﻿RUKA.
15.
Nā, ka whaka­tata ki a ia ngā pupiri­kana katoa me ngā tāngata hara, ki te whaka­rongo ki a ia. 
Ā, ka amu­amu ngā Parihi, me ngā kara­ipi, ka mea, “E manako ana tēnei tangata ki ngā tāngata hara, e kai tahi ana me rātou.” 
Nā, ka kōrero­tia e ia tēnei kupu whaka­rite ki a rātou, ā, ka mea: 
“Ko tēhea tangata o koutou he rau āna hipi, ā, ka ngaro tētahi o rātou, e kore ianei e waiho e ia ngā mea e iwa tekau mā iwa i te koraha, ā, ka haere ki taua mea i ngaro, kia kitea rā anō? 
Ā, ka kitea, ka waha i runga i ōna poko­hiwi, ka koa. 
Ā, nō ka tae ki te whare, ka karanga­tia ōna hoa me ngā tāngata e noho tata ana, ka mea ki a rātou, ‘Kia hari tahi tātou; kua kitea hoki tāku hipi i ngaro.’ 
Ko tāku kupu tēnei ki a koutou, ka pērā anō te hari i te rangi mō te tangata hara kotahi ina rīpe­netā, nui atu i te hari mō ngā tāngata tika e iwa tekau mā iwa, kāhore nei ō rātou mea e rīpe­netā ai.” 
“Ko tēhea wahine rānei, kotahi tekau nei āna moni hiriwa, ki te ngaro tētahi, e kore ianei ia e tahu i te rama, e tahi i te whare, e rapu mārie, kia kitea rā anō? 
Ā, nō ka kitea, ka karanga­tia e ia ōna hoa me te hunga e noho tata ana, ka mea, ‘Kia hari tahi me ahau, kua kitea hoki tāku moni i ngaro rā.’ 
Wai­hoki, ko tāku kupu tēnei ki a koutou, he hari kei te aro­aro o ngā ana­hera a te Atua mō te tangata hara kotahi ina rīpe­netā.” 
I mea anō ia, “Toko­rua ngā tama a tētahi tangata. 
Ka mea tō muri o rāua ki tōna pāpā, ‘E pā, hōmai ki ahau te wāhi taonga e wehea e koe mōku.’ Nā, ka wehe­wehea e ia ki a rāua tōna oranga. 
Ā, kīhai i maha ngā rā, ka kohiko­hia e te tama ō muri ngā mea katoa, ā, haere ana ki te whenua tawhiti, mau­mau­ria ana ōna taonga ki reira, he tō­rere­tanga ki te kino. 
Ā, nō ka poto āna mea katoa, ka pā te matekai ki taua whenua, ā, ka tīmata ia te rawa­kore. 
Nā, ka haere ia, ka piri ki tētahi o ngā tāngata o taua whenua; ka tonoa e ia ki āna māra ki te whāngai poaka. 
I hia­hia hoki ia kia whaka­kīa tōna kōpū ki ngā kiri e kainga ana e ngā poaka, heoi, kīhai i hoatu e tētahi ki a ia. 
Nō te hoki­nga ake ia o ōna whaka­aro, ka mea ia, ‘Anō te tini o ngā kai­mahi a tōku pāpā, he nui noa atu ā rātou taro, ko ahau ia ka ngaro i te kai­kore! 
Ka whaka­tika ahau, ka haere ki tōku matua, ka mea ki a ia, E pā, kua hara ahau ki te rangi, ki tōu aro­aro anō. 
Ā, heoi anō tikanga kia kīa ahau he tama nāu; meinga ahau kia rite ki tētahi o āu kai­mahi.’ 
Nā, ka whaka­tika ia, ā, haere ana ki tōna matua. “Nā, i a ia anō i tawhiti, ka kite tōna matua i a ia, ka aroha, ka oma, hinga iho ki tōna kakī kihi ana i a ia. 
Nā, ko te mea­tanga a te tama ki a ia, ‘E pā, kua hara ahau ki te rangi, ki tōu aro­aro anō, ā, heoi anō tikanga kia kīa ahau he tama nāu.’ 
Nā, ka mea te matua ki āna pono­nga, ‘Kia hohoro te mau mai i te kākahu pai rawa, ā, ka whaka­kākahu ki a ia; hōmai hoki he mō­whiti mō tōna ringa, he hū hoki mō ōna wae­wae. 
Kawea mai anō te kūao kau, te mea whāngai, patua, kia kai tātou, kia koa te ngākau. 
Ko tēnei tama hoki āku i mate, ā, kua ora; i ngaro, ā, kua kitea.’ Ā, ka anga rātou ka koa. 
“Nā, kei te māra tāna tama mātā­mua, ā, nō tōna haere­nga mai, ka whaka­tata ki te whare, ka rongo i te waiata, i te kani­kani. 
Nā, karanga­tia ana e ia tētahi o ngā kai­mahi, ka ui atu, ‘He aha rā ēnei mea?’ 
Nā, ka mea mai tērā ki a ia, ‘Kua tae mai tōu teina; kua patua e tōu matua te kūao mōmona a te kau, nō te mea kua tae ora mai ia ki a ia.’ 
“Nā, ka riri ia, kīhai hoki i pai kia haere ki roto; me i reira ka haere atu tōna matua ki waho, ka tohe ki a ia. 
Nā, ka whaka­hoki ia, ka mea ki tōna matua, ‘Nana, te tini o ngā tau i mahi ai ahau ki a koe, kāhore rawa hoki i taka­takahi i tāu kupu; heoi, kāhore rawa i hōmai e koe ki ahau he kūao koati, kia koa tahi ai ahau me ōku hoa. 
Otirā, i te taenga mai o tēnei tama āu, i pau nei tōu oranga i a ia, rātou tahi ko ngā wāhine kairau, kua patua e koe te kūao mōmona a te kau māna.’ 
Nā, ka mea tērā ki a ia, ‘E tama, kei ahau tonu koe, māu hoki āku mea katoa. 
He tika ia kia koa tātou, kia hari; i mate hoki tōu teina nei, ā, kua ora, i ngaro, ā, kua kitea.’ ” 
