​กิน นี่​คือ​ร่างกาย​ของ​เรา ซึ่ง​ถูก​หัก​เพื่อ​พวก​คุณ จง​ทำ​อย่างนี้​เพื่อ​ระลึก​ถึง​เรา” 25 หลัง​อาหาร​เย็น พระองค์​ทรง​หยิบ​ถ้วย​ขึ้น​มา​ใน​แบบ​เดียวกัน และ​กล่าว​ว่า “ถ้วย​นี้​คือ​พันธสัญญา​ใหม่​ใน​เลือด​ของ​เรา ทุกครั้ง​ที่​พวก​คุณ​ดื่ม จง​ทำ​อย่างนี้​เพื่อ​ระลึก​ถึง​เรา” 26 เพราะ​ทุกครั้ง​ที่​พวก​คุณ​กิน​ขนมปัง​นี้​และ​ดื่ม​จาก​ถ้วย​นี้ พวก​คุณ​ก็​ประกาศ​ความตาย​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า จนกว่า​พระองค์​จะ​มา

27 ดังนั้น ใคร​ก็ตาม​ที่​กิน​ขนมปัง​นี้​หรือ​ดื่ม​จาก​ถ้วย​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อย่าง​ไม่​สมควร​ต่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า จะ​ทำ​ผิด​ต่อ​ร่างกาย​และ​เลือด​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 28 แต่ละคน​จง​ตรวจสอบ​ตัวเอง แล้ว​จึง​กิน​ขนมปัง​และ​ดื่ม​จาก​ถ้วย 29 เพราะ​คน​ที่​กิน​และ​ดื่ม​อย่าง​ไม่​สมควร ถ้า​ไม่​วินิจฉัย​ร่างกาย​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ให้​ถูกต้อง การ​กิน​และ​ดื่ม​นั้น​ก็​นำ​การ​พิพากษา​มา​สู่​ตนเอง 30 เพราะ​เหตุ​นี้ หลายคน​ใน​พวก​คุณ​จึง​อ่อนแอ​และ​เจ็บป่วย และ​มี​ไม่น้อย​ที่​หลับ​ไป 31 ถ้า​เรา​วินิจฉัย​ตัวเอง เรา​ก็​จะ​ไม่​ถูก​ตัดสิน 32 แต่​เมื่อ​เรา​ถูก​ตัดสิน องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​ตีสอน​เรา เพื่อ​เรา​จะ​ไม่​ถูก​พิพากษา​ลงโทษ​พร้อม​กับ​โลก 33 เพราะฉะนั้น พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า เมื่อ​พวก​คุณ​มา​รวมตัว​กัน​เพื่อ​กิน​อาหาร จง​รอ​กัน​และ​กัน 34 ถ้า​ใคร​หิว ก็​ให้​กิน​ที่​บ้าน เพื่อ​การ​มา​รวมตัว​ของ​พวก​คุณ​จะ​ไม่​นำ​ไป​สู่​การ​พิพากษา ส่วน​เรื่อง​อื่น ๆ ข้าพเจ้า​จะ​จัด​ให้​เรียบร้อย​เมื่อ​ข้าพเจ้า​มา

12

1 พี่น้อง​ทั้งหลาย ส่วน​เรื่อง​ทาง​จิตวิญญาณ ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวก​คุณ​รู้ 2 พวก​คุณ​รู้​ว่า เมื่อ​ก่อน​ตอน​ที่​ยัง​เป็น​คนต่างศาสนา* พวก​คุณ​ถูก​ชักนำ​ไป​หา​รูปเคารพ​ที่​พูด​ไม่ได้ ไม่ว่า​จะ​ถูก​ชักนำ​ไป​ทาง​ไหน​ก็ตาม 3 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​พวก​คุณ​รู้​ว่า ไม่มี​ใคร​ที่​พูด​โดย​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​จะ​พูด​ว่า “พระเยซู​ต้อง​ถูก​สาปแช่ง” และ​ไม่มี​ใคร​พูด​ได้​ว่า “พระเยซู​คือ​องค์พระผู้เป็นเจ้า” นอกจาก​โดย​พระวิญญาณบริสุทธิ์

4 ของประทาน​มี​หลาย​แบบ แต่​เป็น​พระวิญญาณ​องค์​เดียวกัน 5 งาน​รับใช้​มี​หลาย​แบบ แต่​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า​องค์​เดียวกัน 6 การ​ทำงาน​มี​หลาย​แบบ แต่​เป็น​พระเจ้า​องค์​เดียวกัน​ที่​ทรง​ทำงาน​ทุกอย่าง​ใน​ทุกคน 7 การ​สำแดง​ของ​พระวิญญาณ​ถูก​มอบ​ให้​แต่ละคน​เพื่อ​ประโยชน์​ร่วมกัน 8 พระวิญญาณ​ประทาน​ถ้อยคำ​แห่ง​ปัญญา​แก่​คนหนึ่ง และ​ประทาน​ถ้อยคำ​แห่ง​ความรู้​แก่​อีก​คนหนึ่ง ตาม​พระวิญญาณ​องค์​เดียวกัน 9 ประทาน​ความเชื่อ​แก่​อีก​คนหนึ่ง​โดย​พระวิญญาณ​องค์​เดียวกัน ประทาน​ของประทาน​แห่ง​การ​รักษา​โรค​แก่​อีก​คนหนึ่ง​โดย​พระวิญญาณ​องค์​เดียวกัน 10 ประทาน​การ​ทำ​การอัศจรรย์​แก่​อีก​คนหนึ่ง การ​เผยพระวจนะ​แก่​อีก​คนหนึ่ง การ​วินิจฉัย​วิญญาณ​แก่​อีก​คนหนึ่ง ภาษา​แบบ​ต่าง ๆ แก่​อีก​คนหนึ่ง และ​การ​แปล​ภาษา​เหล่านั้น​แก่​อีก​คนหนึ่ง 11 แต่​พระวิญญาณ​องค์​เดียวกัน​นี้​ทรง​ทำ​สิ่ง​ทั้งหมด​นี้ และ​ทรง​แจกจ่าย​ให้​แต่ละคน​เป็น​การ​เฉพาะ​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ

12 ร่างกาย​มี​ร่าง​เดียว​แต่​มี​ส่วน​ต่าง ๆ มากมาย และ​แม้​ส่วน​ต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​จะ​มี​หลาย​ส่วน แต่​ทั้งหมด​ก็​เป็น​ร่างกาย​เดียว พระคริสต์​ก็​เป็น​เช่นนั้น 13 เพราะ​โดย​พระวิญญาณ​องค์​เดียว เรา​ทุกคน​รับบัพติศมา​เข้า​เป็น​ร่างกาย​เดียว ไม่ว่า​ชาวยิว​หรือ​ชาวกรีก ทาส​หรือ​คน​อิสระ และ​เรา​ทุกคน​ได้​ดื่ม​จาก​พระวิญญาณ​องค์​เดียว

14 เพราะ​ร่างกาย​ไม่ได้​มี​เพียง​ส่วน​เดียว แต่​มี​หลาย​ส่วน 15 ถ้า​เท้า​พูด​ว่า “เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่ใช่​มือ ข้าพเจ้า​จึง​ไม่ใช่​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ร่างกาย” การ​พูด​อย่างนั้น​ก็​ไม่ได้​ทำ​ให้​เท้า​พ้น​จาก​การ​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ร่างกาย 16 ถ้า​หู​พูด​ว่า “เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่ใช่​ตา ข้าพเจ้า​จึง​ไม่ใช่​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ร่างกาย” การ​พูด​อย่างนั้น​ก็​ไม่ได้​ทำ​ให้​หู​พ้น​จาก​การ​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ร่างกาย 17 ถ้า​ร่างกาย​ทั้งหมด​เป็น​ตา แล้ว​จะ​ได้ยิน​อย่างไร? ถ้า​ร่างกาย​ทั้งหมด​เป็น​หู แล้ว​จะ​ได้​กลิ่น​อย่างไร? 18 แต่​ตอนนี้ พระเจ้า​ทรง​จัด​ส่วน​ต่าง ๆ แต่ละ​ส่วน​ไว้​ใน​ร่างกาย​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ 19 ถ้า​ทั้งหมด​เป็น​ส่วน​เดียว แล้ว​ร่างกาย​จะ​อยู่​ที่ไหน? 20 แต่​ตอนนี้​มี​หลาย​ส่วน และ​มี​ร่างกาย​เดียว 21 ตา​จะ​พูด​กับ​มือ​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​ต้องการ​เจ้า” ไม่ได้ หรือ​ศีรษะ​จะ​พูด​กับ​เท้า​ว่า “ข้าพเจ้า​ไม่​ต้องการ​พวก​เจ้า” ก็​ไม่ได้ 22 ตรงกันข้าม ส่วน​ต่าง ๆ ของ​ร่างกาย​ที่​ดู​เหมือน​อ่อนแอ​กว่า กลับ​เป็น​ส่วน​ที่​จำเป็น 23 และ​ส่วน​ของ​ร่างกาย​ที่​เรา​คิด​ว่า​มี​เกียรติ​น้อยกว่า เรา​กลับ​ให้​เกียรติ​มาก​เป็น​พิเศษ ส่วน​ที่​ดู​ไม่​เหมาะ​จะ​เปิดเผย เรา​ก็​ปกปิด​อย่าง​ให้​เกียรติ​มาก​เป็น​พิเศษ 24 ส่วน​ที่​ดู​เหมาะสม​อยู่​แล้ว​ไม่​ต้องการ​สิ่ง​นี้ แต่​พระเจ้า​ทรง​ประกอบ​ร่างกาย​เข้า​ด้วยกัน โดย​ประทาน​เกียรติ​มากกว่า​แก่​ส่วน​ที่​ด้อยกว่า 25 เพื่อ​ร่างกาย​จะ​ไม่​มี​ความ​แตกแยก แต่​ส่วน​ต่าง ๆ จะ​เอาใจใส่​กัน​และ​กัน​อย่าง​เท่าเทียม 26 ถ้า​ส่วน​หนึ่ง​เจ็บปวด ทุก​ส่วน​ก็​เจ็บปวด​ด้วย ถ้า​ส่วน​หนึ่ง​ได้รับ​เกียรติ ทุก​ส่วน​ก็​ยินดี​ด้วย

27 พวก​คุณ​เป็น​ร่างกาย​ของ​พระคริสต์ และ​แต่ละคน​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​ร่างกาย​นั้น 28 พระเจ้า​ทรง​แต่งตั้ง​บางคน​ไว้​ใน​ประชาคม ประการ​แรก​คือ​อัครทูต ประการ​ที่​สอง​คือ​ผู้เผยพระวจนะ ประการ​ที่​สาม​คือ​ครู จากนั้น​ก็​มี​คน​ที่​ทำ​การอัศจรรย์ มี​ของประทาน​แห่ง​การ​รักษา​โรค มี​ผู้ช่วยเหลือ มี​ผู้ดูแล​จัดการ และ​มี​ผู้​พูด​ภาษา​แบบ​ต่าง ๆ 29 ทุกคน​เป็น​อัครทูต​หรือ? ทุกคน​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ​หรือ? ทุกคน​เป็น​ครู​หรือ? ทุกคน​ทำ​การอัศจรรย์​หรือ? 30 ทุกคน​มี​ของประทาน​แห่ง​การ​รักษา​โรค​หรือ? ทุกคน​พูด​ภาษา​แบบ​ต่าง ๆ หรือ? ทุกคน​แปล​ภาษา​ได้​หรือ? 31 แต่​จง​ปรารถนา​ของประทาน​ที่​ดี​ที่สุด​อย่าง​จริงจัง และ​ข้าพเจ้า​จะ​ชี้​ให้​พวก​คุณ​เห็น​ทาง​ที่​ยอดเยี่ยม​ยิ่งกว่า​นั้น

13

1 แม้​ข้าพเจ้า​จะ​พูด​ภาษา​ของ​มนุษย์​และ​ของ​ทูตสวรรค์​ได้ แต่​ถ้า​ไม่มี​ความรัก ข้าพเจ้า​ก็​เป็น​เหมือน​ทองเหลือง​ที่​ดัง​ก้อง หรือ​ฉาบ​ที่​ดัง​ลั่น 2 แม้​ข้าพเจ้า​มี​ของประทาน​แห่ง​การ​เผยพระวจนะ รู้​ความลับ​ทุกอย่าง​และ​มี​ความรู้​ทั้งหมด และ​แม้​ข้าพเจ้า​มี​ความเชื่อ​ครบถ้วน​จน​ย้าย​ภูเขา​ได้ แต่​ถ้า​ไม่มี​ความรัก ข้าพเจ้า​ก็​ไม่มี​ค่า​อะไร 3 แม้​ข้าพเจ้า​แจกจ่าย​ทรัพย์สิน​ทั้งหมด​ของ​ตน​เพื่อ​เลี้ยง​คนจน และ​แม้​ยอม​มอบ​ร่างกาย​ของ​ตน​ให้​ถูก​เผา แต่​ถ้า​ไม่มี​ความรัก ข้าพเจ้า​ก็​ไม่ได้​ประโยชน์​อะไร

4 ความรัก​อดทน​และ​มี​เมตตา ความรัก​ไม่​ริษยา ไม่​โอ้อวด และ​ไม่​หยิ่งผยอง 5 ไม่​ประพฤติ​ไม่​เหมาะสม ไม่​แสวงหา​ประโยชน์​ของ​ตน​เอง ไม่​ฉุนเฉียว และ​ไม่​จดจำ​ความผิด 6 ไม่​ยินดี​กับ​ความ​ไม่ชอบธรรม แต่​ยินดี​ร่วม​กับ​ความจริง 7 ความรัก​ทน​รับ​ทุกสิ่ง เชื่อ​ทุกสิ่ง หวัง​ทุกสิ่ง และ​อดทน​ทุกสิ่ง

8 ความรัก​ไม่มี​วัน​สิ้นสุด แต่​คำ​เผยพระวจนะ​จะ​หมด​ไป ภาษา​แบบ​ต่าง ๆ จะ​หยุด และ​ความรู้​จะ​หมด​ไป 9 เพราะ​เรา​รู้​เพียง​บางส่วน และ​เผยพระวจนะ​เพียง​บางส่วน 10 แต่​เมื่อ​สิ่ง​ที่​สมบูรณ์​มา​ถึง สิ่ง​ที่​เป็น​เพียง​บางส่วน​ก็​จะ​หมด​ไป 11 เมื่อ​ข้าพเจ้า​ยัง​เป็น​เด็ก ข้าพเจ้า​พูด​อย่าง​เด็ก รู้สึก​อย่าง​เด็ก และ​คิด​อย่าง​เด็ก แต่​เมื่อ​เป็น​ผู้ใหญ่ ข้าพเจ้า​ก็​ละ​สิ่ง​แบบ​เด็ก ๆ ไว้​เบื้องหลัง 12 ตอนนี้​เรา​มอง​เห็น​เหมือน​มอง​ใน​กระจก​อย่าง​มัว ๆ แต่​เมื่อ​ถึง​เวลานั้น เรา​จะ​ได้​เห็น​ตรงหน้า​อย่าง​ชัดเจน ตอนนี้​ข้าพเจ้า​รู้​เพียง​บางส่วน แต่​เมื่อ​ถึง​เวลานั้น ข้าพเจ้า​จะ​รู้​อย่าง​เต็มที่ เช่นเดียวกับ​ที่​ข้าพเจ้า​เป็น​ที่​รู้จัก​อย่าง​เต็มที่​แล้ว 13 ตอนนี้​ยัง​มี​สาม​สิ่ง​ที่​คงอยู่ คือ​ความเชื่อ ความหวัง และ​ความรัก แต่​สิ่ง​ที่​ยิ่งใหญ่​ที่สุด​ใน​สาม​สิ่ง​นี้​คือ​ความรัก

14

1 จง​ติดตาม​ความรัก​และ​ปรารถนา​ของประทาน​ทาง​จิตวิญญาณ​อย่าง​จริงจัง โดยเฉพาะ​การ​เผยพระวจนะ 2 เพราะ​คน​ที่​พูด​ภาษา​อื่น​ไม่ได้​พูด​กับ​มนุษย์ แต่​พูด​กับ​พระเจ้า เนื่องจาก​ไม่มี​ใคร​เข้าใจ แต่​เขา​พูด​ความลับ​ต่าง ๆ ใน​พระวิญญาณ 3 ส่วน​คน​ที่​เผยพระวจนะ​พูด​กับ​มนุษย์​เพื่อ​เสริมสร้าง ให้​กำลังใจ และ​ปลอบโยน 4 คน​ที่​พูด​ภาษา​อื่น​เสริมสร้าง​ตัวเอง แต่​คน​ที่​เผยพระวจนะ​เสริมสร้าง​ประชาคม 5 ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวก​คุณ​ทุกคน​พูด​ภาษา​อื่น​ได้ แต่​ยิ่งกว่า​นั้น​ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวก​คุณ​เผยพระวจนะ เพราะ​คน​ที่​เผยพระวจนะ​มี​ประโยชน์​มากกว่า​คน​ที่​พูด​ภาษา​อื่น เว้นแต่​เขา​จะแปล​ด้วย เพื่อ​ประชาคม​จะ​ได้รับ​การ​เสริมสร้าง

6 พี่น้อง​ทั้งหลาย* ถ้า​ข้าพเจ้า​มา​หา​พวก​คุณ​แล้ว​พูด​ภาษา​อื่น ข้าพเจ้า​จะ​เป็น​ประโยชน์​อะไร​แก่​พวก​คุณ ถ้า​ข้าพเจ้า​ไม่​พูด​กับ​พวก​คุณ​ด้วย​การ​เปิดเผย ด้วย​ความรู้ ด้วย​คำ​เผยพระวจนะ หรือ​ด้วย​คำ​สอน? 7 แม้​แต่​สิ่ง​ไม่มี​ชีวิต​ที่​ทำ​ให้​เกิด​เสียง เช่น​ปี่​หรือ​พิณ ถ้า​เสียง​ที่​ออก​มา​ไม่​แตกต่าง​กัน จะ​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​กำลัง​เป่า​หรือ​ดีด​ทำนอง​อะไร? 8 เพราะ​ถ้า​แตร​ให้​เสียง​ไม่​ชัดเจน ใคร​จะ​เตรียม​ตัว​ออก​รบ? 9 พวก​คุณ​ก็​เช่นเดียวกัน ถ้า​ลิ้น​ของ​พวก​คุณ​ไม่​พูด​ถ้อยคำ​ที่​เข้าใจ​ง่าย จะ​รู้​ได้​อย่างไร​ว่า​พวก​คุณ​พูด​อะไร? พวก​คุณ​ก็​เหมือน​พูด​ไป​ใน​อากาศ 10 ใน​โลก​อาจ​มี​ภาษา​มากมาย​หลาย​ชนิด และ​ไม่มี​ภาษา​ใด​ไร้​ความหมาย 11 ดังนั้น ถ้า​ข้าพเจ้า​ไม่​รู้​ความหมาย​ของ​ภาษา ข้าพเจ้า​ก็​จะ​เป็น​คนต่างภาษา​สำหรับ​ผู้​ที่​พูด และ​ผู้​ที่​พูด​ก็​จะ​เป็น​คนต่างภาษา​สำหรับ​ข้าพเจ้า 12 พวก​คุณ​ก็​เช่นเดียวกัน ในเมื่อ​พวก​คุณ​กระตือรือร้น​อยาก​ได้​ของประทาน​ทาง​จิตวิญญาณ ก็​จง​พยายาม​ให้​มี​อย่าง​อุดม​เพื่อ​เสริมสร้าง​ประชาคม

13 เพราะฉะนั้น คน​ที่​พูด​ภาษา​อื่น​จง​อธิษฐาน​ขอ​ให้​ตน​สามารถ​แปล​ได้ 14 เพราะ​ถ้า​ข้าพเจ้า​อธิษฐาน​เป็น​ภาษา​อื่น จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​อธิษฐาน แต่​ความ​เข้าใจ​ของ​ข้าพเจ้า​ไม่​เกิดผล

15 แล้ว​ข้าพเจ้า​ควร​ทำ​อย่างไร? ข้าพเจ้า​จะ​อธิษฐาน​ด้วย​จิตวิญญาณ และ​จะ​อธิษฐาน​ด้วย​ความ​เข้าใจ​ด้วย ข้าพเจ้า​จะ​ร้องเพลง​ด้วย​จิตวิญญาณ และ​จะ​ร้องเพลง​ด้วย​ความ​เข้าใจ​ด้วย 16 มิฉะนั้น ถ้า​ท่าน​อวยพร​ด้วย​จิตวิญญาณ คน​ที่​อยู่​ใน​ฐานะ​ผู้​ไม่​รู้​จะ​พูด “อาเมน” ต่อ​คำ​ขอบคุณ​ของ​ท่าน​ได้​อย่างไร ในเมื่อ​เขา​ไม่​รู้​ว่า​ท่าน​พูด​อะไร? 17 แม้​ท่าน​ขอบคุณ​พระเจ้า​ได้​ดี แต่​อีก​คนหนึ่ง​ก็​ไม่ได้​รับ​การ​เสริมสร้าง 18 ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​พูด​ภาษา​อื่น​มากกว่า​พวก​คุณ​ทุกคน 19 แต่​ใน​ประชาคม ข้าพเจ้า​อยาก​พูด​เพียง​ห้า​คำ​ด้วย​ความเข้าใจ​ของ​ข้าพเจ้า เพื่อ​จะ​สอน​คนอื่น​ด้วย มากกว่า​พูด​หนึ่ง​หมื่น​คำ​เป็น​ภาษา​อื่น

20 พี่น้อง​ทั้งหลาย อย่า​คิด​อย่าง​เด็ก ใน​เรื่อง​ความ​ชั่วร้าย​จง​เป็น​เหมือน​ทารก แต่​จง​คิด​อย่าง​ผู้ใหญ่ 21 มี​คำ​เขียน​ไว้​ใน​ธรรมบัญญัติ​ว่า “เรา​จะ​พูด​กับ​ชน​ชาติ​นี้​โดย​คน​ที่​พูด​ภาษา​แปลก​และ​ด้วย​ริมฝีปาก​ของ​คนต่างชาติ แต่​ถึง​อย่างนั้น พวกเขา​ก็​จะ​ไม่​ฟัง​เรา องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว”✡ 22 ดังนั้น ภาษา​อื่น ๆ จึง​เป็น​หมายสำคัญ ไม่ใช่​สำหรับ​คน​ที่​เชื่อ แต่​สำหรับ​คน​ที่​ไม่​เชื่อ ส่วน​การ​เผยพระวจนะ​เป็น​หมายสำคัญ ไม่ใช่​สำหรับ​คน​ที่​ไม่​เชื่อ แต่​สำหรับ​คน​ที่​เชื่อ 23 เพราะฉะนั้น ถ้า​ประชาคม​ทั้งหมด​มา​รวมตัว​กัน และ​ทุกคน​พูด​ภาษา​อื่น แล้ว​มี​คน​ที่​ไม่​รู้​หรือ​คน​ที่​ไม่​เชื่อ​เข้า​มา พวกเขา​จะ​ไม่​พูด​หรือว่า​พวก​คุณ​เสียสติ? 24 แต่​ถ้า​ทุกคน​เผยพระวจนะ แล้ว​มี​คน​ที่​ไม่​เชื่อ​หรือ​คน​ที่​ไม่​รู้​เข้า​มา เขา​จะ​ถูก​ทุกคน​ชี้​ให้​เห็น​ความผิด และ​ถูก​ทุกคน​วินิจฉัย 25 สิ่ง​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​ใจ​ของ​เขา​ก็​จะ​ถูก​เปิดเผย แล้ว​เขา​จะ​ซบหน้า​ลง​นมัสการ​พระเจ้า และ​ประกาศ​ว่า พระเจ้า​ทรง​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​คุณ​จริง ๆ

26 ถ้า​อย่างนั้น พี่น้อง​ทั้งหลาย เมื่อ​พวก​คุณ​มา​รวมตัว​กัน แต่ละคน​มี​บทเพลง​สดุดี มี​คำ​สอน มี​การ​เปิดเผย มี​ภาษา​อื่น หรือ​มี​คำแปล ก็​จง​ให้​ทุกอย่าง​ทำ​เพื่อ​เสริมสร้าง​กัน 27 ถ้า​มี​คน​พูด​ภาษา​อื่น ก็​ให้​มี​สอง​คน หรือ​อย่าง​มาก​สาม​คน และ​พูด​ทีละคน แล้ว​ให้​คนหนึ่ง​แปล 28 แต่​ถ้า​ไม่มี​คน​แปล ก็​ให้​เขา​เงียบ​ใน​ประชาคม และ​พูด​กับ​ตน​เอง​และ​กับ​พระเจ้า 29 ให้​ผู้เผยพระวจนะ​พูด​สอง​หรือ​สาม​คน แล้ว​ให้​คนอื่น​วินิจฉัย 30 แต่​ถ้า​มี​การ​เปิดเผย​แก่​อีก​คนหนึ่ง​ที่​นั่ง​อยู่ คน​แรก​ก็​ให้​เงียบ 31 เพราะ​พวก​คุณ​ทุกคน​สามารถ​เผยพระวจนะ​ทีละคน เพื่อ​ทุกคน​จะ​ได้​เรียนรู้ และ​ทุกคน​จะ​ได้รับ​การ​หนุนใจ 32 จิตวิญญาณ​ของ​ผู้เผยพระวจนะ​อยู่​ใต้​การ​ควบคุม​ของ​ผู้เผยพระวจนะ 33 เพราะ​พระเจ้า​ไม่ใช่​พระเจ้า​แห่ง​ความ​สับสน แต่​ทรง​เป็น​พระเจ้า​แห่ง​สันติสุข เช่นเดียวกับ​ใน​ประชาคม​ทั้งหมด​ของ​ผู้บริสุทธิ์ 34 ภรรยา​ทั้งหลาย​จง​เงียบ​ใน​ประชาคม เพราะ​ไม่ได้​รับ​อนุญาต​ให้​พวกเธอ​พูด แต่​ให้​อยู่​ใน​การ​ยอม​ตาม ตาม​ที่​ธรรมบัญญัติ​ก็​กล่าว​ไว้✡ 35 ถ้า​พวกเธอ​อยาก​เรียนรู้​อะไร “ก็​ให้​ถาม​สามี​ของ​ตน​ที่​บ้าน เพราะ​เป็น​เรื่อง​น่าอาย​ที่​ภรรยา​จะ​พูด​ใน​ประชาคม” 36 อะไร​กัน! พระวจนะ​ของ​พระเจ้า​ออก​มา​จาก​พวก​คุณ​หรือ? หรือ​พระคำ​นั้น​มา​ถึง​พวก​คุณ​เท่านั้น?

37 ถ้า​ใคร​คิด​ว่า​ตน​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ หรือ​เป็น​คน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​โดย​พระวิญญาณ ก็​ให้​เขา​ยอมรับ​ว่า สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวก​คุณ​เป็น​คำสั่ง​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 38 แต่​ถ้า​ใคร​ไม่​ยอม​รู้ ก็​ปล่อย​ให้​เขา​ไม่​รู้​ต่อ​ไป

39 เพราะฉะนั้น พี่น้อง​ทั้งหลาย จง​ปรารถนา​การ​เผยพระวจนะ​อย่าง​จริงจัง และ​อย่า​ห้าม​การ​พูด​ภาษา​อื่น 40 จง​ให้​ทุกอย่าง​ทำ​อย่าง​เหมาะสม​และ​เป็น​ระเบียบ

15

1 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​พวก​คุณ​ถึง​ข่าวดี​ที่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​แก่​พวก​คุณ ซึ่ง​พวก​คุณ​ได้รับ​ไว้ และ​ยืนหยัด​อยู่​ใน​ข่าวดี​นั้น 2 โดย​ข่าวดี​นี้​พวก​คุณ​กำลัง​ได้รับ​ความรอด ถ้า​พวก​คุณ​ยึดมั่น​ใน​ถ้อยคำ​ที่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​แก่​พวก​คุณ เว้นแต่​พวก​คุณ​ได้​เชื่อ​อย่าง​ไร้​ผล

3 เพราะ​สิ่ง​สำคัญ​อันดับ​แรก​ที่​ข้าพเจ้า​มอบ​ต่อ​ให้​พวก​คุณ​นั้น ข้าพเจ้า​เอง​ก็​ได้รับ​มา คือ​พระคริสต์​ทรง​ตาย​เพื่อ​บาป​ของ​เรา​ตาม​พระคัมภีร์ 4 พระองค์​ทรง​ถูก​ฝัง และ​ทรง​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​ใน​วันที่​สาม​ตาม​พระคัมภีร์ 5 แล้ว​พระองค์​ทรง​ปรากฏ​แก่​เคฟาส จากนั้น​แก่​ทั้ง​สิบสอง​คน 6 ต่อมา​พระองค์​ทรง​ปรากฏ​แก่​พี่น้อง​มากกว่า​ห้า​ร้อย​คน​พร้อมกัน ซึ่ง​ส่วนใหญ่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​จน​ถึง​ตอนนี้ แต่​บางคน​หลับ​ไป​แล้ว 7 ต่อมา​พระองค์​ทรง​ปรากฏ​แก่​ยากอบ แล้ว​แก่​อัครทูต​ทั้งหมด 8 และ​ท้าย​ที่สุด พระองค์​ทรง​ปรากฏ​แก่​ข้าพเจ้า​ด้วย เหมือน​กับ​ข้าพเจ้า​เป็น​เด็ก​ที่​เกิด​ผิด​เวลา 9 เพราะ​ข้าพเจ้า​เป็น​คน​เล็กน้อย​ที่สุด​ใน​หมู่​อัครทูต และ​ไม่​สมควร​ถูก​เรียก​ว่า​อัครทูต เพราะ​ข้าพเจ้า​เคย​ข่มเหง​ประชาคม​ของ​พระเจ้า 10 แต่​โดย​พระคุณ​ของ​พระเจ้า ข้าพเจ้า​จึง​เป็น​อย่าง​ที่​เป็น​อยู่ และ​พระคุณ​ที่​พระองค์​ประทาน​แก่​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ไร้​ผล ตรงกันข้าม ข้าพเจ้า​ทำงาน​หนัก​กว่า​พวกเขา​ทุกคน แต่​ไม่ใช่​ข้าพเจ้า หาก​เป็น​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ที่​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า 11 ดังนั้น ไม่ว่า​ข้าพเจ้า​หรือ​พวกเขา​เป็น​ผู้​ประกาศ เรา​ก็​ประกาศ​อย่างนี้ และ​พวก​คุณ​ก็​ได้​เชื่อ​อย่างนี้

12 ถ้า​มี​การ​ประกาศ​ว่า​พระคริสต์​ทรง​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย แล้ว​ทำไม​บางคน​ใน​พวก​คุณ​จึง​พูด​ว่า ไม่มี​การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​ของ​คนตาย? 13 ถ้า​ไม่มี​การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​ของ​คนตาย พระคริสต์​ก็​ไม่ได้​ทรง​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​เช่นกัน 14 และ​ถ้า​พระคริสต์​ไม่ได้​ทรง​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย การ​ประกาศ​ของ​เรา​ก็​ไร้​ผล และ​ความเชื่อ​ของ​พวก​คุณ​ก็​ไร้​ผล​ด้วย 15 ยิ่งกว่านั้น เรา​ก็​กลาย​เป็น​พยาน​เท็จ​เกี่ยวกับ​พระเจ้า เพราะ​เรา​เป็นพยาน​ว่า​พระเจ้า​ทรง​ให้​พระคริสต์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย ทั้ง​ที่​พระองค์​ไม่ได้​ทรง​ทำ​เช่นนั้น ถ้า​จริง​ว่า​คนตาย​ไม่​ฟื้น​ขึ้น 16 เพราะ​ถ้า​คนตาย​ไม่​ฟื้น​ขึ้น พระคริสต์​ก็​ไม่ได้​ทรง​ฟื้น​ขึ้น​เช่นกัน 17 และ​ถ้า​พระคริสต์​ไม่ได้​ทรง​ฟื้น​ขึ้น ความเชื่อ​ของ​พวก​คุณ​ก็​ไร้​ผล พวก​คุณ​ยัง​อยู่​ใน​บาป​ของ​ตน 18 ถ้า​อย่างนั้น คน​ที่​หลับ​ไป​ใน​พระคริสต์​ก็​พินาศ​แล้ว 19 ถ้า​เรา​มี​ความหวัง​ใน​พระคริสต์​เพียง​สำหรับ​ชีวิต​นี้ เรา​ก็​เป็น​คน​ที่​น่า​สงสาร​ที่สุด​ใน​บรรดา​มนุษย์​ทั้งหมด

20 แต่​ความจริง​คือ พระคริสต์​ทรง​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​แล้ว และ​ทรง​เป็น​ผลแรก​ของ​คน​ที่​หลับ​ไป 21 เพราะ​ความตาย​มา​ทาง​มนุษย์​คนหนึ่ง การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​ของ​คนตาย​ก็​มา​ทาง​มนุษย์​คนหนึ่ง​เช่นกัน 22 เพราะ​ทุกคน​ตาย​ใน​อาดัม​อย่างไร ทุกคน​ก็​จะ​ได้รับ​ชีวิต​ใน​พระคริสต์​อย่างนั้น 23 แต่ละคน​จะ​เป็น​ไป​ตาม​ลำดับ​ของ​ตน พระคริสต์​ทรง​เป็น​ผลแรก แล้ว​เมื่อ​พระองค์​มา คน​ที่​เป็น​ของ​พระคริสต์​ก็​จะ​ตามมา 24 จากนั้น​จึง​ถึง​จุดจบ เมื่อ​พระองค์​ทรง​มอบ​อาณาจักร​แก่​พระเจ้า​พระบิดา หลัง​จาก​ทรง​ทำ​ให้​การ​ปกครอง สิทธิอำนาจ และ​พลัง​ทั้งปวง​หมด​ไป 25 เพราะ​พระองค์​จะ​ต้อง​ทรง​ครอบครอง​จนกว่า​จะ​ทรง​วาง​ศัตรู​ทั้งหมด​ไว้​ใต้​เท้า​ของ​พระองค์ 26 ศัตรู​ตัว​สุดท้าย​ที่​จะ​ถูก​ทำ​ให้​หมด​ไป​คือ​ความตาย 27 เพราะ “พระองค์​ทรง​ให้​ทุกสิ่ง​อยู่​ใต้​เท้า​ของ​พระองค์”✡ แต่​เมื่อ​กล่าว​ว่า “ทุกสิ่ง​อยู่​ใต้​พระองค์” ก็​เห็น​ได้​ชัด​ว่า​ไม่​รวม​พระเจ้า​ผู้​ทรง​ให้​ทุกสิ่ง​อยู่​ใต้​พระองค์ 28 เมื่อ​ทุกสิ่ง​อยู่​ใต้​พระองค์​แล้ว พระบุตร​เอง​ก็​จะ​อยู่​ใต้​พระเจ้า​ผู้​ทรง​ให้​ทุกสิ่ง​อยู่​ใต้​พระองค์ เพื่อ​พระเจ้า​จะ​ทรง​เป็น​ทุกสิ่ง​ใน​ทุกคน

29 ถ้า​ไม่​เป็น​อย่างนั้น คน​ที่​รับบัพติศมา​เพื่อ​คนตาย​จะ​ทำ​อย่างไร? ถ้า​คนตาย​ไม่​ฟื้น​ขึ้น​เลย แล้ว​ทำไม​พวกเขา​จึง​รับบัพติศมา​เพื่อ​คนตาย? 30 แล้ว​ทำไม​เรา​จึง​เผชิญ​อันตราย​อยู่​ทุก​เวลา? 31 ข้าพเจ้า​ขอ​ยืนยัน​ด้วย​ความ​ภูมิใจ​ใน​พวก​คุณ​ที่​ข้าพเจ้า​มี​ใน​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ว่า​ข้าพเจ้า​ตาย​ทุกวัน 32 ถ้า​ข้าพเจ้า​ต่อสู้​กับ​สัตว์ป่า​ที่​เมือง​เอเฟซัส​เพียง​ด้วย​เหตุผล​แบบ​มนุษย์ ข้าพเจ้า​จะ​ได้​ประโยชน์​อะไร? ถ้า​คนตาย​ไม่​ฟื้น​ขึ้น ก็ “ให้​เรา​กิน​และ​ดื่ม​กัน​เถิด เพราะ​พรุ่งนี้​เรา​ก็​ตาย”✡ 33 อย่า​หลงผิด! “การ​คบหา​คน​ชั่ว​ทำลาย​ความ​ประพฤติ​ที่​ดี” 34 จง​ได้สติ​กลับมา​ใน​ทาง​ที่​ชอบธรรม และ​อย่า​ทำ​บาป เพราะ​บางคน​ไม่​รู้จัก​พระเจ้า ข้าพเจ้า​พูด​อย่างนี้​เพื่อ​ให้​พวก​คุณ​ละอาย

35 แต่​บางคน​จะ​ถาม​ว่า “คนตาย​ฟื้น​ขึ้น​ได้​อย่างไร?” และ “พวกเขา​จะ​มา​ด้วย​ร่างกาย​แบบ​ไหน?” 36 คน​โง่​เอ๋ย เมล็ด​ที่​ท่าน​หว่าน​จะ​ไม่​มี​ชีวิต​ขึ้น​มา ถ้า​มัน​ไม่​ตาย​เสียก่อน 37 และ​สิ่ง​ที่​ท่าน​หว่าน​นั้น ท่าน​ไม่ได้​หว่าน​ร่างกาย​ที่​จะ​เกิด​ขึ้น แต่​หว่าน​เพียง​เมล็ด​เปลือย ๆ อาจ​เป็น​เมล็ด​ข้าวสาลี​หรือ​เมล็ด​อย่าง​อื่น 38 แต่​พระเจ้า​ประทาน​ร่างกาย​แก่​เมล็ด​นั้น​ตาม​ที่​พระองค์​ต้องการ และ​ประทาน​ร่างกาย​เฉพาะ​แก่​เมล็ด​แต่ละ​ชนิด 39 เนื้อ​ของ​สิ่งมีชีวิต​ทุก​ชนิด​ไม่​เหมือนกัน มนุษย์​มี​เนื้อ​แบบ​หนึ่ง สัตว์​มี​เนื้อ​อีก​แบบ ปลา​มี​อีก​แบบ และ​นก​ก็​มี​อีก​แบบ 40 มี​ทั้ง​ร่างกาย​บน​ท้องฟ้า​และ​ร่างกาย​บน​แผ่นดิน แต่​พระสิริ​ของ​ร่างกาย​บน​ท้องฟ้า​แตกต่าง​จาก​พระสิริ​ของ​ร่างกาย​บน​แผ่นดิน 41 ดวงอาทิตย์​มี​พระสิริ​แบบ​หนึ่ง ดวงจันทร์​มี​พระสิริ​อีก​แบบ และ​ดวงดาว​มี​พระสิริ​อีก​แบบ เพราะ​ดาว​ดวงหนึ่ง​ก็​แตกต่าง​จาก​ดาว​อีก​ดวงหนึ่ง​ใน​พระสิริ

42 การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​ของ​คนตาย​ก็​เช่นเดียวกัน ร่างกาย​ถูก​หว่าน​ลง​ใน​สภาพ​ที่​เสื่อม​สลาย​ได้ แต่​ฟื้น​ขึ้น​ใน​สภาพ​ที่​ไม่​เสื่อม​สลาย 43 ถูก​หว่าน​ลง​ใน​สภาพ​ไร้​เกียรติ แต่​ฟื้น​ขึ้น​ใน​พระสิริ ถูก​หว่าน​ลง​ใน​ความ​อ่อนแอ แต่​ฟื้น​ขึ้น​ด้วย​พลัง 44 ถูก​หว่าน​เป็น​ร่างกาย​ตาม​ธรรมชาติ แต่​ฟื้น​ขึ้น​เป็น​ร่างกาย​ทาง​จิตวิญญาณ มี​ร่างกาย​ตาม​ธรรมชาติ และ​มี​ร่างกาย​ทาง​จิตวิญญาณ​ด้วย

45 ดังนั้น จึง​มี​คำ​เขียน​ไว้​ว่า “อาดัม​มนุษย์​คน​แรก​กลายเป็น​จิต​ที่​มี​ชีวิต”✡ ส่วน​อาดัม​คน​สุดท้าย​กลายเป็น​วิญญาณ​ที่​ให้​ชีวิต 46 แต่​สิ่ง​ที่​เป็น​ทาง​จิตวิญญาณ​ไม่ได้​มา​ก่อน สิ่ง​ที่​เป็น​ตาม​ธรรมชาติ​มา​ก่อน แล้ว​สิ่ง​ที่​เป็น​ทาง​จิตวิญญาณ​จึง​ตาม​มา 47 มนุษย์​คน​แรก​มา​จาก​แผ่นดิน ถูก​สร้าง​จาก​ฝุ่น ส่วน​มนุษย์​คน​ที่​สอง​คือ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จาก​สวรรค์ 48 คน​ที่​ถูก​สร้าง​จาก​ฝุ่น​เป็น​อย่างไร คน​ที่​เป็น​ของ​ฝุ่น​ก็​เป็น​อย่างนั้น และ​ผู้​ที่​มา​จาก​สวรรค์​เป็น​อย่างไร คน​ที่​เป็น​ของ​สวรรค์​ก็​เป็น​อย่างนั้น 49 เรา​มี​รูปลักษณ์​ของ​ผู้​ที่​ถูก​สร้าง​จาก​ฝุ่น​อย่างไร ก็​ให้​เรา* มี​รูปลักษณ์​ของ​ผู้​ที่​มา​จาก​สวรรค์​อย่างนั้น​ด้วย 50 พี่น้อง​ทั้งหลาย† ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​ว่า เนื้อ​และ​เลือด​ไม่​สามารถ​รับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​มรดก และ​สิ่ง​ที่​เสื่อม​สลาย​ได้​ก็​ไม่​สามารถ​รับ​สิ่ง​ที่​ไม่​เสื่อม​สลาย​เป็น​มรดก

51 ดูสิ‡ ข้าพเจ้า​จะ​บอก​ความลับ​แก่​พวก​คุณ เรา​จะ​ไม่​หลับ​ไป​ทุกคน แต่​เรา​ทุกคน​จะ​ถูก​เปลี่ยนแปลง 52 ใน​ชั่ว​ขณะ​เดียว ใน​พริบตา เมื่อ​แตร​ครั้ง​สุดท้าย​ดัง​ขึ้น เพราะ​แตร​จะ​ดัง และ​คนตาย​จะ​ฟื้น​ขึ้น​ใน​สภาพ​ที่​ไม่​เสื่อม​สลาย แล้ว​เรา​จะ​ถูก​เปลี่ยนแปลง 53 เพราะ​ร่างกาย​ที่​เสื่อม​สลาย​ได้​นี้​ต้อง​สวม​สภาพ​ที่​ไม่​เสื่อม​สลาย และ​ร่างกาย​ที่​ตาย​ได้​นี้​ต้อง​สวม​สภาพ​ที่​ไม่​ตาย 54 เมื่อ​ร่างกาย​ที่​เสื่อม​สลาย​ได้​นี้​สวม​สภาพ​ที่​ไม่​เสื่อม​สลาย และ​ร่างกาย​ที่​ตาย​ได้​นี้​สวม​สภาพ​ที่​ไม่​ตาย เมื่อนั้น​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​ก็​จะ​เกิด​ขึ้น​ว่า “ความตาย​ถูก​กลืน​หาย​ไป​ใน​ชัยชนะ”✡

55 “ความตาย​เอ๋ย เหล็กไน​ของ​เจ้า​อยู่​ที่ไหน?

ฮาเดส§ เอ๋ย ชัยชนะ​ของ​เจ้า​อยู่​ที่ไหน?”✡

56 เหล็กไน​ของ​ความตาย​คือ​บาป และ​พลัง​ของ​บาป​คือ​ธรรมบัญญัติ 57 แต่​ขอบคุณ​พระเจ้า ผู้​ทรง​ประทาน​ชัยชนะ​แก่​เรา​ทาง​พระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 58 เพราะฉะนั้น พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า จง​มั่นคง อย่า​หวั่นไหว และ​จง​ทำงาน​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อย่าง​เต็มที่​อยู่​เสมอ เพราะ​พวก​คุณ​รู้​ว่า​งานหนัก​ของ​พวก​คุณ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ไม่​ไร้​ผล

16

1 ส่วน​เรื่อง​การ​รวบรวม​เงิน​เพื่อ​ผู้บริสุทธิ์ พวก​คุณ​จง​ทำ​เหมือน​ที่​ข้าพเจ้า​สั่ง​ประชาคม​ต่าง ๆ ใน​แคว้น​กาลาเทีย 2 ทุก​วัน​แรก​ของ​สัปดาห์ ให้​พวก​คุณ​แต่ละคน​เก็บ​เงิน​ไว้​ตาม​กำลัง​ที่​ตน​มี เพื่อ​จะ​ไม่​ต้อง​มา​รวบรวม​เงิน​กัน​เมื่อ​ข้าพเจ้า​มาถึง 3 เมื่อ​ข้าพเจ้า​มาถึง ข้าพเจ้า​จะ​ส่ง​คน​ที่​พวก​คุณ​เห็นชอบ​พร้อม​จดหมาย ให้​นำ​ของขวัญ​จาก​น้ำใจ​ของ​พวก​คุณ​ไป​ยัง​กรุง​เยรูซาเล็ม 4 ถ้า​สมควร​ที่​ข้าพเจ้า​จะ​ไป​ด้วย พวกเขา​ก็​จะ​ไป​กับ​ข้าพเจ้า

5 ข้าพเจ้า​จะ​มา​หา​พวก​คุณ​หลัง​จาก​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​มาซิโดเนีย เพราะ​ข้าพเจ้า​ตั้งใจ​จะ​เดินทาง​ผ่าน​แคว้น​มาซิโดเนีย 6 และ​บางที​ข้าพเจ้า​อาจ​อยู่​กับ​พวก​คุณ​ระยะหนึ่ง หรือ​อาจ​อยู่​ตลอด​ฤดูหนาว เพื่อ​พวก​คุณ​จะ​ช่วย​ส่ง​ข้าพเจ้า​เดินทาง​ต่อ ไม่ว่า​ข้าพเจ้า​จะ​ไป​ที่ไหน 7 เพราะ​ครั้ง​นี้​ข้าพเจ้า​ไม่​อยาก​พบ​พวก​คุณ​เพียง​ผ่าน ๆ แต่​หวัง​ว่า​จะ​อยู่​กับ​พวก​คุณ​สัก​ระยะ ถ้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​อนุญาต 8 แต่​ข้าพเจ้า​จะ​อยู่​ที่​เมือง​เอเฟซัส​จน​ถึง​วัน​เพ็นเทคอสต์ 9 เพราะ​ประตู​บาน​ใหญ่​ที่​เปิด​โอกาส​ให้​ทำงาน​ได้​อย่าง​เกิดผล​ได้​เปิด​แก่​ข้าพเจ้า​แล้ว และ​มี​คน​ต่อต้าน​อยู่​มาก

10 ถ้า​ทิโมธี​มา จง​ดูแล​ให้​เขา​อยู่​กับ​พวก​คุณ​โดย​ไม่​ต้อง​กลัว เพราะ​เขา​ทำงาน​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เหมือน​ข้าพเจ้า 11 ดังนั้น อย่า​ให้​ใคร​ดูหมิ่น​เขา แต่​จง​ช่วย​ส่ง​เขา​เดินทาง​ต่อ​อย่าง​สันติ เพื่อ​เขา​จะ​มา​หา​ข้าพเจ้า เพราะ​ข้าพเจ้า​กำลัง​รอ​เขา​พร้อม​กับ​พี่น้อง​ทั้งหลาย

12 ส่วน​เรื่อง​อปอลโล​พี่น้อง​ของ​เรา ข้าพเจ้า​ได้​ขอร้อง​เขา​อย่าง​มาก​ให้​มา​หา​พวก​คุณ​พร้อม​กับ​พี่น้อง​คนอื่น ๆ แต่​ตอนนี้​เขา​ไม่​มี​ความ​ประสงค์​จะ​มา​เลย เขา​จะ​มา​เมื่อ​มี​โอกาส

13 จง​ระวังตัว! จง​ยืน​มั่น​ใน​ความเชื่อ! จง​กล้าหาญ! จง​เข้มแข็ง! 14 ทุกสิ่ง​ที่​พวก​คุณ​ทำ จง​ทำ​ด้วย​ความรัก

15 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวก​คุณ พวก​คุณ​รู้​จัก​ครอบครัว​ของ​สเทฟานัส​ว่า พวกเขา​เป็น​ผลแรก​ของ​แคว้น​อาคายา และ​ได้​อุทิศ​ตน​เพื่อ​รับใช้​ผู้บริสุทธิ์ 16 พวก​คุณ​ก็​จง​ยอม​เชื่อฟัง​คน​เช่นนี้ รวมทั้ง​ทุกคน​ที่​ร่วมงาน​และ​ทำงาน​หนัก 17 ข้าพเจ้า​ยินดี​ที่​สเทฟานัส ฟอร์ทูนาทัส และ​อาคายคัส​มา​ถึง เพราะ​พวกเขา​ได้​เติมเต็ม​ส่วน​ที่​ขาด​ไป​จาก​พวก​คุณ 18 เพราะ​พวกเขา​ทำ​ให้​จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​และ​ของ​พวก​คุณ​สดชื่น ดังนั้น จง​เห็น​คุณค่า​ของ​คน​เช่นนี้

19 ประชาคม​ต่าง ๆ ใน​แคว้น​เอเชีย​ฝาก​คำ​ทักทาย​มา​ถึง​พวก​คุณ อาควิลลา​และ​ปริสสิลลา​พร้อม​กับ​ประชาคม​ที่​ประชุม​กัน​ใน​บ้าน​ของ​พวกเขา ฝาก​คำ​ทักทาย​อย่าง​อบอุ่น​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​มา​ถึง​พวก​คุณ 20 พี่น้อง​ทั้งหมด​ฝาก​คำ​ทักทาย​มา​ถึง​พวก​คุณ จง​ทักทาย​กัน​ด้วย​การ​จูบ​อัน​บริสุทธิ์

21 ข้าพเจ้า​เปาโล​เขียน​คำ​ทักทาย​นี้​ด้วย​มือ​ของ​ข้าพเจ้า​เอง 22 ถ้า​ใคร​ไม่​รัก​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า ก็​ให้​เขา​ถูก​สาปแช่ง* องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรด​มา​เถิด!† 23 ขอ​พระคุณ​ของ​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​กับ​พวก​คุณ 24 ความรัก​ของ​ข้าพเจ้า​อยู่​กับ​พวก​คุณ​ทุกคน​ใน​พระเยซูคริสต์ อาเมน

* 1:1 1:1 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้​ได้รับ​การ​เจิม”

† 1:10 1:10 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 1:19 1:19 อิสยาห์ 29:14

✡ 1:31 1:31 เยเรมีย์ 9:24

✡ 2:9 2:9 อิสยาห์ 64:4

✡ 2:16 2:16 อิสยาห์ 40:13

✡ 3:19 3:19 โยบ 5:13

✡ 3:20 3:20 สดุดี 94:11

✡ 5:13 5:13 เฉลยธรรมบัญญัติ 17:7; 19:19; 21:21; 22:21; 24:7

✡ 6:16 6:16 ปฐมกาล 2:24

* 7:3 7:3 NU และ TR มี​ข้อความ​ว่า “สิ่ง​ที่​ควร​ให้​เธอ” แทน “ความรักใคร่​ที่​ควร​ให้​เธอ”

✡ 9:9 9:9 เฉลยธรรมบัญญัติ 25:4

* 9:20 9:20 NU เพิ่ม​ข้อความ​ว่า “แม้​ข้าพเจ้า​เอง​ไม่ได้​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ”

✡ 10:7 10:7 อพยพ 32:6

* 10:9 10:9 NU อ่าน​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า” แทน “พระคริสต์”

✡ 10:26 10:26 สดุดี 24:1

* 11:3 11:3 หรือ “ต้นกำเนิด”

† 11:3 11:3 หรือ “ต้นกำเนิด”

‡ 11:3 11:3 หรือ “ต้นกำเนิด”

* 12:2 12:2 หรือ “คนต่างชาติ”

* 14:6 14:6 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

✡ 14:21 14:21 อิสยาห์ 28:11-12

✡ 14:34 14:34 เฉลยธรรมบัญญัติ 27:9

✡ 15:27 15:27 สดุดี 8:6

✡ 15:32 15:32 อิสยาห์ 22:13

✡ 15:45 15:45 ปฐมกาล 2:7

* 15:49 15:49 NU และ TR อ่าน​ว่า “เรา​จะ” แทน “ก็​ให้​เรา”

† 15:50 15:50 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

‡ 15:51 15:51 “ดูสิ” มา​จาก​คำ​ว่า “ἰδοὺ” หมายถึง มองดู สังเกต ดู​ให้​เห็น หรือ​จับตา​มอง และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

✡ 15:54 15:54 อิสยาห์ 25:8

§ 15:55 15:55 หรือ “นรก”

✡ 15:55 15:55 ดู โฮเชยา 13:14

* 16:22 16:22 ภาษากรีก: อนาเธมา

† 16:22 16:22 ภาษาอาราเมค: มารานาธา!

2 โครินธ์

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

จดหมาย​ฉบับ​ที่​สอง​ของ​เปาโล​ถึง​ชาว​โครินธ์

1

1 ข้าพเจ้า​เปาโล อัครทูต​ของ​พระเยซูคริสต์* ตาม​ความประสงค์​ของ​พระเจ้า และ​ทิโมธี​พี่น้อง​ของเรา ถึง​ประชาคม​ของ​พระเจ้า​ที่​เมือง​โครินธ์ พร้อมกับ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน​ทั่ว​แคว้น​อาคายา 2 ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​จาก​พระเจ้า​พระบิดาของเรา และ​จาก​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า อยู่​กับ​พวกคุณ

3 ขอ​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​แด่​พระเจ้า พระบิดาของ​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของเรา พระบิดาผู้​เปี่ยม​ด้วย​ความเมตตา และ​พระเจ้า​ผู้​ประทาน​การปลอบใจ​ทุกอย่าง 4 พระองค์​ทรง​ปลอบใจ​เรา​ใน​ความทุกข์ยาก​ทุกอย่าง เพื่อ​ให้​เรา​สามารถ​ปลอบใจ​คนที่​กำลัง​เผชิญ​ความทุกข์ยาก​อย่าง​ใด​อย่างหนึ่ง ด้วย​การปลอบใจ​ที่​เรา​เอง​ได้รับ​จาก​พระเจ้า 5 เพราะ​ความทุกข์ทรมาน​ของ​พระคริสต์​มาถึง​เรา​อย่าง​ล้นเหลือ​เพียงใด การปลอบใจ​ที่​เรา​ได้รับ​ทาง​พระคริสต์​ก็​ล้นเหลือ​เพียงนั้น 6 ถ้า​เรา​ต้อง​ทนทุกข์ยาก ก็​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ได้รับ​การปลอบใจ​และ​ความรอด ถ้า​เรา​ได้รับ​การปลอบใจ ก็​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ได้รับ​การปลอบใจ​เช่นกัน การปลอบใจ​นี้​ทำให้​พวกคุณ​อดทน​อย่าง​มั่นคง​ต่อ​ความทุกข์ทรมาน​แบบ​เดียว​กับ​ที่​เรา​ทน​อยู่ 7 ความหวัง​ที่​เรา​มี​ต่อ​พวกคุณ​นั้น​มั่นคง เพราะ​เรา​รู้ว่า​เมื่อ​พวกคุณ​มี​ส่วน​ใน​ความทุกข์ทรมาน ก็​มี​ส่วน​ใน​การปลอบใจ​ด้วย

8 พี่น้อง​ทั้งหลาย† เรา​อยาก​ให้​พวกคุณ​รู้เรื่อง​ความทุกข์ยาก​ที่​เกิดขึ้น​กับ​เรา​ใน​แคว้น​เอเชีย เรา​ถูก​กดดัน​หนักเกินกำลัง​อย่างยิ่ง จน​สิ้นหวังแม้​แต่​จะ​มีชีวิตอยู่​ต่อ 9 ใน​ใจ​เรา​เอง เรา​ได้รับ​คำตัดสิน​ให้​ตาย​แล้ว เพื่อ​เราจะ​ไม่​ไว้วางใจ​ใน​ตัวเอง แต่​ไว้วางใจ​ใน​พระเจ้า​ผู้​ทรง​ทำให้​คนตาย​ฟื้นขึ้นจากความตาย 10 พระองค์​ทรง​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​ความตาย​อัน​น่า​กลัว​เช่นนั้น และ​ยัง​ทรง​ช่วย​อยู่ เรา​หวัง​ใน​พระองค์ว่า​พระองค์​จะ​ทรง​ช่วย​เรา​อีก 11 พวกคุณ​ก็​ช่วย​เรา​ด้วย​การ​อธิษฐานวิงวอน เพื่อ​ว่า​ของประทาน​ที่​เรา​ได้รับ​อาศัย​คำ​อธิษฐาน​ของ​คนจำนวนมาก จะ​ทำให้​คนจำนวนมาก​ถวาย​คำ​ขอบคุณ​เพื่อ​พวกคุณ‡

12 สิ่งที่​เรา​อวด​ได้​คือ มโนธรรม​ของเรา​เป็นพยาน​ว่า เรา​ดำเนินชีวิต​ใน​โลก​นี้​ด้วย​ความ​บริสุทธิ์​และ​ความจริงใจ​ที่​มาจาก​พระเจ้า ไม่ใช่​ด้วย​ปัญญา​ตาม​เนื้อหนัง แต่​ด้วย​พระคุณ​ของ​พระเจ้า และ​ยิ่งกว่านั้น​เมื่อ​อยู่กับ​พวกคุณ 13 เพราะ​เรา​ไม่ได้​เขียน​อะไร​ถึง​พวกคุณ​นอกจาก​สิ่งที่​พวกคุณ​อ่าน​หรือ​รับ​รู้​อยู่แล้ว และ​ข้าพเจ้า​หวัง​ว่า​พวกคุณ​จะ​รับ​รู้​จนถึง​ที่สุด 14 อย่างที่​พวกคุณ​รับรู้​เรา​อยู่บ้าง​แล้ว​ว่า พวกเรา​เป็น​เหตุ​ให้​พวกคุณ​อวด​ได้ เช่นเดียวกับ​ที่​พวกคุณ​เป็น​เหตุ​ให้​พวกเรา​อวด​ได้ ใน​วัน​ของ​พระเยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของเรา

15 ด้วย​ความ​มั่น​ใจ​นี้ ข้าพเจ้า​ตั้งใจ​ว่า​จะ​มาหา​พวกคุณ​ก่อน เพื่อ​พวกคุณ​จะได้รับ​ประโยชน์​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง 16 แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​เดินทาง​ผ่าน​พวกคุณ​ไป​ยัง​มาซิโดเนีย จาก​มาซิโดเนีย​จะกลับมา​หา​พวกคุณ​อีก แล้ว​ให้​พวกคุณ​ช่วย​ส่ง​ข้าพเจ้า​เดินทาง​ต่อไป​ยัง​ยูเดีย 17 เมื่อ​ข้าพเจ้า​วางแผน​อย่างนี้ ข้าพเจ้า​โลเล​หรือ? หรือ​สิ่งที่​ข้าพเจ้า​วางแผน ข้าพเจ้า​วางแผน​ตาม​เนื้อหนัง จน​คำของข้าพเจ้า​มีทั้ง “ใช่ ใช่” และ “ไม่ ไม่” หรือ? 18 แต่​พระเจ้า​ทรง​สัตย์ซื่อ และ​คำพูด​ของเรา​ที่​มี​ต่อ​พวกคุณ​ก็​ไม่ได้​เป็น​ทั้ง “ใช่” และ “ไม่ใช่” 19 เพราะ​พระเยซูคริสต์​พระบุตร​ของ​พระเจ้า ผู้ที่​พวกเรา คือ​ข้าพเจ้า สิลวานัส และ​ทิโมธี ประกาศ​ท่ามกลาง​พวกคุณ ไม่ได้​เป็น​ทั้ง “ใช่” และ “ไม่ใช่” แต่​ใน​พระองค์​มี​แต่ “ใช่” 20 เพราะ​ไม่ว่า​พระเจ้า​ทรง​มี​คำสัญญา​มาก​เท่า​ใด ทุก​คำสัญญา​ก็​เป็น “ใช่” ใน​พระองค์ ดังนั้น​โดย​ทาง​พระองค์ เรา​จึงกล่าว “อาเมน” เพื่อ​ถวายพระสิริแด่พระเจ้า​ผ่าน​พวกเรา

21 พระเจ้า​คือ​ผู้​ทรง​ทำให้​พวกเรา​กับ​พวกคุณ​มั่นคง​ใน​พระคริสต์ และ​ทรง​เจิม​พวกเรา 22 พระองค์​ยัง​ทรง​ประทับตรา​เรา และ​ประทาน​พระวิญญาณ​ไว้ใน​ใจ​เรา​เป็น​มัดจำ​ด้วย

23 ข้าพเจ้า​เรียก​พระเจ้า​มา​เป็นพยาน​ต่อ​จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า ที่​ข้าพเจ้า​ยัง​ไม่ได้​ไป​เมือง​โครินธ์​ก็​เพื่อ​จะ​ผ่อนปรน​ให้​พวกคุณ 24 เรา​ไม่ได้​มี​อำนาจ​ควบคุม​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ แต่​เป็น​ผู้​ร่วมงาน​กับ​พวกคุณ​เพื่อ​ความยินดี​ของ​พวกคุณ เพราะ​พวกคุณ​ยืนหยัด​มั่นคง​ด้วย​ความเชื่อ

2

1 แต่​ข้าพเจ้า​ตัดสินใจ​แล้ว​ว่า​จะไม่​มาหา​พวกคุณ​อีก​ด้วย​ความเศร้าโศก 2 เพราะ​ถ้า​ข้าพเจ้า​ทำให้​พวกคุณ​เศร้า แล้ว​ใคร​จะทำให้​ข้าพเจ้า​ยินดี นอกจาก​คนที่​ข้าพเจ้า​ทำให้​เศร้า? 3 ข้าพเจ้า​เขียน​เรื่องนี้​ไป​ก็​เพื่อ​ว่า เมื่อ​ข้าพเจ้า​มา ข้าพเจ้า​จะ​ไม่ต้อง​เศร้า​เพราะ​คนที่​ควรทำ​ให้​ข้าพเจ้า​ยินดี ข้าพเจ้า​มั่น​ใจ​ใน​พวกคุณ​ทุกคน​ว่า ความยินดี​ของ​ข้าพเจ้า​เป็น​ความยินดี​ของ​พวกคุณ​ทุกคน​ด้วย 4 เพราะ​ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวกคุณ​ท่ามกลาง​ความทุกข์ยาก​มากมาย​และ​ความปวดร้าวใน​ใจ พร้อมกับ​น้ำตามากมาย ไม่ใช่​เพื่อทำ​ให้​พวกคุณ​เศร้า แต่​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​รู้ว่า​ข้าพเจ้า​รัก​พวกคุณ​มาก​เพียง​ใด

5 ถ้า​ใคร​ทำ​ให้เกิด​ความ​เศร้า เขา​ไม่​ได้ทำให้​ข้าพเจ้า​เศร้า แต่​ทำให้​พวกคุณ​ทุกคน​เศร้า​อยู่บ้าง ข้าพเจ้า​พูด​อย่างนี้​เพื่อ​จะ​ไม่​กดดัน​พวกคุณ​หนัก​เกินไป 6 การ​ลงโทษ​ที่​คน​ส่วนใหญ่​ได้​ลง​แก่​เขา​นั้น​เพียง​พอ​แล้ว 7 ดังนั้น ตรงกันข้าม พวกคุณ​ควร​ยก​โทษ​และ​ปลอบใจ​เขา เพื่อไม่ให้​เขา​ถูก​ความ​เศร้า​ที่​หนัก​เกิน​ไป​กลืนกิน 8 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวกคุณ​ให้​ยืนยัน​ให้​เขา​รู้ว่า​พวกคุณ​รัก​เขา 9 เหตุ​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​มา​ก็​เพื่อ​ทดสอบ​พวกคุณ​ว่า พวกคุณ​เชื่อฟัง​ใน​ทุกเรื่อง​หรือไม่ 10 พวกคุณ​ยก​โทษ​ให้​ใคร​ใน​เรื่อง​ใด ข้าพเจ้า​ก็​ยก​โทษ​ให้​คนนั้น​ด้วย เพราะ​ถ้า​ข้าพเจ้า​ได้​ยก​โทษ​ใน​เรื่อง​ใด ข้าพเจ้า​ก็​ยก​โทษ​ให้​คนนั้น​เพื่อ​เห็นแก่​พวกคุณ ต่อหน้า​พระคริสต์ 11 เพื่อไม่ให้​ซาตาน​ฉวยโอกาส​เอาเปรียบ​เรา เพราะ​เรา​รู้​กลอุบาย​ของ​มัน​ดี

12 เมื่อ​ข้าพเจ้า​มาถึง​เมือง​โทรอัส​เพื่อ​ประกาศ​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์ และ​มี​ประตู​เปิดกว้าง​ให้​ข้าพเจ้า​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 13 จิตวิญญาณ​ของ​ข้าพเจ้า​ไม่​สงบ เพราะ​ไม่พบ​ทิตัส​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จึง​ลา​พวกเขา​และ​เดินทางไป​มาซิโดเนีย

14 แต่​ขอบคุณ​พระเจ้า ผู้​ทรง​นำ​เรา​ไป​ใน​ขบวน​แห่ง​ชัยชนะ​ใน​พระคริสต์​อยู่เสมอ และ​ทรง​ให้​กลิ่นหอมแห่ง​การ​รู้จัก​พระองค์​แพร่ไป​ทุกแห่ง​ผ่าน​เรา 15 เพราะ​เรา​เป็น​กลิ่นหอมของ​พระคริสต์​สำหรับ​พระเจ้า ทั้ง​ท่ามกลาง​คนที่​กำลังได้รับความรอด​และ​คนที่​กำลัง​พินาศ 16 สำหรับ​ฝ่ายหนึ่ง เรา​เป็น​กลิ่นเหม็น​จาก​ความตาย​สู่​ความตาย แต่​อีกฝ่ายหนึ่ง เรา​เป็น​กลิ่นหอม​จาก​ชีวิต​สู่​ชีวิต ใคร​เล่า​จะ​มี​ความสามารถ​พอ​สำหรับ​เรื่อง​เหล่านี้? 17 เพราะ​เรา​ไม่​เหมือน​คนจำนวนมาก​ที่​เร่ขาย​พระคำ​ของ​พระเจ้า แต่​เรา​พูด​ด้วย​ความจริงใจ ใน​ฐานะ​ผู้ที่​มาจาก​พระเจ้า ต่อหน้าพระเจ้า และ​ใน​พระคริสต์

3

1 เรา​กำลัง​เริ่ม​ยกย่อง​ตัวเอง​อีก​หรือ? หรือ​เรา​ต้องการ​จดหมายรับรอง​ถึง​พวกคุณ​หรือ​จาก​พวกคุณ​เหมือน​บางคน​หรือ? 2 พวกคุณเอง​คือ​จดหมาย​ของเรา ซึ่ง​เขียนไว้​ใน​ใจ​เรา ทุกคน​รู้จัก​และ​อ่าน​ได้ 3 เห็น​ได้​ชัด​ว่า​พวกคุณ​เป็น​จดหมาย​ของ​พระคริสต์ ซึ่ง​เรา​ได้​ทำหน้าที่​รับใช้ ไม่ได้​เขียน​ด้วย​หมึก แต่​ด้วย​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ผู้​มีชีวิต ไม่ได้​เขียน​ลง​บน​แผ่นศิลา แต่​ลง​บน​หัวใจที่​เป็น​เนื้อหนัง​ของ​มนุษย์

4 เรา​มี​ความ​มั่น​ใจ​เช่นนี้​ต่อ​พระเจ้า​โดย​ทาง​พระคริสต์ 5 ไม่ใช่​ว่า​เรา​มี​ความสามารถ​พอ​ใน​ตัวเอง​ที่จะ​คิดว่า​สิ่งใด​มาจาก​ตัว​เรา​เอง แต่​ความสามารถ​ของเรา​มาจาก​พระเจ้า 6 พระองค์​ทรง​ทำให้​เรา​มี​ความสามารถ​พอ​ที่​จะเป็น​ผู้รับใช้​พันธสัญญาใหม่ ไม่ใช่​ของ​ตัวบท แต่​ของ​พระวิญญาณ เพราะ​ตัวบททำให้​ตาย แต่​พระวิญญาณ​ประทาน​ชีวิต

7 ถ้า​งานรับใช้​ที่​นำ​ความตาย ซึ่ง​ถูก​จารึก​ไว้​บน​แผ่นศิลา มา​พร้อมกับ​พระสิริ จน​ชาวอิสราเอล​ไม่อาจ​จ้องดู​ใบหน้า​ของ​โมเสส​ได้ เพราะ​พระสิริ​บน​ใบหน้า​ของ​เขา แม้​พระสิริ​นั้น​กำลัง​เลือนหาย​ไป 8 งานรับใช้​ของ​พระวิญญาณ​จะ​ยิ่ง​มี​พระสิริ​มากกว่า​นั้น​เพียง​ใด? 9 เพราะ​ถ้า​งานรับใช้​ที่​นำ​การพิพากษาลงโทษ​มา​มี​พระสิริ งานรับใช้​ที่​นำ​ความชอบธรรม​มา​ยิ่ง​มี​พระสิริ​มากกว่า​นั้น​อีก 10 อันที่จริง สิ่งที่​เคย​มี​พระสิริ​กลับ​ไม่มี​พระสิริ​ใน​เรื่องนี้ เมื่อ​เทียบ​กับ​พระสิริ​ที่​ยิ่งกว่า​มาก 11 เพราะ​ถ้า​สิ่งที่​กำลัง​เลือนหาย​ไป​ยัง​มา​พร้อมกับ​พระสิริ สิ่งที่​คงอยู่​ยิ่ง​มี​พระสิริ​มากกว่า​นั้น

12 เมื่อเรา​มีความหวัง​เช่นนี้ เรา​จึง​พูด​อย่าง​เปิดเผย​และ​กล้าหาญ​มาก 13 เรา​ไม่​เหมือน​โมเสส​ที่​เอา​ผ้าคลุมใบหน้า เพื่อไม่ให้​ชาวอิสราเอล​จ้องดู​จุดจบ​ของ​สิ่งที่​กำลัง​เลือนหาย​ไป 14 แต่​จิตใจ​ของ​พวกเขา​แข็งกระด้าง เพราะ​จนถึง​ทุกวันนี้ เมื่อ​มี​การ​อ่าน​พันธสัญญาเดิม ผ้าคลุมผืน​เดิม​ก็​ยังคง​อยู่ เพราะ​ผ้าคลุมนั้น​ถูก​เอา​ออก​ใน​พระคริสต์ 15 แต่​จนถึง​ทุกวันนี้ เมื่อ​อ่าน​ข้อเขียนของ​โมเสส ผ้าคลุมก็​ยัง​ปิด​หัวใจของ​พวกเขา​อยู่ 16 แต่​เมื่อ​ใคร​หันกลับ​มาหา​องค์พระผู้เป็นเจ้า ผ้าคลุมก็​ถูก​เอา​ออก 17 องค์พระผู้เป็นเจ้า​คือ​พระวิญญาณ และ​ที่ใด​มี​พระวิญญาณ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ที่นั่น​มี​เสรีภาพ 18 พวกเรา​ทุกคน​ไม่มี​ผ้าคลุมใบหน้า มองเห็น​พระสิริ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ราว​กับ​มอง​ใน​กระจก และ​กำลัง​ได้รับ​การเปลี่ยนแปลง​ให้​เป็น​พระฉายา​เดียวกัน จาก​พระสิริ​สู่​พระสิริ การเปลี่ยนแปลง​นี้​มา​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้​ทรง​เป็น​พระวิญญาณ

4

1 ดังนั้น เมื่อเรา​มี​งานรับใช้​นี้​เพราะ​ได้รับ​ความเมตตา เรา​จึง​ไม่​ท้อใจ 2 แต่​เรา​ได้​ละทิ้ง​สิ่ง​ที่​ซ่อนไว้​อัน​น่าอับอาย ไม่​ดำเนินชีวิต​อย่าง​เจ้าเล่ห์ และ​ไม่​ใช้​พระคำ​ของ​พระเจ้า​อย่าง​หลอกลวง แต่​เรา​เปิดเผย​ความจริง และ​ด้วย​การ​เปิดเผย​นั้น เรา​จึง​ให้​มโนธรรม​ของ​ทุกคน​พิจารณา​เรา​ต่อหน้า​พระเจ้า 3 แม้​ข่าวดี​ของ​เราจะ​ถูก​ปิดบัง ก็​ถูก​ปิดบังสำหรับ​คนที่​กำลัง​ตาย 4 เทพเจ้า​ของ​โลก​นี้​ได้ทำให้​จิตใจ​ของ​คน​ไม่​เชื่อ​มืดบอด เพื่อไม่ให้​แสง​แห่ง​ข่าวดี​เรื่อง​พระสิริ​ของ​พระคริสต์ ผู้​ทรง​เป็น​พระฉายา​ของ​พระเจ้า ส่อง​มาถึง​พวกเขา 5 เพราะ​เรา​ไม่ได้​ประกาศ​ตัว​เรา​เอง แต่​ประกาศ​พระเยซูคริสต์​ว่า​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้า ส่วนตัว​เรา​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พวกคุณ​เพราะ​เห็นแก่​พระเยซู 6 เพราะ​พระเจ้า​ผู้​กล่าว​ว่า “แสงสว่าง​จะ​ส่อง​ออกมา​จาก​ความมืด”✡ ได้​ทรง​ส่อง​แสง​ใน​ใจ​เรา เพื่อ​ประทาน​แสงสว่าง​แห่ง​ความรู้​ถึง​พระสิริ​ของ​พระเจ้า​ใน​ใบหน้า​ของ​พระเยซูคริสต์

7 แต่​เรา​มี​ทรัพย์​ล้ำค่า​นี้​อยู่ใน​ภาชนะ​ดิน เพื่อ​ให้​เห็นว่า​พลัง​อัน​ยิ่งใหญ่​เกินประมาณนั้น​มาจาก​พระเจ้า ไม่ได้​มาจาก​เรา 8 เรา​ถูก​บีบคั้น​รอบด้าน แต่​ไม่​ถึง​กับ​ถูก​บดขยี้ เรา​สับสน แต่​ไม่​สิ้นหวัง 9 เรา​ถูก​ไล่ล่า แต่​ไม่​ถูก​ทอดทิ้ง เรา​ถูก​ตีล้ม แต่​ไม่​ถูก​ทำลาย 10 เรา​แบก​การตาย​ของ​พระเยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ไว้​ใน​ร่างกาย​อยู่เสมอ เพื่อ​ชีวิต​ของ​พระเยซู​จะ​ปรากฏ​ใน​ร่างกาย​ของเรา​ด้วย 11 เพราะ​พวกเรา​ที่​ยัง​มีชีวิตอยู่​ถูก​ส่งมอบ​ให้​ตาย​อยู่เสมอ​เพราะ​เห็นแก่​พระเยซู เพื่อ​ชีวิต​ของ​พระเยซู​จะ​ปรากฏ​ใน​เนื้อหนัง​ของเรา​ซึ่ง​ต้อง​ตาย​ด้วย 12 ดังนั้น ความตาย​จึง​ทำงาน​อยู่ใน​เรา แต่​ชีวิต​ทำงาน​อยู่ใน​พวกคุณ

13 เรา​มี​วิญญาณ​แห่ง​ความเชื่อ​เดียวกัน ตามที่​เขียนไว้​ว่า “ข้าพเจ้า​เชื่อ ดังนั้น​ข้าพเจ้า​จึง​พูด”✡ พวกเรา​ก็​เชื่อ ดังนั้น​พวกเราจึง​พูด​ด้วย 14 เพราะ​รู้ว่า​พระองค์​ผู้​ทรง​ทำให้​พระเยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ฟื้นขึ้นจากความตาย จะ​ทรง​ทำให้​เรา​ฟื้นขึ้นจากความตาย​โดย​ทาง​พระเยซู​ด้วย* และ​จะ​ทรง​พา​เรา​ไป​อยู่​พร้อมกับ​พวกคุณ​ต่อหน้า​พระองค์ 15 เพราะ​ทุกสิ่ง​นี้​เกิดขึ้น​เพื่อ​พวกคุณ เพื่อ​เมื่อ​พระคุณ​แผ่​ไปถึง​คนจำนวนมาก​ขึ้น การ​ขอบคุณ​ก็​จะ​เพิ่มพูนขึ้น​และ​นำ​พระสิริ​มา​สู่​พระเจ้า

16 ดังนั้น เรา​จึง​ไม่​ท้อใจ แม้​ตัว​เรา​ภายนอก​กำลัง​เสื่อมสลาย แต่​ตัว​เรา​ภายใน​กำลัง​ได้รับการฟื้นฟู​ขึ้นใหม่​ทุกวัน 17 เพราะ​ความทุกข์ยาก​อัน​เบา​ของเรา ซึ่ง​มีอยู่​เพียง​ชั่วครู่ กำลัง​ก่อให้​เรา​ได้รับ​น้ำหนัก​แห่ง​พระสิริ​นิรันดร์​ที่​ยิ่งใหญ่​เกิน​ประมาณ​มาก​ขึ้น​ทุกที 18 เพราะ​เรา​ไม่ได้​เพ่งดู​สิ่งที่​มองเห็น​ได้ แต่​สิ่งที่​มองไม่เห็น เพราะ​สิ่งที่​มองเห็น​ได้​นั้น​อยู่​ชั่วคราว ส่วน​สิ่งที่​มองไม่เห็น​นั้น​เป็น​นิรันดร์

5

1 เพราะ​เรา​รู้​ว่า ถ้า​บ้าน​บน​โลก​นี้​ของ​เรา ซึ่ง​เป็น​เหมือน​เต็นท์ ถูก​รื้อ​ไป เรา​ก็​มี​อาคาร​จาก​พระเจ้า เป็น​บ้าน​ที่​มนุษย์​ไม่ได้​สร้าง​ด้วย​มือ และ​อยู่​เป็น​นิรันดร์​ใน​สวรรค์ 2 เพราะ​ขณะ​ที่​อยู่​ใน​ร่างกาย​นี้ เรา​คร่ำครวญ และ​ปรารถนา​อย่าง​ยิ่ง​ที่​จะ​สวม​ที่​อยู่อาศัย​ของ​เรา​ซึ่ง​มา​จาก​สวรรค์ 3 ถ้า​เรา​ได้​สวม​จริง เรา​ก็​จะ​ไม่​ถูก​พบ​ว่า​เปลือยเปล่า 4 เพราะ​เรา​ที่​อยู่​ใน​เต็นท์​นี้​คร่ำครวญ​ด้วย​ความ​หนักใจ ไม่ใช่​เพราะ​เรา​อยาก​ถอด​สิ่ง​ที่​สวม​อยู่ แต่​เพราะ​เรา​อยาก​สวม​อีก​สิ่ง​หนึ่ง​ทับ เพื่อ​สิ่ง​ที่​ต้อง​ตาย​จะ​ถูก​ชีวิต​กลืนกิน 5 พระเจ้า​คือ​ผู้​ทรง​เตรียม​เรา​ไว้​สำหรับ​สิ่ง​นี้​โดย​เฉพาะ และ​พระองค์​ยัง​ประทาน​พระวิญญาณ​แก่​เรา​เป็น​มัดจำ​ด้วย

6 เพราะฉะนั้น เรา​จึง​มี​ความมั่นใจ​อยู่​เสมอ และ​รู้​ว่า ขณะที่​เรา​ยัง​พักอาศัย​อยู่​ใน​ร่างกาย เรา​ก็​อยู่​ห่าง​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า 7 เพราะ​เรา​ดำเนินชีวิต​ด้วย​ความเชื่อ ไม่ใช่​ด้วย​สิ่ง​ที่​มองเห็น 8 เรา​มี​ความ​กล้าหาญ และ​ข้าพเจ้า​ขอ​ย้ำ​ว่า เรา​ยินดี​มากกว่า​ที่​จะ​จาก​ร่างกาย​นี้​ไป และ​ไป​พักอาศัย​อยู่​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 9 เพราะฉะนั้น ไม่ว่า​เรา​จะ​อยู่​ใน​ร่างกาย​นี้ หรือ​จาก​ร่างกาย​นี้​ไป เรา​ก็​ตั้งเป้า​ว่า​จะ​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระองค์ 10 เพราะ​เรา​ทุกคน​ต้อง​ปรากฏ​ต่อหน้า​บัลลังก์​พิพากษา​ของ​พระคริสต์ เพื่อ​แต่ละคน​จะ​ได้รับ​ตาม​สิ่ง​ที่​ตน​ได้​ทำ​ขณะ​อยู่​ใน​ร่างกาย ไม่ว่า​ดี​หรือ​ชั่ว

11 เพราะฉะนั้น เมื่อ​เรา​รู้จัก​ความ​ยำเกรง​องค์พระผู้เป็นเจ้า เรา​จึง​โน้มน้าว​ผู้คน พระเจ้า​ทรง​รู้จัก​เรา​อย่าง​ชัดแจ้ง และ​ข้าพเจ้า​หวัง​ว่า มโนธรรม​ของ​พวกคุณ​ก็​รู้จัก​เรา​อย่าง​ชัดแจ้ง​เช่นกัน 12 เรา​ไม่ได้​ยกย่อง​ตัวเอง​ต่อ​พวกคุณ​อีก แต่​เพียง​ให้​พวกคุณ​มี​เหตุ​ที่​จะ​อวด​เรื่อง​เรา เพื่อ​พวกคุณ​จะ​มี​คำ​ตอบ​แก่​คน​ที่​อวด​สิ่ง​ที่​เห็น​ภายนอก ไม่ใช่​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​ใจ 13 เพราะ​ถ้า​เรา​เสียสติ ก็​เพื่อ​พระเจ้า แต่​ถ้า​เรา​มี​สติ ก็​เพื่อ​พวกคุณ 14 เพราะ​ความรัก​ของ​พระคริสต์​ผลักดัน​เรา เรา​ตัดสิน​อย่างนี้​ว่า คน​หนึ่ง​ได้​ตาย​เพื่อ​ทุกคน ดังนั้น ทุกคน​จึง​ตาย​แล้ว 15 พระองค์​ตาย​เพื่อ​ทุกคน เพื่อ​คน​ที่​มีชีวิต​อยู่​จะ​ไม่​อยู่​เพื่อ​ตัวเอง​อีกต่อไป แต่​อยู่​เพื่อ​พระองค์​ผู้​ทรง​ตาย​และ​ฟื้นขึ้นจากความตาย​เพื่อ​พวกเขา

16 เพราะฉะนั้น ตั้งแต่​นี้​ไป เรา​ไม่​รู้จัก​ใคร​ตาม​เนื้อหนัง​อีก แม้​เรา​เคย​รู้จัก​พระคริสต์​ตาม​เนื้อหนัง แต่​ตอนนี้​เรา​ไม่​รู้จัก​พระองค์​อย่างนั้น​อีกแล้ว 17 เพราะฉะนั้น ถ้า​ใคร​อยู่​ใน​พระคริสต์ เขา​ก็​เป็น​สิ่งสร้าง​ใหม่ สิ่ง​เก่า​ทั้งหลาย​ได้​ผ่านพ้น​ไป​แล้ว ดูสิ* ทุกสิ่ง​ได้​กลาย​เป็น​ใหม่​แล้ว 18 แต่​ทุกสิ่ง​มา​จาก​พระเจ้า ผู้​ทรง​ทำ​ให้​เรา​คืนดี​กับ​พระองค์​โดย​ทาง​พระเยซูคริสต์ และ​ประทาน​งานรับใช้​แห่ง​การคืนดี​แก่​เรา 19 คือ พระเจ้า​ทรง​อยู่​ใน​พระคริสต์ และ​ทรง​ทำ​ให้​โลก​คืนดี​กับ​พระองค์ โดย​ไม่​ทรง​นับ​ความผิด​ของ​พวกเขา​ไว้​เป็น​โทษ และ​ทรง​มอบ​ถ้อยคำ​เรื่อง​การคืนดี​ไว้​กับ​เรา

20 เพราะฉะนั้น เรา​เป็น​ทูต​แทน​พระคริสต์ ราวกับ​ว่า​พระเจ้า​ทรง​ขอร้อง​พวกคุณ​ผ่าน​ทาง​เรา เรา​ขอร้อง​พวกคุณ​แทน​พระคริสต์​ว่า จง​คืนดี​กับ​พระเจ้า 21 พระเจ้า​ทรง​ทำ​ให้​ผู้​ที่​ไม่​รู้จัก​บาป​เป็น​บาป​แทน​เรา เพื่อ​ว่า​ใน​พระองค์ เรา​จะ​ได้​กลาย​เป็น​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า

6

1 ใน​ฐานะ​ผู้ร่วมงาน เรา​ขอร้อง​พวกคุณ​ด้วย​ว่า อย่า​รับ​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​อย่าง​ไร้ผล 2 เพราะ​พระองค์​กล่าว​ว่า

“เมื่อ​ถึง​เวลา​ที่​เรา​โปรดรับ เรา​ได้​ฟัง​เจ้า

ใน​วัน​แห่ง​ความรอด เรา​ได้​ช่วย​เจ้า”✡

ดูสิ ตอนนี้​คือ​เวลา​ที่​ทรง​ยอมรับ ดูสิ ตอนนี้​คือ​วัน​แห่ง​ความรอด 3 เรา​ไม่​ทำ​สิ่งใด​ให้​ใคร​สะดุด เพื่อ​งานรับใช้​ของ​เรา​จะ​ไม่​ถูก​ตำหนิ 4 แต่​ใน​ทุกเรื่อง เรา​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​เรา​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า คือ​ด้วย​ความอดทน​อย่าง​มาก ใน​ความทุกข์ยาก ใน​ความลำบาก ใน​ความคับขัน 5 ใน​การ​ถูก​ทุบตี ใน​การ​ถูก​จำคุก ใน​ความวุ่นวาย ใน​การ​ตรากตรำ ใน​การ​อดหลับอดนอน ใน​การ​อดอาหาร 6 ด้วย​ความบริสุทธิ์ใจ ด้วย​ความรู้ ด้วย​ความเพียรอดทน ด้วย​ความกรุณา ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ ด้วย​ความรัก​ที่​จริงใจ 7 ด้วย​ถ้อยคำ​แห่ง​ความจริง ด้วย​พลัง​ของ​พระเจ้า ด้วย​อาวุธ​แห่ง​ความชอบธรรม​ทั้ง​ใน​มือขวา​และ​มือซ้าย 8 ทั้ง​เมื่อ​ได้รับ​เกียรติ​และ​ถูก​ดูหมิ่น ทั้ง​เมื่อ​ถูก​กล่าวร้าย​และ​ได้รับ​คำชม ถูก​มอง​ว่า​เป็น​คน​หลอกลวง แต่​เรา​พูด​ความจริง 9 เหมือน​ไม่มี​ใคร​รู้จัก แต่​กลับ​เป็น​ที่​รู้จัก​ดี เหมือน​กำลัง​ตาย แต่​ดูสิ เรา​ยัง​มีชีวิต เหมือน​ถูก​ลงโทษ แต่​ไม่​ถูก​ฆ่า 10 เหมือน​เศร้าโศก แต่​ยินดี​อยู่​เสมอ เหมือน​ยากจน แต่​ทำ​ให้​คน​มากมาย​มั่งคั่ง เหมือน​ไม่มี​อะไร​เลย แต่​กลับ​มี​ทุกสิ่ง

11 ชาว​โครินธ์​ทั้งหลาย เรา​พูด​กับ​พวกคุณ​อย่าง​เปิดเผย และ​ใจ​ของ​เรา​เปิดกว้าง​ต่อ​พวกคุณ 12 เรา​ไม่ได้​ปิดใจ​ต่อ​พวกคุณ แต่​พวกคุณ​ต่างหาก​ที่​ปิดใจ​ของ​ตัวเอง 13 ข้าพเจ้า​พูด​กับ​พวกคุณ​เหมือน​พูด​กับ​ลูก เพื่อ​เป็น​การ​ตอบแทนกัน พวกคุณ​ก็​จง​เปิดใจ​ให้​กว้าง​เช่นกัน

14 อย่า​เทียมแอก​ร่วม​กับ​คน​ไม่​เชื่อ​อย่าง​ไม่​เหมาะสม เพราะ​ความชอบธรรม​จะ​มีส่วนร่วม​อะไร​กับ​ความอธรรม? หรือ​ความสว่าง​จะ​มีส่วนร่วม​อะไร​กับ​ความมืด? 15 พระคริสต์​จะ​ลงรอย​อะไร​กับ​เบลีอัล? หรือ​คน​ที่​เชื่อ​จะ​มีส่วน​อะไร​กับ​คน​ไม่​เชื่อ? 16 วิหาร​ของ​พระเจ้า​จะ​ลงรอย​อะไร​กับ​รูปเคารพ? เพราะ​พวกคุณ​เป็น​วิหาร​ของ​พระเจ้า​ผู้​มีชีวิต ดังที่​พระเจ้า​กล่าว​ว่า “เรา​จะ​อยู่​ใน​พวกเขา และ​ดำเนิน​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกเขา และ​พวกเขา​จะ​เป็น​ประชาชน​ของ​เรา”✡ 17 เพราะฉะนั้น

“ ‘จง​ออกมา​จาก​ท่ามกลาง​พวกเขา

และ​แยกตัว​ออกมา’ องค์พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว

‘อย่า​แตะต้อง​สิ่ง​ที่​ไม่​สะอาด

แล้ว​เรา​จะ​รับ​พวกเจ้า✡

18 เรา​จะ​เป็น​บิดา​ของ​พวกเจ้า

พวกเจ้า​จะ​เป็น​บุตรชาย​และ​บุตรหญิง​ของ​เรา’

องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้​ทรง​อำนาจ​เหนือ​ทุกสิ่ง​กล่าว”✡

7

1 เพราะฉะนั้น พวกคุณ​ที่รัก เมื่อ​เรา​มี​คำสัญญา​เหล่านี้ เรา​จง​ชำระ​ตัวเรา​ให้​สะอาด​จาก​มลทิน​ทุกอย่าง​ทั้ง​ทาง​เนื้อหนัง​และ​จิตวิญญาณ พร้อมทั้ง​มุ่ง​สู่​ความบริสุทธิ์​อย่าง​สมบูรณ์​ด้วย​ความ​ยำเกรง​พระเจ้า

2 จง​เปิดใจ​รับ​เรา เรา​ไม่ได้​ทำผิด​ต่อ​ใคร ไม่ได้​ทำ​ให้​ใคร​เสื่อมเสีย และ​ไม่ได้​เอาเปรียบ​ใคร 3 ข้าพเจ้า​ไม่ได้​พูด​อย่างนี้​เพื่อ​กล่าวโทษ​พวกคุณ เพราะ​ข้าพเจ้า​เคย​บอก​แล้ว​ว่า พวกคุณ​อยู่​ใน​ใจ​ของ​เรา ทั้ง​เพื่อ​ตาย​ด้วยกัน​และ​มีชีวิต​ด้วยกัน 4 ข้าพเจ้า​กล้า​พูด​กับ​พวกคุณ​อย่าง​เปิดเผย​มาก และ​อวด​เรื่อง​พวกคุณ​มาก ข้าพเจ้า​เต็มเปี่ยม​ด้วย​การปลอบใจ และ​ท่วมท้น​ด้วย​ความยินดี​ท่ามกลาง​ความทุกข์ยาก​ทั้งหมด​ของ​เรา

5 เพราะ​แม้​เมื่อ​เรา​มาถึง​มาซิโดเนีย ร่างกาย​ของ​เรา​ก็​ไม่ได้​พัก​เลย แต่​เรา​เผชิญ​ความทุกข์ยาก​รอบด้าน ภายนอก​มี​การต่อสู้ ภายใน​มี​ความหวาดกลัว 6 แต่​พระเจ้า ผู้​ทรง​ปลอบใจ​ผู้ต่ำต้อย ได้​ทรง​ปลอบใจ​เรา​ด้วย​การ​มา​ถึง​ของ​ทิตัส 7 และ​ไม่ใช่​เพียง​เพราะ​เขา​มา​ถึง แต่​เพราะ​การปลอบใจ​ที่​เขา​ได้รับ​จาก​พวกคุณ​ด้วย เขา​เล่า​ให้​เรา​ฟัง​ว่า​พวกคุณ​โหยหา​ข้าพเจ้า​มาก​เพียงใด โศกเศร้า​เพียงใด และ​กระตือรือร้น​เพื่อ​ข้าพเจ้า​เพียงใด ทำ​ให้​ข้าพเจ้า​ยิ่ง​ยินดี​มากขึ้น

8 เพราะ​แม้​จดหมาย​ของ​ข้าพเจ้า​ทำ​ให้​พวกคุณ​เศร้า ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​นึก​เสียใจ​ที่​เขียน​ไป แม้​ก่อนหน้านี้​ข้าพเจ้า​เคย​นึก​เสียใจ เพราะ​ข้าพเจ้า​เห็น​ว่า​จดหมาย​นั้น​ทำ​ให้​พวกคุณ​เศร้า แม้​เพียง​ชั่วครู่ 9 ตอนนี้​ข้าพเจ้า​ยินดี ไม่ใช่​เพราะ​พวกคุณ​เศร้า แต่​เพราะ​ความเศร้า​นั้น​นำ​พวกคุณ​ไป​สู่​การกลับใจ เพราะ​พวกคุณ​เศร้า​อย่าง​ที่​พระเจ้า​ทรง​ต้องการ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ไม่ได้​รับ​ความเสียหาย​จาก​เรา​ใน​เรื่อง​ใด​เลย 10 เพราะ​ความเศร้า​อย่าง​ที่​พระเจ้า​ทรง​ต้องการ​ก่อ​ให้​เกิด​การกลับใจ​ที่​นำ​ไป​สู่​ความรอด ซึ่ง​ไม่​ทำ​ให้​ต้อง​เสียใจ​ภายหลัง แต่​ความเศร้า​ของ​โลก​ก่อ​ให้​เกิด​ความตาย 11 ดูสิ ความเศร้า​อย่าง​ที่​พระเจ้า​ทรง​ต้องการ​นี้​เอง ทำ​ให้​พวกคุณ​เอาจริงเอาจัง​เพียงใด ทั้ง​การ​แก้ต่าง ความขุ่นเคือง ความเกรงกลัว ความโหยหา ความกระตือรือร้น และ​การ​จัดการ​เรื่อง​นี้​ให้​ถูกต้อง! ใน​ทุกด้าน พวกคุณ​ได้​แสดง​ให้​เห็น​ว่า​ตน​บริสุทธิ์​ใน​เรื่อง​นี้ 12 ดังนั้น แม้​ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวกคุณ ข้าพเจ้า​ไม่ได้​เขียน​เพราะ​คน​ที่​ทำผิด หรือ​เพราะ​คน​ที่​ถูก​ทำผิด แต่​เพื่อ​ให้​ความ​เอาใจใส่​อย่าง​จริงจัง​ที่​พวกคุณ​มี​ต่อ​เรา​ปรากฏ​ชัด​ท่ามกลาง​พวกคุณ​ต่อหน้า​พระเจ้า 13 เพราะฉะนั้น เรา​จึง​ได้รับ​การปลอบใจ และ​นอกจาก​การปลอบใจ​ของ​เรา​แล้ว เรา​ยิ่ง​ยินดี​มาก​ขึ้น​เพราะ​ความยินดี​ของ​ทิตัส เนื่องจาก​จิตวิญญาณ​ของ​เขา​ได้รับ​ความ​สดชื่น​จาก​พวกคุณ​ทุกคน 14 เพราะ​ถ้า​ข้าพเจ้า​ได้​อวด​เรื่อง​พวกคุณ​กับ​เขา​ใน​เรื่อง​ใด ข้าพเจ้า​ก็​ไม่ได้​ผิดหวัง แต่​เช่นเดียว​กับ​ที่​เรา​พูด​ทุกสิ่ง​กับ​พวกคุณ​ตาม​ความจริง สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​อวด​เรื่อง​พวกคุณ​ต่อ​ทิตัส​ก็​พิสูจน์​ว่า​เป็น​ความจริง​เช่นกัน 15 ความรักใคร่​ของ​เขา​ที่​มี​ต่อ​พวกคุณ​ยิ่ง​มากขึ้น เมื่อ​เขา​ระลึก​ถึง​การเชื่อฟัง​ของ​พวกคุณ​ทุกคน และ​วิธี​ที่​พวกคุณ​ต้อนรับ​เขา​ด้วย​ความเกรงกลัว​และ​ตัวสั่น 16 ข้าพเจ้า​ยินดี​ที่​ข้าพเจ้า​มั่นใจ​ใน​พวกคุณ​ได้​ใน​ทุกเรื่อง

8

1 ยิ่งกว่านั้น พี่น้อง​ทั้งหลาย เรา​ขอ​ให้​พวกคุณ​รู้​ถึง​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ที่​ประทาน​แก่​ประชาคม​ต่าง ๆ ใน​มาซิโดเนีย 2 ท่ามกลาง​การ​ทดสอบ​อย่าง​หนัก​จาก​ความทุกข์ยาก ความยินดี​อัน​ล้นเหลือ​ของ​พวกเขา และ​ความยากจน​อย่าง​ยิ่ง กลับ​ทำ​ให้​ความใจกว้าง​ของ​พวกเขา​ล้นเหลือ​อย่าง​มาก 3 เพราะ​พวกเขา​ให้​ตาม​กำลัง​ของ​ตน และ​ข้าพเจ้า​ยืนยัน​ว่า​เกิน​กำลัง​ด้วย โดย​สมัครใจ 4 พวกเขา​ขอร้อง​เรา​อย่าง​มาก ให้​รับ​พระคุณ​นี้ และ​ให้​พวกเขา​มีส่วนร่วม​ใน​งานรับใช้​ผู้บริสุทธิ์ 5 สิ่ง​ที่​เกิดขึ้น​เกิน​กว่า​ที่​เรา​คาดไว้ พวกเขา​มอบ​ตัวเอง​แด่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ก่อน แล้ว​จึง​มอบ​ตัว​แก่​เรา​ตาม​ความประสงค์​ของ​พระเจ้า 6 เรา​จึง​ขอ​ให้​ทิตัส เช่นเดียว​กับ​ที่​เขา​ได้​เริ่ม​ไว้​ก่อนแล้ว ให้​เขา​ทำ​สิ่ง​ที่​เป็น​พระคุณ​นี้​ใน​หมู่​พวกคุณ​ให้​สำเร็จ​ด้วย 7 แต่​ในเมื่อ​พวกคุณ​มี​ทุกสิ่ง​อย่าง​ล้นเหลือ ทั้ง​ความเชื่อ การพูด ความรู้ ความ​เอาจริงเอาจัง​ทุกอย่าง และ​ความรัก​ที่​มี​ต่อเรา ก็​จง​ให้​พระคุณ​นี้​ล้นเหลือ​ใน​พวกคุณ​ด้วย

8 ข้าพเจ้า​ไม่ได้​พูด​อย่างนี้​เป็น​คำสั่ง แต่​เพื่อ​ใช้​ความเอาจริงเอาจัง​ของ​คนอื่น​พิสูจน์​ความจริงใจ​ของ​ความรัก​ของ​พวกคุณ​ด้วย 9 เพราะ​พวกคุณ​รู้จัก​พระคุณ​ของ​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของเรา ว่า​แม้​พระองค์​ทรง​มั่งคั่ง แต่​เพราะ​เห็นแก่​พวกคุณ พระองค์​ทรง​กลาย​เป็น​ผู้ยากจน เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​มั่งคั่ง​ขึ้น​เพราะ​ความยากจน​ของ​พระองค์ 10 ข้าพเจ้า​ให้​คำแนะนำ​ใน​เรื่อง​นี้ เพราะ​เป็น​ประโยชน์​สำหรับ​พวกคุณ ผู้​ที่​เมื่อ​หนึ่ง​ปี​ก่อน​เป็น​คน​แรก​ที่​ไม่​เพียง​เริ่ม​ทำ แต่​ยัง​ตั้งใจ​จะ​ทำ​ด้วย 11 ตอนนี้​ก็​จง​ทำ​ให้​เสร็จ​ด้วย เพื่อ​ว่า​เช่นเดียว​กับ​ที่​พวกคุณ​มี​ความพร้อมใจ​จะ​ทำ พวกคุณ​ก็​จะ​ทำ​ให้​เสร็จ​ตาม​กำลัง​ที่​มี 12 เพราะ​ถ้า​มี​ความพร้อมใจ สิ่ง​ที่​ให้​ก็​เป็น​ที่​ยอมรับ​ตาม​สิ่ง​ที่​มี ไม่ใช่​ตาม​สิ่ง​ที่​ไม่มี 13 เพราะ​นี่​ไม่ใช่​เพื่อ​ให้​คนอื่น​สบาย แล้ว​พวกคุณ​ต้อง​ลำบาก 14 แต่​เพื่อ​ให้​เกิด​ความเท่าเทียมกัน ใน​เวลานี้ ความอุดมสมบูรณ์​ของ​พวกคุณ​ช่วย​เติม​ส่วน​ที่​พวกเขา​ขาด เพื่อ​ความอุดมสมบูรณ์​ของ​พวกเขา​จะ​ช่วย​เติม​ส่วน​ที่​พวกคุณ​ขาด เพื่อ​จะ​เกิด​ความเท่าเทียมกัน 15 ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า “คน​ที่​เก็บ​ได้​มาก​ก็​ไม่มี​เหลือเฟือ และ​คน​ที่​เก็บ​ได้​น้อย​ก็​ไม่​ขาด”✡

16 แต่​ขอบคุณ​พระเจ้า ผู้​ทรง​ให้​ทิตัส​เอาใจใส่​พวกคุณ​อย่าง​จริงจัง​เช่นเดียวกับ​เรา 17 เพราะ​เขา​รับ​คำขอร้อง​ของ​เรา และ​เพราะ​ตัว​เขา​เอง​กระตือรือร้น​มาก เขา​จึง​ออกเดินทาง​ไป​หา​พวกคุณ​ด้วย​ความสมัครใจ 18 เรา​ได้​ส่ง​พี่น้อง​คนหนึ่ง​ไป​กับ​เขา คน​นี้​ได้รับ​คำ​ยกย่อง​ใน​เรื่อง​ข่าวดี​ทั่ว​ทุก​ประชาคม 19 ไม่​เพียง​เท่านั้น เขา​ยัง​ได้รับ​การ​แต่งตั้ง​จาก​ประชาคม​ต่าง ๆ ให้​ร่วมเดินทาง​กับ​เรา​ใน​เรื่อง​พระคุณ​นี้ ซึ่ง​เรา​เป็น​ผู้รับใช้​เพื่อ​ถวายพระสิริ​แด่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เอง และ​เพื่อ​แสดง​ความพร้อมใจ​ของ​เรา 20 เรา​ระมัดระวัง​ไม่​ให้​ใคร​ตำหนิ​เรา​เกี่ยวกับ​ของ​จำนวนมาก​ที่​เรา​เป็น​ผู้ดูแล​นี้ 21 เพราะ​เรา​ใส่ใจ​ทำ​สิ่ง​ที่​ดีงาม ไม่​เพียง​ต่อหน้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่​ต่อหน้า​มนุษย์​ด้วย 22 เรา​ได้​ส่ง​พี่น้อง​ของเรา​อีก​คนหนึ่ง​ไป​กับ​พวกเขา เรา​ได้​พิสูจน์​หลายครั้ง​แล้ว​ว่า​เขา​เอาจริงเอาจัง​ใน​หลายเรื่อง และ​ตอนนี้​เขา​ยิ่ง​เอาจริงเอาจัง​มากขึ้น เพราะ​เขา​มี​ความ​มั่นใจ​ใน​พวกคุณ​อย่าง​มาก 23 ส่วน​ทิตัส เขา​เป็น​หุ้นส่วน​และ​ผู้ร่วมงาน​ของ​ข้าพเจ้า​เพื่อ​พวกคุณ ส่วน​พี่น้อง​เหล่านั้น พวกเขา​เป็น​อัครทูต​ของ​ประชาคม​ต่าง ๆ และ​เป็น​พระสิริ​ของ​พระคริสต์ 24 เพราะฉะนั้น จง​แสดง​ความรัก​ของ​พวกคุณ​ต่อ​พวกเขา​ให้​ประชาคม​ต่าง ๆ เห็น และ​ให้​เห็น​ด้วย​ว่า สิ่ง​ที่​เรา​อวด​เรื่อง​พวกคุณ​เป็น​ความจริง

9

1 ที่จริง ข้าพเจ้า​ไม่จำเป็น​ต้อง​เขียน​ถึง​พวกคุณ​เกี่ยวกับ​งาน​รับใช้​ผู้บริสุทธิ์ 2 เพราะ​ข้าพเจ้า​รู้​ว่า​พวกคุณ​พร้อม​อยู่แล้ว ข้าพเจ้า​จึง​อวด​เรื่อง​พวกคุณ​กับ​ชาว​มาซิโดเนีย​ว่า แคว้น​อาคายา​เตรียมพร้อม​มา​ตั้งแต่​ปี​ที่แล้ว และ​ความ​กระตือรือร้น​ของ​พวกคุณ​ก็​กระตุ้น​พวกเขา​จำนวน​มาก 3 แต่​ข้าพเจ้า​ได้​ส่ง​พี่น้อง​เหล่านี้​ไป เพื่อ​สิ่ง​ที่​เรา​อวด​เรื่อง​พวกคุณ​ใน​เรื่อง​นี้​จะ​ไม่​กลายเป็น​คำ​อวด​เปล่า ๆ และ​เพื่อ​พวกคุณ​จะ​เตรียมพร้อม​ตาม​ที่​ข้าพเจ้า​พูด​ไว้ 4 มิฉะนั้น ถ้า​ชาว​มาซิโดเนีย​บางคน​มา​กับ​ข้าพเจ้า​และ​พบ​ว่า​พวกคุณ​ยัง​ไม่​พร้อม เรา​ก็​จะ​ต้อง​ผิดหวัง​ใน​ความ​มั่นใจ​ที่​เรา​อวด​ไว้ ไม่ต้อง​พูด​ถึง​พวกคุณ​เลย 5 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​เห็น​ว่า​จำเป็น​ต้อง​ขอร้อง​พี่น้อง​เหล่านี้​ให้​เดินทาง​ไป​หา​พวกคุณ​ล่วงหน้า และ​จัดเตรียม​ของ​ที่​พวกคุณ​สัญญา​ว่า​จะ​ให้​อย่าง​ใจกว้าง​ไว้​ก่อน เพื่อ​ของ​นั้น​จะ​พร้อม เป็น​การ​ให้​ด้วย​ใจกว้าง ไม่ใช่​ด้วย​ความ​โลภ

6 จง​จำ​ไว้​ว่า คน​ที่​หว่าน​เพียง​เล็กน้อย ก็​จะ​เก็บเกี่ยว​เพียง​เล็กน้อย และ​คน​ที่​หว่าน​อย่าง​ใจกว้าง ก็​จะ​เก็บเกี่ยว​อย่าง​ใจกว้าง 7 แต่ละคน​จง​ให้​ตาม​ที่​ตน​ได้​ตั้งใจ​ไว้​ใน​ใจ ไม่ใช่​ด้วย​ความ​เสียดาย หรือ​เพราะ​ถูก​บังคับ เพราะ​พระเจ้า​ทรง​รัก​คน​ที่​ให้​ด้วย​ใจ​ยินดี 8 พระเจ้า​ทรง​สามารถ​ให้​พวกคุณ​ได้รับ​พระคุณ​ทุกอย่าง​อย่าง​ล้นเหลือ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​มี​ทุกสิ่ง​ที่​จำเป็น​อย่าง​เพียงพอ​เสมอ และ​มี​อย่าง​ล้นเหลือ​สำหรับ​การ​ดี​ทุกอย่าง 9 ตาม​ที่​เขียน​ไว้​ว่า

“เขา​แจกจ่าย​ออกไป เขา​ให้​แก่​คนยากจน

ความชอบธรรม​ของ​เขา​ดำรง​อยู่​เป็น​นิตย์”✡

10 ขอ​พระองค์​ผู้​ประทาน​เมล็ดพันธุ์​แก่​คน​หว่าน และ​ประทาน​ขนมปัง​เป็น​อาหาร ทรง​ประทาน​และ​เพิ่มพูน​เมล็ดพันธุ์​สำหรับ​พวกคุณ​จะ​หว่าน และ​ทรง​เพิ่ม​ผล​แห่ง​ความชอบธรรม​ของ​พวกคุณ 11 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​มั่งคั่ง​ใน​ทุกด้าน และ​ให้​ได้​อย่าง​ใจกว้าง​ใน​ทุกเรื่อง ซึ่ง​ทำให้​เกิด​การ​ขอบคุณ​พระเจ้า​ผ่าน​เรา 12 เพราะ​งาน​รับใช้​แห่ง​การ​ให้​ที่​พวกคุณ​ทำ​นี้ ไม่เพียง​เติมเต็ม​สิ่ง​ที่​ผู้บริสุทธิ์​ขาดแคลน แต่​ยัง​ทำให้​มี​การ​ขอบคุณ​พระเจ้า​อย่าง​ล้นเหลือ​ด้วย 13 เมื่อ​พวกเขา​เห็น​หลักฐาน​จาก​งาน​รับใช้​นี้ พวกเขา​จะ​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า เพราะ​พวกคุณ​เชื่อฟัง​ตาม​ที่​พวกคุณ​ประกาศ​ยอมรับ​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์ และ​เพราะ​พวกคุณ​แบ่งปัน​แก่​พวกเขา​และ​แก่​ทุกคน​อย่าง​ใจกว้าง 14 พวกเขา​ยัง​อธิษฐาน​วิงวอน​เพื่อ​พวกคุณ และ​โหยหา​พวกคุณ​อย่างมาก เพราะ​พระคุณ​อัน​ล้นเหลือ​ของ​พระเจ้า​ที่​อยู่​ใน​พวกคุณ 15 ขอบคุณ​พระเจ้า​สำหรับ​ของประทาน​ของ​พระองค์​ซึ่ง​ไม่อาจ​บรรยาย​ได้!

10

1 ตอนนี้ ข้าพเจ้า​เปาโล​เอง ขอร้อง​พวกคุณ​ด้วย​ความ​ถ่อมตน​และ​ความ​อ่อนโยน​ของ​พระคริสต์ ข้าพเจ้า​ผู้​เมื่อ​อยู่​ต่อหน้า​พวกคุณ​ดู​ต่ำต้อย แต่​เมื่อ​อยู่​ห่าง​กลับ​กล้าหาญ​ต่อ​พวกคุณ 2 ข้าพเจ้า​ขอร้อง​ว่า เมื่อ​ข้าพเจ้า​อยู่​กับ​พวกคุณ อย่า​ให้​ข้าพเจ้า​ต้อง​แสดง​ความ​กล้าหาญ​ด้วย​ความ​มั่นใจ​แบบ​ที่​ข้าพเจ้า​ตั้งใจ​จะ​ใช้​กับ​บางคน ผู้​คิด​ว่า​เรา​ดำเนินชีวิต​ตาม​เนื้อหนัง 3 เพราะ​แม้​เรา​ดำเนินชีวิต​อยู่​ใน​เนื้อหนัง เรา​ก็​ไม่ได้​ทำ​สงคราม​ตาม​เนื้อหนัง 4 เพราะ​อาวุธ​ที่​เรา​ใช้​ทำ​สงคราม​ไม่ใช่​อาวุธ​ของ​เนื้อหนัง แต่​มี​พลัง​อย่าง​ยิ่ง​ต่อหน้า​พระเจ้า​ในการ​ทำลาย​ป้อมปราการ 5 เรา​ทำลาย​ความคิด​ที่​มนุษย์​สร้าง​ขึ้น และ​สิ่ง​สูงส่ง​ทุกอย่าง​ที่​ยกตัว​ต่อต้าน​ความรู้​เรื่อง​พระเจ้า และ​จับ​ความคิด​ทุกอย่าง​เป็น​เชลย​ให้​เชื่อฟัง​พระคริสต์ 6 และ​เรา​พร้อม​จะ​ลงโทษ​การ​ไม่เชื่อฟัง​ทุกอย่าง เมื่อ​การ​เชื่อฟัง​ของ​พวกคุณ​ครบถ้วน​แล้ว

7 พวกคุณ​มอง​แต่​สิ่ง​ที่​อยู่​ตรงหน้า​หรือ? ถ้า​ใคร​มั่นใจ​ใน​ตัวเอง​ว่า​เขา​เป็น​ของ​พระคริสต์ ก็​ให้​เขา​คิด​เรื่อง​นี้​อีกครั้ง​ด้วย​ตัวเอง​ว่า เช่นเดียวกับ​ที่​เขา​เป็น​ของ​พระคริสต์ เรา​ก็​เป็น​ของ​พระคริสต์​ด้วย 8 เพราะ​ถึง​ข้าพเจ้า​จะ​อวด​มาก​กว่านี้​อีก​บ้าง​เกี่ยวกับ​สิทธิอำนาจ​ของ​เรา ซึ่ง​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ประทาน​เพื่อ​เสริมสร้าง​พวกคุณ ไม่ใช่​เพื่อ​ทำลาย​พวกคุณ ข้าพเจ้า​ก็​จะ​ไม่​อับอาย 9 ข้าพเจ้า​พูด​อย่างนี้​เพื่อ​ไม่​ให้​ดู​เหมือน​ว่า​ข้าพเจ้า​พยายาม​ขู่​พวกคุณ​ให้​กลัว​ด้วย​จดหมาย 10 เพราะ​พวกเขา​พูด​ว่า “จดหมาย​ของ​เขา​หนักแน่น​และ​แข็งกร้าว แต่​เมื่อ​พบ​ตัวจริง เขา​ดู​อ่อนแอ และ​คำพูด​ของ​เขา​ก็​น่าดูหมิ่น” 11 คน​เช่นนั้น​จง​คิด​ไว้​ว่า เมื่อ​เรา​ไม่อยู่ สิ่ง​ที่​เรา​พูด​ใน​จดหมาย​เป็น​อย่างไร เมื่อ​เรา​อยู่​ต่อหน้า การ​กระทำ​ของ​เรา​ก็​จะ​เป็น​อย่างนั้น

12 เรา​ไม่​กล้า​จัด​ตัวเอง​ไว้​ใน​กลุ่ม หรือ​เปรียบเทียบ​ตัวเอง​กับ​บางคน​ที่​ยกย่อง​ตัวเอง แต่​พวกเขา​วัด​ตัวเอง​ด้วย​ตัวเอง และ​เปรียบเทียบ​ตัวเอง​กับ​ตัวเอง จึง​ไม่​เข้าใจ 13 แต่​เรา​จะ​ไม่​อวด​เกิน​ขอบเขต​ที่​เหมาะสม เรา​จะ​อวด​ภายใน​ขอบเขต​ที่​พระเจ้า​ทรง​กำหนด​ให้​เรา ซึ่ง​ขอบเขต​นั้น​มาถึง​พวกคุณ​ด้วย 14 เรา​ไม่ได้​ก้าวล้ำ​เกิน​ขอบเขต ราวกับ​ว่า​เรา​ไป​ไม่ถึง​พวกคุณ เพราะ​เรา​ได้​นำ​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์​ไป​ถึง​พวกคุณ​แล้ว 15 เรา​ไม่​อวด​เกิน​ขอบเขต​โดย​เอา​ผลงาน​ของ​คนอื่น​มา​อวด แต่​เรา​หวัง​ว่า เมื่อ​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ​เติบโตขึ้น พวกคุณ​จะ​ช่วย​ให้​งาน​ของ​เรา​ขยาย​ออกไป​อย่าง​มาก​ภายใน​ขอบเขต​ของ​เรา 16 เพื่อ​เรา​จะ​ประกาศ​ข่าวดี​ใน​ดินแดน​ที่​ไกล​ออกไป​จาก​พวกคุณ ไม่ใช่​อวด​สิ่ง​ที่​คนอื่น​ทำ​สำเร็จ​ไว้​แล้ว 17 แต่ “คน​ที่​อวด ก็​จง​อวด​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า”✡ 18 เพราะ​ไม่ใช่​คน​ที่​รับรอง​ตัวเอง​ที่​ได้รับ​การ​ยอมรับ แต่​เป็น​คน​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​รับรอง

11

1 ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวกคุณ​อดทน​กับ​ความ​โง่เขลา​ของ​ข้าพเจ้า​สักหน่อย และ​ที่จริง พวกคุณ​ก็​อดทน​กับ​ข้าพเจ้า​อยู่แล้ว 2 เพราะ​ข้าพเจ้า​หวงแหน​พวกคุณ​ด้วย​ความ​หวงแหน​ที่​มาจาก​พระเจ้า ข้าพเจ้า​ได้​หมั้น​พวกคุณ​ไว้​กับ​สามี​เพียง​คนเดียว เพื่อ​จะ​นำ​พวกคุณ​ไป​ถวาย​แด่​พระคริสต์​อย่าง​หญิง​พรหมจารี​บริสุทธิ์ 3 แต่​ข้าพเจ้า​กลัว​ว่า เช่นเดียวกับ​ที่​งู​หลอกลวง​เอวา​ด้วย​ความ​เจ้าเล่ห์ จิตใจ​ของ​พวกคุณ​อาจ​ถูก​ทำให้​เสื่อมเสีย​ไป​จาก​ความ​เรียบง่าย​ที่​มี​อยู่​ใน​พระคริสต์ 4 เพราะ​ถ้า​มี​ใคร​มา​ประกาศ​พระเยซู​อีก​องค์​หนึ่ง​ที่​เรา​ไม่ได้​ประกาศ หรือ​พวกคุณ​รับ​วิญญาณ​อีก​แบบ​หนึ่ง​ที่​พวกคุณ​ไม่เคย​ได้รับ หรือ​รับ “ข่าวดี” อีก​แบบ​หนึ่ง​ที่​พวกคุณ​ไม่เคย​ยอมรับ พวกคุณ​ก็​ยอมทน​กับ​เรื่อง​นั้น​ได้​ดี​ทีเดียว 5 เพราะ​ข้าพเจ้า​คิด​ว่า ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ด้อย​กว่า​อัครทูต​ชั้นยอด​เหล่านั้น​เลย 6 แม้​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ชำนาญ​ด้าน​การพูด แต่​ด้าน​ความรู้​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ด้อย ตรงกันข้าม เรา​ได้​แสดง​ให้​พวกคุณ​เห็น​อย่าง​ชัดเจน​แล้ว​ใน​ทุกเรื่อง​และ​ทุกด้าน

7 ข้าพเจ้า​ทำ​บาป​หรือ​ที่​ถ่อม​ตัวเอง​ลง​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ได้รับ​การ​ยกขึ้น เพราะ​ข้าพเจ้า​ประกาศ​ข่าวดี​ของ​พระเจ้า​แก่​พวกคุณ​โดย​ไม่​คิด​ค่าใช้จ่าย? 8 ข้าพเจ้า​ปล้น​ประชาคม​อื่น ๆ โดย​รับ​ค่าตอบแทน​จาก​พวกเขา เพื่อ​จะ​รับใช้​พวกคุณ 9 เมื่อ​ข้าพเจ้า​อยู่​กับ​พวกคุณ​และ​ขาดแคลน ข้าพเจ้า​ก็​ไม่ได้​เป็น​ภาระ​แก่​ใคร เพราะ​พี่น้อง​ที่​มา​จาก​มาซิโดเนีย​ได้​จัดหา​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​ขาด​ให้ ใน​ทุกเรื่อง ข้าพเจ้า​ระวัง​ไม่​ให้​ตัวเอง​เป็น​ภาระ​แก่​พวกคุณ และ​จะ​ทำ​อย่างนั้น​ต่อไป 10 ตราบใด​ที่​ความจริง​ของ​พระคริสต์​อยู่​ใน​ข้าพเจ้า ไม่มี​ใคร​ใน​แคว้น​อาคายา​จะ​หยุด​ข้าพเจ้า​จาก​การ​อวด​เรื่อง​นี้​ได้ 11 ทำไม? เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​รัก​พวกคุณ​หรือ? พระเจ้า​ทรง​รู้

12 สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​ทำ ข้าพเจ้า​จะ​ทำ​ต่อไป เพื่อ​ตัด​โอกาส​ของ​คน​ที่​กำลัง​หา​โอกาส เพื่อ​ใน​สิ่ง​ที่​พวกเขา​อวด พวกเขา​จะ​ถูก​มอง​ว่า​เหมือน​กับ​เรา 13 เพราะ​คน​เช่นนั้น​เป็น​อัครทูต​จอมปลอม เป็น​คนงาน​หลอกลวง ที่​ปลอมตัว​เป็น​อัครทูต​ของ​พระคริสต์ 14 ไม่​น่า​แปลก เพราะ​แม้แต่​ซาตาน​ก็​ปลอมตัว​เป็น​ทูตสวรรค์​แห่ง​ความสว่าง 15 เพราะฉะนั้น ก็​ไม่ใช่​เรื่อง​ใหญ่​ถ้า​ผู้รับใช้​ของ​มัน​จะ​ปลอมตัว​เป็น​ผู้รับใช้​แห่ง​ความชอบธรรม จุดจบ​ของ​พวกเขา​จะ​เป็น​ไป​ตาม​การ​กระทำ​ของ​พวกเขา

16 ข้าพเจ้า​พูด​อีกครั้ง อย่า​ให้​ใคร​คิด​ว่า​ข้าพเจ้า​เป็น​คนโง่ แต่​ถ้า​คิด​อย่างนั้น ก็​จง​รับ​ข้าพเจ้า​ไว้​อย่าง​คนโง่ เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​อวด​สักหน่อย​ด้วย 17 สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​พูด​นี้ ข้าพเจ้า​ไม่ได้​พูด​ตาม​องค์พระผู้เป็นเจ้า แต่​พูด​อย่าง​คนโง่ ด้วย​ความ​มั่นใจ​ใน​การ​อวด​ครั้งนี้ 18 ในเมื่อ​คน​จำนวน​มาก​อวด​ตาม​เนื้อหนัง ข้าพเจ้า​ก็​จะ​อวด​ด้วย 19 เพราะ​พวกคุณ​มี​ปัญญา จึง​ยินดี​อดทน​กับ​คนโง่ 20 เพราะ​พวกคุณ​ยอมทน​ถ้า​ใคร​ทำ​พวกคุณ​ให้​เป็น​ทาส ถ้า​ใคร​กลืนกิน​พวกคุณ ถ้า​ใคร​จับ​พวกคุณ​เป็น​เชลย ถ้า​ใคร​ยกตัว​เหนือ​พวกคุณ หรือ​ถ้า​ใคร​ตบหน้า​พวกคุณ 21 ข้าพเจ้า​พูด​ด้วย​ความ​อับอาย ราวกับ​ว่า​เรา​อ่อนแอ​เกิน​กว่า​จะ​ทำ​อย่างนั้น แต่​ข้าพเจ้า​ขอ​พูด​อย่าง​คนโง่​ว่า ไม่ว่า​ใคร​จะ​กล้า​ใน​เรื่อง​ใด ข้าพเจ้า​ก็​กล้า​เช่นกัน 22 พวกเขา​เป็น​ชาว​ฮีบรู​หรือ? ข้าพเจ้า​ก็​เป็น พวกเขา​เป็น​ชาว​อิสราเอล​หรือ? ข้าพเจ้า​ก็​เป็น พวกเขา​เป็น​เชื้อสาย* ของ​อับราฮัม​หรือ? ข้าพเจ้า​ก็​เป็น 23 พวกเขา​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระคริสต์​หรือ? (ข้าพเจ้า​พูด​เหมือน​คน​เสียสติ) ข้าพเจ้า​ยิ่ง​กว่า ข้าพเจ้า​ทำงานหนัก​มาก​กว่า ถูก​จำคุก​มาก​กว่า ถูก​เฆี่ยน​เกิน​ประมาณ และ​เผชิญ​ความตาย​บ่อยครั้ง 24 ข้าพเจ้า​ถูก​ชาวยิว​เฆี่ยน​ครั้งละ​สี่สิบ​ที​ขาด​หนึ่ง รวม​ทั้งหมด​ห้า​ครั้ง 25 ข้าพเจ้า​ถูก​ตี​ด้วย​ไม้​สาม​ครั้ง ถูก​เอา​หิน​ขว้าง​หนึ่ง​ครั้ง เรือ​อับปาง​สาม​ครั้ง และ​เคย​อยู่​กลาง​ทะเลลึก​หนึ่ง​คืน​หนึ่ง​วัน 26 ข้าพเจ้า​เดินทาง​บ่อยครั้ง เผชิญ​อันตราย​จาก​แม่น้ำ อันตราย​จาก​โจร อันตราย​จาก​คน​ชาติ​เดียวกัน อันตราย​จาก​คนต่างชาติ อันตราย​ใน​เมือง อันตราย​ใน​ถิ่นทุรกันดาร อันตราย​ใน​ทะเล และ​อันตราย​ท่ามกลาง​พี่น้อง​จอมปลอม 27 ข้าพเจ้า​ทำงานหนัก​และ​เหน็ดเหนื่อย อดหลับอดนอน​บ่อย ๆ หิว​และ​กระหาย อดอาหาร​บ่อย ๆ และ​ทน​หนาว​กับ​ความ​เปลือยกาย

28 นอกจาก​เรื่อง​ภายนอก​เหล่านี้ ยัง​มี​สิ่ง​ที่​กดทับ​ข้าพเจ้า​ทุกวัน คือ​ความ​ห่วงใย​ประชาคม​ทั้งหมด 29 ใคร​อ่อนแอ แล้ว​ข้าพเจ้า​ไม่​อ่อนแอ​ด้วย? ใคร​ถูก​ทำให้​สะดุด แล้ว​ข้าพเจ้า​ไม่​เดือดดาล​หรือ?

30 ถ้า​ข้าพเจ้า​ต้อง​อวด ข้าพเจ้า​จะ​อวด​เรื่อง​ที่​เกี่ยวกับ​ความ​อ่อนแอ​ของ​ข้าพเจ้า 31 พระเจ้า​และ​พระบิดา​ของ​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้​ทรง​เป็น​ที่​สรรเสริญ​ตลอดกาล ทรง​รู้​ว่า​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​โกหก 32 ที่​เมือง​ดามัสกัส ผู้ว่าการ​ของ​กษัตริย์​อาเรทัส​เฝ้า​เมือง​ของ​ชาว​ดามัสกัส​ไว้ เพราะ​ต้องการ​จับกุม​ข้าพเจ้า 33 แต่​ข้าพเจ้า​ถูก​หย่อน​ลง​ใน​ตะกร้า​ทาง​ช่อง​หน้าต่าง​ใน​กำแพง และ​หนี​รอด​จาก​มือ​ของ​เขา

12

1 แน่นอน​ว่า​การ​อวด​ไม่​เป็น​ประโยชน์​แก่​ข้าพเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​จะ​พูด​ต่อ​ถึง​นิมิต​และ​การ​เปิดเผย​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 2 ข้าพเจ้า​รู้จัก​ชาย​คนหนึ่ง​ใน​พระคริสต์ ซึ่ง​เมื่อ​สิบสี่​ปี​ก่อน​ถูก​ยกขึ้น​ไป​ถึง​สวรรค์​ชั้น​ที่​สาม เขา​อยู่​ใน​ร่างกาย​หรือไม่ ข้าพเจ้า​ไม่รู้ หรือ​อยู่นอก​ร่างกาย ข้าพเจ้า​ก็​ไม่รู้ พระเจ้า​ทรง​รู้ 3 ข้าพเจ้า​รู้จัก​ชาย​เช่นนี้ เขา​อยู่​ใน​ร่างกาย​หรือ​อยู่นอก​ร่างกาย ข้าพเจ้า​ไม่รู้ พระเจ้า​ทรง​รู้ 4 ว่า​เขา​ถูก​ยกขึ้น​ไป​ยัง​อุทยานสวรรค์ และ​ได้ยิน​ถ้อยคำ​ที่​ไม่อาจ​บรรยาย​ได้ ซึ่ง​มนุษย์​ไม่ได้รับ​อนุญาต​ให้​พูด 5 ข้าพเจ้า​จะ​อวด​ถึง​คน​เช่นนี้ แต่​จะ​ไม่​อวด​ถึง​ตัวเอง เว้นแต่​เรื่อง​ความ​อ่อนแอ​ของ​ข้าพเจ้า 6 เพราะ​ถ้า​ข้าพเจ้า​อยาก​อวด ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​เป็น​คนโง่ เพราะ​ข้าพเจ้า​จะ​พูด​ความจริง แต่​ข้าพเจ้า​งด​ไว้ เพื่อ​ไม่​ให้​ใคร​คิด​ว่า​ข้าพเจ้า​เป็น​มาก​กว่า​สิ่ง​ที่​เขา​เห็น​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า หรือ​ได้ยิน​จาก​ข้าพเจ้า 7 และ​เพราะ​การ​เปิดเผย​เหล่านั้น​ยิ่งใหญ่​เกิน​ประมาณ เพื่อ​ไม่​ให้​ข้าพเจ้า​ยกตัว​สูง​เกินไป จึง​มี​หนาม​ใน​เนื้อหนัง​ให้​แก่​ข้าพเจ้า คือ​ทูต​ของ​ซาตาน​ที่​คอย​ทรมาน​ข้าพเจ้า เพื่อ​ไม่​ให้​ข้าพเจ้า​ยกตัว​สูง​เกินไป 8 เรื่อง​นี้ ข้าพเจ้า​อ้อนวอน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ถึง​สาม​ครั้ง ขอ​ให้​มัน​ออก​ไป​จาก​ข้าพเจ้า 9 แต่​พระองค์​ทรง​กล่าว​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า “พระคุณ​ของเรา​เพียงพอ​สำหรับ​เจ้า เพราะ​พลัง​ของเรา​บรรลุ​ความ​สมบูรณ์​ใน​ความ​อ่อนแอ” เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​ยินดี​อย่างยิ่ง​ที่​จะ​อวด​เรื่อง​ความ​อ่อนแอ​ของตน เพื่อ​พลัง​ของ​พระคริสต์​จะ​พัก​อยู่​เหนือ​ข้าพเจ้า

10 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​พอใจ​ใน​ความ​อ่อนแอ ใน​การ​ถูก​ทำร้าย ใน​ความ​ขัดสน ใน​การ​ถูก​ข่มเหง และ​ใน​ความ​คับขัน เพราะ​เห็นแก่​พระคริสต์ เพราะ​เมื่อ​ข้าพเจ้า​อ่อนแอ เมื่อนั้น​ข้าพเจ้า​ก็​เข้มแข็ง 11 ข้าพเจ้า​กลายเป็น​คนโง่​เพราะ​การ​อวด พวกคุณ​บังคับ​ให้​ข้าพเจ้า​ต้อง​ทำ เพราะ​ที่จริง พวกคุณ​ควร​เป็น​คน​ยกย่อง​ข้าพเจ้า เนื่องจาก​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ด้อย​กว่า​อัครทูต​ชั้นยอด​เหล่านั้น​เลย แม้​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​เป็น​อะไร​เลย 12 เครื่องหมาย​ของ​อัครทูต​ได้​เกิดขึ้น​ท่ามกลาง​พวกคุณ​ด้วย​ความ​อดทน​อย่าง​ยิ่ง ทั้ง​หมายสำคัญ การ​อัศจรรย์ และ​การ​กระทำ​อัน​ทรงพลัง 13 พวกคุณ​ด้อย​กว่า​ประชาคม​อื่น ๆ ใน​เรื่อง​ใด นอกจาก​เรื่อง​ที่​ข้าพเจ้า​เอง​ไม่ได้​เป็น​ภาระ​แก่​พวกคุณ? โปรด​ยกโทษ​ความผิด​นี้​แก่​ข้าพเจ้า​ด้วย!

14 นี่​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​แล้ว​ที่​ข้าพเจ้า​พร้อม​จะ​มา​หา​พวกคุณ และ​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​เป็น​ภาระ​แก่​พวกคุณ เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่ได้​ต้องการ​ทรัพย์สิน​ของ​พวกคุณ แต่​ต้องการ​พวกคุณ​เอง เพราะ​ลูก​ไม่ควร​สะสม​ทรัพย์​ไว้​ให้​พ่อแม่ แต่​พ่อแม่​ควร​สะสม​ไว้​ให้​ลูก 15 ข้าพเจ้า​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง​ที่​จะ​ใช้​ทุกสิ่ง​ที่​มี และ​ยอม​ใช้​ตัวเอง​จน​หมด​เพื่อ​ชีวิต​ของ​พวกคุณ ถ้า​ข้าพเจ้า​รัก​พวกคุณ​มากขึ้น ข้าพเจ้า​จะ​ได้รับ​ความรัก​น้อยลง​หรือ? 16 ถึงอย่างนั้น ข้าพเจ้า​เอง​ก็​ไม่ได้​เป็น​ภาระ​แก่​พวกคุณ แต่​พวกคุณ​อาจ​พูด​ว่า ข้าพเจ้า​เป็น​คน​เจ้าเล่ห์ และ​จับ​พวกคุณ​ด้วย​กลอุบาย 17 ข้าพเจ้า​เคย​เอาเปรียบ​พวกคุณ​ผ่าน​คนใด​คนหนึ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​ส่ง​ไป​หา​พวกคุณ​หรือ? 18 ข้าพเจ้า​ขอร้อง​ทิตัส​ให้​ไป และ​ส่ง​พี่น้อง​คนหนึ่ง​ไป​กับ​เขา ทิตัส​เคย​เอาเปรียบ​พวกคุณ​หรือ? เรา​ไม่ได้​ดำเนิน​ด้วย​วิญญาณ​เดียวกัน​หรือ? เรา​ไม่ได้​เดิน​ตาม​รอย​เดียวกัน​หรือ?

19 พวกคุณ​คิด​อีก​หรือ​ว่า​เรา​กำลัง​แก้ตัว​ต่อ​พวกคุณ? เรา​พูด​ต่อหน้า​พระเจ้า​ใน​พระคริสต์ แต่​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​ทำ พวกคุณ​ที่รัก ก็​เพื่อ​เสริมสร้าง​พวกคุณ 20 เพราะ​ข้าพเจ้า​กลัว​ว่า เมื่อ​ข้าพเจ้า​มา ข้าพเจ้า​อาจ​พบ​พวกคุณ​ไม่​เป็น​อย่าง​ที่​ข้าพเจ้า​ต้องการ และ​พวกคุณ​อาจ​พบ​ข้าพเจ้า​ไม่​เป็น​อย่าง​ที่​พวกคุณ​ต้องการ ข้าพเจ้า​กลัว​ว่า​อาจ​มี​การ​ทะเลาะวิวาท ความริษยา ความโกรธ​ที่​ปะทุ​ขึ้น การ​แบ่ง​พรรค​แบ่ง​พวก การ​ใส่ร้าย การ​ซุบซิบ ความ​หยิ่งผยอง และ​ความ​วุ่นวาย 21 ข้าพเจ้า​กลัว​ว่า เมื่อ​ข้าพเจ้า​มา​อีก พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​จะ​ทรง​ทำให้​ข้าพเจ้า​ต้อง​ต่ำต้อย​ลง​ต่อหน้า​พวกคุณ และ​ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​โศกเศร้า​เพราะ​คน​จำนวน​มาก​ที่​เคย​ทำ​บาป​มา​ก่อน และ​ยัง​ไม่ได้​กลับใจ​จาก​ความ​ไม่สะอาด การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ และ​การ​ปล่อยตัว​ตาม​ความ​ใคร่​ที่​พวกเขา​เคย​ทำ

13

1 นี่​เป็น​ครั้ง​ที่​สาม​ที่​ข้าพเจ้า​จะ​มา​หา​พวกคุณ “ทุก​เรื่อง​จะ​ต้อง​ได้รับ​การ​ยืนยัน​ด้วย​คำให้การ​ของ​พยาน​สอง​หรือ​สาม​คน”✡ 2 ข้าพเจ้า​เคย​เตือน​ไว้​แล้ว และ​ตอนนี้​ก็​เตือน​อีก เหมือน​ตอน​ที่​ข้าพเจ้า​อยู่​กับ​พวกคุณ​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง ตอนนี้​แม้​ข้าพเจ้า​ไม่​อยู่ ข้าพเจ้า​ก็​เขียน​ถึง​คน​ที่​เคย​ทำ​บาป​มา​ก่อน และ​คนอื่น​ทั้งหมด​ว่า ถ้า​ข้าพเจ้า​มา​อีก ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ผ่อนปรน 3 เพราะ​พวกคุณ​กำลัง​เรียกร้อง​หลักฐาน​เกี่ยวกับ​พระคริสต์​ผู้ทรง​พูด​อยู่​ใน​ข้าพเจ้า พระองค์​ไม่ได้​ทรง​อ่อนแอ แต่​ทรง​มี​พลัง​อยู่​ใน​พวกคุณ 4 เพราะ​แม้​พระองค์​ทรง​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน​ด้วย​ความ​อ่อนแอ แต่​พระองค์​ทรง​มีชีวิต​อยู่​ด้วย​พลัง​ของ​พระเจ้า เรา​เอง​ก็​อ่อนแอ​ใน​พระองค์ แต่​เรา​จะ​มีชีวิต​ร่วม​กับ​พระองค์​ด้วย​พลัง​ของ​พระเจ้า​เพื่อ​พวกคุณ

5 จง​ตรวจสอบ​ตัวเอง​ว่า พวกคุณ​อยู่​ใน​ความเชื่อ​หรือไม่ จง​ทดสอบ​ตัวเอง พวกคุณ​ไม่​รู้​หรือว่า พระเยซูคริสต์​อยู่​ใน​พวกคุณ? เว้นแต่​พวกคุณ​จะ​ไม่​ผ่าน​การ​ทดสอบ​จริง ๆ 6 แต่​ข้าพเจ้า​หวัง​ว่า พวกคุณ​จะ​รู้​ว่า เรา​ผ่าน​การ​ทดสอบ

7 ตอนนี้ เรา​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า ขอ​ให้​พวกคุณ​ไม่​ทำ​สิ่ง​ชั่วร้าย ไม่ใช่​เพื่อ​ให้​เรา​ดู​เหมือน​ผ่าน​การ​ทดสอบ แต่​เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ทำ​สิ่ง​ที่​ดี แม้​เรา​จะ​ดู​เหมือน​ไม่​ผ่าน​การ​ทดสอบ​ก็​ตาม 8 เพราะ​เรา​ทำ​อะไร​ที่​ต่อต้าน​ความจริง​ไม่ได้ มี​แต่​ทำ​เพื่อ​ความจริง​เท่านั้น 9 เพราะ​เรา​ยินดี​เมื่อ​เรา​อ่อนแอ แต่​พวกคุณ​เข้มแข็ง เรา​ยัง​อธิษฐาน​ขอ​สิ่ง​นี้​ด้วย คือ​ให้​พวกคุณ​ได้รับ​การ​ฟื้นฟู​ให้​สมบูรณ์ 10 เพราะ​เหตุ​นี้ ข้าพเจ้า​จึง​เขียน​สิ่ง​เหล่านี้​ขณะ​ที่​ไม่​อยู่ เพื่อ​ว่า​เมื่อ​ข้าพเจ้า​อยู่​กับ​พวกคุณ ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​ปฏิบัติ​อย่าง​เข้มงวด ตาม​สิทธิอำนาจ​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ประทาน​แก่​ข้าพเจ้า​เพื่อ​เสริมสร้าง ไม่ใช่​เพื่อ​ทำลาย

11 สุดท้าย​นี้ พี่น้อง​ทั้งหลาย จง​ชื่นชมยินดี! จง​รับ​การ​ฟื้นฟู​ให้​สมบูรณ์ จง​รับ​การปลอบใจ จง​มี​ความคิด​ตรงกัน จง​อยู่​ร่วมกัน​อย่าง​สันติ แล้ว​พระเจ้า​แห่ง​ความรัก​และ​สันติสุข​จะ​อยู่​กับ​พวกคุณ 12 จง​ทักทาย​กัน​ด้วย​การ​จูบ​อัน​บริสุทธิ์

13 ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน​ฝาก​คำ​ทักทาย​มา​ถึง​พวกคุณ

14 ขอ​พระคุณ​ของ​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า ความรัก​ของ​พระเจ้า และ​การ​มี​ส่วนร่วม​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์ อยู่​กับ​พวกคุณ​ทุกคน อาเมน

* 1:1 1:1 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้​รับ​การ​เจิม”

† 1:8 1:8 คำ​ที่​แปลว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้​และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชายหญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​สายเลือด”

‡ 1:11 1:11 MT: พวกคุณ; TR และ NU: พวกเรา

✡ 4:6 4:6 ปฐมกาล 1:3

✡ 4:13 4:13 สดุดี 116:10

* 4:14 4:14 NU อ่านว่า “พร้อมกับ​พระเยซู” แทน “โดย​ทาง​พระเยซู”

* 5:17 5:17 “ดูสิ” มา​จาก​คำ​ว่า “ἰδοὺ” หมายถึง มองดู สังเกต ดู​ให้​เห็น หรือ​จับตา​มอง และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

✡ 6:2 6:2 อิสยาห์ 49:8

✡ 6:16 6:16 เลวีนิติ 26:12; เยเรมีย์ 32:38; เอเสเคียล 37:27

✡ 6:17 6:17 อิสยาห์ 52:11; เอเสเคียล 20:34,41

✡ 6:18 6:18 2 ซามูเอล 7:14; 7:8

✡ 8:15 8:15 อพยพ 16:18

✡ 9:9 9:9 สดุดี 112:9

✡ 10:17 10:17 เยเรมีย์ 9:24

* 11:22 11:22 หรือ “เมล็ดพันธุ์”

✡ 13:1 13:1 เฉลยธรรมบัญญัติ 19:15

กาลาเทีย

1

2

3

4

5

6

จดหมาย​ของ​เปาโล​ถึง​ชาว​กาลาเทีย

1

1 เปาโล ผู้​เป็น​อัครทูต ไม่ใช่​จาก​มนุษย์ หรือ​ผ่าน​มนุษย์​คนใด แต่​ผ่าน​ทาง​พระเยซู​คริสต์,* และ​พระเจ้า​พระบิดา ผู้​ทำให้​พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความ​ตาย 2 พร้อม​กับ​พี่น้อง​ทุกคน† ที่​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า ถึง​ประชาคม​ต่าง ๆ ใน​แคว้น​กาลาเทีย: 3 ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​มี​แก่​พวกคุณ จาก​พระเจ้า​พระบิดา และ​จาก​พระเยซู​คริสต์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 4 พระองค์​มอบ​พระองค์เอง​เพื่อ​บาป​ของ​เรา เพื่อ​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​ยุค​ชั่วร้าย​ปัจจุบัน​นี้ ตาม​ความ​ประสงค์​ของ​พระเจ้า ผู้​เป็น​พระบิดา​ของ​เรา 5 ขอ​พระสิริ​จง​มี​แด่​พระองค์​ตลอด​ไป​เป็น​นิตย์ อาเมน

6 ข้าพเจ้า​ประหลาดใจ​ที่​พวกคุณ​ละทิ้ง​พระองค์ ผู้​เรียก​พวกคุณ​โดย​พระคุณ​ของ​พระคริสต์ ไป​หา “ข่าวดี” อีก​แบบ​หนึ่ง​อย่าง​รวดเร็ว​ถึง​เพียง​นี้ 7 ทั้งที่​จริง ๆ แล้ว​ไม่มี “ข่าวดี” อื่น มี​เพียง​บางคน​ที่​ทำให้​พวกคุณ​วุ่นวาย และ​ต้องการ​บิดเบือน​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์ 8 ถึง​แม้​เรา​เอง หรือ​แม้แต่​ทูตสวรรค์​จาก​สวรรค์ จะ​ประกาศ “ข่าวดี” แก่​พวกคุณ​ต่าง​จาก​ที่​เรา​เคย​ประกาศ​แก่​พวกคุณ ก็​ให้​ผู้นั้น​ถูก​สาปแช่ง 9 อย่าง​ที่​เรา​เคย​กล่าว​ไว้​ก่อน​แล้ว บัดนี้​ข้าพเจ้า​ขอ​กล่าว​อีก​ครั้ง​ว่า ถ้า​ใคร​ประกาศ “ข่าวดี” แก่​พวกคุณ​ต่าง​จาก​ที่​พวกคุณ​ได้รับ ก็​ให้​ผู้นั้น​ถูก​สาปแช่ง

10 ตอนนี้​ข้าพเจ้า​กำลัง​แสวงหา​ความ​เห็นชอบ​จาก​มนุษย์ หรือ​จาก​พระเจ้า​กัน​แน่? หรือ​ข้าพเจ้า​กำลัง​พยายาม​ทำให้​มนุษย์​พอใจ? ถ้า​ข้าพเจ้า​ยัง​เอาใจ​มนุษย์​อยู่ ข้าพเจ้า​ก็​คง​ไม่​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระคริสต์

11 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​พวกคุณ​รู้​ไว้​ว่า ข่าวดี​ที่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​นั้น ไม่ได้​เป็น​ไป​ตาม​แบบ​ของ​มนุษย์ 12 ข้าพเจ้า​ไม่ได้​รับ​ข่าวดี​นั้น​จาก​มนุษย์ และ​ไม่มี​มนุษย์​สอน​ข้าพเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​ได้รับ​มา​ทาง​การ​เปิดเผย​ของ​พระเยซู​คริสต์ 13 พวกคุณ​เคย​ได้ยิน​ถึง​วิถีชีวิต​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​อดีต เมื่อ​ข้าพเจ้า​อยู่​ใน​ศาสนา​ยิว ว่า​ข้าพเจ้า​ข่มเหง​ประชาคม​ของ​พระเจ้า​อย่าง​รุนแรง​เกิน​ขอบเขต และ​พยายาม​ทำลาย​ประชาคม​นั้น 14 ข้าพเจ้า​ก้าวหน้า​ใน​ศาสนา​ยิว​ยิ่งกว่า​คน​รุ่น​เดียวกัน​ใน​หมู่​คน​ร่วมชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​หลายคน เพราะ​ข้าพเจ้า​กระตือรือร้น​อย่าง​ยิ่ง​ต่อ​ประเพณี​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​ข้าพเจ้า 15 แต่​เมื่อ​พระเจ้า ผู้​แยก​ข้าพเจ้า​ไว้​ตั้งแต่​อยู่​ใน​ครรภ์​มารดา และ​เรียก​ข้าพเจ้า​โดย​พระคุณ​ของ​พระองค์ มี​ความ​ยินดี 16 ที่​จะ​เปิดเผย​พระบุตร​ของ​พระองค์​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า เพื่อ​ให้​ข้าพเจ้า​ประกาศ​พระองค์​ท่ามกลาง​ชนต่างชาติ ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​ได้​ไป​ปรึกษา​มนุษย์​ที่​มี​เลือดเนื้อ​คนใด​ทันที 17 และ​ไม่ได้​ขึ้น​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​พบ​คน​ที่​เป็น​อัครทูต​ก่อน​ข้าพเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​ออก​ไป​ยัง​อาระเบีย แล้ว​จึง​กลับ​มา​ยัง​ดามัสกัส

18 ต่อมา​อีก​สาม​ปี ข้าพเจ้า​ขึ้น​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​เยี่ยม​เปโตร และ​พัก​อยู่​กับ​เขา​สิบห้า​วัน 19 ส่วน​อัครทูต​คน​อื่น ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​พบ​ใคร​เลย นอกจาก​ยากอบ ผู้​เป็น​พี่น้อง​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า 20 เรื่อง​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวกคุณ​นี้ ขอ​ให้​รู้​ไว้​ว่า‡ ต่อหน้า​พระเจ้า ข้าพเจ้า​ไม่​ได้​โกหก 21 หลัง​จากนั้น​ข้าพเจ้า​ไป​ยัง​แคว้น​ซีเรีย และ​แคว้น​ซีลีเซีย 22 ประชาคม​ต่าง ๆ ใน​แคว้น​ยูเดีย​ที่​อยู่​ใน​พระคริสต์ ยัง​ไม่​เคย​เห็น​หน้า​ข้าพเจ้า 23 พวกเขา​เพียง​ได้ยิน​คน​พูด​ว่า “คน​ที่​เคย​ข่มเหง​พวกเรา บัดนี้​กลับ​ประกาศ​ความเชื่อ​ที่​เขา​เคย​พยายาม​ทำลาย” 24 พวกเขา​จึง​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า​เพราะ​ข้าพเจ้า

2

1 สิบสี่​ปี​ต่อมา ข้าพเจ้า​ขึ้น​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม​อีก​ครั้ง​พร้อม​กับ​บารนาบัส และ​พา​ทิตัส​ไป​ด้วย 2 ข้าพเจ้า​ขึ้น​ไป​ตาม​การ​เปิดเผย​ที่​ได้รับ และ​ชี้แจง​ต่อ​พวกเขา​ถึง​ข่าวดี​ที่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​ท่ามกลาง​ชนต่างชาติ ข้าพเจ้า​ชี้แจง​เรื่อง​นี้​เป็น​การ​ส่วนตัว​ต่อ​ผู้​ที่​เป็น​ที่​ยอมรับ เพราะ​เกรง​ว่า​ข้าพเจ้า​อาจ​กำลัง​วิ่ง หรือ​เคย​วิ่ง​มา​โดย​เปล่า​ประโยชน์ 3 แม้แต่​ทิตัส ซึ่ง​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า และ​เป็น​ชาว​กรีก ก็​ไม่​ถูก​บังคับ​ให้​เข้า​สุหนัต 4 เรื่อง​นี้​เกิด​ขึ้น​เพราะ​พี่น้อง​จอมปลอม​ที่​ลอบ​แทรก​เข้ามา เพื่อ​สอดแนม​เสรีภาพ​ที่​เรา​มี​ใน​พระคริสต์​เยซู และ​จะ​จับ​เรา​เป็น​ทาส 5 เรา​ไม่​ยอม​อ่อนข้อ​ให้​พวกเขา​เลย​แม้แต่​ชั่วขณะ​เดียว เพื่อ​ให้​ความจริง​ของ​ข่าวดี​ยัง​คง​อยู่​กับ​พวกคุณ 6 ส่วน​คน​เหล่านั้น​ที่​ได้ชื่อ​ว่า​เป็น​คน​สำคัญ พวกเขา​เคย​เป็น​อะไร​มา​ก่อน​ก็​ไม่​สำคัญ​สำหรับ​ข้าพเจ้า พระเจ้า​ไม่​ลำเอียง​เข้าข้าง​ใคร คน​ที่​เป็น​ที่​ยอมรับ​เหล่านั้น​ไม่ได้​เพิ่ม​อะไร​ให้​ข้าพเจ้า 7 ตรงกันข้าม เมื่อ​พวกเขา​เห็น​ว่า​ข้าพเจ้า​ได้รับ​มอบหมาย​ให้​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​ผู้​ที่​ไม่ได้​เข้า​สุหนัต เช่น​เดียว​กับ​ที่​เปโตร​ได้รับ​มอบหมาย​ให้​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​ผู้​ที่​เข้า​สุหนัต 8 พระเจ้า ผู้​ทำงาน​ผ่าน​เปโตร​ใน​การ​เป็น​อัครทูต​ท่ามกลาง​ผู้​ที่​เข้า​สุหนัต ก็​ทำงาน​ผ่าน​ข้าพเจ้า​ท่ามกลาง​ชนต่างชาติ​ด้วย 9 และ​เมื่อ​ยากอบ เคฟาส และ​ยอห์น ผู้​ที่​ได้ชื่อ​ว่า​เป็น​เสาหลัก รับรู้​ถึง​พระคุณ​ที่​พระเจ้า​มอบ​แก่​ข้าพเจ้า พวกเขา​จึง​ยื่น​มือขวา​ให้​บารนาบัส​และ​ข้าพเจ้า เพื่อ​แสดง​ว่า​เรา​มี​ส่วนร่วม​กัน โดย​ให้​เรา​ไป​หา​ชนต่างชาติ และ​พวกเขา​ไป​หา​ผู้​ที่​เข้า​สุหนัต 10 พวกเขา​ขอ​เพียง​ให้​เรา​ระลึก​ถึง​คน​ยากจน ซึ่ง​เป็น​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​เอง​ก็​กระตือรือร้น​จะ​ทำ​อยู่​แล้ว

11 แต่​เมื่อ​เปโตร​มา​ถึง​เมือง​อันทิโอก ข้าพเจ้า​คัดค้าน​เขา​ต่อหน้า เพราะ​เขา​เป็น​ฝ่าย​ผิด 12 ก่อน​ที่​คน​บางคน​จาก​ยากอบ​จะ​มา เปโตร​กิน​อาหาร​ร่วม​กับ​ชนต่างชาติ แต่​เมื่อ​พวกนั้น​มา เขา​ก็​ถอย​ออก และ​แยก​ตัว​ออก​ไป เพราะ​กลัว​พวก​ที่​เข้า​สุหนัต 13 ชาว​ยิว​คน​อื่น ๆ ก็​พากัน​เสแสร้ง​ตาม​เขา จน​แม้แต่​บารนาบัส​ก็​ถูก​พา​หลง​ไป​กับ​การ​เสแสร้ง​ของ​พวกเขา 14 แต่​เมื่อ​ข้าพเจ้า​เห็น​ว่า​พวกเขา​ใช้ชีวิต​ไม่​ตรง​กับ​ความจริง​ของ​ข่าวดี ข้าพเจ้า​จึง​พูด​กับ​เปโตร​ต่อหน้า​ทุกคน​ว่า “ถ้า​คุณ ซึ่ง​เป็น​ชาว​ยิว ยัง​ใช้ชีวิต​อย่าง​ชนต่างชาติ ไม่​ได้​ใช้ชีวิต​อย่าง​ชาว​ยิว แล้ว​ทำไม​คุณ​จึง​บังคับ​ชนต่างชาติ​ให้​ใช้ชีวิต​อย่าง​ชาว​ยิว?

15 “เรา​เป็น​ชาว​ยิว​โดย​กำเนิด ไม่​ใช่​คนบาป​จาก​ชนต่างชาติ 16 แต่​เรา​รู้​ว่า มนุษย์​ไม่ได้​รับ​ความชอบธรรม​จาก​การ​กระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ แต่​โดย​ความเชื่อ​ใน​พระเยซู​คริสต์ แม้​เรา​เอง​ก็​เชื่อ​ใน​พระคริสต์​เยซู เพื่อ​เรา​จะ​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​ความเชื่อ​ใน​พระคริสต์ ไม่ใช่​โดย​การ​กระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ เพราะ​ไม่มี​มนุษย์​คนใด​จะ​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​การ​กระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ 17 ถ้า​ใน​ขณะ​ที่​เรา​แสวงหา​การ​ได้รับ​ความชอบธรรม​ใน​พระคริสต์ เรา​เอง​กลับ​ถูก​พบ​ว่า​เป็น​คนบาป อย่างนั้น​พระคริสต์​ก็​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​บาป​หรือ? ไม่มี​ทาง! 18 ถ้า​ข้าพเจ้า​สร้าง​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​เคย​ทำลาย​ขึ้น​มา​อีก ข้าพเจ้า​ก็​พิสูจน์​ว่า​ตัวเอง​เป็น​ผู้​ละเมิด​ธรรมบัญญัติ 19 โดย​ธรรมบัญญัติ​นั้นเอง ข้าพเจ้า​ได้​ตาย​ต่อ​ธรรมบัญญัติ เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​มี​ชีวิต​เพื่อ​พระเจ้า 20 ข้าพเจ้า​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน​ร่วม​กับ​พระคริสต์​แล้ว ผู้​ที่​มี​ชีวิต​อยู่​จึง​ไม่ใช่​ข้าพเจ้า​อีก​ต่อไป แต่​เป็น​พระคริสต์​ที่​มี​ชีวิต​อยู่​ใน​ข้าพเจ้า ชีวิต​ที่​ข้าพเจ้า​มี​อยู่​ใน​เนื้อหนัง​เวลานี้ ข้าพเจ้า​ใช้ชีวิต​โดย​ความเชื่อ​ใน​พระบุตร​ของ​พระเจ้า ผู้​รัก​ข้าพเจ้า และ​มอบ​พระองค์เอง​เพื่อ​ข้าพเจ้า 21 ข้าพเจ้า​ไม่​ปฏิเสธ​พระคุณ​ของ​พระเจ้า ถ้า​ความชอบธรรม​มา​โดย​ธรรมบัญญัติ พระคริสต์​ก็​ตาย​โดย​เปล่า​ประโยชน์!”

3

1 ชาว​กาลาเทีย​ผู้​โง่เขลา! ใคร​สะกด​พวกคุณ​จน​ไม่​เชื่อฟัง​ความจริง ทั้งที่​พระเยซู​คริสต์ ผู้​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน ถูก​แสดง​ให้​เห็น​อย่าง​ชัดเจน​ต่อหน้า​ต่อ​ตา​พวกคุณ? 2 ข้าพเจ้า​อยาก​รู้​จาก​พวกคุณ​เพียง​เรื่อง​นี้: พวกคุณ​ได้รับ​พระวิญญาณ​โดย​การ​กระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ หรือ​โดย​การ​ได้ยิน​ด้วย​ความเชื่อ? 3 พวกคุณ​โง่เขลา​ถึง​เพียง​นี้​หรือ? เมื่อ​เริ่มต้น​ด้วย​พระวิญญาณ​แล้ว ตอนนี้​กลับ​คิด​ว่า​จะ​ทำให้​สำเร็จ​ด้วย​เนื้อหนัง​หรือ? 4 พวกคุณ​ต้อง​ทนทุกข์​มากมาย​โดย​เปล่า​ประโยชน์​จริง​หรือ ถ้า​หาก​ทั้งหมด​นั้น​เปล่า​ประโยชน์​จริง ๆ? 5 ดังนั้น พระเจ้า ผู้​ประทาน​พระวิญญาณ​แก่​พวกคุณ และ​ทำ​การ​อัศจรรย์​ท่ามกลาง​พวกคุณ ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​โดย​การ​กระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ หรือ​โดย​การ​ได้ยิน​ด้วย​ความเชื่อ? 6 เช่น​เดียว​กับ​อับราฮัม “เขา​เชื่อ​พระเจ้า และ​ความเชื่อ​นั้น​ถูก​นับ​เป็น​ความชอบธรรม​แก่​เขา”✡ 7 เพราะ​ฉะนั้น จง​รู้​ว่า คน​ที่​มี​ความเชื่อ​คือ​ลูก​ของ​อับราฮัม 8 พระคัมภีร์​เห็น​ล่วงหน้า​ว่า พระเจ้า​จะ​ให้​ชนต่างชาติ​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​ความเชื่อ จึง​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​อับราฮัม​ล่วงหน้า​ว่า “ทุก​ชนชาติ​จะ​ได้รับ​พร​ใน​ตัว​เจ้า”✡ 9 ดังนั้น คน​ที่​มี​ความเชื่อ​จึง​ได้รับ​พร​ร่วม​กับ​อับราฮัม ผู้​ซื่อสัตย์

10 ทุกคน​ที่​ยึด​การ​กระทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ​เป็น​หลัก อยู่​ใต้​คำสาป ดัง​ที่​เขียน​ไว้​ว่า “ทุกคน​ที่​ไม่​ยึดมั่น​ทำ​ทุกสิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​ธรรมบัญญัติ​ต้อง​ถูก​สาปแช่ง”✡ 11 เห็น​ได้​ชัด​ว่า ไม่มี​ใคร​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​ธรรมบัญญัติ​ต่อหน้า​พระเจ้า เพราะ “คน​ชอบธรรม​จะ​มี​ชีวิต​โดย​ความเชื่อ”✡ 12 ธรรมบัญญัติ​ไม่​ได้​อาศัย​ความเชื่อ แต่​กล่าว​ว่า “คน​ที่​ทำ​สิ่ง​เหล่านั้น​จะ​มี​ชีวิต​โดย​สิ่ง​เหล่านั้น”✡

13 พระคริสต์​ไถ่​เรา​ให้​พ้น​จาก​คำสาป​ของ​ธรรมบัญญัติ โดย​พระองค์เอง​กลาย​เป็น​คำสาป​แทน​เรา เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า “ทุกคน​ที่​ถูก​แขวน​บน​ต้นไม้​ต้อง​ถูก​สาปแช่ง”✡ 14 เพื่อ​ให้​พร​ของ​อับราฮัม​มา​ถึง​ชนต่างชาติ​โดย​ทาง​พระคริสต์​เยซู และ​เพื่อ​เรา​จะ​ได้รับ​พระสัญญา​เรื่อง​พระวิญญาณ​โดย​ความเชื่อ

15 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอ​พูด​โดย​เทียบ​กับ​เรื่อง​ของ​มนุษย์ แม้​เป็น​เพียง​พันธสัญญา​ของ​มนุษย์ เมื่อ​ได้รับ​การ​รับรอง​แล้ว ก็​ไม่มี​ใคร​ทำให้​เป็น​โมฆะ หรือ​เพิ่ม​อะไร​เข้า​ไป 16 พระสัญญา​ทั้งหลาย​ถูก​กล่าว​ไว้​กับ​อับราฮัม และ​กับ​เชื้อสาย​ของ​เขา* พระคัมภีร์​ไม่​ได้​กล่าว​ว่า “และ​แก่​เชื้อสาย​ทั้งหลาย†” ราวกับ​หมายถึง​หลายคน แต่​กล่าว​ถึง​คนเดียว​ว่า “และ​แก่​เชื้อสาย​ของ​เจ้า”✡ ซึ่ง​ก็​คือ​พระคริสต์ 17 ข้าพเจ้า​หมายความ​ว่า พันธสัญญา​ที่​พระเจ้า​ยืนยัน​ไว้​ล่วงหน้า​ใน​พระคริสต์​นั้น ธรรมบัญญัติ ซึ่ง​มา​ภายหลัง​สี่ร้อย​สามสิบ​ปี ไม่​ได้​ยกเลิก​พันธสัญญา​นั้น​จน​ทำให้​พระสัญญา​หมด​ผล 18 ถ้า​มรดก​นั้น​ขึ้น​อยู่​กับ​ธรรมบัญญัติ ก็​ไม่ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​พระสัญญา​อีก แต่​พระเจ้า​ประทาน​มรดก​นั้น​แก่​อับราฮัม​โดย​พระสัญญา

19 ถ้า​อย่างนั้น ธรรมบัญญัติ​มี​ไว้​ทำไม? ธรรมบัญญัติ​ถูก​เพิ่ม​เข้า​มา​เพราะ​มี​การ​ละเมิด จนกว่า​เชื้อสาย ผู้​ที่​ได้รับ​พระสัญญา​นั้น จะ​มา​ถึง ธรรมบัญญัติ​ถูก​กำหนด​โดย​เหล่า​ทูตสวรรค์​ผ่าน​มือ​ของ​คนกลาง 20 คนกลาง​ไม่​ได้​มี​ไว้​สำหรับ​ฝ่าย​เดียว แต่​พระเจ้า​มี​เพียง​องค์​เดียว

21 ถ้า​อย่างนั้น ธรรมบัญญัติ​ขัด​กับ​พระสัญญา​ทั้งหลาย​ของ​พระเจ้า​หรือ? ไม่มี​ทาง! ถ้า​มี​ธรรมบัญญัติ​ที่​สามารถ​ให้​ชีวิต​ได้ ความชอบธรรม​ก็​คง​มา​จาก​ธรรมบัญญัติ​อย่าง​แน่นอน 22 แต่​พระคัมภีร์​กัก​ทุกสิ่ง​ไว้​เป็น​นักโทษ​ของ​บาป เพื่อ​ให้​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​สัญญา​ไว้ ซึ่ง​ได้​รับ​โดย​ความเชื่อ​ใน​พระเยซู​คริสต์ ถูก​มอบ​แก่​ผู้​ที่​เชื่อ

23 ก่อน​ที่​ความเชื่อ​จะ​มา​ถึง เรา​ถูก​กัก​ไว้​ภายใต้​การ​ควบคุม​ของ​ธรรมบัญญัติ จนกว่า​ความเชื่อ​ที่​จะ​ถูก​เปิดเผย​ภายหลัง​นั้น​จะ​มา 24 ดังนั้น ธรรมบัญญัติ​จึง​เป็น​ผู้​ควบคุม​ดูแล​เรา เพื่อ​พา​เรา​ไป​ถึง​พระคริสต์ เพื่อ​เรา​จะ​ได้​รับ​ความชอบธรรม​โดย​ความเชื่อ 25 เมื่อ​ความเชื่อ​มา​แล้ว เรา​ก็​ไม่​อยู่​ใต้​ผู้​ควบคุม​ดูแล​นั้น​อีก 26 พวกคุณ​ทุกคน​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า โดย​ความเชื่อ​ใน​พระคริสต์​เยซู 27 พวกคุณ​ทุกคน​ที่​รับ​บัพติศมา​เข้า​สู่​พระคริสต์ ก็​ได้​สวม​พระคริสต์​ไว้ 28 ไม่ว่า​จะ​เป็น​ชาว​ยิว​หรือ​ชาว​กรีก เป็น​ทาส​หรือ​เป็น​เสรีชน เป็น​ชาย​หรือ​เป็น​หญิง พวกคุณ​ทุกคน​ก็​เป็น​หนึ่ง​เดียวกัน​ใน​พระคริสต์​เยซู 29 ถ้า​พวกคุณ​เป็น​ของ​พระคริสต์ พวกคุณ​ก็​เป็น​เชื้อสาย​ของ​อับราฮัม และ​เป็น​ทายาท​ตาม​พระสัญญา

4

1 ข้าพเจ้า​หมายความ​ว่า ตราบใด​ที่​ทายาท​ยัง​เป็น​เด็ก เขา​ก็​ไม่​ต่าง​จาก​ทาส แม้​เขา​จะ​เป็น​เจ้าของ​ทุกสิ่ง 2 เขา​อยู่​ใต้​ผู้ปกครอง​ดูแล และ​ผู้จัดการ​ทรัพย์สิน จน​ถึง​วัน​ที่​บิดา​กำหนด 3 เรา​เอง​ก็​เช่น​เดียวกัน เมื่อ​เรา​ยัง​เป็น​เด็ก เรา​ตก​เป็น​ทาส​อยู่​ใต้​หลัก​พื้นฐาน​ของ​โลก 4 แต่​เมื่อ​เวลา​ครบ​กำหนด พระเจ้า​ส่ง​พระบุตร​ของ​พระองค์​มา พระองค์​เกิด​จาก​หญิง และ​เกิด​มา​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ 5 เพื่อ​ไถ่​คน​ที่​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ และ​เพื่อ​เรา​จะ​ได้รับ​การ​รับ​เป็น​บุตร​ของ​พระเจ้า 6 เพราะ​พวกคุณ​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า พระเจ้า​จึง​ส่ง​พระวิญญาณ​ของ​พระบุตร​ของ​พระองค์​เข้า​มา​ใน​หัวใจ​ของ​พวกคุณ พระวิญญาณ​นั้น​ร้อง​ว่า “อับบา,* พระบิดา!” 7 ดังนั้น คุณ​จึง​ไม่​ใช่​ทาส​อีก​ต่อไป แต่​เป็น​บุตร และ​ถ้า​เป็น​บุตร ก็​เป็น​ทายาท​ของ​พระเจ้า​ผ่าน​พระคริสต์

8 ใน​เวลานั้น เมื่อ​พวกคุณ​ยัง​ไม่​รู้จัก​พระเจ้า พวกคุณ​ตก​เป็น​ทาส​ของ​สิ่ง​ที่​โดย​ธรรมชาติ​แล้ว​ไม่ใช่​พระเจ้า 9 แต่​บัดนี้​เมื่อ​พวกคุณ​รู้จัก​พระเจ้า​แล้ว หรือ​พูด​ให้​ถูก​คือ พระเจ้า​รู้จัก​พวกคุณ แล้ว​ทำไม​พวกคุณ​จึง​หัน​กลับ​ไป​หา​หลัก​พื้นฐาน​ที่​อ่อนแอ​และ​น่า​สมเพช​เหล่านั้น​อีก และ​อยาก​กลับ​ไป​เป็น​ทาส​ของ​มัน​อีก​ครั้ง? 10 พวกคุณ​ถือ​วัน เดือน ฤดูกาล และ​ปี​ต่าง ๆ 11 ข้าพเจ้า​เกรง​ว่า งาน​ที่​ข้าพเจ้า​ตรากตรำ​เพื่อ​พวกคุณ​อาจ​สูญเปล่า

12 พี่น้อง​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวกคุณ ให้​เป็น​เหมือน​ข้าพเจ้า เพราะ​ข้าพเจ้า​ก็​ได้​เป็น​เหมือน​พวกคุณ​แล้ว พวกคุณ​ไม่ได้​ทำ​ผิด​ต่อ​ข้าพเจ้า​เลย 13 แต่​พวกคุณ​รู้​ว่า ครั้ง​แรก​ที่​ข้าพเจ้า​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​พวกคุณ​นั้น เป็น​เพราะ​ความ​อ่อนแอ​ทาง​ร่างกาย 14 แม้​สภาพ​ร่างกาย​ของ​ข้าพเจ้า​จะ​เป็น​บท​ทดสอบ​สำหรับ​พวกคุณ พวกคุณ​ก็​ไม่​ได้​ดูหมิ่น​หรือ​รังเกียจ​ข้าพเจ้า แต่​กลับ​ต้อนรับ​ข้าพเจ้า​เหมือน​ต้อนรับ​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า หรือ​แม้แต่​เหมือน​ต้อนรับ​พระคริสต์​เยซู

15 แล้ว​พร​ที่​พวกคุณ​ได้​รับ​ใน​เวลา​นั้น​คือ​อะไร? เพราะ​ข้าพเจ้า​เป็น​พยาน​ให้​พวกคุณ​ได้​ว่า ถ้า​เป็น​ไป​ได้ พวกคุณ​คง​ควัก​ตา​ของ​ตน​เอง​ออก​มา​มอบ​ให้​ข้าพเจ้า 16 ถ้า​อย่างนั้น ข้าพเจ้า​กลาย​เป็น​ศัตรู​ของ​พวกคุณ​เพราะ​พูด​ความจริง​กับ​พวกคุณ​หรือ? 17 คน​เหล่านั้น​กระตือรือร้น​จะ​เอา​ชนะ​ใจ​พวกคุณ แต่​ไม่​ได้​หวังดี พวกเขา​ต้องการ​กัน​พวกคุณ​ออก​ไป เพื่อ​ให้​พวกคุณ​หัน​ไป​กระตือรือร้น​ติดตาม​พวกเขา 18 การ​กระตือรือร้น​เพื่อ​สิ่ง​ดี​ย่อม​เป็น​เรื่อง​ดี​เสมอ ไม่​ใช่​เฉพาะ​ตอน​ที่​ข้าพเจ้า​อยู่​กับ​พวกคุณ

19 ลูกน้อย​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​กำลัง​เจ็บปวด​เหมือน​คลอดลูก​เพราะ​พวกคุณ​อีก​ครั้ง จนกว่า​พระคริสต์​จะ​ก่อตัว​ขึ้น​ใน​ตัว​พวกคุณ 20 ตอนนี้​ข้าพเจ้า​อยาก​จะ​อยู่​กับ​พวกคุณ และ​เปลี่ยน​น้ำเสียง​ของ​ข้าพเจ้า เพราะ​ข้าพเจ้า​ไม่​แน่ใจ​จริง ๆ ว่า​จะ​คิด​อย่างไร​เกี่ยวกับ​พวกคุณ

21 พวกคุณ​ที่​อยาก​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ บอก​ข้าพเจ้า​สิ พวกคุณ​ไม่​ฟัง​ธรรมบัญญัติ​หรือ? 22 มี​เขียน​ไว้​ว่า อับราฮัม​มี​บุตรชาย​สองคน คน​หนึ่ง​เกิด​จาก​หญิงทาส อีก​คน​หนึ่ง​เกิด​จาก​หญิงเสรี 23 บุตรชาย​ที่​เกิด​จาก​หญิงทาส​นั้น เกิด​ตาม​เนื้อหนัง แต่​บุตรชาย​ที่​เกิด​จาก​หญิงเสรี เกิด​โดย​พระสัญญา 24 เรื่อง​เหล่านี้​มี​ความหมาย​เชิง​อุปมา เพราะ​หญิง​สองคน​นี้​คือ​พันธสัญญา​สอง​พันธสัญญา พันธสัญญา​หนึ่ง​มา​จาก​ภูเขา​ซีนาย ให้​กำเนิด​ลูก​มา​เป็น​ทาส นั่น​คือ​ฮาการ์ 25 ฮาการ์​คน​นี้​คือ​ภูเขา​ซีนาย​ใน​อาระเบีย และ​ตรง​กับ​กรุง​เยรูซาเล็ม​ใน​ปัจจุบัน เพราะ​กรุง​นั้น​เป็น​ทาส​พร้อม​กับ​ลูก ๆ ของ​ตน 26 ส่วน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ที่​อยู่​เบื้องบน​เป็น​เสรี และ​เป็น​มารดา​ของ​เรา​ทุกคน 27 เพราะ​มี​เขียน​ไว้​ว่า

“จง​ยินดี หญิงหมัน ผู้​ไม่​คลอดบุตร

จง​เปล่ง​เสียง​ร้อง​ออกมา หญิง​ผู้​ไม่​เคย​เจ็บ​ครรภ์​คลอด

เพราะ​หญิง​ที่​ถูก​ทอดทิ้ง​มี​ลูก​มากกว่า​หญิง​ที่​มี​สามี” ✡

28 พี่น้อง​ทั้งหลาย เรา​เป็น​ลูก​ตาม​พระสัญญา​เหมือน​อิสอัค 29 ใน​เวลานั้น คน​ที่​เกิด​ตาม​เนื้อหนัง​ข่มเหง​คน​ที่​เกิด​ตาม​พระวิญญาณ​อย่างไร เวลานี้​ก็​เป็น​อย่างนั้น​เช่นกัน 30 แล้ว​พระคัมภีร์​ว่า​อย่างไร? “จง​ไล่​หญิงทาส​กับ​ลูกชาย​ของ​หญิง​นั้น​ออก​ไป เพราะ​ลูกชาย​ของ​หญิงทาส​จะ​ไม่ได้​รับ​มรดก​ร่วม​กับ​ลูกชาย​ของ​หญิงเสรี”✡ 31 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง​ทั้งหลาย เรา​ไม่​ใช่​ลูก​ของ​หญิงทาส แต่​เป็น​ลูก​ของ​หญิงเสรี

5

1 เพราะ​ฉะนั้น จง​ยืนหยัด​ใน​เสรีภาพ​ที่​พระคริสต์​ทำให้​เรา​เป็น​เสรี และ​อย่า​กลับ​ไป​ติด​อยู่​ใต้​แอก​ของ​การ​เป็น​ทาส​อีก

2 ขอ​ให้​รู้​ไว้​ว่า ข้าพเจ้า เปาโล ขอ​บอก​พวกคุณ​ว่า ถ้า​พวกคุณ​รับ​การ​เข้าสุหนัต พระคริสต์​ก็​จะ​ไม่​เป็น​ประโยชน์​อะไร​แก่​พวกคุณ​เลย 3 ข้าพเจ้า​ขอ​ยืนยัน​อีก​ครั้ง​กับ​ชาย​ทุกคน​ที่​รับ​การ​เข้าสุหนัต​ว่า เขา​ก็​เป็น​หนี้​ที่​จะ​ต้อง​ทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ทั้งหมด 4 พวกคุณ​ที่​อยาก​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​ธรรมบัญญัติ ได้​แยก​ขาด​จาก​พระคริสต์​แล้ว พวกคุณ​หลุด​ออก​จาก​พระคุณ​แล้ว 5 เพราะ​เรา​อาศัย​พระวิญญาณ และ​ด้วย​ความเชื่อ เฝ้า​รอ​สิ่ง​ที่​เรา​หวัง​ไว้​เกี่ยวกับ​ความชอบธรรม 6 ใน​พระคริสต์​เยซู การ​เข้าสุหนัต​หรือ​ไม่​เข้าสุหนัต​ไม่ได้​มี​ความหมาย​อะไร แต่​ความเชื่อ​ที่​ทำงาน​ผ่าน​ความรัก​ต่างหาก​ที่​มี​ความหมาย

7 พวกคุณ​เคย​วิ่ง​ได้​ดี! ใคร​มา​ขวาง​พวกคุณ จน​พวกคุณ​ไม่​เชื่อฟัง​ความจริง? 8 การ​ชักจูง​แบบนี้​ไม่​ได้​มา​จาก​พระองค์ ผู้​เรียก​พวกคุณ 9 ยีสต์​เพียง​เล็กน้อย​ก็​ทำให้​แป้ง​ทั้ง​ก้อน​ขึ้นฟู 10 ข้าพเจ้า​มั่นใจ​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ว่า พวกคุณ​จะ​ไม่​หัน​ไป​คิด​เป็น​อย่างอื่น แต่​คน​ที่​ทำให้​พวกคุณ​วุ่นวาย​จะ​ต้อง​รับ​การ​พิพากษา ไม่ว่า​เขา​จะ​เป็น​ใคร

11 พี่น้อง​ทั้งหลาย ถ้า​ข้าพเจ้า​ยัง​ประกาศ​เรื่อง​การ​เข้าสุหนัต​อยู่ ทำไม​ข้าพเจ้า​ยัง​ถูก​ข่มเหง​อยู่? ถ้า​เป็น​อย่างนั้น กางเขน​ก็​ไม่​เป็น​สิ่ง​ที่​ทำให้​คน​สะดุด​อีก​ต่อไป 12 ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​คน​ที่​ก่อกวน​พวกคุณ​ตัด​ตัวเอง​ให้​ขาด​ไป​เสีย​เลย!

13 พี่น้อง​ทั้งหลาย พวกคุณ​ถูก​เรียก​ให้​มี​เสรีภาพ เพียง​แต่​อย่า​ใช้​เสรีภาพ​เปิด​ช่อง​ให้​เนื้อหนัง แต่​จง​รับใช้​กัน​และ​กัน​ด้วย​ความรัก 14 ธรรมบัญญัติ​ทั้งหมด​สำเร็จ​ครบถ้วน​ได้​ด้วย​ถ้อยคำ​เดียว​นี้: “จง​รัก​เพื่อนบ้าน​ของ​เจ้า​เหมือน​รัก​ตนเอง”✡ 15 ถ้า​พวกคุณ​กัด​และ​กัดกิน​กัน​เอง ก็​ระวัง​ให้​ดี ไม่​อย่างนั้น​พวกคุณ​อาจ​ทำลาย​กัน​จน​หมด

16 ข้าพเจ้า​ขอ​บอก​ว่า จง​ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​พระวิญญาณ แล้ว​พวกคุณ​จะ​ไม่​ทำ​ตาม​ความปรารถนา​ของ​เนื้อหนัง 17 เนื้อหนัง​ปรารถนา​สิ่ง​ที่​ขัด​กับ​พระวิญญาณ และ​พระวิญญาณ​ก็​ขัด​กับ​เนื้อหนัง ทั้ง​สอง​ขัดแย้ง​กัน จน​พวกคุณ​ทำ​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​อยาก​ทำ​ไม่ได้ 18 ถ้า​พวกคุณ​ถูก​พระวิญญาณ​นำ พวกคุณ​ก็​ไม่​อยู่​ใต้​ธรรมบัญญัติ 19 การ​กระทำ​ของ​เนื้อหนัง​เห็น​ได้​ชัด ได้แก่ การ​เป็น​ชู้ การ​ผิด​ศีลธรรม​ทาง​เพศ ความ​ไม่​บริสุทธิ์ ความ​ลามก 20 การ​บูชา​รูปเคารพ การ​ใช้​เวทมนตร์​คาถา ความ​เกลียดชัง การ​ทะเลาะวิวาท ความ​หึงหวง การ​ระเบิด​อารมณ์​โกรธ การ​ชิงดี​ชิงเด่น ความ​แตกแยก การ​ตั้ง​พรรค​ตั้ง​พวก 21 ความ​อิจฉา การ​ฆ่า​คน การ​เมามาย การ​เลี้ยง​ฉลอง​อย่าง​เสเพล และ​สิ่ง​อื่น ๆ ทำนอง​นี้ ข้าพเจ้า​เตือน​พวกคุณ​ไว้​ล่วงหน้า อย่าง​ที่​เคย​เตือน​แล้ว​ว่า คน​ที่​ทำ​สิ่ง​เหล่านี้​เป็น​ประจำ จะ​ไม่​ได้​รับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​เป็น​มรดก

22 ส่วน​ผล​ของ​พระวิญญาณ​คือ ความรัก ความยินดี สันติสุข ความอดทน ความกรุณา ความดี ความเชื่อ,* 23 ความอ่อนโยน และ​การ​รู้จัก​ควบคุม​ตนเอง สิ่ง​เหล่านี้​ไม่​มี​ธรรมบัญญัติ​ใด​ห้าม 24 คน​ที่​เป็น​ของ​พระคริสต์​ได้​ตรึง​เนื้อหนัง​ไว้​บน​กางเขน​พร้อม​กับ​ความหลงใหล​และ​ความปรารถนา​ต่าง ๆ ของ​เนื้อหนัง

25 ถ้า​เรา​มี​ชีวิต​โดย​พระวิญญาณ ก็​ให้​เรา​ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​พระวิญญาณ​ด้วย 26 เรา​อย่า​ทะนงตน อย่า​คอย​ท้าทาย​กัน และ​อย่า​อิจฉา​กัน

6

1 พี่น้อง​ทั้งหลาย แม้​มี​ใคร​ถูก​จับ​ได้​ว่า​ทำ​ผิด​บางอย่าง พวกคุณ​ที่​มี​ชีวิต​ตาม​พระวิญญาณ​ต้อง​ช่วย​ฟื้นฟู​คน​เช่นนั้น​ด้วย​ท่าที​อ่อนโยน และ​แต่ละคน​จง​ระวัง​ตัวเอง เพื่อ​ไม่​ให้​ตัวเอง​ถูก​ทดลอง​ด้วย 2 จง​ช่วย​กัน​แบก​ภาระ​ของ​กัน​และ​กัน แล้ว​พวกคุณ​จะ​ทำให้​ธรรมบัญญัติ​ของ​พระคริสต์​สำเร็จ 3 ถ้า​ใคร​คิด​ว่า​ตัวเอง​เป็น​คน​สำคัญ ทั้งที่​เขา​ไม่ได้​เป็น​อะไร​เลย เขา​ก็​หลอก​ตัวเอง 4 แต่ละคน​จง​ตรวจสอบ​สิ่ง​ที่​ตนเอง​ทำ แล้ว​เขา​จะ​มี​เหตุ​ให้​อวด​ได้​จาก​สิ่ง​ที่​ตัวเอง​ทำ ไม่ใช่​จาก​สิ่ง​ที่​คนอื่น​ทำ 5 แต่ละคน​ต้อง​แบก​ภาระ​ของ​ตนเอง

6 คน​ที่​ได้รับ​การ​สั่งสอน​ด้วย​ถ้อยคำ จง​แบ่งปัน​สิ่ง​ดี​ทุกอย่าง​กับ​คน​ที่​สอน​เขา

7 อย่า​หลงผิด ไม่​มี​ใคร​จะ​เยาะเย้ย​พระเจ้า​ได้ เพราะ​คน​หว่าน​อะไร ก็​จะ​เก็บเกี่ยว​สิ่ง​นั้น 8 คน​ที่​หว่าน​ตาม​เนื้อหนัง​ของ​ตน จะ​เก็บเกี่ยว​ความเสื่อมสลาย​จาก​เนื้อหนัง แต่​คน​ที่​หว่าน​ตาม​พระวิญญาณ จะ​เก็บเกี่ยว​ชีวิตนิรันดร์​จาก​พระวิญญาณ 9 เรา​อย่า​เหนื่อยหน่าย​ใน​การ​ทำดี เพราะ​เมื่อ​ถึง​เวลา เรา​จะ​เก็บเกี่ยว ถ้า​เรา​ไม่​ยอมแพ้ 10 ดังนั้น เมื่อ​เรา​มี​โอกาส ก็​ให้​เรา​ทำดี​ต่อ​ทุกคน โดย​เฉพาะ​ต่อ​คน​ที่​อยู่​ใน​ครอบครัว​เดียวกัน​ใน​ความเชื่อ

11 ดู​สิ​ว่า ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวกคุณ​ด้วย​มือ​ของ​ข้าพเจ้า​เอง ด้วย​ตัวอักษร​ใหญ่​เพียง​ใด 12 คน​ทั้งหลาย​ที่​อยาก​ให้​ตัวเอง​ดูดี​ใน​เรื่อง​เนื้อหนัง บังคับ​พวกคุณ​ให้​เข้า​สุหนัต เพียง​เพื่อ​พวกเขา​จะ​ไม่​ถูก​ข่มเหง​เพราะ​กางเขน​ของ​พระคริสต์ 13 เพราะ​แม้แต่​คน​ที่​รับ​การ​เข้าสุหนัต​เอง ก็​ไม่ได้​ทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ แต่​พวกเขา​อยาก​ให้​พวกคุณ​เข้า​สุหนัต เพื่อ​จะ​ได้​อวด​เนื้อหนัง​ของ​พวกคุณ 14 ส่วน​ข้าพเจ้า ไม่​มี​ทาง​ที่​ข้าพเจ้า​จะ​อวด​สิ่ง​ใด นอกจาก​กางเขน​ของ​พระเยซู​คริสต์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา โดย​กางเขน​นั้น โลก​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน​จน​ตาย​ไป​จาก​ข้าพเจ้า และ​ข้าพเจ้า​ก็​ถูก​ตรึง​บน​กางเขน​จน​ตาย​ไป​จาก​โลก 15 ใน​พระคริสต์​เยซู การ​เข้าสุหนัต​หรือ​ไม่​เข้าสุหนัต​ก็​ไม่ได้​มี​ความหมาย​อะไร สิ่งสร้าง​ใหม่​ต่างหาก​ที่​มี​ความหมาย 16 ขอ​สันติสุข​และ​พระเมตตา​มี​แก่​ทุกคน​ที่​ดำเนิน​ตาม​หลัก​นี้ และ​แก่​อิสราเอล​ของ​พระเจ้า

17 จากนี้​ไป อย่า​ให้​ใคร​มา​สร้าง​ความเดือดร้อน​แก่​ข้าพเจ้า​อีก เพราะ​ข้าพเจ้า​มี​รอยตรา​ของ​พระเยซู​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​บน​ร่างกาย​ของ​ข้าพเจ้า

18 พี่น้อง​ทั้งหลาย ขอ​พระคุณ​ของ​พระเยซู​คริสต์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​อยู่​กับ​จิตวิญญาณ​ของ​พวกคุณ อาเมน

* 1:1 1:1 “คริสต์” หมายถึง “ผู้​ได้รับ​การ​เจิม”

† 1:2 1:2 คำ​ที่​แปล​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​ที่อื่น​เมื่อ​บริบท​เปิด​ให้ อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชาย​หญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว” ด้วย

‡ 1:20 1:20 คำ​ที่​แปล​ว่า “ขอ​ให้​รู้​ไว้” มา​จาก “ἰδοὺ” มี​ความหมาย​ว่า ดู สังเกต ใส่ใจ มอง หรือ​จ้องดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

✡ 3:6 3:6 ปฐมกาล 15:6

✡ 3:8 3:8 ปฐมกาล 12:3; 18:18; 22:18

✡ 3:10 3:10 เฉลยธรรมบัญญัติ 27:26

✡ 3:11 3:11 ฮาบากุก 2:4

✡ 3:12 3:12 เลวีนิติ 18:5

✡ 3:13 3:13 เฉลยธรรมบัญญัติ 21:23

* 3:16 3:16 หรือ “เมล็ดพันธุ์”

† 3:16 3:16 หรือ “เมล็ดพันธุ์​หลาย​เมล็ด”

✡ 3:16 3:16 ปฐมกาล 12:7; 13:15; 24:7

* 4:6 4:6 อับบา เป็น​การ​เขียน​แบบ​กรีก​ของ​คำ​อาราเมค​ที่​หมายถึง “พ่อ” หรือ “คุณพ่อ” ใช้​ใน​แบบ​ที่​สนิทสนม ให้​เกียรติ และ​เปี่ยม​ด้วย​ความรัก

✡ 4:27 4:27 อิสยาห์ 54:1

✡ 4:30 4:30 ปฐมกาล 21:10

✡ 5:14 5:14 เลวีนิติ 19:18

* 5:22 5:22 หรือ “ความซื่อสัตย์”

เอเฟซัส

1

2

3

4

5

6

จดหมายของเปาโลถึงชาวเอเฟซัส

1

1 เปาโล อัครทูต​ของ​พระคริสต์*​เยซู​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า เรียน​ผู้บริสุทธิ์​ที่​อยู่​ใน​เอเฟซัส และ​ผู้ที่​ซื่อสัตย์​ใน​พระคริสต์​เยซู 2 ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​มี​แก่​พวกคุณ จาก​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา และ​จาก​พระเยซู​คริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า

3 ขอ​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​แด่​พระเจ้า ผู้เป็น​พระบิดา​ของ​พระเยซู​คริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา พระองค์​ได้​อวยพร​เรา​ใน​พระคริสต์ ด้วย​พระพร​ทาง​วิญญาณ​ทุกอย่าง​ใน​แดนสวรรค์ 4 พระองค์​เลือก​เรา​ไว้​ใน​พระคริสต์​ก่อน​การ​สร้าง​โลก เพื่อ​ให้​เรา​บริสุทธิ์​และ​ไม่มี​ตำหนิ​ต่อหน้า​พระองค์​ใน​ความรัก 5 พระองค์​กำหนด​เรา​ไว้​ล่วงหน้า​ให้​พระองค์​รับ​เรา​เป็น​บุตร​โดย​พระเยซู​คริสต์ ตาม​ความตั้งใจ​อันดี​แห่ง​พระประสงค์​ของ​พระองค์ 6 ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​พระคุณ​อัน​เปี่ยม​ด้วย​พระสิริ​ของ​พระองค์​ได้รับ​การ​สรรเสริญ โดย​พระคุณ​นี้ พระองค์​ให้​เรา​เป็น​ที่​โปรดปราน​ใน​พระองค์​ผู้เป็น​ที่รัก 7 ใน​พระองค์ เรา​ได้รับ​การ​ไถ่​ผ่าน​เลือด​ของ​พระองค์ คือ​การ​ที่​พระองค์​ยกโทษ​การ​ละเมิด​ของ​เรา ตาม​ความ​อุดม​แห่ง​พระคุณ​ของ​พระองค์ 8 พระองค์​ทำให้​พระคุณ​นั้น​ล้นเหลือ​มา​ถึง​เรา พร้อม​ด้วย​ปัญญา​และ​ความรอบคอบ​ทุกอย่าง 9 พระองค์​ทำให้​เรา​รู้​ความลับ​แห่ง​พระประสงค์​ของ​พระองค์ ตาม​ความตั้งใจ​อันดี​ที่​พระองค์​กำหนด​ไว้​ใน​พระคริสต์ 10 เพื่อ​ดำเนิน​แผนการ​เมื่อ​เวลา​ครบ​กำหนด คือ​นำ​ทุกสิ่ง​มา​รวม​ไว้​ใน​พระคริสต์ ทั้ง​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​สวรรค์​และ​สิ่ง​ที่​อยู่​บน​แผ่นดินโลก ให้​รวม​อยู่​ใน​พระองค์ 11 ใน​พระองค์ เรา​ก็​ได้รับ​ส่วน​ใน​มรดก​ด้วย เรา​ถูก​กำหนด​ไว้​ล่วงหน้า​ตาม​แผนการ​ของ​พระองค์ ผู้​ทำ​ทุกสิ่ง​ตาม​พระประสงค์​ที่​พระองค์​วาง​ไว้ 12 เพื่อ​ให้​เรา ผู้​ที่​หวัง​ใน​พระคริสต์​มา​ก่อน เป็น​ผู้​ถวาย​คำ​สรรเสริญ​แด่​พระสิริ​ของ​พระองค์ 13 ใน​พระองค์ พวกคุณ​ก็​เช่นกัน เมื่อ​ได้ยิน​ถ้อยคำ​แห่ง​ความจริง คือ​ข่าวดี​เรื่อง​ความรอด​ของ​พวกคุณ และ​เชื่อ​ใน​พระองค์ พวกคุณ​ก็​ได้รับ​ตราประทับ​ด้วย​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ที่​พระเจ้า​สัญญา​ไว้ 14 พระวิญญาณ​นั้น​เป็น​หลักประกัน​มรดก​ของ​เรา จนกว่า​พระเจ้า​จะ​ไถ่​ผู้ที่​เป็น​กรรมสิทธิ์​ของ​พระองค์ ทั้งนี้​เพื่อ​ให้​พระสิริ​ของ​พระองค์​ได้รับ​การ​สรรเสริญ

15 ด้วย​เหตุ​นี้ เมื่อ​ข้าพเจ้า​ได้ยิน​ถึง​ความเชื่อ​ที่​พวกคุณ​มี​ใน​พระเยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​ความรัก​ที่​มี​ต่อ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน 16 ข้าพเจ้า​จึง​ไม่​หยุด​ขอบคุณ​พระเจ้า​เพราะ​พวกคุณ และ​ระลึก​ถึง​พวกคุณ​ใน​คำ​อธิษฐาน​ของ​ข้าพเจ้า 17 ข้าพเจ้า​อธิษฐาน​ขอ​ให้​พระเจ้า​ของ​พระเยซู​คริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ผู้เป็น​พระบิดา​แห่ง​พระสิริ ประทาน​วิญญาณ​แห่ง​ปัญญา​และ​การ​เปิดเผย​แก่​พวกคุณ เพื่อ​ให้​พวกคุณ​รู้จัก​พระองค์ 18 ขอ​ให้​ดวงตา​แห่ง​หัวใจ​ของ​พวกคุณ†​สว่าง​ขึ้น เพื่อ​พวกคุณ​จะ​รู้​ว่า​ความหวัง​จาก​การ​เรียก​ของ​พระองค์​คือ​อะไร มรดก​อัน​เปี่ยม​ด้วย​พระสิริ​ของ​พระองค์​ใน​ผู้บริสุทธิ์​นั้น​มั่งคั่ง​เพียงใด 19 และ​รู้​ว่า​พลัง​ของ​พระองค์​ที่​ทำงาน​เพื่อ​เรา​ผู้​เชื่อ​นั้น​ยิ่งใหญ่​เกิน​ประมาณ​เพียงใด พลัง​นี้​เป็นไป​ตาม​การ​ทำงาน​ของ​กำลัง​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​พระองค์ 20 ซึ่ง​พระองค์​แสดง​ออก​ใน​พระคริสต์ เมื่อ​ทำให้​พระองค์​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย และ​ให้​นั่ง​ที่​ขวามือ​ของ​พระองค์​ใน​แดนสวรรค์ 21 สูง​เหนือ​ผู้ครอง​ทุกคน ผู้มี​อำนาจ ผู้มี​พลัง ผู้ปกครอง และ​ทุก​นาม​ที่​ถูก​เอ่ย​ถึง ไม่​เพียง​ใน​ยุค​นี้ แต่​ใน​ยุค​ที่​จะ​มา​ด้วย 22 พระเจ้า​ทำให้​ทุกสิ่ง​อยู่​ใต้​เท้า​ของ​พระคริสต์ และ​ตั้ง​พระองค์​ให้​เป็น​ศีรษะ​เหนือ​ทุกสิ่ง​สำหรับ​ประชาคม 23 ประชาคม​เป็น​ร่างกาย​ของ​พระองค์ เป็น​ความ​เต็มเปี่ยม​ของ​พระองค์​ผู้​เติมเต็ม​ทุกสิ่ง​ใน​ทุกทาง

2

1 ส่วน​พวกคุณ พระองค์​ทำให้​พวกคุณ​มี​ชีวิต​ขึ้น ทั้งที่​พวกคุณ​ตาย​อยู่​เพราะ​การ​ละเมิด​และ​บาป​ของ​ตน 2 เมื่อก่อน​พวกคุณ​ดำเนิน​ชีวิต​อยู่​ใน​สิ่ง​เหล่านั้น ตาม​วิถี​ของ​โลก​นี้ และ​ตาม​ผู้ครอง​อำนาจ​ใน​อากาศ คือ​วิญญาณ​ที่​กำลัง​ทำงาน​อยู่​ใน​บรรดา​ลูก​แห่ง​ความ​ไม่​เชื่อฟัง 3 เรา​ทุกคน​ก็​เคย​ใช้​ชีวิต​อยู่​ท่ามกลาง​คน​เหล่านั้น ตาม​ความ​อยาก​ของ​เนื้อหนัง ทำ​ตาม​ความ​ปรารถนา​ของ​เนื้อหนัง​และ​ความคิด และ​โดย​ธรรมชาติ​เรา​ก็​เป็น​ลูก​ที่​อยู่​ใต้​พระพิโรธ​เหมือน​คนอื่น ๆ 4 พระเจ้า​เปี่ยม​ด้วย​พระเมตตา เพราะ​ความรัก​อัน​ยิ่งใหญ่​ที่​พระองค์​รัก​เรา 5 แม้​ตอน​ที่​เรา​ตาย​อยู่​เพราะ​การ​ละเมิด พระองค์​ก็​ทำให้​เรา​มี​ชีวิต​ร่วม​กับ​พระคริสต์ พวกคุณ​ได้รับ​ความรอด​โดย​พระคุณ 6 พระองค์​ทำให้​เรา​ฟื้นขึ้น​พร้อม​กับ​พระคริสต์ และ​ให้​เรา​นั่ง​ร่วม​กับ​พระองค์​ใน​แดนสวรรค์​ใน​พระคริสต์​เยซู 7 เพื่อ​ใน​ยุค​ต่าง ๆ ที่​จะ​มา พระองค์​จะ​แสดง​ความ​อุดม​เหลือล้น​แห่ง​พระคุณ​ของ​พระองค์ ด้วย​ความกรุณา​ที่​มี​ต่อ​เรา​ใน​พระคริสต์​เยซู 8 พวกคุณ​ได้รับ​ความรอด​โดย​พระคุณ​อาศัย​ความเชื่อ สิ่ง​นี้​ไม่ได้​มาจาก​ตัว​พวกคุณ​เอง แต่​เป็น​ของขวัญ​จาก​พระเจ้า 9 ไม่ได้​มาจาก​การ​กระทำ เพื่อ​ไม่​ให้​ใคร​อวด​ได้ 10 เรา​เป็น​สิ่ง​ที่​พระองค์​สร้าง​ขึ้น​ใน​พระคริสต์​เยซู เพื่อ​ทำ​การ​ดี ซึ่ง​พระเจ้า​เตรียม​ไว้​ล่วงหน้า​ให้​เรา​ดำเนิน​ชีวิต​ใน​สิ่ง​เหล่านั้น

11 ดังนั้น ขอ​ให้​พวกคุณ​ระลึก​ว่า เมื่อก่อน​พวกคุณ​เป็น​คนต่างชาติ​ตาม​เนื้อหนัง ถูก​พวก​ที่​เรียก​กัน​ว่า “พวก​เข้าสุหนัต” เรียก​ว่า “พวก​ไม่​เข้าสุหนัต” การ​เข้าสุหนัต​นั้น​ทำ​กับ​เนื้อหนัง​ด้วย​มือ​มนุษย์ 12 ใน​เวลานั้น พวกคุณ​แยก​จาก​พระคริสต์ ไม่มี​ส่วน​ใน​ความเป็น​พลเมือง​ของ​อิสราเอล และ​เป็น​คนแปลกหน้า​ต่อ​พันธสัญญา​ต่าง ๆ ที่​เกี่ยวกับ​พระสัญญา ไม่มี​ความหวัง และ​อยู่​ใน​โลก​โดย​ปราศจาก​พระเจ้า 13 บัดนี้​ใน​พระคริสต์​เยซู พวกคุณ​ที่​เคย​อยู่​ห่างไกล​ได้​เข้า​มา​ใกล้​ด้วย​เลือด​ของ​พระคริสต์ 14 พระองค์​เอง​เป็น​สันติสุข​ของ​เรา พระองค์​ทำให้​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​เป็น​หนึ่ง​เดียว และ​ทลาย​กำแพง​กั้นกลาง​ที่​ทำให้​แยก​จาก​กัน 15 ด้วย​เนื้อหนัง​ของ​พระองค์ พระองค์​ทำลาย​ความเป็น​ศัตรู คือ​ธรรมบัญญัติ​ซึ่ง​ประกอบ​ด้วย​ข้อบัญญัติ​ที่​กำหนด​ไว้​เป็น​กฎเกณฑ์ เพื่อ​สร้าง​มนุษย์​ใหม่​หนึ่ง​คน​จาก​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​ใน​พระองค์​เอง และ​ทำให้​เกิด​สันติสุข 16 และ​เพื่อ​ให้​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​คืนดี​กับ​พระเจ้า​ใน​ร่างกาย​เดียว​ผ่าน​กางเขน โดย​กางเขน​นั้น​พระองค์​ได้​ฆ่า​ความเป็น​ศัตรู​เสีย 17 พระองค์​มา​ประกาศ​สันติสุข​แก่​พวกคุณ​ที่​อยู่​ห่างไกล และ​แก่​คน​ที่​อยู่​ใกล้ 18 โดย​พระองค์ เรา​ทั้ง​สอง​ฝ่าย​จึง​เข้า​ถึง​พระบิดา​ได้​ใน​พระวิญญาณ​องค์เดียว 19 พวกคุณ​จึง​ไม่ใช่​คนแปลกหน้า​หรือ​คนต่างถิ่น​อีกต่อไป แต่​เป็น​พลเมือง​ร่วม​กับ​ผู้บริสุทธิ์ และ​เป็น​คน​ใน​ครอบครัว​ของ​พระเจ้า 20 พวกคุณ​ถูก​สร้าง​ขึ้น​บน​รากฐาน​ของ​เหล่า​อัครทูต​และ​ผู้เผยพระวจนะ โดย​มี​พระคริสต์​เยซู​เอง​เป็น​ศิลาหัวมุม 21 ใน​พระองค์ อาคาร​ทั้งหมด​ประกอบ​เข้า​ด้วยกัน​อย่าง​พอดี และ​เติบโต​เป็น​วิหาร​บริสุทธิ์​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 22 ใน​พระองค์ พวกคุณ​ก็​ถูก​สร้าง​ร่วมกัน​ให้​เป็น​ที่​ประทับ​ของ​พระเจ้า​ใน​พระวิญญาณ

3

1 ด้วย​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​เปาโล ผู้​ถูก​จองจำ​เพราะ​พระคริสต์​เยซู​เพื่อ​พวกคุณ​คนต่างชาติ 2 พวกคุณ​คง​ได้ยิน​แล้ว​ว่า พระเจ้า​มอบหมาย​ให้​ข้าพเจ้า​ดูแล​พระคุณ​ที่​พระองค์​ประทาน​แก่​ข้าพเจ้า​เพื่อ​พวกคุณ 3 พระองค์​เปิดเผย​ความลับ​นั้น​ให้​ข้าพเจ้า​รู้ ดังที่​ข้าพเจ้า​เขียน​ไว้​สั้น ๆ ก่อนหน้านี้ 4 เมื่อ​พวกคุณ​อ่าน​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน ก็​จะ​มองเห็น​ความเข้าใจ​ของ​ข้าพเจ้า​เกี่ยวกับ​ความลับ​ของ​พระคริสต์ 5 ใน​ยุค​ก่อน ๆ ความลับ​นี้​ไม่ได้​ถูก​เปิดเผย​แก่​มนุษย์ เหมือน​ที่​บัดนี้​พระเจ้า​ได้​เปิดเผย​แก่​อัครทูต​และ​ผู้เผยพระวจนะ​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​โดย​พระวิญญาณ 6 ความลับ​นั้น​คือ คนต่างชาติ​ได้​ร่วม​เป็น​ทายาท เป็น​สมาชิก​ของ​ร่างกาย​เดียวกัน และ​ร่วม​รับ​พระสัญญา​ของ​พระองค์​ใน​พระคริสต์​เยซู​ผ่าน​ทาง​ข่าวดี 7 ข้าพเจ้า​ได้​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​ข่าวดี​นี้ ตาม​ของขวัญ​แห่ง​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ที่​มอบ​แก่​ข้าพเจ้า ตาม​การ​ทำงาน​แห่ง​พลัง​ของ​พระองค์ 8 พระคุณ​นี้​มอบ​แก่​ข้าพเจ้า ผู้​ต่ำต้อย​ที่สุด​ใน​บรรดา​ผู้บริสุทธิ์​ทั้งปวง เพื่อ​ให้​ข้าพเจ้า​ประกาศ​แก่​คนต่างชาติ​ถึง​ความ​มั่งคั่ง​ของ​พระคริสต์​ที่​หยั่ง​ไม่ถึง 9 และ​ทำให้​ทุกคน​เห็น​ว่า​ความลับ​นี้​มี​การ​จัดการ​อย่างไร* ความลับ​นี้​ถูก​ซ่อน​ไว้​ตลอด​หลาย​ยุค​ใน​พระเจ้า ผู้​สร้าง​ทุกสิ่ง​โดย​พระเยซู​คริสต์ 10 เพื่อ​บัดนี้ ปัญญา​ของ​พระเจ้า​ที่​มี​หลากหลาย​แง่มุม​จะ​ได้​เป็น​ที่​รู้จัก​แก่​บรรดา​ผู้ครอง​และ​ผู้มี​อำนาจ​ใน​แดนสวรรค์ โดย​ประชาคม 11 ทั้งนี้​เป็นไป​ตาม​แผนการ​นิรันดร์​ที่​พระองค์​ทำให้​สำเร็จ​ใน​พระคริสต์​เยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 12 ใน​พระองค์ เรา​มี​ความกล้า และ​ด้วย​ความเชื่อ​ใน​พระองค์ เรา​จึง​เข้า​ถึง​พระเจ้า​ได้​ด้วย​ความมั่นใจ 13 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​พวกคุณ​อย่า​ท้อใจ​เพราะ​ความทุกข์​ยาก​ที่​ข้าพเจ้า​เผชิญ​เพื่อ​พวกคุณ สิ่ง​เหล่านี้​เป็น​พระสิริ​ของ​พวกคุณ

14 ด้วย​เหตุนี้ ข้าพเจ้า​จึง​คุกเข่า​ต่อ​พระบิดา​ของ​พระเยซู​คริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 15 ซึ่ง​ทุก​ครอบครัว​ทั้ง​ใน​สวรรค์​และ​บน​แผ่นดินโลก​ได้รับ​ชื่อ​จาก​พระองค์ 16 ขอ​พระองค์​ประทาน​แก่​พวกคุณ​ตาม​ความ​อุดม​แห่ง​พระสิริ​ของ​พระองค์ ให้​ตัวตน​ภายใน​ของ​พวกคุณ​มี​กำลัง​เข้มแข็ง​ขึ้น​ด้วย​พลัง​โดย​พระวิญญาณ​ของ​พระองค์ 17 เพื่อ​ให้​พระคริสต์​อาศัย​อยู่​ใน​หัวใจ​ของ​พวกคุณ​ด้วย​ความเชื่อ และ​ให้​พวกคุณ​หยั่งราก​และ​ตั้งมั่น​ใน​ความรัก 18 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​มี​กำลัง​ที่จะ​เข้าใจ​ร่วม​กับ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน ว่า​ความกว้าง ความยาว ความสูง และ​ความลึก​นั้น​มาก​เพียงใด 19 และ​รู้จัก​ความรัก​ของ​พระคริสต์​ที่​เหนือ​กว่า​ความรู้ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​เต็มเปี่ยม​ด้วย​ความ​เต็มเปี่ยม​ทั้งหมด​ของ​พระเจ้า

20 บัดนี้ พระองค์​สามารถ​ทำ​ได้​มาก​ยิ่ง​กว่า​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​ขอ​หรือ​คิด อย่าง​เหลือล้น​เกิน​ประมาณ ตาม​พลัง​ที่​ทำงาน​อยู่​ใน​เรา 21 ขอ​พระสิริ​มี​แด่​พระองค์​ใน​ประชาคม​และ​ใน​พระคริสต์​เยซู​ตลอด​ทุก​ชั่วอายุ​คน เป็น​นิตย์​ตลอดไป อาเมน

4

1 ด้วย​เหตุ​นี้ ข้าพเจ้า ผู้​ถูก​จองจำ​เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอร้อง​พวกคุณ​ให้​ดำเนิน​ชีวิต​สมกับ​การ​เรียก​ที่​พวกคุณ​ได้รับ 2 ด้วย​ความ​ถ่อมตน​อย่าง​ยิ่ง ความ​อ่อนโยน และ​ความอดทน จง​อดกลั้น​ต่อ​กัน​ด้วย​ความรัก 3 จง​เอาใจใส่​รักษา​ความเป็น​หนึ่ง​เดียว​ของ​พระวิญญาณ​ไว้ ด้วย​สายสัมพันธ์​แห่ง​สันติสุข 4 มี​ร่างกาย​เดียว​และ​พระวิญญาณ​องค์เดียว เช่นเดียวกับ​ที่​พวกคุณ​ได้รับ​การ​เรียก​ให้​มี​ความหวัง​เดียวกัน 5 มี​องค์พระผู้เป็นเจ้า​องค์เดียว ความเชื่อ​เดียว และ​บัพติศมา​เดียว 6 มี​พระเจ้า​องค์เดียว ผู้เป็น​พระบิดา​ของ​ทุกคน พระองค์​อยู่​เหนือ​ทุกคน ทำงาน​ผ่าน​ทุกคน และ​อยู่​ใน​เรา​ทุกคน 7 แต่​เรา​แต่ละคน​ได้รับ​พระคุณ ตาม​สัดส่วน​ของ​ของขวัญ​ที่​พระคริสต์​ประทาน 8 พระคัมภีร์​จึง​กล่าว​ว่า

“เมื่อ​พระองค์​ขึ้น​สู่​ที่สูง

พระองค์​นำ​เหล่า​เชลย​ไป​เป็น​ขบวน

และ​ให้​ของขวัญ​แก่​มนุษย์”✡

9 คำ​ที่​ว่า “พระองค์​ขึ้น” จะ​หมายถึง​อะไร ถ้า​ไม่ใช่​ว่า​พระองค์​ลง​ไป​ยัง​ส่วนล่าง​ของ​แผ่นดินโลก​ก่อน 10 พระองค์​ผู้​ลง​ไป​นั้น​เอง​คือ​ผู้​ที่​ขึ้น​สูง​เหนือ​สวรรค์​ทั้งปวง เพื่อ​จะ​เติมเต็ม​ทุกสิ่ง

11 พระองค์​ประทาน​บางคน​ให้​เป็น​อัครทูต บางคน​เป็น​ผู้เผยพระวจนะ บางคน​เป็น​ผู้ประกาศ​ข่าวดี และ​บางคน​เป็น​ผู้เลี้ยงดู*​และ​ครู 12 เพื่อ​เตรียม​ผู้บริสุทธิ์​ให้​พร้อม​สำหรับ​งานรับใช้ และ​เสริมสร้าง​ร่างกาย​ของ​พระคริสต์ 13 จนกว่า​เรา​ทุกคน​จะ​บรรลุ​ถึง​ความเป็น​หนึ่ง​เดียว​ใน​ความเชื่อ​และ​การ​รู้จัก​พระบุตร​ของ​พระเจ้า จน​มี​ความเป็น​ผู้ใหญ่​เต็มที่ และ​ถึง​ระดับ​ความเป็น​ผู้ใหญ่​ตาม​ความ​เต็มเปี่ยม​ของ​พระคริสต์ 14 เพื่อ​เรา​จะ​ไม่​เป็น​เด็ก​อีกต่อไป ถูก​คลื่น​ซัด​ไปมา และ​ถูก​ลม​แห่ง​คำสอน​ทุกชนิด​พัด​พา​ไป ด้วย​เล่ห์กล​ของ​มนุษย์​และ​อุบาย​ที่​ชักนำ​ให้​หลงผิด 15 แต่​ให้​เรา​พูด​ความจริง​ด้วย​ความรัก และ​เติบโต​ขึ้น​ใน​ทุกด้าน​ไป​สู่​พระองค์​ผู้เป็น​ศีรษะ คือ​พระคริสต์ 16 จาก​พระองค์ ร่างกาย​ทั้งหมด​ถูก​ประกอบ​และ​เชื่อม​เข้า​ด้วยกัน​ด้วย​สิ่ง​ที่​ข้อต่อ​แต่ละ​ส่วน​จัดหา​ให้ เมื่อ​แต่ละ​ส่วน​ทำงาน​ตาม​กำลัง​ของ​ตน ร่างกาย​ก็​เติบโต​และ​เสริมสร้าง​ตนเอง​ขึ้น​ด้วย​ความรัก

17 ข้าพเจ้า​จึง​กล่าว​และ​ยืนยัน​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า พวกคุณ​อย่า​ดำเนิน​ชีวิต​เหมือน​คนต่างชาติ​คนอื่น ๆ อีกต่อไป ซึ่ง​ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​ความคิด​อัน​ว่างเปล่า 18 ความเข้าใจ​ของ​พวกเขา​มืดมน และ​พวกเขา​ถูก​ตัด​ขาด​จาก​ชีวิต​ของ​พระเจ้า ทั้ง​เพราะ​ความไม่รู้​ที่​อยู่​ใน​ตัว​พวกเขา และ​เพราะ​หัวใจ​ของ​พวกเขา​แข็งกระด้าง 19 เมื่อ​หมด​ความรู้สึก​ผิดชอบ พวกเขา​ก็​ปล่อยตัว​ตาม​ความใคร่ หมกมุ่น​ทำ​สิ่ง​ไม่บริสุทธิ์​ทุกอย่าง​อย่าง​ไม่รู้จัก​พอ 20 แต่​พวกคุณ​ไม่ได้​เรียนรู้​พระคริสต์​แบบ​นั้น 21 ถ้า​พวกคุณ​ได้ยิน​พระองค์​จริง และ​ได้รับ​คำสอน​ใน​พระองค์ ตาม​ความจริง​ที่​อยู่​ใน​พระเยซู 22 ก็​จง​ถอด​คนเก่า​ของ​พวกคุณ​ออก ใน​ส่วน​ที่​เกี่ยวกับ​วิถีชีวิต​เดิม คนเก่า​นั้น​กำลัง​เสื่อม​สลาย​ตาม​ความ​อยาก​ที่​หลอกลวง 23 และ​ให้​ความคิด​จิตใจ​ส่วนลึก​ของ​พวกคุณ​ได้รับ​การ​เปลี่ยนใหม่ 24 แล้ว​สวม​คนใหม่ ผู้​ถูก​สร้าง​ขึ้น​ตาม​แบบ​ของ​พระเจ้า​ใน​ความชอบธรรม​และ​ความบริสุทธิ์​ที่​มาจาก​ความจริง

25 เมื่อ​เลิก​พูด​โกหก​แล้ว แต่ละคน​จง​พูด​ความจริง​กับ​เพื่อนบ้าน เพราะ​เรา​เป็น​อวัยวะ​ของ​กันและกัน 26 “แม้​จะ​โกรธ ก็​อย่า​ทำ​บาป”✡ อย่า​ปล่อย​ให้​ความโกรธ​ค้าง​อยู่​จน​ดวงอาทิตย์​ตก 27 และ​อย่า​เปิด​ช่อง†​แก่​มาร 28 คน​ที่​เคย​ขโมย​ก็​อย่า​ขโมย​อีก แต่​ให้​ทำงาน​หนัก ใช้​มือ​ของ​ตน​ทำ​สิ่ง​ที่​ดี เพื่อ​จะ​มี​สิ่ง​แบ่งปัน​ให้​คน​ที่​ขัดสน 29 อย่า​ให้​คำพูด​เสื่อมทราม​ออก​จาก​ปาก​ของ​พวกคุณ แต่​จง​พูด​เฉพาะ​สิ่ง​ที่​ดี​และ​ช่วย​เสริมสร้าง​ผู้อื่น​ตาม​ความจำเป็น เพื่อ​ถ้อยคำ​นั้น​จะ​นำ​พระคุณ​มา​สู่​ผู้ฟัง 30 อย่า​ทำให้​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า​เสียใจ เพราะ​พวกคุณ​ได้รับ​ตราประทับ​ใน​พระองค์​สำหรับ​วัน​แห่ง​การ​ไถ่ 31 จง​กำจัด​ความขมขื่น ความเดือดดาล ความโกรธ การ​ตะโกน​ด่าทอ การ​ใส่ร้าย และ​ความมุ่งร้าย​ทุกอย่าง​ออก​จาก​พวกคุณ 32 จง​มี​เมตตา​ต่อ​กัน มี​ใจ​อ่อนโยน และ​ยกโทษ​ให้​กัน เหมือน​ที่​พระเจ้า​ยกโทษ​ให้​พวกคุณ​ใน​พระคริสต์

5

1 จง​เลียนแบบ​พระเจ้า​เหมือน​ลูก​ที่​พระองค์​รัก 2 และ​ดำเนิน​ชีวิต​ด้วย​ความรัก เหมือน​ที่​พระคริสต์​รัก​เรา และ​มอบ​พระองค์​เอง​เพื่อ​เรา เป็น​เครื่องถวาย​และ​เครื่องบูชา​แด่​พระเจ้า เป็น​กลิ่นหอม​หวาน

3 ส่วน​การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ ความไม่บริสุทธิ์​ทุกอย่าง หรือ​ความโลภ เรื่อง​เหล่านี้​ไม่​ควร​ถูก​เอ่ย​ถึง​แม้แต่​เพียง​เล็กน้อย​ใน​หมู่​พวกคุณ เพราะ​ไม่​เหมาะ​กับ​ผู้บริสุทธิ์ 4 เช่นเดียวกับ​ความลามก คำพูด​โง่เขลา หรือ​การ​พูดเล่น​หยาบคาย​ที่​ไม่เหมาะสม สิ่ง​เหล่านี้​ไม่​ควร​มี แต่​ควร​เป็น​การ​ขอบคุณ​พระเจ้า​มากกว่า

5 พวกคุณ​รู้​แน่​ว่า คน​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ คน​ไม่บริสุทธิ์ หรือ​คน​โลภ ซึ่ง​ก็​คือ​คน​บูชา​รูปเคารพ จะ​ไม่มี​ส่วน​รับ​มรดก​ใน​อาณาจักร​ของ​พระคริสต์​และ​ของ​พระเจ้า

6 อย่า​ให้​ใคร​หลอก​พวกคุณ​ด้วย​ถ้อยคำ​ที่​ว่างเปล่า เพราะ​สิ่ง​เหล่านี้​ทำให้​พระพิโรธ​ของ​พระเจ้า​มา​เหนือ​บรรดา​ลูก​แห่ง​ความ​ไม่​เชื่อฟัง 7 อย่า​มี​ส่วน​ร่วม​กับ​พวกเขา 8 เมื่อก่อน​พวกคุณ​เป็น​ความมืด แต่​บัดนี้​เป็น​ความสว่าง​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า จง​ดำเนิน​ชีวิต​เหมือน​ลูก​แห่ง​ความสว่าง 9 ผล​ของ​พระวิญญาณ​ปรากฏ​ใน​ความดี ความชอบธรรม และ​ความจริง​ทุกอย่าง 10 จง​พิจารณา​ให้​แน่ชัด​ว่า​อะไร​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 11 อย่า​มี​ส่วน​ร่วม​กับ​การ​กระทำ​อัน​ไร้ผล​ของ​ความมืด แต่​จง​เปิดโปง​สิ่ง​เหล่านั้น 12 แม้แต่​จะ​พูด​ถึง​สิ่ง​ที่​พวกเขา​ทำ​กัน​ลับ ๆ ก็​น่าอับอาย 13 แต่​ทุกสิ่ง​เมื่อ​ถูก​เปิดโปง​ก็​ปรากฏ​ให้​เห็น​ด้วย​ความสว่าง เพราะ​ทุกสิ่ง​ที่​ทำให้​ปรากฏ​นั้น​คือ​ความสว่าง 14 จึง​มี​คำ​กล่าว​ว่า “คน​ที่​หลับ​อยู่ จง​ตื่น​ขึ้น และ​จง​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย แล้ว​พระคริสต์​จะ​ส่องสว่าง​แก่​คุณ”

15 จง​ระวัง​ให้​ดี​ว่า​พวกคุณ​ดำเนิน​ชีวิต​อย่างไร อย่า​เป็น​เหมือน​คน​ไร้ปัญญา แต่​เป็น​เหมือน​คน​มี​ปัญญา 16 จง​ใช้​ทุก​โอกาส​ให้​คุ้มค่า เพราะ​ยุคสมัย​นี้​ชั่วร้าย 17 อย่า​เป็น​คน​โง่เขลา แต่​จง​เข้าใจ​ว่า​พระประสงค์​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​คือ​อะไร 18 อย่า​เมา​เหล้าองุ่น เพราะ​นำ​ไป​สู่​ชีวิต​เสเพล แต่​จง​เต็มเปี่ยม​ด้วย​พระวิญญาณ 19 จง​พูด​ต่อ​กัน​ด้วย​เพลงสดุดี บทเพลง​สรรเสริญ และ​บทเพลง​ทาง​วิญญาณ ร้องเพลง​และ​บรรเลง​ทำนอง​ใน​หัวใจ​ถวาย​องค์พระผู้เป็นเจ้า 20 จง​ขอบคุณ​พระเจ้า​พระบิดา​เสมอ​สำหรับ​ทุกสิ่ง ใน​นาม​ของ​พระเยซู​คริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 21 จง​ยอม​อ่อนน้อม​ต่อ​กัน​ด้วย​ความเคารพ​ยำเกรง​พระคริสต์

22 ภรรยา​ทั้งหลาย จง​ยอม​อ่อนน้อม​ต่อ​สามี​ของ​ตน เหมือน​ต่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า 23 สามี​เป็น​ศีรษะ​ของ​ภรรยา เหมือน​ที่​พระคริสต์​เป็น​ศีรษะ​ของ​ประชาคม และ​พระองค์​เอง​เป็น​ผู้ช่วย​ให้​ร่างกาย​รอด 24 ดังนั้น เช่นเดียวกับ​ที่​ประชาคม​ยอม​อ่อนน้อม​ต่อ​พระคริสต์ ภรรยา​ก็​ควร​ยอม​อ่อนน้อม​ต่อ​สามี​ของ​ตน​ใน​ทุกสิ่ง

25 สามี​ทั้งหลาย จง​รัก​ภรรยา​ของ​ตน เหมือน​ที่​พระคริสต์​รัก​ประชาคม และ​มอบ​พระองค์​เอง​เพื่อ​ประชาคม 26 เพื่อ​ชำระ​ประชาคม​ให้​บริสุทธิ์ โดย​ชำระ​ให้​สะอาด​ด้วย​การ​ล้าง​น้ำ​พร้อม​ด้วย​ถ้อยคำ 27 เพื่อ​พระองค์​จะ​นำ​ประชาคม​มา​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์​เอง​อย่าง​เปี่ยม​ด้วย​พระสิริ โดย​ไม่มี​จุดด่าง รอยย่น หรือ​สิ่ง​ใด​ทำนอง​นั้น แต่​ให้​ประชาคม​บริสุทธิ์​และ​ไม่มี​ตำหนิ 28 เช่นเดียวกัน สามี​ควร​รัก​ภรรยา​ของ​ตน​เหมือน​รัก​ร่างกาย​ของ​ตน ผู้​ที่​รัก​ภรรยา​ของ​ตน​ก็​รัก​ตนเอง 29 ไม่มี​ใคร​เคย​เกลียด​ร่างกาย​ของ​ตนเอง แต่​คอย​เลี้ยงดู​และ​ทะนุถนอม เหมือน​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทำ​ต่อ​ประชาคม 30 เพราะ​เรา​เป็น​อวัยวะ​ใน​ร่างกาย​ของ​พระองค์ เป็น​เนื้อ​และ​กระดูก​ของ​พระองค์ 31 “เพราะ​เหตุนี้ ผู้ชาย​จะ​จาก​บิดา​และ​มารดา​ของ​ตน ไป​ผูกพัน​กับ​ภรรยา และ​ทั้ง​สอง​จะ​เป็น​เนื้อ​เดียวกัน”✡ 32 ความลับ​ข้อนี้​ยิ่งใหญ่ แต่​ข้าพเจ้า​กำลัง​กล่าว​ถึง​พระคริสต์​กับ​ประชาคม 33 อย่างไรก็ตาม สามี​แต่ละคน​จง​รัก​ภรรยา​ของ​ตน​เหมือน​รัก​ตนเอง ส่วน​ภรรยา​ก็​จง​เคารพ​สามี​ของ​ตน

6

1 ลูก​ทั้งหลาย จง​เชื่อฟัง​พ่อแม่​ของ​ตน​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะ​นี่​เป็น​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง 2 “จง​ให้​เกียรติ​บิดา​และ​มารดา​ของ​เจ้า” นี่​เป็น​ข้อบัญญัติ​ข้อแรก​ที่​มี​พระสัญญา​กำกับ​อยู่ 3 “เพื่อ​เจ้า​จะ​อยู่​ดี และ​มี​อายุ​ยืนยาว​บน​แผ่นดินโลก”✡

4 ส่วน​พวกคุณ​ที่​เป็น​พ่อ อย่า​ยั่วยุ​ลูก​ของ​ตน​ให้​โกรธ แต่​จง​เลี้ยงดู​พวกเขา​ด้วย​การ​อบรม​และ​การ​ตักเตือน​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า

5 ทาส​ทั้งหลาย จง​เชื่อฟัง​คน​ที่​เป็น​นาย​ของ​พวกคุณ​ตาม​เนื้อหนัง ด้วย​ความเกรงกลัว​และ​สั่นสะท้าน ด้วย​ใจจริง​ที่​ไม่​แบ่งแยก เหมือน​กำลัง​รับใช้​พระคริสต์ 6 อย่า​รับใช้​เฉพาะ​ตอน​ที่​มี​คน​มอง​อยู่ เหมือน​คน​ที่​เอาใจ​มนุษย์ แต่​จง​เป็น​ทาส​ของ​พระคริสต์ ทำ​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า​จาก​ใจจริง 7 จง​รับใช้​ด้วย​ความเต็มใจ เหมือน​รับใช้​องค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ใช่​รับใช้​มนุษย์ 8 พวกคุณ​รู้​ว่า​ไม่ว่า​ใคร​จะ​ทำ​สิ่ง​ดี​อะไร เขา​จะ​ได้รับ​สิ่ง​ดี​นั้น​ตอบแทน​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ว่า​เขา​จะ​เป็น​ทาส​หรือ​คน​เสรี

9 ส่วน​นาย​ทั้งหลาย ก็​จง​ปฏิบัติ​ต่อ​ทาส​ใน​ทำนอง​เดียวกัน และ​เลิก​ข่มขู่​พวกเขา เพราะ​พวกคุณ​รู้​ว่า ผู้​เป็น​นาย​ของ​ทั้ง​พวกเขา​และ​พวกคุณ​อยู่​ใน​สวรรค์ และ​พระองค์​ไม่​ลำเอียง​เข้าข้าง​ใคร

10 สุดท้ายนี้ จง​เข้มแข็ง​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​ใน​กำลัง​อัน​ทรงพลัง​ของ​พระองค์ 11 จง​สวม​เครื่องรบ​ครบชุด​ของ​พระเจ้า เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ยืนหยัด​ต่อสู้​กับ​กลอุบาย​ของ​มาร​ได้ 12 เรา​ไม่ได้​ปล้ำต่อสู้​กับ​มนุษย์​ที่​มี​เลือดเนื้อ แต่​กับ​บรรดา​ผู้ครอง ผู้มี​อำนาจ ผู้ครอง​โลก​แห่ง​ความมืด​ของ​ยุค​นี้ และ​กองกำลัง​ทาง​วิญญาณ​แห่ง​ความชั่วร้าย​ใน​แดนสวรรค์ 13 เพราะฉะนั้น จง​สวม​เครื่องรบ​ครบชุด​ของ​พระเจ้า เพื่อ​จะ​ต้านทาน​ได้​ใน​วัน​ชั่วร้าย และ​เมื่อ​ทำ​ทุกอย่าง​แล้ว​ก็​ยัง​ยืนหยัด​อยู่​ได้ 14 จง​ยืนหยัด​ไว้ คาด​เข็มขัด​แห่ง​ความจริง​ให้​แน่น​รอบ​เอว และ​สวม​เกราะอก​แห่ง​ความชอบธรรม 15 จง​เตรียม​เท้า​ให้​พร้อม​ด้วย​ข่าวดี​แห่ง​สันติสุข 16 เหนือ​สิ่งอื่น​ใด จง​ถือ​โล่​แห่ง​ความเชื่อ ซึ่ง​พวกคุณ​จะ​ใช้​ดับ​ลูกธนู​เพลิง​ทุกดอก​ของ​ผู้ชั่วร้าย​ได้ 17 จง​รับ​หมวกเหล็ก​แห่ง​ความรอด และ​ดาบ​ของ​พระวิญญาณ ซึ่ง​คือ​ถ้อยคำ*​ของ​พระเจ้า 18 จง​อธิษฐาน​ด้วย​คำ​อธิษฐาน​และ​คำ​วิงวอน​ทุกอย่าง​ใน​ทุกเวลา​ใน​พระวิญญาณ พร้อม​ทั้ง​เฝ้าระวัง​ด้วย​ความเพียร​ทุกอย่าง และ​วิงวอน​เพื่อ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน 19 และ​จง​อธิษฐาน​เพื่อ​ข้าพเจ้า​ด้วย เพื่อ​เมื่อ​ข้าพเจ้า​เปิด​ปาก ข้าพเจ้า​จะ​ได้รับ​ถ้อยคำ​ที่​ทำให้​ข้าพเจ้า​ประกาศ​ความลับ​ของ​ข่าวดี​อย่าง​กล้าหาญ 20 ข้าพเจ้า​เป็น​ทูต​ของ​ข่าวดี​นี้​ทั้งที่​ถูก​ล่ามโซ่ ขอ​ให้​ข้าพเจ้า​กล่าว​เรื่อง​นี้​อย่าง​กล้าหาญ​สมกับ​ที่​ควร​กล่าว

21 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​รู้​เรื่อง​ของ​ข้าพเจ้า รวมทั้ง​ว่า​ข้าพเจ้า​เป็น​อย่างไร ทีคิกัส พี่น้อง​ที่รัก​และ​ผู้รับใช้​ที่​ซื่อสัตย์​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า จะ​เล่า​ทุกอย่าง​ให้​พวกคุณ​ฟัง 22 ข้าพเจ้า​ส่ง​เขา​ไป​หา​พวกคุณ​ก็​เพื่อ​เรื่อง​นี้​โดยเฉพาะ เพื่อ​ให้​พวกคุณ​รู้​ความเป็นอยู่​ของ​เรา และ​ให้​เขา​ปลอบประโลม​หัวใจ​ของ​พวกคุณ

23 ขอ​สันติสุข​มี​แก่​พี่น้อง และ​ขอ​ให้​มี​ความรัก​พร้อม​กับ​ความเชื่อ จาก​พระเจ้า​พระบิดา​และ​จาก​พระเยซู​คริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า 24 ขอ​พระคุณ​อยู่​กับ​ทุกคน​ที่​รัก​พระเยซู​คริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ด้วย​ความรัก​ที่​ไม่​เสื่อมสลาย อาเมน

* 1:1 1:1 “คริสต์” หมายถึง “ผู้ได้รับการเจิม”

† 1:18 1:18 TR อ่านว่า “ความเข้าใจ” แทน “หัวใจ”

* 3:9 3:9 TR อ่านว่า “การมีส่วนร่วม” แทนคำที่แปลว่า “การจัดการ”

✡ 4:8 4:8 สดุดี 68:18

* 4:11 4:11 หรือ “ศิษยาภิบาล”

✡ 4:26 4:26 สดุดี 4:4

† 4:27 4:27 หรือ “ให้โอกาส”

✡ 5:31 5:31 ปฐมกาล 2:24

✡ 6:3 6:3 เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16

* 6:17 6:17 จากคำกรีก “ῥῆμα” (rhema) ซึ่งหมายถึง “ถ้อยคำที่กล่าวออกมา”

ฟีลิปปี

1

2

3

4

จดหมาย​ของ​เปาโล​ถึง​ชาว​ฟีลิปปี

1

1 เปาโล​และ​ทิโมธี ผู้รับใช้​ของ​พระเยซู​คริสต์* ถึง​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน​ใน​พระคริสต์​เยซู​ที่​เมือง​ฟีลิปปี พร้อม​กับ​ผู้ดูแล† และ​ผู้รับใช้‡ 2 ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​มี​แก่​พวกคุณ จาก​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา และ​พระเยซู​คริสต์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า

3 ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า ทุกครั้ง​ที่​ระลึก​ถึง​พวกคุณ 4 ทุกครั้ง​ที่​ข้าพเจ้า​อธิษฐาน​เพื่อ​พวกคุณ​ทุกคน ข้าพเจ้า​ก็​ทำ​เช่น​นั้น​ด้วย​ความยินดี​เสมอ 5 เพราะ​พวกคุณ​มีส่วนร่วม§ ใน​การ​ทำ​ให้​ข่าวดี​ก้าวหน้า ตั้งแต่​วันแรก​จนถึง​บัดนี้ 6 ข้าพเจ้า​มั่นใจ​อย่างยิ่ง​ว่า พระองค์​ผู้​เริ่ม​งาน​ดี​ใน​พวกคุณ จะ​ทำงาน​นั้น​ให้​สำเร็จ​จนถึง​วัน​ของ​พระเยซู​คริสต์ 7 ที่​ข้าพเจ้า​คิด​เช่นนี้​เกี่ยวกับ​พวกคุณ​ทุกคน ก็​สมควร​แล้ว เพราะ​ข้าพเจ้า​มี​พวกคุณ​อยู่​ใน​หัวใจ พวกคุณ​ทุกคน​มีส่วนร่วม​ใน​พระคุณ​กับ​ข้าพเจ้า ทั้ง​ยาม​ที่​ข้าพเจ้า​ถูก​ล่าม​โซ่ และ​เมื่อ​ข้าพเจ้า​ปกป้อง​และ​ยืนยัน​ข่าวดี 8 พระเจ้า​เป็น​พยาน​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า ข้าพเจ้า​คิดถึง​พวกคุณ​ทุกคน​มาก​เพียงใด ด้วย​ความรัก​เอ็นดู​อย่าง​ลึกซึ้ง​ของ​พระคริสต์​เยซู

9 ข้าพเจ้า​อธิษฐานขอ​ให้​ความรัก​ของ​พวกคุณ​เพิ่มพูน​ยิ่งขึ้น​เรื่อย ๆ พร้อม​กับ​ความรู้​และ​ความสามารถ​ใน​การ​แยกแยะ​ทุกอย่าง 10 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​พิจารณา​แยกแยะ​สิ่ง​ที่​ดีเยี่ยม​ได้ และ​จะ​จริงใจ​ไร้​สิ่ง​สะดุด จนถึง​วัน​ของ​พระคริสต์ 11 ทั้ง​เต็ม​ไป​ด้วย​ผล​แห่ง​ความชอบธรรม ซึ่ง​เกิดขึ้น​โดย​พระเยซู​คริสต์ เพื่อ​พระสิริ​และ​คำ​สรรเสริญ​ของ​พระเจ้า

12 พี่น้อง* ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวกคุณ​รู้​ว่า สิ่ง​ที่​เกิดขึ้น​กับ​ข้าพเจ้า กลับ​ช่วย​ให้​ข่าวดี​ก้าวหน้า​มากขึ้น 13 จน​เป็น​ที่​รู้​กัน​ทั่ว​กองทหาร​ประจำ​วัง† และ​คน​อื่น ๆ ทั้งหมด​ว่า ที่​ข้าพเจ้า​ถูก​ล่าม​โซ่​นั้น​เป็น​เพราะ​พระคริสต์ 14 และ​พี่น้อง​ส่วนใหญ่​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า ก็​มั่นใจ​มากขึ้น​เพราะ​การ​ถูก​ล่าม​โซ่​ของ​ข้าพเจ้า จึง​กล้า​กล่าว​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​โดย​ไม่​กลัว​ยิ่งกว่า​เดิม 15 บางคน​ประกาศ​พระคริสต์​เพราะ​อิจฉา​และ​ชิงดี​ชิงเด่น ส่วน​บางคน​ประกาศ​ด้วย​เจตนาดี 16 พวก​แรก​ประกาศ​พระคริสต์​อย่าง​ไม่​จริงใจ เพราะ​ชิงดี​ชิงเด่น โดย​คิด​ว่า​จะ​เพิ่ม​ความทุกข์​ให้​ข้าพเจ้า​ขณะ​ถูก​ล่าม​โซ่ 17 ส่วน​พวก​หลัง​ประกาศ​ด้วย​ความรัก เพราะ​รู้​ว่า​ข้าพเจ้า​ถูก​กำหนด​ให้​ปกป้อง​ข่าวดี

18 แล้ว​อย่างไร​เล่า? ไม่ว่า​จะ​ด้วย​การ​เสแสร้ง​หรือ​ด้วย​ความจริง อย่างน้อย​พระคริสต์​ก็​ได้รับ​การ​ประกาศ​ใน​ทุก​ทาง ข้าพเจ้า​จึง​ชื่นชมยินดี​ใน​เรื่องนี้ และ​จะ​ชื่นชมยินดี​ต่อไป 19 ข้าพเจ้า​รู้​ว่า สิ่งนี้​จะ​นำ​ไป​สู่​ความรอด​ของ​ข้าพเจ้า โดย​คำ​อธิษฐาน​ของ​พวกคุณ และ​การเกื้อหนุน​จาก​พระวิญญาณ​ของ​พระเยซู​คริสต์ 20 ข้าพเจ้า​มุ่งหวัง​อย่าง​แรงกล้า​และ​มี​ความหวัง​ว่า ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ผิดหวัง​ใน​เรื่องใด​เลย แต่​จะ​มี​ความกล้า​อย่าง​เต็มที่​ดัง​ที่​เป็น​มา​เสมอ เพื่อ​ว่า​บัดนี้​พระคริสต์​จะ​ได้รับ​การ​ยกย่อง​ใน​ร่างกาย​ของ​ข้าพเจ้า ไม่ว่า​ข้าพเจ้า​จะ​มีชีวิต​อยู่​หรือ​ตาย 21 สำหรับ​ข้าพเจ้า การ​มี​ชีวิต​อยู่​คือ​พระคริสต์ และ​การ​ตาย​คือ​กำไร 22 แต่​ถ้า​ข้าพเจ้า​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ใน​ร่างกาย​นี้ ก็​จะ​เป็น​โอกาส​ให้​งาน​ของ​ข้าพเจ้า​เกิด​ผล แต่​ถึง​กระนั้น ข้าพเจ้า​ก็​ไม่​รู้​ว่า​จะ​เลือก​อะไร 23 ข้าพเจ้า​ถูก​บีบ​อยู่​ระหว่าง​สอง​ทาง ข้าพเจ้า​อยาก​จาก​ไป​และ​อยู่​กับ​พระคริสต์ ซึ่ง​ดี​ยิ่งกว่า​มาก 24 แต่​การ​อยู่​ต่อ​ใน​ร่างกาย​นี้​จำเป็น​ยิ่งกว่า​สำหรับ​พวกคุณ 25 เมื่อ​มั่นใจ​เช่นนี้ ข้าพเจ้า​ก็​รู้​ว่า​จะ​อยู่​ต่อ และ​จะ​อยู่​กับ​พวกคุณ​ทุกคน เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ก้าวหน้า​และ​มี​ความยินดี​ใน​ความเชื่อ 26 เพื่อ​เมื่อ​ข้าพเจ้า​กลับมา​อยู่​กับ​พวกคุณ​อีก พวกคุณ​จะ​มี​เหตุ​อวด‡ ใน​พระคริสต์​เยซู​เกี่ยวกับ​ข้าพเจ้า​มาก​ยิ่งขึ้น

27 สิ่ง​สำคัญ​คือ จง​ดำเนิน​ชีวิต​ให้​สม​กับ​ข่าวดี​ของ​พระคริสต์ เพื่อ​ว่า​ไม่ว่า​ข้าพเจ้า​จะ​มา​เห็น​พวกคุณ หรือ​ไม่ได้​อยู่​ด้วย ข้าพเจ้า​จะ​ได้ยิน​ว่า​พวกคุณ​ยืนหยัด​มั่นคง​ใน​จิตวิญญาณ​เดียวกัน และ​ร่วมใจ​กัน​ต่อสู้​เพื่อ​ความเชื่อ​แห่ง​ข่าวดี 28 โดย​ไม่​หวาดกลัว​ผู้ต่อต้าน​ใน​เรื่องใด​เลย เรื่องนี้​เป็น​หลักฐาน​แก่​พวกเขา​ว่า​จะ​พินาศ แต่​เป็น​หลักฐาน​แก่​พวกคุณ​ว่า​จะ​ได้รับ​ความรอด และ​สิ่งนี้​มา​จาก​พระเจ้า 29 เพราะ​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ได้รับ​เพื่อ​พระคริสต์​นั้น​เป็น​ของ​ประทาน คือ​ไม่ใช่​เพียง​ได้​เชื่อ​ใน​พระองค์ แต่​ยัง​ได้​ทนทุกข์​เพื่อ​พระองค์​ด้วย 30 พวกคุณ​กำลัง​เผชิญ​การ​ต่อสู้​แบบ​เดียว​กับ​ที่​เคย​เห็น​ใน​ข้าพเจ้า และ​บัดนี้​ก็​ได้ยิน​ว่า​ข้าพเจ้า​ยัง​เผชิญ​อยู่

2

1 ดังนั้น ถ้า​ใน​พระคริสต์​มี​การ​หนุนใจ ถ้า​มี​การ​ปลอบโยน​จาก​ความรัก ถ้า​มีส่วนร่วม​กัน​ใน​พระวิญญาณ และ​ถ้า​มี​ความรัก​อัน​อ่อนโยน​กับ​ความเมตตา 2 ก็​จง​ทำ​ให้​ความยินดี​ของ​ข้าพเจ้า​เต็มเปี่ยม ด้วย​การ​มี​ความคิด​สอดคล้อง​กัน มี​ความรัก​อย่าง​เดียวกัน เป็น​น้ำหนึ่งใจเดียวกัน และ​มุ่งใจ​ไป​ทาง​เดียวกัน 3 อย่า​ทำ​สิ่งใด​เพราะ​ชิงดี​ชิงเด่น​หรือ​ทะนงตน แต่​จง​ถ่อมใจ และ​ถือ​ว่า​คน​อื่น​ดีกว่า​ตนเอง 4 อย่า​เอาใจใส่​แต่​เรื่อง​ของ​ตนเอง แต่​จง​เอาใจใส่​เรื่อง​ของ​คน​อื่น​ด้วย

5 จง​มี​ความคิด​แบบ​เดียว​กับ​ที่​พระคริสต์​เยซู​มี 6 พระองค์​ดำรง​อยู่​ใน​สภาพ​ของ​พระเจ้า แต่​ไม่ได้​ถือ​ว่า​ความเสมอภาค​กับ​พระเจ้า​เป็น​สิ่ง​ที่​จะ​คว้า​ไว้ 7 กลับ​ทำ​ให้​ตนเอง​ว่างเปล่า รับ​สภาพ​ของ​ผู้รับใช้ และ​มี​ลักษณะ​เหมือน​มนุษย์ 8 เมื่อ​ปรากฏ​ใน​รูปลักษณ์​ของ​มนุษย์ พระองค์​ถ่อม​ตนเอง และ​เชื่อฟัง​จนถึง​ความตาย คือ​ความตาย​บน​กางเขน 9 เพราะ​เหตุนี้ พระเจ้า​จึง​ยก​พระองค์​ขึ้น​สูง​อย่างยิ่ง และ​ให้​พระนาม​ที่​เหนือกว่า​ทุก​นาม​แก่​พระองค์ 10 เพื่อ​ว่า ทุก​เข่า​จะ​คุก​ลง​ต่อ​พระนาม​ของ​พระเยซู ทั้ง​ผู้​ที่​อยู่​ใน​สวรรค์ บน​แผ่นดิน และ​ใต้​แผ่นดิน 11 และ​ทุก​ลิ้น​จะ​ประกาศ​ยอมรับ​ว่า พระเยซู​คริสต์​เป็น​องค์​พระผู้เป็นเจ้า เพื่อ​พระสิริ​ของ​พระเจ้า​พระบิดา

12 ดังนั้น ผู้เป็นที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า พวกคุณ​เชื่อฟัง​มา​ตลอด ไม่ใช่​เฉพาะ​ตอน​ที่​ข้าพเจ้า​อยู่​ด้วย แต่​ยิ่งกว่า​นั้น​อีก​ใน​ตอน​ที่​ข้าพเจ้า​ไม่​อยู่ จง​ทำ​ให้​ความรอด​ของ​พวกคุณ​ดำเนิน​ไป​จน​สำเร็จ ด้วย​ความเกรงกลัว​และ​สั่นสะท้าน 13 เพราะ​พระเจ้า​เป็น​ผู้​ทำงาน​อยู่​ใน​พวกคุณ ทั้ง​ให้​พวกคุณ​มี​ความตั้งใจ และ​ให้​ลงมือ​ทำ ตาม​ความพอใจ​ของ​พระองค์

14 จง​ทำ​ทุกสิ่ง​โดย​ไม่​บ่น​และ​ไม่​โต้เถียง 15 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ไม่มี​ที่ติ​และ​ไร้พิษภัย เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า​ที่​ปราศจาก​ตำหนิ ท่ามกลาง​คน​รุ่น​ที่​คดโกง​และ​ผิดเพี้ยน ซึ่ง​พวกคุณ​ปรากฏ​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา​เหมือน​ดวง​สว่าง​ใน​โลก 16 จง​ชู​ถ้อยคำ​แห่ง​ชีวิต​ไว้ เพื่อ​ว่า​ใน​วัน​ของ​พระคริสต์ ข้าพเจ้า​จะ​มี​เหตุ​อวด​ได้​ว่า ข้าพเจ้า​ไม่ได้​วิ่ง​โดย​เปล่าประโยชน์ และ​ไม่ได้​ตรากตรำ​โดย​เปล่าประโยชน์ 17 แม้​ข้าพเจ้า​จะ​ถูก​เท​ออก​บน​เครื่องบูชา​และ​งาน​รับใช้​แห่ง​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ ข้าพเจ้า​ก็​ยินดี และ​ชื่นชมยินดี​ร่วม​กับ​พวกคุณ​ทุกคน 18 เช่นเดียวกัน พวกคุณ​ก็​จง​ยินดี และ​ชื่นชมยินดี​ร่วม​กับ​ข้าพเจ้า

19 ข้าพเจ้า​หวัง​ใน​พระเยซู​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ว่า จะ​ส่ง​ทิโมธี​ไป​หา​พวกคุณ​ใน​เร็ว ๆ นี้ เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​มีกำลังใจ​ขึ้น​เมื่อ​รู้​ว่า​พวกคุณ​เป็น​อย่างไร 20 ข้าพเจ้า​ไม่มี​ใคร​อีก​ที่​มี​ความคิด​ตรง​กับ​ข้าพเจ้า และ​จะ​ห่วงใย​พวกคุณ​อย่าง​จริงใจ 21 เพราะ​ทุกคน​ต่าง​แสวงหา​ผลประโยชน์​ของ​ตนเอง ไม่ใช่​สิ่ง​ที่​เป็น​ของ​พระเยซู​คริสต์ 22 แต่​พวกคุณ​รู้​ว่า​ทิโมธี​ผ่าน​การ​พิสูจน์​แล้ว เขา​รับใช้​ร่วม​กับ​ข้าพเจ้า​ใน​การ​ทำ​ให้​ข่าวดี​ก้าวหน้า เหมือน​ลูก​ที่​รับใช้​บิดา 23 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​หวัง​ว่า​จะ​ส่ง​เขา​ไป​ทันที​ที่​รู้​แน่​ว่า​เรื่อง​ของ​ข้าพเจ้า​จะ​เป็น​อย่างไร 24 และ​ข้าพเจ้า​มั่นใจ​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ว่า ตัว​ข้าพเจ้า​เอง​ก็​จะ​มา​ใน​ไม่ช้า

25 แต่​ข้าพเจ้า​เห็น​ว่า​จำเป็น​ต้อง​ส่ง​เอปาโฟรดิทัส​ไป​หา​พวกคุณ เขา​เป็น​พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า เพื่อน​ร่วมงาน เพื่อน​ร่วมรบ อัครทูต​ของ​พวกคุณ และ​ผู้รับใช้​ที่​ช่วย​ดูแล​ความจำเป็น​ของ​ข้าพเจ้า 26 เพราะ​เขา​คิดถึง​พวกคุณ​ทุกคน​มาก และ​เป็น​ทุกข์​อย่าง​หนัก​เมื่อ​รู้​ว่า​พวกคุณ​ได้ยิน​ข่าว​ว่า​เขา​ป่วย 27 เขา​ป่วย​จริง ๆ จน​เกือบ​ตาย แต่​พระเจ้า​เมตตา​เขา และ​ไม่ใช่​เพียง​เขา แต่​เมตตา​ข้าพเจ้า​ด้วย เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ต้อง​มี​ความเศร้า​ซ้อน​ความเศร้า 28 เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​ยิ่ง​รีบ​ส่ง​เขา​ไป เพื่อ​เมื่อ​พวกคุณ​เห็น​เขา​อีก​ครั้ง จะ​ได้​ชื่นชมยินดี และ​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​เศร้า​น้อยลง 29 จง​ต้อนรับ​เขา​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ด้วย​ความยินดี​เต็มที่ และ​ให้​เกียรติ​คน​เช่นนี้ 30 เพราะ​เขา​เกือบ​ตาย​เพื่อ​งาน​ของ​พระคริสต์ เขา​เสี่ยง​ชีวิต เพื่อ​ชดเชย​สิ่ง​ที่​ยัง​ขาด​อยู่​ใน​การ​รับใช้​ข้าพเจ้า​แทน​พวกคุณ

3

1 สุดท้ายนี้ พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า จง​ชื่นชมยินดี​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า! การ​เขียน​เรื่องเดียวกัน​ซ้ำ​ถึง​พวกคุณ​ไม่ใช่​ภาระ​สำหรับ​ข้าพเจ้า และ​ช่วย​ให้​พวกคุณ​ปลอดภัย

2 จง​ระวัง​พวก​สุนัข ระวัง​คน​ทำ​ชั่ว และ​ระวัง​พวก​เข้าสุหนัต​จอมปลอม 3 เพราะ​พวกเรา​ต่างหาก​คือ​ผู้​เข้าสุหนัต เรา​นมัสการ​พระเจ้า​ด้วย​พระวิญญาณ ชื่นชมยินดี​ใน​พระคริสต์​เยซู และ​ไม่​วางใจ​ใน​เนื้อหนัง 4 แม้​ข้าพเจ้า​เอง​ก็​มี​เหตุ​จะ​วางใจ​ใน​เนื้อหนัง​ได้ ถ้า​ใคร​คิด​ว่า​ตน​มี​เหตุ​วางใจ​ใน​เนื้อหนัง ข้าพเจ้า​ยิ่ง​มี​มากกว่า 5 ข้าพเจ้า​เข้าสุหนัต​เมื่อ​อายุ​แปด​วัน เป็น​เชื้อสาย​อิสราเอล จาก​เผ่า​เบนยามิน เป็น​ฮีบรู​แท้​จาก​ชาว​ฮีบรู ใน​เรื่อง​ธรรมบัญญัติ ข้าพเจ้า​เป็น​ฟาริสี 6 ใน​เรื่อง​ความกระตือรือร้น ข้าพเจ้า​ข่มเหง​ประชาคม ใน​เรื่อง​ความชอบธรรม​ตาม​ธรรมบัญญัติ ข้าพเจ้า​ไม่มี​ที่ติ

7 แต่​สิ่ง​ที่​เคย​เป็น​กำไร​สำหรับ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​กลับ​นับ​สิ่ง​เหล่านั้น​เป็น​ขาดทุน​เพราะ​พระคริสต์ 8 ยิ่งกว่า​นั้น ข้าพเจ้า​นับ​ทุกสิ่ง​เป็น​ขาดทุน เพราะ​การ​รู้จัก​พระคริสต์​เยซู​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​มี​คุณค่า​สูงส่ง​ยิ่งกว่า ข้าพเจ้า​สูญเสีย​ทุกสิ่ง​เพราะ​พระองค์ และ​นับ​สิ่ง​เหล่านั้น​เป็น​เพียง​ขยะ เพื่อ​จะ​ได้​พระคริสต์​มา​เป็น​กำไร 9 และ​เมื่อ​พบ​ข้าพเจ้า ก็​จะ​พบ​ว่า​ข้าพเจ้า​อยู่​ใน​พระองค์ โดย​ไม่ได้​มี​ความชอบธรรม​ของ​ตนเอง​ที่​มา​จาก​ธรรมบัญญัติ แต่​มี​ความชอบธรรม​ที่​มา​โดย​ความเชื่อ​ใน​พระคริสต์ คือ​ความชอบธรรม​จาก​พระเจ้า​ที่​มา​โดย​ความเชื่อ 10 เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​รู้จัก​พระองค์ รู้จัก​พลัง​แห่ง​การ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​ของ​พระองค์ และ​มีส่วนร่วม​ใน​ความทุกข์​ของ​พระองค์ โดย​ถูก​ทำ​ให้​มี​สภาพ​ตาม​แบบ​ความตาย​ของ​พระองค์ 11 เผื่อว่า​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​บรรลุ​ถึง​การ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​ด้วย​ทางใด​ทาง​หนึ่ง 12 ไม่ใช่​ว่า​ข้าพเจ้า​ได้รับ​สิ่งนั้น​แล้ว หรือ​สมบูรณ์​แล้ว แต่​ข้าพเจ้า​มุ่งหน้า​ต่อไป เพื่อ​จะ​คว้า​สิ่งนั้น​ไว้ เพราะ​พระคริสต์​เยซู​ได้​คว้า​ข้าพเจ้า​ไว้​เพื่อ​สิ่งนั้น​แล้ว

13 พี่น้อง ข้าพเจ้า​ยัง​ไม่​ถือ​ว่า​ตนเอง​คว้า​สิ่งนั้น​ไว้​ได้​แล้ว แต่​ข้าพเจ้า​ทำ​สิ่ง​เดียว คือ​ลืม​สิ่ง​ที่​อยู่​ข้างหลัง และ​เหยียด​ตัว​ไป​หา​สิ่ง​ที่​อยู่​ข้างหน้า 14 ข้าพเจ้า​มุ่งหน้า​ไป​ยัง​หลักชัย เพื่อ​รับ​รางวัล​แห่ง​การ​เรียก​จาก​เบื้องบน​ของ​พระเจ้า ใน​พระคริสต์​เยซู 15 ดังนั้น พวกเรา​ทุกคน​ที่​สมบูรณ์​แล้ว จง​คิด​เช่นนี้ และ​ถ้า​พวกคุณ​คิด​ต่าง​ออกไป​ใน​เรื่องใด พระเจ้า​ก็​จะ​เปิดเผย​เรื่องนั้น​แก่​พวกคุณ​ด้วย 16 อย่างไรก็ตาม เรา​มาถึง​ระดับ​ใด​แล้ว ก็​จง​ดำเนิน​ตาม​หลัก​เดียวกัน และ​มี​ความคิด​อย่าง​เดียวกัน

17 พี่น้อง จง​ร่วมกัน​เอา​อย่าง​ข้าพเจ้า และ​สังเกต​คน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​ตามแบบ​นี้ เพราะ​พวกคุณ​มี​เรา​เป็น​แบบอย่าง 18 มี​หลายคน​ดำเนิน​ชีวิต​เป็น​ศัตรู​ของ​กางเขน​ของ​พระคริสต์ ข้าพเจ้า​เคย​บอก​พวกคุณ​เรื่อง​พวกเขา​บ่อย ๆ และ​บัดนี้​ก็​บอก​อีก​ทั้ง​น้ำตา 19 จุดจบ​ของ​พวกเขา​คือ​ความพินาศ พระเจ้า​ของ​พวกเขา​คือ​ท้อง พวกเขา​อวด​สิ่ง​ที่​น่าอับอาย และ​คิดถึง​เรื่อง​ทาง​โลก 20 แต่​เรา​เป็น​พลเมือง​ของ​สวรรค์ และ​จาก​สวรรค์​นั้น เรา​เฝ้ารอ​พระผู้ช่วยให้รอด คือ​พระเยซู​คริสต์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า 21 พระองค์​จะ​เปลี่ยน​ร่างกาย​ที่​ต่ำต้อย​ของ​เรา ให้​มี​สภาพ​ตาม​แบบ​ร่างกาย​ที่​มี​พระสิริ​ของ​พระองค์ ด้วย​พลัง​ที่​ทำ​ให้​พระองค์​สามารถ​ทำ​ให้​ทุกสิ่ง​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​พระองค์

4

1 ดังนั้น พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า ซึ่ง​ข้าพเจ้า​คิดถึง ผู้เป็น​ความยินดี​และ​มงกุฎ​ของ​ข้าพเจ้า พี่น้อง​ที่รัก จง​ยืนหยัด​มั่นคง​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​เช่นนี้

2 ข้าพเจ้า​ขอร้อง​ยูโอเดีย และ​ขอร้อง​สินทิเค ให้​มี​ความคิด​อย่าง​เดียวกัน​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า 3 และ​ข้าพเจ้า​ขอร้อง​คุณ​ด้วย ผู้เป็น​คู่ร่วมงาน​ที่​แท้จริง จง​ช่วย​ผู้หญิง​สองคน​นี้ เพราะ​พวกเธอ​ได้​ตรากตรำ​ร่วม​กับ​ข้าพเจ้า​เพื่อ​ข่าวดี พร้อม​กับ​เคลเมนต์ และ​เพื่อน​ร่วมงาน​คน​อื่น ๆ ของ​ข้าพเจ้า ซึ่ง​ชื่อ​ของ​พวกเขา​อยู่​ใน​หนังสือ​แห่ง​ชีวิต

4 จง​ชื่นชมยินดี​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​เสมอ! ข้าพเจ้า​ขอ​พูด​อีก​ครั้ง​ว่า “จง​ชื่นชมยินดี!” 5 ขอ​ให้​ความอ่อนโยน​ของ​พวกคุณ​เป็น​ที่​รู้​แก่​ทุกคน องค์​พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​ใกล้​แล้ว 6 อย่า​กังวล​เรื่องใด​เลย แต่​ใน​ทุก​เรื่อง จง​อธิษฐาน​และ​วิงวอน​ต่อ​พระเจ้า พร้อม​ทั้ง​ขอบคุณ​พระองค์ และ​ขอ​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​ต้องการ​จาก​พระองค์ 7 แล้ว​สันติสุข​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​เกิน​ความเข้าใจ​ทุกอย่าง จะ​เฝ้ารักษา​หัวใจ​และ​ความคิด​ของ​พวกคุณ​ใน​พระคริสต์​เยซู

8 สุดท้ายนี้ พี่น้อง สิ่งใด​จริง สิ่งใด​น่านับถือ สิ่งใด​ชอบธรรม สิ่งใด​บริสุทธิ์ สิ่งใด​น่ารัก สิ่งใด​เป็น​ที่​กล่าวถึง​ใน​ทาง​ดี ถ้า​มี​คุณธรรม​ใด หรือ​มี​สิ่งใด​น่า​สรรเสริญ ก็​จง​คิดถึง​สิ่ง​เหล่านี้ 9 สิ่ง​ที่​พวกคุณ​เรียนรู้ รับ ฟัง และ​เห็น​จาก​ข้าพเจ้า ก็​จง​ทำ​สิ่ง​เหล่านั้น แล้ว​พระเจ้า​แห่ง​สันติสุข​จะ​อยู่​กับ​พวกคุณ

10 ข้าพเจ้า​ชื่นชมยินดี​อย่างยิ่ง​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า ที่​ใน​ที่สุด​พวกคุณ​กลับมา​แสดง​ความห่วงใย​ต่อ​ข้าพเจ้า​อีก​ครั้ง จริง ๆ แล้ว​พวกคุณ​ห่วงใย​อยู่​เสมอ แต่​ไม่มี​โอกาส​แสดง​ออก 11 ข้าพเจ้า​ไม่ได้​พูด​เช่นนี้​เพราะ​ขาดแคลน เพราะ​ข้าพเจ้า​เรียนรู้​แล้ว​ว่า ไม่ว่า​อยู่​ใน​สภาพ​ใด ก็​พอใจ​กับ​สภาพ​นั้น​ได้ 12 ข้าพเจ้า​รู้จัก​การ​อยู่​อย่าง​ต่ำต้อย และ​รู้จัก​การ​มี​เหลือเฟือ ไม่ว่า​จะ​อยู่​ใน​สถานการณ์​ใด ข้าพเจ้า​ได้​เรียนรู้​เคล็ดลับ​แล้ว​ว่า จะ​อยู่​ได้​ทั้ง​เมื่อ​อิ่ม​และ​เมื่อ​หิว ทั้ง​เมื่อ​มี​เหลือเฟือ​และ​เมื่อ​ขัดสน 13 ข้าพเจ้า​ทำ​ทุกสิ่ง​ได้​โดย​พระคริสต์ ผู้​ให้​กำลัง​แก่​ข้าพเจ้า 14 แต่​ถึง​กระนั้น พวกคุณ​ก็​ทำ​ดี​แล้ว​ที่​มีส่วนร่วม​ใน​ความทุกข์ยาก​ของ​ข้าพเจ้า 15 พวกคุณ​ชาว​ฟีลิปปี​เอง​ก็​รู้​ว่า ใน​ช่วง​เริ่มต้น​ของ​ข่าวดี เมื่อ​ข้าพเจ้า​ออก​จาก​แคว้น​มาซิโดเนีย ไม่มี​ประชาคม​ใด​มีส่วนร่วม​กับ​ข้าพเจ้า​ใน​เรื่อง​การให้​และ​การรับ นอกจาก​พวกคุณ​เท่านั้น 16 แม้​ตอน​ที่​ข้าพเจ้า​อยู่​ใน​เมือง​เธสะโลนิกา พวกคุณ​ก็​ส่ง​สิ่ง​ของ​มา​ช่วย​ความจำเป็น​ของ​ข้าพเจ้า​ครั้งแล้วครั้งเล่า 17 ไม่ใช่​ว่า​ข้าพเจ้า​แสวงหา​ของขวัญ แต่​ข้าพเจ้า​แสวงหา​ผล​ที่​เพิ่มพูน​ขึ้น​ใน​บัญชี​ของ​พวกคุณ 18 ข้าพเจ้า​มี​ทุกอย่าง​และ​มี​เหลือเฟือ ข้าพเจ้า​มี​เต็ม​พอ​แล้ว หลังจาก​ได้รับ​สิ่ง​ของ​จาก​พวกคุณ​ผ่าน​เอปาโฟรดิทัส สิ่ง​เหล่านี้​เป็น​กลิ่น​หอมหวาน เป็น​เครื่องบูชา​ที่​พระเจ้า​รับ และ​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระองค์ 19 พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​จะ​จัด​สิ่ง​จำเป็น​ทุกอย่าง​ให้​พวกคุณ ตาม​ความมั่งคั่ง​ใน​พระสิริ​ของ​พระองค์​ใน​พระคริสต์​เยซู 20 ขอ​พระสิริ​มี​แด่​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา ตลอดไป​เป็น​นิตย์! อาเมน

21 ขอ​ส่ง​คำทักทาย​ถึง​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน​ใน​พระคริสต์​เยซู พี่น้อง​ที่​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า​ส่ง​คำทักทาย​มาถึง​พวกคุณ 22 ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน​ส่ง​คำทักทาย​มาถึง​พวกคุณ โดยเฉพาะ​คน​ที่​อยู่​ใน​ครัวเรือน​ของ​ซีซาร์

23 ขอ​พระคุณ​ของ​พระเยซู​คริสต์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า อยู่​กับ​พวกคุณ​ทุกคน อาเมน

* 1:1 1:1 “คริสต์” หมายถึง “ผู้​ได้รับ​การ​เจิม”

† 1:1 1:1 หรือ “ผู้​กำกับ​ดูแล” หรือ “บิชอป”

‡ 1:1 1:1 หรือ “มัคนายก”

§ 1:5 1:5 คำ​ที่​แปล​ว่า “มีส่วนร่วม” (κοινωνίᾳ) ยัง​มี​ความหมาย​ว่า “มี​ความสัมพันธ์​ร่วมกัน” และ “แบ่งปัน​ร่วมกัน”

* 1:12 1:12 คำ​ที่​แปล​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​ที่​อื่น​ที่​บริบท​เปิด​ให้ อาจ​แปล​ได้​อย่างถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้องร่วมครอบครัว”

† 1:13 1:13 หรือ “กองทหาร​เพรโทเรียน”

‡ 1:26 1:26 หรือ “ชื่นชมยินดี”

โคโลสี

1

2

3

4

จดหมาย​ของ​เปาโล​ถึง​ชาว​โคโลสี

1

1 เปาโล อัครทูต​ของ​พระคริสต์*เยซู​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า และ​ทิโมธี​พี่น้อง​ของ​เรา 2 ถึง​ผู้บริสุทธิ์​และ​พี่น้อง†ผู้ซื่อสัตย์​ใน​พระคริสต์​ที่​เมือง​โคโลสี ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​มี​แก่​พวกคุณ​จาก​พระเจ้าพระบิดา​ของ​เรา และ​จาก​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า

3 เรา​ขอบคุณ​พระเจ้า ผู้เป็น​พระบิดา​ของ​พระเยซูคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา และ​อธิษฐาน​เพื่อ​พวกคุณ​เสมอ 4 เพราะ​เรา​ได้ยิน​ถึง​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ​ใน​พระคริสต์เยซู และ​ความรัก​ที่​พวกคุณ​มี​ต่อ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน 5 เพราะ​ความหวัง​ที่​เก็บ​ไว้​สำหรับ​พวกคุณ​ใน​สวรรค์ ซึ่ง​พวกคุณ​เคย​ได้ยิน​มา​ก่อน​จาก​ถ้อยคำแห่งความจริง คือ​ข่าวดี 6 ข่าวดี​นี้​มาถึง​พวกคุณ​แล้ว และ​กำลัง​เกิดผล​และ​เติบโต​ไป​ทั่ว​โลก เช่นเดียวกับ​ที่​เกิดขึ้น​ใน​หมู่​พวกคุณ ตั้งแต่​วัน​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน​และ​รู้จัก​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​อย่างแท้จริง 7 พวกคุณ​ได้​เรียนรู้​เรื่องนี้​จาก​เอปาฟรัส เพื่อนร่วมรับใช้​ที่รัก​ของ​เรา เขา​เป็น​ผู้รับใช้​ที่​ซื่อสัตย์​ของ​พระคริสต์​เพื่อ​พวกคุณ‡ 8 และ​เขา​ยัง​เล่า​ให้​เรา​ฟัง​ถึง​ความรัก​ของ​พวกคุณ​ใน​พระวิญญาณ

9 ด้วย​เหตุนี้ ตั้งแต่​วัน​ที่​เรา​ได้ยิน​เรื่องนี้ เรา​ก็​ไม่​หยุด​อธิษฐาน​และ​วิงวอน​เพื่อ​พวกคุณ ขอ​ให้​พวกคุณ​เต็มเปี่ยม​ด้วย​ความรู้​ถึง​พระประสงค์​ของ​พระองค์ พร้อม​ด้วย​ปัญญา​และ​ความเข้าใจทางวิญญาณ​ทุกด้าน 10 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​สมกับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระองค์​ใน​ทุกด้าน โดย​เกิดผล​ใน​งานดี​ทุกอย่าง และ​เติบโตขึ้น​ใน​การ​รู้จัก​พระเจ้า 11 ขอ​ให้​พวกคุณ​เข้มแข็ง​ด้วย​พลัง​ทุกด้าน ตาม​กำลัง​แห่ง​พระสิริ​ของ​พระองค์ เพื่อ​จะ​อดทน​และ​พากเพียร​ได้​อย่าง​เต็มที่​ด้วย​ความยินดี 12 และ​ขอบคุณ​พระบิดา ผู้​ทำให้​เรา​พร้อมที่จะ​มี​ส่วน​ใน​มรดก​ของ​ผู้บริสุทธิ์​ใน​ความสว่าง 13 พระองค์​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​อำนาจ​ของ​ความมืด และ​ย้าย​เรา​เข้า​สู่​อาณาจักร​ของ​พระบุตร​ที่​พระองค์​รัก 14 ใน​พระบุตร​นั้น เรา​ได้รับ​การไถ่§ คือ​การยกโทษ​บาป​ของ​เรา

15 พระองค์​เป็น​ภาพ​ของ​พระเจ้า​ผู้ที่​ไม่มี​ใคร​มองเห็น เป็น​บุตรหัวปี​ของ​สิ่งสร้าง​ทั้งปวง 16 เพราะ​พระองค์​สร้าง​ทุกสิ่ง ทั้ง​ใน​สวรรค์​และ​บน​แผ่นดินโลก สิ่งที่มองเห็น​และ​สิ่งที่มองไม่เห็น ไม่ว่า​จะ​เป็น​บัลลังก์ อำนาจปกครอง บรรดา​ผู้ครอง หรือ​ผู้มีอำนาจ ทุกสิ่ง​ถูก​สร้าง​ขึ้น​ผ่าน​พระองค์​และ​เพื่อพระองค์ 17 พระองค์​มี​อยู่​ก่อน​ทุกสิ่ง และ​ทุกสิ่ง​ยึดโยง​อยู่​ด้วยกัน​ในพระองค์ 18 พระองค์​เป็น​ศีรษะ​ของ​ร่างกาย คือ​ประชาคม พระองค์​เป็น​จุดเริ่มต้น เป็น​บุตรหัวปี​จาก​บรรดา​ผู้​ตาย เพื่อ​พระองค์​จะ​เป็น​ผู้สูงสุด​ใน​ทุกสิ่ง 19 เพราะ​ความเต็มเปี่ยม​ทั้ง​สิ้น​พอใจ​ที่จะ​ดำรง​อยู่​ในพระองค์ 20 และ​ความเต็มเปี่ยม​นั้น​พอใจ​ที่จะ​ทำให้​ทุกสิ่ง​คืนดีกับ​ตนเอง​โดย​พระองค์ ไม่ว่า​สิ่ง​บน​แผ่นดินโลก​หรือ​สิ่ง​ใน​สวรรค์ โดย​พระองค์​ได้​สร้าง​สันติสุข​ด้วย​เลือด​บน​กางเขน​ของ​พระองค์

21 ครั้งหนึ่ง​พวกคุณ​เคย​ห่างเหิน​และ​เป็น​ศัตรู​ใน​ความคิด ท่ามกลาง​การ​กระทำ​อัน​ชั่วร้าย​ของ​พวกคุณ 22 แต่​บัดนี้​พระองค์​ได้​ทำให้​พวกคุณ​คืนดีกับ​พระองค์​แล้ว ผ่าน​ความตาย​ใน​ร่างกาย​ที่​เป็น​เนื้อหนัง​ของ​พระคริสต์ เพื่อ​จะ​นำ​พวกคุณ​มา​อยู่​ต่อหน้า​พระองค์​อย่าง​บริสุทธิ์ ไม่มี​ข้อบกพร่อง และ​ไม่มีที่ติ 23 หาก​พวกคุณ​ยัง​คง​อยู่​ใน​ความเชื่อ​อย่าง​มั่นคง มี​รากฐาน​แน่นหนา และ​ไม่ถูก​ดึงออก​จาก​ความหวัง​ของ​ข่าวดี​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน ข่าวดี​นี้​ได้รับ​การ​ประกาศ​แก่​สิ่งสร้าง​ทั้งปวง​ใต้​ฟ้า และ​ข้าพเจ้า​เปาโล​ได้​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​ข่าวดี​นี้

24 บัดนี้​ข้าพเจ้า​ชื่นชมยินดี​ใน​ความทุกข์​ที่​รับ​เพื่อ​พวกคุณ และ​ใน​เนื้อหนัง​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​กำลัง​เติมเต็ม​ส่วน​ที่​ยัง​ขาด​อยู่​ของ​ความทุกข์ยาก​ของ​พระคริสต์ เพื่อ​ร่างกาย​ของ​พระองค์ ซึ่ง​ก็​คือ​ประชาคม 25 ข้าพเจ้า​ได้​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​ประชาคม ตาม​หน้าที่​ดูแล​ที่​พระเจ้า​มอบ​แก่​ข้าพเจ้า​เพื่อ​พวกคุณ เพื่อ​ทำให้​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​สำเร็จ​ครบถ้วน 26 คือ​ความลับ​ที่​ซ่อนเร้น​มา​ตลอด​หลาย​ยุค​และ​หลาย​ชั่วอายุคน แต่​บัดนี้​ความลับ​นั้น​ได้รับ​การ​เปิดเผย​แก่​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​แล้ว 27 พระเจ้า​พอใจ​ให้​ผู้บริสุทธิ์​เหล่านี้​รู้​ว่า ความลับ​นี้​ท่ามกลาง​คนต่างชาติ​มี​ความมั่งคั่ง​แห่ง​พระสิริ​เพียงใด นั่น​คือ​พระคริสต์​อยู่​ใน​พวกคุณ ซึ่ง​เป็น​ความหวัง​แห่ง​พระสิริ 28 เรา​ประกาศ​พระองค์ ตักเตือน​ทุกคน และ​สอน​ทุกคน​ด้วย​ปัญญา​ทุกอย่าง เพื่อ​เรา​จะ​นำ​ทุกคน​มา​ให้​อยู่​ใน​ความสมบูรณ์​ใน​พระคริสต์เยซู 29 เพื่อ​สิ่งนี้ ข้าพเจ้า​จึง​ตรากตรำ​และ​ต่อสู้ ตาม​การทำงาน​ของ​พระองค์​ที่​สำแดง​พลัง​อยู่​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า

2

1 ข้าพเจ้า​อยาก​ให้​พวกคุณ​รู้​ว่า ข้าพเจ้า​ต่อสู้​อย่าง​หนัก​เพียงใด​เพื่อ​พวกคุณ เพื่อ​คน​ที่​เมือง​เลาดีเซีย และ​เพื่อ​ทุกคน​ที่​ยัง​ไม่​เคย​เห็น​หน้า​ข้าพเจ้า​ใน​เนื้อหนัง 2 เพื่อ​หัวใจ​ของ​พวกเขา​จะ​ได้รับ​การ​ปลอบใจ และ​พวกเขา​จะ​ผูกพัน​กัน​ด้วย​ความรัก จน​ได้รับ​ความมั่งคั่ง​ทั้งหมด​จาก​ความมั่นใจ​อย่าง​เต็มเปี่ยม​ที่​เกิด​จาก​ความเข้าใจ เพื่อ​พวกเขา​จะ​รู้จัก​ความลับ​ของ​พระเจ้า ทั้ง​ของ​พระบิดา​และ​ของ​พระคริสต์ 3 ในพระองค์​มี​ขุมทรัพย์​แห่ง​ปัญญา​และ​ความรู้​ทั้งหมด​ซ่อน​อยู่ 4 ข้าพเจ้า​กล่าว​เช่นนี้​เพื่อ​ไม่​ให้​ใคร​หลอก​พวกคุณ​ด้วย​ถ้อยคำ​ที่​ฟัง​น่า​เชื่อ​ถือ 5 แม้​ตัว​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่ได้​อยู่​กับ​พวกคุณ​ใน​เนื้อหนัง แต่​ข้าพเจ้า​ก็​อยู่​กับ​พวกคุณ​ใน​จิตวิญญาณ และ​ชื่นชมยินดี​ที่​ได้​เห็น​ความเป็นระเบียบ​ของ​พวกคุณ และ​ความ​มั่นคง​แห่ง​ความเชื่อ​ใน​พระคริสต์

6 ดังนั้น เมื่อ​พวกคุณ​ได้รับ​พระคริสต์เยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แล้ว ก็​จง​ดำเนิน​ชีวิต​อยู่​ในพระองค์ 7 จง​หยั่งราก​และ​รับการเสริมสร้าง​ขึ้น​ในพระองค์ มั่นคง​ใน​ความเชื่อ​ตาม​ที่​พวกคุณ​ได้รับ​การ​สอน และ​เปี่ยมล้น​ด้วย​การ​ขอบคุณ

8 จง​ระวัง อย่า​ให้​ใคร​ปล้น​พวกคุณ​ไป​ด้วย​ปรัชญา​และ​คำหลอกลวง​อัน​ว่างเปล่า ซึ่ง​เป็นไป​ตาม​ประเพณี​ของ​มนุษย์ ตาม​วิญญาณพื้นฐาน​ของ​โลก และ​ไม่ได้​เป็นไป​ตาม​พระคริสต์ 9 เพราะ​ความเต็มเปี่ยม​ทั้งหมด​ของ​ความเป็นพระเจ้า​ดำรง​อยู่​ในพระองค์​ใน​รูปกาย 10 และ​ในพระองค์​พวกคุณ​ได้รับ​ความเต็มเปี่ยม​แล้ว พระองค์​เป็น​ศีรษะ​เหนือ​ผู้ครอง​และ​ผู้มีอำนาจ​ทุกคน 11 ใน​พระองค์ พวกคุณ​ยัง​ได้รับ​การ​เข้าสุหนัต​ที่​ไม่ได้​ทำ​ด้วย​มือ คือ​การ​ถอด​ร่างกาย​แห่ง​บาป​ของ​เนื้อหนัง​ออก นี่​คือ​การ​เข้าสุหนัต​ของ​พระคริสต์ 12 พวกคุณ​ถูก​ฝัง​ไว้​กับ​พระองค์​ใน​การรับบัพติศมา และ​ใน​การรับบัพติศมา​นั้น​พวกคุณ​ก็​ฟื้นขึ้น​พร้อม​กับ​พระองค์ โดย​ความเชื่อ​ใน​การทำงาน​ของ​พระเจ้า ผู้​ทำให้​พระองค์​ฟื้นขึ้นจากความตาย 13 พวกคุณ​เคย​ตาย​เพราะ​การละเมิด​ของ​ตน และ​เพราะ​เนื้อหนัง​ของ​พวกคุณ​ไม่ได้​เข้าสุหนัต แต่​พระเจ้า​ทำให้​พวกคุณ​มี​ชีวิต​ขึ้น​พร้อม​กับ​พระองค์ และ​ยกโทษ​การละเมิด​ทั้งหมด​ของ​เรา 14 พระองค์​ลบล้าง​เอกสารลายมือ​ที่​มี​ข้อกำหนด​ซึ่ง​เป็น​ปฏิปักษ์​ต่อ​เรา พระองค์​เอา​เอกสาร​นั้น​ออกไป​โดย​ตอก​ไว้​ที่​กางเขน 15 พระองค์​ปลดเปลื้อง​บรรดา​ผู้ครอง​และ​ผู้มีอำนาจ แล้ว​นำ​พวกเขา​ออกมา​แสดง​อย่าง​เปิดเผย และ​มีชัย​เหนือ​พวกเขา​ใน​สิ่ง​นั้น

16 เพราะฉะนั้น อย่า​ให้​ใคร​ตัดสิน​พวกคุณ​เรื่อง​การ​กิน การ​ดื่ม วัน​เทศกาล วันขึ้นหนึ่งค่ำ หรือ​วัน​สะบาโต 17 สิ่ง​เหล่านี้​เป็น​เงา​ของ​สิ่ง​ที่จะ​มา แต่​ร่างกาย​เป็น​ของ​พระคริสต์ 18 อย่า​ให้​ใคร​ชิง​รางวัล​ของ​พวกคุณ​ไป ด้วย​การ​ถ่อมตน​อย่าง​จงใจ​และ​การ​นมัสการ​ทูตสวรรค์ หมกมุ่น​อยู่​กับ​สิ่ง​ที่​เขา​ไม่ได้​เห็น และ​ทะนงตน​อย่าง​ไร้เหตุผล​ด้วย​ความคิด​ของ​เนื้อหนัง 19 โดย​ไม่ได้​ยึดมั่น​ใน​ศีรษะ ซึ่ง​ร่างกาย​ทั้งหมด​ได้รับ​การ​หล่อเลี้ยง​และ​เชื่อม​เข้า​ด้วยกัน​ทาง​ข้อต่อ​และ​เอ็น​ต่าง ๆ จาก​พระองค์ แล้ว​เติบโต​ขึ้น​ตาม​ที่​พระเจ้า​ทำ​ให้​เติบโต

20 ถ้า​พวกคุณ​ตาย​กับ​พระคริสต์​และ​พ้น​จาก​วิญญาณพื้นฐาน​ของ​โลก​แล้ว ทำไม​พวกคุณ​ยัง​ยอม​อยู่​ใต้​ข้อกำหนด​ต่าง ๆ ราวกับ​ว่า​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​ใน​โลกนี้ 21 ว่า “อย่า​จับ อย่า​ชิม อย่า​แตะต้อง” 22 สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด​เสื่อมสลาย​ไป​เมื่อ​ใช้​แล้ว และ​ข้อกำหนด​เหล่านี้​ก็​เป็นไป​ตาม​คำสั่ง​และ​คำสอน​ของ​มนุษย์ 23 สิ่ง​เหล่านี้​ดู​เหมือน​มี​ปัญญา ด้วย​การ​นมัสการ​ที่​กำหนด​ขึ้น​เอง การ​ถ่อมตน และ​การ​ทำให้​ร่างกาย​ลำบาก แต่​ไม่มี​คุณค่า​อะไร​ใน​การ​ต่อสู้​กับ​การ​ปล่อยตามใจ​เนื้อหนัง

3

1 ถ้า​เช่นนั้น เมื่อ​พวกคุณ​ฟื้น​ขึ้น​พร้อม​กับ​พระคริสต์​แล้ว จง​แสวงหา​สิ่ง​ที่​อยู่​เบื้องบน ที่ซึ่ง​พระคริสต์​นั่ง​อยู่​ที่​ขวามือ​ของ​พระเจ้า 2 จง​มุ่ง​ความคิด​ไป​ที่​สิ่ง​ที่​อยู่​เบื้องบน ไม่ใช่​สิ่ง​ที่​อยู่​บน​แผ่นดินโลก 3 เพราะ​พวกคุณ​ตาย​แล้ว และ​ชีวิต​ของ​พวกคุณ​ซ่อน​อยู่​กับ​พระคริสต์​ใน​พระเจ้า 4 เมื่อ​พระคริสต์​ผู้เป็น​ชีวิต​ของ​เรา​ปรากฏ พวกคุณ​ก็​จะ​ปรากฏ​พร้อม​กับ​พระองค์​ใน​พระสิริ​ด้วย

5 เพราะฉะนั้น จง​ทำให้​อวัยวะ​ของ​พวกคุณ​ที่​อยู่​บน​แผ่นดินโลก​ตาย​ไป: การ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ ความไม่บริสุทธิ์ ความใคร่​เสื่อมทราม ความปรารถนา​ชั่ว และ​ความโลภ ซึ่ง​ก็​คือ​การ​บูชารูปเคารพ 6 เพราะ​สิ่ง​เหล่านี้ พระพิโรธ​ของ​พระเจ้า​จึง​มา​เหนือ​บรรดา​ลูก​แห่ง​ความไม่เชื่อฟัง 7 พวกคุณ​เอง​ก็​เคย​ดำเนิน​เช่นนั้น เมื่อ​ยัง​ใช้ชีวิต​อยู่​ใน​สิ่ง​เหล่านี้ 8 แต่​บัดนี้ พวกคุณ​ต้อง​ทิ้ง​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด ได้แก่ ความโกรธ ความเดือดดาล ความมุ่งร้าย การ​ใส่ร้าย และ​คำพูดหยาบคาย​จาก​ปาก​ของ​พวกคุณ 9 อย่า​โกหก​กัน เพราะ​พวกคุณ​ได้​ถอด​คนเก่า​พร้อม​กับ​การ​กระทำ​ของ​คนเก่า​นั้น​ออก​แล้ว 10 และ​ได้​สวม​คนใหม่ ซึ่ง​กำลัง​ได้รับ​การ​เปลี่ยนใหม่​ใน​ความรู้ ตาม​ภาพ​ของ​พระผู้สร้าง​เขา 11 ใน​คนใหม่นั้น​ไม่มี​ทั้ง​กรีก​หรือ​ยิว ไม่มี​พวก​เข้าสุหนัต​หรือ​พวก​ไม่​เข้าสุหนัต ไม่มี​คนป่าเถื่อน​หรือ​ชาวไซเธีย ไม่มี​ทาส​หรือ​คนเสรี แต่​พระคริสต์​เป็น​ทุกสิ่ง​และ​อยู่​ใน​ทุกคน

12 เพราะฉะนั้น ใน​ฐานะ​คน​ที่​พระเจ้า​เลือก ผู้บริสุทธิ์​และ​เป็น​ที่รัก จง​สวม​ใจ​ที่​เต็ม​ด้วย​ความเมตตาสงสาร ความกรุณา ความไม่ถือตัว ความ​ถ่อมตน และ​ความอดทน 13 จง​อดกลั้น​ต่อ​กัน​และ​ยกโทษ​ให้​กัน ถ้า​ใคร​มี​ข้อขุ่นข้องใจ​กับ​อีก​คน​หนึ่ง พระคริสต์​ยกโทษ​ให้​พวกคุณ​อย่างไร พวกคุณ​ก็​จง​ทำ​อย่างนั้น

14 เหนือ​สิ่ง​เหล่านี้​ทั้งหมด จง​ดำเนิน​ชีวิต​ด้วย​ความรัก ซึ่ง​เป็น​สายสัมพันธ์​แห่ง​ความสมบูรณ์ 15 และ​จง​ให้​สันติสุข​ของ​พระเจ้า​ครองอยู่​ใน​หัวใจ​ของ​พวกคุณ พวกคุณ​ได้รับ​การ​เรียก​มา​สู่​สันติสุข​นี้​ใน​ร่างกาย​เดียว และ​จง​มี​ใจ​ขอบคุณ 16 จง​ให้​ถ้อยคำ​ของ​พระคริสต์​อยู่​ใน​พวกคุณ​อย่าง​มากมาย สอน​และ​ตักเตือน​กัน​ด้วย​ปัญญา​ทุกด้าน ด้วย​เพลงสดุดี บทเพลงสรรเสริญ และ​บทเพลงทางวิญญาณ ร้องเพลง​ด้วย​พระคุณ​ใน​หัวใจ​ถวาย​องค์พระผู้เป็นเจ้า

17 ไม่ว่า​พวกคุณ​จะ​ทำ​อะไร​ด้วย​คำพูด​หรือ​การ​กระทำ จง​ทำ​ทุกอย่าง​ใน​นาม​ของ​พระเยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อม​กับ​ขอบคุณ​พระเจ้าพระบิดา​โดยพระองค์

18 ภรรยา​ทั้งหลาย จง​ยอม​อ่อนน้อม​ต่อ​สามี​ของ​ตน ตาม​ที่​เหมาะ​สม​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า

19 สามี​ทั้งหลาย จง​รัก​ภรรยา​ของ​ตน และ​อย่า​มี​ใจ​ขมขื่น​ต่อ​พวกเธอ

20 ลูก​ทั้งหลาย จง​เชื่อฟัง​พ่อแม่​ใน​ทุก​เรื่อง เพราะ​สิ่งนี้​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า

21 พ่อ​ทั้งหลาย อย่า​ยั่วยุ​ลูก​ของ​ตน เพื่อ​พวกเขา​จะ​ไม่​ท้อใจ

22 ทาส​ทั้งหลาย จง​เชื่อฟัง​นาย​ของ​ตน​ตาม​เนื้อหนัง​ใน​ทุก​เรื่อง ไม่ใช่​รับใช้​เฉพาะ​เวลา​ที่​นาย​มอง​อยู่​เหมือน​คน​ที่​เอาใจ​มนุษย์ แต่​จง​ทำ​ด้วย​ใจจริง​ที่​ไม่แบ่งแยก และ​ยำเกรง​พระเจ้า 23 ไม่ว่า​พวกคุณ​จะ​ทำ​อะไร จง​ทำ​ด้วย​สุดใจ เหมือน​ทำ​ถวาย​องค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ใช่​เพื่อ​มนุษย์ 24 เพราะ​พวกคุณ​รู้​ว่า จะ​ได้รับ​รางวัล​เป็น​มรดก​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะ​พวกคุณ​รับใช้​พระคริสต์​องค์พระผู้เป็นเจ้า 25 ส่วน​ผู้ที่​ทำ​ผิด​จะ​ได้รับ​ผลตอบแทน​จาก​ความ​ผิด​ที่​ตน​ทำ และ​ไม่มี​การ​ลำเอียง​เข้าข้าง​ใคร

4

1 นาย​ทั้งหลาย จง​ให้​สิ่ง​ที่​ยุติธรรม​และ​เท่าเทียม​แก่​ทาส​ของ​ตน เพราะ​รู้​ว่า​ผู้เป็น​นาย​ของ​พวกคุณ​ก็​อยู่​ใน​สวรรค์

2 จง​อธิษฐาน​ต่อไป​อย่าง​มั่นคง เฝ้าระวัง​ใน​การ​อธิษฐาน​พร้อม​กับ​ขอบคุณ​พระเจ้า 3 และ​อธิษฐาน​เพื่อ​เรา​ด้วย ขอ​พระเจ้า​เปิด​ประตู​ให้​เรา​ได้​กล่าวถ้อยคำ เพื่อ​พูด​ถึง​ความลับ​ของ​พระคริสต์ ซึ่ง​เป็น​เหตุ​ให้​ข้าพเจ้า​ถูก​ล่ามโซ่​อยู่ 4 เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​เปิดเผย​ความลับ​นั้น​อย่าง​ที่​ควร​กล่าว

5 จง​ดำเนิน​ชีวิต​อย่างมีปัญญา​กับ​คนภายนอก และ​ใช้​ทุกโอกาส​ให้​คุ้มค่า 6 ให้​คำพูด​ของ​พวกคุณ​เปี่ยม​ด้วย​พระคุณ​เสมอ และ​ปรุงด้วยเกลือ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​รู้​ว่า​ควร​ตอบ​แต่ละคน​อย่างไร

7 ทีคิกัส พี่น้อง​ที่รัก ผู้รับใช้​ที่​ซื่อสัตย์ และ​ผู้​เป็น​ทาส​ร่วมกับ​ข้าพเจ้า​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า จะ​เล่า​เรื่อง​ทั้งหมด​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​พวกคุณ​รู้ 8 ข้าพเจ้า​ส่ง​เขา​ไป​หา​พวกคุณ​ด้วย​เหตุนี้​เอง เพื่อ​เขา​จะ​ได้​รู้​ว่า​พวกคุณ​เป็น​อย่างไร และ​ปลอบประโลม​หัวใจ​ของ​พวกคุณ 9 ข้าพเจ้า​ส่ง​โอนีสิมัส พี่น้อง​ที่​ซื่อสัตย์​และ​เป็น​ที่รัก ซึ่ง​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​ไป​พร้อม​กับ​เขา ทั้ง​สอง​จะ​เล่า​ให้​พวกคุณ​รู้​ทุก​เรื่อง​ที่​เกิดขึ้น​ที่​นี่

10 อาริสทารคัส เพื่อนร่วมคุก​ของ​ข้าพเจ้า ฝาก​คำทักทาย​มาถึง​พวกคุณ พร้อม​กับ​มาระโก ลูกพี่ลูกน้อง​ของ​บารนาบัส ซึ่ง​พวกคุณ​ได้รับ​คำสั่ง​เกี่ยวกับ​เขา​แล้ว​ว่า “ถ้า​เขา​มา​หา​พวกคุณ จง​ต้อนรับ​เขา” 11 และ​เยซู​ผู้มี​ชื่อ​ว่า​ยุสทัส​ก็​ฝาก​คำทักทาย​ด้วย ใน​บรรดา​คน​ที่​เข้าสุหนัต มี​เพียง​คน​เหล่านี้​ที่​เป็น​เพื่อน​ร่วมงาน​ของ​ข้าพเจ้า​เพื่อ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า และ​พวกเขา​ได้​เป็น​กำลัง​ใจ​แก่​ข้าพเจ้า

12 เอปาฟรัส ซึ่ง​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​และ​เป็น​ผู้รับใช้​ของ​พระคริสต์ ฝาก​คำทักทาย​มาถึง​พวกคุณ เขา​ต่อสู้​อยู่​เสมอ​เพื่อ​พวกคุณ​ใน​คำ​อธิษฐาน เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ยืนหยัด​อย่าง​สมบูรณ์​และ​ครบถ้วน​ใน​ทุกสิ่ง​ที่​พระเจ้า​ประสงค์ 13 ข้าพเจ้า​ยืนยัน​ได้​ว่า เขา​มี​ความกระตือรือร้น​อย่าง​มาก​เพื่อ​พวกคุณ เพื่อ​คน​ที่​เมือง​เลาดีเซีย และ​เพื่อ​คน​ที่​เมือง​เฮียราโปลิส 14 ลูกา แพทย์​ที่รัก และ​เดมาส ฝาก​คำทักทาย​มาถึง​พวกคุณ 15 ขอ​ฝาก​คำทักทาย​ถึง​พี่น้อง​ที่​เมือง​เลาดีเซีย ถึง​นิมฟาส และ​ถึง​ประชาคม​ที่​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​เขา 16 เมื่อ​พวกคุณ​อ่าน​จดหมาย​ฉบับ​นี้​แล้ว จง​ให้​ประชาคม​ที่​เมือง​เลาดีเซีย​ได้​อ่าน​ด้วย และ​พวกคุณ​ก็​จง​อ่าน​จดหมาย​ที่​มาจาก​เมือง​เลาดีเซีย​ด้วย 17 จง​บอก​อารคิปปัส​ว่า “จง​เอาใจใส่​งานรับใช้​ที่​คุณ​ได้รับ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อ​ทำงาน​นั้น​ให้​สำเร็จ”

18 ข้าพเจ้า​เปาโล​เขียน​คำทักทาย​นี้​ด้วย​มือ​ของ​ข้าพเจ้า​เอง จง​ระลึกถึง​โซ่ตรวน​ของ​ข้าพเจ้า ขอ​พระคุณ​อยู่​กับ​พวกคุณ อาเมน

* 1:1 1:1 “คริสต์” หมายถึง “ผู้ได้รับการเจิม”

† 1:2 1:2 คำ​ที่​แปล​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่นี้ และ​ใน​ที่อื่น​เมื่อ​บริบท​เปิดให้ อาจ​แปล​ได้​อย่างถูกต้อง​ว่า “พี่น้องชายหญิง” หรือ “พี่น้องร่วมครอบครัว”

‡ 1:7 1:7 NU อ่านว่า “เพื่อ​เรา”

§ 1:14 1:14 TR เพิ่ม​ว่า “โดย​เลือด​ของ​พระองค์”

1 เธสะโลนิกา

1

2

3

4

5

จดหมาย​ฉบับ​แรก​ของ​เปาโล​ถึง​ชาว​เธสะโลนิกา

1

1 เปาโล สิลวานัส และ​ทิโมธี ถึง​ประชาคม​ของ​ชาว​เธสะโลนิกา​ที่​อยู่​ใน​พระเจ้า​พระบิดา​และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์:* ขอ​ให้​พวก​คุณ​ได้​รับ​พระคุณ​และ​สันติสุข​จาก​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา​และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์

2 เรา​ขอบคุณ​พระเจ้า​เสมอ​สำหรับ​พวก​คุณ​ทุก​คน และ​กล่าว​ถึง​พวก​คุณ​ใน​คำ​อธิษฐาน​ของ​เรา 3 เรา​ระลึก​อยู่​เสมอ​ถึง​งาน​ที่​เกิด​จาก​ความ​เชื่อ​ของ​พวก​คุณ ความ​ตรากตรำ​ที่​เกิด​จาก​ความ​รัก และ​ความ​อดทน​ที่​เกิด​จาก​ความ​หวัง​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา ต่อ​หน้า​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา 4 พี่น้อง† ผู้​เป็น​ที่​รัก​ของ​พระเจ้า เรา​รู้​ว่า​พวก​คุณ​เป็น​ผู้​ที่​พระองค์​เลือก​ไว้ 5 เพราะ​ข่าว​ดี​ของ​เรา​มา​ถึง​พวก​คุณ​ไม่​ใช่​ด้วย​ถ้อยคำ​เท่านั้น แต่​ด้วย​พลัง ด้วย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ และ​ด้วย​ความ​มั่นใจ​อย่าง​เต็มที่ พวก​คุณ​รู้​ว่า​เมื่อ​เรา​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​คุณ​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​พวก​คุณ เรา​ประพฤติ​ตัว​อย่างไร 6 พวก​คุณ​ได้​เอา​อย่าง​เรา​และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า โดย​รับ​ถ้อยคำ​นั้น​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์​ยาก​มากมาย​ด้วย​ความ​ยินดี​ที่​มา​จาก​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 7 จน​พวก​คุณ​กลาย​เป็น​แบบอย่าง​แก่​ผู้​เชื่อ​ทุก​คน​ใน​แคว้น​มาซิโดเนีย​และ​อาคายา 8 เพราะ​ถ้อยคำ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ได้​แพร่​ออก​ไป​จาก​พวก​คุณ ไม่​ใช่​เฉพาะ​ใน​แคว้น​มาซิโดเนีย​และ​อาคายา​เท่านั้น แต่​ความ​เชื่อ​ที่​พวก​คุณ​มี​ต่อ​พระเจ้า​ก็​แพร่​ไป​ทุก​แห่ง จน​เรา​ไม่​จำเป็น​ต้อง​พูด​อะไร​อีก 9 เพราะ​คน​เหล่านั้น​เอง​เล่า​ถึง​เรา​ว่า พวก​คุณ​ต้อนรับ​เรา​อย่างไร และ​พวก​คุณ​หัน​จาก​รูป​เคารพ​มา​หา​พระเจ้า​อย่างไร เพื่อ​รับใช้​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต​อยู่​และ​เที่ยงแท้ 10 และ​เพื่อ​รอ​คอย​พระบุตร​ของ​พระองค์​จาก​สวรรค์ คือ​เยซู ผู้​ที่​พระเจ้า​ทำให้​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความ​ตาย และ​ผู้​ช่วย​เรา​ให้​พ้น​จาก​พระพิโรธ​ที่​จะ​มา​ถึง

2

1 พี่น้อง พวก​คุณ​เอง​ก็​รู้​ว่า​การ​ที่​เรา​มา​หา​พวก​คุณ​ไม่​ได้​ไร้ผล 2 แต่​ทั้ง​ที่​ก่อนหน้า​นั้น​เรา​ได้​ทน​ทุกข์​และ​ถูก​ปฏิบัติ​อย่าง​น่า​อับอาย​ที่​เมือง​ฟีลิปปี ตาม​ที่​พวก​คุณ​รู้ เรา​ก็​ยัง​กล้า​บอก​ข่าว​ดี​ของ​พระเจ้า​แก่​พวก​คุณ​ด้วย​ความ​มั่นใจ​ใน​พระเจ้า​ของ​เรา​ท่ามกลาง​การ​ต่อสู้​อย่าง​หนัก 3 เพราะ​คำ​เตือน​สอน​ของ​เรา​ไม่​ได้​มา​จาก​ความ​หลงผิด ไม่​ได้​มา​จาก​ความ​ไม่​บริสุทธิ์ และ​ไม่​ได้​ใช้​การ​หลอกลวง 4 แต่​พระเจ้า​ได้​ทดสอบ​เรา​และ​เห็น​ชอบ​ที่​จะ​มอบ​ข่าว​ดี​ไว้​กับ​เรา เรา​จึง​พูด ไม่​ใช่​เพื่อ​เอาใจ​มนุษย์ แต่​เพื่อ​ให้​พระเจ้า​พอใจ ผู้​ทดสอบ​ใจ​ของ​เรา 5 พวก​คุณ​ก็​รู้​ว่า​เรา​ไม่​เคย​ใช้​คำ​พูด​ประจบ​สอพลอ และ​ไม่​ได้​ใช้​ข้ออ้าง​เพื่อ​บังหน้า​ความ​โลภ พระเจ้า​เป็น​พยาน 6 เรา​ไม่​ได้​แสวงหา​เกียรติ​จาก​มนุษย์ ไม่​ว่า​จาก​พวก​คุณ​หรือ​จาก​คน​อื่น แม้​เรา​จะ​มี​สิทธิ์​ใช้​อำนาจ​ใน​ฐานะ​อัครทูต​ของ​พระคริสต์ 7 แต่​เรา​อ่อนโยน​ท่ามกลาง​พวก​คุณ เหมือน​แม่​ที่​ให้​นม​ลูก​ทะนุถนอม​ลูก​ของ​ตนเอง

8 เพราะ​เรา​รัก​และ​คิด​ถึง​พวก​คุณ​มาก เรา​จึง​ยินดี​แบ่งปัน​กับ​พวก​คุณ​ไม่​เพียง​ข่าว​ดี​ของ​พระเจ้า แต่​แม้​กระทั่ง​ชีวิต​ของ​เรา​เอง เพราะ​พวก​คุณ​เป็น​ที่​รัก​ยิ่ง​ของ​เรา 9 พี่น้อง พวก​คุณ​จำ​ความ​เหน็ดเหนื่อย​และ​ความ​ตรากตรำ​ของ​เรา​ได้ เรา​ทำงาน​ทั้ง​กลางคืน​และ​กลางวัน​เพื่อ​ไม่​เป็น​ภาระ​แก่​พวก​คุณ​คน​ใด ขณะ​ที่​เรา​ประกาศ​ข่าว​ดี​ของ​พระเจ้า​แก่​พวก​คุณ 10 พวก​คุณ​กับ​พระเจ้า​เป็น​พยาน​ได้​ว่า เรา​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​บริสุทธิ์ ชอบธรรม และ​ไม่​มี​ที่​ติ​ต่อ​พวก​คุณ​ผู้​เชื่อ 11 พวก​คุณ​รู้​ว่า​เรา​เตือน​สอน ให้​กำลังใจ และ​กำชับ​พวก​คุณ​แต่ละ​คน เหมือน​พ่อ​ทำ​กับ​ลูก​ของ​ตน 12 เพื่อ​ให้​พวก​คุณ​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​คู่ควร​กับ​พระเจ้า ผู้​เรียก​พวก​คุณ​เข้า​สู่​อาณาจักร​และ​พระสิริ​ของ​พระองค์

13 เพราะ​เหตุ​นี้​เรา​จึง​ขอบคุณ​พระเจ้า​อยู่​เสมอ​ด้วย​ว่า เมื่อ​พวก​คุณ​ได้​รับ​ข่าวสาร​จาก​พระเจ้า​ที่​เรา​แจ้ง​แก่​พวก​คุณ พวก​คุณ​ก็​รับ​มัน​ไว้ ไม่​ใช่​ใน​ฐานะ​คำ​ของ​มนุษย์ แต่​ใน​ฐานะ​ที่​มัน​เป็น​จริง ๆ คือ​คำ​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​กำลัง​ทำงาน​อยู่​ใน​พวก​คุณ​ผู้​เชื่อ​ด้วย 14 พี่น้อง พวก​คุณ​ได้​เอา​อย่าง​ประชาคม​ต่าง ๆ ของ​พระเจ้า​ใน​แคว้น​ยูเดีย​ที่​อยู่​ใน​พระคริสต์​เยซู เพราะ​พวก​คุณ​เอง​ก็​ทน​ทุกข์​จาก​คน​ชาติ​เดียวกัน เช่นเดียว​กับ​ที่​ประชาคม​เหล่านั้น​ทน​ทุกข์​จาก​ชาว​ยิว 15 ชาว​ยิว​เหล่านั้น​ได้​ฆ่า​ทั้ง​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​และ​พวก​ผู้​เผย​พระวจนะ​ของ​พวก​เขา​เอง และ​ขับไล่​พวก​เรา​ออก​ไป พวก​เขา​ไม่​ทำให้​พระเจ้า​พอใจ และ​เป็น​ปฏิปักษ์​ต่อ​คน​ทั้งปวง 16 พวก​เขา​ห้าม​เรา​ไม่​ให้​พูด​กับ​คน​ต่างชาติ​เพื่อ​ให้​คน​เหล่านั้น​รอด ด้วย​เหตุ​นี้​พวก​เขา​จึง​สะสม​บาป​เพิ่ม​ขึ้น​อยู่​เสมอ​จน​เต็ม แต่​พระพิโรธ​ได้​มา​ถึง​พวก​เขา​จน​ถึง​ที่สุด​แล้ว

17 ส่วน​เรา พี่น้อง เมื่อ​เรา​ถูก​พราก​จาก​พวก​คุณ​ชั่ว​ระยะ​หนึ่ง แม้​จะ​ไม่​ได้​เห็น​หน้า​กัน แต่​ใจ​ของ​เรา​ไม่​ได้​ห่าง​จาก​พวก​คุณ เรา​ก็​ยิ่ง​พยายาม​อย่าง​มาก​ที่​จะ​ได้​พบ​หน้า​พวก​คุณ เพราะ​คิด​ถึง​พวก​คุณ​อย่าง​ยิ่ง 18 เรา​จึง​อยาก​มา​หา​พวก​คุณ คือ​ข้าพเจ้า เปาโล พยายาม​มา​ครั้ง​แล้ว​ครั้ง​เล่า แต่​ซาตาน​ขัดขวาง​เรา 19 เพราะ​ใคร​เล่า​จะ​เป็น​ความ​หวัง ความ​ยินดี หรือ​มงกุฎ​แห่ง​ความ​ชื่นชม​ยินดี​ของ​เรา ต่อ​หน้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​ของ​เรา​เมื่อ​พระองค์​มา? ไม่​ใช่​พวก​คุณ​หรือ?* 20 เพราะ​พวก​คุณ​คือ​เกียรติ​และ​ความ​ยินดี​ของ​เรา

3

1 ดังนั้น เมื่อ​เรา​ทน​ต่อ​ไป​ไม่​ไหว เรา​จึง​เห็น​ควร​ว่า​จะ​อยู่​ที่​เอเธนส์​ตามลำพัง 2 และ​ส่ง​ทิโมธี พี่น้อง​ของ​เรา​และ​ผู้​รับใช้​ของ​พระเจ้า​ใน​ข่าว​ดี​ของ​พระคริสต์ ไป​เพื่อ​ทำให้​พวก​คุณ​มั่นคง​และ​ให้​กำลังใจ​พวก​คุณ​ใน​เรื่อง​ความ​เชื่อ 3 เพื่อ​ไม่​ให้​ใคร​หวั่นไหว​เพราะ​ความ​ทุกข์​ยาก​เหล่านี้ พวก​คุณ​รู้​อยู่​แล้ว​ว่า​เรา​ถูก​กำหนด​ไว้​ให้​เผชิญ​สิ่ง​เหล่านี้ 4 ที่​จริง​เมื่อ​เรา​อยู่​กับ​พวก​คุณ เรา​บอก​พวก​คุณ​ล่วงหน้า​แล้ว​ว่า​เรา​จะ​ต้อง​ทน​ทุกข์​ยาก และ​มัน​ก็​เกิด​ขึ้น​เช่น​นั้น​ตาม​ที่​พวก​คุณ​รู้ 5 ด้วย​เหตุ​นี้ เมื่อ​ข้าพเจ้า​ทน​ต่อ​ไป​ไม่​ไหว ข้าพเจ้า​จึง​ส่ง​คน​ไป​เพื่อ​จะ​ได้​รู้เรื่อง​ความ​เชื่อ​ของ​พวก​คุณ ข้าพเจ้า​เกรง​ว่า​ผู้​ล่อลวง​อาจ​ล่อลวง​พวก​คุณ และ​ความ​ตรากตรำ​ของ​เรา​จะ​กลาย​เป็น​สิ่ง​ไร้ผล

6 แต่​ตอน​นี้​ทิโมธี​เพิ่ง​กลับ​มา​หา​เรา​จาก​พวก​คุณ และ​นำ​ข่าว​ที่​น่า​ยินดี​เกี่ยวกับ​ความ​เชื่อ​และ​ความ​รัก​ของ​พวก​คุณ​มา​ให้​เรา เขา​ยัง​บอก​ด้วย​ว่า​พวก​คุณ​ระลึก​ถึง​เรา​ใน​ทาง​ที่​ดี​อยู่​เสมอ และ​อยาก​พบ​เรา เช่นเดียว​กับ​ที่​เรา​อยาก​พบ​พวก​คุณ 7 ด้วย​เหตุ​นี้ พี่น้อง เรา​จึง​ได้​รับ​กำลังใจ​เกี่ยวกับ​พวก​คุณ​จาก​ความ​เชื่อ​ของ​พวก​คุณ ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์​ใจ​และ​ความ​ทุกข์​ยาก​ทั้งหมด​ของ​เรา 8 ตอน​นี้​เรา​มี​ชีวิต​อยู่ หาก​พวก​คุณ​ยืนหยัด​มั่นคง​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า 9 เรา​จะ​ขอบคุณ​พระเจ้า​สำหรับ​พวก​คุณ​ให้​สม​กับ​ความ​ยินดี​ทั้งหมด​ที่​เรา​มี​เพราะ​พวก​คุณ​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​ของ​เรา​ได้​อย่างไร? 10 ทั้ง​กลางคืน​และ​กลางวัน เรา​อธิษฐาน​อย่าง​มากมาย ขอ​ให้​เรา​ได้​พบ​หน้า​พวก​คุณ​และ​ทำให้​สิ่ง​ที่​ยัง​ขาด​อยู่​ใน​ความ​เชื่อ​ของ​พวก​คุณ​สมบูรณ์​ขึ้น

11 บัดนี้​ขอ​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา​เอง และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา นำทาง​เรา​ไป​หา​พวก​คุณ 12 ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ทำให้​ความ​รัก​ของ​พวก​คุณ​ที่​มี​ต่อ​กัน​และ​ต่อ​ทุก​คน​เพิ่มพูน​และ​ล้นเหลือ เช่นเดียว​กับ​ความ​รัก​ของ​เรา​ที่​มี​ต่อ​พวก​คุณ 13 เพื่อ​พระองค์​จะ​ทำให้​ใจ​ของ​พวก​คุณ​มั่นคง ไม่​มี​ที่​ติ​ใน​ความ​บริสุทธิ์​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา เมื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​ของ​เรา​มา​พร้อม​กับ​ผู้​บริสุทธิ์​ทั้งปวง​ของ​พระองค์

4

1 สุดท้าย​นี้ พี่น้อง เรา​ขอร้อง​และ​กำชับ​พวก​คุณ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​ว่า ตาม​ที่​พวก​คุณ​ได้​รับ​จาก​เรา​ว่า​ควร​ดำเนิน​ชีวิต​อย่างไร​และ​ทำให้​พระเจ้า​พอใจ​อย่างไร ขอ​ให้​พวก​คุณ​ทำ​เช่น​นั้น​ยิ่ง ๆ ขึ้น​ไป 2 เพราะ​พวก​คุณ​รู้​ว่า​คำ​สั่ง​อะไร​บ้าง​ที่​เรา​ให้​พวก​คุณ​โดย​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู 3 เพราะ​นี่​คือ​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า คือ​การ​ชำระ​พวก​คุณ​ให้​บริสุทธิ์ ให้​พวก​คุณ​ละเว้น​จาก​การ​ผิด​ศีลธรรม​ทาง​เพศ 4 ให้​พวก​คุณ​แต่ละ​คน​รู้จัก​ควบคุม​ร่างกาย​ของ​ตนเอง* ด้วย​ความ​บริสุทธิ์​และ​มี​เกียรติ 5 ไม่​ปล่อยตัว​ตาม​ความ​ใคร่​อย่าง​เร่าร้อน​เหมือน​คน​ต่างชาติ​ที่​ไม่​รู้จัก​พระเจ้า 6 อย่า​ให้​ใคร​ล่วงเกิน​หรือ​เอาเปรียบ​พี่น้อง​ใน​เรื่อง​นี้ เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​เอาผิด​ผู้​ที่​ทำ​เรื่อง​เหล่านี้​ทั้งหมด ดัง​ที่​เรา​เคย​เตือน​และ​ยืนยัน​กับ​พวก​คุณ​แล้ว 7 เพราะ​พระเจ้า​ไม่​ได้​เรียก​เรา​ให้​ใช้​ชีวิต​อย่าง​ไม่​บริสุทธิ์ แต่​ให้​อยู่​ใน​ความ​บริสุทธิ์ 8 ดังนั้น​คน​ที่​ปฏิเสธ​เรื่อง​นี้​ไม่​ได้​ปฏิเสธ​มนุษย์ แต่​ปฏิเสธ​พระเจ้า ผู้​ให้​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ของ​พระองค์​แก่​พวก​คุณ​ด้วย

9 ส่วน​เรื่อง​ความ​รัก​ฉัน​พี่น้อง​นั้น พวก​คุณ​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ให้​ใคร​เขียน​สอน เพราะ​พระเจ้า​เอง​สอน​พวก​คุณ​ให้​รัก​กัน 10 และ​พวก​คุณ​ก็​รัก​พี่น้อง​ทุก​คน​ทั่ว​แคว้น​มาซิโดเนีย​อยู่​แล้ว แต่​พี่น้อง เรา​ขอ​ให้​พวก​คุณ​รัก​กัน​ยิ่ง​ขึ้น​เรื่อย ๆ 11 จง​มุ่งมั่น​ที่​จะ​ใช้​ชีวิต​อย่าง​สงบ ดูแล​เรื่อง​ของ​ตนเอง และ​ทำงาน​ด้วย​มือ​ของ​ตนเอง ตาม​ที่​เรา​เคย​สั่ง​พวก​คุณ​ไว้ 12 เพื่อ​พวก​คุณ​จะ​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​เหมาะสม​ต่อ​คนนอก และ​ไม่​ขาดแคลน​อะไร​เลย

13 พี่น้อง เรา​อยาก​ให้​พวก​คุณ​รู้เรื่อง​ผู้​ที่​หลับ​ไป​แล้ว เพื่อ​พวก​คุณ​จะ​ไม่​เศร้าโศก​เหมือน​คน​อื่น ๆ ที่​ไม่​มี​ความ​หวัง 14 เพราะ​ถ้า​เรา​เชื่อ​ว่า​เยซู​ตาย​และ​ฟื้น​ขึ้น​มา พระเจ้า​ก็​จะ​นำ​ผู้​ที่​หลับ​ไป​ใน​เยซู​มา​พร้อม​กับ​พระเยซู​เช่น​กัน 15 เรา​บอก​พวก​คุณ​เรื่อง​นี้​ตาม​ถ้อยคำ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า คือ​พวก​เรา​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​และ​เหลือ​อยู่​จน​ถึง​เวลา​ที่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​มา จะ​ไม่​มี​ทาง​ไป​ก่อน​ผู้​ที่​หลับ​ไป​แล้ว 16 เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เอง​จะ​ลง​มา​จาก​สวรรค์ พร้อม​เสียง​ร้อง​สั่ง เสียง​ของ​หัวหน้า​ทูตสวรรค์ และ​เสียง​แตร​ของ​พระเจ้า แล้ว​ผู้​ตาย​ใน​พระคริสต์​จะ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความ​ตาย​ก่อน 17 จากนั้น​พวก​เรา​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​และ​เหลือ​อยู่ จะ​ถูก​ยก​ขึ้น​ไป​พร้อม​กับ​พวก​เขา​ใน​เมฆ เพื่อ​พบ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ใน​อากาศ แล้ว​เรา​จะ​อยู่​กับ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ตลอด​ไป 18 ดังนั้น​จง​ปลอบใจ​กัน​ด้วย​ถ้อยคำ​เหล่านี้

5

1 ส่วน​เรื่อง​เวลา​และ​วาระ​ต่าง ๆ นั้น พี่น้อง พวก​คุณ​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ให้​ใคร​เขียน​บอก 2 เพราะ​พวก​คุณ​เอง​ก็​รู้​ดี​ว่า วัน​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​มา​เหมือน​ขโมย​ใน​เวลา​กลางคืน 3 เมื่อ​พวก​เขา​กำลัง​พูด​ว่า “สงบสุข​และ​ปลอดภัย” ความ​พินาศ​ก็​จะ​มา​ถึง​พวก​เขา​อย่าง​ฉับพลัน เหมือน​อาการ​เจ็บครรภ์​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​หญิง​มีครรภ์ และ​พวก​เขา​จะ​ไม่​มี​ทาง​หนีพ้น 4 แต่​พวก​คุณ พี่น้อง ไม่​ได้​อยู่​ใน​ความ​มืด วัน​นั้น​จึง​จะ​ไม่​ทำให้​พวก​คุณ​ตั้งตัว​ไม่​ทัน​เหมือน​ขโมย 5 พวก​คุณ​ทุก​คน​เป็น​ลูก​ของ​ความ​สว่าง​และ​ลูก​ของ​กลางวัน เรา​ไม่​ได้​เป็น​ของ​กลางคืน​หรือ​ความ​มืด 6 เพราะฉะนั้น​อย่า​ให้​เรา​หลับ​เหมือน​คน​อื่น แต่​ให้​ตื่นตัว​และ​มี​สติ 7 เพราะ​คน​ที่​หลับ​ก็​หลับ​ใน​เวลา​กลางคืน และ​คน​ที่​เมา​ก็​เมา​ใน​เวลา​กลางคืน 8 แต่​เนื่องจาก​เรา​เป็น​ของ​กลางวัน ให้​เรา​มี​สติ สวม​ความ​เชื่อ​และ​ความ​รัก​เป็น​เกราะอก และ​สวม​ความ​หวัง​ใน​ความ​รอด​เป็น​หมวกเกราะ 9 เพราะ​พระเจ้า​ไม่​ได้​กำหนด​เรา​ไว้​สำหรับ​พระพิโรธ แต่​ให้​ได้​รับ​ความ​รอด​โดย​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา 10 ผู้​ตาย​เพื่อ​เรา เพื่อ​ว่า​ไม่​ว่า​เรา​จะ​ตื่น​หรือ​หลับ เรา​จะ​ได้​มี​ชีวิต​อยู่​ร่วม​กับ​พระองค์ 11 ดังนั้น​จง​ให้​กำลังใจ​กัน​และ​เสริมสร้าง​กัน​และ​กัน เหมือน​ที่​พวก​คุณ​กำลัง​ทำ​อยู่​แล้ว

12 พี่น้อง เรา​ขอ​ให้​พวก​คุณ​เห็น​คุณค่า​ของ​ผู้​ที่​ตรากตรำ​ทำงาน​ท่ามกลาง​พวก​คุณ ผู้​ที่​นำ​พวก​คุณ​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​ตักเตือน​พวก​คุณ 13 และ​ให้​ความ​นับถือ​และ​ให้​เกียรติ​พวก​เขา​อย่าง​สูง​ด้วย​ความ​รัก เพราะ​งาน​ที่​พวก​เขา​ทำ

จง​อยู่​ร่วม​กัน​อย่าง​สันติ 14 พี่น้อง เรา​ขอ​เตือน​พวก​คุณ​ว่า จง​ตักเตือน​คน​ที่​ประพฤติ​ตัว​ไม่​เป็น​ระเบียบ ให้​กำลังใจ​คน​ที่​ท้อใจ ช่วยเหลือ​คน​อ่อนแอ และ​อดทน​ต่อ​ทุก​คน 15 ระวัง​อย่า​ให้​ใคร​ตอบแทน​ความ​ชั่ว​ด้วย​ความ​ชั่ว​แก่​ผู้ใด แต่​จง​มุ่ง​ทำ​สิ่ง​ที่​ดี​ต่อ​กัน​และ​ต่อ​ทุก​คน​เสมอ

16 จง​ชื่นชม​ยินดี​เสมอ 17 จง​อธิษฐาน​ไม่​หยุดหย่อน 18 จง​ขอบคุณ​ใน​ทุก​สิ่ง เพราะ​นี่​คือ​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า​ใน​พระคริสต์​เยซู​สำหรับ​พวก​คุณ 19 อย่า​ดับ​พระวิญญาณ 20 อย่า​ดูหมิ่น​คำ​พยากรณ์ 21 จง​ทดสอบ​ทุก​สิ่ง แล้ว​ยึด​สิ่ง​ที่​ดี​ไว้​ให้​มั่น 22 จง​ละเว้น​จาก​ความ​ชั่ว​ทุก​รูปแบบ

23 ขอ​พระเจ้า​แห่ง​สันติสุข​เอง​ชำระ​พวก​คุณ​ให้​บริสุทธิ์​อย่าง​ครบถ้วน และ​ขอ​พระองค์​รักษา​ทั้ง​วิญญาณ จิต และ​ร่างกาย​ของ​พวก​คุณ​ไว้​โดย​ไม่​มี​ที่​ติ เมื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา​มา

24 พระองค์​ผู้​เรียก​พวก​คุณ​นั้น​ซื่อสัตย์ และ​พระองค์​จะ​ทำให้​สำเร็จ​ด้วย

25 พี่น้อง จง​อธิษฐาน​เพื่อ​พวก​เรา​ด้วย

26 จง​ทักทาย​พี่น้อง​ทุก​คน​ด้วย​จูบ​อัน​บริสุทธิ์ 27 ข้าพเจ้า​ขอ​กำชับ​พวก​คุณ​ต่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อย่าง​จริงจัง​ว่า ให้​อ่าน​จดหมาย​ฉบับ​นี้​แก่​พี่น้อง​ผู้​บริสุทธิ์​ทุก​คน​ฟัง

28 ขอ​พระคุณ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา​อยู่​กับ​พวก​คุณ อาเมน

* 1:1 1:1 “คริสต์” หมาย​ถึง “ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม”

† 1:4 1:4 คำ​ว่า “พี่น้อง” ใน​ข้อ​นี้ และ​ใน​ที่​อื่น​ที่​บริบท​เอื้อ อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชาย​หญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว”

* 2:19 2:19 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “คริสต์”

* 4:4 4:4 ตาม​ตัว​อักษร​ว่า “ครอบครอง​ภาชนะ​ของ​ตนเอง”

2 เธสะโลนิกา

1

2

3

จดหมาย​ฉบับ​ที่​สอง​ของ​เปาโล​ถึง​ชาว​เธสะโลนิกา

1

1 เปาโล สิลวานัส และ​ทิโมธี ถึง​ประชาคม​ของ​ชาว​เธสะโลนิกา​ที่​อยู่​ใน​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์: 2 ขอ​ให้​พวกคุณ​ได้รับ​พระคุณ​และ​สันติสุข​จาก​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์

3 พี่น้อง* เรา​จำเป็น​ต้อง​ขอบคุณ​พระเจ้า​สำหรับ​พวกคุณ​เสมอ ซึ่ง​ก็​สมควร​แล้ว เพราะ​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ​เติบโต​ขึ้น​อย่าง​มาก และ​ความรัก​ที่​พวกคุณ​แต่ละ​คน​มี​ต่อ​กัน​ก็​เพิ่มพูน​ขึ้น 4 จน​เรา​เอง​อวด​เรื่อง​พวกคุณ​ใน​ประชาคม​ต่าง ๆ ของ​พระเจ้า เรื่อง​ความอดทน​และ​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ ท่ามกลาง​การข่มเหง​และ​ความทุกข์ยาก​ทั้งปวง​ที่​พวกคุณ​กำลัง​ทน​อยู่ 5 สิ่ง​นี้​เป็น​หลักฐาน​ชัดเจน​ถึง​การพิพากษา​อัน​ชอบธรรม​ของ​พระเจ้า เพื่อ​ให้​ถือ​ว่า​พวกคุณ​คู่ควร​กับ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​พวกคุณ​ก็​กำลัง​ทนทุกข์​เพื่อ​อาณาจักร​นั้น​ด้วย 6 ใน​สายตา​พระเจ้า การ​ตอบแทน​ความทุกข์ยาก​แก่​ผู้​ที่​ทำ​ให้​พวกคุณ​ทุกข์ยาก​นั้น​เป็น​สิ่ง​ที่​ชอบธรรม 7 และ​พระองค์​จะ​ให้​พวกคุณ​ผู้​ที่​กำลัง​ทุกข์ยาก​ได้​พัก​จาก​ความทุกข์​พร้อม​กับ​เรา เมื่อ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​ปรากฏ​จาก​สวรรค์ พร้อม​เหล่า​ทูตสวรรค์​ผู้​มี​ฤทธิ์อำนาจ​ของ​พระองค์ ท่ามกลาง​เปลวไฟ 8 พระองค์​จะ​ลงโทษ​ผู้​ที่​ไม่​รู้จัก​พระเจ้า และ​ผู้​ที่​ไม่​เชื่อฟัง​ข่าวดี​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​ของ​เรา 9 คน​เหล่านี้​จะ​รับ​โทษ คือ​ความพินาศ​นิรันดร์ ห่าง​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​จาก​พระสิริ​แห่ง​พลัง​ของ​พระองค์ 10 ใน​วัน​นั้น เมื่อ​พระองค์​มา พระองค์​จะ​ได้รับ​พระสิริ​ใน​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระองค์ และ​พระองค์​จะ​เป็น​ที่​พิศวง​ใน​หมู่​ทุกคน​ที่​เชื่อ เพราะ​พวกคุณ​เชื่อ​คำพยาน​ที่​เรา​ให้​ไว้​แก่​พวกคุณ

11 ด้วยเหตุนี้ เรา​จึง​อธิษฐาน​เพื่อ​พวกคุณ​เสมอ ขอ​พระเจ้า​ของ​เรา​ถือ​ว่า​พวกคุณ​คู่ควร​กับ​การเรียก​ของ​พระองค์ และ​ด้วย​พลัง​ของ​พระองค์ ขอ​ให้​พระองค์​ทำ​ให้​ความปรารถนา​ทุกอย่าง​ที่​จะ​ทำ​ความดี และ​งาน​ที่​เกิด​จาก​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ​สำเร็จ 12 เพื่อ​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​ของ​เรา† จะ​ได้รับ​พระสิริ​ใน​พวกคุณ และ​พวกคุณ​จะ​ได้รับ​พระสิริ​ใน​พระองค์ ตาม​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์

2

1 พี่น้อง เกี่ยวกับ​การ​มา​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา และ​การ​ที่​พวกเรา​จะ​มา​รวม​กัน​อยู่​กับ​พระองค์ เรา​ขอ​พวกคุณ​ว่า 2 อย่า​หวั่นไหว​ทาง​ความคิด​หรือ​ตกใจ​อย่าง​รวดเร็ว ไม่​ว่า​จะ​เกิด​จาก​วิญญาณ จาก​คำพูด หรือ​จาก​จดหมาย​ที่​อ้าง​ว่า​มา​จาก​เรา ซึ่ง​บอก​ว่า​วัน​ของ​พระคริสต์​มา​ถึง​แล้ว 3 อย่า​ให้​ใคร​หลอกลวง​พวกคุณ​ไม่​ว่า​ด้วย​วิธี​ใด เพราะ​วัน​นั้น​จะ​ไม่​มา​จนกว่า​การกบฏ* จะ​เกิด​ขึ้น​ก่อน และ​คน​แห่ง​บาป​จะ​ถูก​เปิดเผย คือ​บุตร​แห่ง​ความพินาศ 4 เขา​ต่อต้าน​และ​ยก​ตัว​เอง​เหนือ​ทุกสิ่ง​ที่​เรียก​ว่า​พระเจ้า หรือ​ที่​ผู้คน​นมัสการ จน​เขา​เข้า​ไป​นั่ง​ใน​วิหาร​ของ​พระเจ้า​อย่าง​ผู้​เป็น​พระเจ้า และ​ตั้ง​ตัว​ว่า​ตน​เป็น​พระเจ้า 5 พวกคุณ​จำ​ไม่​ได้​หรือ​ว่า ตอน​ที่​ข้าพเจ้า​ยัง​อยู่​กับ​พวกคุณ ข้าพเจ้า​เคย​บอก​เรื่อง​เหล่านี้​แก่​พวกคุณ 6 ตอนนี้​พวกคุณ​รู้​แล้ว​ว่า อะไร​กำลัง​ยับยั้ง​เขา​อยู่ เพื่อ​ให้​เขา​ถูก​เปิดเผย​เมื่อ​ถึง​เวลา​ของ​เขา 7 ความลับ​ของ​การ​ไร้​กฎ​กำลัง​ทำงาน​อยู่​แล้ว เพียง​แต่​มี​ผู้​ที่​กำลัง​ยับยั้ง​อยู่​ใน​ตอนนี้ จนกว่า​ผู้นั้น​จะ​ถูก​นำ​ออก​ไป​ให้​พ้น​ทาง 8 แล้ว​คน​ไร้​กฎ​นั้น​จะ​ถูก​เปิดเผย องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ฆ่า​เขา​ด้วย​ลมหายใจ​จาก​ปาก​ของ​พระองค์ และ​ทำลาย​เขา​ด้วย​การปรากฏ​เมื่อ​พระองค์​มา 9 การ​มา​ของ​คน​นั้น​เป็น​ไป​ตาม​การทำงาน​ของ​ซาตาน พร้อม​ด้วย​พลัง​ทุกอย่าง หมายสำคัญ และ​การอัศจรรย์​ที่​หลอกลวง 10 พร้อม​ทั้ง​การหลอกลวง​ชั่วร้าย​ทุกอย่าง​สำหรับ​ผู้​ที่​กำลัง​พินาศ เพราะ​พวกเขา​ไม่​ยอมรับ​ความรัก​ที่​มี​ต่อ​ความจริง ซึ่ง​จะ​ทำ​ให้​พวกเขา​รอด 11 ด้วยเหตุนี้ พระเจ้า​จึง​ส่ง​ความหลงผิด​อย่าง​รุนแรง​มา​ถึง​พวกเขา เพื่อ​ให้​พวกเขา​เชื่อ​คำโกหก 12 เพื่อ​ทุกคน​ที่​ไม่​เชื่อ​ความจริง แต่​กลับ​พอใจ​ใน​ความไม่ชอบธรรม จะ​ถูก​พิพากษา

13 แต่​พี่น้อง​ผู้​เป็น​ที่รัก​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า เรา​จำเป็น​ต้อง​ขอบคุณ​พระเจ้า​สำหรับ​พวกคุณ​เสมอ เพราะ​พระเจ้า​เลือก​พวกคุณ​ไว้​ตั้งแต่​แรก​เพื่อ​ความรอด โดย​การชำระ​ให้​บริสุทธิ์​ของ​พระวิญญาณ และ​การเชื่อ​ใน​ความจริง 14 พระองค์​เรียก​พวกคุณ​มา​สู่​สิ่ง​นี้​โดย​ข่าวดี​ของ​เรา เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ได้รับ​พระสิริ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา 15 ดังนั้น พี่น้อง จง​ยืนหยัด​มั่นคง และ​ยึด​สิ่ง​ที่​เรา​ได้​ถ่ายทอด​แก่​พวกคุณ​ไว้​ให้​มั่น ไม่​ว่า​เรา​จะ​ถ่ายทอด​ด้วย​คำพูด หรือ​ด้วย​จดหมาย

16 บัดนี้ ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา​เอง และ​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา ผู้​ที่​รัก​เรา และ​ประทาน​การปลอบใจ​ที่​คงอยู่​ตลอดไป และ​ความหวัง​ที่​ดี​แก่​เรา​ด้วย​พระคุณ 17 ปลอบ​ใจ​พวกคุณ และ​ทำ​ให้​พวกคุณ​มั่นคง​ใน​งาน​และ​คำพูด​ที่​ดี​ทุกอย่าง

3

1 สุดท้าย พี่น้อง จง​อธิษฐาน​เพื่อ​เรา เพื่อ​ถ้อยคำ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​แพร่​ออก​ไป​อย่าง​รวดเร็ว และ​ได้รับ​เกียรติ เช่นเดียวกับ​ที่​เกิด​ขึ้น​ใน​หมู่​พวกคุณ 2 และ​เพื่อ​เรา​จะ​พ้น​จาก​คน​ที่​ไร้เหตุผล​และ​ชั่วร้าย เพราะ​ไม่​ใช่​ทุกคน​ที่​มี​ความเชื่อ 3 แต่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ซื่อสัตย์ พระองค์​จะ​ทำ​ให้​พวกคุณ​มั่นคง และ​ปกป้อง​พวกคุณ​จาก​ผู้ชั่วร้าย 4 เรา​เชื่อมั่น​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า พวกคุณ​กำลัง​ทำ และ​จะ​ทำ​สิ่ง​ที่​เรา​สั่ง 5 ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​นำ​ใจ​ของ​พวกคุณ​เข้า​สู่​ความรัก​ของ​พระเจ้า และ​ความอดทน​ของ​พระคริสต์

6 พี่น้อง ใน​นาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา เรา​สั่ง​พวกคุณ​ว่า จง​แยก​ตัว​ออก​จาก​พี่น้อง​ทุกคน​ที่​ดำเนินชีวิต​อย่าง​ขัดขืน และ​ไม่​ดำเนิน​ตาม​สิ่ง​ที่​พวกเขา​ได้รับ​ถ่ายทอด​จาก​เรา 7 พวกคุณ​เอง​รู้​ว่า​ควร​เอาอย่าง​เรา​อย่างไร เพราะ​เรา​ไม่ได้​ประพฤติตัว​อย่าง​ขัดขืน​เมื่อ​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ 8 และ​เรา​ไม่ได้​กิน​อาหาร​ของ​ใคร​โดย​ไม่​จ่าย​เงิน แต่​เรา​ทำงาน​ด้วย​ความเหน็ดเหนื่อย​และ​ความ​ตรากตรำ​ทั้ง​กลางคืน​และ​กลางวัน เพื่อ​ไม่​เป็น​ภาระ​แก่​พวกคุณ​คน​ใด 9 ไม่ใช่​เพราะ​เรา​ไม่มี​สิทธิ์ แต่​เรา​ต้องการ​ให้​ตัวเรา​เป็น​แบบอย่าง​เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​เอาอย่าง​เรา 10 ตอน​ที่​เรา​ยัง​อยู่​กับ​พวกคุณ เรา​เคย​สั่ง​ไว้​ว่า “ถ้า​ใคร​ไม่​ยอม​ทำงาน ก็​อย่า​ให้​คน​นั้น​กิน” 11 เรา​ได้ยิน​ว่า​มี​บางคน​ใน​หมู่​พวกคุณ​ดำเนินชีวิต​อย่าง​ขัดขืน ไม่​ทำงาน​อะไร​เลย แต่​กลับ​เที่ยว​วุ่นวาย​เรื่อง​ของ​คนอื่น 12 เรา​สั่ง​และ​เตือนสอน​คน​เช่น​นั้น​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์ ให้​พวกเขา​ทำงาน​อย่าง​สงบ และ​กิน​อาหาร​ที่​ตนเอง​หา​มา​ได้

13 แต่​พี่น้อง อย่า​เหนื่อยหน่าย​ใน​การทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง 14 ถ้า​ใคร​ไม่​เชื่อฟัง​คำ​ของ​เรา​ใน​จดหมาย​ฉบับ​นี้ จง​หมาย​คน​นั้น​ไว้ และ​อย่า​คบหา​กับ​เขา เพื่อ​ให้​เขา​รู้สึก​ละอาย 15 แต่อย่า​ถือ​ว่า​เขา​เป็น​ศัตรู จง​ตักเตือน​เขา​ใน​ฐานะ​พี่น้อง

16 บัดนี้ ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​สันติสุข​เอง​ประทาน​สันติสุข​แก่​พวกคุณ​เสมอ​ใน​ทุกทาง ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​กับ​พวกคุณ​ทุกคน

17 ข้าพเจ้า เปาโล เขียน​คำทักทาย​นี้​ด้วย​มือ​ของ​ข้าพเจ้า​เอง นี่​เป็น​เครื่องหมาย​ใน​จดหมาย​ทุก​ฉบับ ข้าพเจ้า​เขียน​แบบ​นี้ 18 ขอ​พระคุณ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา​อยู่​กับ​พวกคุณ​ทุกคน อาเมน

* 1:3 1:3 คำ​ว่า “พี่น้อง” ใน​ข้อ​นี้ และ​ใน​ที่​อื่น​ที่​บริบท​เอื้อ อาจ​แปล​ได้​อย่าง​ถูกต้อง​ว่า “พี่น้อง​ชาย​หญิง” หรือ “พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว”

† 1:12 1:12 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “คริสต์”

* 2:3 2:3 หรือ การละทิ้งหรือ การแปรพักตร์

1 ทิโมธี

1

2

3

4

5

6

จดหมาย​ฉบับ​แรก​ของ​เปาโล​ถึง​ทิโมธี

1

1 เปาโล อัครทูต​ของ​พระเยซู​คริสต์ ตาม​คำ​สั่ง​ของ​พระเจ้า​ผู้ช่วยให้รอด​ของ​เรา และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์* ผู้​เป็น​ความ​หวัง​ของ​เรา 2 ถึง​ทิโมธี ลูก​แท้​ของ​ข้าพเจ้า​ใน​ความ​เชื่อ ขอ​พระคุณ พระเมตตา และ​สันติสุข​จาก​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา​และ​พระคริสต์​เยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​อยู่​กับ​คุณ

3 ตอน​ที่​ข้าพเจ้า​กำลัง​จะ​ไป​แคว้น​มาซิโดเนีย ข้าพเจ้า​เคย​ขอ​ให้​คุณ​อยู่​ต่อ​ที่​เมือง​เอเฟซัส เพื่อ​กำชับ​บาง​คน​ไม่​ให้​สอน​คำสอน​ที่​ต่าง​ออก​ไป 4 และ​ไม่​ให้​สนใจ​นิทาน​ปรัมปรา​หรือ​ลำดับวงศ์ตระกูล​ที่​ไม่​มี​ที่​สิ้นสุด ซึ่ง​ก่อ​ให้​เกิด​การ​ถกเถียง​มาก​กว่า​การ​ดูแล​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​มอบหมาย ซึ่ง​ดำเนิน​ด้วย​ความ​เชื่อ 5 เป้าหมาย​ของ​คำกำชับ​นี้​คือ​ความ​รัก​ที่​มา​จาก​ใจ​บริสุทธิ์ จิตสำนึก​ที่​ดี และ​ความ​เชื่อ​ที่​จริงใจ 6 บาง​คน​พลาด​จาก​สิ่ง​เหล่า​นี้​และ​หัน​ไป​พูด​เรื่อง​ไร้​สาระ 7 พวก​เขา​อยาก​เป็น​ผู้​สอน​ธรรมบัญญัติ ทั้ง​ที่​ไม่​เข้าใจ​สิ่ง​ที่​ตน​พูด​หรือ​เรื่อง​ที่​ตน​ยืนยัน​อย่าง​หนักแน่น

8 แต่​เรา​รู้​ว่า​ธรรมบัญญัติ​นั้น​ดี ถ้า​คน​หนึ่ง​ใช้​มัน​อย่าง​ถูกต้อง 9 โดย​รู้​ว่า​ธรรมบัญญัติ​ไม่​ได้​มี​ไว้​สำหรับ​คน​ชอบธรรม แต่​มี​ไว้​สำหรับ​คน​ไร้​กฎ​และ​คน​ไม่​ยอม​อยู่​ใต้​บังคับ คน​ไม่​เคารพ​พระเจ้า​และ​คน​บาป คน​ไม่​บริสุทธิ์​และ​คน​ลบหลู่​สิ่งศักดิ์สิทธิ์ คน​ฆ่า​พ่อ คน​ฆ่า​แม่ และ​ฆาตกร 10 สำหรับ​คน​ผิด​ศีลธรรม​ทาง​เพศ คนรักร่วมเพศ พ่อค้าทาส คน​โกหก คน​สาบาน​เท็จ และ​สิ่ง​อื่น​ใด​ที่​ขัด​กับ​คำสอน​ที่​ถูกต้อง 11 ตาม​ข่าวดี​เรื่อง​พระสิริ​ของ​พระเจ้า​ผู้​เป็น​สุข ซึ่ง​พระองค์​ได้​ฝาก​ไว้​กับ​ข้าพเจ้า

12 ข้าพเจ้า​ขอบ​พระคุณ​พระคริสต์​เยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ผู้​ประทาน​กำลัง​แก่​ข้าพเจ้า เพราะ​พระองค์​ถือ​ว่า​ข้าพเจ้า​ไว้​วางใจ​ได้​และ​แต่งตั้ง​ข้าพเจ้า​ให้​รับใช้ 13 แม้​เมื่อ​ก่อน​ข้าพเจ้า​เคย​เป็น​คน​หมิ่น​ประมาท​พระเจ้า เป็น​ผู้​ข่มเหง และ​เป็น​คน​ก้าวร้าว​อวดดี แต่​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​พระเมตตา เพราะ​ข้าพเจ้า​ทำ​ไป​ด้วย​ความ​ไม่​รู้​ใน​เวลา​ที่​ไม่​เชื่อ 14 พระคุณ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​เพิ่มพูน​อย่าง​ล้นเหลือ พร้อม​กับ​ความ​เชื่อ​และ​ความ​รัก​ที่​มี​อยู่​ใน​พระคริสต์​เยซู 15 คำ​กล่าว​นี้​เชื่อถือ​ได้​และ​สมควร​ที่​ทุก​คน​จะ​ยอมรับ คือ​พระคริสต์​เยซู​เข้า​มา​ใน​โลก​เพื่อ​ช่วย​คน​บาป​ให้​รอด และ​ใน​บรรดา​คน​บาป​เหล่า​นั้น ข้าพเจ้า​เป็น​คน​แรก 16 แต่​เหตุ​ที่​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​พระเมตตา​ก็​เพื่อ​ให้​พระเยซู​คริสต์​แสดง​ความ​อดกลั้น​อย่าง​เต็ม​ที่​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า​ก่อน​ใคร เพื่อ​ให้​ข้าพเจ้า​เป็น​ตัวอย่าง​แก่​คน​ที่​จะ​มา​เชื่อ​ใน​พระองค์​เพื่อ​รับ​ชีวิตนิรันดร์ 17 ขอ​เกียรติ​และ​พระสิริ​จง​มี​แด่​กษัตริย์​นิรันดร์ ผู้​เป็น​อมตะ​และ​มอง​ไม่​เห็น คือ​พระเจ้า​ผู้​มี​ปัญญา​แต่​ผู้​เดียว ตลอด​ไป​เป็น​นิตย์ อา​เมน

18 ทิโมธี ลูก​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ฝาก​คำกำชับ​นี้​ไว้​กับ​คุณ​ตาม​คำพยากรณ์​ที่​เคย​ให้​ไว้​แก่​คุณ​ก่อนหน้า​นี้ เพื่อ​คำพยากรณ์​เหล่า​นั้น​จะ​ช่วย​ให้​คุณ​ทำ​สงคราม​อัน​ดี​ได้ 19 โดย​ยึด​ความ​เชื่อ​และ​จิตสำนึก​ที่​ดี​ไว้ บาง​คน​ผลัก​จิตสำนึก​ที่​ดี​ทิ้ง​ไป จึง​ทำให้​ความ​เชื่อ​ของ​ตน​เหมือน​เรือ​อับปาง 20 ใน​พวก​นั้น​มี​ฮีเมเนอัส​และ​อเล็กซานเดอร์ ซึ่ง​ข้าพเจ้า​มอบ​ไว้​ให้​ซาตาน เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้​เรียนรู้​ที่​จะ​ไม่​พูด​หมิ่น​ประมาท​พระเจ้า

2

1 ดังนั้น ก่อน​สิ่ง​อื่น​ใด ข้าพเจ้า​ขอ​ให้​มี​คำ​วิงวอน คำ​อธิษฐาน การ​อธิษฐาน​เผื่อ และ​การ​ขอบ​พระคุณ​เพื่อ​มนุษย์​ทุก​คน 2 เพื่อ​กษัตริย์​ทั้งหลาย​และ​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​ตำแหน่ง​สูง เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​สงบ​และ​เงียบ ด้วย​ความ​เคารพ​พระเจ้า​และ​ความ​สำรวม​ทุก​ประการ 3 สิ่ง​นี้​ดี​และ​เป็น​ที่​ยอมรับ​ใน​สายตา​ของ​พระเจ้า​ผู้ช่วยให้รอด​ของ​เรา 4 ผู้​ปรารถนา​ให้​ทุก​คน​ได้​รับ​ความ​รอด​และ​มา​ถึง​ความ​รู้​เต็ม​ที่​เกี่ยว​กับ​ความ​จริง 5 เพราะ​มี​พระเจ้า​องค์​เดียว และ​มี​คนกลาง​ระหว่าง​พระเจ้า​กับ​มนุษย์​เพียง​คน​เดียว คือ​มนุษย์​พระคริสต์​เยซู 6 ผู้​มอบ​พระองค์​เอง​เป็น​ค่า​ไถ่​สำหรับ​ทุก​คน เป็น​คำ​พยาน​ใน​เวลา​ที่​เหมาะสม 7 ข้าพเจ้า​ได้​รับ​แต่งตั้ง​ให้​เป็น​ผู้​ประกาศ​และ​อัครทูต​สำหรับ​คำ​พยาน​นี้ ข้าพเจ้า​พูด​ความ​จริง​ใน​พระคริสต์ ไม่​ได้​โกหก และ​เป็น​ผู้​สอน​คนต่างชาติ​ใน​เรื่อง​ความ​เชื่อ​และ​ความ​จริง

8 ดังนั้น ข้าพเจ้า​ต้องการ​ให้​ผู้ชาย​ใน​ทุก​แห่ง​อธิษฐาน โดย​ยก​มือ​ที่​บริสุทธิ์​ขึ้น​โดย​ไม่​มี​ความ​โกรธ​หรือ​ความ​สงสัย 9 เช่นเดียวกัน ให้​ผู้หญิง​แต่งตัว​ด้วย​เสื้อผ้า​ที่​เหมาะสม อย่าง​สุภาพ​และ​รู้จัก​วางตัว ไม่​ประดับ*​ด้วย​ผมถัก ทองคำ ไข่มุก หรือ​เสื้อผ้า​ราคา​แพง 10 แต่​ให้​ประดับ​ตัว​ด้วย​การ​ทำ​ดี ซึ่ง​เหมาะ​กับ​ผู้หญิง​ที่​ประกาศ​ว่า​ตน​เคารพ​พระเจ้า 11 ให้​ผู้หญิง​เรียนรู้​อย่าง​สงบ​และ​ยอม​ตาม​อย่าง​เต็มที่ 12 แต่​ข้าพเจ้า​ไม่​อนุญาต​ให้​ผู้หญิง​สอน​หรือ​ใช้​อำนาจ​เหนือ​ผู้ชาย แต่​ให้​เธอ​อยู่​ใน​ความ​สงบ 13 เพราะ​อาดัม​ถูก​ก่อร่าง​ขึ้น​ก่อน แล้ว​จึง​เอวา 14 อาดัม​ไม่​ได้​ถูก​หลอก แต่​ผู้หญิง​ถูก​หลอก​และ​ตก​อยู่​ใน​การ​ไม่​เชื่อฟัง 15 แต่​ผู้หญิง​จะ​ได้​รับ​ความ​รอด​ผ่าน​การ​คลอด​บุตร ถ้า​พวก​เธอ​ยัง​คง​อยู่​ใน​ความ​เชื่อ ความ​รัก และ​ความ​บริสุทธิ์ พร้อม​กับ​การ​รู้จัก​ควบคุม​ตนเอง

3

1 คำ​กล่าว​นี้​เชื่อถือ​ได้ คือ​ถ้า​ใคร​ปรารถนา​จะ​เป็น​ผู้ดูแล* เขา​ก็​ปรารถนา​งาน​ที่​ดี 2 ดังนั้น ผู้ดูแล​ต้อง​ไม่​มี​ที่​ตำหนิ มี​ภรรยา​เพียง​คน​เดียว รู้จัก​ประมาณ​ตน มี​สติสัมปชัญญะ วางตัว​เหมาะสม ต้อนรับ​แขก และ​สอน​ได้​ดี 3 ไม่​ดื่ม​เหล้า ไม่​ใช้​ความ​รุนแรง ไม่​โลภ​เงิน แต่​สุภาพ ไม่​ชอบ​ทะเลาะ และ​ไม่​รัก​เงิน 4 เขา​ต้อง​จัดการ​บ้าน​ของ​ตน​ได้​ดี มี​ลูก​ที่​เชื่อฟัง​และ​วางตัว​น่า​นับถือ​ทุก​ประการ 5 เพราะ​ถ้า​ใคร​ไม่​รู้จัก​จัดการ​บ้าน​ของ​ตน เขา​จะ​ดูแล​ประชาคม​ของ​พระเจ้า​ได้​อย่างไร? 6 เขา​ต้อง​ไม่​ใช่​ผู้​ที่​เพิ่ง​มา​เชื่อ มิ​ฉะนั้น​อาจ​หยิ่ง​ผยอง​และ​ตก​อยู่​ใน​การ​พิพากษา​แบบ​เดียว​กับ​มาร 7 นอกจาก​นี้ เขา​ต้อง​มี​ชื่อเสียง​ดี​ใน​สายตา​คน​นอก เพื่อ​จะ​ไม่​ตก​อยู่​ใน​คำ​ตำหนิ​และ​กับดัก​ของ​มาร

8 ผู้รับใช้† ก็​เช่นกัน ต้อง​วางตัว​น่า​นับถือ ไม่​พูด​สองหน้า ไม่​ติด​เหล้าองุ่น​อย่าง​หนัก และ​ไม่​โลภ​เงิน 9 ต้อง​ยึด​ความ​ลับ​แห่ง​ความ​เชื่อ​ไว้​ด้วย​จิตสำนึก​บริสุทธิ์ 10 ให้​ทดสอบ​พวก​เขา​ก่อน แล้ว​ถ้า​ไม่​มี​ที่​ตำหนิ​จึง​ให้​รับใช้‡ 11 ภรรยา​ของ​พวก​เขา​ก็​เช่น​กัน ต้อง​วางตัว​น่า​นับถือ ไม่​ใส่​ร้าย​คน​อื่น รู้จัก​ประมาณ​ตน และ​ไว้​วางใจ​ได้​ใน​ทุก​เรื่อง 12 ให้​ผู้รับใช้§ มี​ภรรยา​เพียง​คน​เดียว และ​จัดการ​ลูก​กับ​บ้าน​ของ​ตน​ได้​ดี 13 เพราะ​ผู้​ที่​รับใช้​ได้​ดี* ย่อม​สร้าง​ฐานะ​ที่​น่า​นับถือ​ให้​แก่​ตนเอง และ​มี​ความ​กล้า​อย่าง​มาก​ใน​ความ​เชื่อ​ที่​มี​อยู่​ใน​พระคริสต์​เยซู

14 ข้าพเจ้า​เขียน​สิ่ง​เหล่า​นี้​ถึง​คุณ โดย​หวัง​ว่า​จะ​มา​หา​คุณ​ใน​ไม่​ช้า 15 แต่​ถ้า​ข้าพเจ้า​มา​ช้า คุณ​จะ​ได้​รู้​ว่า​คน​ควร​ประพฤติตัว​อย่างไร​ใน​บ้าน​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​ก็​คือ​ประชาคม​ของ​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต​อยู่ เป็น​เสาหลัก​และ​ฐานรองรับ​ความ​จริง 16 ไม่​มี​ข้อ​โต้แย้ง​เลย​ว่า ความ​ลับ​แห่ง​ความ​เคารพ​พระเจ้า​นั้น​ยิ่งใหญ่

พระเจ้า† ปรากฏ​ใน​เนื้อ​หนัง

ได้​รับ​การ​ยืนยัน​ว่า​ชอบธรรม​ใน​วิญญาณ

เหล่า​ทูตสวรรค์​ได้​เห็น​พระองค์

ได้​รับ​การ​ประกาศ​ใน​หมู่​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ

ได้​รับ​การ​เชื่อ​ใน​โลก

และ​ถูก​รับ​ขึ้น​ไป​ใน​พระสิริ

4

1 แต่​พระวิญญาณ​กล่าว​อย่าง​ชัดเจน​ว่า ใน​เวลา​ต่อ​มา บาง​คน​จะ​ละทิ้ง​ความ​เชื่อ ไป​สนใจ​วิญญาณ​ที่​หลอกลวง​และ​คำสอน​ของ​ปีศาจ 2 โดย​ความ​หน้าซื่อใจคด​ของ​คน​โกหก ซึ่ง​จิตสำนึก​ของ​พวก​เขา​ถูก​นาบ​เหมือน​ด้วย​เหล็ก​ร้อน 3 คน​เหล่า​นี้​ห้าม​แต่งงาน​และ​สั่ง​ให้​งด​อาหาร​ที่​พระเจ้า​สร้าง​ไว้​ให้​ผู้​ที่​เชื่อ​และ​รู้จัก​ความ​จริง​รับ​ด้วย​การ​ขอบ​พระคุณ 4 เพราะ​ทุก​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​สร้าง​นั้น​ดี และ​ไม่​ควร​ปฏิเสธ​สิ่ง​ใด​เลย​ถ้า​รับ​ด้วย​การ​ขอบ​พระคุณ 5 เพราะ​สิ่ง​นั้น​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​ด้วย​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​และ​การ​อธิษฐาน

6 ถ้า​คุณ​ชี้แจง​เรื่อง​เหล่า​นี้​แก่​พี่น้อง คุณ​จะ​เป็น​ผู้รับใช้​ที่​ดี​ของ​พระคริสต์​เยซู โดย​มี​ถ้อยคำ​แห่ง​ความ​เชื่อ​และ​คำสอน​ที่​ดี​ที่​คุณ​ติดตาม​มา​หล่อเลี้ยง​คุณ 7 แต่​จง​ปฏิเสธ​นิทาน​ที่​ไม่​เคารพ​พระเจ้า​และ​ไร้​สาระ​แบบ​ที่​หญิง​ชรา​เล่า​กัน จง​ฝึก​ตัวเอง​ให้​มี​ความ​เคารพ​พระเจ้า 8 เพราะ​การ​ฝึก​ร่างกาย​มี​ประโยชน์​อยู่​บ้าง แต่​ความ​เคารพ​พระเจ้า​มี​ประโยชน์​ใน​ทุก​ด้าน เพราะ​มี​พระสัญญา​สำหรับ​ชีวิต​ใน​ปัจจุบัน​และ​ชีวิต​ที่​จะ​มา​ถึง 9 คำ​กล่าว​นี้​เชื่อถือ​ได้​และ​สมควร​ที่​ทุก​คน​จะ​ยอมรับ 10 ด้วย​เหตุ​นี้​เรา​จึง​ตรากตรำ​และ​ทน​คำ​ดูหมิ่น เพราะ​เรา​วางใจ​ใน​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต​อยู่ ผู้ช่วยให้รอด​ของ​มนุษย์​ทุก​คน โดยเฉพาะ​ผู้​ที่​เชื่อ 11 จง​สั่ง​และ​สอน​เรื่อง​เหล่า​นี้

12 อย่า​ให้​ใคร​ดูหมิ่น​คุณ​เพราะ​ยัง​หนุ่ม แต่​จง​เป็น​แบบอย่าง​แก่​ผู้​ที่​เชื่อ ทั้ง​ใน​คำ​พูด การ​ดำเนิน​ชีวิต ความ​รัก วิญญาณ ความ​เชื่อ และ​ความ​บริสุทธิ์ 13 จน​กว่า​ข้าพเจ้า​จะ​มา จง​ใส่ใจ​กับ​การ​อ่าน การ​เตือน​สอน และ​การ​สอน 14 อย่า​ละเลย​ของประทาน​ที่​อยู่​ใน​ตัว​คุณ ซึ่ง​มอบ​ให้​คุณ​โดย​คำพยากรณ์ พร้อม​กับ​การ​วางมือ​ของ​บรรดา​ผู้อาวุโส 15 จง​เอาใจ​ใส่​เรื่อง​เหล่า​นี้​และ​ทุ่มเท​ตัวเอง​ให้​เต็ม​ที่ เพื่อ​ทุก​คน​จะ​เห็น​ความ​ก้าวหน้า​ของ​คุณ 16 จง​เอาใจ​ใส่​ตัวเอง​และ​คำสอน​ของ​คุณ จง​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ต่อ​ไป เพราะ​เมื่อ​ทำ​เช่น​นี้ คุณ​จะ​ช่วย​ให้​ทั้ง​ตัวเอง​และ​คน​ที่​ฟัง​คุณ​รอด

5

1 อย่า​ต่อว่า​ชาย​สูง​อายุ แต่​จง​พูด​เตือน​เขา​เหมือน​พ่อ ส่วน​ชาย​หนุ่ม​ให้​ปฏิบัติ​เหมือน​น้อง​ชาย 2 หญิง​สูง​อายุ​เหมือน​แม่ และ​หญิง​สาว​เหมือน​น้อง​สาว ด้วย​ความ​บริสุทธิ์​ทุก​ประการ

3 จง​ให้​เกียรติ​หญิง​ม่าย​ที่​เป็น​ม่าย​อย่าง​แท้​จริง 4 แต่​ถ้า​หญิง​ม่าย​คน​ใด​มี​ลูก​หรือ​หลาน ให้​พวก​เขา​เรียนรู้​ที่​จะ​กตัญญู​ต่อ​ครอบครัว​ของ​ตน​เป็น​อันดับ​แรก​และ​ตอบแทน​พ่อ​แม่ เพราะ​สิ่ง​นี้* เป็น​ที่​ยอมรับ​ใน​สายตา​ของ​พระเจ้า 5 ส่วน​หญิง​ม่าย​ที่​เป็น​ม่าย​อย่าง​แท้​จริง​และ​อยู่​ตาม​ลำพัง​นั้น ฝาก​ความ​หวัง​ไว้​กับ​พระเจ้า และ​ยัง​คง​วิงวอน​และ​อธิษฐาน​ทั้ง​กลางคืน​และ​กลางวัน 6 แต่​หญิง​ม่าย​ที่​ปล่อยตัว​ตาม​ความ​เพลิดเพลิน​นั้น​ตาย​แล้ว​ทั้ง​ที่​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่ 7 จง​กำชับ​เรื่อง​เหล่า​นี้​ด้วย เพื่อ​พวก​เธอ​จะ​ไม่​มี​ที่​ตำหนิ 8 แต่​ถ้า​ใคร​ไม่​เลี้ยงดู​คน​ของ​ตน โดย​เฉพาะ​คน​ใน​ครอบครัว เขา​ก็​ปฏิเสธ​ความ​เชื่อ​และ​เลว​ร้าย​ยิ่ง​กว่า​คน​ไม่​เชื่อ

9 อย่า​ขึ้น​ทะเบียน​หญิง​ม่าย​คน​ใด​ที่​อายุ​ต่ำ​กว่า​หกสิบ​ปี และ​เธอ​ต้อง​เคย​เป็น​ภรรยา​ของ​ชาย​คน​เดียว 10 ต้อง​มี​ชื่อเสียง​ดี​ใน​เรื่อง​การ​ทำ​ดี เช่น เคย​เลี้ยงดู​ลูก เคย​ต้อนรับ​คน​แปลก​หน้า เคย​ล้าง​เท้า​ให้​ผู้บริสุทธิ์ เคย​ช่วยเหลือ​คน​ที่​ทุกข์​ยาก และ​ขยัน​ทำ​ความ​ดี​ทุก​อย่าง

11 แต่​อย่า​รับ​หญิง​ม่าย​ที่​อายุ​น้อย​กว่า​เข้า​ทะเบียน เพราะ​เมื่อ​พวก​เธอ​ปล่อยตัว​ตาม​ความ​ปรารถนา​จน​ขัด​กับ​พระคริสต์ พวก​เธอ​ก็​อยาก​แต่งงาน 12 จึง​ตก​อยู่​ใน​การ​พิพากษา เพราะ​ได้​ละทิ้ง​คำ​มั่น​ครั้ง​แรก​ของ​ตน 13 นอกจากนี้ พวก​เธอ​ยัง​เรียนรู้​ที่​จะ​เกียจคร้าน เที่ยว​ไป​ตาม​บ้าน​ต่าง ๆ และ​ไม่​เพียง​เกียจคร้าน​เท่านั้น แต่​ยัง​ชอบ​นินทา​และ​ชอบ​เที่ยว​วุ่นวาย​เรื่อง​ของ​คน​อื่น พูด​สิ่ง​ที่​ไม่​ควร​พูด 14 ดังนั้น ข้าพเจ้า​ต้องการ​ให้​หญิง​ม่าย​ที่​อายุ​น้อย​แต่งงาน มี​ลูก ดูแล​บ้าน และ​ไม่​เปิด​โอกาส​ให้​ฝ่าย​ตรง​ข้าม​กล่าว​ดูหมิ่น 15 เพราะ​บาง​คน​ได้​หัน​ไป​ตาม​ซาตาน​แล้ว 16 ถ้า​ชาย​หรือ​หญิง​ที่​เชื่อ​คน​ใด​มี​หญิง​ม่าย​ใน​ครอบครัว ให้​คน​นั้น​ช่วยเหลือ​พวก​เธอ และ​อย่า​ให้​ประชาคม​ต้อง​รับ​ภาระ เพื่อ​ประชาคม​จะ​ได้​ช่วยเหลือ​หญิง​ม่าย​ที่​เป็น​ม่าย​อย่าง​แท้​จริง

17 ผู้อาวุโส​ที่​ทำ​หน้าที่​นำ​ได้​ดี​สมควร​ได้​รับ​เกียรติ​สอง​เท่า โดย​เฉพาะ​ผู้​ที่​ตรากตรำ​ใน​ถ้อยคำ​และ​การ​สอน 18 เพราะ​พระคัมภีร์​กล่าว​ว่า “อย่า​เอา​ตะกร้อ​ครอบ​ปาก​วัว​ขณะ​ที่​มัน​กำลัง​นวด​ข้าว”✡ และ “คน​งาน​สมควร​ได้​รับ​ค่า​จ้าง​ของ​ตน”✡

19 อย่า​รับ​ข้อ​กล่าวหา​ต่อ​ผู้อาวุโส นอกจาก​จะ​มี​พยาน​สอง​หรือ​สาม​คน​ยืนยัน 20 คน​ที่​ทำ​บาป จง​ตำหนิ​ต่อ​หน้า​ทุก​คน เพื่อ​คน​อื่น ๆ จะ​ได้​เกรงกลัว​ด้วย 21 ข้าพเจ้า​กำชับ​คุณ​ต่อ​หน้า​พระเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์ และ​เหล่า​ทูตสวรรค์​ที่​ได้​รับ​เลือก ให้​คุณ​ปฏิบัติ​ตาม​สิ่ง​เหล่า​นี้​โดย​ไม่​ตัดสิน​ล่วงหน้า​และ​ไม่​ทำ​อะไร​ด้วย​ความ​ลำเอียง 22 อย่า​วางมือ​บน​ใคร​อย่าง​รีบร้อน อย่า​มี​ส่วน​ใน​บาป​ของ​คน​อื่น จง​รักษา​ตัวเอง​ให้​บริสุทธิ์

23 ต่อ​ไป​อย่า​ดื่ม​แต่​น้ำ​เท่านั้น แต่​ให้​ดื่ม​เหล้า​องุ่น​เล็กน้อย​เพื่อ​ช่วย​กระเพาะ​อาหาร​ของ​คุณ​และ​อาการ​ป่วย​ที่​เกิด​บ่อย ๆ

24 บาป​ของ​บาง​คน​เห็น​ได้​ชัด​และ​นำ​หน้า​เขา​ไป​สู่​การ​พิพากษา ส่วน​บาป​ของ​บาง​คน​ปรากฏ​ตาม​มา​ภายหลัง 25 เช่น​เดียวกัน การ​ทำ​ดี​บาง​อย่าง​ก็​เห็น​ได้​ชัด และ​แม้​สิ่ง​ที่​ไม่​เห็น​ชัด​ก็​ไม่​อาจ​ซ่อน​ไว้​ได้

6

1 คน​ที่​เป็น​ทาส​อยู่​ใต้​แอก​ทุก​คน​ควร​ถือ​ว่า​นาย​ของ​ตน​สมควร​ได้​รับ​เกียรติ​ทุก​ประการ เพื่อ​พระนาม​ของ​พระเจ้า​และ​คำสอน​จะ​ไม่​ถูก​หมิ่น​ประมาท 2 คน​ที่​มี​นาย​เป็น​ผู้​เชื่อ​อย่า​ดูหมิ่น​นาย​เพราะ​เป็น​พี่น้อง แต่​ยิ่ง​ควร​รับใช้​นาย เพราะ​ผู้​ที่​ได้​รับ​ประโยชน์​จาก​การ​รับใช้​นั้น​เป็น​ผู้​เชื่อ​และ​เป็น​ที่​รัก จง​สอน​และ​เตือน​สอน​เรื่อง​เหล่า​นี้

3 ถ้า​ใคร​สอน​คำสอน​ที่​ต่าง​ออก​ไป และ​ไม่​ยอมรับ​ถ้อยคำ​ที่​ถูกต้อง คือ​ถ้อยคำ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา และ​ไม่​ยอมรับ​คำสอน​ที่​สอดคล้อง​กับ​ความ​เคารพ​พระเจ้า 4 คน​นั้น​หยิ่ง​ผยอง​ทั้ง​ที่​ไม่​รู้​อะไร แต่​หมกมุ่น​กับ​การ​ถกเถียง ข้อ​โต้แย้ง และ​การ​ทะเลาะ​กัน​เรื่อง​คำ​พูด ซึ่ง​ก่อ​ให้​เกิด​ความ​อิจฉา การ​ทะเลาะ การ​กล่าว​ร้าย และ​ความ​ระแวง​ชั่ว​ร้าย 5 รวม​ทั้ง​การ​ขัดแย้ง​ไม่​รู้​จบ​ของ​คน​ที่​ความคิด​เสื่อมเสีย​และ​ขาด​ความ​จริง ซึ่ง​คิด​ว่า​ความ​เคารพ​พระเจ้า​เป็น​ทาง​หา​กำไร จง​แยก​ตัว​ออก​จาก​คน​เช่น​นั้น*

6 แต่​ความ​เคารพ​พระเจ้า​พร้อม​กับ​ความ​พอใจ​ใน​สิ่ง​ที่​มี​เป็น​กำไร​มาก 7 เพราะ​เรา​ไม่​ได้​นำ​อะไร​เข้า​มา​ใน​โลก และ​แน่นอน​ว่า​เรา​ไม่​สามารถ​นำ​อะไร​ออก​ไป​ได้ 8 ถ้า​เรา​มี​อาหาร​และ​เสื้อ​ผ้า เรา​ก็​จะ​พอใจ​กับ​สิ่ง​เหล่า​นี้ 9 แต่​คน​ที่​มุ่ง​จะ​ร่ำรวย​ย่อม​ตก​เข้า​สู่​การ​ทดลอง ติด​กับดัก และ​ตก​อยู่​ใน​ความ​อยาก​มากมาย​ที่​โง่เขลา​และ​เป็น​อันตราย ซึ่ง​ฉุด​คน​ให้​จม​ลง​ใน​ความ​ย่อยยับ​และ​ความ​พินาศ 10 เพราะ​การ​รัก​เงิน​เป็น​ราก​อย่าง​หนึ่ง​ของ​ความ​ชั่ว​ทุก​ชนิด บาง​คน​โลภ​เงิน​จน​หลง​ออก​จาก​ความ​เชื่อ และ​แทง​ตัวเอง​ด้วย​ความ​ทุกข์​มากมาย

11 แต่​คุณ คน​ของ​พระเจ้า จง​หนี​จาก​สิ่ง​เหล่า​นี้ และ​ติดตาม​ความ​ชอบธรรม ความ​เคารพ​พระเจ้า ความ​เชื่อ ความ​รัก ความ​อดทน และ​ความ​สุภาพ​อ่อนโยน 12 จง​สู้​ศึก​อัน​ดี​ของ​ความ​เชื่อ จง​ยึด​ชีวิต​นิรันดร์​ไว้ ซึ่ง​เป็น​ชีวิต​ที่​คุณ​ได้​รับ​การ​เรียก​ให้​มา​รับ และ​คุณ​ได้​กล่าว​คำ​ประกาศ​ยืนยัน​อัน​ดี​ต่อ​หน้า​พยาน​จำนวน​มาก 13 ข้าพเจ้า​กำชับ​คุณ​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​ผู้​ประทาน​ชีวิต​แก่​ทุก​สิ่ง และ​ต่อ​หน้า​พระคริสต์​เยซู​ผู้​ได้​เป็น​พยาน​ยืนยัน​คำ​ประกาศ​อัน​ดี​ต่อ​หน้า​ปอนทิอัสปีลาต 14 ให้​คุณ​รักษา​คำ​สั่ง​นี้​ไว้​โดย​ไม่​มี​ด่างพร้อย​และ​ไม่​มี​ที่​ตำหนิ จน​ถึง​การ​ปรากฏ​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซู​คริสต์​ของ​เรา 15 ซึ่ง​พระองค์​จะ​เผย​ให้​เห็น​ใน​เวลา​ที่​เหมาะสม พระองค์​ผู้​เป็น​สุข​และ​เป็น​ผู้​ปกครอง​แต่​ผู้​เดียว เป็น​กษัตริย์​เหนือ​กษัตริย์​ทั้งหลาย และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เหนือ​เจ้านาย​ทั้งหลาย 16 พระองค์​แต่​ผู้​เดียว​มี​ความ​เป็น​อมตะ และ​อยู่​ใน​แสง​สว่าง​ที่​ไม่​มี​ใคร​เข้า​ใกล้​ได้ ไม่​มี​มนุษย์​คน​ใด​เคย​เห็น​หรือ​สามารถ​เห็น​พระองค์​ได้ ขอ​เกียรติ​และ​อำนาจ​นิรันดร์​จง​มี​แด่​พระองค์ อา​เมน

17 จง​กำชับ​คน​ร่ำรวย​ใน​ยุค​ปัจจุบัน​ไม่​ให้​หยิ่ง และ​ไม่​ให้​ฝาก​ความ​หวัง​ไว้​กับ​ความ​ไม่​แน่นอน​ของ​ทรัพย์สมบัติ แต่​ให้​ฝาก​ความ​หวัง​ไว้​กับ​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต​อยู่ ผู้​ประทาน​ทุก​สิ่ง​ให้​เรา​อย่าง​อุดม​เพื่อ​ให้​เรา​ได้​เพลิดเพลิน​กับ​สิ่ง​เหล่า​นั้น 18 จง​กำชับ​ให้​พวก​เขา​ทำ​ดี ให้​ร่ำรวย​ใน​การ​ทำ​ดี พร้อม​ที่​จะ​ให้ และ​เต็ม​ใจ​แบ่งปัน 19 โดย​สะสม​ไว้​ให้​ตนเอง​เป็น​รากฐาน​ที่​ดี​สำหรับ​อนาคต เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ยึด​ชีวิต​นิรันดร์​ไว้

20 ทิโมธี จง​รักษา​สิ่ง​ที่​ฝาก​ไว้​กับ​คุณ หัน​ออก​จาก​คำ​พูด​ไร้​สาระ​และ​ข้อ​โต้แย้ง​ของ​สิ่ง​ที่​เรียก​กัน​อย่าง​ผิด ๆ ว่า “ความ​รู้” 21 บาง​คน​ประกาศ​ว่า​ตน​มี​ความ​รู้​นี้ และ​ด้วย​เหตุ​นี้​จึง​หลง​ออก​จาก​ความ​เชื่อ

ขอ​พระคุณ​อยู่​กับ​พวก​คุณ อา​เมน

* 1:1 1:1 NU อ่าน​ว่า พระคริสต์​เยซู และ​ไม่​มี​คำ​ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้า

* 2:9 2:9 คำที่แปลว่า “ไม่” ในข้อนี้คือคำปฏิเสธ “μη” ซึ่งใช้ปฏิเสธสิ่งที่คาดหมาย ต่างจากคำปฏิเสธทั่วไป “ου” ซึ่งใช้ปฏิเสธข้อเท็จจริง ดังนั้น “μη” ในบริบทนี้จึงปฏิเสธความคิดที่คาดหมายไว้ (คือความคิดว่าผู้หญิงจะแต่งกายอย่างเหมาะสมได้โดยไม่มีการทำดี)

* 3:1 3:1 หรือ “ผู้​กำกับ​ดูแล” หรือ “บิชอป”

† 3:8 3:8 หรือ “ดีคอน”

‡ 3:10 3:10 หรือ “ทำ​หน้าที่​เป็น​ดีคอน”

§ 3:12 3:12 หรือ “ดีคอน”

* 3:13 3:13 หรือ “ทำ​หน้าที่​เป็น​ดีคอน​ได้​ดี”

† 3:16 3:16 NU ใช้​คำ​ว่า “ผู้​ซึ่ง” แทน “พระเจ้า”

* 5:4 5:4 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “ดี​และ”

✡ 5:18 5:18 เฉลยธรรมบัญญัติ 25:4

✡ 5:18 5:18 ลูกา 10:7; เลวีนิติ 19:13

* 6:5 6:5 NU ไม่​มี​ข้อความ​ว่า “จง​แยก​ตัว​ออก​จาก​คน​เช่น​นั้น”

2 ทิโมธี

1

2

3

4

จดหมาย​ฉบับ​ที่​สอง​ของ​เปาโล​ถึง​ทิโมธี

1

1 เปาโล อัครทูต​ของ​พระเยซูคริสต์* โดย​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า ตาม​พระสัญญา​แห่ง​ชีวิต​ซึ่ง​อยู่​ใน​พระคริสต์เยซู 2 ถึง​ทิโมธี ลูก​ที่​รัก​ของ​ข้าพเจ้า ขอ​พระคุณ พระเมตตา และ​สันติสุข จาก​พระเจ้า​พระบิดา และ​พระคริสต์เยซู​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา อยู่​กับ​คุณ

3 ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระเจ้า ผู้​ที่​ข้าพเจ้า​รับใช้​ด้วย​จิตสำนึก​บริสุทธิ์​เช่น​เดียว​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​ระลึก​ถึง​คุณ​ไม่​ขาด​ใน​คำ​วิงวอน​ของ​ข้าพเจ้า ทั้ง​กลางคืน​และ​กลางวัน 4 ข้าพเจ้า​อยาก​พบ​คุณ​มาก เมื่อ​ระลึก​ถึง​น้ำตา​ของ​คุณ เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​เต็ม​เปี่ยม​ด้วย​ความ​ยินดี 5 ข้าพเจ้า​ระลึก​ได้​ถึง​ความเชื่อ​ที่​จริงใจ​ซึ่ง​อยู่​ใน​คุณ ความเชื่อ​นี้​เคย​อยู่​ใน​โลอิส​ยาย​ของ​คุณ​ก่อน แล้ว​ก็​อยู่​ใน​ยูนีส​แม่​ของ​คุณ และ​ข้าพเจ้า​มั่นใจ​ว่า​อยู่​ใน​คุณ​ด้วย

6 ด้วย​เหตุ​นี้ ข้าพเจ้า​จึง​เตือน​คุณ​ให้​กระตุ้น​ของประทาน​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​อยู่​ใน​คุณ​โดย​การ​วาง​มือ​ของ​ข้าพเจ้า ให้​มี​พลัง​ขึ้น 7 เพราะ​พระเจ้า​ไม่ได้​ให้​เรา​มี​จิตใจ​ที่​หวาดกลัว แต่​ให้​เรา​มี​พลัง ความรัก และ​รู้จัก​ควบคุม​ตนเอง 8 ดังนั้น อย่า​อาย​คำพยาน​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา และ​อย่า​อาย​ข้าพเจ้า​ผู้​เป็น​นักโทษ​ของ​พระองค์ แต่​จง​ทน​ความ​ทุกข์ยาก​เพื่อ​ข่าวดี โดย​อาศัย​พลัง​ของ​พระเจ้า 9 พระองค์​ช่วย​เรา​ให้​รอด และ​เรียก​เรา​ด้วย​การ​เรียก​อัน​บริสุทธิ์ ไม่​ใช่​ตาม​สิ่ง​ที่​เรา​ทำ แต่​ตาม​พระประสงค์​และ​พระคุณ​ของ​พระองค์​เอง ซึ่ง​ประทาน​แก่​เรา​ใน​พระคริสต์เยซู​ก่อน​กาล​นิรันดร์ 10 แต่​บัดนี้ การ​ปรากฏ​ของ​พระคริสต์เยซู ผู้ช่วยให้รอด​ของ​เรา ทำ​ให้​พระคุณ​นั้น​เปิดเผย​ชัด พระองค์​ทำลาย​ความตาย และ​นำ​ชีวิต​และ​ความ​เป็น​อมตะ​ออก​มา​สู่​ความสว่าง​โดย​ข่าวดี 11 ข้าพเจ้า​ได้รับ​แต่งตั้ง​ให้​เป็น​ผู้ประกาศ อัครทูต และ​ผู้สอน​คนต่างชาติ​เพื่อ​ข่าวดี​นี้ 12 ด้วย​เหตุ​นี้ ข้าพเจ้า​จึง​ทน​ทุกข์​เช่น​นี้​ด้วย

ถึง​อย่าง​นั้น ข้าพเจ้า​ไม่​อาย เพราะ​ข้าพเจ้า​รู้จัก​พระองค์​ที่​ข้าพเจ้า​เชื่อ และ​มั่นใจ​ว่า​พระองค์​สามารถ​รักษา​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​ฝาก​ไว้​กับ​พระองค์​จน​ถึง​วัน​นั้น

13 จง​ยึด​แบบแผน​ของ​ถ้อยคำ​ที่​ถูกต้อง​ซึ่ง​คุณ​ได้ยิน​จาก​ข้าพเจ้า​ไว้ ด้วย​ความเชื่อ​และ​ความรัก​ซึ่ง​อยู่​ใน​พระคริสต์เยซู 14 สิ่ง​ดี​ที่​ฝาก​ไว้​กับ​คุณ​นั้น จง​รักษา​ไว้​โดย​พระวิญญาณบริสุทธิ์​ผู้​อยู่​ใน​เรา

15 คุณ​ก็​รู้​ว่า ทุก​คน​ใน​แคว้น​เอเชีย​หัน​ไป​จาก​ข้าพเจ้า ใน​พวก​นั้น​มี​ฟีเจลัส​และ​เฮอร์โมเกเนส 16 ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เมตตา​ครอบครัว​ของ​โอเนสิโฟรัส เพราะ​เขา​ทำ​ให้​ข้าพเจ้า​สดชื่น​อยู่​บ่อย ๆ และ​ไม่​อาย​โซ่ตรวน​ของ​ข้าพเจ้า 17 ตรง​กัน​ข้าม เมื่อ​เขา​อยู่​ใน​กรุง​โรม เขา​พยายาม​ตาม​หา​ข้าพเจ้า​จน​พบ 18 (ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ให้​เขา​พบ​พระเมตตา​จาก​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ใน​วัน​นั้น) และ​คุณ​รู้​ดี​ว่า​เขา​ได้​รับใช้​มาก​เพียง​ใด​ที่​เมือง​เอเฟซัส

2

1 เพราะ​ฉะนั้น ลูก​ของ​ข้าพเจ้า จง​เข้มแข็ง​ขึ้น​ด้วย​พระคุณ​ที่​มี​อยู่​ใน​พระคริสต์เยซู 2 สิ่ง​ที่​คุณ​ได้ยิน​จาก​ข้าพเจ้า​ต่อ​หน้า​พยาน​มาก​มาย จง​ฝาก​สิ่ง​เดียว​กัน​นี้​ไว้​กับ​คน​ที่​ไว้ใจ​ได้ ซึ่ง​จะ​สามารถ​สอน​คน​อื่น​ต่อ​ไป​ได้​ด้วย 3 เพราะ​ฉะนั้น จง​ทน​ความ​ทุกข์ยาก​เหมือน​ทหาร​ที่​ดี​ของ​พระคริสต์เยซู 4 ไม่​มี​ทหาร​ที่​ปฏิบัติ​หน้าที่​คน​ใด​เอา​ตัว​ไป​พัวพัน​กับ​เรื่อง​ต่าง ๆ ใน​ชีวิต เพื่อ​จะ​ทำ​ให้​ผู้​ที่​รับ​เขา​เข้า​เป็น​ทหาร​พอใจ 5 เช่น​เดียว​กัน ถ้า​ใคร​แข่งขัน​กีฬา เขา​จะ​ไม่​ได้รับ​มงกุฎ​ถ้า​ไม่​แข่งขัน​ตาม​กติกา 6 ชาวนา​ที่​ตรากตรำ​ทำงาน​ต้อง​เป็น​คน​แรก​ที่​ได้รับ​ส่วน​แบ่ง​จาก​ผลผลิต 7 จง​ใคร่ครวญ​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​พูด และ​ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ให้​คุณ​เข้าใจ​ทุก​สิ่ง

8 จง​ระลึก​ถึง​พระเยซูคริสต์ ผู้​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย ผู้​เป็น​ลูกหลาน* ของ​ดาวิด ตาม​ข่าวดี​ของ​ข้าพเจ้า 9 เพราะ​ข่าวดี​นี้ ข้าพเจ้า​ทน​ความ​ทุกข์ยาก​จน​ถูก​ล่าม​โซ่​เหมือน​อาชญากร แต่​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​ไม่ได้​ถูก​ล่าม​โซ่ 10 เพราะ​ฉะนั้น ข้าพเจ้า​จึง​อดทน​ต่อ​ทุก​สิ่ง​เพื่อ​เห็น​แก่​ผู้​ที่​ได้รับ​เลือก เพื่อ​พวก​เขา​จะ​ได้รับ​ความรอด​ซึ่ง​อยู่​ใน​พระคริสต์เยซู พร้อม​กับ​พระสิริ​นิรันดร์​ด้วย 11 คำกล่าว​นี้​เชื่อถือ​ได้:

“เพราะ​ถ้า​เรา​ตาย​กับ​พระองค์

เรา​ก็​จะ​มี​ชีวิต​กับ​พระองค์​ด้วย

12 ถ้า​เรา​อดทน

เรา​ก็​จะ​ครอง​ร่วม​กับ​พระองค์​ด้วย

ถ้า​เรา​ปฏิเสธ​พระองค์

พระองค์​ก็​จะ​ปฏิเสธ​เรา​ด้วย

13 ถ้า​เรา​ไม่​ซื่อสัตย์

พระองค์​ยังคง​ซื่อสัตย์

เพราะ​พระองค์​ไม่​อาจ​ปฏิเสธ​พระองค์​เอง​ได้”

14 จง​เตือน​พวก​เขา​ถึง​เรื่อง​เหล่า​นี้ และ​กำชับ​พวก​เขา​ต่อ​หน้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ว่า อย่า​ถกเถียง​กัน​เรื่อง​ถ้อยคำ ซึ่ง​ไม่​เกิด​ประโยชน์ มี​แต่​ทำลาย​คน​ที่​ฟัง

15 จง​พยายาม​อย่าง​เต็มที่​เพื่อ​ยืน​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​ใน​ฐานะ​คน​ที่​พระองค์​รับรอง เป็น​คนงาน​ที่​ไม่​ต้อง​อาย และ​จัดการ​ถ้อยคำ​แห่ง​ความจริง​อย่าง​ถูกต้อง 16 แต่​จง​หลีกเลี่ยง​คำพูด​ไร้สาระ เพราะ​คำพูด​เหล่า​นั้น​จะ​ยิ่ง​นำ​ไป​สู่​การ​ไม่​เคารพ​พระเจ้า​มาก​ขึ้น 17 และ​คำพูด​ของ​พวก​เขา​จะ​ลุกลาม​เหมือน​เนื้อ​ตาย​เน่า ใน​พวก​เขา​มี​ฮีเมเนอัส​และ​ฟิเลทัส 18 คน​เหล่า​นี้​หลง​ผิด​จาก​ความจริง โดย​พูด​ว่า​การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​ได้​เกิด​ขึ้น​แล้ว และ​กำลัง​ทำ​ให้​ความเชื่อ​ของ​บาง​คน​พัง​ลง 19 ถึง​อย่าง​นั้น รากฐาน​อัน​มั่นคง​ของ​พระเจ้า​ยัง​ตั้ง​อยู่ และ​มี​ตราประทับ​นี้​ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า​รู้จัก​คน​ที่​เป็น​ของ​พระองค์”✡ และ “ทุก​คน​ที่​เอ่ย​พระนาม​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า† จง​หัน​ไป​จาก​ความ​ไม่​ชอบธรรม”

20 ใน​บ้าน​หลัง​ใหญ่ ไม่​ได้​มี​แต่​ภาชนะ​ทอง​และ​เงิน​เท่านั้น แต่​ยัง​มี​ภาชนะ​ไม้​และ​ดิน​เผา​ด้วย บาง​ใบ​มี​ไว้​สำหรับ​งาน​ที่​มี​เกียรติ และ​บาง​ใบ​สำหรับ​งาน​ที่​ไม่​มี​เกียรติ 21 เพราะ​ฉะนั้น ถ้า​ใคร​ชำระ​ตัวเอง​ให้​พ้น​จาก​สิ่ง​เหล่า​นี้ เขา​จะ​เป็น​ภาชนะ​สำหรับ​งาน​ที่​มี​เกียรติ ได้รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์ เหมาะ​สำหรับ​ให้​ผู้​เป็น​นาย​ใช้ และ​เตรียม​พร้อม​สำหรับ​งาน​ดี​ทุก​อย่าง

22 จง​หนี​จาก​ความ​ปรารถนา​ที่​เกิด​ใน​วัย​หนุ่ม แต่​จง​มุ่ง​ตาม​ความชอบธรรม ความเชื่อ ความรัก และ​สันติสุข ร่วม​กับ​คน​ที่​เรียก​หา​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จาก​ใจ​บริสุทธิ์ 23 แต่​จง​ปฏิเสธ​คำถาม​ที่​โง่เขลา​และ​เกิด​จาก​ความ​ไม่รู้ เพราะ​คุณ​รู้​ว่า​สิ่ง​เหล่า​นี้​ก่อ​ให้​เกิด​การ​ทะเลาะ 24 ผู้รับใช้​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ต้อง​ไม่​ทะเลาะ แต่​ต้อง​อ่อนโยน​ต่อ​ทุก​คน สามารถ​สอน​ได้ และ​อดกลั้น 25 ต้อง​แก้ไข​คน​ที่​ต่อต้าน​ด้วย​ความ​อ่อนโยน บางที​พระเจ้า​อาจ​ให้​พวก​เขา​กลับใจ จน​มา​รู้จัก​ความจริง​อย่าง​เต็มที่ 26 และ​พวก​เขา​จะ​ได้​สติ หลุด​พ้น​จาก​กับดัก​ของ​มาร หลัง​จาก​ถูก​มาร​จับ​ไว้​ให้​ทำ​ตาม​ความต้องการ​ของ​มัน

3

1 แต่​จง​รู้​ไว้​ว่า ใน​ยุค​สุดท้าย จะ​มี​ช่วง​เวลา​ที่​ยาก​ลำบาก 2 เพราะ​ผู้คน​จะ​รัก​ตัวเอง รัก​เงิน ชอบ​โอ้อวด หยิ่ง​ยโส พูด​หมิ่นประมาท ไม่​เชื่อฟัง​พ่อ​แม่ ไม่​รู้จัก​ขอบคุณ ไม่​บริสุทธิ์ 3 ไร้​ความรัก​ตาม​ธรรมชาติ ไม่​ยอม​ให้อภัย ชอบ​ใส่ร้าย ควบคุม​ตนเอง​ไม่ได้ ดุร้าย ไม่​รัก​ความดี 4 ทรยศ หุนหัน​พลันแล่น หยิ่ง​ผยอง รัก​ความ​เพลิดเพลิน​มาก​กว่า​รัก​พระเจ้า 5 มี​รูปแบบ​ของ​ความ​อุทิศ​ตน​ต่อ​พระเจ้า แต่​ปฏิเสธ​พลัง​ของ​มัน จง​หัน​หนี​จาก​คน​เหล่า​นี้​ด้วย 6 เพราะ​ใน​คน​พวก​นี้​มี​บาง​คน​ที่​ลอบ​เข้า​ไป​ตาม​บ้าน และ​จับ​ผู้หญิง​ที่​หลง​เชื่อ​ง่าย​เป็น​เชลย ผู้หญิง​เหล่า​นั้น​แบก​บาป​ไว้​เต็ม​ตัว และ​ถูก​ความ​ปรารถนา​นานา​ชนิด​ชักนำ 7 พวก​เธอ​เรียน​อยู่​เสมอ แต่​ไม่​เคย​สามารถ​มา​ถึง​ความรู้​เรื่อง​ความจริง 8 ยันเนส​และ​ยัมเบรส​ต่อต้าน​โมเสส​อย่าง​ไร คน​เหล่า​นี้​ก็​ต่อต้าน​ความจริง​อย่าง​นั้น พวก​เขา​เป็น​คน​ที่​ความคิด​เสื่อมทราม และ​ถูก​ปฏิเสธ​ใน​เรื่อง​ความเชื่อ 9 แต่​พวก​เขา​จะ​ไป​ต่อ​ได้​ไม่​ไกล เพราะ​ความ​โง่เขลา​ของ​พวก​เขา​จะ​ปรากฏ​ชัด​ต่อ​ทุก​คน เหมือน​ที่​เกิด​กับ​สอง​คน​นั้น

10 แต่​คุณ​ได้​ติดตาม​คำสอน การ​ดำเนิน​ชีวิต จุดมุ่งหมาย ความเชื่อ ความ​อดกลั้น ความรัก และ​ความ​อดทน​ของ​ข้าพเจ้า 11 รวม​ทั้ง​การ​ข่มเหง​และ​ความ​ทุกข์ยาก คือ​สิ่ง​ที่​เกิด​กับ​ข้าพเจ้า​ที่​อันทิโอก อิโคนียูม และ​ลิสตรา ข้าพเจ้า​อดทน​ต่อ​การ​ข่มเหง​เหล่า​นั้น และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​ทั้งหมด 12 อัน​ที่​จริง ทุก​คน​ที่​ปรารถนา​จะ​ดำเนิน​ชีวิต​ด้วย​ความ​อุทิศ​ตน​ต่อ​พระเจ้า​ใน​พระคริสต์เยซู จะ​ถูก​ข่มเหง 13 แต่​คน​ชั่ว​และ​คน​หลอกลวง​จะ​ยิ่ง​เลว​ลง​เรื่อย ๆ ทั้ง​หลอก​คน​อื่น​และ​ถูก​หลอก 14 ส่วน​คุณ จง​อยู่​ใน​สิ่ง​ที่​คุณ​ได้​เรียนรู้​และ​มั่นใจ​ต่อ​ไป เพราะ​คุณ​รู้​ว่า​ได้​เรียน​สิ่ง​เหล่า​นั้น​มา​จาก​ใคร 15 ตั้งแต่​ยัง​เป็น​ทารก คุณ​ก็​รู้จัก​พระคัมภีร์​ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่ง​สามารถ​ทำ​ให้​คุณ​มี​ปัญญา​ที่​นำ​ไป​สู่​ความรอด​โดย​ความเชื่อ​ซึ่ง​อยู่​ใน​พระคริสต์เยซู 16 พระคัมภีร์​ทุก​ตอน​มา​จาก​ลมหายใจ​ของ​พระเจ้า และ* มี​ประโยชน์​สำหรับ​การ​สอน การ​ชี้​ความผิด การ​แก้ไข และ​การ​ฝึก​ใน​ความชอบธรรม 17 เพื่อ​คน​ของ​พระเจ้า​แต่ละ​คน​จะ​ครบถ้วน​สมบูรณ์ และ​เตรียม​พร้อม​อย่าง​เต็มที่​สำหรับ​งาน​ดี​ทุก​อย่าง

4

1 เพราะ​ฉะนั้น ข้าพเจ้า​กำชับ​คุณ​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​และ​องค์พระผู้เป็นเจ้าเยซูคริสต์ ผู้​จะ​พิพากษา​คน​เป็น​และ​คน​ตาย เมื่อ​พระองค์​ปรากฏ​และ​อาณาจักร​ของ​พระองค์​มาถึง​ว่า 2 จง​ประกาศ​ถ้อยคำ จง​พร้อม​เสมอ​ไม่​ว่า​เวลา​จะ​เหมาะ​หรือ​ไม่ จง​ชี้​ความผิด ตำหนิ และ​หนุนใจ ด้วย​ความ​อดกลั้น​อย่าง​เต็มที่​และ​ด้วย​การ​สอน 3 เพราะ​เวลา​จะ​มา​ถึง​เมื่อ​พวก​เขา​จะ​ไม่​ฟัง​คำสอน​ที่​ถูกต้อง แต่​เพราะ​คันหู​อยาก​ฟัง​สิ่ง​ที่​ถูกใจ พวก​เขา​จะ​รวบรวม​ครู​ไว้​รอบ​ตัว​มาก​มาย​ตาม​ความ​ปรารถนา​ของ​ตน 4 พวก​เขา​จะ​หัน​หู​หนี​จาก​ความจริง และ​หัน​ไป​หา​นิทาน 5 แต่​คุณ จง​มี​สติ​ใน​ทุก​เรื่อง จง​ทน​ความ​ทุกข์ยาก ทำ​งาน​ของ​ผู้ประกาศ​ข่าวดี และ​ทำ​งานรับใช้​ของ​คุณ​ให้​สำเร็จ​ครบถ้วน

6 เพราะ​ข้าพเจ้า​กำลัง​ถูก​ถวาย​อยู่​แล้ว และ​เวลา​ที่​ข้าพเจ้า​จะ​จาก​ไป​ก็​มา​ถึง​แล้ว 7 ข้าพเจ้า​ได้​สู้​ศึก​อัน​ดี ได้​วิ่ง​จน​จบ​เส้นทาง และ​ได้​รักษา​ความเชื่อ​ไว้​แล้ว 8 ตั้งแต่​นี้​ไป มี​มงกุฎ​แห่ง​ความชอบธรรม​เก็บ​ไว้​สำหรับ​ข้าพเจ้า ซึ่ง​องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้พิพากษา​ที่​ชอบธรรม จะ​มอบ​ให้​ข้าพเจ้า​ใน​วัน​นั้น และ​ไม่​ใช่​แก่​ข้าพเจ้า​เท่านั้น แต่​แก่​ทุก​คน​ที่​รัก​การ​ปรากฏ​ของ​พระองค์​ด้วย

9 จง​พยายาม​มา​หา​ข้าพเจ้า​โดย​เร็ว 10 เพราะ​เดมาส​ละทิ้ง​ข้าพเจ้า​ไป เนื่อง​จาก​รัก​โลก​ปัจจุบัน​นี้ และ​ไป​เมือง​เธสะโลนิกา เครสเซนส์​ไป​แคว้น​กาลาเทีย และ​ทิตัส​ไป​แคว้น​ดัลมาเทีย 11 มี​เพียง​ลูกา​ที่​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า จง​พา​มาระโก​มา​กับ​คุณ เพราะ​เขา​เป็น​ประโยชน์​ต่อ​ข้าพเจ้า​ใน​งานรับใช้ 12 ส่วน​ทีคิกัส ข้าพเจ้า​ส่ง​เขา​ไป​เมือง​เอเฟซัส 13 เมื่อ​คุณ​มา ขอ​นำ​เสื้อคลุม​ที่​ข้าพเจ้า​ฝาก​ไว้​กับ​คาร์ปัส​ที่​เมือง​โตรอัส​มา​ด้วย รวม​ทั้ง​หนังสือ โดย​เฉพาะ​แผ่น​หนัง​สำหรับ​เขียน 14 อเล็กซานเดอร์​ช่าง​ทองแดง​ทำ​สิ่ง​ชั่วร้าย​ต่อ​ข้าพเจ้า​มาก องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ตอบแทน​เขา​ตาม​การ​กระทำ​ของ​เขา 15 คุณ​ก็​จง​ระวัง​เขา​ให้​ดี เพราะ​เขา​ต่อต้าน​ถ้อยคำ​ของ​เรา​อย่าง​รุนแรง

16 ใน​การ​แก้ต่าง​ครั้ง​แรก​ของ​ข้าพเจ้า ไม่​มี​ใคร​มา​ยืน​เคียง​ข้าง​ข้าพเจ้า แต่​ทุก​คน​ละทิ้ง​ข้าพเจ้า ขอ​อย่า​ให้​เรื่อง​นี้​ถูก​นับ​เป็น​ความผิด​ของ​พวก​เขา 17 แต่​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ยืน​อยู่​เคียง​ข้าง​ข้าพเจ้า​และ​ทำ​ให้​ข้าพเจ้า​เข้มแข็ง เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ประกาศ​ข่าวสาร​ได้​อย่าง​ครบถ้วน และ​ให้​คนต่างชาติ​ทุก​คน​ได้ยิน แล้ว​ข้าพเจ้า​ก็​ได้รับ​การ​ช่วย​ให้​พ้น​จาก​ปาก​สิงโต 18 และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​จะ​ช่วย​ข้าพเจ้า​ให้​พ้น​จาก​การ​กระทำ​ชั่วร้าย​ทุก​อย่าง และ​จะ​รักษา​ข้าพเจ้า​ไว้​เพื่อ​อาณาจักร​สวรรค์​ของ​พระองค์ ขอ​พระสิริ​จง​มี​แด่​พระองค์​ตลอด​ไป​เป็น​นิตย์ อาเมน

19 ฝาก​คำ​ทักทาย​ถึง​ปริสคา​และ​อาควิลา รวม​ทั้ง​ครอบครัว​ของ​โอเนสิโฟรัส 20 เอรัสทัส​ยัง​อยู่​ที่​เมือง​โครินธ์ ส่วน​โทรฟีมัส ข้าพเจ้า​ทิ้ง​เขา​ไว้​ที่​เมือง​มิเลทัส​เพราะ​ป่วย 21 จง​พยายาม​มา​ก่อน​ฤดู​หนาว ยูบูลัส ปูเดนส์ ลีนัส คลอเดีย และ​พี่น้อง​ทุก​คน ฝาก​คำ​ทักทาย​ถึง​คุณ

22 ขอ​องค์พระผู้เป็นเจ้าเยซูคริสต์​อยู่​กับ​วิญญาณ​ของ​คุณ ขอ​พระคุณ​อยู่​กับ​พวกคุณ อาเมน

* 1:1 1:1 “พระคริสต์” หมาย​ถึง “ผู้​ได้รับ​การ​เจิม”

* 2:8 2:8 หรือ “เมล็ดพันธุ์”

✡ 2:19 2:19 กันดารวิถี 16:5

† 2:19 2:19 TR ใช้​คำ​ว่า “พระคริสต์” แทน “องค์พระผู้เป็นเจ้า”

* 3:16 3:16 หรือ “ข้อเขียน​ทุก​ชิ้น​ที่​พระเจ้า​ดลใจ​นั้น”

ทิตัส

1

2

3

จดหมาย​ของ​เปาโล​ถึง​ทิตัส

1

1 เปาโล ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า​และ​อัครทูต​ของ​พระเยซูคริสต์* ตาม​ความเชื่อ​ของ​ผู้ที่​พระเจ้า​เลือก และ​ตาม​ความรู้​ถึง​ความจริง​ที่​สอดคล้อง​กับ​ความเคารพ​พระเจ้า 2 ด้วย​ความหวัง​ใน​ชีวิต​นิรันดร์ ซึ่ง​พระเจ้า ผู้​ไม่​อาจ​โกหก​ได้ ได้​สัญญา​ไว้​ก่อน​ที่​กาลเวลา​จะ​เริ่มต้น 3 และ​เมื่อ​ถึง​เวลา​ของ​พระองค์ พระองค์​ได้​เปิดเผย​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​ผ่าน​ข่าวสาร​ที่​มอบหมาย​ให้​ข้าพเจ้า ตาม​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า ผู้ช่วย​ให้​รอด​ของ​เรา 4 ถึง​ทิตัส ลูก​แท้​ของ​ข้าพเจ้า​ตาม​ความเชื่อ​ที่​เรา​มี​ร่วมกัน ขอ​พระคุณ พระเมตตา และ​สันติสุข​จาก​พระเจ้า​พระบิดา และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​เยซูคริสต์ ผู้ช่วย​ให้​รอด​ของ​เรา อยู่​กับ​คุณ

5 ข้าพเจ้า​ทิ้ง​คุณ​ไว้​ที่​ครีต​ด้วย​เหตุ​นี้ คือ​ให้​คุณ​จัด​สิ่ง​ที่​ยัง​ขาด​อยู่​ให้​เรียบร้อย และ​แต่งตั้ง​ผู้อาวุโส​ใน​ทุก​เมือง ตาม​ที่​ข้าพเจ้า​สั่ง​คุณ​ไว้ 6 ถ้า​ใคร​ไม่​มี​ข้อ​ครหา มี​ภรรยา​คน​เดียว มี​ลูก​ที่​เชื่อ และ​ลูก​เหล่า​นั้น​ไม่​ถูก​กล่าวหา​ว่า​ประพฤติ​เสเพล​หรือ​ไม่​ยอม​อยู่​ใน​ระเบียบ 7 เพราะ​ผู้ดูแล​ต้อง​ไม่​มี​ข้อ​ครหา​ใน​ฐานะ​ผู้ที่​พระเจ้า​มอบหมาย​ให้​ดูแล ไม่​เอาแต่ใจ​ตัวเอง ไม่​โกรธ​ง่าย ไม่​หมกมุ่น​กับ​เหล้าองุ่น ไม่​ใช้​ความรุนแรง และ​ไม่​โลภ​กำไร​ที่​ไม่​สุจริต 8 แต่​ต้อง​มี​น้ำใจ​ต้อนรับ​แขก รัก​สิ่ง​ดี มี​ความคิด​สุขุม ยุติธรรม บริสุทธิ์ และ​ควบคุม​ตนเอง​ได้ 9 ยึดมั่น​ใน​ถ้อยคำ​ที่​เชื่อถือ​ได้​ซึ่ง​สอดคล้อง​กับ​คำสอน เพื่อ​จะ​สามารถ​หนุนใจ​ด้วย​คำสอน​ที่​ถูกต้อง และ​ชี้​ความผิด​ของ​คน​ที่​โต้แย้ง​ได้

10 เพราะ​มี​คน​ดื้อรั้น​จำนวน​มาก ทั้ง​คน​พูด​เรื่อง​ไร้สาระ​และ​คน​หลอกลวง โดยเฉพาะ​คน​ฝ่าย​เข้า​สุหนัต 11 ต้อง​ทำ​ให้​คน​เหล่านี้​หยุด​พูด เพราะ​พวกเขา​ทำ​ให้​ทั้ง​ครอบครัว​พัง​ลง โดย​สอน​สิ่ง​ที่​ไม่​ควร​สอน เพื่อ​กำไร​ที่​ไม่​สุจริต 12 คน​หนึ่ง​ใน​พวกเขา​เอง ซึ่ง​เป็น​ผู้พยากรณ์​ของ​พวกเขา กล่าว​ว่า “ชาว​ครีต​โกหก​เสมอ เป็น​สัตว์​ร้าย​ชั่วช้า และ​เป็น​คน​ตะกละ​ขี้เกียจ” 13 คำ​พยาน​นี้​เป็น​ความจริง เพราะฉะนั้น จง​ตำหนิ​พวกเขา​อย่าง​เด็ดขาด เพื่อ​ให้​พวกเขา​มั่นคง​ใน​ความเชื่อ 14 ไม่​ใส่ใจ​นิทาน​ของ​ชาว​ยิว และ​คำสั่ง​ของ​มนุษย์​ที่​หัน​หนี​จาก​ความจริง 15 สำหรับ​คน​บริสุทธิ์ ทุก​สิ่ง​ก็​บริสุทธิ์ แต่​สำหรับ​คน​ที่​แปดเปื้อน​และ​ไม่​เชื่อ ไม่​มี​สิ่ง​ใด​บริสุทธิ์​เลย ทั้ง​ความคิด​และ​จิตสำนึก​ของ​พวกเขา​ต่าง​ก็​แปดเปื้อน 16 พวกเขา​อ้าง​ว่า​รู้จัก​พระเจ้า แต่​การกระทำ​ของ​พวกเขา​กลับ​ปฏิเสธ​พระองค์ พวกเขา​น่า​รังเกียจ ไม่​เชื่อฟัง และ​ไม่​เหมาะ​กับ​การ​ทำ​ความดี​เลย

2

1 ส่วน​คุณ จง​พูด​สิ่ง​ที่​สอดคล้อง​กับ​คำสอน​ที่​ถูกต้อง 2 ให้​ชาย​สูงอายุ​รู้จัก​ยับยั้ง​ตน มี​เหตุผล สุขุม และ​มั่นคง​ใน​ความเชื่อ ความรัก และ​ความอดทน 3 และ​ให้​หญิง​สูงอายุ​เช่น​กัน ประพฤติ​ตน​อย่าง​สำรวม ไม่​ใส่ร้าย​ผู้อื่น ไม่​ตก​เป็น​ทาส​ของ​การ​ดื่ม​เหล้าองุ่น​มาก และ​เป็น​ผู้สอน​สิ่ง​ที่​ดี 4 เพื่อ​จะ​ได้​ฝึก​หญิง​ที่​ยัง​อายุ​น้อย​และ​มี​สามี ให้​รัก​สามี​และ​รัก​ลูก 5 ให้​สุขุม บริสุทธิ์ ดูแล​งาน​ใน​บ้าน ใจดี และ​ยอม​อยู่​ใต้​สามี​ของ​ตน เพื่อ​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​จะ​ไม่​ถูก​หมิ่นประมาท

6 จง​หนุนใจ​ชาย​หนุ่ม​ใน​ทำนอง​เดียวกัน ให้​มี​ความคิด​สุขุม 7 ใน​ทุก​เรื่อง จง​เป็น​แบบอย่าง​ใน​การ​ทำ​ความดี ใน​การ​สอน จง​แสดง​ความซื่อตรง ความจริงจัง และ​ความ​ไม่​เสื่อมเสีย 8 ใช้​คำพูด​ที่​ถูกต้อง​จน​ไม่​มี​ใคร​ตำหนิ​ได้ เพื่อ​ฝ่าย​ตรงข้าม​จะ​อับอาย เพราะ​ไม่​มี​เรื่อง​ชั่ว​อะไร​จะ​พูด​ถึง​เรา​ได้

9 จง​หนุนใจ​ผู้รับใช้​ให้​ยอม​อยู่​ใต้​นาย​ของ​ตน ทำ​ให้​นาย​พอใจ​ใน​ทุก​เรื่อง ไม่​โต้เถียง 10 ไม่​ยักยอก แต่​แสดง​ความซื่อสัตย์​อย่าง​เต็มที่ เพื่อ​จะ​ประดับ​คำสอน​ของ​พระเจ้า ผู้ช่วย​ให้​รอด​ของ​เรา ให้​งดงาม​ใน​ทุก​ด้าน 11 เพราะ​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ได้​ปรากฏ​แล้ว นำ​ความรอด​มา​สู่​มนุษย์​ทุก​คน 12 พระคุณ​นั้น​สอน​เรา​ให้​ละทิ้ง​ความ​ไม่​เคารพ​พระเจ้า​และ​ความปรารถนา​แบบ​โลก​นี้ และ​ให้​ใช้​ชีวิต​ใน​ยุค​ปัจจุบัน​นี้​อย่าง​สุขุม ชอบธรรม และ​เคารพ​พระเจ้า 13 ขณะ​รอคอย​ความหวัง​อัน​เป็นสุข และ​การ​ปรากฏ​แห่ง​พระสิริ​ของ​พระเยซูคริสต์ ผู้​เป็น​พระเจ้า​ผู้​ยิ่งใหญ่​และ​ผู้ช่วย​ให้​รอด​ของ​เรา 14 ผู้​สละ​พระองค์​เอง​เพื่อ​เรา เพื่อ​ไถ่​เรา​ให้​พ้น​จาก​ความอธรรม​ทั้งสิ้น และ​ชำระ​เรา​ให้​เป็น​คน​ของ​พระองค์​เอง ซึ่ง​กระตือรือร้น​ใน​การ​ทำ​ความดี

15 จง​พูด​เรื่อง​เหล่านี้ หนุนใจ และ​ตำหนิ​ด้วย​อำนาจ​เต็มที่ อย่า​ให้​ใคร​ดูหมิ่น​คุณ

3

1 จง​เตือน​พวกเขา​ให้​ยอม​อยู่​ใต้​ผู้ปกครอง​และ​ผู้มี​อำนาจ ให้​เชื่อฟัง และ​พร้อม​ทำ​ความดี​ทุก​อย่าง 2 อย่า​พูด​ให้ร้าย​ใคร อย่า​ชอบ​ทะเลาะ จง​อ่อนโยน และ​แสดง​ความถ่อมตน​อย่าง​เต็มที่​ต่อ​ทุก​คน 3 เพราะ​ครั้ง​หนึ่ง​พวกเรา​เอง​ก็​เคย​โง่เขลา ไม่​เชื่อฟัง ถูก​หลอก รับใช้​ความปรารถนา​และ​ความเพลิดเพลิน​สารพัด ใช้​ชีวิต​ด้วย​ความมุ่งร้าย​และ​ความอิจฉา เป็น​คน​น่า​รังเกียจ และ​เกลียดชัง​กัน​เอง 4 แต่​เมื่อ​ความกรุณา​ของ​พระเจ้า ผู้ช่วย​ให้​รอด​ของ​เรา และ​ความรัก​ที่​พระองค์​มี​ต่อ​มนุษย์​ปรากฏ​ขึ้น 5 พระองค์​ช่วย​เรา​ให้​รอด ไม่​ใช่​เพราะ​การกระทำ​ที่​ชอบธรรม​ซึ่ง​เรา​ทำ​เอง แต่​ตาม​พระเมตตา​ของ​พระองค์ โดย​การ​ชำระล้าง​แห่ง​การ​เกิด​ใหม่ และ​การ​ทำ​ให้​ใหม่​โดย​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 6 พระวิญญาณ​นี้ พระองค์​ได้​เท​ลง​บน​เรา​อย่าง​ล้นเหลือ​โดย​พระเยซูคริสต์ ผู้ช่วย​ให้​รอด​ของ​เรา 7 เพื่อ​เมื่อ​เรา​ได้รับ​ความชอบธรรม​โดย​พระคุณ​ของ​พระองค์ เรา​จะ​ได้​เป็น​ทายาท​ตาม​ความหวัง​แห่ง​ชีวิต​นิรันดร์ 8 คำ​กล่าว​นี้​เชื่อถือ​ได้ ข้าพเจ้า​ต้องการ​ให้​คุณ​ยืนยัน​เรื่อง​เหล่านี้​อย่าง​หนักแน่น เพื่อ​คน​ที่​เชื่อ​พระเจ้า​จะ​เอาใจใส่​ทำ​ความดี​ต่อ​ไป สิ่ง​เหล่านี้​ดี​และ​เป็น​ประโยชน์​ต่อ​มนุษย์ 9 แต่​จง​หลีกเลี่ยง​ข้อ​ถกเถียง​โง่เขลา เรื่อง​ลำดับ​วงศ์ตระกูล การ​ทะเลาะ และ​การ​โต้เถียง​เรื่อง​ธรรมบัญญัติ เพราะ​สิ่ง​เหล่านี้​ไม่​มี​ประโยชน์​และ​ไร้สาระ 10 จง​หลีกเลี่ยง​คน​ที่​ก่อ​ความแตกแยก หลัง​จาก​เตือน​เขา​ครั้ง​หนึ่ง​และ​ครั้ง​ที่​สอง​แล้ว 11 เพราะ​รู้​ว่า​คน​เช่น​นี้​หลงผิด​และ​ทำ​บาป และ​ความผิด​ของ​เขา​ก็​ฟ้อง​ตัว​เขา​เอง​อยู่​แล้ว

12 เมื่อ​ข้าพเจ้า​ส่ง​อาร์เทมาส​หรือ​ทีคิกัส​ไป​หา​คุณ จง​พยายาม​มา​หา​ข้าพเจ้า​ที่​นิโคโปลิส​ให้​ได้ เพราะ​ข้าพเจ้า​ตั้งใจ​จะ​พัก​อยู่​ที่​นั่น​ตลอด​ฤดู​หนาว 13 ช่วย​ส่ง​เซนาส​นักกฎหมาย​และ​อปอลโลส​ออก​เดินทาง​ต่อ​โดย​เร็ว อย่า​ให้​พวกเขา​ขาด​อะไร 14 ให้​คน​ของ​เรา​เรียนรู้​ที่​จะ​ทำ​ความดี​เพื่อ​ช่วย​ใน​สิ่ง​จำเป็น เพื่อ​พวกเขา​จะ​ไม่​ไร้​ผล

15 ทุก​คน​ที่​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า​ฝาก​คำ​ทักทาย​ถึง​คุณ ฝาก​คำ​ทักทาย​ถึง​คน​ที่​รัก​เรา​ใน​ความเชื่อ

ขอ​พระคุณ​อยู่​กับ​พวกคุณ​ทุก​คน อาเมน

* 1:1 1:1 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้ได้รับ​การ​เจิม”

ฟิเลโมน

จดหมาย​ของ​เปาโล​ถึง​ฟิเลโมน

1

1 เปาโล ผู้​ถูก​จองจำ​เพราะ​พระคริสต์* เยซู และ​ทิโมธี​พี่น้อง​ของ​เรา ถึง​ฟิเลโมน เพื่อน​ร่วมงาน​ที่รัก​ของ​เรา 2 ถึง​อัปเฟีย​ที่รัก อารคิปปัส​เพื่อน​ทหาร​ร่วมรบ​ของ​เรา และ​ประชาคม​ใน​บ้าน​ของ​คุณ 3 ขอ​ให้​พวกคุณ​ได้รับ​พระคุณ​และ​สันติสุข​จาก​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา และ​จาก​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​พระเยซู​คริสต์

4 ข้าพเจ้า​ขอบคุณ​พระเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​เสมอ และ​เอ่ย​ถึง​คุณ​ใน​คำ​อธิษฐาน​ของ​ข้าพเจ้า 5 เพราะ​ข้าพเจ้า​ได้ยิน​ถึง​ความรัก​ของ​คุณ และ​ความเชื่อ​ที่​คุณ​มี​ต่อ​องค์​พระเยซู และ​ต่อ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน 6 ข้าพเจ้า​อธิษฐาน​ให้​การ​มี​ส่วนร่วม​ใน​ความเชื่อ​ของ​คุณ​เกิดผล ด้วย​การ​รู้จัก​สิ่งดี​ทุกอย่าง​ที่​มี​อยู่​ใน​พวกเรา​ใน​พระคริสต์​เยซู 7 พี่น้อง ความรัก​ของ​คุณ​ทำ​ให้​พวกเรา​มี​ความยินดี​และ​กำลังใจ​มาก เพราะ​คุณ​ทำ​ให้​ใจ​ของ​ผู้บริสุทธิ์​สดชื่น​ขึ้น

8 เพราะฉะนั้น แม้​ข้าพเจ้า​มี​ความกล้า​อย่าง​เต็มที่​ใน​พระคริสต์​ที่​จะ​สั่ง​ให้​คุณ​ทำ​สิ่ง​ที่​ควร​ทำ 9 แต่​เพราะ​ความรัก ข้าพเจ้า​จึง​เลือก​ที่​จะ​ขอร้อง​คุณ​มากกว่า ข้าพเจ้า​คือ​เปาโล ผู้​สูงวัย​แล้ว และ​ตอนนี้​ยัง​เป็น​ผู้​ถูก​จองจำ​เพราะ​พระเยซู​คริสต์​ด้วย 10 ข้าพเจ้า​ขอร้อง​คุณ​เรื่อง​โอเนสิมัส ลูก​ของ​ข้าพเจ้า ซึ่ง​ข้าพเจ้า​ได้​เป็น​พ่อ​ให้​เขา​ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​ถูก​ล่ามโซ่† 11 เมื่อก่อน​เขา​ไม่​มี​ประโยชน์​ต่อ​คุณ แต่​ตอนนี้​เขา​มี​ประโยชน์​ทั้ง​ต่อ​คุณ​และ​ต่อ​ข้าพเจ้า 12 ข้าพเจ้า​กำลัง​ส่ง​เขา​กลับ​ไป​หา​คุณ เพราะฉะนั้น ขอ​ให้​คุณ​รับ​เขา​ไว้ เขา​ก็​คือ​หัวใจ​ของ​ข้าพเจ้า​เอง 13 ข้าพเจ้า​อยาก​เก็บ​เขา​ไว้​กับ​ข้าพเจ้า เพื่อ​เขา​จะ​ได้​รับใช้​ข้าพเจ้า​แทน​คุณ ขณะ​ที่​ข้าพเจ้า​ถูก​ล่ามโซ่​เพราะ​ข่าวดี 14 แต่​ข้าพเจ้า​ไม่​ต้องการ​ทำ​อะไร​โดย​ไม่​ได้​รับ​ความยินยอม​จาก​คุณ เพื่อ​ให้​การ​ทำดี​ของ​คุณ​ไม่​เกิด​จาก​ความจำเป็น แต่​เกิด​จาก​ความสมัครใจ 15 บางที​เขา​จึง​ถูก​แยก​จาก​คุณ​ไป​ชั่ว​ระยะหนึ่ง ก็​เพื่อ​คุณ​จะ​ได้​มี​เขา​อยู่​กับ​คุณ​ตลอดไป 16 ไม่​ใช่​ใน​ฐานะ​ทาส​อีกต่อไป แต่​ยิ่งกว่า​ทาส คือ​เป็น​พี่น้อง​ที่รัก เขา​เป็น​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า​อย่างยิ่ง และ​สำหรับ​คุณ​ยิ่งกว่า​นั้น ทั้ง​ใน​ความสัมพันธ์​ทาง​มนุษย์​และ​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า

17 ดังนั้น ถ้า​คุณ​นับ​ว่า​ข้าพเจ้า​มี​ส่วนร่วม​กับ​คุณ ก็​ขอ​ให้​คุณ​รับ​เขา​ไว้​เหมือน​ที่​คุณ​จะ​รับ​ข้าพเจ้า 18 แต่​ถ้า​เขา​ทำ​ผิด​ต่อ​คุณ​ใน​เรื่อง​ใด หรือ​เป็น​หนี้​คุณ​อยู่​เท่าไร ก็​ให้​ลง​สิ่ง​นั้น​ไว้​ใน​บัญชี​ของ​ข้าพเจ้า 19 ข้าพเจ้า เปาโล เขียน​ด้วย​มือ​ของ​ข้าพเจ้า​เอง​ว่า ข้าพเจ้า​จะ​ชดใช้​ให้ (ไม่​ต้อง​พูด​ถึง​เลย​ว่า คุณ​เอง​ก็​เป็น​หนี้​ข้าพเจ้า​แม้กระทั่ง​ตัว​คุณ​เอง) 20 ใช่​แล้ว พี่น้อง ขอ​ให้​ข้าพเจ้า​ได้​รับ​ความชื่นใจ​จาก​คุณ​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า ช่วย​ทำ​ให้​ใจ​ของ​ข้าพเจ้า​สดชื่น​ขึ้น​ใน​องค์​พระผู้เป็นเจ้า

21 ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​คุณ เพราะ​มั่นใจ​ว่า​คุณ​จะ​เชื่อฟัง และ​รู้​ว่า​คุณ​จะ​ทำ​ยิ่งกว่า​สิ่ง​ที่​ข้าพเจ้า​พูด​เสียอีก

22 อีก​อย่างหนึ่ง ช่วย​เตรียม​ห้องพัก​สำหรับ​แขก​ให้​ข้าพเจ้า​ด้วย เพราะ​ข้าพเจ้า​หวัง​ว่า​โดย​คำ​อธิษฐาน​ของ​พวกคุณ ข้าพเจ้า​จะ​ได้​กลับ​ไป​หา​พวกคุณ​อีก

23 เอปาฟรัส เพื่อน​ผู้​ถูก​จองจำ​กับ​ข้าพเจ้า​ใน​พระคริสต์​เยซู ฝาก​คำ​ทักทาย​ถึง​คุณ 24 มาระโก อาริสทารคัส เดมาส และ​ลูกา ซึ่ง​เป็น​เพื่อน​ร่วมงาน​ของ​ข้าพเจ้า ก็​ฝาก​คำ​ทักทาย​ถึง​คุณ​เช่นกัน

25 ขอ​พระคุณ​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​พระเยซู​คริสต์​อยู่​กับ​วิญญาณ​ของ​พวกคุณ อาเมน

* 1:1 1:1 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้​ที่​ได้รับ​การ​เจิม”

† 1:10 1:10 โอเนสิมัส หมายถึง “มี​ประโยชน์”

ฮีบรู

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

จดหมาย​ถึง​ชาว​ฮีบรู

1

1 ใน​อดีต พระเจ้า​ได้​กล่าว​กับ​บรรพบุรุษ​ผ่าน​บรรดา​ผู้เผย​พระวจนะ หลาย​ครั้ง​และ​หลาย​วิธี 2 แต่​ในช่วง​สุดท้าย​ของ​วันเวลา​เหล่า​นี้ พระองค์​ได้​กล่าว​กับ​เรา​โดย​พระบุตร พระองค์​ทรง​แต่งตั้ง​พระบุตร​ให้​เป็น​ผู้รับ​มรดก​ของ​ทุก​สิ่ง และ​ทรง​สร้าง​โลก​ทั้งหลาย​โดย​พระบุตร 3 พระบุตร​เป็น​รัศมี​แห่ง​พระสิริ​ของ​พระเจ้า และ​เป็น​ภาพ​แท้​ของ​สภาวะ​ของ​พระองค์ พระบุตร​ทรง​ค้ำจุน​ทุก​สิ่ง​ด้วย​ถ้อยคำ​อัน​ทรง​พลัง​ของ​พระองค์ เมื่อ​พระองค์​ทรง​ชำระ​เรา​ให้​พ้น​จาก​บาป​ด้วย​พระองค์​เอง​แล้ว ก็​นั่ง​ลง​ทาง​ขวา​ของ​องค์​ผู้​ทรง​ยิ่งใหญ่​ใน​เบื้องบน 4 พระบุตร​จึง​ประเสริฐ​กว่า​เหล่า​ทูตสวรรค์​มาก​เท่า​กับ​นาม​ที่​พระองค์​ได้รับ​เป็น​มรดก ซึ่ง​ประเสริฐ​กว่า​นาม​ของ​พวกเขา 5 เพราะ​พระเจ้า​เคย​กล่าว​กับ​ทูตสวรรค์​องค์​ไหน​หรือ​ว่า

“เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​เรา

วัน​นี้​เรา​ได้​เป็น​บิดา​ของ​เจ้า”✡

และ​ยัง​กล่าว​อีก​ว่า

“เรา​จะ​เป็น​บิดา​ของ​เขา

และ​เขา​จะ​เป็น​บุตร​ของ​เรา”✡

6 และ​เมื่อ​พระองค์​นำ​บุตร​หัวปี​เข้า​มา​ใน​โลก​อีก​ครั้ง พระองค์​กล่าว​ว่า “ให้​ทูตสวรรค์​ทั้งปวง​ของ​พระเจ้า​นมัสการ​เขา”✡ 7 ส่วน​เรื่อง​ทูตสวรรค์ พระองค์​กล่าว​ว่า

“พระองค์​ทรง​ทำ​ให้​ทูตสวรรค์​ของ​พระองค์​เป็น​สายลม

และ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​เป็น​เปลวไฟ”✡

8 แต่​เมื่อ​กล่าว​ถึง​พระบุตร พระองค์​กล่าว​ว่า

“พระเจ้า บัลลังก์​ของ​พระองค์​ดำรง​อยู่​ตลอด​กาล

คทา​แห่ง​ความ​เที่ยงธรรม​เป็น​คทา​แห่ง​อาณาจักร​ของ​พระองค์

9 พระองค์​ทรง​รัก​ความ​ชอบธรรม และ​เกลียด​ความ​ชั่วช้า

เพราะ​เหตุ​นี้ พระเจ้า คือ​พระเจ้า​ของ​พระองค์ จึง​ทรง​เจิม​พระองค์​ด้วย​น้ำมัน​แห่ง​ความ​ยินดี เหนือ​บรรดา​ผู้ร่วม​กับ​พระองค์”✡

10 และ​ยัง​กล่าว​ว่า

“องค์​พระผู้เป็นเจ้า ใน​ปฐมกาล พระองค์​ทรง​วาง​รากฐาน​ของ​แผ่นดิน​โลก

และ​ฟ้าสวรรค์​เป็น​ผลงาน​จาก​มือ​ของ​พระองค์

11 สิ่ง​เหล่า​นั้น​จะ​พินาศ แต่​พระองค์​ยัง​ดำรง​อยู่

สิ่ง​เหล่า​นั้น​ทั้งหมด​จะ​เก่า​ลง​เหมือน​เสื้อผ้า

12 พระองค์​จะ​ม้วน​มัน​ขึ้น​เหมือน​เสื้อคลุม

และ​มัน​จะ​เปลี่ยน​ไป

แต่​พระองค์​ยัง​คง​เป็น​องค์​เดิม

ปี​ทั้งหลาย​ของ​พระองค์​จะ​ไม่​สิ้นสุด”✡

13 พระเจ้า​เคย​กล่าว​กับ​ทูตสวรรค์​องค์​ไหน​หรือ​ว่า

“จง​นั่ง​ทาง​ขวา​ของ​เรา

จน​กว่า​เรา​จะ​ทำ​ให้​ศัตรู​ของ​เจ้า​เป็น​ที่​วาง​เท้า​ของ​เจ้า”✡

14 ทูตสวรรค์​ทั้งปวง​ไม่​ใช่​วิญญาณ​ที่​รับใช้ ซึ่ง​ถูก​ส่ง​ออก​ไป​เพื่อ​รับใช้​คน​ที่​จะ​ได้รับ​ความรอด​เป็น​มรดก​หรือ?

2

1 เพราะ​เหตุ​นี้ เรา​จึง​ต้อง​ใส่ใจ​สิ่ง​ที่​เรา​ได้​ยิน​มา​ให้​มาก​ยิ่ง​ขึ้น เพื่อ​ไม่​ให้​เรา​หลุดลอย​ไป 2 เพราะ​ถ้อยคำ​ที่​กล่าว​ผ่าน​เหล่า​ทูตสวรรค์​ปรากฏ​ว่า​มั่นคง และ​การ​ละเมิด​กับ​การ​ไม่​เชื่อฟัง​ทุก​อย่าง​ต่าง​ได้รับ​โทษ​อย่าง​ยุติธรรม 3 แล้ว​เรา​จะ​หนี​พ้น​ได้​อย่างไร หาก​เรา​ละเลย​ความรอด​อัน​ยิ่งใหญ่​เช่น​นี้ องค์​พระผู้เป็นเจ้า​เป็น​ผู้​กล่าว​ถึง​ความรอด​นี้​เป็น​ครั้ง​แรก แล้ว​คน​ที่​ได้​ยิน​ก็​ยืนยัน​เรื่อง​นี้​แก่​เรา 4 พระเจ้า​ก็​ทรง​ร่วม​เป็น​พยาน​กับ​พวกเขา​ด้วย ทั้ง​ด้วย​หมายสำคัญ สิ่ง​อัศจรรย์ การ​สำแดง​พลัง​นานา​ชนิด และ​ของประทาน​จาก​พระวิญญาณบริสุทธิ์ ตาม​พระประสงค์​ของ​พระองค์?

5 เพราะ​พระองค์​ไม่​ได้​ให้​โลก​ที่​จะ​มา​ถึง ซึ่ง​เรา​กำลัง​กล่าว​ถึง อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​เหล่า​ทูตสวรรค์ 6 แต่​มี​ผู้​หนึ่ง​เป็น​พยาน​ไว้​ที่​แห่ง​หนึ่ง​ว่า

“มนุษย์​เป็น​อะไร พระองค์​จึง​นึก​ถึง​เขา

หรือ​บุตร​ของ​มนุษย์​เป็น​อะไร พระองค์​จึง​เอาใจใส่​เขา

7 พระองค์​ทรง​ทำ​ให้​เขา​ต่ำ​กว่า​เหล่า​ทูตสวรรค์​เพียง​เล็กน้อย

พระองค์​ทรง​สวม​มงกุฎ​แห่ง​พระสิริ​และ​เกียรติ​ให้​เขา*

8 พระองค์​ทรง​ให้​ทุก​สิ่ง​อยู่​ใต้​เท้า​ของ​เขา”✡

เมื่อ​พระองค์​ทรง​ให้​ทุก​สิ่ง​อยู่​ใต้​เขา ก็​ไม่​มี​สิ่ง​ใด​เหลือ​อยู่​ที่​ไม่​อยู่​ใต้​เขา แต่​เวลา​นี้ เรา​ยัง​ไม่​เห็น​ว่า​ทุก​สิ่ง​อยู่​ใต้​เขา 9 แต่​เรา​เห็น​พระเยซู ผู้​ที่​ถูก​ทำ​ให้​ต่ำ​กว่า​เหล่า​ทูตสวรรค์​เพียง​เล็กน้อย เพราะ​พระองค์​ทรง​ทน​ทุกข์​จน​ถึง​ความตาย จึง​ได้รับ​มงกุฎ​แห่ง​พระสิริ​และ​เกียรติ เพื่อ​โดย​พระคุณ​ของ​พระเจ้า พระองค์​จะ​ได้​ลิ้มรส​ความตาย​เพื่อ​ทุก​คน

10 ทุก​สิ่ง​มี​อยู่​เพื่อ​พระเจ้า​และ​เกิด​ขึ้น​โดย​พระองค์ เมื่อ​พระองค์​ทรง​นำ​บุตร​มากมาย​ไป​สู่​พระสิริ จึง​เป็น​การ​เหมาะสม​ที่​พระองค์​จะ​ทรง​ทำ​ให้​ผู้​ริเริ่ม​ความรอด​ของ​พวกเขา​สมบูรณ์​ผ่าน​ความทุกข์ 11 เพราะ​ทั้ง​ผู้​ที่​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์ และ​คน​ที่​ได้รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์ ล้วน​มา​จาก​ผู้​เดียวกัน ด้วย​เหตุ​นี้ พระองค์​จึง​ไม่​อาย​ที่​จะ​เรียก​พวกเขา​ว่า​พี่น้อง† 12 โดย​กล่าว​ว่า

“เรา​จะ​ประกาศ​พระนาม​ของ​พระองค์​แก่​พี่น้อง​ของ​เรา

ท่ามกลาง​ที่​ประชุม เรา​จะ​ร้องเพลง​สรรเสริญ​พระองค์”✡

13 และ​อีก​ครั้ง​หนึ่ง “เรา​จะ​วางใจ​ใน​พระองค์” และ​อีก​ครั้ง “ดูสิ นี่​คือ​เรา พร้อม​กับ​บรรดา​บุตร​ที่​พระเจ้า​ประทาน​แก่​เรา”✡ 14 ใน​เมื่อ​บรรดา​บุตร​มี​ส่วน​ใน​เนื้อ​และ​เลือด พระองค์​เอง​ก็​มี​ส่วน​ใน​เนื้อ​และ​เลือด​เช่น​เดียวกัน เพื่อ​ว่า​โดย​ความตาย พระองค์​จะ​ทำ​ให้​ผู้​ที่​มี​อำนาจ​แห่ง​ความตาย คือ​มาร หมด​อำนาจ​ลง 15 และ​จะ​ปลดปล่อย​ทุก​คน​ที่​ตลอด​ชีวิต​ตก​เป็น​ทาส​เพราะ​ความ​กลัว​ตาย 16 เพราะ​แน่นอน​ว่า พระองค์​ไม่​ได้​ช่วย​เหล่า​ทูตสวรรค์ แต่​ทรง​ช่วย​ลูกหลาน‡ ของ​อับราฮัม 17 เพราะ​เหตุ​นี้ พระองค์​จึง​จำเป็น​ต้อง​เป็น​เหมือน​พี่น้อง​ของ​พระองค์​ทุก​ประการ เพื่อ​จะ​ได้​เป็น​มหาปุโรหิต​ผู้​มี​เมตตา​และ​ซื่อสัตย์​ใน​เรื่อง​ที่​เกี่ยว​กับ​พระเจ้า และ​เพื่อ​ทำ​การ​ชดใช้​บาป​ของ​ประชาชน 18 เพราะ​พระองค์​เอง​ทรง​ทน​ทุกข์​ขณะ​ถูก​ทดลอง พระองค์​จึง​สามารถ​ช่วย​คน​ที่​กำลัง​ถูก​ทดลอง​ได้

3

1 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง​ผู้​บริสุทธิ์ ผู้​มี​ส่วน​ใน​การ​เรียก​จาก​สวรรค์ จง​พิจารณา​พระเยซู ผู้​เป็น​อัครทูต​และ​มหาปุโรหิต​ที่​เรา​ประกาศ​ยอมรับ 2 พระองค์​ทรง​ซื่อสัตย์​ต่อ​ผู้​ที่​แต่งตั้ง​พระองค์ เช่น​เดียว​กับ​โมเสส​ที่​ซื่อสัตย์​ใน​บ้าน​ทั้งหมด​ของ​พระเจ้า 3 เพราะ​พระเยซู​ทรง​สมควร​ได้รับ​พระสิริ​มาก​กว่า​โมเสส เช่น​เดียว​กับ​ผู้​สร้าง​บ้าน​ย่อม​มี​เกียรติ​มาก​กว่า​ตัว​บ้าน 4 บ้าน​ทุก​หลัง​ย่อม​มี​ผู้​สร้าง แต่​ผู้​ที่​สร้าง​ทุก​สิ่ง​คือ​พระเจ้า 5 โมเสส​ซื่อสัตย์​ใน​บ้าน​ทั้งหมด​ของ​พระเจ้า​ใน​ฐานะ​ผู้รับใช้ เพื่อ​เป็น​พยาน​ถึง​สิ่ง​ที่​จะ​กล่าว​ใน​ภายหลัง 6 แต่​พระคริสต์* ทรง​ซื่อสัตย์​ใน​ฐานะ​พระบุตร​เหนือ​บ้าน​ของ​พระเจ้า และ​เรา​เอง​คือ​บ้าน​นั้น หาก​เรา​ยึดมั่น​ใน​ความ​มั่นใจ และ​ความ​ภาคภูมิใจ​ใน​ความหวัง​ของ​เรา​ไว้​จน​ถึง​ที่สุด 7 เพราะ​ฉะนั้น ตาม​ที่​พระวิญญาณบริสุทธิ์​กล่าว​ว่า

“วัน​นี้ ถ้า​พวกคุณ​ได้​ยิน​เสียง​ของ​พระองค์

8 อย่า​ทำ​ใจ​ให้​แข็ง​กระด้าง​เหมือน​ใน​ครั้ง​ที่​กบฏ

ใน​วัน​แห่ง​การ​ทดสอบ​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร

9 ที่​นั่น บรรพบุรุษ​ของ​พวกคุณ​ทดสอบ​เรา​และ​ลองใจ​เรา

ทั้ง​ยัง​ได้​เห็น​การ​กระทำ​ของ​เรา​ตลอด​สี่สิบ​ปี

10 เพราะ​เหตุ​นี้ เรา​จึง​ไม่​พอใจ​คน​รุ่น​นั้น

และ​กล่าว​ว่า ‘ใจ​ของ​พวกเขา​หลงผิด​อยู่​เสมอ

และ​พวกเขา​ไม่​รู้จัก​ทาง​ของ​เรา’

11 ดัง​ที่​เรา​ได้​สาบาน​ด้วย​ความ​โกรธ​ของ​เรา​ว่า

‘พวกเขา​จะ​ไม่​ได้​เข้า​สู่​การ​พักสงบ​ของ​เรา’ ”✡

12 พี่น้อง จง​ระวัง​ให้​ดี เกรง​ว่า​คน​ใด​คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​จะ​มี​ใจ​ชั่ว​ที่​ไม่​เชื่อ จน​ถอย​ห่าง​จาก​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต 13 แต่​จง​เตือน​กัน​ทุก​วัน ตราบ​ใด​ที่​ยัง​เรียก​ว่า “วัน​นี้” เพื่อ​ไม่​ให้​คน​ใด​คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​มี​ใจ​แข็ง​กระด้าง​เพราะ​การ​หลอกลวง​ของ​บาป 14 เพราะ​เรา​ได้​กลาย​เป็น​ผู้​มี​ส่วน​ใน​พระคริสต์ หาก​เรา​ยึดมั่น​ใน​ความ​มั่นใจ​ที่​เรา​มี​ตั้งแต่​แรก​ไว้​จน​ถึง​ที่สุด 15 ดัง​ที่​มี​คำ​กล่าว​ว่า

“วัน​นี้ ถ้า​พวกคุณ​ได้​ยิน​เสียง​ของ​พระองค์

อย่า​ทำ​ใจ​ให้​แข็ง​กระด้าง​เหมือน​ใน​ครั้ง​ที่​กบฏ”✡

16 แล้ว​ใคร​บ้าง​ที่​ได้​ยิน​แล้ว​กบฏ? ไม่​ใช่​ทุก​คน​ที่​โมเสส​นำ​ออก​จาก​อียิปต์​หรือ? 17 พระองค์​ไม่​พอใจ​ใคร​เป็น​เวลา​สี่สิบ​ปี? ไม่​ใช่​คน​ที่​ทำ​บาป ซึ่ง​ร่าง​ของ​พวกเขา​ล้ม​ลง​ใน​ถิ่น​ทุรกันดาร​หรือ? 18 และ​พระองค์​ทรง​สาบาน​กับ​ใคร​ว่า​พวกเขา​จะ​ไม่​ได้​เข้า​สู่​การ​พักสงบ​ของ​พระองค์ ถ้า​ไม่​ใช่​คน​ที่​ไม่​เชื่อฟัง? 19 เรา​จึง​เห็น​ว่า พวกเขา​ไม่​สามารถ​เข้า​ได้​เพราะ​ความ​ไม่​เชื่อ

4

1 เพราะ​ฉะนั้น ให้​เรา​เกรงกลัว​ไว้ เกรง​ว่า​จะ​ปรากฏ​ว่า​คน​ใด​คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​พลาด​จาก​พระสัญญา​ที่​ว่า​จะ​ได้​เข้า​สู่​การ​พักสงบ​ของ​พระองค์ 2 เพราะ​เรา​เอง​ก็​ได้​ฟัง​ข่าวดี​ที่​ประกาศ​มา เช่น​เดียว​กับ​พวกเขา แต่​ถ้อยคำ​ที่​พวกเขา​ได้​ยิน​ไม่​เป็น​ประโยชน์​แก่​พวกเขา เพราะ​คน​ที่​ได้​ยิน​ไม่​ได้​ผสม​ถ้อยคำ​นั้น​เข้า​กับ​ความเชื่อ 3 เพราะ​พวก​เรา​ที่​เชื่อ​แล้ว​ย่อม​เข้า​สู่​การ​พักสงบ​นั้น ดัง​ที่​พระองค์​ได้​กล่าว​ว่า “ดัง​ที่​เรา​ได้​สาบาน​ด้วย​ความ​โกรธ​ของ​เรา​ว่า พวกเขา​จะ​ไม่​ได้​เข้า​สู่​การ​พักสงบ​ของ​เรา”✡ ทั้ง​ที่​งาน​ทั้งหลาย​ได้​เสร็จสิ้น​มา​ตั้งแต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก 4 เพราะ​พระองค์​ได้​กล่าว​ถึง​วัน​ที่​เจ็ด​ไว้​ที่​แห่ง​หนึ่ง​ว่า “พระเจ้า​ทรง​พัก​จาก​งาน​ทั้งสิ้น​ของ​พระองค์​ใน​วัน​ที่​เจ็ด”✡ 5 และ​ใน​ที่​นี้ พระองค์​กล่าว​อีก​ว่า “พวกเขา​จะ​ไม่​ได้​เข้า​สู่​การ​พักสงบ​ของ​เรา”✡

6 ดังนั้น ใน​เมื่อ​ยัง​คง​มี​บาง​คน​ที่​จะ​เข้า​สู่​การ​พักสงบ​นั้น และ​คน​ที่​เคย​ได้​ฟัง​ข่าวดี​ที่​ประกาศ​มา​ก่อน​หน้า​นี้​ไม่​ได้​เข้า​เพราะ​การ​ไม่​เชื่อฟัง 7 พระองค์​จึง​กำหนด​วัน​หนึ่ง​ขึ้น​อีก คือ “วัน​นี้” โดย​กล่าว​ผ่าน​ดาวิด​อีก​นาน​ต่อ​มา ดัง​ที่​กล่าว​ไว้​แล้ว​ว่า

“วัน​นี้ ถ้า​พวกคุณ​ได้​ยิน​เสียง​ของ​พระองค์

อย่า​ทำ​ใจ​ให้​แข็ง​กระด้าง”✡

8 เพราะ​ถ้า​โยชูวา​ได้​ให้​พวกเขา​พักสงบ พระองค์​ก็​คง​ไม่​ได้​กล่าว​ถึง​วัน​อื่น​ใน​ภายหลัง 9 เพราะ​ฉะนั้น การ​พักสงบ​แบบ​วัน​สะบาโต​จึง​ยัง​คง​เหลือ​อยู่​สำหรับ​ประชาชน​ของ​พระเจ้า 10 เพราะ​คน​ที่​ได้​เข้า​สู่​การ​พักสงบ​ของ​พระองค์ ก็​ได้​พัก​จาก​งาน​ของ​ตน​เอง เช่น​เดียว​กับ​ที่​พระเจ้า​ทรง​พัก​จาก​งาน​ของ​พระองค์ 11 เพราะ​ฉะนั้น ให้​เรา​พยายาม​อย่าง​เต็ม​ที่​ที่​จะ​เข้า​สู่​การ​พักสงบ​นั้น เพื่อ​ไม่​ให้​ใคร​ล้ม​ลง​ตาม​แบบอย่าง​การ​ไม่​เชื่อฟัง​เช่น​นั้น 12 เพราะ​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​มี​ชีวิต​และ​ทำงาน​อยู่ คม​ยิ่ง​กว่า​ดาบ​สอง​คม​เล่ม​ใด ๆ แทง​ทะลุ​จน​ถึง​การ​แยก​จิต​กับ​วิญญาณ ข้อต่อ​กับ​ไขกระดูก และ​สามารถ​แยกแยะ​ความคิด​กับ​เจตนา​ของ​ใจ​ได้ 13 ไม่​มี​สิ่งสร้าง​ใด​ซ่อน​พ้น​สายตา​ของ​พระองค์​ได้ แต่​ทุก​สิ่ง​ล้วน​เปลือยเปล่า​และ​เปิด​ออก​ต่อ​สายตา​ของ​พระองค์ ผู้​ที่​เรา​ต้อง​ให้​คำ​ชี้แจง

14 ใน​เมื่อ​เรา​มี​มหาปุโรหิต​ผู้​ยิ่งใหญ่ ผู้​ได้​ผ่าน​ฟ้าสวรรค์​ทั้งหลาย​ไป​แล้ว คือ​พระเยซู​พระบุตร​ของ​พระเจ้า ให้​เรา​ยึดมั่น​ใน​สิ่ง​ที่​เรา​ประกาศ​ยอมรับ​ไว้ 15 เพราะ​เรา​ไม่​ได้​มี​มหาปุโรหิต​ที่​ไม่​สามารถ​เห็นอกเห็นใจ​ความ​อ่อนแอ​ของ​เรา แต่​เรา​มี​ผู้​ที่​ถูก​ทดลอง​ใน​ทุก​ด้าน​เหมือน​กับ​เรา แต่​ปราศจาก​บาป 16 เพราะ​ฉะนั้น ให้​เรา​เข้า​ไป​ใกล้​บัลลังก์​แห่ง​พระคุณ​ด้วย​ความ​มั่นใจ เพื่อ​เรา​จะ​ได้​รับ​พระเมตตา และ​พบ​พระคุณ​ที่​จะ​ช่วย​เรา​ใน​ยาม​จำเป็น

5

1 มหาปุโรหิต​ทุก​คน​มา​จาก​ท่ามกลาง​มนุษย์ และ​ได้รับ​การ​แต่งตั้ง​เพื่อ​มนุษย์​ใน​เรื่อง​ที่​เกี่ยว​กับ​พระเจ้า เพื่อ​เขา​จะ​ถวาย​ทั้ง​ของ​ถวาย​และ​เครื่องบูชา​สำหรับ​บาป 2 เขา​สามารถ​ปฏิบัติ​อย่าง​อ่อนโยน​ต่อ​คน​ที่​ไม่​รู้​และ​หลงผิด เพราะ​ตัว​เขา​เอง​ก็​มี​ความอ่อนแอ​อยู่​รอบ​ด้าน​เช่น​กัน 3 เพราะ​เหตุ​นี้ เขา​จึง​ต้อง​ถวาย​เครื่องบูชา​สำหรับ​บาป ทั้ง​เพื่อ​ประชาชน​และ​เพื่อ​ตัว​เขา​เอง 4 ไม่​มี​ใคร​รับ​เกียรติ​นี้​มา​เป็น​ของ​ตน​เอง แต่​ต้อง​เป็น​ผู้​ที่​พระเจ้า​ทรง​เรียก เหมือน​อย่าง​อาโรน 5 เช่น​เดียว​กัน พระคริสต์​ไม่​ได้​ยกย่อง​พระองค์​เอง​ให้​เป็น​มหาปุโรหิต แต่​ผู้​ที่​กล่าว​กับ​พระองค์​คือ​พระเจ้า​ผู้​กล่าว​ว่า

“เจ้า​เป็น​บุตร​ของ​เรา

วัน​นี้​เรา​ได้​เป็น​บิดา​ของ​เจ้า”✡

6 พระองค์​ยัง​กล่าว​ใน​อีก​แห่ง​หนึ่ง​ว่า

“เจ้า​เป็น​ปุโรหิต​ตลอดไป

ตาม​ลำดับ​ปุโรหิต​ของ​เมลคีเซเดค”✡

7 ใน​ช่วง​ที่​พระองค์​อยู่​ใน​เนื้อหนัง พระองค์​ได้​ถวาย​คำ​อธิษฐาน​และ​คำ​วิงวอน ด้วย​เสียง​ร้อง​อัน​ดัง​และ​น้ำตา ต่อ​พระเจ้า​ผู้​สามารถ​ช่วย​พระองค์​ให้​พ้น​จาก​ความตาย และ​พระเจ้า​ทรง​ฟัง​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ทรง​เคารพ​ยำเกรง​พระเจ้า 8 แม้​พระองค์​เป็น​พระบุตร พระองค์​ก็​ได้​เรียนรู้​การ​เชื่อฟัง​จาก​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทรง​ทน​ทุกข์ 9 เมื่อ​พระองค์​ถูก​ทำ​ให้​สมบูรณ์​แล้ว พระองค์​ก็​ได้​เป็น​ผู้​ก่อ​ให้​เกิด​ความรอด​นิรันดร์​แก่​ทุก​คน​ที่​เชื่อฟัง​พระองค์ 10 โดย​พระเจ้า​ทรง​ประกาศ​ให้​พระองค์​เป็น​มหาปุโรหิต​ตาม​ลำดับ​ปุโรหิต​ของ​เมลคีเซเดค

11 เกี่ยว​กับ​ผู้​นี้ เรา​มี​หลาย​อย่าง​ที่​จะ​กล่าว และ​อธิบาย​ได้​ยาก เพราะ​พวกคุณ​กลาย​เป็น​คน​ที่​ฟัง​แล้ว​เข้าใจ​ได้​ช้า 12 ที่​จริง ถึง​เวลา​นี้​พวกคุณ​ควร​จะ​เป็น​ครู​ได้​แล้ว แต่​กลับ​ยัง​ต้อง​ให้​ใคร​สัก​คน​มา​สอน​พวกคุณ​อีก​ถึง​พื้นฐาน​เบื้องต้น​ของ​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​เปิดเผย พวกคุณ​กลับ​ต้องการ​น้ำนม ไม่​ใช่​อาหาร​แข็ง 13 ทุก​คน​ที่​ยัง​ต้อง​กิน​น้ำนม​ย่อม​ไม่​ชำนาญ​ใน​ถ้อยคำ​เรื่อง​ความชอบธรรม เพราะ​เขา​ยัง​เป็น​ทารก 14 แต่​อาหาร​แข็ง​มี​ไว้​สำหรับ​คน​ที่​โต​เต็มที่ ซึ่ง​ฝึก​การ​รับรู้​ของ​ตน​ด้วย​การ​ใช้​อยู่​เสมอ จน​แยก​แยะ​ความดี​กับ​ความชั่ว​ได้

6

1 เพราะ​ฉะนั้น ให้​เรา​ก้าว​พ้น​คำสอน​เบื้องต้น​เกี่ยว​กับ​พระคริสต์ และ​มุ่ง​ต่อ​ไป​สู่​ความสมบูรณ์ โดย​ไม่​วาง​รากฐาน​ซ้ำ​อีก คือ​การ​กลับใจ​จาก​การกระทำ​ที่​ตาย​แล้ว ความเชื่อ​ต่อ​พระเจ้า 2 คำสอน​เรื่อง​การ​รับ​บัพติศมา​ต่าง ๆ การ​วางมือ การ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย และ​การ​พิพากษา​นิรันดร์ 3 เรา​จะ​ทำ​เช่น​นี้ ถ้า​พระเจ้า​ทรง​อนุญาต 4 เพราะ​สำหรับ​คน​ที่​ครั้ง​หนึ่ง​เคย​ได้รับ​ความ​สว่าง เคย​ลิ้มรส​ของ​ประทาน​จาก​สวรรค์ และ​ได้​เป็น​ผู้​มี​ส่วน​ใน​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์ 5 เคย​ลิ้มรส​ทั้ง​ถ้อยคำ​อัน​ดี​ของ​พระเจ้า​และ​พลัง​ของ​ยุค​ที่​จะ​มา 6 แล้ว​กลับ​ตก​ไป ย่อม​เป็น​ไป​ไม่​ได้​ที่​จะ​ฟื้นฟู​พวกเขา​อีก​ครั้ง​ให้​กลับใจ ใน​เมื่อ​พวกเขา​เอง​ตรึง​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​บน​กางเขน​อีก​ครั้ง และ​ทำ​ให้​พระองค์​อับอาย​ต่อ​หน้า​คน​ทั้งหลาย 7 แผ่นดิน​ที่​ดื่ม​น้ำฝน​ซึ่ง​ตก​ลง​มา​บน​มัน​บ่อย ๆ และ​ให้​พืชผล​ที่​เหมาะ​สำหรับ​คน​ที่​เพาะปลูก​มัน ย่อม​ได้รับ​พระพร​จาก​พระเจ้า 8 แต่​ถ้า​มัน​ให้​หนาม​และ​พง​หนาม มัน​ก็​ถูก​ปฏิเสธ และ​ใกล้​จะ​ถูก​สาปแช่ง ท้าย​ที่สุด​ก็​จะ​ถูก​เผา

9 แต่​พวกคุณ​ที่รัก แม้​เรา​กล่าว​เช่น​นี้ เรา​ก็​มั่นใจ​ว่า​สำหรับ​พวกคุณ​ยัง​มี​สิ่ง​ที่​ดี​กว่า​นี้ คือ​สิ่ง​ที่​มา​ควบคู่​กับ​ความรอด 10 เพราะ​พระเจ้า​จะ​ไม่​ทรง​ทำ​อย่าง​ไม่​ชอบธรรม​ด้วย​การ​ลืม​งาน​ของ​พวกคุณ และ​ความ​เหน็ดเหนื่อย​ที่​เกิด​จาก​ความ​รัก​ซึ่ง​พวกคุณ​แสดง​ต่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ ด้วย​การ​รับใช้​บรรดา​ผู้บริสุทธิ์ และ​ยัง​คง​รับใช้​พวกเขา​อยู่ 11 เรา​ปรารถนา​ให้​พวกคุณ​แต่ละ​คน​แสดง​ความ​ขยัน​แบบ​เดียว​กัน เพื่อ​จะ​มี​ความหวัง​อย่าง​เต็มเปี่ยม​จน​ถึง​ที่สุด 12 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ไม่​เฉื่อยชา แต่​ทำ​ตาม​แบบอย่าง​ของ​คน​ที่​ได้รับ​พระสัญญา​เป็น​มรดก​โดย​ความเชื่อ​และ​ความอดทน

13 เมื่อ​พระเจ้า​ทรง​ให้​พระสัญญา​แก่​อับราฮัม เพราะ​ไม่​มี​ผู้​ใด​ยิ่งใหญ่​กว่า​ที่​พระองค์​จะ​ทรง​สาบาน​โดย​อ้าง​ถึง​ได้ พระองค์​จึง​ทรง​สาบาน​โดย​อ้าง​ถึง​พระองค์​เอง 14 ว่า “เรา​จะ​อวยพร​เจ้า​อย่าง​แน่นอน และ​จะ​ทำ​ให้​เจ้า​ทวี​จำนวน​ขึ้น​อย่าง​มาก”✡ 15 ดัง​นั้น หลัง​จาก​อับราฮัม​อดทน​รอคอย เขา​ก็​ได้รับ​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​สัญญา 16 มนุษย์​ย่อม​สาบาน​โดย​อ้าง​ถึง​ผู้​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า และ​ใน​ข้อ​โต้แย้ง​ทุก​เรื่อง คำ​สาบาน​เป็น​ข้อ​ยุติ​เพื่อ​ยืนยัน​เรื่อง​นั้น 17 เช่น​เดียว​กัน พระเจ้า​ทรง​ตั้งใจ​จะ​แสดง​ให้​ผู้รับ​มรดก​ตาม​พระสัญญา​เห็น​อย่าง​ชัดเจน​ยิ่ง​ขึ้น​ว่า ความ​ตั้งใจ​ของ​พระองค์​ไม่​เปลี่ยนแปลง พระองค์​จึง​ทรง​รับรอง​ด้วย​คำ​สาบาน 18 เพื่อ​ว่า​โดย​สอง​สิ่ง​ที่​ไม่​เปลี่ยนแปลง และ​ใน​สอง​สิ่ง​นี้​พระเจ้า​ไม่​อาจ​โกหก​ได้ เรา​ผู้​หนี​มา​หา​ที่​ลี้ภัย​และ​ยึด​ความหวัง​ที่​วาง​อยู่​ตรง​หน้า​ไว้ จะ​ได้​รับ​กำลังใจ​อย่าง​มาก 19 เรา​มี​ความหวัง​นี้​เป็น​เหมือน​สมอ​ของ​จิต เป็น​ความหวัง​ที่​มั่นคง​และ​แน่วแน่ และ​เข้า​ไป​ถึง​ภายใน​ม่าน 20 ที่​ซึ่ง​พระเยซู​ได้​เข้า​ไป​ก่อน​เพื่อ​เรา ใน​ฐานะ​ผู้​นำ​หน้า โดย​ทรง​เป็น​มหาปุโรหิต​ตลอด​ไป​ตาม​ลำดับ​ปุโรหิต​ของ​เมลคีเซเดค

7

1 เมลคีเซเดค​คน​นี้ เป็น​กษัตริย์​แห่ง​ซาเลม เป็น​ปุโรหิต​ของ​พระเจ้า​ผู้​สูงสุด เขา​ได้​พบ​อับราฮัม​ซึ่ง​กำลัง​กลับ​มา​จาก​การ​สังหาร​บรรดา​กษัตริย์ และ​ได้​อวยพร​อับราฮัม 2 อับราฮัม​ยัง​แบ่ง​หนึ่ง​ใน​สิบ​จาก​ของ​ทั้งหมด​ให้​เขา ก่อน​อื่น ชื่อ​ของ​เขา​เมื่อ​แปล​ความหมาย​คือ “กษัตริย์​แห่ง​ความชอบธรรม” แล้ว​เขา​ยัง​เป็น “กษัตริย์​แห่ง​ซาเลม” ซึ่ง​หมายความ​ว่า “กษัตริย์​แห่ง​สันติสุข” 3 เขา​ไม่​มี​บิดา ไม่​มี​มารดา ไม่​มี​ลำดับ​วงศ์ตระกูล ไม่​มี​ทั้ง​จุด​เริ่มต้น​ของ​วัน​เวลา​หรือ​จุด​จบ​ของ​ชีวิต แต่​ถูก​ทำ​ให้​มี​ลักษณะ​เหมือน​พระบุตร​ของ​พระเจ้า และ​ยัง​คง​เป็น​ปุโรหิต​อยู่​ตลอด

4 ลอง​พิจารณา​ดู​ว่า​คน​นี้​ยิ่งใหญ่​เพียง​ใด แม้​แต่​อับราฮัม ผู้​เป็น​ต้น​ตระกูล ก็​ยัง​มอบ​หนึ่ง​ใน​สิบ​จาก​ของ​ริบ​ที่​ดี​ที่สุด​ให้​เขา 5 จริง​อยู่ ลูกหลาน​ของ​เลวี​ที่​รับ​ตำแหน่ง​ปุโรหิต​มี​คำบัญชา​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ให้​เก็บ​หนึ่ง​ใน​สิบ​จาก​ประชาชน คือ​จาก​พี่น้อง​ของ​ตน แม้​คน​เหล่า​นั้น​เอง​ก็​สืบ​เชื้อสาย​มา​จาก​อับราฮัม 6 แต่​เมลคีเซเดค ผู้​ไม่​ได้​นับ​ลำดับ​วงศ์ตระกูล​จาก​พวกเขา กลับ​รับ​หนึ่ง​ใน​สิบ​จาก​อับราฮัม และ​อวยพร​ผู้​ที่​ได้​รับ​พระสัญญา​ทั้งหลาย 7 ไม่​มี​ข้อ​โต้แย้ง​เลย​ว่า ผู้​ที่​น้อย​กว่า​ย่อม​ได้รับ​พร​จาก​ผู้​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า 8 ที่​นี่ คน​ที่​ต้อง​ตาย​เป็น​ผู้รับ​หนึ่ง​ใน​สิบ แต่​ที่​นั่น ผู้​ที่​รับ​หนึ่ง​ใน​สิบ​เป็น​ผู้​ที่​มี​พยาน​ยืนยัน​ว่า​เขา​มี​ชีวิต​อยู่ 9 อาจ​กล่าว​ได้​ว่า แม้​แต่​เลวี ผู้​รับ​หนึ่ง​ใน​สิบ ก็​ได้​จ่าย​หนึ่ง​ใน​สิบ​ผ่าน​ทาง​อับราฮัม 10 เพราะ​เมื่อ​เมลคีเซเดค​พบ​อับราฮัม เลวี​ยัง​อยู่​ใน​ตัว​อับราฮัม​ผู้​เป็น​บรรพบุรุษ​ของ​เขา

11 ถ้า​ความสมบูรณ์​เกิด​ขึ้น​ได้​โดย​ความ​เป็น​ปุโรหิต​ของ​เลวี เพราะ​ประชาชน​ได้รับ​ธรรมบัญญัติ​ภายใต้​ความ​เป็น​ปุโรหิต​นั้น แล้ว​เหตุ​ใด​จึง​ยัง​จำเป็น​ต้อง​มี​ปุโรหิต​อีก​คน​หนึ่ง​เกิด​ขึ้น​ตาม​ลำดับ​ปุโรหิต​ของ​เมลคีเซเดค แทน​ที่​จะ​เรียก​ว่า​ตาม​ลำดับ​ปุโรหิต​ของ​อาโรน? 12 เพราะ​เมื่อ​ความ​เป็น​ปุโรหิต​เปลี่ยน​ไป ก็​จำเป็น​ต้อง​มี​การ​เปลี่ยนแปลง​ใน​ธรรมบัญญัติ​ด้วย 13 ผู้​ที่​มี​คำ​เหล่า​นี้​กล่าว​ถึง​นั้น​มา​จาก​อีก​เผ่า​หนึ่ง ซึ่ง​ไม่​เคย​มี​ใคร​จาก​เผ่า​นั้น​ทำ​หน้าที่​ที่​แท่นบูชา 14 เพราะ​เห็น​ได้​ชัด​ว่า​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​สืบ​เชื้อสาย​มา​จาก​ยูดาห์ และ​โมเสส​ไม่​ได้​กล่าว​อะไร​เกี่ยว​กับ​ความ​เป็น​ปุโรหิต​ของ​เผ่า​นี้ 15 เรื่อง​นี้​ยิ่ง​เห็น​ได้​ชัด​ขึ้น​อีก ถ้า​มี​ปุโรหิต​อีก​คน​หนึ่ง​เกิด​ขึ้น​ใน​ลักษณะ​ที่​เหมือน​เมลคีเซเดค 16 พระองค์​ได้​เป็น​ปุโรหิต ไม่​ใช่​ตาม​กฎ​ของ​คำบัญชา​ที่​เกี่ยว​กับ​เนื้อหนัง แต่​ตาม​พลัง​ของ​ชีวิต​ที่​ไม่​มี​วัน​สิ้นสุด 17 เพราะ​มี​พยาน​ยืนยัน​ว่า

“เจ้า​เป็น​ปุโรหิต​ตลอดไป

ตาม​ลำดับ​ปุโรหิต​ของ​เมลคีเซเดค”✡

18 คำบัญชา​ก่อน​หน้า​นี้​จึง​ถูก​ยกเลิก เพราะ​มัน​อ่อนแอ​และ​ไร้​ประโยชน์ 19 เพราะ​ธรรมบัญญัติ​ไม่​ได้​ทำ​ให้​สิ่ง​ใด​สมบูรณ์ แต่​มี​การ​นำ​ความหวัง​ที่​ดี​กว่า​เข้า​มา และ​โดย​ความหวัง​นี้​เรา​เข้า​ใกล้​พระเจ้า 20 และ​การ​ที่​พระองค์​ได้​เป็น​ปุโรหิต​นั้น​ไม่ได้​เกิด​ขึ้น​โดย​ปราศจาก​คำ​สาบาน 21 ปุโรหิต​เหล่า​นั้น​ได้รับ​ตำแหน่ง​โดย​ไม่​มี​คำ​สาบาน แต่​พระองค์​ได้รับ​ตำแหน่ง​พร้อม​กับ​คำ​สาบาน​จาก​พระเจ้า ผู้​กล่าว​ถึง​พระองค์​ว่า

“องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​สาบาน​แล้ว และ​จะ​ไม่​เปลี่ยน​พระทัย

‘เจ้า​เป็น​ปุโรหิต​ตลอดไป

ตาม​ลำดับ​ปุโรหิต​ของ​เมลคีเซเดค’ ”✡

22 ด้วย​เหตุ​นี้ พระเยซู​จึง​ได้​เป็น​ผู้​ค้ำประกัน​พันธสัญญา​ที่​ดี​กว่า

23 ปุโรหิต​เหล่า​นั้น​มี​จำนวน​มาก เพราะ​ความตาย​ขัดขวาง​ไม่​ให้​พวกเขา​ดำรง​อยู่​ต่อไป 24 แต่​พระองค์ เพราะ​ทรง​มี​ชีวิต​อยู่​ตลอด​ไป จึง​ทรง​มี​ความ​เป็น​ปุโรหิต​ที่​ไม่​เปลี่ยนแปลง 25 เพราะ​ฉะนั้น พระองค์​จึง​สามารถ​ช่วย​ให้​คน​ที่​เข้า​ใกล้​พระเจ้า​ผ่าน​พระองค์​รอด​ได้​ถึง​ที่สุด เพราะ​พระองค์​ทรง​มี​ชีวิต​อยู่​ตลอดไป​เพื่อ​วิงวอน​แทน​พวกเขา

26 มหาปุโรหิต​เช่น​นี้​เหมาะสม​กับ​เรา คือ​ผู้​บริสุทธิ์ ไร้​ความผิด ไร้​มลทิน แยก​ออก​จาก​คนบาป และ​ได้​รับ​การ​ยก​ขึ้น​ให้​สูง​กว่า​ฟ้าสวรรค์​ทั้งหลาย 27 พระองค์​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ถวาย​เครื่องบูชา​ทุก​วัน​เหมือน​มหาปุโรหิต​เหล่า​นั้น ซึ่ง​ต้อง​ถวาย​เพื่อ​บาป​ของ​ตน​เอง​ก่อน แล้ว​จึง​เพื่อ​บาป​ของ​ประชาชน เพราะ​พระองค์​ทรง​ทำ​สิ่ง​นี้​เพียง​ครั้ง​เดียว​ตลอดไป เมื่อ​ทรง​ถวาย​พระองค์​เอง 28 ธรรมบัญญัติ​แต่งตั้ง​มนุษย์​ที่​มี​ความ​อ่อนแอ​ให้​เป็น​มหาปุโรหิต แต่​ถ้อยคำ​ใน​คำ​สาบาน ซึ่ง​มา​ภายหลัง​ธรรมบัญญัติ แต่งตั้ง​พระบุตร​ผู้​ถูก​ทำ​ให้​สมบูรณ์​แล้ว​ไว้​ตลอดไป

8

1 ประเด็น​สำคัญ​ของ​สิ่ง​ที่​เรา​กำลัง​กล่าว​คือ เรา​มี​มหาปุโรหิต​เช่น​นี้ ผู้​ได้​นั่ง​ลง​ทาง​ขวา​ของ​บัลลังก์​แห่ง​องค์​ผู้​ทรง​ยิ่งใหญ่​ใน​ฟ้าสวรรค์ 2 พระองค์​เป็น​ผู้รับใช้​ใน​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์ และ​ใน​เต็นท์​แท้​ซึ่ง​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​กาง ไม่​ใช่​มนุษย์ 3 มหาปุโรหิต​ทุก​คน​ได้รับ​การ​แต่งตั้ง​ให้​ถวาย​ทั้ง​ของ​ถวาย​และ​เครื่องบูชา เพราะ​ฉะนั้น มหาปุโรหิต​ผู้​นี้​จึง​จำเป็น​ต้อง​มี​บาง​สิ่ง​สำหรับ​ถวาย​ด้วย 4 ถ้า​พระองค์​อยู่​บน​โลก พระองค์​ก็​จะ​ไม่​เป็น​ปุโรหิต​เลย เพราะ​มี​ปุโรหิต​ที่​ถวาย​ของ​ถวาย​ตาม​ธรรมบัญญัติ​อยู่​แล้ว 5 ปุโรหิต​เหล่า​นั้น​รับใช้​สิ่ง​ที่​เป็น​แบบจำลอง​และ​เงา​ของ​สิ่ง​ใน​สวรรค์ เช่น​เดียว​กับ​ที่​พระเจ้า​ทรง​เตือน​โมเสส เมื่อ​เขา​กำลัง​จะ​ทำ​เต็นท์​นั้น เพราะ​พระองค์​กล่าว​ว่า “จง​ดู​ให้​ดี เจ้า​ต้อง​ทำ​ทุก​สิ่ง​ตาม​แบบ​ที่​แสดง​แก่​เจ้า​บน​ภูเขา”✡ 6 แต่​บัด​นี้ พระองค์​ได้รับ​งาน​รับใช้​ที่​ประเสริฐ​ยิ่ง​กว่า และ​ทรง​เป็น​คนกลาง​ของ​พันธสัญญา​ที่​ดี​กว่า ซึ่ง​ได้รับ​การ​บัญญัติ​ไว้​บน​พื้นฐาน​ของ​พระสัญญา​ที่​ดี​กว่า

7 เพราะ​ถ้า​พันธสัญญา​แรก​ไม่​มี​ข้อ​บกพร่อง ก็​คง​ไม่​มี​เหตุ​ให้​ต้อง​หา​พันธสัญญา​ที่​สอง 8 แต่​พระองค์​ทรง​พบ​ข้อ​บกพร่อง​ใน​พวกเขา จึง​กล่าว​ว่า

“จง​ดู* วัน​เวลา​กำลัง​จะ​มา” องค์​พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว

“เรา​จะ​ทำ​พันธสัญญา​ใหม่​กับ​บ้าน​ของ​อิสราเอล และ​กับ​บ้าน​ของ​ยูดาห์

9 ไม่​ใช่​พันธสัญญา​แบบ​ที่​เรา​ทำ​กับ​บรรพบุรุษ​ของ​พวกเขา

ใน​วัน​ที่​เรา​จูงมือ​พวกเขา​นำ​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์

เพราะ​พวกเขา​ไม่​ได้​ดำรง​อยู่​ใน​พันธสัญญา​ของ​เรา

และ​เรา​ไม่​ใส่ใจ​พวกเขา” องค์​พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว

10 “เพราะ​นี่​คือ​พันธสัญญา​ที่​เรา​จะ​ทำ​กับ​บ้าน​ของ​อิสราเอล

หลัง​จาก​วัน​เวลา​เหล่า​นั้น” องค์​พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว

“เรา​จะ​ใส่​ธรรมบัญญัติ​ทั้งหลาย​ของ​เรา​ไว้​ใน​ความคิด​ของ​พวกเขา

และ​จะ​เขียน​ไว้​บน​ใจ​ของ​พวกเขา

เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกเขา

และ​พวกเขา​จะ​เป็น​ประชาชน​ของ​เรา

11 แต่ละ​คน​จะ​ไม่​สอน​เพื่อน​ร่วมชาติ†

และ​ไม่​สอน​พี่น้อง​ของ​ตน​โดย​กล่าว​ว่า ‘จง​รู้จัก​องค์​พระผู้เป็นเจ้า’

เพราะ​ทุก​คน​จะ​รู้จัก​เรา

ตั้งแต่​คน​เล็ก​ที่สุด​จน​ถึง​คน​ใหญ่​ที่สุด

12 เพราะ​เรา​จะ​มี​เมตตา​ต่อ​ความ​ไม่​ชอบธรรม​ของ​พวกเขา

และ​จะ​ไม่​จดจำ​บาป​กับ​การกระทำ​ที่​ไร้​กฎ​ของ​พวกเขา​อีก”✡

13 เมื่อ​พระองค์​กล่าว​ว่า “พันธสัญญา​ใหม่” พระองค์​ก็​ทรง​ทำ​ให้​พันธสัญญา​แรก​หมด​สมัย​ไป​แล้ว และ​สิ่ง​ที่​กำลัง​หมด​สมัย​และ​มี​อายุ​มาก​ขึ้น​ก็​ใกล้​จะ​สูญหาย

9

1 แม้​พันธสัญญา​แรก* ก็​มี​กฎ​ระเบียบ​สำหรับ​การ​นมัสการ​พระเจ้า และ​มี​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​บน​โลก 2 เพราะ​มี​การ​จัด​เตรียม​เต็นท์​ขึ้น ใน​ส่วน​แรก​มี​เชิงตะเกียง โต๊ะ และ​ขนมปัง​ตั้ง​ถวาย ส่วน​นี้​เรียก​ว่า “สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์” 3 หลัง​ม่าน​ชั้น​ที่​สอง​มี​เต็นท์​ส่วน​ที่​เรียก​ว่า “สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ที่สุด” 4 ใน​นั้น​มี​แท่น​ทองคำ​สำหรับ​เผา​เครื่องหอม​และ​หีบ​แห่ง​พันธสัญญา​ซึ่ง​หุ้ม​ทองคำ​ทุก​ด้าน ภายใน​หีบ​มี​ภาชนะ​ทองคำ​ใส่​มานา ไม้เท้า​ของ​อาโรน​ที่​แตก​หน่อ และ​แผ่น​ศิลา​แห่ง​พันธสัญญา 5 เหนือ​หีบ​มี​เครูบ​แห่ง​พระสิริ​กาง​ปีก​ปกคลุม​ฝา​หีบ​แห่ง​พระเมตตา เรื่อง​เหล่า​นี้​เรา​ไม่​สามารถ​กล่าว​อย่าง​ละเอียด​ได้​ใน​ตอน​นี้

6 เมื่อ​สิ่ง​เหล่า​นี้​ถูก​จัด​เตรียม​ไว้​เช่น​นี้​แล้ว​บรรดา​ปุโรหิต​ก็​เข้า​ไป​ใน​เต็นท์​ส่วน​แรก​อยู่​เสมอ​เพื่อ​ทำ​งาน​รับใช้​ตาม​หน้าที่ 7 แต่​ใน​ส่วน​ที่​สอง มี​เพียง​มหาปุโรหิต​ที่​เข้า​ไป​ปี​ละ​ครั้ง และ​เขา​ต้อง​นำ​เลือด​ไป​ด้วย​เพื่อ​ถวาย​สำหรับ​ตัว​เอง​และ​ความ​ผิด​ที่​ประชาชน​ทำ​โดย​ไม่​รู้ 8 พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ทรง​ชี้​ให้​เห็น​ว่า​ทาง​เข้า​สู่​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ยัง​ไม่​ได้​ถูก​เปิดเผย​ตราบ​ใด​ที่​เต็นท์​แรก​ยัง​ตั้ง​อยู่ 9 สิ่ง​นี้​เป็น​สัญลักษณ์​สำหรับ​ยุค​ปัจจุบัน ซึ่ง​มี​การ​ถวาย​ของ​ถวาย​และ​เครื่องบูชา​ที่​ไม่​สามารถ​ทำ​ให้​ผู้​นมัสการ​สมบูรณ์​ได้​ใน​ด้าน​จิตสำนึก 10 สิ่ง​เหล่า​นั้น​เป็น​เพียง​กฎ​ระเบียบ​ที่​เกี่ยว​กับ​ร่างกาย​ใน​เรื่อง​อาหาร เครื่องดื่ม และ​การ​ชำระล้าง​หลาย​แบบ ซึ่ง​กำหนด​ไว้​จน​ถึง​เวลา​ที่​จะ​มี​การ​จัด​สิ่ง​ต่าง ๆ ใหม่

11 แต่​เมื่อ​พระคริสต์​มา​เป็น​มหาปุโรหิต​ของ​สิ่ง​ดี​ที่​กำลัง​จะ​มา พระองค์​ทรง​ผ่าน​เต็นท์​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​และ​สมบูรณ์​กว่า ซึ่ง​ไม่​ได้​สร้าง​ด้วย​มือ คือ​ไม่​ได้​เป็น​ส่วน​หนึ่ง​ของ​สิ่ง​ทรง​สร้าง​นี้ 12 และ​พระองค์​ไม่​ได้​เข้า​ไป​ด้วย​เลือด​แพะ​หรือ​ลูกวัว แต่​ด้วย​เลือด​ของ​พระองค์​เอง พระองค์​ทรง​เข้า​ไป​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​เพียง​ครั้ง​เดียว​ตลอดไป และ​ได้​มา​ซึ่ง​การไถ่​นิรันดร์ 13 เพราะ​ถ้า​เลือด​แพะ​และ​วัว​กับ​เถ้า​ของ​ลูกวัว​ตัวเมีย​ที่​ใช้​ประพรม​คน​ที่​เป็น​มลทิน​ยัง​ชำระ​พวกเขา​ให้​บริสุทธิ์​จน​ร่างกาย​สะอาด​ได้ 14 แล้ว​เลือด​ของ​พระคริสต์​จะ​ยิ่ง​กว่า​นั้น​สัก​เพียง​ใด พระองค์​ทรง​ถวาย​พระองค์​เอง​แด่​พระเจ้า​โดย​พระวิญญาณ​นิรันดร์​อย่าง​ไร้​ตำหนิ เลือด​นั้น​จะ​ชำระ​จิตสำนึก​ของ​พวกคุณ​จาก​การกระทำ​ที่​ตาย​แล้ว เพื่อ​พวกคุณ​จะ​รับใช้​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต? 15 เพราะ​เหตุ​นี้​พระองค์​จึง​เป็น​คนกลาง​ของ​พันธสัญญา​ใหม่ เพราะ​มี​ความตาย​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​การไถ่​จาก​การ​ล่วงละเมิด​ที่​อยู่​ภายใต้​พันธสัญญา​แรก เพื่อ​คน​ที่​ได้​รับ​การ​เรียก​จะ​ได้​รับ​พระสัญญา​เรื่อง​มรดก​นิรันดร์ 16 เพราะ​ที่​ใด​มี​พินัยกรรม​ที่​นั่น​จำเป็น​ต้อง​มี​ความตาย​ของ​ผู้​ทำ​พินัยกรรม 17 พินัยกรรม​มี​ผล​เมื่อ​ผู้​ทำ​ตาย​แล้ว​เพราะ​ตราบ​ใด​ที่​ผู้​ทำ​ยัง​มี​ชีวิต​อยู่​พินัยกรรม​ก็​ยัง​ไม่​มี​ผล 18 เพราะ​ฉะนั้น​แม้​พันธสัญญา​แรก​ก็​ไม่​ได้​เริ่ม​ใช้​โดย​ปราศจาก​เลือด 19 เมื่อ​โมเสส​กล่าว​คำบัญชา​ทุก​ข้อ​ตาม​ธรรมบัญญัติ​แก่​ประชาชน​ทั้งหมด​แล้ว เขา​นำ​เลือด​ลูกวัว​และ​แพะ​พร้อม​กับ​น้ำ ขนแกะ​สี​แดง และ​ต้น​หุสบ มา​ประพรม​ทั้ง​หนังสือ​นั้น​เอง​และ​ประชาชน​ทั้งหมด 20 โดย​กล่าว​ว่า “นี่​คือ​เลือด​แห่ง​พันธสัญญา​ซึ่ง​พระเจ้า​ทรง​บัญชา​พวกคุณ”✡

21 เขา​ยัง​ใช้​เลือด​ประพรม​เต็นท์​และ​ภาชนะ​ทุก​ชิ้น​ที่​ใช้​ใน​งาน​รับใช้​เช่น​เดียว​กัน 22 ตาม​ธรรมบัญญัติ​เกือบ​ทุก​สิ่ง​ถูก​ชำระ​ให้​สะอาด​ด้วย​เลือด​และ​ถ้า​ไม่​มี​การ​หลั่ง​เลือด​ก็​ไม่​มี​การ​ยกโทษ

23 เพราะ​ฉะนั้น​สิ่ง​ที่​เป็น​แบบจำลอง​ของ​สิ่ง​ใน​สวรรค์​จำเป็น​ต้อง​ได้​รับ​การ​ชำระ​ด้วย​สิ่ง​เหล่า​นี้ แต่​สิ่ง​ใน​สวรรค์​เอง​ต้อง​ได้​รับ​การ​ชำระ​ด้วย​เครื่องบูชา​ที่​ดี​กว่า​สิ่ง​เหล่า​นี้ 24 เพราะ​พระคริสต์​ไม่​ได้​เข้า​ไป​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ที่​สร้าง​ด้วย​มือ​ซึ่ง​เป็น​ภาพ​แทน​ของ​สิ่ง​จริง แต่​ทรง​เข้า​ไป​ใน​สวรรค์​เอง เพื่อ​บัดนี้​จะ​ปรากฏ​ต่อ​หน้า​พระเจ้า​เพื่อ​เรา 25 และ​ไม่​ใช่​เพื่อ​ถวาย​พระองค์​เอง​บ่อย ๆ เหมือน​มหาปุโรหิต​ที่​เข้า​ไป​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​ปี​แล้ว​ปี​เล่า​พร้อม​เลือด​ที่​ไม่​ใช่​ของ​ตน​เอง 26 ไม่​เช่น​นั้น​พระองค์​คง​ต้อง​ทน​ทุกข์​หลาย​ครั้ง​ตั้งแต่​เริ่ม​สร้าง​โลก แต่​บัดนี้​ใน​ตอน​ปลาย​ของ​ยุค​ทั้งหลาย พระองค์​ได้​ปรากฏ​เพียง​ครั้ง​เดียว​เพื่อ​กำจัด​บาป​ด้วย​การ​ถวาย​พระองค์​เอง​เป็น​เครื่องบูชา 27 มนุษย์​ถูก​กำหนด​ให้​ตาย​ครั้ง​เดียว และ​หลัง​จาก​นั้น​ก็​มี​การ​พิพากษา​ฉัน​ใด 28 พระคริสต์​ก็​เช่น​กัน เมื่อ​พระองค์​ถูก​ถวาย​ครั้ง​เดียว​เพื่อ​แบกรับ​บาป​ของ​คน​มากมาย พระองค์​จะ​ปรากฏ​เป็น​ครั้ง​ที่​สอง ไม่​ใช่​เพื่อ​จัดการ​กับ​บาป แต่​เพื่อ​ช่วย​คน​ที่​เฝ้า​รอ​พระองค์​อย่าง​ใจจดใจจ่อ​ให้​รอด

10

1 ธรรมบัญญัติ​มี​เพียง​เงา​ของ​สิ่ง​ดี​ที่​จะ​มา ไม่​ใช่​ภาพ​แท้​ของ​สิ่ง​เหล่า​นั้น จึง​ไม่​อาจ​ใช้​เครื่องบูชา​แบบ​เดิม​ที่​พวกเขา​ถวาย​ซ้ำ​ปี​แล้ว​ปี​เล่า​อยู่​เสมอ ทำ​ให้​คน​ที่​เข้า​ใกล้​พระเจ้า​สมบูรณ์​ได้​เลย 2 ถ้า​ทำ​ได้ เครื่องบูชา​เหล่า​นั้น​ก็​คง​หยุด​ถวาย​ไป​แล้ว​ไม่​ใช่​หรือ เพราะ​เมื่อ​ผู้​นมัสการ​ได้​รับ​การ​ชำระ​เพียง​ครั้ง​เดียว​แล้ว จิตสำนึก​ของ​พวกเขา​ก็​คง​ไม่​รับรู้​ถึง​บาป​อีก? 3 แต่​เครื่องบูชา​เหล่า​นั้น​กลับ​ทำ​ให้​ระลึก​ถึง​บาป​ทุก​ปี 4 เพราะ​เลือด​วัว​และ​แพะ​ไม่​สามารถ​กำจัด​บาป​ได้ 5 เพราะ​ฉะนั้น เมื่อ​พระองค์​เข้า​มา​ใน​โลก พระองค์​กล่าว​ว่า

“พระองค์​ไม่​ทรง​ต้องการ​เครื่องบูชา​และ​ของ​ถวาย

แต่​ทรง​เตรียม​ร่างกาย​ให้​เรา

6 พระองค์​ไม่​ทรง​พอใจ​เครื่อง​เผาบูชา​ทั้ง​ตัว​และ​เครื่องบูชา​สำหรับ​บาป

7 แล้ว​เรา​กล่าว​ว่า ‘ดู​สิ​เรา​มา​แล้ว​ใน​ม้วน​หนังสือ​มี​เขียน​ถึง​เรา​ไว้

เพื่อ​ทำ​ตาม​ความ​ประสงค์​ของ​พระองค์​ข้า​แต่​พระเจ้า’ ”✡

8 ก่อน​นี้​พระองค์​กล่าว​ว่า “พระองค์​ไม่​ทรง​ต้องการ​และ​ไม่​ทรง​พอใจ​เครื่องบูชา ของ​ถวาย เครื่อง​เผาบูชา​ทั้ง​ตัว และ​เครื่องบูชา​สำหรับ​บาป” ซึ่ง​สิ่ง​เหล่า​นี้​เป็น​ของ​ที่​ถวาย​ตาม​ธรรมบัญญัติ 9 แล้ว​พระองค์​กล่าว​ว่า “ดู​สิ​เรา​มา​เพื่อ​ทำ​ตาม​ความ​ประสงค์​ของ​พระองค์” พระองค์​ทรง​เอา​สิ่ง​แรก​ออก​เพื่อ​ตั้ง​สิ่ง​ที่​สอง​ขึ้น 10 โดย​ความ​ประสงค์​นั้น​เรา​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​ผ่าน​การ​ถวาย​ร่างกาย​ของ​พระเยซู​คริสต์​เพียง​ครั้ง​เดียว​ตลอดไป

11 ปุโรหิต​ทุก​คน​ยืน​รับใช้​วัน​แล้ว​วัน​เล่า​และ​ถวาย​เครื่องบูชา​แบบ​เดิม​ซ้ำ​แล้ว​ซ้ำ​อีก​ซึ่ง​ไม่​สามารถ​กำจัด​บาป​ได้​เลย 12 แต่​เมื่อ​พระองค์​ทรง​ถวาย​เครื่องบูชา​ครั้ง​เดียว​สำหรับ​บาป​ตลอดไป​แล้ว พระองค์​ก็​ทรง​นั่ง​ลง​ทาง​ขวา​ของ​พระเจ้า 13 จาก​นั้น​ทรง​รอ​จน​ศัตรู​ของ​พระองค์​ถูก​ทำ​ให้​เป็น​ที่​วาง​เท้า​ของ​พระองค์ 14 เพราะ​ด้วย​ของ​ถวาย​เพียง​ครั้ง​เดียว พระองค์​ทรง​ทำ​ให้​ผู้​ที่​กำลัง​ได้​รับ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์​สมบูรณ์​ตลอดไป 15 พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ก็​ทรง​เป็น​พยาน​แก่​เรา​เช่น​กัน เพราะ​หลัง​จาก​กล่าว​ว่า

16 “นี่​คือ​พันธสัญญา​ที่​เรา​จะ​ทำ​กับ​พวกเขา

หลัง​จาก​วัน​เหล่า​นั้น” องค์​พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว

“เรา​จะ​วาง​ธรรมบัญญัติ​ทั้งหลาย​ของ​เรา​ไว้​บน​ใจ​ของ​พวกเขา

และ​จะ​เขียน​ไว้​ใน​ความคิด​ของ​พวกเขา”✡

แล้ว​พระองค์​กล่าว​ว่า

17 “เรา​จะ​ไม่​จดจำ​บาป​และ​การกระทำ​ที่​ไร้​กฎ​ของ​พวกเขา​อีก”✡

18 เมื่อ​มี​การ​ยกโทษ​สิ่ง​เหล่า​นี้​แล้ว​ก็​ไม่​ต้อง​มี​ของ​ถวาย​สำหรับ​บาป​อีก

19 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง เรา​มี​ความ​กล้า​ที่​จะ​เข้า​ไป​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​โดย​เลือด​ของ​พระเยซู 20 ผ่าน​ทาง​ใหม่​ที่​มี​ชีวิต​ซึ่ง​พระองค์​ทรง​ตั้ง​ไว้​ให้​เรา ทาง​นี้​ผ่าน​ม่าน ซึ่ง​ก็​คือ​เนื้อหนัง​ของ​พระองค์ 21 และ​เรา​มี​ปุโรหิต​ผู้​ยิ่งใหญ่​เหนือ​บ้าน​ของ​พระเจ้า 22 ให้​เรา​เข้า​ใกล้​ด้วย​ใจ​จริง​และ​ความเชื่อ​อย่าง​เต็มเปี่ยม​โดย​มี​ใจ​ที่​ถูก​ประพรม​ให้​พ้น​จาก​จิตสำนึก​ที่​ชั่ว และ​มี​ร่างกาย​ที่​ล้าง​ด้วย​น้ำ​สะอาด 23 ให้​เรา​ยึด​มั่น​ใน​สิ่ง​ที่​เรา​ประกาศ​ยอมรับ​เกี่ยว​กับ​ความหวัง​โดย​ไม่​หวั่นไหว​เพราะ​พระองค์​ผู้​ทรง​สัญญา​นั้น​ซื่อสัตย์

24 ให้​เรา​คิด​กัน​ว่า​จะ​กระตุ้น​กัน​และ​กัน​ให้​มี​ความรัก​และ​ทำ​ความดี​ได้​อย่างไร 25 อย่า​ละทิ้ง​การ​มา​ชุมนุม​กัน​ของ​เรา​เหมือน​ที่​บาง​คน​เคยชิน แต่​ให้​หนุนใจ​กัน และ​ยิ่ง​ทำ​เช่น​นี้​มาก​ขึ้น​เมื่อ​พวกคุณ​เห็น​ว่า​วัน​นั้น​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว

26 เพราะ​ถ้า​เรา​จงใจ​ทำ​บาป​หลัง​จาก​ได้​รับ​ความรู้​เรื่อง​ความจริง​แล้ว​ก็​ไม่​มี​เครื่องบูชา​สำหรับ​บาป​เหลือ​อยู่​อีก 27 เหลือ​เพียง​การ​เฝ้า​รอ​การ​พิพากษา​อย่าง​หวาดกลัว​และ​ไฟ​อัน​รุนแรง​ที่​จะ​เผาผลาญ​พวก​ศัตรู 28 คน​ที่​ไม่​ถือ​ธรรมบัญญัติ​ของ​โมเสส​ต้อง​ตาย​โดย​ไม่​ได้​รับ​ความ​เมตตา​เมื่อ​มี​พยาน​สอง​หรือ​สาม​คน​ให้​การ 29 แล้ว​พวกคุณ​คิด​ว่า​คน​ที่​เหยียบย่ำ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​และ​ถือ​ว่า​เลือด​แห่ง​พันธสัญญา​ซึ่ง​ชำระ​เขา​ให้​บริสุทธิ์​นั้น​เป็น​สิ่ง​ไม่​ศักดิ์สิทธิ์ ทั้ง​ยัง​ดูหมิ่น​พระวิญญาณ​แห่ง​พระคุณ​สมควร​จะ​ได้​รับ​โทษ​ที่​หนัก​กว่า​นั้น​สัก​เพียง​ใด? 30 เพราะ​เรา​รู้จัก​พระองค์​ผู้​กล่าว​ว่า “การ​แก้แค้น​เป็น​ของ​เรา เรา​จะ​ตอบแทน” องค์​พระผู้เป็นเจ้า​กล่าว✡ และ​ยัง​กล่าว​อีก​ว่า “องค์​พระผู้เป็นเจ้า​จะ​พิพากษา​ประชาชน​ของ​พระองค์”✡ 31 การ​ตก​อยู่​ใน​มือ​ของ​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต​เป็น​เรื่อง​น่า​กลัว

32 แต่​จง​ระลึก​ถึง​วัน​ก่อน ๆ เมื่อ​พวกคุณ​ได้​รับ​ความ​สว่าง​แล้ว​และ​ได้​อดทน​ต่อ​การ​ต่อสู้​อัน​หนักหน่วง​ท่ามกลาง​ความ​ทุกข์ 33 บาง​ครั้ง​พวกคุณ​ถูก​ประจาน​ต่อ​สาธารณะ​ด้วย​การ​ดูหมิ่น​และ​การ​กดขี่ บาง​ครั้ง​พวกคุณ​ก็​เข้า​ร่วม​ทุกข์​กับ​คน​ที่​ถูก​ปฏิบัติ​เช่น​นั้น 34 เพราะ​พวกคุณ​เห็นใจ​ข้าพเจ้า​ใน​ยาม​ที่​ถูก​จองจำ และ​ยอม​รับ​การ​ที่​ทรัพย์สิน​ของ​พวกคุณ​ถูก​ปล้น​ไป​ด้วย​ความ​ยินดี เพราะ​รู้​ว่า​พวกคุณ​มี​ทรัพย์​ที่​ดี​กว่า​และ​คง​อยู่​ถาวร​ใน​สวรรค์ 35 เพราะ​ฉะนั้น อย่า​ทิ้ง​ความ​กล้า​ของ​พวกคุณ​ซึ่ง​มี​รางวัล​ยิ่งใหญ่ 36 พวกคุณ​จำเป็น​ต้อง​มี​ความอดทน​เพื่อ​ว่า​เมื่อ​ทำ​ตาม​ความ​ประสงค์​ของ​พระเจ้า​แล้ว พวกคุณ​จะ​ได้​รับ​สิ่ง​ที่​พระองค์​ทรง​สัญญา

37 “อีก​เพียง​ชั่ว​ครู่​เดียว

ผู้​ที่​กำลัง​มา​จะ​มา​และ​จะ​ไม่​ชักช้า

38 แต่​คน​ชอบธรรม​จะ​มี​ชีวิต​โดย​ความเชื่อ

ถ้า​เขา​ถอย​กลับ จิต​ของ​เรา​จะ​ไม่​พอใจ​เขา”✡

39 แต่​เรา​ไม่​ใช่​คน​ที่​ถอย​กลับ​ไป​สู่​ความพินาศ แต่​เป็น​คน​ที่​มี​ความเชื่อ​เพื่อ​ให้​จิต​ได้​รับ​ความรอด

11

1 ความเชื่อ​คือ​ความ​มั่นใจ​ใน​สิ่ง​ที่​เรา​หวัง​ไว้​และ​เป็น​หลักฐาน​ยืนยัน​ถึง​สิ่ง​ที่​มอง​ไม่​เห็น 2 เพราะ​ด้วย​ความเชื่อ​นี้​คน​รุ่นก่อน​จึง​ได้​รับ​การ​รับรอง 3 โดย​ความเชื่อ​เรา​เข้าใจ​ว่า​จักรวาล​ถูก​จัด​ให้​เป็น​ระเบียบ​ด้วย​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า ดัง​นั้น​สิ่ง​ที่​มอง​เห็น​จึง​ไม่​ได้​ถูก​สร้าง​จาก​สิ่ง​ที่​ปรากฏ​แก่​ตา

4 โดย​ความเชื่อ​อาเบล​ถวาย​เครื่องบูชา​แด่​พระเจ้า​ที่​ดี​กว่า​ของ​คาอิน และ​ด้วย​เครื่องบูชา​นั้น​เขา​ได้​รับ​การ​รับรอง​ว่า​เป็น​คน​ชอบธรรม​โดย​พระเจ้า​ทรง​เป็น​พยาน​ถึง​ของ​ถวาย​ของ​เขา และ​โดย​สิ่ง​นั้น​แม้​เขา​ตาย​แล้ว​ก็​ยัง​พูด​อยู่

5 โดย​ความเชื่อ​เอโนค​ถูก​พา​ไป​เพื่อ​เขา​จะ​ไม่​ต้อง​เห็น​ความตาย และ​ไม่​พบ​เขา​เพราะ​พระเจ้า​ทรง​พา​เขา​ไป ก่อน​ถูก​พา​ไป​นั้น​เขา​ได้​รับ​การ​รับรอง​ว่า​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระเจ้า 6 ถ้า​ไม่​มี​ความเชื่อ​ก็​เป็น​ไป​ไม่​ได้​ที่​จะ​เป็น​ที่​พอใจ​ของ​พระองค์​เพราะ​คน​ที่​เข้า​มา​หา​พระเจ้า​ต้อง​เชื่อ​ว่า​พระองค์​ทรง​มี​อยู่​และ​ทรง​ให้​รางวัล​แก่​คน​ที่​แสวงหา​พระองค์

7 โดย​ความเชื่อ​โนอาห์​เมื่อ​ได้​รับ​คำ​เตือน​เกี่ยว​กับ​สิ่ง​ที่​ยัง​มอง​ไม่​เห็น​ก็​เกิด​ความ​ยำเกรง​พระเจ้า* และ​สร้าง​เรือ​เพื่อ​ช่วย​คน​ใน​บ้าน​ของ​ตน​ให้​รอด ด้วย​สิ่ง​นั้น เขา​ตัดสิน​โลก​ว่า​ผิด และ​ได้​เป็น​ผู้รับ​มรดก​แห่ง​ความชอบธรรม​ที่​มา​ตาม​ความเชื่อ

8 โดย​ความเชื่อ​อับราฮัม​เมื่อ​ได้​รับ​การ​เรียก​ก็​เชื่อฟัง​และ​ออก​เดินทาง​ไป​ยัง​สถานที่​ที่​เขา​จะ​ได้​รับ​เป็น​มรดก เขา​ออก​ไป​โดย​ไม่​รู้​ว่า​กำลัง​ไป​ที่​ไหน 9 โดย​ความเชื่อ​เขา​อาศัย​อยู่​อย่าง​คน​ต่างถิ่น​ใน​แผ่นดิน​แห่ง​พระสัญญา​เหมือน​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ที่​ไม่​ใช่​ของ​ตน โดย​อยู่​ใน​เต็นท์​กับ​อิสอัค​และ​ยาโคบ​ผู้รับ​มรดก​ร่วม​กับ​เขา​ตาม​พระสัญญา​เดียว​กัน 10 เพราะ​เขา​เฝ้า​รอ​เมือง​ที่​มี​รากฐาน​ซึ่ง​พระเจ้า​เป็น​ผู้​ออกแบบ​และ​ผู้​สร้าง

11 โดย​ความเชื่อ​แม้​ซาราห์​เอง​ก็​ได้​รับ​กำลัง​ให้​ตั้งครรภ์​และ​ให้​กำเนิด​บุตร​แม้​เลย​วัย​แล้ว เพราะ​เธอ​ถือ​ว่า​พระองค์​ผู้​ทรง​สัญญา​นั้น​ซื่อสัตย์ 12 เพราะ​เหตุ​นี้ ลูกหลาน​จำนวน​มาก​เท่า​ดวงดาว​บน​ท้องฟ้า​และ​มาก​จน​นับ​ไม่​ถ้วน​เหมือน​เม็ดทราย​ที่​ชายทะเล​จึง​เกิด​จาก​ชาย​คน​เดียว​ซึ่ง​แทบ​จะ​ตาย​แล้ว

13 คน​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​ตาย​ไป​โดย​ยัง​มี​ความเชื่อ พวกเขา​ไม่​ได้​รับ​สิ่ง​ที่​ทรง​สัญญา​ไว้​แต่​ได้​เห็น† สิ่ง​เหล่า​นั้น​แต่​ไกล และ​ยินดี​รับ​ไว้ ทั้ง​ยัง​ยอมรับ​ว่า​ตน​เป็น​คน​ต่างถิ่น​และ​คน​เดินทาง​ผ่าน​บน​โลก 14 เพราะ​คน​ที่​กล่าว​เช่น​นี้​แสดง​ชัด​ว่า​พวกเขา​กำลัง​แสวงหา​แผ่นดิน​ของ​ตน​เอง 15 ถ้า​พวกเขา​คิด​ถึง​แผ่นดิน​ที่​ตน​ออก​มา พวกเขา​ก็​มี​เวลา​พอ​ที่​จะ​กลับ​ไป 16 แต่​บัดนี้​พวกเขา​ปรารถนา​แผ่นดิน​ที่​ดี​กว่า คือ​แผ่นดิน​ใน​สวรรค์ เพราะ​ฉะนั้น​พระเจ้า​จึง​ไม่​ทรง​ละอาย​ที่​จะ​ให้​คน​เรียก​พระองค์​ว่า​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวกเขา เพราะ​พระองค์​ทรง​เตรียม​เมือง​หนึ่ง​ไว้​ให้​พวกเขา​แล้ว

17 โดย​ความเชื่อ เมื่อ​อับราฮัม​ถูก​ทดสอบ เขา​ก็​ถวาย​อิสอัค อับราฮัม​ผู้​ยินดี​รับ​พระสัญญา​ทั้งหลาย​กำลัง​ถวาย​บุตร​คน​เดียว‡ ของ​เขา 18 คือ​บุตร​ที่​พระเจ้า​กล่าว​ถึง​ว่า “ลูกหลาน​ของ​เจ้า​จะ​นับ​สาย​มา​จาก​อิสอัค”✡ 19 อับราฮัม​คิด​ว่า​พระเจ้า​ทรง​สามารถ​ทำ​ให้​แม้​คน​ตาย​ฟื้น​ขึ้น​ได้ และ​ใน​เชิง​เปรียบเทียบ​เขา​ก็​ได้​รับ​อิสอัค​กลับ​มา​จาก​ความตาย​ด้วย

20 โดย​ความเชื่อ​อิสอัค​อวยพร​ยาโคบ​และ​เอซาว​เกี่ยว​กับ​สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​ขึ้น​ใน​อนาคต

21 โดย​ความเชื่อ​ยาโคบ​เมื่อ​ใกล้​ตาย​ได้​อวยพร​ลูกชาย​ของ​โยเซฟ​ทีละ​คน​และ​นมัสการ​ขณะ​พิง​หัว​ไม้เท้า​ของ​ตน

22 โดย​ความเชื่อ​โยเซฟ​เมื่อ​ใกล้​ถึง​จุดจบ​ของ​ชีวิต​ได้​กล่าว​ถึง​การ​ออก​ไป​ของ​ลูกหลาน​อิสราเอล​และ​สั่ง​เรื่อง​กระดูก​ของ​ตน

23 โดย​ความเชื่อ​เมื่อ​โมเสส​เกิด​พ่อแม่​ของ​เขา​ซ่อน​เขา​ไว้​สาม​เดือน เพราะ​เห็น​ว่า​เขา​เป็น​เด็ก​งดงาม​และ​พวกเขา​ไม่​กลัว​คำบัญชา​ของ​กษัตริย์

24 โดย​ความเชื่อ​เมื่อ​โมเสส​โต​ขึ้น​เขา​ปฏิเสธ​ที่​จะ​ให้​คน​เรียก​ว่า​เป็น​ลูกชาย​ของ​ธิดา​ฟาโรห์ 25 เขา​เลือก​ที่​จะ​ร่วม​รับ​การ​ปฏิบัติ​อย่าง​เลวร้าย​กับ​ประชาชน​ของ​พระเจ้า​มาก​กว่า​เพลิดเพลิน​กับ​ความสุข​จาก​บาป​ชั่วคราว 26 เขา​ถือ​ว่า​การ​ถูก​ดูหมิ่น​เพราะ​พระคริสต์​เป็น​ทรัพย์​ที่​ยิ่งใหญ่​กว่า​สมบัติ​ของ​อียิปต์ เพราะ​เขา​จับตา​มอง​รางวัล​ที่​จะ​ได้​รับ 27 โดย​ความเชื่อ​เขา​ออกจาก​อียิปต์​โดย​ไม่​กลัว​ความ​โกรธ​ของ​กษัตริย์ เพราะ​เขา​อดทน​ราว​กับ​มอง​เห็น​พระองค์​ผู้​ไม่​อาจ​มอง​เห็น​ได้ 28 โดย​ความเชื่อ​เขา​ถือ​เทศกาล​ปัสกา​และ​ทำ​การ​ประพรม​เลือด​เพื่อ​ผู้​ทำลาย​บุตรหัวปี​จะ​ไม่​แตะต้อง​พวกเขา

29 โดย​ความเชื่อ​พวกเขา​ข้าม​ทะเลแดง​เหมือน​เดิน​บน​พื้น​แห้ง แต่​เมื่อ​ชาว​อียิปต์​พยายาม​ทำ​เช่น​เดียว​กัน​พวกเขา​ก็​ถูก​น้ำ​กลืน

30 โดย​ความเชื่อ​กำแพง​เมือง​เยรีโค​พัง​ลง​หลัง​จาก​ถูก​เดิน​ล้อม​อยู่​เจ็ด​วัน

31 โดย​ความเชื่อ​ราหับ​หญิง​โสเภณี​ไม่​พินาศ​ไป​พร้อม​กับ​คน​ที่​ไม่​เชื่อฟัง เพราะ​เธอ​ต้อนรับ​คน​สอดแนม​อย่าง​สันติ

32 ข้าพเจ้า​จะ​กล่าว​อะไร​ต่อ​อีก? เวลา​คง​ไม่​พอ​ถ้า​จะ​เล่า​เรื่อง​กิเดโอน บาราค แซมสัน เยฟธาห์ ดาวิด ซามูเอล​และ​บรรดา​ผู้เผยพระวจนะ— 33 คน​เหล่า​นี้​โดย​ความเชื่อ​ได้​พิชิต​อาณาจักร​ต่าง ๆ ทำ​สิ่ง​ที่​ชอบธรรม ได้​รับ​พระสัญญา​ต่าง ๆ และ​ปิด​ปาก​สิงโต✡ 34 ดับ​พลัง​ของ​ไฟ✡ หนี​พ้น​คม​ดาบ✡ จาก​ความ​อ่อนแอ​ก็​กลาย​เป็น​คน​เข้มแข็ง มี​กำลัง​มาก​ใน​สงคราม และ​ทำ​ให้​กองทัพ​ต่างชาติ​หนี​ไป 35 ผู้หญิง​บาง​คน​ได้​รับ​คน​ของ​ตน​ที่​ตาย​แล้ว​กลับ​มา​โดย​การ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย✡ ส่วน​คน​อื่น​ถูก​ทรมาน​และ​ไม่​ยอม​รับ​การ​ปล่อยตัว​เพื่อ​จะ​ได้​รับ​การ​ฟื้นขึ้น​จาก​ความตาย​ที่​ดี​กว่า 36 คน​อื่น​ต้อง​เผชิญ​กับ​การ​เยาะเย้ย​และ​การ​เฆี่ยนตี และ​ยิ่ง​กว่า​นั้น​ยัง​ถูก​ล่าม​โซ่​และ​จำคุก 37 พวกเขา​ถูก​ขว้าง​ด้วย​หิน✡ ถูก​เลื่อย​ออก​เป็น​สอง​ส่วน ถูก​ทดลอง และ​ถูก​ฆ่า​ด้วย​ดาบ✡ พวกเขา​เดิน​ไป​มา​โดย​สวม​หนังแกะ​และ​หนังแพะ ขัดสน ถูก​กดขี่ และ​ถูก​ปฏิบัติ​อย่าง​เลวร้าย— 38 โลก​ไม่​สมควร​มี​คน​เหล่า​นี้ พวกเขา​พเนจร​ไป​ใน​ทะเลทราย ภูเขา ถ้ำ และ​โพรง​ใน​แผ่นดิน

39 คน​เหล่า​นี้​ทั้งหมด​ได้​รับ​การ​รับรอง​เพราะ​ความเชื่อ​ของ​พวกเขา แต่​ไม่​ได้​รับ​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​สัญญา 40 เพราะ​พระเจ้า​ทรง​เตรียม​สิ่ง​ที่​ดี​กว่า​บาง​อย่าง​ไว้​สำหรับ​เรา เพื่อ​พวกเขา​จะ​ไม่​ถูก​ทำ​ให้​สมบูรณ์​โดย​แยก​จาก​เรา

12

1 เพราะ​ฉะนั้น เมื่อ​มี​พยาน​มากมาย​ดุจ​เมฆ​ล้อม​รอบ​เรา​อยู่ ให้​เรา​วาง​สิ่ง​ถ่วง​ทุก​อย่าง​และ​บาป​ที่​พัน​รัด​เรา​ได้​อย่าง​ง่ายดาย แล้ว​วิ่ง​ด้วย​ความอดทน​ใน​การ​แข่งขัน​ที่​อยู่​ตรง​หน้า​เรา 2 โดย​จับตา​มอง​พระเยซู​ผู้​ริเริ่ม​และ​ผู้​ทำ​ให้​ความเชื่อ​สมบูรณ์ เพราะ​เห็น​แก่​ความ​ยินดี​ที่​วาง​อยู่​ตรงหน้า พระองค์​ทรง​อดทน​ต่อ​กางเขน ทรง​ดูแคลน​ความ​อับอาย​ของ​กางเขน และ​บัดนี้​ทรง​นั่ง​ลง​ทาง​ขวา​ของ​บัลลังก์​พระเจ้า

3 จง​พิจารณา​พระองค์​ผู้​ทรง​อดทน​ต่อ​การ​ต่อต้าน​อย่าง​มาก​จาก​คนบาป เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ไม่​เหนื่อยล้า​และ​จิต​ของ​พวกคุณ​ไม่​อ่อน​แรง 4 ใน​การ​ต่อสู้​กับ​บาป​พวกคุณ​ยัง​ไม่​ได้​ต่อต้าน​จน​ถึง​ขั้น​หลั่ง​เลือด 5 และ​พวกคุณ​ลืม​คำ​หนุนใจ​ที่​กล่าว​กับ​พวกคุณ​เหมือน​กล่าว​กับ​ลูก​ว่า

“ลูก​ของ​เรา​อย่า​มองข้าม​การ​อบรม​สั่งสอน​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า

และ​อย่า​หมด​กำลังใจ​เมื่อ​พระองค์​ทรง​ตักเตือน​เจ้า

6 เพราะ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​อบรม​สั่งสอน​คน​ที่​พระองค์​ทรง​รัก

และ​ทรง​ลงโทษ​ลูก​ทุก​คน​ที่​พระองค์​ทรง​รับ​ไว้”✡

7 สิ่ง​ที่​พวกคุณ​อดทน​อยู่​นั้น​ก็​เพื่อ​การ​อบรม​สั่งสอน พระเจ้า​ทรง​ปฏิบัติ​ต่อ​พวกคุณ​เหมือน​ลูก เพราะ​มี​ลูก​คน​ไหน​บ้าง​ที่​พ่อ​ไม่​อบรม​สั่งสอน? 8 แต่​ถ้า​พวกคุณ​ไม่​ได้​รับ​การ​อบรม​สั่งสอน​ซึ่ง​ทุก​คน​มี​ส่วน​ได้​รับ พวกคุณ​ก็​เป็น​ลูก​นอก​สมรส​ไม่​ใช่​ลูก​ที่​แท้จริง 9 ยิ่ง​กว่า​นั้น​เรา​เคย​มี​พ่อ​ทาง​ร่างกาย​ที่​อบรม​สั่งสอน​เรา และ​เรา​ก็​ให้​ความ​เคารพ​พวกเขา เรา​ไม่​ยิ่ง​ควร​ยอม​อยู่​ใต้​การ​ปกครอง​ของ​พระบิดา​แห่ง​วิญญาณ​ทั้งหลาย และ​มี​ชีวิต​อยู่​หรือ? 10 พ่อ​เหล่า​นั้น​อบรม​สั่งสอน​เรา​เพียง​ไม่​กี่​วัน​ตาม​ที่​พวกเขา​เห็น​ว่า​ดี แต่​พระองค์​ทรง​อบรม​สั่งสอน​เพื่อ​ประโยชน์​ของ​เรา เพื่อ​เรา​จะ​มี​ส่วน​ใน​ความ​บริสุทธิ์​ของ​พระองค์ 11 การ​อบรม​สั่งสอน​ทุก​อย่าง​ใน​เวลา​ที่​ได้​รับ​ดู​ไม่​น่า​ยินดี​แต่​น่า​เจ็บปวด อย่างไร​ก็​ตาม ภายหลัง​กลับ​ให้​ผล​แห่ง​ความชอบธรรม​ที่​มี​สันติสุข​แก่​คน​ที่​ได้​รับ​การ​ฝึกฝน​ด้วย​สิ่ง​นั้น 12 เพราะ​ฉะนั้น​จง​ยก​มือ​ที่​ห้อย​ลง​และ​เข่า​ที่​อ่อนแรง​ขึ้น✡ 13 และ​ทำ​ทาง​ให้​ตรง​สำหรับ​เท้า​ของ​พวกคุณ✡ เพื่อ​ส่วน​ที่​พิการ​จะ​ไม่​เคลื่อน​ออกจาก​ข้อ​แต่​กลับ​หาย​ดี

14 จง​มุ่ง​หา​สันติ​กับ​ทุก​คน และ​การ​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์ ซึ่ง​ถ้า​ไม่​มี​แล้ว​ก็​ไม่​มี​ใคร​จะ​เห็น​องค์​พระผู้เป็นเจ้า 15 จง​ระวัง​ให้​ดี​ไม่​ให้​มี​ใคร​พลาด​จาก​พระคุณ​ของ​พระเจ้า และ​ไม่​ให้​มี​ราก​แห่ง​ความ​ขมขื่น​งอก​ขึ้น​มา​สร้าง​ความ​เดือดร้อน จน​หลาย​คน​เป็น​มลทิน​เพราะ​มัน 16 อย่า​ให้​มี​ใคร​ผิด​ศีลธรรม​ทาง​เพศ​หรือ​ดูหมิ่น​สิ่ง​ศักดิ์สิทธิ์ เหมือน​เอซาว​ผู้​ขาย​สิทธิ​ของ​บุตร​หัวปี​เพื่อ​แลก​กับ​อาหาร​เพียง​มื้อ​เดียว 17 เพราะ​พวกคุณ​รู้​ว่า​ต่อมา​เมื่อ​เขา​ต้องการ​รับ​พระพร​เป็น​มรดก เขา​ก็​ถูก​ปฏิเสธ เพราะ​เขา​ไม่​พบ​ทาง​ให้​มี​การ​เปลี่ยน​ใจ แม้​จะ​แสวงหา​อย่าง​จริงจัง​ด้วย​น้ำตา

18 เพราะ​พวกคุณ​ไม่​ได้​เข้า​มา​ถึง​ภูเขา​ที่​แตะต้อง​ได้​ซึ่ง​ลุก​เป็น​ไฟ และ​ไม่​ได้​เข้า​มา​ถึง​ความ​มืดดำ ความ​มืด และ​พายุ 19 เสียง​แตร​และ​เสียง​ถ้อยคำ​ซึ่ง​คน​ที่​ได้​ยิน​ขอร้อง​ไม่​ให้​มี​ถ้อยคำ​ใด​กล่าว​แก่​พวกเขา​อีก 20 เพราะ​พวกเขา​ทน​ต่อ​คำบัญชา​นี้​ไม่​ได้​ที่​ว่า “แม้​สัตว์​ตัว​หนึ่ง​แตะ​ภูเขา​ก็​ต้อง​ถูก​ขว้าง​ด้วย​หิน”*✡ 21 ภาพ​ที่​เห็น​นั้น​น่า​กลัว​มาก​จน​โมเสส​กล่าว​ว่า “ข้าพเจ้า​หวาดกลัว​และ​ตัว​สั่น”✡

22 แต่​พวกคุณ​ได้​เข้า​มา​ถึง​ภูเขา​ศิโยน เมือง​ของ​พระเจ้า​ผู้​มี​ชีวิต คือ​เยรูซาเล็ม​ใน​สวรรค์ และ​ทูตสวรรค์​จำนวน​นับ​ไม่​ถ้วน 23 มา​ถึง​การ​ชุมนุม​ฉลอง​และ​ประชาคม​ของ​บุตร​หัวปี​ซึ่ง​มี​ชื่อ​ลง​ทะเบียน​ไว้​ใน​สวรรค์ มา​ถึง​พระเจ้า​ผู้​ทรง​เป็น​ผู้พิพากษา​ของ​คน​ทั้งปวง และ​มา​ถึง​วิญญาณ​ของ​คน​ชอบธรรม​ที่​ถูก​ทำ​ให้​สมบูรณ์​แล้ว 24 มา​ถึง​พระเยซู​คนกลาง​ของ​พันธสัญญา​ใหม่✡ และ​มา​ถึง​เลือด​ที่​ใช้​ประพรม​ซึ่ง​พูด​สิ่ง​ที่​ดี​กว่า​เลือด​ของ​อาเบล

25 จง​ระวัง​อย่า​ปฏิเสธ​ผู้​ที่​กำลัง​พูด เพราะ​ถ้า​คน​เหล่า​นั้น​ยัง​หนี​ไม่​พ้น​เมื่อ​ปฏิเสธ​ผู้​ที่​เตือน​พวกเขา​บน​โลก เรา​ก็​ยิ่ง​จะ​หนี​ไม่​พ้น​หาก​หัน​หลัง​ให้​ผู้​ที่​เตือน​จาก​สวรรค์ 26 ใน​ครั้ง​นั้น​เสียง​ของ​พระองค์​ทำ​ให้​แผ่นดิน​สั่นสะเทือน แต่​บัดนี้​พระองค์​ทรง​สัญญา​ว่า “อีก​ครั้ง​หนึ่ง เรา​จะ​ทำ​ให้​แผ่นดิน​สั่นสะเทือน และ​ไม่​ใช่​แผ่นดิน​เท่านั้น แต่​จะ​ทำ​ให้​ฟ้าสวรรค์​สั่นสะเทือน​ด้วย”✡ 27 คำ​ว่า “อีก​ครั้ง​หนึ่ง” ชี้​ว่า​สิ่ง​ที่​สั่นคลอน​ได้ ซึ่ง​เป็น​สิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง​ขึ้น จะ​ถูก​เอา​ออก เพื่อ​สิ่ง​ที่​สั่นคลอน​ไม่​ได้​จะ​คง​อยู่ 28 เพราะ​ฉะนั้น เมื่อ​เรา​กำลัง​ได้​รับ​อาณาจักร​ที่​สั่นคลอน​ไม่​ได้ ให้​เรา​มี​ใจ​ขอบคุณ และ​ด้วย​ใจ​ขอบคุณ​นี้​ให้​เรา​รับใช้​พระเจ้า​อย่าง​ที่​พระองค์​ทรง​พอใจ​ด้วย​ความ​เคารพ​ยำเกรง​และ​ความ​ครั่นคร้าม 29 เพราะ​พระเจ้า​ของ​เรา​ทรง​เป็น​ไฟ​ที่​เผาผลาญ✡

13

1 จง​รัก​กัน​ฉัน​พี่น้อง​ต่อไป 2 อย่า​ลืม​ต้อนรับ​คน​แปลกหน้า เพราะ​บาง​คน​ทำ​เช่น​นั้น​แล้ว​ได้​ต้อนรับ​ทูตสวรรค์​โดย​ไม่​รู้ตัว 3 จง​ระลึก​ถึง​คน​ที่​ถูก​จองจำ ราวกับ​พวกคุณ​ถูก​จองจำ​อยู่​กับ​พวกเขา และ​ระลึก​ถึง​คน​ที่​ถูก​ปฏิบัติ​อย่าง​เลวร้าย เพราะ​พวกคุณ​เอง​ก็​อยู่​ใน​ร่างกาย​เช่น​กัน 4 ทุก​คน​จง​ให้​เกียรติ​การ​สมรส และ​ให้​เตียง​สมรส​ปราศจาก​มลทิน เพราะ​พระเจ้า​จะ​ทรง​พิพากษา​คน​ที่​ผิด​ศีลธรรม​ทาง​เพศ​และ​คน​ล่วงประเวณี

5 อย่า​รัก​เงิน จง​พอใจ​กับ​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​มี เพราะ​พระองค์​กล่าว​ว่า “เรา​จะ​ไม่​ละทิ้ง​เจ้า​อย่าง​แน่นอน และ​จะ​ไม่​ทอดทิ้ง​เจ้า​เลย”✡ 6 ดังนั้น เรา​จึง​กล่าว​ได้​อย่าง​กล้าหาญ​ว่า

“องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​เป็น​ผู้ช่วย​ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​กลัว

มนุษย์​จะ​ทำ​อะไร​ข้าพเจ้า​ได้?”✡

7 จง​ระลึก​ถึง​ผู้นำ​ของ​พวกคุณ คือ​คน​ที่​เคย​กล่าว​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​แก่​พวกคุณ จง​พิจารณา​ผล​ของ​การ​ดำเนินชีวิต​ของ​พวกเขา แล้ว​เอาอย่าง​ความเชื่อ​ของ​พวกเขา 8 พระเยซู​คริสต์​ทรง​เป็น​เหมือนเดิม​ทั้ง​เมื่อวาน วัน​นี้ และ​ตลอดไป 9 อย่า​ปล่อย​ให้​คำสอน​หลากหลาย​และ​แปลก​ประหลาด​พัดพา​พวกคุณ​ไป เพราะ​เป็น​การ​ดี​ที่​ใจ​จะ​มั่นคง​ด้วย​พระคุณ ไม่​ใช่​ด้วย​อาหาร คน​ที่​มัว​แต่​สนใจ​อาหาร​เหล่า​นั้น​ไม่​ได้​รับ​ประโยชน์

10 เรา​มี​แท่นบูชา​ซึ่ง​คน​ที่​รับใช้​ใน​เต็นท์​ศักดิ์สิทธิ์​ไม่​มี​สิทธิ์​กิน​ของ​จาก​แท่น​นั้น 11 เพราะ​ร่างกาย​ของ​สัตว์​เหล่า​นั้น ซึ่ง​มหาปุโรหิต​นำ​เลือด​เข้า​ไป​ใน​สถานที่​ศักดิ์สิทธิ์​เป็น​ของ​ถวาย​สำหรับ​บาป ถูก​เผา​นอก​ค่าย✡ 12 เพราะ​ฉะนั้น พระเยซู​ก็​ทรง​ทน​ทุกข์​นอก​ประตู​เมือง​เช่น​กัน เพื่อ​จะ​ชำระ​ประชาชน​ให้​บริสุทธิ์​ด้วย​เลือด​ของ​พระองค์​เอง 13 เพราะ​ฉะนั้น ให้​เรา​ออก​ไป​หา​พระองค์​นอก​ค่าย และ​แบก​รับ​การ​ถูก​ดูหมิ่น​เพราะ​พระองค์ 14 เพราะ​ที่​นี่​เรา​ไม่​มี​เมือง​ที่​คงอยู่​ถาวร แต่​เรา​กำลัง​แสวงหา​เมือง​ที่​จะ​มา 15 เพราะ​ฉะนั้น ผ่าน​พระองค์ ให้​เรา​ถวาย​เครื่องบูชา​แห่ง​การ​สรรเสริญ​แด่​พระเจ้า✡ อยู่​เสมอ คือ​ผล​จาก​ริมฝีปาก​ที่​ประกาศ​ความ​ภักดี​ต่อ​พระนาม​ของ​พระองค์ 16 และ​อย่า​ลืม​ทำ​ความดี​และ​แบ่งปัน เพราะ​พระเจ้า​ทรง​พอใจ​เครื่องบูชา​เช่น​นี้

17 จง​เชื่อฟัง​ผู้นำ​ของ​พวกคุณ และ​ยอม​อยู่​ใต้​การ​นำ​ของ​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​คอย​เฝ้า​ดูแล​จิต​ของ​พวกคุณ ใน​ฐานะ​คน​ที่​จะ​ต้อง​ให้​คำ​ชี้แจง เพื่อ​พวกเขา​จะ​ทำ​หน้าที่​นี้​ด้วย​ความ​ยินดี ไม่​ใช่​ด้วย​การ​คร่ำครวญ เพราะ​ถ้า​เป็น​เช่น​นั้น​ก็​ไม่​เป็น​ประโยชน์​ต่อ​พวกคุณ

18 จง​อธิษฐาน​เพื่อ​เรา เพราะ​เรา​มั่นใจ​ว่า​เรา​มี​จิตสำนึก​ที่​ดี และ​ปรารถนา​จะ​ดำเนินชีวิต​อย่าง​น่านับถือ​ใน​ทุก​เรื่อง 19 ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวกคุณ​อย่าง​ยิ่ง​ให้​ทำ​เช่น​นี้ เพื่อ​ข้าพเจ้า​จะ​ได้​กลับ​มา​อยู่​กับ​พวกคุณ​เร็ว​ขึ้น

20 ขอ​พระเจ้า​แห่ง​สันติสุข ผู้​ทรง​นำ​ผู้เลี้ยง​แกะ​ผู้​ยิ่งใหญ่ คือ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​พระเยซู กลับ​ขึ้น​จาก​ความตาย​ด้วย​เลือด​แห่ง​พันธสัญญา​นิรันดร์ 21 ทรง​เตรียม​พวกคุณ​ให้​พร้อม​สำหรับ​งาน​ดี​ทุก​อย่าง เพื่อ​จะ​ทำ​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระองค์ และ​ทรง​ทำงาน​ใน​พวกคุณ​ให้​เกิด​สิ่ง​ที่​พระองค์​พอใจ ผ่าน​พระเยซู​คริสต์ ขอ​พระสิริ​จง​มี​แด่​พระองค์​ตลอดไป​เป็นนิตย์ อาเมน

22 พี่น้อง ข้าพเจ้า​ขอ​หนุนใจ​พวกคุณ​ว่า จง​อดทน​รับ​ถ้อยคำ​หนุนใจ​นี้ เพราะ​ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวกคุณ​เพียง​ไม่​กี่​คำ 23 พวกคุณ​ควร​รู้​ว่า​ทิโมธี​พี่น้อง​ของ​เรา​ได้​รับ​การ​ปล่อยตัว​แล้ว ถ้า​เขา​มา​ใน​เร็ว ๆ นี้ ข้าพเจ้า​จะ​ไป​พบ​พวกคุณ​พร้อม​กับ​เขา

24 ฝาก​คำ​ทักทาย​ถึง​ผู้นำ​ของ​พวกคุณ​ทุก​คน และ​ผู้บริสุทธิ์​ทุก​คน ชาว​อิตาลี​ฝาก​คำ​ทักทาย​มา​ถึง​พวกคุณ

25 ขอ​พระคุณ​อยู่​กับ​พวกคุณ​ทุก​คน อาเมน

✡ 1:5 1:5 สดุดี 2:7

✡ 1:5 1:5 2 ซามูเอล 7:14; 1 พงศาวดาร 17:13

✡ 1:6 1:6 เฉลยธรรมบัญญัติ 32:43 LXX

✡ 1:7 1:7 สดุดี 104:4

✡ 1:9 1:9 สดุดี 45:6-7

✡ 1:12 1:12 สดุดี 102:25-27

✡ 1:13 1:13 สดุดี 110:1

* 2:7 2:7 TR เพิ่ม​ว่า “และ​ทรง​ตั้ง​เขา​ไว้​เหนือ​ผลงาน​จาก​มือ​ของ​พระองค์”

✡ 2:8 2:8 สดุดี 8:4-6

† 2:11 2:11 คำ​ต้นฉบับ​ที่​แปล​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่​นี้ และ​ใน​บริบท​อื่น​ที่​เหมาะสม อาจ​หมาย​รวม​ถึง​พี่น้อง​ชาย​และ​หญิง หรือ​พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว​ได้

✡ 2:12 2:12 สดุดี 22:22

✡ 2:13 2:13 อิสยาห์ 8:18

‡ 2:16 2:16 หรือ “เชื้อสาย”

* 3:6 3:6 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้​ได้รับ​การ​เจิม”

✡ 3:11 3:11 สดุดี 95:7-11

✡ 3:15 3:15 สดุดี 95:7-8

✡ 4:3 4:3 สดุดี 95:11

✡ 4:4 4:4 ปฐมกาล 2:2

✡ 4:5 4:5 สดุดี 95:11

✡ 4:7 4:7 สดุดี 95:7-8

✡ 5:5 5:5 สดุดี 2:7

✡ 5:6 5:6 สดุดี 110:4

✡ 6:14 6:14 ปฐมกาล 22:17

✡ 7:17 7:17 สดุดี 110:4

✡ 7:21 7:21 สดุดี 110:4

✡ 8:5 8:5 อพยพ 25:40

* 8:8 8:8 คำ​ว่า “จง​ดู” มา​จาก “ἰδοὺ” หมาย​ถึง ดู ให้​ความ​สนใจ สังเกต มอง หรือ​เพ่งดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

† 8:11 8:11 TR อ่าน​ว่า “เพื่อนบ้าน” แทน “เพื่อน​ร่วมชาติ”

✡ 8:12 8:12 เยเรมีย์ 31:31-34

* 9:1 9:1 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “เต็นท์”

✡ 9:20 9:20 อพยพ 24:8

✡ 10:7 10:7 สดุดี 40:6-8

✡ 10:16 10:16 เยเรมีย์ 31:33

✡ 10:17 10:17 เยเรมีย์ 31:34

✡ 10:30 10:30 เฉลยธรรมบัญญัติ 32:35

✡ 10:30 10:30 เฉลยธรรมบัญญัติ 32:36; สดุดี 135:14

✡ 10:38 10:38 ฮาบากุก 2:3-4

* 11:7 11:7 หรือ “ความ​เคารพ​ยำเกรง”

† 11:13 11:13 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “และ​เชื่อ​มั่น​ใน”

‡ 11:17 11:17 วลี “บุตร​คนเดียว” มา​จาก​คำ​กรีก “μονογενη” ซึ่ง​บาง​ครั้ง​แปล​ว่า “บุตร​ที่​กำเนิด​แต่​ผู้เดียว” หรือ “หนึ่ง​เดียว”

✡ 11:18 11:18 ปฐมกาล 21:12

✡ 11:33 11:33 ดาเนียล 6:22-23

✡ 11:34 11:34 ดาเนียล 3:1-30

✡ 11:34 11:34 1 พงศ์กษัตริย์ 19:1-3; 2 พงศ์กษัตริย์ 6:31—7:20

✡ 11:35 11:35 1 พงศ์กษัตริย์ 17:17-23; 2 พงศ์กษัตริย์ 4:32-37

✡ 11:37 11:37 2 พงศาวดาร 24:20-21

✡ 11:37 11:37 เยเรมีย์ 26:20-23; 1 พงศ์กษัตริย์ 19:10

✡ 12:6 12:6 สุภาษิต 3:11-12

✡ 12:12 12:12 อิสยาห์ 35:3

✡ 12:13 12:13 สุภาษิต 4:26

* 12:20 12:20 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “หรือ​ถูก​ยิง​ด้วย​ลูกธนู”

✡ 12:20 12:20 อพยพ 19:12-13

✡ 12:21 12:21 เฉลยธรรมบัญญัติ 9:19

✡ 12:24 12:24 เยเรมีย์ 31:31

✡ 12:26 12:26 ฮักกัย 2:6

✡ 12:29 12:29 เฉลยธรรมบัญญัติ 4:24

✡ 13:5 13:5 เฉลยธรรมบัญญัติ 31:6

✡ 13:6 13:6 สดุดี 118:6-7

✡ 13:11 13:11 เลวีนิติ 16:27

✡ 13:15 13:15 สดุดี 50:23

ยากอบ

1

2

3

4

5

จดหมาย​ของ​ยากอบ

1

1 ยากอบ ผู้​รับใช้​ของ​พระเจ้า​และ​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​พระ​เยซู​คริสต์* เรียน สิบ​สอง​เผ่า​ที่​กระจัด​กระจาย​อยู่ ขอ​ทักทาย

2 พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า† เมื่อ​พวกคุณ​เผชิญ​บททดสอบ​ต่าง ๆ ให้​ถือ​ว่า​เป็น​เรื่อง​น่า​ยินดี​อย่างยิ่ง 3 เพราะ​พวกคุณ​รู้​ว่า การ​ทดสอบ​ความเชื่อ​ทำ​ให้​เกิด​ความ​อดทน 4 จง​ให้​ความ​อดทน​ทำ​งาน​จน​สมบูรณ์ เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​เป็น​คน​สมบูรณ์​และ​ครบถ้วน ไม่​ขาด​สิ่งใด

5 ถ้า​ใคร​ใน​พวกคุณ​ขาด​ปัญญา ก็​ให้​เขา​ขอ​จาก​พระเจ้า ผู้​ประทาน​แก่​ทุกคน​อย่าง​เอื้อเฟื้อ​โดย​ไม่​ตำหนิ แล้ว​พระองค์​จะ​ประทาน​ให้​เขา 6 แต่​เขา​ต้อง​ขอ​ด้วย​ความเชื่อ โดย​ไม่​สงสัย​เลย เพราะ​คน​ที่​สงสัย​ก็​เหมือน​คลื่น​ใน​ทะเล​ที่​ถูก​ลม​พัด​ซัด​ไปมา 7 คน​อย่างนั้น​อย่า​คิด​ว่า​ตน​จะ​ได้รับ​สิ่งใด​จาก​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า 8 เขา​เป็น​คน​ที่​ใจ​แบ่ง​เป็น​สอง​ฝ่าย ไม่​มั่นคง​ใน​ทุก​ทาง​ที่​ดำเนิน

9 พี่น้อง​ที่​อยู่​ใน​ฐานะ​ต่ำต้อย​จง​ภูมิใจ​ใน​ฐานะ​สูง​ที่​ตน​ได้รับ 10 ส่วน​คน​ร่ำรวย​จง​ภูมิใจ​เมื่อ​ตน​ถูก​ทำ​ให้​ต่ำลง เพราะ​เขา​จะ​ล่วง​ไป​เหมือน​ดอกไม้​ใน​ทุ่งหญ้า 11 ดวงอาทิตย์​ขึ้น​พร้อม​กับ​ลม​ร้อน​จัด หญ้า​จึง​เหี่ยว ดอกไม้​ร่วง และ​ความงาม​ของ​รูปลักษณ์​นั้น​ก็​สูญ​ไป คน​ร่ำรวย​ก็​จะ​ร่วงโรย​ไป​เช่นกัน​ท่ามกลาง​สิ่ง​ที่​เขา​มุ่ง​ทำ

12 คน​ที่​อดทน​ต่อ​บททดสอบ​ย่อม​เป็น​สุข เพราะ​เมื่อ​เขา​ผ่าน​การ​ทดสอบ​แล้ว เขา​จะ​ได้รับ​มงกุฎ​แห่ง​ชีวิต ซึ่ง​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ทรง​สัญญา​ไว้​แก่​คน​ที่​รัก​พระองค์

13 เมื่อ​ใคร​ถูก​ล่อใจ อย่า​ให้​เขา​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​ถูก​พระเจ้า​ล่อใจ” เพราะ​พระเจ้า​ไม่​อาจ​ถูก​ความชั่ว​ล่อใจ​ได้ และ​พระองค์​เอง​ก็​ไม่​ล่อใจ​ใคร 14 แต่​แต่ละคน​ถูก​ล่อใจ เพราะ​ความอยาก​ของ​ตนเอง​ดึง​เขา​ออกไป​และ​ล่อ​เขา 15 แล้ว​ความอยาก​เมื่อ​ตั้งครรภ์​ขึ้น ก็​ให้​กำเนิด​บาป และ​เมื่อ​บาป​โต​เต็มที่ ก็​ให้​กำเนิด​ความตาย 16 พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า อย่า​หลง​ผิด 17 ของประทาน​ที่​ดี​ทุกอย่าง และ​ของประทาน​ที่​สมบูรณ์​ทุกอย่าง มา​จาก​เบื้องบน ลง​มา​จาก​พระบิดา​แห่ง​ดวง​สว่าง​ทั้งหลาย ผู้​ไม่​ทรง​เปลี่ยนแปลง และ​ไม่​ทรง​แปร​ไป​เหมือน​เงา​ที่​เคลื่อน​เปลี่ยน 18 พระองค์​ทรง​ให้​กำเนิด​เรา​ด้วย​ถ้อยคำ​แห่ง​ความจริง ตาม​พระประสงค์​ของ​พระองค์ เพื่อ​ให้​เรา​เป็น​เสมือน​ผลแรก​ของ​สิ่งสร้าง​ทั้งหลาย​ของ​พระองค์

19 ดังนั้น พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า ทุกคน​จง​ไว​ใน​การ​ฟัง ช้า​ใน​การ​พูด และ​ช้า​ใน​การ​โกรธ 20 เพราะ​ความโกรธ​ของ​มนุษย์​ไม่​ก่อ​ให้​เกิด​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า 21 เพราะฉะนั้น จง​ทิ้ง​ความสกปรก​ทุกอย่าง​และ​ความชั่ว​ที่​ท่วมท้น แล้ว​รับ​ถ้อยคำ​ที่​ปลูก​ไว้​ใน​พวกคุณ​ด้วย​ความอ่อนโยน เพราะ​ถ้อยคำ​นั้น​ช่วย​จิต​ของ​พวกคุณ​ให้​รอด​ได้‡

22 จง​เป็น​คน​ที่​ลงมือ​ทำ​ตาม​ถ้อยคำ ไม่ใช่​เพียง​คน​ฟัง มิฉะนั้น​ก็​หลอก​ตัวเอง 23 เพราะ​ถ้า​ใคร​ฟัง​ถ้อยคำ​แต่​ไม่​ทำ​ตาม เขา​ก็​เหมือน​คน​ที่​มอง​ใบหน้า​ที่​ตน​มี​มา​แต่​เกิด​ใน​กระจก 24 เขา​มอง​ตัวเอง แล้ว​เดิน​จากไป และ​ทันที​ก็​ลืม​ว่า​ตน​มี​ลักษณะ​อย่างไร 25 แต่​คน​ที่​พิจารณา​ธรรมบัญญัติ​อัน​สมบูรณ์​แห่ง​เสรีภาพ​อย่าง​ตั้งใจ และ​ยึด​มั่น​อยู่ ไม่ใช่​คน​ฟัง​แล้ว​ลืม แต่​เป็น​คน​ลงมือ​ทำ คน​นี้​จะ​เป็น​สุข​ใน​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ

26 ถ้า​ใคร​ใน​พวกคุณ​คิด​ว่า​ตน​เคร่ง​ศาสนา แต่​ไม่​ควบคุม​ลิ้น​ของ​ตน และ​กลับ​หลอก​ใจ​ตัวเอง การ​นับถือ​ศาสนา​ของ​คน​นั้น​ก็​ไร้ค่า 27 การ​นับถือ​ศาสนา​ที่​บริสุทธิ์​และ​ไม่​แปดเปื้อน​ใน​สายตา​ของ​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา คือ การ​ไป​ดูแล​เด็กกำพร้า​และ​หญิงม่าย​เมื่อ​พวกเขา​เดือดร้อน และ​รักษา​ตัวเอง​ไม่​ให้​แปดเปื้อน​จาก​โลก

2

1 พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า ใน​เมื่อ​พวกคุณ​มี​ความเชื่อ​ใน​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​พระ​เยซู​คริสต์​ของ​เรา ผู้​ทรง​พระสิริ ก็​อย่า​ลำเอียง​เข้าข้าง​คน 2 สมมุติ​ว่า มี​ชาย​คนหนึ่ง​สวม​แหวนทอง​และ​เสื้อผ้า​งดงาม​เข้า​มา​ใน​ซินาโกก​ของ​พวกคุณ* และ​มี​คนจน​สวม​เสื้อผ้า​สกปรก​เข้า​มา​ด้วย 3 ถ้า​พวกคุณ​เอาใจใส่​คน​ที่​สวม​เสื้อผ้า​งดงาม​เป็น​พิเศษ และ​บอก​เขา​ว่า “เชิญ​นั่ง​ตรง​ที่ดี​นี่” แต่​บอก​คนจน​ว่า “ยืน​ตรงนั้น” หรือ “นั่ง​ข้าง​ที่วางเท้า​ของ​ฉัน” 4 พวกคุณ​ก็​ลำเอียง​และ​แบ่งแยก​คน​กันเอง และ​กลาย​เป็น​ผู้พิพากษา​ที่​คิด​ชั่ว ไม่ใช่​หรือ? 5 พี่น้อง​ที่รัก​ของ​ข้าพเจ้า ฟัง​ให้​ดี พระเจ้า​ไม่ได้​ทรง​เลือก​คนจน​ใน​โลก​นี้​ให้​ร่ำรวย​ใน​ความเชื่อ และ​เป็น​ผู้รับ​มรดก​แห่ง​อาณาจักร​ที่​พระองค์​ทรง​สัญญา​แก่​คน​ที่​รัก​พระองค์​หรือ? 6 แต่​พวกคุณ​กลับ​ดูหมิ่น​คนจน ไม่ใช่​คน​ร่ำรวย​หรือ​ที่​กดขี่​พวกคุณ และ​ลาก​พวกคุณ​ไป​ขึ้น​ศาล​ด้วย​ตนเอง? 7 ไม่ใช่​พวกเขา​หรือ​ที่​หมิ่นประมาท​พระนาม​อัน​ทรงเกียรติ ซึ่ง​พวกคุณ​ได้รับ​การ​เรียก​ตาม​พระนาม​นั้น?

8 แต่​ถ้า​พวกคุณ​ทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ​ของ​กษัตริย์​ให้​ครบถ้วน ตาม​พระคัมภีร์​ที่​ว่า “จง​รัก​เพื่อนบ้าน​เหมือน​รัก​ตัวเอง”✡ พวกคุณ​ก็​ทำ​ดี 9 แต่​ถ้า​พวกคุณ​ลำเอียง ก็​กำลัง​ทำ​บาป และ​ธรรมบัญญัติ​ก็​ตัดสิน​ว่า​พวกคุณ​เป็น​ผู้ละเมิด 10 เพราะ​ใคร​ก็ตาม​ที่​รักษา​ธรรมบัญญัติ​ทั้งหมด แต่​พลาด​เพียง​ข้อเดียว ก็​มี​ความผิด​ต่อ​ทั้งหมด 11 เพราะ​พระองค์​ผู้​กล่าว​ว่า “อย่า​ล่วงประเวณี”✡ ก็​กล่าว​ด้วย​ว่า “อย่า​ฆ่า​คน”✡ ดังนั้น ถ้า​คุณ​ไม่​ล่วงประเวณี แต่​ฆ่า​คน คุณ​ก็​กลาย​เป็น​ผู้ละเมิด​ธรรมบัญญัติ 12 จง​พูด​และ​จง​ทำ​เหมือน​คน​ที่​จะ​ถูก​พิพากษา​ตาม​ธรรมบัญญัติ​แห่ง​เสรีภาพ 13 เพราะ​คน​ที่​ไม่​แสดง​ความเมตตา จะ​ถูก​พิพากษา​โดย​ปราศจาก​ความเมตตา ความเมตตา​มีชัย​เหนือ​การ​พิพากษา

14 พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า จะ​มี​ประโยชน์​อะไร ถ้า​ใคร​บอก​ว่า​ตน​มี​ความเชื่อ แต่​ไม่มี​การกระทำ? ความเชื่อ​นั้น​จะ​ช่วย​เขา​ให้​รอด​ได้​หรือ? 15 ถ้า​พี่น้อง​ชาย​หรือ​หญิง​ไม่มี​เสื้อผ้า​สวม​ใส่ และ​ขาด​อาหาร​ประจำวัน 16 แล้ว​คน​หนึ่ง​ใน​พวกคุณ​บอก​พวกเขา​ว่า “ไป​อย่าง​สงบสุข​เถอะ ขอ​ให้​อบอุ่น​และ​อิ่ม​เถอะ” แต่​ไม่ได้​ให้​สิ่ง​ที่​ร่างกาย​ต้องการ จะ​มี​ประโยชน์​อะไร? 17 ความเชื่อ​ก็​เช่นกัน ถ้า​ไม่มี​การกระทำ ความเชื่อ​นั้น​ก็​ตาย​อยู่​ใน​ตัวเอง 18 แต่​บางคน​จะ​พูด​ว่า “คุณ​มี​ความเชื่อ ส่วน​ฉัน​มี​การกระทำ” จง​แสดง​ความเชื่อ​ของ​คุณ​ที่​ไม่มี​การกระทำ​ให้​ข้าพเจ้า​เห็น แล้ว​ข้าพเจ้า​จะ​แสดง​ความเชื่อ​ของ​ข้าพเจ้า​ให้​คุณ​เห็น​ด้วย​การกระทำ​ของ​ข้าพเจ้า

19 คุณ​เชื่อ​ว่า​พระเจ้า​ทรง​เป็น​หนึ่ง นั่น​ก็​ถูกต้อง แม้​แต่​พวกปีศาจ​ก็​เชื่อ และ​ตัวสั่น 20 คน​ไร้​แก่นสาร คุณ​อยาก​รู้​ไหม​ว่า ความเชื่อ​ที่​ไม่มี​การกระทำ​นั้น​ตาย? 21 อับราฮัม​บิดา​ของ​เรา​ไม่ได้​รับ​ความชอบธรรม​จาก​การกระทำ​หรือ เมื่อ​เขา​ถวาย​อิสอัค​บุตรชาย​ของ​เขา​บน​แท่นบูชา? 22 คุณ​เห็น​ว่า ความเชื่อ​ทำงาน​ร่วมกับ​การกระทำ​ของ​เขา และ​การกระทำ​ทำ​ให้​ความเชื่อ​นั้น​สมบูรณ์ 23 ดังนั้น พระคัมภีร์​จึง​สำเร็จ​ตาม​ที่​กล่าว​ว่า “อับราฮัม​เชื่อ​พระเจ้า และ​พระองค์​ทรง​นับ​ความเชื่อ​นั้น​เป็น​ความชอบธรรม​แก่​เขา”✡ และ​เขา​ได้รับ​การ​เรียก​ว่า​มิตร​ของ​พระเจ้า 24 พวกคุณ​ก็​เห็น​ว่า คน​หนึ่ง​ได้รับ​ความชอบธรรม​จาก​การกระทำ ไม่ใช่​จาก​ความเชื่อ​เพียง​อย่างเดียว 25 ราหับ​หญิงโสเภณี​ก็​เช่นกัน นาง​ไม่ได้​รับ​ความชอบธรรม​จาก​การกระทำ​หรือ เมื่อ​นาง​ต้อนรับ​ผู้ส่งสาร และ​ส่ง​พวกเขา​ออกไป​อีก​ทางหนึ่ง? 26 เพราะ​ร่างกาย​ที่​ไม่มี​วิญญาณ​นั้น​ตาย​แล้ว​ฉันใด ความเชื่อ​ที่​ไม่มี​การกระทำ​ก็​ตาย​แล้ว​ฉันนั้น

3

1 พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า อย่า​ให้​หลายคน​ใน​หมู่​พวกคุณ​เป็น​ครู เพราะ​รู้​อยู่​แล้ว​ว่า เรา​ที่​เป็น​ครู​จะ​ได้รับ​การ​พิพากษา​หนัก​กว่า 2 เรา​ทุกคน​พลาด​ใน​หลาย​เรื่อง ถ้า​ใคร​ไม่​พลาด​ใน​คำพูด คน​นั้น​ก็​เป็น​คน​สมบูรณ์ และ​สามารถ​ควบคุม​ทั้ง​ร่างกาย​ได้​ด้วย 3 เรา​ใส่​บังเหียน​ไว้​ใน​ปาก​ม้า​เพื่อ​ให้​มัน​เชื่อฟัง​เรา แล้ว​เรา​ก็​บังคับ​ทั้งตัว​ของ​มัน​ได้ 4 ดู​สิ* เรือ​ทั้งหลาย​ก็​เช่นกัน แม้​จะ​ลำใหญ่​มาก​และ​ถูก​ลมแรง​พัด​ไป หางเสือ​เล็ก ๆ ก็​ยัง​บังคับ​มัน​ไป​ทาง​ที่​นายท้าย​ต้องการ 5 ลิ้น​ก็​เช่นกัน เป็น​อวัยวะ​เล็ก ๆ แต่​อวด​เรื่อง​ใหญ่โต ดู​สิ ไฟ​เพียง​กอง​เล็ก ๆ ก็​ทำ​ให้​ป่า​ใหญ่​ลุกไหม้​ได้! 6 ลิ้น​ก็​เป็น​ไฟ เป็น​โลก​แห่ง​ความชั่วร้าย​ที่​อยู่​ท่ามกลาง​อวัยวะ​ของ​เรา มัน​ทำ​ให้​ทั้ง​ร่างกาย​แปดเปื้อน ทำ​ให้​วิถี​ของ​ธรรมชาติ​ลุก​เป็น​ไฟ และ​ตัว​มัน​เอง​ก็​ถูก​จุด​ไฟ​จาก​เกเฮนนา† 7 มนุษย์​ทำ​ให้​สัตว์​ทุกชนิด​เชื่อง​ได้ ทั้ง​สัตว์บก นก สัตว์เลื้อยคลาน และ​สัตว์ทะเล และ​ก็​ทำ​ให้​พวกมัน​เชื่อง​มา​แล้ว 8 แต่​ไม่มี​มนุษย์​คนใด​ทำ​ให้​ลิ้น​เชื่อง​ได้ มัน​เป็น​ความชั่ว​ที่​ไม่​อยู่นิ่ง เต็ม​ไป​ด้วย​พิษ​ที่​ทำ​ให้​ตาย 9 เรา​ใช้​ลิ้น​สรรเสริญ​พระเจ้า​พระบิดา​ของ​เรา และ​ใช้​ลิ้น​เดียวกัน​สาปแช่ง​มนุษย์ ผู้​ถูก​สร้าง​ตาม​พระฉายา​ของ​พระเจ้า 10 คำ​สรรเสริญ​และ​คำ​สาปแช่ง​ออก​มา​จาก​ปาก​เดียวกัน พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า ไม่​ควร​เป็น​อย่างนี้ 11 ตาน้ำ​เดียวกัน​จะ​ปล่อย​ทั้ง​น้ำจืด​และ​น้ำขม​ออก​จาก​ช่อง​เดียวกัน​ได้​หรือ? 12 พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า ต้นมะเดื่อ​จะ​ออก​ผล​เป็น​มะกอก​ได้​หรือ? หรือ​เถาองุ่น​จะ​ออก​ผล​เป็น​มะเดื่อ​ได้​หรือ? ตาน้ำ​ก็​ไม่​อาจ​ให้​ทั้ง​น้ำเค็ม​และ​น้ำจืด

13 ใคร​ใน​พวกคุณ​มี​ปัญญา​และ​ความเข้าใจ? ให้​เขา​แสดง​ให้​เห็น​ด้วย​ความประพฤติ​ที่ดี​ว่า เขา​ทำ​สิ่ง​ต่าง ๆ ด้วย​ความอ่อนโยน​ที่​มา​จาก​ปัญญา 14 แต่​ถ้า​พวกคุณ​มี​ความอิจฉา​ขมขื่น​และ​ความทะเยอทะยาน​เห็นแก่ตัว​อยู่​ใน​ใจ ก็​อย่า​โอ้อวด และ​อย่า​พูด​โกหก​ขัด​กับ​ความจริง 15 ปัญญา​แบบนี้​ไม่ได้​ลง​มา​จาก​เบื้องบน แต่​เป็น​ของ​โลก​นี้ เป็นไป​ตาม​ธรรมชาติ​มนุษย์ และ​เป็น​ของ​พวกปีศาจ 16 เพราะ​ที่ไหน​มี​ความอิจฉา​และ​ความทะเยอทะยาน​เห็นแก่ตัว ที่นั่น​ก็​มี​ความสับสน​วุ่นวาย และ​การกระทำ​ชั่ว​ทุกอย่าง 17 แต่​ปัญญา​จาก​เบื้องบน ประการแรก​บริสุทธิ์ แล้ว​ก็​รัก​สันติ อ่อนโยน ยอม​รับฟัง​เหตุผล เต็ม​ด้วย​ความเมตตา​และ​ผลดี ไม่​ลำเอียง และ​ไม่​เสแสร้ง 18 คน​ที่​สร้าง​สันติ​หว่าน​ผล​แห่ง​ความชอบธรรม​ลง​ใน​สันติ

4

1 สงคราม​และ​การต่อสู้​ใน​หมู่​พวกคุณ​มา​จาก​ไหน? ไม่ใช่​มา​จาก​ความเพลิดเพลิน​ที่​ทำ​สงคราม​อยู่​ใน​อวัยวะ​ของ​พวกคุณ​เอง​หรือ? 2 พวกคุณ​อยาก​ได้​แต่​ไม่มี จึง​ฆ่า พวกคุณ​โลภ​แต่​ก็​ไม่ได้​สิ่ง​ที่​ต้องการ จึง​ต่อสู้​และ​ทำ​สงคราม พวกคุณ​ไม่มี เพราะ​ไม่ได้​ขอ 3 พวกคุณ​ขอ แต่​ไม่ได้​รับ เพราะ​ขอ​ด้วย​เจตนา​ผิด เพื่อ​จะ​เอา​ไป​ใช้​กับ​ความเพลิดเพลิน​ของ​ตัวเอง 4 พวก​คน​ที่​เป็น​ชู้​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง ไม่​รู้​หรือ​ว่า มิตรภาพ​กับ​โลก​คือ​การ​เป็น​ศัตรู​กับ​พระเจ้า? เพราะฉะนั้น ใคร​ก็ตาม​ที่​อยาก​เป็น​มิตร​กับ​โลก ก็​ทำ​ตัว​เป็น​ศัตรู​กับ​พระเจ้า 5 หรือ​พวกคุณ​คิด​ว่า พระคัมภีร์​กล่าว​ไว้​อย่าง​ไร้​ความหมาย​ว่า “พระวิญญาณ​ผู้​ทรง​อยู่​ใน​เรา​ทรง​ปรารถนา​ด้วย​ความหวงแหน”? 6 แต่​พระองค์​ประทาน​พระคุณ​มาก​ยิ่งขึ้น ดังที่​พระคัมภีร์​กล่าว​ว่า “พระเจ้า​ทรง​ต่อต้าน​คน​หยิ่งจองหอง แต่​ประทาน​พระคุณ​แก่​คน​ถ่อมตน”✡ 7 ดังนั้น จง​ยอมตน​ต่อ​พระเจ้า จง​ต่อต้าน​มาร แล้ว​มัน​จะ​หนี​จาก​พวกคุณ 8 จง​เข้า​ใกล้​พระเจ้า แล้ว​พระองค์​จะ​เข้า​ใกล้​พวกคุณ คนบาป​ทั้งหลาย จง​ชำระ​มือ​ให้​สะอาด คน​ที่​ใจ​แบ่ง​เป็น​สอง​ฝ่าย จง​ชำระ​ใจ​ให้​บริสุทธิ์ 9 จง​ทุกข์ใจ โศกเศร้า และ​ร้องไห้ ให้​เสียงหัวเราะ​กลาย​เป็น​ความโศกเศร้า และ​ความยินดี​กลาย​เป็น​ความหม่นหมอง 10 จง​ถ่อมตัว​ลง​ต่อหน้า​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า แล้ว​พระองค์​จะ​ยก​พวกคุณ​ขึ้น

11 พี่น้อง อย่า​พูด​ให้ร้าย​กัน คน​ที่​พูด​ให้ร้าย​หรือ​ตัดสิน​พี่น้อง ก็​พูด​ให้ร้าย​และ​ตัดสิน​ธรรมบัญญัติ แต่​ถ้า​คุณ​ตัดสิน​ธรรมบัญญัติ คุณ​ก็​ไม่ใช่​ผู้​ทำ​ตาม​ธรรมบัญญัติ แต่​เป็น​ผู้พิพากษา 12 ผู้​ให้​ธรรมบัญญัติ​มี​เพียง​องค์เดียว คือ​พระองค์​ผู้​สามารถ​ช่วย​ให้​รอด​และ​ทำลาย แต่​คุณ​เป็น​ใคร​จึง​ตัดสิน​คนอื่น?

13 เอาละ พวกคุณ​ที่​พูด​ว่า “วันนี้​หรือ​พรุ่งนี้ เรา​จะ​ไป​เมือง​นี้ อยู่​ที่นั่น​หนึ่งปี ทำ​การค้า และ​หา​กำไร” 14 ทั้งที่​พวกคุณ​ไม่​รู้​ว่า พรุ่งนี้​ชีวิต​จะ​เป็น​อย่างไร ชีวิต​ของ​พวกคุณ​คือ​อะไร? พวกคุณ​เป็น​เพียง​ไอหมอก​ที่​ปรากฏ​อยู่​ชั่วครู่ แล้ว​ก็​จางหาย​ไป 15 ที่จริง​ควร​พูด​ว่า “ถ้า​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ทรง​ประสงค์ เรา​ก็​จะ​มี​ชีวิต​อยู่ และ​จะ​ทำ​สิ่งนี้​หรือ​สิ่งนั้น” 16 แต่​ตอนนี้​กลับ​โอ้อวด​ด้วย​ความทะนง​ของ​ตน การ​โอ้อวด​แบบนี้​ทั้งหมด​เป็น​ความชั่ว 17 เพราะฉะนั้น คน​ที่​รู้​ว่า​ควร​ทำ​ดี แต่​ไม่​ทำ สำหรับ​เขา​แล้ว​นั่น​คือ​บาป

5

1 เอาละ พวก​คน​ร่ำรวย จง​ร้องไห้​และ​คร่ำครวญ เพราะ​ความทุกข์ยาก​ที่​กำลัง​จะ​มา​ถึง​พวกคุณ 2 ทรัพย์สมบัติ​ของ​พวกคุณ​ผุพัง และ​เสื้อผ้า​ของ​พวกคุณ​ถูก​มอด​กิน 3 ทอง​และ​เงิน​ของ​พวกคุณ​ผุกร่อน รอย​ผุกร่อน​นั้น​จะ​เป็น​พยาน​กล่าวโทษ​พวกคุณ และ​กิน​เนื้อ​ของ​พวกคุณ​เหมือน​ไฟ พวกคุณ​ได้​สะสม​ทรัพย์​ไว้​ใน​ยุค​สุดท้าย 4 ดู​สิ ค่าแรง​ของ​คนงาน​ที่​เกี่ยว​พืชผล​ใน​ทุ่ง​ของ​พวกคุณ ซึ่ง​พวกคุณ​ฉ้อโกง​ไม่​ยอม​จ่าย กำลัง​ร้อง​ออกมา และ​เสียงร้อง​ของ​คน​เกี่ยว​ก็​ดัง​ไป​ถึง​หู​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​แห่ง​กองทัพ* 5 พวกคุณ​ใช้​ชีวิต​อย่าง​ฟุ่มเฟือย​บน​แผ่นดิน ปล่อย​ตัว​ตาม​ความเพลิดเพลิน และ​เลี้ยง​ใจ​ของ​ตน​จน​อิ่มหนำ​เหมือน​ใน​วัน​ฆ่าสัตว์ 6 พวกคุณ​ได้​ตัดสิน​ลงโทษ​และ​ฆ่า​คนชอบธรรม เขา​ไม่ได้​ต่อต้าน​พวกคุณ

7 เพราะฉะนั้น พี่น้อง จง​อดทน​รอคอย​จนกว่า​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​จะ​มา ดู​สิ ชาวนา​รอคอย​ผล​อัน​ล้ำค่า​จาก​แผ่นดิน และ​อดทน​รอคอย​จน​ได้รับ​ฝน​ต้นฤดู​และ​ฝน​ปลายฤดู 8 พวกคุณ​ก็​จง​อดทน​รอคอย​เช่นกัน จง​ทำ​ให้​ใจ​มั่นคง เพราะ​การ​มา​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ใกล้​แล้ว

9 พี่น้อง อย่า​บ่น​ว่า​กัน เพื่อ​จะ​ไม่​ถูก​พิพากษา ดู​สิ ผู้พิพากษา​ยืน​อยู่​ที่​ประตู 10 พี่น้อง จง​ถือ​ผู้เผยพระวจนะ​ที่​กล่าว​ใน​พระนาม​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​เป็น​แบบอย่าง​ของ​การ​ทนทุกข์​และ​การ​อดทน​รอคอย 11 ดู​สิ เรา​เรียก​คน​ที่​อดทน​ว่า​เป็น​สุข พวกคุณ​เคย​ได้ยิน​เรื่อง​ความอดทน​ของ​โยบ และ​จาก​ผลลัพธ์​นั้น​ก็​ได้​เห็น​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า รวมทั้ง​เห็น​ว่า​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​ทรง​เปี่ยม​ด้วย​ความสงสาร​และ​พระเมตตา

12 แต่​เหนือ​สิ่ง​อื่น​ใด พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า อย่า​สาบาน ไม่​ว่า​โดย​สวรรค์ โดย​แผ่นดิน หรือ​โดย​คำ​สาบาน​อื่น​ใด ถ้า​พูด​ว่า “ใช่” ก็​ให้​เป็น “ใช่” และ​ถ้า​พูด​ว่า “ไม่” ก็​ให้​เป็น “ไม่” เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ไม่​ตก​อยู่​ใน​ความ​เสแสร้ง†

13 มี​ใคร​ใน​พวกคุณ​กำลัง​ทุกข์​อยู่​ไหม? ให้​เขา​อธิษฐาน มี​ใคร​ร่าเริง​ไหม? ให้​เขา​ร้องเพลง​สรรเสริญ 14 มี​ใคร​ใน​พวกคุณ​ป่วย​ไหม? ให้​เขา​เรียก​ผู้อาวุโส​ของ​ประชาคม​มา และ​ให้​พวกเขา​อธิษฐาน​ให้​เขา พร้อม​กับ​เจิม​เขา​ด้วย​น้ำมัน​ใน​พระนาม​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า 15 คำอธิษฐาน​แห่ง​ความเชื่อ​จะ​รักษา​คนป่วย​ให้​หาย และ​องค์​พระ​ผู้​เป็น​เจ้า​จะ​ทรง​ให้​เขา​ลุกขึ้น ถ้า​เขา​ได้​ทำ​บาป เขา​ก็​จะ​ได้รับ​การ​ยกโทษ 16 เพราะฉะนั้น จง​สารภาพ​บาป​ต่อ​กัน และ​อธิษฐาน​เพื่อ​กัน เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้รับ​การ​รักษา คำอธิษฐาน​อย่าง​จริงจัง​ของ​คนชอบธรรม​มี​พลัง​และ​เกิดผล​มาก 17 เอลียาห์​เป็น​มนุษย์​ที่​มี​ธรรมชาติ​เหมือน​เรา เขา​อธิษฐาน​อย่าง​จริงจัง​ไม่​ให้​ฝน​ตก และ​ฝน​ก็​ไม่​ตก​บน​แผ่นดิน​เป็น​เวลา​สามปี​หกเดือน 18 แล้ว​เขา​อธิษฐาน​อีกครั้ง ท้องฟ้า​ก็​ให้​ฝน และ​แผ่นดิน​ก็​ให้​ผลผลิต

19 พี่น้อง ถ้า​ใคร​ใน​พวกคุณ​หลง​ไป​จาก​ความจริง และ​มี​คน​พา​เขา​กลับมา 20 ก็​ให้​คน​นั้น​รู้​ว่า ผู้​ที่​พา​คนบาป​กลับ​จาก​ทาง​ผิด​ของ​เขา จะ​ช่วย​จิต​ของ​คนบาป​นั้น​ให้​พ้น​จาก​ความตาย และ​จะ​ปกคลุม​บาป​มากมาย

* 1:1 1:1 “พระ​คริสต์” หมายถึง “ผู้​ที่​ได้รับ​การ​เจิม”

† 1:2 1:2 คำ​ที่​แปล​ว่า “พี่น้อง” ใน​ที่​นี้ และ​ใน​ที่​อื่น​ซึ่ง​บริบท​เอื้อ อาจ​หมาย​รวม​ถึง​พี่น้อง​ชาย​และ​หญิง​ด้วย

‡ 1:21 1:21 หรือ “รักษา​ชีวิต​ของ​พวกคุณ​ไว้”

* 2:2 2:2 หรือ “ที่​ประชุม”

✡ 2:8 2:8 เลวีนิติ 19:18

✡ 2:11 2:11 อพยพ 20:14; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:18

✡ 2:11 2:11 อพยพ 20:13; เฉลยธรรมบัญญัติ 5:17

✡ 2:23 2:23 ปฐมกาล 15:6

* 3:4 3:4 คำ​ว่า “ดู​สิ” มา​จาก “ἰδοὺ” มี​ความหมาย​ว่า มอง สังเกต ใส่ใจ เห็น หรือ​จ้องดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำอุทาน

† 3:6 3:6 หรือ “นรก”

✡ 4:6 4:6 สุภาษิต 3:34

* 5:4 5:4 กรีก: Sabaoth (หรือ ฮีบรู: Tze’va’ot)

† 5:12 5:12 TR อ่าน​ว่า “อยู่​ใต้​การ​พิพากษา” แทน “ตก​อยู่​ใน​ความ​เสแสร้ง”

1 เปโตร

1

2

3

4

5

จดหมาย​ฉบับ​ที่​หนึ่ง​ของ​เปโตร

1

1 เปโตร อัครทูต​ของ​พระเยซู​คริสต์* ถึง​ผู้​ที่​พระเจ้า​ทรง​เลือก ซึ่ง​อาศัย​อยู่​ใน​ฐานะ​คน​ต่าง​ถิ่น​ที่​กระจัด​กระจาย​อยู่​ใน​ปอนทัส กาลาเทีย คัปปาโดเกีย เอเชีย และ​บิธีเนีย 2 ตาม​ที่​พระเจ้า​พระบิดา​ทรง​รู้​ล่วงหน้า โดย​พระวิญญาณ​ทรง​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์ เพื่อ​ให้​พวกคุณ​เชื่อฟัง​พระเยซู​คริสต์ และ​รับ​การ​ประพรม​ด้วย​เลือด​ของ​พระองค์ ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​เพิ่มพูน​แก่​พวกคุณ

3 ขอ​สรรเสริญ​พระเจ้า ผู้​เป็น​พระบิดา​ของ​พระเยซู​คริสต์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ตาม​พระเมตตา​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​พระองค์ พระองค์​ทรง​ทำ​ให้​เรา​เกิด​ใหม่ ให้​มี​ความหวัง​ที่​มี​ชีวิต โดย​การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​ของ​พระเยซู​คริสต์ 4 และ​สู่​มรดก​ที่​ไม่​เสื่อมสลาย ไม่​ด่างพร้อย และ​ไม่​ร่วงโรย ซึ่ง​เก็บ​รักษา​ไว้​ใน​สวรรค์​เพื่อ​พวกคุณ 5 พลัง​ของ​พระเจ้า​ปกป้อง​พวกคุณ​โดย​ความเชื่อ เพื่อ​ความรอด​ที่​พร้อม​จะ​เปิดเผย​ใน​วาระ​สุดท้าย 6 พวกคุณ​จึง​ชื่นชม​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง​ใน​เรื่อง​นี้ แม้​ตอน​นี้ หาก​จำเป็น ต้อง​เศร้า​อยู่​ชั่ว​ระยะ​หนึ่ง​เพราะ​การ​ทดลอง​หลาย​อย่าง 7 เพื่อ​ให้​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ​เมื่อ​ผ่าน​การ​พิสูจน์​แล้ว นำ​ไป​สู่​คำ​สรรเสริญ พระสิริ และ​เกียรติ ใน​วันที่​พระเยซู​คริสต์​จะ​เปิดเผย​พระองค์ ความเชื่อ​นี้​ล้ำค่า​ยิ่งกว่า​ทองคำ​ที่​เสื่อมสลาย แม้​ทองคำ​จะ​ถูก​ทดสอบ​ด้วย​ไฟ 8 พวกคุณ​รัก​พระองค์ แม้​ไม่​เคย​รู้จัก​พระองค์​ด้วย​ตนเอง และ​แม้​ตอนนี้​ยัง​มอง​ไม่​เห็น​พระองค์ แต่​เพราะ​เชื่อ​ใน​พระองค์ จึง​ชื่นชม​ยินดี​อย่าง​ยิ่ง ด้วย​ความ​ยินดี​ที่​เกิน​จะ​บรรยาย และ​เต็ม​ด้วย​พระสิริ 9 เพราะ​กำลัง​ได้รับ​ผล​ของ​ความเชื่อ คือ​ความรอด​ของ​จิต​ของ​พวกคุณ

10 เกี่ยวกับ​ความรอด​นี้ บรรดา​ผู้พยากรณ์​ได้​ค้นหา​และ​สืบค้น​อย่าง​ละเอียด พวกเขา​พยากรณ์​ถึง​พระคุณ​ที่​จะ​มา​ถึง​พวกคุณ 11 พวกเขา​ค้นหา​ว่า​พระวิญญาณ​ของ​พระคริสต์ ซึ่ง​อยู่​ใน​พวกเขา ชี้​ไป​ถึง​ใคร หรือ​ถึง​ช่วง​เวลา​แบบ​ใด เมื่อ​พระวิญญาณ​ทรง​บอก​ล่วงหน้า​ถึง​ความทุกข์​ของ​พระคริสต์ และ​พระสิริ​ต่าง ๆ ที่​จะ​ตาม​มา 12 พระเจ้า​ทรง​เปิดเผย​แก่​พวกเขา​ว่า ใน​เรื่อง​เหล่านี้ พวกเขา​ไม่​ได้รับ​ใช้​เพื่อ​ตนเอง แต่​เพื่อ​พวกคุณ บัดนี้​คน​ที่​ประกาศ​ข่าวดี​แก่​พวกคุณ​ได้​บอก​เรื่อง​เหล่านี้​แล้ว โดย​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ที่​ส่ง​มา​จาก​สวรรค์ แม้​แต่​เหล่า​ทูตสวรรค์​ก็​ปรารถนา​จะ​มอง​เข้า​ไป​ใน​เรื่อง​เหล่านี้

13 ดังนั้น จง​เตรียม​ความคิด​ให้​พร้อม† จง​มี​สติ และ​ฝาก​ความหวัง​ทั้งหมด​ไว้​กับ​พระคุณ​ที่​จะ​นำ​มา​ให้​พวกคุณ ใน​วันที่​พระเยซู​คริสต์​จะ​เปิดเผย​พระองค์ 14 ใน​ฐานะ​ลูก​ที่​เชื่อฟัง อย่า​ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​ความปรารถนา​เดิม เมื่อ​ครั้ง​ที่​พวกคุณ​ยัง​ไม่​รู้ 15 พระองค์​ผู้​ทรง​เรียก​พวกคุณ​ทรง​บริสุทธิ์​เช่นไร พวกคุณ​เอง​ก็​จง​บริสุทธิ์​ใน​การ​ดำเนิน​ชีวิต​ทุก​ด้าน​เช่นนั้น 16 เพราะ​มี​ข้อความ​เขียน​ไว้​ว่า “จง​บริสุทธิ์ เพราะ​เรา​บริสุทธิ์”✡

17 ถ้า​พวกคุณ​เรียก​พระองค์​ว่า​พระบิดา ผู้​ทรง​พิพากษา​ทุก​คน​ตาม​การ​กระทำ​ของ​แต่ละ​คน โดย​ไม่​ลำเอียง ก็​จง​ใช้​ช่วง​เวลา​ที่​อาศัย​อยู่​ที่​นี่​ใน​ฐานะ​คน​ต่าง​ถิ่น​ด้วย​ความยำเกรง 18 เพราะ​พวกคุณ​รู้​ว่า ได้รับ​การ​ไถ่​ออก​จาก​วิถี​ชีวิต​อัน​ไร้​สาระ​ที่​รับ​สืบทอด​มา​จาก​บรรพบุรุษ ไม่​ใช่​ด้วย​สิ่ง​ที่​เสื่อมสลาย​ได้ เช่น​เงิน​หรือ​ทอง 19 แต่​ด้วย​เลือด​อัน​ล้ำค่า เหมือน​เลือด​ของ​ลูกแกะ​ที่​ไม่​มี​ตำหนิ​หรือ​ด่างพร้อย คือ​เลือด​ของ​พระคริสต์ 20 พระองค์​เป็น​ผู้​ที่​พระเจ้า​ทรง​รู้จัก​ล่วงหน้า ตั้งแต่​ก่อน​วาง​รากฐาน​ของ​โลก แต่​ทรง​เปิดเผย​พระองค์​ใน​ยุค​สุดท้าย​นี้​เพื่อ​พวกคุณ 21 โดย​ทาง​พระองค์ พวกคุณ​จึง​เชื่อ​ใน​พระเจ้า ผู้​ทรง​ทำ​ให้​พระองค์​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย และ​ประทาน​พระสิริ​แก่​พระองค์ เพื่อ​ให้​ความเชื่อ​และ​ความหวัง​อยู่​ใน​พระเจ้า

22 เมื่อ​พวกคุณ​ได้​ชำระ​จิต​ของ​ตน​ให้​บริสุทธิ์ โดย​เชื่อฟัง​ความจริง โดย​พระวิญญาณ จน​มี​ความรัก​แบบ​พี่น้อง​อย่าง​จริงใจ​แล้ว จง​รัก​กัน​จาก​ใจ​อย่าง​แรงกล้า 23 เพราะ​ได้​เกิด​ใหม่ ไม่​ใช่​จาก​เมล็ดพันธุ์​ที่​เสื่อมสลาย​ได้ แต่​จาก​เมล็ดพันธุ์​ที่​ไม่​เสื่อมสลาย โดย​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​มี​ชีวิต​และ​ดำรง​อยู่​ตลอดไป 24 เพราะ​ว่า

“มนุษย์​ทุก​คน​เหมือน​หญ้า

และ​ความรุ่งโรจน์​ทั้งสิ้น​ของ​มนุษย์​เหมือน​ดอกไม้​ใน​ทุ่ง​หญ้า

หญ้า​ก็​เหี่ยว และ​ดอกไม้​ก็​ร่วง

25 แต่​ถ้อยคำ​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ดำรง​อยู่​ตลอดไป”✡

นี่​คือ​ถ้อยคำ​แห่ง​ข่าวดี​ที่​ได้​ประกาศ​แก่​พวกคุณ

2

1 ดังนั้น จง​ละทิ้ง​ความชั่ว​ทุก​อย่าง การ​หลอกลวง​ทุก​รูปแบบ ความ​หน้าซื่อใจคด ความอิจฉา และ​การ​พูด​ให้ร้าย​ทุก​อย่าง 2 เหมือน​ทารก​แรกเกิด จง​ใฝ่หา​น้ำนม​ฝ่าย​วิญญาณ​ที่​บริสุทธิ์ เพื่อ​ให้​เติบโต​ขึ้น​ด้วย​น้ำนม​นั้น 3 ถ้า​ได้​ลิ้มรส​แล้ว​จริง ๆ ว่า​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ทรง​ดีงาม 4 จง​เข้า​มา​หา​พระองค์ ผู้​เป็น​ศิลา​ที่​มี​ชีวิต ซึ่ง​มนุษย์​ปฏิเสธ แต่​พระเจ้า​ทรง​เลือก​ไว้ และ​ทรง​เห็น​ว่า​ล้ำค่า 5 พวกคุณ​เอง​ก็​เป็น​เหมือน​ศิลา​ที่​มี​ชีวิต ซึ่ง​กำลัง​ถูก​ก่อ​ขึ้น​เป็น​บ้าน​ฝ่าย​วิญญาณ เพื่อ​เป็น​คณะ​ปุโรหิต​ที่​บริสุทธิ์ และ​ถวาย​เครื่องบูชา​ฝ่าย​วิญญาณ​ที่​พระเจ้า​ทรง​ยอมรับ โดย​พระเยซู​คริสต์ 6 เพราะ​ใน​พระคัมภีร์​มี​ข้อความ​ว่า

“ดูสิ* เรา​วาง​ศิลา​หัวมุม​ก้อน​สำคัญ​ไว้​ใน​ศิโยน เป็น​ศิลา​ที่​เลือก​ไว้​และ​ล้ำค่า

คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระองค์​จะ​ไม่​ผิดหวัง”✡

7 ดังนั้น เกียรติ​นั้น​เป็น​ของ​พวกคุณ​ผู้​เชื่อ แต่​สำหรับ​คน​ที่​ไม่​เชื่อฟัง

“ศิลา​ที่​ช่าง​ก่อสร้าง​ปฏิเสธ

ได้​กลาย​เป็น​ศิลา​หัวมุม​ก้อน​สำคัญ”✡

8 และ

“ศิลา​ที่​ทำ​ให้​สะดุด และ​หินผา​ที่​ทำ​ให้​ล้ม​ลง”✡

พวกเขา​สะดุด​เพราะ​ไม่​เชื่อฟัง​ถ้อยคำ และ​พวกเขา​ก็​ถูก​กำหนด​ไว้​เช่นนั้น 9 แต่​พวกคุณ​เป็น​เชื้อสาย​ที่​พระเจ้า​ทรง​เลือก เป็น​คณะ​ปุโรหิต​ของ​กษัตริย์ เป็น​ชนชาติ​ที่​บริสุทธิ์ เป็น​ประชาชน​ที่​เป็น​ของ​พระเจ้า​โดย​เฉพาะ เพื่อ​จะ​ประกาศ​คุณความดี​อัน​ยอดเยี่ยม​ของ​พระองค์ ผู้​ทรง​เรียก​พวกคุณ​ออก​จาก​ความมืด​เข้า​สู่​ความสว่าง​อัน​น่า​อัศจรรย์​ของ​พระองค์ 10 เมื่อ​ก่อน พวกคุณ​ไม่​เป็น​ประชาชน แต่​บัดนี้​เป็น​ประชาชน​ของ​พระเจ้า เมื่อ​ก่อน​ไม่​ได้รับ​พระเมตตา แต่​บัดนี้​ได้รับ​พระเมตตา​แล้ว

11 ที่รัก ข้าพเจ้า​ขอร้อง​พวกคุณ ใน​ฐานะ​คน​ต่าง​ถิ่น​และ​ผู้​พัก​อาศัย​ชั่วคราว ให้​งดเว้น​จาก​ความปรารถนา​ของ​เนื้อหนัง ซึ่ง​ทำ​สงคราม​กับ​จิต 12 จง​ประพฤติ​ดี​ท่ามกลาง​ชนชาติ​ต่าง ๆ เพื่อ​ว่า ใน​เรื่อง​ที่​พวกเขา​กล่าวหา​พวกคุณ​ว่า​เป็น​คน​ทำ​ชั่ว พวกเขา​จะ​ได้​เห็น​ความดี​ที่​พวกคุณ​ทำ และ​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า​ใน​วันที่​พระองค์​มา​เยี่ยมเยียน

13 เพราะ​เห็น​แก่​องค์​พระผู้เป็นเจ้า จง​ยอม​อยู่​ใต้​ระเบียบ​การ​ปกครอง​ของ​มนุษย์​ทุก​อย่าง ไม่​ว่า​จะ​เป็น​กษัตริย์ ใน​ฐานะ​ผู้​มี​อำนาจ​สูงสุด 14 หรือ​ผู้ว่า​ราชการ ซึ่ง​กษัตริย์​ส่ง​มา​เพื่อ​ลงโทษ​คน​ทำ​ชั่ว และ​ชมเชย​คน​ทำ​ดี 15 เพราะ​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า​คือ ให้​ทำ​ความดี เพื่อ​ปิดปาก​ความไม่รู้​ของ​คน​โง่ 16 จง​ใช้​ชีวิต​อย่าง​คน​ที่​เป็น​อิสระ แต่อย่า​ใช้​เสรีภาพ​เป็น​เสื้อคลุม​ปิดบัง​ความชั่ว จง​ใช้​ชีวิต​อย่าง​ทาส​ของ​พระเจ้า

17 จง​ให้​เกียรติ​ทุก​คน รัก​พี่น้อง​ทั้งหลาย ยำเกรง​พระเจ้า และ​ให้​เกียรติ​กษัตริย์

18 ผู้รับใช้ จง​ยอม​อยู่​ใต้​เจ้านาย​ของ​ตน​ด้วย​ความเคารพ​อย่าง​เต็มที่ ไม่​ใช่​เฉพาะ​เจ้านาย​ที่​ดี​และ​อ่อนโยน แต่​รวม​ถึง​เจ้านาย​ที่​ชั่วร้าย​ด้วย 19 เพราะ​เป็น​สิ่ง​ที่​น่า​ยกย่อง ถ้า​ใคร​อดทน​ต่อ​ความเจ็บปวด และ​ทนทุกข์​อย่าง​ไม่​เป็นธรรม เพราะ​เขา​มี​จิตสำนึก​ต่อ​พระเจ้า 20 เพราะ​จะ​มี​อะไร​น่า​ยกย่อง ถ้า​ทำ​บาป​แล้ว​อดทน​ต่อ​การ​ถูก​เฆี่ยน แต่​ถ้า​ทำ​ดี​แล้ว​ต้อง​ทนทุกข์​และ​อดทน​ต่อ​มัน นี่​เป็น​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ทรง​เห็น​ว่า​น่า​ยกย่อง 21 พวกคุณ​ถูก​เรียก​มา​เพื่อ​สิ่ง​นี้ เพราะ​พระคริสต์​ก็​ทรง​ทนทุกข์​เพื่อ​เรา และ​ทรง​ทิ้ง​แบบอย่าง​ไว้​ให้​พวกคุณ† เพื่อ​ให้​เดิน​ตาม​รอยเท้า​ของ​พระองค์ 22 พระองค์​ไม่​ได้​ทำ​บาป “และ​ไม่​พบ​การ​หลอกลวง​ใน​ปาก​ของ​พระองค์”✡ 23 เมื่อ​ถูก​ด่าแช่ง พระองค์​ไม่​ได้​ด่าแช่ง​ตอบ เมื่อ​ทรง​ทนทุกข์ พระองค์​ไม่​ได้​ข่มขู่ แต่​ทรง​มอบ​ตน​ไว้​กับ​พระองค์​ผู้​ทรง​พิพากษา​อย่าง​ชอบธรรม 24 พระองค์​เอง​ทรง​แบก​บาป​ของ​เรา​ไว้​ใน​ร่างกาย​ของ​พระองค์​บน​ไม้ เพื่อ​ว่า เมื่อ​เรา​ตาย​ต่อ​บาป​แล้ว เรา​จะ​มี​ชีวิต​เพื่อ​ความชอบธรรม พวกคุณ​ได้รับ​การ​รักษา​ให้​หาย​ด้วย​บาดแผล​ของ​พระองค์‡ 25 เพราะ​เคย​หลงทาง​เหมือน​แกะ แต่​บัดนี้​ได้​กลับ​มา​หา​ผู้เลี้ยง​และ​ผู้ดูแล§จิต​ของ​พวกคุณ​แล้ว

3

1 เช่น​เดียวกัน ภรรยา​ทั้งหลาย จง​ยอม​อยู่​ใต้​สามี​ของ​ตน เพื่อ​ว่า แม้​สามี​บาง​คน​ไม่​เชื่อฟัง​ถ้อยคำ พวกเขา​ก็​อาจ​ถูก​ชักนำ​มา​ได้​ด้วย​การ​ประพฤติ​ของ​ภรรยา โดย​ไม่​ต้อง​ใช้​คำพูด 2 เมื่อ​พวกเขา​เห็น​การ​ดำเนิน​ชีวิต​ที่​บริสุทธิ์​ด้วย​ความยำเกรง​ของ​พวกคุณ 3 อย่า​ให้​ความงาม​ของ​พวกคุณ​อยู่​ที่​การ​ตกแต่ง​ภายนอก เช่น​การ​ถัก​ผม การ​สวม​เครื่องประดับ​ทอง หรือ​การ​สวม​เสื้อผ้า​สวยงาม 4 แต่​ให้​อยู่​ที่​ตัวตน​ภายใน​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​ใจ คือ​ความงาม​ที่​ไม่​เสื่อมสลาย​ของ​จิต​ที่​อ่อนโยน​และ​สงบ ซึ่ง​ล้ำค่า​มาก​ใน​สายตา​ของ​พระเจ้า 5 เพราะ​หญิง​บริสุทธิ์​ใน​อดีต ผู้​ฝาก​ความหวัง​ไว้​กับ​พระเจ้า ก็​ตกแต่ง​ตนเอง​เช่น​นี้ และ​ยอม​อยู่​ใต้​สามี​ของ​ตน 6 เช่น​ซาราห์​เชื่อฟัง​อับราฮัม และ​เรียก​เขา​ว่า “นาย” พวกคุณ​ก็​เป็น​ลูก​ของ​ซาราห์ ถ้า​ทำ​ดี และ​ไม่​หวั่นกลัว​สิ่ง​น่ากลัว​ใด ๆ

7 เช่น​เดียวกัน สามี​ทั้งหลาย จง​อยู่​ร่วม​กับ​ภรรยา​ด้วย​ความรู้​ความเข้าใจ ให้​เกียรติ​ฝ่าย​หญิง ซึ่ง​เปรียบ​เหมือน​ภาชนะ​ที่​อ่อนแอ​กว่า และ​เป็น​ผู้​รับ​มรดก​พระคุณ​แห่ง​ชีวิต​ร่วม​กับ​พวกคุณ เพื่อ​คำ​อธิษฐาน​จะ​ไม่​ถูก​ขัดขวาง

8 สุดท้าย พวกคุณ​ทุก​คน​จง​มี​ใจ​เป็น​หนึ่งเดียว เห็นอกเห็นใจ​กัน รัก​กัน​แบบ​พี่น้อง มี​ใจ​อ่อนโยน และ​สุภาพ 9 อย่า​ตอบแทน​ความชั่ว​ด้วย​ความชั่ว หรือ​คำ​ดูหมิ่น​ด้วย​คำ​ดูหมิ่น แต่​จง​อวยพร​แทน เพราะ​พวกคุณ​รู้​ว่า​ถูก​เรียก​มา​เพื่อ​สิ่ง​นี้ เพื่อ​จะ​ได้รับ​พระพร​เป็น​มรดก 10 เพราะ

“คน​ที่​ต้องการ​รัก​ชีวิต

และ​อยาก​เห็น​วัน​เวลา​ที่​ดี

จง​ยั้ง​ลิ้น​ไม่​ให้​พูด​ชั่ว

และ​ยั้ง​ริมฝีปาก​ไม่​ให้​พูด​หลอกลวง

11 ให้​เขา​หัน​จาก​ความชั่ว​และ​ทำ​ดี

ให้​เขา​แสวงหา​สันติสุข และ​ไล่​ตาม​มัน

12 เพราะ​ดวงตา​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​มองดู​คน​ชอบธรรม

และ​หู​ของ​พระองค์​เปิด​รับ​คำ​อธิษฐาน​ของ​พวกเขา

แต่​พระองค์​ทรง​หัน​หน้า​เป็น​ปฏิปักษ์​ต่อ​คน​ทำ​ชั่ว”✡

13 แล้ว​ใคร​จะ​ทำร้าย​พวกคุณ ถ้า​เอาอย่าง​สิ่ง​ที่​ดี 14 แต่​แม้​ต้อง​ทนทุกข์​เพราะ​ความชอบธรรม พวกคุณ​ก็​เป็น​สุข “อย่า​กลัว​สิ่ง​ที่​พวกเขา​กลัว และ​อย่า​วิตก”✡ 15 แต่​ใน​ใจ​ของ​พวกคุณ จง​ยกย่อง​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​พระเจ้า​ว่า​ทรง​บริสุทธิ์ จง​พร้อม​เสมอ​ที่​จะ​ตอบ​ทุก​คน​ที่​ถาม​ถึง​เหตุผล​ของ​ความหวัง​ที่​อยู่​ใน​พวกคุณ ด้วย​ความถ่อมตน​และ​ความยำเกรง 16 และ​จง​มี​จิตสำนึก​ที่​ดี เพื่อ​ว่า ขณะ​ที่​ถูก​กล่าวหา​ว่า​เป็น​คน​ทำ​ชั่ว คน​ที่​พูด​ให้ร้าย​การ​ดำเนิน​ชีวิต​ที่​ดี​ของ​พวกคุณ​ใน​พระคริสต์​จะ​ต้อง​ผิดหวัง 17 เพราะ​ถ้า​เป็น​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า การ​ทนทุกข์​เพราะ​ทำ​สิ่ง​ที่​ถูกต้อง​ก็​ยัง​ดี​กว่า​ทนทุกข์​เพราะ​ทำ​ชั่ว 18 เพราะ​พระคริสต์​ทรง​ทนทุกข์​เพื่อ​บาป​ครั้ง​เดียว ผู้​ชอบธรรม​แทน​ผู้​ไม่​ชอบธรรม เพื่อ​พา​พวกคุณ​มา​ถึง​พระเจ้า พระองค์​ถูก​ฆ่า​ทาง​เนื้อหนัง แต่​ทรง​ได้รับ​ชีวิต​ใน​พระวิญญาณ 19 ใน​พระวิญญาณ​นั้น พระองค์​ก็​ไป​ประกาศ​แก่​วิญญาณ​ทั้งหลาย​ที่​อยู่​ใน​คุก 20 ซึ่ง​ใน​อดีต​ไม่​เชื่อฟัง เมื่อ​พระเจ้า​ทรง​อดทน​รอ​ใน​สมัย​ของ​โนอาห์ ขณะ​ที่​กำลัง​สร้าง​เรือ ใน​เรือ​นั้น​มี​เพียง​ไม่​กี่​คน คือ​แปด​ชีวิต ที่​รอด​ผ่าน​น้ำ​มา​ได้ 21 สิ่ง​นี้​เป็น​สัญลักษณ์​ของ​บัพติศมา ซึ่ง​บัดนี้​ช่วย​ให้​พวกคุณ​รอด ไม่​ใช่​การ​ล้าง​สิ่ง​สกปรก​ออก​จาก​เนื้อหนัง แต่​เป็น​การ​ตอบ​พระเจ้า​ด้วย​จิตสำนึก​ที่​ดี โดย​การ​ฟื้น​ขึ้น​จาก​ความตาย​ของ​พระเยซู​คริสต์ 22 พระองค์​อยู่​ที่​ขวา​ของ​พระเจ้า หลัง​จาก​ไป​สู่​สวรรค์ และ​บรรดา​ทูตสวรรค์ ผู้​มี​อำนาจ และ​เหล่า​ผู้​ทรง​พลัง​ก็​ถูก​ทำ​ให้​อยู่​ใต้​พระองค์

4

1 ดังนั้น เมื่อ​พระคริสต์​ทรง​ทนทุกข์​เพื่อ​เรา​ใน​เนื้อหนัง พวกคุณ​ก็​จง​ติด​อาวุธ​ให้​ตนเอง​ด้วย​ความคิด​เดียวกัน เพราะ​คน​ที่​ทนทุกข์​ใน​เนื้อหนัง​ได้​หยุด​จาก​บาป​แล้ว 2 เพื่อ​จะ​ไม่​ใช้​เวลา​ที่​เหลือ​อยู่​ใน​เนื้อหนัง​ตาม​ความปรารถนา​ของ​มนุษย์​อีก แต่​ใช้​เวลา​นั้น​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า 3 เพราะ​เรา​ได้​ใช้​เวลา​ใน​อดีต​มาก​พอ​แล้ว​กับ​การ​ทำ​ตาม​ความต้องการ​ของ​คน​ต่างชาติ ดำเนิน​ชีวิต​ใน​การ​ลามก ความใคร่ การ​ดื่ม​จน​เมามาย การ​สำมะเลเทเมา งาน​เลี้ยง​เมามาย และ​การ​บูชา​รูปเคารพ​ที่​น่า​รังเกียจ 4 พวกเขา​แปลกใจ​ที่​พวกคุณ​ไม่​วิ่ง​ตาม​พวกเขา​ไป​สู่​การ​ปล่อยตัว​สุดขีด​แบบ​เดียวกัน จึง​พูด​ให้ร้าย​พวกคุณ 5 พวกเขา​จะ​ต้อง​ชี้แจง​ต่อ​พระองค์ ผู้​ทรง​พร้อม​จะ​พิพากษา​ทั้ง​คน​เป็น​และ​คน​ตาย 6 เพราะ​เหตุนี้ จึง​ประกาศ​ข่าวดี​แม้​แก่​คน​ตาย เพื่อ​ว่า แม้​พวกเขา​จะ​ถูก​พิพากษา​ตาม​แบบ​มนุษย์​ใน​เนื้อหนัง แต่​จะ​มี​ชีวิต​เพื่อ​พระเจ้า​ใน​วิญญาณ

7 แต่​จุดจบ​ของ​ทุก​สิ่ง​ใกล้​เข้า​มา​แล้ว ดังนั้น จง​มี​ความคิด​สุขุม ควบคุม​ตนเอง และ​มี​สติ​ใน​การ​อธิษฐาน 8 เหนือ​สิ่ง​อื่น​ใด จง​รัก​กัน​อย่าง​จริงจัง เพราะ​ความรัก​ปกปิด​บาป​มากมาย 9 จง​ต้อนรับ​กัน​ด้วย​ไมตรี โดย​ไม่​บ่น 10 แต่ละ​คน​ได้รับ​ของ​ประทาน​อย่างไร ก็​จง​ใช้​ของ​ประทาน​นั้น​รับใช้​กัน ใน​ฐานะ​ผู้​ที่​ได้รับ​มอบหมาย​ให้​ดูแล​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ที่​มี​หลาย​รูปแบบ​อย่าง​ดี 11 ถ้า​ใคร​พูด ก็​ให้​พูด​เหมือน​กำลัง​กล่าว​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​เอง ถ้า​ใคร​รับใช้ ก็​ให้​รับใช้​ด้วย​กำลัง​ที่​พระเจ้า​ประทาน เพื่อ​ว่า​ใน​ทุก​สิ่ง พระเจ้า​จะ​ได้รับ​พระสิริ​โดย​พระเยซู​คริสต์ พระสิริ​และ​อำนาจ​ปกครอง​เป็น​ของ​พระองค์​ตลอดไป​เป็น​นิตย์ อาเมน

12 ที่รัก อย่า​ประหลาดใจ​กับ​การ​ทดลอง​ดุจ​ไฟ​ที่​เกิด​ขึ้น​เพื่อ​ทดสอบ​พวกคุณ ราวกับ​ว่า​มี​เรื่อง​ประหลาด​เกิด​ขึ้น​กับ​พวกคุณ 13 แต่​เพราะ​พวกคุณ​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​ความทุกข์​ของ​พระคริสต์ จง​ชื่นชม​ยินดี เพื่อ​ว่า เมื่อ​พระสิริ​ของ​พระองค์​ปรากฏ​ให้​เห็น จะ​ได้​ชื่นชม​ยินดี​อย่าง​ล้นเหลือ 14 ถ้า​ถูก​ดูหมิ่น​เพราะ​ชื่อ​ของ​พระคริสต์ ก็​เป็น​สุข เพราะ​พระวิญญาณ​แห่ง​พระสิริ ซึ่ง​เป็น​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า พัก​อยู่​เหนือ​พวกคุณ ฝ่าย​พวกเขา​หมิ่นประมาท​พระองค์ แต่​ฝ่าย​พวกคุณ​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระองค์ 15 แต่อย่า​ให้​ใคร​ใน​พวกคุณ​ต้อง​ทนทุกข์​เพราะ​เป็น​ฆาตกร ขโมย คน​ทำ​ชั่ว หรือ​คน​ที่​ชอบ​ยุ่ง​เรื่อง​ของ​คน​อื่น 16 แต่​ถ้า​ใคร​ต้อง​ทนทุกข์​เพราะ​เป็น​คริสเตียน ก็​อย่า​ให้​เขา​อับอาย แต่​จง​ให้​เขา​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า​ใน​เรื่อง​นี้ 17 เพราะ​ถึง​เวลา​แล้ว​ที่​การ​พิพากษา​จะ​เริ่ม​จาก​คน​ใน​บ้าน​ของ​พระเจ้า และ​ถ้า​เริ่ม​จาก​เรา​ก่อน แล้ว​ผู้​ที่​ไม่​เชื่อฟัง​ข่าวดี​ของ​พระเจ้า​จะ​เป็น​อย่างไร 18 “ถ้า​คน​ชอบธรรม​ยัง​รอด​ได้​ยาก แล้ว​คน​ไม่​เคารพ​พระเจ้า​และ​คน​บาป​จะ​เป็น​อย่างไร”✡ 19 ดังนั้น คน​ที่​ทนทุกข์​ตาม​พระประสงค์​ของ​พระเจ้า ก็​จง​มอบ​จิต​ของ​ตน​ไว้​กับ​พระผู้สร้าง​ผู้​ซื่อสัตย์ พร้อม​กับ​ทำ​ความดี​ต่อไป

5

1 ดังนั้น ข้าพเจ้า​ขอ​เตือน​สอน​บรรดา​ผู้อาวุโส​ใน​หมู่​พวกคุณ ใน​ฐานะ​ที่​ข้าพเจ้า​เอง​ก็​เป็น​ผู้อาวุโส​คน​หนึ่ง เป็น​พยาน​ถึง​ความทุกข์​ของ​พระคริสต์ และ​จะ​มี​ส่วน​ร่วม​ใน​พระสิริ​ที่​จะ​เปิดเผย 2 จง​เลี้ยง​ฝูงแกะ​ของ​พระเจ้า​ที่​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ และ​ทำ​หน้าที่​ดูแล ไม่​ใช่​เพราะ​ถูก​บังคับ แต่​ด้วย​ความสมัครใจ ไม่​ใช่​เพราะ​อยาก​ได้​ผลประโยชน์​ที่​ไม่​สุจริต แต่​ด้วย​ความเต็มใจ 3 อย่า​วาง​อำนาจ​เป็น​เจ้านาย​เหนือ​คน​ที่​ฝาก​ไว้​กับ​พวกคุณ แต่​จง​ทำ​ตัว​เป็น​แบบอย่าง​แก่​ฝูงแกะ 4 เมื่อ​หัวหน้า​ผู้เลี้ยง​ทรง​เปิดเผย​พระองค์ ก็​จะ​ได้รับ​มงกุฎ​แห่ง​พระสิริ​ที่​ไม่​ร่วงโรย

5 เช่น​เดียวกัน คน​ที่​อายุ​น้อย​กว่า จง​ยอม​อยู่​ใต้​ผู้อาวุโส และ​พวกคุณ​ทุก​คน​จง​สวม​ความถ่อมตน และ​ยอม​อยู่​ใต้​กัน​และ​กัน เพราะ “พระเจ้า​ทรง​ต่อต้าน​คน​หยิ่งยโส แต่​ประทาน​พระคุณ​แก่​คน​ถ่อม​ตน”✡ 6 ดังนั้น จง​ถ่อม​ตน​ลง​ภายใต้​มือ​อัน​ทรง​พลัง​ของ​พระเจ้า เพื่อ​พระองค์​จะ​ทรง​ยก​พวกคุณ​ขึ้น​เมื่อ​ถึง​เวลา 7 จง​โยน​ความกังวล​ทั้งหมด​ไว้​กับ​พระองค์ เพราะ​พระองค์​ทรง​ห่วงใย​พวกคุณ

8 จง​มี​สติ รู้จัก​ควบคุม​ตนเอง และ​เฝ้าระวัง ศัตรู​ของ​พวกคุณ คือ​มาร เดิน​วนเวียน​เหมือน​สิงโต​คำราม เที่ยว​หา​ใคร​สัก​คน​ที่​มัน​จะ​ขย้ำ​กิน 9 จง​ยืน​ต้าน​มัน​อย่าง​มั่นคง​ใน​ความเชื่อ โดย​รู้​ว่า​พี่น้อง​ที่​อยู่​ใน​โลก​กำลัง​ประสบ​ความทุกข์​แบบ​เดียวกัน 10 แต่​ขอ​พระเจ้า​แห่ง​พระคุณ​ทั้งปวง ผู้​ทรง​เรียก​พวกคุณ​เข้า​สู่​พระสิริ​นิรันดร์​ของ​พระองค์​โดย​พระเยซู​คริสต์ หลัง​จาก​ทนทุกข์​อยู่​ชั่ว​ระยะ​หนึ่งแล้ว ทรง​ทำ​ให้​พวกคุณ​สมบูรณ์ ตั้งมั่น แข็งแรง และ​มั่นคง 11 ขอ​พระสิริ​และ​พลัง​อำนาจ​เป็น​ของ​พระองค์​ตลอดไป​เป็น​นิตย์ อาเมน

12 ข้าพเจ้า​ได้​เขียน​สั้น ๆ ถึง​พวกคุณ​โดย​สิลวานัส ซึ่ง​ข้าพเจ้า​ถือ​ว่า​เป็น​พี่น้อง​ที่​ซื่อสัตย์​ของ​เรา เพื่อ​เตือน​สอน​และ​เป็น​พยาน​ว่า นี่​คือ​พระคุณ​แท้​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​พวกคุณ​ยืน​มั่น​อยู่ 13 เธอ​ที่​อยู่​ใน​บาบิโลน ซึ่ง​ได้รับ​เลือก​พร้อม​กับ​พวกคุณ ฝาก​คำ​ทักทาย​มา​ถึง​พวกคุณ มาระโก ลูก​ของ​ข้าพเจ้า​ก็​เช่นกัน 14 จง​ทักทาย​กัน​ด้วย​จูบ​แห่ง​ความรัก

ขอ​สันติสุข​มี​แก่​พวกคุณ​ทุก​คน​ที่​อยู่​ใน​พระเยซู​คริสต์ อาเมน

* 1:1 1:1 “คริสต์” หมายถึง “ผู้​ที่​ได้รับ​การ​เจิม”

† 1:13 1:13 ตาม​ตัวอักษร “คาด​เอว​แห่ง​ความคิด​ของ​พวกคุณ” หรือ “สวม​เข็มขัด​ที่​เอว​แห่ง​ความคิด​ของ​พวกคุณ”

✡ 1:16 1:16 เลวีนิติ 11:44-45

✡ 1:25 1:25 อิสยาห์ 40:6-8

* 2:6 2:6 “ดูสิ” มา​จาก “הִנֵּה” หรือ “ἰδοὺ” หมายถึง มองดู ให้​ความสนใจ สังเกต เห็น หรือ​จ้องมอง และ​มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

✡ 2:6 2:6 อิสยาห์ 28:16

✡ 2:7 2:7 สดุดี 118:22

✡ 2:8 2:8 อิสยาห์ 8:14

† 2:21 2:21 ข้อความ TR อ่าน​ว่า “เรา” แทน “พวกคุณ”

✡ 2:22 2:22 อิสยาห์ 53:9

‡ 2:24 2:24 หรือ “รอย​เฆี่ยน”

§ 2:25 2:25 “ผู้ดูแล” มา​จาก​คำ​กรีก ἐπίσκοπον ซึ่ง​อาจ​หมายถึง ผู้ดูแล ผู้กำกับ ผู้พิทักษ์ หรือ​ผู้​ควบคุม

✡ 3:12 3:12 สดุดี 34:12-16

✡ 3:14 3:14 อิสยาห์ 8:12

✡ 4:18 4:18 สุภาษิต 11:31

✡ 5:5 5:5 สุภาษิต 3:34

2 เปโตร

1

2

3

จดหมาย​ฉบับ​ที่​สอง​ของ​เปโตร

1

1 ซีโมน เปโตร ผู้รับใช้​และ​อัครทูต​ของ​พระเยซู​คริสต์* ถึง​ผู้​ที่​ได้​รับ​ความ​เชื่อ​อัน​ล้ำ​ค่า​เช่น​เดียว​กับ​ของ​เรา โดย​ความชอบธรรม​ของ​พระเจ้า​และ​พระผู้ช่วยให้รอด​ของ​เรา คือ​พระเยซู​คริสต์ 2 ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​เพิ่มพูน​แก่​พวกคุณ ด้วย​การรู้จัก​พระเจ้า​และ​พระเยซู​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 3 เพราะ​พลัง​อำนาจ​อัน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พระองค์​ได้​ประทาน​ทุก​สิ่ง​ที่​เกี่ยว​กับ​ชีวิต​และ​ความ​เคารพ​พระเจ้า​แก่​เรา ด้วย​การรู้จัก​พระองค์​ผู้​ทรง​เรียก​เรา​โดย​พระสิริ​และ​ความ​ดี​เลิศ​ของ​พระองค์​เอง 4 ด้วย​สิ่ง​เหล่า​นี้ พระองค์​ได้​ประทาน​พระสัญญา​อัน​ล้ำ​ค่า​และ​ยิ่งใหญ่​มาก​แก่​เรา เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ได้​มี​ส่วน​ใน​ธรรมชาติ​ของ​พระเจ้า​โดย​พระสัญญา​เหล่า​นี้ หลัง​จาก​หนี​พ้น​ความเสื่อมสลาย​ที่​อยู่​ใน​โลก​เพราะ​ความ​ใคร่​แล้ว 5 ด้วย​เหตุ​นี้​เอง จง​ทุ่มเท​อย่าง​เต็ม​ที่ โดย​เสริม​ความ​เชื่อ​ของ​พวกคุณ​ด้วย​ความ​ดี​งาม และ​เสริม​ความ​ดี​งาม​ด้วย​ความรู้ 6 เสริม​ความรู้​ด้วย​การควบคุม​ตนเอง เสริม​การควบคุม​ตนเอง​ด้วย​ความอดทน และ​เสริม​ความอดทน​ด้วย​ความ​เคารพ​พระเจ้า 7 เสริม​ความ​เคารพ​พระเจ้า​ด้วย​ความ​รัก​แบบ​พี่น้อง และ​เสริม​ความ​รัก​แบบ​พี่น้อง​ด้วย​ความ​รัก 8 เพราะ​ถ้า​สิ่ง​เหล่า​นี้​มี​อยู่​ใน​พวกคุณ​และ​เพิ่มพูน​ขึ้น ก็​จะ​ทำให้​พวกคุณ​ไม่​เฉื่อยชา​และ​ไม่​ไร้​ผล​ใน​การรู้จัก​พระเยซู​คริสต์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา 9 แต่​คน​ที่​ขาด​สิ่ง​เหล่า​นี้​ก็​ตาบ​อด มอง​เห็น​ได้​เพียง​ใกล้ ๆ และ​ลืม​ไป​แล้ว​ว่า​ตน​ได้​รับ​การ​ชำระ​จาก​บาป​เก่า ๆ 10 เพราะ​ฉะนั้น พี่น้อง† จง​พยายาม​ให้​ยิ่ง​ขึ้น​ที่​จะ​ทำให้​การ​ทรง​เรียก​และ​ทรง​เลือก​พวกคุณ​มั่นคง เพราะ​ถ้า​ทำ​สิ่ง​เหล่า​นี้ จะ​ไม่​มี​วัน​สะดุด 11 เพราะ​ด้วย​วิธี​นี้ ทาง​เข้า​สู่​อาณาจักร​นิรันดร์​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​และ​พระผู้ช่วยให้รอด​ของ​เรา พระเยซู​คริสต์ จะ​เปิด​กว้าง​ให้​พวกคุณ

12 ดังนั้น ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​ละเลย​ที่​จะ​เตือน​พวกคุณ​ให้​นึก​ถึง​สิ่ง​เหล่า​นี้ แม้​จะ​รู้​แล้ว​และ​ตั้ง​มั่น​อยู่​ใน​ความจริง​ที่​มี​อยู่​กับ​พวกคุณ​ใน​เวลา​นี้ 13 ตราบ​ใด​ที่​ข้าพเจ้า​ยัง​อยู่​ใน​เต็นท์​นี้ ข้าพเจ้า​คิด​ว่า​เป็น​สิ่ง​ถูกต้อง​ที่​จะ​กระตุ้น​พวกคุณ​ด้วย​การ​เตือน​ให้​ระลึก 14 ข้าพเจ้า​รู้​ว่า​อีก​ไม่​นาน​จะ​ต้อง​ละ​เต็นท์​นี้​ไป ตาม​ที่​พระเยซู​คริสต์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​ได้​ทรง​บอก​ข้าพเจ้า​ไว้​อย่าง​ชัดเจน 15 ข้าพเจ้า​จะ​พยายาม​อย่าง​เต็ม​ที่ เพื่อ​หลัง​จาก​ข้าพเจ้า​จาก​ไป​แล้ว พวกคุณ​จะ​ยัง​ระลึก​ถึง​สิ่ง​เหล่า​นี้​ได้​เสมอ

16 เมื่อ​เรา​ให้​พวกคุณ​รู้​ถึง​พลัง​และ​การ​มา​ของ​พระเยซู​คริสต์​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา เรา​ไม่​ได้​ยึด​ตาม​เรื่อง​แต่ง​ที่​คิด​ขึ้น​อย่าง​แยบยล แต่​เรา​เห็น​ความ​ยิ่งใหญ่​ของ​พระองค์​ด้วย​ตา​ของ​เรา​เอง 17 พระองค์​ได้​รับ​เกียรติ​และ​พระสิริ​จาก​พระเจ้า​พระ​บิดา เมื่อ​มี​เสียง​จาก​พระสิริ​อัน​ยิ่งใหญ่​มา​ยัง​พระองค์​ว่า “นี่​คือ​พระบุตร​ที่รัก​ของ​เรา ผู้​ที่​เรา​พอใจ​มาก”✡ 18 เรา​เอง​ได้ยิน​เสียง​นี้​มา​จาก​สวรรค์ ตอน​ที่​เรา​อยู่​กับ​พระองค์​บน​ภูเขา​บริสุทธิ์

19 เรา​ยัง​มี​ถ้อยคำ​พยากรณ์​ที่​มั่นคง​ยิ่ง​กว่า และ​พวกคุณ​ทำ​ดี​แล้ว​ที่​ใส่ใจ​ถ้อยคำ​นั้น เหมือน​ใส่ใจ​ตะเกียง​ที่​ส่อง​อยู่​ใน​ที่​มืด จน​กว่า​วัน​จะ​รุ่ง​ขึ้น​และ​ดาวรุ่ง​จะ​ปรากฏ​ขึ้น​ใน​ใจ​ของ​พวกคุณ 20 โดย​รู้​ข้อ​นี้​ก่อน​ว่า ไม่​มี​คำ​พยากรณ์​ใด​ใน​พระคัมภีร์​ที่​เกิด​จาก​การ​ตีความ​ส่วนตัว 21 เพราะ​ไม่​เคย​มี​คำ​พยากรณ์​ใด​เกิด​ขึ้น​ตาม​ความ​ประสงค์​ของ​มนุษย์ แต่​คน​บริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า​กล่าว​ตาม​ที่​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ทรง​นำ​พวกเขา

2

1 แต่​ใน​หมู่​ประชาชน​ก็​เคย​มี​ผู้พยากรณ์​เท็จ เช่น​เดียว​กับ​ที่​จะ​มี​ผู้​สอน​เท็จ​อยู่​ท่ามกลาง​พวกคุณ พวกเขา​จะ​ลอบ​นำ​แนว​คำ​สอน​ที่​นำ​ไป​สู่​ความพินาศ​เข้า​มา ถึง​กับ​ปฏิเสธ​องค์​ผู้​เป็น​นาย​ซึ่ง​ได้​ซื้อ​พวกเขา​ไว้ แล้ว​นำ​ความพินาศ​อย่าง​รวดเร็ว​มา​สู่​ตนเอง 2 คน​จำนวน​มาก​จะ​ทำ​ตาม​วิถี​ผิด​ศีลธรรม​ของ​พวกเขา* และ​เพราะ​พวกเขา คน​จะ​กล่าว​ร้าย​หนทาง​แห่ง​ความจริง 3 ด้วย​ความ​โลภ พวกเขา​จะ​เอาเปรียบ​พวกคุณ​ด้วย​คำ​พูด​หลอกลวง คำ​พิพากษา​ของ​พวกเขา​ซึ่ง​มี​มา​ตั้งแต่​โบราณ​ไม่​ได้​ล่าช้า และ​ความพินาศ​ของ​พวกเขา​ไม่​ได้​หลับ​ใหล

4 เพราะ​ถ้า​พระเจ้า​ไม่​ทรง​ละเว้น​เหล่า​ทูตสวรรค์​เมื่อ​พวกเขา​ทำบาป แต่​ทรง​โยน​พวกเขา​ลง​ทาร์ทารัส† และ​ขัง​พวกเขา​ไว้​ใน​หลุม​แห่ง​ความ​มืด​เพื่อ​รอ​การ​พิพากษา 5 ทั้ง​ยัง​ไม่​ทรง​ละเว้น​โลก​โบราณ แต่​ทรง​รักษา​โนอาห์​ผู้​ประกาศ​ความชอบธรรม​ไว้​กับ​อีก​เจ็ด​คน เมื่อ​ทรง​นำ​น้ำ​ท่วม​มา​สู่​โลก​ของ​คน​ที่​ไม่​เคารพ​พระเจ้า 6 ทั้ง​ทรง​ทำให้​เมือง​โสโดม​กับ​โกโมราห์​กลาย​เป็น​เถ้า​ถ่าน ตัดสิน​ให้​พินาศ และ​ทำให้​เมือง​เหล่า​นั้น​เป็น​ตัวอย่าง​แก่​คน​ที่​จะ​ดำเนิน​ชีวิต​โดย​ไม่​เคารพ​พระเจ้า 7 และ​ทรง​ช่วย​โลท​ผู้​ชอบธรรม​ให้​พ้น เขา​ทุกข์​ใจ​อย่าง​มาก​เพราะ​การ​ใช้​ชีวิต​อย่าง​เสเพล​ของ​คน​ชั่ว 8 เพราะ​ขณะ​ที่​ผู้​ชอบธรรม​คน​นั้น​อาศัย​อยู่​ท่ามกลาง​พวกเขา สิ่ง​ที่​เขา​เห็น​และ​ได้ยิน​จาก​การ​กระทำ​ที่​ฝ่าฝืน​กฎ ทำให้​จิต​ที่​ชอบธรรม​ของ​เขา​ทรมาน​ทุก​วัน 9 องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ก็​ทรง​รู้​ว่า​จะ​ช่วย​คน​ที่​เคารพ​พระเจ้า​ให้​พ้น​จาก​การ​ทดสอบ​ได้​อย่างไร และ​จะ​กัก​คน​ไม่​ชอบธรรม​ไว้​ให้​รับ​โทษ​จน​ถึง​วัน​พิพากษา 10 โดย​เฉพาะ​คน​ที่​ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​เนื้อ​หนัง​ด้วย​ความ​ใคร่​ที่​ทำให้​เป็น​มลทิน และ​ดูหมิ่น​อำนาจ พวกเขา​กล้า​บ้าบิ่น เอา​แต่​ใจ และ​ไม่​กลัว​ที่​จะ​กล่าว​ร้าย​ผู้​มี​ศักดิ์ศรี 11 แต่​เหล่า​ทูตสวรรค์ แม้​จะ​มี​กำลัง​และ​อำนาจ​มาก​กว่า ก็​ไม่​กล่าว​คำ​พิพากษา​ที่​เป็น​การ​ใส่​ร้าย​พวกเขา​ต่อ​หน้า​องค์​พระผู้เป็นเจ้า 12 แต่​คน​เหล่า​นี้​เป็น​เหมือน​สัตว์​ไร้​เหตุผล ซึ่ง​โดย​ธรรมชาติ​เกิด​มา​เพื่อ​ถูก​จับ​และ​ทำลาย พวกเขา​กล่าว​ร้าย​เรื่อง​ที่​ตน​ไม่​รู้ และ​ใน​ความพินาศ​ของ​ตนเอง พวกเขา​จะ​พินาศ​อย่าง​แน่นอน 13 พวกเขา​จะ​ได้​รับ​ค่า​ตอบแทน​จาก​ความไม่ชอบธรรม ถือ​ว่า​การ​สำเริง​สำราญ​ใน​เวลา​กลางวัน​เป็น​ความ​สุข พวกเขา​เป็น​รอย​ด่าง​และ​ตำหนิ เพลิดเพลิน​กับ​การ​หลอกลวง​ของ​ตน​ขณะ​ร่วม​งาน​เลี้ยง​กับ​พวกคุณ 14 ดวงตา​ของ​พวกเขา​เต็ม​ไป​ด้วย​ความ​ใคร่​ที่​จะ​ล่วง​ประเวณี พวกเขา​ทำบาป​ไม่​หยุด คอย​ล่อลวง​จิต​ที่​ไม่​มั่นคง หัวใจ​ฝึก​จน​ชำนาญ​ใน​ความ​โลภ พวกเขา​เป็น​ลูก​ที่​ต้อง​คำ​สาป! 15 พวกเขา​ละทิ้ง​ทาง​ที่​ถูกต้อง​และ​หลง​ไป​ตาม​ทาง​ของ​บาลาอัม บุตร​ของ​เบโอร์ ผู้​รัก​ค่า​ตอบแทน​จาก​การ​ทำ​ผิด 16 แต่​เขา​ถูก​ตำหนิ​เพราะ​การ​ไม่​เชื่อฟัง​ของ​ตน ลา​ที่​พูด​ไม่​ได้​กลับ​พูด​ด้วย​เสียง​มนุษย์​และ​หยุด​ความ​บ้า​คลั่ง​ของ​ผู้พยากรณ์​ไว้

17 คน​เหล่า​นี้​เป็น​บ่อ​น้ำ​ที่​ไม่​มี​น้ำ เป็น​เมฆ​ที่​พายุ​พัด​ไป ความ​มืด​ดำ​สนิท​ถูก​สงวน​ไว้​สำหรับ​พวกเขา​ตลอด​ไป 18 เพราะ​พวกเขา​พูด​คำ​โอ้อวด​ใหญ่​โต​แต่​ไร้​สาระ ใช้​ความ​ใคร่​ของ​เนื้อ​หนัง​และ​ความ​เสเพล​ล่อลวง​คน​ที่​กำลัง​หนี​พ้น​จริง ๆ จาก​ผู้​ที่​ใช้​ชีวิต​อยู่​ใน​ความ​หลงผิด 19 พวกเขา​สัญญา​ว่า​จะ​ให้​อิสรภาพ​แก่​คน​เหล่า​นั้น ทั้ง​ที่​ตัวเอง​เป็น​ทาส​ของ​ความเสื่อมสลาย เพราะ​ใคร​ถูก​ผู้​ใด​เอา​ชนะ ก็​กลาย​เป็น​ทาส​ของ​ผู้​นั้น

20 เพราะ​ถ้า​หลัง​จาก​หนี​พ้น​มลทิน​ของ​โลก​ด้วย​การรู้จัก​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​และ​พระผู้ช่วยให้รอด คือ​พระเยซู​คริสต์​แล้ว พวกเขา​กลับ​ไป​พัวพัน​กับ​สิ่ง​เหล่า​นั้น​อีก​และ​พ่าย​แพ้ สภาพ​สุดท้าย​ก็​เลว​ร้าย​กว่า​สภาพ​แรก 21 เพราะ​ถ้า​พวกเขา​ไม่​เคย​รู้จัก​หนทาง​แห่ง​ความชอบธรรม​เลย ก็​ยัง​จะ​ดี​กว่า​รู้จัก​แล้ว​กลับ​หัน​หลัง​ให้​พระ​บัญชา​อัน​บริสุทธิ์​ที่​ได้​ส่ง​มอบ​แก่​พวกเขา 22 สิ่ง​ที่​เกิด​ขึ้น​กับ​พวกเขา​ตรง​กับ​สุภาษิต​ที่​เป็น​จริง​ว่า “สุนัข​กลับ​ไป​หา​อาเจียน​ของ​ตัวเอง​อีก”✡ และ “แม่​หมู​ที่​ล้าง​ตัว​แล้ว​ก็​กลับ​ไป​เกลือกกลิ้ง​ใน​โคลน”

3

1 ที่รัก นี่​เป็น​จดหมาย​ฉบับ​ที่​สอง​ที่​ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวกคุณ ใน​จดหมาย​ทั้ง​สอง​ฉบับ ข้าพเจ้า​กระตุ้น​จิตใจ​ที่​จริงใจ​ของ​พวกคุณ​ด้วย​การ​เตือน​ให้​ระลึก 2 เพื่อ​ให้​ระลึก​ถึง​ถ้อยคำ​ที่​บรรดา​ผู้พยากรณ์​บริสุทธิ์​กล่าว​ไว้​ล่วงหน้า และ​พระ​บัญชา​ที่​พวกเรา​อัครทูต​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​และ​พระผู้ช่วยให้รอด​ได้​มอบ​ไว้ 3 ก่อน​อื่น จง​รู้​ว่า​ใน​วาระ​สุดท้าย​จะ​มี​คน​เยาะเย้ย​มา พวกเขา​จะ​ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​ความ​ใคร่​ของ​ตนเอง 4 และ​พูด​ว่า “พระสัญญา​ที่​ว่า​พระองค์​จะ​มา​นั้น​อยู่​ที่​ไหน? เพราะ​ตั้งแต่​วัน​ที่​บรรพบุรุษ​หลับ​ไป ทุก​สิ่ง​ยัง​คง​เป็น​เหมือน​เดิม​ตั้งแต่​เริ่ม​สร้าง​โลก” 5 พวกเขา​จงใจ​ลืม​ว่า​แต่​โบราณ​มี​ฟ้าสวรรค์ และ​มี​แผ่นดิน​ซึ่ง​เกิด​ขึ้น​จาก​น้ำ​และ​อยู่​ท่ามกลาง​น้ำ​ด้วย​ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า 6 และ​ด้วย​สิ่ง​เหล่า​นั้น โลก​ใน​เวลา​นั้น​ก็​ถูก​น้ำ​ท่วม​และ​พินาศ 7 แต่​ถ้อยคำ​เดียวกัน​นั้น​ได้​เก็บ​ฟ้าสวรรค์​และ​แผ่นดิน​ที่​มี​อยู่​ใน​เวลา​นี้​ไว้​สำหรับ​ไฟ เพื่อ​รอ​วัน​พิพากษา​และ​วัน​พินาศ​ของ​คน​ที่​ไม่​เคารพ​พระเจ้า

8 แต่​ที่รัก อย่า​ลืม​ข้อ​นี้​ว่า สำหรับ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า วัน​เดียว​เหมือน​หนึ่ง​พัน​ปี และ​หนึ่ง​พัน​ปี​ก็​เหมือน​วัน​เดียว 9 องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ไม่​ได้​ช้า​ใน​เรื่อง​พระสัญญา​ของ​พระองค์​อย่าง​ที่​บาง​คน​คิด​ว่า​ช้า แต่​ทรง​อดกลั้น​ต่อ​เรา ไม่​ต้องการ​ให้​ใคร​พินาศ แต่​ต้องการ​ให้​ทุก​คน​กลับ​ใจ 10 แต่​วัน​ของ​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​จะ​มา​เหมือน​ขโมย​ใน​เวลา​กลางคืน ใน​วัน​นั้น​ฟ้าสวรรค์​จะ​ผ่าน​พ้น​ไป​พร้อม​เสียง​ดัง​สนั่น ธาตุ​ต่าง ๆ จะ​สลาย​ด้วย​ความ​ร้อน​จัด และ​แผ่นดิน​กับ​ผล​งาน​ที่​อยู่​ใน​นั้น​จะ​ถูก​เผา​ไหม้ 11 เมื่อ​ทุก​สิ่ง​จะ​ถูก​ทำลาย​เช่น​นี้ พวกคุณ​ควร​เป็น​คน​เช่น​ไร ทั้ง​ใน​การ​ดำเนิน​ชีวิต​อย่าง​บริสุทธิ์​และ​ใน​การ​เคารพ​พระเจ้า 12 พร้อม​ทั้ง​เฝ้า​รอ​และ​ปรารถนา​อย่าง​ยิ่ง​ให้​วัน​ของ​พระเจ้า​มา​ถึง ซึ่ง​วัน​นั้น​จะ​ทำให้​ฟ้าสวรรค์​ที่​ลุก​ไหม้​สลาย​ไป และ​ธาตุ​ต่าง ๆ หลอม​ละลาย​ด้วย​ความ​ร้อน​จัด? 13 แต่​ตาม​พระสัญญา​ของ​พระองค์ เรา​กำลัง​เฝ้า​รอ​ฟ้าสวรรค์​ใหม่​และ​แผ่นดิน​ใหม่ ซึ่ง​ความชอบธรรม​อาศัย​อยู่

14 เพราะ​ฉะนั้น ที่รัก เมื่อ​กำลัง​เฝ้า​รอ​สิ่ง​เหล่า​นี้ จง​พยายาม​อย่าง​เต็ม​ที่ เพื่อ​ให้​พระองค์​พบ​ว่า​พวกคุณ​อยู่​ใน​สันติสุข ปราศจาก​ตำหนิ​และ​ไม่​มี​ข้อ​กล่าวหา​ต่อ​หน้า​พระองค์ 15 จง​ถือ​ว่า​การ​ที่​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​ทรง​อดกลั้น​นั้น​เป็น​ไป​เพื่อ​ความ​รอด เช่น​เดียว​กับ​เปาโล​พี่น้อง​ที่รัก​ของ​เรา ซึ่ง​ได้​เขียน​ถึง​พวกคุณ​ตาม​ปัญญา​ที่​เขา​ได้​รับ 16 เขา​พูด​ถึง​เรื่อง​เหล่า​นี้​ใน​จดหมาย​ทุก​ฉบับ​ด้วย ใน​จดหมาย​เหล่า​นั้น​มี​บาง​เรื่อง​ที่​เข้าใจ​ยาก คน​ที่​ไม่​รู้​และ​ไม่​มั่นคง​บิดเบือน​เรื่อง​เหล่า​นั้น เช่น​เดียว​กับ​ที่​พวกเขา​ทำ​กับ​พระคัมภีร์​ส่วน​อื่น ๆ จน​ทำให้​ตนเอง​พินาศ 17 เพราะ​ฉะนั้น ที่รัก ใน​เมื่อ​รู้เรื่อง​เหล่า​นี้​ล่วงหน้า​แล้ว จง​ระวัง อย่า​ปล่อย​ให้​ความ​หลงผิด​ของ​คน​ชั่ว​ชัก​พา​ไป​จน​หลุด​จาก​ความมั่นคง​ของ​ตน 18 แต่​จง​เติบ​โต​ใน​พระคุณ​และ​การรู้จัก​องค์​พระผู้เป็นเจ้า​และ​พระผู้ช่วยให้รอด​ของ​เรา พระเยซู​คริสต์ ขอ​พระสิริ​จง​มี​แด่​พระองค์​ทั้ง​ใน​เวลา​นี้​และ​ตลอด​ไป อาเมน

* 1:1 1:1 “พระคริสต์” หมาย​ถึง “ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม”

† 1:10 1:10 คำ​ว่า “พี่น้อง” ตรง​นี้​และ​ใน​บริบท​ที่​เหมาะสม อาจ​หมาย​รวม​ถึง​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง และ​อาจ​แปล​อย่าง​ถูกต้อง​ได้​ว่า “พี่น้อง​ทั้ง​ชาย​และ​หญิง”

✡ 1:17 1:17 มัทธิว 17:5; มาระโก 9:7; ลูกา 9:35

* 2:2 2:2 TR อ่าน​ว่า “วิถี​แห่ง​ความพินาศ” แทน “วิถี​ผิด​ศีลธรรม”

† 2:4 2:4 ทาร์ทารัส​เป็น​อีก​ชื่อ​หนึ่ง​ของ​นรก

✡ 2:22 2:22 สุภาษิต 26:11

1 ยอห์น

1

2

3

4

5

จดหมาย​ฉบับ​แรก​ของ​ยอห์น

1

1 สิ่ง​ที่​มี​มา​ตั้งแต่​แรกเริ่ม สิ่ง​ที่​เรา​ได้ยิน สิ่ง​ที่​เรา​ได้​เห็น​ด้วย​ตา​ของ​เรา สิ่ง​ที่​เรา​ได้​มองดู และ​สิ่ง​ที่​มือ​ของ​เรา​ได้​สัมผัส ทั้งหมดนี้​เกี่ยวกับ​พระคำแห่งชีวิต 2 ชีวิต​นั้น​ได้​ปรากฏ​แล้ว เรา​ได้​เห็น​และ​เป็น​พยาน และ​ประกาศ​ชีวิต​นั้น​แก่​พวกคุณ คือ​ชีวิตนิรันดร์ ซึ่ง​อยู่​กับ​พระบิดา​และ​ได้​ปรากฏ​แก่​เรา 3 สิ่ง​ที่​เรา​ได้​เห็น​และ​ได้ยิน เรา​ประกาศ​แก่​พวกคุณ เพื่อ​ให้​มี​ส่วนร่วม​กับ​เรา​ด้วย และ​ที่จริง เรา​ก็​มี​ส่วนร่วม​กับ​พระบิดา​และ​กับ​พระบุตร​ของ​พระองค์ คือ​พระเยซูคริสต์* 4 เรา​เขียน​สิ่ง​เหล่านี้​ถึง​พวกคุณ เพื่อ​ความ​ยินดี​ของ​เรา​จะ​เต็มเปี่ยม

5 นี่​คือ​ข่าวสาร​ที่​เรา​ได้ยิน​จาก​พระองค์ และ​ประกาศ​แก่​พวกคุณ คือ​พระเจ้า​เป็น​ความสว่าง และ​ไม่มี​ความมืด​อยู่​ใน​พระองค์​เลย 6 ถ้า​เรา​พูด​ว่า​เรา​มี​ส่วนร่วม​กับ​พระองค์ แต่​ยัง​ดำเนิน​ชีวิต​ใน​ความมืด เรา​ก็​โกหก และ​ไม่ได้​พูด​ความจริง 7 แต่​ถ้า​เรา​ดำเนิน​ชีวิต​ใน​ความสว่าง เหมือน​ที่​พระองค์​อยู่​ใน​ความสว่าง เรา​ก็​มี​ส่วนร่วม​กัน และ​เลือด​ของ​พระเยซูคริสต์ พระบุตร​ของ​พระองค์ ชำระ​เรา​ให้​สะอาด​จาก​บาป​ทั้งสิ้น 8 ถ้า​เรา​พูด​ว่า​เรา​ไม่มี​บาป เรา​ก็​หลอก​ตัวเอง และ​ความจริง​ไม่ได้​อยู่​ใน​เรา 9 ถ้า​เรา​สารภาพ​บาป​ของ​เรา พระองค์​ซื่อสัตย์​และ​ชอบธรรม จึง​ยกโทษ​บาป​ของ​เรา​และ​ชำระ​เรา​ให้​สะอาด​จาก​ความไม่ชอบธรรม​ทั้งสิ้น 10 ถ้า​เรา​พูด​ว่า​เรา​ไม่​เคย​ทำบาป เรา​ก็​ทำให้​พระองค์​เป็น​ผู้​โกหก และ​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์​ไม่ได้​อยู่​ใน​เรา

2

1 ลูก ๆ ของ​ข้าพเจ้า ข้าพเจ้า​เขียน​สิ่ง​เหล่านี้​ถึง​พวกคุณ เพื่อ​ไม่​ให้​ทำบาป แต่​ถ้า​ใคร​ทำบาป เรา​ก็​มี​ผู้แก้ต่าง* อยู่​กับ​พระบิดา คือ​พระเยซูคริสต์ ผู้​ชอบธรรม 2 พระองค์​เอง​เป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​บาป† ของ​เรา และ​ไม่ใช่​ของ​เรา​เท่านั้น แต่​ของ​ทั้ง​โลก​ด้วย 3 เรา​รู้​ว่า​เรา​รู้จัก​พระองค์​ได้​อย่างนี้: ถ้า​เรา​ปฏิบัติตาม​พระบัญชา​ของ​พระองค์ 4 คน​ที่​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​รู้จัก​พระองค์” แต่​ไม่​ปฏิบัติตาม​พระบัญชา​ของ​พระองค์ เป็น​คน​โกหก และ​ความจริง​ไม่ได้​อยู่​ใน​เขา 5 แต่​ความรัก​ของ​พระเจ้า​สมบูรณ์​อย่าง​แท้จริง​ใน​ทุกคน​ที่​ปฏิบัติตาม​ถ้อยคำ​ของ​พระองค์ เรา​รู้​ว่า​เรา​อยู่​ใน​พระองค์​ได้​อย่างนี้: 6 คน​ที่​พูด​ว่า​ตน​คงอยู่​ใน​พระองค์ ก็​ควร​ดำเนิน​ชีวิต​เช่นเดียวกับ​ที่​พระองค์​ดำเนิน​ชีวิต

7 พี่น้อง ข้าพเจ้า​ไม่ได้​เขียน​พระบัญชา​ใหม่​ถึง​พวกคุณ แต่​เขียน​พระบัญชา​เก่า​ที่​พวกคุณ​มี​มา​ตั้งแต่​แรกเริ่ม พระบัญชา​เก่า​นั้น​คือ​ถ้อยคำ​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน​ตั้งแต่​แรกเริ่ม 8 อีก​ครั้ง ข้าพเจ้า​กำลัง​เขียน​พระบัญชา​ใหม่​ถึง​พวกคุณ ซึ่ง​เป็น​จริง​ทั้ง​ใน​พระองค์​และ​ใน​พวกคุณ เพราะ​ความมืด​กำลัง​ผ่านพ้น​ไป และ​ความสว่าง​แท้​กำลัง​ส่อง​อยู่​แล้ว 9 คน​ที่​พูด​ว่า​ตน​อยู่​ใน​ความสว่าง แต่​เกลียด​พี่น้อง​ของ​ตน ก็​ยัง​อยู่​ใน​ความมืด​จน​ถึง​ตอนนี้ 10 คน​ที่รัก​พี่น้อง​ของ​ตน​คงอยู่​ใน​ความสว่าง และ​ใน​เขา​ก็​ไม่มี​เหตุ​ให้​สะดุด 11 แต่​คน​ที่​เกลียด​พี่น้อง​ของ​ตน​อยู่​ใน​ความมืด และ​ดำเนิน​ชีวิต​ใน​ความมืด เขา​ไม่​รู้​ว่า​กำลัง​ไป​ที่ไหน เพราะ​ความมืด​ทำให้​ตา​ของ​เขา​มืดบอด

12 ลูก ๆ ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวกคุณ เพราะ​บาป​ของ​พวกคุณ​ได้รับ​การ​ยกโทษ​แล้ว​ด้วย​พระนาม​ของ​พระองค์

13 ผู้เป็นพ่อ​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวกคุณ เพราะ​รู้จัก​พระองค์​ผู้​มี​มา​ตั้งแต่​แรกเริ่ม

คนหนุ่ม​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวกคุณ เพราะ​ชนะ​ผู้​ชั่วร้าย​แล้ว

ลูก ๆ ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​พวกคุณ เพราะ​รู้จัก​พระบิดา

14 ผู้เป็นพ่อ​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ได้​เขียน​ถึง​พวกคุณ เพราะ​รู้จัก​พระองค์​ผู้​มี​มา​ตั้งแต่​แรกเริ่ม

คนหนุ่ม​ทั้งหลาย ข้าพเจ้า​ได้​เขียน​ถึง​พวกคุณ เพราะ​เข้มแข็ง ถ้อยคำ​ของ​พระเจ้า​คงอยู่​ใน​พวกคุณ และ​ชนะ​ผู้​ชั่วร้าย​แล้ว

15 อย่า​รัก​โลก หรือ​สิ่ง​ต่าง ๆ ที่​อยู่​ใน​โลก ถ้า​ใคร​รัก​โลก ความรัก​ของ​พระบิดา​ก็​ไม่ได้​อยู่​ใน​คนนั้น 16 เพราะ​ทุกสิ่ง​ที่​อยู่​ใน​โลก คือ​ความปรารถนา​ของ​เนื้อหนัง ความอยากได้​สิ่ง​ที่​ตา​เห็น และ​ความทะนงตน​ใน​ชีวิต​นี้ ไม่ได้​มาจาก​พระบิดา แต่​มาจาก​โลก 17 โลก​กำลัง​ผ่านพ้น​ไป พร้อม​กับ​ความปรารถนา​ต่าง ๆ ของ​โลก แต่​คน​ที่​ทำ​ตาม​สิ่ง​ที่​พระเจ้า​ประสงค์​จะ​คงอยู่​ตลอดไป

18 ลูก ๆ ตอนนี้​เป็น​ช่วง​เวลา​สุดท้าย​แล้ว และ​ตาม​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน​ว่า​ผู้ต่อต้านพระคริสต์​กำลัง​มา ตอนนี้​ก็​มี​ผู้ต่อต้านพระคริสต์​หลายคน​เกิดขึ้น​แล้ว จาก​เรื่องนี้ เรา​จึง​รู้​ว่า​นี่​คือ​วาระสุดท้าย 19 พวกเขา​ออก​ไป​จาก​เรา แต่​ไม่ได้​เป็น​พวก​เดียว​กับ​เรา เพราะ​ถ้า​เป็น​พวก​เดียว​กับ​เรา พวกเขา​ก็​คงอยู่​กับ​เรา แต่​ที่​พวกเขา​ออก​ไป ก็​เพื่อ​ให้​เห็น​ชัด​ว่า​ไม่มี​ใคร​ใน​พวกเขา​เป็น​พวก​เดียว​กับ​เรา 20 แต่​พวกคุณ​มี​การ​เจิม​จาก​พระองค์​ผู้​บริสุทธิ์ และ​ทุกคน​มี​ความรู้‡ 21 ข้าพเจ้า​ไม่ได้​เขียน​ถึง​พวกคุณ​เพราะ​พวกคุณ​ไม่​รู้​ความจริง แต่​เพราะ​พวกคุณ​รู้​ความจริง และ​รู้​ว่า​ไม่มี​คำ​โกหก​ใด​มาจาก​ความจริง 22 ใคร​เป็น​คน​โกหก ถ้า​ไม่ใช่​คน​ที่​ปฏิเสธ​ว่า​พระเยซู​คือ​พระคริสต์? คนนี้​แหละ​คือ​ผู้ต่อต้านพระคริสต์ คือ​คน​ที่​ปฏิเสธ​ทั้ง​พระบิดา​และ​พระบุตร 23 ทุกคน​ที่​ปฏิเสธ​พระบุตร​ก็​ไม่มี​พระบิดา คน​ที่​ยอมรับ​พระบุตร​ก็​มี​พระบิดา​ด้วย§

24 ส่วน​พวกคุณ จง​ให้​สิ่ง​ที่​ได้ยิน​ตั้งแต่​แรกเริ่ม​คงอยู่​ใน​พวกคุณ ถ้า​สิ่ง​นั้น​คงอยู่​ใน​พวกคุณ พวกคุณ​ก็​จะ​คงอยู่​ใน​พระบุตร​และ​ใน​พระบิดา​ด้วย 25 นี่​คือ​พระสัญญา​ที่​พระองค์​สัญญา​ไว้​กับ​เรา คือ​ชีวิตนิรันดร์

26 ข้าพเจ้า​เขียน​สิ่ง​เหล่านี้​ถึง​พวกคุณ เกี่ยวกับ​คน​ที่​พยายาม​ชักนำ​พวกคุณ​ให้​หลงผิด 27 ส่วน​พวกคุณ การ​เจิม​ที่​ได้รับ​จาก​พระองค์​คงอยู่​ใน​พวกคุณ จึง​ไม่​จำเป็น​ต้อง​ให้​ใคร​มา​สอน แต่​การ​เจิม​ของ​พระองค์​สอน​พวกคุณ​เกี่ยวกับ​ทุกสิ่ง และ​เป็น​ความจริง ไม่ใช่​คำ​โกหก ตาม​ที่​การ​เจิม​นั้น​ได้​สอน พวกคุณ​ก็​จะ​คงอยู่​ใน​พระองค์

28 บัดนี้ ลูก ๆ จง​คงอยู่​ใน​พระองค์ เพื่อ​เมื่อ​พระองค์​ปรากฏ เรา​จะ​มี​ความ​มั่นใจ และ​ไม่​ต้อง​อับอาย​ต่อหน้า​พระองค์​เมื่อ​พระองค์​มา 29 ถ้า​พวกคุณ​รู้​ว่า​พระองค์​ชอบธรรม ก็​รู้​ด้วย​ว่า​ทุกคน​ที่​ทำ​สิ่ง​ที่​ชอบธรรม​เกิด​จาก​พระองค์

3

1 ดูสิ​ว่า​พระบิดา​ประทาน​ความรัก​แก่​เรา​มาก​เพียงใด ถึงกับ​ให้​เรา​ได้​ชื่อ​ว่า​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า! เพราะ​เหตุนี้ โลก​จึง​ไม่​รู้จัก​เรา เพราะ​โลก​ไม่​รู้จัก​พระองค์ 2 ที่รักทั้งหลาย ตอนนี้​เรา​เป็น​ลูก​ของ​พระเจ้า​แล้ว แต่​ยัง​ไม่​ปรากฏ​ว่า​เรา​จะ​เป็น​อย่างไร เรา​รู้​ว่า​เมื่อ​พระองค์​ปรากฏ เรา​จะ​เป็น​เหมือน​พระองค์ เพราะ​เรา​จะ​เห็น​พระองค์​อย่าง​ที่​พระองค์​เป็น 3 ทุกคน​ที่​มี​ความหวัง​เช่นนี้​ใน​พระองค์ ก็​ชำระ​ตน​ให้​บริสุทธิ์ เช่นเดียวกับ​ที่​พระองค์​บริสุทธิ์

4 ทุกคน​ที่​ทำบาป​ก็​ฝ่าฝืน​กฎ​ด้วย บาป​คือ​การ​ฝ่าฝืน​กฎ 5 พวกคุณ​รู้​ว่า​พระองค์​ปรากฏ​มา​เพื่อ​เอา​บาป​ของ​เรา​ไป และ​ใน​พระองค์​ไม่มี​บาป 6 ทุกคน​ที่​คงอยู่​ใน​พระองค์​ไม่​ทำบาป คน​ที่​ทำบาป​ไม่​เคย​เห็น​พระองค์ และ​ไม่​รู้จัก​พระองค์

7 ลูก ๆ อย่า​ให้​ใคร​ชักนำ​พวกคุณ​ให้​หลงผิด คน​ที่​ทำ​สิ่ง​ที่​ชอบธรรม​ก็​เป็น​คน​ชอบธรรม เช่นเดียวกับ​ที่​พระองค์​ชอบธรรม 8 คน​ที่​ทำบาป​เป็น​ฝ่าย​มาร เพราะ​มาร​ทำบาป​มา​ตั้งแต่​แรกเริ่ม พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ปรากฏ​มา​เพื่อ​เหตุนี้ คือ​เพื่อ​ทำลาย​การงาน​ของ​มาร 9 ทุกคน​ที่​เกิด​จาก​พระเจ้า​ไม่​ทำบาป เพราะ​เชื้อ​ของ​พระองค์​คงอยู่​ใน​เขา และ​เขา​ทำบาป​ไม่ได้ เพราะ​เขา​เกิด​จาก​พระเจ้า 10 ลูก​ของ​พระเจ้า​และ​ลูก​ของ​มาร​ปรากฏ​ให้​เห็น​ได้​อย่างนี้: ทุกคน​ที่​ไม่​ทำ​สิ่ง​ที่​ชอบธรรม​ไม่ได้​มาจาก​พระเจ้า และ​คน​ที่​ไม่​รัก​พี่น้อง​ของ​ตน​ก็​เช่นกัน 11 เพราะ​นี่​คือ​ข่าวสาร​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน​ตั้งแต่​แรกเริ่ม คือ​ให้​เรา​รัก​กัน​และ​กัน 12 ไม่ใช่​อย่าง​คาอิน ผู้​เป็น​ฝ่าย​ผู้​ชั่วร้าย​และ​ฆ่า​พี่น้อง​ของ​ตน ทำไม​เขา​จึง​ฆ่า​พี่น้องคนนั้น? เพราะ​การ​กระทำ​ของ​เขา​ชั่ว แต่​การ​กระทำ​ของ​พี่น้องคนนั้น​ชอบธรรม

13 พี่น้อง​ของ​ข้าพเจ้า อย่า​แปลกใจ​ถ้า​โลก​เกลียด​พวกคุณ 14 เรา​รู้​ว่า​เรา​ผ่านพ้น​จาก​ความตาย​เข้าสู่​ชีวิต​แล้ว เพราะ​เรา​รัก​พี่น้อง คน​ที่​ไม่​รัก​พี่น้อง​ของ​ตน​ยัง​คงอยู่​ใน​ความตาย 15 ทุกคน​ที่​เกลียด​พี่น้อง​ของ​ตน​เป็น​ฆาตกร และ​พวกคุณ​รู้​ว่า​ไม่มี​ฆาตกร​คน​ใด​มี​ชีวิตนิรันดร์​คงอยู่​ใน​ตัว​เขา

16 เรา​รู้จัก​ความรัก​ได้​อย่างนี้: เพราะ​พระองค์​สละ​ชีวิต​เพื่อ​เรา และ​เรา​ก็​ควร​สละ​ชีวิต​เพื่อ​พี่น้อง 17 แต่​ถ้า​ใคร​มี​ทรัพย์สิน​ใน​โลกนี้ และ​เห็น​พี่น้อง​ของ​ตน​ขัดสน แต่​กลับ​ปิดใจ​ไม่​ยอม​เมตตา​เขา ความรัก​ของ​พระเจ้า​จะ​คงอยู่​ใน​คนนั้น​ได้​อย่างไร?

18 ลูก ๆ ของ​ข้าพเจ้า อย่า​รัก​กัน​เพียง​ด้วย​คำพูด​หรือ​เพียง​ปากเปล่า แต่​จง​รัก​กัน​ด้วย​การ​กระทำ​และ​ความจริง 19 จาก​สิ่ง​นี้ เรา​จึง​รู้​ว่า​เรา​เป็น​ฝ่าย​ความจริง และ​ทำให้​ใจ​ของ​เรา​มั่นใจ​ต่อหน้า​พระองค์ 20 เพราะ​ถ้า​ใจ​ของ​เรา​กล่าวโทษ​เรา พระเจ้า​ก็​ยิ่งใหญ่​กว่า​ใจ​ของ​เรา​และ​รู้​ทุกสิ่ง 21 ที่รักทั้งหลาย ถ้า​ใจ​ของ​เรา​ไม่​กล่าวโทษ​เรา เรา​ก็​มี​ความ​มั่นใจ​ต่อ​พระเจ้า 22 และ​สิ่งใด​ที่​เรา​ขอ เรา​ก็​ได้รับ​จาก​พระองค์ เพราะ​เรา​ปฏิบัติตาม​พระบัญชา​ของ​พระองค์ และ​ทำ​สิ่ง​ที่​พระองค์​พอใจ 23 พระบัญชา​ของ​พระองค์​คือ ให้​เรา​เชื่อ​ใน​พระนาม​ของ​พระบุตร​ของ​พระองค์ คือ​พระเยซูคริสต์ และ​รัก​กัน​และ​กัน ตาม​ที่​พระองค์​สั่ง​เรา 24 คน​ที่​ปฏิบัติตาม​พระบัญชา​ของ​พระองค์​ก็​คงอยู่​ใน​พระองค์ และ​พระองค์​ก็​คงอยู่​ใน​คนนั้น เรา​รู้​ว่า​พระองค์​คงอยู่​ใน​เรา​ได้​จาก​พระวิญญาณ​ที่​พระองค์​ประทาน​แก่​เรา

4

1 ที่รักทั้งหลาย อย่า​เชื่อ​ไป​ทุก​วิญญาณ แต่​จง​ทดสอบ​วิญญาณ​เหล่านั้น​ว่า​มาจาก​พระเจ้า​หรือไม่ เพราะ​มี​ผู้พยากรณ์​เท็จ​จำนวน​มาก​ออก​ไป​ใน​โลก​แล้ว 2 พวกคุณ​รู้จัก​พระวิญญาณ​ของ​พระเจ้า​ได้​อย่างนี้: ทุก​วิญญาณ​ที่​ยอมรับ​ว่า​พระเยซูคริสต์​มาเป็น​มนุษย์​นั้น​มาจาก​พระเจ้า 3 และ​ทุก​วิญญาณ​ที่​ไม่​ยอมรับ​ว่า​พระเยซูคริสต์​มาเป็น​มนุษย์​นั้น​ไม่ได้​มาจาก​พระเจ้า นี่​คือ​วิญญาณ​ของ​ผู้ต่อต้านพระคริสต์ ซึ่ง​พวกคุณ​ได้ยิน​ว่า​กำลัง​มา และ​ตอนนี้​ก็​อยู่​ใน​โลก​แล้ว 4 ลูก ๆ พวกคุณ​มาจาก​พระเจ้า และ​ชนะ​พวกเขา​แล้ว เพราะ​ผู้​ที่​อยู่​ใน​พวกคุณ​ยิ่งใหญ่​กว่า​ผู้​ที่​อยู่​ใน​โลก 5 พวกเขา​มาจาก​โลก จึง​พูด​เรื่อง​ของ​โลก และ​โลก​ก็​ฟัง​พวกเขา 6 เรา​มาจาก​พระเจ้า คน​ที่​รู้จัก​พระเจ้า​ก็​ฟัง​เรา คน​ที่​ไม่ได้​มาจาก​พระเจ้า​ก็​ไม่​ฟัง​เรา เรา​รู้จัก​วิญญาณ​แห่ง​ความจริง​และ​วิญญาณ​แห่ง​ความ​หลงผิด​ได้​อย่างนี้

7 ที่รักทั้งหลาย ให้​เรา​รัก​กัน​และ​กัน เพราะ​ความรัก​มาจาก​พระเจ้า และ​ทุกคน​ที่รัก​ก็​เกิด​จาก​พระเจ้า​และ​รู้จัก​พระเจ้า 8 คน​ที่​ไม่​รัก​ก็​ไม่​รู้จัก​พระเจ้า เพราะ​พระเจ้า​คือ​ความรัก 9 ความรัก​ของ​พระเจ้า​ปรากฏ​ให้​เห็น​ใน​เรา​อย่างนี้: พระเจ้า​ส่ง​พระบุตร​ผู้​ถือกำเนิด​เพียง​องค์​เดียว* ของ​พระองค์​เข้ามา​ใน​โลก เพื่อ​ให้​เรา​มี​ชีวิต​โดยอาศัย​พระบุตร 10 นี่​คือ​ความรัก: ไม่ใช่​การ​ที่​เรา​รัก​พระเจ้า แต่​คือ​การ​ที่​พระองค์​รัก​เรา และ​ส่ง​พระบุตร​ของ​พระองค์​มาเป็น​เครื่องบูชา​ชดใช้​บาป† ของ​เรา 11 ที่รักทั้งหลาย ถ้า​พระเจ้า​รัก​เรา​อย่างนี้ เรา​ก็​ควร​รัก​กัน​และ​กัน 12 ไม่มี​ใคร​เคย​เห็น​พระเจ้า​เลย ถ้า​เรา​รัก​กัน​และ​กัน พระเจ้า​ก็​คงอยู่​ใน​เรา และ​ความรัก​ของ​พระองค์​ก็​สมบูรณ์​ใน​เรา

13 เรา​รู้​ว่า​เรา​คงอยู่​ใน​พระองค์ และ​พระองค์​คงอยู่​ใน​เรา เพราะ​พระองค์​ประทาน​แก่​เรา​จาก​พระวิญญาณ​ของ​พระองค์ 14 เรา​ได้​เห็น และ​เป็น​พยาน​ว่า​พระบิดา​ส่ง​พระบุตร​มาเป็น​พระผู้ช่วยให้รอด​ของ​โลก 15 ทุกคน​ที่​ยอมรับ​ว่า​พระเยซู​เป็น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า พระเจ้า​ก็​คงอยู่​ใน​คนนั้น และ​คนนั้น​คงอยู่​ใน​พระเจ้า 16 เรา​ได้​รู้ และ​เชื่อ​ใน​ความรัก​ที่​พระเจ้า​มี​ต่อ​เรา พระเจ้า​คือ​ความรัก และ​คน​ที่​คงอยู่​ใน​ความรัก​ก็​คงอยู่​ใน​พระเจ้า และ​พระเจ้า​คงอยู่​ใน​เขา 17 ความรัก​สมบูรณ์​ใน​หมู่​เรา​อย่างนี้ เพื่อ​ให้​เรา​มี​ความ​มั่นใจ​ใน​วัน​พิพากษา เพราะ​พระองค์​เป็น​อย่างไร เรา​ก็​เป็น​อย่างนั้น​ใน​โลกนี้ 18 ใน​ความรัก​ไม่มี​ความ​กลัว แต่​ความรัก​ที่​สมบูรณ์​ขับไล่​ความ​กลัว​ออก​ไป เพราะ​ความ​กลัว​มา​พร้อม​กับ​การ​ลงโทษ คน​ที่​กลัว​จึง​ยัง​ไม่​สมบูรณ์​ใน​ความรัก 19 เรา​รัก​พระองค์‡ เพราะ​พระองค์​รัก​เรา​ก่อน 20 ถ้า​ใคร​พูด​ว่า “ข้าพเจ้า​รัก​พระเจ้า” แต่​เกลียด​พี่น้อง​ของ​ตน คนนั้น​เป็น​คน​โกหก เพราะ​คน​ที่​ไม่​รัก​พี่น้อง​ซึ่ง​ตน​มอง​เห็น จะ​รัก​พระเจ้า​ซึ่ง​ตน​มอง​ไม่​เห็น​ได้​อย่างไร? 21 พระบัญชา​ที่​เรา​ได้รับ​จาก​พระองค์​คือ คน​ที่รัก​พระเจ้า​ควร​รัก​พี่น้อง​ของ​ตน​ด้วย

5

1 ทุกคน​ที่​เชื่อ​ว่า​พระเยซู​คือ​พระคริสต์​ก็​เกิด​จาก​พระเจ้า ทุกคน​ที่รัก​พระบิดา​ก็​รัก​ลูก​ที่​เกิด​จาก​พระองค์​ด้วย 2 เรา​รู้​ว่า​เรา​รัก​ลูก​ของ​พระเจ้า​ได้​อย่างนี้: เมื่อ​เรา​รัก​พระเจ้า​และ​ปฏิบัติตาม​พระบัญชา​ของ​พระองค์ 3 การ​รัก​พระเจ้า​ก็​คือ​การ​ปฏิบัติตาม​พระบัญชา​ของ​พระองค์ และ​พระบัญชา​ของ​พระองค์​ไม่​เป็น​ภาระ​หนัก 4 เพราะ​ทุกสิ่ง​ที่​เกิด​จาก​พระเจ้า​ชนะ​โลก และ​ชัยชนะ​ที่​เอาชนะ​โลก​ได้​ก็​คือ​ความเชื่อ​ของ​พวกคุณ 5 ใคร​กัน​ที่​ชนะ​โลก​ได้ ถ้า​ไม่ใช่​คน​ที่​เชื่อ​ว่า​พระเยซู​คือ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า?

6 พระเยซูคริสต์​คือ​ผู้​ที่​มา​ด้วย​น้ำ​และ​เลือด ไม่ใช่​ด้วย​น้ำ​เพียง​อย่าง​เดียว แต่​ด้วย​น้ำ​และ​เลือด และ​พระวิญญาณ​เป็น​พยาน เพราะ​พระวิญญาณ​คือ​ความจริง 7 เพราะ​ผู้เป็นพยาน​มี​สาม คือ:* 8 คือ​พระวิญญาณ น้ำ และ​เลือด และ​ทั้ง​สาม​สอดคล้อง​กัน​เป็น​หนึ่งเดียว 9 ถ้า​เรา​ยอมรับ​คำพยาน​ของ​มนุษย์ คำพยาน​ของ​พระเจ้า​ก็​ยิ่งใหญ่​กว่า เพราะ​นี่​คือ​คำพยาน​ของ​พระเจ้า​ที่​พระองค์​เป็น​พยาน​เกี่ยวกับ​พระบุตร​ของ​พระองค์ 10 คน​ที่​เชื่อ​ใน​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​มี​คำพยาน​นั้น​อยู่​ใน​ตนเอง คน​ที่​ไม่​เชื่อ​พระเจ้า​ก็​ทำให้​พระองค์​เป็น​ผู้​โกหก เพราะ​เขา​ไม่​เชื่อ​คำพยาน​ที่​พระเจ้า​ให้​ไว้​เกี่ยวกับ​พระบุตร​ของ​พระองค์ 11 คำพยาน​นั้น​คือ พระเจ้า​ประทาน​ชีวิตนิรันดร์​แก่​เรา และ​ชีวิต​นี้​อยู่​ใน​พระบุตร​ของ​พระองค์ 12 คน​ที่​มี​พระบุตร​ก็​มี​ชีวิต คน​ที่​ไม่มี​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ก็​ไม่มี​ชีวิต

13 ข้าพเจ้า​เขียน​สิ่ง​เหล่านี้​ถึง​พวกคุณ​ที่​เชื่อ​ใน​พระนาม​ของ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า เพื่อ​ให้​รู้​ว่า​พวกคุณ​มี​ชีวิตนิรันดร์ และ​เพื่อ​ให้​เชื่อ​ใน​พระนาม​ของ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ต่อไป

14 นี่​คือ​ความ​มั่นใจ​ที่​เรา​มี​ต่อ​พระองค์: ถ้า​เรา​ขอ​สิ่งใด​ตาม​ที่​พระองค์​ประสงค์ พระองค์​ก็​รับฟัง​เรา 15 และ​ถ้า​เรา​รู้​ว่า​พระองค์​ฟัง​เรา ไม่ว่า​เรา​จะ​ขอ​อะไร เรา​ก็​รู้​ว่า​เรา​ได้รับ​สิ่ง​ที่​ขอ​จาก​พระองค์

16 ถ้า​ใคร​เห็น​พี่น้อง​ของ​ตน​ทำบาป​ที่​ไม่​นำ​ไป​สู่​ความตาย ให้​คนนั้น​ขอ แล้ว​พระเจ้า​จะ​ประทาน​ชีวิต​แก่​เขา​เพื่อ​ผู้​ที่​ทำบาป​ซึ่ง​ไม่​นำ​ไป​สู่​ความตาย มี​บาป​ที่​นำ​ไป​สู่​ความตาย ข้าพเจ้า​ไม่ได้​บอก​ให้​เขา​ขอ​ใน​เรื่อง​บาป​นั้น 17 ความไม่ชอบธรรม​ทุกอย่าง​เป็น​บาป และ​มี​บาป​ที่​ไม่​นำ​ไป​สู่​ความตาย

18 เรา​รู้​ว่า​ทุกคน​ที่​เกิด​จาก​พระเจ้า​ไม่​ทำบาป แต่​ผู้​ที่​เกิด​จาก​พระเจ้า​รักษาตน​เอง​ไว้ และ​ผู้​ชั่วร้าย​ไม่​แตะต้อง​เขา 19 เรา​รู้​ว่า​เรา​มาจาก​พระเจ้า และ​ทั้ง​โลก​ตก​อยู่​ใต้​อำนาจ​ของ​ผู้​ชั่วร้าย 20 เรา​รู้​ว่า​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ได้​มา​แล้ว และ​ประทาน​ความเข้าใจ​แก่​เรา เพื่อ​ให้​เรา​รู้จัก​พระองค์​ผู้​เที่ยงแท้ และ​เรา​อยู่​ใน​พระองค์​ผู้​เที่ยงแท้ ใน​พระบุตร​ของ​พระองค์ คือ​พระเยซูคริสต์ นี่​คือ​พระเจ้า​เที่ยงแท้ และ​ชีวิตนิรันดร์

21 ลูก ๆ จง​รักษาตน​ให้​ห่าง​จาก​รูปเคารพ

* 1:3 1:3 “คริสต์” หมายถึง “ผู้​ได้รับ​การ​เจิม”

* 2:1 2:1 คำ​กรีก παρακλητον หมายถึง ผู้​ให้​คำ​ปรึกษา ผู้ช่วย ผู้​วิงวอน​แทน ผู้แก้ต่าง และ​ผู้​ปลอบโยน

† 2:2 2:2 “เครื่องบูชา​ชดใช้​บาป” มาจาก​คำ​กรีก “ιλασμος” ซึ่ง​หมายถึง​การ​ทำให้​สงบ การ​ระงับ​พระพิโรธ หรือ​วิธี​ที่​ทำให้​สงบ​หรือ​ระงับ​พระพิโรธ คือ​เครื่องบูชา​ที่​ระงับ​พระพิโรธ​ของ​พระเจ้า​ซึ่ง​เกิดขึ้น​เพราะ​บาป​ของ​เรา

‡ 2:20 2:20 หรือ “รู้​สิ่ง​ที่​เป็น​จริง” หรือ “รู้​ทุกสิ่ง”

§ 2:23 2:23 MT ละ​ข้อความ: คน​ที่​ยอมรับ​พระบุตร​ก็​มี​พระบิดา​ด้วย

* 4:9 4:9 วลี “ผู้​เกิด​เพียง​องค์​เดียว” มาจาก​คำ​กรีก “μονογενη” ซึ่ง​บางครั้ง​แปล​ว่า “ผู้​ถือกำเนิด​เพียง​องค์​เดียว” หรือ “องค์​เดียว​เท่านั้น”

† 4:10 4:10 “เครื่องบูชา​ชดใช้​บาป” มาจาก​คำ​กรีก “ιλασμος” ซึ่ง​หมายถึง​การ​ทำให้​สงบ การ​ระงับ​พระพิโรธ หรือ​วิธี​ที่​ทำให้​สงบ​หรือ​ระงับ​พระพิโรธ คือ​เครื่องบูชา​ที่​ระงับ​พระพิโรธ​ของ​พระเจ้า​ซึ่ง​เกิดขึ้น​เพราะ​บาป​ของ​เรา

‡ 4:19 4:19 NU ละ​คำ​ว่า “พระองค์”

* 5:7 5:7 มี​ต้นฉบับ​สมัย​หลัง​เพียง​ไม่​กี่​ฉบับ​ที่​เพิ่ม​ข้อความ “ใน​สวรรค์: พระบิดา พระคำ และ​พระวิญญาณบริสุทธิ์ และ​ทั้ง​สาม​เป็น​หนึ่งเดียว และ​มี​ผู้เป็นพยาน​สาม​ใน​แผ่นดิน​โลก:”

2 ยอห์น

จดหมาย​ฉบับ​ที่​สอง​ของ​ยอห์น

1

1 ผู้​อาวุโส ถึง​สุภาพสตรี​ผู้​ได้​รับ​เลือก​และ​ลูก ๆ ของ​เธอ ซึ่ง​ข้าพเจ้า​รัก​ใน​ความจริง และ​ไม่ใช่​ข้าพเจ้า​คน​เดียว ทุก​คน​ที่​รู้จัก​ความจริง​ก็​รัก​พวกเขา​เช่น​กัน 2 เพราะ​เห็น​แก่​ความจริง​ที่​คง​อยู่​ใน​เรา และ​จะ​อยู่​กับ​เรา​ตลอด​ไป 3 พระคุณ พระเมตตา และ​สันติสุข​จะ​อยู่​กับ​เรา​ใน​ความจริง​และ​ความรัก จาก​พระเจ้าพระบิดา​และ​จาก​พระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า* พระบุตร​ของ​พระบิดา

4 ข้าพเจ้า​ดีใจ​มาก​ที่​ได้​พบ​ว่า​ลูก​ของ​คุณ​บาง​คน​ดำเนิน​ชีวิต​ใน​ความจริง ตาม​ที่​พระบิดา​สั่ง​เรา​ไว้ 5 บัดนี้ ข้าพเจ้า​ขอร้อง​คุณ สุภาพสตรี​ที่รัก ไม่ใช่​ว่า​ข้าพเจ้า​เขียน​พระบัญชา​ใหม่​ถึง​คุณ แต่​เป็น​พระบัญชา​ที่​เรา​มี​มา​ตั้งแต่​แรกเริ่ม คือ​ให้​เรา​รัก​กัน​และ​กัน 6 นี่​คือ​ความรัก คือ​ให้​เรา​ดำเนิน​ชีวิต​ตาม​พระบัญชา​ของ​พระองค์ และ​นี่​คือ​พระบัญชา​ที่​พวกคุณ​ได้ยิน​มา​ตั้งแต่​แรกเริ่ม คือ​ให้​ดำเนิน​ชีวิต​เช่น​นั้น

7 เพราะ​มี​ผู้หลอกลวง​จำนวน​มาก​ออก​ไป​ทั่ว​โลก คือ​คน​ที่​ไม่​ยอมรับ​ว่า​พระเยซูคริสต์​มา​เป็น​มนุษย์ ผู้​ที่​เป็น​เช่น​นี้​คือ​ผู้หลอกลวง​และ​ผู้ต่อต้านพระคริสต์ 8 จง​ระวัง​ตนเอง เพื่อ​เรา​จะ​ไม่​สูญ​เสีย​สิ่ง​ที่​เรา​ทำ​สำเร็จ​ไว้ แต่​จะ​รับ​รางวัล​อย่าง​เต็มเปี่ยม 9 ใคร​ก็ตาม​ที่​ละเมิด​และ​ไม่​คง​อยู่​ใน​คำ​สอน​ของ​พระคริสต์ คน​นั้น​ไม่มี​พระเจ้า ส่วน​คน​ที่​คง​อยู่​ใน​คำ​สอน​นี้ มี​ทั้ง​พระบิดา​และ​พระบุตร 10 ถ้า​ใคร​มา​หา​พวกคุณ​แต่​ไม่​ได้​นำ​คำ​สอน​นี้​มา อย่า​รับ​เขา​เข้า​บ้าน และ​อย่า​ทักทาย​ต้อนรับ​เขา 11 เพราะ​คน​ที่​ทักทาย​ต้อนรับ​เขา ก็​มี​ส่วน​ใน​การกระทำ​ชั่ว​ของ​เขา

12 ข้าพเจ้า​มี​หลาย​เรื่อง​จะ​เขียน​ถึง​พวกคุณ แต่​ไม่​อยาก​เขียน​ด้วย​กระดาษ​และ​หมึก ข้าพเจ้า​หวัง​ว่า​จะ​ไป​หา​พวกคุณ​และ​ได้​พบ​หน้า​พูด​คุย​กัน เพื่อ​ความยินดี​ของ​เรา​จะ​เต็มเปี่ยม 13 ลูก ๆ ของ​พี่น้องหญิง​ของ​คุณ​ที่​ได้​รับ​เลือก ฝาก​คำ​ทักทาย​มา​ถึง​คุณ อาเมน

* 1:3 1:3 “คริสต์” หมาย​ถึง “ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม”

3 ยอห์น

จดหมาย​ฉบับ​ที่​สาม​ของ​ยอห์น

1

1 ผู้อาวุโส ถึง​กายอัส​ผู้​เป็น​ที่รัก ซึ่ง​ข้าพเจ้า​รัก​ใน​ความจริง

2 กายอัส​ที่รัก ข้าพเจ้า​อธิษฐาน​ขอ​ให้​ทุก​อย่าง​เป็น​ไป​ด้วย​ดี​สำหรับ​คุณ และ​มี​สุขภาพ​แข็ง​แรง เช่นเดียวกับ​ที่​จิต​ของ​คุณ​กำลัง​เจริญ​งอกงาม 3 ข้าพเจ้า​ดีใจ​มาก​เมื่อ​พี่น้อง​มา​และ​เป็น​พยาน​ถึง​ความจริง​เกี่ยวกับ​คุณ ว่า​คุณ​ดำเนิน​ชีวิต​ใน​ความจริง 4 ข้าพเจ้า​ไม่มี​ความยินดี​ใด​ยิ่ง​ไป​กว่า​การ​ได้ยิน​ว่า​ลูก ๆ ของ​ข้าพเจ้า​ดำเนิน​ชีวิต​ใน​ความจริง

5 กายอัส​ที่รัก ทุก​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ​เพื่อ​ผู้​ที่​เป็น​ทั้ง​พี่น้อง​และ​คนแปลกหน้า ล้วน​ทำ​ด้วย​ความซื่อสัตย์ 6 พวกเขา​เป็น​พยาน​ถึง​ความรัก​ของ​คุณ​ต่อ​หน้า​ประชาคม ถ้า​คุณ​ช่วย​ส่ง​พวกเขา​เดิน​ทาง​ต่อ​ไป​ใน​แบบ​ที่​สมควร​แก่​พระเจ้า ก็​จะ​เป็น​การ​ดี 7 เพราะ​เห็น​แก่​พระนาม พวกเขา​ออก​เดิน​ทาง​และ​ไม่​รับ​อะไร​จาก​คนต่างชาติ​เลย 8 ดัง​นั้น​เรา​ควร​ต้อนรับ​คน​เช่น​นี้ เพื่อ​เรา​จะ​ได้​ร่วม​ทำงาน​เพื่อ​ความจริง

9 ข้าพเจ้า​เขียน​ถึง​ประชาคม​แล้ว แต่​ดิโอเตรเฟส​ไม่​ยอมรับ​สิ่ง​ที่​เรา​พูด เขา​ชอบ​เป็น​คน​สำคัญ​ที่สุด​ใน​หมู่​พวกเขา 10 ดัง​นั้น ถ้า​ข้าพเจ้า​ไป จะ​ยก​สิ่ง​ที่​เขา​ทำ​ขึ้น​มา​พูด​ถึง คือ​เขา​ใส่​ร้าย​เรา​ด้วย​คำ​พูด​ชั่ว​ร้าย​อย่าง​ไม่​เป็น​ธรรม เท่านั้น​ยัง​ไม่​พอ เขา​เอง​ก็​ไม่​ต้อนรับ​พี่น้อง ทั้ง​ยัง​ห้าม​คน​ที่​ต้องการ​ต้อนรับ​พวกเขา และ​ขับ​คน​เหล่า​นั้น​ออก​จาก​ประชาคม

11 กายอัส​ที่รัก อย่า​เลียน​แบบ​สิ่ง​ชั่ว แต่​จง​เลียน​แบบ​สิ่ง​ดี คน​ที่​ทำ​ดี​มา​จาก​พระเจ้า ส่วน​คน​ที่​ทำ​ชั่ว​ไม่​ได้​เห็น​พระเจ้า 12 ทุก​คน​เป็น​พยาน​รับรอง​เดเมตริอัส และ​ความจริง​เอง​ก็​เป็น​พยาน​ให้​เขา เรา​ก็​เป็น​พยาน​เช่น​กัน และ​คุณ​รู้​ว่า​คำพยาน​ของ​เรา​เป็น​ความจริง

13 ข้าพเจ้า​มี​หลาย​เรื่อง​จะ​เขียน​ถึง​คุณ แต่​ไม่​อยาก​เขียน​ด้วย​หมึก​และ​ปากกา 14 หวัง​ว่า​จะ​ได้​พบ​คุณ​ใน​ไม่​ช้า แล้ว​เรา​จะ​ได้​พบ​หน้า​และ​พูด​คุย​กัน

ขอ​สันติสุข​มี​แก่​คุณ เพื่อน ๆ ฝาก​คำ​ทักทาย​มา ขอ​ให้​ทักทาย​เพื่อน ๆ แต่ละ​คน​พร้อม​เอ่ย​ชื่อ​ด้วย

ยูดา

จดหมาย​ของ​ยูดา

1

1 ยูดา* ผู้รับใช้​ของ​พระเยซูคริสต์† และ​พี่น้อง​ของ​ยากอบ ถึง​ผู้​ได้​รับ​การ​เรียก ซึ่ง​พระเจ้าพระบิดา​ชำระ​ให้​บริสุทธิ์ และ​ได้​รับ​การ​รักษา​ไว้​เพื่อ​พระเยซูคริสต์ 2 ขอ​ให้​พระเมตตา สันติสุข และ​ความรัก​มี​แก่​พวกคุณ​มาก​ยิ่ง​ขึ้น

3 พวกคุณ​ที่รัก เดิม​ข้าพเจ้า​ตั้งใจ​อย่าง​ยิ่ง​จะ​เขียน​ถึง​พวกคุณ​เรื่อง​ความรอด​ที่​เรา​มี​ร่วม​กัน แต่​ข้าพเจ้า​จำเป็น​ต้อง​เขียน​มา​เพื่อ​กระตุ้น​ให้​พวกคุณ​ต่อสู้​อย่าง​เต็ม​กำลัง​เพื่อ​ความเชื่อ​ที่​มอบ​แก่​ผู้บริสุทธิ์​ครั้ง​เดียว​ตลอด​ไป 4 เพราะ​มี​ชาย​บาง​คน​ลอบ​เข้า​มา คน​เหล่า​นี้​เป็น​ผู้​ที่​มี​คำ​เขียน​ถึง​ไว้​นาน​แล้ว​เกี่ยวกับ​การลงโทษ​นี้ พวกเขา​เป็น​คน​ที่​ไม่​เคารพ​พระเจ้า เปลี่ยน​พระคุณ​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา​เป็น​ความ​ประพฤติ​ลามก และ​ปฏิเสธ​องค์ผู้เป็นนายเพียงผู้เดียว​ของ​เรา พระเจ้า และ​องค์พระผู้เป็นเจ้า พระเยซูคริสต์

5 ข้าพเจ้า​ต้องการ​เตือน​ให้​พวกคุณ​ระลึก แม้​จะ​รู้​เรื่อง​นี้​อยู่​แล้ว ว่า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ช่วย​คน​ชนชาติ​หนึ่ง​ให้​รอด​พ้น​จาก​แผ่นดินอียิปต์ แล้ว​ภาย​หลัง​ก็​ทำลาย​คน​ที่​ไม่​เชื่อ 6 ส่วน​ทูตสวรรค์​ที่​ไม่​รักษา​ฐานะ​เดิม​ของ​ตน แต่ละ​ทิ้ง​ที่​อยู่​ของ​ตน พระองค์​ก็​เก็บ​พวกเขา​ไว้​ใน​พันธนาการ​ชั่วนิรันดร์​ภาย​ใต้​ความมืด เพื่อ​รอ​การ​พิพากษา​ใน​วันยิ่งใหญ่ 7 โสโดม โกโมราห์ และ​เมือง​รอบ ๆ ก็​เช่นเดียวกัน พวกเขา​ปล่อย​ตัว​ไป​กับ​การผิดศีลธรรมทางเพศ​แบบเดียวกับ​พวกเหล่านี้ และ​ไล่​ตาม​เนื้อหนัง​ที่​ผิด​แผก​ออก​ไป เมือง​เหล่า​นั้น​ถูก​ยก​ไว้​เป็น​ตัวอย่าง และ​รับ​โทษ​จาก​ไฟนิรันดร์ 8 คน​เหล่า​นี้​ก็​เช่น​กัน ขณะ​เพ้อฝัน พวกเขา​ทำ​เนื้อหนัง​ให้​แปดเปื้อน ดู​หมิ่น​อำนาจ และ​กล่าว​ร้าย​เหล่า​ผู้มีศักดิ์ศรี​ใน​สวรรค์ 9 แต่​มีคาเอล​อัครทูตสวรรค์ เมื่อ​โต้​เถียง​กับ​มาร​และ​โต้​แย้ง​เรื่อง​ร่าง​ของ​โมเสส ก็​ยัง​ไม่​กล้า​กล่าว​คำตัดสิน​ด่าทอ​ใส่​เขา แต่​กล่าว​ว่า “ขอ​ให้​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ปราม​เจ้า!” 10 แต่​คน​เหล่า​นี้​กล่าว​ร้าย​ทุก​สิ่ง​ที่​พวกเขา​ไม่รู้ ส่วน​สิ่ง​ที่​พวกเขา​รู้​ตาม​สัญชาตญาณ​เหมือน​สัตว์​ที่​ไร้​เหตุผล กลับ​เป็น​สิ่ง​ที่​ทำลาย​พวกเขา 11 วิบัติ​แก่​พวกเขา! พวกเขา​เดิน​ตาม​ทาง​ของ​คาอิน ถลำ​ไป​อย่าง​ไม่​ยั้ง​ใน​ความหลงผิด​ของ​บาลาอัม​เพราะ​เห็น​แก่​ค่า​จ้าง และ​พินาศ​ไป​ใน​การ​กบฏ​ของ​โคราห์ 12 คน​เหล่า​นี้​เป็น​โขด​หิน​ใต้​น้ำ​ที่​ซ่อน​อยู่​ใน​งานเลี้ยง​แห่ง​ความรัก​ของ​พวกคุณ เมื่อ​มา​ร่วม​กิน​เลี้ยง พวกเขา​เป็น​ผู้​เลี้ยง​ที่​ไม่​เกรง​กลัว​และ​เลี้ยง​แต่​ตัวเอง เป็น​เมฆ​ไร้​น้ำ​ที่​ลม​พัด​ไป เป็นต้น​ไม้​ไร้​ผล​ใน​ฤดูใบไม้ร่วง ตาย​สอง​ครั้ง​และ​ถูก​ถอน​ทั้ง​ราก 13 เป็น​คลื่น​ทะเล​ที่​บ้า​คลั่ง ซัด​ฟอง​ความอัปยศ​ของ​ตน​ออก​มา เป็น​ดาว​เร่ร่อน ซึ่ง​ความมืดดำสนิท​ถูก​สงวน​ไว้​สำหรับ​พวกเขา​ตลอด​ไป 14 เอโนค คน​ที่​เจ็ด​นับจาก​อาดัม ก็​พยากรณ์​ถึง​คน​เหล่า​นี้​ด้วย​ว่า “ดูสิ‡ องค์พระผู้เป็นเจ้า​มา​พร้อม​กับ​ผู้บริสุทธิ์​ของ​พระองค์​นับ​หมื่น ๆ 15 เพื่อ​พิพากษา​ทุก​คน และ​ตัดสิน​ว่า​คน​ที่​ไม่​เคารพ​พระเจ้า​ทุก​คน​มี​ความ​ผิด เพราะ​การกระทำ​ทั้งหมด​ที่​พวกเขา​ทำ​ด้วย​ความไม่เคารพพระเจ้า และ​เพราะ​คำ​พูด​แข็งกร้าว​ทั้งหมด​ที่​คน​บาป​ผู้​ไม่​เคารพ​พระเจ้า​พูด​ต่อ​ต้าน​พระองค์” 16 คน​เหล่า​นี้​ชอบ​บ่น​พึมพำ​และ​พร่ำ​ตำหนิ ใช้​ชีวิต​ตาม​ความปรารถนา​ของ​ตน ปาก​ของ​พวกเขา​พูด​โอ้อวด และ​พวกเขา​ประจบ​คน​อื่น​เพื่อ​หา​ประโยชน์

17 แต่​พวกคุณ​ที่รัก จง​ระลึก​ถึง​ถ้อยคำ​ที่​อัครทูต​ของ​พระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา​ได้​กล่าว​ไว้​ก่อน​แล้ว 18 พวกเขา​บอก​พวกคุณ​ว่า “ใน​ช่วงเวลา​สุดท้าย​จะ​มี​คน​เยาะ​เย้ย ใช้​ชีวิต​ตาม​ความปรารถนา​ของ​ตน​อย่าง​คน​ที่​ไม่​เคารพ​พระเจ้า” 19 คน​เหล่า​นี้​คือ​คน​ที่​ก่อ​ความแตกแยก เป็น​คน​ที่​ใช้​ชีวิต​ตาม​สัญชาตญาณ และ​ไม่มี​พระวิญญาณ

20 แต่​พวกคุณ​ที่รัก จง​เสริมสร้าง​ตัวเอง​โดย​ยึด​ความเชื่อ​อัน​บริสุทธิ์​ที่สุด​ของ​พวกคุณ​เป็น​รากฐาน และ​อธิษฐาน​ใน​พระวิญญาณบริสุทธิ์ 21 จง​รักษา​ตัวเอง​ไว้​ใน​ความรัก​ของ​พระเจ้า ขณะ​เฝ้า​รอ​พระเมตตา​ของ​พระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​เรา ซึ่ง​นำ​ไป​สู่​ชีวิตนิรันดร์ 22 จง​เมตตา​บาง​คน โดย​แยกแยะ 23 ส่วน​บาง​คน​ก็​จง​ช่วย​ให้​รอด ฉุด​พวกเขา​ออก​จาก​ไฟ​ด้วย​ความเกรงกลัว และ​จง​เกลียด​แม้แต่​เสื้อผ้า​ที่​แปดเปื้อน​จาก​เนื้อหนัง

24 บัดนี้ แด่​พระองค์​ผู้​สามารถ​รักษา​พวกเขา§ ไม่​ให้​สะดุด และ​นำ​พวกคุณ​ไป​ยืน​ต่อ​หน้า​พระสิริ​ของ​พระองค์​อย่าง​ไร้​ตำหนิ ด้วย​ความยินดี​อย่าง​ยิ่ง 25 แด่​พระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอด​ของ​เรา ผู้​เดียว​ที่​มี​ปัญญา ขอ​ให้​พระสิริ ความ​ยิ่ง​ใหญ่ อำนาจปกครอง และ​พลังอำนาจ​มี​แด่​พระองค์ ทั้ง​เวลา​นี้​และ​ตลอด​ไป อาเมน

* 1:1 1:1 หรือ ยูดาห์

† 1:1 1:1 “คริสต์” หมาย​ถึง “ผู้​ได้​รับ​การ​เจิม”

‡ 1:14 1:14 “ดูสิ” มา​จาก “ἰδοὺ” หมาย​ถึง มอง​ดู ใส่ใจ สังเกต ดู หรือ​จ้อง​มอง มัก​ใช้​เป็น​คำ​อุทาน

§ 1:24 1:24 TR และ NU อ่าน​ว่า “พวกคุณ”

การเปิดเผย

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

18

19

20

21

22

การเปิดเผยแก่ยอห์น

1

1 นี่​คือ​การเปิดเผย​ของ​พระเยซูคริสต์*ซึ่ง​พระเจ้าให้​แก่​พระองค์​เพื่อ​แสดง​แก่​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ถึง​สิ่ง​ต่าง ๆ ที่​จะ​ต้อง​เกิด​ขึ้น​ใน​เร็ว ๆ นี้ พระองค์​ส่ง​ทูต​ของ​พระองค์†มา​แจ้ง​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​ยอห์น ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ 2 ยอห์น​เป็นพยาน​ถึง​พระคำของพระเจ้า​และ​คำพยาน​ของ​พระเยซูคริสต์ ตาม​ทุกสิ่ง​ที่​เขา​ได้​เห็น

3 ผู้ที่​อ่าน​ถ้อยคำ​ของ​คำพยากรณ์​นี้​ย่อม​เป็นสุข และ​บรรดา​ผู้ที่​ได้ยิน​และ​ยึดถือ​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​ใน​นั้น​ก็​เป็นสุข เพราะ​เวลา​นั้น​ใกล้​แล้ว

4 ยอห์น ถึง​ประชาคม​ทั้งเจ็ด​ที่​อยู่​ใน​เอเชีย ขอ​พระคุณ​และ​สันติสุข​มี​แก่​พวกคุณ​จาก​พระเจ้า ผู้ที่​เป็นอยู่ ผู้ที่​เคย​เป็น และ​ผู้ที่​จะ​มา และ​จาก​วิญญาณ​ทั้งเจ็ด​ที่​อยู่​ต่อหน้า​บัลลังก์​ของ​พระองค์ 5 และ​จาก​พระเยซูคริสต์ พยาน​ผู้ซื่อสัตย์ ผู้เป็น​บุตรหัวปี​จาก​บรรดา​คนตาย และ​ผู้ปกครอง​เหนือ​บรรดา​กษัตริย์​แห่ง​แผ่นดินโลก แด่​พระองค์​ผู้​รัก​เรา​และ​ชำระล้าง​เรา​จาก​บาป​ของ​เรา​ด้วย​เลือด​ของ​พระองค์— 6 และ​ทำให้​เรา​เป็น​อาณาจักร เป็น​ปุโรหิต✡แด่​พระเจ้า​และ​พระบิดา​ของ​พระองค์ ขอ​พระสิริ​และ​อำนาจปกครอง​จง​เป็น​ของ​พระองค์​ตลอดไป​เป็นนิตย์ อาเมน

7 ดูสิ‡พระองค์​กำลัง​มา​กับ​เมฆ และ​ทุก​ดวงตา​จะ​เห็น​พระองค์ รวม​ทั้งคน​ที่​แทง​พระองค์ ทุก​เผ่า​บน​แผ่นดินโลก​จะ​คร่ำครวญ​เพราะ​พระองค์ ใช่​แล้ว อาเมน

8 “เรา​คือ​อัลฟา​และ​โอเมกา§” องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้เป็น​พระเจ้า​กล่าวว่า*“ผู้ที่​เป็นอยู่ ผู้ที่​เคย​เป็น และ​ผู้ที่​จะ​มา ผู้มี​อำนาจ​ทั้งสิ้น”

9 ผม​คือ​ยอห์น พี่น้อง​ของ​พวกคุณ และ​เป็น​ผู้ร่วมส่วน​กับ​พวกคุณ​ใน​ความทุกข์ยาก อาณาจักร และ​ความอดทน​ใน​พระคริสต์เยซู ผม​อยู่​บน​เกาะ​ที่​เรียกว่า​ปัทมอส เพราะ​พระคำของพระเจ้า​และ​คำพยาน​ของ​พระเยซูคริสต์ 10 ใน​วัน​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า ผม​อยู่​ใน​พระวิญญาณ และ​ได้ยิน​เสียง​ดัง​จาก​ด้านหลัง​เหมือน​เสียง​แตร 11 เสียง​นั้น​กล่าวว่า†“สิ่ง​ที่​คุณ​เห็น จง​เขียน​ลง​ใน​หนังสือ​แล้ว​ส่ง​ไป​ยัง​ประชาคม​ทั้งเจ็ด‡ได้แก่ เอเฟซัส สเมอร์นา เปอร์กามัม ธิยาทิรา ซาร์ดิส ฟิลาเดลเฟีย และ​เลาดีเซีย”

12 ผม​หัน​ไป​ทาง​เสียง​ที่​พูด​กับ​ผม เมื่อ​หัน​ไป ผม​เห็น​เชิงตะเกียง​ทองคำ​เจ็ด​อัน 13 และ​ท่ามกลาง​เชิงตะเกียง​เหล่านั้น มี​ผู้หนึ่ง​คล้าย​บุตรมนุษย์✡สวม​เสื้อคลุม​ยาว​ถึง​เท้า และ​มี​สายคาด​ทองคำ​คาด​รอบ​อก 14 ศีรษะ​และ​ผม​ของ​พระองค์​ขาว​เหมือน​ขนแกะ​สีขาว ราวกับ​หิมะ ดวงตา​ของ​พระองค์​เหมือน​เปลวไฟ 15 เท้า​ของ​พระองค์​เหมือน​ทองเหลือง​ขัดเงา ราวกับ​ผ่าน​การถลุง​ใน​เตาไฟ เสียง​ของ​พระองค์​เหมือน​เสียง​ของ​น้ำ​มากมาย 16 พระองค์​มี​ดาว​เจ็ด​ดวง​อยู่​ใน​มือขวา ดาบคมสองด้าน​ออกมา​จาก​ปาก​ของ​พระองค์ ใบหน้าของพระองค์​เหมือน​ดวงอาทิตย์​ที่​ส่องแสง​เต็มกำลัง 17 เมื่อ​ผม​เห็น​พระองค์ ผม​ล้มลง​แทบ​เท้า​ของ​พระองค์​เหมือน​คนตาย

พระองค์​วางมือ​ขวา​บน​ตัว​ผม แล้ว​กล่าวว่า “อย่า​กลัว เรา​คือ​ผู้แรก​และ​ผู้สุดท้าย 18 และ​เป็น​ผู้มีชีวิต เรา​เคย​ตาย แต่​ดูสิ เรา​มีชีวิต​อยู่​ตลอดไป​เป็นนิตย์ อาเมน เรา​มี​กุญแจ​ของ​ความตาย​และ​แดนคนตาย§ 19 ดังนั้น จง​เขียน​สิ่ง​ที่​คุณ​ได้​เห็น สิ่ง​ที่​เป็นอยู่ และ​สิ่ง​ที่​จะ​เกิด​ขึ้น​หลังจาก​นี้ 20 ความลึกลับ​ของ​ดาว​เจ็ด​ดวง​ที่​คุณ​เห็น​ใน​มือขวา​ของ​เรา และ​ของ​เชิงตะเกียง​ทองคำ​ทั้งเจ็ด​มี​ดังนี้ ดาว​เจ็ด​ดวง​คือ​ทูต*ของ​ประชาคม​ทั้งเจ็ด และ​เชิงตะเกียง​เจ็ด​อัน​คือ​ประชาคม​ทั้งเจ็ด

2

1 “จง​เขียน​ถึง​ทูต​ของ​ประชาคม​ใน​เอ​เฟซัสว่า

“ผู้ที่​ถือ​ดาว​เจ็ด​ดวง​ไว้​ใน​มือขวา และ​เดิน​อยู่​ท่ามกลาง​เชิงตะเกียง​ทองคำ​ทั้งเจ็ด กล่าว​ดังนี้

2 “เรา​รู้​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ รู้ความ​เหน็ดเหนื่อย​และ​ความอดทน​ของ​คุณ รู้​ว่า​คุณ​ทน​คนชั่ว​ไม่ได้ คุณ​ได้​ทดสอบ​คน​ที่​เรียกตัว​เอง​ว่า​อัครทูต​ทั้งที่​ไม่ใช่ และ​พบ​ว่า​พวกเขา​ไม่ใช่​อย่าง​ที่​อ้าง 3 คุณ​มี​ความอดทน คุณ​ทน​เพื่อ​ชื่อ​ของ​เรา และ*ไม่​อ่อนล้า 4 แต่​เรา​มี​ข้อ​ตำหนิ​คุณ คือ​คุณ​ละทิ้ง​ความรัก​ที่​คุณ​มี​ใน​ตอนแรก 5 เพราะฉะนั้น จง​ระลึก​ว่า​คุณ​ตกลงมา​จาก​ที่ไหน จง​กลับใจ และ​กลับไป​ทำ​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ​ใน​ตอนแรก ไม่เช่นนั้น เรา​จะ​มา​หา​คุณ​โดยเร็ว และ​ย้าย​เชิงตะเกียง​ของ​คุณ​ออก​จาก​ที่เดิม ถ้า​คุณ​ไม่​กลับใจ 6 แต่​คุณ​มี​สิ่ง​นี้ คือ​คุณ​เกลียด​การกระทำ​ของ​พวก​นิโคเลอิตัน ซึ่ง​เรา​ก็​เกลียด 7 ใคร​มี​หู ก็​จง​ฟัง​สิ่ง​ที่​พระวิญญาณ​กล่าว​แก่​บรรดา​ประชาคม ผู้ที่ชนะ เรา​จะ​ให้​เขา​ได้​กิน​จาก​ต้นไม้แห่งชีวิต ซึ่ง​อยู่​ใน​อุทยาน​แห่ง​พระเจ้า​ของ​เรา

8 “จง​เขียน​ถึง​ทูต​ของ​ประชาคม​ใน​สเมอร์นาว่า

“ผู้แรก​และ​ผู้สุดท้าย ผู้ที่​เคย​ตาย​และ​กลับ​มีชีวิต​ขึ้นมา กล่าว​ดังนี้

9 “เรา​รู้​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ รู้ความ​ทุกข์​ยาก​และ​ความยากจน​ของ​คุณ (แต่​คุณ​มั่งมี) และ​รู้​คำหมิ่นประมาท​จาก​คน​ที่​บอก​ว่า​ตัวเอง​เป็น​ชาวยิว​ทั้งที่​ไม่ใช่ แต่​เป็น​ธรรมศาลา​ของ​ซาตาน 10 อย่า​กลัว​สิ่ง​ที่​คุณ​กำลัง​จะ​ทนทุกข์ ดูสิ มาร​กำลัง​จะ​โยน​พวกคุณ​บางคน​เข้า​คุก เพื่อ​ให้​พวกคุณ​ถูก​ทดสอบ และ​พวกคุณ​จะ​มี​ความทุกข์ยาก​สิบ​วัน จง​ซื่อสัตย์​จน​ถึง​ตาย แล้ว​เรา​จะ​ให้​มงกุฎแห่งชีวิต​แก่​คุณ 11 ใคร​มี​หู ก็​จง​ฟัง​สิ่ง​ที่​พระวิญญาณ​กล่าว​แก่​บรรดา​ประชาคม ผู้ที่ชนะ ความตายครั้งที่สอง​จะ​ทำ​อันตราย​เขา​ไม่ได้

12 “จง​เขียน​ถึง​ทูต​ของ​ประชาคม​ใน​เปอร์​กา​มัมว่า

“ผู้ที่​มี​ดาบคมสองด้าน กล่าว​ดังนี้

13 “เรา​รู้​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ และ​รู้​ว่า​คุณ​อาศัย​อยู่​ที่ไหน คือ​ที่​ซึ่ง​บัลลังก์​ของ​ซาตาน​ตั้ง​อยู่ คุณ​ยึด​ชื่อ​ของ​เรา​ไว้​มั่น และ​ไม่​ปฏิเสธ​ความเชื่อของเรา แม้​ใน​สมัย​ของ​อันทิพาส พยาน​ของ​เรา ผู้ซื่อสัตย์​ต่อ​เรา ซึ่ง​ถูก​ฆ่า​ใน​หมู่​พวกคุณ ที่​ซึ่ง​ซาตาน​อาศัย​อยู่ 14 แต่​เรา​มี​ข้อ​ตำหนิ​คุณ​อยู่​สอง​สาม​อย่าง เพราะ​ใน​หมู่​พวกคุณ​มี​บางคน​ที่​ยึด​คำสอน​ของ​บาลาอัม ผู้​สอน​บาลาค​ให้​วาง​สิ่ง​ที่​ทำให้​ลูกหลาน​อิสราเอล​สะดุด คือ​ให้​กิน​ของ​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ และ​ทำ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ 15 เช่นเดียวกัน คุณ​ก็​มี​บางคน​ที่​ยึด​คำสอน​ของ​พวก​นิโคเลอิตัน† 16 ดังนั้น จง​กลับใจ ไม่เช่นนั้น เรา​จะ​มา​หา​คุณ​โดยเร็ว และ​ทำสงคราม​กับ​พวกเขา​ด้วย​ดาบ​จาก​ปาก​ของ​เรา 17 ใคร​มี​หู ก็​จง​ฟัง​สิ่ง​ที่​พระวิญญาณ​กล่าว​แก่​บรรดา​ประชาคม ผู้ที่ชนะ เรา​จะ​ให้​มานา​ที่​ซ่อนไว้​แก่​เขา‡และ​เรา​จะ​ให้​ก้อนหิน​สีขาว​แก่​เขา บน​ก้อนหิน​นั้น​มี​ชื่อ​ใหม่​เขียน​อยู่ ซึ่ง​ไม่มี​ใคร​รู้​นอกจาก​คน​ที่​ได้รับ​ก้อนหิน​นั้น

18 “จง​เขียน​ถึง​ทูต​ของ​ประชาคม​ใน​ธิยาทิราว่า

“พระบุตร​ของ​พระเจ้า ผู้ที่​มี​ดวงตา​เหมือน​เปลวไฟ และ​มี​เท้า​เหมือน​ทองเหลือง​ขัดเงา กล่าว​ดังนี้

19 “เรา​รู้​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ รู้ความ​รัก ความเชื่อ การรับใช้ และ​ความอดทน​ของ​คุณ และ​รู้​ว่า​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ​ใน​ตอนหลัง​มี​มากกว่า​ใน​ตอนแรก 20 แต่​เรา​มี​ข้อ​ตำหนิ​คุณ คือ​คุณ​ยอม​ให้​หญิง​ของ​คุณ§ที่​ชื่อ​เยเซเบล ผู้​เรียกตัว​เอง​ว่า​เป็น​ผู้เผยคำพยากรณ์ เธอ​สอน​และ​ชักจูง​ผู้รับใช้​ของ​เรา​ให้​หลง​ไป​ทำ​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ และ​กิน​ของ​ที่​ถวาย​แก่​รูปเคารพ 21 เรา​ให้​เวลา​เธอ​กลับใจ แต่​เธอ​ไม่​ยอม​กลับใจ​จาก​การผิดศีลธรรม​ทางเพศ​ของ​เธอ 22 ดูสิ เรา​จะ​โยน​เธอ​กับ​คน​ที่​ล่วงประเวณี​กับ​เธอ​ลง​บน​เตียง​แห่ง​ความทุกข์ยาก​อย่างหนัก ถ้า​พวกเขา​ไม่​กลับใจ​จาก​การกระทำ​ของ​เธอ 23 เรา​จะ​ฆ่า​ลูก ๆ ของ​เธอ​ด้วย​ความตาย แล้ว​ประชาคม​ทุกแห่ง​จะ​รู้​ว่า เรา​คือ​ผู้ตรวจดู​ความคิด​และ​ใจ และ​เรา​จะ​ให้​แก่​พวกคุณ​แต่ละคน​ตาม​สิ่ง​ที่​แต่ละคน​ทำ 24 แต่​เรา​ขอบ​อก​พวกคุณ​ที่​เหลือ​ใน​ธิยาทิรา คือ​ทุกคน​ที่​ไม่มี​คำสอน​นี้ และ​ไม่​รู้จัก​สิ่ง​ที่​บางคน​เรียกว่า “เรื่อง​ลึก​ของ​ซาตาน” เรา​จะ​ไม่​วาง​ภาระ​อื่น​ใด​บน​พวกคุณ 25 เพียงแต่​จง​ยึด​สิ่ง​ที่​พวกคุณ​มี​ไว้​ให้​มั่น​จนกว่า​เรา​จะ​มา 26 ผู้ที่ชนะ และ​ยึดมั่น​ใน​สิ่ง​ที่​เรา​ทำ​จน​ถึง​ที่สุด เรา​จะ​ให้​อำนาจ​เหนือ​บรรดา​ชนชาติ​แก่​เขา 27 เขา​จะ​ปกครอง​พวกเขา​ด้วย​คทาเหล็ก และ​ทำให้​พวกเขา​แตก​เหมือน​หม้อ​ดิน✡ตามที่​เรา​เอง​ก็​ได้รับ​จาก​พระบิดา​ของ​เรา 28 และ​เรา​จะ​ให้​ดาวรุ่ง​แก่​เขา 29 ใคร​มี​หู ก็​จง​ฟัง​สิ่ง​ที่​พระวิญญาณ​กล่าว​แก่​บรรดา​ประชาคม

3

1 “จง​เขียน​ถึง​ทูต​ของ​ประชาคม​ใน​ซาร์​ดิสว่า

“ผู้ที่​มี​วิญญาณ​ทั้งเจ็ด​ของ​พระเจ้า​และ​ดาว​เจ็ด​ดวง กล่าว​ดังนี้

“เรา​รู้​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ คุณ​ได้ชื่อ​ว่า​มีชีวิต​อยู่ แต่​คุณ​ตาย​แล้ว 2 จง​ตื่นขึ้น และ​เสริมกำลัง​สิ่ง​ที่​ยัง​เหลือ​อยู่ ซึ่ง​คุณ​กำลัง​จะ​ทิ้ง​ไป*เพราะ​เรา​ไม่​พบ​ว่า​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ​สมบูรณ์​ต่อหน้า​พระเจ้า​ของ​เรา 3 เพราะฉะนั้น จง​ระลึก​ว่า​คุณ​ได้รับ​และ​ได้ยิน​อย่างไร จง​รักษา​สิ่ง​นั้น​ไว้​และ​กลับใจ ถ้า​คุณ​ไม่​เฝ้าระวัง เรา​จะ​มา​เหมือน​ขโมย และ​คุณ​จะ​ไม่​รู้​ว่า​เรา​จะ​มาถึง​คุณ​เวลา​ไหน 4 แต่​คุณ​ยัง​มี​ชื่อ​อยู่​ไม่​กี่​ชื่อ​ใน​ซาร์ดิส​ที่​ไม่ได้​ทำ​เสื้อผ้า​ของ​ตน​ให้​เปื้อน พวกเขา​จะ​เดิน​กับ​เรา​ใน​ชุด​สีขาว เพราะ​พวกเขา​คู่ควร 5 ผู้ที่ชนะ​จะ​ได้​สวม​เสื้อผ้า​สีขาว และ​เรา​จะ​ไม่มี​วัน​ลบ​ชื่อ​ของ​เขา​ออก​จาก​หนังสือแห่งชีวิต เรา​จะ​ประกาศยอมรับ​ชื่อ​ของ​เขา​ต่อหน้า​พระบิดา​ของ​เรา และ​ต่อหน้า​บรรดา​ทูต​ของ​พระองค์ 6 ใคร​มี​หู ก็​จง​ฟัง​สิ่ง​ที่​พระวิญญาณ​กล่าว​แก่​บรรดา​ประชาคม

7 “จง​เขียน​ถึง​ทูต​ของ​ประชาคม​ใน​ฟิลาเดลเฟีย​ว่า

“ผู้บริสุทธิ์ ผู้เที่ยงแท้ ผู้ที่​มี​กุญแจ​ของ​ดาวิด ผู้ที่​เปิด​แล้ว​ไม่มี​ใคร​ปิด​ได้ และ​ผู้ที่​ปิด​แล้ว​ไม่มี​ใคร​เปิด​ได้ กล่าว​ดังนี้

8 “เรา​รู้​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ ดูสิ เรา​ได้​เปิด​ประตู​ไว้​ตรงหน้า​คุณ และ​ไม่มี​ใคร​ปิด​ได้ คุณ​มี​กำลัง​เพียง​เล็กน้อย แต่​ได้​รักษา​คำ​ของ​เรา​ไว้ และ​ไม่​ปฏิเสธ​ชื่อ​ของ​เรา 9 ดูสิ เรา​จะ​ทำให้​บางคน​จาก​ธรรมศาลา​ของ​ซาตาน คือ​คน​ที่​บอก​ว่า​ตัวเอง​เป็น​ชาวยิว​ทั้งที่​ไม่ใช่ แต่​พูด​โกหก—ดูสิ เรา​จะ​ทำให้​พวกเขา​มา​หมอบลง​แทบ​เท้า​ของ​คุณ และ​รู้​ว่า​เรา​รัก​คุณ 10 เพราะ​คุณ​ได้​รักษา​คำสั่ง​ของ​เรา​ที่​ให้​คุณ​อดทน เรา​ก็​จะ​รักษา​คุณ​ไว้​ให้​พ้น​จาก​ชั่วโมง​แห่ง​การทดสอบ​ที่​กำลัง​จะ​มา​ทั่ว​ทั้ง​โลก เพื่อ​ทดสอบ​คน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก 11 เรา​จะ​มา​โดยเร็ว! จง​ยึด​สิ่ง​ที่​คุณ​มี​ไว้​ให้​มั่น เพื่อ​ไม่​ให้​ใคร​เอา​มงกุฎ​ของ​คุณ​ไป 12 ผู้ที่ชนะ เรา​จะ​ทำให้​เขา​เป็น​เสา​ใน​วิหาร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา และ​เขา​จะ​ไม่​ออก​จาก​ที่นั่น​อีก เรา​จะ​เขียน​ชื่อของพระเจ้า​ของ​เรา ชื่อ​เมือง​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา คือ​เยรูซาเล็มใหม่ ซึ่ง​ลงมา​จาก​สวรรค์​จาก​พระเจ้า​ของ​เรา และ​ชื่อ​ใหม่​ของ​เรา​เอง​ไว้​บน​ตัว​เขา 13 ใคร​มี​หู ก็​จง​ฟัง​สิ่ง​ที่​พระวิญญาณ​กล่าว​แก่​บรรดา​ประชาคม

14 “จง​เขียน​ถึง​ทูต​ของ​ประชาคม​ใน​เลา​ดี​เซียว่า

“อาเมน พยาน​ผู้ซื่อสัตย์และเที่ยงแท้ จุดเริ่มต้น†แห่ง​การสร้าง​ของ​พระเจ้า กล่าว​ดังนี้

15 “เรา​รู้​สิ่ง​ที่​คุณ​ทำ รู้​ว่า​คุณ​ไม่​เย็น​และ​ไม่​ร้อน เรา​อยาก​ให้​คุณ​เย็น​หรือ​ร้อน 16 เพราะ​คุณ​อุ่น ไม่​ร้อน​และ​ไม่​เย็น เรา​จะ​สำรอก​คุณ​ออก​จาก​ปาก​ของ​เรา 17 เพราะ​คุณ​พูด​ว่า ‘ฉัน​ร่ำรวย มั่งคั่ง​ขึ้น​แล้ว และ​ไม่​ต้องการ​อะไร​อีก’ แต่​ไม่​รู้​ว่า​คุณ​ต่างหาก​ที่​น่าเวทนา น่าสงสาร ยากจน ตาบอด และ​เปลือยเปล่า 18 เรา​แนะนำ​ให้​คุณ​ซื้อ​ทองคำ​ที่​ผ่าน​การถลุง​ด้วย​ไฟ​จาก​เรา เพื่อ​คุณ​จะ​มั่งมี และ​ซื้อ​เสื้อผ้า​สีขาว​เพื่อ​สวม​ใส่ เพื่อ​ความอับอาย​จาก​ความเปลือยเปล่า​ของ​คุณ​จะ​ไม่​ปรากฏ และ​ซื้อ​ยาทาตา​มา​ทา​ตา​ของ​คุณ เพื่อ​คุณ​จะ​มองเห็น 19 คน​ที่​เรา​รัก เรา​ตักเตือน​และ​ลงโทษ​ทุกคน ดังนั้น จง​กระตือรือร้น​และ​กลับใจ 20 ดูสิ เรา​ยืน​อยู่​ที่​ประตู​และ​เคาะ ถ้า​ใคร​ได้ยิน​เสียง​ของ​เรา​และ​เปิด​ประตู เรา​จะ​เข้าไป​หา​เขา และ​กิน​อาหาร​ร่วมกับ​เขา เขา​ก็​จะ​กิน​ร่วมกับ​เรา 21 ผู้ที่ชนะ เรา​จะ​ให้​เขา​นั่ง​กับ​เรา​บน​บัลลังก์​ของ​เรา เช่นเดียวกับ​ที่​เรา​เอง​ได้​ชนะ และ​นั่ง​กับ​พระบิดา​ของ​เรา​บน​บัลลังก์​ของ​พระองค์ 22 ใคร​มี​หู ก็​จง​ฟัง​สิ่ง​ที่​พระวิญญาณ​กล่าว​แก่​บรรดา​ประชาคม”

4

1 หลังจาก​สิ่ง​เหล่านี้ ผม​มองดู​และ​เห็น​ประตู​บาน​หนึ่ง​เปิด​อยู่​ใน​สวรรค์ เสียง​แรก​ที่​ผม​ได้ยิน​นั้น​ดัง​เหมือน​เสียง​แตร​และ​พูด​กับ​ผม​ว่า “จง​ขึ้นมา​ที่นี่ แล้ว​เรา​จะ​แสดง​สิ่ง​ที่​จะ​ต้อง​เกิด​ขึ้น​หลังจาก​นี้​ให้​คุณ​เห็น”

2 ทันใดนั้น ผม​ก็​อยู่​ใน​พระวิญญาณ แล้ว​ก็​มี​บัลลังก์​ตั้ง​อยู่​ใน​สวรรค์ และ​มี​ผู้หนึ่ง​นั่ง​อยู่​บน​บัลลังก์ 3 ผู้​ที่นั่ง​อยู่​นั้น​ดูเหมือน​หิน​แจสเปอร์​และ​หิน​ซาร์ดิอุส มี​รุ้ง​ล้อมรอบ​บัลลังก์ มอง​ดูเหมือน​มรกต 4 รอบ​บัลลังก์​มี​บัลลังก์​อีก​ยี่สิบสี่​บัลลังก์ บน​บัลลังก์​เหล่านั้น​มี​ผู้อาวุโส​ยี่สิบสี่​คน​นั่ง​อยู่ สวม​เสื้อผ้า​สีขาว และ​มี​มงกุฎ​ทองคำ​บน​ศีรษะ 5 จาก​บัลลังก์​มี​สายฟ้า เสียง​ต่าง ๆ และ​ฟ้าร้อง​ออกมา มี​ตะเกียง​ไฟ​เจ็ด​ดวง​กำลัง​ลุกไหม้​อยู่​ต่อหน้า​บัลลังก์​ของ​พระองค์ ซึ่ง​คือ​วิญญาณ​ทั้งเจ็ด​ของ​พระเจ้า 6 ต่อหน้า​บัลลังก์​มี​สิ่ง​หนึ่ง​เหมือน​ทะเล​แก้ว คล้าย​คริสตัล ตรง​กลาง​บัลลังก์​และ​รอบ ๆ บัลลังก์​มี​สิ่งมีชีวิต​สี่​ตัว เต็มไปด้วย​ดวงตา​ทั้ง​ด้านหน้า​และ​ด้านหลัง 7 สิ่งมีชีวิต​ตัว​แรก​เหมือน​สิงโต ตัว​ที่สอง​เหมือน​ลูกวัว ตัว​ที่สาม​มี​ใบหน้า​เหมือน​มนุษย์ และ​ตัว​ที่สี่​เหมือน​นกอินทรี​กำลัง​บิน 8 สิ่งมีชีวิต​ทั้ง​สี่ แต่ละ​ตัว​มี​หก​ปีก และ​เต็มไปด้วย​ดวงตา​ทั้ง​รอบตัว​และ​ด้านใน สิ่งมีชีวิต​เหล่านั้น​ไม่​หยุดพัก​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน แต่​กล่าวว่า “บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ บริสุทธิ์* คือ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้เป็น​พระเจ้า ผู้มี​อำนาจ​ทั้งสิ้น ผู้ที่​เคย​เป็น ผู้ที่​เป็นอยู่ และ​ผู้ที่​จะ​มา!”

9 เมื่อ​สิ่งมีชีวิต​เหล่านั้น​ถวาย​พระสิริ เกียรติ และ​คำขอบคุณ​แก่​ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์ ผู้ที่​มีชีวิต​อยู่​ตลอดไป​เป็นนิตย์ 10 ผู้อาวุโส​ทั้ง​ยี่สิบสี่​คน​ก็​หมอบลง​ต่อหน้า​ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์ และ​กราบไหว้​ผู้ที่​มีชีวิต​อยู่​ตลอดไป​เป็นนิตย์ พวกเขา​โยน​มงกุฎ​ของ​ตน​ลง​ตรงหน้า​บัลลังก์ พร้อม​กล่าวว่า 11 “องค์พระผู้เป็นเจ้า​และ​พระเจ้า​ของ​พวกเรา องค์ผู้บริสุทธิ์† พระองค์​คู่ควร​ที่​จะ​รับ​พระสิริ เกียรติ และ​พลัง เพราะ​พระองค์​สร้าง​ทุกสิ่ง และ​สิ่ง​เหล่านั้น​ดำรงอยู่​และ​ถูก​สร้าง​ขึ้น​ตาม​ความปรารถนา​ของ​พระองค์!”

5

1 ผม​เห็น​หนังสือ​เล่ม​หนึ่ง​อยู่​ใน​มือขวา​ของ​ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์ มี​ข้อความ​เขียน​ไว้​ทั้ง​ด้านใน​และ​ด้านนอก และ​ปิดผนึก​สนิท​ด้วย​ตรา​เจ็ด​ดวง 2 ผม​เห็น​ทูตผู้แข็งแกร่ง​ประกาศ​ด้วย​เสียง​ดัง​ว่า “ใคร​คู่ควร​ที่​จะ​เปิด​หนังสือ​และ​แกะ​ตรา​ของ​มัน?” 3 ไม่มี​ใคร​ใน​สวรรค์​เบื้องบน บน​แผ่นดินโลก หรือ​ใต้​แผ่นดินโลก ที่​สามารถ​เปิด​หนังสือ​หรือ​มองดู​ข้างใน​ได้ 4 ผม​จึง​ร้องไห้​อย่างหนัก เพราะ​ไม่​พบ​ใคร​ที่​คู่ควร​จะ​เปิด​หนังสือ​หรือ​มองดู​ข้างใน 5 ผู้อาวุโส​คน​หนึ่ง​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “อย่า​ร้องไห้ ดูสิ สิงโต​แห่ง​เผ่า​ยูดาห์ ราก​ของ​ดาวิด ผู้ที่​ได้​ชนะ​แล้ว คือ​ผู้เปิด​หนังสือ​และ​ตรา​ทั้งเจ็ด​ของ​มัน”

6 ผม​เห็น​ลูกแกะ​ตัว​หนึ่ง​ยืน​อยู่​ตรง​กลาง​บัลลังก์​และ​สิ่งมีชีวิต​ทั้ง​สี่ และ​ท่ามกลาง​ผู้อาวุโส ลูกแกะ​นั้น​ดูเหมือน​ถูก​ฆ่า​มา​แล้ว มี​เขา​เจ็ด​เขา​และ​ตา​เจ็ด​ดวง ซึ่ง​คือ​วิญญาณ​ทั้งเจ็ด​ของ​พระเจ้า ที่​ถูก​ส่ง​ออกไป​ทั่ว​แผ่นดินโลก 7 แล้ว​ลูกแกะ​ก็​เข้ามา​และ​รับ​หนังสือ​จาก​มือขวา​ของ​ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์ 8 เมื่อ​ลูกแกะ​รับ​หนังสือ​แล้ว สิ่งมีชีวิต​ทั้ง​สี่​และ​ผู้อาวุโส​ยี่สิบสี่​คน​ก็​หมอบลง​ต่อหน้า​ลูกแกะ ต่าง​ถือ​พิณ​และ​ชาม​ทองคำ​ที่​เต็มไปด้วย​เครื่องหอม ซึ่ง​คือ​คำอธิษฐาน​ของ​ผู้บริสุทธิ์ 9 พวกเขา​ร้อง​เพลง​ใหม่​ว่า

“พระองค์​คู่ควร​ที่​จะ​รับ​หนังสือ

และ​เปิด​ตรา​ของ​มัน

เพราะ​พระองค์​ถูก​ฆ่า

และ​ซื้อ​พวกเรา​ไว้​ให้​พระเจ้า​ด้วย​เลือด​ของ​พระองค์

จาก​ทุก​เผ่า ทุก​ภาษา ทุก​กลุ่มชน และ​ทุก​ชนชาติ

10 พระองค์​ทำให้​พวกเรา​เป็น​กษัตริย์​และ​ปุโรหิต​แด่​พระเจ้า​ของ​พวกเรา

และ​พวกเรา​จะ​ปกครอง​บน​แผ่นดินโลก”

11 ผม​มองดู​และ​ได้ยิน​เสียง​คล้าย​เสียง​ของ​ทูต​มากมาย​อยู่​รอบ​บัลลังก์ รอบ​สิ่งมีชีวิต​ทั้ง​สี่ และ​รอบ​ผู้อาวุโส พวกเขา​มี​จำนวน​เป็น​หมื่น​คูณ​หมื่น และ​พัน​คูณ​พัน 12 พวกเขา​กล่าว​ด้วย​เสียง​ดัง​ว่า “ลูกแกะ​ที่​ถูก​ฆ่า​แล้ว​คู่ควร​ที่​จะ​รับ​พลัง ความมั่งคั่ง ปัญญา กำลัง เกียรติ พระสิริ และ​คำถวายพร!”

13 ผม​ได้ยิน​ทุกสิ่ง​ที่​ถูก​สร้าง ซึ่ง​อยู่​ใน​สวรรค์ บน​แผ่นดินโลก ใต้​แผ่นดินโลก ใน​ทะเล และ​ทุกสิ่ง​ที่​อยู่​ใน​สถานที่​เหล่านั้น กล่าวว่า “คำถวายพร เกียรติ พระสิริ และ​อำนาจปกครอง จง​เป็น​ของ​ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์​และ​ของ​ลูกแกะ ตลอดไป​เป็นนิตย์! อาเมน!”*

14 สิ่งมีชีวิต​ทั้ง​สี่​กล่าวว่า “อาเมน!” แล้ว​บรรดา†ผู้อาวุโส​ก็​หมอบลง​และ​กราบไหว้‡

6

1 ผม​เห็น​ลูกแกะ​เปิด​ตรา​หนึ่ง​ใน​เจ็ด​ดวง และ​ได้ยิน​สิ่งมีชีวิต​หนึ่ง​ใน​สี่​ตัว​กล่าว​ด้วย​เสียง​ดุจ​ฟ้าร้อง​ว่า “มา​ดูสิ!” 2 แล้ว​ม้า​สีขาว​ตัว​หนึ่ง​ก็​ปรากฏ ผู้​ที่นั่ง​บน​ม้า​ถือ​คันธนู เขา​ได้รับ​มงกุฎ​หนึ่ง​วง และ​ออกไป​ใน​ฐานะ​ผู้ชนะ เพื่อ​ชนะ​ต่อไป

3 เมื่อ​ลูกแกะ​เปิด​ตราด​วง​ที่สอง ผม​ได้ยิน​สิ่งมีชีวิต​ตัว​ที่สอง​กล่าวว่า “มา!” 4 ม้า​อีก​ตัว​หนึ่ง​ออกมา เป็น​ม้า​สีแดง ผู้​ที่นั่ง​บน​ม้า​ได้รับ​อำนาจ​ให้​เอา​สันติสุข​ไป​จาก​แผ่นดินโลก เพื่อ​ให้​คน​ฆ่า​กันเอง และ​เขา​ได้รับ​ดาบ​ใหญ่​หนึ่ง​เล่ม

5 เมื่อ​ลูกแกะ​เปิด​ตราด​วง​ที่สาม ผม​ได้ยิน​สิ่งมีชีวิต​ตัว​ที่สาม​กล่าวว่า “มา​ดูสิ!” แล้ว​ก็​เห็น​ม้า​สีดำ ผู้​ที่นั่ง​บน​ม้า​ถือ​ตาชั่ง​อยู่​ใน​มือ 6 ผม​ได้ยิน​เสียง​หนึ่ง​ดัง​มาจาก​ท่ามกลาง​สิ่งมีชีวิต​ทั้ง​สี่​ว่า “ข้าวสาลี​หนึ่ง​คอยนิกซ์* ต่อ​หนึ่ง​เดนาริอุส และ​ข้าวบาร์เลย์​สาม​คอยนิกซ์​ต่อ​หนึ่ง​เดนาริอุส! อย่า​ทำ​น้ำมัน​และ​เหล้าองุ่น​เสียหาย!”

7 เมื่อ​ลูกแกะ​เปิด​ตราด​วง​ที่สี่ ผม​ได้ยิน​สิ่งมีชีวิต​ตัว​ที่สี่​กล่าวว่า “มา​ดูสิ!” 8 แล้ว​ก็​เห็น​ม้า​สีซีด ผู้​ที่นั่ง​บน​ม้า​มี​ชื่อ​ว่า ความตาย แดนคนตาย†ตาม​เขา​มา เขา​ได้รับ​อำนาจ​เหนือ​หนึ่ง​ใน​สี่​ของ​แผ่นดินโลก ให้​ฆ่า​ด้วย​ดาบ ด้วย​ความอดอยาก ด้วย​ความตาย และ​ด้วย​สัตว์ป่า​ของ​แผ่นดินโลก

9 เมื่อ​ลูกแกะ​เปิด​ตราด​วง​ที่ห้า ผม​เห็น​ดวงวิญญาณ​ของ​คน​ที่​ถูก​ฆ่า​อยู่​ใต้​แท่นบูชา เพราะ​พระคำของพระเจ้า และ​เพราะ​คำพยาน​ของ​ลูกแกะ​ที่​พวกเขา​ยึดถือ 10 พวกเขา​ร้อง​ด้วย​เสียง​ดัง​ว่า “เจ้านาย​ผู้บริสุทธิ์​และ​เที่ยงแท้ อีก​นาน​เท่าไร​พระองค์​จึง​จะ​พิพากษา​คน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก และ​แก้แค้น​ให้​เลือด​ของ​พวกเรา?” 11 แต่ละคน​ได้รับ​เสื้อคลุม​ยาว​สีขาว และ​มี​ผู้บอก​ให้​พวกเขา​พัก​ต่อไป​อีก​สัก​ระยะหนึ่ง จนกว่า​เพื่อน​ผู้รับใช้​และ​พี่น้อง​ของ​พวกเขา‡ ซึ่ง​จะ​ถูก​ฆ่า​เช่นเดียวกับ​พวกเขา จะ​ดำเนิน​ทาง​ของ​ตน​จน​จบ​เช่นกัน

12 ผม​เห็น​ตอน​ที่​ลูกแกะ​เปิด​ตราด​วง​ที่หก แล้ว​เกิด​แผ่นดินไหว​ครั้ง​ใหญ่ ดวงอาทิตย์​กลาย​เป็น​สีดำ​เหมือน​ผ้ากระสอบ​ที่​ทำ​จาก​ขนสัตว์ และ​ดวงจันทร์​ทั้ง​ดวง​กลาย​เป็น​เหมือน​เลือด 13 ดาว​บน​ท้องฟ้า​ตกลง​สู่​แผ่นดินโลก เหมือน​ผล​มะเดื่อ​ดิบ​ที่​ร่วง​จาก​ต้นมะเดื่อ​เมื่อ​ถูก​ลม​แรง​เขย่า 14 ท้องฟ้า​หายไป​เหมือน​ม้วนหนังสือ​ที่​ถูก​ม้วนเก็บ ภูเขา​และ​เกาะ​ทุกแห่ง​เคลื่อน​ออก​จาก​ที่เดิม 15 บรรดา​กษัตริย์​แห่ง​แผ่นดินโลก เจ้าชาย ผู้บัญชาการ คนมั่งมี ผู้มีกำลัง ตลอดจน​ทาส​ทุกคน​และ​คนเสรี​ทุกคน ต่าง​ซ่อนตัว​อยู่​ใน​ถ้ำ​และ​ตาม​โขดหิน​บน​ภูเขา 16 พวกเขา​พูด​กับ​ภูเขา​และ​โขดหิน​ว่า “จง​ตกลงมา​ทับ​พวกเรา และ​ซ่อน​พวกเรา​ให้​พ้น​จาก​ใบหน้า​ของ​ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์ และ​จาก​ความเดือดดาล​ของ​ลูกแกะ 17 เพราะ​วัน​ยิ่งใหญ่​แห่ง​ความเดือดดาล​ของ​พระองค์​มาถึง​แล้ว และ​ใคร​จะ​ยืน​อยู่​ได้?”

7

1 หลังจาก​นั้น ผม​เห็น​ทูต​สี่​ตน​ยืน​อยู่​ที่​มุม​ทั้ง​สี่​ของ​แผ่นดินโลก กัก​ลม​ทั้ง​สี่​ของ​แผ่นดินโลก​ไว้ เพื่อ​ไม่​ให้​ลม​พัด​บน​แผ่นดินโลก บน​ทะเล หรือ​บน​ต้นไม้​ต้น​ใด 2 ผม​เห็น​ทูต​อีก​ตน​หนึ่ง​ขึ้นมา​จาก​ทางที่ดวงอาทิตย์ขึ้น มี​ตรา​ของ​พระเจ้า​ผู้มีชีวิต เขา​ร้อง​ด้วย​เสียง​ดัง​บอก​ทูต​ทั้ง​สี่ ซึ่ง​ได้รับ​อำนาจ​ให้​ทำ​อันตราย​แผ่นดินโลก​และ​ทะเล 3 ว่า “อย่า​ทำ​อันตราย​แผ่นดินโลก ทะเล หรือ​ต้นไม้ จนกว่า​เรา​จะ​ประทับตรา​ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา​ไว้​ที่​หน้าผาก​ของ​พวกเขา!” 4 ผม​ได้ยิน​จำนวน​ของ​ผู้ที่​ได้รับ​ตราประทับ คือ​หนึ่งแสน​สี่หมื่น​สี่พัน​คน ซึ่ง​ได้รับ​ตราประทับ​จาก​ทุก​เผ่า​ของ​ลูกหลาน​อิสราเอล:

5 จาก​เผ่า​ยูดาห์​มี​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน​ได้รับ​ตราประทับ

จาก​เผ่า​รูเบน​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน

จาก​เผ่า​กาด​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน

6 จาก​เผ่า​อาเชอร์​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน

จาก​เผ่า​นัฟทาลี​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน

จาก​เผ่า​มนัสเสห์​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน

7 จาก​เผ่า​สิเมโอน​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน

จาก​เผ่า​เลวี​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน

จาก​เผ่า​อิสสาคาร์​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน

8 จาก​เผ่า​เศบูลุน​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน

จาก​เผ่า​โยเซฟ​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน และ

จาก​เผ่า​เบนยามิน​หนึ่งหมื่น​สองพัน​คน​ได้รับ​ตราประทับ

9 หลังจาก​สิ่ง​เหล่านี้ ผม​มองดู ก็​เห็น​ฝูงชน​ใหญ่​ที่​ไม่มี​ใคร​นับ​จำนวน​ได้ พวกเขา​มาจาก​ทุก​ชนชาติ จาก​ทุก​เผ่า ทุก​กลุ่มชน และ​ทุก​ภาษา ยืน​อยู่​ต่อหน้า​บัลลังก์​และ​ต่อหน้า​ลูกแกะ สวม​เสื้อคลุม​สีขาว และ​ถือ​กิ่ง​ปาล์ม​อยู่​ใน​มือ 10 พวกเขา​ร้อง​ด้วย​เสียง​ดัง​ว่า “ความรอด​เป็น​ของ​พระเจ้า​ของ​พวกเรา ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์ และ​ของ​ลูกแกะ!”

11 ทูต​ทั้งหมด​กำลัง​ยืน​อยู่​รอบ​บัลลังก์ รอบ​ผู้อาวุโส และ​รอบ​สิ่งมีชีวิต​ทั้ง​สี่ พวกเขา​หมอบ​หน้า​ลง​ต่อหน้า​บัลลังก์​ของ​พระองค์ และ​กราบไหว้​พระเจ้า 12 พร้อม​กล่าวว่า “อาเมน! คำถวายพร พระสิริ ปัญญา การขอบคุณ เกียรติ พลัง และ​กำลัง จง​เป็น​ของ​พระเจ้า​ของ​พวกเรา​ตลอดไป​เป็นนิตย์! อาเมน”

13 ผู้อาวุโส​คน​หนึ่ง​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “คน​เหล่านี้​ที่​สวม​เสื้อคลุม​สีขาว​เป็น​ใคร และ​มาจาก​ที่ไหน?”

14 ผม​ตอบ​เขา​ว่า “ท่าน​ครับ ท่าน​รู้”

เขา​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “คน​เหล่านี้​คือ​ผู้ที่​ออกมา​จาก​ความทุกข์ทรมาน​ครั้ง​ใหญ่* พวกเขา​ซัก​เสื้อคลุม​ของ​ตน และ​ทำให้​ขาว​ใน​เลือด​ของ​ลูกแกะ 15 เพราะฉะนั้น พวกเขา​จึง​อยู่​ต่อหน้า​บัลลังก์​ของ​พระเจ้า และ​รับใช้​พระองค์​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน​ใน​วิหาร​ของ​พระองค์ ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์​จะ​กางเต็นท์​ของ​พระองค์​คลุมพวกเขาไว้ 16 พวกเขา​จะ​ไม่​หิว​หรือ​กระหาย​อีก​เลย ดวงอาทิตย์​จะ​ไม่​แผดเผา​พวกเขา และ​ความร้อน​ใด ๆ ก็​จะ​ไม่​แผดเผา​พวกเขา 17 เพราะ​ลูกแกะ​ที่​อยู่​กลาง​บัลลังก์​จะ​เป็น​ผู้เลี้ยง​พวกเขา และ​นำ​พวกเขา​ไป​ยัง​น้ำพุ​แห่ง​น้ำ​ที่​ให้​ชีวิต และ​พระเจ้า​จะ​เช็ด​น้ำตา​ทุก​หยด​ออก​จาก​ดวงตา​ของ​พวกเขา”

8

1 เมื่อ​ลูกแกะ​เปิด​ตราด​วง​ที่​เจ็ด ก็​เกิด​ความ​เงียบ​ใน​สวรรค์​ประมาณ​ครึ่ง​ชั่วโมง 2 ผม​เห็น​ทูต​ทั้งเจ็ด​ที่​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​พระเจ้า และ​มี​ผู้​มอบ​แตร​เจ็ด​คัน​ให้​พวกเขา

3 ทูต​อีก​ตน​หนึ่ง​มา​และ​ยืน​อยู่​เหนือ​แท่นบูชา มี​กระถาง​กำยาน​ทองคำ มี​ผู้​ให้​เครื่องหอม​จำนวน​มาก​แก่​เขา เพื่อ​เขา​จะ​เพิ่ม​เครื่องหอม​นั้น​เข้าไป​พร้อม​กับ​คำอธิษฐาน​ของ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน บน​แท่นบูชา​ทองคำ​ที่​อยู่​ต่อหน้า​บัลลังก์ 4 ควัน​ของ​เครื่องหอม พร้อม​กับ​คำอธิษฐาน​ของ​ผู้บริสุทธิ์ ลอย​ขึ้นไป​ต่อหน้า​พระเจ้า​จาก​มือ​ของ​ทูต 5 ทูต​หยิบ​กระถาง​กำยาน เติม​ไฟ​จาก​แท่นบูชา​ลง​ไป แล้ว​โยน​มัน​ลง​บน​แผ่นดินโลก จาก​นั้น​ก็​เกิด​ฟ้าร้อง เสียง​ต่าง ๆ สายฟ้า และ​แผ่นดินไหว

6 ทูต​ทั้งเจ็ด​ที่​มี​แตร​ทั้งเจ็ด​เตรียมตัว​จะ​เป่า

7 ทูต​ตน​แรก​เป่า​แตร แล้ว​มี​ลูกเห็บ​และ​ไฟ​ปน​กับ​เลือด​ตามมา และ​ถูก​โยน​ลง​บน​แผ่นดินโลก หนึ่ง​ใน​สาม​ของ​แผ่นดินโลก​ถูก​ไฟ​เผาไหม้* หนึ่ง​ใน​สาม​ของ​ต้นไม้​ถูก​ไฟ​เผาไหม้ และ​หญ้า​เขียว​ทั้งหมด​ถูก​ไฟ​เผาไหม้

8 ทูต​ตน​ที่สอง​เป่า​แตร แล้ว​สิ่ง​หนึ่ง​เหมือน​ภูเขา​ใหญ่​ที่​กำลัง​ลุกไหม้​ถูก​โยน​ลง​ใน​ทะเล หนึ่ง​ใน​สาม​ของ​ทะเล​กลาย​เป็น​เลือด 9 สิ่งมีชีวิต​ใน​ทะเล​หนึ่ง​ใน​สาม​ตาย และ​เรือ​หนึ่ง​ใน​สาม​ถูก​ทำลาย

10 ทูต​ตน​ที่สาม​เป่า​แตร แล้ว​ดาว​ใหญ่​ดวง​หนึ่ง​ตก​จาก​ท้องฟ้า ลุกไหม้​เหมือน​คบเพลิง มัน​ตกลง​บน​แม่น้ำ​หนึ่ง​ใน​สาม และ​บน​บรรดา​น้ำพุ 11 ดาว​ดวง​นั้น​ชื่อ​ว่า “วอร์มวูด” น้ำหนึ่ง​ใน​สาม​กลาย​เป็น​วอร์มวูด ผู้คน​จำนวน​มาก​ตาย​เพราะ​น้ำ​เหล่านั้น เพราะ​น้ำ​เหล่านั้น​กลาย​เป็น​น้ำ​ขม

12 ทูต​ตน​ที่สี่​เป่า​แตร แล้ว​หนึ่ง​ใน​สาม​ของ​ดวงอาทิตย์​ถูก​กระทบ เช่นเดียวกับ​หนึ่ง​ใน​สาม​ของ​ดวงจันทร์ และ​หนึ่ง​ใน​สาม​ของ​ดวงดาว ทำให้​หนึ่ง​ใน​สาม​ของ​สิ่ง​เหล่านั้น​มืดลง กลางวัน​จึง​ไม่​ส่องสว่าง​เป็น​เวลา​หนึ่ง​ใน​สาม และ​กลางคืน​ก็​เป็น​เช่นเดียวกัน 13 ผม​เห็น​และ​ได้ยิน​นกอินทรี† ตัว​หนึ่ง​บิน​อยู่​กลางฟ้า กล่าว​ด้วย​เสียง​ดัง​ว่า “วิบัติ! วิบัติ! วิบัติ​จะ​เกิด​แก่​คน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก เพราะ​เสียง​แตร​ครั้ง​ต่อ ๆ ไป​ของ​ทูต​อีก​สาม​ตน ซึ่ง​ยัง​จะ​ต้อง​เป่า!”

9

1 ทูต​ตน​ที่ห้า​เป่า​แตร แล้ว​ผม​เห็น​ดาว​ดวง​หนึ่ง​จาก​ท้องฟ้า ซึ่ง​ตกลงมา​ยัง​แผ่นดินโลก​แล้ว มี​ผู้​มอบ​กุญแจ​ของ​ปล่อง​แห่ง​เหวลึก​ให้​ดาว​ดวง​นั้น 2 ดาว​ดวง​นั้น​เปิด​ปล่อง​แห่ง​เหวลึก แล้ว​ควัน​ก็​พุ่ง​ขึ้น​จาก​ปล่อง​เหมือน​ควัน​จาก​เตา* ที่​กำลัง​ลุกไหม้ ดวงอาทิตย์​และ​อากาศ​มืดลง​เพราะ​ควัน​จาก​ปล่อง 3 จาก​ควัน​นั้น​มี​ฝูง​ตั๊กแตน​ออกมา​บน​แผ่นดินโลก และ​พวกมัน​ได้รับ​อำนาจ​เหมือน​อำนาจ​ที่​แมงป่อง​บน​แผ่นดินโลก​มี 4 มี​คำสั่ง​ห้าม​พวกมัน​ทำ​อันตราย​หญ้า​บน​แผ่นดินโลก พืช​เขียว​ใด ๆ หรือ​ต้นไม้​ต้น​ใด แต่​ให้​ทำ​อันตราย​เฉพาะ​คน​ที่​ไม่มี​ตรา​ของ​พระเจ้า​บน​หน้าผาก 5 พวกมัน​ได้รับ​อำนาจ​ไม่​ให้​ฆ่าคน​เหล่านั้น แต่​ให้​ทรมาน​พวกเขา​เป็น​เวลา​ห้า​เดือน การทรมาน​นั้น​เหมือน​ความ​ทรมาน​จาก​แมงป่อง​เมื่อ​มัน​ต่อย​คน 6 ใน​วัน​เหล่านั้น ผู้คน​จะ​แสวงหา​ความตาย แต่​จะ​หา​ไม่​พบ​เลย พวกเขา​จะ​อยาก​ตาย แต่​ความตาย​จะ​หนี​ไป​จาก​พวกเขา

7 รูปร่าง​ของ​ตั๊กแตน​เหล่านั้น​เหมือน​ม้า​ที่​เตรียมพร้อม​สำหรับ​สงคราม บน​หัว​ของ​พวกมัน​มี​สิ่ง​ที่​ดูเหมือน​มงกุฎ​ทองคำ และ​ใบหน้า​ของ​พวกมัน​เหมือน​ใบหน้า​มนุษย์ 8 พวกมัน​มี​ผม​เหมือน​ผู้หญิง และ​ฟัน​เหมือน​ฟัน​สิงโต 9 พวกมัน​มี​เกราะอก​เหมือน​เกราะอก​เหล็ก เสียง​ปีก​ของ​พวกมัน​เหมือน​เสียง​รถศึก​และ​ม้า​จำนวน​มาก​ที่​พุ่ง​เข้า​สู่​สงคราม 10 พวกมัน​มี​หาง​เหมือน​หาง​แมงป่อง มี​เหล็กใน และ​ใน​หาง​นั้น​พวกมัน​มี​อำนาจ​ทำ​อันตราย​คน​เป็น​เวลา​ห้า​เดือน 11 พวกมัน​มี​กษัตริย์​ปกครอง​อยู่​เหนือ​พวกมัน คือ​ทูต​แห่ง​เหวลึก ชื่อ​ของ​เขา​ใน​ภาษาฮีบรู​คือ “อาบัดโดน”† แต่​ใน​ภาษากรีก เขา​มี​ชื่อ​ว่า “อพอลลีออน”‡

12 วิบัติ​ครั้ง​แรก​ผ่านไป​แล้ว แต่​ยัง​มี​วิบัติ​อีก​สอง​ครั้ง​ที่​จะ​ตามมา

13 ทูต​ตน​ที่หก​เป่า​แตร ผม​ได้ยิน​เสียง​หนึ่ง​ดัง​มาจาก​บรรดา​เขา​ของ​แท่นบูชา​ทองคำ​ที่​อยู่​ต่อหน้า​พระเจ้า 14 เสียง​นั้น​กล่าว​กับ​ทูต​ตน​ที่หก​ซึ่ง​มี​แตร​ว่า “จง​ปล่อย​ทูต​ทั้ง​สี่​ที่​ถูก​มัด​ไว้​ที่​แม่น้ำ​ใหญ่​ยูเฟรติส!”

15 ทูต​ทั้ง​สี่​ที่​ถูก​เตรียม​ไว้​สำหรับ​ชั่วโมง วัน เดือน และ​ปี​นั้น​จึง​ถูก​ปล่อย เพื่อ​จะ​ฆ่า​มนุษย์​หนึ่ง​ใน​สาม 16 จำนวน​กองทัพ​ทหารม้า​มี​สองร้อย​ล้าน​คน§ ผม​ได้ยิน​จำนวน​ของ​พวกเขา 17 ใน​นิมิต ผม​เห็น​ม้า​และ​ผู้​ที่นั่ง​บน​ม้า​เป็น​เช่นนี้ คือ​พวกเขา​มี​เกราะอก​สีแดง​เพลิง สีน้ำ​เงิน​ไฮยาซินธ์ และ​สีเหลือง​กำมะถัน หัว​ของ​ม้า​ดูเหมือน​หัว​สิงโต และ​มี​ไฟ ควัน และ​กำมะถัน​ออก​จาก​ปาก​ของ​มัน 18 มนุษย์​หนึ่ง​ใน​สาม​ถูก​ฆ่า​ด้วย​ภัยพิบัติ​ทั้ง​สาม​นี้ คือ​ไฟ ควัน และ​กำมะถัน​ที่​ออก​จาก​ปาก​ของ​ม้า 19 เพราะ​อำนาจ​ของ​ม้า​อยู่​ใน​ปาก​และ​ใน​หาง หาง​ของ​มัน​เหมือน​งู มี​หัว และ​ใช้​หัว​เหล่านั้น​ทำ​อันตราย

20 มนุษย์​ที่​เหลือ ซึ่ง​ไม่​ถูก​ฆ่า​ด้วย​ภัยพิบัติ​เหล่านี้ ก็​ยัง​ไม่​กลับใจ​จาก​สิ่ง​ที่​มือ​ของ​พวกเขา​ทำ และ​ไม่​เลิก​กราบไหว้​ปีศาจ​และ​รูปเคารพ​ที่​ทำ​จาก​ทองคำ เงิน ทองเหลือง หิน และ​ไม้ ซึ่ง​มอง​ไม่​เห็น ได้ยิน​ไม่ได้ และ​เดิน​ไม่ได้ 21 พวกเขา​ไม่​กลับใจ​จาก​การ​ฆ่าคน การ​ใช้​เวทมนตร์* การผิดศีลธรรม​ทางเพศ หรือ​การ​ลักขโมย​ของ​พวกเขา

10

1 ผม​เห็น​ทูตผู้แข็งแกร่ง​อีก​ตน​หนึ่ง​ลงมา​จาก​ท้องฟ้า มี​เมฆ​ห่อหุ้ม​ตัว มี​รุ้ง​อยู่​บน​ศีรษะ ใบหน้า​เหมือน​ดวงอาทิตย์ และ​เท้า​เหมือน​เสา​ไฟ 2 เขา​ถือ​หนังสือ​เล่ม​เล็ก​ที่​เปิด​อยู่​ใน​มือ เขา​วาง​เท้าขวา​บน​ทะเล และ​เท้าซ้าย​บน​แผ่นดิน 3 เขา​ร้อง​ด้วย​เสียง​ดัง​เหมือน​สิงโต​คำราม เมื่อ​เขา​ร้อง ฟ้าร้อง​ทั้งเจ็ด​ก็​เปล่ง​เสียง​ออกมา 4 เมื่อ​ฟ้าร้อง​ทั้งเจ็ด​ส่งเสียง ผม​กำลัง​จะ​เขียน แต่​ได้ยิน​เสียง​หนึ่ง​จาก​ท้องฟ้า​กล่าวว่า “จง​ปิดผนึก​สิ่ง​ที่​ฟ้าร้อง​ทั้งเจ็ด​กล่าว และ​อย่า​เขียน​สิ่ง​เหล่านั้น”

5 ทูต​ที่​ผม​เห็น​ยืน​อยู่​บน​ทะเล​และ​บน​แผ่นดิน ชู​มือขวา​ขึ้น​สู่​ท้องฟ้า 6 และ​สาบาน​ต่อ​ผู้ที่​มีชีวิต​อยู่​ตลอดไป​เป็นนิตย์ ผู้ที่​สร้าง​สวรรค์​และ​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​สวรรค์ แผ่นดินโลก​และ​สิ่ง​ที่​อยู่​บน​แผ่นดินโลก และ​ทะเล​กับ​สิ่ง​ที่​อยู่​ใน​ทะเล ว่า​จะ​ไม่มี​การ​ชักช้า​อีก​ต่อไป 7 แต่​ใน​ช่วง​วัน​ที่​ทูต​ตน​ที่​เจ็ด​กำลัง​จะ​เป่า​แตร เมื่อ​เสียง​ของ​เขา​ดัง​ขึ้น ความลึกลับ​ของ​พระเจ้า​ก็​จะ​สำเร็จ ตามที่​พระองค์​ได้​ประกาศ​แก่​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ คือ​บรรดา​ผู้เผยคำพยากรณ์

8 เสียง​ที่​ผม​ได้ยิน​จาก​สวรรค์​กล่าว​กับ​ผม​อีก​ว่า “ไป​เถอะ จง​รับ​หนังสือ​ที่​เปิด​อยู่​ใน​มือ​ของ​ทูต​ซึ่ง​ยืน​อยู่​บน​ทะเล​และ​บน​แผ่นดิน”

9 ผม​จึง​ไป​หา​ทูต และ​ขอ​ให้​เขา​ส่ง​หนังสือ​เล่ม​เล็ก​นั้น​ให้​ผม

เขา​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “รับ​ไป​และ​กิน​เสีย มัน​จะ​ทำให้​ท้อง​ของ​คุณ​ขม แต่​ใน​ปาก​ของ​คุณ มัน​จะ​หวาน​เหมือน​น้ำผึ้ง”

10 ผม​รับ​หนังสือ​เล่ม​เล็ก​จาก​มือ​ของ​ทูต​และ​กิน​มัน ใน​ปาก​ของ​ผม มัน​หวาน​เหมือน​น้ำผึ้ง แต่​เมื่อ​ผม​กิน​มัน​แล้ว ท้อง​ของ​ผม​ก็​ขม​ขึ้น 11 พวกเขา* บอก​ผม​ว่า “คุณ​ต้อง​เผย​คำพยากรณ์​อีก​ครั้ง​เกี่ยวกับ​กลุ่มชน ชนชาติ ภาษา และ​กษัตริย์​จำนวน​มาก”

11

1 มี​ผู้​ให้​ไม้อ้อ​อัน​หนึ่ง​ที่​เหมือน​ไม้เท้า​แก่​ผม แล้ว​มี​ผู้​กล่าวว่า “จง​ลุกขึ้น​และ​วัด​วิหาร​ของ​พระเจ้า แท่นบูชา และ​คน​ที่​กราบไหว้​อยู่​ใน​นั้น 2 แต่​ลาน​ที่​อยู่​นอก​วิหาร​นั้น จง​เว้น​ไว้​และ​อย่า​วัด เพราะ​มัน​ถูก​มอบ​ให้​ชนชาติ​ต่าง ๆ พวกเขา​จะ​เหยียบย่ำ​นครบริสุทธิ์​เป็น​เวลา​สี่สิบสอง​เดือน 3 เรา​จะ​มอบ​อำนาจ​ให้​พยาน​สอง​คน​ของ​เรา และ​พวกเขา​จะ​เผย​คำพยากรณ์​เป็น​เวลา​หนึ่งพัน​สองร้อย​หกสิบ​วัน โดย​สวม​ผ้ากระสอบ”

4 คน​ทั้ง​สอง​นี้​คือ​ต้น​มะกอก​สอง​ต้น และ​เชิงตะเกียง​สอง​อัน ซึ่ง​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​องค์พระผู้เป็นเจ้า​แห่ง​แผ่นดินโลก 5 ถ้า​ใคร​ต้องการ​ทำ​อันตราย​พวกเขา ไฟ​จะ​ออก​จาก​ปาก​ของ​พวกเขา​และ​เผาผลาญ​ศัตรู ถ้า​ใคร​ต้องการ​ทำ​อันตราย​พวกเขา คนนั้น​ต้อง​ถูก​ฆ่า​ด้วย​วิธี​นี้ 6 คน​ทั้ง​สอง​มี​อำนาจ​ปิด​ท้องฟ้า ไม่​ให้​ฝน​ตก​ใน​ช่วง​วัน​ที่​พวกเขา​เผย​คำพยากรณ์ พวกเขา​มี​อำนาจ​เหนือ​น้ำ​เพื่อ​เปลี่ยน​ให้​เป็น​เลือด และ​ทำให้​ภัยพิบัติ​ทุก​ชนิด​เกิด​แก่​แผ่นดินโลก​ได้​ทุก​ครั้ง​ที่​พวกเขา​ต้องการ

7 เมื่อ​พวกเขา​กล่าว​คำพยาน​ของ​ตน​จน​จบ สัตว์ร้าย​ที่​ขึ้นมา​จาก​เหวลึก​จะ​ทำสงคราม​กับ​พวกเขา ชนะ​พวกเขา และ​ฆ่า​พวกเขา 8 ศพ​ของ​พวกเขา​จะ​อยู่​บน​ถนน​ของ​เมือง​ใหญ่ ซึ่ง​ในเชิงวิญญาณ​เรียกว่า​โสโดม​และ​อียิปต์ ที่​ซึ่ง​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​พวกเขา​ถูก​ตรึง​กางเขน​ด้วย 9 คน​จาก​กลุ่มชน เผ่า ภาษา และ​ชนชาติ​ต่าง ๆ จะ​มองดู​ศพ​ของ​พวกเขา​เป็น​เวลา​สาม​วัน​ครึ่ง และ​ไม่​ยอม​ให้​นำ​ศพ​ของ​พวกเขา​ไป​ไว้​ใน​หลุม​ฝังศพ 10 คน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก​จะ​ยินดี​กับ​ความตาย​ของ​พวกเขา และ​จะ​มี​ความสุข พวกเขา​จะ​มอบ​ของขวัญ​ให้​กัน เพราะ​ผู้เผยคำพยากรณ์​สอง​คน​นี้​ได้​ทรมาน​คน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก

11 หลังจาก​สาม​วัน​ครึ่ง ลมหายใจ​แห่ง​ชีวิต​จาก​พระเจ้า​เข้าไป​ใน​พวกเขา และ​พวกเขา​ก็​ลุกขึ้น​ยืน ความ​กลัว​อย่าง​ยิ่ง​เข้า​ครอบงำ​คน​ที่​เห็น​พวกเขา 12 ผม​ได้ยิน​เสียง​ดัง​จาก​สวรรค์​กล่าว​กับ​พวกเขา​ว่า “ขึ้นมา​ที่นี่!” พวกเขา​ขึ้นไป​สู่​สวรรค์​ใน​เมฆ และ​ศัตรู​ของ​พวกเขา​มองเห็น​พวกเขา 13 ใน​วัน​นั้น​เกิด​แผ่นดินไหว​ครั้ง​ใหญ่ เมือง​พังลง​หนึ่ง​ใน​สิบ มี​คน​เจ็ดพัน​คนตาย​ใน​แผ่นดินไหว คน​ที่​เหลือ​หวาดกลัว และ​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระเจ้า​แห่ง​สวรรค์

14 วิบัติ​ครั้ง​ที่สอง​ผ่านไป​แล้ว แต่​วิบัติ​ครั้ง​ที่สาม​กำลัง​มา​โดยเร็ว

15 ทูต​ตน​ที่​เจ็ด​เป่า​แตร แล้ว​มี​เสียง​ดัง​หลาย​เสียง​ใน​สวรรค์​กล่าวว่า “อาณาจักร​ของ​โลก​ได้​กลาย​เป็น​อาณาจักร​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ของ​พวกเรา และ​ของ​พระคริสต์​ของ​พระองค์ พระองค์​จะ​ปกครอง​ตลอดไป​เป็นนิตย์!”

16 ผู้อาวุโส​ยี่สิบสี่​คน ซึ่ง​นั่ง​บน​บัลลังก์​ของ​ตน​ต่อหน้า​บัลลังก์​ของ​พระเจ้า หมอบ​หน้า​ลง​และ​กราบไหว้​พระเจ้า 17 กล่าวว่า “พวกเรา​ขอบคุณ​พระองค์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้เป็น​พระเจ้า ผู้มี​อำนาจ​ทั้งสิ้น ผู้ที่​เป็นอยู่​และ​ผู้ที่​เคย​เป็น* เพราะ​พระองค์​ได้​นำพลังอันยิ่งใหญ่​ของ​พระองค์​มาใช้ และ​ได้​ปกครอง​แล้ว 18 บรรดา​ชนชาติ​โกรธ และ​ความเดือดดาล​ของ​พระองค์​ก็​มาถึง​แล้ว เวลา​ที่​คนตาย​จะ​ถูก​พิพากษา​ก็​มาถึง​เช่นกัน รวมทั้ง​เวลา​ที่​พระองค์จะให้รางวัล​แก่​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์ คือ​บรรดา​ผู้เผยคำพยากรณ์ ตลอดจน​ผู้บริสุทธิ์​และ​คน​ที่​เกรงกลัว​ชื่อของพระองค์ ทั้ง​ผู้น้อย​และ​ผู้ใหญ่ และ​เวลา​ที่​จะ​ทำลาย​คน​ที่​ทำลาย​แผ่นดินโลก”

19 วิหาร​ของ​พระเจ้า​ที่​อยู่​ใน​สวรรค์​เปิด​ออก และ​มองเห็น​หีบ​พันธสัญญา​ของ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​อยู่​ใน​วิหาร​ของ​พระองค์ แล้ว​ก็​เกิด​สายฟ้า เสียง​ต่าง ๆ ฟ้าร้อง แผ่นดินไหว และ​ลูกเห็บ​ขนาด​ใหญ่

12

1 มี​หมายสำคัญ​อัน​ยิ่งใหญ่​ปรากฏ​ใน​สวรรค์ คือ​หญิง​คน​หนึ่ง​สวม​ดวงอาทิตย์​ไว้ มีด​วง​จันทร์​อยู่​ใต้​เท้า และ​บน​ศีรษะ​มี​มงกุฎ​ที่​ประกอบ​ด้วย​ดาว​สิบสอง​ดวง 2 เธอ​ตั้งครรภ์​อยู่ และ​ร้อง​ออกมา​ด้วย​ความ​เจ็บปวด​ขณะ​เจ็บ​ท้อง​คลอด

3 มี​หมายสำคัญ​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ปรากฏ​ใน​สวรรค์ ดูสิ มี​มังกร​แดง​ตัว​ใหญ่ มี​เจ็ด​หัว สิบ​เขา และ​มี​มงกุฎ​เจ็ด​วง​อยู่​บน​หัว​ของ​มัน 4 หาง​ของ​มัน​กวาด​ดาว​บน​ท้องฟ้า​หนึ่ง​ใน​สาม แล้ว​เหวี่ยง​ลงมา​ยัง​แผ่นดินโลก มังกร​ยืน​อยู่​ต่อหน้า​หญิง​ที่​กำลัง​จะ​คลอด เพื่อ​ว่า​เมื่อ​เธอ​คลอด​แล้ว มัน​จะ​ได้​กิน​ลูก​ของ​เธอ 5 เธอ​คลอด​ลูกชาย เป็น​เด็ก​ผู้ชาย​ซึ่ง​จะ​ปกครอง​ชนชาติ​ทั้งหมด​ด้วย​คทาเหล็ก ลูก​ของ​เธอ​ถูก​นำ​ขึ้นไป​หา​พระเจ้า​และ​บัลลังก์​ของ​พระองค์ 6 หญิง​นั้น​หนี​เข้าไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร ที่นั่น​เธอ​มี​สถานที่​ซึ่ง​พระเจ้า​เตรียม​ไว้ เพื่อ​ให้​พวกเขา​เลี้ยงดู​เธอ​เป็น​เวลา​หนึ่งพัน​สองร้อย​หกสิบ​วัน

7 มี​สงคราม​เกิด​ขึ้น​บน​ท้องฟ้า มี​คาเอล​กับ​ทูต​ของ​เขา​ทำสงคราม​กับ​มังกร และ​มังกร​กับ​ทูต​ของ​มัน​ก็​ทำสงคราม 8 แต่​พวกมัน​สู้​ไม่ได้ และ​ไม่มี​ที่​สำหรับ​พวกมัน​ใน​สวรรค์​อีก​ต่อไป 9 มังกร​ใหญ่​ถูก​เหวี่ยง​ลงมา คือ​งู​โบราณ ผู้ที่​เรียกว่า​มาร​และ​ซาตาน ผู้​หลอกลวง​คน​ทั้ง​โลก มัน​ถูก​เหวี่ยง​ลงมา​ยัง​แผ่นดินโลก และ​ทูต​ของ​มัน​ก็​ถูก​เหวี่ยง​ลงมา​พร้อม​กับ​มัน

10 ผม​ได้ยิน​เสียง​ดัง​ใน​สวรรค์​กล่าวว่า “บัดนี้​ความรอด พลัง และ​อาณาจักร​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา และ​อำนาจ​ของ​พระคริสต์​ของ​พระองค์​ได้​มาถึง​แล้ว เพราะ​ผู้​กล่าวหา​พี่น้อง​ของ​เรา​ถูก​เหวี่ยง​ลงมา​แล้ว คือ​ผู้ที่​กล่าวหา​พวกเขา​ต่อหน้า​พระเจ้า​ของ​เรา​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน 11 พวกเขา​ชนะ​มัน​เพราะ​เลือด​ของ​ลูกแกะ และ​เพราะ​ถ้อยคำ​ที่​เป็น​คำพยาน​ของ​พวกเขา พวกเขา​ไม่ได้​รัก​ชีวิต​ของ​ตน​จน​หวง​ไว้ แม้​ต้อง​ตาย 12 เพราะฉะนั้น สวรรค์​ทั้งหลาย​และ​พวกคุณ​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​นั้น จง​ชื่นชมยินดี​เถิด วิบัติ​แก่​แผ่นดินโลก​และ​ทะเล เพราะ​มาร​ได้​ลง​ไป​หา​พวกคุณ​แล้ว ด้วย​ความเดือดดาล​อย่าง​ยิ่ง เพราะ​มัน​รู้​ว่า​มี​เวลา​เหลือ​เพียง​สั้น ๆ”

13 เมื่อ​มังกร​เห็น​ว่า​มัน​ถูก​เหวี่ยง​ลงมา​ยัง​แผ่นดินโลก มัน​ก็​ข่มเหง​หญิง​ที่​คลอด​เด็ก​ผู้ชาย 14 มี​ผู้​มอบ​ปีก​สอง​ข้าง​ของ​นกอินทรี​ตัว​ใหญ่​ให้​แก่​หญิง​นั้น เพื่อ​ให้​เธอ​บิน​เข้าไป​ใน​ถิ่นทุรกันดาร ไป​ยัง​สถานที่​ของ​เธอ ที่นั่น​เธอ​จะ​ได้รับ​การเลี้ยงดู​เป็น​เวลา​หนึ่ง​วาระ หลาย​วาระ และ​ครึ่ง​วาระ ให้​พ้น​จาก​งู 15 งู​พ่น​น้ำ​ออก​จาก​ปาก​ตาม​หลัง​หญิง​นั้น​เหมือน​แม่น้ำ เพื่อ​ให้​กระแสน้ำ​พัดพา​เธอ​ไป 16 แต่​แผ่นดินโลก​ช่วย​หญิง​นั้น โดย​อ้า​ปาก​กลืน​แม่น้ำ​ที่​มังกร​พ่น​ออก​จาก​ปาก​ของ​มัน 17 มังกร​โกรธ​หญิง​นั้น และ​ออกไป​ทำสงคราม​กับ​ลูกหลาน​ที่​เหลือ​ของ​เธอ* คือ​คน​ที่​รักษา​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า​และ​ยึดถือ​คำพยาน​ของ​พระเยซู

13

1 แล้ว​ผม​ก็​ยืน* อยู่​บน​ทราย​ริม​ทะเล ผม​เห็น​สัตว์ร้าย​ตัว​หนึ่ง​ขึ้นมา​จาก​ทะเล มี​สิบ​เขา​และ​เจ็ด​หัว บน​เขา​ของ​มัน​มี​มงกุฎ​สิบ​วง และ​บน​หัว​ของ​มัน​มี​ชื่อ​ที่​เป็น​คำหมิ่นประมาท 2 สัตว์ร้าย​ที่​ผม​เห็น​เหมือน​เสือดาว เท้า​ของ​มัน​เหมือน​เท้า​หมี และ​ปาก​เหมือน​ปาก​สิงโต มังกร​ให้​พลัง บัลลังก์ และ​อำนาจ​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​มัน​แก่​สัตว์ร้าย 3 หัว​หนึ่ง​ของ​มัน​ดูเหมือน​มี​บาดแผล​ถึง​ตาย แต่​บาดแผล​ถึง​ตาย​นั้น​หาย​แล้ว และ​คน​ทั้ง​โลก​ต่าง​ประหลาดใจ​ใน​สัตว์ร้าย 4 พวกเขา​กราบไหว้​มังกร เพราะ​มังกร​ให้​อำนาจ​แก่​สัตว์ร้าย และ​พวกเขา​กราบไหว้​สัตว์ร้าย​ด้วย กล่าวว่า “ใคร​จะ​เหมือน​สัตว์ร้าย​นี้? ใคร​จะ​ทำสงคราม​กับ​มัน​ได้?”

5 มี​ผู้​มอบ​ปาก​ที่​พูด​เรื่อง​ใหญ่​โต​และ​คำหมิ่นประมาท​ให้​แก่​สัตว์ร้าย และ​มอบ​อำนาจ​ให้​มัน​ทำสงคราม​เป็น​เวลา​สี่สิบสอง​เดือน 6 มัน​เปิด​ปาก​กล่าว​คำหมิ่นประมาท​พระเจ้า หมิ่นประมาท​ชื่อของพระองค์ ที่พำนัก​ของ​พระองค์ และ​คน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​สวรรค์ 7 มัน​ได้รับ​อนุญาต​ให้​ทำสงคราม​กับ​ผู้บริสุทธิ์​และ​ชนะ​พวกเขา และ​ได้รับ​อำนาจ​เหนือ​ทุก​เผ่า ทุก​กลุ่มชน ทุก​ภาษา และ​ทุก​ชนชาติ 8 ทุกคน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก​จะ​กราบไหว้​มัน คือ​ทุกคน​ที่​ไม่มี​ชื่อ​เขียน​ไว้​ตั้งแต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก ใน​หนังสือแห่งชีวิต​ของ​ลูกแกะ​ผู้​ถูก​ฆ่า 9 ใคร​มี​หู ก็​จง​ฟัง 10 ถ้า​ใคร​จะ​ไป​เป็น​เชลย เขา​ก็​จะ​ไป​เป็น​เชลย ถ้า​ใคร​จะ​ถูก​ฆ่า​ด้วย​ดาบ เขา​ก็​จะ​ถูก​ฆ่า† นี่​คือ​ความอดทน​และ​ความเชื่อ​ของ​ผู้บริสุทธิ์

11 ผม​เห็น​สัตว์ร้าย​อีก​ตัว​หนึ่ง​ขึ้นมา​จาก​แผ่นดิน มัน​มี​เขา​สอง​เขา​เหมือน​ลูกแกะ และ​พูด​เหมือน​มังกร 12 มัน​ใช้​อำนาจ​ทั้งหมด​ของ​สัตว์ร้าย​ตัว​แรก​ต่อหน้า​สัตว์ร้าย​ตัว​นั้น และ​ทำให้​แผ่นดินโลก​กับ​คน​ที่​อาศัย​อยู่​ใน​นั้น​กราบไหว้​สัตว์ร้าย​ตัว​แรก ซึ่ง​บาดแผล​ถึง​ตาย​ของ​มัน​หาย​แล้ว 13 มัน​ทำ​หมายสำคัญ​ยิ่งใหญ่ ถึง​กับ​ทำให้​ไฟ​ตกลง​จาก​ท้องฟ้า​มายัง​แผ่นดินโลก​ต่อหน้า​ผู้คน 14 มัน​หลอกลวง​ประชาชน​ของ​ผม​เอง‡ ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก เพราะ​หมายสำคัญ​ที่​มัน​ได้รับ​อนุญาต​ให้​ทำ​ต่อหน้า​สัตว์ร้าย มัน​บอก​คน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก​ให้​สร้าง​รูป​ให้​สัตว์ร้าย​ตัว​ที่​มี​บาดแผล​จาก​ดาบ​แต่​ยัง​มีชีวิต​อยู่ 15 มัน​ได้รับ​อนุญาต​ให้​มอบ​ลมหายใจ​แก่​รูป​ของ​สัตว์ร้าย เพื่อ​ให้​รูป​ของ​สัตว์ร้าย​พูด​ได้ และ​ทำให้​ทุกคน​ที่​ไม่​กราบไหว้​รูป​ของ​สัตว์ร้าย​ถูก​ฆ่า 16 มัน​ทำให้​ทุกคน ทั้ง​ผู้น้อย​และ​ผู้ใหญ่ คนมั่งมี​และ​คน​ยากจน คนเสรี​และ​ทาส มี​เครื่องหมาย​บน​มือขวา​หรือ​บน​หน้าผาก 17 เพื่อ​ไม่​ให้​ใคร​ซื้อ​หรือ​ขาย​ได้ นอกจาก​คน​ที่​มี​เครื่องหมาย​นั้น คือ​ชื่อ​ของ​สัตว์ร้าย​หรือ​เลข​ของ​ชื่อ​มัน 18 นี่​คือ​ปัญญา คน​ที่​มี​ความ​เข้าใจ​ก็​จง​คำนวณ​เลข​ของ​สัตว์ร้าย เพราะ​เป็น​เลข​ของ​คน​คน​หนึ่ง เลข​ของ​มัน​คือ​หก​ร้อย​หกสิบ​หก

14

1 ผม​เห็น และ​ดูสิ ลูกแกะ​ยืน​อยู่​บน​ภูเขา​ศิโยน และ​มี​คน​อยู่​กับ​พระองค์​จำนวน​หนึ่ง คือ​หนึ่งแสน​สี่หมื่น​สี่พัน​คน มี​ชื่อ​ของ​ลูกแกะ​และ​ชื่อ​ของ​พระบิดา​ของ​พระองค์​เขียน​อยู่​บน​หน้าผาก 2 ผม​ได้ยิน​เสียง​จาก​สวรรค์​เหมือน​เสียง​น้ำ​มากมาย​และ​เหมือน​เสียง​ฟ้าร้อง​ดัง​สนั่น เสียง​ที่​ผม​ได้ยิน​เหมือน​เสียง​คน​ดีดพิณ​กำลัง​บรรเลง​พิณ​ของ​ตน 3 พวกเขา​ร้อง​เพลง​ใหม่​ต่อหน้า​บัลลังก์ ต่อหน้า​สิ่งมีชีวิต​ทั้ง​สี่​และ​บรรดา​ผู้อาวุโส ไม่มี​ใคร​เรียน​เพลง​นั้น​ได้ นอกจาก​หนึ่งแสน​สี่หมื่น​สี่พัน​คน คือ​คน​ที่​ได้รับ​การ​ไถ่​ออกมา​จาก​แผ่นดินโลก 4 คน​เหล่านี้​คือ​ผู้ที่​ไม่ได้​ทำให้​ตน​เป็น​มลทิน​กับ​ผู้หญิง เพราะ​พวกเขา​เป็น​พรหมจารี พวกเขา​ติดตาม​ลูกแกะ​ไป​ทุกแห่ง​ที่​พระองค์​ไป พระเยซู​ไถ่​พวกเขา​ออกมา​จาก​หมู่​มนุษย์ เป็น​ผลแรก​แด่​พระเจ้า​และ​ลูกแกะ 5 ไม่​พบ​คำโกหก​ใน​ปาก​ของ​พวกเขา เพราะ​พวกเขา​ไม่มีตำหนิ*

6 ผม​เห็น​ทูตตนหนึ่ง​บิน​อยู่​กลางฟ้า มี​ข่าวดี​นิรันดร์​ที่​จะ​ประกาศ​แก่​คน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก คือ​แก่​ทุก​ชนชาติ ทุก​เผ่า ทุก​ภาษา และ​ทุก​กลุ่มชน 7 เขา​กล่าว​ด้วย​เสียง​ดัง​ว่า “จง​เกรงกลัว​องค์พระผู้เป็นเจ้า และ​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระองค์ เพราะ​เวลา​ที่​พระองค์​จะ​พิพากษา​มาถึง​แล้ว จง​กราบไหว้​พระองค์​ผู้​สร้าง​สวรรค์ แผ่นดินโลก ทะเล และ​บ่อน้ำพุ​ทั้งหลาย!”

8 ทูต​อีก​ตน​หนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​ตน​ที่สอง​ตามมา กล่าวว่า “บาบิโลน​ผู้ยิ่งใหญ่​ล่มสลาย​แล้ว นาง​ทำให้​ทุก​ชนชาติ​ดื่ม​เหล้าองุ่น​แห่ง​ความเดือดดาล​จาก​การผิดศีลธรรม​ทางเพศ​ของ​นาง”

9 ทูต​อีก​ตน​หนึ่ง​ซึ่ง​เป็น​ตน​ที่สาม​ตาม​พวกเขา​มา กล่าว​ด้วย​เสียง​ดัง​ว่า “ถ้า​ใคร​กราบไหว้​สัตว์ร้าย​และ​รูป​ของ​มัน และ​รับ​เครื่องหมาย​บน​หน้าผาก​หรือ​บน​มือ 10 คนนั้น​ก็​จะ​ดื่ม​เหล้าองุ่น​แห่ง​ความเดือดดาล​ของ​พระเจ้า ซึ่ง​เตรียม​ไว้​โดย​ไม่​เจือจาง​ใน​ถ้วย​แห่ง​ความโกรธ​ของ​พระองค์ เขา​จะ​ถูก​ทรมาน​ด้วย​ไฟ​และ​กำมะถัน​ต่อหน้า​ทูต​บริสุทธิ์​และ​ต่อหน้า​ลูกแกะ 11 ควัน​จาก​การทรมาน​ของ​พวกเขา​ลอย​ขึ้น​ตลอดไป​เป็นนิตย์ พวกเขา​ไม่ได้​พัก​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน คือ​คน​ที่​กราบไหว้​สัตว์ร้าย​และ​รูป​ของ​มัน รวมทั้ง​ทุกคน​ที่​รับ​เครื่องหมาย​ของ​ชื่อ​มัน

12 นี่​คือ​ความอดทน​ของ​ผู้บริสุทธิ์ คือ​คน​ที่​รักษา​คำสั่ง​ของ​พระเจ้า​และ​ความเชื่อ​ของ​พระเยซู”

13 ผม​ได้ยิน​เสียง​จาก​สวรรค์​กล่าวว่า “จง​เขียน​ว่า ‘ผู้ที่​ตาย​ใน​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ตั้งแต่​บัดนี้​เป็นต้น​ไป​เป็นสุข’ ”

“จริง” พระวิญญาณ​กล่าว “เพื่อ​พวกเขา​จะ​ได้​พัก​จาก​งานหนัก เพราะ​การกระทำ​ของ​พวกเขา​ติดตาม​พวกเขา​ไป”

14 ผม​มองดู และ​เห็น​เมฆ​สีขาว​ก้อน​หนึ่ง บน​เมฆ​มี​ผู้หนึ่ง​นั่ง​อยู่​คล้าย​บุตรมนุษย์✡ บน​ศีรษะ​มี​มงกุฎ​ทองคำ และ​ใน​มือถือ​เคียว​คม 15 ทูต​อีก​ตน​หนึ่ง​ออกมา​จาก​วิหาร ร้อง​เสียง​ดัง​บอก​ผู้​ที่นั่ง​บน​เมฆ​ว่า “จง​ยื่น​เคียว​ออกไป​และ​เก็บเกี่ยว​เถิด เพราะ​เวลา​เก็บเกี่ยว​มาถึง​แล้ว และ​ผลเก็บเกี่ยว​ของ​แผ่นดินโลก​ก็​สุก​แล้ว!” 16 ผู้​ที่นั่ง​บน​เมฆ​เหวี่ยง​เคียว​ลง​บน​แผ่นดินโลก แล้ว​ก็​เก็บเกี่ยว​แผ่นดินโลก

17 ทูต​อีก​ตน​หนึ่ง​ออกมา​จาก​วิหาร​ที่​อยู่​ใน​สวรรค์ เขา​ก็​มี​เคียว​คม​เช่นกัน 18 ทูต​อีก​ตน​หนึ่ง​ออกมา​จาก​แท่นบูชา คือ​ผู้ที่​มี​อำนาจ​เหนือ​ไฟ เขา​ร้อง​เสียง​ดัง​บอก​ผู้ที่​มี​เคียว​คม​ว่า “จง​ยื่น​เคียว​คม​ออกไป และ​เก็บ​พวงองุ่น​จาก​เถาองุ่น​ของ​แผ่นดินโลก เพราะ​องุ่น​ของ​แผ่นดินโลก​สุก​เต็ม​ที่​แล้ว!” 19 ทูต​นั้น​เหวี่ยง​เคียว​ลง​บน​แผ่นดินโลก เก็บ​ผลองุ่น​ของ​แผ่นดินโลก และ​โยน​ลง​ใน​บ่อย่ำองุ่น​ใหญ่​แห่ง​ความเดือดดาล​ของ​พระเจ้า 20 บ่อย่ำองุ่น​นั้น​ถูก​เหยียบ​อยู่​นอก​เมือง และ​เลือด​ไหล​ออก​จาก​บ่อย่ำองุ่น​สูง​ถึง​บังเหียน​ม้า เป็น​ระยะทาง​หนึ่งพัน​หก​ร้อย​สตาเดีย†

15

1 ผม​เห็น​หมายสำคัญ​อีก​อย่าง​หนึ่ง​ใน​ท้องฟ้า ซึ่ง​ยิ่งใหญ่​และ​น่า​อัศจรรย์ คือ​ทูต​เจ็ด​ตน​ที่​มี​ภัยพิบัติ​เจ็ด​อย่าง​สุดท้าย เพราะ​ใน​ภัยพิบัติ​เหล่านั้น ความเดือดดาล​ของ​พระเจ้า​สิ้นสุดลง

2 ผม​เห็น​สิ่ง​หนึ่ง​เหมือน​ทะเล​แก้ว​ปน​ไฟ และ​เห็น​คน​ที่​ชนะ​สัตว์ร้าย รูป​ของ​มัน* และ​เลข​ของ​ชื่อ​มัน ยืน​อยู่​บน​ทะเล​แก้ว ถือ​พิณ​ของ​พระเจ้า 3 พวกเขา​ร้อง​เพลง​ของ​โมเสส ผู้รับใช้​ของ​พระเจ้า และ​เพลง​ของ​ลูกแกะ ว่า

“การกระทำ​ของ​พระองค์​ยิ่งใหญ่​และ​น่า​อัศจรรย์ องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้เป็น​พระเจ้า ผู้มี​อำนาจ​ทั้งสิ้น!

วิถีทาง​ของ​พระองค์​ชอบธรรม​และ​สัตย์จริง พระองค์​ผู้เป็น​กษัตริย์​แห่ง​บรรดา​ชนชาติ

4 ใคร​จะ​ไม่​เกรงกลัว​พระองค์ องค์พระผู้เป็นเจ้า

และ​ไม่​ถวาย​พระสิริ​แด่​ชื่อของพระองค์?

เพราะ​พระองค์​ผู้เดียว​บริสุทธิ์

เพราะ​ทุก​ชนชาติ​จะ​มาก​ราบ​ไหว้​ต่อหน้า​พระองค์

เพราะ​การกระทำ​อัน​ชอบธรรม​ของ​พระองค์​ได้​ปรากฏ​ให้​เห็น​แล้ว”

5 หลังจาก​สิ่ง​เหล่านี้ ผม​มองดู และ​วิหารภายในเต็นท์แห่งคำพยาน​ใน​สวรรค์​ก็​เปิด​ออก 6 ทูต​เจ็ด​ตน​ที่​มี​ภัยพิบัติ​เจ็ด​อย่าง​ออกมา​จาก​วิหาร สวม​ผ้าลินิน​บริสุทธิ์​สว่าง และ​คาด​แถบ​ทองคำ​รอบ​อก

7 สิ่งมีชีวิต​หนึ่ง​ใน​สี่​ตัว​มอบ​ชาม​ทองคำ​เจ็ด​ใบ​แก่​ทูต​ทั้งเจ็ด ชาม​เหล่านั้น​เต็ม​ด้วย​ความเดือดดาล​ของ​พระเจ้า ผู้มีชีวิต​อยู่​ตลอดไป​เป็นนิตย์ 8 วิหาร​เต็มไปด้วย​ควัน​จาก​พระสิริ​ของ​พระเจ้า​และ​จาก​พลัง​ของ​พระองค์ ไม่มี​ใคร​เข้าไป​ใน​วิหาร​ได้ จนกว่า​ภัยพิบัติ​เจ็ด​อย่าง​ของ​ทูต​ทั้งเจ็ด​จะ​สิ้นสุดลง

16

1 ผม​ได้ยิน​เสียง​ดัง​จาก​วิหาร กล่าว​กับ​ทูต​ทั้งเจ็ด​ว่า “ไป​เถอะ จง​เท​ชาม​ทั้งเจ็ด​แห่ง​ความเดือดดาล​ของ​พระเจ้า​ลง​บน​แผ่นดินโลก!”

2 ตน​แรก​ไป​และ​เท​ชาม​ของ​ตน​ลง​บน​แผ่นดินโลก แล้ว​เกิด​แผล​ร้าย​และ​เจ็บปวด​ขึ้น​กับ​คน​ที่​มี​เครื่องหมาย​ของ​สัตว์ร้าย และ​คน​ที่​กราบไหว้​รูป​ของ​มัน

3 ทูต​ตน​ที่สอง​เท​ชาม​ของ​ตน​ลง​ใน​ทะเล แล้ว​ทะเล​กลาย​เป็น​เลือด​เหมือน​เลือด​ของ​คนตาย สิ่งมีชีวิต​ทุก​ชนิด​ใน​ทะเล​ตาย

4 ตน​ที่สาม​เท​ชาม​ของ​ตน​ลง​ใน​แม่น้ำ​และ​บ่อน้ำพุ แล้ว​น้ำ​เหล่านั้น​กลาย​เป็น​เลือด 5 ผม​ได้ยิน​ทูต​แห่ง​น้ำ​กล่าวว่า “องค์ผู้บริสุทธิ์ ผู้ที่​เป็นอยู่​และ​ผู้ที่​เคย​เป็น พระองค์​ชอบธรรม เพราะ​พระองค์​ได้​พิพากษา​สิ่ง​เหล่านี้ 6 เพราะ​พวกเขา​เท​เลือด​ของ​ผู้บริสุทธิ์​และ​ผู้เผยคำพยากรณ์ และ​พระองค์​ได้​ให้​เลือด​แก่​พวกเขา​ดื่ม พวกเขา​สมควร​ได้รับ​เช่นนี้”

7 ผม​ได้ยิน​แท่นบูชา​กล่าวว่า “จริง​ทีเดียว องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้เป็น​พระเจ้า ผู้มี​อำนาจ​ทั้งสิ้น การพิพากษา​ของ​พระองค์​สัตย์จริง​และ​ชอบธรรม”

8 ตน​ที่สี่​เท​ชาม​ของ​ตน​ลง​บน​ดวงอาทิตย์ และ​มี​ผู้​ให้​ดวงอาทิตย์​เผา​ผู้คน​ด้วย​ไฟ 9 ผู้คน​ถูก​เผา​ด้วย​ความร้อน​อย่าง​รุนแรง และ​ผู้คน​หมิ่นประมาท​ชื่อของพระเจ้า ผู้มี​อำนาจ​เหนือ​ภัยพิบัติ​เหล่านี้ พวกเขา​ไม่​กลับใจ​และ​ไม่​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระองค์

10 ตน​ที่ห้า​เท​ชาม​ของ​ตน​ลง​บน​บัลลังก์​ของ​สัตว์ร้าย อาณาจักร​ของ​มัน​ก็​มืดลง พวกเขา​แทะลิ้น​ของ​ตน​เพราะ​ความ​เจ็บปวด 11 และ​หมิ่นประมาท​พระเจ้า​แห่ง​สวรรค์ เพราะ​ความ​เจ็บปวด​และ​แผล​ของ​ตน แต่​ยัง​ไม่​กลับใจ​จาก​การกระทำ​ของ​ตน

12 ตน​ที่หก​เท​ชาม​ของ​ตน​ลง​บน​แม่น้ำ​ใหญ่​ยูเฟรติส น้ำ​ใน​แม่น้ำ​นั้น​แห้งลง เพื่อ​เตรียม​ทาง​ไว้​สำหรับ​กษัตริย์​ที่​มาจาก​ทิศ​ที่​ดวงอาทิตย์ขึ้น* 13 ผม​เห็น​วิญญาณ​ไม่​บริสุทธิ์​สาม​ตน ซึ่ง​ดู​คล้าย​กบ ออกมา​จาก​ปาก​ของ​มังกร จาก​ปาก​ของ​สัตว์ร้าย และ​จาก​ปาก​ของ​ผู้เผยคำพยากรณ์เท็จ 14 เพราะ​พวกมัน​เป็น​วิญญาณ​ของ​ปีศาจ ที่​ทำ​หมายสำคัญ และ​ออกไป​หา​บรรดา​กษัตริย์​ทั่ว​แผ่นดินโลก​ที่​มี​ผู้คน​อาศัย เพื่อ​รวบรวม​พวกเขา​มา​ทำสงคราม​ใน​วัน​ยิ่งใหญ่​ของ​พระเจ้า​ผู้มี​อำนาจ​ทั้งสิ้น

15 “ดูสิ เรา​มา​เหมือน​ขโมย คน​ที่​เฝ้าระวัง​และ​รักษา​เสื้อผ้า​ของ​ตน​ไว้​เป็นสุข เพื่อ​เขา​จะ​ไม่​ต้อง​เดิน​เปลือยกาย และ​มี​คน​เห็น​ความอับอาย​ของ​เขา” 16 เขา​รวบรวม​พวกเขา​ไป​ยัง​สถานที่​ซึ่ง​ใน​ภาษาฮีบรู​เรียกว่า “ฮาร์มาเกโดน”

17 ตน​ที่​เจ็ด​เท​ชาม​ของ​ตน​ลง​ใน​อากาศ แล้ว​มี​เสียง​ดัง​ออกมา​จาก​วิหาร​แห่ง​สวรรค์ จาก​บัลลังก์ กล่าวว่า “สำเร็จ​แล้ว!” 18 แล้ว​ก็​เกิด​สายฟ้า เสียง​ต่าง ๆ และ​ฟ้าร้อง และ​เกิด​แผ่นดินไหว​ครั้ง​ใหญ่ ซึ่ง​ไม่​เคย​เกิด​ขึ้น​ตั้งแต่​มี​มนุษย์​อยู่​บน​แผ่นดินโลก เป็น​แผ่นดินไหว​ที่​ใหญ่​และ​รุนแรง​อย่าง​ยิ่ง 19 เมือง​ใหญ่​แตก​ออก​เป็น​สาม​ส่วน และ​เมือง​ต่าง ๆ ของ​บรรดา​ชนชาติ​ล่มสลาย พระเจ้า​ระลึก​ถึง​บาบิโลน​ผู้ยิ่งใหญ่ เพื่อ​มอบ​ถ้วย​เหล้าองุ่น​แห่ง​ความเดือดดาลอันรุนแรง​ของ​พระองค์​แก่​นาง 20 เกาะ​ทุก​เกาะ​หนี​หายไป และ​ไม่​พบ​ภูเขา​ทั้งหลาย​อีก 21 ลูกเห็บ​ก้อน​ใหญ่ หนัก​ประมาณ​หนึ่ง​ตะลันต์† ตก​จาก​ท้องฟ้า​ลง​บน​ผู้คน ผู้คน​หมิ่นประมาท​พระเจ้า​เพราะ​ภัยพิบัติ​จาก​ลูกเห็บ เพราะ​ภัยพิบัติ​นี้​รุนแรง​อย่าง​ยิ่ง

17

1 ทูตตนหนึ่ง​ใน​เจ็ด​ตน​ที่​มี​ชาม​ทั้งเจ็ด​มา​พูด​กับ​ผม​ว่า “มา​นี่ เรา​จะ​แสดง​การพิพากษา​โสเภณี​ผู้ยิ่งใหญ่​ที่นั่ง​อยู่​บน​ผืนน้ำ​มากมาย​ให้​คุณ​เห็น 2 บรรดา​กษัตริย์​แห่ง​แผ่นดินโลก​ได้​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ​กับ​นาง และ​คน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก​ก็​เมามาย​ด้วย​เหล้าองุ่น​แห่ง​การผิดศีลธรรม​ทางเพศ​ของ​นาง” 3 ทูต​พา​ผม​ไป​ใน​พระวิญญาณ​ยัง​ถิ่นทุรกันดาร ผม​เห็น​หญิง​คน​หนึ่ง​นั่ง​อยู่​บน​สัตว์ร้าย​สีแดงเข้ม ซึ่ง​เต็มไปด้วย​ชื่อ​ที่​เป็น​คำหมิ่นประมาท มี​เจ็ด​หัว​และ​สิบ​เขา 4 หญิง​นั้น​สวม​เสื้อผ้า​สีม่วง​และ​สีแดงเข้ม ประดับ​ตัว​ด้วย​ทองคำ อัญมณี​ล้ำค่า และ​ไข่มุก ใน​มือ​ของ​นาง​มี​ถ้วย​ทองคำ​ที่​เต็ม​ด้วย​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​และ​ความ​ไม่​บริสุทธิ์​จาก​การผิดศีลธรรม​ทางเพศ​ของ​แผ่นดินโลก 5 บน​หน้าผาก​ของ​นาง​มี​ชื่อ​เขียน​ไว้​ว่า “ความลึกลับ บาบิโลน​ผู้ยิ่งใหญ่ มารดา​แห่ง​เหล่า​โสเภณี​และ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​ทั้งหลาย​ของ​แผ่นดินโลก” 6 ผม​เห็น​หญิง​นั้น​เมามาย​ด้วย​เลือด​ของ​ผู้บริสุทธิ์ และ​ด้วย​เลือด​ของ​เหล่า​ผู้พลีชีพ​เพื่อ​พระเยซู เมื่อ​ผม​เห็น​นาง ผม​ประหลาดใจ​อย่าง​ยิ่ง

7 ทูต​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “ทำไม​คุณ​จึง​ประหลาดใจ? เรา​จะ​บอก​ความลึกลับ​ของ​หญิง​นั้น​และ​ของ​สัตว์ร้าย​ที่​แบก​นาง ซึ่ง​มี​เจ็ด​หัว​และ​สิบ​เขา​ให้​คุณ​รู้ 8 สัตว์ร้าย​ที่​คุณ​เห็น​นั้น​เคย​เป็น แล้ว​ไม่​เป็น และ​กำลัง​จะ​ขึ้นมา​จาก​เหวลึก​เพื่อ​ไป​สู่​ความ​พินาศ คน​ที่​อาศัย​อยู่​บน​แผ่นดินโลก ซึ่ง​ชื่อ​ของ​พวกเขา​ไม่ได้​ถูก​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือแห่งชีวิต​ตั้งแต่​การ​วาง​รากฐาน​ของ​โลก จะ​ประหลาดใจ​เมื่อ​พวกเขา​เห็น​สัตว์ร้าย​ซึ่ง​เคย​เป็น แล้ว​ไม่​เป็น และ​จะ​ปรากฏ​อยู่*

9 ตรงนี้​ต้อง​ใช้​ความคิด​อย่างมีปัญญา หัว​ทั้งเจ็ด​คือ​ภูเขา​เจ็ด​ลูก​ที่​หญิง​นั้น​นั่ง​อยู่​บน​นั้น 10 และ​ยัง​เป็น​กษัตริย์​เจ็ด​องค์ ห้า​องค์​ล่มสลาย​ไป​แล้ว องค์​หนึ่ง​ยัง​อยู่ และ​อีก​องค์​หนึ่ง​ยัง​ไม่​มา เมื่อ​เขา​มา เขา​ต้อง​อยู่​เพียง​ช่วง​สั้น ๆ 11 สัตว์ร้าย​ที่​เคย​เป็น แล้ว​ไม่​เป็น ตัว​มัน​เอง​ก็​เป็น​ตัว​ที่​แปด และ​เป็น​หนึ่ง​ใน​เจ็ด​นั้น แล้ว​มัน​จะ​ไป​สู่​ความ​พินาศ 12 เขา​สิบ​เขา​ที่​คุณ​เห็น​คือ​กษัตริย์​สิบ​องค์ ซึ่ง​ยัง​ไม่ได้​รับ​อาณาจักร แต่​พวกเขา​จะ​ได้รับ​อำนาจ​เป็น​กษัตริย์​ร่วมกับ​สัตว์ร้าย​เป็น​เวลา​หนึ่ง​ชั่วโมง 13 พวกเขา​มี​ความคิด​เดียวกัน และ​มอบ​พลัง​กับ​อำนาจ​ของ​ตน​ให้​สัตว์ร้าย 14 พวกเขา​จะ​ทำสงคราม​กับ​ลูกแกะ แต่​ลูกแกะ​จะ​ชนะ​พวกเขา เพราะ​พระองค์​เป็น​องค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือเจ้านายทั้งหลาย และ​เป็น​กษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งหลาย ส่วน​คน​ที่​อยู่​กับ​พระองค์​คือ​ผู้ที่​ได้รับ​การ​เรียก ได้รับ​การ​เลือก และ​ซื่อสัตย์” 15 ทูต​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “ผืนน้ำ​ที่​คุณ​เห็น ซึ่ง​โสเภณี​นั่ง​อยู่​นั้น คือ​กลุ่มชน ฝูงชน ชนชาติ และ​ภาษา​ต่าง ๆ 16 เขา​สิบ​เขา​ที่​คุณ​เห็น และ​สัตว์ร้าย จะ​เกลียด​โสเภณี จะ​ทำให้​นาง​รกร้าง​และ​เปลือยกาย จะ​กิน​เนื้อ​ของ​นาง และ​เผา​นาง​จน​หมด​ด้วย​ไฟ 17 เพราะ​พระเจ้า​ได้​ใส่​ไว้​ใน​ใจ​ของ​พวกเขา​ให้​ทำ​ตาม​ความ​ตั้งใจ​ของ​พระองค์ คือ​ให้​พวกเขา​มี​ความคิด​เดียวกัน และ​มอบ​อาณาจักร​ของ​ตน​ให้​สัตว์ร้าย จนกว่า​ถ้อยคำทั้งหลาย​ของ​พระเจ้า​จะ​สำเร็จ 18 หญิง​ที่​คุณ​เห็น​คือ​เมือง​ใหญ่​ซึ่ง​ปกครอง​เหนือ​บรรดา​กษัตริย์​แห่ง​แผ่นดินโลก”

18

1 หลังจาก​สิ่ง​เหล่านี้ ผม​เห็น​ทูต​อีก​ตน​หนึ่ง​ลงมา​จาก​ท้องฟ้า มี​อำนาจ​ยิ่งใหญ่ แผ่นดินโลก​สว่างไสว​ด้วย​ความรุ่งโรจน์​ของ​เขา 2 เขา​ร้อง​ด้วย​เสียง​ทรงพลัง​ว่า “บาบิโลน​ผู้ยิ่งใหญ่​ล่มสลาย​แล้ว ล่มสลาย​แล้ว! นาง​กลาย​เป็น​ที่​อาศัย​ของ​ปีศาจ เป็น​ที่​คุมขัง​ของ​วิญญาณ​ไม่​บริสุทธิ์​ทุก​ตน และ​เป็น​ที่​คุมขัง​ของ​นก​ไม่​บริสุทธิ์​และ​น่า​รังเกียจ​ทุก​ชนิด 3 เพราะ​ทุก​ชนชาติ​ได้​ดื่ม​เหล้าองุ่น​แห่ง​ความเดือดดาล​จาก​การผิดศีลธรรม​ทางเพศ​ของ​นาง บรรดา​กษัตริย์​แห่ง​แผ่นดินโลก​ได้​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ​กับ​นาง และ​พ่อค้า​แห่ง​แผ่นดินโลก​ร่ำรวย​ขึ้น​จาก​ความ​ฟุ่มเฟือย​อย่าง​ล้นเหลือ​ของ​นาง”

4 ผม​ได้ยิน​เสียง​อีก​เสียง​หนึ่ง​จาก​สวรรค์ กล่าวว่า “ประชาชน​ของ​เรา จง​ออกมา​จาก​นาง เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ไม่มี​ส่วนร่วม​ใน​บาป​ของ​นาง และ​จะ​ไม่ได้​รับ​ภัยพิบัติ​ของ​นาง 5 เพราะ​บาป​ของ​นาง​สูง​ถึง​ท้องฟ้า​แล้ว และ​พระเจ้า​ระลึก​ถึง​ความ​อธรรม​ของ​นาง 6 จง​ตอบแทน​นาง​ตามที่​นาง​ได้​ตอบแทน และ​ตอบแทน​นาง​เป็น​สองเท่า​ตาม​การกระทำ​ของ​นาง ใน​ถ้วย​ที่​นาง​ผสม​ไว้ จง​ผสม​ให้​นาง​เป็น​สองเท่า 7 นาง​ยกย่อง​ตัวเอง​และ​ใช้ชีวิต​อย่าง​ฟุ่มเฟือย​มาก​เท่าไร ก็​จง​ให้การ​ทรมาน​และ​การไว้ทุกข์​แก่​นาง​มาก​เท่านั้น เพราะ​นาง​พูด​ใน​ใจ​ว่า ‘เรา​นั่งอยู่อย่างราชินี เรา​ไม่ใช่​หญิงม่าย และ​เรา​จะ​ไม่​เห็น​การไว้ทุกข์​เลย’ 8 เพราะฉะนั้น ภัยพิบัติ​ของ​นาง​จะ​มา​ใน​วัน​เดียว คือ​ความตาย การไว้ทุกข์ และ​การกันดารอาหาร นาง​จะ​ถูก​เผา​จน​หมด​ด้วย​ไฟ เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้เป็น​พระเจ้า ผู้พิพากษา​นาง​นั้น​ทรงพลัง

9 บรรดา​กษัตริย์​แห่ง​แผ่นดินโลก​ที่​ได้​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ​และ​ใช้ชีวิต​อย่าง​ฟุ่มเฟือย​กับ​นาง จะ​ร้องไห้​และ​คร่ำครวญ​ถึง​นาง เมื่อ​พวกเขา​เห็น​ควัน​จาก​การ​เผาไหม้​ของ​นาง 10 พวกเขา​จะ​ยืน​อยู่​ไกล ๆ เพราะ​กลัว​การทรมาน​ของ​นาง และ​กล่าวว่า ‘วิบัติ! วิบัติ! เมือง​ใหญ่ บาบิโลน เมือง​ที่​เข้มแข็ง! เพราะ​การพิพากษา​ของ​เจ้า​มาถึง​ใน​เวลา​เพียง​หนึ่ง​ชั่วโมง’ 11 พ่อค้า​แห่ง​แผ่นดินโลก​ร้องไห้​และ​ไว้ทุกข์​ถึง​นาง เพราะ​ไม่มี​ใคร​ซื้อ​สินค้า​ของ​พวกเขา​อีก 12 คือ​สินค้า​ที่​เป็น​ทองคำ เงิน อัญมณี​ล้ำค่า ไข่มุก ผ้าลินิน​เนื้อ​ละเอียด ผ้า​สีม่วง ผ้าไหม ผ้า​สีแดงเข้ม ไม้​ราคาแพง​ทุก​ชนิด ภาชนะ​งาช้าง​ทุก​ชนิด ภาชนะ​ที่​ทำ​จาก​ไม้​ล้ำค่า​ที่สุด จาก​ทองเหลือง เหล็ก และ​หินอ่อน 13 รวมทั้ง​อบเชย เครื่องหอม น้ำหอม กำยาน เหล้าองุ่น น้ำมัน​มะกอก แป้ง​เนื้อ​ละเอียด ข้าวสาลี โค แกะ ม้า รถม้า ร่างกาย​และ​ดวงวิญญาณ​ของ​ผู้คน 14 ผลไม้​ที่​ใจ​ของ​เจ้า​ปรารถนา​อย่าง​ยิ่ง​ได้​สูญหาย​ไป​จาก​เจ้า สิ่ง​ทั้งปวง​ที่​โอชะ​และ​หรูหรา​ได้​พินาศ​ไป​จาก​เจ้า และ​เจ้า​จะ​ไม่​พบ​สิ่ง​เหล่านั้น​อีก​เลย 15 พ่อค้า​ของ​สิ่ง​เหล่านี้ ซึ่ง​ร่ำรวย​ขึ้น​เพราะ​นาง จะ​ยืน​อยู่​ไกล ๆ เพราะ​กลัว​การทรมาน​ของ​นาง ร้องไห้​และ​ไว้ทุกข์ 16 กล่าวว่า ‘วิบัติ! วิบัติ! เมือง​ใหญ่ ซึ่ง​เคย​สวม​ผ้าลินิน​เนื้อ​ละเอียด ผ้า​สีม่วง และ​ผ้า​สีแดงเข้ม และ​ประดับ​ด้วย​ทองคำ อัญมณี​ล้ำค่า และ​ไข่มุก! 17 เพราะ​ใน​เวลา​เพียง​หนึ่ง​ชั่วโมง ความมั่งคั่ง​มากมาย​ถึง​เพียงนี้​ก็​ถูก​ทำให้​รกร้าง​ไป’ นายเรือ​ทุกคน คน​ทุกคน​ที่​เดินทาง​ทาง​เรือ ลูกเรือ และ​ทุกคน​ที่​หาเลี้ยงชีพ​จาก​ทะเล ต่าง​ยืน​อยู่​ไกล ๆ 18 และ​ร้อง​ออกมา​เมื่อ​เห็น​ควัน​จาก​การ​เผาไหม้​ของ​นาง ว่า ‘มี​อะไร​เหมือน​เมือง​ใหญ่​นี้​บ้าง?’ 19 พวกเขา​โปรย​ฝุ่น​บน​ศีรษะ และ​ร้อง​ออกมา​ทั้ง​ร้องไห้​และ​ไว้ทุกข์ ว่า ‘วิบัติ! วิบัติ! เมือง​ใหญ่ ที่​ทำให้​ทุกคน​ซึ่ง​มี​เรือ​อยู่​ใน​ทะเล​ร่ำรวย​ขึ้น​เพราะ​ความมั่งคั่ง​มหาศาล​ของ​นาง!’ เพราะ​นาง​ถูก​ทำให้​รกร้าง​ใน​เวลา​เพียง​หนึ่ง​ชั่วโมง

20 “สวรรค์ จง​ชื่นชมยินดี​เหนือ​นางเถิด พวกคุณ​ผู้บริสุทธิ์ อัครทูต และ​ผู้เผยคำพยากรณ์​ทั้งหลาย เพราะ​พระเจ้า​ได้​พิพากษา​นางใน​คดี​ของ​พวกคุณ”

21 ทูตผู้แข็งแกร่ง​ตน​หนึ่ง​ยก​ก้อนหิน​ที่​เหมือน​หินโม่​ก้อน​ใหญ่ แล้ว​โยน​ลง​ใน​ทะเล กล่าวว่า “บาบิโลน เมือง​ใหญ่ จะ​ถูก​เหวี่ยง​ลง​อย่าง​รุนแรง​เช่นนี้ และ​จะ​ไม่​พบ​อีก​เลย 22 จะ​ไม่​ได้ยิน​เสียง​นัก​ดีดพิณ นักดนตรี คน​เป่า​ขลุ่ย และ​คน​เป่า​แตร​ใน​เจ้า​อีก​เลย จะ​ไม่​พบ​ช่างฝีมือ​ไม่ว่า​งาน​ชนิด​ใด​ใน​เจ้า​อีก​เลย และ​จะ​ไม่​ได้ยิน​เสียง​โม่​ใน​เจ้า​อีก​เลย 23 แสง​จาก​ตะเกียง​จะ​ไม่​ส่อง​ใน​เจ้า​อีก​เลย และ​จะ​ไม่​ได้ยิน​เสียง​เจ้าบ่าว​กับ​เจ้าสาว​ใน​เจ้า​อีก​เลย เพราะ​พ่อค้า​ของ​เจ้า​เป็น​ผู้มี​อำนาจ​แห่ง​แผ่นดินโลก และ​ทุก​ชนชาติ​ถูก​หลอกลวง​ด้วย​เวทมนตร์​ของ​เจ้า 24 ใน​นาง​พบ​เลือด​ของ​ผู้เผยคำพยากรณ์​และ​ผู้บริสุทธิ์ และ​เลือด​ของ​ทุกคน​ที่​ถูก​ฆ่า​บน​แผ่นดินโลก”

19

1 หลังจาก​สิ่ง​เหล่านี้ ผม​ได้ยิน​เสียงหนึ่งคล้าย​เสียง​ดัง​ของ​ฝูงชน​จำนวน​มาก​ใน​สวรรค์ กล่าวว่า “ฮาเลลูยา! ความรอด พลัง และ​พระสิริ​เป็น​ของ​พระเจ้า​ของ​เรา 2 เพราะ​การพิพากษา​ของ​พระองค์​สัตย์จริง​และ​ชอบธรรม พระองค์​ได้​พิพากษา​โสเภณี​ผู้ยิ่งใหญ่ ผู้​ทำให้​แผ่นดินโลก​เสื่อมทราม​ด้วย​การผิดศีลธรรม​ทางเพศ​ของ​นาง และ​พระองค์​ได้​แก้แค้น​นาง​เพราะ​นาง​ทำให้​เลือด​ของ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ต้อง​หลั่ง”

3 เสียง​ที่สอง​กล่าวว่า “ฮาเลลูยา! ควัน​จาก​นาง​ลอย​ขึ้น​ตลอดไป​เป็นนิตย์” 4 ผู้อาวุโส​ทั้ง​ยี่สิบสี่​คน​และ​สิ่งมีชีวิต​ทั้ง​สี่​ตัว​หมอบลง​กราบไหว้​พระเจ้า ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์ กล่าวว่า “อาเมน! ฮาเลลูยา!”

5 มี​เสียง​ออกมา​จาก​บัลลังก์ กล่าวว่า “ผู้รับใช้​ทุกคน​ของ​พระองค์ พวกคุณ​ที่​เกรงกลัว​พระองค์ ทั้ง​ผู้น้อย​และ​ผู้ใหญ่ จง​สรรเสริญ​พระเจ้า​ของ​เรา!”

6 ผม​ได้ยิน​เสียงหนึ่งคล้าย​เสียง​ของ​ฝูงชน​จำนวน​มาก คล้าย​เสียง​น้ำ​มากมาย และ​คล้าย​เสียง​ฟ้าร้อง​อัน​ทรงพลัง กล่าวว่า “ฮาเลลูยา! เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้เป็น​พระเจ้า​ของ​เรา ผู้มี​อำนาจ​ทั้งสิ้น ปกครอง​อยู่! 7 พวกเรา​จง​ชื่นชมยินดี​และ​เปรมปรีดิ์​อย่าง​ยิ่ง และ​จง​ถวาย​พระสิริ​แด่​พระองค์ เพราะ​งานแต่งงาน​ของ​ลูกแกะ​มาถึง​แล้ว และ​ภรรยา​ของ​พระองค์​ได้​เตรียมตัว​พร้อม​แล้ว” 8 มี​ผู้​ให้​เธอ​สวม​ผ้าลินิน​เนื้อ​ละเอียด​ที่​สว่าง​และ​บริสุทธิ์ เพราะ​ผ้าลินิน​เนื้อ​ละเอียด​นั้น​คือ​การกระทำ​อัน​ชอบธรรม​ของ​ผู้บริสุทธิ์

9 ทูต​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “จง​เขียน​ว่า ‘คน​ที่​ได้รับ​เชิญ​มา​งานเลี้ยง​ฉลอง​การ​แต่งงาน​ของ​ลูกแกะ​เป็นสุข’ ” แล้ว​เขา​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “ถ้อยคำ​เหล่านี้​เป็น​ถ้อยคำ​สัตย์จริง​ของ​พระเจ้า”

10 ผม​หมอบลง​แทบ​เท้า​ของ​เขา​เพื่อ​กราบไหว้​เขา แต่​เขา​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “ดูสิ อย่า​ทำ​อย่าง​นั้น! เรา​เป็น​เพื่อน​ผู้รับใช้​ร่วมกับ​คุณ​และ​กับ​พี่น้อง​ของ​คุณ​ที่​ยึดถือ​คำพยาน​ของ​พระเยซู จง​กราบไหว้​พระเจ้า เพราะ​คำพยาน​ของ​พระเยซู​คือ​พระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์”

11 ผม​เห็น​สวรรค์​เปิด​ออก แล้ว​ก็​มี​ม้า​สีขาว​ตัว​หนึ่ง ผู้​ที่นั่ง​บน​ม้า​นั้น​มี​ชื่อ​ว่า “ผู้ซื่อสัตย์และเที่ยงแท้” พระองค์​พิพากษา​และ​ทำสงคราม​ด้วย​ความ​ชอบธรรม 12 ดวงตา​ของ​พระองค์​เป็น​เหมือน​เปลวไฟ และ​บน​ศีรษะ​มี​มงกุฎ​หลาย​วง มี​ชื่อ​หลาย​ชื่อ​เขียน​ไว้ และ​มี​ชื่อ​หนึ่ง​เขียน​ไว้​ซึ่ง​ไม่มี​ใคร​รู้​นอกจาก​พระองค์​เอง 13 พระองค์​สวม​เสื้อคลุม​ที่​มี​เลือด​ประพรม​อยู่ ชื่อของพระองค์​เรียกว่า “พระคำของพระเจ้า” 14 กองทัพ​ที่​อยู่​ใน​สวรรค์ สวม​ผ้าลินิน​เนื้อ​ละเอียด​สีขาว​บริสุทธิ์ ตาม​พระองค์​ไป​บน​ม้า​สีขาว 15 ดาบคมสองด้าน​ออกมา​จาก​ปาก​ของ​พระองค์ เพื่อ​พระองค์​จะ​ใช้​ดาบ​นั้น​ฟาด​ฟัน​ชนชาติ​ต่าง ๆ พระองค์​จะ​ปกครอง​พวกเขา​ด้วย​คทาเหล็ก✡ พระองค์​ย่ำ​บ่อย่ำองุ่น​แห่ง​ความเดือดดาลอันรุนแรง​ของ​พระเจ้า​ผู้มี​อำนาจ​ทั้งสิ้น 16 บน​เสื้อคลุม​และ​บน​ต้น​ขา​ของ​พระองค์​มี​ชื่อ​เขียน​ไว้​ว่า “กษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งหลาย และ​องค์พระผู้เป็นเจ้าเหนือเจ้านายทั้งหลาย”

17 ผม​เห็น​ทูตตนหนึ่ง​ยืน​อยู่​ใน​ดวงอาทิตย์ เขา​ร้อง​ด้วย​เสียง​ดัง กล่าว​กับ​นก​ทั้งปวง​ที่​บิน​อยู่​กลาง​ท้องฟ้า​ว่า “มา​เถอะ! จง​มา​รวม​กัน​ที่​งานเลี้ยงใหญ่​ของ​พระเจ้า* 18 เพื่อ​พวกคุณ​จะ​ได้​กิน​เนื้อ​ของ​กษัตริย์ เนื้อ​ของ​บรรดา​แม่ทัพ เนื้อ​ของ​ผู้มีกำลัง เนื้อ​ของ​ม้า​และ​คน​ที่นั่ง​บน​ม้า และ​เนื้อ​ของ​คน​ทุกคน ทั้งคน​ที่​เป็น​อิสระ​และ​ทาส ทั้ง​ผู้น้อย​และ​ผู้ใหญ่” 19 ผม​เห็น​สัตว์ร้าย บรรดา​กษัตริย์​แห่ง​แผ่นดินโลก และ​กองทัพ​ของ​พวกเขา รวม​ตัว​กัน​เพื่อ​ทำสงคราม​กับ​ผู้​ที่นั่ง​บน​ม้า​และ​กับ​กองทัพ​ของ​พระองค์ 20 สัตว์ร้าย​ถูก​จับ และ​ผู้เผยคำพยากรณ์เท็จ​ซึ่ง​ทำ​หมายสำคัญ​ต่อหน้า​สัตว์ร้าย​ก็​ถูก​จับ​พร้อม​กับ​มัน ด้วย​หมายสำคัญ​เหล่านั้น เขา​หลอกลวง​คน​ที่​ได้รับ​เครื่องหมาย​ของ​สัตว์ร้าย​และ​คน​ที่​กราบไหว้​รูป​ของ​มัน ทั้ง​สอง​ถูก​โยน​ทั้ง​เป็น​ลง​ใน​บึงไฟ​ที่​ลุกไหม้​ด้วย​กำมะถัน 21 คน​ที่​เหลือ​ถูก​ฆ่า​ด้วย​ดาบ​ของ​ผู้​ที่นั่ง​บน​ม้า คือ​ดาบ​ที่​ออกมา​จาก​ปาก​ของ​พระองค์ แล้ว​นก​ทั้งปวง​ก็​กิน​เนื้อ​ของ​พวกเขา​จน​อิ่ม

20

1 ผม​เห็น​ทูตตนหนึ่ง​ลงมา​จาก​สวรรค์ ถือ​กุญแจ​ของ​เหวลึก​และ​โซ่ขนาดใหญ่​ไว้​ใน​มือ 2 เขา​จับ​มังกร คือ​งู​โบราณ ผู้ที่​เป็น​มาร​และ​ซาตาน ผู้​หลอกลวง​แผ่นดินโลก​ที่​มี​ผู้คน​อาศัย​อยู่​ทั้งหมด* แล้ว​มัด​มัน​ไว้​หนึ่งพันปี 3 เขา​โยน​มัน​ลง​ใน​เหวลึก ปิด​เหว​นั้น และ​ประทับตรา​ปิด​ไว้​เหนือ​มัน เพื่อ​ไม่​ให้​มัน​หลอกลวง​ชนชาติ​ต่าง ๆ อีก จนกว่า​หนึ่งพันปี​จะ​สิ้นสุดลง หลังจาก​นั้น มัน​ต้อง​ถูก​ปล่อย​เป็น​เวลา​สั้น ๆ

4 ผม​เห็น​บัลลังก์​หลาย​บัลลังก์ มี​ผู้คน​นั่ง​อยู่​บน​บัลลังก์​เหล่านั้น และ​มี​ผู้​มอบ​อำนาจ​พิพากษา​ให้​แก่​พวกเขา ผม​เห็น​ดวงวิญญาณ​ของ​คน​ที่​ถูก​ตัด​ศีรษะ​เพราะ​คำพยาน​ของ​พระเยซู​และ​เพราะ​พระคำของพระเจ้า รวม​ทั้งคน​ที่​ไม่​กราบไหว้​สัตว์ร้าย​หรือ​รูป​ของ​มัน และ​ไม่ได้​รับ​เครื่องหมาย​ไว้​บน​หน้าผาก​หรือ​มือ​ของ​ตน พวกเขา​มีชีวิต​และ​ปกครอง​ร่วมกับ​พระคริสต์​เป็น​เวลา​หนึ่งพันปี 5 คนตาย​ที่​เหลือ​ไม่ได้​มีชีวิต​จนกว่า​หนึ่งพันปี​จะ​สิ้นสุดลง นี่​คือ​การฟื้นขึ้นจากความตายครั้งแรก 6 ผู้ที่​มีส่วนใน​การฟื้นขึ้นจากความตายครั้งแรก​เป็นสุข​และ​บริสุทธิ์ ความตายครั้งที่สอง​ไม่มี​อำนาจ​เหนือ​คน​เหล่านี้ แต่​พวกเขา​จะ​เป็น​ปุโรหิต​ของ​พระเจ้า​และ​ของ​พระคริสต์ และ​จะ​ปกครอง​ร่วมกับ​พระองค์​เป็น​เวลา​หนึ่งพันปี

7 เมื่อ​หนึ่งพันปี​สิ้นสุดลง ซาตาน​จะ​ถูก​ปล่อย​ออก​จาก​คุก​ของ​มัน 8 มัน​จะ​ออกไป​หลอกลวง​ชนชาติ​ต่าง ๆ ที่​อยู่​ทั้ง​สี่มุม​ของ​แผ่นดินโลก คือ​โกก​และ​มาโกก เพื่อ​รวบรวม​พวกเขา​มา​ทำสงคราม พวกเขา​มี​จำนวน​มาก​เหมือน​เม็ดทราย​ใน​ทะเล 9 พวกเขา​ขึ้นไป​ทั่ว​ผืน​แผ่นดินโลก และ​ล้อม​ค่าย​ของ​ผู้บริสุทธิ์​กับ​เมือง​อัน​เป็น​ที่​รัก แล้ว​ไฟ​จาก​พระเจ้า​ลงมา​จาก​สวรรค์​และ​เผาผลาญ​พวกเขา 10 มาร​ที่​หลอกลวง​พวกเขา​ถูก​โยน​ลง​ใน​บึงไฟ​และ​กำมะถัน ซึ่ง​สัตว์ร้าย​และ​ผู้เผยคำพยากรณ์เท็จ​ก็​อยู่​ที่นั่น​ด้วย พวกเขา​จะ​ถูก​ทรมาน​ทั้ง​กลางวัน​และ​กลางคืน​ตลอดไป​เป็นนิตย์

11 ผม​เห็น​บัลลังก์​ใหญ่​สีขาว​และ​ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์​นั้น แผ่นดินโลก​และ​ท้องฟ้า​หนี​ไป​จาก​เบื้องหน้า​พระองค์ และ​ไม่​พบ​ที่​สำหรับ​พวกมัน​อีก 12 ผม​เห็น​คนตาย ทั้ง​ผู้ใหญ่​และ​ผู้น้อย ยืน​อยู่​ต่อหน้า​บัลลังก์ หนังสือ​หลาย​เล่ม​เปิด​ออก และ​หนังสือ​อีก​เล่ม​หนึ่ง​เปิด​ออก คือ​หนังสือแห่งชีวิต คนตาย​ถูก​พิพากษา​ตาม​สิ่ง​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​เหล่านั้น ตาม​การกระทำ​ของ​แต่ละคน 13 ทะเล​ส่ง​คนตาย​ที่​อยู่​ใน​นั้น​ออกมา ความตาย​และ​แดนคนตาย†ก็​ส่ง​คนตาย​ที่​อยู่​ใน​นั้น​ออกมา​เช่นกัน แต่ละคน​ถูก​พิพากษา​ตาม​การกระทำ​ของ​ตน 14 ความตาย​และ​แดนคนตาย‡ถูก​โยน​ลง​ใน​บึงไฟ นี่​คือ​ความตายครั้งที่สอง คือ​บึงไฟ 15 ถ้า​พบ​ว่า​ใคร​ไม่มี​ชื่อ​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือแห่งชีวิต คนนั้น​ก็​ถูก​โยน​ลง​ใน​บึงไฟ

21

1 ผม​เห็น​สวรรค์​ใหม่​และ​แผ่นดินโลก​ใหม่ เพราะ​สวรรค์​เดิม​และ​แผ่นดินโลก​เดิม​ได้​ผ่าน​พ้น​ไป​แล้ว และ​ไม่มี​ทะเล​อีก​ต่อไป 2 ผม​เห็น​นครบริสุทธิ์ คือ​เยรูซาเล็มใหม่ ลงมา​จาก​สวรรค์​จาก​พระเจ้า เตรียมพร้อม​เหมือน​เจ้าสาว​ที่​แต่ง​ตัว​ไว้​สำหรับ​สามี​ของ​เธอ 3 ผม​ได้ยิน​เสียง​ดัง​จาก​สวรรค์​กล่าวว่า “ดูสิ ที่พำนัก​ของ​พระเจ้า​อยู่​กับ​มนุษย์​แล้ว พระองค์​จะ​พำนัก​อยู่​กับ​พวกเขา และ​พวกเขา​จะ​เป็น​ประชาชน​ของ​พระองค์ พระเจ้า​เอง​จะ​อยู่​กับ​พวกเขา​ใน​ฐานะ​พระเจ้า​ของ​พวกเขา 4 พระองค์​จะ​เช็ด​น้ำตา​ทุก​หยด​จาก​ตา​ของ​พวกเขา ความตาย​จะ​ไม่มี​อีก​ต่อไป จะ​ไม่มี​การไว้ทุกข์ การ​ร้องไห้ หรือ​ความ​เจ็บปวด​อีก เพราะ​สิ่ง​เดิม ๆ ได้​ผ่าน​พ้น​ไป​แล้ว”

5 ผู้​ที่นั่ง​บน​บัลลังก์​กล่าวว่า “ดูสิ เรา​กำลัง​ทำให้​ทุกสิ่ง​ใหม่” แล้ว​พระองค์​กล่าวว่า “จง​เขียน เพราะ​ถ้อยคำ​เหล่านี้​ของ​พระเจ้า​เชื่อถือ​ได้​และ​สัตย์จริง” 6 พระองค์​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “เรา​คือ​อัลฟา​และ​โอเมกา จุดเริ่มต้น​และ​จุดจบ เรา​จะ​ให้​น้ำแห่งชีวิต​จาก​น้ำพุ​แก่​ผู้ที่​กระหาย​โดย​ไม่​คิด​ราคา 7 ผู้ที่ชนะ เรา​จะ​มอบ​สิ่ง​เหล่านี้​ให้​เขา เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​เขา และ​เขา​จะ​เป็น​บุตร​ของ​เรา 8 แต่​คน​ขี้​ขลาด คน​ไม่​เชื่อ คน​บาป* คน​ที่​น่า​รังเกียจ ฆาตกร คน​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ ผู้ใช้เวทมนตร์† คน​กราบไหว้​รูปเคารพ และ​คน​โกหก​ทุกคน คน​เหล่านี้​จะ​มีส่วนใน​บึง​ที่​ลุกไหม้​ด้วย​ไฟ​และ​กำมะถัน ซึ่ง​ก็​คือ​ความตายครั้งที่สอง”

9 ทูตตนหนึ่ง​ใน​เจ็ด​ตน​ที่​มี​ชาม​เจ็ด​ใบ​ซึ่ง​เต็มไปด้วย​ภัยพิบัติ​เจ็ด​อย่าง​สุดท้าย​มา​พูด​กับ​ผม​ว่า “มา​นี่ เรา​จะ​แสดง​เจ้าสาว ภรรยาของลูกแกะ​ให้​คุณ​เห็น” 10 เขา​พา​ผม​ไป​ใน​พระวิญญาณ​ยัง​ภูเขา​ใหญ่​และ​สูง และ​แสดง​นครบริสุทธิ์ คือ​เยรูซาเล็ม ซึ่ง​กำลัง​ลงมา​จาก​สวรรค์​จาก​พระเจ้าให้​ผม​เห็น 11 นคร​นั้น​มี​พระสิริ​ของ​พระเจ้า แสง​ของ​นคร​เหมือน​อัญมณี​ล้ำค่า​ที่สุด เหมือน​พลอยแจสเปอร์​ที่​ใส​เหมือน​ผลึก​แก้ว 12 นคร​มี​กำแพง​ใหญ่​และ​สูง มี​ประตู​สิบสอง​ประตู ที่​ประตู​มี​ทูต​สิบสอง​ตน และ​มี​ชื่อ​เขียน​ไว้​บน​ประตู​เหล่านั้น คือ​ชื่อ​ของ​สิบสอง​เผ่า​ของ​ลูกหลาน​อิสราเอล 13 ด้าน​ตะวันออก​มี​สาม​ประตู ด้าน​เหนือ​สาม​ประตู ด้าน​ใต้​สาม​ประตู และ​ด้าน​ตะวันตก​สาม​ประตู 14 กำแพง​ของ​นคร​มี​ฐานราก​สิบสอง​ฐาน บน​ฐาน​เหล่านั้น​มี​ชื่อ​สิบสอง​ชื่อ​ของ​อัครทูต​ทั้ง​สิบสอง​คน​ของ​ลูกแกะ

15 ผู้ที่​พูด​กับ​ผม​มี​ไม้​วัด​ทองคำ​สำหรับ​วัด​นคร ประตู และ​กำแพง​ของ​นคร 16 นคร​เป็น​รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ความ​ยาว​เท่ากับ​ความ​กว้าง เขา​วัด​นคร​ด้วย​ไม้​วัด ได้​สิบสองพัน​สิบสอง​สตาเดีย‡ ความ​ยาว ความ​กว้าง และ​ความ​สูง​เท่า​กัน 17 เขา​วัด​กำแพง​ได้​หนึ่งร้อยสี่สิบสี่​คิวบิต§ ตาม​หน่วยวัด​ของ​มนุษย์ คือ​ของ​ทูต 18 กำแพง​สร้าง​ด้วย​แจสเปอร์ ส่วน​นคร​เป็น​ทองคำ​บริสุทธิ์ เหมือน​แก้ว​ใส​บริสุทธิ์ 19 ฐานราก​ของ​กำแพง​นคร​ประดับ​ด้วย​อัญมณี​ล้ำค่า​ทุก​ชนิด ฐาน​แรก​เป็น​แจสเปอร์ ฐาน​ที่สอง​แซฟไฟร์* ฐาน​ที่สาม​คาลซิโดนี ฐาน​ที่สี่​มรกต 20 ฐาน​ที่ห้า​ซาร์โดนิกซ์ ฐาน​ที่หก​ซาร์ดิอัส ฐาน​ที่​เจ็ด​คริโซไลต์ ฐาน​ที่​แปด​เบริล ฐาน​ที่​เก้า​โทแพซ ฐาน​ที่​สิบ​คริโซเพรส ฐาน​ที่​สิบ​เอ็ด​แจซินธ์ และ​ฐาน​ที่​สิบ​สอ​งอ​เม​ทิสต์ 21 ประตู​ทั้ง​สิบสอง​ประตู​เป็น​ไข่มุก​สิบสอง​เม็ด แต่ละ​ประตู​ทำ​จาก​ไข่มุก​เม็ด​เดียว ถนน​ของ​นคร​เป็น​ทองคำ​บริสุทธิ์ เหมือน​แก้ว​โปร่งใส

22 ผม​ไม่​เห็น​วิหาร​ใน​นคร เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้เป็น​พระเจ้า ผู้มี​อำนาจ​ทั้งสิ้น และ​ลูกแกะ เป็น​วิหาร​ของ​นคร 23 นคร​ไม่​ต้องการ​ดวงอาทิตย์​หรือ​ดวงจันทร์​มา​ส่อง เพราะ​พระสิริ​ของ​พระเจ้า​เอง​ส่องสว่าง​ให้​นคร และ​ตะเกียง​ของ​นคร​คือ​ลูกแกะ 24 ชนชาติ​ต่าง ๆ จะ​เดิน​ใน​แสง​ของ​นคร บรรดา​กษัตริย์​แห่ง​แผ่นดินโลก​นำ​ความรุ่งโรจน์​และ​เกียรติ​ของ​บรรดา​ชนชาติ​เข้ามา​ใน​นคร 25 ประตู​ของ​นคร​จะ​ไม่​ปิด​เลย​ใน​เวลา​กลางวัน เพราะ​ที่นั่น​จะ​ไม่มี​กลางคืน 26 พวกเขา​จะ​นำ​ความรุ่งโรจน์​และ​เกียรติ​ของ​บรรดา​ชนชาติ​เข้ามา​ใน​นคร เพื่อ​ให้​พวกเขา​เข้าไป​ได้ 27 ไม่มี​สิ่ง​ใด​ที่​ไม่​บริสุทธิ์​จะ​เข้าไป​ใน​นคร และ​ไม่มี​ผู้ที่​ก่อ​สิ่ง​น่า​รังเกียจ​หรือ​ความ​เท็จ​เข้าไป​ได้ มี​แต่​คน​ที่​มี​ชื่อ​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือแห่งชีวิต​ของ​ลูกแกะ​เท่านั้น

22

1 เขา​แสดง​แม่น้ำ​ที่​มี​น้ำแห่งชีวิต* ซึ่ง​ใส​เหมือน​ผลึก​แก้ว​ให้​ผม​เห็น แม่น้ำ​นั้น​ไหล​ออกมา​จาก​บัลลังก์​ของ​พระเจ้า​และ​ของ​ลูกแกะ 2 ตรง​กลาง​ถนน​ของ​นคร และ​ทั้ง​ฝั่ง​นี้​กับ​ฝั่ง​โน้น​ของ​แม่น้ำ มี​ต้นไม้แห่งชีวิต ซึ่ง​ออก​ผล​สิบสอง​ชนิด​และ​ให้​ผล​ทุก​เดือน ใบ​ของ​ต้นไม้​นั้น​มี​ไว้​เพื่อ​รักษา​ชนชาติ​ต่าง ๆ 3 จะ​ไม่มี​คำสาป​อีก​ต่อไป บัลลังก์​ของ​พระเจ้า​และ​ของ​ลูกแกะ​จะ​อยู่​ใน​นคร และ​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​จะ​รับใช้​พระองค์ 4 พวกเขา​จะ​เห็น​ใบหน้าของพระองค์ และ​ชื่อของพระองค์​จะ​อยู่​บน​หน้าผาก​ของ​พวกเขา 5 จะ​ไม่มี​กลางคืน​อีก พวกเขา​ไม่​ต้อง​ใช้​แสง​จาก​ตะเกียง​หรือ​แสง​จาก​ดวงอาทิตย์ เพราะ​องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้เป็น​พระเจ้า​จะ​ส่องสว่าง​ให้​พวกเขา และ​พวกเขา​จะ​ปกครอง​ตลอดไป​เป็นนิตย์

6 เขา​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “ถ้อยคำ​เหล่านี้​เชื่อถือ​ได้​และ​สัตย์จริง องค์พระผู้เป็นเจ้า​ผู้เป็น​พระเจ้า​แห่ง​วิญญาณ​ของ​เหล่า​ผู้เผยคำพยากรณ์ ได้​ส่ง​ทูต​ของ​พระองค์​มา​แสดง​แก่​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​ถึง​สิ่ง​ต่าง ๆ ที่​จะ​ต้อง​เกิด​ขึ้น​ใน​เร็ว ๆ นี้”

7 “ดูสิ เรา​จะ​มา​ใน​เร็ว ๆ นี้! ผู้ที่​ยึดถือ​ถ้อยคำ​แห่ง​คำพยากรณ์​ของ​หนังสือ​เล่ม​นี้​เป็นสุข”

8 ผม​คือ​ยอห์น เป็น​คน​ที่​ได้ยิน​และ​เห็น​สิ่ง​เหล่านี้ เมื่อ​ผม​ได้ยิน​และ​เห็น​แล้ว ผม​ก็​หมอบลง​เพื่อ​กราบไหว้​แทบ​เท้า​ของ​ทูต​ที่​แสดง​สิ่ง​เหล่านี้​ให้​ผม​เห็น 9 เขา​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “คุณ​ต้อง​ไม่​ทำ​อย่าง​นั้น! เรา​เป็น​เพื่อน​ผู้รับใช้​ร่วมกับ​คุณ กับ​พี่น้อง​ของ​คุณ​คือ​เหล่า​ผู้เผยคำพยากรณ์ และ​กับ​คน​ที่​ยึดถือ​ถ้อยคำ​ของ​หนังสือ​เล่ม​นี้ จง​กราบไหว้​พระเจ้า” 10 เขา​กล่าว​กับ​ผม​ว่า “อย่า​ปิดผนึก​ถ้อยคำ​แห่ง​คำพยากรณ์​ของ​หนังสือ​เล่ม​นี้ เพราะ​เวลา​นั้น​ใกล้​แล้ว 11 ผู้ที่​ทำ​อย่าง​ไม่​ชอบธรรม ก็​ให้​เขา​ทำ​อย่าง​ไม่​ชอบธรรม​ต่อไป ผู้ที่​สกปรก ก็​ให้​เขา​สกปรก​ต่อไป ผู้ที่​ชอบธรรม ก็​ให้​เขา​ทำ​ความ​ชอบธรรม​ต่อไป ผู้ที่​บริสุทธิ์ ก็​ให้​เขา​บริสุทธิ์​ต่อไป”

12 “ดูสิ เรา​จะ​มา​ใน​เร็ว ๆ นี้! รางวัล​ของ​เรา​อยู่​กับ​เรา เพื่อ​จะ​ตอบแทน​แต่ละคน​ตาม​การกระทำ​ของ​เขา 13 เรา​คือ​อัลฟา​และ​โอเมกา ผู้แรก​และ​ผู้สุดท้าย จุดเริ่มต้น​และ​จุดจบ 14 คน​ที่​ทำ​ตาม​คำสั่ง​ของ​พระองค์​เป็นสุข† เพื่อ​พวกเขา​จะ​มี​สิทธิ์​เข้าถึง​ต้นไม้แห่งชีวิต และ​เข้าไป​ใน​นคร​ทาง​ประตู​ได้ 15 ข้าง​นอก​มี​พวก​สุนัข ผู้ใช้เวทมนตร์ คน​ผิดศีลธรรม​ทางเพศ ฆาตกร คน​กราบไหว้​รูปเคารพ และ​ทุกคน​ที่​รัก​ความ​เท็จ​และ​ทำ​ความ​เท็จ 16 เรา เยซู ได้​ส่ง​ทูต​ของ​เรา​มา​เป็นพยาน​ถึง​สิ่ง​เหล่านี้​แก่​พวกคุณ​เพื่อ​ประชาคม​ทั้งหลาย เรา​คือ​ราก​และ​ลูกหลาน​ของ​ดาวิด คือ​ดาวรุ่ง​อัน​สว่างไสว”

17 พระวิญญาณ​และ​เจ้าสาว​กล่าวว่า “มา​เถิด!” คน​ที่​ได้ยิน​ก็​จง​กล่าวว่า “มา​เถิด!” คน​ที่​กระหาย​ก็​จง​มา ผู้ที่​ต้องการ​ก็​จง​รับ​น้ำแห่งชีวิต​ได้​โดย​ไม่​ต้อง​เสีย​อะไร

18 ผม​เป็นพยาน​ต่อ​ทุกคน​ที่​ได้ยิน​ถ้อยคำ​แห่ง​คำพยากรณ์​ของ​หนังสือ​เล่ม​นี้​ว่า ถ้า​ใคร​เพิ่ม​อะไร​เข้าไป​ใน​ถ้อยคำ​เหล่านี้ พระเจ้า​จะ​เพิ่ม​ภัยพิบัติ​ที่​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​เล่ม​นี้​ให้​แก่​เขา 19 ถ้า​ใคร​ตัด​สิ่ง​ใด​ออก​จาก​ถ้อยคำ​ของ​หนังสือ​แห่ง​คำพยากรณ์​นี้ พระเจ้า​จะ​เอา​ส่วน​ของ​เขา​ออก​จาก​ต้นไม้‡แห่ง​ชีวิต และ​ออก​จาก​นครบริสุทธิ์ ซึ่ง​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​เล่ม​นี้ 20 ผู้ที่​เป็นพยาน​ถึง​สิ่ง​เหล่านี้​กล่าวว่า “ใช่​แล้ว เรา​จะ​มา​ใน​เร็ว ๆ นี้”

อาเมน! ใช่​แล้ว มา​เถิด องค์พระเยซู!

21 ขอ​พระคุณ​ของ​องค์พระเยซูคริสต์​อยู่​กับ​ผู้บริสุทธิ์​ทุกคน อาเมน

* 1:1 1:1 “พระคริสต์” หมายถึง “ผู้ได้รับการเจิม”

† 1:1 1:1 หรือ “ผู้ส่งสาร” (ตรงนี้​และ​ทุกแห่ง​ที่​กล่าว​ถึง “ทูต”)

✡ 1:6 1:6 อพยพ 19:6; อิสยาห์ 61:6

‡ 1:7 1:7 “ดูสิ” มาจาก “ἰδοὺ” มี​ความหมาย​ว่า มองดู ใส่ใจ สังเกต เห็น หรือ​เพ่งดู และ​มัก​ใช้​เป็น​คำอุทาน

§ 1:8 1:8 TR เพิ่ม​ข้อความ​ว่า “จุดเริ่มต้น​และ​จุดจบ”

* 1:8 1:8 TR ไม่มี​คำ​ว่า “พระเจ้า”

† 1:11 1:11 TR เพิ่ม​ข้อความ​ว่า “เรา​คือ​อัลฟา​และ​โอเมกา ผู้แรก​และ​ผู้สุดท้าย”

‡ 1:11 1:11 TR เพิ่ม​ข้อความ​ว่า “ที่​อยู่​ใน​เอเชีย”

✡ 1:13 1:13 ดาเนียล 7:13

§ 1:18 1:18 หรือ “นรก”

* 1:20 1:20 หรือ “ผู้ส่งสาร” (ตรงนี้​และ​ทุกแห่ง​ที่​กล่าว​ถึง “ทูต”)

* 2:3 2:3 TR เพิ่ม​ข้อความ​ว่า “ได้​ตรากตรำ​และ”

† 2:15 2:15 TR อ่าน​ว่า “ซึ่ง​เรา​เกลียด” แทน “เช่นเดียวกัน”

‡ 2:17 2:17 มานา​เป็น​อาหาร​เหนือธรรมชาติ ชื่อ​นี้​มาจาก​คำ​ภาษาฮีบรู​ที่​แปล​ว่า “นี่​คือ​อะไร?” ดู อพยพ 11:7-9

§ 2:20 2:20 TR และ NU อ่าน​ว่า “หญิง​คนนั้น” แทน “หญิง​ของ​คุณ”

✡ 2:27 2:27 สดุดี 2:9

* 3:2 3:2 NU และ TR อ่าน​ว่า “ซึ่ง​ใกล้​จะ​ตาย​แล้ว” แทน “ซึ่ง​คุณ​กำลัง​จะ​ทิ้ง​ไป”

† 3:14 3:14 หรือ “ต้นกำเนิด” หรือ “หัวหน้า”

* 4:8 4:8 Hodges/Farstad MT อ่าน​คำ​ว่า “บริสุทธิ์” 9 ครั้ง​แทน 3 ครั้ง

† 4:11 4:11 TR ไม่มี​ข้อความ “และ​พระเจ้า องค์ผู้บริสุทธิ์”

* 5:13 5:13 TR ไม่มี​คำ​ว่า “อาเมน!”

† 5:14 5:14 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “ยี่สิบสี่”

‡ 5:14 5:14 TR เพิ่ม​ข้อความ “ผู้ที่​มีชีวิต​อยู่​ตลอดไป​เป็นนิตย์”

* 6:6 6:6 คอยนิกซ์​เป็น​หน่วย​ตวง​ของแห้ง มี​ปริมาตร​มากกว่า​หนึ่ง​ลิตร​เล็กน้อย (มากกว่า​หนึ่ง​ควอร์ตเล็กน้อย)

† 6:8 6:8 หรือ “นรก”

‡ 6:11 6:11 คำ​ว่า “พี่น้อง” ที่นี่​และ​ที่อื่น​เมื่อ​บริบท​เอื้อ อาจ​หมายรวม​ถึง​ทั้ง​พี่น้อง​ชาย​และ​หญิง หรือ​พี่น้อง​ร่วม​ครอบครัว

* 7:14 7:14 หรือ “การกดขี่”

* 8:7 8:7 TR ไม่มี​ข้อความ “หนึ่ง​ใน​สาม​ของ​แผ่นดินโลก​ถูก​ไฟ​เผาไหม้”

† 8:13 8:13 TR อ่าน​ว่า “ทูต” แทน “นกอินทรี”

* 9:2 9:2 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “ใหญ่”

† 9:11 9:11 “อาบัดโดน” เป็น​คำ​ภาษาฮีบรู​ที่หมาย​ถึง “ความ​พังพินาศ” “การ​ทำลาย” หรือ “สถานที่​แห่ง​การ​ทำลาย”

‡ 9:11 9:11 “อพอลลีออน” หมายถึง “ผู้​ทำลาย”

§ 9:16 9:16 ตาม​ตัวอักษร “หมื่น​คูณ​หมื่น”

* 9:21 9:21 คำ​ที่​แปล​ว่า “การ​ใช้​เวทมนตร์” (pharmakeia) ยัง​สื่อ​ถึง​การ​ใช้​ยาปรุง ยาพิษ และ​ยา​ด้วย

* 10:11 10:11 TR อ่าน​ว่า “เขา” แทน “พวกเขา”

* 11:17 11:17 TR เพิ่ม​ข้อความ​ว่า “และ​ผู้ที่​จะ​มา”

* 12:17 12:17 หรือ “เชื้อสาย”

* 13:1 13:1 NU อ่าน​ว่า เขา​ยืน

† 13:10 13:10 TR อ่าน​ว่า “ถ้า​ใคร​นำ​คน​ไป​เป็น​เชลย เขา​ก็​จะ​ไป​เป็น​เชลย ถ้า​ใคร​ฆ่า​ด้วย​ดาบ เขา​ก็​ต้อง​ถูก​ฆ่า​ด้วย​ดาบ” แทน​ข้อความ​ว่า “ถ้า​ใคร​จะ​ไป​เป็น​เชลย เขา​ก็​จะ​ไป​เป็น​เชลย ถ้า​ใคร​จะ​ถูก​ฆ่า​ด้วย​ดาบ เขา​ก็​จะ​ถูก​ฆ่า”

‡ 13:14 13:14 NU ไม่มี​คำ​ว่า “ของ​ผม​เอง”

* 14:5 14:5 TR เพิ่ม​ข้อความ​ว่า “ต่อหน้า​บัลลังก์​ของ​พระเจ้า”

✡ 14:14 14:14 ดาเนียล 7:13

† 14:20 14:20 1,600 สตาเดีย = 296 กิโลเมตร หรือ 184 ไมล์

* 15:2 15:2 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “เครื่องหมาย​ของ​มัน”

* 16:12 16:12 หรือ “ตะวันออก”

† 16:21 16:21 หนึ่ง​ตะลันต์​หนัก​ประมาณ 30 กิโลกรัม หรือ 66 ปอนด์

* 17:8 17:8 TR อ่าน​ว่า “แต่​ยัง​เป็นอยู่” แทน “และ​จะ​ปรากฏ​อยู่”

✡ 19:15 19:15 สดุดี 2:9

* 19:17 19:17 TR อ่าน​ว่า “งานเลี้ยง​ของ​พระเจ้า​ผู้ยิ่งใหญ่” แทน “งานเลี้ยงใหญ่​ของ​พระเจ้า”

* 20:2 20:2 TR และ NU ไม่มี​ข้อความ​ว่า “ผู้​หลอกลวง​แผ่นดินโลก​ที่​มี​ผู้คน​อาศัย​อยู่​ทั้งหมด”

† 20:13 20:13 หรือ “นรก”

‡ 20:14 20:14 หรือ “นรก”

* 21:8 21:8 TR และ NU ไม่มี​คำ​ว่า “คน​บาป”

† 21:8 21:8 คำ​ที่​แปล​ว่า “ผู้ใช้เวทมนตร์” ที่นี่​ยัง​รวม​ถึง​ผู้​ใช้​ยาปรุง​และ​ยา​ด้วย

‡ 21:16 21:16 12,012 สตาเดีย = 2,221 กิโลเมตร หรือ 1,380 ไมล์ TR อ่าน​ว่า 12,000 สตาเดีย แทน 12,012 สตาเดีย

§ 21:17 21:17 144 คิวบิต ประมาณ 65.8 เมตร หรือ 216 ฟุต

* 21:19 21:19 หรือ “ลาพิสลาซูลี”

* 22:1 22:1 TR เพิ่ม​คำ​ว่า “บริสุทธิ์”

† 22:14 22:14 NU อ่าน​ว่า “ซัก​เสื้อคลุม​ของ​ตน” แทน “ทำ​ตาม​คำสั่ง​ของ​พระองค์”

‡ 22:19 22:19 TR อ่าน​ว่า “หนังสือ” แทน “ต้นไม้”