10
1 Síðan fór hann þaðan til Júdeu og austur fyrir ána Jórdan. Eins og alltaf safnaðist mikill mannfjöldi í kringum hann og hann kenndi þeim eins og hann var vanur að gera.
2 Hópur farísea kom til hans og reyndi að leggja fyrir hann gildru með því að spyrja hann hvort maður mætti skilja við konuna sína.
3 „Hvað sagði Móse um það?“ spurði Jesús þá á móti.
4 „Móse leyfir að hann skilji við hana með skriflegu skjali,“ svöruðu þeir.
5 „Hann setti ykkur þessa reglu vegna þess að þið eruð svo miskunnarlausir,“ sagði Jesús.
6 „Í upphafi skapaði Guð bæði karla og konur.
7 Maðurinn fer frá föður sínum og móður og tengist konunni sinni.
8 Þau verða eitt, eins og tvær manneskjur í einum líkama.
9 Og maðurinn ætti ekki að rífa í sundur það sem Guð hefur tengt saman.“
10 Þegar þeir voru komnir heim spurðu lærisveinarnir Jesú aftur út í þetta.
11 „Sá sem skilur við konuna sína og giftist annarri konu,“ sagði hann, „heldur framhjá henni.
12 Og ef kona skilur við manninn sinn og giftist öðrum manni heldur hún framhjá honum.“
13 Fólk kom til Jesú með ung börn og vildi fá hann til að snerta þau, en lærisveinarnir skömmuðu það.
14 Jesús var ekki ánægður að sjá þetta. „Leyfið börnunum að koma til mín,“ sagði hann. „Þau mega það alveg! Konungsríki Guðs er fyrir fólk eins og þau.“
15 Muniði það að sá sem tekur ekki við konungsríki Guðs eins og barn kemst ekki þangað.“
16 Síðan tók hann börnin í fangið og blessaði þau.
17 Einu sinni þegar Jesús var úti á göngu kom maður hlaupandi til hans og féll á kné fyrir framan hann. „Góði kennari!“ sagði hann við Jesú. „Hvað þarf ég að gera til þess að ég fái örugglega eilíft líf?“
18 „Hvað meinarðu með því að ég sé „góður“?“ spurði Jesús hann. „Guð er sá eini sem er „góður“.
19 Þú þekkir boðorðin: Ekki halda framhjá, ekki myrða, ekki stela, ekki ljúga, ekki svíkja, sýndu föður þínum og móður virðingu.“
20 „Kennari,“ svaraði maðurinn, „ég er búinn að halda öll þessi boðorð síðan ég var ungur.“
21 Jesús horfði ástúðlega á hann. „Þá vantar bara eitt uppá hjá þér,“ sagði hann. „Farðu og seldu allt sem þú átt og gefðu fátækum það sem þú færð fyrir það. Þá eignastu auðævi á himnum – komdu svo og fylgdu mér og berðu krossinn þinn.“
22 Það var mikið áfall fyrir manninn að heyra þetta. Hann fór þaðan dapur í bragði, því hann átti miklar eigur.
23 Jesús leit á lærisveinana. „Mikið er erfitt fyrir ríkt fólk að komast inn í konungsríki Guðs,“ sagði hann.
24 Þetta fannst lærisveinunum merkilegt að heyra. „Það er erfitt fyrir þá sem treysta á peningana sína að komast inn í konungsríki Guðs,“ sagði Jesús.
25 „Það væri auðveldara fyrir kameldýr að komast í gegnum nálarauga en fyrir ríkan mann að komast inn í konungsríki Guðs.“
26 Lærisveinarnir voru alveg dolfallnir. „Hvernig getur nokkur þá bjargast?“ veltu þeir fyrir sér.
27 Jesús heyrði þetta. „Það er vissulega ómögulegt fyrir fólk,“ sagði hann, „en ekki fyrir Guð, sem getur allt.“
28 „En hvað með okkur?“ spurði Pétur. „Við yfirgáfum allt til að fylgja þér.“
29 „Ég get sagt ykkur það,“ svaraði Jesús, „að allir sem hafa yfirgefið heimili sitt, bræður, systur, föður, móður, eiginkonu, börn eða eigur vegna mín og fagnaðarerindisins
30 fá hundrað sinnum meira til baka fyrir það: heimili, bræður, systur, mæður, börn, eigur – og ofsóknir – og eilíft líf í framtíðinni.
31 En margir þeirra sem eru fyrstir verða síðastir og margir þeirra sem eru síðastir verða fyrstir.“
32 Á leiðinni upp til Jerúsalem urðu lærisveinarnir tólf hræddir þegar Jesús sagði þeim frá því sem myndi koma fyrir hann.
33 „Nú komum við bráðum til Jerúsalem,“ sagði hann. „Þar munu æðstuprestarnir og lögmálskennararnir handtaka Mannssoninn, dæma hann til dauða og leyfa heiðingjunum að taka hann.
34 Þeir munu hæðast að honum, beita hann ofbeldi, hrækja á hann og drepa hann, og þremur dögum síðar mun hann rísa upp aftur.“
35 „Kennari,“ sögðu Jakob og Jóhannes Sebedeussynir við Jesú, „okkur langar að biðja þig um að gera svolítið fyrir okkur.“
36 „Nú,“ svaraði Jesús. „Hvað viljið þið að ég geri fyrir ykkur?“
37 „Þegar þú kemst til valda viljum við fá að sitja sinn hvorum megin við þig,“ svöruðu þeir.
38 „Þið vitið ekki um hvað þið eruð að biðja,“ sagði Jesús. „Þið viljið ekki drekka það sem ég þarf að drekka, eða vera skírðir þeirri skírn sem ég verð skírður.“
39 „Jú, víst,“ andmæltu þeir. Jesús sagði: „Þið fáið vissulega að drekka það sem ég þarf að drekka, og verðið skírðir þeirri skírn sem ég verð skírður.
40 En það er ekki mitt að ákveða hverjir sitji sinn hvorum megin við mig – þeir verða þar sem eiga að vera þar.“
41 Þegar hinir lærisveinarnir tíu heyrðu þetta urðu þeir fúlir við Jakob og Jóhannes.
42 En Jesús kallaði þá til sín. „Þið vitið að svokallaðir leiðtogar heiðingjanna níðast á þegnum sínum og undiroka þá.
43 Þannig verður það ekki hjá ykkur. Sá ykkar sem vill vera merkilegastur verður að þjóna hinum.
44 Sá sem vill gerast leiðtogi verður að gerast þjónn.
45 Mannssonurinn kom ekki til að láta þjóna sér, heldur til að frelsa aðra með því að fórna lífi sínu.“
46 Þegar Jesús var kominn í gegnum borgina Jeríkó og var á leið út úr henni aftur með lærisveinum sínum og miklum mannfjölda sat blindur maður, Bartímeus Tímeusarson, þar við veginn og betlaði.
47 Þegar hann heyrði að þetta væri Jesús frá Nasaret byrjaði hann að hrópa á hann. „Jesús, sonur Davíðs! Sýndu mér miskunn!“
48 Fólkið sagði honum að þegja en hann hrópaði bara enn hærra: „Sonur Davíðs! Sýndu mér miskunn!“
49 Jesús stoppaði og sagði þeim að koma með Bartímeus til sín. Fólkið kallaði þá á Bartímeus. „Komdu, félagi,“ sagði það við hann. „Hann er að kalla á þig!“
50 Bartímeus henti af sér skikkjunni, stóð upp og fór til Jesú.
51 „Hvað viltu að ég geri fyrir þig?“ spurði Jesús hann. „Mig langar að fá sjónina,“ svaraði blindi maðurinn.
52 „Gott og vel,“ sagði Jesús. „Trúin þín hefur læknað þig.“ Um leið fékk hann sjónina og byrjaði að fylgja Jesú.