﻿RUKA.
11.
Ā, i a ia e īnoi ana i tētahi wāhi, ā, ka mutu, ka kī atu tētahi o āna ākonga ki a ia, “E te Ariki, whaka­akona mātou ki te īnoi, me Hoani hoki i whaka­ako rā i āna ākonga.” 
Ka mea ia ki a rātou, “Ka īnoi koutou, mea atu: ‘E tō mātou Matua i te rangi, kia tapu tōu ingoa. Kia tae mai tōu ranga­tira­tanga, kia meatia tāu e pai ai ki runga ki te whenua, kia rite anō ki tō te rangi. 
Hōmai tā mātou taro ki a mātou, tō tēnei rā, tō tēnei rā. 
Murua ō mātou hara; e murua ana hoki e mātou o ngā tāngata katoa e hara ana ki a mātou. Aua hoki mātou e kawea kia whaka­waia.’ ” 
I mea anō ia ki a rātou, “Ko wai o koutou ki te mea he hoa tōna, ā, ka tae atu ki a ia i waenga­nui pō, ka mea ki a ia, ‘E hoa, hōmai ki ahau ētahi taro, kia toru. 
Kua tae mai hoki tōku hoa ki ahau i te ara, kāhore āku mea e whaka­takoto ai ahau māna.’ 
Ā, ka whaka­hoki tērā i roto, ka mea, ‘Hōhā kī! Kāti rā; kua tū­taki­na noatia ake te tatau, kei te moenga mātou ko āku tama­riki; e kore e āhei kia whaka­tika atu ahau ki te hoatu ki a koe.’ 
Ko tāku kupu tēnei ki a koutou, ahakoa kāhore ia i whaka­tika ki te hoatu ki a ia, nō te mea he hoa nōna, mā tāna tohe anō ka ara ake ai ia, ka hoatu ai ki a ia i ngā mea i tonoa e ia. 
“Ko tāku kupu anō tēnei ki a koutou; īnoi, ā, ka hoatu ki a koutou; e rapu, ā, ka kite koutou; pā­tukia, ā, ka uakina ki a koutou. 
Ka whi­whi hoki ngā tāngata katoa ina īnoi; ka kite ina rapu; ka uakina ki te tangata e pātuki ana. 
Ko tēhea matua o koutou ki te īnoia e tāna tama tētahi taro, e hoatu rānei ki a ia he kāmaka? Ki te īnoia he ika, e hoatu rānei ki a ia he nākahi hei ika? 
Ki te īnoia he hua manu, e hoatu rānei ki a ia he kopi­ona? 
Ki te mea ko koutou, hunga kino nei, e mātau ana ki te hoatu mea papai ki ā koutou tama­riki; tērā noa ake te hōmai­tanga o te Wairua Tapu e tō koutou Matua i te rangi ki te hunga e īnoi ana ki a ia.” 
Nā, e pei rēwera ana ia, he mea wa­hangū anō hoki. Ā, nō te pu­tanga o te rēwera ki waho, ka kōrero te wa­hangū; ā, mīharo ana te mano. 
Nā, ka mea ētahi o rātou, “Nā te ranga­tira o ngā rēwera, nā Perehepura, tāna peinga rēwera.” 
Nā, ka whaka­mā­tau­tau ētahi, ka mea ki tētahi tohu i a ia i te rangi. 
Otiia, i mātau ia ki ō rātou whaka­aro, ā, ka mea ki a rātou, “Ki te tahuri iho tētahi ranga­tira­tanga ki a ia anō, ka kore; ki te tahuri hoki tētahi whare ki tētahi whare, ka hinga. 
Ā, ki te tahuri iho a Hātana ki a ia anō, me pēhea e tū ai tōna ranga­tira­tanga? E mea nā hoki koutou, nā Perehepura tāku peinga rēwera. 
Nā, ki te mea nā Perehepura tāku peinga rēwera, nā wai te peinga a ā koutou tama? Mō konei hei kai­whaka­wā rātou mō koutou. 
Tēnā ki te mea nā te ringa o te Atua tāku peinga rēwera, inā, kua tae mai te ranga­tira­tanga o te Atua ki a koutou. 
“Ki te tiaki­na e te tangata kaha, he patu nei āna, tōna whare, ka āta takoto āna taonga. 
Ki te puta mai ia te mea e kaha atu ana i a ia, ā, ka hinga tērā, nā, ka tango­hia āna patu i whaka­manawa ai ia, ka tu­whatu­whaia ōna taonga. 
“Ko te tangata ehara i te hoa nōku, he hoa­riri ia ki ahau, ko te tangata kāhore e kohi­kohi tahi māua, e tī­tari­tari ana. 
“Ka puta te wairua poke i roto i te tangata, ka hāere­ere ia rā ngā wāhi waikore rapu oki­oki­nga ai; ā, kāhore e kitea, ka mea ia, ‘Ka hoki ahau ki tōku whare i puta mai ai ahau.’ 
Ā, nō te taenga atu, roko­hanga atu kua oti te tahi­tahi, te whaka­pai­pai. 
Nā, ka haere ia, ka tango i ētahi atu wairua toko­whitu, he kino atu i a ia; ā, ka tomo atu, ka noho i reira; ā, kino atu i te tīma­tanga te whaka­mutu­nga o taua tangata.” 
Ā, i a ia e kōrero ana i ēnei mea, ka karanga ake tētahi wahine i roto i te mano, ka mea ki a ia, “Koa tonu te kōpū i kawea ai koe, me ngā ū i ngotea e koe.” 
Anō rā hoki ko ia, “Engari rā, tino koa te hunga e whaka­rongo ana ki te kupu a te Atua, ā, e mahi ana.” 
Ā, nō ka rūpeke te mano, ka anga ia ka kōrero, “He whaka­tupu­ranga kino tēnei; e rapu ana ki tētahi tohu, ā, e kore tētahi tohu e hoatu, ko te tohu anake o Hona poro­piti. 
I waiho nei hoki a Hona hei tohu ki ngā tāngata o Ninewe, ka pērā anō te Tama a te tangata ki tēnei whaka­tupu­ranga. 
Ka whaka­tika ngā­tahi te kuīni o te tonga i te whaka­wā­kanga me ngā tāngata o tēnei whaka­tupu­ranga, ka whaka­tau i te hē ki a rātou; i haere hoki ia i ngā pito o te whenua ki te whaka­rongo ki te whaka­aro nui o Horomona; ā, tēnei tētahi he nui kē atu i a Horomona. 
Ka whaka­tika ngā­tahi ngā tāngata o Ninewe i te whaka­wā­kanga me tēnei whaka­tupu­ranga, ka whaka­tau i te hē ki a rātou, i rīpe­netā hoki rātou i te kauwhau­tanga a Hona; ā, tēnei tētahi he nui kē atu i a Hona!” 
“Ka tahuna te rama, e kore e waiho e te tangata ki te wāhi ngaro, ki raro rānei i te pūhera, engari ki runga ki te tū­ranga, kia kitea ai te mārama e te hunga e tomo atu ana. 
Ko te kanohi te rama o te tinana. Nā, ki te ātea tōu kanohi, ka mārama anō tōu tinana katoa; tēnā ki te kino, ka pōuri anō hoki tōu tinana. 
Nā reira, kia āta ti­tiro me­he­mea ehara i te pōuri te mārama i roto i a koe. 
Nā, ki te mārama tōu tinana katoa, ā, ki te kore ōna wāhi pōuri, ka mārama katoa anō, me te mea ko te mura o te rama e whaka­mārama ana i a koe.” 
Nā, i a ia e kōrero ana, ka tono tētahi Parihi kia kai ia ki a ia; ā, haere ana ia ki roto, ka noho. 
Ā, i te kite­nga o te Parihi, ka mīharo nō te mea kāhore ia e horoi i mua o te kainga. 
Ka mea te Ariki ki a ia, “Tēnei koutou, e ngā Parihi, te horoi nei i waho o te kapu, o te rīhi; ko roto ia o koutou e kī ana i te pāhua, i te kino. 
E te hunga kūware, kīhai ianei i hangā a roto e te kai­hanga o waho? 
Engari, hoatu ngā mea o roto hei ata­whai­nga mō ngā rawa­kore; ā, ka mā ngā mea katoa ki a koutou. 
“Otirā, auē, te mate mō koutou, e ngā Parihi! E hoatu ana hoki e koutou te wāhi whaka­tekau, o te miniti, o te rū, o ngā ota­ota katoa, ā, kapea ake te whaka­rite whaka­wā me te aroha ki te Atua; he tika anō ko ēnei kia meatia kia kaua anō hoki ērā e kapea. 
“Auē, te mate mō koutou, e ngā Parihi! Ko tā koutou hoki e rawe ai ko ngā nohoa­nga ranga­tira i ngā whare kara­kia, me ngā oha­tanga i ngā kāinga hoko­hoko. 
Auē, te mate mō koutou, e ngā kara­ipi, e ngā Parihi, e te hunga tini­hanga! E rite nā koutou ki ngā urupā ngaro, e kore e kitea e ngā tāngata e hāere­ere ana i runga.” 
Nā, ka whaka­hoki tētahi o ngā kai­whaka­ako o te ture, ka mea ki a ia, “E te Kai­whaka­ako, he whaka­hē anō hoki mō mātou ēnei kōrero āu.” 
Nā, ko tāna mea­tanga, “Auē, te mate mō koutou hoki, e ngā kai­whaka­ako o te ture! E whaka­waha ana hoki koutou i ngā tāngata ki ngā kawe­nga tai­maha rawa hei pīkau­nga, ā, e kore tētahi o ō koutou mati­hao e pā atu ki aua kawe­nga. 
Auē, te mate mō koutou! Ko koutou nei hoki hei hanga i ngā urupā o ngā poro­piti, nā ō koutou mātua hoki rātou i whaka­mate. 
Nā, he kai­whaka­atu koutou he kai­whakaae ki ngā mahi a ō koutou mātua; nā rātou hoki rātou i whaka­mate, ko koutou hoki hei hanga i ō rātou urupā. 
Nā, konei anō te mātau­ranga o te Atua i mea ai, ‘Māku e tono he poro­piti, he āpō­toro ki a rātou, ā, ka whaka­mate, ka tūkino rātou i ētahi o rātou.’ 
Kia rapua ai he utu i tēnei whaka­papa­ranga mō te toto o ngā poro­piti katoa i ringi­hia nei nō te tīma­tanga rā anō o te ao; 
nō te toto o Āpera, tae noa ki te toto o Hakaraia i mate nei ki waenga­nui o te āta o te wāhi tapu, āe rā, ka mea atu ahau ki a koutou, E rapua he utu i tēnei whaka­papa­ranga. 
“Auē, te mate mō koutou, e ngā kai­whaka­ako o te ture! Kua tango­hia hoki e koutou te kī o te mātau­ranga; kīhai koutou i tomo ki roto, ā, i ārai hoki koutou i te hunga e tomo ana.” 
Nā, i tōna pu­tanga mai ki waho, ā, ka tīmata te tohe­tohe kaha a ngā kara­ipi, a ngā Parihi ki a ia, he mea kia maha atu ai āna kōrero 
e whaka­moho ana hoki, kia mau tētahi kupu a tōna māngai. 
