16
Þegar hvíldardagurinn var liðinn keyptu María Magdalena, María móðir Jakobs og Salóme ilmolíur til að smyrja líkið.+ + Eldsnemma um morguninn, fyrsta dag vikunnar, komu þær að gröfinni þegar sólin var að koma upp.+ „Hvern getum við fengið til að færa steininn frá opinu?“ veltu þær fyrir sér.+ En þá sáu þær að steininn hafði verið færður frá – og þetta var ofboðslega stór steinn.+ Þær litu inn í gröfina og sáu að ungur maður sat hægra megin í henni, klæddur í síða, hvíta skikkju, og þær urðu mjög hræddar.+ + „Verið ekki hræddar!“ sagði maðurinn. „Þið eruð að leita að Jesú frá Nasaret, sem var krossfestur. Hann er ekki hér því hann er risinn upp. Sjáiði, þarna lá hann.+ Farið nú og segið lærisveinunum og Pétri að Jesús sé farinn á undan þeim til Galíleu. Þar sjáið þið hann aftur, alveg eins og hann sagði ykkur.“+ + Þær flýttu sér út og burt frá gröfinni, skjálfandi af ótta, og voru of hræddar til að segja neinum frá því sem þær höfðu séð.+*
Þegar Jesús reis upp snemma fyrsta dag vikunnar birtist hann fyrst Maríu Magdalenu, sem hann hafði kastað sjö djöflum út úr.+ 10 Hún fór síðan til hinna, þar sem þeir sátu og syrgðu, og sagði þeim að hún hefði séð hann.+ 11 Þeir trúðu henni ekki þegar hún sagðist hafa séð hann á lífi.+ 12 Eftir það birtist hann aftur, tveimur þeirra í þetta skiptið, þegar þeir voru á göngu úti í sveitinni.+ 13 Þeir sögðu hópnum frá þessu en þeim var heldur ekki trúað.+ 14 Síðan birtist hann lærisveinunum ellefu þegar þeir sátu og borðuðu, og skammaði þá fyrir að vera svona þrjóskir, að trúa ekki þeim sem höfðu séð hann eftir upprisuna.+ 15 „Farið út um allan heim,“ sagði hann við þá, „og segið öllum frá fagnaðarerindinu.+ 16 Allir sem trúa og láta skíra sig munu bjargast, en allir sem trúa ekki munu glatast.+ 17 Þið getið þekkt þá sem trúa á ákveðnum merkjum: Þeir munu kasta út djöflum í mínu nafni og tala á nýjum tungumálum.+ 18 Þeir munu geta tekið upp snáka og drukkið eitur án þess að það skaði þá, og þeir munu snerta þá sem eru veikir og þeir munu verða heilbrigðir.“+
19 Eftir að Drottinn hafði sagt þetta við þá fór hann upp til himna, þar sem hann situr við hægri hönd Guðs.+ 20 Þeir fóru síðan út og sögðu frá fagnaðarerindinu alls staðar. Drottinn var með þeim og staðfesti orð þeirra með merkjunum.+ +
+ 16:1 Matt 28:1; Lúk 24:1; Jóh 20:1 + 16:1 Hvíldardagurinn, Mrk 1:21. Dagur byrjar um kvöld, Mrk 1:32. + 16:2 Matt 28:1; Lúk 24:1; Jóh 20:1 + 16:3 Matt 28:2-4 + 16:4 Matt 28:2 + 16:5 Matt 28:5-7; Lúk 24:4-7; Jóh 20:12 + 16:5 Ungi maðurinn í hvítum klæðum er engill, hann boðar upprisuna. Konurnar eru hræddar, sem eru algeng viðbrögð við englafundum í Biblíunni. + 16:6 Matt 28:6; Lúk 24:6 + 16:7 Matt 28:7; Mrk 14:28; Jóh 21:1-14 + 16:7 Engillinn nefnir Pétur sérstaklega. Þetta sýnir miskunn Jesú eftir neitun Péturs, og hann kallar hann aftur til Galíleu. + 16:8 Matt 28:8; Lúk 24:9 * 16:8 Sum handrit enda Markúsarguðspjallið hér – þetta er „stutti endirinn“. Konurnar flýja í ótta og segja engum. Þetta er dramatískur endir sem undirstrikar undrun og ótta við upprisuna. + 16:9 Jóh 20:11-18 16:10 Syrgðu er að vera sorgmæddur eða fara í gegnum ferli sorgar, t.d. þegar ástvinur deyr. + 16:10 Lúk 24:10-11 + 16:11 Lúk 24:11 + 16:12 Lúk 24:13-32 + 16:13 Lúk 24:33-35 + 16:14 Lúk 24:36-43; Jóh 20:19-20 + 16:15 Jesús sendir lærisveina sína út um allan heim til að prédika fagnaðarerindið og gera aðra að lærisveinum. Þetta hefur verið kallað kristniboðsskipunin. Kristniboðsskipunin er líka í Matt 28:18-20, Lúk 24:46-49, Jóh 20:21-23 og Pos 1:8. Fagnaðarerindinu, Mrk 1:1. + 16:16 Matt 28:19; Jóh 3:18 + 16:17 Post 2:4; Post 10:46; Post 19:6 + 16:18 Post 28:3-6; Lúk 10:19 + 16:19 Lúk 24:50-51; Post 1:9-11; Slm 110:1 + 16:20 Post 14:3; Heb 2:4 + 16:20 Endirinn staðfestir að upprisan og boðunin heldur áfram með merkjum (táknum). Drottinn vinnur með lærisveinunum.