13
Þegar Jesús kom út úr musterinu sagði einn af lærisveinunum við hann: „Sjáðu steinana og byggingarnar hér!“+ + „Sjáið þessar stóru byggingar,“ sagði Jesús. „Þær verða lagðar í rúst svo það verður ekki einn einasti steinn ofan á öðrum steini.“+ + Svolitlu seinna, þegar Jesús sat á Ólífufjallinu á móti musterinu, komu Pétur, Jakob, Jóhannes og Andrés til hans.+ „Hvenær á þetta eiginlega eftir að gerast?“ spurðu þeir hann. „Hvaða merki sjáum við um að það sé komið að því?“+ „Ekki láta neinn blekkja* ykkur,“ svaraði Jesús.+ „Margir eiga eftir að koma í mínu nafni og segjast vera ég – þeir munu blekkja marga.+ En ekki hafa áhyggjur þegar þið sjáið átök og heyrið fréttir af átökum. Það þarf allt að gerast, en það þýðir ekki að endirinn sé kominn.+ Þjóðirnar munu berjast, og jarðskjálftar munu eiga sér stað víða, og hungursneyðir og alls konar vandamál. Þetta gefur til kynna að erfiðu tímarnir séu að byrja.+ En þið – þið verðið dregnir fyrir æðstaráðið, barðir í samkomuhúsunum og leiddir fyrir landstjóra og konunga vegna þessa að þið sögðuð frá mér.+ + 10 Fyrst og fremst þarf allur heimurinn að fá að heyra fagnaðarerindið.+ + 11 En þegar þið eruð teknir og dregnir fyrir dómstóla skuluð þið ekki hafa neinar áhyggjur af því sem þið eigið að segja. Orðin koma til ykkar þegar þið þurfið á þeim að halda – þá verðið það ekki þið sem talið heldur Heilagur andi.+ 12 Menn munu svíkja bræður sína til dauða og feður munu svíkja börnin sín. Börn munu svíkja foreldra sína og láta dæma þá til dauða.+ 13 Fólk á eftir að hata ykkur vegna mín, en ef þið látið það ekki buga ykkur bjargist þið að lokum.+ +
14 En þegar óhugnaðurinn sem spámaðurinn Daníel talaði um stendur þar sem hann á ekki að vera (lesandinn skilur hvað ég er að meina) þarf fólkið í Júdeu að flýja strax upp til fjallanna.+ + 15 Ef einhver er uppi á þaki hefur hann ekki tíma til að fara aftur inn í húsið til að sækja dótið sitt+ 16 og ef einhver er úti á túni hefur hann ekki tíma til að snúa við og sækja jakkann sinn.+ 17 Þetta verður skelfilegt tímabil fyrir ófrískar konur og konur með börn á brjósti!+ 18 Þið verðið að vona að þið þurfið ekki að flýja um vetur.+ 19 Þetta verða hræðilegri tímar en hafa nokkurn tímann sést frá sköpun heimsins, og það verða aldrei hræðilegri tímar en þessir.+ 20 Ef Drottinn hefði ekki ákveðið að stytta þessa tíma myndi enginn bjargast. En vegna fólksins sem hann útvaldi hefur hann.+ 21 Ef einhver segir ykkur að Kristur sé hér eða þar skuluð þið ekki trúa honum.+ + 22 Það koma nefnilega falskir Kristar og spámenn. Þeir gera kraftaverk til að reyna að blekkja fólk, jafnvel fólkið sem Guð hefur útvalið.+ 23 En hafið augun opin, því nú er ég búinn að vara ykkur við þessu.+
24 Eftir þessa erfiðu tíma hætta sólin og tunglið að skína.+ 25 Stjörnurnar falla af himninum og kraftar himnanna verða skekin.+ 26 Síðan sjá allir Mannssoninn og mátt hans og kraft þegar hann kemur úr skýjunum.+ + 27 Svo sendir hann englana sína til að safna saman fólkinu sem hann hefur útvalið hvaðan sem það er í heiminum.+
28 Ég skal segja ykkur dæmisögu um fíkjutré: Þegar greinar þess eru mjúkar og ný lauf vaxa á þeim veit maður að það styttist í sumarið.+ 29 Þannig verður það þegar þið sjáið allt þetta gerast – þá vitið þið að það styttist í þetta, að það mun bráðum gerast.+ 30 Kynslóðin sem er á lífi núna verður ekki dáin áður en þetta hefur allt saman gerst.+ + 31 Jafnvel þó himinninn og jörðin hrynji til grunna munu þessi orð mín samt ekki falla úr gildi.+ 32 En enginn veit nákvæmlega hvaða dag og klukkan hvað þetta gerist – hvorki englarnir né Sonurinn – nema Faðirinn sjálfur.+ + 33 Fylgist þess vegna vel með og biðjið, því þið vitið ekki hvenær þetta gerist.+ 34 Þetta er eins og þegar maður fer af stað í langt ferðalag og segir þjónunum sínum að sjá um húsið á meðan, verkamönnunum að vinna vinnuna sína og dyravörðunum að standa vörð.+ 35 Eins þurfið þið að standa vörð, því þið vitið ekki hvenær húseigandinn kemur heim. Það gæti gerst um kvöld, um miðja nótt eða snemma um morguninn.+ 36 Þið megið ekki láta hann finna ykkur sofandi á verðinum.+ 37 Þess vegna segi ég ykkur öllum að standa vörð.“+
+ 13:1 Matt 24:1; Lúk 21:5 + 13:1 Musterinu, Mrk 11:11. + 13:2 Matt 24:2; Lúk 19:44; Lúk 21:6 + 13:2 Jesús spáir eyðileggingu musterisins sem rættist árið 70 e.Kr. þegar Rómverjar undir forystu Títusar lögðu Jerúsalem í rúst. Títus varð seinna keisari, árin 79-81. Þetta var mikilvægur spádómur fyrir Gyðinga. Musterið var miðpunktur trúar þeirra, menningu og þjóðernis. + 13:3 Matt 24:3; Lúk 21:7 + 13:4 Matt 24:3 * 13:5 Að blekkja merkir að plata. T.d. að segjast vera einhver annar en maður er. + 13:5 Matt 24:4 + 13:6 Matt 24:5; Lúk 21:8 + 13:7 Matt 24:6; Lúk 21:9 + 13:8 Matt 24:7-8; Lúk 21:10-11 + 13:9 Matt 10:17-18; Lúk 21:12 + 13:9 Æðstaráðið var æðsta þing og dómstóll Gyðinga í Ísrael á tímum Jesú. Það starfaði líkt og hæstiréttur og stjórnvald í trúarlegum og lagalegum málum. Það samanstóð af um 70 leiðtogum, þar á meðal æðsta prestinum, æðstu prestum, öldungum og lögmálskennurum. Þeir hittust í Jerúsalem og höfðu vald yfir lögum Gyðinga, deilumálum og mikilvægum ákvörðunum. Undir rómverskri stjórn gátu þeir ekki dæmt neinn til dauða (þess vegna fóru þeir með Jesú til Pílatusar). Í Markúsarguðspjalli er æðstaráðið valdamikill hópur sem lagði á ráðin gegn Jesú, yfirheyrði hann og kaus að sakfella hann við réttarhöldin (Mrk 14:53–65; 15:1). Æðstaráðið var eins og „Hæstiréttur Gyðinga + þing“ samanlagt – æðstu trúarlegu og pólitísku leiðtogarnir sem stjórnuðu málefnum landsins í sameiningu. Samkomuhúsunum, Mrk 1:21. + 13:10 Matt 24:14 + 13:10 Fagnaðarerindið, Mrk 1:1. + 13:11 Matt 10:19-20; Lúk 12:11-12 + 13:12 Matt 10:21; Lúk 21:16 + 13:13 Matt 10:22; Matt 24:13 + 13:13 Að láta ekki bugast merkir að gefast ekki upp heldur sýna þrautseigju og halda áfram. Jesús kennir um þrautseigju í ofsóknum. Þetta er mikilvægt fyrir alla kristna sem mæta ofsóknum. Hinir fyrstu kristnu upplifðu flestir ofsóknir. + 13:14 Matt 24:15-16; Lúk 21:20-21; Dan 9:27; Dan 11:31; Dan 12:11 + 13:14 „óhugnaðurinn“ (úr Daníelsbók), Jesús vísar til rómverskra herja sem vanhelga musterið (eða hugsanlegs viðburðar í framtíðinni). Vanhelgun fyrir Gyðinga væri t.d. að slátra svíni eða hella niður svínablóði (sjá Mrk 5:13) inni í musterinu (sjá Mrk 11:11). Hann segir fólki að flýja þegar það gerist. Fólkið í Jerúsalem gekk í gegnum hræðilegar þjáningar á meðan rómverski herinn sat um borgina, m.a. mannát þegar verst var. + 13:15 Matt 24:17 + 13:16 Matt 24:18 + 13:17 Matt 24:19; Lúk 21:23 + 13:18 Matt 24:20 + 13:19 Matt 24:21 13:20 Í Nýja testamentinu er „hinir útvöldu“ algengt heiti yfir hina trúuðu, sjá Róm 8:33, Kól 3:12, 1Pét 1:2, 2Tím 2:10. + 13:20 Matt 24:22 + 13:21 Matt 24:23 + 13:21 Kristur, Mrk 1:1. + 13:22 Matt 24:24 + 13:23 Matt 24:25 + 13:24 Matt 24:29; Lúk 21:25; Jes 13:10; Jes 34:4; Esek 32:7; Jóel 2:10 + 13:25 Matt 24:29 13:25 Að vera skekin merkir hristur, svipað og jarðskjálfti. + 13:26 Matt 24:30; Dan 7:13 + 13:26 „kemur úr skýjunum“, Jesús vísar í Daníel 7:13-14, þar sem hann kemur í dýrð og með valdi. Mannssonurinn, Mrk 2:10. + 13:27 Matt 24:31 + 13:28 Matt 24:32; Lúk 21:29-30 + 13:29 Matt 24:33 + 13:30 Matt 24:34; Lúk 21:32 + 13:30 Margir spádómar Biblíunnar, sérstaklega í ræðunni á Ólífufjallinu (Mrk 13), eru marglaga og vísa til fleiri en eins atburðar í framtíðinni. Í fyrsta lagi uppfylling til styttri (skamms) tíma: Á líftíma áheyrenda Jesú („þessi kynslóð“), sem vísar til eyðingar Jerúsalem og musterisins árið 70 e.Kr., ásamt tilheyrandi styrjöldum, hungursneyð og ofsóknum. Í öðru lagi endanleg eða endatímauppfylling: Hápunktur í fjarlægri framtíð, sem felur í sér endurkomu Krists og lokadóm. Spádómar Biblíunnar nota oft fyrirmyndarfræði: Fyrri atburðir eru að hluta til „fyrirmyndir“ að stærri veruleika í framtíðinni. Guð setur oft marglaga merkingu í einn spádóm svo hægt sé að tala á áhrifaríkan hátt til upprunalegra áheyrenda en vísa á sama tíma til endanlegrar uppfyllingar. Í stuttu máli getur ein spádómsyfirlýsing eins og Mrk 13:30 á réttmætan hátt vísað bæði til nálægs sögulegs atburðar og fjarlægs hápunkts – án mótsagnar. Þetta er vel þekkt einkenni spádóma Biblíunnar. + 13:31 Matt 24:35; Lúk 21:33 + 13:32 Matt 24:36 + 13:32 Jesús segir að hann (sem sonurinn) viti ekki daginn. + 13:33 Matt 24:42; Lúk 21:36 + 13:34 Matt 25:14-15 + 13:35 Matt 24:42-44; Lúk 12:35-40 + 13:36 Matt 24:50 + 13:37 Matt 24:44; Lúk 12:37